Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 63/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.) Sędzia del. WSA Marian Wolanin Protokolant asystent sędziego Iwona Rzucidło-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 158/13 w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 158/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Starosty Piaseczyńskiego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów skarżącego do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.

Wyrok powyższy zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych przedstawionych przez Wojewódzki Sąd:

W ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta Konstancin–Jeziorna opracowano operat opisowo-kartograficzny, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] maja 2011 r. pod nr [...]. W odniesieniu do obrębu 03-05 miasta Konstancin–Jeziorna modernizacja dotyczyła wyłącznie założenia ewidencji budynków i lokali, w ramach której dokonano aktualizacji i weryfikacji zabudowy oraz aktualizacji i weryfikacji użytków gruntowych.

R. M. złożył do operatu szereg uwag, dotyczących m.in. wadliwego oznaczenia użytków na działce nr [...] (zamiast wykazanego użytku LZ-RVI winny być użytki R i S), zaniżonej powierzchni działki nr [...], a także wniosek o ustalenie z urzędu linii brzegowej rzeki Jeziorki.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], Starosta umorzył postępowanie w sprawie, jednak, decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Starosty i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Starosta uwzględnił zarzut dotyczący oznaczenia w operacie użytków gruntowych na działce nr [...], orzekając o wpisaniu w miejsce dotychczasowego użytku "Lz-RVI" o powierzchni 0,9503 ha użytków: "Lz-RVI" o powierzchni 0,5051 ha i "RVI" o powierzchni 0,4452 ha, natomiast odrzucił pozostałe zarzuty.

R. M. wniósł do odwołanie od powyższej decyzji, podtrzymując swoje stanowisko w kwestiach, których dotyczyły zarzuty nie uwzględnione przez Starostę, a ponadto podnosząc, że zakres zmiany oznaczenia użytków z leśnych na rolne jest za mały.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, Inspektor wskazał: Organ I instancji zasadnie uznał, że w sprawie wystąpiły przesłanki do uwzględnienia wyłącznie zarzutu wadliwego oznaczenia gruntów rolnych, jako gruntów leśnych i zadrzewionych, natomiast słuszne było przyjęcie, że pozostałe zarzuty do operatu modernizacyjnego są nieuzasadnione. W toku postępowania modernizacyjnego nie można było dokonywać weryfikacji prawidłowości powierzchni działki, jak i nie można było ustalać linii brzegowej rzeki Jeziorki, albowiem kwestie te wykraczały poza zakres postępowania modernizacyjnego, mogąc być przedmiotem innych, właściwych postępowań prawnych. Jeżeli natomiast strona podtrzymuje swoje żądania w zakresie ujawnienia na mapie ewidencyjnej altanki oraz składziku winna przedłożyć stosowną dokumentację budowlaną, która będzie stanowiła podstawę do wprowadzenia zmiany. Ponadto z uwagi na fakt, że R. M. nie posiada tytułu prawnego do działek nr [...] i [...], nie ma uprawnienia do zgłaszania zarzutów dotyczących tych działek.

W skardze na tę decyzję R. M. podniósł między innymi: Organy nie ustaliły prawidłowej powierzchni działki nr [...], co w efekcie spowodowało nieprawidłowe ustalenie powierzchni użytków gruntowych, znajdujących się na tej działce. Według stanu ewidencyjnego powierzchnia jego działki została wadliwie pomniejszona o 200 m² w stosunku do powierzchni określonej w Akcie Własności Ziemi z dnia 15 września 1974 r. Decyzją Burmistrza Konstancina – Jeziorny z dnia 17 lutego 2011 r., nr 28/2011, błędnie przekwalifikowano w obrębie działki nr [...] użytek gruntowy Wp "Woda płynąca" na N "Nieużytek", a powyższego przekwalifikowania dokonano bez ustalenia linii brzegowej cieku naturalnego, co jest niezgodne z przepisami Prawa wodnego. Ponadto z naruszeniem przepisów prawa, które wyłączają z obrotu cywilnoprawnego grunty pod wodami płynącymi, jako stanowiące z mocy prawa własność Skarbu Państwa, zbyto je na rzecz podmiotu, będącego obecnie właścicielem działki nr [...] i działki nr [...] z obrębu 03-05 oraz [...] z obrębu 01-28.

Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił: Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji, a rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i stąd też ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, a organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów, na podstawie których dokonują zmian w ewidencji. W sprawie organy trafnie uznały, że uzasadnionym było uwzględnienie wyłącznie jednego z zarzutów skarżącego do danych ujawnionych w operacie, tj. wadliwego oznaczenia gruntów rolnych, jako gruntów leśnych i zadrzewionych. W toku postępowania modernizacyjnego nie można było dokonywać weryfikacji prawidłowości powierzchni działki skarżącego (działki nr [...]), ujawnionej w ewidencji, podobnie jak i nie można było ustalać linii brzegowej rzeki Jeziorki, albowiem kwestie te wykraczają poza zakres postępowania modernizacyjnego. Natomiast jeżeli strona podtrzymuje swoje żądania w zakresie ujawnienia na mapie ewidencyjnej altanki oraz składziku, winna przedłożyć stosowną dokumentację budowlaną, która będzie stanowiła podstawę do wprowadzenia zmiany, zaś brak tytułu prawnego do działek nr [...] i 3 jest równoznaczny z brakiem po stronie skarżącego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. do zgłaszania jakichkolwiek zarzutów, dotyczących tych działek.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł R. M., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim oddalił skargę strony i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarga kasacyjna oparta została o obie podstawy z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), a zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

I. Przepisów postępowania:

1. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi R. M., w sytuacji gdy powinna ona być przez WSA uwzględniona i zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, w zw. art. 3 § 1 p.p.s.a., Sąd powinien uchylić zaskarżaną decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie rozpatrzenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym sporządzonym w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków m. Konstancin – Jeziorna, jak i zgodnie z art. 135 p.p.s.a. także poprzedzającą decyzję Starosty Piaseczyńskiego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. orzekającą o częściowym uwzględnieniu zarzutu Pana R. M. dotyczącego użytku gruntowego "Lz-RVI" ujawnionego na działce ewid. Nr [...] o pow. 1,3317 ha z obrębu 03-05 miasto Konstancin – Jeziorna oraz o odrzuceniu pozostałych zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących przedmiotowej działki – w związku i z uwagi na następujące naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

– art. 7, 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez niepodjęcie z urzędu, czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia przedmiotowej sprawy co spowodowało, iż nie przeprowadzono w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym właściwego postępowania dowodowego oraz wyjaśniającego, a organ administracji publicznej nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego możliwego materiału dowodowego dostępnego w przedmiotowej sprawie, w szczególności poprzez nie zbadanie w postaci oględzin czy znajdujący się na przedmiotowej działce nr [...] z obrębu 03-05 miasta Konstancin – Jeziorna budynek tzw. "składzik" przyległy do budynku szkłami jest budynkiem samodzielnym (budynkiem ewidencyjnym) w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych – tj. czy jest oddzielony od budynku szkłami ścianą przeciwpożarową od fundamentu aż po dach. Mając na uwadze powyższe Organ nie ustalił funkcji użytkowych budynków, jak i liczby budynków na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu 03-05 – co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

– art. 7, 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez niepodjęcie z urzędu, czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz ustalenia rzeczywistego obszaru i powierzchni użytku gruntowego R VI (rola) na przedmiotowej nieruchomości, jak i powierzchni nieruchomości – tj. całej działki nr [...] z obrębu 03-05 miasta Konstancin – Jeziorna – co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż tylko prawidłowe uprzednie określenie ww. powierzchni pozwala na prawidłowe, zgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym określenie zmian danych ewidencyjnych dotyczących przedmiotowej Nieruchomości i danego obszaru oraz aktualizacji i weryfikacji użytków gruntowych,

– art. 7, 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez niepodjęcie z urzędu, czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz ustalenia rzeczywistego charakteru, obszaru i powierzchni użytku gruntowego tzw. "Kanału Młyńskiego", który bezpośrednio graniczy z działką skarżącego i który powinien zostać określony zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym jako "Wp" – tj. "grunty pod wodami płynącymi", jak to wykazywano w ewidencji od roku 1969 – co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż powyższy oczywisty błąd stawia pod znakiem zapytania prawidłowość i poprawność całej przeprowadzonej aktualizacji i weryfikacji użytków gruntowych,

