Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 606/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 5, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi D. Ś. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w sprawie uchylenia decyzji dotychczasowej oraz odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] września 2010 r., nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. stwierdził, że odwołanie Pani D. Ś. (dalej powoływana również jako Skarżąca) od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] dotyczącej uchylenia decyzji dotychczasowej oraz odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów za 2006 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Z dokonanych przez organ ustaleń wynika, iż powyższa decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej - A. K. w dniu 9 sierpnia 2010 r. Następnie, od powyższej decyzji pełnomocnik Skarżącej złożył odwołanie do Dyrektora Podlaskiego ARiMR w Ł. Odwołanie zostało nadane w szwedzkim urzędzie pocztowym w dniu 23 sierpnia 2010 r. i wpłynęło do Biura Powiatowego ARiMR w W. w dniu 25 sierpnia 2010 r. Z uwagi na powyższe, organ powołując się na treść art. 57 § 5 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej powoływany w skrócie jako K.p.a.), stwierdził, że odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu, który upłynął z dniem 23 sierpnia 2010 r. Organ podkreślił, że nie można uznać daty nadania odwołania w dniu 23 sierpnia 2010 r. w szwedzkim urzędzie pocztowym jako daty złożenia odwołania, albowiem nie jest to polska placówka pocztowa operatora publicznego.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, Skarżąca reprezentowana przez swojego pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku, w której wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, wskazując, iż jest to rozstrzygnięcie krzywdzące. Zaznaczyła, iż już od pięciu lat nie ubiegała się przyznanie płatności, a w dalszym ciągu są nakładane na nią różnego rodzaju sankcje.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału ARiMR w Ł. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem

i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ

na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie jako: u.p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że nie nastąpiło naruszenie przepisów, które dawałoby podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie wydane w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu

do jego wniesienia od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Podobnie jak postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jest ono postanowieniem formalnym, gdyż zamyka drogę

do merytorycznego rozpoznania sprawy. Ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania administracyjnego. Tym samym, stawiane w skardze zarzuty dotyczące nakładania sankcji na Skarżącą jak również nieprawidłowości dotyczących rodzaju spornych gruntów, nie mogą być skuteczne w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Zgodnie z art. 134 K.p.a., organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną (zob. np. wyrok NSA z 21 marca 1997 r., sygn. akt SA/Łd 2990/95, LEX 29079). W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa i nawet nieznaczne przekroczenie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, zobowiązuje organ odwoławczy do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. m.in. wyrok NSA z 6 czerwca 2003r., sygn. akt SA/Bk 271/03, niepubl., wyrok WSA w Warszawie z 29 czerwca 2006 r., III SA/Wa 1085/2006, LEX nr 219331). Z regulacji art. 134 K.p.a. wynika,

że organ odwoławczy, do którego wpływa środek zaskarżenia jest obowiązany

w pierwszej kolejności zbadać, czy środek ten spełnia warunki formalne. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uprawniają do merytorycznego rozpoznania sprawy. Do warunków formalnych, należy przede wszystkim złożenie środka zaskarżenia w odpowiednim terminie. W niniejszym przypadku termin do złożenia odwołania wynosił 14 dni od dnia doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej decyzji organu pierwszej instancji, co wynika z treści art. 129 § 2 K.p.a.

W okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowość doręczenia przesyłki przez pracownika Poczty Polskiej pełnomocnikowi Skarżącej nie jest sporna - została ona doręczona w dniu 9 sierpnia 2010 r., co znajduje odzwierciedlenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 230 akt adm.). Dlatego też organ odwoławczy był uprawiony do stwierdzenia, że sporna decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 9 sierpnia 2010 r. W związku z powyższym ustawowy, 14-dniowy termin do złożenia odwołania od powyższej decyzji upływał

z dniem 23 sierpnia 2010 r.

Pełnomocnik Skarżącej odwołanie od powyższej decyzji nadał w szwedzkim urzędzie pocztowym w dniu 23 sierpnia 2010 r., które wpłynęło do Biura Powiatowego ARiMR w W. w dniu 25 sierpnia 2010 r.

Zgodnie z art. 57 § 5 Kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

- wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej,

a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru,

- nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego,

- złożone w polskim urzędzie konsularnym,

- złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej,

- złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku,

- złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

W niniejszej sprawie żadna z okoliczności wymienionych w art. 57 § 5 K.p.a. nie miała miejsca, w szczególności odwołanie nie zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Dlatego też zgodzić się należało

z organem odwoławczym, iż odwołanie nadane w szwedzkim urzędzie pocztowym skutecznie zostało wniesione dopiero w dniu jego wpłynięcia do organu I instancji, czyli 25 sierpnia 2010 r. Tym samym zostało ono wniesione z uchybieniem ustawowego - 14 dniowego terminu do jego wniesienia. W związku z tym istniały podstawy do wydania zaskarżonego w tej sprawie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W.

Reasumując, w ocenie Sądu, podczas wydawania zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Skutkowało to koniecznością oddalenia skargi na podstawie art. 151 u.p.p.s.a.