Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2794/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6175 Rzecznicy patentowi
Hasła tematyczne: Zawody prawnicze
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną uchwałę
Powołane przepisy: article: art. 32, ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 155 poz 925
law: Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych - tekst jednolity.
article: art. 138, par. 2, art. 151, par. 1, pkt 2, art. 145, par. 1, pkt 8
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Renata Nawrot (spr.) Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. B. na uchwałę Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały stwierdzającej wynik egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego 1. uchyla zaskarżoną uchwałę; 2. stwierdza, że uchylona uchwała nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Krajowej Rady Rzeczników Patentowych na rzecz skarżącego Z. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest skarga Z.B. (dalej też jako: "zdający", "strona", "skarżący") na uchwałę Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], którą w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2296/13, Krajowa Rada Rzeczników Patentowych po rozpoznaniu odwołania strony od Uchwały Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia negatywnego wyniku egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego: uchyliła uchwałę nr [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania przez Komisję Egzaminacyjną.

Równocześnie Krajowa Rada Rzeczników Patentowych: uchyliła uchwałę Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] września 2012 r., jako podjętą w wyniku wykonania uchwały z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Krajowej Rady Rzeczników Patentowych.

Zaskarżona uchwała Krajowej Rady Rzeczników Patentowych nr [...], z dnia [...] czerwca 2014 r. zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniach [...] i [...] lipca 2012 r. skarżący przystąpił do pisemnego egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego.

Komisja Egzaminacyjna po przeprowadzeniu egzaminu w uchwale z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], na podstawie art. 32 ust. 2 i art. 33 ust. 6 ustawy z 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. z 2011 r. Nr 155, poz. 925) - dalej też jako "u.rz.p." oraz § 21 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 8 września 2011 r. w sprawie przedmiotu szkolenia aplikantów rzecznikowskich, szczegółowego trybu I sposobu przeprowadzania egzaminu konkursowego i egzaminu kwalifikacyjnego (Dz. U. Nr 189, poz. 1124) - dalej jako "rozporządzenie z 8 września 2011 r.", stwierdziła na podstawie uzyskanych wyników egzaminu ustalonych:

a) w dniu [...] listopada 2011 roku przez Zespół Egzaminacyjny w składzie: Przewodniczący T.K.; członkowie: M.C., M.C., L.H., M.S., M.W., P.W., w odniesieniu do części ustnej oraz

b) w dniu [...] lipca 2012 roku przez Zespół Egzaminacyjny w składzie: Przewodniczący: A.C.; członkowie: J.B., M.C., P.K., H.S., D.R., D.W., w odniesieniu do części pisemnych, że:

- Pan Z.B. złożył egzamin kwalifikacyjny na rzecznika patentowego z wynikiem negatywnym.

W odwołaniu od powyższej uchwały (nr [...]), Z.B. na podstawie art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (tj.: Dz. U. z 2011 r., Nr 155, poz. 925) - dalej też jako "u.rz.p." - wnosił o stwierdzenie nieważności uchwały Komisji Egzaminacyjnej odnoszącej się do wyniku egzaminu pisemnego z części prawnej oraz technicznej i postępowania egzaminacyjnego w tym zakresie oraz domagał się zwrotu opłaty egzaminacyjnej w całości.

Przede wszystkim zarzucił, że ocena prac nastąpiła z naruszeniem § 16 ust. 1 rozporządzenia z 8 września 2011 r., ponadto podniósł zarzuty dotyczące oceny opinii prawnej w karcie oceny sporządzonej przez Panią D.W., w której brak jest jakiejkolwiek oceny.

Wskazał również, że w kwestii dwóch kart ocen w zakresie opinii prawnej oraz przygotowania pisma Pani D.R. w zakresie oceny opracowanego przeze niego zadania egzaminacyjnego brakuje w ogóle jakiejkolwiek oceny i podpisu oraz daty wykonania - co powoduje, że dokument nie ma żadnej wartości dowodowej. Na karcie oceny widnieje tylko stopień oceny bez innych istotnych elementów. Nie wiadomo kiedy dokument został sporządzony.

