Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1214/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132,  art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Piotr Borowiecki, Andrzej Góraj, , Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Służbie Więziennej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

[...] Rejonowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w B. orzeczeniem z dnia [...] maja 2017 r. uznała P. P. - kandydata do służby w Służbie Więziennej – za niezdolnego do służby w Służbie więziennej, rozpoznając u niego: dwupłatkową zastawkę aortalną oraz stenozę aortalną i kwalifikując każde z tych schorzeń jako § 37 p. 7, rub. 4, kat. N, zgodne z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby kandydata do Służby Więziennej i funkcjonariusza Służby Więziennej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1989).

Rozpatrując odwołanie orzekanego, Centralna Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Skład Orzekający w G. orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2017 r. działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r. poz.1822), utrzymała w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu orzeczenia Centralna Komisja Lekarska wskazała, iż przeprowadzone w dniu [...] czerwca 2017 r. badania oraz analiza dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej potwierdziły trafność rozpoznania, dokonanego przez [...] Rejonową Komisję MSW w B. W powyższym badaniu orzekany skarg nie zgłaszał. Kandydat podał, że wadę aortalną rozpoznano u niego w 2001 roku. Od tego czasu wykonywano kontrolne badania ECHO serca średnio co dwa lata. W badaniu przedmiotowym, w zakresie odchyleń od normy, stwierdzono ciśnienie tętnicze: na KGP-170/100, na KGL- 160/90, poza tym szmer skurczowy na koniuszku serca. Obserwowana u kandydata od wielu lat wada serca, pod postacią dwupłatkowej zastawki aortalnej i stenozy aortalnej, zdecydowanie przeczy zdrowiu orzekanego. Wprawdzie kandydat zapewnia, że z tego powodu nie ma dolegliwości, to jednak nie można stwierdzić braku przeciwwskazań do służby. Istnienie wady serca dyskwalifikuje badanego z możliwości ubiegania się o przyjęcie do służby w SW. W trakcie badania kandydat poinformował, że ma świadomość posiadania wady serca od wielu lat. Tym samym niezrozumiały, w ocenie SOCKL, pozostaje fakt ubiegania się o przyjęcie do służby w SW. Kandydat do tej służby powinien sprostać wysokim wymaganiom natury fizycznej i psychicznej. Istniejące schorzenie stanowi przeciwwskazanie do pełnienia służby w SW. Trudna i odpowiedzialna służba w Służbie Więziennej może, w ocenie SOCKL, skutkować pogorszeniem stanu zdrowia orzekanego.

P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, na powyższe orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej MSW Skład Orzekający w G.

W ocenie skarżącego organ ten nie uwzględnił konsultacji kardiologicznej, która odbyła się [...] kwietnia 2017 r. w B., której efektem było uznanie go za zdolnego do służby. W brew art. 17 pkt. 3 ppkt. 2 ustawy o komisjach lekarskich, Centralna Komisja Lekarska nie rozpatrzyła kwestii spornych lub nasuwających wątpliwości. Zgodnie z art. 5 pkt. 1 ppkt.1 ustawy "za zdolnego uważa się osobę, której stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby". Skoro Rejonowa Komisja Lekarska skierowała skarżącego na badania specjalistyczne, w tym konsultację kardiologiczną (zapis uznania zdolnego do służby widnieje na 2 stronie orzeczenia organu pierwszej instancji w pkt. 10 a także na karcie obiegowej w pkt. 6), to postępować należy w tym wypadku zgodnie literą prawa i jak wskazują przepisy w ustawie o komisjach. Komisje lekarskie podlegają nadzorowi, mimo to w przypadku skarżącego, zarówno komisja w I jak i II instancji nie dostosowała swoich orzeczeń do wymagań prawnych. Wskazano skrótowo paragraf a nie uwzględniono konsultacji kardiologicznej, która została przez komisję zlecona w celu określenia zdolności do Służby Więziennej.

Mając na uwadze całokształt określenia zdolności fizycznej i psychicznej do Służby Więziennej, w przekonaniu skarżącego, powinno się uznać przeprowadzoną konsultację kardiologiczną w B. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2014 r. i uznać prawidłowe wyniki badań EKG, wykonanych zgodnie z art. 32 pkt. 2 ustawy o komisjach lekarskich.

Centralna Komisja Lekarska MSW w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Argumentowała, iż zarówno RKL jak i CKL wyniki przeprowadzonych badań zdiagnozowała jako dwupłatkową zastawkę aortalną oraz stenozę aortalną i zakwalifikowała do § 37 p. 7 r. 4, kat. N rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2014 r. Stwierdzenie powyższych schorzeń powoduje niezdolność do służby i obliguje komisje lekarskie do wydania orzeczenia o niezdolności do służby w Służbie Więziennej (kategoria zdrowia N). Stwierdzenie u skarżącego chociażby jednego schorzenia, powodującego niezdolność do służby, musi skutkować wydaniem orzeczenia o niezdolności do służby (kategoria N). Powyższe wnioski zostały zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych orzeczeń. Komisje lekarskie w zakresie stwierdzenia zdolności do służby kandydata, muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczna oraz obowiązującymi przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest chybiona.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż kontrola orzeczeń w komisji lekarskich w sprawie zdolności do pełnienia służby w formacjach mundurowych, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana kwalifikacja zdolności orzekanego do służby była słuszna.

