Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 838/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 § 1, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 31 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od gier na automatach urządzanych w salonie gier za listopad 2012r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, jeżeli skargę wnosi osoba fizyczna uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Nieprzedstawienie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej stanowi brak formalny pisma, którego nieusunięcie we wskazanym przez sąd terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAiWSA 2005/5/91). Choć art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinna przedłożyć osoba, by wykazać swoje umocowanie do działania w imieniu skarżącej osoby prawnej, to w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niewątpliwie dokumentem takim jest odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl.: Lex nr 516658).

Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W wypełnieniu dyspozycji wymienionych wyżej przepisów skarżąca Spółka została wezwana w dniu 10 grudnia 2013r. do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego, statutu lub innego dokumentu) lub jego odpisu poświadczonego przez uprawnioną do tego osobę tj. notariusza, ustanowionego w sprawie adwokata, radcę prawnego. Wezwanie zawierało pouczenie, że skarga zostanie odrzucona w razie nieusunięcia wskazanego braku formalnego w wyznaczonym terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia.

Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona osobie uprawnionej do odbioru w dniu 20 grudnia 2013r. (karta nr 19 akt sądowych). Sąd stwierdził, że wyznaczony termin do dokonania czynności upłynął bezskutecznie w dniu 27 grudnia 2013r. Nie usunięto zatem braku formalnego skargi, pomimo doręczenia stronie wezwania Sądu zawierającego pouczenie o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego tym wezwaniem obowiązku. W konsekwencji nieprzedłożenia przez stronę skarżącą dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej, Sąd został pozbawiony możliwości zweryfikowania czy osoba, która podpisała skargę, była uprawniona do jej wniesienia w imieniu Spółki.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.