Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 572/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 ust.1 pkt 1 i 3.
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 marca 2012 r. Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z DNIA 26 MARCA 2012 R. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ BURMISTRZA GMINY, OKREŚLAJĄCĄ "A" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W K. ZOBOWIĄZANIE W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA ROK 2006 ORAZ ODMAWIAJĄCĄ STWIERDZENIA ZA TEN ROK NADPŁATY.

W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN ODWOŁAWCZY PODAŁ, ŻE ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 2 UST. 1 PKT 1-3 USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (DZ. U. Z 2006 R. NR 121, POZ. 844 ZE ZM.), DALEJ U.P.O.L. OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI PODLEGAJĄ GRUNTY, BUDYNKI LUB ICH CZĘŚCI, BUDOWLE LUB ICH CZĘŚCI ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. WEDŁUG TREŚCI ART. 3 UST. 1 PKT 1 I 3 TEJ USTAWY, PODATNIKAMI PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI SĄ M.IN. OSOBY PRAWNE, BĘDĄCE WŁAŚCICIELAMI NIERUCHOMOŚCI LUB OBIEKTÓW BUDOWLANYCH, UŻYTKOWNIKAMI WIECZYSTYMI GRUNTÓW.

DALEJ ORGAN ODWOŁAWCZY PODAŁ, ŻE Z DOKUMENTÓW ZEBRANYCH W SPRAWIE WYNIKA, ŻE PODATNIK JEST UŻYTKOWNIKIEM WIECZYSTYM DZIAŁKI NR [...] ORAZ WŁAŚCICIELEM DZIAŁEK NR [...], [...] I [...] POŁOŻONYCH W C. KOLEGIUM PODKREŚLIŁO PRZY TYM, ŻE ORGANY PODATKOWE NIE SĄ UPRAWNIONE DO ZMIANY TREŚCI KSIĘGI WIECZYSTEJ, JAK RÓWNIEŻ DO KWESTIONOWANIA ISTNIEJĄCYCH W NIEJ ZAPISÓW NA PODSTAWIE INNYCH DOKUMENTÓW. ZATEM DOPÓKI ORZECZENIEM SĄDU NIE ZOSTANIE ZMIENIONY ZAPIS W KSIĘDZE WIECZYSTEJ, ORGAN PODATKOWY JEST ZWIĄZANY JEJ DOTYCHCZASOWĄ TREŚCIĄ. Z PRZEDŁOŻONYCH WRAZ Z ODWOŁANIEM DOWODÓW WYNIKA NATOMIAST, ŻE DO DNIA WNIESIENIA ODWOŁANIA ZAPISY TE NIE ZOSTAŁY ZMIENIONE PRZEZ WŁAŚCIWY SĄD. STAN PRAWNY POWYŻSZYCH NIERUCHOMOŚCI POTWIERDZAŁY ZAPISY EWIDENCJI GRUNTÓW BUDYNKÓW.

JEDNOCZEŚNIE ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE Z TREŚCI ART. 6 UST. 2 USTAWY O NABYWANIU NIERUCHOMOŚCI PRZEZ CUDZOZIEMCÓW Z 24 MARCA 1920 R. ) DZ. U. Z 2004 R. NR 167 POZ. 1758 ZE ZM.) WYNIKA, IŻ W RAZIE NABYCIA NIERUCHOMOŚCI WBREW PRZEPISOM USTAWY, O NIEWAŻNOŚCI NABYCIA ORZEKA SĄD. WPRAWDZIE TEGO RODZAJU ORZECZENIE WYDANE PRZEZ SĄD MA CHARAKTER DEKLARATORYJNY, NIE MOŻNA JEDNAK PRZYJĄĆ, ŻE ORGAN PODATKOWY JEST WŁADNY W OPARCIU O ART. 120 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA PRZESĄDZIĆ O TYM, IŻ NIEWAŻNE JEST NABYCIE NIERUCHOMOŚCI PRZEZ CUDZOZIEMCA WBREW PRZEPISOM ART. 6 UST. 1 WCZEŚNIEJ WYMIENIONEJ USTAWY.

