Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 189/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-04-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałej części.


UZASADNIENIE

P. P. wnioskiem z dnia 17 marca 2009 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 421 zł.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 23 marca 2009 r. dokumentów i oświadczeń ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, rodzicami, siostrą oraz małoletnim bratem, aktualnie jedynym źródłem utrzymania siedmioosobowej rodziny są osiągane przez małżonków dochody ze stosunku pracy w łącznej wysokości 2 864,74 zł netto miesięcznie (dowód: zaświadczenia od pracodawców małżonków z dnia 1 i 6 kwietnia 2009 r. o wysokości średnich miesięcznych wynagrodzeń brutto i netto z ostatnich trzech miesięcy), z dniem 14 listopada 2008 r. skarżący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej (dowód: decyzja burmistrza gminy z dnia 18 listopada 2008 r. o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej), rodzice wnioskodawcy nie uzyskują jakichkolwiek dochodów – matka od dnia 20 czerwca 2005 r. zarejestrowana jest jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku (dowód: zaświadczenie z powiatowego urzędu pracy z dnia 17 marca 2009 r. wraz z adnotacją o zgłoszeniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. do ubezpieczenia zdrowotnego męża i syna), siostra wnioskodawcy do dnia 31 stycznia 2009 r. była zatrudniona na umowę o pracę na czas określony i z tego tytułu osiągała dochody w kwocie od 2 395,80 zł do 2 729,68 zł netto miesięcznie (dowód: kopia świadectwa pracy, wyciąg z rachunku bankowego sporządzony za okres od 1 stycznia do 31 marca 2009 r.), od dnia 1 marca 2009 r. prowadzi działalność gospodarczą, jednakże do dnia 2 kwietnia 2009 r. nie osiągnęła z tego tytułu dochodu (dowód: dodatkowe oświadczenie), wnioskodawca posiada dom o powierzchni 320 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 2,1 ha (przy czym wyjaśnił, iż nie prowadzi gospodarstwa rolnego), żona skarżącego jest właścicielką samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1995 o wartości około 7 000 zł oraz współwłaścicielką (z teściową) samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1984 r. o wartości około 1 500 zł, na rachunku bankowym siostra i żona wnioskodawcy na dzień 31 marca oraz 3 kwietnia 2009 r. dysponowały środkami odpowiednio w kwocie 2 222,72 zł i 1 263,82 zł (dowód: wyciągi sporządzone za okres od 1.01. do 31.03.2009 r. oraz od 1.01 do 3.04.2009 r.). Na podstawie przedłożonych faktur za wodę za okres od 1 stycznia do 31 marca 2009 r., energię elektryczną za okres 10 października do 4 grudnia 2008 r. oraz od 4 grudnia 2008 r. do 6 lutego 2009 r., dodatkowego oświadczenia złożonego przez wnioskodawcę w przedmiocie kosztów ogrzewania domu przyjęto, że miesięczne koszty utrzymania rodziny kształtują się na poziomie 2 134,05 zł. Z wyciągu z rachunku bankowego żony wnioskodawcy wynika, że zaciągnęła ona kredyt w wysokości 3 000 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżący wykazał, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego powstałych kosztów sądowych, tj. wpisu od skargi, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wpływ na taką ocenę możliwości płatniczych skarżącego miała także okoliczność, że w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 188/09 i I SA/Gd 190/09 został on wezwany do uiszczenia wpisów w kwotach po 100 zł.

Jednocześnie nie można przyjąć, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które powstaną w przyszłości w związku z dochodzeniem swoich racji przed sądem, a których wysokość nie jest znana. Takie stanowisko uzasadnia okoliczność posiadania przez oboje małżonków stałych i regularnych dochodów uzyskiwanych na podstawie zawartych umów o pracę na czas nieokreślony. Nadto, można przyjąć, iż dochody osiągać będzie pozostająca ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym siostra, która w marcu br. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.