Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 702/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art.59§1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2007 r., sygn. akt IV SO/Wa 91/07 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma K. B. w przedmiocie wypłaty świadczenia pieniężnego postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2007 r. pozostawił bez rozpoznania pismo K. B. z dnia 29 czerwca 2007 r. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 6 lipca 2007 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania ww. pisma, poprzez wskazanie numeru i daty wydania zaskarżonego aktu lub czynności, ewentualnie do nadesłania jego odpisu, oraz oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności pismo dotyczy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym wniósł o uzupełnienie ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2001 r. Nr 60, poz. 622, ze zm.). Należało zatem uznać, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych pisma, w związku z czym, zgodnie z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.), pozostawiono je bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, powtarzając treść pisma z dnia 29 czerwca 2007 r., m.in. ponownie wnosząc o zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.G. kwoty 24 000 zł wraz z odsetkami. W uzasadnieniu ponownie opisał okoliczności, będące jego zdaniem podstawą do wypłaty wynagrodzenia za pracę i zadośćuczynienia za doznany uszczerbek na zdrowiu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pismo K. B. z dnia 29 czerwca 2007 r. (data stempla pocztowego) zatytułowane zostało "pozew o zapłatę", jako pozwany wskazany został Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.G., zaś z uzasadnienia wynikało, iż z faktu przymusowego zatrudnienia w batalionie budowlanym w ramach zastępczej służby wojskowej skarżący wywodzi uprawnienie do otrzymania świadczeń pieniężnych, na podstawie ustawy o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych. Należy zatem uznać, że treść złożonego pisma wskazywała jasno, iż skarżący domaga się od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. G. przyznania świadczenia na podstawie powołanej ustawy.

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Skargi na działalność ZUS w T.G. należą zatem do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652). WSA w Warszawie powinien zatem przekazać sprawę temu Sądowi, stosownie do art. 59 § 1 ustawy P.p.s.a.

Na marginesie należy wskazać, że pismo [...] z dnia 29 czerwca 2007 r. było pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne. Zatem w przypadku stwierdzenia, że zawiera ono braki formalne uniemożliwiające nadanie mu biegu, których to braków skarżący nie uzupełnił na wezwanie, zastosowanie powinien znaleźć art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., nie zaś art. 49 ust. 2 tej ustawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.