Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 22/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi Z. W. na orzeczenie dyscyplinarne Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za winnego zarzucanych czynów i wymierzenia kary dyscyplinarnej p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego.


UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2012 roku Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na orzeczenie dyscyplinarne Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania za winnego zarzucanych czynów i wymierzenia kary dyscyplinarnej. W skardze skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego w zakresie pkt 2, zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., nr 270) –[ zwaną dalej w skrócie- p.p.s.a.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zauważyć należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA dnia 28 września 2011r., sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie NSA z dnia z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie uzasadnił bowiem, dlaczego w jego ocenie w przypadku wykonania zaskarżonego orzeczenia zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy bowiem samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (orzeczenia) jest uzasadnione.

Brak uzasadnienia wniosku, jak w przypadku rozpoznawanej sprawy uniemożliwia natomiast jego merytoryczną ocenę (por. niepublik. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter [w:] B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, str.16).

Należy przy tym także podkreślić, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na niewykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.

a.ł.