Okoliczności te, zdaniem odwołującego, są podstawą do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały Komisji Egzaminacyjnej wobec nie zachowania § 16 ust. 2 i 4 rozporządzenia z 8 września 2011 r., które stanowią, że każdy ze sprawdzających proponuje ocenę opracowania każdego z tematów części pisemnej egzaminu kwalifikacyjnego; każdy członek zespołu egzaminacyjnego, biorąc pod uwagę propozycje sprawdzających, może przyznać maksymalnie 5 punktów za każdą część pisemną egzaminu kwalifikacyjnego.

Podniesione błędy, zdaniem strony, uzasadniają zwrot opłaty egzaminacyjnej w całości.

Krajowa Rada Rzeczników Patentowych (dalej również jako "Rada", "KRRP") rozpoznając odwołanie, uchwałą z dnia [...] września 2012 r. nr [...] uchyliła zaskarżoną uchwałę Komisji Egzaminacyjnej i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania.

Z.B. wniósł skargę na uchwałę Krajowej Rady Rzeczników Patentowych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o: uchylenie w całości uchwały nr [...] z dnia [...] września 2012 r. Krajowej Rady Rzeczników Patentowych i utrzymanej nią w mocy uchwały nr [...] Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. stwierdzającej negatywny wynik egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego i w zakresie egzaminu części pisemnej prawnej oraz technicznej oraz ustnej i stwierdzenie nieważności przeprowadzonego egzaminu w stosunku do zdającego.

Zaskarżonym uchwałom zarzucił naruszenie przepisów postępowania oraz jego interesu prawnego poprzez:

a) naruszenie art. 27 § 1 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. poprzez uczestnictwo osób będących członkami Krajowej Rady Rzeczników Patentowych jako rozpatrującej odwołanie w II instancji w rozpatrzeniu odwołania i ich jednoczesne uczestnictwo w zespole oraz Komisji Egzaminacyjnej pierwszej instancji przez co podjęte uchwały obarczone są wadą będącą podstawą wznowienia postępowania i podważenie zaufania,

b) naruszenie § 16 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 września 2011 r. w sprawie przedmiotu szkolenia aplikantów rzecznikowskich, szczegółowego trybu i sposobu przeprowadzania egzaminu konkursowego i egzaminu kwalifikacyjnego poprzez brak zachowania niezależności członków zespołu egzaminacyjnego,

c) naruszenie art. 107 § 1 oraz § 3 k.p.a.,

d) naruszenie art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez opublikowanie do wiadomości publicznej na stronie internetowej Polskiej Izby Rzeczników Patentowych jego imienia i nazwiska w uchwale Krajowej Rady Rzeczników Patentowych oraz opublikowanie karty oceny egzaminacyjnej bez jego zgody, co przybrało charakter piętnowania publicznego.

Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na niezachowanie terminu do jej wniesienia oraz z uwagi na jej niedopuszczalność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2697/12 odrzucił skargę uznając, że zaskarżona uchwała Krajowej Rady Rzeczników Patentowych nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 8 p.p.s.a. podlegających kognicji sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną strony i postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II GSK 1232/13 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2697/12 o odrzuceniu skargi Z.B. na uchwałę Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie VI SA/Wa 2296/13, uchylił zaskarżoną uchwałę (Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia [...] września 2012 r., nr [...]).

Sąd, jak wynika z uzasadnienia podzielił zarzuty skargi dotyczące naruszenia art 24 § 1 pkt 5 k.p.a. i art. 127 § 3 k.p.a.

W wytycznych dla organu Sąd wskazał, że Krajowa Rada Rzeczników Patentowych ponownie - co do istoty rozpozna odwołanie i rozważy zarzuty w nim zawarte - bez udziału osób podlegających wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. – korzystając z możliwości jakie daje organowi odwoławczemu Kodeks postępowania administracyjnego.

Jednocześnie za zasadne uznał, obowiązek organu odwoławczego pochylenie się nad zasadnością zarzutów podniesionych przez stronę przy rozpatrzeniu odwołania.

