Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 721/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy za skargi A Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2013r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r. wskutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: umorzyć postępowanie o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2013r., utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 21 grudnia 2012r. określającą A Spółce z o.o. w K. ( dalej zwanej Spółką, skarżącą) zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r.

5.397,00 zł.

Wnioskiem z dnia 23 września 2013 r. Spółka, działając poprzez ustanowionego pełnomocnika, wniosła do tut. Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję organu odwoławczego, równocześnie składając samą skargę wraz z należnym od niej wpisem sądowym.

W ocenie pełnomocnika do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi doszło z przyczyn niezawinionych przez skarżącą, gdyż pomimo wskazania przez nią w odwołaniu nowego adresu do doręczeń w O., ul P., organ odwoławczy skierował swoją decyzję z dnia 8 maja 2013r. na dotychczasowy adres Spółki w K., ul. E., uznając ją za doręczoną w trybie art. 151 w związku z art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.)-/dalej O.p./.

Dalej wskazano, że w dniu 12.08.2013r. Spółka poinformowała organ odwoławczy o ustanowieniu w sprawie pełnomocnika w osobie r.p. M. S., równocześnie zwracając się o informację o aktualnym stanie sprawy. W udzielonej na to pismo w odpowiedzi z dnia 22.08.2013r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował o zakończeniu postępowania odwoławczego decyzją z dnia 8.05.2013r. oraz doręczeniu jej na adres siedziby Spółki .

W wyniku dalszych działań pełnomocnika skarżącej w dniu 16 września 2013r. w siedzibie Izby Skarbowej w Opolu, przedłożono mu do wglądu sporną decyzję z dnia 8.05.2013r., a następnie wydano jej uwierzytelnioną kserokopię. Czynności te zostały udokumentowane znajdującym się w aktach sprawy protokóle.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu w pierwszej kolejności wnosił o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu.

Przyznając samą okoliczność wskazania przez Spółkę na etapie postępowania odwoławczego ( w treści odwołania) adresu do korespondencji innego niż jej siedziba ujawniona w dokumentach KRS, będąca równocześnie wskazana tam jako miejsce prowadzenia działalności, organ podniósł, że pismem z dnia 8.04.2013r. poinformował stronę o skutkach wynikających z art. 151 O.p. w zakresie doręczania korespondencji

osobom prawnym, a tym samym o kierowaniu przez siebie dalszej korespondencji na dotychczasowy adres lokalu siedziby lub miejsca prowadzenia działalności.

Tak też ostatecznie skierowana została decyzja z dnia 8.05.2013r, która z uwagi na niepodjęcie przesyłki w okresie 14 dni, mimo dwukrotnego jej prawidłowego awizowania, uznana została za doręczoną w trybie art. 150 O.p. z dniem 23.05.2013r.

Z tą też datą według Dyrektora Izby Skarbowej należy zatem wiązać rozpoczęcie biegu 30-dniowego terminu do ewentualnego złożenia skargi do Sądu.

Dodatkowo zważono, że mimo twierdzeniom skarżącej o planowanych zmianach siedziby, do dnia 3.10.2013r ( data aktualnego przedłożonego do akt sprawy wydruku z KRS) siedziba Spółki nadal mieściła się pod dotychczasowy adresem w K. Również do ustanowienia obecnego pełnomocnika procesowego doszło już po zakończeniu postępowania i dopiero od tego momentu możliwe jest doręczanie mu korespondencji w trybie art. 145 O.p.

W dalszej części odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej z ostrożności procesowej wnosił o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko wraz z jego argumentacją faktyczną oraz prawną.

W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).

Z treści powołanych przepisów wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu składa się w przypadku przekroczenia przez stronę terminu procesowego w ramach dokonywania określonych czynności procesowych, natomiast przesłankami warunkującymi skuteczność takiego wniosku jest wniesienie go w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia, dopełnienie czynności dla której zakreślony był termin oraz wykazanie braku winy wnioskodawcy w zaistniałym uchybieniu.

Aby zatem skutecznie można było rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu koniecznym jest w pierwszej kolejności jednoznaczne stwierdzenie, że faktycznie doszło do uchybienia terminu którego ma nastąpić ewentualne przywrócenie. Brak uchybienia terminu czyni bowiem bezprzedmiotowym podstępowanie prowadzone w zakresie jego przywrócenia.

