Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 496/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: przywrócono termin do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: Art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 listopada 2015 r. nr: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 marca 2016 r. R. S., zastępowany przez pełnomocnika radcę prawnego D. S., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 listopada 2015 r. nr: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry.

Wnioskodawca wskazał na następujące okoliczności sprawy:

Decyzją z dnia [...] 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego nr: [...] wymierzył R. S. karę pieniężną w wysokości 24 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Odwołanie od powyższej decyzji złożone zostało w dniu 14 sierpnia 2015 r.

Decyzją z dnia 23 listopada 2015 r., o nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. Przedmiotowa decyzja skierowana została do podmiotu nie będącego stroną niniejszego postępowania tj. D. G.

W dniu 18 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny D. S., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiotowej sprawie, jako stronę wskazując - tak jak podał organ w niniejszej decyzji – D. G., dołączając udzielone mu przez D. G. pełnomocnictwo.

Dyrektor Izby Celnej, postanowieniem z dnia 4 stycznia 2016 r., czyli już po złożeniu skargi na decyzję, sprostował omyłkę pisarską w przedmiotowej decyzji, informując, iż stroną niniejszego postępowania winien być R. S., nie zaś jak zostało wskazane w decyzji – D. G.

Uzasadniając merytorycznie wniosek wskazano, że zarówno D. G., jak i R. S., są klientami radcy prawnego D. S. i toczą się wobec nich analogiczne postępowania przed Dyrektorem Izby Celnej, zatem omyłka pisarska, której dopuścił się organ, wydając decyzję przedmiotową nie była wcale oczywista. Zatem biorąc pod uwagę zbieżność toczących się przez Izbą Celną wobec R. S. oraz D. G. postępowań w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, istniało duże prawdopodobieństwo powstania omyłki w ich oznaczeniu zarówno po stronie organu (czego dowodem jest postanowienie zawierające sprostowanie z dnia 4 stycznia 2016 r.) jak i pełnomocnika stron.

W konsekwencji, strona nie mogła uczynić inaczej, jak złożyć skargę w imieniu D. G., gdyż w dniu jej wniesienia nie istniało jeszcze postanowienie o sprostowaniu omyłki, a w obrocie prawnym widniała decyzja błędnie wydana D. G. Organ, w sytuacji gdy zauważył swój błąd, polegający na wydaniu decyzji w stosunku do podmiotu nie będącego stroną w prowadzonym postępowaniu, zamiast wydawać postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, winien uznać decyzję za nieważną i ewentualnie wydać nową - ze wskazaniem prawidłowej strony. Biorąc pod uwagę fakt, iż postanowienie zawierające sprostowanie omyłki wydane zostało w dniu 4 stycznia 2016 r. (doręczone stronie dnia 7 stycznia 2016 r.) czyli już po upływie ustawowego terminu przysługującego na wniesienie skargi, który upływał w dniu 30 grudnia 2015 r., w sytuacji, gdyby nawet strona była świadoma błędu i złożyła skargę w imieniu R. S., przedmiotowa skarga mogłaby zostać przez organ odrzucona z uwagi na fakt, że R. S. nie był wskazany jako strona, gdyż nie istniało jeszcze postanowienie o sprostowaniu omyłki.

Wnioskodawca podał także, że termin 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi na wniesienie podania o przywrócenie terminu został przez stronę zachowany, gdyż należy go liczyć od dnia, w którym strona powzięła informację o wydaniu spornego aktu - data uzyskania przez skarżącego informacji o wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 8 marca 2016 r. (termin na złożenie wniosku upływał zatem z dniem 15 marca 2016 r).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Odwołanie się do braku winy powoduje, iż przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, a także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia.

W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył wniosek z zachowaniem siedmiodniowego terminu.

Jako przyczynę niedochowania terminu wnioskodawca podał fakt pomyłki organu, który wadliwie określił stronę postępowania.

W ocenie Sądu podana przyczyna może być podstawą uwzględnienia wniosku i uznania, że strona nie dochowała terminu w sposób przez siebie niezawiniony.

Skoro R. S. jest reprezentowany przez tego samego pełnomocnika co D. G. i organ wadliwie oznaczył stronę postępowania w zaskarżonej decyzji, a postanowienie o sprostowaniu zostało wydane już po upływie terminu do wniesienia skargi, to nie można stronie przypisać braku należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Pomyłka organu w konsekwencji spowodowała pomyłkę strony, co oznacza, że strona nie dochowała terminu bez swej winy.

Uznając zatem, że strona nie dochowała terminu bez własnej winy i nie dopuściła się nawet lekkiego niedbalstwa, należało przywrócić termin do złożenia skargi w niniejszej sprawie na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.