Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 134/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.35 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2020 r. sprawy ze skargi Spółki A z siedzibą w P. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2019 r., nr [...] (nr sprawy [...]) 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej Spółki A z siedzibą w P. kwotę [...]zł ([...] [...] zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], art.[...], obr. P. ).

Z uzasadnienia decyzji i akt postępowania wynika, że działając na wniosek Spółki A, Prezydent Miasta P. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wskazując, że przedłożona dokumentacja projektowa, mimo wezwania postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. do usunięcia braków i ich uzupełnienia w skorygowanym projekcie budowlanym nadal zawiera nieprawidłowości i braki. Mianowicie projekt budowlany sporządzony został niezgodnie z ustaleniami decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] o warunkach zabudowy w zakresie pkt IV 1. ww. decyzji dotyczącego obsługi komunikacyjnej. Organ wskazał, że przeanalizował całość materiałów w tym korespondencję prowadzoną pomiędzy inwestorem, a Zarządem Dróg Miejskich i od daty wydania decyzji o warunkach zabudowy ([...].06.2014 r.) zmieniły się uwarunkowania dotyczące obsługi komunikacyjnej terenu inwestycji, co zostało potwierdzone w pismach Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...].07.2018 r., [...].03.2019 r., [...].08.2019 r. Nadto organ podkreślił, że inwestor nie przedstawił aktualnych zaświadczeń projektantów z izb sporządzających projekt architektoniczno-budowlany.

Odwołanie od decyzji organu I instancji złożył inwestor nie zgadzając się z argumentacją organu jednocześnie nie wskazując wniosków. Podniósł naruszenie art.35 ust.4 P.b. i art.7 k.p.a.

Wskazaną na wstępie decyzją z [...] grudnia 2019 r. Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm., dalej: u.P.b.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu powołując się na art. 35 ust. 1 pkt 1 u.P.b. podał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska.

Analiza akt sprawy prowadzi do stwierdzenia, że organ I instancji wywiązał się z tego obowiązku w sposób należyty, bowiem prawidłowo rozpoznał niezgodność złożonego przez inwestora projektu budowlanego z warunkami określonymi w pkt IV decyzji nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2019 r. o warunkach zabudowy. Dalej organ II instancji wskazał, że w toku prowadzonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę organ I instancji ustalił, że Zarząd Dróg Miejskich poinformował inwestora, iż warunki wskazane w decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczące obsługi komunikacyjnej (pkt IV) przedmiotowego zamierzenia nie są już aktualne zwłaszcza w zakresie wskazanej przez Zarząd Dróg Miejskich partycypacji w kosztach i nie mogą być podstawą do projektowania. Zarząd Dróg Miejskich w piśmie z dnia [...].07.2018 r. i [...] sierpnia 2019 r. wskazał warunki na podstawie których winna nastąpić realizacja inwestycji odbiegające od tych wskazanych w decyzji o warunkach zabudowy, które straciły aktualność, a jednocześnie dla realizacji przedmiotowej inwestycji uzyskał tylko tą jedną decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2014 r. W zaistniałej sytuacji inwestor ma możliwość ubiegania się o nową decyzję o warunkach zabudowy, ewentualnie może wystąpić o zmianę już wydanej decyzji o warunkach zabudowy w celu określenia aktualnych wymogów adekwatnych do istniejących okoliczności faktyczno – prawnych. Wobec tego Prezydent Miasta P. słusznie odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji jako niezgodnej z wymogami dotyczącymi obsługi komunikacji.

Nadto organ wskazał, że nie podziela poglądu organu I instancji co do obowiązku przedłożenia przez inwestora aktualnych zaświadczeń projektantów z izb, których ważność wygasła w trakcie prowadzonego postępowania. Istotnym jest aby data wskazana na zaświadczeniu wydanym dla projektanta pokrywała się z datą opracowania projektu budowlanego. Nadto podkreślił, że organ administracji architektoniczno – budowlanej nie może ingerować w przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania funkcjonalne o ile są one zgodne z przepisami prawa, w tym z decyzją o warunkach zabudowy.

