Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2705/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. odmówił spółce B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej "spółka", "skarżąca") przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. spółka wniosła od ww. postanowienia sprzeciw, który podpisany został przez jej Prezesa.

Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2016 r. spółka została zobowiązana

do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentowania strony skarżącej, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258

§ 2 pkt 6-8 (wydanych przez Referendarza sądowego), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata lub radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.

Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braku formalnego sprzeciwu, poprzez nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki, zostało doręczone spółce w dniu 18 czerwca 2016 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr 239 akt), zatem termin do nadesłania

ww. dokument upłynął w dniu 25 czerwca 2016 r. Spółka w dniu 24 czerwca 2016 r. nadesłała do Sądu Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, obrazującą stan na dzień 22 czerwca 2016 r., a zatem nie pozwalającą na zbadanie skuteczności podpisania sprzeciwu przez Prezesa spółki

w dniu jego sporządzenia, tj. 24 maja 2016 r. Innymi słowy, nadesłana przez spółkę Informacja pobrana na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.

o Krajowym Rejestrze Sądowym nie pozwala na dokonanie oceny, czy Prezes spółki na dzień sporządzenia sprzeciwu był uprawniony do jej reprezentowania

i w konsekwencji mógł podpisać w jej imieniu sprzeciw.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.