– art. 107 § 3 k.p.a. przez niespełnienie przez uzasadnienie zaskarżanej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. ustawowych wymogów wskazanych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., a w szczególności jej uzasadnienie faktyczne nie wskazuje faktów, które organ uznał za udowodnione, nie wskazuje dowodów i okoliczności na których organ się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom i okolicznościom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej – co mogło mieć i ma oczywiście istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż de facto nieprawidłowe uzasadnienie decyzji uniemożliwia prawidłową kontrolę instancyjną wydanej decyzji / wydanych decyzji;

2. art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych przez nieorzeczenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w granicach sprawy oraz nierozpatrzenie kluczowych zarzutów wskazanych w skardze, pomimo podniesionych zarzutów w skardze, jak i w piśmie uzupełniającym z dnia [...] sierpnia 2013 r., oraz przez dowolną kontrolę i ocenę akt sprawy oraz działalności administracji publicznej – Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Starosty Piaseczyńskiego pod względem zgodności ich działań i postępowania z prawem oraz poprzez zaniechanie przez Sąd kontroli zgodności zaskarżanych decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, prawidłowości oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co mogło mieć oczywiście istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż za skutkowało błędnym przyjęciem i uznaniem przez Sąd, że organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego, w sytuacji gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego oraz dokładna analiza stawianych zarzutów (w skardze z dnia 20 grudnia 2012 r., jak i w piśmie uzupełniającym pełnomocnika ustanowionego dla skarżącego z urzędu z dnia [...] sierpnia 2013 r.) powinna prowadzić do wniosku, iż został on dowolnie ustalony z naruszeniem przepisów prawa, z zasadami prowadzenia postępowania wyjaśniającego, w sposób dowolny, w oparciu jedynie o fragmentaryczny materiał dowodowy, a także z pominięciem słusznego interesu skarżącego i dowodów przemawiających na korzyść strony – skarżącego, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż błędy Organów stały się tym samym błędem orzekającego Sądu – czym naruszono z kolei art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych;

3. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi R. M., w sytuacji gdy powinna ona być przez WSA uwzględniona i zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, w zw. art. 3 § 1 p.p.s.a., Sąd powinien uchylić zaskarżaną decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. z uwagi na naruszenie przez organ administracji:

– art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a/ ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) przez niewłaściwe dokonanie kontroli przestrzegania i stosowania przepisów ustawy, a w szczególności zgodności wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy,

– art. 7b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne przez niewłaściwe dokonanie kontroli działania administracji geodezyjnej i kartograficznej;

– co miało wpływ na wynik sprawy, gdyż gdyby Organ administracji należycie wykonał ciążące na nim obowiązki kontrolne i nadzorcze wynikające z w/w przepisów, a spoczywające na nim jako organie II instancji, uchyliłby błędną decyzję Starosty Piaseczyńskiego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. i wyeliminował by ją z obrotu prawnego.

A ponadto:

– art. 15b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 ze zm.), przez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy oczywiste błędne i sprzeczne z prawem było nieustalenie przez Organ administracji z urzędu linii brzegowej, w sytuacji gdy była przeprowadzana modernizacja ewidencji gruntów i budynków, co miało wpływ na wynik sprawy gdyż gdyby Organy przeprowadziły ustalenie linii brzegowej rzeki Jeziorki ustaliłyby prawidłowo powierzchnię działki ewid. nr [...] z obrębu 03-05 miasta Konstancin – Jeziorna,

– art. 2 pkt 8 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy operat ewidencyjny powinien być aktualizowany, a zawarte w nim informacje dotyczące sposobu użytkowania gruntów, a także informacje dotyczące obecnej linii brzegu, powinny być wykazywane zgodnie z aktualnym stanem faktycznym, co miało wpływ na wynik sprawy,

– § 37 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr [...]8, poz. 454 ze zm.) przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy organy administracji nie pozyskały danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie w sytuacji gdy brak było dokumentacji wymienionej w § 36 ww. rozporządzenia, a także gdy zawarte w niej dane nie są i nie były wiarygodne oraz nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, co miało wpływ na wynik sprawy,

– § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zaistniały spory graniczne między uczestnikami postępowania administracyjnego i nie wykazano przebiegu spornych granic działek ewidencyjnych na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie, co miało wpływ na wynik sprawy;

4. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi R. M. w sytuacji, gdy powinna ona być przez WSA uwzględniona i zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. art. 3 § 1 p.p.s.a., Sąd powinien uchylić zaskarżaną decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. jak i zgodnie z art. 135 p.p.s.a. także poprzedzającą decyzję Starosty Piaseczyńskiego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., z uwagi na naruszenie przez Organy administracji § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wydanego na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne przez jego niezastosowanie i brak oceny faktu jego niezastosowania przez Organ I instancji – Starostę Piaseczyńskiego przez organ nadzorczy – Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, co miało wpływ na wynik sprawy, gdyż Starosta nie przeprowadził w sprawie aktualizacji – postępowania administracyjnego ani nie zastosował art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne w sytuacji, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymagała wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, co oznacza, iż wydana decyzja oparta została na niepełnym materiale dowodowym, możliwym przecież do zebrania w przedmiotowej sprawie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego spostrzegł powyższe naruszenie, wadliwa decyzja Starosty została były uchylona i wyeliminowana z obrotu prawnego. Błąd Organów administracji stał się tym samym błędem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

II. Przepisów prawa materialnego, tj. art. 28 k.p.a. przez jego błędne zastosowanie i błędne uznanie przez Sąd, iż Skarżący nie ma tytułu prawnego do działek [...] i 3, a tym samym, iż nie ma interesu prawego w rozumieniu ww. przepisu do zgłaszania jakichkolwiek zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi kasacyjnej nie można było uwzględnić, albowiem nie posiadała ona usprawiedliwionych podstaw.

Przedmiotem sprawy było zbadanie czy zarzuty zgłoszone przez R. M. do operatu opisowo-kartograficznego, opracowanego w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków, były zasadne i mogły skutkować dokonaniem zmian w tej ewidencji.

Modernizacja ewidencji gruntów i budynków miasta Konstancin – Jeziorna dotyczyła wyłącznie założenia ewidencji budynków i lokali, a w jej ramach dokonano aktualizacji i weryfikacji zabudowy oraz użytków gruntowych, co nie jest w sprawie kwestionowane, jak wynika z jej akt.

R. M. domagał się ujęcia w ewidencji altanki oraz składziku – budynku gospodarczego. Uwzględnienie tego rodzaju zarzutów mogło być przez organ możliwe po przedłożeniu dokumentacji budowlanej, świadczącej o tym, że są to budowle podlegające wymienieniu w ewidencji. O konieczności przedłożenia takiej dokumentacji budowlanej R. M. był informowany, jednak jej nie przedłożył organowi, a wobec tego Starosta Piaseczyński zasadnie odmówił uwzględnienia zarzutów do operatu w tej kwestii.

Zarzuty do ewidencji dotyczyły także weryfikacji powierzchni działki nr [...] skarżącego, już ujawnionej w tej ewidencji, a także ustalenia z urzędu linii brzegowej rzeki Jeziorki. Jednak, jak zasadnie podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku, te zarzuty nie mogły być uwzględnione. Modernizacja nie mogła ustalić linii brzegowej, gdyż takie czynności wykraczałyby poza jej zakres. Nie można też było dokonywać zmiany w powierzchni działki już ujawnionej wcześniej, bo temu służyć by mogły tylko dowody mogące zweryfikować tę powierzchnię.

Zasadne też w sprawie było uznanie, że skarżący R. M. nie jest uprawniony do zgłaszania zarzutów dotyczących działek nr [...], [...] oraz [...], bowiem nie jest ich właścicielem, co jest w sprawie bezsporne, sam zresztą o braku tytułu do tych działek pisze w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie trafnie zatem ocenił zaskarżone przez R. M. rozstrzygnięcia, a argumentację jasno przedstawił w uzasadnieniu.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

O wynagrodzeniu radcy prawnego działającego z urzędu orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.