Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 358/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. i W. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. F. i W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia 11 marca 2019 r., sygn. akt [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2019 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z dnia 19 kwietnia 2019 r. na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia wskazując, że pismo procesowe zostało wysłane w terminie, lecz strony błędnie zaadresowały przesyłkę, co skutkowało jej zwrotem do nadawcy w dniu 9 maja 2019 r. W załączeniu skarżący przesłali kserokopię dokumentów wysyłki skargi z dnia 19 kwietnia 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Treść powyższych przepisów wskazuje, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i tylko kumulatywne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowo-administracyjnym.

Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności bada, czy został wniesiony w terminie 7-dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd wojewódzki uznał, że strony zachowały niniejszy termin, skoro złożyły wniosek w dniu wskazanym (9 maja 2019 r.) jako zakończenie przyczyny uchybienia terminu.

Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku w kontekście przesłanki uprawdopodobnienia braku winy skarżących w dokonaniu w terminie czynności procesowej, polegającej na wniesieniu skargi sąd uznał, że przesłanka ta nie została spełniona.

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że jego dopełnienie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona bądź jej pełnomocnik nie mógł przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Ponadto przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.

W niniejszej sprawie skarżący wskazują, że skarga została wysłana w terminie określonym w przepisach prawa, lecz koperta zawierająca pismo została przez nich błędnie zaadresowana, co skutkowało zwrotem przesyłki do nadawcy. Jak wynika z przedłożonych dokumentów jako adresata przesyłki wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oznaczając adres jako "[...]". Zgodnie z adnotacją z dnia 14 kwietnia 2019 r. znajdującą się na kopercie, listonosz podjął próbę doręczenia tak zaadresowanej przesyłki, lecz pod wymienionym adresem określony adresat był nieznany. Operator pocztowy nie miał prawa pozostawić przesyłki u innej osoby niż adresat wskazany na kopercie.

Podkreślenia taż wymaga, że doręczona skarżącym decyzja Kolegium z dnia 11 marca 2019 r., która stała się przedmiotem zaskarżenia, zawierała prawidłowe pouczenie o terminie oraz trybie wniesienia środka zaskarżenia. Wskazano w nim, że skarga przysługuje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ([...]), za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego (ul. [...]), w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Pouczenie jest integralną częścią decyzji (art. 107 § 3 zd. 2 k.p.a.), a zatem na stronie należycie dbającej o swoje interesy spoczywa obowiązek uważnego prześledzenia treści całej decyzji, nie wyłączając informacji skierowanych do strony umieszczonych w końcowej jej części.

Jak wielokrotnie podnosił w swym orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny, wskazanie przez skarżącego na kopercie listu zawierającego skargę błędnego adresu organu odwoławczego bądź błędne oznaczenie adresata, nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, zwłaszcza gdy skarżący był prawidłowo pouczony o właściwym adresie tego organu i stanowi przejaw niedbalstwa, a ponadto nie może być uznane za przeszkodę nie do przezwyciężenia we wniesieniu skargi w terminie (por. postanowienia NSA: z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 153/11; z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt I FZ 341/12; z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 229/14, z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 784/16; z dnia 21 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 194/17; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Orzekający w niniejszej sprawie sąd wojewódzki w pełni ten pogląd podziela.

Reasumując, błędne zaadresowanie koperty ze skargą, poprzez mylnie oznaczenie adresata, co skutkowało zwróceniem przesyłki do skarżących i niezłożeniem skargi w terminie, nie może w niniejszej sprawie świadczyć o wyłączeniu winy skarżących w niewywiązaniu się z obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi. Działanie takie stanowi wyraz niedbałości i nie może być postrzegane jako przeszkoda od strony niezależna i trudna do przezwyciężenia. W tej sytuacji mamby bowiem do czynienia z błędnym oznaczeniem organu, za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga. Strona wnosząca skargę ma zaś obowiązek prawidłowego oznaczenia adresata i chcąc należycie zadbać o swoje interesy winna sprawdzić, czy dane umieszczone na kopercie są prawidłowe. Tymczasem w niniejszej sprawie strona nie miała wątpliwości co do określenia tak adresata, jak i jego adresu, mimo że dane te wpisywała zarówno na kopercie, a następnie na potwierdzeniu nadania i potwierdzeniu odbioru. Co więcej, skoro w złożonej skardze skarżący prawidłowo oznaczyli sposób jej złożenia (tj. do sądu za pośrednictwem organu), to mieli wystarczającą wiedzę, by w taki sam sposób zaadresować kopertę. Wobec tego nie sposób uwzględnić braku winy stron w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi.

Z tych względów uznając, że uchybienie terminu w niniejszej sprawie było zawinione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.