Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1092/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 i ust. 3 i art. 7 ust. 7
journal: Dz.U. 2005 nr 85 poz 728
law: Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2013 r. nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji, na podstawie art. 5 ust. 1 i 3 oraz art. 7 ust. 7 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. Nr 85, poz. 728, ze zm.; dalej u.o.a.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Hotel. Sp. z o.o. z siedzibą w K. od decyzji Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczta Polska S.A. z dnia [...] października 2012 r. nr [...], ustalającej opłatę za używanie pięćdziesięciu niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 27750 zł – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W dniu [...] czerwca 2012 r., na podstawie załączonych upoważnień osoby w nich wskazane przeprowadziły kontrolę wykonania obowiązku rejestracji odbiorników radiowych i telewizyjnych w lokalu położonym przy ul. P. w G., zajmowanym na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez Hotel. Sp. z o.o. z siedzibą w K., dalej zwaną skarżącą spółką. Kontrola została przeprowadzona w obecności Prezesa Zarządu Spółki – P.N.

Na okoliczność przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół, który został podpisany bez zastrzeżeń przez ww. Prezesa reprezentującego spółkę; do protokołu kontroli załączono też oświadczenie podpisane przez P.N, z którego wynikało, iż 50 odbiorników telewizyjnych w kontrolowanym lokalu, było w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu. Uruchomienie tych odbiorników, w celu stwierdzenia technicznej możliwości dostosowania do odbioru programu nie było możliwe, z powodu pełnego obłożenia hotelu

Organ pismem z dnia [...] lipca 2012 r. poinformował skarżącą spółkę o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia używania niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych oraz o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Strona wystąpiła pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., o wyjaśnienie na czym polega wszczęcie postępowania administracyjnego oraz czego dotyczy.

Organ odrębnym pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. poinformował stronę o podstawie prawnej przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz ustaleniach poczynionych w trakcie jej trwania.

W toku postępowania P. N. podnosił, że w dniu [...] września 2012 r. został powołany na nowego Prezesa Zarządu Spółki Hotel. Sp. z o.o., zaś poprzedni zarząd Spółki po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego poinformował go, iż jedynie 15 odbiorników było w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu. W wyniku prowadzonych prac remontowo-budowlanych w części SPA uszkodzone zostały linie sygnałowe, które uniemożliwiały odbiór sygnału telewizyjnego w większości odbiorników telewizyjnych. W dniu [...] czerwca 2012 r. ponownie podłączono odbiorniki.

Na potwierdzenie powyższych okoliczności, załączono kopie faktur na materiały budowlane oraz kopię opinii wystawionej przez G. M. Z, w której potwierdzono, iż dnia [...] września 2011 r. stwierdzono w lokalu przy ul. P. w G. brak sygnału telewizyjnego na piętrach 3, 4 i 5 oraz w większości piętra 2. Było to spowodowane pracami budowlanymi i uszkodzeniem instalacji telewizyjnej, co uniemożliwiło odbiór telewizji na wymienionych piętrach. Przesłano również informację, iż prace budowlane zakończono w połowie maja 2012 r.

Decyzją z dnia [...] października 2012 r., Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczta Polska S.A. na podstawie art. 5 ust. 1 i 3 oraz art. 7 ust. 6 u.o.a. w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawie określenia jednostek operatora publicznego przeprowadzających kontrolę wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych i uiszczania opłat abonamentowych za ich używanie, wzoru upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych oraz zasad i trybu wydawania tych upoważnień (Dz. U. Nr 132, poz. 1116, ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. ustalił opłatę za używanie pięćdziesięciu niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 27750 zł.

Organ wskazał, że strona nie wypełniła obowiązku wynikającego z § 1 oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 187, poz. 1342).

Spółka Hotel. złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie lub zmianę polegającą na ustaleniu niższej opłaty. Podniesiono, iż ilość odbiorników została ustalona wyłącznie na podstawie przyjęcia, iż w każdym z pokoi znajdował się telewizor. Organ nie sprawdził ani ilości telewizorów, ani ich gotowości do odbioru programu. Zdaniem strony w toku postępowania wykazano, iż nie było możliwości odbioru sygnału z co najmniej 35 odbiorników telewizyjnych. Ponadto strona podkreśliła, iż nie miała świadomości odnośnie terminu rejestracji odbiorników telewizyjnych. Po powzięciu wiadomości o tej konieczności odbiorniki zostały niezwłocznie zarejestrowane.

