Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 151/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-16 00:00:00+02:00 ()
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. z dnia 21 grudnia 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 7 czerwca 2009 r. o dostęp do informacji publicznej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W treści formularza wniosku A. K. oświadczył, że mieszka w Wielkiej Brytanii, pozostaje bez dochodu, a gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z matką i utrzymuje się z osiąganego przez nią dochodu, tj. świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 2683,44 zł brutto.

W dodatkowym oświadczeniu – piśmie z dnia 21 grudnia 2010 r. – skarżący wskazał, że jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i samodzielnej egzystencji.

Pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. skarżący został wezwany do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających majątek, dochody oraz stan rodzinny tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym, dokumentu wskazującego na aktualną wysokość świadczenia z ZUS wymienionego w rubryce 10. formularza wniosku (względnie odcinak tego świadczenia za jeden z ostatnich trzech miesięcy), a także orzeczenia lekarskiego, względnie innego dokumentu urzędowego potwierdzającego niezdolność skarżącego do pracy i samodzielnej egzystencji. W wezwania zakreślono termin 14 dni.

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego, na adres pełnomocnika do doręczeń, w dniu 13 stycznia 2011 r.

Pismem z dnia 27 stycznia 2011 r. uzupełnionym w dniu 8 kwietnia 2011 r. skarżący wystąpił o przedłużenie zakreślonego terminu z uwagi na posiadanie miejsca zamieszkania za granicą.

Zarządzeniem referendarza sądowego, po rozpoznaniu opisanego wniosku, termin do złożenia dokumentów źródłowych został przedłużony skarżącemu do dnia 27 maja 2011 r. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 maja 2011 r., niemniej jednak skarżący nie złożył żądanych dokumentów w przedłużonym terminie.

W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony.

W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony.

Przede wszystkim skarżący w ogóle nie wykazał sytuacji majątkowej w prowadzonym gospodarstwie domowym. Wezwany bowiem do złożenia w tym zakresie dokumentu potwierdzającego zarówno rodzaj, jak też wysokość podanego w oświadczeniu źródła utrzymania, nie złożył takiego dokumentu. Dokumentu takiego skarżący nie przedstawił mimo, iż wskazane świadczenie wymienił kwotowo opisując je przy tym jako wyłączne źródło utrzymania prowadzonego wspólnie z matką gospodarstwa domowego.

Nadto, skarżący nie przedstawił wykazów z posiadanych rachunków bankowych ani dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym, czyli nie złożył dokumentów, które w zestawieniu z podanymi źródłami utrzymania umożliwiłyby ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych, tj. możliwości uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz ewentualnych, dalszych kosztów sądowych.

W konsekwencji, A. K. nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.