Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 464/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 199,  art. 239 pkt 1 lit. a,  art. 245 par. 1,  art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

A.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w postaci zasiłku celowego w wysokości [...] zł na dofinansowanie opłat za mieszkanie i do zakupu środków czystości. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Na formularzu PPF przesłanym w odpowiedzi na wezwanie Sądu A.T. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku podał, iż cierpi na wiele schorzeń i jest niezdolny do samodzielnej egzystencji. Utrzymuje się wyłącznie z zasiłków, które nie wystarczają na pokrycie podstawowych potrzeb. Wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jego miesięczny dochód wynosi [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Taki szczególny przepis stanowi art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych objęte są postępowania, których przedmiot należy do zakresu spraw wymienionych w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem postępowania jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego w wysokości 250 zł na dofinansowanie do opłat za mieszkanie i do zakupu środków czystości. Należy więc przyjąć, że sprawa dotyczy zakresu pomocy i opieki społecznej wskazanej w art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a.

Nadto wnioskodawca złożył wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Jak wynika ze złożonego oświadczenia A.T. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jego dochód stanowią wyłącznie różnego rodzaju zasiłki.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).

Z przedłożonego oświadczenia wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jedyny jego dochód stanowią bowiem świadczenia pieniężne z pomocy społecznej.

W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że A.T. nie ma możliwości na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Zatem wniosek o prawo pomocy w tym zakresie należało uwzględnić.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.