Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 809/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1, art. 14c par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 1, art. 98 ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 roku sprawy ze skargi J. C. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

J.C. złożył w dniu 13 lutego 2012 r. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobów tytoniowych.

Wnioskodawca przedstawił następujące zdarzenie przyszłe:

Prowadzi on przedsiębiorstwo działające na rynku tytoniu do palenia ( w tym papierosów), gilz i akcesoriów. W związku z rozszerzeniem oferty handlowej zamierza dokonywać sprzedaży detalicznej: liści tytoniu ( niepociętych lub pokruszonych), tytoniu nieodżyłowanego, częściowo lub całkowicie odżyłowanego. Wymienione wyroby mogą być pakowane w opakowania jednostkowe od 100 g do 5 kg. Nie zostaną one pocięte, skręcone ( lub sprasowane w postaci bloków). Zgodnie z nomenklatura CN tytoń określony w niniejszym wniosku objęty jest kodami CN 240110 oraz CN 240120. Pismem z dnia 16 maja 2012 r. wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek. Wyjaśnił, że przedmiotem przyszłej dostawy będą liście tytoniu niepocięte i niepokruszone. Nie można jednak wykluczyć, że w trakcie transportu bądź konfekcjonowania może nastąpić naturalne pokruszenie liści tytoniu. Kruszenie liści tytoniu nie nastąpi w drodze celowej obróbki przemysłowej. Przedmiotem dostawy będą liście tytoniu surowe, to jest nieodparowane i nieprzefermentowane. Z posiadanych przez wnioskodawcę informacji wynika, że surowy tytoń jest przedmiotem obrotu nie tylko hurtowego, ale i detalicznego. Nabywcy tytoniu surowego po jego pocięciu i dokupieniu gilzy otrzymują wyrób tytoniowy de facto nadający się do palenia, jednakże po znacznie niższej cenie. Z wydawanych przez Ministra Finansów interpretacji w podobnych sprawach wynika, że obrót surowymi, nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu nie podlega podatkowi akcyzowemu. Nie można wykluczyć, że liść tytoniu będący przedmiotem obrotu zostanie wykorzystany przez nabywcę do palenia bez obróbki przemysłowej. Przyznanie jednym podmiotom prawa do niepodlegania podatkowi akcyzowemu, a opodatkowanie tym podatkiem innych podmiotów na podstawie niedookreślonego pojęcia jakim jest " nadawanie się do palenia" danego produktu może prowadzić do naruszenia zasady równości podmiotów podejmujących i prowadzących działalność gospodarczą, która to zasada chroniona jest przez art. 32 Konstytucji i art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zadał pytanie, czy sprzedaż: liści tytoniu ( niepociętego), tytoniu nieodżyłowanego oraz częściowo lub całkowicie odżyłowanego podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego stwierdził, że sprzedaż wyrobów, o których mowa w pytaniu, jako wyrobów nieprzetworzonych, nie jest objęta podatkiem akcyzowym. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W poz. 42 w/w załącznika nr 1 do ustawy do wyrobów akcyzowych zaliczono papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki – bez względu na kod CN. Stosownie do art. 98 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN: 1. Papierosy, 2. Tytoń do palenia, 3. Cygara i cygaretki. W ust. 2 – 8 art. 98 ustawy ustawodawca dla potrzeb cyt. ustawy zdefiniował powyższe pojęcia, w myśl których odpowiednio:

Za papierosy uznaje się:

- tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;

- tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;

- tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

Do celów akcyzy uznaje się:

1) dwa papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 8 centymetrów, ale nie dłuższy niż 11 centymetrów;

2) trzy papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 11 centymetrów, ale nie dłuższy niż 14 centymetrów;

3) cztery papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 14 centymetrów, ale nie dłuższy niż 17 centymetrów;

4) pięć papierosów - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 17 centymetrów, ale nie dłuższy niż 20 centymetrów.

Powyższe stosuje się odpowiednio do ustalenia, co należy uznać za sześć, siedem i większą ilość papierosów.

Za cygara i cygaretki przeznaczone do palenia uznaje się:

1) tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu,

2) tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie ustnik, w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 grama i nie więcej niż 10 gramów, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 milimetry

- jeżeli są oraz mogą być przeznaczone wyłącznie do palenia w stanie niezmienionym.

Za tytoń do palenia uznaje się:

1) tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;

2) odpady tytoniowe oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami w rozumieniu ust. 2, 3, 4, a nadające się do palenia;

3) odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia.

Produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.

W przypadku wyrobów tytoniowych przedmiot opodatkowania ustala się nie w oparciu o kod CN do jakich został przyporządkowany poszczególny wyrób tytoniowy w Nomenklaturze Scalonej lecz w oparciu o definicje wyrobów tytoniowych określone w ust. 2-8 art. 98 ustawy o podatku akcyzowym Przedmiotem wniosku jest tytoń niepocięty i nieskręcony ( niesprasowany w postaci bloków). Zgodnie z przedstawioną wyżej definicją wyrobów tytoniowych zawartą w ustawie o podatku akcyzowym stwierdzić należy, ze opisany we wniosku tytoń nie mieści się w definicji wyrobów tytoniowych ze względu na sposób przetworzenia. Produkt nie spełnia warunków do zaklasyfikowania go do wyrobów akcyzowych. Tym samym sprzedaż tytoniu w stanie przedstawionym we wniosku nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając z upoważnienia Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. nr [...] dotyczącej podatku akcyzowego uznał przedstawione stanowisko za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ podniósł, że ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( tekst jedn. Dz.U. 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej ustawą, reguluje opodatkowanie podatkiem akcyzowym ( akcyzą) wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczenie znakami akcyzy ( art. 1 ust. 1). W myśl art. 2 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W poz. 42 tego załącznika wskazano bez względu na kod CN: papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki. Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN:

1. papierosy;

2. tytoń do palenia;

3. cygara i cygaretki.

W ust. 2-8 art. 98 ustawy ustawodawca dla potrzeb ustawy zdefiniował powyższe pojęcia, w myśl których odpowiednio:

Za papierosy uznaje się:

- tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;

- tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;

- tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

Do celów akcyzy, tytoń zrolowany, o którym mowa w ust. 2, uznaje się za:

1) dwa papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 8 centymetrów, ale nie dłuższy niż 11 centymetrów;

2) trzy papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 11 centymetrów, ale nie dłuższy niż 14 centymetrów;

3) cztery papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 14 centymetrów, ale nie dłuższy niż 17 centymetrów;

4) pięć papierosów - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 17 centymetrów, ale nie dłuższy niż 20 centymetrów.

Za cygara lub cygaretki, biorąc pod uwagę ich właściwości i zwykłe oczekiwania konsumentów, uznaje się:

1) tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu,

2) tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie ustnik, w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 grama i nie więcej niż 10 gramów, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 milimetry

- jeżeli są oraz mogą być przeznaczone wyłącznie do palenia w stanie niezmienionym.

Za tytoń do palenia uznaje się:

1) tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;

2) odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia.

3) produkty składające się w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 4, są traktowane jako cygara i cygaretki.

Produkty składające się w całości lub części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.

W ocenie organu z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca zamierza dokonywać sprzedaży detalicznej: liści tytoniu ( niepociętych lub pokruszonych), tytoniu nieodżyłowanego, częściowo lub całkowicie odżyłowanego. Wyroby będące przedmiotem wniosku mogą być pakowane w opakowania jednostkowe od 100 g do 5 kilogramów. Jak stwierdził wnioskodawca nie zostaną one pocięte, skręcone ( lub sprasowane w postaci bloków).Według wnioskodawcy opisany tytoń nie mieści się w definicji wyrobów tytoniowych ze względu na sposób przetworzenia oraz nie spełnia warunków do zaklasyfikowania go do wyrobów akcyzowych. Przedmiotem przyszłej dostawy mają być liście tytoniu niepocięte i pokruszone. Zainteresowany nie może wykluczyć sytuacji, iż w trakcie transportu lub konfekcjonowania może nastąpić naturalne pokruszenie liści tytoniu. Kruszenie tytoniu nie nastąpi w drodze celowej obróbki przemysłowej. Przedmiotem dostawy będą liście tytoniu surowe, to jest nieodparowane i nieprzefermentowane. Jak wskazał wnioskodawca tytoń może zostać wykorzystany przez nabywcę do palenia bez obróbki przemysłowej.

