Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 114/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z  art. 50 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na uchwałę nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie uznania uchwały za niezgodną z prawem w sprawie trybu prac nad projektem uchwały budżetowej gminy K. postanawia: I. odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z 24 lutego 2020 r., strona skarżąca (Wójt Gminy K.) złożyła skargę. Wniosła o uznanie opisanej w sentencji postanowienia uchwały za niezgodną z prawem. Wskazała, że każdy, czyj interes prawny został naruszony uchwałą Rady Gminy, ma prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego

i żądania uznania jej za niezgodną z prawem. Zarzuciła naruszenie art. 52 ust. 1 i 2 w zw. z art. 60 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 - dalej: u.s.g.) w zw. z art. 233 pkt 1 w zw. z art. 238 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 234 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869, 1622, 1649, 2020; z 2020 r., poz. 284, 374, 568, 695), przez naruszenie art. 52 ust. 1 i 2 u.s.g. i umieszczenie w uchwale postanowienia

o poddaniu pod głosowanie poprawek zgłoszonych przez Komisje Rady Gminy K. nie uwzględnionych przez organ wykonawczy, tj. Wójta.

Odpowiadając na skargę, strona przeciwna wniosła o odrzucenie lub oddalenie skargi.

Sprawa została zarejestrowana jako sprawa ze skargi T. G. (Wójta Gminy K.) a następnie - po analizie treści skargi, zarządzeniem z 16 kwietnia 2020 r. - za stronę skarżącą został uznany Wójt Gminy K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1), jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest więc - co do zasady - oparte na kryterium interesu prawnego.

W myśl art. 101 ust. 1 u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy

w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do art. 101 ust. 2a u.s.g., skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę.

Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że do grupy podmiotów, którym służy legitymacja do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a., jak również na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., nie należy wójt (burmistrz, prezydent miasta). Jest on bowiem organem wykonawczym podstawowej jednostki samorządu terytorialnego (art. 26 u.s.g), wykonującym uchwały rady gminy i zadania określone przepisami (art. 30 ust. 1 u.s.g.), w tym budżet (art. 30 ust. 2 pkt 4 u.s.g.). Nie jest natomiast odrębnym od gminy podmiotem, niejako samodzielnym, a zatem - jako organ wykonawczy gminy - nie ma on własnego "interesu prawnego", który byłby odrębny w stosunku do "interesu prawnego" gminy. W swych działaniach, polegających na kierowaniu bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentowaniu jej na zewnątrz, wykonywać on ma przy tym wolę i "interes prawny" gminy. Podkreślenia przy tym wymaga, że podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 11 kwietnia 2018 r., I SA/Bk 214/18, LEX nr 2471329).

Również Naczelny Sąd Administracyjny - w postanowieniu z 10 stycznia

2018 r., II GSK 4237/17 (CBOSA), podkreśla, że "Legitymacja do wniesienia skargi jest oparta o kryterium "interesu prawnego" i wymaga stwierdzenia istnienia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę

a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji, a o istnieniu interesu prawnego można mówić wówczas, gdy istnieje przepis prawa, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. Zgodnie z poglądem wyrażanym już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, afirmowanym przez ten Sąd w rozpoznawanej sprawie, jeżeli w ogóle można mówić o naruszeniu interesu prawnego uchwałą rady gminy, to może to odnosić się do osoby piastującej funkcję organu wykonawczego gminy, a nie organu jako takiego. Organy gminy (rada gminy, wójt) nie mają własnego interesu prawnego w toku wykonywania zadań gminy i wykonywania przysługujących im kompetencji. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy

o samorządzie gminnym nie odnosi się do naruszenia interesu prawnego jednego organu gminy przez inny organ gminy (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 38/14 oraz wyrok NSA z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 206/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl)".

W konsekwencji należy uznać, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta, działający jako organ gminy, nie jest uprawniony do wniesienia do sądu administracyjnego skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Jako organ nie należy bowiem do kręgu podmiotów, o których mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. Należy przy tym zwrócić uwagę, że Wójt Gminy K. T. G. skargę do Sądu wniósł właśnie jako wójt i w takim charakterze występuje w sprawie. Działa więc jako organ gminy. Również podpis pod skargą został zaopatrzony pieczęcią "Wójt", a do skargi załączono odpis zaświadczenia z [...] października 2018 r.

o wyborze T. G. Wójtem Gminy K. Wpis od skargi został uiszczony z rachunku bankowego Urzędu Gminy K. na rachunek bankowy Sądu. Strona skarżąca wskazała także w skardze, że skarżona uchwała jej zdaniem "narusza podział władz i obowiązków jak również pozbawia praw jakie posiada zgodnie z przepisami prawa Wójt w związku z pełnioną funkcją w zakresie procedowania uchwały budżetowej", a także "że sprawuje funkcję Wójta Gminy K. (...) w związku z czym ciążą na skarżącym określone obowiązki z tym związane" i że "powyższa uchwała jest aktem prawa obowiązującym, który pozbawia Wójta jako organu wykonawczego wpływu na kształt uchwały budżetowej". Nie budzi więc wątpliwości, że skarga została wniesiona przez organ Gminy K., jakim jest jej Wójt.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił odrzucić skargę (pkt I sentencji).

O zwrocie stronie skarżącej kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).