Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 661/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 1, § 2 ust. 3 pkt 12
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia O. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1882/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi O. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 listopada 2015 r. O. W. wniosła do WSA w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 października 2015 r. uchylającą decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 25 kwietnia 2014 r. ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 192 539 zł w całości i ustalającą podatek ten w kwocie 192 524 zł.

W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gdańsku skarżąca wskazała kwotę 198 000 zł jako wartość przedmiotu sporu.

Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1882/15, Przewodniczący Wydziału I WSA w Gdańsku zarządził dochodzenie w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia i ustalił je na kwotę 192 524 zł.

Następnie, zarządzeniem z dnia 22 lipca 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2000 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej w skrócie "rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r."). Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W zażaleniu na to zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie, bowiem – w jej ocenie – narusza § 2 pkt 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały.

Sposób określenia w art. 231 zd. pierwsze p.p.s.a. spraw, w których pobiera się wpis stosunkowy, stanowi znaczne uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są bowiem należności pieniężne, lecz akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. Z tego względu uregulowanie zawarte w § 1 zdanie pierwsze z dnia 16 grudnia 2003 r. lepiej oddaje istotę wpisu stosunkowego w sprawach rozpatrywanych przed sądem administracyjnym. W tym przepisie, określającym procentowo wysokość wpisu stosunkowego w zależności od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest mowa o tym, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat ,M. Niezgódka-Medek, LEX 2011).

W rozpoznawanej sprawie takim aktem jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 października 2015 r., którą na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), uchylono decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 25 kwietnia 2014 r. ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 192 539 zł w całości i ustalono podatek ten w kwocie 192 524 zł. Należnością pieniężną jest więc, jak prawidłowo wskazał Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu z dnia 20 stycznia 2016 r. ustalona przez organ odwoławczy kwota zobowiązania (192 524 zł), od której bez wątpienia należny jest wpis stosunkowy stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem wysokość wpisu stosunkowego wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 100 000 zł. Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia kształtowała się na poziomie 192 524 zł, to w myśl cytowanej regulacji wpis stosunkowy w kwocie 2 000 zł został obliczony prawidłowo.

Wobec tego - wbrew twierdzeniu strony – nie mógł w sprawie mieć zastosowania § 2 ust. 3 pkt 12 z dnia 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Wpis należny jest w tej wysokości, gdy zaskarżeniem objęte są akty nie kreujące należności pieniężnej. Przedmiotem wówczas sprawy toczącej się przed organem podatkowym nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale na przykład ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika, o której mowa w art.116 § 1 Ordynacji podatkowej, czy też ustalenie zasadności umorzenia należności pieniężnych (art.67a Ordynacji podatkowej), a nie wysokość tej należności czy sposobu jej obliczania.

W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.