Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 442/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194, art. 47, art. 49 par. 1, art. 178, art. 197, art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1260/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1260/15 odrzucił zażalenie M.W. wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. odrzucające skargę M.W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w G. z dnia [..] czerwca 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami na rok 2014 oraz zwrócił stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił skargę M.W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami na rok 2014 z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi.

Przesyłka zawierająca odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem została doręczona skarżącemu w dniu 5 listopada 2015 r.

W dniu 10 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia. Skarżący podniósł, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu, gdyż wezwanie odebrała żona, z którą jest w konflikcie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 listopada 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 10 listopada 2015 r., poprzez złożenie podpisanego odpisu zażalenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W odpowiedzi na wezwanie w dniu 1 grudnia 2015 r. skarżący nadesłał podpisane przez siebie pismo tut. Sądu z dnia 3 listopada 2015 r., dotyczące doręczenia odpisu postanowienia z dnia 28 października 2015 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, poprzez złożenie oświadczenia, jaki ma charakter korespondencja przesłana przez skarżącego w dniu 1 grudnia 2015 r.- podpisane przez skarżącego pismo sądu.

Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. skarżący podtrzymał zażalenie na postanowienie z dnia 28 października 2015 r. Ponadto oświadczył, że pismo sądu zostało przez niego podpisane omyłkowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) i uznał, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia przez sąd o skutkach niewykonania obowiązku wynikającego z wezwania nie uzupełnił braku formalnego zażalenia. Zdaniem Sądu I instancji bezsporny jest fakt, iż przesłane przez skarżącego, pismo Sądu z dnia 3 listopada 2015 r., nie stanowi odpisu zażalenia z dnia 10 listopada 2015 r.

Ponadto WSA podkreślił, że stosownie do treści uchwały NSA z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów pisma i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym zażalenia, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że "ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów, reprezentowanej tak w judykaturze, jak i orzecznictwie".

W zażaleniu na powyższe postanowienie M.W. wniósł o jego zmianę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań jest zawarty w art. 47 p.p.s.a., obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich stronom. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod wynikającym z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. rygorem odrzucenia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że stosownie do treści prawidłowo przywołanej przez WSA uchwały z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym pisma, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów, reprezentowanej tak w judykaturze, jak i orzecznictwie. Rolą sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek.

Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 listopada 2015 r. – pismem skutecznie doręczonym w dniu 27 listopada 2016 r. (k. 29 akt sądowych) – wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia – poprzez złożenie podpisanego odpisu zażalenia. Skarżący w otwartym terminie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w dniu 1 grudnia 2015 r. nie nadesłał jego odpisu lecz podpisane przez siebie pismo WSA w G. z dnia 3 listopada 2015 r., dotyczące doręczenia odpisu postanowienia z dnia 28 października 2015 r.

W tej sytuacji, zgodnie z podanym w zarządzeniu rygorem, stosowanie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie skarżącego należało odrzucić, co też prawidłowo uczynił Sąd I instancji.

Stosownie do ww. uchwały z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia, jest zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

PM