Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 574/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. D. i I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 607/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. D. i I. D. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 19 maja 2022 r. nr WOP.7722.114.2021.EL w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania robót budowlanych i obowiązku przedłożenia określonych dokumentów postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 607/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę E. D. i I. D. (dalej "skarżący") na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 19 maja 2022 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zazalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania robót budowlanych i obowiązku przedłożenia określonych dokumentów.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2022 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi lub ewentualnie przez nadesłanie odpisu skargi zawierającego własnoręczny, oryginalny podpis. Poinformowano skarżących, że nadesłanie podpisanej skargi przez oboje skarżących przez jednego ze skarżących zwalnia z tego obowiązku drugiego ze skarżących. Wezwania do uzupełnienia braków skargi każdy ze skarżących odebrał w dniu 27 lipca 2022 r. Termin do usunięcia braków upłynął zatem w dniu 3 sierpnia 2022 r. Z akt sprawy wynika, że dwa egzemplarze podpisanej przez oboje skarżących skargi nadali oni na adres organu II instancji w dniu 2 sierpnia 2022 r. Organ ten przekazał podpisane egzemplarze skargi do Sądu w dniu 11 sierpnia 2022 r., co potwierdza stempel na kopercie znajdującej się w aktach sądowych. W tych okolicznościach Sąd uznał czynność uzupełnienia braków formalnych skargi za bezskuteczną, albowiem dokonaną po upływie wyznaczonego terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 83 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na oddanie jej w placówce pocztowej, w terminie wyznaczonym przez Sąd na uzupełnienie braków formalnych skargi, ale zaadresowanej w sposób tożsamy jak skarga, tj. za pośrednictwem organu, którego postanowienie jest przedmiotem skargi, a tym samym uznanie przez Sąd, że braki formalne skargi zostały uzupełnione po terminie 7 dni od dnia doręczenia skarżącym wezwania, w sytuacji, w której skarżący w terminie wyznaczonym przez Sąd uzupełnili braki formalne skargi, przy czym nie mieli oni wiedzy, że tylko zaadresowanie uzupełnionej skargi do Sądu, a nie do organu będzie skutkowało prawidłowym uzupełnieniem braków formalnych pisma w terminie, a sama skarga nie będzie odrzucona przez Sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Do skargi znajduje zatem zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. nakładający na wnoszącego pismo obowiązek opatrzenia go podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz 47 § 1 p.p.s.a. ustanawiający wymóg dołączenia opisów skargi dla doręczenia ich stronom oraz uczestnikom postępowania.

Obowiązek wynikający z art. 46 § 1 pkt 4, art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu.

Skorzystanie z prawa do sądu i doprowadzenie do merytorycznego rozpoznania sprawy wymaga zaś od strony przestrzegania przepisów dotyczących wymogów formalnych skargi oraz wykonywania w terminie wezwań sądu. Braki formalne skargi kieruje się do Sądu pierwszej instancji, a nie za pośrednictwem organu administracji, który wydał zaskarżony akt. Stąd też nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu uzupełnienia braków formalnych skargi, daty nadania przesyłki na adres organu administracji, który nie jest dla tej czynności procesowej właściwy. Datą uzupełnienia braków formalnych skargi jest w tym przypadku dzień, w którym przesyłkę tę organ przekazał właściwemu sądowi.

Skarżący podnoszą, że z przepisów wskazanych w pouczeniu nie wynika, że uzupełnienie braków powinno być kierowane bezpośrednio do sądu. Idąc tokiem tej argumentacji można by stwierdzić, że każde pismo w sprawie należy kierować do sądu za pośrednictwem organu, gdyż w przepisach nie jest to dokładnie określone. Ustawodawca dlatego wskazał w art. 54 § 1 p.p.s.a., że skargę kieruje się za pośrednictwem organu, gdyż stanowi to wyjątek od ogólnej zasady kierowania korespondencji bezpośrednio do sądu. Skarżący mając wątpliwości w powyższym zakresie mogli skorzystać z pomocy Wydziału Informacji Sądowej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.