Sąd administracyjny nie dokonuje własnej oceny stanu zdrowia badanego i nie rozważa sam kwestii medycznych. Rolą sądu administracyjnego jest zbadanie, czy ustalenia stanu faktycznego, na podstawie których komisje lekarskie wydały orzeczenie, były wyczerpujące i pozwalały na dokonanie właściwej kwalifikacji zdolności do zawodowej służby wojskowej w rozumieniu przepisów orzeczniczych, na podstawie, których działają te komisje, to jest: rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia18 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby kandydata do Służby Więziennej i funkcjonariusza Służby Więziennej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1989) oraz przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r. poz.1822).

Przepisy wyżej wspomnianego rozporządzenia zawierają kompleksową regulację, co oznacza, że od orzeczeń komisji, choć mają charakter decyzji administracyjnej podgalającej kontroli instancyjnej, nie stosuje się w tym zakresie w pełni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty wykonawcze określające własne zasady i tryb orzekania, stanowią wobec trybu ustanowionego w Kpa lex specialis i w tym zakresie (w którym regulują dane zagadnienie procesowe) uchylają przepisy Kpa, zgodnie z zasadą przepis szczegółowy uchyla normę generalną (porównaj wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14, który ma tu odpowiednie zastosowanie).

W niniejszej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie brak jest naruszenia przez organy obu instancji (to jest Centralną Komisję Lekarską MSW Skład orzekający w G. oraz [...] Rejonową Komisję MSW w B.) procedury orzeczniczej, zaś wątpliwości orzecznicze zostały rozwiązywane w drodze badania skarżącego przez organ drugiej instancji w dniu [...] czerwca 2017 r.

Postępowanie w sprawie zdolności skarżącego jako kandydata do służby w Służbie więziennej zostało wszczęte na podstawie skierowania Dyrektora Zakładu karnego w G. Wyraźnie zaznaczyć tu należy, iż skierowanie to dotyczyło kandydata do służby, a nie funkcjonariusza w służbie czynnej.

Badanie z poradni kardiologiczno-internistycznej wskazało u skarżącego dwupłatkową zastawkę aortalną oraz stenozę aortalną (zapis z dnia [...] kwietnia 2017 r.).

Rozpoznanie to (czego nie dostrzega skarżący) zostało w całości potwierdzone w orzeczeniu [...] Rejonowej Komisji MSW w B. – poz. 11 pkt 1. i pkt 2. oraz poz. 12 – kategoria N – niezdolny oraz w orzeczeniu organu drugiej instancji. Natomiast jedynie w poz. 10 orzeczenia [...] Rejonowej Komisji MSW w B. znajduje się zapis: "kardiolog RR 140/80 mmHg, zdolny". Organ drugiej instancji, przed wydaniem swojego orzeczenia, nie poprzestał jedynie na analizie zgromadzonej dokumentacji lekarskiej, ale dokonał własnego badania skarżącego w dniu [...] czerwca 2017 r. i dopiero na tej podstawie wydał orzeczenie z dnia [...] czerwca 2017 r. – rozpoznając (tak samo jak organ pierwszej instancji oraz wcześniej poradnia kardiologiczna) u skarżącego: dwupłatkową zastawkę aortalną oraz stenozę aortalną i kwalifikując każde z tych schorzeń jako § 37 p. 7, rub. 4, kat. N (niezdolny) - zgodne z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby kandydata do Służby Więziennej i funkcjonariusza Służby Więziennej.

Organ drugiej instancji dokładnie, opisowo, wskazał w uzasadnieniu swojego orzeczenia, dlaczego uznał skarżącego za niezdolnego do pełnienia służby w Służbie Więziennej. Organ argumentował w tej materii, iż: wadę aortalną rozpoznano u skarżącego w 2001 roku. Od tego czasu wykonywano kontrolne badania ECHO serca średnio co dwa lata. W badaniu wykonanym [...] czerwca 2017 r. w zakresie odchyleń od normy, stwierdzono ciśnienie tętnicze: na KGP-170/100, na KGL- 160/90, poza tym szmer skurczowy na koniuszku serca. Obserwowana u kandydata od wielu lat wada serca, pod postacią dwupłatkowej zastawki aortalnej i stenozy aortalnej, zdecydowanie przeczy zdrowiu orzekanego. Wprawdzie kandydat zapewnia, że z tego powodu nie ma dolegliwości, to jednak nie można stwierdzić braku przeciwwskazań do służby. Istnienie wady serca dyskwalifikuje badanego z możliwości ubiegania się o przyjęcie do służby w SW. W trakcie badania kandydat poinformował, że ma świadomość posiadania wady serca od wielu lat. Tym samym niezrozumiały, w ocenie SOCKL, pozostaje fakt ubiegania się o przyjęcie do służby w SW. Kandydat do tej służby powinien sprostać wysokim wymaganiom natury fizycznej i psychicznej. Istniejące schorzenie stanowi przeciwwskazanie do pełnienia służby w SW. Trudna i odpowiedzialna służba w Służbie Więziennej może, w ocenie SOCKL, skutkować pogorszeniem stanu zdrowia orzekanego.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie nie wystąpiły wątpliwości orzecznicze, na które wskazuje skarga.

Rozpoznanie u skarżącego dwupłatkowej zastawki aortalnej i stenozy aortalnej nie budzi żadnych wątpliwości, zaś każde z tych schorzeń jest kwalifikowane jako § 37 p. 7, rub. 4, co zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby kandydata do Służby Więziennej i funkcjonariusza Służby Więziennej, czyni skarżącego jako kandydata do Służby Więziennej niezdolnym do tej służby - kat. N.

Dlatego, mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 132 i art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.