Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 201/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. sprawy ze skargi B. S. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącej B. S. ze środków budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 sierpnia 2010 r. B. S. (nazywana dalej "skarżącą") wniosła do Burmistrza Gminy R. skargę na niezgodne z § 34, § 35 oraz § 36 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690) posadowienie ustępu na posesji nr działki [...] w miejscowości [...].

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że jest właścicielką działki nr [...] i [...] w miejscowości [...]. Nieruchomość skarżącej graniczy z działką nr [...], użytkowaną przez Z. N., na której posadowiono ustęp w odległości 0,8 m od posesji skarżącej.

Skarżąca od lat występowała do sąsiada z żądaniem przesunięcia bądź zlikwidowania ustępu. W związku z brakiem reakcji z jego strony, skarżąca zażądała od organu wydania, w trybie administracyjnym, nakazu rozbiórki budowli.

Pismem z dnia 31 grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (nazywany dalej "PINB w W."), któremu postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. przekazano jako organowi właściwemu skargę, zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wybudowanego w 1984 r. ustępu wraz z nieszczelnym szambem na nieruchomości zlokalizowanej na działce ewid. nr [...] położonej we wsi [...] w gminie R.

Pismem z dnia 28 stycznia 2011 r. skarżąca, powołując się na art. 37 k.p.a., wniosła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na brak podania przyczyn zwłoki w załatwieniu sprawy oraz brak wskazania nowego terminu załatwienia sprawy.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], na podstawie art. 37 § 2 w zw. z art. 123 § 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) uznał zażalenie skarżącej na bezczynność organu pierwszej instancji za niezasadne oraz odmówił wyznaczenia PINB w W. dodatkowego terminu na zakończenie postępowania dotyczącego ustępu wraz z szambem na nieruchomości o nr ew. [...].

Pismem z dnia 20 września 2011 r. Z. N., powołując się na pismo z dnia 28 kwietnia 2011 r. dotyczące postępowania w sprawie wybudowanego w 1984 r. ustępu na działce o nr ewid. [...] położonej w [...] gmina R., należącej do J. i W. G., którzy są prawowitymi właścicielami ww. działki, zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., że w dniu 11 lipca 2011 r. ustęp został zlikwidowany i zastąpiony spełniającą wymogi kabiną TOI-TOI.

W związku z powyższym Z. N. wystąpił o zakończenie sprawy.

Pismem z dnia 7 lipca 2011 r. skarżąca wniosła do wojewody [...] skargę na opieszałość PINB w W. w sprawie dot. ustępu wraz z szambem na działce o nr ewid. [...], której zasadność potwierdził [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomieniem z dnia [...] września 2011 r. Zawiadomienie zostało wydane na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a.

PINB w W. decyzją z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] nakazał J. i W. G. rozbiórkę samowolnie wybudowanego ustępu na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...] gm. R.

Powyższa decyzja z dnia [...] października 2011 r. została doręczona skarżącej w dniu 27 października 2011 r.

Pismem z dnia [...] października 2011 r. (data wpływu do organu [...] października 2012 r.) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o zobowiązanie, w myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), PINB w W. do wydania w określonym terminie decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że w dniu 26 sierpnia 2010 r. złożyła do Burmistrza Gminy R. skargę na niezgodne z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej z dnia 12 kwietnia 2002 r. posadowienie ustępu na posesji działki nr [...] w miejscowości [...] gm. R. Burmistrz R. postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. przekazał skargę do PINB w W. W dniu 3 listopada 2010 r. przedstawiciele PINB dokonali oględzin wybudowanego na ww. działce ustępu i szamba. Sporządzony w wyniku oględzin protokół potwierdził zasadność skargi. Po upływie terminu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. i niezałatwienia sprawy w terminie, skarżąca złożyła w dniu 28 stycznia 2011 r. zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego. Pismem z dnia 28 kwietnia 2011 r. PINB w W. poinformował skarżącą, że nowy termin w sprawie został wyznaczony na dzień [...] maja 2011 r. Do dnia złożenia skargi sprawa nie została załatwiona.

W odpowiedzi na skargę PINB w W. wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 2 stycznia 2012 r. skarżąca została wezwana do wskazania, czy w związku z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2011 r. nadal podtrzymuje skargę na bezczynność organu.

Pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. skarżąca podtrzymała skargę.

PINB w W. przy piśmie z dnia 26 kwietnia 2012 r., przesłał wydaną przez siebie decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...], która, na podstawie art. 104 i 105 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego wszczęte w sprawie dotyczącej ustępu usytuowanego na działce nr ewid. [...] przy granicy z działką nr ewid. [...] we wsi [...] Gm. R.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, nazywanej dalej "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, co oznacza, że przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.

Art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie w przypadkach, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08).

W przypadku skargi na bezczynność, wydanie aktu przez organ po wniesieniu skargi do sądu czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Zostaje bowiem zlikwidowany stan bezczynności. W konsekwencji przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2000 r. sygn. akt IV SA 105/00). Nie jest więc możliwe orzeczenie na podstawie art. 149 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, który to przepis stanowi jedynie podstawę do uwzględnienia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dni 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS/08, z art. 149 p.p.s.a. wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania – (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia16 marca 2000 r. sygn. akt I SAB 201/99). Jest zatem rzeczą oczywistą, że jeżeli do daty orzekania przez Sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności. Postępowanie sadowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.

Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że decyzja PINB w W. z dnia [...] października 2011 r. nakazująca rozbiórkę samowolnie wybudowanego ustępu na działce nr ewid. [...] została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 27 października 2011 r.

Skarżąca w dacie wydania ww. decyzji, tj. w dniu [...] października 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność PINB w W. w związku z brakiem załatwienia sprawy zainicjowanej wnioskiem z dnia 26 sierpnia 2010 r.

Wspomniana decyzja została doręczona skarżącej w dniu 27 października 2011 r. i od tego momentu zaczęła wywierać skutki prawne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 1989 r. sygn. akt IV SA 455/89).

Tym samym został spełniony warunek w postaci wydania przez organ aktu, co do którego pozostawał w bezczynności.

Rozstrzygając kwestię pozytywnego załatwienia wniosku skarżącej należy dodatkowo zauważyć, że decyzja PINB w W. z dnia [...] października 2011 r. nakazująca rozbiórkę samowolnie wybudowanego ustępu została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] (oświadczenie pełnomocnika skarżącej złożone na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r., v. protokół rozprawy oraz decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...])).

Nadto, z nadesłanej przez organ decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] wynika, że postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego, wszczęte w sprawie dotyczącej ustępu usytuowanego na działce nr ewid. [...] zostało umorzone, gdyż sporny obiekt został rozebrany, a dół opróżniony i zasypany. Informacja tej treści wynika z uzasadnienia decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., w której organ powołuje się na oświadczenie złożone w dniu [...] września 2011 r. przez osobę reprezentującą J. i W. G. o wykonaniu obowiązku rozbiórki ustępu, obowiązku nałożonego decyzją organu z dnia [...] października 2011 r. Organ podaje również, że w dniach 10 października 2011 r. oraz 13 kwietnia 2012 r. zostały przeprowadzone oględziny drewnianego ustępu na działce nr ewid. [...], które potwierdziły, że sporny obiekt został rozebrany, a dół opróżniony i zasypany.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.