Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 697/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: art. 7 , art. 77 par 1 , art. 80 , art. 107 par 3
journal: Dz.U. 2000 nr 22 poz 268
law: Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy o administracji rządowej w województwie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Mirosław Bator Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2010 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej D. C. kwotę 500 zł (pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pismem z dnia [....] 2004 r. poinformował D.C. , że w wyniku oględzin przeprowadzonych w sprawie wykonania otworu okiennego w ścianie wschodniej budynku mieszkalnego w dniu [....] maja 2004 r. na działce J.C. i Z.C. ustalił, że:

w ścianie wschodniej budynku w dniu [....] marca 2004 r. J.C. i

Z.C. zamurowali otwór okienny o wymiarach 1,50 x 1,50 m i

wykonali otwór okienny o wymiarach 0,9 x 1,50 m przesuwając go o ok.

0,90 m w kierunku północnym w stosunku do poprzedniego otworu,

do wykonania otworu okiennego wykorzystano istniejące nadproże,

- J.C. i Z.C. przedłożyli zgłoszenie budowy z dnia [....] 2004 r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego 08-03-2004 r.). Ww. zgłoszenie obejmuje wymianę okna 150 x 150 na okno 100 x 150 z przesunięciem w kierunku północnym 70 cm.

Wobec powyższego organ stwierdził, że J.C. i Z.C. dopełnili obowiązku wynikającego z art. 30 ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207 z 2003 Póz. 2016), a lokalizacja okna jest zgodna z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75 poz. 690 - zm. 2003 r. nr 33 poz. 270).

Odwołanie do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła D.C. . Wskazała, że okoliczności podane w ww. piśmie są nieprawdziwe. Z.C. zamurował otwór okienny w dniu [....] lutego 2004 r., o którym to fakcie zawiadomiła PINB w dniu [....] lutego 2004 r. Natomiast wykonanie nowego otworu nastąpiło w dniu [....] marca 2004 r. Podała, że jej udział w postępowaniu w przedmiocie wybicia nowego okna został pominięty, mimo, że obecne usytuowanie okna jest dla niej uciążliwe.

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 134 kpa, stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu wskazał na brak możliwości wniesienia odwołania od czynności organu administracji publicznej, która nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107 kpa.

Postanowienie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który w wyroku z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 518/09 uchylił skarżone postanowienie, uznając, że pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [....] maja 2004 r. stanowi decyzję administracyjną.

Decyzją z dnia 30 marca 2010 r. znak: [....] [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że wykonane przez inwestora roboty budowlane należy zakwalifikować jako remont nie naruszający elementów konstrukcyjnych budynku. Zgodnie z prawem obowiązującym w dacie rozpoczęcia inwestycji na wykonanie takich robót budowlanych wymagane było dokonanie zgłoszenia, czego inwestorzy dopełnili w dniu [....] lutego 2004 r. Za prawidłowe uznał stanowisko organu I instancji, że wykonanie wyżej opisanych robót budowlanych było zgodne z przepisami budowlanymi, a zatem brak jest podstaw do władczego działania organów nadzoru budowlanego. Nadto stwierdził, że skoro sporne okno usytuowane jest w ścianie budynku prostopadłej do granicy pomiędzy działkami nr [....] i [....] , w odległości 1 m od niej, jego lokalizacja nie musi spełniać warunków, o których mowa w § 12 i nn. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Dla poparcia swojego stanowiska organ odwoławczy odwołał się do stanowiska zawartego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 kwietnia 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 493/04.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniosła D.C. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Ponownie podniosła, że otwór okienny został zamurowany w dniu [....] lutego 2004 r. i miał wymiary 1,50 x 2.20 m, poza tym nieprawdą jest, że do wykonania otworu okiennego wykorzystano istniejące nadproże. Zgłoszenie winno obejmować wybicie nowego otworu okiennego, a nie jak tego dokonano wymianę okna. Nadto zarzuciła naruszenie art. 9 i art. 10 § 1 kpa.

W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że skarżąca nie wykazała swojego interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

W myśl przepisu art.138 § 1 pkt 2 kpa, będącego podstawą prawną zaskarżonej decyzji, jednym z rodzajów decyzji wydawanych przez organ odwoławczy jest decyzja, w której organ II instancji uchyla zaskarżoną decyzję organu I instancji i umarza postępowanie pierwszej instancji. Jedyną podstawą do umarzania postępowania pierwszej instancji jest stwierdzenie jego bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 105 kpa. Postępowanie jest bezprzedmiotowe, gdy zachodzi brak strony postępowania lub brak jego przedmiotu, czyli gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie odniósł się wprost do ziszczenia się przesłanki bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego, stwierdzając jedynie, że skoro wykonanie przedmiotowych robót budowlanych było zgodne z przepisami prawa budowlanego, to brak było podstaw do władczego działania organów nadzoru budowlanego.

Stanowisko to jest co najmniej przedwczesne.

Jak bowiem wynika z treści dokonanego przez inwestora zgłoszenia z dnia 24.02.2004 r. (k.4 akt administracyjnych), obejmowało ono "wymianę okna 150 x 150 na okno 100 x 150 z przesunięciem w kierunku północnym 70 cm", z podaniem terminu rozpoczęcia robót budowlanych: 24.03.2004 r. W zgłoszeniu nie podano, że nastąpi wybicie nowego otworu okiennego.

Z protokołu oględzin wynika natomiast, że dokonano zamurowania otworu okiennego o wymiarach 150 x 150 i wykonano nowy otwór okienny o wymiarach 0,9 x 150 z przesunięciem w kierunku północnym o 0,90 m.

Organ stwierdził również, że do robót tych wykorzystano istniejące nadproże dotychczasowego otworu okiennego.

Ustalenia te nie znajdują oparcia w szkicu do protokołu oględzin z dnia [....] .2004 r. (k.5).

Na rysunku nie wskazano usytuowania przedmiotowego okna , nie podano jego wymiarów, nie zaznaczono wykorzystanego do wykonanych robót istniejącego nadproża. Nadto, organ nie ustalił, czy od dokonanego zgłoszenia nie wniesiono sprzeciwu.

Organ nie ustalił również kiedy nastąpiło zamurowanie dotychczasowego otworu okiennego.

Wadliwy jest pogląd organu odwoławczego, że wykonane przez inwestora roboty budowlane należy zakwalifikować jako remont nie naruszający elementów konstrukcyjnych budynku.

Stosownie bowiem do treści art.3 pkt 7) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.03.207.2016 j.t. z późn.zm.) przez "roboty budowlane" należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, a przez "remont" - wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art.28 prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31. Jak wynika z art.29 ust.2pkt 1) prawa budowlanego (Dz.U.03.207.2016 j.t) z uzyskania pozwolenia na budowę zwolnione jest wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków, jeżeli nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu i instalacji gazowych, z zastrzeżeniem pkt 2, albo zabezpieczenia przed wpływami eksploatacji górniczej lub powodzią. Jedynie taki zakres remontu wymaga jedynie zgłoszenia (art.30 ust.2 pkt 2).

Jak wynika z przytoczonej wyżej definicji, wybicie nowego otworu okiennego w zewnętrznej (nośnej) ścianie budynku nie jest wykonywaniem w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego.

Dlatego też konstatacja organu, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do władczego działania organów nadzoru budowlanego (co stanowiłoby podstawę do przyjęcia, że postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe) jest wadliwa. Wobec powyższego uznać należy, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszono przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ nie podjął działań w celu wyczerpującego zebrania materiału dowodowego istotnego dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy. Podkreślić należy, że w postępowaniu administracyjnym ciężar dowodu spoczywa na organie, który obowiązany jest między innymi do przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy, wystąpienia do strony z żądaniem przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń, czy też wystąpienia do innych organów lub instytucji o udzielenie będących w ich posiadaniu informacji bądź udostępnienie dokumentów, mogących przyczynić się do wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

W tym miejscu zaznaczyć trzeba, iż uzasadnienie decyzji, jako jej integralna część, winno wyjaśniać podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Stosownie do art. 107 § 3 kpa organ obowiązany jest zatem wskazać w uzasadnieniu swoje stanowisko w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy i podać jego motywy, wyjaśnić podstawę prawną decyzji oraz dokonać oceny przyjętego stanu faktycznego w świetle konkretnych przepisów prawa. W zaskarżonej decyzji organ nie odniósł się do zarzutów skarżącej D.C. zawartych w odwołaniu i piśmie z dnia [....] .12.2009 r (k.41).

W oparciu o powyższe, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. w zw. z art.135 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.