Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 842/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 220 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Agencji A S.A. w J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2001 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego z dnia [...] strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób jej reprezentacji (wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei na podstawie zarządzenia Przewodniczącego z dnia [...], strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nie zastania adresata, dwie przesyłki zawierające wezwania we wskazanym wyżej przedmiocie zostały pozostawione w urzędzie pocztowym w dniu [...], zaś zawiadomienia o tym fakcie umieszczono w skrzynce oddawczej. Następnie po upływie 8 dni, tj. w dniu [...] obie przesyłki ponownie awizowano w ten sam sposób. Wobec nie odebrania przesyłek do dnia [...], w dniu następnym zostały one przesłane do Sądu. Do dnia [...] opisany brak formalny skargi nie został uzupełniony, ani należny wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do występowania w ich imieniu. Jak stanowi przepis art. 29 u.p.s.a., organ albo osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie przy pierwszej czynności procesowej. W konsekwencji brak wykazania umocowania powoduje, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu, a tym samym brak ten ma charakter braku formalnego.

Z kolei w myśl przepisu art. 49 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 3) powołanej ustawy, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, a jeżeli w wyznaczonym terminie braki nie zostały uzupełnione, Sąd odrzuca skargę.

WSA/post. 1

2

Sygn. akt I SA/Wr 842/06

Natomiast jak stanowi przepis art. 220 § 1 u.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Według treści przepisu art. 220 § 3 u.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Na podstawie przepisu art. 73 u.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma sądowego w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej i zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub na drzwiach mieszkania adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Należy wskazać, że na mocy orzeczenia wydanego w sprawie o sygn. akt P 13/05 z dnia 28 lutego 2006 r. (ogłoszonego w Dzienniku Ustaw w dniu 7 marca 2006 r.) Trybunał Konstytucyjny uznał ów przepis za niezgodny z przepisami art. 2 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. Oznacza to, że skutek doręczenia określony w przepisie art. 73 u.p.s.a. może nastąpić dopiero po dwukrotnym następującym po sobie zawiadomieniu strony o złożeniu przesyłki sądowej w urzędzie pocztowym i dwukrotnym upływie siedmiodniowego terminu do jego odbioru w tej placówce.

W tej sytuacji należy uznać, że skoro przesyłki zawierające wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego zostały awizowane ponownie w dniu [...] (tj. po upływie pierwszego siedmiodniowego terminu do jej odebrania), to dniem doręczenia skarżącemu powyższych wezwań jest siódmy dzień od tego ponownego awizowania, a więc dzień [...]. Z kolei od tego dnia rozpoczął swój bieg wyznaczony skarżącemu siedmiodniowy termin do realizacji wezwań w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec tego ostatnim dniem, w którym skarżący mógł skutecznie te braki uzupełnić oraz uiścić należny wpis, był dzień [...] (dzień [...] przypadał bowiem w sobotę, a z mocy art. 83 § 2 u.p.s.a. w takim przypadku przyjmuje się, że ostatnim dniem terminu jest następny dzień roboczy).

WSA/post. 1

3

Sygn. akt I SA/Wr 842/06

W terminie tym brak formalny nie został jednak usunięty, a wpis sądowy nie został uiszczony.

W związku z powyższym należało uznać, że skarga pozostaje dotknięta brakiem formalnym, jak również nieopłacona mimo upływu ustawowego siedmiodniowego terminu liczonego od prawidłowo doręczonych wezwań w tym przedmiocie, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie powołanych wyżej przepisów.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

WSA/post. 1

4