Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 68/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2011 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I.K., pismem procesowym z dnia [...] grudnia 2010 r., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług zawierając w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi wskazała jedynie, że okoliczności faktyczne sprawy nie uzasadniają ustaleń końcowych dokonanych przez organy celne obu instancji, a przede wszystkim nie dają podstaw do określenia względem firmy Skarżącej jakichkolwiek zobowiązań publicznoprawnych, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik podjętych do tej pory rozstrzygnięć. W jej ocenie koniecznym stało się więc podjęcie kontroli sądowoadministarcyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zw. dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 w/w przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, i to wnioskodawca - strona postępowania obciążona została obowiązkiem ich przedstawienia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi być w odpowiedni sposób uzasadniony. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku. W innym orzeczeniu sąd podkreślił, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. W żadnym razie nie można utożsamiać obowiązku sądu dokonania oceny argumentów przedstawianych przez stronę z obowiązkiem udowodnienia braku przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.) (Komentarz do art.61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III.).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zaznaczyć należy, iż sformułowany w skardze wniosek nie został w jakikolwiek nawet sposób uzasadniony. Skarżąca, obok ogólnikowych i lakonicznych zarzutów odnoszących się bezpośrednio do zaskarżonego rozstrzygnięcia, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, w żadnym razie nie wykazała istnienia jakichkolwiek przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, w szczególności istnienia faktycznego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogłyby podlegać ocenie Sądu.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia