Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1437/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 § 3, art. 106 § 3, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Protokolant - st. ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi P. Ż. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez P.Ż. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") jest [...]nięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako: "ARiMR" lub "organ") z [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

14 listopada 2017 r. skarżący złożył w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o dofinansowanie na realizację operacji w ramach działania "Zdrowie i bezpieczeństwo" w ramach Priorytetu 1 "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze".

Przeprowadzona weryfikacja wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, że zachodzi potrzeba wezwania wnioskodawcy do złożenia uzupełnień do wniosku o dofinansowanie w zakresie m.in. spełnienia kryteriów wskazanych w § 80 pkt 2 rozporządzenia Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 16 września 2016 r, w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1. "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz. U. z 2016 r., poz. 1495 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie z 16 września 2016 r."). W związku z powyższym [...] Oddział Regionalny ARiMR pismem z 24 stycznia 2018 r, wezwał stronę do złożenia uzupełnień do wniosku o dofinansowanie, w tym m.in. w zakresie kosztów kwalifikowalnych wskazanych w zestawieniu rzeczowo-finansowym.

19 lutego 2018 r, do organu wpłynęła złożona przez pełnomocnika skarżącego odpowiedź z 12 lutego 2018 r. wraz z uzupełnieniami i wyjaśnieniami. W odpowiedzi na zakwestionowanie kwalifikowalności kosztów wskazanych w poz. 1-3 zestawienia rzeczowo-finansowego wskazano m.in., że wszystkie elementy inwestycji wymienione w ofercie Stoczni D. mieszczą się w kryteriach wskazanych w rozporządzeniu nr 2015/531, dzięki czemu poprawie ulegną warunki pracy i bezpieczeństwa. Dodano, że zakres prac niewymieniony literalnie zgodnie z ww. rozporządzeniem mieści się w zapisie art. 3 lit t.

Dodatkowo, 20 lutego 2018 r. do ARiMR wpłynęło przesłane przez pełnomocnika strony uzupełnienie do wniosku o dofinansowanie w postaci zawiadomienia Banku [...] S.A. z [...] lutego 2018 r, o wygaśnięciu umowy o przeniesienie własności rzeczy ruchomej, tj. udziału wynoszącego 49/100 tego prawa w sprawie własności łodzi rybackiej o oznace rybackiej [...] w związku ze spłatą wierzytelności udzielonej P.i D.Ż. na podstawie Umowy kredytowej nr [...].

Pismem z 6 kwietnia 2018 r. organ ponownie wezwał stronę do złożenia uzupełnień do wniosku o dofinansowanie m.in. w zakresie zakwestionowanej kwestii kwalifikowalności kosztów wskazanych w zestawieniu rzeczowo-finansowym.

11 maja 2018 r. do ARiMR wpłynęła odpowiedź skarżącego (pismo z 7 maja 2018 r.). Skarżący wyjaśnił m.in., że zaplanował inwestycje związane z faktycznym podniesieniem standardów bezpieczeństwa i warunków pracy. Dodał, że inwestycje zostały przemyślane pod kątem konstrukcji statku, skonsultowane w PRS, jak i stocznią w oparciu o zapisy rozporządzenia nr 2015/531. Do wyjaśnień załączył m.in. zaktualizowany dokument – Szczegółowy opis operacji.

14 maja 2018 r. do organu wpłynęło ponadto uzupełnienie wyjaśnień w postaci dokumentu - Certyfikat okrętowy stały (pismo strony z 8 maja 2018 r.).

Zaskarżonym pismem z [...] maja 2018 r. ARiMR odmówił stronie przyznania wnioskowanej pomocy finansowej.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ przytoczył treść kierowanych do strony wezwań o uzupełnienie wniosku wystosowanych na podstawie art. 87 § 2 i § 3 rozporządzenia z 16 września 2016 r. oraz stwierdził, że skarżący, pomimo dwukrotnego wezwania do złożenia uzupełnień, nie przedłożył poprawnie wypełnionej dokumentacji, tj.:

– nie przedłożył poprawnie uzupełnionego formularza wniosku o dofinansowanie, tj.: nie usunął z wniosku o dofinansowanie kosztów, które nie są kwalifikowalne zgodnie z przepisami art. 3-6 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2015/531 z dnia 24 listopada 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 poprzez określenie kosztów kwalifikujących się do wsparcia z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego w celu poprawy higieny, zdrowia i warunków pracy rybaków, ochrony i odbudowy morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich, łagodzenia skutków zmiany klimatu i poprawy efektywności energetycznej statków rybackich (Dz. Urz. UE L 86 z 31 marca 2015 r., dalej jako: "rozporządzenie nr 2015/531"), nie dokonał korekty wnioskowanej kwoty pomocy, nie dokonał korekty zaliczki, nie dokonał korekty zestawienia rzeczowo-finansowego;

– nie przedłożył poprawnie uzupełnionego biznes planu;

– dokument potwierdzający wyłączną własność statku przez wnioskodawcę nie został złożony w wyznaczonym terminie.

Przytaczając treść kierowanego do strony ponownego wezwania wskazał, że zgodnie z interpretacją Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej prace na statku opisane w pkt 1,2 oraz 3 zestawienia rzeczowo-finansowego wykraczają poza katalog kosztów kwalifikowalnych w ramach działania 1.9 Zdrowie i bezpieczeństwo.

Pismem z 12 lipca 2018 r. skarżący wniósł skargę od ww. rozstrzygnięcia ARiMR wnosząco jego uchylenie w całości.

Organowi zarzucił:

1) naruszenie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1267, dalej jako: "ustawa o wspieraniu") w zw. z § 87 ust. 4 rozporządzenia z 16 września 2016 r. poprzez ich zastosowanie jako podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia, a tym samym bezpodstawne przyjęcie, że strona nie spełniła warunków przyznania pomocy, a w szczególności nie dokonała uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy w koniecznym terminie lub wymaganym zakresie - pomimo tego, że wniosek strony był kompletny, a w szczególności zestawienie rzeczowo - finansowe operacji i "szczegółowy opis operacji" zawierały jedynie pozycje stanowiące koszty kwalifikowalne;

2) naruszenie § 87 ust. 2 i 3 w zw. z § 87 ust. 4 rozporządzenia z 16 września 2016 r. poprzez ich niewłaściwe zastosowania i nieuzasadnione wzywanie do uzupełnień wniosku w zakresie: zmiany zestawienia rzeczowo - finansowego operacji i biznes planu, pomimo tego, że w tych pozycjach wniosek, był kompletny i nie wymagał podejmowania wskazywanych przez ARiMR działań - a w związku z tym brak było podstaw do zastosowania § 87 ust. 4 rozporządzenia z 16 września 2016 r. jako podstawy odmowy przyznania pomocy;

3) naruszenia art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531 poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że pozycje 1 i 2 w zestawieniu rzeczowo - finansowym operacji nie mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych wyszczególnionym w ww. przepisach rozporządzenia nr 2015/531;

4) naruszenie art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego - w szczególności pominięcie pisma Banku [...] S.A. z [...] lutego 2018 r. i aktualnego Certyfikatu Okrętowego Stałego dot. statku rybackiego o oznace rybackiej "[...] " i nieustalenie na ich podstawie, że jedynym właścicielem statku rybackiego o oznace rybackiej "[...] " jest skarżący;

5) naruszenie art. 15 ust. 1 pkt. 1 ustawy o wspieraniu poprzez wydanie w sprawie rozstrzygnięcia stojącego w sprzeczności z zasadą praworządności do której przestrzegania i strzeżenia organ jest zobowiązany.

Skarżący podkreślił, że ARiMR w żadnym z wezwań, ani w piśmie informującym o odmowie przyznania pomocy nie sprecyzowała jakie ma zastrzeżenia do kosztów wyspecyfikowanych w pkt 1, 2, 3 zestawienia rzeczowo - finansowego operacji i dlaczego uważa, że stanowią one pozycje niekwalifikowalne. Zaznaczył przy tym, że wyjaśnieniem powyższego nie może być powołanie się na "nieznaną i niemożliwą do identyfikacji interpretację Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej", która dodatkowo, zdaniem strony, nie stanowi źródła prawa, ani wiążącej strony jego wykładni.

Skarżący wskazał ponadto, że organ niesłusznie również przyjął, iż nie złożono w terminie dokumentu potwierdzającego wyłączną własność statku rybackiego "[...] ". Zdaniem strony organ pominął w toku dokonanych ustaleń treść pisma Banku [...] S.A. z [...] lutego 2018 r. oraz aktualnego Certyfikatu Okrętowego Stałego przesłanego do organu wraz z pismem z 8 maja 2018 r., które to dokumenty potwierdzały ww. okoliczność.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Na rozprawie, która odbyła się 16 stycznia 2019 r., pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci pisma z 2 stycznia 2019 r. skierowanego do ARiMR, w którym zwrócono się o nadesłanie interpretacji Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. Sąd oddalił przedmiotowy wniosek dowodowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia z 16 września 2016 r. pomoc na realizację operacji w ramach działania zdrowie i bezpieczeństwo przyznaje się:

1) właścicielowi lub armatorowi statku rybackiego, przy użyciu którego jest wykonywane rybołówstwo komercyjne;

2) posiadaczowi rybackich narzędzi i urządzeń połowowych wykorzystywanych do połowu ryb w obwodzie rybackim, zgodnie z przepisami o rybactwie śródlądowym.

Ustęp 2 tegoż przepisu stanowi natomiast, że pomoc na realizację operacji w ramach działania zdrowie i bezpieczeństwo przyznaje się na działania określone w art. 3-6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2015/531.

Dodatkowo art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2015/531 stanowi, że do wsparcia w ramach EFMR kwalifikują się wyłącznie koszty niezbędne do dokonania instalacji przedmiotów przewidzianych na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz związane z tą instalacją.

Zgodnie z § 87 ust. 4 rozporządzenia z 16 września 2016 r. w przypadku gdy wnioskodawca pomimo ponownego wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie uzupełnił wniosku w wyznaczonym terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Art. 16 ustawy stosuje się odpowiednio. Art. 16 ust. 1 ustawy o wspieraniu wskazuje natomiast, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 9 ust. 1, 2 lub 3, podmiot właściwy do przyznania danej pomocy informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy.

Odmowa przyznania pomocy, o którą ubiegał się skarżący nastąpiła z uwagi na fakt, że pomimo dwukrotnego wezwania do złożenia uzupełnień nie przedłożył on poprawnie wypełnionej dokumentacji, tj.:

– uzupełnionego formularza wniosku o dofinansowanie, tj. nie usunął z wniosku o dofinansowanie kosztów, które nie są kwalifikowalne zgodnie z przepisem art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531, nie dokonał korekty wnioskowanej kwoty pomocy, nie dokonał korekty zaliczki, nie dokonał korekty zestawienia rzeczowo - finansowego;

– uzupełnionego biznes planu;

– dokumentu potwierdzającego wyłączną własność statku, który nie został złożony w wyznaczonym terminie.

Z akt sprawy wynika, że skarżący w złożonym wniosku o dofinansowanie w zastawieniu rzeczowo-finansowym (sekcja IV) w punktach 1-3 wskazał jako koszt podlegający dofinansowaniu prace modernizacyjne laminiarskie, prace modernizacyjne spawalnicze oraz sporządzenie dokumentacji zdawczej i statecznościowej dla Polskiego Rejestru Statków. Następnie w załączonym szczegółowym opisie operacji wskazano zakres poszczególnych prac jakie składały się na punkty 1-2 zestawienia rzeczowo-finansowego. Ponadto w ww. opisie wskazano, że przyjęte prace będą wiązały się z poprawą warunków pracy i bezpieczeństwa na statku rybackim. Strona nie uzasadniła jednak w jaki sposób prace określone w puntach 1-2 zestawienia rzeczowo-finansowego mają związek z konkretnymi pozycjami katalogu kosztów kwalifikowanych określonych w ww. rozporządzeniu.

Z uwagi na powyższe organ pismami z 24 stycznia 2018 r. oraz z 6 kwietnia 2018 r. (na podstawie kolejno § 87 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia z 16 września 2016 r.) skutecznie wezwał skarżącego między innymi do zweryfikowania kosztów przedstawionych w punktach 1-3 zestawienia rzeczowo-finansowego pod względem wpisywania się ich w katalog kosztów kwalifikowanych wskazanych w rozporządzeniu nr 2015/531. Strona nie uzupełniła wniosku w tym zakresie, tj. nie usunęła z wniosku kosztów, które nie są kwalifikowalne zgodnie z art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531 oraz nie dokonała korekty zestawienia rzeczowo-finansowego.

Zdaniem Sądu nie ma racji strona twierdząc, że w treści ww. wezwań ARiMR nie sprecyzowała dlaczego koszty wskazane w pkt 1-3 zestawienia uznaje za niekwalifikowalne. Wyjaśnić bowiem trzeba, że w wezwaniu z 24 stycznia 2018 r. organ wskazał, że kosztem kwalifikowalnym w zakresie bezpieczeństwa i warunków pracy może być zakup oraz, w stosownych przypadkach instalacja sprzętu określonego w art. 3 i art. 6 rozporządzenia nr 2015/531. Jednocześnie przytoczył on wprost katalog znajdujący się w ww. przepisach kosztów kwalifikowalnych. Ponadto wyjaśnił, że większość kosztów ujęta przez stronę w pozycjach 1-3 zestawienia rzeczowo-finansowego jest wobec powyższego kosztem niekwalifikowalnym. Podkreślić przy tym należy, że wskazany przez ARiMR w wezwaniu katalog kosztów obejmował pozycje zawarte w art. 3 i 6 rozporządzenia nr 2015/531, bowiem zarówno z treści wniosku (Sekcja III.4) oraz Szczegółowego opisu operacji wynika, że pomoc udzielona miałaby być w zakresie inwestycji na statku rybackim [...] obejmując zakres poprawy warunków pracy i bezpieczeństwa, które to jako koszty kwalifikowane zostały wyszczególnione właśnie w art. 3 i 6 rozporządzenia nr 2015/531.

W ponownym wezwaniu z 6 kwietnia 2018 r. ARiMR dodatkowo poinformował stronę, że zgodnie z interpretacją Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej prace na statku opisane w pkt 1, 2 oraz 3 zestawienia rzeczowo-finansowego wykraczają poza katalog kosztów kwalifikowalnych w ramach działania 1.9 "Zdrowie i bezpieczeństwo", w związku z czym należy usunąć ww. koszty z zakresu rzeczowego operacji.

W ocenie Sądu z treści ww. wezwań wyraźnie wynika, że strona była zobowiązana m.in. do zweryfikowania i skorygowania kosztów kwalifikowalnych z pozycji 1-3 zestawienia rzeczowo-finansowego w świetle przepisów rozporządzenia nr 2015/531. W przedmiotowych pismach skarżący informowany był w sposób czytelny, wyraźny i jednoznaczny, o czym była mowa wyżej, co do zakresu uchybień stwierdzonych we wniosku jak i konieczności oraz zasadności ich uzupełnień. Nie sposób zatem uznać za zasadny zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o wdrażaniu poprzez niewyjaśnienie przyczyn odmowy przyznania stronie wnioskowanej pomocy.

Podkreślenia przy tym wymaga, że organ dokonał prawidłowej wykładni art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531 wskazując, że koszty przedstawione przez stronę w poz. 1-3 zestawienia rzeczowo-finansowego nie mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowalnych zawartym w ww. rozporządzeniu. Należy bowiem przypomnieć, że w ramach działania 1.9 refundacji podlega zakup i montaż konkretnie wymienionych w art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531 przedmiotów, czy podjęcie konkretnie określonych działań. Wniosek skarżącego, w zakresie wskazania kosztów kwalifikowalnych, pomimo dwukrotnego wezwania do złożenia uzupełnień, nie odpowiadał katalogowi tych kosztów wskazanemu w powyższych przepisach. Należy raz jeszcze wyraźnie podkreślić, że sformułowania: "prace modernizacyjne laminarskie" i "prace modernizacyjne spawalnicze", użyte w zestawieniu rzeczowo-finansowym, nie odpowiadają wprost żadnej z pozycji wymienionej w art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531. Skarżący mając świadomość powyższego powinien był na etapie dokonywanych uzupełnień wniosku dokonać stosownych zmian w zakresie sekcji IV wniosku wskazując tam wyłącznie koszty odpowiadające wprost postanowieniom art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531, bądź uzasadnić i wykazać w jaki sposób planowane prace (określone ogólnie w zestawieniu rzeczowo-finansowym) mają związek z obowiązującym na podstawie zapisów rozporządzenia nr 2015/531 katalogiem kosztów dopuszczonych do dofinansowania. Należy przy tym zauważyć, że za wykonanie powyższego obowiązku nie można uznać treści zaktualizowanego na etapie drugiego wezwania dokumentu – Szczegółowy opis operacji. Skarżący w dokumencie tym co prawda powiązał prace określone poz. 1 i 2 z konkretnymi postanowieniami art. 3 rozporządzenia nr 2015/531, jednakże nie wskazał on żadnego związku jaki miałyby powyższe prace na poprawę bezpieczeństwa i warunków pracy na statku.

