Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2099/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Rektora Szkoły Głównej Handlowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie przepisania oceny z lektoratu z języka obcego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." – utrzymano w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lipca 2020 r. Odmówiono nim - wobec podania p. K. J., zwanego dalej "Wnioskodawcą" - wydania zaświadczenia "[...], w stanie spoczynku K. J. na podstawie i w oparciu o ustawę z dnia 16 grudnia 19720 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, posiada trwały 40 % trwałego uszczerbku na zdrowiu, wobec chorób związanych ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby czynnej, za który to uszczerbek przysługuje odszkodowanie".

Uzasadniając orzeczenie organ przywołał następujące okoliczności faktyczne oraz uwarunkowania prawne sprawy:

- postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń jest uregulowane w dziale VII K.p.a. - Wydawanie zaświadczeń (art. 217-220); jest ono rodzajem postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym i odformalizowanym; zaświadczenie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego, potwierdzającym istnienie uprawnienia lub obowiązku przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji (konstytutywnej lub deklaratoryjnej) bądź w innym indywidualnym akcie prawnym; jako dokument urzędowy zaświadczenie korzysta z domniemania dwojakiego rodzaju: prawdziwości oraz zgodności z prawda oświadczenia organu, od którego dokument pochodzi (tak: wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1898/10 – dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"); zaświadczenie jest aktem wiedzy a nie woli organu; nie rozstrzyga więc żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani tez nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego (tak: wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1778/11 – dostępny w CBOSA),

- w tym świetle zasadnie odmówiono postanowieniem organu I. instancji wydania zaświadczenia o żądanej treści; podzielono argumentację uzasadnienia danego aktu, że zaświadczenia, byłoby oczywiście niezgodne z posiadanymi przez organ danymi; jak bowiem wynika z posiadanej dokumentacji, Sąd Rejonowy dla [...] - w wyroku z [...] listopada 2018 r. (sygn. akt [...]) - przyznał Wnioskodawcy prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu choroby, pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby - w wysokości odpowiadającej 20% uszczerbku na zdrowiu,

- z posiadanej przez organ odwoławczy wiedzy urzędowej z innych postępowań (ich stroną był Wnioskodawca) wynika, że Komenda Wojewódzka Policji w [...] wykonała prawomocny wyrok o sygn. akt [...] - w dniu [...] września 2019 r. wypłacono Wnioskodawcy jednorazowe odszkodowanie w wysokości 20% uszczerbku na zdrowiu,

- w związku z tym wydanie przez organ I. instancji zaświadczenia o żądanej treści oczywiście przeczyłoby faktom i aktualnemu stanowi prawnemu,

- nie zmieniają tego zarzuty zażalenia Wnioskodawcy, w tym przywołane orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w [...] z [...] stycznia 2015 r. jak też zaświadczenie Komendy Powiatowej Policji z [...] września 2016 r.,

- postanowienie organu I. instancji odpowiada prawu i - wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - zawiera oznaczenie organu administracji publicznej (art. 17 § 1 pkt 1 K.p.a.),

- w sprawach postępowań dotyczących wydawania zaświadczeń, uregulowanych w Dziale VII K.p.a., nie mają ponadto zastosowania przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1974 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 1575, ze zm.).

W skardze Wnioskodawca podniósł, że "[...] nie sposób zgodzić się z rozstrzygnięciami organów Policji, działaniami podejmowanymi niejawnie w zakresie sprawy, uzasadnieniami prawnymi, z których wynika i wywodzi się dopuszczalność niejawnych bez czynnego udziału strony w postępowaniu wyjaśniającym w administracji czynności procesowo-dowodowych, dowolności ich przyjęcia dla dokonania oceny stanu sprawy, a poprzez to działania organów Policji mających cechy działań i czynności mających na celu stworzenie w sprawie strony nowej i takiej jaka przyjęto dla wydania aktów administracyjnych rzeczywistości faktycznej, mającej bezsporny wpływ na prawa i uprawnienia podmiotowe.". Wniesiono o uchylenie orzeczeń organów obu instancji.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejszą argumentację.

W piśmie procesowym (k. 39-42) Wnioskodawca podtrzymał zarzuty. Wywodził, że negatywne orzeczenie organu wyklucza skorzystanie przezeń z uprawnień, jakie przysługują mu wobec traty zdrowia w związku z pełnieniem służby.

Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Sąd zważył, co następuje:

Skargę oddalono, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie nie narusza bowiem prawa. Organ słusznie skonstatował brak przesłanek dla wydania zaświadczenia o żądanej przez Wnioskodawcę treści. Trafnie opisano uwarunkowania prawne, określające ramy wydawanie zaświadczeń i w ustalonym stanie faktycznym wskazano ba brak przesłanek do wydanie żądanego zaświadczenia. Wobec uprzedniego zreferowania stanowisko organu ponowne jego przytaczanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje je za własne.

Odnosząc się do argumentacji skargi wypada jedynie dodać, co następuje.

Co trafnie odnotowuje organ administracji, konkretnie żądanie Wnioskodawcy dotyczy opisu jego sytuacji prawnej nie zaś potwierdzenia dotyczących go informacji, znajdujących odzwierciedlenie w konkretnych, dostępnych dla danego organu ewidencjach, rejestrach czy innych bazach danych. Jak wskazał organ I. instancji, nie posiadał on w swoich zasobach informacji, że Wnioskodawca jest uprawniony do odszkodowania z tytułu 40% trwałego uszczerbku na zdrowiu, w myśl przepisów powołanej przezeń ustawy. Wykracza z kolei poza granice danej sprawy - o wydanie zaświadczenia – ustalanie, czy w istocie takie uprawnienie Wnioskodawcy przysługuje, np. wobec określonej interpretacji treści wyroku sądu powszechnego, czy też innego dokumentu, który jednak samodzielnie nie kształtuje sytuacji prawnej osoby. Trafnie zauważył organ administracji, że samo żądane zaświadczenie nie może natomiast w istocie kreować sytuacji prawnej wnoszącego a jego wydanie. Ku temu zaś zmierza niewątpliwie Wnioskodawca.

Chybione są w tym kontekście zarzuty, jakoby sprawy we właściwym zakresie nie wyjaśniono, czy też jakoby pozbawiono stronę prawa udział w postępowaniu wyjaśniającym. W istocie takowego bowiem nie prowadzono. Żadne okoliczności faktyczne sprawy w jej granicach - dopuszczalności wydanie zaświadczenia żądanej treści - nie budziły ani nie budzą wątpliwości.

Wobec sformułowanej w dodatkowym piśmie Wnioskodawcy argumentacji, jakoby zaskarżony akt mógł stanowić przeszkodę dla uzyskania należnych świadczeń, należy ponownie wskazać, że podstawą wydania zaświadczenia mogą być wyłącznie dane posiadane w zasobach ewidencji organu. W danym przypadku, nie dysponował on dokumentem, który samodzielnie statuowałby uprawnienie opisane we wniosku o wydanie zaświadczenia. Z kolei sporów, co do należnych świadczeń byłych funkcjonariuszy, nie rozstrzyga się przez wydanie zaświadczenia.

W takiej sytuacji nie naruszono ani przepisu prawa materialnego, zakreślającego ramy możliwości wydania zaświadczenia, które zamieszczono zresztą w akcie o charakterze procesowym, jakim jest K.p.a. (konkretnie - art. 218 § 1), ani też przepisów ogólnych postępowania administracyjnego, z których treści wynika obowiązek właściwego wyjaśnienia sprawy przed wydaniem rozstrzygnięcia.

W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jego uchylenia.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.