Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SAB/Bd 3/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 659
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 2, 35 i 36
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2020r. sprawy ze skargi W.P. na przewlekłe postępowanie Poczty Polskiej S.A. w przedmiocie opłat abonamentowych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2018 r. [...] [...] S.A. wysłała do W. P. (Skarżący) upomnienie, które wzywało go do uregulowania zaległych opłat za okres od styczna 2013 r. do marca 2018 r.

Skarżący z uwagi na otrzymane ww. upomnienie skierował pismo z dnia [...] kwietnia 2018 r. (nadane [...] kwietnia 2018 r.), w którym wniósł stosownie do art. 73 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej zwana K.p.a.) o wydanie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów, na podstawie których wobec niego wysunięte zostały roszczenia zapłaty zaległych opłat abonamentowych. Ponadto Skarżący wskazał, że mieszkanie nr [...] przy ul. [...] w B. stanowi własność H. G. (matka żony Skarżącego, która ukończyła 89 lat), z którą wraz z żoną prowadzą wspólne gospodarstwo domowe zgodnie z art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych.

[...] [...] S.A. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej w związku z brakiem realizacji należności z tytułu zaległych opłat abonamentowych przez Skarżącego, przekazał w dniu [...] czerwca 2018 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., tytuł wykonawczy nr [...], obejmujący zobowiązanie z tytułu zaległych opłat abonamentowych za okres od stycznia 2013 r. do marca 2018 r. w kwocie [...]zł, odsetki za zwłokę [...] zł oraz koszty upomnienia w kwocie [...]zł.

W dniu [...] września 2018 r. wpłynęła kolejna korespondencja (nadana [...] września 2018 r.), w której Skarżący poinformował, że nie otrzymał odpowiedzi na pismo z dnia [...] kwietnia 2018 r., co narusza art. 35 i 36 K.p.a. Ponadto Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 38 K.p.a. niewykonanie dyspozycji wskazanych przepisów tej ustawy stanowi oczywiste i rażące naruszenie prawa. Poinformował, że została zajęta jego emerytura na wniosek [...] [...] S.A. Ponownie wniósł o wydanie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów oraz z uwagi na fakt prowadzenia wspólnego gospodarstwa z H. G. od 2012 r., zażądał zwolnienia od opłat abonamentowych i pisemnego poinformowania o tym fakcie. Skarżący uważa, że prowadzenie [...] od 2012 r. wspólnego gospodarstwa domowego z osobą w wieku 75 lat stanowi dodatkowe umotywowanie nieważności wniosku o egzekucję administracyjną i bezzasadności zajęcia świadczenia emerytalnego.

[...] [...] S.A. udzieliła odpowiedzi Skarżącemu pismem z dnia [...] października 2018 r. Operator wyznaczony poinformował Skarżącego, że obecnym dowodem zarejestrowania odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych, który zastąpił dowód zarejestrowania odbiorników w formie imiennej książeczki jest "Zawiadomienie o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkowników odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych" z dnia [...] września 2008 r. Dokument ten został załączony do przedmiotowej korespondencji. Wskazał na poinformowanie Skarżącego, że jeżeli prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z teściową, to pod warunkiem, że posiada zarejestrowane odbiorniki radiofoniczne/telewizyjne, powinien złożyć oświadczenie w tej sprawie, podpisane przez obie strony – wówczas zostanie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające. Przedmiotowa korespondencja została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

W dniu [...] października 2018 r. (nadanie [...] października 2018 r.) ponownie Skarżący wystąpił w sprawie otrzymanego upomnienia, w którym podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Ponadto wniósł o zwrot całości nienależnie wyegzekwowanej kwoty z świadczenia emerytalnego wraz z odsetkami [...] od dnia [...] września 2018 r. Skarżący wskazał, że w razie dalszej zwłoki w tej sprawie będzie zmuszony wystąpić przeciwko [...] [...] S.A. na drogę sądową.

Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. i pismem z dnia [...] lutego 2019 r. poinformował [...] [...] S.A. o przedsądowym wezwaniu do zapłaty, w których wezwał do zwrotu niezależnej kwoty wraz z odsetkami ustawowymi od dnia [...] września 2018 r., w terminie 14 dnia od daty otrzymania wezwania, na rachunek bankowy wskazany w piśmie.

