Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 322/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do dokonania innej czynności
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi w sprawie ze skargi R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia odpisu skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań.

Pismami z dnia 7 sierpnia 2018 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi wywodząc, że zaniechanie nadesłania wymaganego odpisu wynikało z okoliczności niezawinionych przez stronę. W tym kontekście pełnomocnik skarżącego podał, że nie miał wiedzy o wezwaniu go do usunięcia braków formalnych skargi, gdyż przesyłka zawierająca takie wezwanie nie została fizycznie wydana jego pracownikom przez pracownika poczty. Na skutek błędu pracownika poczty doszło prawdopodobnie do pomieszania przesyłki z korespondencją przeznaczoną do innych odbiorców. Samą treść wezwania poznał dopiero w dniu 1 sierpnia 2018 r. w siedzibie Sądu podczas kwerendy akt.

Pełnomocnik strony dodał, że nie jest to pierwsza sytuacja błędu operatora pocztowego w zakresie doręczeń przesyłek. Wskazał, że był świadkiem sytuacji, w których listonosz mieszał przesyłki do różnych adresatów, zostawiał koperty przeznaczone dla innych odbiorców lub odbierał (np. przesyłka wsunęła się pod inne listy) wraz z innymi przesyłkami listy, których odbiór już potwierdzono w Kancelarii.

Niezależnie od błędów operatora pocztowego, strona skarżąca wskazała, że każda przesyłka otrzymana pocztą zostaje wpisana w książce korespondencji. Tymczasem kwestionowana przesyłka jako jedyna nie została uwzględniona w rejestrze poczty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest zaś: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333).

W niniejszej sprawie wnioskodawca jako przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołał okoliczność, że pełnomocnik strony nie miał wiedzy o wezwaniu go usunięcia braków formalnych skargi, gdyż przesyłka zawierająca takie wezwanie nie została fizycznie wydana jego pracownikom przez pracownika poczty.

W ocenie Sądu okoliczność ta nie może uzasadniać wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego. W kontekście kwestionowania prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, należy wskazać, że została ona przesłana na podany przez pełnomocnika strony adres i odebrana przez upoważnionego pracownika kancelarii. Tym samym przyjąć należało, że stronie zostało skutecznie doręczone wezwanie do uzupełnienia braku formalnego. Stąd niedopuszczalnym byłoby przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia strony jakoby przesyłka zawierająca to wezwanie nie została fizycznie wydana pracownikowi kancelarii przez pracownika poczty. Można jeszcze dodać, że odbierając przesyłkę obowiązkiem adresata jest sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenie odbioru dokumenty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt II OZ 792/15).

Mając niniejsze na względzie, Sąd uznał, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, co też uniemożliwia przywrócenie terminu, które może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a zatem w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.