Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 475/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par .5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.B.


UZASADNIENIE

A. K. reprezentowana przez radcę prawnego M. S. – G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie świadczenia wychowawczego, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Motywując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Kolegium autor skargi wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej, ponieważ możliwym jest powstanie obowiązku zwrotu kwoty 5.000,00 zł przez skarżącą tytułem nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego przez okres 10 miesięcy. Przy uwzględnieniu przeciętnych miesięcznych dochodów rodziny skarżącej wynoszących około 2.500,00 zł, jednorazowa zapłata kwoty 5.000,00 zł może spowodować znaczny uszczerbek w zaspokojeniu uzasadnionych potrzeb skarżącej oraz jej rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1 - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2 - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowało się stanowisko, które tutejszy Sąd w pełni podziela, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14 – Lex nr 1624317, 10 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1457/15 - Lex nr 1990074, 9 maja 2014 r. sygn. akt I OZ 359/14 - Lex nr 1467283).

W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w S. nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie przywołała bowiem żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Przede wszystkim wskazać trzeba, że w rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r., którą organ I instancji: pkt 1 - uchylił decyzję nr [...]z dnia [...]r. w sprawie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko M. K.; pkt 2 – odmówił prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko M. K. w okresie od 2016-04-01 do 2017-01-31; pkt 3 - przyznał świadczenie wychowawcze na dziecko M. K. w kwocie 500 zł miesięcznie na okres od 2017-02-01 do 2017-09-30. Tymczasem okoliczności przytoczone na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium dotyczą ewentualnego, choć nie orzeczonego zaskarżoną decyzją, zobowiązania skarżącej do zwrotu kwoty 5.000,00 zł, tytułem nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego. Skutki, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków powinny wiązać się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, a takie nie zostały przywołane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

A.B.