W dniu [...] czerwca 2014 r. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wydała zaskarżoną uchwałę nr [...], zawierającą rozstrzygnięcie w zakresie:

- uchylenia uchwały Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia negatywnego wyniku egzaminu,

- uchylenia uchwały Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] września 2012 r., jako podjętą w wyniku wykonania uchwały z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Krajowej Rady Rzeczników Patentowych ( uchwały uchylonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie VI SA/Wa 2296/13).

Jako podstawę prawną zaskarżonej uchwały Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wskazała art. 127 § 1 i § 2 oraz art. 138 § 2 i art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.

W uzasadnieniu uchwały po przypomnieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, Krajowa Rada Rzeczników Patentowych stwierdziła, iż mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie VI SA/Wa 2296/13, uchyliła uchwałę Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie ustalenia wyniku egzaminu kwalifikacyjnego i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji z uwagi na konieczność dokładnego przeanalizowania zarówno prac egzaminacyjnych skarżącego, jak i kart ich ocen.

Jednocześnie KRRP zobowiązała organ pierwszej instancji do dokładnego rozpatrzenia wszelkich zarzutów oraz wniosków podniesionych w odwołaniu, przy uwzględnieniu wskazówek zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., w sprawie VI SA/Wa 2296/13.

Następnie wskazała, iż szczegółowego wyjaśnienia oraz udokumentowania wymaga wyjaśnienie nieścisłości w dochowaniu pełni wymogów określonych w Regulaminie Egzaminu Kwalifikacyjnego – w zakresie dotyczącym sporządzenia pomocniczych kart indywidualnych. Zaznaczyła, że w przypadku nieusuwalności wad formalnych postępowania – Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej powoła Zespół Egzaminacyjny, który ponownie dokona oceny części pisemnej – technika oraz części pisemnej – prawo, z uwzględnieniem wytycznych sformułowanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., w sprawie VI SA/Wa 2296/13.

Rada wskazała, że uchwałę nr [...] z dnia [...] września 2012 r. stwierdzającą wynik egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego, podjętą w oparciu o uchwałę Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, uchyloną następnie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, należało uchylić na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.

Skargę na opisaną wyżej uchwałę wywiódł Z.B. zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, a także jego interesu prawnego poprzez:

1) naruszenie art. 10 § 1 i 3, art. 77 k.p.a., poprzez pozbawienie skarżącego czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji nie umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów,

2) naruszenie przepisów prawa formalnego tj. art. 153 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie się w sposób wiążący przez KRRP, do oceny prawnej i wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w orzeczeniu z dnia 12 grudnia 2013 r., w sprawie VI SA/Wa 2296/13, co do którego organ obowiązany był pochylić się nad zasadnością zarzutów podniesionych przez stronę przy rozpatrzeniu odwołania,

3) naruszenie art. 127 § 1 i § 2 oraz art. 138 § 2 i art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, co w konsekwencji spowodowało uchylenie jedną uchwałą KRRP dwóch aktów administracyjnych tj. uchwały Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. oraz uchwały Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] i braku rozstrzygnięcia o istocie sprawy, przez co podane podstawy prawne pozostają ze sobą w sprzeczności,

4) naruszenie art. 32 Konstytucji poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa oraz równego traktowania podczas oceny prac egzaminacyjnych egzaminu rzeczniowskiego poprzez przyjęcie różnych kryteriów oceny prac egzaminacyjnych osób egzaminowanych oraz naruszenie przez Krajową Radę Rzeczników Patentowych ww. zasad poprzez celowe oraz całkowite pominięcie przez Krajową Radę Rzeczników Patentowych postawionych przez skarżącego zarzutów naruszenia zasad równości wobec prawa i równego traktowania mających odzwierciedlenie w przedstawionych przeze mnie dowodach ww. naruszenia,

5) naruszenie § 16 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 września 2011 r. w sprawie przedmiotu szkolenia aplikantów rzecznikowskich, szczegółowego trybu i sposobu przeprowadzania egzaminu konkursowego i egzaminu kwalifikacyjnego poprzez brak zachowania niezależności członków zespołu egzaminacyjnego,

