Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1168/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 1 pkt 10
journal: Dz.U. 2019 poz 1438
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędziowie WSA Krzysztof Kandut, Beata Machcińska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. L. (dalej "zobowiązany" lub "skarżący") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej również "organ nadzoru") wydane w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Dyrektor Oddziału ZUS w Z. Inspektorat w T. (dalej również "organ egzekucyjny") prowadzi wobec zobowiązanego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] r. nr [...] (dalej "tytuł wykonawczy"), doręczonego zobowiązanemu za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu [...] r. wraz z zawiadomieniem z dnia [...] r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w A S.A. w W.

2. Zobowiązany, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, złożył w dniu 3 kwietnia 2020 r. na podstawie art. 33 § 1 pkt 10 w związku z art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej "u.p.e.a.") zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a.

Uzasadniając zarzuty, zobowiązany podniósł, iż tytuł egzekucyjny nie zawiera numeru systemowego sprawy organu egzekucyjnego. Ponadto tytuł egzekucyjny w części E. poz. 4 powinien zawierać informację – identyfikację podstawy prawnej obowiązku. Wierzyciel jako identyfikację podstawy obowiązku wskazał: Deklaracja złożona przez płatnika składek. Tak opisana identyfikacja podstawy obowiązku nie wskazuje jaka deklaracja stanowi podstawę wydania tytułu wykonawczego, a w konsekwencji podstawy prawnej obowiązku. Brak sprecyzowania w oparciu o jaką deklarację został sporządzony tytuł wykonawczy uniemożliwia równocześnie zweryfikowanie przez zobowiązanego, czy kwota należności wskazana w części E. 1 poz. 1 jest prawidłowa, a także, czy pozostałe dane zawarte w tytule wykonawczym są odpowiednie.

Zdaniem zobowiązanego, określenie identyfikacji podstawy prawnej obowiązku powinno mieć ten sam stopień precyzyjności, zarówno, gdy podstawą jest orzeczenie, jak i dokument, o którym mowa w art. 3a § 1 u.p.e.a. Jeżeli podstawą jest orzeczenie, wierzyciel jest zobowiązany do podania numeru orzeczenia. Z kolei, gdy podstawą jest deklaracja, wierzyciel powinien sprecyzować dokument, by cel identyfikacji podstawy obowiązku został zrealizowany. Jest to o tyle istotne, że zobowiązany w okresie, którego dotyczy tytuł wykonawczy, był w obowiązku przedłożyć więcej niż jedną deklarację. Brak wskazania, która deklaracja stanowi podstawę wydania tytułu wykonawczego, uniemożliwia ocenę prawidłowości pozostałych danych zawartych w tytule wykonawczym. Zdaniem zobowiązanego, braki formalne tytułu wykonawczego, w szczególności brak podstawy prawnej obowiązku, dają podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a.

3. Organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 33 § 1 pkt 10, art. 34 § 1 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej "u.p.e.a."), postanowił nie uwzględnić zarzutów złożonych przez zobowiązanego na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego, obejmującego zaległe składki na ubezpieczenie zdrowotne za 01/2020.

Organ egzekucyjny wskazał, iż zobowiązany nie dopełnił ustawowego obowiązku terminowego opłacenia składek, pomimo złożonej w dniu 14 lutego 2020 r. deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA za 01/2020.

ZUS po rozliczeniu konta płatnika i stwierdzeniu braku wpłaty za okres wskazany w ww. deklaracji, w dniu [...] r. wystawił upomnienie, które zostało doręczone w dniu [...] r. dorosłemu domownikowi I. W..

Organ egzekucyjny podniósł, iż zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, dodatkowa opłata i opłata prolongacyjna, zwane dalej "należnościami z tytułu składek", nieopłacone w terminie, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub egzekucji sądowej i wobec nieuregulowania zadłużenia określonego w upomnieniu, sprawa została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego.

W ocenie organu egzekucyjnego, wniesione przez zobowiązanego zarzuty nie są zasadne, gdyż tytuł wykonawczy spełnia wymogi określone w art. 27 u.p.e.a. Zarzucany brak numeru systemowego sprawy nie może stanowić braków formalnych, gdyż jego wskazanie nie jest warunkiem koniecznym i nie został wymieniony w art. 27 § 1 u.p.e.a. jako pozycja obowiązkowa.

Z kolei w części E. poz. 4 tytułu wykonawczego wskazane zostało, że podstawę prawną wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego stanowi "Deklaracja złożona przez płatnika". Deklaracja taka nie zawiera numeru, a jedynie wskazuje okres jakiego dotyczy. Informacja ta została potwierdzona w pozycji E. 1 poz. 5 do 6 tytułu wykonawczego, wobec tego nie ma wątpliwości jakiego okresu oraz jakiej kwoty dotyczy deklaracja złożona przez samego zobowiązanego. Organ egzekucyjny dodał, iż dane o saldzie płatnika są udostępnione na Portalu Usług Elektronicznych.

4. W zażaleniu na powyższe postanowienie organu egzekucyjnego, zobowiązany wniósł o jego uchylenie, umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zarzucił naruszenie art. 34 § 4 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie i odmowę uwzględnienia zgłoszonych zarzutów, pomimo naruszenia przez wierzyciela art. 27 § 1 ust. 6 u.p.e.a.

W uzasadnieniu zażalenia podtrzymał zarzuty i argumenty podniesione w zarzutach w sprawie egzekucji administracyjnej.

5. Organ nadzoru postanowieniem z dnia [...] r. (nr [...]), wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 17, art. 18 oraz art. 33 § 1 pkt 10, art. 34 § 5 u.p.e.a., utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego.

Organ nadzoru, powołując się na art. 34 u.p.e.a., podniósł, iż organ egzekucyjny rozpatruje zarzuty dłużnika i wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów po uzyskaniu stanowiska wierzyciela, chyba że tak jak w niniejszej sprawie, wierzycielem jest organ prowadzący egzekucję.

Zdaniem organu nadzoru, zarzuty naruszenia art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a., sformułowane w kontekście art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e,a., są bezzasadne. Art. 27 § 1 u.p.e.a. wymienia wymogi formalne tytułu wykonawczego, które nie są przewidziane same dla siebie, ale w określonym celu. Tym celem jest zagwarantowanie zobowiązanemu, że zostanie wyegzekwowana kwota, do zapłaty której rzeczywiście jest zobowiązany. Dlatego naruszenie wymogów formalnych tytułu wykonawczego musi przełożyć się na niebezpieczeństwo wyegzekwowania kwoty, która nie obciąża zobowiązanego. Dopiero taki brak formalny tytułu wykonawczego, który tę gwarancję istotnie narusza, należy postrzegać w kategorii przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Organ nadzoru, oceniając tytuł wykonawczy pod kątem wymagań zawartych w powołanych powyżej przepisach, nie stwierdził nieprawidłowości, które prowadziłyby do naruszenia wskazanych powyżej gwarancji. Podkreślił, iż jednym z podstawowych obowiązków płatnika składek jest obliczanie i opłacenie należnych składek za każdy miesiąc według zasad wynikających z przepisów, a rozliczenie tych składek następuje w deklaracji rozliczeniowej, którą składa płatnik do ZUS - art. 46 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019, poz.300, dalej "u.s.u.s.").

W sprawie bezsporne jest, że zgodnie z art. 3a § 1 pkt 3 u.p.e.a. w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne przeprowadza się egzekucję administracyjną, jeżeli składki te wynikają z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek. Oznacza to, że deklaracja rozliczeniowa sporządzona zgodnie z przepisami stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

W ocenie organu nadzoru, tytuł wykonawczy zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 27 § 1 u.p.e.a., w tym wymóg zawarty w art. 27 § 1 pkt 6 - wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej.

6. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o uchylenie postanowienia organu nadzoru w całości oraz uchylenie w całości, poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych i wstrzymanie wykonania postanowienia przez organ, a w razie braku wstrzymania wykonania postanowienia przez organ, o wstrzymanie wykonania postanowienia organu nadzoru przez Sąd.

Skarżący zarzucił naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 27 § 1 ust. 6 u.p.e.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w stanie faktycznym i uznanie, że wierzyciel prawidłowo wskazał podstawę prawną prowadzenia egzekucji;

2) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynika sprawy, tj. art. 34 § 4 u.p.e.a poprzez jego niezastosowanie i odmowę uwzględnienia zgłoszonych zarzutów;

3) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia organu egzekucyjnego;

4) przepisów postępowania, tj. art. 59 § pkt 3) u.p.e.a. poprzez nieumorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie z uwagi na fakt, że tytuł wykonawczy na podstawie którego wszczęto egzekucję nie zawierał wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. i był z tych względów wadliwy;

5) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez naruszenia zasady prawdy obiektywnej oraz zaufania obywatela do organów administracji publicznej poprzez zaniechanie wskazania podstawy prawnej działania organu administracji publicznej.

Skarżący podtrzymał prezentowane przed organami stanowisko, że tytuł wykonawczy w części E. poz. 4 powinien zawierać informację dotyczącą identyfikacji podstawy prawnej obowiązku, co składa się na wymóg wskazania podstawy prawnej obowiązku. Organ jako identyfikację podstawy obowiązku wskazał deklarację złożoną przez płatnika składek. Wbrew twierdzeniom organu nadzoru, tak opisana identyfikacja podstawy obowiązku nie wskazuje jaka deklaracja stanowi podstawę wydania tytułu wykonawczego, a w konsekwencji podstawy prawnej obowiązku. Brak sprecyzowania, w oparciu o jaką deklarację został sporządzony tytuł wykonawczy uniemożliwia równocześnie zweryfikowanie przez skarżącego, czy kwota należności, wskazana w części E. 1 poz. 1 jest prawidłowa, a także czy pozostałe dane zawarte w tytule wykonawczym są odpowiednie. Zdaniem skarżącego, podstawa wystawienia tytułu wykonawczego powinna być wskazana precyzyjnie. Określenie identyfikacji podstawy prawnej obowiązku powinno mieć ten sam stopień precyzyjności, zarówno w przypadku, gdy podstawą jest orzeczenie jak i dokument, o którym mowa w art. 3a § 1 u.p.e.a. W sytuacji, gdy podstawą jest orzeczenie, organ jest zobowiązany do podania numeru orzeczenia. Z kolei, gdy podstawą jest deklaracja, organ powinien sprecyzować dokument, by cel identyfikacji podstawy obowiązku został zrealizowany. Jest to o tyle istotne, gdyż skarżący w okresie, którego dotyczy tytuł wykonawczy, był w obowiązku przedłożyć więcej niż jedną deklarację. Zasada, która nakładana na organy administracji obowiązek działania w sposób budzący zaufanie, wymaga, by podstawa prawna, w oparciu o którą prowadzone jest postępowanie egzekucyjne była bezsprzeczna.

W przedmiotowej sprawie tytuł wykonawczy został wydany w oparciu o nieokreśloną podstawę prawną obowiązku, a zatem tytuł wykonawczy był niepełny i na jego podstawie nie mogła być prowadzona egzekucja.

7. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór w rozpatrywanym przypadku sprowadza się do oceny zgodności z prawem postanowienia organu nadzoru wydanego w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w sprawie egzekucji należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne. Zarzuty te zostały sformułowane na podstawie art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. i dotyczą niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a.

Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są podstawowym środkiem służącym ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty te - zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. - zobowiązany może zgłosić do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego. Przesłanki stanowiące podstawę wniesienia zarzutów enumeratywnie wymienia art. 33 u.p.e.a., zaś procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonych zarzutów regulują przepisy art. 34 u.p.e.a.

Stosownie do art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W sprawie organ egzekucyjny jest równocześnie wierzycielem, stąd wydanie odrębnego postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów byłoby bezprzedmiotowe.

W badanej sprawie zarzut, który wyznacza granice sprawy, zgłoszony został na podstawie art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. i dotyczy niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. Uzasadniając zarzuty, skarżący stwierdził, że tytuł egzekucyjny nie zawiera numeru systemowego sprawy organu egzekucyjnego oraz informacji w części E. poz. 4 tytułu wykonawczego dotyczącej identyfikacji podstawy prawnej obowiązku. Skarżący argumentował, że wierzyciel, jako identyfikację podstawy obowiązku wskazał deklarację złożoną przez płatnika składek, nie określając o jaką deklarację chodzi, co z kolei uniemożliwia skarżącemu sprawdzenie, czy kwota należności, wskazana w części E.1 poz. 1 tytułu wykonawczego jest prawidłowa.

Zgodnie z art. 27 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wystawienia tytułu wykonawczego) tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

1a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. poz. 868);

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku;

13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1a;

14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

W sprawie, tytuł wykonawczy, wystawiony zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 8 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej, stanowiącego załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 10 kwietnia 2018 r. ( Dz.U. z 2018 r. poz. 850), spełnia wymagania określone w art. 27 u.p.e.a.

