Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1420/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska( spr.) Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski WSA-del. Renata Detka Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego S. G. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1420/01

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] 2001, wydaną na podstawie art.48 , art.80 ust.2 pkt l, art.83 ust.l ustawy z dnia 7.07.1994r Prawo budowlane / Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz art. 104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał S. G. dokonanie rozbiórki gnojownika o wymiarach w rzucie 3,80 x 3,65 m o ścianach murowanych i wybetonowanym dnie wraz ze zbiornikiem na gnojownicę znajdującym się w obrębie gnojownika wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce w D. gmina M. W uzasadnieniu decyzji wskazał , że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i przeprowadzonej w dniu [...] 1999r kontroli oraz oględzin w dniu [...] 2000r ustalono , że na działce w D. znajduje się wyżej opisany gnojownik, dobudowany bezpośrednio do budynku inwentarskiego od jego południowej strony i około 50 cm od wschodniej granicy z działką sąsiednia. Gnojownik ma trzy murowane ściany z kamienia o wysokości 40-50 cm , wybetonowane dno oraz zbiornik na gnojownicę z kręgów betonowych głębokości około l m z betonowym włazem. Obecny właściciel obiektu S. G. oświadczył , że gnojownik w obecnym usytuowaniu istnieje od 1976r.

Jego ojciec wykonał ściany z kamienia i zbiornik na gnojownicę. Dno gnojownika stanowił grunt W takim stanie gnojownik był użytkowany do 1995r. Wówczas to Państwowa Terenowa Inspekcja Sanitarna w K. nakazała usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli . Właśnie dlatego inwestor S. G. w lipcu 1995r wykonał betonowe dno w obrębie istniejącego gnojownika oraz wybetonował dno w studzience na gnojownicę. Na powyższe roboty nie miał pozwolenia na budowę a jedynie nakaz PTIS w K. zawarty w decyzji z dnia [...] 1995r.

S. S. oświadczyła natomiast , że do 1995r gnojownik jako obiekt budowlany nie istniał, gdyż obornik był składowany bezpośrednio na gruncie.

B. C. również podał, że ścianki gnojownika zostały przez inwestora wykonane dopiero w 1995r.

A. D. przesłuchany w dniu [...] 2000r zeznał , że odwołuje swoje oświadczenie , w którym podał , że będąc na działce inwestora w 1988r widział, że gnojownik miał ścianki z kamienia oraz studzienkę na gnojownicę.

Na podstawie wyjaśnień złożonych przez pracownika PTIS w K. J. G., ustalono , że w dacie przeprowadzenia kontroli przez PTIS gnojownik nie miał ścian , gdyż gdyby takie były , odnotowano by to w protokole kontroli.

Ponieważ inwestor nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających wybudowanie gnojownika przed 1995r, uznano, że zarówno ścianki , jak i dno gnojownika ze zbiornikiem na gnojownicę S. G. wykonał w 1995r bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 28 prawa budowlanego rozpoczęcie budowy przedmiotowego gnojownika, będącego obiektem budowlanym , wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Nakaz zawarty w decyzji PTIS z dnia [...]1995r nie upoważniał inwestora do rozpoczęcia budowy.

Konieczność uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu wynika wprost z art.29 ust. l prawa budowlanego , który to przepis wymienia w sposób enumeratywny obiekty budowlane, których budowa nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Dlatego też na podstawie art. 48 prawa budowlanego orzeczono o rozbiórce przedmiotowego obiektu.

W odwołaniu inwestor zarzucił , że przedmiotowych obiektów nie budował, tylko w 1995r usunął nieprawidłowości stwierdzone decyzją PTIS . Podał , że zgodnie z zaleceniem pokontrolnym PTIS uzyskał zgodę S. S. na usytuowanie gnojownika w dotychczasowym miejscu. Zarzucił , że z dostarczonej przez niego mapy z 1984r w skali l : l 000 wynika, że już wtedy naniesiony był na niej ustęp i zbiornik na gnojownicę.

Decyzją z dnia [...] 2001r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l kpa, po rozpoznaniu odwołania inwestora Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że stanowisko organu I instancji jest prawidłowe.

Uzupełniając stan faktyczny ustalony przez organu I instancji organ odwoławczy stwierdził , że fakt budowy gnojownika w 1995r potwierdzili również Z. S. i A. K.

Skoro inwestor wykonał przedmiotowy obiekt bez uzyskania pozwolenia na budowę, dopuścił się samowoli budowlanej.

Organ administracji obowiązany był zatem wypełnić dyspozycję art.48 ustawy i orzec rozbiórkę obiektu. W myśl tego przepisu właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

Podnoszone w odwołaniu zarzuty nie mogą odnieść skutku, gdyż nakaz zawarty w decyzji PTIS w K. z dnia [...] 1995r nie upoważniał inwestora do wybudowania przedmiotowego obiektu bez uzyskania pozwolenia na budowę.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na po wyższą decyzję S. G. podtrzymał zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Dodatkowo podał , że po wydaniu decyzji przez PTIS w K. w zakreślonym w niej terminie wylał dno gnojownika i studzienki betonem i wzmocnił zaprawą cementową istniejące ścianki gnojownika. Zarzucił , że stan faktyczny został ustalony na podstawie zeznań świadków , z którymi jest od lat skłócony.

Podał , że w protokole PTIS w K. nie ujęto faktu, że przedmiotowy gnojownik przylegał do składowiska obornika S. S.

W odpowiedzi na skargę strona przecina wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w K.

Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.

Stosownie do treści art.28 prawa budowlanego z 1994r roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art.29 i art.30.

Z treści art.29 ust. l pkt łbie prawa budowlanego , obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji wynika, że pozwolenia na budowę nie wymaga m.in. budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym, płyt do składowania obornika oraz szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności do 25 m3.

Wykonanie takich robót budowlanych wymagało zgłoszenia właściwemu organowi (art.30 ust. l pkt l prawa budowlanego).

Jednakże dla oceny legalności wystawienia obiektu budowlanego istotna jest treść przepisów obowiązujących w dacie wybudowania obiektu budowlanego.

Przepis art. 29 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonania przedmiotowych robót budowlanych nie wymieniał gnój o wnika jako obiektu budowlanego na którego budowę nie było wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę.

Dlatego też prawidłowo organy obydwu instancji ustaliły , że na jego wzniesienie było wymagane pozwolenie na budowę.

Zgodnie z wymogami art. 107 kpa organy nadzoru budowlanego szczegółowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy i wyciągnęły logiczne wnioski.

Stosownie do treści art. 48 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części , będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Działania inwestora wyczerpały znamiona tego przepisu , gdyż wzniósł on obiekt budowlany bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Niemniej jednak organ przeoczył , że zgodnie z przepisem art.49 prawa budowlanego nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na właścicielu spoczywa wówczas obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Jeżeli właściciel obiektu budowlanego nie uzyska pozwolenia na użytkowanie, o którym mowa w ust. l, przepis art. 48 stosuje się odpowiednio.

Tak więc stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie , z pominięciem przepisu art.49 prawa budowlanego.

Stosownie do treści art. 145 § l pkt a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy .

Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku .

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.