Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1084/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Sędziowie NSA Janusz Ruszyński Asesor sądowy Maciej Jaśniewicz Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2005r. sprawy ze skargi R.R. na decyzję Izby Skarbowej OZ z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące [...]roku I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej OZ - B.W. z dnia [...]r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego R.R. kwotę 99.248,02 zł /dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy dwieście czterdzieści osiem złotych i 02/100/tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że decyzje określone w punkcie pierwszym nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ M.Jaśniewicz /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński


UZASADNIENIE

R. R. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Izby Skarbowej-Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...]r. utrzymującą w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy - B.W. z dnia [...]r. w sprawie określenia mu podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i marzec do grudnia [...]r., zaległości podatkowej w tym podatku i odsetek za zwłokę oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc - za miesiąc luty [...]r.

Organy podatkowe obu instancji stanęły na stanowisku, że skoro podatnik - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - kupował samochody osobowe i rejestrował je na swoje nazwisko, a następnie montował w tych samochodach kraty i wymontowywał tylne siedzenia, a miejsce po nich wykładał wykładziną i tak zmodyfikowane pojazdy sprzedawał jako samochody ciężarowe, to w myśl przepisu art. 25 ust 1 pkt. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnikowi nie przysługiwało prawo odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu od podatku należnego. Sprzedawał on bowiem te samochody jako samochody specjalizowane - ciężarowe a nie osobowe.

Po rozpatrzeniu skargi podatnika na decyzję Izby Skarbowej, w której zarzucił on zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 25 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 lutego 2004 r. oddalił skargę, podzielając stanowisko organów podatkowych, co do braku podstaw w świetle powołanego przepisu, do zasadności odliczenia przez R. R. podatku naliczonego od nabywanych samochodów osobowych od podatku należnego z tytułu sprzedaży samochodów ciężarowych, jakimi stały się samochody osobowe po ich modyfikacji.

Od wyroku tego strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Po rozpatrzeniu sprawy Sąd ten uznając skargę kasacyjna za zasadną wyrokiem z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt FSK 2713/04 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.

Mając na względzie zawarte w uzasadnieniu tego wyroku stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego i dokonaną a przez ten Sąd wykładnię przepisu art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), którymi Sąd I instancji - zgodnie z postanowieniami art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - jest związany, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że wewnętrzna wykładnia systemowa art. 25 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy obejmuje swym zakresem także unormowania art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 2 , z których wynika, ze podatnik dysponuje - stanowiącym podstawę konstrukcji podatku od wartości dodanej - prawem do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. W wyniku realizacji tego prawa podatek ten winien ostatecznie obciążać konsumenta, którym w niniejszej sprawie nie był skarżący.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że okoliczność iż R. R. nabywał samochody osobowe, dokonywał w nich zmian i przeróbek, a następnie odsprzedawał je jako samochody ciężarowe, nie pozbawia go prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. Konsekwencją tego stanowiska jest uznanie, ze zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja I instancji, mocą których uznano, że podatnikowi prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony oraz zwrot różnicy podatku, w świetle art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługuje, jako oparte na błędnej interpretacji wskazanego przepisu, naruszają prawo materialne w omawianym zakresie, wobec czego nie mogą się ostać w obrocie prawnym.

Z powołanych względów, uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 200 oraz art. 153 ustawy z dnia 30 stycznia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. r. 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska /-/ J. Ruszyński

M.N.