Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 57/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2014 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na bezczynność P spółki z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od P spółki z o.o. na rzecz strony skarżącej Fundacji [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2014 roku Fundacja [...] wniosła skargę na bezczynność P Sp. z o.o. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej tj. naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej ( dz. U. z 2013 poz. 1447) Zarzucając powyższe wnosiła o :

- zobowiązanie spółki do załatwienia sprawy wszczętej wnioskiem skarżącego z dnia [...] stycznia 2014 roku w terminie 14 dnia od dnia doręczenia spółce prawomocnego wyroku wraz z aktami,

- nałożenie na spółkę grzywny w wysokości dwukrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim w oparciu o art. 149 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

- zasądzenie od spółki na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Powyższa skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny;

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 roku Fundacja [...] zwróciła się do P Spółka z o.o. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie treści umowy zawartej przez spółkę z R.G. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą ,, R.G.", a także informacji na temat przedmiotu pomocy prawnej i merytorycznej udzielonej przez spółkę Urzędowi Marszałkowskiemu, w tym treści umowy dotyczącej tej pomocy i wytworzonych w tej sprawie dokumentów.

Pismem z dnia [...] lutego 2014 roku spółka zwróciła się do R.G. o wyrażenie zgodna udostępnienie wnioskującej Fundacji informacji dotyczącej treści i warunków umowy zawartej pomiędzy spółką i firmą ,,R.G.".

Jednocześnie pismem z dnia [...] lutego 2014 roku, doręczonym fundacji dnia 20 lutego 2014 roku spółka poinformowała, że w związku z zastrzeżeniem poufności co do treści i warunków zawartej umowy z R.G. pismem z dnia [...] lutego 2014 roku zwróciła się do R.G. o wyrażenie zgody na udostępnienie informacji w tym zakresie. Podała również, że stanowisko R.G. zostanie fundacji przedstawione niezwłocznie po jego uzyskaniu. Spółka nie wskazała w powyższym piśmie terminu udostępnienia informacji w tym zakresie. Udzielił natomiast informacji na temat pomocy prawnej i merytorycznej udzielonej Urzędowi Marszałkowskiemu i w tym zakresie wnosząca skargę fundacja nie zarzucała spółce bezczynności.

Pismem z dnia [...] maja 2014 roku R.G. nie udzielił zgody na udostępnienie informacji dotyczącej treści i warunków umowy zawartej ze spółką

Decyzją z dnia [...] maja 2014 roku P Spółka z o.o. powołując się na art. 5 ust. 2, art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego odmówiła udzielenia fundacji informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji spółka powołała się na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ponieważ umowa zawarta przez spółkę z firmą R.G. objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji postanowiono odmówić fundacji udzielenia informacji publicznej w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę P Spóła z o.o. wnosiła o umorzenie postępowania w związku z podjęciem decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o oddalenie wniosku o nałożenie grzywny. W uzasadnieniu podkreślono, że w związku z zajęciem stanowiska przez spółkę w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji w formie decyzji administracyjnej, postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania spółki do udzielenia tej informacji stało się bezprzedmiotowe i powinno zostać w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzone. Natomiast fakt, że przewlekłość postępowania w rozpatrywanej sprawie wynikła z przyczyn w istotnym stopniu od spółki niezależnych (oczekiwanie na odpowiedź od R.G.), uzasadnia oddalenie wniosku o nałożenie z tego tytułu grzywny. Nadto spółka zwróciła uwagę na znaczną ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej kierowanych przez organizacje ekologiczne dotyczące nierzadko przekazania znacznej ilości danych.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 roku Fundacja [...] cofnęła skargę na bezczynność, wnosząc jednocześnie o zasądzenie od spółki na rzecz fundacji kosztów postępowania sądowego tj. wpisu oraz wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego będącego radcą prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112 poz. 1198 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p.") przewidziano, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Natomiast w myśl art. 1 ust. 2 przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż P sp. z o.o. jako podmiot wykonujący zadania publiczne zobowiązana była do udzielenia informacji, o którą zwróciła się Fundacja [...] wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r., zaś informacja ta miała charakter informacji publicznej. Spółka jest przedsiębiorstwem energetycznym. Jako przedsiębiorstwo energetyczne, zgodnie z art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku – Prawo energetyczne ( t.j. Dz. U. z 2012 r., nr poz. 1059) należy rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi. Zgodnie z wpisem zwartym zawartym w dziale 3 z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego dla spółki, podmiotem jej działalności jest między innymi wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucja i handel energią elektryczną, wytwarzanie paliw gazowych, sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych. Stanowisko, zgodnie z którym przedsiębiorstwo energetyczne jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, zostało także potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 15 października 2013 roku sygn. akt I OSK 1212/2013 Sąd ten stwierdził, że przedsiębiorstwa energetyczne w związku z powierzeniem im zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa energetycznego kraju są przedsiębiorstwami użyteczności publicznej i wykonują zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie o informacji publicznej. Wniosek Fundacji z dnia [...] stycznia 2014 roku dotyczył spraw związanych z wykonywaniem przez spółkę powierzonych jej zadań publicznych.

Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej określają również sytuacje, kiedy dostęp do takiej informacji jest ograniczony ( art. 5). Między innymi stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 2 powołanej ustawy, prawo dostępu do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W przypadku gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stwierdzi, że zachodzą okoliczności uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy winien wydać w tym przedmiocie decyzję.

Udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z treścią art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1, podmiot obowiązany do jej udzielenia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności, w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w powyższych terminach.

Wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej nie wymaga uprzedniego wyczerpania toku instancji, o jakim mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013 r. poz. 267 określanej dalej jako k.p.a.), ponieważ ustawa o dostępie do informacji publicznej jest ustawą szczególną, regulującą w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej. Wobec tego jej uregulowania decydują o trybie postępowania w tych sprawach a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie tylko wtedy, gdy przepisy u.d.i.p. tak stanowią. Ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jedynie w art. 16 ust. 2, a więc należy wyłączyć stosowanie przepisów k.p.a. do faz poprzedzających wydanie decyzji. Środków zaskarżenia w razie bezczynności nie przewiduje też ustawa o dostępie do informacji publicznej. Oznacza to, że w postępowaniu o udostępnienie informacji przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. nie mają zastosowania. Ta ostatnia uwaga dotyczy również art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., gdyż tryb przewidziany w tych przepisach odnosi się do aktów i czynności, a nie bezczynności podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 1999/13).

Jak wynika z pisma skarżącej Fundacji z dnia [...] lipca 2014 roku P Spółka z o.o. wydała decyzję noszącą datę [...] maja 2014 roku, w której to decyzji odmówiono skarżącemu udzielenie informacji publicznej. Powyższe znajduje potwierdzenie również w odpowiedzi na skargę przez P oraz przekazanych przez spółkę aktach sprawy, w których znajduje się powyższa decyzja. W oparciu o powyższe Fundacja cofnęła skargę w oparciu o przepis art. 60 p.p.s.a., domagając się zasądzenia od organu zwrotu poniesionych przez nią kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Mając na uwadze powyższe powody cofnięcia skargi, Sąd uznał za skuteczne powyższe cofnięcie, stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Ponieważ cofnięcie skargi jest następstwem rozpatrzenia wniosku Fundacji w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, należy stwierdzić, że nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, co w świetle art. 60 p.p.s.a by uzasadniało uznanie cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w niniejszym postępowaniu dotyczącym bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenie informacji publicznej Sąd nie bada zasadności decyzji wydanej w dniu [...] maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia tej informacji. Ta decyzja nie stanowi przedmiotu postępowania, nie podlega merytorycznej ocenie w niniejszej sprawie.

Sąd w niniejszej sprawie stwierdził, że oświadczenie o cofnięciu skargi złożone zostało w konsekwencji rozpatrzenia wniosku skarżącego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej- wydania decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Rozpatrzenie tego wniosku nastąpiło jednak w okresie, gdy podmiot zobowiązany do jej udzielenia znajdował się już w bezczynności z uwagi na upływ terminów określonych w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a - Sąd orzekł o umorzeniu postępowania .

Jednocześnie uwzględniając fakt, iż dopiero po wniesienie skargi doszło do usunięcia bezczynności, a tym samym do uwzględnienia skargi - Sąd na podstawie art. 201 w zw. z art. 54§ 3 p.p.s.a i art. 205 p.p.s.a. - orzekł o zwrocie skarżącemu przez organ poniesionych przez niego kosztów postępowania tj. wpisu w wysokości 100 złotych, wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego będącego radcą prawnym w wysokości 240 złotych w oparciu o § 2 , § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013 r. poz. 490) oraz 17 złotych tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa procesowego.