Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 307/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61, art. 49 par. 1, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. w O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powiadomienia o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty uzupełniającej dług celny p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] o powiadomieniu skarżącej "A" Sp. z o.o. w O. o zaksięgowaniu retrospektywnym kwoty uzupełniającej długu celnego w wysokości 6847 złotych.

"A" Sp. z o.o. w O. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji tym, że przedsiębiorstwo spółki, jako stricte handlowe, w przypadku natychmiastowego pozbawienia go środków finansowych utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów, dla których zostało powołane, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że strona nie uzasadniła w sposób przekonywujący niemożności uiszczenia należności celnych określonych decyzją z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (§ 6). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek o ochronę tymczasową przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie rozważa kwestii zasadności zarzutów podniesionych w skardze, ponieważ ustawodawca takiej przesłanki nie wskazał w art. 61 § 3 p.p.s.a., natomiast w razie ewentualnego uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane (art. 152 p.p.s.a.). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ustawy (...) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji formalnie uzasadniła. Jednakże - zdaniem Sądu - w uzasadnieniu tym nie wskazała konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że zachodzą przesłanki pozytywne do udzielenia ochrony tymczasowej. Za takie okoliczności nie można w ocenie Sądu, uznać nieskonkretyzowanego twierdzenia, że Spółka, jako przedsiębiorstwo stricte handlowe, w przypadku natychmiastowego pozbawienia go środków finansowych utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów, dla których zostało powołane, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Jest to bowiem uzasadnienie ogólnikowe i nie poddające się weryfikacji.

Sąd zwraca uwagę, że skarżąca nie poparła swego wniosku żadnym dokumentem źródłowym, zwłaszcza takim, który wskazywałby na jej sytuację finansową i majątkową. W żaden też inny sposób nie udokumentowała podnoszonych przez siebie okoliczności. Tym samym – zdaniem Sądu - skarżąca nie wykazała, że zachodzi jedna z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że to obowiązkiem skarżącej jest wykazanie konkretnych zdarzeń (okoliczności) tak, aby mogły być indywidualnie ocenione w odniesieniu do ustawowo określonych przesłanek.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie powołanych przepisów, orzekł - jak w sentencji.