Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 104/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2016 r. skargi kasacyjnej Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji z dnia 22 lipca 2016 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 czerwca 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania od decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Stowarzyszenia F. Z. w B.w likwidacji z dnia 22 lipca 2016 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. tutejszy sąd odrzucił skargę czterech organizacji społecznych: Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. w B. – z powodu braków formalnych skargi, a w przypadku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji - z powodu braku zdolności sądowej.

Wszystkie wymienione organizacje wniosły wspólnie środek zaskarżenia na to postanowienie (k. 130). Następnie zarządzeniem z dnia 26 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik organizacji, do usunięcia braków formalnych środka zaskarżenia, przy czym w przypadku trzech organizacji (Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. w B.) środek ten został zakwalifikowany jako zażalenie, zaś w przypadku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji – środek zaskarżenia został zakwalifikowany jako skarga kasacyjna.

Obowiązki wskazane w zarządzeniu wzywającym nie zostały wykonane, dlatego sąd postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. odrzucił zażalenie trzech wyżej wymienionych organizacji społecznych. Do załatwienia pozostawał zatem środek zaskarżenia Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Środek zaskarżenia złożony w dniu 22 lipca 2016 r. przez Stowarzyszenie F. Z. w B.w likwidacji, podlegający zakwalifikowaniu jako skarga kasacyjna, podlegał odrzuceniu.

Jak wynika z akt, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. odrzucono skargę tej organizacji z uwagi na brak zdolności sądowej (tj. na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Pouczono R. K. występującego w imieniu tego Stowarzyszenia (jako jego likwidator) o prawie wniesienia skargi kasacyjnej (z uwagi na podstawę odrzucenia – art. 173 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Likwidowane Stowarzyszenie wniosło środek zaskarżenia zatytułowany "Zażalenie", jednakże w jego przypadku środek ten należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną, bowiem od postanowienia z dnia 28 czerwca 2016 r. Stowarzyszeniu temu przysługiwała skarga kasacyjna a nie zażalenie i takie też pouczenie zostało tej stronie wysłane (k. 105). W pouczeniu tym wskazano nie tylko o prawie, ale i o terminie oraz sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją

w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem – art. 177 § 1 p.p.s.a.

W przepisie art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wskazano podmioty uprawnione do sporządzenia tej skargi. Są to adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W § 2 tego przepisu zwolniono od obowiązku zachowania tzw. przymusu adwokackiego (obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot) sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony,

a także prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka.

Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a.

Skarga kasacyjna (tj. pismo z dnia 22 lipca 2016 r.) wniesiona w imieniu likwidowanego Stowarzyszenia nie spełnia wymogów tego rodzaju środka zaskarżenia (nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika), co uzasadnia jej odrzucenie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji.