Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 943/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. i A. A. na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 marca 2016 r. S. A. zwrócił się do Prezydenta Miasta o zwrot nadpłaty z tytułu opłat za karty pojazdów wydane w latach 2003-2006.

Pismem z dnia 12 kwietnia 2016 r., doręczonym skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2016 r., Prezydent Miasta poinformował skarżącego, że w okresie objętym wnioskiem zarejestrował dwa pojazdy za które nie wniósł opłat za wydanie karty pojazdu, a za dwa pojazdy uiścił opłatę w wysokości [...] zł za każdy pojazd, w związku z czym wniosek w tej części jest niezasadny. Natomiast w stosunku do pojazdu pochodzącego z importu marki [...] o nr rej. [...], będącego współwłasnością wnioskodawcy, uiszczona opłata w kwocie [...] zł została pobrana w prawidłowej wysokości, taką bowiem stawkę opłaty przewidywały przepisy obowiązujące w dniu rejestracji tego pojazdu.

W dniu 26 kwietnia 2016 r. S. A., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa przez zwrot nadpłaconych kwot za wydanie kart pojazdów zarejestrowanych w latach 2003-2006.

Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 czerwca 2016 r., Prezydent Miasta poinformował, że prawa nie naruszył.

A. A. pismem z dnia 14 marca 2016 r., zwróciła się do Prezydenta Miasta o zwrot nadpłaty za kartę pojazdu wydaną dla [...] o nr. rej. [...], którego była posiadaczem. W odpowiedzi, pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r., doręczonym skarżącej w dniu 13 kwietnia 2016 r., Prezydent Miasta poinformował ją, że opłata za wydanie karty pojazdu [...] o nr rej. [...] została pobrana w prawidłowej wysokości, taką bowiem stawkę opłaty przewidywały przepisy obowiązującego wówczas rozporządzenia.

W dniu 26 kwietnia 2016 r. A. A., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot nadpłaconej kwoty za wydanie karty pojazdu m-ki [...].

Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 czerwca 2016 r., Prezydent Miasta wskazał, że nie dopuścił się naruszenia prawa.

W dniu 18 lipca 2016 r. pełnomocnik S.A. i A. A. nadał w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem Prezydenta Miasta, na odmowę zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu [...] o nr. rej. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4).

W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 tej ustawy.)

Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 3).

S. A. i A. A. wnieśli w dniu 18 lipca 2016 r. skargę na czynność materialno-techniczną Prezydenta Miasta polegającą na odmowie zwrotu nadpłaty za wydanie kary pojazdu [...]. Odpowiedzi organu na wezwania z dnia 26 kwietnia 2016 r. do usunięcia naruszenia, zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 8 czerwca 2016 r. Zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi na tę czynność, określony w art. 53 § 2 p.p.s.a., upłynął z dniem 8 lipca 2016 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 lipca 2016 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.

Dlatego skarga, jako wniesiona z uchybieniem terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.