Skargę na powyższą decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Spółka A reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie:

- przepisów prawa materialnego tj. art.35 ust.1 pkt 1 P.b. oraz art.61 ust.1 pkt 2 i art.64 ust.1 w zw. z art.54 pkt 2 ppkt c u.p.z.p. poprzez błędną ich wykładnię prowadzącą do nieprawidłowego uznania, że : zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, o której mowa w art.35 ust.1 pkt 1 P.b. należy rozumieć jako spełnienie dokładne wszystkich literalnie wymienionych warunków i okoliczności wskazanych w treści decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy tej zgodności winno nastąpić z uwzględnieniem art.61 ust.1 pkt 2 u.p.z.p., zgodnie z którym jednym z warunków wydania decyzji o warunkach zabudowy jest dostęp terenu inwestycji do drogi publicznej; kwestie cywilnoprawne, w szczególności sposób finansowania inwestycji w zakresie ustalenia dostępu do drogi publicznej stanowi element decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i może być przedmiotem badania pod kątem zgodności z projektem budowlanym; organ rozpoznający wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego ma kompetencje do ingerencji w sposób finansowania urządzenia dostępu terenu inwestowanego do drogi publicznej i w konsekwencji może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę z tego powodu, że finansowanie urządzenia dostępu do drogi publicznej zostanie uregulowane odmiennie niż w decyzji o warunkach zabudowy;

- przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art.77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie ustalenia w zakresie tego czy projekt budowlany przedłożony przez wnioskodawcę odpowiada warunkom określonym w decyzji o warunkach zabudowy; brak ustalenia czy faktycznie pomiędzy warunkami obsługi komunikacji, zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy, a warunkami obsługi komunikacji zaproponowanymi w projekcie budowlanym istnieją rozbieżności.

W uzasadnieniu skargi skarżący obszernie uargumentował wskazane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 914), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja Wojewody jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta P. wydane zostały z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego.

Materialnoprawną podstawę tych decyzji stanowiły przepisy art. 35 ust. 1 i 3 u.P.b. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu.

W myśl ust. 3 tego artykułu, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno - budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Jak wynika z akt sprawy, jako przyczynę dokonanej skarżącej odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wskazano jego niezgodność z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy.

Na terenie przedmiotowej inwestycji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inwestor uzyskał decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] czerwca 2014 r. Nr [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Z decyzji tej wynika, że obsługa komunikacyjna budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami planowanego do realizacji na działce nr [...] winna odbywać się wyłącznie jednym nowym zjazdem z ul. [...] (drogi publicznej), usytuowanym bezpośrednio przy granicy z dz. nr [...]. Jednocześnie inwestor będzie zobowiązany do budowy chodnika na odcinku od przejścia dla pieszych w rejonie ww. skrzyżowania i dalej na całej długości działki nr [...], korekty jezdni ul. [...] w rejonie skrzyżowania z ul. [...] i ul. [...] zgodnie z załącznikiem graficznym do pisma ZDM z dnia [...] 01.2014r. oraz odtworzenia istniejącego rowu przydrożnego wzdłuż ul. [...] na całej długości działki inwestora. Nadto inwestor, zgodnie z art. 29 ustawy o drogach publicznych jest zobowiązany do uzyskania decyzji administracyjnej ZDM - zezwalającej na lokalizację ww. nowego zjazdu z ul. [...].

W dniu [...] czerwca 2019 r. inwestor złożył do Prezydenta Miasta P., wniosek o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obr. P. ). Wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor przedstawił oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz dokumentację projektową. Do projektu budowlanego załączono decyzję Zarządu Dróg Miejskich z [...] listopada 2018 r. zezwalającą na lokalizację zjazdu, zgodnie z warunkami zawartymi w piśmie ZDM z [...].07.2018 r.(k. [...] projektu budowlanego).

Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...] zobowiązał inwestora do usunięcia występujących w przedłożonej dokumentacji nieprawidłowości, polegających m.in. na uzupełnieniu projektu budowlanego zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., w zakresie dotyczącym obsługi komunikacyjnej (pkt IV decyzji) poprzez przedłożenie uzgodnionego przez Zarząd Dróg Miejskich projektu budowlanego obejmującego wszystkie roboty drogowe wymienione na str. 3 ww. decyzji o warunkach zabudowy (budowa chodnika, korekta jezdni ul. [...], odtworzenie rowu przydrożnego), wskazanie w projekcie budowlanym, że wszystkie roboty drogowe, do których wykonania inwestor został zobowiązany w ww. decyzji o warunkach zabudowy winny zostać wykonane przed oddaniem budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze do użytkowania, przedłożenia umowy zawartej pomiędzy inwestorem, a Zarządem Dróg Miejskich dotyczącej realizacji wszystkich ww. robót drogowych.

Inwestor pismem z dnia [...] września 2019 r. ustosunkował się do treści ww. postanowienia, przedstawił wyjaśnienia oraz przedłożył skorygowany projekt budowlany.

Organ I uznał, iż inwestor nie uzupełnił wszystkich nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji, a ponadto stwierdził brak zgodności z decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., w zakresie ustaleń dotyczących obsługi komunikacyjnej. Z kolei Wojewoda nie podzielił poglądu organu I instancji, co do obowiązku przedłożenia przez inwestora aktualnych zaświadczeń projektantów z izb, których ważność wygasła w trakcie prowadzonego postępowania. Nadto podkreślił, że organ administracji architektoniczno – budowlanej nie może ingerować w przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania funkcjonalne o ile są one zgodne z przepisami prawa, w tym z decyzją o warunkach zabudowy. Zgodził się natomiast, że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z wymogami dotyczącymi obsługi komunikacyjnej decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. ustalającej warunki zabudowy.

W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2020.293 t.j. ) - art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 decyzja o warunkach wiąże organ wydający pozwolenie na budowę.

Związanie to polega na tym, że organ architektoniczno-budowlany wydając pozwolenie na budowę nie może kształtować zasadniczych warunków inwestycji odmiennie od ustalonych w warunkach zabudowy i związany jest przedmiotowym zakresem rozstrzygnięcia. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że decyzja o warunkach zabudowy jest niejako promesą pozwolenia na budowę. Organ wydający pozwolenie na budowę czerpie dane o inwestycji z decyzji o warunkach zabudowy przy braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie może zmieniać warunków ani ich kontrolować (wyrok NSA z 3.04.2019 r., II OSK 1254/17, LEX nr 2647379).

Ustalenie tych warunków w decyzji o warunkach zabudowy to nie tylko oznaczenie parametrów samego planowanego obiektu, ale także ustalenie innych warunków i zasad, które powinna spełniać planowana inwestycja. Wynika to z funkcji decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, która polega na określeniu dopuszczalności danego zamierzenia inwestycyjnego z punktu widzenia przepisów prawa, oraz na wskazaniu warunków i zasad, którym inwestycja powinna odpowiadać. Organ architektoniczno - budowlany w sprawie o pozwolenie na budowę nie może dokonać weryfikacji treści decyzji ustalającej warunki zabudowy i nie wolno mu postąpić wbrew ustaleniom tej decyzji (wyrok NSA z 20 czerwca 2017 r. II OSK 2639/15 - LEX nr 2340970).

