Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 41/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 65 ust. 3, art. 66, art. 67
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: par. 3 pkt 81
journal: Dz.U. 2010 nr 213 poz 1397
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Sekretarz Sądowy Agnieszka Bednarczyk po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi J.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2011 r., Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Zakładu Usług Komunalnych w W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty gospodarczej z budynkiem kontenerowym do przeładunku odpadów komunalnych, wyposażonej w urządzenie prasujące na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w W., Prezydent Miasta, na podstawie art. 63 ust. 1 i 4 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanego przedsięwzięcia oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z dyspozycją art. 63 ust. 4 w zw. z art. 68 w z w. z art. 66 ust. 1, ze szczególnym uwzględnieniem przewidywanych oddziaływań oraz sposobów minimalizowania w zakresie emisji do powietrza zanieczyszczeń, hałasu i drgań, przedstawienia sposobów ograniczenia ewentualnych uciążliwości odorowych wraz z określeniem stopnia przewidywanego oddziaływania w tym zakresie pomimo ich zastosowania, przewidywanych oddziaływań na wody podziemne oraz sposobów ich minimalizowania, sposobu gospodarowania wodami odpadowymi uwzględniającego informacje wynikające z przeprowadzonego rozpoznania hydrogeologicznego terenu oraz analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko było konsekwencją zakwalifikowania tego przedsięwzięcia zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzeniem w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. P. podnosząc, że liczba stron uwzględnionych w postępowaniu jest za wąska. Wskazał, że teren inwestycji w ciągu ostatnich dwóch lat ulegał zalaniu i należałoby rozważyć ewentualne przyszłe zagrożenie ekologiczne. Wniósł o rozszerzenie pkt 2 ppkt 4 postanowienia o opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku nie podejmowania przedsięwzięcia oraz w przypadku podjęcia przedsięwzięcia w bezpieczniejszej lokalizacji oraz rozszerzenie opinii o negatywnych oddziaływaniach na obszar NATURA 2000. Podniósł, że zamierzenie jest niezgodne z ustaleniami planu zagospodarowania, tj. uchwałą nr IIIk/XXXV/379/2001 p. T1.1. który ustala zakaz rozbudowy lub lokalizacji nowych obiektów związanych z działalnością gospodarczą, produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko, o ile w wyniku rozbudowy i lokalizacji nowych obiektów nie nastąpi znaczne ograniczenie lub likwidacja szkodliwego oddziaływania; ustala zakaz utrwalania obiektów i funkcji związanych z działalnością gospodarczą, produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko (T1.2); wskazuje, iż odpady gromadzone winny być w miejscach do tego przystosowanych, a następnie wywożone przez specjalistyczne służby na wysypisko wskazane przez Gminę (T1.23). Zdaniem odwołującego się, plan zagospodarowania, w tym punkt T1.1 i T.1.2 zakazuje prowadzenia takich inwestycji, natomiast punkt T1.23 wręcz nakazuje wywożenie a nie przywożenie i sprężanie odpadów.

Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyjaśniono, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem Zakładu Usług Komunalnych w W., zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) kwalifikowane jako punkty do odbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu, posiada status przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Stąd na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), realizacja planowanego przedsięwzięcia wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Natomiast realizacja planowanego przedsięwzięcia, mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymaga przeprowadzenia oddziaływania na środowisko, jeżeli obowiązek tej oceny został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1, który stanowi, iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W postanowieniu tym organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 4 ). W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68, zgodnie z którym organ, określając zakres raportu, uwzględnia stan współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych. Organ, określając zakres raportu, może - kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wskazać:

rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania,

rodzaje oddziaływań oraz elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy,

zakres i metody badań (art. 68 ust. 2 pkt 2).

Postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, wydaje się po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, jak i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wyrazili opinię o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia (opinia PPIS w W. z dnia 26.11.2011 r. oraz postanowienie RDOS z dnia 18.11.2011 r.). Zatem obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest obligatoryjny, a o obowiązku jego sporządzenia decydują właściwe do tego organy.

