Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1638/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-04-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2015 r. odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie M.K. złożone pismem z dnia 26 listopada 2014 r.

Pismem z dnia 16 lutego 2015 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lutego 2015 r. zobowiązano skarżącego do złożenia podpisanego odpisu zażalenia. Przy czym zobowiązano stronę do dokonania powyższej czynności – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W przypisanym terminie skarżący złożył kserokopię zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy. I tak zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Jak natomiast stanowi art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.

Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 178 powołanej ustawy sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z powołanych przepisów wynika zatem, że nieusunięcie braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 cyt. ustawy.

Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Z powyższego wynika, że jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni braków formalnych zażalenia, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci ten środek zaskarżenia na posiedzeniu niejawnym.

W rozpatrywanej sprawie skarżący został w sposób jasny i wyraźny wezwany do złożenia odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zauważyć należy, że w świetle wyżej cytowanych przepisów Sąd nie może uznać kserokopii zażalenia za odpis w rozumieniu art. 47 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, co należy rozumieć przez "odpis pisma". Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Zatem prawidłowo złożonym odpisem byłoby umieszczenie oryginalnego podpisu strony, a nie jego odwzorowana forma w postaci kopii.

Opowiadając zatem na wezwanie Sądu i decydując się na odwzorowanie treści zażalenia w formie kserokopii, skarżący winien zdawać sobie sprawę z tego, że należy ją uwierzytelnić, bowiem bez uwierzytelnienia takiej kserokopii nie można uznać jej za odpis w rozumieniu art. 47 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji nie można było przyjąć, że wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zostało należycie wypełnione, co z kolei obligowało Sąd do zastosowania art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2015 r. sygn. akt I OZ 1631/15, publikowane: www.orzeczenie.nsa.gov.pl).

Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy trafny jest pogląd, że skarżący nie wypełnił w sposób prawidłowy wezwania do nadesłania odpisu zażalenia, a brak ten należało uznać za brak istotny, uniemożliwiający nadanie biegu temu pismu procesowemu (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, publ.: (ONSAiWSA z 2014 r., nr 3, poz. 39).

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.