Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 14/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
658
Hasła tematyczne: Inne
Koszty postępowania
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność
Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 27, art. 26 ust. 2, art. 33 ust. 3, art. 47
journal: Dz.U. 2017 poz 2203
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych
article: art. 149, art. 200, art. 209
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 16 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2020 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wypłaty dotacji 1) stwierdza bezczynność Starosty [...]; 2) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązuje Starostę [...] do podjęcia czynności w celu ustalenia wysokości i przekazania dotacji w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku; 4) zasądza od Starosty [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A.B.


UZASADNIENIE

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (dalej: skarżąca, spółka) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaniechanie Starosty [...] (dalej: organ) w postaci braku wypłaty dotacji, o której mowa w art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2017 poz. 2203, dalej: u.f.z.o.), za miesiąc wrzesień 2019 r. na rzecz B w S., dla której spółka jest organem prowadzącym.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.z.o. poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że dla B w S. nie należy się dotacja za cały rok budżetowy 2019 z uwagi na nieprzekazanie danych do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września roku bazowego, tj. roku 2018 w sytuacji, w której przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie,

2) art. 33 ust. 3 u.f.z.o. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, w której przepis ten aplikuje się do przedmiotowego stanu faktycznego i wyłącza obowiązek przekazania danych do systemu informacji oświatowej dla B w S.,

3) art. 26 ust. 2 w zw z art. 34 ust. 1 u.f.z.o. poprzez nieprzekazanie dotacji, o której mowa w art. 26 ust. 2 w/w ustawy, w terminie do ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego za miesiąc wrzesień 2019 r.,

Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z pisma z dnia 10 października 2019 r., w którym skarżąca wskazuje organowi przepisy, które zostały naruszone na okoliczność wezwania organu do zaprzestania naruszania prawa, odpisu z Ewidencji Szkół i Placówek na okoliczność tego, że B w S. została założona w roku 2015, lecz rozpoczęła działalność w roku 2019, a więc na okoliczność tego, że art. 33 ust. 3 u.f.z.o. powinien mieć w tymże przypadku zastosowanie. Na podstawie art. 146 § 1 oraz 2 p.p.s.a. wniosła o uznanie bezskuteczności czynności polegających na zaniechaniu wypłaty dotacji oświatowej, o której mowa w art. 26 u.f.z.o. na rzecz B w S., uznanie obowiązku organu do wypłaty dotacji oświatowej, o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym oraz o zasądzenie kosztów niniejszego postępowania od organu administracji publicznej na rzecz skarżącej wedle norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wskazano, że skarżąca nie figuruje w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2018 r., czym nie spełnia warunku z art. 33 ust. 1 pkt 2 u.f.z.o., brak jest także podstaw do zastosowania art. 33 ust. 3, ponieważ wyłączenie wynikające z tego przepisu dotyczy placówek o których mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) (pkt 4), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (...) (pkt 8).

Zgodnie z art. 47 u.f.z.o., czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W rozpoznanej sprawie skarżąca złożyła skargę na zaniechanie wypłaty dotacji, o której mowa w art. 26 u.f.z.o. Skoro czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania takiej dotacji stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to tym samym ich niepodjęcie może być zaskarżone skargą na bezczynność polegającą na zaniechaniu dokonania czynności przez organ (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 p.p.s.a.).

Skarżąca mogła więc domagać się stwierdzenia bezczynności organu w rozpoznanej sprawie. Sąd stwierdza, że warunki dopuszczalności skargi zostały dochowane (pismo skarżącej do organu z dnia 23 grudnia 2019 r., k. 19 akt sądowych).

Odnosząc się do meritum sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca, będąca szkołą niepubliczną policealną, domagała się dotacji za wrzesień 2019 r., należnej jej na podstawie art. 26 ust. 2 u.f.z.o. Zgodnie z tym przepisem, niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty, dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego.

Warunki przekazania dotacji zostały określone w art. 33 u.f.z.o. Jak z niego wynika, dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26 i art. 28-32, są przekazywane pod warunkiem, że: 1) organ prowadzący przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę oraz placówkę, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, przekaże organowi dotującemu informację o planowanej liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, nie później niż do dnia 30 września roku bazowego - w przypadku dotacji, o których mowa w art. 15, art. 17, art. 19, art. 21, art. 26 ust. 1, 2, 5 i 8, art. 29, art. 30, art. 31 ust. 1 i 1a oraz art. 31a ust. 1; 2) przedszkole, inna forma wychowania przedszkolnego, szkoła oraz placówka, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, przekaże dane do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września roku bazowego - w przypadku dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32.

