Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1491/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 96
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Beata Sobocha, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2014 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - dalej k.p.a., po rozpoznaniu wniosku B.S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] września 2013 r. odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] maja 2012 r., którym zawieszono postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn. budowa siedliska rolniczego w zabudowie zagrodowej - budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego wykorzystywanego w części do celów agroturystyki, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (indywidualne ujęcie wody, przyłącze do sieci energetycznej, budowa zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne lub przydomowej oczyszczalni ścieków) na terenie działki o nr geodezyjnym [...] położonej we wsi K., gmina O.

Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń organu.

Pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Wójt Gminy O. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie uzgodnieniowe do czasu zakończenia postępowania w trybie art. 96 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm. - dalej ustawa ooś). Wyjaśnił, iż ze względu na położenie wnioskowanego terenu w granicach obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty [...] oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków [...], należy przedłożyć dokumenty w celu określenia konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszary Natura 2000.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. Wójt Gminy O. nałożył na B.S. obowiązek przedłożenia dokumentów wymienionych w art. 96 ustawy ooś, z uwagi na ewentualny wpływ przedsięwzięcia na przedmioty ochrony obszarów Natura 2000.

W dniu 7 stycznia 2013 r. B.S. złożyła do Regionalnego Dyrektora Środowiska w [...] wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] maja 2012 r. Podniosła, że postanowienie jest wydane bez podstawy prawnej, rażąco narusza prawo, zawiera wadę powodującą nieważność z mocy prawa oraz wywołałoby czyn zagrożony karą. Wnioskodawczyni podkreśliła, że zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy ooś z dniem 8 maja 2012 r., w związku z brakiem zajęcia stanowiska przez RDOŚ w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, decyzję o warunkach zabudowy należy uznać za uzgodnioną.

Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska na podstawie art. 157 oraz 158 § 1 w związku z art. 126 kpa odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] maja 2012 r.

W uzasadnieniu wskazał, że kwestia przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000 stanowi zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie, a jej rozstrzygnięcie ma wpływ na możliwość wydania postanowienia uzgodnieniowego przez organ pierwszej instancji. Zauważył, iż zgodnie z art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm. )– dalej upzp, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu, w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627), innych niż parki narodowe, z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Przedstawiony do uzgodnienia projekt decyzji dotyczy działki położonej w granicach obszarów Natura 2000, zatem rolą Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] było wyjaśnienie, czy w kontekście przepisów odnoszących się do ww obszarów chronionych dopuszczalna jest lokalizacja przedmiotowej inwestycji. Organ stwierdził również, że regionalny dyrektor ochrony środowiska ma 21 dni na zajęcie stanowiska w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

B. S. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww postanowieniem. Zarzuciła, że Wójt Gminy O. w piśmie skierowanym do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w [...] dotyczącym uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nie zawarł stwierdzenia o potencjalnym możliwym wpływie przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Ponadto, organ niesłusznie powołał się na przepisy art. 53 ust. 5c w zw. z art. 60 ust. 1a ustawy, gdyż w sprawie obowiązuje termin 2 tygodni na zajęcie stanowiska w zakresie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

W tych okolicznościach, po rozpoznaniu wniosku B.S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zostało wydane opisane na wstępie postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2014 r.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że zgodnie z art. 156 § 1 kpa zbadał, czy kwestionowane postanowienie nie zawiera wad prawnych wymienionych w pkt 1-7 ww przepisu. Podniósł, iż sporne postanowienie zostało wydane na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W ocenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, kwestia przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000 stanowi zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie, a jej rozstrzygnięcie ma wpływ na możliwość wydania postanowienia uzgodnieniowego przez organ pierwszej instancji.

Organ podkreślił, że równolegle toczą się dwa postępowania administracyjne wszczęte przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. na wniosek skarżącej. W trakcie postępowania w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. organ zawiesił postępowanie uzgodnieniowe do czasu zakończenia postępowania dotyczącego przedmiotowej inwestycji, prowadzonego w trybie art. 96 ustawy ooś. Jednocześnie, w związku z postanowieniem Wójta Gminy O. z dnia [...] maja 2012 r. (nakładającym na inwestora obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w G. dokumentów wymienionych w art. 96 ustawy ooś w związku z położeniem przedmiotowej działki w obszarze Natura 2000), organ wydał postanowienie z dnia [...] września 2012 r., nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszary Natura 2000 "[...] i "[...]. Organ podał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G. zakończy postępowanie uzgodnieniowe, zawieszone w dniu [...] maja 2012 r., dopiero po wydaniu postanowienia w trybie art. 98 ustawy ooś. Podkreślił także, iż zawieszenie postępowania jest obligatoryjne w przypadku pojawienia się zagadnienia wstępnego w postępowaniu administracyjnym.