Strona podkreśliła, że prowadzone prace budowlane, na terenie kontrolowanego obiektu uniemożliwiały pełne korzystanie z bazy hotelowej, czego błędnie nie uwzględniono, oceniając stan liczbowy aktywnych odbiorników telewizyjnych. Strona wniosła o obniżenie wysokości nałożonej opłaty, bowiem ustalona opłata była zbyt dotkliwa i wygórowana.

W wyniku rozpoznania odwołania, Minister Administracji i Cyfryzacji wydał wymienioną na wstępie decyzję administracyjną.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, w uzasadnieniu odniósł się do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu. Powołując się na treść normy wynikającej z art. 2 ust. 1 u.o.a., organ przypomniał, iż za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, domniemywa się, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. W świetle tych uregulowań prawnych, zdolność do natychmiastowego odbioru programu przez odbiornik była równoznaczna ze stwierdzeniem, iż odbiornik był używany, a to z kolei prowadzi do wniosku, że posiadacz był obowiązany do wniesienia opłaty abonamentowej za jego używanie. Organ podkreślił, że zarówno w protokole z kontroli jak i oświadczeniu do niego załączonym odnotowano, iż strona była w posiadaniu urządzeń technicznie dostosowanych do odbioru programu.

Odnosząc się do treści odwołania, organ stwierdził, iż nie można było zgodzić się z twierdzeniami strony, iż gotowość ujawnionych odbiorników została stwierdzona w oparciu o założenie, iż w każdym pokoju znajduje się odbiornik telewizyjny, bowiem przedmiotem kontroli nie była ilość pokoi lecz ilość odbiorników, a ta została wskazana przez osobę reprezentującą spółkę.

Organ wyjaśnił, iż Poczta Polska S.A. jako uprawniona do przeprowadzania kontroli obowiązku rejestracji odbiorników poprzez swych kontrolerów, nie posiada kompetencji pozwalających na możliwość wglądu w personalia osób uczestniczących w kontroli, ani wizytacji pomieszczeń, w których zlokalizowane są odbiorniki. W związku z tym wszelkie kwestie ustalenia posiadania odbiorników i ich zdolności do natychmiastowego odbioru programu muszą się opierać na oświadczeniach wiedzy złożonych przez właścicieli kontrolowanych obiektów lub osób uczestniczących w kontroli.

Organ dodał ponadto, iż wątpliwym było, że Prezes spółki obecny w momencie kontroli obiektu hotelowego, piastując to stanowiska od przeszło 10 miesięcy, nie miałby rozeznania, co do daty wejścia w posiadanie odbiorników jak i ich ilości.

Organ odniósł się do informacji dotyczących prowadzonych prac budowlano-remontowych podkreślając, iż odbiorniki znajdujące się w Hotelu A., nawet jeśli czasowo nie były używane to były urządzeniami o jakich mowa w art. 2 ust. 7 u.o.a., potencjalnie zdolnymi do natychmiastowego odbioru programu, a jedynie celowo, czasowo odłączonymi przez użytkownika od źródła zasilania i przekazu. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że z oświadczenia strony oraz dokumentów stwierdzających stan techniczny sieci telewizyjnej wynikało jedynie, iż w dniu [...] września 2011 r. stwierdzono brak sygnału telewizyjnego na piętrach 3, 4 i 5 oraz na większości piętra 2 w Hotelu A. w G., co było spowodowane pracami budowlanymi i uszkodzeniem instalacji telewizyjnej, co uniemożliwiało odbiór telewizji na wymienionych piętrach. Z oświadczenia tego wynikało, iż dotyczyło ono jedynie dnia [...] września 2011 r. Użycie czasu przeszłego "uniemożliwiało odbiór telewizji'" wskazywało na okoliczność, iż usterka ta została usunięta.

Organ uznał jednocześnie, iż z przedstawionych okoliczności wynikał potwierdzony w protokole - okres wejścia w posiadanie, a w konsekwencji używania odbiorników, które zgodnie z unormowaniami § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych, odbiorniki podlegały zarejestrowaniu w terminie 14 dni od dnia wejścia w ich posiadanie.

W zakresie złożonych przez stronę wyjaśnień, iż nie posiadała ona wiedzy dotyczącej terminu na rejestrację używanych odbiorników, organ podkreślił, że kwestie związane z obowiązkiem uiszczania abonamentu były powszechnie znane, a strona będąca jednocześnie przedsiębiorcą powinna tym bardziej orientować się w przepisach prawa.

