Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 469/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1-2, art. 15b
journal: Dz.U. 2015 poz 114
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
article: par. 2, par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 236 poz 1991
law: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności  przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza  granicami kraju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie między innymi art. 3, art. 5, art. 15b ust. 2 i art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, Prezydent Miasta B. po rozpatrzeniu wniosku G.M. z dnia [...], nie przyznał wyżej wymienionej prawa do świadczenia w formie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka – O.P.

W uzasadnieniu wskazano, iż w świetle przywołanego art. 15b ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jednorazowa zapomoga przysługuje matce lub ojcu dziecka, opiekunowi prawnemu albo opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1.922,00 zł. Podkreślono przy tym, że w sprawie znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy art. 5 ust. 4-4b cytowanej ustawy, regulujące kwestie związane z dochodem uzyskanym oraz z dochodem utraconym. Mając na względzie powyższe organ administracji wywiódł, iż strona nie spełnia przesłanek warunkujących nabycie prawa do wnioskowanego świadczenia, jako że miesięczny dochód w przeliczeniu na osobę w jej rodzinie przekroczył wspomniane kryterium, gdyż wynosił [...] zł. W tym miejscu zaakcentowano, że przy ustalaniu wspomnianej kwoty, dochód osiągnięty przez wnioskującą w roku 2012 r. potraktowano jako utracony, z kolei zasiłek macierzyński, który (jak wynika z dołączonego do akt sprawy zaświadczenia ZUS) jest jej wypłacany od dnia [...], uznano za dochód uzyskany.

Od powyższej decyzji G.M. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. dając wyraz swojemu niezadowoleniu z podjętego w sprawie rozstrzygnięcia oraz żądając ponownego rozpatrzenia jej wniosku. Strona podkreśliła, że jej syn urodził się [...] i na ten dzień spełniała wymogi warunkujące przyznanie jednorazowej zapomogi. Przy pobieraniu formularzy potrzebnych do złożenia wniosku o to świadczenie poinformowano ją jednak, że "brane będą pod uwagę dane za rok 2012" i dlatego złożyła przedmiotowy wniosek dopiero w [...], tymczasem w następstwie powyższego do jej dochodu wliczono zasiłek macierzyński.

W piśmie datowanym na [...] skierowanym do organu odwoławczego strona zarzuciła dodatkowo, że przy ustalaniu dochodu jej rodziny bezzasadnie wliczono do niego kwoty diet, które zostały wypłacone jej małżonkowi w związku z pobytem za granicą.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając w trybie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

W motywach tej decyzji Kolegium wywiodło, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek strony z dnia [...] o przyznanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się w dniu [...] dziecka O.P. Organ przytoczył treść art. 15b ustawy o świadczeniach rodzinnych akcentując, że jednorazowa zapomoga przysługuje matce, ojcu dziecka, opiekunowi prawnemu albo faktycznemu dziecka, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 1 922,00 zł. Wskazał przy tym, że w świetle art. 3 ust. 2 cytowanej ustawy, dochodem rodziny jest suma dochodów członków rodziny, z kolei pod pojęciem dochodu członka rodziny należy rozumieć jego przeciętny miesięczny dochód osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b.

W tym miejscu Kolegium wywiodło, że wniosek strony został złożony w czasie trwania okresu zasiłkowego 2013/2104 a tym samym należało przyjąć, że rokiem kalendarzowym stanowiącym podstawę do wyliczenia dochodu jej rodziny był rok 2012 oraz obliczyć dochód uwzględniając zasady wynikające z art. 5 ust. 4, 4a i 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, dotyczące dochodu uzyskanego oraz utraconego w ciągu tego roku jak i po tym roku. Następnie wskazało, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, że miesięczny dochód rodziny wnioskującej w przeliczeniu na osobę wyniósł [...] zł. Wzięto bowiem pod uwagę sumę miesięcznego dochodu uzyskanego w roku 2012 przez jej męża (przyjętego w oparciu o jego oświadczenia i obliczonego zgodnie z art. 5 ust. 4a wspomnianej ustawy): z tytułu zatrudnienia ([...] zł) i w ramach "dodatku za rozłąkę" ([...] zł) oraz miesięcznego dochodu uzyskanego przez nią w [...] z tytułu zasiłku macierzyńskiego (art. 5 ust. 4b w związku z art. 3 pkt 24 lit. h ustawy o świadczeniach rodzinnych), w kwocie [...] zł, a następnie dzieląc uzyskaną sumę ([...] zł) na 3 (ilość członków rodziny). Uwzględniono przy tym fakt, iż strona z dniem [...] utraciła dochód z tytułu zatrudnienia (art. 5 ust. 4 w związku z art. 3 pkt 23 lit. c wspomnianej ustawy).

