Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 442/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
6561
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 10
journal: Dz.U. 2008 nr 146 poz 927
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od  środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na indywidualną interpretację Prezydenta Miasta G. z dnia 29 grudnia 2011r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez A z siedzibą w G. (dalej jako "spółka") jest wydana przez Prezydenta Miasta [...] indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. [...]. Interpretacja ta dotyczy uchwały Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. nr [...] w sprawie szczegółowych warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości na nową inwestycję w mieście G. lub na utworzenie nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją w mieście G. (Dz.U. Woj. POM. Z 2009 r. Nr 177, poz. 3503, dalej jako "uchwała Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r.").

Podstawą wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny.

Pismem z dnia 29 września 2011 r. spółka wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji dotyczącej podatku od nieruchomości, w zakresie dotyczącym stosowania § 3 ust. 1 oraz § 6 ust. 1 pkt 2 wyżej opisanej uchwały Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r.

Przedstawiając stan faktyczny spółka podała, że jest właścicielem położonej w G. nieruchomości gruntowej, na której w chwili składania wniosku jest wznoszony obiekt budowlany. Przed przystąpieniem do realizacji inwestycji, w dniu 23 czerwca 2010 r., wnioskodawca dokonał zgłoszenia zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (Dz.U. 2008 r. Nr 146, poz. 927, dalej jako rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r."). W zgłoszeniu podano, że "nową inwestycją" o której mowa w powyższym rozporządzeniu będzie w tym wypadku realizacja kompleksu 2 budynków biurowo-usługowych oznaczonych w projekcie zagospodarowania terenu literami A i B, których łączna powierzchnia użytkowa wynosi 17 000 m ². W opisie inwestycji zaznaczono, że zwolnieniu będzie podlegało 9800 m ² powierzchni budynków oraz przedstawiono planowane koszty inwestycji w odniesieniu do tej powierzchni.

Mając na uwadze zaplanowane na kwiecień 2012 r. zakończenie inwestycji, w związku z którym chcący skorzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości inwestor jest zobowiązany, na mocy uchwały Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r., do złożenia m.in. oświadczenia o zakończeniu nowej inwestycji (§ 6 ust. 1 pkt 1), oświadczenia o wartości nowej inwestycji (§ 6 ust. 1 pkt 2) oraz oświadczenia, że nowa inwestycja nie jest związana z rodzajami działalności wyłączonymi na mocy uchwały ze zwolnienia (§ 6 ust. 1 pkt 5), spółka wystapiła do Prezydenta Miasta [...] a z następującymi pytaniami:

1) czy dane wskazane przez wnioskodawcę w zgłoszeniu zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowej inwestycji, składanym w trybie § 3 ust. 1 Uchwały Rady Miasta [....] z dnia 26 listopada 2009 r., w zakresie "opisu inwestycji" tj. określenia zgłaszanej do zwolnienia powierzchni w wielkości 9800 m ² oraz "planowanych kosztów nowej inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą" są dla organu podatkowego wiążące, czy też stanowią jedynie szacunkową deklarację powierzchni oraz wartości, którą wnioskujący będzie mógł dookreślić w oświadczeniu, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 tej uchwały?

2) czy w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego z uwagi na możliwość zaistnienia w toku prowadzonych negocjacji z potencjalnymi najemcami powierzchni komercyjnych, przesłanek negatywnych uzyskania zwolnienia (tj. wynajęcia przez wnioskodawcę części opisanej w zgłoszeniu powierzchni kontrahentom wykonującym czynności wskazane w § 1 pkt 5 uchwały), wnioskodawca jest uprawniony do ujęcia w oświadczeniu o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 uchwały tylko i wyłączenie kosztów nowej inwestycji obejmujących powierzchnie kwalifikujące się do objęcia pomocą (z wyłączeniem możliwości nowego określenia powierzchni, nawet w przypadku, gdy ostatecznie powierzchnia ta będzie w efekcie mniejsza niż pierwotnie deklarowana w zgłoszeniu zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej tj. mniejsza niż 9800 m²?

3) w przypadku twierdzącej odpowiedzi na powyższe pytanie, o wskazanie, czy wobec tego organ dopuszcza zmianę treści zgłoszenia zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji przed jej zakończeniem i przed złożeniem oświadczenia i którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 uchwały, w taki sposób aby opis inwestycji odzwierciedlał stan faktyczny z przededniu zakończenia inwestycji i po uzyskaniu przez wnioskodawcę ostatecznych danych na temat najemców i profilu ich działalności?

Przedstawiając własny pogląd w sprawie spółka stwierdziła, że wskazane w "przedinwestycyjnym" zgłoszeniu dane, takie jak wielkość powierzchni usługowo - handlowej przeznaczonej pod wynajem ("opis inwestycji"), czy "planowane koszty nowej inwestycji" stanowią szacunkowy rząd wielkości przewidywany przez wnioskodawcę. Tym samym ostatecznym i wiążącym dla organu podatkowego dla określenia zakresu przysługującego spółce zwolnienia w podatku od nieruchomości winny być wyłącznie dane zawarte w końcowym oświadczeniu wnioskodawcy, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 uchwały, które powinny jednocześnie odpowiadać rzeczywistym kosztom i rzeczywistej powierzchni nowej inwestycji. Ponieważ jak to przewiduje spółka, kwalifikująca się do zwolnienia powierzchnia budynków może być inna (w tym prawdopodobnie mniejsza) niż podana w zgłoszeniu, spółka wskazała, że w zakresie tej części "nowej inwestycji", która będzie w dalszym ciągu kwalifikowała się do zwolnienia, wnioskodawca złoży określone w § 6 ust. 1 pkt 5 uchwały oświadczenie, potwierdzające, że ta właśnie cześć "nowej inwestycji" faktycznie nie będzie związana z rodzajami działalności, o których mowa w § 1 pkt 5 uchwały. Spółka podkreśliła, że opisany w zgłoszeniu inwestycyjnym stan faktyczny, jako dotyczących zdarzeń przyszłych może się istotnie różnić od stanu jaki rzeczywiście zaistnieje w chwili zakończenia inwestycji. W chwili zgłaszania zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowej inwestycji wnioskodawca nie ma bowiem realnej możliwości dysponowania szczegółowymi i ostatecznymi informacjami odnośnie wszystkich konkretnych podmiotów, które byłyby zainteresowane wynajęciem powierzchni biurowych i usługowych w nieistniejącym jeszcze budynku, a nawet informacjami odnośnie profilu działalności jaką ci potencjalni kontrahenci będą prowadzili. W ocenie spółki powyższe uzasadnia, że treść oświadczenia składanego po zakończeniu realizacji nowej inwestycji (§6 ust. 1 pkt 2 uchwały) powinna mieć decydujące znaczenie dla ukształtowania zobowiązania podatkowego, określenia jego wysokości, a także podstawy wymiaru tj. różnicy ilości powierzchni całkowitej nowej inwestycji i powierzchni podlegającej zwolnieniu od podatku od nieruchomości, zgodnie ze złożonym przez wnioskodawcę oświadczeniem. Zawarte w zgłoszeniu informacje powinny być zatem traktowane przez organy wyłącznie jako informacje o charakterze wstępnym, podlegające weryfikacji na etapie złożenia końcowego oświadczenia przez inwestora. Spółka zaznaczyła ponadto, że uchwała Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. nie zawiera procedury zmiany zapisów zgłoszenia, dlatego zasadnym jest aby wszelkie różnice pomiędzy stanem faktycznym istniejącym na dzień zakończenia inwestycji, a danymi deklarowanymi na początku inwestycji w zgłoszeniu, znalazły odzwierciedlenie właśnie w treści oświadczenia, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 tej uchwały.

W wydanej w dniu 29 grudnia 2011 r. indywidualnej interpretacji Prezydent Miasta [...] uznał, że w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, stanowisko spółki i postawione w nim tezy są nieprawidłowe.

Organ wskazał, że wbrew przekonaniu spółki treść zawiadomienia dokonywanego przez podmiot aplikujący o skorzystanie z regionalnej pomocy inwestycyjnej, ma znaczenie szczególne i nie może być taktowna jako niewiążąca. Przedsiębiorca dokonując takiego zgłoszenia potwierdza bowiem, że przyjmuje warunki wskazane w danym projekcie pomocowym i je spełnia. Organ nie zaprzeczył, iż istotnie treść oświadczenia składanego w trybie § 6 ust. 1 pkt 2 uchwały może się różnić od treści zgłoszenia, jednak mając na uwadze powyższe, dopuszczalne w tym zakresie różnice mogą wynikać tylko i wyłącznie ze zmian związanych z procesem budowlanym ( przede wszystkim zmiana cen materiałów i usług rzutującą na zmianę kosztów nowej inwestycji i powierzchnię nowej inwestycji). Nie mogą tym samym, jak chciałaby tego spółka, wynikać z całkowitej zmiany przedmiotu "nowej inwestycji" określonej w zgłoszeniu dokonanym zgodnie z § 3 pkt 1 i pkt 2 uchwały, w tym zmiany tak istotnej jak przeznaczenie części "nowej inwestycji" na działalność, o której mowa w § 1 ust. 5 uchwały. Organ podkreślił, że okoliczność, iż uchwała nie zwiera procedury zmiany zgłoszenia jedynie potwierdza powyższe tezy. Uchwałodawca nie przewidział bowiem w programie pomocowym trybu zmiany treści zgłoszenia o zamiarze skorzystania z regionalnej pomocy inwestycyjnej w toku realizacji "nowej inwestycji", ponieważ jego wolą było, aby beneficjent pomocy zgłaszając zamiar realizacji "nowej inwestycji" oświadczył, czy nowa inwestycja ma dotyczyć np. budynku lub tylko części budynku oraz potwierdził, że "nowa inwestycja" nie dotyczy działalności wymienionej w § 1 ust. 5 uchwały, jako niepodlegającej zwolnieniu. Tym samym, w ocenie organu, jeżeli beneficjent pomocy przeznaczy część "nowej inwestycji", określonej w zgłoszeniu o zamiarze skorzystania z regionalnej pomocy inwestycyjnej, na działalność, o której mowa w § 1 ust. 5 Uchwały, złamie warunki programu pomocowego, co musi skutkować utratą prawa do zwolnienia z opodatkowania. Organ zaznaczył końcowo, że powyższa interpretacja treści uchwały jest zgodna z zapisami Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. stanowiącego podstawę prawną omawianego programu.

Pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. spółka wezwała Prezydenta Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając mu, że wydając powyższej treści interpretację dopuścił się naruszenia § 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną oraz § 3 uchwały Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. Spółka zaznaczyła, że przyjęcie, iż zapisy zgłoszenia nie mogą podlegać jakimkolwiek zmianom spowodowałoby, że uchwała Rady Miasta [...] stałaby się aktem całkowicie martwym, a regionalna pomoc inwestycyjna nie mogłaby być udzielona żadnemu z działających na rynku podmiotów profesjonalnie zajmujących się budową, wynajmem i sprzedażą powierzchni biurowych i usługowych. Spółka stwierdziła, że skoro zgłoszenie dokonywane jest jeszcze przed rozpoczęciem inwestycji, a sam proces inwestycyjny trwa 2 – 3 lata, wyklucza aby jak tego chce organ wnioskodawca z góry wskazał dokładną powierzchnię jaka będzie objęta pomocą tj. w tym przypadku wynajęta kontrahentom nieprowadzącym działalności o której mowa w § 1 ust. 5 uchwały. W warunkach rynkowych niemożliwe jest bowiem wynajęcie całej powierzchni nowej inwestycji przed rozpoczęciem realizacji obiektu, a wnioskodawca do samego końca nie jest w stanie określić, czy znajdzie kontrahentów na budowane powierzchnie wśród podmiotów prowadzących działalność gospodarczą wskazaną § 1 ust. 5 uchwały, czy też najemcami tych powierzchni zostaną podmioty prowadzące inną działalność gospodarczą. W tym też zakresie w ocenie spółki ostatecznie zmniejszona powierzchni "nowej inwestycji" podlegającej zwolnieniu od podatku od nieruchomości nie uchybia zarówno przepisom uchwały, jak i § 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów, gdyż pomniejszona powierzchnia również została ujęta w zgłoszeniu zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej.