[...] [...] S.A. udzieliła odpowiedzi Skarżącemu pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Operator wyznaczony poinformował Skarżącego, że w wyniku zaprzestania wnoszenia opłat abonamentowych zostało wystawione upomnienie, tytuł wykonawczy, następnie który został przekazany do organu egzekucyjnego w celu wyegzekwowania należnej zaległości. Ponadto wskazał, że w terminie 7 dni od momentu otrzymania tytułu wykonawczego przysługiwało jemu prawo do złożenia zarzutów do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, z czego

nie skorzystał. Odnośnie art. 35 § 3 K.p.a. zostało wyjaśnione, że opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi nie wynikało z bezczynności organu, a ich upływ nie pozbawiał organu możliwości orzekania w sprawie, ani też nie spowodował wadliwości wszczętego postępowania egzekucyjnego w administracji. Końcowo [...] [...] S.A. uznała za bezpodstawne żądanie Skarżącego o zwrot opłat abonamentowych wyegzekwowanych na drodze postępowania egzekucyjnego. Przedmiotowa korespondencja została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Pismem z dnia [...] maja 2020 r. Skarżący wniósł do sądu skargę zatytułowaną "Pozew o zapłatę", a pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. sprecyzował, że składa skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] [...] S.A. w B.. Zarzucił naruszenie:

- art. 73 § 2, art. 35 oraz art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267),

- art. 2 ust. 5 pkt 1 i ust. 6 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005r. o opłatach abonamentowych (tj. Dz.U. z 2018 r. poz.1717)

oraz wniósł o nakazanie stronie postępowania zwrotu kwoty [...]zł wraz z należnymi odsetkami od dnia [...] września 2018 r. tytułem bezpodstawnie pobranego abonamentu radiowo-telewizyjnego za okres od stycznia 2013 do marca 2018 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że bezpośrednią przyczyną opóźnień w realizacji wniosków abonentów, w tym Skarżącego, jest złożoność prowadzonych spraw i ogromna liczba składanych różnego typu wniosków na wszystkich etapach prowadzonego postępowania, co powoduje opóźnienie w realizacji spraw. Organ dodał, że terminy załatwiania spraw określone w art. 35 § 3 K.p.a. mają tzw. charakter instrukcyjny, a ich upływ ani nie pozbawia organu możliwości załatwienia sprawy, co nastąpiło również w niniejszej sprawie przez udzielanie Skarżącemu odpowiedzi na jego wszystkie pisma i wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Skarga okazała się bezzasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Odpowiednie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału znajduje się w aktach sprawy.

Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r. poz.1829) począwszy od 17 października 2020r. miasto na prawach powiatu Bydgoszcz, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie ma również zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym ( § 1 w zw. § 3 tego rozporządzenia).

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".

Z treści skargi wynika, że została ona złożona przez Skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz naruszenie przez [...] [...] S.A. przepisów w postępowaniu egzekucyjnym art. 73 § 2, art. 35 oraz art. 36 K.p.a. oraz przepisów art. 2 ust. 5, pkt 1 ust. 6 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy abonamentowej.

Z akt sprawy wynika, że Skarżący otrzymał odpowiedzi na złożone pisma do [...] [...] S.A. Na każdą korespondencję, która wpływa do [...] [...] S.A., była udzielana odpowiedź. Kopie pism i dowody doręczeń znajdują się w aktach administracyjnych sprawy.

