Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 317/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od decyzji administracyjnej - art 64a ppsa
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 46 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu T. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [....] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej postanawia : odrzucić sprzeciw


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lutego 2019 r. (data wpływu do organu) T. L. (zwany dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu (za pośrednictwem poczty elektronicznej), sprzeciw na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] grudnia 2018 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] lutego 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie niniejsze zostało doręczone skarżącemu [...] marca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 19 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył [...] marca 2019 r. (za pośrednictwem poczty elektronicznej), przedmiotowy sprzeciw opatrzony podpisem elektronicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników.

Z regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący złożył przedmiotowy sprzeciw w terminie, poprzez jego wysłanie w dniu [...] lutego 2019 r. o godzinie 18:20 na adres meilowy [...]. Z oczywistych względów sprzeciw ten nie był opatrzony własnoręcznym podpisem skarżącego.

Wobec stwierdzonego braku złożonego środka zaskarżenia skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie, a termin do dokonania tej czynności upłynął [...] marca 2019 r. Wprawdzie w zakreślonym terminie skarżący złożył za pośrednictwem platformy ePUAP przedmiotowy sprzeciw, jednak opatrzony on został podpisem elektronicznym, nie zaś własnoręcznym podpisem skarżącego.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298).

Wniesienie pisma procesowego do sądu administracyjnego w tym skargi/sprzeciwu za pomocą środków komunikacji elektronicznej i opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym nie spełnia warunku formalnego pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. uchwała NSA z 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13, publ. cbois).

Tym samym nie można uznać, iż braki formalne sprzeciwu zostały przez skarżącego uzupełnione.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.