W ŚWIETLE TEGO ORGAN ODWOŁAWCZY UZNAŁ, ŻE ISTNIEJĄ PODSTAWY DO WYDANIA DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 21 § 3 O.P., A W ZWIĄZKU Z TYM - ODMOWY STWIERDZENIA NADPŁATY.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU "B" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W K. WNIOSŁA O UCHYLENIE DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO, ZARZUCAJĄC JEJ NARUSZENIE:

a) ART. 207 § 1 W ZW. Z ART. 21 § 1 PKT 1 I § 3 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. Z 2005 R. NR 8 POZ.60 ZE ZM.), DALEJ O.P., POLEGAJĄCE NA PRZYJĘCIU, ŻE WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO JEST INNA NIŻ WYKAZANA W DEKLARACJI,

b) ART. 120 O.P. POLEGAJĄCE NA NIEWŁAŚCIWYM ZASTOSOWANIU W SPRAWIE ART. 6 UST. 1 USTAWY O NABYWANIU NIERUCHOMOŚCI PRZEZ CUDZOZIEMCÓW POLEGAJĄCYM NA PRZYJĘCIU, ŻE MIMO NIEWAŻNOŚCI UMÓW PRZENOSZĄCYCH NA SKARŻĄCĄ PRAWO UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO LUB PRAWA WŁASNOŚCI MIMO ŚWIADOMOŚCI JEDNEGO Z ORGANÓW SKARŻĄCEJ, ŻE CZYNNOŚCI TE SĄ NIEWAŻNE, WŁADZTWO WYKONYWANE PRZEZ SKARŻĄCĄ NAD TYMI NIERUCHOMOŚCIAMI ZAKWALIFIKOWANO JAKO POSIADANIE SAMOISTNE,

c) ART. 187 § 1 O.P. POLEGAJĄCE NA ZANIECHANIU WSZECHSTRONNEGO ROZPATRZENIA CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ZEBRANEGO W SPRAWIE,

d) ART. 191 O.P. POLEGAJĄCE NA OPARCIU OCENY, CZY OKOLICZNOŚCI ISTOTNE DLA SPRAWY ZOSTAŁY UDOWODNIONE JEDYNIE NA TREŚCI WYPISÓW Z KSIĄG WIECZYSTYCH LUB EWIDENCJI GRUNTÓW, Z POMINIĘCIEM INNYCH DOWODÓW, Z KTÓRYCH WYNIKAŁO, ŻE WPISY W KSIĘGACH WIECZYSTYCH LUB W EWIDENCJACH GRUNTÓW NIE ODPOWIADAJĄ RZECZYWISTEMU STANOWI PRAWNEMU NIERUCHOMOŚCI BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI, A SKARŻĄCA BYŁA I JEST POSIADACZEM ZALEŻNYM NIERUCHOMOŚCI,

e) ART. 3 UST. 1 PKT 1 I PKT 3 U.P.O.L., POPRZEZ BŁĘDNE I NIEWŁAŚCIWE JEGO ZASTOSOWANIE MIMO WYKAZANIA PRZEZ SKARŻĄCĄ, ŻE PODSTAWA PRAWNA NABYCIA WŁASNOŚCI LUB PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO NIERUCHOMOŚCI BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OPODATKOWANIA JEST NIEWAŻNA, A TAKŻE MIMO WYKAZANIA, ŻE W OKRESIE OBJĘTYM DECYZJĄ SKARŻĄCA BYŁA POSIADACZEM ZALEŻNYM PRZEDMIOTOWYCH NIERUCHOMOŚCI.

