Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 11/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1, art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Sygn, akt II SO/Wa 11/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. i J. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy A. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 22 października 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy A. grzywnę w wysokości 3 102, 96 zł (słownie trzy tysiące sto dwa złote i 96/100), 2. zasądzić od Wójta Gminy A. solidarnie na rzecz A. G. i J. S. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn, akt II SO/Wa 11/10

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 2 lutego 2010 r. A. G. i J. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy A. grzywny za nieprzekazanie ich skargi z dnia 22 października 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że w dniu 22 października 2010 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wójta Gminy A. skargę na bezczynność tego organu. Do wniosku dołączona została kopia skargi A. G. i J. S. z dnia 22 października 2009 r. na bezczynność Wójta Gminy A. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 15 czerwca 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie W uzasadnieniu wskazał, że powyższą skargę przekazał do Sądu w dniu 9 lutego 2010 r. Ponadto podał, że udzielając odpowiedzi na skargę wyjaśnił przyczyny opóźnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

W ocenie Sądu wniosek A. G. i J. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy A. za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 22 października 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Skarga A. G. i J. S. została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 58/10. Z akt tej sprawy wynika, że skarga ta wpłynęła do organu w dniu 22 października 2009 r. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wskazał natomiast, że przekazanie skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło w dniu 9 lutego 2010 r. Do Sądu skarga wpłynęła w dniu 12 lutego 2010 r. Termin na przekazanie przedmiotowej skargi upływał zaś, stosownie do treści art. 21 pkt 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, w dniu 6 listopada 2009 r. Termin na przekazanie skargi do Sądu został więc w tym przypadku przekroczony o niemal 3 miesiące.

Ponadto, w ocenie Sądu, okoliczności wskazywane przez organ w odpowiedzi na skargę jako przyczyny uchybienia terminu do jej przekazania nie powodują, że opóźnienie to można uznać za usprawiedliwione. Organ wyjaśnił bowiem, że skarżący wnieśli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w związku z pismem organu z dnia 29 czerwca 2009 r., stanowiącym odpowiedź organu na wniosek skarżących o udostępnienie informacji publicznej. Wskazał, że zażalenie to nie zostało uwzględnione. Organ podał, że pozostawał w przekonaniu, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. nada dalszy bieg sprawie i przekaże sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wyjaśnić należy, że przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie określonym w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, czy też jak w tym przypadku, w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest bezwzględnym obowiązkiem organu. W niniejszej sprawie to Wójt Gminy A., a nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., był organem, którego dotyczyła przedmiotowa skarga. To za pośrednictwem tego organu skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji to na Wójcie Gminy A. ciążył obowiązek przekazania skargi do Sądu.

Biorąc po uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał wniosek A. G. i J. S. za uzasadniony i nałożył na Wójta Gminy A. grzywnę w wysokości jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2009 r., które według komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r. (M. P. z 2010 r. Nr 7, poz. 67) wynosiło 3 102, 96 zł.

Wymierzając grzywnę w niniejszej sprawie Sąd uwzględnił okoliczność wykonania obowiązku ciążącego na organie, tj. przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 202 § 2, art. 205 § 1 oraz art. 210 § 2 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy.