Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 5/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 35 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Maria Zawadzka Protokolant Sylwia Piwowarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi S. N. na przewlekłość postępowania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wznowienia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

S. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "...przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego" w sprawie sprostowania wykazu zmian gruntowych.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:

Pismem z dnia 27 lipca 2009 r. J. N. – poprzednik prawny skarżącej S. N. – wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie WINGK) podanie "o zbadanie zgodności z prawem postanowienia Wójta Gminy, znak: [...] z dnia [...] 2003 r. w przedmiocie sprostowania wykazu zmian parcel poprzez wpisanie, że pgr. [...] dzieli się pgr. [...] – pow. 0,0100 ha i pgr. [...] – pow. 0,0270 ha.

Następnie pismem z dnia 17 listopada 2009 r. J. N. złożył do WINGK wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyżej opisanym postanowieniem Wójta Gminy znak: [...] z dnia [...] 2003 r.

Postanowieniem z dnia [...] 2009 r., znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przekazał wniosek o wznowienie postępowania Staroście.

Pismem z dnia 4 lutego 2010 r. Starosta zawiadomił, że rozpatrzenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r. nie może być załatwione w ustawowym terminie i nastąpi najpóźniej do dnia 15 marca 2010 r.

Postanowieniem z dnia [...] 2010 r., znak: [...], Starosta wznowił postępowanie w sprawie sprostowania wykazu zmian parcel [...] w KW [...] zakończone prawomocnym postanowieniem Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...].

Decyzją z dnia [...] 2010 r., znak: [...], Starosta umorzył wyżej wzmiankowane postępowanie, wskazując, że postępowanie ewidencyjne, zakończone prawomocnym postanowieniem Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...], było prawidłowe, bowiem brali w nim udział właściciele nieruchomości, którzy byli jedynymi stronami postępowania.

W dniu 2 czerwca 2010 r. J. N. wniósł od powyższej decyzji odwołanie do WINGK za pośrednictwem organu I instancji.

Pismem z dnia 13 lipca 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zawiadomił, że z uwagi na zawiły charakter sprawy, odwołanie nie może zostać rozpatrzone w ustawowym terminie i zostanie rozpatrzone do dnia 15 września 2010 r.

Decyzją z dnia [...] 2010 r., znak [...], WINGK uchylił zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] 2010 r., znak: [...], w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ l instancji.

Dnia 20 października 2010 r. J. N. wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, mimo bowiem upływu ustawowego terminu na załatwienie sprawy, Starosta nie wydał w przedmiotowej sprawie decyzji, ani nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy.

Dnia 26 października 2010 r. WINGK przekazał akta sprawy Staroście, celem ich wykorzystania przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Pismem z dnia 24 listopada 2010 r. Starosta zawiadomił, że z uwagi na konieczność ustalenia i zawiadomienia o toczącym się postępowaniu następców prawnych po zmarłej M. F., wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie nastąpi do dnia 14 stycznia 2011 r.

Następnie, postanowieniem z dnia [...] 2011 r., znak: [...], Starosta zawiesił postępowanie do czasu ustalenia następców prawnych po zmarłej M. F.

W dniu 29 sierpnia 2012 r. J. N. złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania, przedkładając prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 16 lipca 2012 r., sygn. akt [...], w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po zmarłej M. F.

W konsekwencji przedłożenia postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej M. F., w dniu 29 sierpnia 2012 r., Starosta postanowił podjąć z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie sprostowania wykazu zmian pgr. [...] w KW [...], zakończonej prawomocnym postanowieniem Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...].

Dnia 16 października 2012 r. J. N. zwrócił się do Starosty z wnioskiem o przyspieszenie rozpoznania sprawy oraz wyznaczenie terminu jej załatwienia.

Z uwagi na brak odpowiedzi na ww. pismo, J. N. złożył w dniu 3 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę. W efekcie, pismem z dnia 6 grudnia 2012 r., Starosta wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 31 stycznia 2013 r.

Po rozpoznaniu ww. zażalenia, postanowieniem z dnia [...] 2013 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał zażalenie z uzasadnione i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, tj. do dnia

28 lutego 2013 r.

Pismem z dnia 7 marca 2013 r. Starosta wyznaczył nowy termin do załatwienia sprawy, tj. dzień 20 kwietnia 2013 r.

W dniu [...] 2013 r. Starosta wydał decyzję, którą umorzył wznowione postanowieniem z dnia [...] 2010 r., znak: [...], postępowanie w sprawie sprostowania wykazu zmian parcel PGR. [...] w KW [...].

Odwołanie od ww. decyzji pismem z dnia 20 maja 2013 r. złożył J. N.

Pismem z dnia 8 lipca 2013 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyznaczył termin rozpatrzenia odwołania do dnia 30 sierpnia 2013 r.

Aktem notarialnym z dnia 19 lipca 2013 r. J. N. darował żonie S. N. całą przysługującą mu 1/6 cześć spadku po A. N., w skład którego wchodzi nieruchomość, z którą związane jest przedmiotowe postępowanie administracyjne. W konsekwencji, S. N. pismem z dnia 23 lipca 2013 r. zgłosiła swój udział w sprawie jako strona postępowania, wstępując w miejsce J. N.

Pismem z dnia 25 lipca 2013 r. skarżąca wniosła zażalenie do Głównego Geodety Kraju na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania.

Postanowieniem z dnia 22 października 2012 r., Główny Geodeta Kraju, uznał zażalenie za nieuzasadnione.

W dniu 8 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wszczął z urzędu postępowanie, znak: [...], o stwierdzenie nieważności postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...].

Jednocześnie, postanowieniem z dnia [...] 2013 r., znak: [...] WINGK zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie z odwołania J. N. od decyzji Starosty z dnia [...] 2013 r., znak: [...], orzekającej o umorzeniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wójta Gminy z [...] 2003 r.

Następnie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] 2013 r., znak: [...], umorzył postępowanie wszczęte z urzędu w dniu 8 sierpnia 2013 r. w zakresie, w jakim odnosi się ono do skarżącej S. N. oraz stwierdził nieważność postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r. w zakresie, w jakim postępowanie odnosi się do pozostałych osób uznanych za strony.

Na wydane postanowienie, skarżąca wniosła do Głównego Geodety Kraju zażalenie pismem z dnia 4 listopada 2013 r., zaskarżając wydane postanowienie

w części, w jakiej umarza postępowanie.

Na skutek wniesionego zażalenia, Główny Geodeta Kraju, postanowieniem

z dnia 16 grudnia 2013 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. N. podniosła, że dotychczasowe działania organu II instancji miały charakter wyłącznie formalny i w żaden sposób nie zmierzały do wyjaśnienia zaistniałych nieprawidłowości. Wszelkie działania WINGK ograniczały się tylko do poszukiwania formalnoprawnych przyczyn odmowy załatwienia sprawy. Organ prowadził kilkuletnie postępowanie, które za każdym razem zakończone było wskazaniem kolejnych formalnoprawnych przyczyn odmowy załatwienia sprawy. Ponadto, organ II instancji nie wskazał jakiejkolwiek racjonalnej przyczyny tak ogromnej przewłoki

w rozpoznaniu sprawy. Zawity charakter sprawy nie może bowiem stanowić wyjaśnienia dla tak znacznych opóźnień w jej rozpoznaniu.

WINGK będący organem lI instancji w przedmiotowej sprawie administracyjnej, przez cały okres prowadzenia postępowania nie odniósł się

do meritum sprawy i nie rozpoznał okoliczności, czy rzeczywiście ujawniony

w ewidencji gruntów stan prawny odpowiada stanowi prawnemu wynikającemu

ze sprostowanego postanowienia Sądu Rejonowego o sygn. akt [...]. Okoliczności opisane powyżej wskazują na to, że WINGK unikał merytorycznego załatwienia sprawy.

W ocenie skarżącej, w przedmiotowej sprawie organ prowadził kilkuletnie postępowanie, niemniej jednak nie były to czynności zmierzające do końcowego załatwienia sprawy. Organ podejmował pewne działania, jednak były to działania błędne i nie były to działania konieczne dla wyjaśnienia okoliczności sprawy

i wydania stosownego merytorycznego rozstrzygnięcia. Czynności podejmowane przez organ w niniejszej sprawie odpowiadają tak rozumianemu pojęciu przewlekłego prowadzenia postępowania. W przedstawionych wyżej okolicznościach, zachodzi przewlekłość prowadzenia postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Występuje w niniejszej sprawie również element bezczynności organu, gdyż kilkakrotnie organ nie podjął wymaganych prawem czynności w ustawowym terminie i nie zawiadomił strony o wyznaczeniu dodatkowego terminu na załatwienie sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie.

