Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 22/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3,  art. 37  par. 1,  art. 46  par. 3,  art. 49  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie, B. K., w imieniu [...] A. C., wniosła skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W..

Pismem z dnia 16 stycznia 2008 r. – doręczonym w dniu 22 stycznia 2008 r. - Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej – B. K., do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik strony wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, który to wniosek, z uwagi na jego niedopuszczalność, został odrzucony postanowieniem Sądu z dnia 4 lutego 2008 r. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 31 marca 2008 r.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnictwo procesowe nie zostało przedłożone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Jednym z koniecznych warunków skutecznego wniesienia skargi jest wykazanie przez pełnomocnika umocowania do wniesienia skargi w imieniu mocodawcy. W przedmiotowej sprawie brak jest takiego umocowania.

W myśl art. 35 § 1 pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 upsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. (...). Ponadto regulacja dotycząca pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym wskazuje za przepisem art. 46 § 3 upsa, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

Brak pełnomocnictwa przy wniesieniu skargi jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 upsa, zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Rygor pozostawienia bez rozpoznania nie będzie więc dotyczył skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. W tym przypadku, nieusunięcie braków formalnych w wyznaczonym terminie, powoduje odrzucenie skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 upsa.

W rozpoznawanej sprawie, koniecznym warunkiem formalnym skargi było wykazanie umocowania B. K. do wniesienia skargi w imieniu A. C.. Warunek ten, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Sądu w tym zakresie, nie został jednak przez pełnomocnika strony spełniony.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 upsa, orzekł jak w sentencji.