Odnosząc się do zarzutów strony w kwestii nieumieszczenia w piśmie Wójta Gminy O. stwierdzenia o potencjalnym możliwym wpływie przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyjaśnił, że we wniosku z dnia 18 kwietnia 2012 r. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy Wójt Gminy O. nie umieścił informacji na temat możliwości potencjalnego oddziaływania na obszary Natura 2000 lub jego braku, jednakże po otrzymaniu pisma od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] maja 2012 r. wydał na podstawie art. 96 ust. 1 i ust. 3 ustawy ooś postanowienie z dnia [...] maja 2012 r., którym nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów temu organowi. Powyższe jest równoznaczne z rozważeniem przez Wójta Gminy O. możliwości potencjalnego oddziaływania przedmiotowej inwestycji na obszary Natura 2000.

Organ podkreślił, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G. w drodze postanowienia zajmie stanowisko w sprawie uzgodnienia bądź odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dopiero po wydaniu postanowienia w trybie art. 98 ustawy ooś. Wyjaśnił także, iż zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu, decyzje o warunkach zabudowy wydaje (...) wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi, natomiast ust. 1a stanowi, że do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się art. 53 ust. 5b i 5c. Do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska zastosowanie ma art. 53 ust. 5c upzp w zw. z art. 60 ust. 1 a upzp, zgodnie z którym regionalny dyrektor ochrony środowiska ma 21 dni na wyrażenie swojego stanowiska.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B.S., zwracając się o stwierdzenie nieważności postanowień Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska podjętych w przedmiotowym postępowaniu oraz uznanie projektu decyzji o warunkach zabudowy za uzgodniony.

Skarżąca zarzuciła organom orzekającym w sprawie błędne postrzeganie rzeczywistości i bezprawne działanie. Podniosła m.in., że organ pierwszej instancji winien zająć stanowisko w terminie do dwóch tygodni, zgodnie z art. 53 ust. 5 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy upzp. W ocenie skarżącej, organ pierwszej instancji rażąco naruszył prawo poprzez przytoczenie argumentu w postaci możliwej utraty siedliska przy braku poparcia twierdzeń dowodami. W opinii skarżącej, nie jest wymagane sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko / obszary Natura 2000 i przedłożenie raportu oddziaływania przedsięwzięcia, gdy nie jest ono zakwalifikowane do przedsięwzięć mogących znacząco lub potencjalnie znacząco wpłynąć na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 817). W tym zakresie powołała się na pismo organu z dnia 29 czerwca 2012 r., zgodnie z którym przedmiotowa zabudowa ze względu na parametry oraz jej cel nie kwalifikuje się do przedsięwzięć wymienionych w cytowanym rozporządzeniu. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę na czas prowadzenia postępowania i wskazała, że sprawa toczy się 36 miesięcy od złożenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonego postanowienia, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania.

Kontroli Sądu podlegało postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] maja 2012 r., zawieszającego postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn. budowa siedliska rolniczego w zabudowie zagrodowej - budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego wykorzystywanego w części do celów agroturystyki, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną.

Kwestionowane postanowienie zostało wydane w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, jakim jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności. Tryb ten ma na celu ustalenie, czy dany akt administracyjny zawiera kwalifikowane wady prawne, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. W niniejszej sprawie kontrolą taką zostało objęte postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] maja 2012 r., zawieszające postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Podstawę prawną ww. postanowienia z dnia [...] maja 2012 r. stanowi art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Prawidłowo organ zastosował cytowany przepis, uznając przeprowadzenie postępowania na podstawie art. 96 ustawy ooś za zagadnienie wstępne, mające wpływ na możliwość wydania postanowienia uzgodnieniowego.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 upzp, decyzję o warunkach zabudowy właściwy organ wydaje po uzgodnieniu, w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627), innych niż parki narodowe, z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Jak wynika z akt sprawy, teren planowanej inwestycji usytuowany jest w granicach obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty [...] oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków [...]. W odniesieniu do obszarów Natura 2000, działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 upzp, organ bada w postępowaniu uzgodnieniowym ryzyko wystąpienia znacząco negatywnego wpływu na ten obszar. Jeżeli uzna, że przedsięwzięcie mieści się w granicach określonych w art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, a więc że może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, powinien wystąpić do właściwego organu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie i z tego względu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G., zawieszając postępowanie uzgodnieniowe, wystąpił do Wójta Gminy O. o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego.