Oznacza to, że organ ten nie może kształtować warunków inwestycji odmiennie od ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i pozostaje związany zakresem jej rozstrzygnięcia. Jak stanowi bowiem art. 35 ust. 3 u.P.b., tylko w przypadku stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1 (co nie obejmuje badania zgodności z prawem decyzji o warunkach zabudowy, ale m.in. zgodność projektu budowlanego z tą decyzją), organ architektoniczno - budowlany może podjąć działania zmierzające do ich usunięcia, a w przypadku bezskutecznego upływu wyznaczonego do tego terminu, wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Skoro zatem wskazana wyżej ostateczna decyzja Prezydenta Miasta P. o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] pozostawała w obrocie prawnym, z mocy art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wiązała Prezydenta Miasta P., któremu - jako organowi orzekającemu w sprawie pozwolenia na budowę - u.P.b. nie daje kompetencji do samodzielnego badania jej prawidłowości czy "aktualności". Postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę jest bowiem całkowicie odrębnym od postępowania o wydanie warunków zabudowy, prowadzonym przez inne organy i na podstawie odmiennych przepisów.

Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno - budowlanej w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego zostały ograniczone do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego jedynie w zakresie objętym art. 35 ust. 1 u.P.b.

W przedmiotowej sprawie organy nie wyjaśniły na czym konkretnie polega owa sprzeczność decyzji o warunkach zabudowy z projektem budowlanym. Z pewnością nie jest żadnym argumentem przemawiającym za trafnością takiej tezy pogląd organu o nieaktualności warunków zawartych w decyzji o warunkach zabudowy z 2014 r. Decyzja o warunkach zabudowy jest aktualna do czasu jej uchylenia lub zmiany, która w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca. Organ nie powołał się też na żaden przepis, który wskazywałby, że odstąpienie od partycypacji w przebudowie zjazdu jest przesłanką do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

Decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a zatem w przypadku, gdy inwestor przedłoży komplet wymaganych dokumentów, o jakich mowa w art. 34 u.P.b., które zostaną następnie pozytywnie zweryfikowane stosownie do art. 35, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego.

Przepis art. 35 ust. 4 p.b. nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków.

Analizując zgodność projektu budowlanego z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Sąd nie zauważył jej sprzeczności z projektem budowlanym w zakresie obsługi komunikacyjnej. Z decyzji tej wynika, że obsługa komunikacyjna budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami planowanego do realizacji na działce nr [...] winna odbywać się wyłącznie jednym nowym zjazdem z ul. [...] (drogi publicznej), usytuowanym bezpośrednio przy granicy z dz. nr [...]. Jak wynika z pisma ZDM z dnia [...] lipca 2018 r. taka lokalizacja zjazdu jest zgodna z koncepcją pt. "Przebudowa skrzyżowania ulic; [...]- [...]- [...]- [...]. Nadto do projektu budowlanego załączono decyzję ZDM z [...].11.2018 r. nr [...] zezwalającą na lokalizację zjazdu, zgodnie z warunkami zawartymi w piśmie ZDM z [...].07.2018 r.

Reasumując, skoro w obrocie prawnym znajduje się prawomocna decyzja o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i jest ona zgodna z przedłożonym projektem budowlanym, to organ nie miał prawa odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], art.[...] obr. P. ).

Postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest ściśle określone przepisami Prawa budowlanego, a decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a nie uznaniowy. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją związaną w tym znaczeniu, że jeżeli inwestor spełni warunki opisane w przepisach to organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może odmówić jej wydania. Kompletność projektu budowlanego, jego sporządzenie i sprawdzenie przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami, zgodność projektu z warunkami zabudowy i innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz dysponowanie przez inwestora nieruchomością na cele budowlane, musi skutkować wydaniem decyzji pozytywnej. Wydając decyzję w sprawie pozwolenia na budowę organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogą uzależniać swoich rozstrzygnięć od jakichkolwiek dodatkowych warunków.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów obydwu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy w kwocie [...]zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...]zł Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800), jak w punkcie 2 wyroku.

Przy ponownym rozpoznaniu wniosku inwestora organ zobowiązany będzie do uwzględnienia przedstawionej przez Sąd oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku oraz należytego uzasadnienia swojej decyzji.