Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 38/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 par 2 , art. 246 par 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par 1 i par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 22 października 2014 r. nr:[...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla H.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 22 października 2014 roku w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom skarżąca H.K. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W wyznaczonym terminie strona uzupełniła brak. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że skarżąca rozszerzyła zakres swojego żądania i oprócz zwolnienia od kosztów sądowych domaga się również ustanowienia na jej rzecz adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż H.K. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem M.K. ur. 1975 r. Ich miesięczny dochód wynosi 785,41 zł i stanowi go emerytura wnioskodawczyni. Syn nie posiada żadnych dochodów. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom o powierzchni 40 m² oraz nieruchomość rolna o areale 1.24 ha. Nie posiada ona oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż sytuacja w jakiej się znajduje nie pozwala na ponoszenie znaczących kosztów dla jej budżetu domowego. Z tego względu wnosi o przyznanie prawa pomocy.

Odnosząc się do zarządzenia referendarza sądowego wzywającego do uzupełnienia wniosku H.K. oświadczyła, że jej syn M. jest ubezpieczony w KRUS. Nie uzyskuje on dodatkowych dochodów, nie korzysta z żadnej pomocy i prowadzi ze skarżącą wspólne gospodarstwo domowe. Posiadana nieruchomość rolna wykorzystywana jest na własne potrzeby do uprawy warzyw. Strona utrzymuje krowę, a mleko wykorzystuje również dla własnych potrzeb. Większa część areału to łąka z przeznaczeniem na siano dla krowy. Pozostała część nieruchomości nie jest wykorzystywana ze względu na jej ustawiczne zalewanie i zamoknięcie gruntu. Strona podała, iż na wyżywienie przeznaczana jest kwota 400 zł, a na leki 100 zł miesięcznie. Do pisma skarżącej załączone zostały następujące dokumenty: polecenie przelewu świadczenia ZUS z dnia 5 lutego 2015 roku w kwocie 680,72 zł, dwa zaświadczenia Banku Spółdzielczego w G. z dnia 13 lutego 2015 roku o prowadzeniu dla H.K. rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego, którego stan na dzień wydania zaświadczenia wynosił 102,77 zł, wyciąg z rachunku bankowego strony za okres od 1 listopada 2014 roku do 13 lutego 2015 roku, zaświadczenie KRUS z dnia 13 lutego 2015 roku o objęciu M.K. ubezpieczeniem społecznym rolników, paragon z dnia 16 lutego 2015 roku za gaz w butli na kwotę 63 zł, kopia paragonu z dnia 16 stycznia 2015 roku za zrzyny na kwotę 650 zł, kopię pisma KRUS w sprawie wysokości składek ubezpieczeniowych (378 zł kwartalnie), pięć potwierdzeń wpłaty opłat za energię elektryczną (jedno na kwotę 133,78 zł, pozostałe na 188,09 zł), rachunek za usługi telekomunikacyjne na kwotę 118,23 zł, dowód wpłaty składki ubezpieczeniowej za budynki, mienie, OC i NNW rolników w kwocie 171 zł, informację Wójta Gminy R. z dnia 6 marca 2014 roku o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi (54 zł kwartalnie) oraz decyzję w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2014 w kwocie178zł.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie.

Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu.

W ocenie orzekającego H.K. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca jest emerytką utrzymującą się z niewysokiego świadczenia (680,72 zł). Na jej utrzymaniu pozostaje dorosły syn, który nie uzyskuje żadnych dochodów. Środki finansowe, które pozostają do dyspozycji skarżącej wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawczyni i jej syna. Wykazane obciążenia domowego budżetu są wysokie w stosunku do uzyskiwanych dochodów. Skarżąca nie posiada przy tym oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. W takiej sytuacji wygospodarowanie nawet niewielkich kwot na opłaty sądowe, czy wynagrodzenie pełnomocnika, jest bardzo utrudnione.

Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.