Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 152/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Towarzystwa R. Ż. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Towarzystwa R. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi 2. zwrócić skarżącej wpis w kwocie 200 zł


UZASADNIENIE

Towarzystwo R. Ż. wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 czerwca 2012 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zobowiązano ją do nadesłania dokumentu wykazującego umocowanie strony do wniesienia skargi.

Zarządzenie powyższe oraz wezwanie doręczono stronie skarżącej 14 czerwca 2012 r. (k. 48 akt sądowych). Wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 07 sierpnia 2012 r. odrzucił skargę.

Pismem z dnia 17 sierpnia 2012 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku przedstawicielka uprawniona do reprezentowania skarżącej podniosła, iż "jej szwagier 05 czerwca 2012 r. trafił do szpitala z powodu ciężkiej niewydolności płuc. Po tygodniowym pobycie przywieziono Go pod Jej opiekę, którą sprawowała wraz z mężem. W związku z powyższym uwadze Skarżącej uszło wezwanie do uzupełnienia braków skargi. Obecnie gdy sytuacja zdrowotna szwagra uległa poprawie doręczono Skarżącej postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi, co przypomniało Jej o wcześniejszym wezwaniu". Wraz z wnioskiem strona załączyła kserokopię karty informacyjnej potwierdzającej pobyt szwagra w szpitalu od dnia 05.06-12.06.2012 r. Dołączono również statut Towarzystwa R. Ż., jak i dowód uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 j.t.- dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W stanie faktycznym sprawy jako powód uchybienia terminu skarżąca wskazała na pobyt w szpitalu Jej szwagra oraz konieczność sprawowania nad nim opieki.

W ocenie Sądu wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w siedmiodniowym terminie od czasu ustania przyczyny uchybienia. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi skarżąca odebrała 14.06.2012 r., a więc już po powrocie szwagra ze szpitala. We wniosku brak jest jakichkolwiek informacji uprawdopodobniających, że po opuszczeniu szpitala przez szwagra w dniu 12 czerwca 2012 r. miały miejsce okoliczności, które w sposób obiektywny uniemożliwiły uzupełnienie braków skargi.

Skarżąca nie wykazała, że nie była w stanie posłużyć się inną osobą do wykonania ciążących na niej obowiązków. Tym bardziej, iż opiekę nad chorym szwagrem sprawowała wraz z mężem.

Zdaniem Sądu konieczność opiekowania się chorą osobą nie wykluczała możliwości uzupełnienia przez skarżącą braków skargi. Skarżąca nie wskazała na czym polegała świadczona pomoc i dlaczego w przedmiotowym terminie nie mogła podjąć żadnych działań w swoich własnych sprawach. Z doświadczenia życiowego wynika, że w czasie sprawowania opieki nad chorą osobą konieczne jest bieżące zapewnienie podstawowych potrzeb tj. zakup leków, środków czystości, żywności. Skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, by sprawowana opieka nad szwagrem uniemożliwiła jej zrealizowanie wskazanych czynności. Ponadto skarżąca nie wyjaśniła, iż świadczona przez Nią pomoc wiązała się z potrzebą stałego przebywania w miejscu zamieszkania.

Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy bowiem brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (tak też SN w postanowieniu z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98).

Na marginesie należy wyjaśnić, że w świetle orzecznictwa choroba, co do zasady, nie jest uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Przyjmuje się, że zaniedbanie w dokonaniu określonej czynności nie jest zawinione tylko w przypadku choroby, która wyłączyła umysłową kontrolę danej osoby nad jej sprawami. Chodzi tu zatem o taką chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przewlekła choroba, czy też długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej osobiście lub przez inną osobę, chociażby domownika (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wa 408/07, Lex Nr 383769; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 r., sygn. akt SA/Sz 1435/97, Lex Nr 34150).

Mając na uwadze powyższe nie można uznać, iż wskazane przez stronę skarżącą okoliczności uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Wobec czego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.