Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1858/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 129 ust. 1 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 3, art. 246- 247, art. 256 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy "500" [...] 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] Urząd Patentowy RP 1) unieważnił prawo ochronne na znak towarowy 500 o nr [...], udzielone na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w C., 2) przyznał A. z siedzibą w R. od A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. kwotę 1600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Jako podstawa prawna ww. decyzji wskazany został art. 246 i 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 129 ust. 1 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 3 oraz art. 98 kpc w zw. z art. 256 ust. 2 pwp.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu [...] kwietnia 2007 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw A. z siedzibą w R. wobec decyzji z dnia [...] marca 2006 r. o udzieleniu na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. prawa ochronnego na znak towarowy 500 o nr [...] w zakresie "czasopism, czasopism szaradziarskich".

Wnosząca sprzeciw stwierdziła, że decyzja o udzieleniu prawa ochronnego została wydana z naruszeniem ustawowych warunków rejestracji.

Jako podstawę prawną wskazała naruszenie art. 129 ust. 2 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 3 pwp.

Zdaniem B. O. znak 500 o nr [...] nie posiada zdolności odróżniającej dla towarów takich jak: "czasopisma i czasopisma szaradziarskie", gdyż przekazuje informację o zawartości czasopism tj. np. o liczbie zadań krzyżówkowych w czasopismach, czy liczbie zadań szaradziarskich w czasopismach szaradziarskich. W tym stanie rzeczy utrzymywanie rejestracji znaku spornego stanowi wyraz nieuzasadnionego monopolu na rzecz jednego wydawcy, podczas gdy oznaczenie to powinno pozostać dostępne dla zainteresowanych uczestników obrotu gospodarczego, którzy mają prawo informować o cechach swoich towarów tj. o liczbie zadań szaradziarskich w danym egzemplarzu czasopisma. Oznaczenie "500" w spornym znaku ma zdecydowanie dominujące znaczenie w wizualnym ujęciu tego znaku jako całości. Kolorystyka znaku nie odgrywa większej roli. Ponadto wnosząca sprzeciw wskazała, że dla czasopism i czasopism szaradziarskich oznaczenia w postaci liczb były i są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych na okładkach czasopism krzyżówkowych, szaradziarskich czy czasopism z innymi zadaniami logicznymi w celach informacyjnych przez wielu niezależnych wydawców tych czasopism, na rynku polskim jak i zagranicznym, na co załączyła kserokopie przykładowych zastosowań liczb jako oznaczeń czasopism z krzyżówkami. W tym stanie rzeczy udzielenie prawa ochronnego na znak 500 jest także sprzeczne z treścią art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p.

W odpowiedzi na sprzeciw uprawniona do spornego znaku – A. Sp. z o.o. uznała sprzeciw za bezzasadny.

W dalszym toku postępowania domagała się zawieszenia postępowania w sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na toczące się przed Sądem Okręgowym w C. postępowanie cywilne o odszkodowanie z powództwa R. O. przeciwko A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. Urząd Patentowy RP ostatecznie postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. oddalające wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na brak przesłanek z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W dniu [...] lutego 2009 r. wnosząca sprzeciw uzupełniła swoje dotychczasowe stanowisko domagając się unieważnienia spornego prawa ochronnego na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p., art. 129 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. i art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.

Popierając zarzuty zawarte w sprzeciwie, dodatkowo zarzuciła złą wiarę po stronie uprawnionej do spornego znaku.

Unieważniając prawo ochronne na znak towarowy 500 o nr [...], udzielone na rzecz A. Sp. z o.o. z C., Urząd Patentowy RP podał, że sprzeciw został złożony w terminie a ponieważ został uznany za bezzasadny sprawa trafiła do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym.

Według oceny organu znak towarowy 500, zapisany pogrubioną czcionką w kolorze czerwonym tj. czerwonej obwódki, rozpatrywany jako całość pozbawiony jest dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do takich towarów jak czasopisma zawierające rozrywki umysłowe (szarady) oraz czasopisma szaradziarskie. Oznaczenie to będzie postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka, że w danym czasopiśmie z krzyżówkami czy szaradami znajduje się wskazywana przez tę liczbę ilość krzyżówek, szarad itp. Takie postrzeganie liczby "500" przez odbiorców wynika z faktu, że na rynku prasowym istnieje praktyka wydawania krzyżówek czy szarad w formie zbiorowej tj. czasopism, zeszytów itp. Jednocześnie ilość krzyżówek czy szarad w takiej publikacji stanowi jedno z kryteriów decydujących o ich zakupie przez odbiorców. Dlatego też będzie on – świadomy wskazanej przez wnoszącą sprzeciw praktyki na rynku wydawniczym – szukał odpowiedniej informacji na okładce pisma i w konsekwencji zinterpretuje umieszczoną tam liczbę jako taką informację.