W ocenie organu z okoliczności przedstawionych w sprawie wynika, że wnioskodawca odnośnie przedmiotowych liści tytoniu, wskazuje na możliwość wykorzystania ich jako tytoniu nadającego się do palenia. Z kolei fakt nabycia takiego tytoniu po niższej cenie nie jest przesłanką wykluczającą cechy tytoniu nadającego się do palenia. Tak więc w myśl definicji zawartych w ustawie, dotyczących wyrobów tytoniowych, oddanie do sprzedaży detalicznej liści tytoniu, które mogą nadawać się do palenia, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

Mając na uwadze opis przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy organ stwierdził, że liście tytoniu będące przedmiotem wniosku będą podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, ponieważ jak wskazał wnioskodawca mogą nadawać się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

Organ wyjaśnił ponadto, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpoznawany zgodnie z Rozdziałem 1 a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego. Dlatego też podnoszony argument o konieczności dochowania zasady równości podmiotów gospodarczych i uwzględnienie faktu przyznania innym podmiotom prawa do niepodlegania sprzedaży liści tytoniu podatkowi akcyzowemu, nie może wpłynąć na ocenę prawną organu w niniejszej sprawie. Ocena prawna organu wydającego interpretację indywidualną może dotyczyć tylko okoliczności zdarzenia przyszłego/stanu faktycznego przedstawionych w omawianym wniosku.

J.C. pismem z dnia 8 czerwca 2012 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający z upoważnienia Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J.C. wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji, zarzucając jej naruszenie art. 2 ust. 1 w zw. z art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym oraz art. 14 c § 2 oraz art. 14 e § 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi podniósł, że przedmiotem wniosku jest tytoń niepocięty i nieskręcony ( niesprasowany w postaci bloków). W uzupełnieniu wniosku o interpretację wskazano, iż wnioskodawca posiada wiedzę, iż tytoń będący przedmiotem wniosku może być wykorzystany do palenia bez obróbki przemysłowej. Z powyższego stwierdzenia organ wyciągnął wniosek, iż spełniona została przesłanka, przewidziana w art. 98 ust. 5 pkt 1 ustawy, który stanowi, iż za tytoń do palenia uznaje się tytoń nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. Organ nie zauważa, że celem wnioskodawcy jest sprzedaż surowca, liścia tytoniu przeznaczonego do dalszej obróbki mającej na celu produkcję papierosów bądź wyrobów tytoniowych. Nie jest zamiarem ani celem skarżącego wykorzystywanie półproduktu jakim są liście tytoniu będące przedmiotem skarżonej interpretacji. Przepisy prawa jednoznacznie nie definiują jaki wyrób tytoniowy nadaje się do palenia. Zgodnie z definicją wyrobów tytoniowych zawartą w ustawie o podatku akcyzowym opisany we wniosku tytoń nie mieści się w definicji wyrobów tytoniowych ze względu na sposób przetworzenia i zamiar skarżącego w zakresie jego wykorzystania. Skarżący stwierdził ponadto, że organ nie odniósł się w pełni do argumentów prezentowanych przez jego pełnomocnika. W tym zakresie, naruszony został art. 14 c § 1 Ordynacji podatkowej. Uzasadnienie, o którym mowa w tym przepisie nie może bowiem polegać jedynie na przedstawieniu własnego stanowiska, bez odniesienia się do argumentów wnioskodawcy i wskazania, czy, a jeśli tak, to w jakim zakresie, argumenty te są nieprawidłowe. Jest to szczególnie istotne ze względu na fakt, iż we wniosku przywołano sygnatury interpretacji wydanych przez dyrektorów izb skarbowych w Warszawie, Bydgoszczy i Poznaniu. Organ nie odniósł się do argumentu wskazanego we wniosku, iż celem ustawodawcy nie było opodatkowanie podatkiem akcyzowym półproduktu, jakim jest liść tytoniu będący przedmiotem wniosku, który choćby hipotetycznie nadaje się do palenia. Przedmiotem wniosku o interpretację jest półprodukt, surowiec z którego dopiero w wyniku dalszego przetwarzania i obróbki przemysłowej zostanie wytworzony wyrób tytoniowy. Nie jest zamiarem skarżącego oddanie do sprzedaży detalicznej liści tytoniu nadających się do palenia. Sposób wykorzystania liści tytoniu będących przedmiotem interpretacji znajduje się poza kontrolą wnioskodawcy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik organu podniósł, że przedmiotowy tytoń pakowany był również w opakowania 100 gramowe, a takie pakowanie nie ma uzasadnienia faktycznego dla dalszego przetwarzania ze względu na zbyt niską wagę.

Obecny na rozprawie pełnomocnik skarżącego stwierdził, że ustawodawca nie uzależnia obowiązku podatkowego od wielkości opakowania. Wyjaśnił, że tytoń w tych opakowaniach jest niepocięty i niesprasowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona, bowiem zaskarżona interpretacja nie narusza przepisów prawa.