Odnosząc się do argumentacji podnoszonej przez odwołującą się, organ drugiej instancji wyjaśnił, że pobrany przez jej męża "dodatek za rozłąkę" jest formą rekompensaty za pracę z dala od rodziny, która przysługuje pracownikowi czasowo przeniesionemu do pracy poza miejscowość stałego zamieszkania. Jest on ściśle związany z wynagrodzeniem za pracę, a równocześnie nie został zawarty w katalogu dochodów utraconych określonym w art. 2 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w związku z czym podlegał wliczeniu do dochodu rodziny.

W tym stanie rzeczy Kolegium wywiodło, że dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie strony przekraczał bezwzględnie obowiązujące ustawowe kryterium, a co za tym idzie, przyznanie jej żądanego świadczenia nie było możliwe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach G.M. oświadczyła, iż nie zgadza się z decyzją organu odwoławczego oraz domaga się przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. Skarżąca zakwestionowała prawidłowość poczynionych w toku postępowania administracyjnego ustaleń co do wysokości dochodu jej rodziny. Wskazała bowiem na bezzasadność wliczenia do tego dochodu kwot diet otrzymanych przez jej małżonka pracującego na terenie Republiki Czeskiej, w kwocie [...] CzK. W ocenie strony, pobrane w tych ramach środki nie stanowią dochodu, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach rodzinnych, albowiem przepis ten nie wymienia diet przeznaczonych na wyżywienie i transport, tymczasem jej mąż otrzymał je właśnie na te cele. Nadto skarżąca ponownie wywiodła, iż w wyniku wprowadzenia jej w błąd przez pracownika MOPS w B. złożyła wniosek o przyznanie świadczenia dopiero w [...], w konsekwencji czego do dochodu jej rodziny doliczono dochód, który uzyskała z tytułu zasiłku macierzyńskiego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie i powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdziło, iż nie znajduje podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Na wstępie należy podnieść, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z brzmienia art. 145 § 1 przywołanej ustawy wynika natomiast, że w przypadku gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec wzruszeniu jedynie wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy też procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na względzie powyższe uznano, że skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) wykazała bowiem, iż zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie jak i poprzedzająca je decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem należało je wyeliminować z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. o odmowie przyznania skarżącej prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka O.P.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 114. W dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywał tekst jednolity opublikowany w Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.).

Stosownie do treści art. 2 pkt 4 tej ustawy świadczeniem rodzinnym jest między innymi jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka, która z mocy art. 15b tej regulacji przysługuje z tytułu urodzenia się żywego dziecka. Świadczenie to przysługuje matce lub ojcu dziecka, opiekunowi prawnemu albo opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1.922,00 zł. Podkreślić trzeba, że przepisy art. 5 ust. 4-4b, 7-9 i 11 wyżej wymienionej ustawy stosuje się odpowiednio, zaś wniosek o jego wypłatę składa się w terminie 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka. Wprowadzenie przez ustawodawcę wspomnianego wyżej kryterium dochodowego wskazuje, że jednorazowa zapomoga pieniężna z tytułu urodzenia się dziecka jest świadczeniem o charakterze socjalnym, którego przyznanie uzależnione jest od sytuacji dochodowej rodziny osoby ubiegającej się o jego przyznanie.

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem G.M. z dnia [...] o przyznanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia w dniu [...] syna – O.P. Istota sporu między organem administracji a skarżącą sprowadza do ustalenia, czy została spełniona przesłanka kryterium dochodowego. Zdaniem organów obydwu instancji przyznanie żądanego świadczenia nie jest możliwe, gdyż dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi [...] zł, a zatem przekracza wspomniane kryterium, wynoszące 1.922 zł. Zatem niezbędna jest weryfikacja prawidłowości ustaleń dokonanych w tym zakresie.

W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że definicje legalne pojęć: "dochód", "dochód rodziny" oraz "rodzina" zamieszczone zostały w art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W pkt 1 przywołanego unormowania wskazano, że dochód oznacza - po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób - przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, a także inne dochody określone w pkt 1 lit b i c przedmiotowej ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. Dochodem rodziny, w świetle art. 3 pkt 2 tej ustawy jest suma dochodów członków rodziny, natomiast po myśli art. 3 pkt 2a wspomnianej regulacji, dochód członka rodziny to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b (przepisy regulujące utratę i uzyskanie dochodu, w tym także po roku poprzedzającym okres zasiłkowy). Z kolei okres zasiłkowy to okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych (art. 3 pkt 10). Ponadto w art. 3 pkt 16 przywoływanej ustawy zamieszczono definicję pojęcia rodziny, przez którą rozumieć należy odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy; do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko.

Orzekające w niniejszej sprawie organy ustaliły, że miesięczny dochód rodziny skarżącej w przeliczeniu na osobę wyniósł [...] zł. Kwota ta została przez nie obliczona jako suma miesięcznego dochodu uzyskanego w roku 2012 przez jej męża (przyjętego w oparciu o jego oświadczenia i obliczonego zgodnie z art. 5 ust. 4a wspomnianej ustawy): z tytułu zatrudnienia ([...] zł) oraz w ramach "dodatku za rozłąkę" ([...] zł), a także miesięcznego dochodu uzyskanego przez nią w [...] z tytułu zasiłku macierzyńskiego - w tym zakresie powołano art. 5 ust. 4b w związku z art. 3 pkt 24 lit. h ustawy o świadczeniach rodzinnych - w kwocie [...] zł, a następnie dzieląc uzyskaną sumę ([...] zł) przez 3 (z tylu osób składa się rodzina).

Zdaniem Sądu, ustalenia w powyższym zakresie nie mogą być uznane za dostatecznie wnikliwe albowiem organy prowadzące postępowanie nie wyjaśniły charakteru prawnego świadczenia otrzymanego przez męża skarżącej w związku z pracą świadczoną na terenie Republiki Czeskiej, nie wskazały w sposób jednoznaczny podstawy prawnej, w oparciu o którą zakwalifikowały wymienione świadczenie jako dochód w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ani nie zamieściły w uzasadnieniach swoich decyzji żadnych bliższych rozważań w tym zakresie.

Tymczasem powyższe było niezbędne, albowiem dokumenty dołączone do akt sprawy nie umożliwiają usunięcia istniejących w niniejszym zakresie wątpliwości. Organy obydwu instancji zakwalifikowały wspomnianą kwotę do dochodu rodziny strony opierając się wyłącznie na oświadczeniach złożonych przez nią oraz jej małżonka. Z oświadczeń tych wynika, że chodzi tu o środki w kwocie [...] CzK wypłacone - obok wynagrodzenia - w związku z pracą świadczoną przez K.P. w M., dokąd został "oddelegowany" przez pracodawcę. Środki te zostały określone przez męża strony jako "diety - za pobyt w Czechach tzw. rozłąkowe", zaś w dołączonym do tych akt zestawieniu (karta nr 23), organ pierwszej instancji zakwalifikował je jako przychód niepodlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe wskazuje zatem - choć w uzasadnieniach obu decyzji nie zostało to wyartykułowane, iż przedmiotowe świadczenie uznano za dochód, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych, czyli "należność ze stosunku pracy (...) osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przebywających czasowo za granicą...". Dokonane przez organy administracji ustalenia nie dają podstaw do uznania, że zaliczenie wskazanego świadczenia jest prawidłowe, a jego kwota została obliczona prawidłowo.

Należy bowiem zaznaczyć, iż zgodnie z wyraźnym brzmieniem przywołanego art. 3 pkt 1 lit c tiret 10 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r., wspomniane "należności ze stosunku pracy (...) osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przebywających czasowo za granicą..." stanowią dochód lecz tylko "w wysokości odpowiadającej równowartości diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju ustalonych dla pracowników zatrudnionych w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.)"

Tymczasem z akt sprawy nie wynika, aby organy administracji dokonały sprawdzenia, czy wypłacone mężowi skarżącej należności związane ze świadczeniem pracy za granicą odpowiadają w pełni dietom ustalonym w oparciu o przepisy Kodeksu pracy oraz o unormowania wydanego na podstawie delegacji zawartej w tym Kodeksie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju - Dz. U. nr 236, poz. 1991 (aktualnie obowiązuje rozporządzenie tego Ministra z dnia 29 stycznia 2013 r. - Dz. U., poz. 167).

