Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1167/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138  par. 1  pkt 2  w  zw. z  art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata N. S. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. N. w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych).


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1167/07

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] wydanym w trybie art. 57 ust. 7 oraz art. 83 ust. 3 w związku z art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nałożył na K. H. i T. H. karę w kwocie 25.000 złotych z tytułu nielegalnego użytkowania zjazdu publicznego w granicach pasa drogowego drogi krajowej nr [...] W. – P. w km [...] strona prawa - ul. B. w G. do działek nr [...], [...],[...] i [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zjazd ten został wybudowany na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...], wydanej dla K. H. i T. H., którą nałożono również na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie zjazdu.

Organ stwierdził, iż roboty budowlane zostały zakończone. T. H. przesłał dokumenty celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie zjazdu. Organ pismem z dnia 5 lipca 2006r., poinformował T. H., iż przed przystąpieniem do użytkowania winien uzyskać decyzję ostateczną o pozwoleniu na użytkowanie (zgodnie z obowiązkiem wynikającym z pozwolenia na budowę) i zgodnie z tym inwestorzy powinni złożyć wniosek o pozwolenie na użytkowanie dołączając do niego odpowiednie dokumenty. Do dnia wydania postanowienia nie wpłynął żaden wniosek od inwestorów, w związku z czym wymierzono karę za nielegalne użytkowanie, zgodnie z dokumentacją wskazującą na użytkowanie obiektu.

Dnia 21 marca 2007r. (data z zażalenia - dnia 19 marzec 2007r.) do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło zażalenie T. H. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. T. H. zarzucił organowi niedostateczne zbadanie okoliczności sprawy i podkreślił, iż przedmiotowy zjazd nie jest użytkowany.

W wyniku zażalenia T. H. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w dniu [...], zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż nałożenie kary grzywny zostało dokonane przez niewłaściwy organ, gdyż organem właściwym do rozpoznania zgłoszenia budowy zjazdu jest starosta, a organem właściwym do rozpoznania sprawy samowolnej budowy zjazdów jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, nawet jeśli zjazd jest z drogi wojewódzkiej lub krajowej.

W dniu [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia zażalenia K. H. z dnia [...], na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], uzasadniając swoją decyzję faktem, iż postępowanie drugoinstancyjne zostało zakończone i nie można wydać drugiego postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty.

Na w/w postanowienie z dnia [...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. H. Skarżący zarzucił, organowi, że ten nie powinien zakończyć postępowania drugoinstancyjnego przed zapoznaniem się z odwołaniem skarżącego.

Skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia, bo umorzenie postępowania budzi jego poważne wątpliwości.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), który zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy dokonuje kontroli aktu zaskarżonego pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ppsa).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

W niniejszej sprawie, przedmiotem wyżej określonej kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którym organ II instancji umorzył postępowanie zażaleniowe, po rozpatrzeniu zażalenia K. H. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], wobec którego organ II instancji rozpatrzył już zażalenie złożone przez T. H. i wydał postanowienie w dniu [...], którym uchylił postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] i umorzył postępowanie organu I instancji.

Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 kpa, organ odwoławczy wydaje postanowienie, w którym umarza postępowanie zażaleniowe, a podstawą umorzenia postępowania odwoławczego jest przepis art. 105 § 1 kpa.

Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie stanowiskiem "przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., nie określa przyczyn umorzenia postępowania odwoławczego, wobec czego w każdej indywidualnej sprawie administracyjnej należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania, mając na uwadze treść art. 105 k.p.a." (niepublikowany wyrok NSA z dnia 25 października 1988 r., SA/Po 495/88).

W kontrolowanej przez Sąd sprawie, skarżący złożył zażalenie mimo, że zostało zakończone postępowanie drugoinstancyjne, a zatem wypełnia to przesłankę bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego, bo organ administracji nie może wydać drugiego postanowienia rozstrzygającego tę samą sprawę co do istoty.

Skład orzekający w niniejszej sprawie, przychyla się do stanowiska Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, iż w wyniku rozpoznania zażalenia K. H., wobec bezzasadności jego twierdzeń organ postanowił umorzyć postępowanie zażaleniowe w trybie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.

Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu skargi K. H., że rozstrzygnięcie organu II instancji tj. umorzenie postępowania zażaleniowego budzi jego poważne wątpliwości, to zarzut ten nie znajduje potwierdzenia w w/w powołanych przepisach prawnych. Umorzenie postępowania zażaleniowego jest wyrazem nieskuteczności zastosowania zażalenia przez skarżącego, jest to rozstrzygnięcie, które nie kształtuje uprawnień ani obowiązków strony, przedmiotowe postanowienie nie ma innego znaczenia jak tylko wskazanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego faktu, że zażalenie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nie może być ponownie rozpoznane w drugiej instancji.

A zatem zdaniem Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wypowiada prawidłowo swoją wolę w sprawie co do skuteczności postępowania zażaleniowego.

Jedynym skutkiem prawnym postanowienia o umorzeniu postępowania zażaleniowego jest pozostawienie w obrocie prawnym zaskarżonego zażaleniem postanowienia.

Z tych wszystkich względów wobec nie stwierdzenia aby zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] naruszało prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa - orzekł jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach dla adwokata ustanowionego z urzędu znajduje swoje podstawy w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. poz. 1348 ze zm.).