Odnosząc się do zarzutów strony zawartych w zażaleniu uznano je za częściowo przedwczesne. Organ wskazał, że niniejsze postępowanie dotyczy jedynie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz wskazuje na elementy, które wymagają szczegółowej analizy w raporcie. Zakres raportu, wskazany w zaskarżonym postanowieniu, obejmuje również podniesione w zażaleniu kwestie analizy obciążeń dla środowiska, z określeniem oddziaływania na otoczenie. Jak wynika bowiem z treści zaskarżonego postanowienia, ocena oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia ma być przeprowadzona ze szczególnym uwzględnieniem przewidywanych oddziaływań oraz sposobów minimalizowania w zakresie emisji do powietrza zanieczyszczeń, hałasu, drgań, przedstawienia sposobów ograniczenia ewentualnej uciążliwości odorowych wraz z określeniem stopnia przewidywanego oddziaływania w tym zakresie pomimo ich zastosowania oraz analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem.

W odniesieniu do zarzutu zgodności przedsięwzięcia z planem miejscowym wyjaśniono, że w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko tego rodzaju zarzuty nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż jest to przedmiot odrębnego postępowania.

Również zarzut dotyczący ustalenia przez organ zbyt wąskiej ilości stron uznany został za bezpodstawny. Stronami w postępowaniu dotyczącymi wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach są: inwestor, właściciele gruntu i inne osoby mające interes prawny, właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy sąsiednich nieruchomości, na które rozciąga się oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia. Skarżący nie wskazał, które konkretnie podmioty winny zostać uznane za strony, jak też nie wykazał, iż strefa oddziaływania inwestycji wychodzi poza obszar określony przez organ I instancji. Właśnie m.in. w celu oceny potencjalnych oddziaływań wynikających z realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia zaskarżonym postanowieniem nałożono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zatem dopiero po sporządzeniu tej oceny będzie możliwe ustalenie faktycznego obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji. W odniesieniu do zarzutu zalewania terenu inwestycji wodami, organ I instancji wskazał, iż teren ten nie stanowi obszaru zalewowego rzeki Redy, a zalanie miało miejsce w 2011 r. z powodu wysokiego stanu wód rzeki B. Ponadto organ podał, iż prace rozpoczęte przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej, polegające na oczyszczeniu koryta rzeki B. i R. w dużym stopniu zminimalizują możliwość ponownego zalania tych terenów.

Organ podkreślił, że zaskarżone postanowienie stanowi dopiero pierwszy etap szeroko rozumianego procesu inwestycyjnego, wyznacza ogólne kierunki i poprzedza wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł J. P. zarzucając mu niezgodność z prawem. Skarżący ponowił zarzuty sformułowane w zażaleniu wskazując, że nie rozszerzono liczby stron pomimo tego, że obszar oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie wynosi kilka kilometrów, nie zostały przeprowadzone konsultacje społeczne. Zwrócił również uwagę na niezgodność inwestycji z planem zagospodarowania i wniósł o rozszerzenie zakresu oceny oddziaływania na środowisko.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2013 r. pełnomocnik Zakładu Usług Komunalnych w W. oświadczył, że pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. cofnięto wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, z powodu zamiaru przeniesienia planowanej inwestycji w inną lokalizację, tj. w okolice L., gdzie nie będzie stwarzała uciążliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W myśl art. 134 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2012 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 2 grudnia 2011 r. stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty gospodarczej z budynkiem kontenerowym do przeładunku odpadów komunalnych wyposażonym w urządzenie prasujące na działce nr [...] w W.

Kontrolowane postanowienia wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Przeprowadzone przez Sąd badanie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wykazało, że nie jest ono dotknięte uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie.

Organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami wskazanej wyżej ustawy oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a w oparciu o poczynione ustalenia sformułowały prawidłowe wnioski i zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego.

Oceniając treść skargi i zawartych w niej zarzutów należy mieć na względzie przedmiot zaskarżonego postanowienia. Kolegium utrzymało w mocy postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w zakresie wskazanym przez organ I instancji.

Oceniane postępowanie administracyjne zostało wszczęte wnioskiem inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zaplanowanego przedsięwzięcia. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, a decyzja ta wiąże organ wydający pozwolenie na budowę (art. 72 ust.1 pkt 1 i art. 86 ustawy). Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu, planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Częścią postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W świetle art. 59 ust. 1 ustawy przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (tzw. grupa I - obligatoryjnie) oraz realizacja planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zostanie stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy, czyli w drodze selekcji indywidualnej (tzw. grupa II - fakultatywnie).

W ocenie Sądu przedmiotowe przedsięwzięcie stanowiące w swej istocie punkt do zbierania lub przeładunku odpadów zaliczono prawidłowo do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jak o wskazane w § 3 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397).

Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy, w przypadku przedsięwzięcia z grupy II obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Właściwy organ uwzględnia łącznie szczegółowe uwarunkowania związane z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania na środowisko.

