Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3207/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi sprawy ze skargi A.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi


UZASADNIENIE

A.Z. (dalej zwana: Skarżącą) reprezentowana przez J. Z. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2015 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.

Wezwaniem z 30 listopada 2015 r. skierowanym na adres pełnomocnika Skarżącej wezwano go do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie nadesłano jedynie kserokopię pełnomocnictwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3207/15 odrzucił skargę.

Pismem z dnia 5 lutego 2016 r. pełnomocnik Skarżącej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazała, iż jako matka skarżącej w dniu [...] lipca 2015 r. potwierdziła dodatkowo posiadane notarialne pełnomocnictwo z [...] marca 2012 r. i takie pełnomocnictwo zostało doręczone do Sądu w dniu 7 grudnia 2015r wraz z pismem zatytułowanym Pozew, które jest faktycznie odpowiedzią na Zarządzenie Sądu. W dniu 2 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej przeglądał akta sprawy, ale nie było w nich ww. pisma i załączonego pełnomocnictwa.

Z uwagi na fakt, iż J. Z. jako matka jest pełnomocnikiem skarżącej A.Z. na podst. art.35 p.p.s.a.,

- skarżącej tj. A.Z. nie ma w kraju

- ww. pełnomocnik A. Z. złożyła ww. pełnomocnictwo w Biurze Podawczym i gdyby złożone pełnomocnictwo posiadało jakieś braki, powinna być poinformowana przez Sąd zgodnie z art.6 p.p.s.a., jako występująca bez adwokata;

- gdyby nawet pełnomocnictwo posiadało jakieś braki można byłoby złożyć je jeszcze przed rozprawą na podst.art.48 p.p.s.a.,

- w uzasadnieniach obu postanowień tj. w sprawach o sygn. akt IIISA/WA 359/15 oraz sygn. akt IIISA/Wa 3207/15 Sąd jednoznacznie nazywa J.Z. pełnomocnikiem skarżącej co jest wewnętrzną sprzecznością z wydanymi postanowieniami i uzasadnieniem. Pełnomocnik zarzucił instrumentalne stosowanie prawa przez Sąd.

Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że postanowienie z 27 stycznia 2016 r. nie dotyczy skargi na postanowienie SKO w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki pisarskiej ponieważ przedmiotem trwającego 10 lat postępowania jest "określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014r " jak prawidłowo napisano w Postanowieniu z 29 czerwca 2015r sygn. III SA/Wa 359/15 a SKO uchyla się jedynie po raz kolejny od uwzględnienia stanu faktycznego.

Biorąc powyższe pod uwagę wniosła o uznanie załączonego pełnomocnictwa i merytoryczne rozpatrzenie sprawy i przywrócenie istniejącego prawa.

Ponadto oświadczyła, że na tym etapie postępowania odstępuje od złożenia zażalenia do NSA.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 lutego 2016 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Skarżącej wyjaśniła, iż datą formalnego ustania przyczyny uchybienia terminu jest dzień złożenia wniosku wraz załączonym powtórnie oryginałem notarialnego pełnomocnictwa. Ponadto podtrzymała argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ) - dalej: "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl tego artykułu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy

w uchybieniu terminu.

O braku winy strony w uchybieniu terminu, można mówić w sytuacji, gdy istniały przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. takie, których strona przy zachowaniu należytej staranności i dołożeniu maksymalnego w danych warunkach wysiłku nie mogła usunąć. Art.87 § 2 p.p.s.a. nie uzależnia przy tym możliwości przywrócenia terminu od stopnia zawinienia, co oznacza, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, rozumianej jako zamierzone działanie sprzeczne z regułami postępowania bądź powstrzymanie się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania, ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, polegającego na niedołożeniu należytej staranności (...). (por.: wyrok NSA z 21.12.2006r. sygn. akt I FSK 374/06, lex nr 262725).

Oceniając w tym kontekście działanie pełnomocnika skarżącej, nie można przyjąć, że uchybienie terminowi do złożenia pełnomocnictwa było niezawinione. W szczególności za niedającą się przezwyciężyć przeszkodę, nie mogą być uznane okoliczności faktyczne powołane we wniosku o przywrócenie terminu związane z faktem, iż Skarżącej nie ma w kraju oraz brakiem poinformowania przez Sąd zgodnie z art. 6 p.p.s.a., jako występującej bez adwokata, iż złożone pełnomocnictwo było wadliwe.

Zdaniem Sądu pełnomocnik Skarżącej nie wykazała aby zaistniała jakaś obiektywna okoliczność uniemożliwiająca w wyznaczonym terminie wykonanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika Skarżącej, że organem uprawnionym do potwierdzania za zgodność oryginałem dokumentów jest notariusz. Ponadto poinformowano, iż za zgodność z oryginałem może poświadczyć występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym. Tym samym Pełnomocnik Skarżącej posiadała pełną wiedzę o tym jak należy wykonać ww. wezwanie Sądu. Sąd zauważa, iż Kancelaria Notarialna, w której Skarżąca udzieliła w formie aktu notarialnego pełnomocnikowi umocowania mieści się w tym samym mieście, w którym zamieszkuje pełnomocnik Skarżącej. Wobec powyższego nawet w związku z nieobecnością Skarżącej w kraju pełnomocnik Skarżącej mogła uzyskać w wyznaczonym terminie poświadczony za zgodność z oryginałem przez notariusza odpis pełnomocnictwa, o który wzywał sąd. Należy również wyjaśnić, iż fotokopia pełnomocnictwa nie spełnia wymogów pełnomocnictwa, ani jego wierzytelnego odpisu.

Tym samym w ocenie Sądu pełnomocnik nie wskazała okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.