Prawidłowo organ egzekucyjny podniósł, że "numer systemowy sprawy organu egzekucyjnego" nie jest elementem koniecznym tytułu - nie został wymieniony w art. 27 § 1 u.p.e.a. jako pozycja obowiązkowa.

W części E. poz. 3 wierzyciel zakreślił kwadrat 2, tym samym pod pozycją 4 (podstawa prawna obowiązku) wpisał rodzaj dokumentu, o którym mowa w art 3a § 1 u.p.e.a. – Deklaracja złożona przez płatnika składek. Zgodnie z art. 3a § 1 pkt 3 u.p.e.a. w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne przeprowadza się egzekucję administracyjną, jeżeli składki te wynikają z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne; w myśl art. 1a pkt 11 u.p.e.a ilekroć w ustawie jest mowa o składkach na ubezpieczenia społeczne - rozumie się przez to również składki na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych. Oznacza to, że deklaracja rozliczeniowa sporządzona zgodnie z przepisami stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Deklaracja rozliczeniowa stanowi szczególny dokument, którego realizacja w postępowaniu egzekucyjnym jest możliwa bez uprzedniego wydania decyzji ustalającej i określającej wysokość należności (por. wyrok NSA z dnia 25 sierpnia 2015 r., sygn. akt II GSK 2106/13).

Tytuł wykonawczy obejmuje należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, które podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej, co wskazano w części E. poz. 11 tytułów wykonawczych, powołując się na się na art. 93 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych ( Dz.U. 2019 r. poz. 1373 ze zm.).

Co istotne w części E. 1 poz. 5 i 6 wskazany jest okres którego dotyczy należność: 01.01.2020 do 31.01.2020, w poz. 1 kwotę należności pieniężnej: [...], a w poz. 2: datę, od której nalicza się odsetki.

Prawidłowo organ nadzoru argumentuje, że wymogi formalne tytułu wykonawczego nie są przewidziane same dla siebie, ale w celu zagwarantowania zobowiązanemu, że prowadzone wobec niego postępowanie egzekucyjne znajduje podstawy prawne i że zostanie wyegzekwowana kwota, do zapłaty której jest on rzeczywiście zobowiązany. Naruszenie wymogów formalnych tytułu wykonawczego musi przełożyć się na niebezpieczeństwo wyegzekwowania innej kwoty niż obciążająca zobowiązanego. Dopiero taki brak formalny tytułu wykonawczego, który tę gwarancję istotnie narusza, należy postrzegać w kategorii przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego (zob. m.in. wyrok NSA z dnia 13 września 2017 r., sygn. II FSK 2222/15, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://nsa.orzeczenia.gov.pl). Zarzuty wadliwości postępowania egzekucyjnego opartego na niespełniającym wymogów formalnych tytule wykonawczym należy więc oceniać przez pryzmat wypełnienia funkcji gwarancyjnej oraz pewności co do tego, czy wyegzekwowana zostanie faktycznie obciążająca zobowiązanego kwota (wyrok NSA z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt II FSK 2386/16, CBOSA).

W sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyegzekwowania innej kwoty niż obciążająca zobowiązanego. Wpisanie w części E. pod poz. 4 tytułu wykonawczego - "Deklaracja złożona przez płatnika składek, w części E. 1 poz. 5 i 6 - okresu którego dotyczy należność: 01.01.2020 do 31.01.2020, w poz. 1 - kwoty należności pieniężnej: [...], a w poz. 2 - daty, od której nalicza się odsetki, pozwala na identyfikację podstawy prawnej prowadzenia egzekucji i w niezbędnym zakresie spełnia funkcję gwarancyjną. Analizując bowiem treść tytułu wykonawczego, w tym wskazane wyżej pozycje, skarżący może bez żadnej wątpliwości stwierdzić, co stanowi podstawę prawną prowadzenia egzekucji, szczególnie, że to przecież złożona przez niego deklaracja jest podstawą wystawienia tytułu wykonawczego.

Z tych względów za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a. poprzez nieprecyzyjne wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji.

W konsekwencji za niezasadne należało też uznać pozostałe zarzuty skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) oddalił skargę.