Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1575/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. sprawy ze skargi W. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku, po rozpatrzeniu zażalenia zainteresowanej, utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia[...] marca 2004 roku nakładające na zainteresowaną jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 27.608 zł za niedopełnienie obowiązku rozbiórki części obiektu tj. fundamentów, ściany i komina oraz płyty betonowej przylegającej do budynku mieszkalnego wybudowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] bez pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 roku nakazał inwestorowi W. D. rozbiórkę części obiektu tj fundamentów, ściany i komina oraz płyty betonowej przylegającej do budynku mieszkalnego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Decyzja stała się ostateczna [...] stycznia 2003 roku, a w toku dalszego postępowania wystawiono upomnienie inwestora oraz postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.

W wyniku zażalenia zainteresowanej, organ odwoławczy powołując art. 119 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazał, iż W. D. nie dopełniła obowiązku wykonania czynności do której była zobowiązana decyzją ostateczną co spowodowało wszczęcie postępowania egzekucyjnego i wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny. Podkreślając prawidłowość obliczenia grzywny przez organ I instancji (56,76 m.kw. powierzchni x 1/5 z 2.432 – cena 1 m.kw. = 27.608 zł) organ wojewódzki utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła zainteresowana twierdząc, że nie była i nie jest inwestorem dokonanych prac rozbudowy budynku.

Czynności takie ze względu na warunki mieszkaniowe podjęła jej córka z którą zamieszkuje na przedmiotowej nieruchomości. Nieruchomość ta należała do zmarłej matki skarżącej. Wobec tego skarżąca uważa, iż nałożenie na nią grzywny jest bezzasadne – skierowane do niewłaściwej osoby, a zatem narusza jej interes prawny. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia o grzywnie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy.

Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania czy przy wydawaniu decyzji administracyjnej organ nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Skarga podlega uwzględnieniu z uwagi na naruszenie przez organ przepisów postępowania administracyjnego.

Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie organu wojewódzkiego w przedmiocie nałożenia jednorazowej grzywny w celu przymuszenia za niedopełnienie obowiązku rozbiórki części obiektu wybudowanego bez pozwolenia na budowę, który to obowiązek nałożono na skarżącą decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 roku nr [...].

Niewykonanie powyższej decyzji nakazującej rozbiórkę stało się podstawą podjęcia czynności egzekucyjnych i wydania zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2006 roku skarżąca oświadczyła, iż decyzję rozbiórkową wykonała w latach 2002-2003 i tylko nie może wywieźć materiału po rozbiórce z uwagi na brak dojazdu, a także oświadczyła, że organ nie przeprowadzał kontroli w tym zakresie.

Z akt administracyjnych wynika, że organ administracyjny stwierdzenie o niewykonaniu obowiązku przez skarżącą oparł na zapisie protokołu oględzin obiektu z dnia [...] grudnia 2003 roku sporządzonego jednostronnie przez organ, bez powiadomienia i udziału zainteresowanej. Tak sporządzony protokół nie może być uznany za dowód w świetle gwarancji czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 79 kpa w zw. z art. 10 kpa).

Tym samym stwierdzić należy, że organ nie dokonał ustalenia czy rozbiórka została wykonana i w jakim zakresie, a zatem naruszył zasadę ogólną prawdy obiektywnej i tzw. Słusznego interesu strony wyrażoną w art. 7 kpa. Z przepisu tego wynika obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu obywateli. Podkreślić należy, że ustalenie stanu faktycznego przesądza o sposobie załatwienia sprawy. W konkretnym przypadku nieprzeprowadzenie kontroli w sposób prawidłowy celem ustalenia w jakim zakresie została wykonana decyzja rozbiórkowa rzutuje na wymiar grzywny za niewykonanie obowiązku.

Aczkolwiek skarżąca winna była powiadomić organ o wykonaniu obowiązku, to jednak przede wszystkim zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 i 77 kpa na organie administracji spoczywał bezwzględny obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i zebrania niezbędnych dowodów do jej załatwienia.

Naruszenie powyższych przepisów proceduralnych, jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy stanowiło podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270). Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ustawy.