Podkreślić zatem należy, jak słusznie wywodzi organ odwoławczy, zgodnie z uregulowaniem art. 151 O.p. miejscem doręczenia pism jednostkom organizacyjnym i osobom prawnym, jest lokal ich siedziby lub miejsce wykonywania działalności. Przepis ten traktując o "lokalu siedziby", nawiązuje do konkretnego adresu, który może wynikać z Krajowego Rejestru Sądowego, o ile określony podmiot podlega wpisowi do tego rejestru, przy czym domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. Drugim, obok lokalu siedziby, miejscem, w którym może nastąpić skutecznie doręczenie pisma, jest miejsce wykonywania działalności. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, chodzi tu jednakże o obiektywnie uchwytne miejsce wykonywania działalności, a zatem nie jest istotne, czy adresat dokonał zawiadomienia właściwego organu o miejscu wykonywania działalności, ewentualnie jego zmianie, czy też zaniedbał dopełnienia tego obowiązku. Doręczenie w miejscu prowadzenia działalności nie musi wiązać się z koniecznością doręczenia w lokalu, w którym wykonywana jest działalność adresata (por. komentarz do art. 151, (w:) C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski, Ordynacja podatkowa. Komentarz 2009, LEX oraz orzeczenia NSA z dnia 30.11.2010r. II FSK 1270/10, 30.04.2010r. II FSK 95/05 oba https://cbois.nsa.gov.pl).

Jak wynika z akt sprawy, bezspornym było, że na etapie postępowania odwoławczego skarżąca, z uwagi na wskazywane przez siebie zmiany organizacyjne, wskazała organowi nowy adres do doręczania jej pism w toku dalszego postępowania.

Dodatkowo w ramach wniosku o przywrócenie terminu wyjaśniono, że z uwagi na specyfikę usytuowania siedziby Spółki na terenie należącym do T., utrudnione jest doręczanie jej przesyłek, a wskazanie nowego adresu dla doręczeń miało właśnie na celu ułatwienie jej odbioru dalszej spodziewanej korespondencji od organów podatkowych.

W ocenie Sądu w tej sytuacji, skoro uprawniona do reprezentacji Spółki osoba Prezesa jednoosobowego Zarządu ( będącego też jedynym udziałowcem), wyraźnie dla potrzeb prowadzonego postępowania podatkowego wskazała adres, pod który należy kierować korespondencję, organ podatkowy nie był uprawniony do samodzielnego wyboru innego adresu doręczeń, wbrew wyraźnej woli strony.

Ze znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia Prezesa Zarządu z dnia 16.05. 2011 ( k. 72 akt administracyjnych) wynika, że siedziba Spółki w K. przy ul.E. zajmuje jedno pomieszczenie dzierżawione od Spółki B, a spółka jest jednoosobowa i nie zatrudnia pracowników.

Nadto przeważająca większość z kierowanej do Spółki korespondencji organów podatkowych na adres jej siedziby była awizowana, niejednokrotnie też uznawana za doręczoną w trybie art. 151 O.p.

Natomiast skierowana przez organ odwoławczy przesyłka na nowo wskazany adres, informująca wprawdzie o nieuznaniu go za skuteczny adres do doręczeń, zostało doręczona osobiście do rąk adresata, jako osobie znanej doręczycielowi.

Dlatego też w ocenie Sądu w realiach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że w sytuacji wyraźnego i umotywowanego żądania strony doręczania jej dalszej korespondencji pod nowy wskazany przez nią adres, organ odwoławczy był zobligowany na ten właśnie adres skierować wydaną przez siebie decyzję z dnia 8.05.2013r., traktując go jako adres miejsca aktualnie prowadzonej działalności. Wskazanie tego adresu pozbawiło zatem organ prawa do samodzielnego wyboru innego, wprawdzie przewidzianego prawem miejsca doręczenia, jakim jest ujawniona w KRS siedziba Spółki, a doręczenia na ten adres decyzji nie można było uznać za skuteczne jej doręczenie.

Skoro tak, to należało za moment wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego uznać datę faktycznego umożliwienia zapoznania się z nią, ustanowionemu już na tym etapie sprawy pełnomocnikowi strony, któremu decyzja ta została też, wprawdzie w uwierzytelnionej kserokopii, wydana w dniu 16.09.2013r.

Ponieważ dopiero od tej daty rozpoczął swój bieg ustawowy 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu, nadanie skargi w placówce pocztowej w dniu 23.09.2013r. nastąpiło z zachowaniem terminu.

Tym samym ponieważ nie doszło do uchybienia terminu, którego przywrócenia domagała się skarżąca, jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie mógł być rozpoznany, a postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.