W UZASADNIENIU ZARZUTÓW SKARŻĄCA PODKREŚLIŁA, ŻE PODSTAWĄ DECYZJI JEST UZNANIE ZA WIĄŻĄCE DANYCH UJAWNIONYCH W KSIĘDZE WIECZYSTEJ W OPARCIU O DOMNIEMANIE PRAWNE, A TAKŻE ZAPISÓW EWIDENCJI. W POCZYNIONYCH USTALENIACH ORGAN POMINĄŁ PRZY TYM OCZYWISTĄ NIEWAŻNOŚĆ PODSTAWY NABYCIA PRZEZ SKARŻĄCĄ WŁASNOŚCI LUB PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO SZEREGU NIERUCHOMOŚCI, W TYM PRZEDMIOTOWYCH, A DOWOLNIE PRZYJĄŁ, ŻE POSIADANIE NIERUCHOMOŚCI PRZEZ PODATNIKA MIAŁO I MA CHARAKTER SAMOISTNY, MIMO ŻE SKARŻĄCA BYŁA I JEST CO NAJMNIEJ OD 10 LISTOPADA 2010 R. JEDYNIE ICH DZIERŻAWCĄ, A WCZEŚNIEJ BEZSPORNIE JEDYNIE POSIADACZEM ZALEŻNYM, WOBEC BRAKU MOŻLIWOŚCI PRZYPISANIA JEJ WOLI WŁADANIA JAKO UŻYTKOWNIK WIECZYSTY LUB WŁAŚCICIEL.

W SZCZEGÓLNOŚCI TAKIE JEDNOZNACZNE STWIERDZENIE ZAWARTO W POROZUMIENIU Z DNIA 10 LISTOPADA 2010 R., MIĘDZY "C" SA Z SIEDZIBĄ W W. A "A" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ W K., KTÓREGO PRAWA I OBOWIĄZKI PRZYJĘŁA SKARŻĄCA SPÓŁKA, W KTÓRYM STRONY UZNAŁY, ŻE W OKRESIE POMIĘDZY 30 KWIETNIA 2002 R., A 1 LISTOPADA 2010 R. "A" BYŁA POSIADACZEM ZALEŻNYM W DOBREJ WIERZE, BOWIEM ŁĄCZYŁA JE UMOWA DZIERŻAWY. TEN STOSUNEK PRAWNY ODPOWIADAŁ WŁADZTWU, JAKIE BYŁO OBJĘTE INTENCJAMI STRON, A KTÓRE NIE MOGŁO SIĘ ZIŚCIĆ ZE WZGLĘDU NA NIEWAŻNOŚĆ UMÓW PRZENOSZĄCYCH WŁASNOŚĆ LUB PRAWO UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO NIERUCHOMOŚCI. "C" SA NALICZYŁA CZYNSZ DZIERŻAWNY ZA OKRES KORZYSTANIA Z NIERUCHOMOŚCI, KTÓRY ZOSTAŁ ZAPŁACONY.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM BADAJĄC LEGALNOŚĆ ZASKARŻONEJ DECYZJI POD WZGLĘDEM JEJ ZGODNOŚCI Z PRAWEM I Z PUNKTU WIDZENIA PODSTAW JEJ UCHYLENIA OKREŚLONYCH W ART. 145 § 1 PKT 1 I 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2012 POZ. 270, T.J.), - DALEJ: (P.P.S.A.) SĄD STWIERDZA, ŻE WYDANA PRZEZ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE DECYZJA NIE NARUSZA PRAWA.

