Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 364/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu "I" sp. z o.o. z siedzibą w G. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 364/15 w sprawie ze skargi "I" sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2016 r.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 22 marca 2016 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek "I" spółki z o.o. z siedzibą w G. o zwolnienie od kosztów sądowych. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", bowiem wnioskodawca nie przedłożył, pomimo wezwania, wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na obowiązującym formularzu.

W ustawowym terminie wnioskodawca złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od powyższego rozstrzygnięcia i wnosząc o jego uchylenie jako rażąco naruszającego prawo.

Sąd w dniu 27 kwietnia 2016 r. wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego przedłożenie na aktualnym formularzu (który przesłano wnioskodawcy) oraz o złożenie oświadczenia o aktualnych obrotach spółki i rodzaju prowadzonej działalności, określenie wysokości zysku lub straty za ostatni rok bilansowy, przedstawienie wykazu nieruchomości, ruchomości, określenie wysokości i ilości zaciągniętych pożyczek i zobowiązań z tego tytułu, oświadczenie ilu pracowników zatrudnia spółka i jakie są ich zarobki, a także przedstawienie zaznania podatkowego za 2014 r. oraz wyciągów z kont bankowych.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie spółka wystosowała w dniu 13 maja 2016 r. pismo informujące, że w związku z pismem sądowym dotyczącym uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy - żadne żądane przez sąd dokumenty nie będą stanowiły informacji o możliwościach zapłaty przez spółkę należnej kwoty. Wskazano, iż jest to fikcja, w której spółka udziału brać nie będzie i dokumentów nie nadeśle.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 259 § 1 P.p.s.a. od postanowień dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, o czym orzeka na posiedzeniu niejawnym - art. 260 § 1 oraz § 3 P.p.s.a.

Zdaniem Sądu referendarz sądowy prawidłowo orzekł o pozostawieniu wniosków skarżącego bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. nakazano przesłanie skarżącemu obowiązujących formularzy PPF celem ich wypełnienia i podpisania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z przesłanymi trzema formularzami PPF doręczono skarżącemu w dniu 19 lutego 2016 r.

Zarządzenie nie zostało wykonane. W konsekwencji, zgodnie z przepisem art. 257 P.p.s.a. wnioski o przyznanie prawa pomocy, które nie zostały złożone na urzędowych formularzach i którego to braku mimo wezwania nie uzupełniono w terminie, należało pozostawić bez rozpoznania.

W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 w związku z art. 257 P.p.s.a.