Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1175/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 9 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Klubu Sportowego [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Go 1175/10

Uzasadnienie

Pismem z [...] października 2010 r. skarżący Klub Sportowy [...] złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2010 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] wydanej w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości w kwocie 1203 zł.

Pismo to było kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wpłynęło do niego 27 października 2010 r. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że jest on spowodowany szczególnie ważnym interesem strony. Stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i decyzja Prezydenta Miasta ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego zostały wydane wbrew obowiązującym przepisom prawa, ponadto nie mają one żądnego oparcia w materiale dowodowym sprawy. Prowadzenie egzekucji na podstawie takiej decyzji, której uzasadnienie nie koresponduje z zasadami postępowania podatkowego naraża stronę na znaczną stratę finansową, której w przyszłości nie będzie można naprawić. Strona będzie zmuszona wykonać zobowiązanie podatkowe, z którego mocą ustawy jest zwolniona.

Na zakończeniu tego pisma, stwierdzono, że w razie przekazania akt spawu Wojewódzk9emu Sądowi Administracyjnemu strona prosi o potraktowanie tego wniosku jako wniosku kierowanego wprost do sadu. W takim przypadku wnosi o przesłanie powyższego wniosku do sądu , w ślad za złożoną wcześniej skargą.

Skargę, co wynika z akt sadowych została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wysłana 18 listopada 2010 r. a wpłynęła do tutejszego sądu 22 listopada 2010 r.

Wyżej opisany wniosek strony z dnia [...] października 2010 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji, został do sądu przekazany przez Prezydenta Miasta przy piśmie z [...] listopada 2010 r. (k. 20 akt sądowych). Wynika z niego że wniosek otrzymał on od Samorządowego Kolegium Odwoławczego 19 listopada 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w mysl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza , że chodzi o taką szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia , ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony, wprowadzonej w art.61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady, wynikającej z art. 61 §1 cyt. ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt l GZ 170/06 (niepubl.) oraz z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt l OZ 149/10 (publ. CBO). Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w pełni go podziela. W świetle powyższego należy stwierdzić, że okoliczności, przedstawione we wniosku skarżącego stowarzyszenia o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Lakoniczność przesłanek przedstawionych przez pełnomocnika skarżącej Spółki nie pozwala na przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Strona argumentując zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji użyła trybu przypuszczającego, natomiast nie wykazała jakichkolwiek konkretnych przesłanek, na podstawie których uprawdopodobniłaby zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżące stowarzyszenie nie wykazało również w jakiejkolwiek mierze, że zapłata należności, określonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia - w przypadku wzruszenia decyzji, na podstawie której należności te byłyby wyegzekwowane. Nie przedstawiło także jakiejkolwiek dokumentacji finansowej, która wskazałaby na zachwianie kondycji finansowej stowarzyszenia. Trzeba wskazać w tym miejscu, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, ale co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.