Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 92/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Jacek Fronczyk, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2010 r. sprawy ze skargi Z.T. na bezczynność Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wezwania do zapewnienia zakwaterowania z dnia [...] maja 2007 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z.T. w dniu [...] marca 2009 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpoznania wezwania do zapewnienia zakwaterowania z dnia [...] maja 2007 r.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Skarżący w dniu [...] maja 2007 r. złożył do organu wniosek o wydanie decyzji o zwolnieniu zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego w W., przy ul. [...].

Przedmiotowy lokal został przydzielony skarżącemu, jako żołnierzowi zawodowemu Wojsk Ochrony Pogranicza, na podstawie Decyzji Przydziału Osobnej Kwatery Stałej Nr [...] z dnia [...] listopada 1990 r., wydanej przez Dowódcę Oddziału Zaopatrzenia i Obsługi WOP. Budynek, w którym zlokalizowany jest ww. lokal mieszkalny, w dacie jego przydziału, znajdował się w zarządzie Wojsk Ochrony Pogranicza, a następnie w zarządzie Straży Granicznej. W roku 1996 Komendant Główny Straży Granicznej zrzekł się zarządu ww. nieruchomością i przekazał ją Gminie [...]. Następnie, zgodnie z ustawą z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy, grunt pod przedmiotową nieruchomością stał się własnością Miasta Stołecznego Warszawa.

W roku 2003 nastąpiła zmiana formy własności przedmiotowej nieruchomości. Budynek przekazany został spadkobiercom dawnych właścicieli gruntu. Zgodnie z zarządzeniem nr 41 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie nadania statutu Zarządowi Zasobów Mieszkaniowych MSWiA (Dz. Urz. MSWiA z dnia 27 września 2006 r.) – ZZM MSWiA realizuje zadania przewidziane w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) oraz określone w innych przepisach prawa w stosunku do osób, o których mowa w art. 84a ust. 1 tej ustawy. Biorąc pod uwagę, iż przepisy ww. ustawy ani inne obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie przewidują wydawania decyzji o zwolnieniu lokalu mieszkalnego, znajdującego się w budynku stanowiącym własność osoby fizycznej – brak było podstaw prawnych do wydania decyzji o żądanej treści.

W związku z powyższym postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji, której domagał się skarżący zostało umorzone i zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o zwolnieniu zajmowanego lokalu mieszkalnego. Decyzją Nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. ww. decyzja została utrzymana w mocy.

W wyniku złożonej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1788/07 uchylił obie zaskarżone decyzje. Realizując wskazany powyżej wyrok– organ wystąpił do zainteresowanego w dniu [...] lipca 2008 r. z pismem o uzupełnienie i sprecyzowanie żądań zawartych we wniosku z dnia [...] maja 2007 r., w trybie określonym w art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Jednocześnie w ww. piśmie skarżący został poinformowany, iż w związku z pełnieniem służby w Straży Granicznej i nabyciem uprawnień do emerytury policyjnej, organem właściwym w sprawie jego zakwaterowania jest odpowiedni organ Straży Granicznej. Z.T. zwrócił się bowiem do ZZM MSWiA, jak to określił w swoim wniosku, jako do "organu właściwego do zakwaterowania jego osoby". W istocie posiadał on uprawnienia do emerytury wojskowej, jednak jako emeryt wojskowy miał zrealizowane uprawnienia do kwatery, w oparciu o przepisy obowiązujące w dniu realizacji tych uprawnień, tzn. w dniu wydziału osobnej kwatery stałej. Natomiast w związku z pełnieniem przez skarżącego służby w Straży nabył on również prawa do emerytury policyjnej i świadczeń z nią związanych. Po zwolnieniu skarżącego ze służby w Straży Granicznej i przejściu na policyjne zaopatrzenie emerytalne, z dniem 1 grudnia 2006 r. zawieszona została również wypłata świadczenia emerytalnego z Wojskowego Biura Emerytalnego.

W dniu [...] sierpnia 2008 r. do organu którego skarga dotyczy wpłynęło pismo Zastępcy Dyrektora Biura Administracyjno – Finansowego MSWiA przekazujące odwołanie skarżącego z dnia [...] lipca 2008 r. od treści skierowanego do niego pisma, będące jednocześnie odpowiedzią na ww. odwołanie. W przedmiotowym piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. Zastępca Biura Administracyjno – Finansowego MSWiA przedstawił swoje stanowisko w kwestii braku właściwości ZZM MSWiA jako organu właściwego w sprawach związanych z zakwaterowaniem skarżącego.

Następnie, po otrzymaniu odpowiedzi z dnia [...] września 2008 r. i ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] maja 2007 r. wydana została decyzja Nr [...] Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA z dnia [...] września 2008 r. o odmowie wydania decyzji o zwolnieniu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W.zajmowanego przez p. Z.T.. W wyniku dwukrotnego niepodjęcia ww. decyzji, została ona uznana za doręczoną w trybie art. 44 kpa. W dniu 2 marca 2009 r. wpłynęło do ZZM MSWiA pismo, przekazujące wystąpienie Z.T. z dnia [...] lutego 2009 r. dotyczące wcześniej skierowanych wniosków w przedmiocie zwolnienia zajmowanego lokalu i ponownego zakwaterowania. W ww. piśmie, Zastępca Dyrektora Biura Administracyjno – Finansowego MSWiA podtrzymał swoje stanowisko w sprawie uprawnień mieszkaniowych przysługujących stronie i organach właściwych w sprawach zakwaterowania wyżej wymienionego.

Następnie, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, w dniu [...] marca 2009 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpoznania wezwania do zapewnienia zakwaterowania z dnia [...] maja 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Z.T. w skardze podniósł, że organ administracji państwowej wymieniony w ustawie, powołany do zapewnienia zakwaterowania jego osoby jako emeryta wojskowego, nie zamierza wykonać powierzonego urzędowi zadania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej określonego w art. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. z 2005 r. nr 41, poz. 398) w sytuacji, gdy z urzędu posiada wiedzę o jego bezdomności.

Organ w odpowiedzi na skargę z dnia 2 kwietnia 2010 r. podniósł, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i wnosi o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę uznać należy za niezasadną.

Zgodnie z treścią przepisu art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z póżn. zm.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tej ustawy.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ prowadząc przedmiotowe postępowanie pozostawał w bezczynności.

Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ nie dopuścił się bezczynności i rozpoznał wniosek strony z dnia [...] maja 2007 r. Po otrzymaniu akt sprawy z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po wyroku z dnia 15 stycznia 2008 r. organ zrealizował zalecenia Sądu, zawarte w powyższym wyroku. W drodze korespondencyjnej ustalił ze stroną treść merytoryczną wniosku z dnia [...] maja 2007 r. i wolę strony w nim wyrażoną.

Następnie, działając w oparciu o dokonane ustalenia, wydał w dniu [...] września 2008 r. decyzję o odmowie wydania decyzji o zwolnieniu lokalu mieszkalnego. Z sentencji wyżej powołanej decyzji, jak i z jej treści wynika, iż została ona wydana wskutek wniosku strony z dnia [...] maja 2007 r. Tym samym organ zakończył postępowanie wywołane wniesieniem przez stronę powyższego wniosku.

W tym stanie sprawy uznać należało, iż organ nie pozostaje w bezczynności. Rozpoznał bowiem wniosek strony z dnia [...] maja 2007 r. wydając decyzję w dniu [...] września 2008 r. Bez wpływu na poprawność powyższych ustaleń pozostaje podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż nie otrzymał on odpisu decyzji z dnia [...] września 2008 r. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się bowiem dowód na to, iż organ usiłował doręczyć stronie przedmiotową decyzję, na adres podany przez stronę. Wobec faktu, iż przesyłka z decyzją, została awizowana i zwrócona przez pocztę do nadawcy, organ zastosował tzw. fikcję prawną doręczenia, do czego miał uprawnienie w myśl przepisu art. 44 Kpa.

W świetle powyższego, sytuacji gdy organ rozpoznał wniosek strony z dnia [...] maja 2007 r. i nie pozostaje w bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm.).