Wskutek wystąpienia organu uzgodnieniowego, Wójt Gminy O. postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nałożył obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w G. dokumentów wymienionych w art. 96 ustawy ooś w związku z położeniem działki objętej przedmiotowym zamierzeniem inwestycyjnym w obszarze Natura 2000. Następnie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G. postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na obszary Natura 2000 "[...] i "[...]. Dopiero zatem po wydaniu postanowienia w trybie art. 98 ustawy ooś możliwe będzie zakończenie postępowania uzgodnieniowego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G.

W odniesieniu do zarzutu skarżącej dotyczącego terminu do zajęcia stanowiska przez właściwy organ wskazać należy, że mocą art. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 201, poz. 1237) wprowadzone zostały zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, polegające m.in. na dodaniu art. 53 ust. 5b i ust. 5c oraz art. 60 ust. 1a. Zgodnie z art. 60 ust. 1a upzp, do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się art. 53 ust. 5b i 5c. Stosownie zaś do art. 53 ust. 5c upzp, niewyrażenie stanowiska w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1, przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się za uzgodnienie decyzji. Prawidłowo zatem organ wskazał, że w niniejszej sprawie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G. mógł zająć stanowisko w terminie 21 dni, a nie w terminie 14 dni jak podniosła skarżąca. Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie nie podziela poglądu, zgodnie z którym zawarte w przepisie art. 53 ust. 5c odesłanie do regulacji art. 51 ust. 1 upzp oznacza, iż termin 21 dni znajduje zastosowanie wyłącznie w sprawach wydania decyzji o warunkach zabudowy dotyczących lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 60 ust. 1a upzp nakazuje stosowanie do ustalania warunków zabudowy przepisów art. 53 ust. 5b i 5c upzp regulujących sprawy przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak i konsekwencje braku zajęcia stanowiska w ramach uzgodnień przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska w określonym terminie, dlatego na mocy art. 53 ust. 5c upzp przyjąć należy, że regionalny dyrektor ochrony środowiska ma 21 dni na zajęcie swojego stanowiska w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Wynika to wprost ze wskazanych przepisów i nie powinno nasuwać wątpliwości interpretacyjnych. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz literaturze (por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1942/12, wyrok NSA z dnia 21 maja 2013 r. sygn. akt II OSK 169/12, wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 798/12 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl; I. Zachariasz, Komentarz do art. 60 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Lex Omega 39/2014).

Odnosząc się do zarzutu w zakresie możliwej utraty siedliska stwierdzić należy, że podstawową zasadą mającą zastosowanie przy ocenie przez organy administracji możliwych oddziaływań przedsięwzięć jest tzw. zasada przezorności, uregulowana w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2013 r., poz. 1232 ze zm.). Zgodnie z powyższym przepisem, kto podejmuje działalność, której negatywne oddziaływanie na środowisko nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, jest obowiązany, kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze. Omawiana zasada wywodzi się z przepisów prawa europejskiego i sformułowana jest w szczególności w art. 174 ust. 2 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (obecnie: art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej), który stanowi m.in., iż polityka Unii w dziedzinie środowiska stawia sobie za cel wysoki poziom ochrony, z uwzględnieniem różnorodności sytuacji w różnych regionach Unii i opiera się na zasadzie ostrożności oraz na zasadach działania zapobiegawczego. Wobec obszarów Natura 2000 zasada ostrożności zawarta została w art. 6 Dyrektywy Siedliskowej. Na mocy opisanych regulacji, istotne wątpliwości co do ryzyka wystąpienia oddziaływania na obszary Natura 2000 stanowią przesłankę dokonania oceny w tym zakresie.

Wymóg przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został ustanowiony w art. 59 ust. 2 ustawy ooś i dotyczy przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony (pkt 1), a także sytuacji, gdy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy ooś (pkt 2). Prawidłowo zatem organ orzekający w rozpatrywanej sprawie ograniczył się do zbadania ryzyka wystąpienia znacząco negatywnego wpływu na ten obszar, a więc do zbadania, czy przedsięwzięcie wypełnia przesłanki określone w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Reasumując stwierdzić należy, że kwestionowane rozstrzygnięcie odpowiada prawu i nie zawiera wad, które mogłyby skutkować stwierdzeniem nieważności, w szczególności nie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Wobec niespornego usytuowania wnioskowanego terenu w granicach obszaru należącego do sieci Natura 2000, postępowanie uzgodnieniowe zasadnie zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania dotyczącego przedmiotowej inwestycji prowadzonego w trybie art. 96 ustawy ooś.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd oddalił skargę.