Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 328/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 40, art. 76 par. 3 art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 95 par. 2, art. 107
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.M. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie ogłosił wyrok w sprawie ze skargi I.M. na decyzję Wojewody "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych.

Dnia 7 stycznia 2009 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika M.M. wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku, podając, że ustanowiony na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik dotychczas nie złożył stosownego wniosku.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2009 r. (doręczonym w dniu 28 stycznia 2009 r.) Sąd odmówił sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku, gdyż wniosek

w tej sprawie został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.).

W dniu 3 lutego 2009 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika M.M. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. w uzasadnieniu podano, że winnym niezachowania terminu jest ustanowiony w sprawie profesjonalny pełnomocnik ustanowiony na zasadach prawa pomocy. Nie kontaktował się on bowiem ze skarżącą po rozprawie ani nie informował jej o konieczności złożenia wniosku w celu otrzymania uzasadnienia wyroku. Działanie to, w ocenie skarżącej, było celowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.

O braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że jej dopełnienie

w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

Sytuacja taka nie zaistniała jednak w niniejszej sprawie. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, że złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku po upływie terminu było przez nią niezawinione.

Przede wszystkim należy podnieść, że skarżąca działała w niniejszej sprawie przez pełnomocników: swojego syna – M.M. oraz adwokata P.B.

W myśl zaś art. 95 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93, z późn. zm.) w zw. z art. 40 p.p.s.a. czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Ponadto każdy z pełnomocników skarżącej mógł działać

w niniejszej sprawie samodzielnie, gdyż z treści pełnomocnictwa nie wynikało inne zastrzeżenie, a zakres umocowana obu pełnomocników był taki sam (art. 107 kodeksu cywilnego w zw. z art. 40 p.p.s.a.).

Tak więc zaniechanie (zaniedbanie) obu pełnomocników wywołuje negatywne skutki dla skarżącej z mocy samego prawa. Wprawdzie o terminie rozprawy został zawiadomiony tylko profesjonalny pełnomocnik, ale taką możliwość daje sądowi art. 76 § 3 p.p.s.a., a podkreślić należy, że skarżąca została poinformowana o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

W tej sytuacji nawet brak działań podejmowanych przez profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi przeszkody do terminowego złożenia przedmiotowego wniosku przez skarżącą.

Wobec powyższego nie można mówić, że uchybienie terminu do złożenia tej czynności procesowej nastąpiło bez winy skarżącej.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało postanowić jak

w sentencji.