Prezydent Miasta [...] po rozpoznaniu wezwania spółki do usunięcia naruszenia prawa, w dniu 24 lutego 2012 r. stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ wskazał dodatkowo na konieczność rozróżnienia sytuacji prawnej przedsiębiorcy, który świadomie złamał przepisy uchwały dotyczące możliwości skorzystania ze zwolnienia np. poprzez zajecie całości lub części "nowej inwestycji" na działalność wskazaną w § 1 ust. 5 uchwały, od sytuacji gdy zmiana przedmiotu zgłoszonej "nowej inwestycji" lub "kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą "wynika z okoliczności, których przedsiębiorca nie mógł w dacie składania zgłoszenia w ogóle przewidzieć (zmiany wynikające z prac projektowych, wzrostu cen na materiały, inne towary i usługi itp.). Świadome złamanie warunków uchwały musi tym samym skutkować odebraniem prawa do skorzystania ze zwolnienia całej zgłoszonej "nowej inwestycji".

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze, spółka wniosła o uchylenie interpretacji w związku z naruszeniem: § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną oraz § 1 ust. 5, a także § 3 Uchwały Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości na nową inwestycję w mieście G. lub na utworzenie miejsc pracy w związku z nową inwestycją w mieście G. W skardze wskazano dodatkowo, że w przypadku nieusunięcia z obrotu prawnego wadliwej w ocenie strony skarżącej interpretacji wyżej wskazanych przepisów prawa spółka najprawdopodobniej w ogóle nie będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości przewidzianego we wskazanych powyżej rozporządzeniu i uchwale, a tym samym nie będzie w stanie zrealizować dokonanego zgodnie z § 3 uchwały zgłoszenia zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowej inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy i związanych z nową inwestycją - dalej "zgłoszenie". Strona skarżąca ponownie podkreśliła, że dane zawarte w zgłoszeniu tj. zarówno wskazana w punkcie 3 ("opis inwestycji") szacunkowa powierzchnia usługowo - handlowa przeznaczona pod wynajem jak i "planowane koszty nowej inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą" stanowią jedynie szacunkowy rząd wielkości przewidywany w dniu składania zgłoszenia, zgodnie z § 3 ust. 1 uchwały tj. przed dniem rozpoczęcia realizacji nowej inwestycji. Ostatecznym i wiążącym dla organu podatkowego będą zaś dopiero zapisy oświadczenia składanego przez stronę skarżącą zgodnie z § 6 ust. 1 pkt. 2 uchwały. Dopiero bowiem z treści tego oświadczenia wynikała będzie ostateczna wartość nowej inwestycji ustalona według kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, wyliczoną na podstawie powierzchni podlegającej zwolnieniu w oparciu o rzeczywiste koszty budowy inwestycji, z wyłączeniem powierzchni ostatecznie wynajętej lub przeznaczonej na prowadzenie działalności, o której mowa w § 1 ust. 5 uchwały. Co za tym idzie, w zakresie części nowej inwestycji podlegającej przedmiotowemu zwolnieniu strona skarżącą złoży oświadczenie, o którym mowa w § 6 ust 1 pkt. 5 uchwały. Wobec tego też w ocenie strony skarżącej zmiana zapisów zgłoszenia, w sensie formalnym nie jest wymagana, a zmiany w stanie faktycznym w stosunku do zapisów zgłoszenia będą uwidocznione w złożonej dokumentacji, wymaganej przez organ podatkowy po zakończeniu wykonania nowej inwestycji, a co za tym idzie treść tychże dokumentów tj. zgłoszenia oraz oświadczenia składanego zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 uchwały mogą się różnić. Strona skarżąca podkreśliła, że z żadnego przepisu uchwały Rady Miasta [...] w tym § 1 ust. 5 czy § 3 uchwały, ani też przepisów rozporządzenia Rady Ministrów nie wynika aby zapisy wniesionego zgłoszenia nie podlegały żadnym zmianom, lub też że powierzchnia "nowej inwestycji" w nim zadeklarowana jest niezmienna i nie może być w żaden sposób zmodyfikowana lub uaktualniona wraz ze zmianą stanu faktycznego. W ocenie strony skarżącej przepisy nakładające na podmiot obowiązki podatkowe, jak również przepisy zwalniające podmioty od obowiązków podatkowych winny być interpretowane w sposób ścisły przy zastosowaniu wykładni językowej. W tym też zakresie, zdaniem strony skarżącej interpretacja rozszerzająca nie może mieć zastosowania, a wskazane przez organ podatkowy stanowisko winno wypływać wprost z przepisu, a nie stanowić pogląd organu podatkowego pozbawiony podstawy prawnej. Przychylając się do stanowiska organu podatkowego odnoszącego się do niezmienności zapisów zgłoszenia, w ocenie strony skarżącej należałoby stwierdzić, że nawet zwykła pomyłka pracownika wnioskodawcy w wypełnianiu przedmiotowego formularza poprzez np. wpisanie niewłaściwej powierzchni nowej inwestycji lub wartości planowanych kosztów inwestycji lub też nawet określeniem wielkości przedsiębiorcy skutkowałaby automatyczną dyskwalifikacją wniosku. Biorąc pod uwagę, że jak wskazał organ podatkowy, brak jest możliwości dokonania korekty wniesionego zgłoszenia, jak również brak jest możliwości konwalidacji takiego błędu choćby w złożonym oświadczeniu zgodnie z § 6 ust. 1 pkt. 2 uchwały, już błąd merytoryczny lub też zwyczajna omyłka pisarska bezpowrotnie dyskwalifikowałyby dokonane przez wnioskodawcę zgłoszenie.

Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę, wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ustosunkowując się do nowo podniesionych w skardze argumentów, organ wskazał, że już wcześniej starał się wyjaśnić wnioskodawcy, że oświadczenie może różnić się od zgłoszenia właśnie w zakresie kosztów "nowej inwestycji" jednak z innych powodów niż tego oczekuje strona skarżąca. Tym samym ewentualne omyłki pisarskie i błędy rachunkowe mogą być wyeliminowane poprzez poprawne określenie wysokości kosztów "nowej inwestycji" w ramach końcowego oświadczenia inwestora, co należy odróżnić od sytuacji świadomego złamania warunków na jakich inwestor zgodził się skorzystać z danego programu pomocowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U 2012 , poz. 270 , dalej jako "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę uchyla pisemną interpretację.

Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Oceniając zaskarżoną interpretację z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa, a skarga spółki nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że podstawą wydania indywidualnej interpretacji w niniejszej sprawie był przepis art. 14j § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej zamieszczony w rozdziale 1a Działu II Ordynacji podatkowej - Interpretacje przepisów prawa podatkowego, w myśl którego, stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, zaś w zakresie nieuregulowanym w § 1 stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału.

Podkreślić należy, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega m.in. na tym, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Opisany we wniosku stan faktyczny sprawy może odnosić się do zdarzeń już zaistniałych lub zdarzeń przyszłych. Dlatego też organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności faktycznych podanych we wniosku i w stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14j w zw. z art. 14b § 3 i 4 i art. 14c § 1 zd. 1 i § 2 Ordynacji podatkowej). W postępowaniu tym nie może zatem toczyć się spór o stan faktyczny, ani też nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych, a następnie poddawanie ich swobodnej ocenie, zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej. Stan faktyczny brany pod uwagę przy wydawaniu interpretacji nie może być "dopowiadany" dołączonymi dokumentami. Interpretacja wiąże w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna nie prowadzi do rozstrzygnięcia in meriti sprawy podatkowej, ma jedynie ułatwiać podatnikom stosowanie w praktyce przepisów prawa podatkowego i zapobiegać sporom między podatnikiem a organem podatkowym, dając podatnikowi gwarancję nieponoszenia określonych w przepisach skutków zastosowania się do takiej interpretacji w przyszłości (art. 14k-14m).

Reasumując, obowiązkiem organu wydającego na podstawie art. 14b § 1 w zw. z art. 14j Ordynacji podatkowej interpretację indywidualną jest ocenić stanowisko wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, opierając się na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Ma to istotne znaczenie ze względu na przewidziane w art. 14m tej ustawy skutki zastosowania się podatnika do interpretacji w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.

W przedmiotowej sprawie należy ocenić, że stan faktyczny sprawy został przedstawiony przez stronę skarżącą w sposób wyczerpujący. Wynika z niego, że strona skarżąca jako przyszły inwestor dokonała w dniu 23 czerwca 2010 r. zgłoszenia zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowej inwestycji, której warunki określono w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, a następnie doprecyzowano w uchwale Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. nr [...] w sprawie szczegółowych warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości na nową inwestycję w mieście G. lub na utworzenie nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją w mieście G. W zgłoszeniu określono, że przedmiotem "nowej inwestycji" jest realizacja kompleksu dwóch budynków biurowo-usługowych zlokalizowanych w G. w rejonie ulicy [...] i [...] gdzie planowana powierzchnia komercyjna kompleksu (biurowa i usługowa), w stosunku do której dokonywane było zgłoszenie wyniesie około 9 800 m² (przy całkowitej powierzchni użytkowej kompleksu o wielkości 17 000 m²). W zgłoszeniu strona skarżąca zgodnie z wynikającymi z przepisów prawa wymogami określiła także wysokość planowanych kosztów nowej inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą. Przed zakończeniem inwestycji zaplanowanym na kwiecień 2012 r. strona skarżącą wystąpiła do organu podatkowego o udzielenie pisemnej interpretacji uchwały Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. wskazując, że ponieważ nie jest wykluczone, iż ostatecznie nie uda jej się pozyskać dla wynajęcia całej zadeklarowanej powierzchni 9 800 m² takich kontrahentów, których działalność nie stanowi działalności o której mowa w § 1 pkt 5 uchwały, czy wobec tego zmniejszenie powierzchni, co do której możliwe jest zwolnienie, stanowi zmianę, którą powinno się uwidocznić w treści końcowego oświadczenia składanego w związku z zakończeniem inwestycji, o którym mowa w § 6 ust 1 pkt 2 uchwały.

W ocenie spółki zmiana tego rodzaju jest nie tylko dopuszczalna, ale również niezbędna dla uzyskania pomocy inwestycyjnej w rozmiarach rzeczywiście odpowiadających poniesionym kosztom (zmieszonym w stosunku do kosztów zadeklarowanych w związku z faktycznym wynajęciem kontrahentom niewykonującym działalności, o której mowa w § 1 pkt 5 uchwały, powierzchni mniejszej niż zadeklarowane 9 800 m². Z kolei, w ocenie organu, w związku z przeznaczeniem na "nową inwestycję" mniejszej powierzchni niż zadeklarowana spółka całkowicie utraci prawo do zwolnienia, ponieważ zmniejszenie powierzchni oznaczać będzie w tym wypadku świadomą decyzję spółki, co do niedotrzymania warunków programu pomocowego.

Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się tym samym do odpowiedzi na pytanie, czy wobec wynajęcia części z zadeklarowanej wstępnie powierzchni 9800 m² takim podmiotom jak podmioty prowadzące działalność handlową na dużych powierzchniach handlowych (np. markety), czy prowadzącym banki, apteki lub hotel (działalność określona w § 1 pkt 5 uchwały, której prowadzenie w danym budynku wyłącza możliwość zwolnienia tej części budynku od podatku od nieruchomości) zmiana ta może być usankcjonowana w ramach składanego przez inwestora oświadczenia o zakończeniu inwestycji skutkując przyznaniem pomocy inwestycyjnej w stosunku do końcowo zadeklarowanej powierzchni, czy też przeciwnie, zmianę tego rodzaju należy traktować jako złamanie warunków przyznania zwolnienia skutkującą całkowita jego utratą.

Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r., akt ten określa warunki ramowe udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej, do której mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej (Dz. Urz. UE L 302 z 01.11.2006, str. 29), w formie zwolnień m.in. od podatku od nieruchomości wprowadzanych, w drodze uchwał rad gmin dotyczących "nowych inwestycji" w rozumieniu § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, którym to pojęciem została objęta m.in. rozbudowa istniejącego przedsiębiorstwa poprzez inwestycję w środki trwałe i wartości niematerialne i prawne. W § 10 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia wskazano, że jednym z warunków udzielenia pomocy jest dokonanie, przed rozpoczęciem inwestycji, zgłoszenia właściwemu organowi podatkowego zamiaru skorzystania z pomocy i w trybie określonym uchwałą rady gminy o której mowa w § 1 ust. 1.

