Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 351/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 230 ust. 1 ust. 2 art. 231 ust. 1 art. 361 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 233
law: Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 23 listopad 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 23 listopad 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Syndyk Masy Upadłości C. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 roku Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 09 czerwca 2016 roku, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, która została zaskarżona do sądu administracyjnego (k. 87-88 akt sądowych).

Skarżąca skorzystała z prawa do wniesienia zażalenia na wskazane powyżej postanowienie.

W uzasadnieniu środka zaskarżenia podniosła, że sąd I instancji niewłaściwie zidentyfikował podstawę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Podstawy tej nie stanowiło zagadnienie większej niewypłacalności Upadłego.

Wyjaśniła przy tym, że przynajmniej cześć nałożonej kary pieniężnej należy uznać za koszt postępowania w rozumieniu art. 230 ustawy – Prawo upadłościowe. Koszty postępowania upadłościowego nie są zobowiązaniami upadłego, ale odrębną kategorią, która doktryna definiuje, jako zobowiązania (długi) masy upadłości. Długi te stosownie do art. 343 ustawy – Prawo upadłościowe winny być zaspokajane na bieżąco i niezwłocznie. Koszty postępowania upadłościowego, jako długi masy upadłości, a nie długi Upadłego, nie mogą zatem zwiększać stopnia niewypłacalności Upadłego. W realiach niniejszej sprawy w ogóle nie występuje zagadnienie zwiększenia niewypłacalności Upadłego wskutek zapłaty wymierzonej kary pieniężnej.

Skarżąca zaznaczyła, że w toku postępowania upadłościowego nie tylko dokonano likwidacji majątku, ale również dokonano szeregu innych czynności, w tym sporządzono listę wierzytelności, uzyskano środki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, które w toku postępowania upadłościowego podlegać powinny zwrotowi, dokonano podziału części środków pieniężnych poprzez wypłaty na rzecz wierzycieli.

Zdaniem strony odmowa wstrzymania wykonania kwestionowanych decyzji, a tym samym ich wykonanie, wywoła niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci konieczności umorzenia postępowania upadłościowego, bez likwidacji Upadłego jako podmiotu niewydolnego finansowo i bez zaspokojenia w toku tego postępowania wierzycieli Upadłego. Ponowne wszczęcie postępowania upadłościowego w ogóle nie będzie możliwe z uwagi na to, że majątek, jaki pozostał w masie upadłości nie będzie wystarczający na pokrycie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy – Prawo upadłościowe.

Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 30 września 2016 roku o sygn. akt II GZ 873/16, uchylił zaskarżone zażaleniem postanowienie sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że Sąd I instancji nie przeprowadził w sposób prawidłowy oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

Sąd I instancji stwierdził jedynie, że argumentacja odwołująca się do załamania płynności finansowej skarżącej, już na dzień wniesienia skargi była nieaktualna. Tymczasem skarżąca w swoim wniosku nie podnosiła argumentacji dotyczącej załamania płynności finansowej spółki. Oznacza to, że w istocie Sąd I instancji uchylił się od dokonania pełnej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania, bowiem w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia pominął w całości przedstawiane przez skarżącą okoliczności.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd I instancji winien rozważyć, czy w rozpoznawanej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, biorąc w szczególności pod uwagę podnoszoną okoliczność, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować umorzeniem postępowania upadłościowego. Dodatkowo NSA zwrócił uwagę, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem Sąd I instancji orzekł wyłącznie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, co oznacza, że strona ma przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione prawdopodobieństwem powstania sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.

Zgodnie z żądaniem wniosku ocena prawdopodobieństwem powstania sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków winna zostać przeprowadzona na gruncie stanu prawnego obowiązującego do dnia 01 stycznia 2016 roku. W świetle treści art. 449 ustawy z dnia 15 maja 2015 roku - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. 2015, poz. 978) w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznaje, że argumentacja wniosku nie stanowi o realizacji przesłanek dla wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, czy o wstrzymaniu wykonania poprzedzającej ją decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku o nałożeniu na Skarżącą kary administracyjnej za zajęcie pasa drogowego pod reklamę bez zezwolenia.

Zgodnie z art. 361 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. 2015, poz. 233) sąd ma obowiązek umorzyć prowadzone już postępowanie upadłościowe, gdy w toku tego postępowania ujawnione zostanie, że majątek niewypłacalnego dłużnika, wskutek wyłączenia z niego przedmiotów majątkowych dłużnika obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.

Mając na uwadze powołany przepis wskazać należy, że skarżąca Spółka na żadnym etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanych decyzji nie uprawdopodobniła istnienia stanu faktycznego, który aktualizuje zastosowanie art. 361 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze.

Do akt sprawy nie zostały złożone żadne dokumenty, które potwierdzałyby tezę, że w skład masy upadłości wchodzą przedmioty majątkowe obciążone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską. Skoro powyższe nie zostało wykazane, to nie można uznać, aby uprawdopodobnione zostało twierdzenie o aktualizacji obowiązku umorzenia postępowania upadłościowego wskutek wyłączenia z masy upadłości wskazanych powyżej przedmiotów.

Skoro obowiązek umorzenia postępowania upadłościowego na podstawie art. 361 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze jest skutkiem braku środków na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego wskutek wyłączenia z masy upadłości przedmiotów majątkowych obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, to bez związku ze wskazaną regulacją prawną pozostają takie okoliczności jak wydanie, czy wykonalność, decyzji administracyjnej o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia pod reklamę.

Brak jest zatem podstaw faktycznych i prawnych dla uznania, że nałożona kara za zajęcie pasa drogowego pod betonowy fundament dla konstrukcji reklamy świetlnej, stanowiąca koszt postępowania upadłościowego w rozumieniu art. 230 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze, ma ten skutek prawny, że przesądza o konieczności umorzenia postępowania upadłościowego w rozumieniu art. 361 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Wskazać również należy, że chociaż koszty postępowania upadłościowego pokrywane są z masy upadłości (art. 231 ust. 1 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze), to niepokryte z masy upadłości koszty postępowania upadłościowego po zakończeniu postępowania upadłościowego ponosi upadły (art. 231 ust. 1 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze). W tym aspekcie aktualne pozostaje stanowisko, że zagrożenia płynące z utraty płynności finansowej wystąpiły i zostały skonsumowane na długo przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie. W postępowaniu administracyjnym brał udział Syndyk.

Niezależnie od powyższego Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznaje, że losy postępowania upadłościowego, w tym jego ewentualne zakończenie poprzez umorzenie, nie stanowią o realizacji przesłanek dla wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, czy o wstrzymaniu wykonania poprzedzającej ją decyzji Burmistrza [...] o nałożeniu kary administracyjnej za zajęcie pasa drogowego pod reklamę bez zezwolenia.

W razie umorzenia postępowania upadłościowego upadły odzyskuje prawo zarządzania swoim majątkiem i rozporządzania jego składnikami. Zatem skutkiem zakończenia postępowania upadłościowego bez likwidacji Upadłego, jako podmiotu niewydolnego finansowo i bez zaspokojenia wierzycieli, jest aktualizacja praw i obowiązków wspólników skarżącej Spółki w zakresie przeprowadzenia likwidacji niewydolnego finansowo podmiotu lub podjęcia uchwały o dalszym jego istnieniu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.