Znak towarowy 500 nie posiada, zdaniem organu, takich elementów, które umożliwiłyby, poza informacją o cechach towaru, tj. ilości łamigłówek w czasopiśmie z krzyżówkami lub rebusami, na jego łatwe i natychmiastowe zapamiętanie przez odbiorców jako odróżniającego znaku towarowego dla takich towarów jak czasopisma zawierające szarady oraz czasopisma szaradziarskie. Jednakże powyższej argumentacji nie można odnosić do wszystkich czasopism. B. O. nie udowodniła, że sporny znak towarowy nie posiada konkretnej zdolności odróżniającej także w odniesieniu do czasopism o innej tematyce i zawartości.

Za taki element, w ocenie organu, nie można uznać formy graficznej spornego znaku towarowego, która sprowadza się jedynie do zapisu liczby 500. W ogólnym wrażeniu wywoływanym przez sporny znak dominuje liczba 500, zaś skromna grafika nie nadaje całości oznaczenia fantazyjnego charakteru, lecz sprzyja jedynie uwydatnieniu liczby i powoduje łatwiejszą jej czytelność.

Nietrafna jest też argumentacja uprawnionego, że zdolność rejestrowa liczby 500 dla takich towarów, jak "czasopisma szaradziarskie" wynika z regulacji wspólnotowych, doktryny, judykatury oraz praktyki Urzędu Patentowego i OHIM. W świetle bowiem powyższych uregulowań liczby mogą być znakiem towarowym pod warunkiem, że umożliwiają odróżnianie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innych przedsiębiorstw.

W ocenie Urzędu Patentowego RP w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania, aby sporny znak towarowy nabył wtórną zdolność odróżniającą, albowiem uprawniony nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających używanie tego znaku w obrocie.

Z wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawie C-353/03 wynika, że znak towarowy może uzyskać charakter odróżniający zarówno w następstwie samodzielnego używania, jak również w następstwie używania jako części innego zarejestrowanego znaku towarowego lub w połączeniu z nim.

Główny znak towarowy posiadający charakter odróżniający przenosi charakter odróżniający na znaki pochodne. Dla spornego znaku towarowego znakiem silnym ma być znak 100 PANORAMICZNYCH. Tymczasem powyższy znak został unieważniony decyzją Komisji Odwoławczej z dnia [...] sierpnia 2001 r. w części dotyczącej czasopism zawierających krzyżówki z uwagi na brak zdolności odróżniającej. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia [...] grudnia 2002 r. (sygn. akt [...]) oddalił od powyższej decyzji rewizję nadzwyczajną.

W związku z tym, że spornego znaku towarowego nie było w obrocie, a także nie tworzy serii z wymienionymi przez uprawnionego oznaczeniami, brak jest podstaw do uznania, aby mógł on uzyskać charakter odróżniający zarówno w wyniku samodzielnego używania jak i używania innych znaków towarowych.

Nadto, zdaniem Urzędu Patentowego RP, słuszny jest zarzut naruszenia art. 129 ust. 2 pkt 2, gdyż oznaczenie składa się wyłącznie z elementów mogących służyć do wskazania w szczególności ilości towaru. Natomiast niezasadnie B. O. podnosiła, że w sprawie istnieją podstawy do zastosowania art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., zgodnie z którym niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który został zgłoszony w złej wierze. Wykazywany przez nią zamiar zablokowania używania oznaczeń liczbowych przez konkurencyjnych przedsiębiorców, w świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowego, nie jest wystarczający do udowodnienia złej wiary (patrz m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2002 r., sygn. akt II SA 3856/01). W rozpatrywanej sprawie wnosząca sprzeciw nie wskazała żadnych takich okoliczności związanych ze zgłoszeniem do ochrony znaku towarowego 500, które w sposób negatywny charakteryzowałyby działania uprawnionego do spornego znaku towarowego.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania organ oparł na art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. w zw. z § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. nr 212, poz. 2076 ).