6) naruszenie przepisów prawa formalnego tj. art. 51a ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 ustawy o rzecznikach patentowych oraz art. 107 k.p.a. poprzez podpisanie uchwały Krajowej Rady Rzeczników Patentowych przez członka KRRP, a nie przez Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych lub upoważnionego wiceprezesa,

7) naruszenie przepisów prawa formalnego art. 8 i art. 15 k.p.a. przez przyjęcie swoistego rodzaju "ubolewania", zamiast merytorycznego rozpatrzenia odwołania w postępowaniu dwuinstancyjnym, polegającego na tym, że system odwołania nie podlega opłacie, mimo, że w jego rozpoznanie zaangażowanych jest kilkadziesiąt osób, jest sformalizowany,

8) naruszenie art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez opublikowanie do wiadomości publicznej na stronie internetowej Polskiej Izby Rzeczników Patentowych jego imienia i nazwiska w uchwale Krajowej Rady Rzeczników Patentowych oraz opublikowanie karty oceny egzaminacyjnej bez jego zgody, co przybrało charakter piętnowania publicznego - a tym samym wymierzenie skarżącemu tą drogą swoistej kary lub środka dyscyplinarnego, które nie zostały przewidziane w żadnej z ustaw ani innych przepisów wykonawczych i działania te mają charakter szykanowania publicznego.

W rezultacie skarżący wniósł o uchylenie w całości uchwały nr [...], z dnia [...] czerwca 2014 r. Krajowej Rady Rzeczników Patentowych oraz o uchylenie w części poprzedzającej jej uchwały nr [...] Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. stwierdzającej negatywny wynik egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego w zakresie egzaminu części pisemnej prawnej oraz technicznej i unieważnienia egzaminu w stosunku do zdającego, nadto zwrotu kwoty uiszczonej opłaty za egzamin w kwocie 1018 zł, zasądzenie kosztów postepowania.

W obszernym uzasadnieniu skargi rozbudowano przytoczone zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.

Badając sprawę według powyższego kryterium, w ramach kontroli zaskarżonej uchwały należy uznać, że skarga jest uzasadniona.

W przedmiotowej sprawie przypomnieć należy, iż Krajowa Rada Rzeczników Patentowych podejmowała uchwałę w zakresie wyniku egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego dotyczącą skarżącego, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., w sprawie VI SA/Wa 2296/13, uchylającym uchwałę z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. Zatem niewątpliwie zadaniem organu było rozpoznanie odwołania zdającego (Z.B.) od uchwały Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r.

Zwrócić uwagę należy, iż w wytycznych dla organu Sąd wskazał, że Rada ponownie - co do istoty rozpozna odwołanie i rozważy zarzuty w nim zawarte - bez udziału osób podlegających wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. – korzystając z możliwości jakie daje organowi odwoławczemu Kodeks postępowania administracyjnego.

Jednocześnie w ramach wytycznych za zasadne Sąd uznał, obowiązek organu odwoławczego pochylenie się nad zasadnością zarzutów podniesionych przez stronę przy rozpatrzeniu odwołania.

W ocenie Sądu Krajowa Rada Rzeczników Patentowych nie sprostała obowiązkowi prawidłowego rozpoznania odwołania strony skarżącej, pomimo podjęcia uchwały z wyłączeniem osób na podstawie przepisu art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.

Organ nie rozpoznał odwołania do czego był zobowiązany, również w ramach wytycznych wynikających z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., w sprawie VI SA/Wa 2296/13 i nie odniósł się do zarzutów podniesionych przez zdającego w odwołaniu od uchwały nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Za zasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym : "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia".

Na marginesie jedynie zwrócić uwagę należy, że wśród zarzutów odwołania strony był zarzut dotyczący stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., co do którego Rada powinna w szczególności zająć stanowisko.

