Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 92/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 ust 1
journal: Dz.U. 2016 poz 710
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 92/17 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz, Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r., sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w K., (obecnie R Grupa R. Sp. z o.o. Spółka komandytowa, z siedzibą w K), na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów, z dnia 11 października 2016 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, , , - skargę oddala -,


UZASADNIENIE

Pismem z 11 lipca 2016 r. R. Sp. z o.o. w K. złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka uzyskuje przychody między innymi ze sprzedaży czasu reklamowego radia "R" oraz przestrzeni reklamowej w portalu. Jako nadawca programu radiowego i wydawca portalu w związku ze strategią marketingową spółki, jako nadawcy i wydawcy odpowiedzialnego społecznie zamierza upowszechniać w ramach nadawanego programu radiowego i wydawanego portalu działalność społecznie użyteczną w następujących obszarach: wspieranie rodziny i systemu pieczy zastępczej, integracja i reintegracja zawodowa i społeczna osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, działalność charytatywna, ochrona i promocja zdrowia, działalność na rzecz osób niepełnosprawnych, działalność wspomagająca rozwój wspólnot i społeczności lokalnych, nauka, szkolnictwo wyższe, edukacja, oświata i wychowanie, działalność na rzecz dzieci i młodzieży, w tym wypoczynku dzieci i młodzieży, kultura, sztuka, ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, wspieranie i upowszechnianie kultury fizycznej, ekologia i ochrona zwierząt oraz ochrona dziedzictwa przyrodniczego, pomoc ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju, przeciwdziałanie uzależnieniom i patologiom społecznym. W tym celu spółka będzie wspierać działalność społecznie użyteczną w tych obszarach, której beneficjentami będą osoby, instytucje lub społeczności (np. w przypadku podejmowania działań w obszarze ochrony zdrowia - chorzy lub zagrożeni chorobą, w podejmowania działań w obszarze edukacji i oświaty - dzieci i młodzież itp.).

Podejmowanie przez spółkę działań uwzględniających w prowadzonej działalności gospodarczej problematykę społeczną wpływa na postrzeganie spółki - nadawcy programu radiowego i wydawcy portalu, jako podmiotu odpowiedzialnego społecznie, wspierającego różne społeczności. Wspieranie przez spółkę działalności społecznie użytecznej jest jednym z elementów podejmowanej przez spółkę strategii marketingowej. Upowszechnianie działań społecznie użytecznych i przedstawianie spółki, jako podmiotu odpowiedzialnego społecznie może spowodować wzrost słuchalności programu radiowego i zainteresowania portalem (zwiększenie liczby wejść na stronę internetową portalu). Czynniki te zaś brane są pod uwagę przy wyborze środka masowego przekazu, w którym emitowane są reklamy, a w konsekwencji mogą mieć wpływ na przychody spółki. Poziom słuchalności i wejść na strony internetowe ma także wpływ na poziom uzyskiwanego wynagrodzenia z tytułu emisji reklam. Upowszechnianie działalności społecznie użytecznej i wspieranie różnych społeczności w jednym lub kilku obszarach wskazanych powyżej, przebiegać będzie według schematu, zgodnie z którym spółka ogłosi na antenie rozpowszechnianego programu radiowego lub w wydawanym przez siebie portalu o zamiarze wsparcia inicjatyw społecznie użytecznych realizowanych przez osoby, instytucje lub społeczności. Słuchacze programu radiowego i/lub użytkownicy portalu mogą zgłaszać propozycje osób, instytucji lub społeczności, które potrzebują wsparcia (np. społecznością mogą być dzieci, które w małych miejscowościach czy wsiach nie mają placu zabaw). W zgłoszeniu należy podać opis osoby, instytucji lub społeczności oraz zakres i rodzaj oczekiwanego wsparcia (np. budowa czy remont placu zabaw dla dzieci). Kapituła powołana przez spółkę, w skład której wejdą m.in. przedstawiciele redakcji radia przystąpi do wyboru osoby, instytucji lub społeczności, której zostanie udzielone wsparcie. Spółka poinformuje o wspieranych przez siebie osobach, instytucjach lub społecznościach w ramach działań społecznie użytecznych na antenie rozpowszechnianego przez nią programu radiowego i na stronach internetowych wydawanego przez siebie portalu. Informacje o tych działaniach stanowić będą element programu radiowego rozpowszechnianego przez spółkę i element zawartości portalu. Przykładowo w przypadku, gdy spółka udzieli wsparcia poprzez budowę, rozbudowę czy modernizację placu zabaw dla dzieci, to w programie radiowym rozpowszechnianym przez spółkę, lub w wydawanym portalu znajdą się np. wywiady z osobą, która zgłosiła tego rodzaju inicjatywę, relacje z podejmowanych przez spółkę działań, wywiady z przedstawicielami wspieranej instytucji czy społeczności, informacje o zgłoszonym projekcie, osobie zgłaszającej projekt. Słuchacze programu radiowego i użytkownicy portalu będą aktywnie uczestniczyć w przedsięwzięciu (np. będą mogli zgłaszać konkretne towary i usługi, które w ich ocenie najlepiej przyczynią się do zrealizowania celu społecznie użytecznego).