W wydanej na podstawie art. 7 ust 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w zw. z § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia uchwale Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. wskazano z kolei, że zwalnia się z podatku od nieruchomości nowowybudowane budynki lub ich części, nowowybudowane budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz związane z nimi grunty, stanowiące nowe inwestycje w rozumieniu § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r., dookreślając jednocześnie, że zwolnieniu nie mogą w tym względzie podlegać (§ 1 ust 5 uchwały): budynki lub ich części, budowle oraz związane z nimi grunty, związane z działalnością handlową, której powierzchnia sprzedażowa przekracza 200 m² (pkt 1), budynki lub ich części, budowle oraz związane z nimi grunty, związane z działalnością bankową (pkt 2), budynki lub ich części, budowle oraz związane z nimi grunty, związane z prowadzeniem i obsługą stacji paliw (pkt 3), budynki lub ich części, budowle oraz związane z nimi grunty, związane z prowadzeniem aptek (pkt 4), budynki lub ich części, budowle oraz związane z nimi grunty, związane z usługami hotelarskimi (pkt 5). W uchwale powtórzony został konieczny dla skorzystania z programu pomocowego warunek dokonania "przedinwestycyjnego" zgłoszenia, o którym mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Określając tryb dokonania zgłoszenia w § 3 pkt 1 i pkt 2 uchwały Rady Miasta [...] wskazano, że przedsiębiorca ubiegający się o pomoc zobowiązany jest do zgłoszenia zamiaru skorzystania z tej pomocy w formie pisemnej, na druku stanowiącym załącznik Nr 1 do uchwały, w którym zgłasza się podstawowe dane dotyczące nowej inwestycji w tym dokonuje jej opisania oraz zgłasza planowaną datę rozpoczęcia inwestycji, jej zakończenia oraz jej planowane koszty nowej inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą.

