Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 704/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 6 lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odmówić T. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 6 września 2010r. T. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, iż jest emerytem, nie posiada innych źródeł dochodu. Jest inwalidą o znacznym stopniu niepełnosprawności, po zawale choruje na nadciśnienie i przerost gruczołu krokowego. Poza wysokimi wydatkami na leki ponosi koszty zabiegów rehabilitacyjnych w prywatnych gabinetach. Ponosi koszty dojazdów do lekarzy. Żona skarżącego jest inwalidką II grupy, cierpi na nadciśnienie i cukrzycę. Ma bardzo duże kłopoty z poruszaniem się. Również korzysta z rehabilitacji. Skarżący posiada mieszkanie o pow. 38,66 m2. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 2.436 zł, zaś jego żona w wysokości 1.288 zł.

W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy, referendarz, pismem z dnia 14 września 2010r., zobowiązał go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych, które uznał za niezbędne do ustalenia rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej wnioskodawcy. Pouczono także wnioskodawcę że niezastosowanie się do treści wezwania spowoduje rozpoznanie wniosku w oparciu o posiadane dokumenty i oświadczenia.

Skarżący przedłożył wyciągi z rachunku bankowego, z którego wynika, iż w dniu 2 sierpnia 2020r. zlikwidowana została lokata na kwotę 3.050,74 zł oraz lokata na kwotę 6 218,20 zł. Natomiast dniu 16 sierpnia 2010r. zlikwidowana została lokata na kwotę 99 167,93 zł. Na te kwoty założone zostały ponowne lokaty.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi – w tym z zobowiązaniami kredytowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 100 zł. Skarżący posiada oszczędności na kwotę ponad 100 tys. zł, który to fakt zataił podczas wypełniania formularza PPF pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącego stać na poniesienie wszelkich kosztów które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego.

Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.