Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 205/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 32 par. 1, art. 32 a par. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 98 poz 1070
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Adam Lipiński, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2018 r. sprawy ze skargi T.H. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. T. H. zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.); zwanej dalej u.d.i.p., o udzielenie i przesłanie za pośrednictwem poczty elektronicznej następujących informacji:

1. imion i nazwisk wszystkich kandydatów, którzy zgłosili się i ubiegali o wolne stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P., zakończonego powołaniem jednego z nich, tj. M. K.,

2. doświadczenia zawodowego, ukończonych szkół, uzyskanych kwalifikacji (w tym przebytych kursów szkoleń itp.) kandydatów, o których mowa w pkt 1,

3. szczegółowych danych na temat spełnienia przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze, a także ocenę poszczególnych kandydatów, o których mowa w pkt 1,

4. czy z kandydatami, o których mowa w pkt 1 były przeprowadzane testy w zakresie znajomości przepisów prawa dotyczących finansów publicznych, zamówień publicznych, rachunkowości, prawa pracy oraz organizacji i funkcjonowania sądów; jeśli tak o udostępnienie ich kopii.

W odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2018 r. Dyrektor Departamentu Kadr i Organizacji Sądów Powszechnych i Wojskowych poinformował, że Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 32 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, z późn. zm.); zwanej dalej u.s.p., powołał M. K. z dniem [...] stycznia 2018 r. na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P. Powołanie to związane było z vacatem na stanowisku dyrektora, a informacja o wolnym stanowisku była zamieszczona na stronie BIP w dniu [...] listopada 2017 r. Zgłoszenia na wolne stanowisko dyrektora złożyły trzy osoby, w tym M. K. (dwie pozostałe wyraziły zgodę na przetwarzanie danych osobowych jedynie w zakresie potrzeb niezbędnych do realizacji procesów rekrutacyjnych, w związku, z czym podanie obecnie ich nazwisk wykracza poza wyrażoną zgodę). Wyjaśnił, że zgodnie z powołanym powyżej przepisem dyrektora sądu powołuje i odwołuje Minister Sprawiedliwości. Obowiązujące przepisy w zakresie powołania dyrektora sądu nie przewidują trybu konkursowego, a zatrudnienie dyrektora sądu następuje na podstawie powołania. Wskazał, że M. K. spełnia warunki określone w art. 32a § 1 u.s.p., w tym te dotyczące wykształcenia i stażu pracy. Posiada tytuł zawodowy magistra, co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni na stanowisku kierowniczym, a w związku z treścią art. 32d § 1 u.s.p., oświadczyła również, że nie należy do partii politycznych i nie pełni funkcji publicznych. Wybór M. K. na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P. został poprzedzony rozmową kwalifikacyjną oraz testem wiedzy z zakresu znajomości przepisów prawa dotyczących finansów publicznych, zamówień publicznych, rachunkowości, prawa pracy oraz organizacji i funkcjonowania sądów. Przeprowadzony z kandydatem na stanowisko dyrektora sądu test wiedzy jest jedynie dokumentem wewnętrznym, który poprzedza wypracowanie finalnego stanowiska Ministra Sprawiedliwości w zakresie powołania dyrektora sądu. Nie podlega on udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Złożone przez kandydatów informacje o przebiegu drogi zawodowej stanowią dokumenty prywatne poszczególnych osób, w związku z czym również nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. T. H. wniósł do Ministra Sprawiedliwości pismo zatytułowane "wezwanie do wykonania wniosku", wskazując, że odpowiedź na pytania zawarte w pkt 1-3 jest niepełna, wymijająca i nieadekwatna do treści.

Zastępca Dyrektora Departamentu Kadr i Organizacji Sądów Powszechnych i Wojskowych pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2018 r. dotyczące informacji o kandydatach, którzy nie zostali wybrani na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P. W zakresie zaś wyłonionej w naborze kandydatki przedstawiono dodatkowe, informacje o jej wykształceniu, doświadczeniu zawodowym i umiejętnościach.

Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. T. H. uzupełnił wniosek z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, poprzez wskazanie:

a) doświadczenia zawodowego, wykształcenia oraz umiejętności kandydatów,

b) nazwy pracodawcy lub miejsca wykonywania pracy, okresu w jakim wykonywana była praca u danego pracodawcy oraz zajmowanego stanowiska,

c) nazwy ukończonych szkół, kierunku oraz daty jej ukończenia,

d) dokładnych nazw ukończonych kursów, szkoleń, itp. oraz dat ich ukończenia,

e) szczegółów dotyczących spełnienia przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze, a także ocenę poszczególnych kandydatów, o których mowa w pkt 1, czyli wyjaśnienie jakie czynniki przesądziły o wyborze konkretnego kandydata na wymienione stanowisko.