Z USTALEŃ DOKONANYCH W SPRAWIE WYNIKAŁO, ŻE POŁĄCZENIE SPÓŁKI SKARŻĄCEJ DOKONANE PRZEZ PRZEJĘCIE PRZEZ SKARŻĄCĄ CAŁEGO MAJĄTKU "A" SP. Z O.O., ZOSTAŁO ZAREJESTROWANE PRZEZ SĄD REJONOWY W DNIU 22 GRUDNIA 2011 R., WSKUTEK CZEGO SKARŻĄCA WSTĄPIŁA WE WSZELKIE PRAWA I OBOWIĄZKI POPRZEDNIKA PRAWNEGO. WSTĄPIENIE SPÓŁKI PRZEJMUJĄCEJ W PRAWA I OBOWIĄZKI PODATKOWE SPÓŁKI PRZEJMOWANEJ, W TYM WYNIKAJĄCE Z DECYZJI WYDANYCH NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO WYNIKA ZAŚ Z ART. 93 § 2 PKT 2 W ZWIĄZKU Z § 1 PKT 2 O.P. ORAZ ART. 93D O.P.

PRZYSTĘPUJĄC DO ROZWAŻENIA KWESTII MERYTORYCZNYCH STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE PRZEDMIOT SPORU W NINIEJSZEJ SPRAWIE SPROWADZA SIĘ DO USTALENIA PODMIOTU ZOBOWIĄZANEGO DO UISZCZENIA PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA LATA 2006 - 2010. ZDANIEM SKARŻĄCEJ, Z UWAGI NA NIEWAŻNOŚĆ UMOWY MOCĄ KTÓREJ "C" SA W W. PRZENIOSŁA NA "A" SP. Z O.O., PRAWO WŁASNOŚCI ORAZ UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO NIERUCHOMOŚCI APORTOWYCH (W TYM PRZEDMIOTOWA), TA OSTATNIA SPÓŁKA NIE MOGŁA BYĆ PODATNIKIEM TEGO PODATKU. STAN TEN POTWIERDZA POROZUMIENIE ZAWARTE W DNIU 10 LISTOPADA 2010 R., W KTÓRYM STRONY UZNAŁY, ŻE W OKRESIE OD WYDANIA NIERUCHOMOŚCI DO DNIA ZAWARCIA POROZUMIENIA SPÓŁKA "A" BYŁA DZIERŻAWCĄ, A WIĘC POSIADACZEM ZALEŻNYM, TYCH NIERUCHOMOŚCI. W TEJ SYTUACJI NIE JEST OBJĘTA PRZEDMIOTOWYM ZAKRESEM OPODATKOWANIA. NATOMIAST PODATNIKIEM BYŁA "C" SA JAKO WŁAŚCICIEL I UŻYTKOWNIK, WIECZYSTY NIERUCHOMOŚCI. NATOMIAST WEDŁUG ORGANÓW PODATKOWYCH OKOLICZNOŚCI SPRAWY, A W SZCZEGÓLNOŚCI ZAPISY W EWIDENCJI GRUNTÓW ORAZ DANE WYNIKAJĄCE Z KSIĘGI WIECZYSTEJ PROWADZONEJ DLA SPORNYCH NIERUCHOMOŚCI POTWIERDZAJĄ, ŻE UŻYTKOWNIKIEM WIECZYSTYM, A TAKŻE WŁAŚCICIELEM TYCH NIERUCHOMOŚCI WÓWCZAS BYŁA "A", A ZATEM TO NA NIEJ CIĄŻY OBOWIĄZEK W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI.

OCENIAJĄC PODNOSZONE PRZEZ STRONY ARGUMENTY JAK TEŻ CAŁOŚĆ ZEBRANYCH W SPRAWIE DOWODÓW NALEŻY, ZDANIEM SĄDU, PODZIELIĆ STANOWISKO ORGANU ODWOŁAWCZEGO.

OTÓŻ W MYŚL ART. 3 UST 1 PKT 1 I 3 U.P.O.L. PODATNIKAMI PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI SĄ OSOBY FIZYCZNE, OSOBY PRAWNE, JEDNOSTKI ORGANIZACYJNE, W TYM SPÓŁKI NIE POSIADAJĄCE OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, BĘDĄCE WŁAŚCICIELAMI I UŻYTKOWNIKAMI WIECZYSTYMI NIERUCHOMOŚCI.

