Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 345/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego prezesa zarządu A. spółka z o.o. w M. za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za czerwiec 2011 r. na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 345/17

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi M. D. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], którą:

- orzeczono o odpowiedzialności podatkowej M. D., jako byłego prezesa zarządu A. spółka z o.o. w M. za zaległość podatkową spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za czerwiec 2011 r. w kwocie 12.943,71 zł,

- umorzono postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej M. D., jako byłego prezesa zarządu A. spółka z o.o. w M., w części dotyczącej odsetek od zaległości podatkowej spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za czerwiec 2011 r.

W skardze reprezentujący M. D. - radca prawny zwrócił się do WSA o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu podał, że obecna sytuacja finansowa skarżącego jest zła, a natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby pozbawienie go podstawowych środków do życia. Nadmienił, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, albowiem skarżący robi wszystko, aby kwota zaległości podatkowej, po zweryfikowaniu prawidłowości decyzji w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, była możliwa do spłacenia przez niego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wbrew ocenie pełnomocnika M. D. zaskarżona decyzja nie nadaje się w całości do wykonania. Ochronie tymczasowej nie podlega bowiem zaskarżona decyzja - w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego, jako byłego prezesa zarządu A. spółki z o.o. - w zakresie odsetek od zaległości podatkowej spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za czerwiec 2011 r.

Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja umarzająca postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłego prezesa zarządu spółki z o.o. w części dotyczącej odsetek od zaległości podatkowej spółki.

W tej części decyzja nie nadaje się do wykonania, brak jest zatem możliwości jej wstrzymania w tym zakresie (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 772/12).

Natomiast w niniejszej sprawie przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej - w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej M. D., jako byłego prezesa zarządu A. spółka z o.o. w M. za zaległość podatkową spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za czerwiec 2011 r. w kwocie 12.943,71 zł.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny zostać uprawdopodobnione. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338-339/07, niepubl.).

Natomiast sam wywód strony nie jest wystarczający do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04).

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. - uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedłożył on dokumentów, które pozwoliłyby rzetelnie ocenić rzeczywisty wpływ obowiązku wykonania decyzji na sytuację majątkową strony. Wskazał ogólnikowo, że sytuacja skarżącego jest zła i, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby pozbawienie go podstawowych środków do życia.

Stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji (w części która podlega ochronie tymczasowej) spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wykazał on konkretnie jaka jest obecnie jego rzeczywista sytuacja finansowa. W związku z tym Sąd nie może ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej, uniemożliwia weryfikację czy wykonanie zaskarżonej decyzji (w części orzekającej o odpowiedzialności podatkowej skarżącego) - rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek M. D. polegający na zapłacie kwoty 12.943,71 zł - tytułem jego odpowiedzialności podatkowej, jako byłego prezesa zarządu spółki z o.o. za zaległość podatkową spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za czerwiec 2011 r. - ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 15 maja 2014 r., sygn. II SA/Łd 467/14).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek uprawdopodobniających, że odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji (w części nadającej się do wykonania) będzie utrudnione, czy wręcz niemożliwe (zob. postanowienia NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. I GSK 1538/12; z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. II GSK 385/11).

Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.