W odpowiedzi z dnia [...] marca 2018 r. Zastępca Dyrektora Biura Ministra Sprawiedliwości podtrzymał stanowisko wyrażone w dwóch poprzednich pismach, dodatkowo podając, że M. K. ukończyła Wyższą Szkołę Bankową we W. (Wydział [...]). Posiada tytuł zawodowy magistra. Staż pracy rozpoczęła w maju 2004 r., od [...] sierpnia 2012 r. zajmowała stanowisko kierownicze - kierownika administracyjno - gospodarczego. Ukończyła dodatkowe kursy i szkolenia m. in. z zakresu zamówień publicznych, ochrony danych osobowych oraz kontroli zarządczej. M. K. podczas procedury wyboru wykazała się wiedzą z zakresu zarządzania instytucjami publicznymi, finansów publicznych, prowadzenia inwestycji i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa oraz doświadczeniem zawodowym. W odniesieniu do dwóch pozostałych kandydatów, którzy nie zostali powołani na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P., informacje o ich edukacji oraz karierze zawodowej podlegają ochronie na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 922, z późn. zm.) i nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p.

W skardze z dnia [...] marca 2018 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. H. zarzucił Ministrowi Sprawiedliwości bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia [...] stycznia 2018 r., poprzez naruszenie:

1. art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez ograniczenie prawa do wiedzy o działaniach władz publicznych,

2. art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g u.d.i.p., przez uznanie, że informacje dotyczące naboru pracownika na stanowisko dyrektora sądu nie stanowi informacji publicznej,

3. art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., przez odmowę udostępnienia informacji publicznej oraz niewydanie w tym zakresie decyzji administracyjnej,

4. art. 13 ust. 1 u.d.i.p., przez udostępnienie informacji niepełnej, wymijającej, nieadekwatnej do treści wniosku.

Wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania przedmiotowego wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.

Skarżący wskazał, że ograniczenie prawa do uzyskania informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, określonej w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzania i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Kandydat zgłaszając zatem swoją aplikację na wolne stanowisko publiczne musi liczyć się z tym, że jego imię i nazwisko w procedurze naboru nie będą korzystać z ochrony prawa do prywatności. Skoro więc osoba od momentu kandydowania na określone stanowisko publiczne do chwili zakończenia wykonywania funkcji publicznej godzi się na udział w życiu publicznym to nie może budzić wątpliwości, że dla zachowania zasady jawności życia publicznego dane w postaci imienia i nazwiska osoby spełniającej warunki formalne podlegają udostępnieniu.

W jego ocenie Minister Sprawiedliwości, odmawiając udostępnienia informacji ze względu na ochronę prawa do prywatności osoby fizycznej, tj. imion i nazwisk oraz informacji dotyczących wykształcenia, doświadczenia zawodowego oraz wyników osoby, która objęła stanowisko dyrektora sądu powinien był wydać decyzję administracyjną, na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., czego nie uczynił.

Odnośnie wskazania doświadczenia zawodowego kandydatów na stanowisko dyrektora sądu, ukończonych szkół i kwalifikacji organ dopuścił się bezczynności, bowiem nie określił przebytej przez nich drogi zawodowej. Uzupełnił jedynie informację w zakresie wykształcenia osoby powołanej na stanowisko dyrektora sądu, podając ukończenie szkoły wyższej. Częściowo określił tylko drogę zawodową M. K., wskazując, że była zatrudniona na stanowisku kierownika administracyjno-gospodarczego od dnia [...] sierpnia 2012 r., natomiast nie wykazał na jakim stanowisku była zatrudniona wcześniej, mimo że poinformował, iż w zatrudnieniu pozostaje od 2004 r.

Ponadto organ nie wyjaśnił w sposób szczegółowy kwestii spełnienia wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze (oceny poszczególnych kandydatów na stanowisko dyrektora sądu), nie wskazał jakie konkretnie kursy kandydatka (w tym inni kandydaci) ukończyła (-li) oraz nie udostępnił wyników uzyskanych w naborze odnoszących się do osoby, która objęła stanowisko dyrektora (M. K.), podczas gdy tylko wyniki osób, które brały udział w konkursie, ale nie objęły danego naboru funkcji publicznej, objęte są ochroną przewidzianą w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. z uwagi na prywatność (godność) tych osób, natomiast wyniki osób, które objęły określone stanowisko stanowią informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. skarżący podtrzymał skargę.

Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. uczestnik postępowania – Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. podtrzymało skargę T. H., wskazując, że wyniki testu nie mogą stanowić dokumentu wewnętrznego, ponieważ są dowodem, iż kandydat na dane stanowisko spełnia ustawowy wymóg powołania na to stanowisko. W żaden sposób nie można odnieść definicji dokumentu wewnętrznego do wyników egzaminów decydujących o mianowaniu kandydatów na stanowiska państwowe. Podkreślono, że choć sądy administracyjne wyłączają z zakresu dostępu prywatne dokumenty zawarte w aktach pracowniczych (np. życiorys) jednak nakazują udostępnianie określonych w tych dokumentach informacji, jeśli mają one związek z pełnieniem funkcji publicznej. Takimi informacjami będą na przykład informacje dotyczące wynagrodzeń, okoliczności powołania i odwołania kierowników, czy też ich doświadczenia zawodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

Skoro ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych nie przewiduje procedury konkursowej na stanowisko dyrektora sądu, a powołanie i odwoływanie dyrektorów sądu i ich zastępców odbywa się na zasadach określonych dla stosunków pracy przewidzianych w Kodeksie pracy (akt powołania) to należy stwierdzić, że procedura wyboru kandydata na to stanowisko nie jest informacją publiczną regulowaną przepisami odrębnymi.

Ponadto należy wskazać, że żądane w pkt 1, 2 i 3 wniosku dane o osobach, które zgłosiły swoją kandydaturę na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P. i nie zostały powołane na to stanowisko nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p Należy bowiem odróżnić sytuację osób pełniących funkcje publiczne i mających związek z pełnieniem tych funkcji od sytuacji osób, które dopiero ubiegają się o takie stanowisko i które nie zostały zatrudnione i nie będą pełnić funkcji publicznej. Zgodnie z wyżej wskazanym przepisem, informacją publiczną jest informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Ustawa ta nie definiuje pojęcia "osoby pełniącej funkcję publiczną". Odkodowanie tego pojęcia powinno być przeprowadzone przy uwzględnieniu kilku regulacji prawnych oraz poglądów wyrażonych w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego i doktrynie. Podkreślenia przy tym wymaga, że w art. 6 ust. 2 u.d.i.p., definiującym pojęcie dokumentu urzędowego, wprost określono funkcjonariusza publicznego, jako osobę w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego.

W pierwszej kolejności zasadnym jest zatem odwołanie się do art. 115 § 19 Kodeksu karnego, w którym zdefiniowano pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną". Osobą taką jest: funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba, że wykonuje wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę. Natomiast zgodnie z art. 115 § 13 Kodeksu karnego, "funkcjonariuszem publicznym" jest m.in. osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba, że pełni jedynie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji.

Pojęcie funkcjonariusza publicznego, jako osoby pełniącej funkcje publiczne, jest rozumiane znacznie szerzej niż stanowi o tym powołany art. 115 § 13 Kodeksu karnego na tle u.d.i.p. Na podstawie u.d.i.p. osobą pełniącą funkcję publiczną będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej (...), jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują zadania powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej (tak: I. Kamińska, /w:/ M. Rozbicka-Ostrowska, I. Kamińska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, teza 2 do art. 5; wyd. LexisNexis).

Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K. 17/2005; publ. LexPolonica nr 402772, wydanego na tle u.d.i.p. przyjął, że ustalenie tego, czy funkcja sprawowana przez określoną osobę, jest funkcją publiczną, powinno odnosić się do badania, czy osoba ta w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej. Trybunał podkreślił, że nie każdy pracownik takiej instytucji będzie tym funkcjonariuszem, którego sfera chronionej prywatności może być zawężona z perspektywy uzasadnionego interesu osób trzecich, realizującego się w ramach prawa do informacji. (...). Podejmując próbę wskazania ogólnych cech, jakie będą przesądzały o tym, że określony podmiot sprawuje funkcję publiczną, można, zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, bez większego ryzyka błędu uznać, iż chodzi o takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się, co najmniej z przygotowywaniem decyzji dotyczących innych podmiotów.

