Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1215/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 92a w zw. z lp.6.2.1. załącznika nr 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. S. (S.) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. w miejscowości G. na [...] został zatrzymany przez inspektorów transportu drogowego do kontroli drogowej ciągnik marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] wraz z naczepą marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] prowadzony przez M. S., który wykonywał międzynarodowy transport rzeczy, przewóz pustych pojemników na części samochodowe na trasie [...]-[...] w imieniu polskiego przewoźnika "A". W wyniku kontroli stwierdzono nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Sporządzony został protokół z tej kontroli drogowej, został też przesłuchany jako świadek wymieniony powyżej kierowca

Pismem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego K. zawiadomił o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzonego naruszenia i po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 92a ust. 1, ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.) nałożył na przedsiębiorcę "A" w R. karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł. z tytułu nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi tj. zgodnie z lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] r. podczas kontroli drogowej zarówno na karcie kierowcy, jak i w tachografie, kierujący M. S. niezgodnie ze stanem faktycznym rejestrował przerwę od godziny 13:36 do godziny 16:50. Z danych zawartych w urządzeniu oraz pobranych z okazanego urządzenia o nr [...] przyporządkowanego do pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] i umieszczonego w tym pojeździe ustalono jednoznacznie, iż w okresie tym kierowca wykonywał przewóz drogowy - wielokrotnie logując się na stacjach poboru opłat (dokładnie wymienionych). Ustalono bezsprzecznie, iż kierujący zakłócił sygnał z nadajnika przy skrzyni biegów w ten sposób, by tachograf nie rejestrował aktywności prowadzenia pojazdu. W momencie, gdy pojazd się poruszał, na karcie kierowcy rejestrowany był odpoczynek, jak również cyfrowe urządzenie rejestrujące rejestrowało odpoczynek. Stąd też potwierdzono wymienione na wstępie naruszenie

Organ odwołując się do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym podkreślił, że urządzenie rejestrujące musi być zdolne do rejestrowania, przechowywania, wyświetlania oraz drukowania określonych danych a włożenie lub dołączenie do tego urządzenia jakiegokolwiek urządzenia nie może zakłócać jego popranej pracy. Podkreślił nadto, że zgodnie z art. 15 ust. 8 wymienionego aktu prawnego, zabrania się fałszowania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach, przechowywanych przez urządzenie rejestrujące lub kartę kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z urządzenia rejestrującego jak określono w załączniku IB. To samo stosuje się do jakiegokolwiek manipulowania urządzeniem rejestrującym, wykresówką lub kartą kierowcy, które mogłoby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych oraz informacji wydrukowanych. W pojeździe nie może znajdować się żaden sprzęt, który mógłby zostać użyty w powyższych celach.

W art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 litego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym (....) określono sposób stosowania wykresówek lub karty kierowców w czasie prowadzenia pojazdu.

