Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 103/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161, art. 201
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. D. na bezczynność Burmistrza O.Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadmnistracyjne; II. zwrócić skarżącemu uiszczony przez niego wpis od wniesionej skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych; III. zasądzić od Burmistrza O. Ś. na rzecz skarżącego W. D. kwotę 257 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadminstracyjnego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej 11 września 2012 r. przez W. D. była bezczynność Burmistrza O. Ś. w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej, na wniosek skarżącego zawarty w piśmie z 3 sierpnia 2012 r., poprzez przesłanie kserokopii protokołu z dyskusji publicznej nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy O. Ś. która odbyła się w dniu 30 lipca 2012 r. w Urzędzie Miejskim w O. Ś..

W odpowiedzi na skargę Burmistrz O. Ś. poinformował, że pismem z dnia 21 września 2012 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 26 września 2012 r.) organ udzielił odpowiedzi skarżącemu oraz że pismo zostało wysłane skarżącemu w terminie krótszym niż 2 miesiące od złożenia wniosku.

Pismem z dnia 23 października 2012 r. skarżący cofnął skargę oraz wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów wywołanych niniejszą skargą, w tym kosztów zastępstwa procesowego, albowiem rozpoznanie wniosku i udzielenie żądanej informacji publicznej nastąpiło po upływie terminu wskazanego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Wnioskodawca podniósł również, że wysłanie przez organ odpowiedzi nastąpiło, gdy złożył w dniu 11 września 2012 r. skargę, natomiast doręczenie informacji publicznej miało miejsce już po złożeniu skargi. Skarżący zaznaczył również, że organ od dnia 20 sierpnia 2012 r. pozostawał w zwłoce w udzieleniu informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: p.p.s.a., "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Po myśli zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę".

W ocenie Sądu oświadczenie skarżącego z dnia 23 października 2012 r. w przedmiocie cofnięcia skargi, należy uznać za skuteczne, a zatem na podstawie przytoczonego przepisu postępowanie podlegało umorzeniu.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na bezczynność organu z uwagi na dokonanie przez organ czynności jakiej domagał się skarżący. Zatem organ uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązania organu do wydania aktu, w którym miałby on rozpoznać wniosek skarżącego. Wskazać ponadto należy, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd bierze pod uwagę jedynie fakt wydania lub niewydania aktu. W przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda rozstrzygnięcie, Sąd nie może dokonać jego kontroli w postępowaniu ze skargi na bezczynność. Wobec powyższego, przedmiot skargi przestał istnieć czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym.

Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie od Burmistrza kosztów wywołanych niniejszą skargą, Sąd zauważa, że roszczenie jest w pełni zasadne. W myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Koszty sprawy sądowoadministracyjnej wykazane przez stronę w przedmiotowym postępowaniu to uiszczony wpis w kwocie 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i koszty zastępstwa procesowego 240 zł.

Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów opłaty skarbowej oraz zastępstwa procesowego zależało od ustalenia, czy w momencie wniesienia skargi do Sądu organ pozostawał w zwłoce co do terminów załatwienia sprawy, o jakich mowa w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie 14 dni od złożenia wniosku, ani w tym terminie nie przesłał stronie powiadomienia o przyczynie opóźnienia – nie można bowiem za takie uznać pismo organu z dnia 7 września 2012 r., zatem od dnia 20 sierpnia 2012 r. organ pozostawał w zwłoce w udzieleniu informacji publicznej. W związku z powyższym, skarga na bezczynność organu była zasadna. Należy podkreślić, że odpowiedź na przedmiotowy wniosek została wysłana skarżącemu po złożeniu skargi do sądu, bowiem z akt sprawy wynika, że pismo zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 24 września 2012 r. (data stempla pocztowego), a skarga została wniesiona w dniu 11 września 2012 r. w biurze podawczym organu. Zatem pomimo cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącego wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów wywołanych niniejszą skargą, tj. opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kosztów zastępstwa procesowego, należy uznać za zasadny, albowiem organ rozpoznał wniosek skarżącego i udzielił żądanej informacji publicznej po upływie terminu wskazanego w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Zatem nie ulega wątpliwości, że zaistniała podstawa do zwrotu skarżącemu uiszczonego wpisu od pisma cofniętego.

Z tych przyczyn i stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie wywołane tą skargą, co orzeczono w punkcie I sentencji. Przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 tej ustawy uzasadniały zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 (siedemnaście) złotych z tytułu zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, co wskazano w punkcie III orzeczenia. Z kolei, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, co wskazano w punkcie II sentencji postanowienia.