Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 171/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 czerwca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji"D" z siedzibą w S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Fundacji "D" z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia loterii fantowej bez zezwolenia p o s t a n a w i a: odmówić Fundacji "D. " z siedzibą w S. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2013 roku Fundacja "D" z siedzibą w S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia jej kary pieniężnej z tytułu urządzenia loterii fantowej bez zezwolenia.

Postanowieniem z dnia 18 marca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Ł. odmówił fundacji przyznania prawa pomocy wskazując, że dobroczynny charakter działalności skarżącej nie stanowi w związku z brakiem rozporządzenia Rady Ministrów wydanego w oparciu o art. 240 p.p.s.a. przesłanki umożliwiającej zwolnienie skarżącej od opłat sądowych . Przedstawiony zaś we wniosku o prawo pomocy stan majątkowy skarżącej wskazuje, że posiada ona środki umożliwiające poniesienie kosztów sądowych w sprawie.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd administracyjny w Ł. odrzucił skargę Fundacji "D." z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], wobec nieusunięci braku formalnego skargi w postaci jej nie podpisania przez drugiego członka zarządu tj. zgodnie ze sposobem reprezentacji strony wynikającym z KRS.

W dniu 5 czerwca 2013 roku do sądu wpłynęło pismo skarżącej z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej.

W złożonym na wezwanie sądu, na urzędowym formularzu PPPr oświadczeniu o majątku i dochodach Fundacja wskazała, iż prowadzi działalność charytatywną na rzecz sierot, dzieci niepełnosprawnych, chorych i najbardziej potrzebujących pomocy oraz dzieci uzdolnionych. Ostatni rok obrotowy zakończyła zyskiem w wysokości około 174.606 zł, nie posiada środków trwałych, a wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 3.800 zł. Saldo na rachunku bankowym fundacji w Banku A S.A. w S. na dzień występowania z wnioskiem było dodatnie i wynosiło 5.476 zł. Skarżąca oświadczyła także, że wszystkie środki pochodzące z darowizn od osób prywatnych i instytucji ze zorganizowanych koncertów charytatywnych oraz z tzw. "1% od podatku" są w całości wykorzystywane na cele statutowe.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca Fundacja ostatni rok obrotowy swojej działalności zakończyła zyskiem w wysokości około 174.606 zł. Saldo na rachunku fundacji w Banku A S.A. w S. na dzień występowania z wnioskiem wynosiło 5.476 zł tak więc znajdowały się na nim środki pozwalające na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Przedstawiony we wniosku o prawo pomocy stan majątkowy fundacji wskazuje, że skarżąca posiada środki umożliwiające jej poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

m.k.