W niniejszej sprawie w dniu kontroli stwierdzono, że kierowca zakłócał sygnał wychodzący ze skrzyni biegów i nie rejestrował w tachografie i na swojej karcie faktycznych wskazań w zakresie prędkości pojazdu, swojej aktywności i przebytej drogi, co pozwalało na bezkarne przekraczanie dopuszczonych prawem okresów prowadzenia pojazdu, wprowadzało w błąd służby kontrolne, a co najważniejsze stwarzało zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Fakt stosowania przez kierowcę takich praktyk stanowi jednocześnie dowód na brak właściwej organizacji i dyscypliny pracy w przedsiębiorstwie, w imieniu którego był realizowany przewóz drogowy. Stosowanie do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. Konsekwencją i konkretyzacją powyższego jest przepis lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do wymienionej ustawy, który przewiduje karę 5.000,00 zł z tytułu nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł, reprezentowany przez pełnomocnika, M. S. W odwołaniu pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie wszechstronnego zebrania, rozpatrzenia i oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji do nieuzasadnionego przypisanego w lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym - naruszenia, w sytuacji gdy organ w żaden sposób nie udowodnił:, że po pierwsze - we wskazanym w decyzji okresie (tj. od godziny 13:36 do godziny 16:50 kierowca M. S. prowadził pojazd marki [...] o podanym numerze rejestracyjnym, kiedy pojazd ten logował się na stacjach poboru opłat prowadzony przez innego kierowcę, po drugie- poszczególne urządzenia do poboru opłaty elektronicznej [...] były i są wykorzystywane w różnych pojazdach należących do strony, w zależności od potrzeb ( niekoniecznie więc jest przypisane do tego pojazdu), po trzecie- organ w sposób zupełnie dowolny nie dysponując żadnymi dowodami na zasadzie domniemania przyjął, że kierowca zakłócał sygnał z nadajnika przy skrzyni biegów, by ten rejestrował aktywności pojazdu. Mając powyższe na wadze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie względnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołując się do przepisów nakładających określone obowiązki na osoby wykonujące transport drogowy podkreślił, iż organ nie może w sposób dowolny i nie poparty żadnymi dowodami oceniać aktywności kierowcy wykonującego przewóz drogowy. Podstawowym dowodem świadczącym o aktywności kierowcy jest zgodnie z ustawą o transporcie drogowym - wykresówka, zapis na karcie kierowcy i zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu. Dowody te przypisane są do konkretnego kierowcy i pojazdu, stąd nie mogą być ignorowane w trakcie postępowania, a nadto nie można pierwszorzędnego znaczenia nadawać niemiarodajnym zapisom na bramownicach. [...] jest urządzeniem, które w świetle prawa nie musi być używane w konkretnym pojeździe, o ile nie prowadzi to do zaniżenia kwoty opłaty elektronicznej. Ewentualna zamiana [...] wiązać się może z naruszeniem cywilnoprawnej umowy łączącej przewoźnika z GDDKiA. Zapisy z bramownic nie mogą być uznane za wiarygodne dowody w sprawie. Pełnomocnik podniósł, ze [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydając decyzję opierał się na dowodach sprzecznych z prawem, pomijając dowody w postaci zapisów na kartach kierowców i tachografach cyfrowych - konsekwentnie ignorując stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego wyrażonego w wymienionych i przytoczonych decyzjach. Jako całkowicie dowolne, uchybiające regułom art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego pełnomocnik uznał twierdzenia organu, jakoby kierowca M. S. zakłócał sygnał z nadajnika przy skrzyni biegów w ten sposób, by tachograf nie rejestrował aktywności pojazdu. .

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał przebieg dotychczasowego postępowania administracyjnego, podzielił ustalenia organu pierwszej instancji w zakresie naruszenia, stwierdzając, że konsekwencją tego było zastosowanie kp.6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym - tj. nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. przewidującego karę w wysokości 5.000,00 zł. Organ wyjaśnił, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, ze kierowca M. S. od godziny 13:36 do godziny 16:50 w dniu [...] r. prowadził pojazd o nr rejestracyjnym [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Stąd też organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził zaistnienie wskazanego w decyzji naruszenia.

Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, iż w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalono stan faktyczny, a organ pierwszej instancji wypełnił obowiązek wynikający z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgromadził bowiem w aktach sprawy dowody , które były konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia oraz dopuścił jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie było sprzeczne z prawem.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie protokół kontroli sporządzony został w oparciu o ustalenia poczynione na podstawie kontroli na drodze. Obalenie takich twierdzeń kontroli wymagałoby przeprowadzenia dowodu na poparcie twierdzeń strony, a co należy podkreślić odwołaniu nie zawiera dowodów, które mogłyby wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia.

