Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 289/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 maja 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu A. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2010 roku A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (500 zł) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż wspólnie ze schorowaną matką emerytką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jej emerytura w wysokości 940 zł, bowiem prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi straty. Wnioskodawca zamieszkuje w mieszkaniu mamy o powierzchni 42 m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Matka skarżącego cierpi na nowotwór i wymaga kosztownego leczenia i rehabilitacji. Podkreślił, że prowadzony przez niego kiosk z papierosami, gazetami i kartami telefonicznymi przynosi bardzo skromny zysk, a po opłaceniu wszystkich kosztów (ZUS, podatki, księgowa, ochrona, prąd, paliwo) uzyskane środki nie pozwoliłyby mu na samodzielne utrzymanie.

Zarządzeniem z dnia 30 marca 2010 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia swojego wniosku poprzez nadesłanie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodów za dwa ostatnie lata kalendarzowe w sposób umożliwiający określenie wysokości uzyskiwanych przychodów i kosztów ich uzyskania, bądź odpisów zeznań podatkowych, nadesłanie deklaracji w podatku od towarów i usług VAT-7 za ostatnie 4 okresy rozliczeniowe, wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, udokumentowanie wysokości ponoszonych kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, na które wskazuje w swoim wniosku (ZUS, księgowa, podatki, prąd, ochrona, benzyna), udokumentowanie miesięcznych wydatków eksploatacyjnych związanych z mieszkaniem, wskazania wysokości wydatków na leki i rehabilitację matki, pod rygorem odmowy udzielenia prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, iż niezbędne dokumenty złożył już do sprawy sygn. akt I SA/Łd 812/09, oświadczył, iż czynsz za mieszkanie wynosi 460 zł, opłata za światło 90 zł miesięcznie, za gaz 100 zł miesięcznie, leczenie matki to wydatek 150 zł miesięcznie. Wnioskodawca nadesłał, deklaracje VAT-7, z których wynika, iż w grudniu 2009 roku zadeklarowana kwota przychodu ze sprzedaży wyniosła 12.621 zł, w styczniu 2010 roku 9.256 zl, w lutym i w marcu ponad 13.000 zł. Z nadesłanego zaświadczenia z Urzędu Skarbowego wynika, iż dochód podatnika z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za rok 2009 wyniósł netto 9.762 zł, co daje w przeliczeniu na miesiąc dochód rzędu 813. zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, że wspólnie z matka prowadzi on gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest emerytura matki w wysokości 940 zł oraz dochód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, który średnio miesięcznie wynosi około 800 zł. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu matki, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Miesięczne wydatki eksploatacyjne związane z mieszkaniem zamykają się kwotą około 650 zł, ponadto około 150 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki jego matki. Uwzględniając powyższe, treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

mk