Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 142/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 52 par. 2, art. 16 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracji w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C. na decyzję Starosty z dnia [...] października 2015 r., [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. H. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na Starostę, zarzucając organowi administracji publicznej rażące matactwo w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii [...], nr [...], nr druku [...], znak sprawy [...] H. C. wskazał również, że Policja, Prokuratura w K. i Sąd Rejonowy w K. podejmują działania, które mają go zniszczyć i odebrać prawo jazdy niezbędne do wykonywania pracy kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników rolniczych. Skarżący wskazał ponadto, że jego sprawa o zatrzymanie prawa jazdy jest rozpatrywana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu.

Do pisma z dnia [...] grudnia 2016 r. H. C. załączył również żądanie z dnia [...] grudnia 2016 r. zwrotu dokumentu – opisanego wyżej prawa jazdy, skierowane do niego przez Starostę.

W odpowiedzi na skargę Starosta potraktował powyższe pismo z dnia [...] grudnia 2016 r. jako skargę na decyzję własną z dnia [...] października 2015 r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania H. C. prawa jazdy kategorii [...], nr [...], nr druku [...]

W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że opisana decyzja z dnia [...] października 2015 r. została wydana w związku z niedostarczeniem przez skarżącego kontrolnego badania lekarskiego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2015 r. Natomiast prawomocnym postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Po 178/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę H. C. na powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2015 r.

Na zarządzenie Sądu z dnia [...] lutego 2017 r. pismem z dnia [...] marca 2017 r. H. C. został wezwany do sprecyzowania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia – treści pisma z dnia [...] grudnia 2016 r. i wyjaśnienie: (1) czy pismo z dnia [...] grudnia 2016 r. dotyczyło sprawy zrejestrowanej pod sygnaturą III SA/Po 178/16 ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2015 r. i miało być dołączone do akt wymienionej sprawy; (2) czy też wymienione pismo stanowi nową skargę do sądu administracyjnego. W tym ostatnim przypadku skarżący miał wskazać, jaka decyzja jest przedmiotem zaskarżenia, organ administracji publicznej, który ją wydał, datę oraz numer (znak) rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. H. C. zaznaczył, że nie jest osobą chorą psychicznie oraz opisał nieprawidłowe w jego ocenie zachowanie policjantów, prokuratorów oraz sędziów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak wynika przy tym z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Tym samym niedopuszczalne jest zaskarżenie wyłącznie decyzji lub postanowienia organu I instancji.

Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. H. C. wskazał, że jest niezadowolony z zatrzymania prawa jazdy kategorii [...], nr [...], nr druku [...], znak sprawy [...], na mocy rozstrzygnięcia Starosty (k. 2 akt sądowych). Wywody skarżącego mają jednak w tej mierze charakter niejasny i nieprecyzyjny. Uwzględniając bowiem przytoczoną wyżej odpowiedź Starosty z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] (k. 5-6 akt sądowych), można by wywodzić, że pismo z dnia [...] grudnia 2016 r. stanowi (1) nową skargę na akt wymienionego organu administracji publicznej bądź też (2) jedynie pismo w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą III SA/Po 178/16. Dlatego wezwaniem z dnia [...] marca 2017 r. H. C. został zobowiązany do uściślenia sensu pisma z dnia [...] grudnia 2016 r. (k. 17 akt sądowych). Wezwanie to zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu [...] marca 2017 r. (k. 18 sądowych). Niemniej nadesłana przez skarżącego odpowiedź nie odnosi się w ogóle do treści wezwania z dnia [...] marca 2017 r. W piśmie z dnia [...] marca 2017 r. H. C. opisał bowiem tylko nieprawidłowości, jakich w jego ocenie mieli dopuścić się policjanci, prokuratorzy i sędziowie (k. 20 akt sądowych).

Mając zatem na uwadze treść pisma z dnia [...] grudnia 2016 r., dołączonego do niego żądania z dnia [...] grudnia 2016 r. zwrotu omawianego prawa jazdy (k. 3 akt sądowych) oraz brak merytorycznej odpowiedzi skarżącego na wezwanie z dnia [...] marca 2017 r., należało zdaniem Sądu przyjąć, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Starosty z dnia [...] października 2015 r., nr [...] (k. 18 akt adm.). Tym samym należy również uznać, że H. C. zaskarżył rozstrzygnięcie organu I instancji, naruszając wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. W konsekwencji skarga okazała się niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 52 § 1 i 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

/-/ E. Podrazik