W TYM MIEJSCU ZWRÓCIĆ NALEŻY UWAGĘ NA NIEWYEKSPONOWANĄ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI TREŚĆ ART. 21 UST. 1 USTAWY Z DNIA 17 MAJA 1989 R. PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE (TJ. DZ. U. Z 2010 R., NR 193, POZ. 1287 ZE ZM.; DALEJ "U.P.G.K."), ZGODNIE Z KTÓRYM PODSTAWĘ PLANOWANIA GOSPODARCZEGO, PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO, WYMIARU PODATKÓW I ŚWIADCZEŃ, OZNACZANIA NIERUCHOMOŚCI W KSIĘGACH WIECZYSTYCH, STATYSTYKI PUBLICZNEJ, GOSPODARKI NIERUCHOMOŚCIAMI ORAZ EWIDENCJI GOSPODARSTW ROLNYCH STANOWIĄ DANE ZAWARTE W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. Z PRZEPISU TEGO WYNIKA ZATEM, ŻE PODSTAWĘ WYMIARU PODATKÓW, A WIĘC M.IN. PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, STANOWIĄ DANE ZAWARTE W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. DANE TE SĄ WIĄŻĄCE DLA ORGANU PODATKOWEGO. Z ZAPISÓW U.P.G.K., ORAZ ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ROZWOJU REGIONALNEGO I BUDOWNICTWA Z 29 MARCA 2001 R., W SPRAWIE EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW (DZ. U. NR 38, POZ. 454) WYNIKA, ŻE EWIDENCJA TA ZAWIERA, OPRÓCZ INFORMACJI DOTYCZĄCYCH GRUNTÓW I BUDYNKÓW (ZAKRES PRZEDMIOTOWY EWIDENCJI), RÓWNIEŻ DANE WŁAŚCICIELA GRUNTU (ZAKRES PODMIOTOWY EWIDENCJI). W PRZYPADKU BRAKU DANYCH DOTYCZĄCYCH WŁAŚCICIELA W EWIDENCJI WYKAZUJE SIĘ DANE OSÓB I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH, KTÓRE TYMI NIERUCHOMOŚCIAMI WŁADAJĄ. OPRÓCZ TEGO W EWIDENCJI ZAWARTE SĄ DANE DOTYCZĄCE: UŻYTKOWNIKÓW WIECZYSTYCH GRUNTÓW; JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH SPRAWUJĄCYCH ZARZĄD LUB TRWAŁY ZARZĄD NIERUCHOMOŚCIAMI; PAŃSTWOWYCH OSÓB PRAWNYCH, KTÓRYM SKARB PAŃSTWA POWIERZYŁ W STOSUNKU DO JEGO NIERUCHOMOŚCI WYKONYWANIE PRAW WŁASNOŚCI LUB INNYCH PRAW RZECZOWYCH; ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, KTÓRE GOSPODARUJĄ NIERUCHOMOŚCIAMI WCHODZĄCYMI W SKŁAD ZASOBU NIERUCHOMOŚCI SKARBU PAŃSTWA ORAZ GMINNYCH, POWIATOWYCH I WOJEWÓDZKICH ZASOBÓW NIERUCHOMOŚCI; UŻYTKOWNIKÓW GRUNTÓW PAŃSTWOWYCH I SAMORZĄDOWYCH; OSÓB I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH, KTÓRE WŁADAJĄ GRUNTAMI NA PODSTAWIE UMÓW DZIERŻAWY ZGŁOSZONYCH DO EWIDENCJI STOSOWNIE DO ART. 28 UST. 4 PKT 3 USTAWY Z DNIA 20 GRUDNIA 1990 R., O UBEZPIECZENIU SPOŁECZNYM ROLNIKÓW (TEKST JEDN.: DZ. U. Z 1998 R. NR 7, POZ. 25 Z PÓŹN. ZM.). W EWIDENCJI ZAWARTY JEST RÓWNIEŻ OPIS PRAW W/W PODMIOTÓW DO GRUNTÓW, BUDYNKÓW I LOKALI ORAZ INFORMACJE O DOKUMENTACH, KTÓRE STANOWIŁY PODSTAWĘ WPISU. PRAWA TE UWIDACZNIA SIĘ W EWIDENCJI NA PODSTAWIE: WPISÓW DOKONANYCH W KSIĘGACH WIECZYSTYCH; PRAWOMOCNYCH ORZECZEŃ SĄDOWYCH; UMÓW ZAWARTYCH W FORMIE AKTÓW NOTARIALNYCH DOTYCZĄCYCH USTANOWIENIA LUB PRZENIESIENIA PRAW RZECZOWYCH DO NIERUCHOMOŚCI, Z WYŁĄCZENIEM UMÓW DOTYCZĄCYCH UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO GRUNTÓW I WŁASNOŚCI LOKALI; OSTATECZNYCH DECYZJI ADMINISTRACYJNYCH; DYSPOZYCJI ZAWARTYCH W AKTACH NORMATYWNYCH ORAZ UMÓW DZIERŻAWY ZGŁOSZONYCH DO EWIDENCJI.