W uzasadnieniu wskazał, że toczące się postępowania w sprawach, znak: [...], a także znak: [...], dotyczyły wyłącznie kontroli prawidłowości wydania przez Wójta Gminy postanowienia prostującego z [...] 2003 r., znak: [...]. W toku postępowania organ nie uznał za celowe rozpatrywania podnoszonych przez stronę dodatkowych okoliczności nieistotnych dla oceny prawidłowości zastosowania w tym przypadku przepisu art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Wynikało to również

z faktu, że zarzuty podnoszone przez S. N. były już wcześniej rozpatrzone odmownie zarówno przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (pisma z dnia 30 października 2009 r., znak: [...]; z dnia 12 marca 2012 r., znak: [...]; z dnia 4 kwietnia 2012 r., znak: [...]) jak również przez Głównego Geodetę Kraju (pismo z dnia 31 lipca 2012 r., znak: [...]).

Organ zwrócił uwagę, że w toku prowadzonego postępowania S. N. wniosła do Głównego Geodety Kraju zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie, znak: [...].

Postanowieniem tegoż organu z 22 października 2012 r., znak: [...] zażalenie to zostało uznane za nieuzasadnione.

W ocenie organu, w chwili obecnej pozostaje niejasnym czy strona postępowania skarży przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie, znak: [...] (które w dalszym ciągu pozostaje formalnie zawieszone) czy też w sprawie, znak: [...].

Na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2014 r. Sąd dopuścił i przeprowadził dowód

z akt sprawy o sygn. III SAB/Kr 7/14, dotyczącej skargi S. N. na przewlekłość Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w postępowaniu administracyjnym, znak: [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.

Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy

oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrola sądu obejmuje również orzekanie w sprawach spraw na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a

§ 2 art. 3 P.p.s.a. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a.

Skargę należało oddalić, bowiem w ocenie Sądu nie zawierała uzasadnionych podstaw.

Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...].

Możliwość złożenia skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ administracji została dodana nowelizacją ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wprowadzoną ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r.

o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18).

Wraz z nowelizacją art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ustawodawca dokonał powiązanej z nią nowelizacji art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako k.p.a.), umożliwiając wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia również

od przewlekłego prowadzenia postępowania.

Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało jednakże zdefiniowane ustawowo. W doktrynie przyjmuje się, że jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Stwierdzenie, że w określonej dacie, a tą będzie data orzekania przez Sąd, można zakwalifikować postępowanie organu, jako dotknięte przewlekłością jego prowadzenia, wymagać będzie gruntownego zbadania sprawy pod wieloma względami, dokonania oceny czynności procesowych, analizy faktów

i okoliczności zależnych od działania organu i jego pracowników oraz stanu zastoju procesowego sprawy wynikającego z zaniechania lub wadliwości działań podejmowanych przez strony lub innych uczestników postępowania (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Wydanie 11, Warszawa 2011, str. 238).

Sąd rozpatrując skargę na przewlekłość postępowania ogranicza się

do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt

1-4 P.p.s.a. oraz czy można przypisać organowi niedochowanie należytej staranności w zorganizowaniu procesowania, które uniemożliwiło zakończenie go w rozsądnym terminie.

Ponadto Sąd zobowiązany jest zbadać, czy przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na przewlekłość postępowania strona wyczerpała tryb,

o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 37 k.p.a., co potwierdza zażalenie strony z dnia 25 lipca 2013 r. do Głównego Geodety Kraju na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, które postanowieniem z dnia 22 października 2012 r., Główny Geodeta Kraju, uznał za nieuzasadnione.

Bez wątpienia też skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a. i dlatego podlegała merytorycznemu rozpoznaniu.