W szczególności, [...] [...] S.A. w dniu [...] października 2018 r. udzieliła Skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia [...] kwietnia 2018 r., odnośnie do dokonania rejestracji odbiorników oraz wyjaśniła jego wątpliwości co do legalności upomnienia. [...] [...] S.A. załączyła do tego pisma kopie zawiadomienia o zarejestrowaniu odbiornika telewizyjnego przez Skarżącego. Ponadto wskazała, że jeżeli Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z teściową, pod warunkiem, że posiada zarejestrowane odbiorniki radiofoniczne/telewizyjne, powinien złożyć oświadczenie w tej sprawie, podpisane przez obie strony, wówczas na tej podstawie zostanie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające. Natomiast odpowiedź na pisma z dnia: [...] września 2018 r., [...] października 2018 r., [...] stycznia 2019 r. (data nie została wymieniona w treści pisma), [...] lutego 2019 r. została udzielona pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. W piśmie tym operator poinformował Skarżącego, że w wyniku zaprzestania wnoszenia opłat abonamentowych zostało wystawione upomnienie, następnie tytuł wykonawczy, który został przekazany do organu egzekucyjnego w celu wyegzekwowania należnej zaległości. Ponadto wskazał, że w terminie 7 dni od momentu otrzymania tytułu wykonawczego przysługiwało jemu prawo do złożenia zarzutów do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, z czego Skarżący nie skorzystał. Ponadto odnośnie do art. 35 § 3 K.p.a. organ wyjaśnił, że opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi nie wynikało z bezczynności organu, a ich upływ nie pozbawiał organu możliwości orzekania w sprawie, ani też nie spowodował wadliwości wszczętego postępowania egzekucyjnego w administracji. Skarżący został poinformowany, że jego wniosek o zwrot opłat abonamentowych jest bezpodstawny.

Zarówno pismo z dnia [...] października 2018 r. jak i z dnia [...] kwietnia 2019 r. zwrócono do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

W relacjach Skarżącego z [...] [...], jakie nawiązały się w związku z opłatą abonamentową, występuje kilka – jeśli tak można powiedzieć - "wątków". Z punktu widzenia Skarżącego jest to jedna sprawa, dla potrzeb rozpoznania skargi należy jednak te wątki zidentyfikować i uporządkować, mając na względzie to, że ostatecznie skarga Pana W. P. rozpoznawana jest jako skarga na bezczynność organu.

Wniosek Skarżącego z [...] kwietnia 2018 r. o wydanie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów, na podstawie których wobec niego wysunięte zostały roszczenia zapłaty zaległych opłat abonamentowych, to zagadnienie odrębne od kwestii egzekwowania opłaty abonamentowej. Jeszcze inną kwestią jest zgłoszone przez Skarżącego żądanie zwrotu nienależnie pobranego abonamentu.

Żądanie wydania odpisów (ponowione w piśmie z [...] września 2018 r.) nie podlega określonej w art. 35 i 36 Kodeksu postępowania administracyjnego dyscyplinie czasowej, która odnosi się do załatwiania spraw. Wydanie odpisów nie stanowi "załatwienia sprawy", zatem w tej mierze zarzut bezczynności byłby bezprzedmiotowy. Sąd zauważa zarazem, że – jak to już wyżej omówiono - wniosek o wydanie kopii dokumentów został uwzględniony przez organ, który przy piśmie z [...] października 2018 r. załączył kopie zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkowników odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych z dnia [...] września 2008 r. Korespondencja ta nie została przez adresata podjęta w terminie. Dowód doręczenia znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, podobnie jak kopia pisma z [...].10.2018 r. wraz z kopią zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego. Zarzut bezczynności w tym względzie jest więc bezpodstawny. Nie ma też podstaw do uznania zarzutu naruszenia art. 73 § 2 k.p.a., skoro organ uwzględnił wniosek o wydanie odpisów dokumentów.

W drugiej kwestii – egzekwowania opłaty abonamentowej - operator uprawniony skierował do Skarżącego upomnienie, a następnie przystąpił do egzekucji i – jak należy wnosić z treści skargi – tego zagadnienia nie dotyczy formułowany przez Skarżącego zarzut bezczynności organu.