Odnosząc się do kwestii naruszenia art. 153 p.p.s.a., sąd nie podziela argumentów skarżącego, że Krajowa Rada Rzeczników Patentowych nie miała możliwości przekazania sprawy na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. organowi pierwszej instancji, bowiem wyraźnie wynika z wytycznych możliwość rozstrzygnięcia jakie daje organowi odwoławczemu Kodeks postępowania administracyjnego. Jednocześnie nie budzi wątpliwości sądu, że postępowanie w sprawie egzaminu kwalifikacyjnego kończy w istocie protokół z przebiegu egzaminu kwalifikacyjnego, natomiast ustalenie wyniku egzaminu następuje w formie uchwały, która może być uznana za mającą cechy decyzji administracyjnej.

Za słuszny należy uznać wywód strony skarżącej w zakresie w jakim podnosi naruszenie art. 15 k.p.a., zgodnie z którym postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postepowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sprawa administracyjna (uchwała) jest dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, po raz pierwszy przez organ pierwszej instancji (Komisję Egzaminacyjną), a następnie w drugiej instancji przez Krajową Radę Rzeczników Patentowych. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego. Organ odwoławczy nie może ograniczyć się do argumentów podniesionych w odwołaniu, ale nie może też pominąć oceny zaskarżonej decyzji (uchwały). W wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 października 2006 r. w sprawie o sygn. akt. VI SA/Wa 1409/06, podkreślono, że "prawną konsekwencją statuowanej przepisem art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania jest obowiązek dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy w pełnym zakresie. Istota administracyjnego postepowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej z jednoczesnym odniesieniem się do przedstawionych przez stronę w odwołaniu zarzutów. Organ odwoławczy zobligowany jest do rozpatrzenia żądań strony i podniesionych zarzutów i rozpoznania sprawy w jej całokształcie w sposób określony przepisami procedury administracyjnej".

Rozpatrzenie sprawy przez organ odwoławczy związane jest również z zasadą prawdy obiektywnej, organ ten ma obowiązek rozpoznać sprawę na podstawie całokształtu materiału dowodowego oraz dążyć do realizacji zasady bezpośredniości w prowadzonym postępowaniu dowodowym z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 138 § 2 k.p.a.

Za całkowicie prawidłowy i słuszny należy uznać zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej uchwały powołane przepisy stanowiły podstawę prawną uchylenia przez Krajową Radę Rzeczników Patentowych uchwały nr [...] z dnia [...] września 2012 r., podjętą w oparciu o uchwałę KRRP, uchyloną następnie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., w sprawie VI SA/Wa 2296/13. Odnosząc się do powyższych zarzutów wyjaśnić należy, że przepis art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. umiejscowiony został w rozdziale 12 Wznowienie postępowania. Zgodnie z treścią tego przepisu "w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postepowanie, jeżeli (pkt. 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione". Natomiast stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której (pkt 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych błędnie wskazała w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały oba powołane przepisy, które nie miały zastosowania w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy jakim jest w niniejszym postępowaniu odwoławczym Krajowa Rada Rzeczników Patentowych nie wszczynał ani nie prowadził żadnego postępowania w trybie nadzwyczajnym jakim jest wznowienie postępowania. Słusznie wskazuje zatem skarżący, iż w sprawie nie wydano żadnego postanowienia o wznowieniu postępowania. Zgodzić należy się także ze skarżącym, iż prawdopodobnie organ pomylił dwa różne tryby postępowania.

Błędem Krajowej Rady Rzeczników Patentowych było w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym podejmowanie rozstrzygnięcia odnośnie uchylenia uchwały Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] września 2012 r., w tym zakresie organ nie wszczynał żadnego postępowania, nie informował zdającego o czynnościach dotyczących tej uchwały, również w zaskarżonej uchwale nie zaznaczył, że działał z urzędu. Z akt administracyjnych nie wynika również, aby w tym postepowaniu strona domagała się rozstrzygnięcia od tej uchwały.

Za trafny Sąd uznaje zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w kontekście działań KRRP w zakresie podjęcia uchwały – dotyczącej uchylenia uchwały Komisji Egzaminacyjnej nr [...] z dnia [...] września 2012, a także uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i ewentualnie zajęcia stanowiska w przedmiocie złożonego odwołania po wyroku sądu.