Jednocześnie z art. 64 ust. 1 ustawy wynika, że postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wydaje się po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Zgodnie z art. 65 ust. 3 ustawy, uzasadnienia postanowień, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinny zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy wydawaniu postanowień.

Wydane w sprawie postanowienie Prezydenta Miasta, w którym organ ten stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, spełnia wymogi wynikające z przytoczonych powyżej przepisów ustawy. W postanowieniu tym organ I instancji odniósł się do wszystkich kwestii o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, a które stosownie do art. 65 ust. 3, winny być uwzględnione w uzasadnieniu postanowienia. Organ I instancji przedstawił w uzasadnieniu postanowienia jakie okoliczności legły u podstaw dokonanej kwalifikacji prawnej planowanego przedsięwzięcia pod kątem obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nałożony obowiązek sporządzenia raportu odpowiada wymogom art. 66 ust. 1 ustawy.

Oceniając zaskarżone postanowienie Kolegium Sąd uznał, że organ odwoławczy należycie i trafnie odniósł się do podniesionych w zażaleniu argumentów, nie zaniedbując skontrolowania całego postanowienia organu I instancji.

Zarzuty formułowane przez skarżącego zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak również w treści skargi nie mogły skutkować jej uwzględnieniem.

W ocenie Sądu argumenty skargi są bezzasadne, a w części przedwczesne zważywszy na to, że przedmiotem sprawy jest nałożony na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Zarzut niezgodności planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należało uznać za niezasadny. Zarzut ten podniesiony został w procedurze wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji przedwcześnie. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami planu, a zatem obowiązek poczynienia takich ustaleń aktualizuje się dopiero na etapie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie zaś na etapie wydawania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Tym niemniej podkreślić należy, że postanowienie takie wydaje się m.in. uwzględniając usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie różnego rodzaju obszarów chronionych (art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy) stąd też organ winien mieć na uwadze zapisy planu w odniesieniu do terenu objętego planową inwestycją. Organ I instancji uwzględnił w postanowieniu zapisy planu miejscowego obowiązującego na terenie objętym planowanym przedsięwzięciem, w którym ustanowiono "zakaz rozbudowy lub lokalizacji nowych obiektów związanych z działalnością gospodarczą, produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko, o ile w wyniku rozbudowy i lokalizacji nowych obiektów nie nastąpi znaczne ograniczenie lub likwidacja szkodliwego oddziaływania" oraz ustalono "zakaz utrwalania obiektów i funkcji związanych z działalnością gospodarczą i produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko". Postanowienia planu w odniesieniu do obszaru inwestycji mają charakter warunkowy, dopuszczający rozbudowę bądź nowe inwestycje w ramach szeroko pojętej działalności gospodarczej, jeśli nastąpi znaczne ograniczenie lub likwidacja szkodliwego oddziaływania na środowisko. W tej sytuacji organ stwierdził konieczność oceny potencjalnych oddziaływań wynikających z realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Wskazać należy, że zgodność planowanego przedsięwzięcia z tym zapisem zostanie stwierdzona przez właściwy organ dopiero po dokonaniu analizy treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedłożonego przez inwestora. W postanowieniu organu I instancji określono bowiem m.in., że w raporcie należy:

- określić przewidywane oddziaływanie na środowisko analizowanych wariantów, w tym w szczególności w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko (pkt 2 ppkt 6 postanowienia),

- opisać przewidywane znaczące oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko obejmujące bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska oraz emisji (pkt 2 ppkt 8 postanowienia),

- opisać przewidywane działania mające na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, w szczególności na cele i przedmiot ochrony Natura 2000 oraz integralność tego obszaru (pkt 2 ppkt 9 postanowienia).

W świetle powyższego organ I instancji procedując na tym etapie postępowania środowiskowego, przy uwzględnieniu postanowień planu miejscowego, w prawidłowy sposób określił obowiązkowy zakres raportu, którego sporządzenie będzie stanowisko dopiero podstawę do oceny zgodności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami planu.

Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma charakter wieloetapowy. W przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, (a takie przedsięwzięcie jest planowane przez wnioskodawcę) wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jego realizacji, przy czym w pierwszej kolejności omawiana ustawa określa wymóg dokonania kwalifikacji planowanego przedsięwzięcia pod względem obowiązku przeprowadzenia oceny jego oddziaływania na środowisko. Gdy właściwy organ zakwalifikuje takie przedsięwzięcie jako wymagające przeprowadzenia takiej oceny, wydaje, tak jak w przedmiotowej sprawie, postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Skutkuje to jednocześnie nałożeniem na inwestora obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym winien zawrzeć analizę okoliczności i elementów określonych w tym postanowieniu, a ponadto dostosować raport do wymogów określonych w art. 66 i art. 67 ustawy. Dokonanie szczegółowej oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia jest zatem możliwe dopiero po uzyskaniu od inwestora wspomnianego raportu.

W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji wydając postanowienie w trybie art. 63 ust.1 ustawy słusznie uznał, że dla planowanej inwestycji niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i w tym celu zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu w zakresie przewidzianym w art. 66 ustawy oraz wskazał na elementy, które wymagają szczegółowej analizy, posiłkując się w tym zakresie również postanowieniami organów opiniujących.

Wśród tych elementów znajdują się kwestie, których brak skarżący zarzucił.

Sąd uznał za prawidłowe wywody organu II instancji w zakresie kręgu stron postępowania. Kompleksowe ustalenie stron przedmiotowego postępowania będzie mogło nastąpić dopiero po sporządzeniu raportu oddziaływania na środowisko, który dostarczy informacji o przewidywanych oddziaływaniach na środowisko, jego zakresie i rodzajach. Wówczas organ właściwy w sprawie będzie dysponował materiałem do oceny w świetle art. 28 k.p.a. interesu prawnego legitymującego do udziału w przedmiotowym postępowaniu także inne podmioty niż właściciele nieruchomości położonych najbliżej planowanej inwestycji.

Wbrew zarzutom skarżącego, w postanowieniu nałożono obowiązek uwzględnienia w raporcie opisu przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia (pkt 2 ppkt 4 postanowienia).

Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut braku nałożenia obowiązku określenia skutków dla środowiska podjęcia przedsięwzięcia w innej lokalizacji. Dokonanie wyboru wariantu najkorzystniejszego dla środowiska przewidziane jest w ramach instytucji wariantowania przedsięwzięcia, która została w postanowieniu uwzględniona. Nałożenie obowiązku rozważenia innej lokalizacji może nastąpić w przypadku gdy znaczny obszar nieruchomości inwestora jaką dysponuje on pod realizację inwestycji umożliwia taką zmianę, lub gdy dysponuje on na danym obszarze inną nieruchomością umożliwiającą realizację planowanego przedsięwzięcia. Skarżący nie powoływał się na zaistnienie takich okoliczności. Natomiast przeniesienie inwestycji w zupełnie inne miejsce stanowi w istocie niepodejmowanie przedsięwzięcia w danej lokalizacji, o jakim jest mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy.

W pkt 2 ppkt 9 postanowienia przewidziano również konieczność opisu działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, w szczególności na cele i przedmiot ochrony Natura 2000 oraz integralność tego obszaru. Nakazano tym samym uwzględnić oddziaływanie na obszar Natura 2000, co przeczy zarzutom skarżącego w tym zakresie.

W odniesieniu do zarzutu braku uwzględniania okoliczności zalewania terenów przeznaczonych pod planowaną inwestycję i związanych z tym faktem zagrożeń dla środowiska wyjaśnić należy, że wskazane zagrożenie uwzględniono przewidując w pkt 2 pkkt 8 postanowienia obowiązek opisania w raporcie znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko obejmujących bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska oraz emisji. W postanowieniu wskazano, że obowiązek ten należy zrealizować ze szczególnym uwzględnieniem sposobu gospodarowania wodami opadowymi wynikającego w szczególności z przeprowadzonego rozpoznania hydrogeologicznego oraz przewidywanych oddziaływań na wody podziemne oraz sposobów ich minimalizowania. Podkreślenia wymaga, że w przypadku nie uwzględnienia w raporcie przez inwestora istotnych zagrożeń z tym związanych, stronom postępowania przysługiwać będzie prawo żądania uzupełnienia informacji w tym zakresie i kwestie te będą mogły podlegać ocenie w toku dalszego postępowania.

Odnosząc się do faktu cofnięcia przez inwestora wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia w W., wskazać należy, że okoliczność ta nie miała wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia, albowiem Sąd kontroluje rozstrzygnięcia administracyjne według stanu istniejącego w dacie ich wydania. Cofnięcie wniosku o wydanie decyzji nastąpiło po wydaniu przez Kolegium postanowienia w trybie odwoławczym, co obligowało Sąd do kontroli zaskarżonego postanowienia.

Nie stwierdzając naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę, jako bezzasadną.