W ŚWIETLE POWYŻSZYCH UWAG SĄD ZAZNACZA, ŻE EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW, O KTÓREJ MOWA W ART. 21 UST. 1 U.P.G.K., NIE MOŻE STANOWIĆ PRZEDMIOTU MERYTORYCZNEJ OCENY ORGANÓW PODATKOWYCH, JAK RÓWNIEŻ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH W SPRAWIE PODATKOWEJ. PROWADZENIE, ZMIANY I UAKTUALNIANIE EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW NIE NALEŻĄ BOWIEM DO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO (PORÓWNAJ WYROK NSA Z 25 LISTOPADA 2010 ROKU, SYGN. AKT II FSK1291/09, LEX NR 745606). ROLĄ ORGANÓW PODATKOWYCH JEST ORZEKANIE O OBOWIĄZKU PODATKOWYM, A NIE PODWAŻANIE TREŚCI DANYCH EWIDENCYJNYCH. ROLĄ SĄDU ADMINISTRACYJNEGO JEST NATOMIAST KONTROLA DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ (ART. 3 § 1 P.P.S.A.).

PODOBNIE RZECZ SIĘ MA Z TREŚCIĄ ZAPISÓW W KSIĘGACH WIECZYSTYCH, KTÓRE JAK SŁUSZNIE ZAUWAŻYŁ ORGAN ODWOŁAWCZY NIE MOGĄ BYĆ KWESTIONOWANE PRZEZ ORGANY PODATKOWE.

MAJĄC NA UWADZE, ŻE W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NA STRONĘ SKARŻĄCĄ NAŁOŻONO OBOWIĄZEK W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI POZOSTAJĄCEJ W PRAWIE WŁASNOŚCI I UŻYTKOWANIU WIECZYSTYM, ZAUWAŻYĆ DODATKOWO TRZEBA, ŻE STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 27 USTAWY Z DNIA 21 SIERPNIA 1997 R., O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI (DZ. U. Z 2010 R. NR 102, POZ. 651) ODDANIE NA WŁASNOŚĆ I UŻYTKOWANIE WIECZYSTE NIERUCHOMOŚCI GRUNTOWEJ I PRZENIESIENIE TEGO PRAWA W DRODZE UMOWY WYMAGA WPISU W KSIĘDZE WIECZYSTEJ. WPIS DO KSIĘGI WIECZYSTEJ MA WIĘC W TYCH PRZYPADKACH ZNACZENIE KONSTYTUTYWNE, CO OZNACZA, ŻE PRAWO TO NIE POWSTAJE BEZ WPISU DO KSIĘGI WIECZYSTEJ, (POR. WYROKI: SN Z DNIA 4 LUTEGO 2005 R., SYGN. AKT L CK 512/04 - PUBL. LEX NR 394484, CZY WSA W WARSZAWIE Z DNIA 29 LUTEGO 2012 R., SYGN. AKT L SA/WA 1956/11 - NIEPUBL.).

