Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 950/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 § 3 § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] października 2009 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 6 budynków mieszkalnych na działce nr ewid. [...].

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ utrzymanie przedmiotowej decyzji umożliwiałoby wydanie na jej podstawie pozwolenia na budowę i rozpoczęcie budowy, a więc powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 Nr 152, poz.1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu skargi do sądu, na wniosek skarżącego sąd może wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Mając na uwadze powyższe warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3, w szczególności nie wystarczy samo lakoniczne powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 niepubl.). Niezbędne jest zatem poparcie wniosku stosowną argumentacją, w tym w szczególności dowodzącą istnienie wskazanych wyżej przesłanek.

Na równi z powyższym wskazać należy jeszcze, iż przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej również z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Nie każdy bowiem akt administracyjny ma charakter wykonalny. Tymczasem przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, albowiem tylko wtedy można mówić o możliwości wystąpienia zagrożeń dla czyjegoś interesu prawnego. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295).

Bezspornie stwierdzić należy, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie podlega w ogóle wykonaniu, we wskazanym wyżej rozumieniu. Ma ona wyłącznie charakter deklaratoryjny, stwierdzając zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem. Decyzja ta sama w sobie nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych co powoduje, iż nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p. p. s. a. Inwestycja konkretyzuje się wiec dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania "szkody" bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wydanie takiego pozwolenia następuje w drodze osobnego postępowania, skonstruowanego tak, aby wszyscy których interes prawny może być zagrożony mieli szanse wziąć w nim udział i kończy się wydaniem odrębnej decyzji, na którą przysługują określone przewidziane prawem środki zaskarżenia

Dodatkowo należy podkreślić, że wyżej omówiona instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia ma na celu jedynie zapewnienie tymczasowej ochrony, gdyż po myśli przepisu art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez sąd pierwszej instancji co do istoty nastąpi na rozprawie, która została wyznaczona na 27 stycznia 2010r.

Wobec powyższych rozważań na podstawie art. 61 § 3 a contrario i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.