Na końcu uzasadnienia organ podkreślił, że unieważnił przedmiotowe prawo ochronne w części dotyczącej "czasopism i czasopism szaradziarskich".

Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2010 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej:

I. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

1) art. 255 ust. 4 p.w.p. poprzez to, że sprawa nie została rozstrzygnięta w granicach wniosku,

2) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że znak towarowy 500 nie posiada ani pierwotnej ani wtórnej zdolności odróżniającej,

3) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że znak 500 zamieszczony na czasopiśmie szaradziarskim będzie wskazywał na liczbę zawartych w danym piśmie krzyżówek,

4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że znakiem głównym dla znaku 500 [...] jest znak 100 panoramicznych podczas gdy znakiem tym jest znak 500 panoramicznych [...],

5) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 77 § 4 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że skarżący nie przestawił żadnych dowodów na używanie znaku 500 [...] w obrocie przed zgłoszeniem tego znaku do rejestru,

6) art. 80 w zw. z art. 77 § 4 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie części materiału dowodowego przy ocenie przesłanek posiadania przez znak 500 wtórnej zdolności odróżniającej,

7) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie błędnego uzasadnienia decyzji, z którego nie wynika jaki stan faktyczny organ wziął pod uwagę oraz jaką zastosował podstawę prawną, jak również z jakich przyczyn odmówił mocy dowodowej części zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu.

II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

1) art. 7 u.z.t. poprzez jego błędne zastosowanie,

2) art. 7 u.z.t. poprzez jego błędną wykładnię.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Urzędowi Patentowemu RP,

- zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Uzasadniając pierwszy zarzut skargi skarżąca podniosła, że B. O. pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. wniosła sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego 500 dla towarów w zakresie "czasopism, czasopism szaradziarskich", tymczasem decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy w całości. Ewidentnie narusza to art. 255 ust. 4 p.w.p.

Odnosząc się zaś do drugiego zarzutu spółka podkreśliła, że organ poczynił błędne ustalenia i podjął całkowicie błędną decyzję odnośnie nabycia przez sporny znak wtórnej zdolności odróżniającej. Urząd Patentowy RP przyjął bowiem, że dla spornego znaku głównym znakiem jest znak towarowy 100 PANORAMICZNYCH, co go doprowadziło do błędnej konkluzji, że znak towarowy 500 [...] nie był w ogóle używany przez skarżącego w obrocie.

Tymczasem znakiem głównym do spornego znaku 500 [...] był znak 500 PANORAMICZNYCH używany od stycznia 1998 r. Poza tym decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., czyli już po dacie skarżonej decyzji Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego 500 PANORAMICZNYCH [...], złożony przez tego samego wnioskodawcę wobec tych samych towarów, uznając, że znak 500 PANORAMICZNYCH nabył wtórną zdolność odróżniającą.

Całkowicie błędne są ustalenia organu, że sporny znak towarowy nie tworzy serii z wymienionymi przez uprawnionego oznaczeniami, podczas, gdy w momencie zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego 500 na rynku istniała już ciesząca się dużą popularnością seria oznaczeń, której wspólnym wyróżniającym i charakterystycznym elementem była liczba umieszczana w charakterze tytułu prasowego. Poza tym o istnieniu serii znaków skarżącej przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt II GSK 351/07.

W dalszej części uzasadnienia skargi skarżąca podkreśliła, że Urząd Patentowy RP w sposób skrajny naruszył art. 8 k.p.a., najpierw udzielając prawa ochronne na [...] znaków towarowych złożonych z samych cyfr i na [...] znaków złożonych z cyfr połączonych z wyrazami. W każdym przypadku organ pobrał opłatę za 10-letni okres ochrony. Skarżąca poczyniła ogromne nakłady finansowe za wypromowanie serii czasopism oznaczanych liczbami umieszczonymi w tytule. Po kilku latach Urząd Patentowy RP zaczął nagle po kolei unieważniać wcześniej zarejestrowane znaki skarżącego. Dotychczas unieważnił czterdzieści znaków spółki T. W opinii skarżącego to postępowanie organu jest skrajnym przykładem naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, wyrażonej w art. 8 k.p.a.

