Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 267/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 14 kwietnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 15 września 2006 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi - przez uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 375 zł.

Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 września 2006 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 27 września 2006 r. (środa).

Pismem z dnia 21 września 2006 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 22 września 2006 r. pełnomocnik skarżącego zawiadomił tutejszy Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa procesowego udzielonego mu przez skarżącego R. W. w przedmiotowej sprawie. Zawiadomienie to wpłynęło do biura podawczego tutejszego Sądu w dniu 26 września 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Adwokat lub radca prawny, który wypowiedział pełnomocnictwo, obowiązany jest działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych.

Z powyższego przepisu wynika, że wypowiedzenie pełnomocnictwa dokonane przez mocodawcę jest skuteczne w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Przy ustalaniu dnia zawiadomienia sądu istotna jest przy tym data, w której sąd faktycznie dowiedział się o dokonanym wypowiedzeniu, tj. dzień doręczenia stosownego pisma lub złożenia go w biurze podawczym sądu. W art. 42 p.s.a nie określono natomiast, w jakim czasie wypowiedzenie pełnomocnictwa przez pełnomocnika jest skuteczne wobec sądu. W literaturze wskazuje się, że ze względu na bezpieczeństwo obrotu prawnego należy przez analogię przyjąć, że i w tym przypadku wypowiedzenie będzie skuteczne z chwilą zawiadomienia o nim sądu. Podkreślić także trzeba, że dopóki informacja o wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie dotrze do sądu, to wypowiedzenie to jest skuteczne od momentu jego dokonania jedynie między

mocodawcą a pełnomocnikiem (por. B. Dauter Iw.l B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s. 110-111).

Skoro zatem w przedmiotowej sprawie zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa wpłynęło do biura podawczego Sądu dopiero w dniu 26 września 2006 r., to przyjąć należało, że wcześniejsze zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 15 września 2006 r. zostało prawidłowo doręczone na adres pełnomocnika skarżącego. W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi liczyć należało od dnia doręczenia wezwania pełnomocnikowi skarżącego, tj. od dnia 20 września 2006 r.

Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.