Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 10/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 2, art. 53 par. 2b
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 37 par. 1 par. 2, par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. i A. K.-M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę postępowania w sprawie opłat rodziców za koszty pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej postanawia: odrzucić skargę w stosunku do A. K.-M.


UZASADNIENIE

I. M. i A. K.–M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę postępowania w sprawie opłat rodziców za koszty pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2019 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych przez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza. Jednocześnie wezwano A. K.–M. do usunięcia braków formalnych skargi przez udzielenie informacji, czy przed wniesieniem skargi do tut. Sądu wnosiła ponaglenie do właściwego organu (art. 53 § 2b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jeśli tak to winna nadesłać to ponaglenie. Poinformowano przy tym skarżącą, że ponaglenie z dnia 28 grudnia 2018 r. zostało podpisane tylko przez I. M.. W wezwaniach określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 14 lutego 2019 r.

W dniu 19 lutego 2019 r. w Sądzie złożono podpisaną przez skarżących skargę.

W zakreślonym terminie skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie dotyczące ponaglenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Z powyższych uregulowań wynika generalna zasada subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji.

Odnośnie ponaglenie należy zwrócić uwagę, że art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1629 ze zm. - dalej zwanej: "k.p.a."), wskazuje, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie.

Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Nie ulega wątpliwości, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty, skarżąca powinna była wystąpić do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z ponagleniem, tak jak uczynił to I. M. pismem z dnia 28 grudnia 2018 r. Sąd w oparciu o akta sprawy uznał, że takie ponaglenie nie zostało złożone, co na obecnym etapie czyni niedopuszczalną skargę wniesioną przez A. K.-M. W ocenie Sądu skarżąca nie wyczerpała przedsądowego trybu kontroli działalności organów administracji publicznej, wymaganego przez przepisy prawa. W szczególności nie dopełniła wymogu wskazanego w treści art. 53 § 2b p.p.s.a., istotnego dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wskazane w punktach od 1 do 5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, skargę wobec A. K.-M. należało - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. - odrzucić, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.