Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 351/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2004 r. sprawy ze skargi P. W. E.-N. S. J. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 34a i art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] lutego 2004 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc luty 2002 r. w wysokości 5880 zł z tytułu sprzedaży oleju opałowego – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym na sprzedawcach wyrobów akcyzowych ciąży obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy. Z tego obowiązku stosownie do § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego zwalnia się sprzedawców z wyjątkiem podmiotów sprzedających olej opałowy do celów innych niż opałowe i powstaje z dniem sprzedaży.

Z kolei możliwość zwolnienia z podatku akcyzowego wynika zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego zgodnie z którym sprzedający olej opałowy obowiązany jest do uzyskania od nabywcy tego oleju oświadczenia o przeznaczeniu nabywanego oleju.

W sprawie niniejszej oświadczenie posiadane przez Spółkę [...] wystawione na P. K. zamieszkałego w K. ul. L., NIP [...] wystawione zostało na osobę fikcyjną.

Podany w oświadczeniu i na fakturze adres okazał się nieprawdziwy. W K. nie ma ulicy o nazwie "[...]". Urząd Skarbowy nie wygenerował numeru identyfikacji podatkowej, który został podany w dokumentacji. W związku z tym organy uznały, że w świetle zebranego materiału dowodowego skarżąca spółka dokonała transakcji handlowej z nieistniejącym, a zatem oświadczenie wystawione przez ten podmiot nie odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu i nie może stanowić podstawy do uznania, że sprzedaż dotyczyła oleju opałowego na cele opałowe.

Uprawnienie podatnika do stosowania obniżonej stawki akcyzy może być realizowane pod warunkiem, że oświadczenie będzie spełniało wszelkie niezbędne w tym zakresie wymogi określone w § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego.

Zdaniem organu II instancji argument strony przedstawiony w odwołaniu, że nie była w stanie ocenić prawdziwości składanego oświadczenia jak i danych osobowych kontrahenta jest bezzasadny, bowiem z punktu widzenia przepisów istotnym jest fakt, że fałszywego oświadczenia nie można uznać jako spełniającego wymogi zawarte w cyt. rozporządzeniu.

Organ odwoławczy uznał, że postępowanie wszczęte przez Naczelnika Urzędu Celnego przeprowadzone zostało z obowiązującymi przepisami Ordynacji podatkowej.

Naczelnik Urzędu Celnego zapewnił stronie możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do zapoznania się w tym zakresie. Strona z tego prawa nie skorzystała.

Skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej Nr [...] z dnia [...] złożyła Spółka Jawna w C. – Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].

Skarżący zarzucili:

- naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wyroku, tj. art. 122, art. 180, art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.);

- naruszenie przepisów prawa materialnego art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11 poz. 30) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podnosząc argumentację zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) i przepisów rozdziału pierwszego ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podzielić należy stanowisko organów celnych, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50 ze zm.) na sprzedawcach wyrobów akcyzowych ciąży obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy. Z tegoż obowiązku stosownie do § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego, zwalnia się sprzedawców z wyjątkiem podmiotów sprzedających olej opałowy dla celów innych niż opałowe. Natomiast zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego podatnik sprzedający olej opałowy obowiązany jest do uzyskania od nabywcy tegoż oleju oświadczenia o przeznaczeniu nabywanego towaru.

W sprawie poza sporem jest, że kontrola podatkowa Nr [...] z dnia [...] zakwestionowała prawdziwość oświadczenia dołączonego do faktury Nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. i dokumentu WZ dokumentującego sprzedaż 6000 litrów oleju opałowego wystawionego na nazwisko P. K.

W dokumentacji tej wskazany został fikcyjny adres kupującego oraz fikcyjny numer identyfikacji podatkowej.

W tym stanie trafne jest stanowisko organów celnych, że wystawione oświadczenie nie odpowiada wymogom określonym w § 6 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r., a więc nie może stanowić podstawy do potwierdzenia przeznaczenia oleju opałowego na cele opałowe.

W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania preferencyjnej stawki akcyzy określonej w poz. 1 pkt 4 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 148 poz. 1655).

W związku z powyższym określone dla Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] w C. przekształconego następnie w [...] A. O. Spółka Jawna w C. – zobowiązanie podatkowe za miesiąc luty 2002 r. w kwocie 5880 zł odpowiada prawu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w treści wyroku z dnia 23 września 2004 r. omyłkowo wskazał jako nazwę firmy skarżącej "Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] Spółka jawna w C." zamiast prawidłowej "[...] Spółka jawna A. O. w C.".

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.