Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2477/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 §2 pkt 1, art. 258 §2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenie przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki z o.o. M. z siedzibą w W. z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie jej braków formalnych.

Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który został odrzucony mocą postanowienia z dnia 10 marca 2017 r.

Wnioskiem z dnia [...] r. Spółka wystąpiła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy – na urzędowym formularzu PPPr z dnia [...] r. – poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W oświadczeniu o majątku i dochodach Spółka wskazała, iż wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł., zaś wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi 580.191,00 zł. W ostatnim roku obrotowym wnioskująca osiągnęła zysk w wysokości 18 zł. Spółka posiada dwa rachunki bankowe z ujemnymi saldami. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż z uwagi na trudna sytuację finansową skarżąca wystąpiła o ogłoszenie upadłości, jednakże jej wniosek został odrzucony z uwagi na brak środków na pokrycie kosztów postępowania.

Na wezwanie Spółka złożyła odpis postanowienia Sądu Rejonowego dla m. st. W. w W. z dnia 8 kwietnia 2016 r. o sygn. akt X GU 1159/15 o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia to, iż Spółka nie posiada majątku ani środków pieniężnych, nie prowadzi działalności gospodarczej i nie uzyskuje obecnie żadnych dochodów. Ponadto, jak wynika ze złożonego do akt sądowych odpisu postanowienia Sądu Rejonowego dla m. st. W. w W. z dnia 8 kwietnia 2016 r. o sygn. akt X GU 1159/15, wniosek Spółki o ogłoszenie upadłości został oddalony z uwagi na brak wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. Jak wynika z uzasadnienia do tego postanowienia, Spółka nie posiada jakiegokolwiek majątku w postaci nieruchomości, natomiast ujęte w bilansie składniki majątkowe, których wartość księgową oszacowano na 580.191,00 zł, w rzeczywistości nie odzwierciedla ich faktycznej wartości ekonomicznej. Dodać należy, iż zgodnie z oświadczeniem skarżącej, wykazane środki trwałe stanowią wartości niematerialne i prawne w postaci nakładów inwestycyjnych na opracowanie serwisu internetowego w latach 2009-2015.

Wobec powyższego przyjąć należało, iż wnioskująca strona nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.