Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 68/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w B. na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

IV SAB/WA 68/11

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w B. w dniu 13 kwietnia 2011r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w rozpoznaniu wniosku Stowarzyszenia "I." w B. z dnia 8 czerwca 2006r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] kwietnia 2006r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż z uwagi na fakt, że wniosek dotyczył kilku decyzji organu szczebla wojewódzkiego była prowadzona jednocześnie korespondencja dotycząca 3 spraw i w efekcie nastąpiła pomyłka polegająca na tym, że do akt decyzji z dnia [...] kwietnia 2006r. P. zostały dołączone akta w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2006r. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B., co skutkowało nierozpoznaniem wniosku z dnia 8 czerwca 2006r. Stowarzyszenia "I." z siedzibą w B. o stwierdzenie nieważności decyzji.

Po powzięciu informacji o niezałatwionej sprawie, Główny Inspektor Sanitarny wystosował do stron postępowania zawiadomienie z dnia 16 marca 2011r. o wszczęciu postępowania z wniosku Stowarzyszenia "I." z siedzibą w B. o stwierdzenie nieważności decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Główny Inspektor Sanitarny zawiesił z urzędu postępowania w sprawie do czasu wyjaśnienia kwestii spadkobierców zmarłych stron postępowania. W celu ustalenia tych spadkobierców wystąpiono pismem z dnia 4 maja 2011 r. do Urzędu Miejskiego w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.

W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.

Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Główny Inspektor Sanitarny w dniu [...] kwietnia 2011r. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania z uwagi na śmierć dwóch stron postępowania.

W dniu składania skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 13 kwietnia 2011 r. Prokurator Prokuratury R. w B. miał zatem podstawy do żądania usunięcia stanu bezczynności. Jednakże w dacie orzekania przez Sąd stan bezczynności już nie istniał, z uwagi na wydane

postępowanie o zawieszeniu postępowania z dnia [...] kwietnia 2011 r. i utrzymaniu go w mocy postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. wydanym w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez Prokuratora Rejonowego w B. Fakt wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania powoduje, że organ nie pozostaje w bezczynności. Zawieszenie postępowania powoduje bowiem wstrzymanie biegu sprawy, z uwagi na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu. Stosownie do art. 103 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów załatwienia sprawy przewidzianych w Kodeksie, zatem stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro więc w momencie rozpoznania przez Sąd skargi organ nie pozostaje w bezczynności, to brak jest podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 149 powołanego ustawy, co w konsekwencji sprawia, że niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Przy czym zaznaczyć trzeba, że rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny nie był uprawniony do badania poprawności postanowienia o zawieszeniu postępowania, którego kontrola może być przeprowadzona w odrębnym postępowaniu sądowo administracyjnym.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.