Udostępnienie informacji publicznej wnioskowanej przez T. H. pismem z [...] stycznia 2018 r., sprecyzowanym [...] stycznia 2018 r., nastąpiło pismami z dnia [...],[...] stycznia i [...] marca 2018 r. Organ poinformował skarżącego, że wybrana na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P. M. K. spełnia warunki powołania na stanowisko dyrektora sądu określone w u.s.p.

W zakresie pkt 2 i 3 wniosku, organ wskazał doświadczenie zawodowe wybranej kandydatki, ukończoną szkołę, uzyskane kwalifikacje, w szczególności, że: posiada tytuł zawodowy magistra, ukończyła Wyższą Szkołę [...] we W. Wydział [...] w O., pozostaje w zatrudnieniu od maja 2004 r., posiada pięcioletni letni staż pracy w tym, co najmniej dwuletni na stanowisku kierownika administracyjno-gospodarczego od [...] sierpnia 2012 r., ukończyła kursy i szkolenia z zakresu zamówień publicznych, zarządzania ochrony danych osobowych, zarządzania ryzykiem w kontroli zarządczej.

Wymogi stawiane kandydatom reguluje art. 32a § 1 u.s.p. zgodnie, z którym na stanowisko dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu może być powołana osoba, która spełnia następujące warunki:

1) korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2) posiada tytuł zawodowy magistra albo tytuł równorzędny, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 i 2201);

3) posiada wiedzę w zakresie zarządzania instytucjami publicznymi, finansów publicznych, prowadzenia inwestycji i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa;

4) posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni na stanowisku kierowniczym;

5) nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

6) nie była karana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1311 i 2110);

7) nie jest przeciwko niej prowadzone postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.

Informacją publiczną będą, zatem wszelkie informacje dotyczące kandydata wybranego na stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w P. w zakresie spełnienia wymagań określonych w ogłoszeniu. Jeżeli wnioskowane informacje mają związek z tymi wymaganiami, podlegają udostępnieniu w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. W związku z powyższym, informacją publiczną jest informacja o posiadaniu przez wybranego kandydata wykształcenia wyższego oraz o wymaganym stażu pracy. Dotyczą one bowiem kwestii spełniania przez kandydatów wymagań określonych w ogłoszeniu. Takich informacji (objętych dyspozycją art. 32a § 1 u.s.p.) w rozpoznawanej sprawie organ udzielił. Natomiast informacja dotycząca nazwy poprzedniego pracodawcy w świetle treści tego przepisu nie stanowi informacji publicznej.

Skarżącemu udzielono również odpowiedzi w zakresie pkt 4 wniosku wskazując, że wybór M. K. na dyrektora Sądu Rejonowego w P. był poprzedzony rozmowami kwalifikacyjnymi z kandydatami oraz testem wiedzy z zakresu znajomości przepisów prawa dotyczących finansów publicznych, zarządzania, ochrony danych osobowych, zarządzania ryzykiem w kontroli zarządczej.

Natomiast żądane kopie testów przeprowadzonych w trakcie procedury powołania na stanowisko dyrektora wraz z ich oceną nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.s.p., ponieważ ich przeprowadzenie nie zostało przewidziane w procedurze wyboru kandydata na to stanowisko. Przedmiotowy test wiedzy poprzedzający finalne stanowisko organu o powołaniu dyrektora sądu nie jest także dokumentem urzędowym, o którym mowa w art. 6 ust. 2 u.d.i.p., gdyż brak mu cech oficjalności.

Organ pozostaje w bezczynności w przypadku, gdy zobligowany jest udzielić informacji publicznej, a jej nie udziela i nie wydaje stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji. W przypadku zaś, gdy informacja o jaką ubiega się wnioskodawca nie ma charakteru informacji publicznej, organ nie pozostaje w zwłoce w zakresie udostępnienia informacji publicznej. U.d.i.p. przewiduje wydanie decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy organ odmawia ujawnienia czegoś, co stanowi informację publiczną w rozumieniu jej przepisów. Jeżeli organ uznaje, że sformułowane przez stronę we wniosku żądanie nie dotyczyło informacji publicznej, to powinien odpowiedzieć jej w formie pisma.

Reasumując, organ w dacie wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności, ponieważ udzielił skarżącemu odpowiedzi w wymagalnym zakresie.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu

w wypadku uwzględnienia skargi oraz w sytuacji określonej w art. 201 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.