Wsparcie spółki będzie polegać na nabywaniu przez nią towarów i usług pozostających w bezpośrednim związku z wspieranym celem społecznie użytecznym (np. w przypadku budowy, rozbudowy czy modernizacji placu zabaw spółka nabędzie towary i usługi pozostające w bezpośrednim związku z budową, rozbudową czy modernizacją takiego placu zabaw dla dzieci tj. usługi projektowe, materiały budowlane, usługi budowlane, usługi nadzoru inwestorskiego, usługi kierownika robót). Poniesienie tych wydatków jest konieczne, by informacje o podjętym działaniu mogły stać się elementem programu radiowego, czy portalu (bez budowy placu nie będzie można przeprowadzić na antenie radia relacji z placu budowy, czy pokazać w portalu zdjęć jak dzieci bawią się na tym placu itp.).

Spółka po otrzymaniu faktury dokumentującej wydatki na towary i usługi pozostające w bezpośrednim związku z działalnością społecznie użyteczną opłaci taką fakturę przelewem bankowym. Nabywcą towarów i usług będzie spółka. Wnioskodawca będzie posiadać dokumentację poniesionych wydatków (faktury, inne dokumenty, z których wynikać będzie związek nabywanych towarów i usług z działalnością społecznie użyteczną upowszechnianą i wspieraną przez spółkę).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

czy spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług pozostających w bezpośrednim związku z upowszechnianiem i wspieraniem przez spółkę działalności społecznie użytecznej, zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy nabywane przez spółkę towary i usługi pozostające w bezpośrednim związku z upowszechnianiem i wspieraniem przez spółkę działalności społecznie użytecznej mają związek z czynnościami opodatkowanymi, wobec czego spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług pozostających w bezpośrednim związku z upowszechnianiem i wspieraniem przez nią działalności społecznie użytecznej.

Interpretacją indywidualną z dnia 11 października 2016r. znak: [...], Minister Finansów, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 Ordynacji podatkowej uznał, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Uzasadniając ocenę organ podał, że przepisy ustawy VAT dotyczące odliczeń powinny być interpretowane tak, aby warunkiem prawa do odliczenia podatku było, co do zasady istnienie bezpośredniego i niezwłocznego związku pomiędzy daną transakcją, z którą związany jest podatek naliczony, a transakcją opodatkowaną, dla której zakup ten poczyniono. W niniejszej sprawie taki bezpośredni związek nie występuje, gdyż nabywane towary i usługi przeznaczone na realizację działalności społecznie użytecznej nie wiążą się bezpośrednio z wykonywaniem przez spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT w zakresie sprzedaży czasu reklamowego radia "R" oraz przestrzeni reklamowej w portalu.

W przedmiotowej sprawie brak jest również pośredniego wpływu realizowanej działalności społecznie użytecznej na przyszłą sprzedaż opodatkowaną spółki, przez ewentualne nakłonienie potencjalnych klientów - reklamodawców do nabywania czasu reklamowego na antenie radia lub w portalu prowadzonym przez spółkę, po emisji audycji programu radiowego związanego z działalnością społecznie użyteczną. W ocenie organu, pomiędzy realizacją działalności społecznie użytecznej, o której może być mowa podczas programu radiowego, a potencjalnym zwiększeniem przychodów spółki komercyjnej z tytułu sprzedaży czasu reklamowego na antenie radia "R " lub portalu brak jest związku przyczynowo-skutkowego. Planowana realizacja działalności społecznie użytecznej (np. wskazana przez wnioskodawcę budowa placu zabaw lub inna działalność wymieniona we wniosku) przede wszystkim będzie służyć przygotowaniu tematu, o którym mowa będzie na antenie radia lub w portalu internetowym. Zatem działalność społecznie użyteczna służy przede wszystkim przygotowaniu programu radiowego. Biorąc pod uwagę profil prowadzonej przez wnioskodawcę działalności, fakt planowanego upowszechniania w ramach nadawanego programu radiowego i wydawanego portalu działalności społecznie użytecznej w zakresie opisanym we wniosku jest niewystarczający do uznania, że wydatki dotyczące tej działalności mają związek ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca podaje, że poniesienie tych wydatków jest konieczne, by informacje o podjętym działaniu mogły stać się elementem programu radiowego czy portalu - bez budowy placu zabaw nie będzie można przeprowadzić na antenie radia relacji z placu budowy, czy pokazać w portalu zdjęć dzieci bawiących się na tym placu. W ocenie organu, wydatki te wykazują związek z audycją rozpowszechnianą w ramach programu radiowego i jako takie nie stanowią elementu cenotwórczego dla świadczonych usług opodatkowanych w zakresie sprzedaży czasu i przestrzeni reklamowej.

