Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1243/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 689/05 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 4 listopada 2004 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zbiornika na ścieki sanitarne p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

L. K. pismem z dnia 27 czerwca 2005 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 4 listopada 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie z dnia 11 czerwca 2003 r. o nakazie rozbiórki zbiornika na ścieki sanitarne. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że nie otrzymała decyzji w terminie i nie mogła wnieść w terminie skargi, ponieważ tymczasowo mieszka w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 14 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek L. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że podane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu, skarżąca nie wskazała precyzyjnie daty ustania przyczyny uchybienia, ani nie wskazała we wniosku niezawinionej przyczyny uchybienia terminu, tym samym zdaniem Sądu I instancji nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, ani nie uprawdopodobniła złożenia wniosku w siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia.

Sąd I instancji podkreślił, że skoro skarżąca zapoznała się z decyzją w dniu 15 czerwca 2005 r., to wniosek złożony w dniu 28 czerwca 2005 r. nie został wniesiony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd ponadto podkreślił, że zmiana miejsca zamieszkania nie jest przesłanką do przywrócenia terminu, gdyż skarżąca powinna była wskazać nowy adres do doręczeń.

W zażaleniu z dnia 5 października 2005 r. skarżąca podniosła, że decyzja została odebrana przez jej matkę, która jest osobą starszą i nie przekazała informacji o odebraniu przesyłki, natomiast skarżąca L. K. obecnie przebywa w Warszawie, a pod adresem podanym w sądzie jako adres do korespondencji przebywa raz na kilka miesięcy. W zażaleniu skarżąca podniosła, że nie pamięta dokładnie kiedy zapoznała się z decyzją, ale po kilku dniach złożyła wniosek o przywrócenie terminu.

Pismem z dnia 31 października 2005 r. G. G. złożył odpowiedź na zażalenie, w której wnosi o oddalenie zażalenia skarżącej.

Sygn. akt II OZ 1243/05

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Warunkiem przywrócenia terminu jest wykazanie we wniosku o przywrócenie terminu niezawinionej przyczyny uchybienia, która nie pozwoliła na dokonanie czynności w wyznaczonym terminie. Skarżąca, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, wskazała w piśmie z dnia 26 sierpnia 2005 r., że przyczyna uchybienia terminu ustała około dnia 15 czerwca 2005 r.; a brak możliwości wniesienia skargi w terminie był skutkiem zmiany miejsca zamieszkania i nieotrzymania korespondencji w czasie pozwalającym na wniesienie jej w terminie. Jak słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji okoliczności te nie przemawiają za uznaniem, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Prowadząc należycie swoje sprawy, skarżąca miała możliwość poinformowania Sądu o zmianie swojego miejsca zamieszkania. Wbrew twierdzeniom skarżącej, zmiana adresu korespondencyjnego i poinformowanie o tym Sądu nie wymaga zmiany miejsca stałego pobytu. Zatem skarżąca miała możliwość zabezpieczenia swoich spraw, co nie wyczerpuje przesłanki braku winy, nie wystąpiła bowiem nagła przeszkoda, której nie dało się obiektywnie w żaden sposób uniknąć ani przewidzieć.

Toteż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie nie narusza prawa, a Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.