Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1895/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: Art. 49 par1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. Spółki z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1229/15 w sprawie ze skargi S.Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 31 grudnia 2014 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automatach poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W.postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1229/15 odrzucił skargę S. Spółki z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 31 grudnia 2014 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 11 marca 2015 r. pełnomocnik S.Spółki z o.o. w W.(dalej: "skarżąca") został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w dacie udzielenia pełnomocnictwa, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. W wezwaniu poinformowano pełnomocnika, że z załączonej do skargi informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS wynika, że ostatnia zmiana w KRS nastąpiła po dacie udzielenia pełnomocnictwa z dnia 18 listopada 2014 r.

W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nadesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię odpisu pełnego z KRS. Z dokumentu tego nie wynika jednak, aby J. U., który jako Prezes Zarządu skarżącej spółki udzielił pełnomocnictwa z dnia 18 listopada 2014 r. był w tej dacie upoważniony do jej reprezentowania. Z nadesłanego odpisu pełnego z KRS wynika bowiem, że J. U. został wpisany do KRS jako prezes zarządu skarżącej spółki upoważniony do jej samodzielnego reprezentowania w dniu 15 stycznia 2015 r., a więc po dniu udzielenia pełnomocnictwa z dnia 18 listopada 2014 r.

Sąd pierwszej instancji powołując się na deklaratoryjny charakter wpisu do KRS zmiany w zakresie władz zarządu podkreślił, że członek zarządu jeszcze przed wpisem ma prawo, legitymując się odpisem uchwały zgromadzenia wspólników, skutecznie występować w imieniu spółki m.in. w postępowaniach sądowych. W rozpoznawanej sprawie uchwała taka nie została nadesłana. W związku z tym Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. odrzucił skargę.

Skarżąca w skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższe postanowienie zarzucając Sądowi pierwszej instancji na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy tj.:

-art. 49 § 1 w związku z art.6 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 45 Konstytucji RP poprzez niepełne i niejednoznaczne, wprowadzające w błąd sformułowanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi;

-art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1, art. 46 § 1pkt 4, art. 28 § 1, art. 29 p.p.s.a. przez nieprawidłowe wskazanie w wezwaniu braków formalnych, jakimi dotknięta była odrzucona skarga;

-art. 31 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi w sytuacji, kiedy nie istniały braki formalne, których nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi.

Do skargi kasacyjnej załączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię uchwały nr . nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników S. sp. z o.o. z dnia 30 października 2014 r., w której powołano J. U. na Prezesa Zarządu spółki.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że przedłożenie przez pełnomocnika profesjonalnego odpisu pełnego KRS w zakreślonym terminie nie mogło być uznane za uzupełnienie braku formalnego skargi i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Zauważyć bowiem należy, że wezwanie skierowane do pełnomocnika skarżącej dotyczyło przedłożenia pełnego odpisu KRS potwierdzającego umocowanie J. U. – Prezesa Zarządu do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi na dzień 18 listopada 2014 r. Pełnomocnik w zakreślonym terminie siedmiu dni przedłożył Sądowi pierwszej instancji pełny odpis KRS, z którego wynikało, że J.U. został wpisany do KRS w dniu 15 stycznia 2015 r. co, zdaniem Sądu oznaczało, że w dniu 18 listopada 2014 r. nie był on umocowany do udzielenia pełnomocnictwa.

Podkreślić jednak należy, że pełnomocnik przedłożył, zgodnie z wezwaniem, odpis pełny KRS w terminie siedmiu dni. W tej sytuacji nie można więc przyjąć, jak uczynił to Sąd pierwszej instancji, że nie uzupełniono braku skargi w terminie, gdyż termin siedmiodniowy został zachowany i dokument, którego brak Sąd stwierdził, został dostarczony. Wobec tego w podstawie prawnej postanowienia należało ewentualnie zastosować art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i odrzucić skargę, jako niedopuszczalną z innych przyczyn.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w terminie, powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jeżeli przewodniczący po wstępnej weryfikacji pisma uzna, że jest ono obarczone istotnym brakiem formalnym, to wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie i pod rygorem wskazanym w wezwaniu. Problem skutków prawnych dla mocodawcy wynikających z czynności procesowych dokonywanych przez wadliwie ustanowionego pełnomocnika był już przedmiotem orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których stwierdzono, że podpisanie skargi przez osobę, nie mogącą być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt I GSK 2703/05, postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 3634/13, postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 557/14).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej (adwokat) sporządził i podpisał skargę niedołączając odpisu pełnego KRS potwierdzającego umocowanie Prezesa Zarządu – J. U. do reprezentowania spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa (18 listopada 2014 r.). Zauważyć należy, że sporządzenie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w odróżnieniu od skargi kasacyjnej, nie jest obarczone przymusem radcowsko - adwokackim. W związku z tym, nie można uznać, że nieuzupełnienie braku formalnego pisma w tym zakresie będzie prowadziło do jego odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być wyłącznie brak istotny czyli taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 677/12).

Skoro w niniejszej sprawie uznano, że brak formalny skargi nie został uzupełniony przez pełnomocnika strony, to Sąd pierwszej instancji powinien był skierować wezwanie bezpośrednio do skarżącej o uzupełnienie braku formalnego skargi przez jej podpisanie. W sytuacji, gdy Sąd nie dokonał tej czynności, postanowienie o odrzuceniu skargi należało uznać za przedwczesne.

Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.