Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 249/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2007. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący J. K., wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję, złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

W jego uzasadnieniu powołał się na wadliwość skarżonej decyzji, prowadzoną obecnie egzekucję administracyjną z rachunku bankowego oraz ze świadczenia rentowego. Podał, że egzekucyjne zaspakajanie roszczenia, powoduje trudności w wywiązywaniu się z bieżących zobowiązań podatkowych i innych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej, która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3. Z kolei, na Sądzie spoczywa obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności zarówno wskazanych we wniosku, jak i w nim niepodniesionych, ale możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, dostępne w CBOiS; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964).

W rozpoznawanej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący powołał się na swoją trudną sytuację finansową spowodowaną prowadzoną wobec niego egzekucją administracyjną i problemami z regulowaniem bieżących zobowiązań podatkowych i innych.

Rozpoznając wniosek skarżącego, Sąd stwierdził, że uzasadnienie tego wniosku jest dosyć lakoniczne, gdyż w istocie skarżący nie wykazał trudnych do odwrócenia skutków czy realnej groźby wystąpienia poważnej szkody majątkowej w związku z prowadzoną wobec niego egzekucją administracyjną. Skarżący nie wyjaśnił na czym miałoby polegać owe uszczuplenie majątku, jak również nie wykazał realnego zagrożenia dla sytuacji finansowej skarżącego w postaci przymusowej egzekucji określonej decyzją należności. Jedynie w sposób ogólnikowy wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pozbawienie skarżącego środków do regulowania bieżących należności.

Sąd wskazuje, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.

Sąd w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy dostrzegł, że organ administracyjny dochodzi roszczeń w związku z nadaniem decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności i uprawdopodobnieniem, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej). Organ egzekucyjny prowadzi egzekucję stosując dopuszczone prawem środki, tj. zajęcie rachunku bankowego oraz świadczenia emerytalnego i obciążenie nieruchomości hipoteką. Niewątpliwie jest to dla skarżącego duża niedogodność, nie mniej jednak wskazać należy, skarżący otrzymuje stałe świadczenie (rentę), prowadzi działalność gospodarczą (średni miesięczny dochód [...] zł), zaś przedmiotowa egzekucja prowadzona jest z poszanowaniem zasad wynikających z art. 79 § 3 i art. 84 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tzn. z zachowaniem kwoty wolnej od egzekucji i skarżący nie zostaje pozbawiony źródła utrzymania. Dodatkowo Sąd, na wniosek skarżącego zwolnił go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawach o sygn. akt I SA/Sz 266/13, I SA/Sz 248/13 i I SA/Sz 249/13, biorąc pod uwagę wysokość wpisu oraz właśnie fakt prowadzenia wobec niego egzekucji administracyjnej.

Wskazane okoliczności w ocenie Sądu nie uzasadniają zatem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, gdyż powyższe stałoby w sprzeczności z podjętymi wobec skarżącego prawnymi środkami zarówno przez organy administracji jak Sąd.