Tym samym nie można uznać, że np. zbudowanie placu zabaw wpłynie na zwiększenie obrotów ze sprzedaży czasu reklamowego spółki. Działalność społecznie użyteczna w żaden więc sposób nie wiąże się z działalnością gospodarczą spółki prowadzoną w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i uzyskiwaniem przychodów opodatkowanych podatkiem VAT. W przedmiotowej sprawie logiczna i uchwytna konsekwencja pomiędzy poniesieniem wydatków na działalność społecznie użyteczną, a czynnościami opodatkowanymi w postaci emisji reklam jest na tyle odległa, że nie ma podstaw do dokonywania odliczeń podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług pozostających w bezpośrednim związku z działalnością społecznie użyteczną.

Bez wpływu na uznanie prawa do odliczenia podatku naliczonego pozostaje także argument, zgodnie z którym upowszechnianie działań społecznie użytecznych i przedstawienie spółki, jako podmiotu odpowiedzialnego społecznie może spowodować wzrost słuchalności radia i zainteresowania portalem internetowym. Powyższa okoliczność, tj. w szczególności wzrost słuchalności radia, zdaniem organu, także w żaden sposób nie wpływa (nie wpłynie) na prawo do odliczenia podatku naliczonego na fakturach dokumentujących wydatki pozostające w bezpośrednim związku z działalnością społecznie użyteczną.

Pismem z dnia 27 października 2016r. wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

Organ podatkowy pismem z dnia 1 grudnia 2016r. udzielił odpowiedzi na w/w. wezwanie, stwierdzając brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

R. Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą interpretację zarzucając naruszenie

- przepisów postępowania, tj. art. 14b § 3 w związku z art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, wyrażające się w nieuprawnionym przyjęciu przez organ, wbrew stanowi faktycznemu (zdarzeniu przyszłemu) przedstawionemu we wniosku, że wydatki na działalność społecznie użyteczną mają bezpośredni związek z działalnością niegenerującą podatku należnego oraz pozostają bez związku z działalnością gospodarczą spółki i nie wpłyną na osiągane przez nią obroty, podczas gdy ze stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku nie wynika, że spółka prowadzi działalność niegenerującą podatku należnego, jak również ze stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) nie wynika, że spółka prowadzi działalność inną niż działalność gospodarcza i że wydatki na działalność społecznie użyteczną nie wpłyną na osiągane przez spółkę obroty opodatkowane podatkiem VAT, co więcej, ze stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wprost wynika, że wydatki poniesione na upowszechnianie i wspieranie działalności społecznie użytecznej mogą wpłynąć na osiągane przez spółkę przychody i obroty opodatkowane podatkiem VAT;

- przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, co przejawia się w tym, że w identycznym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Dyrektor Izby Skarbowej wydał interpretacje, iż wydatki na nabycie towarów i usług pozostających w związku z działalnością społecznie użyteczną stanowią koszty uzyskania przychodu, a nie jest możliwe, by te same towary i usługi nabywane przez spółkę wykazywały co najmniej pośredni związek z uzyskiwanymi przychodami i w konsekwencji stanowiły koszty uzyskania przychodu, a nie wykazywały co najmniej takiego samego związku z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez spółkę;

- niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 86 ust. 1 i art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, przejawiającą się w odmowie zastosowania, czego rezultatem było wyrażenie stanowiska, że spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na działalność społecznie użyteczną wspieraną i upowszechnianą przez spółkę, pomimo iż ze stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wynika, że wspieranie przez spółkę działalności społecznie użytecznej stanowi jeden z elementów podejmowanej przez nią strategii marketingowej zmierzającej do budowy wizerunku spółki, jako podmiotu odpowiedzialnego społecznie, upowszechnianie działań społecznie użytecznych i przedstawianie spółki, jako podmiotu odpowiedzialnego społecznie może spowodować wzrost słuchalności programu radiowego i zainteresowania portalem, które to czynniki brane są pod uwagę przy wyborze środków masowego przekazu, w którym emitowane są reklamy, a w konsekwencji mogą mieć wpływ na przychody spółki i poziom uzyskiwanego wynagrodzenia z tytułu emisji reklam, podejmowane przez spółkę działania w zakresie upowszechniania i wspierania działalności społecznie użytecznej służą promocji rozpowszechnianego przez spółkę programu radiowego i wydawanego przez nią portalu, informacje o działalności społecznie użytecznej i jej wspieraniu przez spółkę będą stanowiły element programu radiowego rozpowszechnianego przez spółkę i/lub element zawartości portalu internetowego, którego wydawcą jest spółka, a zamieszczenie w programie radiowym/na portalu informacji o działalności społecznie użytecznej i jej wspieraniu przez spółkę uzależnione będzie od poniesienia przez nią wydatków na nabycie towarów i usług na działalność społecznie użyteczną i bez poniesienia takich wydatków nie byłoby możliwości informowania o tych działaniach w prowadzonych przez spółkę środkach masowego przekazu.

Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.

Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Istota interpretacji dotyczyła prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług mających pozostawać w bezpośrednim związku z upowszechnianiem i wspieraniem przez skarżącą działalności społecznie użytecznej, a to w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż opodatkowana zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku dotyczyć ma czasu reklamowego i przestrzeni reklamowej w portalu internetowym.

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie definiuje wprost charakteru związku pomiędzy zakupami, a sprzedażą opodatkowaną, jaki uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Nie określa w szczególności, czy związek ten musi być bezpośredni czy pośredni. Jednakże wprowadza warunek, aby towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, co wskazuje wyraźnie na ścisły i bezpośredni związek podatku naliczonego podlegającego odliczeniu z opodatkowaną działalnością podatnika. Również Trybunał Sprawiedliwości UE rozważając kwestie związku podatku naliczonego podlegającego odliczeniu z opodatkowanymi transakcjami podatnika, wskazywał na konieczność zaistnienia takiego ścisłego związku (por. orzeczenie C-4/94 z dnia 6 kwietnia 1995r., oraz wyrok z 8 czerwca 2000 r. do sprawy C-98/98). Przepisy dotyczące odliczeń powinny być interpretowane tak, aby warunkiem prawa do odliczania podatku było istnienie bezpośredniego i niezwłocznego związku pomiędzy daną transakcją, z którą związany jest podatek naliczony, a transakcją opodatkowaną, dla której zakup ten poczyniono (por. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2015r. I FSK 2043/13).

W przedmiotowej sprawie organ zasadnie przyjął brak takiego związku, tj. wpływu realizowanej działalności społecznie użytecznej na przyszłą sprzedaż opodatkowaną spółki, implikowaną nakłonieniem potencjalnych klientów - reklamodawców do nabywania czasu reklamowego na antenie radia lub w portalu prowadzonym przez spółkę, w następstwie emisji audycji programu radiowego związanego z działalnością społecznie użyteczną. Pomiędzy realizacją działalności społecznie użytecznej, o której może być mowa podczas programu radiowego, a potencjalnym zwiększeniem przychodów spółki z tytułu sprzedaży czasu reklamowego na antenie radia lub portalu istotnie brak jest bezpośredniego, wymiernego, uchwytnego, czy zgoła weryfikowalnego związku przyczynowego. Planowana realizacja działalności społecznie użytecznej (np. wskazana budowa placu zabaw lub inna działalność wymieniona we wniosku) bezpośrednio przede wszystkim będzie służyć przygotowaniu tematu, który stanie się przedmiotem audycji na antenie radia lub na portalu internetowym. Wobec tego, a także również ze względu na profil prowadzonej przez wnioskodawcę działalności, fakt planowanego upowszechniania w ramach nadawanego programu radiowego i wydawanego portalu działalności społecznie użytecznej w zakresie opisanym we wniosku jest niewystarczający do uznania, że wydatki dotyczące tej działalności mają związek ze sprzedażą opodatkowaną w zakresie sprzedaży czasu reklamowego radia oraz przestrzeni reklamowej w portalu. Opisane we wniosku wydatki na działalność społecznie użyteczną, aby w jej efekcie przedstawić to na antenie lub portalu, pozwalają jedynie na przyjęcie ich związku z produkowaną audycją, lecz nie stanowią one elementu cenotwórczego dla świadczonych usług opodatkowanych w postaci sprzedaży reklam i przestrzeni reklamowej. Zatem zasadnie przyjął organ, iż opisywany we wniosku związek pomiędzy wydatkami na działalność społecznie użyteczną, a czynnościami opodatkowanymi w postaci emisji reklam jest zbyt odległy i nieuchwytny w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji argumentacja skarżącej nawiązująca do zwiększenia słuchalności audycji dotyczących działań społecznie użytecznych, nie może w świetle brzmienia art. 86 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług prowadzić do przyjęcia związku pomiędzy zakupami, a sprzedażą opodatkowaną. Irrelewantna dla tej oceny jest argumentacja nawiązująca do orzeczenia TSUE z 22.06.2016r. w sprawie C-11/15, gdyż jak słusznie zauważa organ, przywołane orzeczenie zapadło w odmiennych, nieprzystających do przedmiotowych, okolicznościach faktycznych i prawnych; dotyczy wszak nadawcy działającego w ramach publicznej działalności nadawczej, której źródłem finansowania była opłata radiowa pobierana na podstawie szczególnego przepisu prawa, a finansująca usługę publiczną.