W zakresie uwzględnienia dowodów w postaci zapisów z systemu elektronicznego poboru opłat oraz zapisów monitoringu organ wskazując na treść art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego podkreślił, iż jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać cały i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dlatego też pozyskał zapis z monitoringu z Punktu Poboru Opłat [...] oraz pobrał dane z systemu elektronicznego poboru opłat w dniu [...] r. Nie można stawiać zarzutu wykorzystania powyższych dowodów. Pozyskanie danych z systemu viaTOLL wynikało z konieczności uzupełnienia i powyższe działanie jest w pełni zasadne w kontekście uzupełnienia niniejszego stanu faktycznego. Do zadań Inspekcji Transportu Drogowego należy m.in. kontrola przestrzegania przepisów ruchu drogowego, stąd dopuszczalnym jest przeprowadzenie kontroli stacjonarnej oraz kontroli mobilnej celem sprawdzenia prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej. Zdjęcia z systemu viaTOLL służą więc do weryfikacji dokonania płatności za przejazd pojazdu po drogach objętych opłatą a do danych w nich zawartych Inspekcja Transportu Drogowego ma dostęp zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Bezzasadny jest zarzut strony w zakresie nieudowodnienia przez organ pierwszej instancji, że od godziny 13:36 do godziny 16:50 w dniu [...] r. to kierowca M. S. prowadził pojazd oraz faktu, że z danych zarejestrowanych na karcie kierowcy i przez cyfrowe urządzenie rejestrujące wynika, że w tym okresie pojazd ten był kierowany przez innego kierowcę.

Z analizy danych zawartych na karcie kierowcy M. S. oraz danych z tachografu przedmiotowego pojazdu wynika, że w wymienionym czasie kierowca miał odpoczynek i pojazd nie poruszał się, a jednocześnie z danych pobranych z systemu elektronicznego poboru opłat wynika, iż w tym samym dniu w godzinach od 14:05 do 17:17 kierowca ten prowadził ten pojazd po drogach publicznych. Zostało to też potwierdzone zdjęciem z monitoringu wykonanego o godzinie 15:20 w Punkcie Poboru Opłat [...]. Wskazuje to, że kierowca ten prowadził ten samochód nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w wymaganym zakresie (prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi).

Analiza pobranych danych potwierdziła też, że pojazd o numerze rejestracyjnym [...] poruszał się w dniu [...] r. po [...], na co wskazują zapisy przekraczania bramownic na tej [...], potwierdzone wymienionym powyżej zdjęciem o godzinie 15:20 w Punkcie Poboru Opłat znajdującym się na tej [...]. Zestawienie tych zapisów potwierdza wykonywanie w tym czasie przewozu oraz zaniechanie obowiązku wskazanego w lp.6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy. Na podniesiony w odwołaniu argument, że pojazd ten mógł być w tym czasie prowadzony przez innego kierowcę, strona nie przedstawiła żadnego dowodu, ani wniosków dowodowych dotyczących udowodnienia tej okoliczności. W ocenie organu obowiązek zgromadzenia dowodów, które świadczą na korzyść strony nie obciąża wyłącznie organu ale także stronę.

W oparciu o zebrany materiał dowodowy organ prawidłowo ocenił, iż w sprawie doszło do nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. W niniejszej sprawie strona nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu, a stąd brak jest podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Do wskazanych naruszeń doszło bowiem w okolicznościach, w których przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Na poparcie swego stanowisko odwołał się organ do orzecznictwa sądów administracyjnych. Podkreślił, że w toku postępowania skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na istnienie okoliczności mogących obalić ustalenia organu pierwszej instancji. Stwierdzone nierejestrowanie wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy itp. stanowi poważne naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Przedsiębiorca powinien kontrolować kierowcę, aby ten wykonywał pracę w zgodzie z obowiązującymi przepisami i jest odpowiedzialny za popełnione przez zatrudnionego kierowcę naruszenie. Podkreślił przy tym, że okoliczności umożliwiające zastosowanie art. 92c ustawy muszą mieć charakter wyjątkowy i niemożliwy do przewidzenia, co nie zostało stwierdzone w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia 12 listopada 2015 r., reprezentowany przez pełnomocnika M. S., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "A" z siedzibą w R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wydaną w sprawie decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. domagając się jej uchylenia, a także uchylenia decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucił:

- naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na zaniechaniu wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz dokonaniu dowolnej oceny dowodów, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych a w konsekwencji do nieuzasadnionego przypisanego w lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, a to wskutek bezzasadnego oparcia ustaleń na zdjęciu z monitoringu w Punkcie Poboru Opłat [...] w dniu [...] r. o godzinie 15:20. a także na zapisach z bramownic systemu Viatoll w sytuacji gdy:

- z powyższego w żaden sposób nie wynika, że kierowcą pojazdu był M. S.;

- zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa unijnego - weryfikacja i kontrola zapisów czasu pracy kierowców odbywa się tylko poprzez analizę zapisów znajdujących się na kartach kierowców i w pamięci tachografów (nie w oparciu o dane z sytemu elektronicznych opłat drogowych Viatoll);

- zgodnie ze stanowiskiem Głównego Inspektora Transportu Drogowego - organ ma obowiązek badać aktywność kierowcy, nie zaś pojazdu, do czego sprowadza się analiza danych z systemu Viatoll;

- nie sposób udowodnić, że od godziny 13:36 do godziny 16:50 w dniu [...] r. to kierowca M. S. prowadził pojazd o numerze rejestracyjnym [...], kiedy logował się on na bramownicach systemu Viatoll, skoro jak wynika z karty kierowcy odbierał on w tym czasie odpoczynek;

- poszczególne urządzenia poboru opłat elektronicznych [...] były i są wykorzystywane w różnych pojazdach należących do strony w zależności od bieżących potrzeb, w związku z tym błędne jest założenie przyporządkowania do konkretnego samochodu. W uzasadnieniu rozwinięto zgłoszone zarzuty, argumentując w sposób podobny jak w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że zgodnie z art. 115 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba, że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

Zgodnie z przepisem art. 13 wymienionego rozporządzenia pracodawca oraz kierowcy mają obowiązek zapewnić poprawne działanie i odpowiednie stosowanie urządzeń rejestrujących i karty kierowcy tak, aby przestrzegane były przepisy dotyczące czasu pracy kierowców. Konsekwencją tych zapisów jest treść lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy, która sankcjonuje nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi karą pieniężną w wysokości 5.000,00 zł.

Nie podzielił organ zarzutów dotyczących braku weryfikacji czasu pracy kierowcy czy niewłaściwego ustalenia tego kierowcy. Z analizy danych wynika, że kierowca M. S. nie dopełnił obowiązku rejestrowania swojej aktywności podczas prowadzenie wymienionego pojazdu, rejestrując w godzinach od 13:36 do 16:50 w dniu [...] r. odpoczynek, podczas gdy pojazd się poruszał w godzinach od 14:05 do godziny 17:17 po drogach publicznych. Nie zostały też naruszone przepisy procedury tj. art. 7, art. 77 czy art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1467) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga nie mogła zostać uwzględniona. Trafnie bowiem zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego K. wymierzającą przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł, w związku ze stwierdzonym naruszeniem polegającym na: "nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi".

W sposób przekonujący, poparty dowodami orzekające w sprawie organy wykazały, iż zatrzymany w dniu [...] r. przez inspektorów transportu drogowego do kontroli drogowej M. S., prowadzący pojazd o numerze rejestracyjnym [...], nie rejestrował za pomocą urządzenia rejestrującego swojej aktywności, jak również prędkości pojazdu czy przebytej drogi. Zgodnie z okazanymi dokumentami stwierdzono, że kierujący wykonuje międzynarodowy transport drogowy rzeczy - przewóz pustych pojemników na części samochodowe na trasie [...]- [...] w imieniu polskiego przewoźnika - przedsiębiorcy M. S. prowadzącego działalność pod firmą "A", a analiza zapisów aktywności na dzień [...] r. zawarte na karcie kierowcy M. S. oraz pobrane z tachografu zainstalowanego w pojeździe o wymienionym powyżej numerze rejestracyjnym [...], potwierdziły, że kierowca nie rejestrował swoich faktycznych aktywności. Na karcie kierowcy jak i w tachografie - niezgodnie ze stanem faktycznym rejestrował przerwę od godziny 13:36 do godziny 16:50., pomimo, iż z danych zawartych w urządzeniu rejestrującym oraz pobranych z okazanego urządzenia [...] podporządkowanego do wymienionego pojazdu (i umieszczonego w nim) wynikało jednoznacznie, iż w tym czasie M. S. wykonywał przewóz drogowy, tj. dalej prowadził pojazd, nie pozostając w bezruchu i odpoczynku, co potwierdziło wielokrotne logowanie się w stacjach poboru opłat zlokalizowanych na [...] (dokładnie w decyzji wymienionych).

