Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 753/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Podatek akcyzowy
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 191 i art. 188
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29 ust. 1, art. 32 ust. 1 pkt e lit. i
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2008 r. przy udziale – sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K., po rozpatrzeniu odwołania K.K., powołując się na art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...]r. nr [...], w której ustalono wartość celną samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 1999 na kwotę [...] USD oraz przyjęto koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty w kwocie [...] USD — zgodnie z fakturą z dnia [...] r. Dokonano też retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego w wysokości [...] PLN, określono należny z tytułu importu podatek akcyzowy w kwocie [...] PLN oraz podatek od towarów i usług w wysokości [...] PLN, stwierdzono różnicę w wysokości [...] PLN pomiędzy podatkiem akcyzowym faktycznie należnym a zadeklarowanym w zgłoszeniu celnym oraz stwierdzono różnicę w wysokości [...] PLN pomiędzy podatkiem od towarów i usług faktycznie należnym a zadeklarowanym w zgłoszeniu celnym.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

W dniu [...] r. K.K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: "A" w Z., zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Stanów Zjednoczonych Ameryki używany samochód osobowy marki [...], rok produkcji 1999, o pojemności skokowej silnika 2900 ccm. W zgłoszeniu celnym wartość celną importowanego pojazdu zadeklarował w kwocie [...]USD na podstawie dowodu zakupu z dnia [...]r. [...] oraz koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty w kwocie [...]USD — zgodnie z fakturą z dnia [...] r.

Do zgłoszenia celnego załączył m.in.

• dowód zakupu z dnia [...]r. nr [...],

• fakturę z dnia [...] r. za poniesione koszty transportu,

• salyage certificate nr [...],

• Deklarację Wartości Celnej D.W.1,

• dokument tranzytowy nr [...]

W tym samym dniu, zgłoszenie - jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r., str 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, ze zm.) zwanego dalej: WKC - zostało przyjęte na podstawie art. 63 rozporządzenia i zarejestrowane w ewidencji OGL pod numerem [...]. Dodatkowo przeprowadzono rewizję celną towaru. Po przyjęciu zabezpieczenia należności, towar zwolniono do wnioskowanej procedury w dniu [...] r.

W wyniku przeprowadzonej kontroli dokumentacji księgowej i finansowej Firmy skarżącego, pod kątem zgodności dokonywanej wymiany handlowej z przepisami prawa celnego, Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie kontroli zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] r. Następnie w dniu [...]r. wydał decyzję nr [...], w której ustalił wartość celną przedmiotowego pojazdu na kwotę [...] USD oraz przyjął koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty w kwocie [...] USD — zgodnie z fakturą z dnia [...]r. W podstawie prawnej decyzji powołał m.in. art. 29 ust. 1, art. 32 ust. 1 pkt e lit. (i) WKC.

W odwołaniu od tej decyzji strona skarżąca podniosła, iż decyzje obciążają go dodatkowym podatkiem akcyzowym, podatkiem od towarów i usług oraz dodatkowym cłem od wartości przyjętych przez kontrolujących na zasadzie domniemania a nie rzeczywistości. Wskazała, że w [...] r. wykupiła prawo do korzystania z aukcji przez internet z firmą "B" w USA. W związku z powyższym przelewami z dnia [...] r. i [...] r. przekazała odpowiednio kwoty [...] USD i [...] USD. W ramach przekazanych wartości, na aukcji dokonała zakupu [...] r. i [...] r., za łączną kwotę [...] zł. Ponadto z przekazanej kwoty były ponoszone koszty: przewozu, załadunku, aukcji, itp. w wysokości po[...]USD od zakupionego samochodu. Numeracja Lot # na jaką powołują się organy celne oznacza pozycję listy samochodów przeznaczonych do licytacji. Wartość samochodów wskazanych na listach nie jest równoznaczna z zakupem. Zaakcentował, że cena za jaką samochody zostały zakupione została prawidłowo wskazana w dokumentach SAD.

Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca wskazała, że cena za jaką nabyła sporny samochód oraz inne samochody od Firmy "B" wykazane są w dokumentach SAD. Podniosła też, że trudno sprecyzować ceny poszczególnych samochodów na podstawie zdjęć, ponieważ wszystkie były powypadkowe. Dopiero na miejscu istniała możliwość negocjacji ceny. Wpłaty były dokonywane na rzecz firmy w USA, gdzie jej pełnomocnik miał dysponować przelanymi kwotami i regulować wszystkie płatności związane z zakupem samochodów oraz transportem i innymi nieprzewidzianymi kosztami transakcji jak zakup ewentualnie koniecznych części, napraw i transportu. W wyniku braku dodatkowych kosztów pozostałe pieniądze przeznaczone zostały na zakup dwóch samochodów, które zostały sprowadzone w miesiącu [...]r. za kwotę [...]USD.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu zaakcentował, że w trakcie kontroli strona została wezwana do określenia w jakiej formie były dokonywane płatności za faktury handlowe załączone do zgłoszeń celnych z dnia [...]r.: nr [...], nr [...], nr [...] oraz z dnia [...]r. nr [...] nr [...], nr [...] . Strona zobowiązana została również do przedłożenia dokumentów potwierdzających dokonane płatności. Pismem z dnia [...] r. K.K. wyjaśnił, iż płatności za sprowadzone samochody, transport oraz inne koszty "załadunek, wstępny remont, przygotowanie do transportu" dokonywane było przelewami bankowymi z dnia [...] i [...] r. Kwoty które zostały przelane tj. [...] USD, [...]USD miały pokryć cenę sprowadzonych samochodów, a nadpłata miała być wykorzystana na zakup następnych samochodów. Kwoty te stanowiły tzw. "vadium" dla zabezpieczenia zapłaty.

Wraz z pismem przedłożył też następujące dokumenty:

1) potwierdzenie dokonania przelewu z dnia [...] r. (swift) na kwotę [...] USD, którego beneficjentem była firma "B",

2) zlecenie polecenia wypłaty w obrocie dewizowym z dnia [...]r. na kwotę [...]USD (potwierdzone przez Bank[...]SA Oddział Z.), którego beneficjentem była firma "B",

3) potwierdzenie otwarcia rachunku bankowego z dnia [...]r. w Banku [...]S.A. Oddział w Z.,

4) aneks nr 1 z dnia [...]r. do Umowy Kompleksowej Pakietu Harmonium z dnia [...] r.,

5) aneks nr 2 z dnia [...]r. do ww. Umowy,

6) wypowiedzenie Umowy Kompleksowej Pakietu Harmonium (pismo z dnia [...] r.),

7) potwierdzenie wykonania dyspozycji (wpłaty) kwoty [...]USD z dnia [...] r.,

8) potwierdzenie wykonania dyspozycji (wpłaty) kwoty [...] USD z dnia [...] r.,

9) potwierdzenie dokonania przelewu kwoty [...] USD z wyszczególnieniem kwot płatności.

Organ podatkowy zauważył, iż w przedstawionym przez stronę zleceniu polecenia wypłaty w obrocie dewizowym z dnia [...]r. na kwotę [...] USD, w rubryce "Szczegóły płatności" zostały wymienione poszczególne numery [...] z przyporządkowanymi do nich kwotami płatności za zakupione samochody, mianowicie nr [...] z kwotą [...] USD, nr [...] z kwotą [...] USD, nr [...] z kwotą [...]USD, nr [...] z kwotą [...]USD. Podobna sytuacja miała miejsce w potwierdzeniu dokonania przelewu kwoty [...]USD wg dokumentu swift z dnia [...] r., w którym wyszczególniono płatności dotyczące [...] na kwotę [...]USD oraz nr [...]na kwotę [...] USD. Zdaniem organu odwoławczego dokumenty te wskazują kwoty płatności jakie faktycznie zostały dokonane przez Stronę za pojazdy samochodowe ujęte w dowodach zakupu oznaczonymi tymi samymi numerami [...]i które zostały załączone do poszczególnych zgłoszeń celnych.

W wyniku kolejnej kontroli za okres od [...]r. do [...]r. pod kątem zgodności dokonywanej wymiany handlowej z przepisami prawa celnego, ustalono, że strona zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu cztery samochody, jednakże w dokumentacji źródłowej firmy nie stwierdzono pisemnych umów ani kontraktów z kontrahentami zagranicznymi. W okresie objętym kontrolą nie stwierdzono również zapisów w Podatkowej Książce Przychodów i Rozchodów świadczących o poniesionych kosztach w związku z ewentualnymi kontraktami lub umowami z kontrahentami zagranicznymi. Stwierdzono natomiast, iż przedłożone podczas kontroli dokumenty potwierdzające zakup pojazdów dopuszczonych do obrotu na podstawie ww. zgłoszeń celnych również posiadają oznaczenia typu "[...]". Numery te nie zostały jednak wymienione w dokumentach bankowych przedstawionych przez stronę wraz z pismem z dnia [...]r.

W dniu [...]r. K.K. złożył pisemne oświadczenie, w którym stwierdził, że w okresie objętym kontrolą był związany tylko z firmą "B" na zakup używanych samochodów. Po wpłaceniu opłaty miał możliwość przeglądania samochodów w internecie.

