Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1934/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Ł. i R. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 maja 2001 r., nr [...] w przedmiocie nakazu złożenia dokumentów w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Gd 1934/01

Uzasadnienie

Zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia 9 maja 2001r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania J. Ł. i R. Ł., utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lutego 2001r., wydaną m.in. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. Nr 106, poz. 1126, ze zm.), nakazującą dostarczyć w terminie do 31 lipca 2001 następujące dokumenty:

1. inwentaryzację architektoniczno budowlaną budynku przy ul. [...] w G. zawierającej istniejący układ funkcjonalny po wprowadzonych samowolnie zmianach;

2. projekt technologii dotyczący użytkowania adaptowanych trzech pomieszczeń, uzgodniony pod względem higieniczno – sanitarnym, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz bezpieczeństwa pożarowego;

3. opinie techniczną osoby uprawnionej dotyczącą możliwości bezpiecznej eksploatacji obiektu zgodnie z nowym przeznaczeniem;

4. opinie kominiarską dotycząca przewodów kominowych;

5. protokół skuteczności zerowania instalacji elektrycznej.

W uzasadnieniu Organ II instancji wskazał, iż w wyniku przeprowadzonego

przez Organ I instancji postępowania administracyjnego ustalono, iż właściciele czterokondygnacyjnego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w G. na poziomie parteru i piętra adaptowali dziewięć pokoi dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie pokoi gościnnych.

Adaptacja ta polegała na wykonaniu nowych ścianek działowych i wygordzeniu łazienek z pokoi oraz doprowadzeniu do nich instalacji wodnej, sanitarnej i elektrycznej.

Organ II instancji podniósł, iż w związku z powyższym, Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 5 lutego 2001 r. zobowiązał właścicieli obiektu budowlanego – J. Ł. i R. Ł. do wstrzymania użytkowania pomieszczeń budynku mieszkalnego przy ul. [...] w G., a następnie decyzją z dnia 8 lutego 2001 r. nakazał złożyć wyżej wymienione dokumenty. W ocenie Organu II instancji postępowanie J. Ł. i R. Ł. należy określić jako samowolne, gdyż bez pozwolenia, wskutek powyższych robót, nastąpiła zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

Organ II instancji wskazał na art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 71 ust. 3 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane, zgodnie z którym zobowiązany jest do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Organ II instancji zwrócił uwagę, iż zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania ogólnego przestrzennego Gdyni, zatwierdzonego uchwałą nr XXII/115/88 MRN w Gdyni z dnia 4 lutego 1988 r., teren na którym zlokalizowany jest budynek przy ul. [...] w G. znajduje się na obszarze przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i wielorodzinną z usługami, w związku z czym zmiana sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego na usługowy jest możliwa po wywiązaniu się z nałożonych obowiązków określonych w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, które głównie polemizowały z ustaleniami Organu I instancji, iż doszło do zmiany sposobu użytkowania części obiektu, Organ II instancji wskazał, iż argumenty te nie są trafne albowiem wykonanie opisanych robót budowlanych związanych z adaptacją lokali mieszkalnych na pokoje gościnne stanowił zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego w świetle przepisów prawa budowlanego z 1994 r.

W skardze J. Ł.. i R. Ł. wnieśli o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako wydanej bez podstawy prawnej.

Zdaniem skarżących z zaskarżonej decyzji nie wynika na czym miałaby polegać samowola. Ich zdaniem z istoty wynajmu pokoi gościnnych wynika, iż działalność ta polega na wynajmowaniu pokoi umeblowanych w mieszkaniach osób fizycznych za z góry określoną opłatą. Skarżący wywiedli, iż zgodnie z art. 71 prawa budowlanego wykonanie w mieszkaniu prac budowlanych nie zmieniających przeznaczenia mieszkania nie wymaga żadnych zezwoleń.

Odpowiadając na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem w ocenie Sądu, nie zawiera zarzutów, które by w świetle obowiązujących przepisów i zgromadzonego materiału dowodowego zasługiwały na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( tj. Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126, ze zm.) zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu.

W myśl ust. 2 powyższego przepisu przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności:

1) przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie bądź było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne,

2) podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunku zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

Zawarte w art. 71 ust. 1 odesłanie do art. 32 ustawy Prawo budowlane oznacza, ze pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części może być wydane po uzyskaniu wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów, przy zachowaniu trybu określonego w art. 32 ust. 2 i 3.

Natomiast z treści ust. 3 art. 71 ustawy Prawo budowlane wynika, ze w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Należy tu się odnieść do ustaleń stanu faktycznego, wynikających z akt sprawy. W świetle tych materiałów niespornym jest, że J. Ł. i R. Ł. właściciele czterokondygnacyjnego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w G. na poziomie parteru i piętra, bez uzyskania zezwolenia właściwego organu, adaptowali dziewięć pokoi z łazienkami dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie pokoi gościnnych. Adaptacja ta polegała na wykonaniu nowych ścianek działowych i wygrodzeniu łazienek z pokoi oraz doprowadzeniu do nich instalacji wodnej, sanitarnej i elektrycznej. Stwierdzono również, iż część łazienek nie posiada prawidłowej wentylacji grawitacyjnej. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gdyni, zatwierdzonego uchwałą nr XXII/115/88 MRN w Gdyni z dnia 4 lutego 1988 r., teren na którym zlokalizowany jest budynek przy ul. [...] w G. znajduje się na obszarze przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i wielorodzinną z usługami.

Nie ma wątpliwości, zdaniem Sądu, iż dokonana adaptacja (powstanie dodatkowych 9 pokoi) stanowi zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego albowiem jej skutkiem będzie zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego.

W przedmiotowej sprawi zintensyfikowania sposobu użytkowania budynku mieszkalnego ma charakter ilościowy, bowiem zwiększa się uciążliwość związana z użytkowaniem obiektu, która jest wynikiem większej ilości osób w nim przebywających, większej ilość samochodów dojeżdżająca do niego, większego hałasu. Tego rodzaju zintensyfikowanie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego natury swej Ne może być obojętne dla otoczenia zwłaszcza lokatorów zajmujących mieszkania w bezpośrednim sąsiedztwie.

Jest również oczywiste, iż w wyniku many sposobu użytkowania części obiektu mieszkalnego poprzez wydzielenie dodatkowych dziewięciu pokoi w radykalny sposób zmienią się z tym obiekcie warunki sanitarno – higieniczne, bezpieczeństwa przeciwpożarowego oraz użytkowe (art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane).

W świetle powyższych rozważań skarga jest nieuzasadniona. Organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, iż powyższa adaptacja jest samowolna zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego i zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożyły decyzją z dnia 8 lutego 2001 r. na skarżących obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, póź. zm.)