Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 345/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2020 r. w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent [...] w decyzji z dnia [...] lutego 2020 r. o wydaniu uprawnienia do kierowania pojazdami określił datę ważności uprawnienia do kierowania pojazdami na dzień [...] stycznia 2030 r. Z pouczenia zawartego w decyzji wynika, że stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia przysługuje stronie prawo odwołania się w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia do Samorządowego kolegium Odwoławczego.

Pismem z dnia [...] marca 2020 r. Marcin Pietrusiński wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższą decyzję.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] podkreślił, że zgodnie z art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona winna skargę wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które stronie służyły w postepowaniu przed sądem właściwym w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 P.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wystąpiła ze skargą na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2020 r. w przedmiocie wydania uprawnienia do kierowania pojazdami. Od decyzji tej skarżący powinien złożyć do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie w terminie 14 dni od dnia otrzymania skarżonej decyzji Prezydenta [...]. Prezydent [...], działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanego postanowienia przysługiwało stronie prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania.

Skoro skarżący nie wykorzystał przysługującego mu środka prawnego celem wzruszenia zaskarżonej decyzji, nie został zatem spełniony formalny warunek wniesienia skargi do sądu. Powyższe skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego rozpoznania skargi. Rozpoznanie takiej skargi przez Sąd stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu.

O powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł w sentencji.