Przyjdzie zauważyć, że z mocy § 2 tego aktu dieta - obok zwrotu kosztów przejazdów i dojazdów, noclegów oraz innych wydatków odpowiednich do uzasadnionych potrzeb - jest świadczeniem przysługującym z tytułu podróży, odbywanej w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę. Zasady ustalania wysokości diety przysługującej pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub w samorządowej jednostce budżetowej określone zostały w § 4 ust. 1-4 cytowanego rozporządzenia. Zgodnie z treścią tego przepisu dieta jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia oraz inne drobne wydatki, jej wysokość za dobę podróży w poszczególnych państwach jest określona w załączniku do rozporządzenia. Przysługuje ona w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży, przy czym oblicza się ją w następujący sposób:

1) za każdą dobę podróży przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2) za niepełną dobę podróży:

a) do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,

b) ponad 8 do 12 godzin - przysługuje 1/2 diety,

c) ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

Organy obydwu instancji przyjęły wysokość świadczenia wypłaconego mężowi skarżącej w kwocie [...] CzK i przeliczyły ją na złote wg stosownego kursu. Zaznaczyć trzeba, że wysokość tego świadczenia wynika z oświadczenia złożonego przez męża skarżącej z dnia [...]. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów (jak np. odpowiednie zaświadczenie pracodawcy czy sporządzone przezeń rozliczenia), które obrazowałyby sposób obliczenia tej kwoty czy też jednoznacznie precyzowały jej charakter. Nie wiadomo zatem, czy kwota ta stanowi równowartość diet (a jeśli tak było, to w jaki sposób obliczono ich wysokość), ani też czy zawiera ona również inne świadczenia, o których mowa w § 2 wspomnianego aktu wykonawczego, to jest zwrot kosztów przejazdów i dojazdów, noclegów bądź innych uzasadnionych wydatków - na co mogą wszakże wskazywać wywody skarżącej, która podnosi, że jej mąż miał otrzymać te środki "na wyżywienie i transport".

W ocenie Sądu, brak precyzyjnych danych, co do źródeł dochodów jak również ich wysokości uniemożliwia subsumcję stanu faktycznego do przepisu prawa materialnego. W konsekwencji uznać trzeba, że sprawa ta nie jest wyjaśnioną w sposób odpowiadający postanowieniom art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., a zatem narusza zasadę prawdy obiektywnej sformułowaną w przywołanych przepisach.

W toku ponownego rozpoznania sprawy konieczne będzie dokonanie ustaleń zmierzających do usunięcia uchybień dostrzeżonych przez Sąd, a w szczególności jednoznaczne ustalenie charakteru prawnego świadczenia wypłaconego małżonkowi skarżącej w związku z oddelegowaniem do pracy na terenie Republiki Czeskiej oraz rozważenie - z uwzględnieniem wskazań zawartych w niniejszym wyroku - czy i w jakiej wysokości kwoty te należy uznać za dochód rodziny w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a następnie podjęcie stosownego rozstrzygnięcia.

Za chybiony należy natomiast uznać zarzut, jakoby organy bezzasadnie doliczyły do dochodu rodziny skarżącej zasiłek macierzyński. Jest poza sporem, że G.M. nabyła prawo do tego świadczenia w [...], zaś wniosek o przyznanie jednorazowej zapomogi złożyła w [...], a zatem w czasie trwania okresu zasiłkowego 2013/2014. Zasadnie zatem potraktowano rzeczony zasiłek macierzyński jako dochód uzyskany w rozumieniu art. 3 pkt 24 lit. h ustawy o świadczeniach rodzinnych i doliczono jego wysokość do kwoty średniego miesięcznego dochodu jej rodziny w przeliczeniu na jedną osobę stosując zasadę określoną w art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Twierdzenia skarżącej, jakoby złożyła wniosek dopiero w [...] wskutek wprowadzenia jej w błąd przez pracownika organu pierwszej instancji nie zostały przez nią poparte żadnymi dowodami, a tym samym nie mogą rzutować na legalność podjętej w sprawie decyzji. Na marginesie zauważyć należy, że skarżąca podeszła do tego zagadnienia w sposób wybiórczy, ponieważ uznała, że gdyby wniosek został złożony w określonym momencie spełniałaby wymogi do jego otrzymania, jednakże stwierdzenie takie pozostaje w opozycji do jej rzeczywistej sytuacji dochodowej, ponieważ utrata jednego dochodu wiązała się z uzyskaniem innego, zatem nie było takiego momentu, w którym nie dysponowałaby jakimiś środkami finansowymi. Zróżnicowana była jedynie ich wysokość i podmiot wypłacający.

Zważywszy wszystkie podniesione wyżej okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

O wykonalności uchylonej decyzji, będącej rozstrzygnięciem o odmowie przyznania świadczenia Sąd nie orzekał z uwagi na jej charakter.