Stosownie natomiast do art. 33 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do placówek wychowania przedszkolnego, szkół oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, które rozpoczynają działalność po dniu 30 września roku bazowego i uzyskały, do dnia 30 września roku bazowego, wpis do ewidencji, o której mowa w art. 168 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, lub na podstawie wniosku, złożonego do dnia 30 września roku bazowego, uzyskały zezwolenie, o którym mowa w art. 88 ust. 4 pkt 1 lub art. 90 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe.

Skarżąca uważała, że przepis ten ma do niej zastosowanie i była ona zwolniona z obowiązku przekazania danych do systemu informacji oświatowej wg stanu na dzień 30 września 2018 r. (rok bazowy – art. 2 pkt 25 u.f.z.o.), bowiem uzyskała wpis do ewidencji przed tą datą (a ściślej w 2015 r.), a działalność rozpoczęła 1 września 2019 r., a więc po 30 września roku bazowego - 2018 r. (wyciąg z ewidencji szkół i placówek niepublicznych Powiatu [...] – akta administracyjne, wydruk z Rejestru Szkół i Placówek Oświatowych – System Informacji Oświatowej, k. 5 akt sądowych).

Organ z kolei uważał, że zwolnienie z art. 33 ust. 3 ustawy dotyczy placówek wychowania przedszkolnego, szkół oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe (poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne udzielające dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a także pomocy uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu; młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki wychowawcze dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, realizację odpowiednio obowiązku, o którym mowa w art. 31 ust. 4, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki; placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania). Skarżąca nie jest żadną z nich (odpowiedź na skargę – k. 12 akt sądowych).

Zdaniem Sądu, organ nie miał racji.

Jak wynika ze wspomnianego art. 33 ust. 3 u.f.z.o., przepis ten zwalnia z obowiązku przekazania danych do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września roku bazowego nie tylko wymienione przez organ placówki. Przepis ten wprost stanowi, że przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do: "placówek wychowania przedszkolnego", "szkół" oraz "placówek, o których mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe".

Zgodnie z art. 2 pkt 19) u.f.z.o., przez "placówkę" należy rozumieć jednostki organizacyjne wymienione w art. 2 pkt 3-8 i 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe. Przepis art. 33 ust. 3 u.f.z.o. wskazuje, że zwolnienie dotyczy placówek, o których mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe. Są to – jak wskazał organ – poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne udzielające dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a także pomocy uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu (art. 2 pkt 6); młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki wychowawcze dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, realizację odpowiednio obowiązku, o którym mowa w art. 31 ust. 4, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki (art. 2 pkt 7); placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania (art. 2 pkt 8).

Organowi umknął jednak fakt, że przepis art. 33 ust. 3 u.f.z.o. wymienia też "szkoły". Ich definicję zawiera art. 2 pkt 27 u.f.z.o. stanowiąc, że przez "szkołę" należy rozumieć publiczną i niepubliczną szkołę, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, publiczną szkołę artystyczną oraz niepubliczną szkołę artystyczną o uprawnieniach publicznej szkoły artystycznej. Przepis art. 18 ustawy – Prawo oświatowe wymienia: szkoły publiczne i niepubliczne, które dzielą się na następujące typy: 1) ośmioletnią szkołę podstawową; 2) szkoły ponadpodstawowe: a) czteroletnie liceum ogólnokształcące, b) pięcioletnie technikum, c) trzyletnią branżową szkołę I stopnia, d) trzyletnią szkołę specjalną przysposabiającą do pracy, e) dwuletnią branżową szkołę II stopnia, f) szkołę policealną dla osób posiadających wykształcenie średnie lub wykształcenie średnie branżowe, o okresie nauczania nie dłuższym niż 2,5 roku.

Wśród tych szkół wymieniono szkołę policealną, co oznacza, że skarżąca jest "szkołą", o której mowa w art. 33 ust. 3 u.f.z.o. i w związku z tym podlega zwolnieniu, o którym mowa w tym przepisie. Organ miał zatem obowiązek podjąć czynności zmierzające do ustalenia wysokości i przekazania dotacji.

Stosownie do art. 149 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b).

W rozpoznanej sprawie Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności (pkt 1 sentencji), która miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa (pkt 2 sentencji), w związku z tym Sąd zobowiązał organ do pojęcia czynności w celu ustalenia wysokości i przekazania dotacji w ciągu 30 dni od uprawomocnienia się wyroku (pkt 3 sentencji). O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 209 p.p.s.a. (pkt 4 sentencji).

A.B.