Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1292/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka /spr./ Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia NSA Grażyna Radzicka Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2005 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wprowadzenie gazów i pyłów do powietrza; o d d a l a s k a r g ę /-/ B.Kamieńska /-/ J.Szaniecka /-/ G.Radzicka


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Starosta na podstawie art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (t.jedn. Dz.U. z 1994 r. Nr 49 poz. 196 ze zm.) określił rodzaje i maksymalne ilości substancji zanieczyszczających dopuszczalnych do wprowadzenia do powietrza oraz warunki techniczne emisji ze źródeł znajdujących się na terenie Fabryki "A" Sp. z o.o. O., W. zgodnie z załącznikiem tabelarycznym, ustalając termin ważności decyzji do [...] stycznia 2007 r. (k. 25 akt sąd.).

Decyzją z dnia [...] r. Starosta zmienił decyzję własną z dnia [...] r. w zakresie dopuszczalnej emisji z emitora E-4 znajdującego się na terenie Zakładu "A" Spółki z o.o. O., określając nowe warunki dopuszczalnej emisji z powołanej instalacji. Termin ważności decyzji ustalono do [...] stycznia 2003 r. (k. 29 akt sąd.).

W obu powołanych wyżej decyzjach między innymi zobowiązano Fabrykę do przedłożenia ponownego wniosku o ustalenie emisji dopuszczalnej w przypadku zmiany ilości, rodzaju lub sposobu wprowadzenia zanieczyszczeń do powietrza oraz przed upływem okresu ich ważności.

Fabryka "A" Spółka z o.o. O. kolejnym wnioskiem zwróciła się do Starosty o wydanie decyzji o dopuszczalnej emisji zanieczyszczeń do powietrza przedkładając opracowany w lutym 2002 r. przez Przedsiębiorstwo "B" w S. wniosek o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza oraz zgłoszenie instalacji powodujących emisję nie podlegających pozwoleniu.

Decyzją z dnia [...] r. Starosta, na podstawie art. 181 ust. 1 pkt 2, art. 188 ust. 2, art. 193 ust. 4, art. 220 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz. 627) oraz art. 18 ust. 2 ustawy dnia 27 lipca 2002 r. o wprowadzeniu ustaw - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100 poz. 1085) udzielił Fabryce "A" Sp. z o.o. O., W. pozwolenia na wprowadzenie gazów i pyłów do powietrza. W powołanym pozwoleniu szczegółowo określono rodzaje, parametry oraz wielkość dopuszczalnej emisji zanieczyszczeń w warunkach normalnego funkcjonowania instalacji, a także po modernizacji instalacji, rodzaje i ilość wykorzystywanej energii, materiałów i surowców, a także źródła powstania zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza. Ponadto wskazano miejsca i czas dokonywania pomiarów kontrolnych emisji zanieczyszczeń i punkty pomiarowe. Wreszcie nałożono na Fabrykę (określone w pkt. III decyzji) obowiązki i wskazano czas ich realizacji. Okres obowiązywania pozwolenia ustalono do [...] .XII.2012 r.

Uzasadniając powyższa decyzję Starosta wskazał, że w decyzji z dnia [...] r. Fabryka zobowiązana została do przedłożenia wniosku o ustalenie emisji dopuszczalnej, w przypadku zmiany ilości, rodzaju lub sposobu wprowadzania zanieczyszczeń do powietrza. Taki obowiązek wynikł z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49 poz. 196). Przeprowadzone przez Przedsiębiorstwo "B" i WIOŚ w K. pomiary emisji zanieczyszczeń wykazały obecność dwutlenku siarki i formaldehydu w analizowanych próbach oraz wyższe wartości emisji niż ustalone obowiązującymi decyzjami dla emitorów suszarni oraz kotłowni opalanej drewnem, ponadto zamontowano dodatkową suszarnię. W związku z tym Zakład wystąpił o nową decyzję na emisję zanieczyszczeń.

Dalej Starosta stwierdził, że uwzględniając wniosek Zakładu, podwyższono dopuszczalne normy emisji zanieczyszczeń w porównaniu do wcześniejszych decyzji, w zamian za inwestycje, których obowiązek wykonania nałożony został w pkt. III niniejszego pozwolenia. Pozwolenie określa dopuszczalne normy emisji zanieczyszczeń dla zakładu, po jego modernizacji polegającej między innymi na zastąpieniu emitorów suszarni jednym wspólnym emitorem E-3.

