Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 808/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. K. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Rady Miasta [...]

z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" w [...] w części obejmującej § 6 pkt 1 uchwały. Jak wynika ze skargi została ona poprzedzona pismem strony z dnia [...] czerwca 2007r. wzywającym Radę Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r., w sprawie o sygn. II SA/Bd 167/07 Sąd odrzucił skargę K.F. z dnia [...] stycznia 2007 r. dotyczącą tej samej części uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2007 r.. Jak wynika

z treści uzasadnienia omawianego postanowienia, skarga strony została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa – pismo z dnia [...] października 2006 r., jednakże została wniesiona z uchybienie terminu.

Należy w związku z tym wskazać, podzielając stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2002 r. w składzie 7 sędziów, sygn. akt OSA 2/02 (ONSA 2003/1/2), iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi

w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Tym samym kolejne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie mogą być traktowane jako wezwania w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) jest odpowiednikiem środka odwoławczego, o jakim mowa w art. 52 § 4 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zaś środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem

art. 78 Konstytucji.

W związku z powyższym Sąd uznał wniesienie skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak z sentencji.