Trzeci wątek to zawarte w piśmie z [...] października 2018 r. (nadanie [...] października 2018 r.) żądanie zwrotu w całości nienależnie wyegzekwowanej kwoty ze świadczenia emerytalnego wraz z odsetkami [...] od dnia [...] września 2018 r. Skarżący wskazał w tym piśmie, że w razie dalszej zwłoki w tej sprawie będzie zmuszony wystąpić przeciwko [...] [...] S.A. na drogę sądową. Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. i pismem z dnia [...] lutego 2019 r. poinformował [...] [...] S.A. o przedsądowym wezwaniu do zapłaty, w których wezwał do zwrotu niezależnej kwoty wraz z odsetkami ustawowymi od dnia [...] września 2018 r., w terminie 14 dnia od daty otrzymania wezwania, na rachunek bankowy wskazany w piśmie. [...] [...] S.A. udzieliła odpowiedzi Skarżącemu pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Uznała żądanie Skarżącego o zwrot opłat abonamentowych za bezpodstawne. Pismo wysłane do Skarżącego, wróciło z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Pismem z [...] maja 2020 r. Skarżący wniósł do sądu skargę zatytułowaną "Pozew o zapłatę", a pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. sprecyzował, że składa skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] [...] S.A. w B..

Sąd wnosi z tego, że intencją Skarżącego było wniesienie skargi na bezczynność w sprawie załatwienia wniosku o zwrot pobranych opłat abonamentowych. Sąd pragnie zaznaczyć, że w tym postępowaniu nie podlega rozpatrzeniu sformułowane w tej samej skardze żądanie, aby sąd nakazał [...] [...] S.A. zwrot kwoty [...]zł wraz z należnymi odsetkami od dnia [...] września 2018 r. tytułem bezpodstawnie pobranego abonamentu radiowo-telewizyjnego za okres od stycznia 2013 do marca 2018 r. Sąd nie ma w niniejszej sprawie kompetencji do merytorycznej oceny zasadności wniosku o zwrot pobranych opłat, ani tym bardzie wystąpić w roli organu, który może [...] [...] nakazać zwrot opłat. Przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym, zainicjowanego skargą na bezczynność, jest wyłącznie zagadnienie bezczynności organu w ustosunkowaniu się do wniosku strony, nie zaś sama zasadność tego wniosku.

Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku w tym zakresie nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności (zob. P. Gołaszewski, Bezczynność organu administracji publicznej jako przedmiot skargi do sądu administracyjnego (aspekty prawnoprocesowe), PS 2009, nr 6, s. 81, wraz z powołaną tam literaturą przedmiotu).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. można wnieść skargę na bezczynność także w sprawach dotyczących innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1–3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków, w których kontrola nie jest objęta zakresem wynikającym z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a możliwe jest więc wniesienie skargi na bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Do skutecznego uruchomienia kontroli sądu administracyjnego wymagane jest co do zasady wyczerpanie środków zaskarżenia, jeśli służyły one przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Definicję wyczerpania środków zaskarżenia zawiera art. 52 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z nim przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Sąd stwierdza, że w sprawie takiej jak niniejsza, ustawa nie przewiduje środka prawnego, z którego Skarżący mógłby skorzystać przed wniesieniem sprawy do sądu, a zatem skarga jest dopuszczalna (nie podlegała odrzuceniu).

W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie (tak NSA w wyroku z dnia 5 lutego 2020 r., I OSK 1443/19). W związku z tym należy stwierdzić, że w odpowiedzi na wniosek Skarżącego o zwrot nienależnie pobranej opłaty abonamentowej [...] [...] S.A. nie miała obowiązku wydać decyzji, postanowienia ani też innego rozstrzygnięcia (aktu lub czynności). Obowiązujące przepisy nie przewidują tego, aby wniosek tego rodzaju podlegał rozstrzygnięciu w jakiejkolwiek określonej formie prawnej. Z tego powodu nie można stwierdzić, aby [...] [...] S.A. – nie mając obowiązku zajęcia stanowiska w określonej prawem formie - dopuściła się bezczynności o załatwieniu wniosku Skarżącego o zwrot nienależnie pobranej opłaty abonamentowej. Gdyby wniosek Skarżącego uznano za zasadny – wówczas realizacja żądania nastąpiłaby poprzez zwrot żądanej kwoty. Z pisma [...] [...] wynika jednak, że wniosek uznała za bezzasadny. W tej sytuacji Sąd nie dostrzega podstaw do stwierdzenia stanu bezczynności [...] [...] S.A.