W ocenie organu odwoławczego przedłożone przez stronę dokumenty bankowe oraz wyjaśnienia strony nie potwierdzają płatności za samochody dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym w [...]roku według dokumentów SAD.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. potwierdzenie dokonania przelewu kwoty [...] USD wg dokumentu swift z dnia [...] r., w którym w wskazano poszczególne numery [...] z przyporządkowanymi do nich kwotami płatności, w tym numer[...]z kwotą [...]USD, jednoznacznie potwierdza, że faktyczną kwotą jaką strona zapłaciła za samochód osobowy marki [...] jest kwota [...] USD. Oznacza to, iż zadeklarowana przez stronę w zgłoszeniu celnym wartość celna przedmiotowego pojazdu na kwotę [...] USD nie obejmowała całkowitej płatności, albowiem wyniosła ona [...] USD. Kwota ta stanowi wartość celną importowanego pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej w K. zwrócił uwagę na fakt, iż transakcja kupna-sprzedaży samochodu nastąpiła w dniu [...]r., co wynika z dokumentu [...]- załączonego do SAD nr [...] z dnia [...] ., natomiast przekazanie środków pieniężnych kontrahentowi zagranicznemu za tę transakcję nastąpiło w dniu [...] r. - zgodnie z potwierdzeniem dokonania przelewu z tego dnia. Oznacza to, że strona dokonując zapłaty na rzecz beneficjenta zagranicznego znała cenę ww. samochodu (oraz pozostałych), albowiem transakcja kupna-sprzedaży była dokonana kilka dni wcześniej.

Podkreślono, że strona zlecając przelew środków pieniężnych za wylicytowane pojazdy wyszczególniła jakie konkretne kwoty przypadają za poszczególne transakcje zakupu pojazdów, wskazując przy tym numery (pozycje) wg których zostały nabyte.

W świetle powyższych faktów, Dyrektor Izby Celnej w K. stanął na stanowisku, iż organy celne prawidłowo określiły wartość celną przedmiotowego pojazdu na kwotę [...] USD w oparciu o art. 29 ust. 1 i ust. 3 lit. a) Wspólnotowego Kodeksu Celnego powiększoną o poniesione koszty transportu i ubezpieczenia do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty w kwocie [...] USD (art. 32 ust. 1 lit. (i) WKC).

Na rozprawie strona skarżąca podtrzymała skargę i wniosła o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaakcentowała, że uczestniczyła w aukcji za pomocą pośrednika, któremu przekazywała więcej pieniędzy, gdyż nie znała ostatecznej ceny zakupu. Wyjaśniła też, że dokumenty zakupu zostały dostarczone łącznie z transportem poszczególnych samochodów.

Pełnomocnik organu wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę. Podniósł też, że w internecie sprawdzono system rozliczeń firmy "B" i ustalono, iż dostawa towaru realizowana jest wyłącznie po uiszczeniu całości zapłaty, a dokonane przez skarżącego przelewy można zidentyfikować z numerami faktur.

Do Sądu wpłynęły też w dniach [...] r. oraz [...] r. pisma procesowe strony skarżącej, w których wnosiła i wywodziła jak w skardze i wniesionym odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem można skutecznie zarzucić, iż organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły obowiązujące przepisy postępowania podatkowego, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie, a to z kolei spowodowało nieprawidłowe zastosowanie art. 29 i art. 32 WKC.

W tym miejscu przypomnieć należy, że w myśl art. 29 ust. 3 lit. a WKC ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów przez kupującego sprzedającemu lub przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedającego. Zgodnie natomiast z art. 32 ust. 1 lit. e (i) WKC w celu ustalenia wartości celnej z zastosowaniem art. 29 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów do miejsca ich wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty.

Z kolei zgodnie z art. 78 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny "Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania". Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art. 78 ust.2 WKC). Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje, iż "Zgodnie z warunkami określonymi w obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego".

Prowadząc postępowanie celne w oparciu o przepisy szczególne, jakimi są przepisy prawa celnego, organy administracji państwowej muszą stosować się do zasad ogólnych postępowania podatkowego określonych w ustawie ordynacja podatkowa. Są to "podstawowe (przewodnie) reguły postępowania uznane za takie przez ustawodawcę" (Janowicz Z., Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądem administracyjnym, PWN, Warszawa-Poznań 1987, str. 81). Tymczasem te podstawowe zasady zawarte w art. 120 i w art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa tj. zasada praworządności oraz zasada prawdy obiektywnej zostały naruszone. Działanie organów podatkowych w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego naruszyło też art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa.