Sąd nie podziela natomiast pozostałych zarzutów strony zawartych w skardze. Jako niezasadny sąd uznał zarzut nieprawidłowego podpisania zaskrzonej uchwały. Zgodnie z art. 51 a ust. 1 pkt 4 ustawy o rzecznikach patentowych Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych podpisuje uchwały Krajowej Rady Rzeczników Patentowych. Zgodnie z ustępem 2 tego artykułu Wiceprezesi Polskiej Izby Rzeczników Patentowych działają w granicach upoważnienia udzielonego przez Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych. Nie mniej Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych nie mógł podpisać uchwały KRRP, gdyż był osobą wyłączoną od rozstrzygania przedmiotowej sprawy, ale nie wykluczało to udzieleniu upoważnienia członkowi Krajowej Rady do podpisu zaskarżonej uchwały. Stosowne upoważnienie znajduje się w aktach administracyjnych.

Za nieusprawiedliwiony sąd uznaje zarzut naruszenia art. 32 Konstytucji RP, autor skargi powołując się na naruszenie zasady równości wobec prawa oraz równego traktowania, nie wykazał jednocześnie, iż nieprawidłowy jest wynik wykładni i stosowania tego przepisu w zaskarżonej uchwale. Nie wskazał również jaka powinna być jego prawidłowa wykładnia. Zwrócić przy tym uwagę należy, że Rada w ogóle nie rozpoznała jego odwołania w kontekście oceny jego prac egzaminacyjnych, zatem nie mogła naruszyć zasady równości wobec prawa i równego traktowania.

Podobnie chybiony jest zarzut naruszenia § 16 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 września 2011 r. w sprawie przedmiotu szkolenia aplikantów rzecznikowskich szczegółowego trybu i sposobu przeprowadzania egzaminu konkursowego i egzaminu kwalifikacyjnego (Dz. U z 2011 r., Nr 189, poz. 1124), bowiem jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej uchwały KRRP nie zajęła żadnego stanowiska w przedmiocie oceny prac egzaminacyjnych skarżącego, zatem skoro nie dokonywała oceny prac, tym samym nie mogła naruszyć wskazanego przez stronę przepisu. Bez dokonania oceny własnej i bez rozpoznania odwołania skarżącego, Rada zastosowała konstrukcję art. 138 § 2 k.p.a., co w rezultacie sąd uznał za błąd i wadę tego rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej uchwale.

Co do zarzutów dotyczących naruszenia ustawy o ochronie danych osobowych, wyjaśnić należy, że zgodnie § 21 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 września 2011 r. w sprawie przedmiotu szkolenia aplikantów rzecznikowskich, szczegółowego trybu i sposobu przeprowadzania egzaminu konkursowego i egzaminu kwalifikacyjnego powołanej wyżej, Komisja Egzaminacyjna uchwałę w sprawie ustalenia wyniku egzaminu kwalifikacyjnego każdego ze zdających ogłasza na stronie internetowej Polskiej Izby Rzeczników Patentowych. Zgodnie natomiast z § 26 ust. 5 Regulaminu egzaminu kwalifikacyjnego stanowiącego załącznik do Uchwały nr 1 z dnia 14 października 2011 r. Prezydium Krajowej Rady Rzeczników Patentowych uchwałę stwierdzającą końcowy wynik egzaminu niezwłocznie ogłasza się na stronie internetowej PIRP oraz wywiesza się w miejscu widocznym w Biurze PIRP, z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych. Natomiast kwestia, czy opublikowana na stronie internetowej Polskiej Izby Rzeczników Patentowych uchwała stwierdzająca końcowy wynik egzaminu, zawierała informacje które mogą naruszać przepisy ustawy o ochronie danych osobowych - wykracza poza przedmiot niniejszego postępowania. Przypomnieć należy, że kontroli sądowej poddana została uchwała Krajowej Rady Rzeczników Patentowych w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu kwalifikacyjnego na rzecznika patentowego.

Reasumując, w ocenie sądu Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wydając zaskarżoną uchwałę dopuściła się szeregu uchybień naruszenia prawa materialnego i procesowego, w tym naruszyła także przepis art. 107 § 3 k.p.a., co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonej uchwały.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.