Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 258/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. B. S. S. z o.o. z siedzibą w K. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych jej wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 258/12, oddalającego skargę S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty zajętej wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę p o s t a n a w i a odmówić Skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia 26 września 2012 r. o sygn. akt I SA/Sz 258/12, oddalił skargę K. T. B. S. S. z o.o. z siedzibą w K. P. na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S.

W dniu 3 października 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Sądu wpłynął wniosek S. o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku i doręczenie odpisu tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem na adres Skarżącej. Wniosek ten nie zawierał własnoręcznego podpisu osoby wnoszącej pismo, tj. "P. Z. K. T. B. S. sp. z o.o.".

Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 5 października 2012 r., Sąd wezwał Skarżącą do podpisania wniosku z dnia 3 października 2012 r. lub nadesłania odpisu podpisanego wniosku poświadczonego za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono S. w dniu 9 października 2012 r.

Z uwagi na fakt, że w wyznaczonym przez Sąd terminie przedmiotowy brak formalny nie został uzupełniony, w dniu 31 października 2012 r. Sąd zarządził o pozostawieniu wniosku skarżącej S. bez rozpoznania. Odpis zarządzenia doręczono Stronie w dniu 6 listopada 2012 r.

W dniu 14 listopada 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Uzasadniając swój wniosek Strona wskazała, że terminowi do uzupełnienia braków formalnych uchybiła bez własnej winy. Wezwanie do usunięcia tych braków zostało doręczone Skarżącej w dniu 9 października 2012 r. S. posiada zarząd jednoosobowy i jedyną osobą umocowaną do podpisywania pism i wniosków jest P. Z. – R. B.-M. P. S. w okresie od 8 października do 8 listopada 2012 r. przebywała na zaległym urlopie wypoczynkowym. W okresie tym istniała zatem przeszkoda w wykonaniu zobowiązania Sądu. Po powrocie P. z urlopu, w dniu 9 listopada 2012 r., rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i wykonania czynności.

Do wniosku dołączono podpisany odpis wniosku z dnia 3 października 2012 r. oraz

- celem wykazania braku zawinienia w uchybieniu terminu - wniosek urlopowy P. Z. i, wystawioną w dniu 12 listopada 2012 r. przez księgową, kartę urlopową R. B.-M., wskazującą liczbę dni urlopu wykorzystanego, tj. 23 dni robocze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.).

W świetle treści powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca S. uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych jej wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 26 września 2012 r. Skoro bowiem wezwanie do podpisania wniosku albo nadesłania podpisanego odpisu wniosku zostało doręczone Stronie w dniu 9 października 2012 r., to termin do uzupełnienia tych braków rozpoczął swój bieg w dniu 10 października 2012 r., a zakończył w dniu 17 października 2012 r. Podpisany odpis wniosku o sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożono zaś w dniu 14 listopada 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu został też złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. wskazanej we wniosku daty zakończenia urlopu przez P. Z. skarżącej S. co miało miejsce w dniu 9 listopada 2012 r. Nie budzi też wątpliwości, że uchybienie wskazanemu terminowi spowodowało dla Strony ujemne skutki w toku postępowania sądowego w postaci utraty prawa do uzyskania pisemnego uzasadnienia wyroku. Złożony wniosek o przywrócenie terminu uznać należało zatem za dopuszczalny.

Rozpoznając z kolei ten wniosek merytorycznie, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie wykazała bowiem niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę, co podkreśla orzecznictwo sądowe i doktryna przedmiotu, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, co oznacza, że przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód tych zalicza się przykładowo pożar, nagłą chorobę uniemożliwiającą wyręczenie się inną osobą. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona, czy reprezentująca ją osoba, dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. np.: postanowienie NSA z dnia 25 września 1998 r., sygn. akt SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., sygn. akt III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., sygn. akt IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415; czy J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 266).

W ocenie Sądu, wskazana we wniosku okoliczność uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jaką miałoby być przebywanie przez P. Z. skarżącej S. na urlopie w dniach od 8 października do 8 listopada 2012 r. nie mieści się w pojęciu "braku winy" w powyższym rozumieniu (por. np.: wyrok WSA w G. z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 476/11, LEX nr 964769; postanowienie WSA w G. z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 825/12, dostępne w internetowej bazie CBOS). Wyjazd na urlop nie stanowi bowiem nadzwyczajnej okoliczności, której R. B. – M. nie byłaby w stanie przezwyciężyć, aby w sposób skuteczny złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 26 września 2012 r. Urlop wypoczynkowy, jak powszechnie wiadomo, jest z reguły planowany i to często z dużym wyprzedzeniem czasowym. P. S., jako jedyny członek jej zarządu, wybierając się na miesięczny urlop, powinna była zatem przedsięwziąć wszystkie niezbędne kroki celem zabezpieczenia interesów reprezentowanej przez nią S., np. ustanowić pełnomocnika, który mógłby pod jej nieobecność dokonać czynności nie cierpiących zwłoki, lub - co najmniej - dowiedzieć się w Sądzie, czy złożonemu w imieniu S. wnioskowi o sporządzenie uzasadnienia nadano dalszy bieg i, nawet bez wezwania Sądu, uzupełnić przedmiotowy brak formalny wniosku. Podjęcie takich działań, w ocenie Sądu, nie stanowiłoby dla P. nadmiernej uciążliwości, a tym bardziej nie byłoby utrudnione, czy wręcz niemożliwe. Wskazane we wniosku okoliczności uchybienia terminu należy więc zakwalifikować w kategoriach lekkomyślności, niedbalstwa. Nie świadczą one o braku winy, lecz o braku należytej organizacji działalności przedsiębiorstwa. Tymczasem od p. z. - zwłaszcza jednoosobowego, który jest zobowiązany do należytego dbania o interesy S. - uprawnione jest oczekiwanie przezorności, zapobiegawczości, staranności i dbałości w prowadzeniu spraw reprezentowanego przez niego podmiotu.

Na marginesie jedynie dodać należy, że z akt sprawy wynika, iż R. B. – M. pełni funkcję P. Z. skarżącej S. na podstawie umowy o pracę. We wniosku nie wskazano zaś, aby - w terminie wyznaczonym przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 3 października 2012 r. - istniały jakiekolwiek przeszkody uniemożliwiające odwołanie R. B. – M. z urlopu, z uwagi na wystąpienie okoliczności nieprzewidzianych w chwili rozpoczynania urlopu, a które wymagają obecności pracownika w zakładzie (vide: art. 167 § 1 Kodeksu pracy).

Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.