Omawiając zarzut naruszenia art. 7 u.z.t., skarżąca powołując się na orzecznictwo europejskie i krajowe podniosła, że nawet najskromniejsza grafika znaku jest wystarczająca dla nadania mu zdolności odróżniającej.

Odmowa rejestracji znaku opisowego może nastąpić tylko i wyłącznie w przypadku zaistnienia konkretnego i bezpośredniego związku między oznaczeniem a towarami, dla których jest ono przeznaczone. W niniejszej sprawie taki związek nie zachodzi. Liczba 500 może się odnosić do bardzo wielu cech towarów i to nie tylko tych, dla których niniejszy znak jest przeznaczony. Taka jest charakterystyczna cecha cyfrowych znaków towarowych, iż praktycznie dla każdego rodzaju towarów można będzie znaleźć cechę, dla której taki znak cyfrowy można będzie odnieść. Skoro przepisy europejskie (art. 3 ust. 1 lit. c) Dyrektywy nr 89/104, art. 7 ust. 1 lit. c) Rozporządzenia nr 40/94, jak i art. 1 Dyrektywy 2008/95/WE z 22 października 2008 r.) expressis verbis wskazują, że cyfry mogą pełnić funkcje znaków towarowych, należy uznać ich zdolność rejestrową, mimo, iż zawsze będzie można je odnieść do jakiejś cechy danego towaru czy usługi.

Odnośnie kosztów postępowania objętych zaskarżoną decyzją, skarżąca podniosła, że orzeczenie o ich zwrocie, wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa.

Skoro Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne na znak towarowy 500 w części, winien wziąć pod uwagę treść art. 100 k.p.c., znajdującego w niniejszej sprawie zastosowanie na podstawie art. 256 ust. 2 p.w.p.

W myśl przepisu art. 100 k.p.c. w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Bezzasadnie więc organ zasądził od spółki na rzecz B. O. wszystkie koszty postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W uzupełnieniu wywodów tam zawartych organ wyjaśnił, iż zarzut pierwszy skargi nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem z treści uzasadnienia decyzji jednoznacznie wynika, że sporne prawo ochronne zostało unieważnione tylko w części tj. w zakresie towarów tj. "czasopisma, czasopisma szaradziarskie" zgodnie z treścią żądania wnioskodawcy.

Jednocześnie Urząd Patentowy RP przyznał, iż przyjmując dla znaku 500 jako znak główny 100 PANORAMICZNYCH, podczas gdy znakiem tym jest 500 PANORAMICZNYCH o nr [...] popełnił błąd o charakterze pisarskim, który nie miał wpływu na stanowisko organu co do zasady odnośnie wskazanej kwestii. Podobnie kolejny zarzut skarżącej dotyczący błędnego przyjęcia przez Urząd, że nie przedstawiono dowodów na używanie znaku 500 o nr [...] w obrocie przed zgłoszeniem tego znaku nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ przedłożone materiały wskazywały w istocie na używanie znaków innych niż znak 500 bądź też na używanie znaku 500 w różnych innych konfiguracjach, co powodowało, iż nie był to znak w postaci w jakiej został zgłoszony do ochrony.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2010 r. skarżąca popierając skargę dokonała sprostowania przepisów prawa materialnego wskazując, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię a nie jak było błędnie wskazane art. 7 u.z.t. oraz art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędne zastosowanie w stanie faktycznym sprawy, a nie jak było błędnie wskazane art. 7 u.z.t.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Dokonując oceny zasadności skargi A. Sp. z o.o. z C. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Zaskarżona decyzja zapadła po przeprowadzeniu postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy 500 wszczętego na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego z prawa ochronnego na sporny znak towarowy za bezzasadny (art. 246, 247 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.).

W myśl art. 315 ust. 3 ww. ustawy przesłanki do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ustala się według przepisów obowiązujących w dacie jego zgłoszenia do ochrony.

Znak towarowy 500 o numerze [...] został zgłoszony do ochrony w dniu [...] marca 2003 r. tj. pod rządami Prawa własności przemysłowej a zatem przepisy tej ustawy mają zastosowanie w rozpatrywanej sprawie w zakresie oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego.

Rozpatrywana skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2010 r. zawiera dwojakiego rodzaju zarzuty: naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1, 80, 77 § 4 i 107 § 3 k.p.a., art. 255 ust. 4 p.w.p. a także prawa materialnego tj. art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie.