Dokonane przez Sąd ustalenia w oparciu o akta administracyjne uzasadniają przyjęcie wniosku, że prowadzone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postępowanie i podejmowane przez ten organ czynności nie wypełniają wskazanego powyżej pojęcia przewlekłego prowadzenia postępowania.

W całym toku postępowania wznowieniowego, uruchomionego pismem z dnia 27 lipca 2009 r. J. N., doprecyzowanym następnie pismem z dnia 17 listopada 2009 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działał w ograniczonym zakresie. Mianowicie, postanowieniem z dnia [...] 2009 r., znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przekazał wniosek o wznowienie postępowania właściwemu organowi, a następnie działał już tylko w postępowaniu wznowieniowym na etapie odwoławczym – rozpatrując odwołanie strony wniesione w dniu 2 czerwca 2010 r.

Termin jego rozpatrzenia został przedłużony do dnia 15 września 2010 r.,

o czym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zawiadomił strony pismem z dnia 13 lipca 2010 r.

Decyzją z dnia [...] 2010 r., znak: [...], WINGK uchylił zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] 2010 r., znak: [...], w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ l instancji.

Następnie, po wydaniu w dniu [...] 2013 r. przez Starostę decyzji, znak: [...], o umorzeniu wznowionego postępowania w sprawie sprostowania wykazu zmian parcel pgr [...] w KW [...], wskutek wniesienia w dniu 22 maja 2013 r. od tej decyzji odwołania przez J. N. uruchomione zostało ponownie przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postępowanie odwoławcze.

Termin rozpatrzenia tego odwołania, został w myśl art. 36 § 1 k.p.a., przedłużony z uwagi na obszerność materiału dowodowego i złożony charakter tej sprawy, do 30 sierpnia 2013 r., po czym w dniu 8 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem, znak: [...], zawiesił następnie postępowanie odwoławcze z uwagi, jak wskazał w jego uzasadnieniu, że w dniu 8 sierpnia 2013 r. przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...].

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podkreślił konieczność zawieszenia niniejszego postępowania odwoławczego od decyzji umarzającej postepowanie wznowieniowe do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak [...]. Podniósł, że w takim stanie rzeczy mamy do czynienia z wystąpieniem zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wynikającego ze zbiegu nadzwyczajnych postępowań administracyjnych – o wznowienie postępowania i o stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego. Oba postępowania mają na celu weryfikację tego samego aktu - postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...]. Zachodzi pomiędzy nimi zależność tego rodzaju, że stwierdzenie nieważności tego ostatecznego postanowienia Wójta Gminy wywoła dalej idące skutki prawne, a mianowicie takie, że w sytuacji stwierdzenia nieważności wskazanego postanowienia Wójta Gminy postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, zakończonego tym ostatecznym postanowieniem, będzie bezcelowe. Prowadzenie bowiem odrębnego postępowania w sprawie wznowienia, jak podkreśla się w literaturze, w sytuacji uznania za niebyłego ostatecznego aktu administracyjnego jest bezprzedmiotowym.

Mając powyższe na uwadze, wbrew zarzutom skargi, nie można dopatrzeć się zdaniem Sądu, podejmowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w toku postępowania wznowieniowego, głównie na etapie postępowań odwoławczych, czynności pozornych, nieadekwatnych, czy też z tego punktu widzenia błędnych, które by wypełniały cechy pojęcia przewlekłości postępowania odwoławczego.

Skarżąca zarzuciła, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ograniczał się tylko i wyłącznie do poszukiwania formalnoprawnych przyczyn odmowy załatwienia sprawy i nie wskazywał jakiejkolwiek racjonalnej przyczyny przewłoki. Zdaniem skarżącej zawiły charakter sprawy nie może stanowić wyjaśnienia zaistniałych opóźnień w jej załatwieniu.

W ocenie Sądu nie można jednak uznać tej argumentacji za trafnej,

a to z tej przyczyny, że ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie zarówno analizy charakteru dokonywanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Każda sprawa ma bowiem odmienny, specyficzny dla niej charakter.

Wprawdzie w zawiadomieniu o przedłużeniu terminu do rozpatrzenia odwołania, organ powinien szerzej wyjaśnić przyczyny przedłużenia jego rozpatrzenia, to analiza stanu faktycznego niniejszej sprawy, która dotyczyła kwestii związanej z ewidencją gruntów i budynków, a więc koniecznością szerszej i wnikliwej analizy dokumentów geodezyjnych, zwłaszcza, że chodziło o podział dawnych parcel gruntowych, mogła uzasadniać szczegółowe prowadzenie postępowania wyjaśniającego na etapie odwoławczym w sytuacji, gdy organ I instancji we wznowionym postępowaniu wydał decyzję umarzającą to postępowanie,

a poprzednik prawny skarżącej w pismach procesowych poruszał wiele wątków

i aspektów tej sprawy. Ponadto, strona skarżąca wówczas nie podnosiła kwestii nieuzasadnionego przedłużenia terminu rozpatrzenia odwołania, a zażalenie

na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, wniesione do Głównego Geodety Kraju uznane zostało za nieuzasadnione, co przyznaje sama skarżąca (s. 8 skargi), która też nawet w zażaleniu z dnia 25 lipca 2013 r. żądała o zobowiązanie organu do rzetelnego zbadania i rozwiązania sprawy. Poza ogólnikowymi stwierdzeniami, nie wykazano też w skardze, że którekolwiek z postępowań odwoławczych mogło zakończyć się w krótszym terminie, a przedłużenie rozpatrzenia środków zaskarżenia było nieuzasadnione, zwłaszcza w sytuacji, że nie można procesie oceny, czy postępowanie to było prowadzone przewlekle, pomijać istotnej kwestii związanej z konkurencyjnością trybów nadzwyczajnych. W tym więc stanie faktycznym, a przede wszystkim prawnym w późniejszym jego etapie, działania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, ocenić należy za prawidłowe i nie służące nieuzasadnionemu "przedłużaniu" sprawy.

Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie mógł być zatem skutecznie postawiony zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji przekazania wniosku o wznowienia do właściwego organu ani też na etapie pierwszego ze wskazanych postępowań odwoławczych, jakie zostały uruchomione w toku postępowania w sprawie wznowienia. Będąc organem odwoławczym przedłużył wprawdzie termin rozpatrzenia odwołania z uwagi na złożoność sprawy i nie zakończenie postępowania wyjaśniającego, ale już 1 września 2010 r. wydał decyzję kasacyjną, a więc przed upływem wyznaczonego, przedłużonego terminu do rozpatrzenia wniesionego środka zaskarżenia. Z pewnością zarzut ten nie mógł być uznany za skuteczny w odniesieniu do postępowania odwoławczego uruchomionego wniesieniem odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] 2013 r., znak: [...], zważywszy na dalej idące skutki procesowe uruchomionego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie mógł na tym etapie sprawy nic innego zrobić, jak tylko postępowanie odwoławcze w przedmiocie wznowienia postępowania zawiesić do czasu rozstrzygnięcia kwestii, czy w tym akcie tkwią kwalifikowane wady skutkujące jego eliminacją z obrotu prawnego, od rozstrzygnięcia której to kwestii zależy dalszy los postępowania w sprawie wznowienia. Trafnie podniósł bowiem organ, że w sytuacji, gdy właściwy organ w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznie wyeliminuje postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...], dalsze prowadzenie postępowania w sprawie wznowienia jest bezprzedmiotowe skoro nie będzie ostatecznego aktu administracyjnego, który zakończył postępowanie, następnie wznowione. Istotą wznowienia jest bowiem prawna możliwość powtórnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostatecznym aktem administracyjnym. Skoro brak będzie aktu administracyjnego, to oznaczać to będzie, że nie wywołał on żadnych skutków prawnych. Dalsze więc prowadzenie postępowania w sprawie wznowienia będzie rzeczywiście bezcelowe i powinno zostać umorzone na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 626).

Dodać przy tym należy, że samo też postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...], jak podniósł pełnomocnik skarżącej na rozprawie nie zakończyło się i zostało zawieszone z uwagi na śmierć uczestnika postępowania, a wniesione zażalenie na postanowienie o zawieszeniu nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.

W ocenie więc Sądu nie można uznać zatem zarzutów skargi – prowadzenia postępowania odwoławczego w sposób przewlekły przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego – za zasadnych.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie,

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),

orzekł jak w sentencji wyroku.