Zdaniem Sądu niezastosowanie się przez skarżącego w ustawowych terminach do wezwań organu stanowiło uzasadnioną podstawę do odmowy przyznania pomocy na operację w zakresie działania 1.9 "Zdrowie i bezpieczeństwo". Tym samym za niezasadne uznać zatem należało zarzuty naruszenia przez ARiMR art. 16 ust. 1 ustawy o wspieraniu w zw. z § 87 ust. 4 rozporządzenia z 16 września 2016 r. jak również § 87 ust. 2 i ust. 3 ww. rozporządzenia.

W odpowiedzi na zawarte w skardze twierdzenia strony dotyczące nieznanego i niemożliwego do identyfikacji charakteru interpretacji Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, na którą powołał się organ w drugim wezwaniu do uzupełnia i zaskarżonym rozstrzygnięciu, wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o wspieraniu, w postępowaniu w sprawie przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Przepis ten daje zatem stronie prawo do czynnego udziału na każdym etapie postępowania. Należy zauważyć, że o przedmiotowej interpretacji skarżący dowiedział się wraz z otrzymaniem drugiego wezwania do złożenia wyjaśnień (pismo z 6 kwietnia 2018 r.). Od tego momentu aż do otrzymania zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia strona mogła skorzystać z ww. prawa i na jego podstawie mogła zwrócić się do ARiMR z prośbą o wgląd do dokumentacji sprawy celem zapoznania się z przedmiotową interpretacją. Z akt sprawy wynika jednak, że skarżący nie skorzystał z ww. możliwości. Skoro strona była zainteresowana poznaniem treści ww. interpretacji powinna byłą poczynić starania zmierzające do zapoznania się z jej treścią.

Zauważyć przy tym należy, że przedmiotowa interpretacja znajduje się w aktach administracyjnych sprawy (k. 144), jednakże jej treść, w ocenie Sądu, nie miała istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Przyczyną odmowy przyznania stronie wnioskowanej pomocy było bowiem nieuzupełnienie wniosku w zakresie wskazywanym przez organ w wezwaniach z 24 stycznia i 6 kwietnia 2018 r., tj. w szczególności poprzez wskazanie we wniosku kosztów niekwalifikowalnych. W ocenie Sądu już literalna wykładnia przepisów art. 3-6 rozporządzenia nr 2015/531, bez konieczności odwoływania się do ww. interpretacji, w zestawieniu z treścią przedłożonego przez stronę wniosku i brakiem jego poprawy zgodnie z wezwaniami organu, była wystarczająca do przyjęcia, że koszty wskazane przez stronę w poz. 1-3 zestawienia rzeczowo-finansowego nie odpowiadają wprost żadnej z pozycji kosztów kwalifikowalnych wymienionych w ww. przepisach.

Rację należało natomiast przyznać stronie w zakresie złożenia przez nią dokumentu potwierdzającego wyłączną własność statku rybackiego "[...]". Zgodnie z treścią ust. 4 pkt 3 i pkt 7 Załącznika nr 2 rozporządzenia z 16 września 2016 r. w przypadku działania zdrowie i bezpieczeństwo, o których mowa w art. 32 rozporządzenia nr 508/2014 załącznikami wniosku o dofinansowanie są: kopia dokumentu potwierdzającego prawo własności statku rybackiego - w przypadku gdy wymaga tego specyfika operacji (pkt 3) oraz oświadczenie wszystkich współwłaścicieli/współarmatorów statku rybackiego wskazanego we wniosku o wyrażeniu zgody na realizację operacji objętej wnioskiem o pomoc (pkt 7).