W skardze na powyższą decyzję H. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła o jej uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. u.o.a., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, że odbiorniki znajdujące się na terenie Hotelu A. w G. umożliwiały natychmiastowy odbiór programu oraz używano wszystkich odbiorników w chwili przeprowadzanej kontroli; oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich możliwych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ administracyjny dopuścił się naruszenia jednej z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jaką jest zasada prawdy obiektywnej. Zdaniem strony skarżącej, organ za podstawę wydania zaskarżonej decyzji przyjął własne twierdzenia, nie biorąc zupełnie pod uwagę okoliczności, na które strona wskazywała, tj. nie uwzględniając faktu, że w rzeczywistości nie wszystkie odbiorniki znajdujące się w obiekcie były eksploatowane. Ponadto nie zbadano dokładnie okresu ich eksploatacji o ile w ogóle miał miejsce, bowiem następował z przerwami wynikającymi z zaistniałych usterek i prac remontowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie podzielając podniesionych w niej zarzutów i podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 ustawy odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne podlegają, dla celów pobierania opłat abonamentowych za ich używanie, zarejestrowaniu w placówkach operatora publicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188, z późn. zm.). Zgodnie natomiast z § 2 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych odbiorniki podlegają zarejestrowaniu w terminie 14 dni od dnia wejścia w ich posiadanie. Z ustaleń organu administracji wynika, że spółka weszła w posiadanie odbiorników telewizyjnych w roku 2011 r., a więc ich rejestracja powinna nastąpić daleko przed kontrolą.

Cytowane przepisy wiążą dwa obowiązki: zarejestrowanie odbiornika radiofonicznego i telewizyjnego (w terminie podanym w § 2 wskazanego rozporządzenia) i opłacanie opłaty abonamentowej w związku z używaniem tych odbiorników. Używanie odbiorników radiowo-telewizyjnych, ze względu na jedyną ich funkcję, polega na odbiorze programów radiofonicznych lub telewizyjnych. Zatem używanie tych odbiorników polega na korzystaniu z ich funkcji, przy czym przepis art. 2 ust. 2 ustawy o opłatach abonamentowych wprowadza domniemanie prawne, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 30 sierpnia 2007 r. w sprawie III SA/Wa 2437/06 i z dnia 4 sierpnia w sprawie III SA/Wa 866/09 stwierdził, że dla obowiązku ponoszenia opłaty abonamentowej bez znaczenia pozostaje to, czy podmiot ją uiszczający korzysta lub zamierza korzystać z odbioru nadawanych programów. Innymi słowy z chwilą wejścia w posiadanie danego odbiornika radiowo-telewizyjnego powstaje obowiązek jego zarejestrowania w terminie 14 i obowiązek opłacania opłaty abonamentowej z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano rejestracji odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego (art. 2 ust. 3 ustawy).

Kontrola u skarżącej została przeprowadzona w dniu [...] czerwca 2012 r. stwierdzając, że spółka jest w posiadaniu 50 niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych, od których nie odprowadza opłat abonamentowych. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 4 ustawy opłatę abonamentową uiszcza się za każdy odbiornik radiofoniczny i telewizyjny, z zastrzeżeniem ust. 5 (wyłączenia wskazane w ust. 5 nie mają zastosowania w sprawie), przy czym spółka od ponoszenia tych opłat nie była zwolniona na mocy art. 4 ust. 1 ustawy. Wniosek o rejestrację 50 odbiorników, jak ustalił organ, został złożony przez Hotel A. dopiero [...] czerwca 2012 r., a więc po kontroli.

Skarżąca podnosiła, że nie wszystkie odbiorniki odbierały programy, ponieważ w hotelu, na skutek prowadzonych prac remontowych, uszkodzono linie sygnałowe. Jednakże w oświadczeniu z dnia [...] września 2012 r. skarżąca podała, że odbiorniki telewizyjne ponownie podłączono w dniu [...] czerwca 2012 r., a więc przed kontrolą. Zatem w dniu kontroli odbiorniki te były w stanie gotowym do użytku, jednakże nadal nie były zarejestrowane i nie odprowadzano od nich należnej opłaty abonamentowej.

Ponieważ kontrola powyższe fakty stwierdziła, zgodnie z art. 5 ust. 3 i na podstawie art. 7 ust. 7 ustawy o opłatach abonamentowych, nałożono na spółkę opłatę wskazaną w zaskarżonej decyzji.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.