Według danych zawartych na karcie kierowcy M. S. oraz danych z tachografu przedmiotowego pojazdu wynika, że w wymienionym czasie kierowca miał odpoczynek i pojazd nie poruszał się. Nie można jednak tych danych pogodzić z dalej ujawnionym faktem, a mianowicie, iż o godzinie 17:20 został on zatrzymany do kontroli drogowej, a w godzinach rejestrowanego odpoczynku pojazd dalej przemieszczał się [...], co potwierdza wielokrotne logowanie się w punktach poboru opłat, a także zdjęcie z monitoringu wykonanego o godzinie 15:20 w Punkcie Poboru Opłat [...].

W tak ustalonym stanie faktycznym nie może być kwestionowana prawidłowość działania orzekających w sprawie organów, które zasadnie uznały, iż konsekwencją powyższych ustaleń jest zastosowanie lp 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym – tj. nałożenia na przedsiębiorcę kary w wysokości 5.000 zł z tytułu nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi.

W ocenie składu orzekającego nie można podzielić zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w odwołaniu i w skardze. Wbrew twierdzeniom skargi orzekające w sprawie organy przeprowadziły w sposób dokładny i wyczerpujący postępowanie, zgromadziły obszerny materiał dowodowy w świetle, którego ustaliły stan faktyczny. Tym samym należycie wywiązały się z obowiązków nałożonych m.in. art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, w myśl którego w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, urzędu lub na wniosek podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadząc zatem niniejsze postępowanie [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zasadnie zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o udzielenie informacji o logowaniu się pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] w systemie viaTOLL w okresie podlegającym kontroli oraz udostępnienie zapisów monitoringu Punktu Poboru Opłat [...] na [...], dążąc do wszechstronnego zebrania materiału dowodowego w sprawie, a dotyczącego kontrolowanego kierowcy i jego pojazdu. Za niezasadne należy uznać wszystkie zgłoszone w skardze zastrzeżenia. Odnosząc się do zarzutu, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, by to właśnie kierowca M. S. był kierowcą pojazdu marki [...] o wskazanym numerze rejestracyjnym, należy zaznaczyć, iż właśnie ten kierowca został zatrzymany do kontroli drogowej w dniu [...] r. w G. na [...] o godzinie 17:20, a skarżący nie wskazał żadnego innego kierowcy, który miałby kierować tym samochodem w okresie wcześniejszym, tzn. w tym czasie, kiedy samochód ten logował się w kolejnych stacjach poboru opłat, kiedy to wymieniony kierowca miał odbywać przerwę w podróży dokonując odpowiedniego zapisu na wykresówce. Jednak skoro wymieniony pojazd logował się jednak na kolejnych stacjach poboru opłat, a nie mógł jechać bez kierowcy, to słusznie organ uznał, że kierowca M. S. dokonał nieprawidłowego przełączania przyciskiem umożliwiającym zmianę aktywności kierowcy. Jak wynika z przesłuchania tego kierowcy takie błędne, nieprawidłowe operowanie przełącznikiem aktywności miało także miejsce w dniu [...] r. Wyjaśnić przy tym trzeba, że organ dokonał badania aktywności kierowcy, który nie rejestrował wymaganych przepisami danych, co nie może zmienić faktu, że przy aktywności pojazdu musi być aktywny także kierowca tego pojazdu.

Prawidłowo także organy nie zastosowały w sprawie art. 92c. ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Organy postąpiły w tej mierze prawidłowo i trafnie uznały, że przedsiębiorca nie wykazał okoliczności uwalniających go od odpowiedzialności.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.