W wezwaniu do uzupełnienia wniosku z 24 stycznia 2018 r. ARiMR wskazała: "Z certyfikatu okrętowego stałego wynika, że współwłaścicielem statku jest Bank [...] S.A. w związku z powyższym proszę o wyjaśnienie tej kwestii oraz dostarczenie aktualnego dokumentu jeżeli zapis ten już jest nieaktualny bądź dostarczenie Oświadczenia współwłaściciela statku rybackiego o wyrażeniu zgody na realizację operacji objętej wnioskiem o pomoc".

W odpowiedzi na powyższe wezwanie (doręczone pełnomocnikowi strony 9 lutego 2018 r.) skierowano do ARiMR w pierwszej kolejności pismo z 12 lutego 2018 r. (data nadania – 16 lutego 2018 r.), w którym wskazano, że wyjaśnienia Banku (współwłaściciela) o zwolnieniu z hipoteki statku, zostanie dosłane osobnym listem poleconym. Następnie przesłano do organu (data nadania – 19 lutego 2018 r.) przedmiotowe zawiadomienie o wygaśnięciu umowy o przeniesienie własności rzeczy ruchomej z [...] lutego 2018 r. W piśmie tym Bank wskazał, że wyraża zgodę na przeniesienie na rzecz przewłaszczającego udziału w prawie własności przedmiotowej łodzi rybackiej wynoszącego 49/100 tego prawa w związku ze spłatą wierzytelności udzielonej skarżącemu oraz D.Ż..

Oba pisma zostały zatem przesłane do organu w terminie określonym w § 87 ust. 2 rozporządzenia z 16 września 2016 r., zaś z treści przesłanych wyjaśnień wynikało bezsprzecznie, że prawo własności statku przysługuje już wyłącznie stronie.

Pomimo tego ARiMR w wezwaniu do ponownego złożenia uzupełnień z 6 kwietnia 2018 r. ponowiła w tym zakresie swoje wezwanie z 24 stycznia 2018 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie (doręczone pełnomocnikowi 24 kwietnia 2018 r.) w piśmie z 7 maja 2018 r. (data nadania – 8 maja 2018 r.) wyjaśniono dodatkowo, że certyfikat okrętowy zaktualizowany o wykreślenie [...] S.A. zostanie dostarczony niezwłocznie po otrzymaniu. Jednocześnie oświadczono, że [...] S.A. nie jest już współwłaścicielem statku rybackiego "[...] ".

W ocenie Sądu strona dochowała obowiązku wykazania wyłącznego prawa własności do statku nadsyłając w odpowiedzi na wezwanie organu zawiadomienie [...] S.A. z [...] lutego 2018 r. Dodatkowo, w odpowiedzi na wezwanie do ponownego złożenia uzupełnień w piśmie z 7 maja 2018 r. wyjaśniła treść nadesłanego wcześniej dokumentu, wskazując m.in. wprost, że [...] S.A. nie jest już współwłaścicielem statku rybackiego "[...] ". Z treści cytowanych wyżej postanowień Załącznika nr 2 rozporządzenia z 16 września 2016 r. nie wynika, aby do potwierdzenia wyłącznej własności statku konieczne było przedłożenie certyfikatu okrętowego stałego, zaś, w ocenie Sądu, nadesłane przez stronę dokumenty i wyjaśnienia powyższą okoliczność wykazywały. Tym samym bez znaczenia jest fakt, że przedmiotowy certyfikat (z 24 kwietnia 2018 r.), który potwierdził wcześniej złożone dokumenty i oświadczenia skarżącego, został przekazany do organu pismem nadanym 9 maja 2018 r., tj. dzień po upływie terminu do ponownego złożenia uzupełnień.

Z uwagi jednak na poczynione wyżej ustalenia i nieprzedłożenie przez stronę poprawnie wypełnionej dokumentacji (w zakresie wskazanym w wezwaniach) uznać należało, że błąd organu co do nieuznania przedłożonego dokumentu potwierdzającego wyłączną własność statku nie miał wpływu na prawidłowość podjętego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia.

Należy także wyjaśnić, że oddalenie wniosku dowodowego złożonego na rozprawie na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. było skutkiem przedłożenia przez pełnomocnika strony kopii dokumentów, które nie spełniały warunków formalnych, o których mowa w art. 48 § 3 p.p.s.a., tj. nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego radcą prawnym. Powyższe zostało również stwierdzone w treści protokołu rozprawy z 16 stycznia 2019 r. (k. 36 akt sądowych).

Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.