W myśl art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.). Przepis art. 14c § 1 O.p. przewiduje, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Od uzasadnienia prawnego można odstąpić, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 O.p.).

Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem oceny dokonywanej przez organ podatkowy jest stanowisko wnioskodawcy dotyczące oceny prawnej opisanego przez niego stanu faktycznego. Należy podkreślić, że w trakcie i obszarze postępowania o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie organy podatkowe nie są uprawnione do prowadzenia postępowania dowodowego; postępowanie tego rodzaju i w tym zakresie w unormowaniach rozdziału 1 działu II Ordynacji podatkowej nie zostało przez ustawodawcę przewidziane. Stan faktyczny rozpatrywanej przez organy administracji interpretacji prawa podatkowego wynika z wniosku podmiotu, który o jej udzielenie się ubiega, natomiast organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania ustaleń stanu faktycznego. Są bowiem związane stanem faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę.

W ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów art. 2 ust. 1 w zw. z art. 98 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 6 lutego 2008 r. o podatku akcyzowym ( tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm. -dalej : ustawy).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyroby akcyzowe to: wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy. Załącznik nr 1 do ustawy w pozycji 42 wykazu wyrobów akcyzowych wymienia bez względu na kod CN: Papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki.

W myśl art. 98 ust. 5 pkt 1 ustawy za tytoń do palenia uznaje się tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

Według strony sprzedaż wyrobów wymienionych w jej wniosku: liści tytoniu ( niepociętego), tytoniu nieodżyłowanego, częściowo lub całkowicie odżyłowanego nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, gdyż liście tytoniu nie zostały pocięte, skręcone i sprasowane w postaci bloków.

Organ zasadnie przyjął, iż stanowisko powyższe jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 98 ust. 5 pkt 1 ustawy tytoniem do palenia, a zatem wyrobem tytoniowym ( art. 98 ust. 1 pkt 2), a w konsekwencji wyrobem akcyzowym ( art. 2 ust. 1 pkt 1ustawy) jest tytoń nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. Bezsporne pozostaje w sprawie, iż liście tytoniu wymienione we wniosku nadają się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

W ocenie Sądu sprzedaż przedmiotowych liści tytoniu, mimo ich niepocięcia, nieskręcenia i niesprasowania w postaci bloków, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, gdyż liście te spełniają wskazaną w art. 98 ust. 5 pkt 1 ustawy przesłankę, to jest nadają się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. Jest to przesłanka, której spełnienie jest wystarczające do przyjęcia, że przedmiotowe liście tytoniu są tytoniem do palenia. Odmienna interpretacja przepisów ust. 1 i ust. 5 art. 98 ustawy byłaby nielogiczna i błędna. Prowadziłaby do uznania, iż tytoń nadający się do palenia bez przetwarzania przemysłowego nie jest tytoniem nadającym się do palenia.

Nie są zasadne także pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia art. 14 c § 2 oraz art. 14 e Ordynacji podatkowej. Organ przeprowadził analizę stanowiska wnioskodawcy, a po uznaniu jego nieprawidłowości wyjaśnił dlaczego w opisanym stanie faktycznym nie można przyjąć jako podstawy niepodlegania podatkowi akcyzowemu, wskazanego we wniosku kryterium sposobu przetworzenia. Wskazał, że liście tytoniu podlegają akcyzie, gdyż nadają się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

Strona w skardze wskazała sygnatury interpretacji podatkowych wydanych przez dyrektorów izb skarbowych w Warszawie, Poznaniu i Bydgoszczy, stwierdzając że wcześniej , we wniosku, powołała się na te interpretacje. W znajdującym się w aktach administracyjnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej ( z dnia 13 lutego 2012 r.) nie wymieniono interpretacji powołanych w skardze. Strona w piśmie z dnia 16 maja 2012 r., uzupełniającym wniosek o wydanie interpretacji, jedynie ogólnikowo poinformowała, że z wydanych przez Ministra Finansów w podobnych sprawach interpretacji wynika, iż obrót surowymi, nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu nie podlega podatkowi akcyzowemu. Jednak i w tym piśmie nie powołała się na konkretne interpretacje i nie wyjaśniła, czy dotyczyły one również tytoniu nadającego się do palenia.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz.U. 2012. 270), nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałyby konieczność wyeliminowania zaskarżonej interpretacji z obrotu prawnego.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalić.

bg