Sąd podziela stanowisko organu, że skoro końcowe oświadczenie inwestora, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 uchwały jest składane w odniesieniu do "nowej inwestycji" opisanej w zgłoszeniu, pomiędzy dniem złożenia zgłoszenia "nowej inwestycji", a dniem złożenia oświadczenia nie może dojść do zmiany przedmiotu "nowej inwestycji" wynikającym z podjętej w tym względzie przez inwestora decyzji, która pozostawałaby bez skutków w zakresie dopuszczalności skorzystania ze zwolnienia w podatku od nieruchomości. Należy zauważyć, że poprzez zwolnienie nowych inwestycji z podatku od nieruchomości, lokalny uchwałodawca chciał zachęcić przedsiębiorców do inwestowania w tworzenie budynków, które będą służyć rozwojowi określonych rodzajów działalności, innych niż prężnie działające duże sklepy, apteki, banki i hotele. Tym samym jeżeli chcąc uzyskać zwolnienie inwestor zgłosił, że w nowopowstałym budynku przeznaczy 9800 m² na promowaną przez lokalną władzę działalność, rezygnację z tego zamierzenia, organy słusznie potraktowały jako złamanie warunków programu pomocowego, do którego inwestor przystąpił przecież z własnej woli w samodzielnie określonym wymiarze. Sąd nie przeczy, że przed zakończaniem inwestycji nie jest znany krąg potencjalnych najemców mieszczących się w budynku lokali komercyjnych. Okoliczność jednak, że inwestor rozważa możliwość przeznaczenia mniejszej powierzchni niż pierwotnie zadeklarował na promowaną przez uchwałodawcę działalność stanowi przemyślaną decyzję inwestora i nie jest czynnikiem całkowicie od niego niezależnym. Innymi słowy chcąc skorzystać z programu pomocowego inwestor winien niejako "rezerwować" zgłoszoną wcześniej powierzchnię 9800 m² na potrzeby wynajmu służącemu działalności innej niż określona w § 1 pkt 5 uchwały. Jeżeli natomiast kierując się względami komercyjnymi (podyktowanymi np. oferowanymi mu przez kontrahentów konkurencyjnymi warunkami) podejmuje decyzję o wynajęciu części tej powierzchni np. na usługi bankowe, za zasadne należy uznać dokonane przez organ wskazanie, że świadomie nie dotrzymuje zadeklarowanych warunków skorzystania ze zwolnienia, wobec czego brak jest podstaw do jego przyznania w jakiejkolwiek części. Strona skarżąca nie ma racji wskazując, jakoby tego rodzaju interpretacja wykluczała możliwość skorzystania z pomocy regionalnej in genere i dla wszystkich aplikujących o tego rodzaju pomoc inwestorów. Istniejąca przez rozpoczęciem inwestycji okoliczność braku wiedzy o przyszłych kontrahentach i profilu ich działalności, pozostaje bez wpływu na ich ostateczny wybór przez inwestora w końcowej fazie inwestycji. Inwestor co prawda nie wie komu ostatecznie wynajmie objęte inwestycją lokale, zgłaszając się do programu pomocowego deklaruje jednak w tym względzie pewien plan, z którego może zrezygnować lub którego może się trzymać, z wszystkimi tego konsekwencjami. Nie mogąc wynająć całości zadeklarowanej powierzchni kontrahentom nie prowadzącym działalności o której mowa w § 1 pkt 5 uchwały inwestor winien rozważyć, czy z komercyjnego punktu widzenia bardziej opłacalnym będzie dla niego oczekiwanie i poszukiwanie kontrahentów o pożądanym przez uchwałodawcę profilu działalności, czy też wynajęcie części powierzchni innym podmiotom jednak przy utracie prawa do zwolnienia. Zgłoszone w zakresie przedmiotu inwestycji dane nie mają zatem charakteru czysto szacunkowego, lecz stanowią deklarację, którą dla uzyskania zwolnienia inwestor winien zrealizować. Przyjmując stanowisko strony skarżącej należałby bowiem uznać, że zgłoszenia, o których mowa w § 3 uchwały oraz § 10 rozporządzenia za całkowicie zbędne, nieistotne, nie spełniające żadnej funkcji. Z powyższym nie można się zgodzić, mając jak wskazano wyżej w szczególności na uwadze, że przed rozpoczęciem inwestycji inwestor sam określa w jakiej wielkości zamierza ją przeznaczyć na promowane przez uchwałodawcę cele, uzyskując w ten sposób zwolnienie podatku od nieruchomości. Jeżeli zatem ostatecznie nie przeznacza "nowej inwestycji" na zadeklarowane cele, traci prawo do zwolnienia.

Podkreślenia wymaga, że obie strony niniejszego postępowania argumentują swoje przeciwstawne stanowiska powołując się na zasadę ścisłego interpretowania przepisów prawa dotyczącego ulg i zwolnień. W ocenie Sądu ponieważ w chwili zgłoszenia inwestor, w zakreślonych przez prawo ramach, sam określa warunki na jakich przystępuje do programu, a więc warunki po spełnieniu których będzie mógł korzystać ze zwolnienia, przyznanie zwolnienia pomimo świadomego złamania tych warunków jest nie do pogodzenia z zasadą ścisłego interpretowania prawa w zakresie ulg i zwolnień. Mając na uwadze zawartą w skardze argumentację Sąd uznał za zasadne podkreślić, że organ wielokrotnie wyjaśniał stronie skarżącej, dlaczego rozważaną przez nią zmianę treści oświadczenia w stosunku do zgłoszenia należy odróżnić od zmian niezależnych od inwestorów, takich jak zmiany wynikające z samego procesu procesem budowlanego, czy zmiany będące zwykłą korektą omyłek lub rachunkowych błędów. Akceptacja tak istotnych zmian w zakresie przedmiotu "nowej inwestycji byłaby bowiem sprzeczna z podstawową przesłanką pomocy regionalnej, wskazującą, że beneficjent pomocy określa przedmiot "nowej inwestycji" jeszcze przed rozpoczęciem jej realizacji, a dokonując stosownego zgłoszenia zgadza się na warunki wynikające z danego programu pomocowego.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę spółki na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.