Tylko na marginesie można stwierdzić, że Skarżącemu został nadany indywidualny numer identyfikacyjny 14535929 (dowód: odcinek "U" z dnia [...] listopada 1996 r. oraz duplikat zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownikowi odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych z dnia [...] września 2008 r.). Zgodzić się trzeba z organem, że po zarejestrowaniu odbiorników, uiszczanie opłaty abonamentowej jest obowiązkiem wynikającym z mocy samego prawa. Powyższe również znajduje uzasadnienie w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2010 r. sygn. akt K 24/08, w którym orzeczono, iż ustalenie wysokości należnego abonamentu następuje w drodze samoobliczenia przez abonenta i należy do czynności materialno-technicznej dotyczącej obowiązku wynikającego wprost z przepisu prawa, gdyż wysokość należności z tytułu abonamentu oraz ich termin płatności, wynikają z ustawy o opłatach abonamentowych.

Wskazać w tym miejscu trzeba, że obowiązującym aktem prawnym regulującym formalności związane z wyrejestrowaniem odbiornika radiofonicznego oraz telewizyjnego jest rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1676). Z chwilą zaprzestania używania odbiorników, użytkownik zobowiązany jest powiadomić placówkę operatora wyznaczonego o zaistniałej sytuacji oraz dopełnić formalności, które doprowadzą do skutecznego wyrejestrowania odbiorników w formie przewidzianej przepisami prawa, a mianowicie dokonać zgłoszenia w placówce pocztowej lub z wykorzystaniem strony internetowej operatora wyznaczonego do wypełnienia zgłoszenia. W okresie poprzedzającym zmiany związane z wejściem w życie rozporządzenia Ministra administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 r., o zmianie danych zawartych we wniosku rejestracyjnym, jak również o zaprzestaniu używania odbiorników telewizyjnego/radiofonicznego, użytkownik (abonent), zgodnie z treścią § 4 Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r., w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 187, poz. 1342 ), obowiązującego do 31 grudnia 2013 r., niezwłocznie powinien powiadomić właściwą placówkę [...] [...]. Wyłącznie podjęcie przez abonenta działań zmierzających do wyrejestrowania odbiornika telewizyjnego/radiofonicznego, może doprowadzić do ustania obowiązku uiszczania opłat abonamentowych. Jeżeli abonent nie dokonał skutecznego prawnie wyrejestrowania odbiornika, to nadal jest zobowiązany do uiszczania opłat abonamentowych.

Zgodnie z art. 2 ust. 5 pkt 1 ustawy abonamentowej, osoby fizyczne w tym samym gospodarstwie domowym lub samochodzie stanowiącym ich własność, niezależnie od liczby posiadanych odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych, wnoszą tylko jedną opłatę abonamentową. W rozumieniu ww. ustawy, gospodarstwem domowym jest zespół osób mieszkających i utrzymujących się wspólnie albo jedna osoba utrzymująca się samodzielnie. W przypadku prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego z osobą, która posiada uprawnienia do zwolnienia od opłat abonamentowych, osoba posiadająca uprawnienia do zwolnienia od opłat powinna dopełnić formalności rejestracji odbiorniki radiofoniczne/telewizyjne na swoje dane, natomiast osoba posiadająca zarejestrowane odbiorniki (tak jak Skarżący) powinna dokonać ich wyrejestrowania. Wówczas osoby w tym samym gospodarstwie korzystają ze zwolnienia od opłat abonamentowych.

Z akt sprawy wynika, że Skarżący ani nie wyrejestrował odbiornika telewizyjnego, ani też nie przedstawił dokumentu świadczącego o prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego z teściową oraz dokumentu świadczącego o posiadanej rejestracji odbiorników przez teściową, w celu przeprowadzenia w tej sprawie dodatkowego postępowania wyjaśniającego.

W tym miejscu należy przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2020 r. I GSK 1518/19, w którym Sąd ten stwierdził, że zarejestrowanie odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych, bez późniejszego wyrejestrowania stanowi wystarczającą przesłankę istnienia obowiązku uiszczania opłat za ich używanie, który podlega egzekwowaniu w trybie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze pieniężnym, co ma miejsce również w niniejszej sprawie.

Z tych względów, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., skarga na bezczynność podlegała oddaleniu jako bezzasadna.