Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 246/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 129 par 2, art. 138, art. 156 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do tego zasiłku stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 104 K.p.a., art. 4, art. 5, art. 6 i art. 8 oraz art. 3 piet. 11 w związku z art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U z 2015 r., poz. 114 ze zm.) §1 ust. 1, § 2 ust 1, § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokość zasiłku dla opiekuna ( Dz.U 2015 r., poz. 1238) § 1 uchwały Rady Miasta Szczecin z dnia 23 marca 2009r. nr XXXIII/829/09 w sprawie utworzenia jednostki budżetowej Gminy Miasto Szczecin pn. Szczecińskie Centrum Świadczeń oraz uchwały nr XXXVI/1072/13 z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie nadania statutu Szczecińskiemu Centrum Świadczeń, oraz na podstawie udzielonego przez Prezydenta Miasta Szczecin upoważnienia do wydawania decyzji - po rozpatrzeniu wniosku M. A. przyznał zasiłek rodzinny na dzieci:

- K. A. w okresie od [...] w wysokości [...] zł,

- O. A. w okresie od [...] w wysokości [...] zł,

oraz przyznał dodatki:

Dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania

z urlopu wychowawczego - opieka nad dzieckiem niepełnosprawnym:

- O. A., PESEL: [...] , kwota dodatku [...] zł, okres zasiłkowy od [...]

Dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia:

- O. A., PESEL: [...], kwota dodatku: [...] zł, okres zasiłkowy od [...]

Dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego:

- K. A., PESEL: [...], kwota dodatku [...] zł, dodatek płatny jednorazowo,

- O. A., PESEL: [...], kwota dodatku [...] zł, dodatek płatny jednorazowo.

Powyższą decyzję M. A. odebrała osobiście w dniu 27 listopada 2015 r., co potwierdziła na odwrocie decyzji.

Niezgadzając się z treścią decyzji w części dotyczącej nie przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego nad dzieckiem K. A., M. A. wniosła odwołanie. Odwołanie zostało nadane w dniu 14 grudnia 2015 r., a wpłynęło do organu odwoławczego 16 grudnia 2015 r. (informacja z In Post oraz koperta).

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu II instancji w niniejszej sprawie zaistniała odmienna sytuacja, niż ta która była przedmiotem uchwały NSA z dnia 26 czerwca 2014 r w sprawie

I OPS 15/13 bowiem w związku z tym, że stronie na podstawie art. 186 § 3 ustawy

z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy przysługuje urlop wychowawczy w wyższym wymiarze, ze względu na jedno niepełnosprawne dziecko, to dodatek do zasiłku rodzinnego przysługuje również wyłącznie na jedno dziecko, to niepełnosprawne.

Decyzja organu odwoławczego została przez M. A. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

W skardze skarżąca powołała się na bogate rzecznictwo sądowoadministracyjne, ugruntowane po wydanej w dniu 26 czerwca 2014 r. uchwale NSA I OPS 15/13, z którego wynika, że dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2013 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U.

z 2013 r. poz. 1456 ze zm.) w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego

w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci, bez względu na fakt, że tylko jedno z nich posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez PZOoN.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 stycznia 2016 r. utrzymująca

w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 23 listopada 2015 r.

Dokonując analizy sprawy Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone rozstrzygnięcie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało po rozpatrzeniu odwołania M. A. wniesionego z naruszeniem art. 129 § 2 K.p.a.

Stosownie do art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dna doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.

Jak wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych decyzja organu I instancji z dnia 23 listopada 2015 r. doręczona została skarżącej w dniu 27 listopada 2015 r., decyzję odebrała osobiście w siedzibie organu. Termin do złożenia odwołania upływał zatem z dniem 14 grudnia 2015 r.

Z akt administracyjnych wynika, że odwołanie zostało wysłane w placówce

In Post i wpłynęło do organu SKO w dniu 16 grudnia 2015 r. W piśmie z dnia

25 marca 2016 r. SKO poinformowało, że odwołanie od decyzji strona nadała w dniu 14 grudnia 2015 r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło odwołanie, które zostało wniesione z uchybieniem terminu. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby strona występowała

z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Tymczasem wyjaśnienia wymaga, że postępowanie odwoławcze oparte jest na zasadzie skargowości i dopiero czynność strony, którą jest skuteczne wniesienie odwołania, powoduje, że organ wyższego stopnia może korzystać z uprawnień, jakie zostały przewidziane dla organu odwoławczego w przepisach art. 138 k.p.a. Ustalenie, że odwołanie zostało wniesione z naruszeniem art. 129 § 2 k.p.a., wobec braku wniosku o przywrócenie terminu, obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a., nie uprawnia zaś do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 Sędziów z dnia

12 października 1998 r., OPS 11/98 (ONSA 1999/1/4) rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który to termin nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu drugoinstancyjnym rozstrzygnięcia ostatecznego, które korzysta z ochrony trwałości.

Reasumując, wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło na skutek rażącego naruszenia art. 129 § 2 k.p.a., co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.