Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1337/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 541
law: Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 136 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 341
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur-Selwa Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] września 2019 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "Starosta" lub "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

W podstawie prawnej organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn zm.) – dalej: "K.p.a.", art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 541 z późn. zm.) oraz art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 341 z późn. zm.) – dalej: "u.k.p.".

Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu:

Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], Starosta [...] zatrzymał KS (dalej: "skarżącemu") prawo jazdy kategorii [...], wydane w dniu 9 października 2017 r. przez Starostę [...], do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji.

Organ I instancji podał, że wnioskiem z dnia 22 maja 2019 r. nr L.dz. Re-255/19 Komendant Wojewódzki Policji w [...] zwrócił się do kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego jako kierowcy. Na podstawie informacji uzyskanych od Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], potwierdzonej w toku postępowania w piśmie 28 czerwca 2019 r. ustalono, że skarżący przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Okoliczność ta obligowała zatem organ do wydania decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

KS wniósł odwołanie od tej decyzji argumentując, że za popełnione wykroczenia drogowe poniósł karę orzeczoną przed sądem powszechnym. Jedynym organem państwowy przewidzianym do nakładania środków karny jest natomiast sąd powszechny, wobec czego rozstrzygnięcie organu I instancji uznać należy za sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego. Prawo jazdy jest w ocenie odwołującego się prawem nabytym, którego nie można znieść za pomocą przepisów rangi ustawowej lub wydanej na ich podstawie decyzji administracyjnej. Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, że przepisy Kodeksu karnego nie przewidują środka karnego w postaci zatrzymania prawa jazdy w sytuacji przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów, a znajdujący się w aktach sprawy wykaz nałożonych na skarżącego punktów karnych nie uwzględnia wszystkich toczących się przeciwko niemu postępowań sądowych.

Decyzją z dnia [...] września 2019 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję Starosty [...].

Podzielając w całości stanowisko organu I instancji Kolegium wskazało, że jak wynika z informacji uzyskanych od Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], skarżący w okresie od 29 marca 2017 r. do 9 marca 2018 r. wielokrotnie naruszył przepisu ruchu drogowego, co skutkowało otrzymaniem łącznie 34 punktów karnych. Przekroczenie liczby 24 punktów skutkuje powstaniem po stronie organu obowiązku wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, wobec czego decyzję organu I instancji uznać należało za odpowiadającą prawu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, KS wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Powtarzając w całości argumentację sformułowaną we wniesionym odwołaniu podniósł dodatkowo, że zaskarżone rozstrzygnięcie powoduje negatywne konsekwencji po stronie skarżącego, jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą polegającą na transporcie drogowym oraz jako osoby, która ma na utrzymaniu niepracującą żonę oraz dwójkę dzieci.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej: "P.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia z dnia [...] września 2019 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. W ocenie organów, fakt przekroczenia 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego skutkuje powstaniem po stronie organów administracji obowiązku wydania decyzji o zatrzymania prawa jazdy.

Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Starostę [...] oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Materialnoprawną podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stanowi art. 136 ust. 1 u.k.p., zgodnie z którym, w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Natomiast w myśl art. 130 ust. 1 P.r.d., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów karnych. Dodać też wypada, iż według art. 130 ust. 2 P.r.d., kierowca wpisany do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.

Wymaga podkreślenia, że przepis art. 130 P.r.d. został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1273 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 541 z późn. zm.), do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 (ustawa o kierujących pojazdami) - starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 (ustawa Prawo o ruchu drogowym). Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 7b ustawy z dnia 20 marca 2015 r., to administrator centralnej ewidencji kierowców przekazuje staroście informacje w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, będące podstawą wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy. Wejście tego przepisu w życie zostało przewidziane na dzień 4 czerwca 2018 r. (w zakresie dotyczącym art. 102 ust. 1b - co wynika z art. 9 ustawy z dnia 20 marca 2015 r.).

Należy jednak mieć na względzie, ze zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957), do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie staroście informacji z centralnej ewidencji kierowców, w przypadkach, o których mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 2, przepisu art. 102 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się. Natomiast skoro do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy przez Kolegium, Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, to przepisy materialnoprawne stanowiące podstawę do wydania decyzji uznać należy za obowiązujące.

Nie budzi także jakichkolwiek wątpliwości stanowisko orzekających w sprawie organów, że w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy nie bada się, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy, ani też czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano w ewidencji kierowców naruszających przepisy właściwą liczbę punktów. W tym zakresie właściwy jest komendant wojewódzki Policji, którego działania ewidencyjne mogą być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu. W przypadku, gdy w ewidencji wpisy tymczasowe staną się wpisami ostatecznymi i przekroczona zostanie liczba 24 punktów, komendant wojewódzki Policji zobligowany jest do skierowania do starosty odpowiedniego wniosku, zaś starosta po otrzymaniu tego wniosku zobowiązany jest do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2018 r. III SA/Kr 523/18; dostępny na stronie: orzezcenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że z chwilą doręczenia Staroście [...] wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 22 maja 2019 r., powstał po stronie organu obowiązek wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania decyzji konkretyzującej względem skarżącego art. 136 ust. 1 u.k.p. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. Z treści przytoczonego wniosku wynikało w sposób nie budzący wątpliwości, że KS w okresie od 29 marca 2017 r. do 9 marca 2018 r. siedmiokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał łącznie 34 punkty. W tej sytuacji, zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy było prawidłowe. Słusznie uznał organ odwoławczy, że liczba punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, obliczona przez KWP jest wiążąca dla organu I instancji oraz dla Kolegium w ramach prowadzonego postępowania. Brak jest również podstaw do uznania, że ewentualne nieuwzględnienie – jak podnosi skarżący – toczących się postępowań sądowych w wykazie naruszeń, stanowi o wadliwym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, gdyż do wydania decyzji w niniejszej sprawie wystarczające było powzięcie przez organu wiedzy o przekroczeniu przez skarżącego 24 punktów.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd skargę oddalił.