Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 234/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: zmiany wymiaru podatku rolnego za miesiące od kwietnia do grudnia 2017 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 28 marca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.

W odpowiedzi skarżący złożył, na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku podał, że od kilku lat jest chory i jego stan zdrowia pogarsza się. Leczy się w kilku przychodniach lekarskich w zakresie różnych specjalności: endokrynologia, ortopedia, neurologia.

Skarżący oświadczył, że przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim i nie może podjąć żadnej pracy. Dochód z gospodarstwa rolnego o powierzchni 2,01 ha wynosi 220 zł miesięcznie. Z tytułu przebywania na zwolnieniu lekarskim skarżący otrzymuje 300 zł.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący mieszka razem z córką w domu dwuizbowym o powierzchni 42 m2. Oprócz gospodarstwa rolnego jest współwłaścicielem garażu o wartości 6.000 zł. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł.

Z oświadczenia o dochodach wynika, że łączny dochód skarżącego wynosi 520 zł, natomiast córka skarżącego nie uzyskuje dochodów.

Skarżący wymienił następujące wydatki stałe: opał – 100 zł, ubezpieczenie KRUS – 131 zł, koszty leków 150-200 zł, oraz koszty dojazdów do lekarzy specjalistów do Ł. i P. T. (bez wskazania kwoty).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z wniosku wynika, że skarżący wraz z córką utrzymują się z dochodów, które łącznie wynoszą 520 zł. Z tej kwoty skarżący pokrywa wydatki na nabycie opału, leków, ubezpieczenia KRUS oraz ponosi koszty dojazdów do lekarzy specjalistów poza miejscem zamieszkania. Wymienione we wniosku wydatki są niewątpliwie wydatkami koniecznymi do utrzymania.

Mając na uwadze wysokość dochodów i wydatków skarżącego oraz to, że wnioskodawca zainicjował dwa postepowania sądowe, w których wpisy od skarg wynoszą łącznie 200 zł, należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Ake.