Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 94/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61  par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2017r. wniosku M. W. i P. P. – wspólników spółki cywilnej "A" s.c. w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

II SA/Rz 94/17

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] listopada 2016r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2016r., którą wymierzono solidarnie M.W. i P. P. – wspólnikom spółki cywilnej "A" s.c. w [...] karę pieniężną w wysokości 12.000zł za urządzanie gier na automacie [...] nr [...] poza kasynem gry.

W skardze na powyższą decyzję strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że ziściły się wszystkie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji; wniosek jest uzasadniony okolicznościami wskazanymi w skardze, decyzja jest wykonalna, a w podobnych sprawach sąd administracyjny uchylił zaskarżone decyzje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W składanym wniosku wnioskodawca powinien przedstawić okoliczności, które - jego zdaniem - świadczą o konieczności udzielenia mu tymczasowej ochrony oraz uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wnioskodawca jest bowiem zobowiązany nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu czy czynności rzeczywiście zachodzą (por. np. postanowienia NSA z dnia 23 kwietnia 2014r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662 oraz z dnia 14 maja 2014r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732).

Do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest wystarczające samo przekonanie wnioskodawcy, że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04, dost. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż podane we wniosku argumenty, przemawiające - według strony - za zasadnością wniosku, nie świadczą o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w powołanym na wstępie art. 61 § 3 P.p.s.a.

W szczególności podstawą wstrzymania wykonania decyzji nie może być przekonanie skarżącego o zasadności wniesionej skargi, gdyż na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny skargi, tj. nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu

z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.