Ustalenia w zakresie stanu faktycznego, poczynione przez organy podatkowe, w ocenie Sądu, nie znajdują podstawy w zgromadzonym materiale dowodowym nie zostały dokonane w granicach swobodnej oceny dowodów, jaka należy do kompetencji organów podatkowych z mocy art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ podatkowy w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje na podstawie własnego przekonania i na podstawie wszechstronnie przeanalizowanego materiału dowodowego. W teorii prawa podkreśla się, że swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny. Reguły te polegają na tym, że:

- należy opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania,

- materiał ten musi być poddany wszechstronnej ocenie,

- ocena ta powinna odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy, a rozumowanie, w wyniku którego organ ustała istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego (por. B. Adamiak "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1996 r., str. 376-378). Pogląd ten pozostaje aktualny również w odniesieniu do unormowań zawartych w ustawie - Ordynacja podatkowa z uwagi na identyczne brzmienie przepisu regulującego zasadę swobodnej oceny dowodów. Zatem dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przekroczone przez organ orzekający, Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń.

W niniejszej sprawie zdaniem Sądu granica swobodnej oceny dowodów, została przekroczona, albowiem organy celne nie zgromadziły całości materiału dowodowego, co jak już wyżej wskazano, doprowadziło do naruszenia art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Zaakcentować należy, że w rozpoznawanej sprawie organy celne nie wyjaśniły rzeczywistego przebiegu transakcji zawieranych przez skarżącego z Firmą "B". W trakcie prowadzonego postępowania dowodowego nie przetłumaczyły na język polski zgromadzonych dokumentów. Dotyczy to dokumentu Copart, Inc oraz dokumentu SALVAGE CERTIFICATE. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że zgromadzone dokumenty w trakcie trwania postępowania dowodowego muszą być przetłumaczone na język polski. Obowiązek taki wynika bezpośrednio z treści art. 27 Konstytucji, który stanowi, że w Rzeczpospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski oraz z art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa (będącego zresztą odpowiednikiem zasady praworządności przyjętej w art. 7 Konstytucji), w myśl którego organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa.

Zdaniem Sądu niejasna jest także treść dowodu sprzedaży, albowiem z dokumentu tego wynika, że został on wystawiony przez sprzedawcę prawdopodobnie firmę ubezpieczeniową, [...] dla kupującego K.K. Dokument ten zawiera też dwie daty [...] r. (prawdopodobnie datę wystawienia dokumentu) oraz datę [...] r. (w ocenie organów datę sprzedaży samochodu). Tymczasem nie jest jasne, jaka była faktyczna data sprzedaży wylicytowanego samochodu stronie skarżącej. Organy podatkowe nie wyjaśniły też, dlaczego uznały, że dokument ten wskazuje prawidłową datę sprzedaży samochodu skarżącemu, nie wskazuje zaś faktycznej ceny, za jaką samochód został sprzedany. Cena ta została wskazana na dowodzie sprzedaży i wynosi ona [...] USD. Dokument ten został dołączony do dokumentów przewozowych, na podstawie których sporny samochód został sprowadzony do Polski.

Wątpliwości Sądu także budzi wystawienie faktury przez firmę [...] na rzecz K.K., która to Firma nie uczestniczyła w rozliczeniach ze stroną skarżącą. Z zebranego przez organy materiału dowodowego wynika, że rozliczenia te były dokonywane tylko z firmą "B". Wobec powstałych wątpliwości, przeprowadzone przez organy celne wnioskowanie, jakoby skarżący w dniu przekazania pieniędzy znał cenę sprzedanych samochodów, a cena ta wynikała z kwot uwidocznionych na poleceniach przelewu bankowego, zdaniem Sądu, jest nieprzekonywujące. Niejasności te w rozumieniu organu usuwa regulamin aukcji prowadzonych przez Firmę "B", na który na rozprawie powołał się pełnomocnik strony skarżącej, jednakże regulaminu obowiązującego w dacie zakupu samochodu brak w aktach administracyjnych i Sąd nie mógł się z nim zapoznać. Z kolei organ podatkowy dysponując takim regulaminem, w myśl art. 187 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, powinien zakomunikować o tym stronie.

Reasumując, w ocenie Sądu organy celne w niniejszej sprawie nie wyjaśniły:

1) jaki był mechanizm zakupu samochodu na aukcji,

2) dlaczego nie dały wiary wyjaśnieniom złożonym przez stronę skarżącą, a dotyczącym przebiegu aukcji, skoro w materiale dowodowym brak jest dowodów jednoznacznie wskazujących na nieprawdziwość zeznań strony.

Tym samym uznać trzeba skuteczność zarzutów skargi, iż organy celne naruszyły przepisy prawa procesowego a to art. 120, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i § 3 oraz art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przepisów prawa materialnego a to art. 29 i art. 32 WKC.

Reasumując wskazane uchybienia Sąd – działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę uwzględnił i zaskarżoną decyzję uchylił, stwierdzając, że decyzja ta nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Stosownie do art. 200 cyt. ustawy zasądzono koszty postępowania sądowego w kwocie [...] złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.