Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 470/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant St. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary za zniszczenie drzew p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia A. W. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika.


UZASADNIENIE

W skierowanym do Urzędu Gminy W. piśmie z dnia [...] A.W., właściciel sąsiedniej nieruchomości, wniósł o sprawdzenie czy B.G. uzyskała zezwolenie na usunięcie [...] drzew na swojej posesji. W trakcie przeprowadzonej na posesji B.G. w dniu [...] wizji lokalnej domagał się nadto ukarania B.G. za cyt. "świadome dopuszczenie do eliminacji tych drzew".

Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy W. wymierzył B.G. karę pieniężną za zniszczenie drzew spowodowane niewłaściwą pielęgnacją.

W wyniku rozpoznania wniesionego przez B.G. odwołania decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Jak wynika z rozdzielnika rozstrzygnięcie to doręczono m.in. A.W. Na decyzję drugoinstancyjną B.G. wniosła skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.

W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 23 października 2009 r. A.W. wniósł do protokołu o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. Wskazał, iż wniosek taki złożył również w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 189/09 (także dotyczącej wymierzonej B.G. kary za usunięcie drzew). Sąd jednak wówczas odmówił mu dopuszczenia, a jego wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie nie zostało jeszcze rozpoznane. Podał, iż cyt. "ma taki sam interes do działania jak w tamtej sprawie".

Sąd z urzędu stwierdza w tym miejscu, że w trakcie rozprawy w dniu 2 lipca 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 189/09 A.W., wezwany do wskazania w czym dopatruje się swego interesu w sprawie, podał, iż jako obywatel kraju ma obowiązek dbać o ochronę środowiska. Ma też poczucie obywatelskiej konieczności uczestnictwa w postępowaniu sądowym dotyczącym skargi B.G. Nadto wskazał potrzebę swego udziału w sprawie ze względu na cyt. "matactwo organu I instancji" podając, że jego uczestnictwo może mieć istotne znaczenie w postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 33 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.). osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest nadto pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199).

Istnienie interesu prawnego po stronie podmiotu wnioskującego o dopuszczenie go do uczestnictwa w postępowaniu sądowym stanowi zatem warunek sine qua non dopuszczalności uwzględnienia złożonego wniosku. A.W. interesu takiego jednak nie wykazał. Interesu prawnego w rozumieniu art. 33 p.p.s.a. w żadnej mierze nie stanowi bowiem chęć uczestnictwa w sprawie z uwagi na poczucie obywatelskiego obowiązku, potrzeby dbałości o ochronę środowiska, czy chęć przedstawienia swojego stanowiska, które zdaniem wnioskodawcy miałoby znaczenie dla postępowania. Tym samym A.W. powołał się jedynie na interes faktyczny, natomiast nie wylegitymował się on interesem prawnym, na który rzutowałby wynik postępowania sądowoadministracyjnego.

Podkreślenia wymaga zresztą w tym miejscu, że w myśl utrwalonej w tej mierze linii orzeczniczej podmiotem mającym interes prawny w sprawie wymierzenia decyzją administracyjną kary pieniężnej, a więc stroną postępowania, jest wyłącznie ten podmiot, który dopuścił się czynu, za który ustawodawca przewidział tę karę. Nie może natomiast być uznany za stronę w postępowaniu prowadzonym w sprawie wymierzenia kary pieniężnej inny podmiot (np. ten, który zawiadomił organ o wycięciu drzew i domaga się zastosowania kary wobec innego podmiotu) – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 428/06 (niepubl.). W niniejszej sprawie podmiotem będącym stroną jest więc niewątpliwie B.G. Nie można natomiast przymiotu strony przyznać A.W., który jako właściciel sąsiedniej nieruchomości, poinformował organ administracji publicznej o podjętych przez B.G. działaniach. Oceny tej nie może zmienić fakt, iż orzekający w sprawie organ II instancji doręczył A.W. wydane w sprawie B.G. rozstrzygnięcie, okoliczność ta nie kreuje bowiem interesu prawnego.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek o dopuszczenie A.W. w charakterze uczestnika do udziału w prowadzonym ze skargi B.G. postępowaniu sądowym jest niezasadny, a jego uwzględnienie jest prawnie niedopuszczalne.

Wobec braku wystąpienia przesłanki umożliwiającej dopuszczenie A.W. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika Sąd – na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.