Chybiony jest zarzut dotyczący obrazy przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, co przejawiać się miało tym, że w identycznym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Dyrektor Izby Skarbowej wydał interpretacje, iż wydatki na nabycie towarów i usług pozostających w związku z działalnością społecznie użyteczną stanowią koszty uzyskania przychodu, a nie jest możliwe, by te same towary i usługi nabywane przez spółkę wykazywały co najmniej pośredni związek z uzyskiwanymi przychodami i w konsekwencji stanowiły koszty uzyskania przychodu, a nie wykazywały co najmniej takiego samego związku z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez spółkę. Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego ma ograniczoną moc wiążącą, gdyż bezpośredni skutek wywiera jedynie wobec podmiotu, który złożył wniosek o jej wydanie (art. 14k Ordynacji podatkowej). Jednak organ wydający interpretacje indywidualne nie może w sposób dowolny i nieuzasadniony traktować w odmienny sposób podmioty, znajdujące się w identycznej sytuacji prawnej i faktycznej. Do takiego zróżnicowania jednak nie doszło. Słusznie bowiem akcentuje organ, że nie sposób wywodzić, aby fakt wydania interpretacji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych determinował w warstwie motywacyjnej stanowisko organu w sprawie interpretacji podatkowej dotyczącej podatku od towarów i usług. Przesłanki leżące u podstaw oby tych interpretacji nie są wszak kompatybilne; przedmiotem rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług pozostających w bezpośrednim związku z upowszechnianiem i wspieraniem przez skarżącą działalności społecznie użytecznej "zgodnie z ustawa o VAT". Na gruncie niniejszej sprawy nie jest więc istotne, czy wydatki pozostające w bezpośrednim związku z działalnością społecznie użyteczną są kosztem uzyskania przychodu z działalności skarżącej.

Wobec jasnego, jednoznacznego i bazującego na przywołanej we wniosku faktografii stanowiska wyrażonego w zaskarżonej interpretacji podatkowej odrzucić należy, jako bezpodstawne zarzuty ukierunkowane na wykazywanie naruszenia przepisów proceduralnych tj. art. 14b § 3 w związku z art. 14c § 1 i 2 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Wbrew zarzutom organ nie zdeformował opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, lecz opierając się na jego literalnym brzmieniu wiernie przytoczył w uzasadnieniu najistotniejsze jego elementy i argumentację skarżącej. Odmienna ocena prawna organu w relacji do stanowiska strony nie świadczy o nieprawidłowo zinterpretowanym, czy zgoła zniekształconym stanie faktycznym. Ocena prawna organu dotyczyła wszak skutków prawnych, jakie powstaną w zakresie związku pomiędzy zakupami, a sprzedażą opodatkowaną przez pryzmat brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a nie wadliwie przyjętego stanu faktycznego. Niezaakceptowanie stanowiska skarżącej w zakresie przewidywanego potencjalnego wzrostu słuchalności niektórych audycji nie stanowi zatem o nieprawidłowo przyjętym stanie faktycznym.

Słuszna jest zatem konstatacja, że jak wynika z okoliczności sprawy wydatki poniesione na działalność społecznie użyteczną pozostają bez związku z działalnością gospodarczą spółki i nie wpłyną na osiągane przez nią obroty opodatkowane podatkiem VAT, a zatem skarżącej nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług pozostających w bezpośrednim związku z upowszechnianiem i wspieraniem działalności społecznie użytecznej.

Z uwagi na to sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.