Z USTALEŃ W SPRAWIE WYNIKA BEZSPORNIE, ŻE W DACIE WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI, TAK W EWIDENCJI GRUNTÓW JAK I W KSIĘDZE WIECZYSTEJ PROWADZONEJ DLA SPORNYCH NIERUCHOMOŚCI, JAKO WŁAŚCICIEL I UŻYTKOWNIK WIECZYSTY UJAWNIONA POZOSTAWAŁA "A" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W K.. PRZY CZYM NIE MOŻE UJŚĆ UWADZE, ŻE WPIS W KSIĘDZE WIECZYSTEJ NIE ZOSTAŁ ZMIENIONY.

ZGODZIĆ TAKŻE NALEŻY SIĘ ZE STANOWISKIEM ORGANÓW PODATKOWYCH, ŻE W RAZIE NABYCIA NIERUCHOMOŚCI PRZEZ CUDZOZIEMCA WBREW PRZEPISOM USTAWY O NABYWANIU NIERUCHOMOŚCI PRZEZ CUDZOZIEMCÓW, O NIEWAŻNOŚCI NABYCIA ORZEKA SĄD. (ART. 6 UST. 2 TEJ USTAWY). Z AKT SPRAWY NIE WYNIKA NATOMIAST ABY TAKIE ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ZAPADŁO.

TRAFNIE ZATEM ORGANY PODATKOWE WYKAZAŁY, ŻE SĄ ZWIĄZANE AKTUALNYMI NA DZIEŃ ORZEKANIA ZAPISAMI W KSIĘGACH WIECZYSTYCH ORAZ EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW I NIE SĄ UPRAWNIONE DO ICH KWESTIONOWANIA CZY ZMIANY. W KONSEKWENCJI NIE MOGŁY ONE OPRZEĆ SIĘ NA OKOLICZNOŚCIACH PODNOSZONYCH PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ W PISMACH SKŁADANYCH W TOKU POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA SPORNY ROK.

ZDANIEM SĄDU PRZEDSTAWIONE POWYŻEJ STANOWISKO KOLEGIUM JEST TRAFNE I ZOSTAŁO OPARTE NA WYCZERPUJĄCYM ROZPATRZENIU ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, KTÓRY DLA POTRZEB TEJ SPRAWY NALEŻY UZNAĆ ZA KOMPLETNY, A PRZEZ TO DAJĄCY PODSTAWĘ DO PRAWIDŁOWYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH. NIE MOŻNA PRZY TYM PRZYJĄĆ, BY OCENA DOWODÓW ZOSTAŁA PRZEPROWADZONA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY W SPOSÓB DOWOLNY, GDYŻ Z TREŚCI UZASADNIENIA DECYZJI WYNIKA, ŻE UWZGLĘDNIONO I WSZECHSTRONNIE ROZPATRZONO CAŁY ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY, A NASTĘPNIE PODDANO GO OCENIE Z PUNKTU WIDZENIA TRAFNIE ZINTERPRETOWANYCH PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO. TO, ŻE WNIOSKI WYPROWADZONE Z TAKIEJ OCENY NIE ZADOWALAJĄ SKARŻĄCEJ, NIE DOWODZI WADLIWOŚCI ROZSTRZYGNIĘCIA. TYM SAMYM NIE DOSZŁO DO ZARZUCANEGO W SKARDZE NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, JAK I PROCESOWEGO.

MAJĄC ZATEM NA UWADZE POWYŻSZE OKOLICZNOŚCI SĄD UZNAŁ SKARGĘ ZA NIEZASADNĄ I NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A. JĄ ODDALIŁ.

DSZ