Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1594/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2  art. 3  ust. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.) Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w P. z dnia [...] czerwca 2012 r. 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3) zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy P. na rzecz P. D. kwotę 440,- zł (czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. P. D. wystąpił do Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w P., w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udostępnienie protokołu ze spotkania w Szkole Podstawowej Nr [...] w P. z dnia [...] września 2011 r., którego tematem było zamknięcie przez pedagoga szkolnego w dniu [...] września 2011 r. w klasie na klucz dzieci klasy [...].

Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr [...] w P., decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] odmówił P. D. udostępnienia protokołu z dnia [...] września 2012 r., uznając, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, a strona nie wykazała w swoim wniosku interesu publicznego przemawiającego za jej ujawnieniem.

Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. P. D. wniósł odwołanie od ww. decyzji do Burmistrza Miasta P., wnosząc o jej uchylenie i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty poprzez nakazanie organowi I instancji udostępnienia protokołu zgodnie z wnioskiem.

Burmistrz Miasta P., po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: kpa, w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Burmistrz przywołał wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, w którym wyrażony został pogląd, że "Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego".

Burmistrz wyjaśnił, że z akt sprawy oraz z treści protokołu będącego przedmiotem sprawy wynika, że dotyczy on nie tylko osób będących pracownikami szkoły i tym samym wykonujących funkcje publiczne, ale też osób fizycznych, co do których, zgodnie z treścią art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność tych osób. Organ odwoławczy uznał więc, że z żądanej informacji konieczne jest usunięcie danych chronionych prawem, a zabieg taki czyni z żądanej informacji informację przetworzoną, a to wymaga wykazania przesłanki interesu publicznego, zaś we wniosku strony takiego wskazania brak.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2012 r. P. D., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie w całości, uchylenie decyzji ją poprzedzającej z [...] czerwca 2012 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 6, 7, 8, 9, 10 kpa, poprzez uznanie, że skarżący ubiega się o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, wymagające wykazania interesu publicznego, kiedy skarżący ubiega się o udzielenie informacji publicznej, które nie wymaga wykazania przez wnioskodawcę żądanych przesłanek;

- art. 6, 7, 107 § 3 kpa w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez niezamieszczenie w uzasadnieniu decyzji imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji publicznej, ani oznaczenia podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej;

- art. 6, 7, 8, 9 i art. 107 § 3 kpa, poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej, uznanej przez organ za przetworzoną, z uwagi na brak interesu publicznego skarżącego bez jednoczesnego wykazania przez organ w decyzji, iż uzyskanie takiej informacji przez skarżącego nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego;

- art. 6, 7, 8, 9 i 10 kpa, poprzez odmowę skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w oparciu o brak po jego stronie interesu publicznego, kiedy organ, przed wydaniem decyzji nie zażądał od skarżącego wykazania takiego interesu, czyli uniemożliwił uzupełnienie akt postępowania o niezbędne informacje, pozwalające na wydanie zgodnej z prawem decyzji.

W odpowiedzi na przedmiotową skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, jako wadliwa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy postępowanie w niniejszej sprawie było prowadzone przez podmiot zobowiązany zgodnie z regulacjami ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.).

Generalną zasadą wyrażoną w wyżej powołanym akcie prawnym jest nieograniczony dostęp do informacji publicznej (art. 2 omawianej ustawy). Osoba żądająca dostępu do informacji publicznej nie musi zaś wykazywać istnienia po jej stronie interesu prawnego lub faktycznego w uzyskaniu tej informacji.

Pewne odstępstwo od powyższej reguły wprowadził art. 3 ust. 1 pkt 1 przedmiotowej ustawy, stanowiąc że informacja publiczna nosząca znamiona informacji przetworzonej, może być udostępniona w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sformułowanie powyższej normy prawnej prowadzi więc do konkluzji, że w sytuacji, gdy przedmiotem wniosku składanego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest informacja przetworzona, na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia było ustalenie tego, od jakiego momentu powyższy obowiązek obciąża wnioskodawcę. Udzielając odpowiedzi na powyższe pytanie należy podkreślić, że wnioskodawca składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie musi wiedzieć tego, czy dla jej udostępnienia organ będzie musiał wykonać jakąś pracę dodatkową w postaci np. zestawień, czy porównań. Stąd też jako nieracjonalne jawią się twierdzenia, że już na etapie składania wniosku strona wnioskująca musiałaby wykazywać istnienie po jej stronie interesu publicznego. Byłoby to także sprzeczne z regulacją art. 2 omawianej ustawy.

Ocena żądanej informacji publicznej pod kątem tego, czy posiada ona cechy informacji przetworzonej, czy jest informacją prostą, należy więc do organu, do którego trafia wniosek. Tak więc to dopiero adresat żądania dokonuje kwalifikacji tej żądanej informacji jako prostej lub przetworzonej. W sytuacji zaś, gdy dojdzie do przekonania, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, musi poinformować o tym wnioskodawcę, wzywając jednocześnie do wykazania, że udzielenie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że okolicznością niesporną jest, iż strona zobowiązana do udzielenia informacji zakwalifikowała żądaną informację jako należącą do kategorii informacji przetworzonej.

Poza sporem pozostaje również to, że adresat wniosku nie poinformował wnioskodawcy o powyższej konkluzji i nie wezwał do wykazania istnienia interesu publicznego.

W świetle powyższego, organ wydając decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji z powodu niewykazania istnienia interesu publicznego, zadziałał przedwcześnie.

Wydając skarżoną decyzję organ uniemożliwił de facto stronie wykazanie występowania u niej interesu publicznego, ewentualnie uniemożliwił wnioskodawcy podjęcie polemiki z twierdzeniem, że żądana informacja jest informacją przetworzoną.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do uwzględnienia oceny prawnej wyrażonej przez tutejszy Sąd w powyższym uzasadnieniu.

W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

-----------------------

4