Powołując się na art. 18 ust. 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony Środowiska (...) - Dz.U. Nr 100 poz. 1085 Starosta wyjaśnił, że w sprawie miały zastosowanie przepisy ustawy - Prawo ochrony Środowiska, a wniosek Zakładu spełnił wymogi określone w art. 184 ust. 1 tego prawa. Starosta dodał, że Fabryka zlokalizowana jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy W., na terenie przewidzianym pod lokalizację przemysłu.

Powyższą decyzję zaskarżył odwołaniem A.P. - właściciel nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z terenem Fabryki "A", produkującej europalety. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 27 lipca 2002 r. o wprowadzeniu ustaw - Prawo ochrony środowiska (...) A.P. wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania administracyjnego.

W motywach skargi A.P. wywiódł, że zgodnie z art. 18 ust. 1 cyt. wyżej ustawy decyzje ustalające rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzenie do powietrza, wydane przed wejściem w życie ustawy wygasają z upływem okresu, na który były wydane, a jeżeli nie był podany termin ich obowiązywania, z dniem 30 czerwca 2006 r. Wobec tego obowiązują nadal decyzje z dnia [...] r. i z dnia [...] r. Aktualnie pozostają więc w obrocie prawnym trzy decyzje określające tą samą sprawę i to w sposób odmienny. Dlatego zaskarżona decyzja wydana została w warunkach określonych w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.

Ponadto A. P. zarzucił, że art. 18 ust. 2 powołanej wyżej ustawy nie mógł stanowić podstawy prawnej do wydania zaskarżonej decyzji.

Fabryka "A", odnosząc się do odwołania A. P., między innymi podniosła, że zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska (...) do decyzji o dopuszczalnej emisji wydanych przed dniem 1.X.2001 r. należy stosować przepisy dotyczące pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 Prawo ochrony środowiska, a tym samym przepisy dotyczące zmiany pozwolenia, jego cofania, czy ograniczania. Skoro zaś Fabryka wystąpiła o zmianę decyzji o dopuszczalnej emisji, to jedyną formą uregulowania statusu instalacji było wydanie decyzji przewidzianej w obecnie obowiązującym prawie tj. pozwolenia na wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza. Gdyby dotychczasowe decyzje nie mogły wygasnąć lub być zastąpione innymi przed upływem terminu ich obowiązywania, to zbędne byłoby wskazywanie przez prawodawcę jakie przepisy należy do nich stosować, skoro ich byt prawny byłby niezmienny. Fabryka dodała nadto, że słusznie w sprawie zastosowano art. 193 ust. 4 Prawa ochrony środowiska, którego treść oznacza, że w wypadku wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza tracą moc wcześniejsze decyzje o dopuszczalnej emisji bez potrzeby stwierdzenia ich wygaśnięcia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2001 r. Nr 100 poz. 1085 ze zm.) oraz art. 193 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz. 627 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pierwszej kolejności przytoczyło dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego. Następnie przedstawiło motywy podjętej decyzji wyjaśniając, co następuje. Art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw stanowi, iż wydane przed dniem wejścia w życie ustawy decyzje ustalające rodzaje i ilość substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzenie do powietrza oraz decyzje o dopuszczalnym poziomie hałasu przenikającego do środowiska wygasają z upływem okresu, na który zostały wydane, a jeżeli nie był podany termin ich obowiązywania, z dniem 30 czerwca 2006 r. Do czasu wygaśnięcia powyższych decyzji stosuje się do nich przepisy dotyczące pozwoleń określonych w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 5 Prawa ochrony środowiska (art. 18 ust. 2). Skoro zatem wolą ustawodawcy jest stosowanie do decyzji ustalających rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzenia do powietrza (do czasu ich wygaśnięcia) przepisów dotyczących pozwoleń na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza, to uznać należy, że stosuje się do nich przepisy rozdziału 3 działu IV ustawy Prawo ochrony środowiska zatytułowanego - "Wygaśnięcie, cofnięcie i ograniczenie pozwolenia".

Zgodnie z art. 193 ust. 4 cyt. wyżej ustawy, decyzji stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia nie wydaje się, jeżeli prowadzący instalacje uzyska nowe pozwolenie oraz jeżeli nastąpiło przeniesienie praw i obowiązków, o których mowa w art. 190 ust. 1 - 3. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie wygaśnięcie decyzji z dnia [...] r. Nr [...] oraz decyzji z dnia [...] r. Nr [...] określających dopuszczalną emisję zanieczyszczeń do środowiska ze źródeł zlokalizowanych na terenie zakładu "A" nie mogło być orzeczone. Powyższy zakład uzyskał nowe pozwolenie.