Sąd w pierwszym rzędzie zajął się zarzutami natury procesowej, albowiem dopiero w prawidłowo i zgodnie z przepisami ustalonym stanie faktycznym sprawy można badać, czy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego.

Ustosunkowując się do zarzutu pierwszego skargi należy podnieść, że jest w pełni uzasadniony. W myśl art. 255 ust. 4 p.w.p. "Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę". Trafnie więc skarżąca podnosi, że organ naruszył ten przepis, albowiem unieważnił w całości prawo ochronne na sporny znak towarowy, podczas gdy B. O. wniosła sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego 500 [...] dla towarów w zakresie "czasopism, czasopism szaradziarskich".

Według oceny Sądu zamieszczenie stosownej wzmianki odnośnie zakresu unieważnienia w uzasadnieniu jest sprzeczne z art. 107 § 1 k.p.a., albowiem to w rozstrzygnięciu, jako jednym z elementów decyzji organ powinien orzec o żądaniu wnoszącej sprzeciw.

Ponadto, w tym miejscu należy podnieść, że Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu decyzji (str 6) zawarł sformułowanie, że twierdzenia o informacyjnym charakterze znaku 500 nie można odnosić do wszystkich czasopism, albowiem sprzeciwiająca nie udowodniła, że sporny znak towarowy nie posiada konkretnej zdolności odróżniającej także w odniesieniu do czasopism o innej tematyce i zawartości.

W tym wypadku w rozstrzygnięciu decyzji powinno znaleźć się sformułowanie o oddaleniu wniosku w pozostałej części. Reasumując w rozstrzygnięciu decyzji powinien być podany zakres towarów, w jakim dochodzi do unieważnienia spornego znaku towarowego, jeśli zaś organ nie uwzględnia żądania w całości, powinien orzec o jego oddaleniu w pozostałej części.

Kolejnym uchybieniem, jakie Sąd dostrzegł z urzędu jest naruszenie art. 246 ust. 1 p.w.p. W świetle tego przepisu "każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa". Z powyższego uregulowania bezspornie wynika, że wszystkie podstawy do unieważnienia znaku powinny znaleźć się w sprzeciwie. W niniejszej sprawie jako podstawa sprzeciwu wskazany został art. 129 ust. 2 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. W tych więc granicach powinien orzekać Urząd Patentowy RP, natomiast rozważał zarzut naruszenia poprzez rejestrację art. 131 ust. 2 pkt 1 (str 9 i 10), który został zgłoszony przez B. O. dopiero w toku postępowania o unieważnienie spornego znaku towarowego. Natomiast organ podając w decyzji podstawę art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. nie omówił jej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia Sądowi dokonanie kontroli rozstrzygnięcia w następstwie złożonej skargi.

Poza tym słusznie skarżąca wskazuje na wadliwość decyzji w zakresie poczynienia przez organ błędnych i niepełnych ustaleń co do nabycia przez znak 500 wtórnej zdolności odróżniającej. Otóż Urząd Patentowy przyjął (k – 9), że znakiem głównym dla znaku 500 jest znak 100 PANORAMICZNYCH, podczas, gdy jak wskazuje skarżąca jest nim znak 500 panoramicznych, który funkcjonuje od 1998 roku.

Organ nie może usprawiedliwiać się błędem pisarskim tymbardziej, że nie dokonał jego sprostowania w trybie art. 113 k.p.a. Tak więc ponownie rozpatrując sprawę organ w tym zakresie powinien uzupełnić postępowanie dowodowe i przedstawić swoje stanowisko odnośnie znaku 500 i 500 PANORAMICZNYCH, mając na uwadze również to, że decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., czyli już po dacie decyzji Urząd Patentowy, co podnosi skarga, oddalił sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego "500 Panoramicznych" [...] złożony przez tę samą wnioskodawczynię wobec tych samych towarów, uznając, że nabył on wtórną zdolność odróżniającą.

Stwierdzone uchybienia natury procesowej czynią przedwczesnym rozpatrywanie zarzutów natury merytorycznej.

Ponownie rozpoznając sprawę organ wyeliminuje stwierdzone uchybienia, przeprowadzi ustalenia w kierunku wskazanym przez Sąd, a następnie wyda ponowną decyzję, którą należycie uzasadni.

Z tych wszystkich względów Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., 152 p.p.s.a., 200 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.