Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 640/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 239b par. 1  par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Urszula Zięba WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Z. z dnia 18 września 2019 r., w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 16 września 2019 r., którą: organ I instancji uchylił w części własną decyzję z dnia 24 stycznia 2017 r. ustalającą A. Ś. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. w kwocie 6 087 zł; ustalił wW. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. w kwocie 18 143 zł oraz określił kwoty i terminy płatności rat podatku.

Organ II instancji zacytował treść art. 239b §1 i §2 ustawy Ordynacja podatkowa i podał, że analiza tych regulacji prowadzi do wniosku, że nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności jest uzależnione od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: po pierwsze musi zaistnieć co najmniej jeden z czterech warunków określonych w art. 239b §1 O.p., po drugie organ podatkowy musi uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Kolegium stwierdziło, że ziściła się przesłanka opisana w art. 239b §1 pkt 1 O.p. Stosownie do tego unormowania w posiadaniu organu podatkowego I instancji powinny znaleźć się pisemnie potwierdzone informacje, że wobec strony danego postępowania podatkowego prowadzone jest aktualnie postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych. W aktach sprawy znajduje się obwieszczenie Zastępcy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa-Krowodrzy z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt Km 1536/17, Km 949/18, o pierwszej licytacji nieruchomości należących do dłużnika – A. Ś. wraz z pismem wzywającym organ podatkowy do złożenia zestawienia podatków i innych danin publicznych należnych od A.Ś., pod rygorem utraty prawa dochodzenia zaległych świadczeń od nabywcy nieruchomości. W związku z tym organ II instancji przyjął, że w omawianym stanie faktycznym została wypełniona dyspozycja art. 239 b §1 pkt 1 O.p. Spełniona została także przesłanka z art. 239b§2 O.p. Toczące się postępowanie egzekucyjne (dotyczące trzech nieruchomości o łącznej powierzchni 1,8318 ha), prowadzące w istocie do znacznego uszczuplenia majątku skarżącego, a także fakt przymusowego wyegzekwowania zobowiązania podatkowego za 2017 r. wynikającego z decyzji z dnia 24 stycznia 2017 r uprawdopodobniają tezę, że także łączne zobowiązanie pieniężne za 2017 r. wynikające z decyzji z dnia 16 września 2019 r nie zostanie uiszczone przez podatnika dobrowolnie. W ocenie Kolegium, ww. argumenty podają w wątpliwość twierdzenie, że skarżący dotychczas w sposób rzetelny rozliczał się ze swoich zobowiązań o charakterze podatkowym.

Reasumując organ stwierdził, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wójta z dnia 16 września 2019 r. było w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy prawidłowe.

W skardze skierowanej do WSA w Krakowie pełnomocnik skarżącego zarzucił obrazę art. 138 §1 pkt 1 i 2 K.p.a. poprzez orzeczenie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia Wójta Gminy Z., pomimo wydania go z naruszeniem art. 239b §1 i 2 O.p. poprzez wydanie postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej podczas gdy:

- nie doszło do poczynienia wszechstronnych ustaleń faktycznych w sprawie przez organ I instancji w przedmiocie:

a. rzekomo skutecznego uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 16 września 2019 r. nie zostanie wykonane przez skarżącego;

b. charakteru toczącego się postępowania egzekucyjnego w stosunku do skarżącego w zakresie innych należności podatkowych, w szczególności odpowiedniego zabezpieczenia roszczeń podatkowych względem skarżącego na jego majątku;

c. niedysponowania przez skarżącego majątkiem o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy;

d. uwzględnienia, że skarżący nie dokonuje żadnych czynności polegających na zbywaniu majątku, a tym samym zmierzających do ewentualnego pokrzywdzenia wierzyciela;

podczas gdy w sposób nieprawidłowy organ przyjął, że przy stosowaniu instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności określonej w ww. przepisie Ordynacji podatkowej, organ ma badać jedynie wystąpienie przesłanek wymienionych w przepisie, bez generalnego wyjaśnienia czy zapłata wierzytelności podatkowej rzeczywiście jest zagrożona w przyszłości.

W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia SKO oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 239§1 O.p. decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:

1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub

4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

§2 tego artykułu stanowi natomiast, że przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że podstawową przesłanką nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, która musi występować w każdym przypadku natychmiastowego wykonania, jest uprawdopodobnienie, że wynikające z decyzji zobowiązanie (podlegające wykonaniu) nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 O.p.).

A zatem kolejność postępowania organu podatkowego powinna być następująca. W pierwszej kolejności organ ustala, czy zachodzi jedna z przesłanek (mających charakter rozłączny) określonych w art. 239b §1 pkt 1 – 4 O.p., a następnie czy zaistnienie jednej z tych przesłanek daje prawdopodobieństwo (uprawdopodobnienie), że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Po przeprowadzeniu tego procesu dowodzenia organ podatkowy może nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności. Rozstrzygnięcie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności ma zatem charakter uznaniowy. Mimo spełnienia wszystkich przesłanek określonych w art. 239b §1 i 2 O.p. organ może uznać, że nie ma potrzeby stosowania omawianej regulacji (zob. S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Ordynacja podatkowa, Komentarz, LexisNexis, Wyd. 5, s. 818-819).

Sąd stwierdza, że organy podatkowe obu instancji wykazały, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności było uzasadnione, gdyż spełnione zostały przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 oraz § 2 O.p. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, zawartym w skardze, uprawdopodobniły one, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Wskazując na spełnienie przesłanki określonej w art. 239b§1 pkt 1 O.p. organy słusznie powołały się na obwieszczenie Zastępcy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa-Krowodrzy z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt Km 1536/17, Km 949/18 o pierwszej licytacji nieruchomości należących do dłużnika –A. Ś. wraz z pismem wzywającym organ podatkowy do złożenia zestawienia podatków i innych danin publicznych należnych od A. Ś., pod rygorem utraty prawa dochodzenia zaległych świadczeń od nabywcy nieruchomości. Prowadzona wobec skarżącego egzekucja jest wystarczającą okolicznością wskazującą na prawidłowość zastosowania wymienionego przepisu.

Fakt prowadzenia egzekucji z trzech nieruchomości skarżącego o łącznej powierzchni 1,8318 ha, prowadzący w istocie do znacznego uszczuplenia majątku skarżącego, jak również przymusowe wyegzekwowanie zobowiązania podatkowego za 2017 r. wynikającego z decyzji z dnia 24 stycznia2017 r świadczą o tym, że duże jest prawdopodobieństwo niewykonania decyzji z dnia 16 września 2019 r dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. Nadanie więc decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 16 września 2019 r. rygoru natychmiastowej wykonalności było prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na zasadzie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) skargę oddalił.