A. P. wniósł na powyższa decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 193 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz. 627 ze zm.) skarżący wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał argumenty zawarte w odwołaniu. Ponadto wywiódł, że wbrew stanowisku organu odwoławczego wydanie nowej decyzji - pozwolenia na wprowadzenie pyłów i gazów do powietrza nie skutkuje wygaśnięciem decyzji wydanych przed wejściem w życie cyt. wyżej ustawy, a ustalających rodzaje i ilości substancji dopuszczonych do wprowadzenia do powietrza. Taki skutek nie wynika bowiem z art. 193 ust. 4 cyt. ustawy, który nie określa przesłanek wygaśnięcia dotychczasowych decyzji. Przesłanki wygaśnięcia dotychczasowych decyzji określone zostały w art. 18 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy Prawo ochrony środowiska (...) oraz w art. 193 ust. 1 i 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w związku z art. 18 ust. 2 pierwszej z wymienionych wyżej ustaw. Skoro zaś żadna z tych przesłanek nie zaistniała w odniesieniu do decyzji Starosty z [...] r. i [...] r. to zarzut wydania kolejnej decyzji w tej samej sprawie jest w ocenie skarżącego uzasadniony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Art. 18 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100 poz. 1085 ze zm.) stanowi, że wydane przed dniem wejścia w życie ustawy decyzje ustalające rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzenia do powietrza oraz decyzje o dopuszczalnym poziomie hałasu przenikającego do środowiska wygasają z upływem okresu, na które były wydane, a jeżeli nie był podany termin ich obowiązywania, z dniem 30 czerwca 2006 r., z zastrzeżeniem ust. 3. Zgodnie zaś z ust. 2 cytowanego przepisu, do czasu wygaśnięcia decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się do nich przepisy dotyczące pozwoleń określonych w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 5 prawa ochrony środowiska.

Powołany przepis określa zatem nie tylko czas obowiązywania wskazanych w nim decyzji, wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych (obowiązujących przed 1.X.2001 r. - art. 62 cyt. ustawy) ale nadto wyraża zasadę, że do takich decyzji stosuje się przepisy dotyczące pozwoleń na wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza i na emitowanie hałasu do środowiska, przewidzianych w ustawie z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Oznacza to, że w odniesieniu do tak określonych rodzajowo decyzji, wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych i obowiązujących po 1.X.2001 r. (art. 18 ust. 1 cyt. ustawy) stosuje się przepisy regulujące problematykę pozwoleń emisyjnych, zawarte w prawie ochrony środowiska, w tym między innymi w art. 193 tego prawa.

W ust. 1 art. 193 prawa ochrony środowiska wskazano sytuacje, z którymi związany jest skutek prawny w postaci wygaśnięcia pozwolenia. Ich zaistnienie, stosownie do ust. 3 cyt. przepisu wymaga wydania decyzji administracyjnej stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia.

Z kolei art. 193 ust. 4 stanowi, że decyzji stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia nie wydaje się, jeżeli prowadzący instalacje uzyska nowe pozwolenie oraz jeżeli nastąpiło przeniesienie praw i obowiązków, o których mowa w art. 190 ust. 1 - 3.

Wbrew stanowisku skarżącego cytowany przepis w zakresie mającym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie zawiera kolejną (po wymienionych w ust. 1 art. 193) i samodzielną przesłankę wygaśnięcia pozwolenia. Jest nią uzyskanie przez prowadzącego instalacje nowego pozwolenia. W takiej też sytuacji nie wydaje się decyzji stwierdzającej wygaśnięcie dotychczasowego pozwolenia.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy trafnie zatem przyjęto, że wydanie prowadzącemu instalację - Spółce "A" nowego pozwolenia w okresie obowiązywania decyzji ustalających rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzenia do powietrza z dnia [...] r. i z dnia [...] r. spowodowało wygaśnięcie tych decyzji z mocy postanowień art. 193 ust. 4 prawa ochrony środowiska w związku z art. 18 ust. 2 przepisów wprowadzających (Dz.U. Nr 100 z 2001 r. poz. 1085 ze zm.).

W konsekwencji za nietrafny należało uznać zarzut skargi wydania zaskarżonego pozwolenia w warunkach określonych w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.

Ponieważ kwestionowane pozwolenie spełnia wymogi art. 188 i 224 prawa ochrony środowiska, a wniosek prowadzącego instalację o wydanie tego pozwolenia zawierał elementy wymagane art. 184 cyt. ustawy, to zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa.

Na marginesie należy dodać, że w ostatnio wskazanym zakresie rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne nie było przez skarżącego podważane.

W świetle wskazanych wyżej okoliczności, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 163 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ B.Kamieńska /-/ J.Szaniecka /-/ G.Radzicka

MK