Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1898/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 151a § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 § 2, 154 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S., K. P., A. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 73/18 w sprawie ze sprzeciwu M. S., K. P., A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 73/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił sprzeciw M. S., K. P., A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], Wójt Gminy Wałcz, po rozpoznaniu wniosku B. S.A w Warszawie, ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopalin ze złoża kruszywa naturalnego W. IV położonego na częściach działek nr A i B obręb [...] W., gm. W.

Pismem z dnia 14 lipca 2016 r. M. S., K. P. i A. O. zwrócili się o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. wskazując, że bez własnej winy nie brali udziału w tym postępowaniu.

Wójt Gminy Wałcz postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2016 r.

Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], organ pierwszej instancji, w oparciu o art. 154 § 1 i 2 K.p.a., orzekł o uchyleniu z urzędu własnej decyzji z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopalin ze złoża kruszywa naturalnego W. IV położonego na częściach działek nr A i B obręb 0062 W., gm. Wałcz.

Organ wywiódł, że wobec wznowienia postępowania, które wciąż trwa i w toku którego niezbędne jest przeprowadzenie szerokiego postępowania wyjaśniającego stosownie do treści art. 7, 8, 9, 10 i 77 K.p.a., w interesie społecznym leży wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji z dnia 19 lutego 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach. Obecnie prowadzone postępowanie po jego wznowieniu zmierza do zmiany tej decyzji, a jej dalsze utrzymywanie w obiegu prawnym może powodować nieporozumienia.

W odwołaniu od powyższej decyzji [...] S.A w Warszawie zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 oraz art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Kolegium uznało, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził ustaleń co do wykazania, czy wnioskujący o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiotowym postępowaniu uznani byli za stronę.

Nadto organ, mając na uwadze, że rodzaje decyzji kończących wznowione postępowanie administracyjne wymienione zostały precyzyjnie w art. 151 § 1 i § 2 K.p.a. wywiódł, iż podjęcie w wyniku wznowienia postępowania decyzji, w której orzeka się jedynie o uchyleniu decyzji dotychczasowej, bez jednoczesnego orzeczenia o istocie sprawy - narusza przepis art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a., gdyż nie zawiera jednego z koniecznych elementów określonych w tym przepisie. Taka decyzja nie została bowiem w ogóle przewidziana w przepisach procedury administracyjnej regulujących wznowienie postępowania.

Następnie organ wyjaśnił, że istota postępowania prowadzonego w trybie art. 154 K.p.a. sprowadza się do zbadania, czy w ustalonych okolicznościach faktycznych i prawnych dotychczasowej decyzji, zostały spełnione szczególne przesłanki wymienione w tym przepisie - tzn. czy interes społeczny lub słuszny interes strony przemawiają za zmianą lub uchyleniem decyzji. W sytuacji spełnienia przesłanek wskazanych w art. 154 § 1 K.p.a. właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji, jednakże przy spełnieniu jeszcze jednego warunku, a mianowicie zaskarżona decyzja winna być ostateczna, przy czym na jej mocy żadna ze stron nie nabyła prawa. Decyzją, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, jest decyzja odmowna dla wszystkich stron, decyzja cofająca w całości przyznane wcześniej uprawnienie lub stwierdzająca wygaśnięcie tego uprawnienia, decyzja nakładająca obowiązek w najwyższym dopuszczalnym zakresie. Zdaniem organu, w analizowanej sprawie z żadnym z wymienionych w tym przepisie przypadków nie mamy do czynienia. Przez nabycie prawa w doktrynie i orzecznictwie uważa się każdą korzyść, jaką strona wyciąga pod względem prawnym z załatwienia jej sprawy decyzją administracyjną. W przypadku zaś udziału kilku stron - a tak miało to miejsce w niniejszej sprawie, w której obok inwestora Spółki Akcyjnej [...] w postępowaniu przed organem pierwszej instancji udział biorą inne podmioty - tylko wtedy możliwe byłoby uchylenie decyzji, gdyby postępowanie wszczęte zostało na zgodny wniosek, a zapadła decyzja odmowna dla wszystkich stron. W sprawach, w których z żądaniem wszczęcia postępowania występują strony o sprzecznych interesach lub gdy do udziału w postępowaniu wszczętym na wniosek jednej strony wezwano inne strony mające sprzeczne interesy, nie będzie podstawy do zastosowania przepisu art. 154 K.p.a., bo przynajmniej jedna ze stron może wywodzić swe prawo z decyzji ostatecznej.

W niniejszej sprawie ostateczna decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego W. IV, położonego na częściach działek A i B obręb W., gm. Wałcz, co do której wznowienia postępowania i wyeliminowania z obrotu prawnego, domagali się M. S., K. P. i A. O., tworzyła określone prawa dla wnioskodawcy - [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie. Z jej treści wnioskodawca może wyciągać dla siebie określone korzyści prawne, gdyż określone w niej zostały rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, a organ nałożył na inwestora szereg obowiązków, określając szczegółowo warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji oraz wymagania w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych.

Od powyższej decyzji M. S., K. P. oraz A. O. złożyli sprzeciw, wnosząc o jej uchylenie w całości i wymierzenie organowi grzywny. W sprzeciwie podniesiono zarzut naruszenia:

- art. 138 § 2 w zw. z art. 154 § 1 K.p.a. polegające na uchyleniu decyzji Wójta Gminy Wałcz z dnia [...] lipca 2017 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, podczas gdy decyzja ta nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, gdyż organ pierwszej instancji zasadnie w oparciu o art. 154 § 1 K.p.a. uchylił swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2016 r., albowiem za jej uchyleniem przemawiał interes społeczny,

- art. 7 i art. 77 K.p.a. polegające na pominięciu przy wydawaniu decyzji faktu negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża Kruszywa naturalnego W. IV na części działek A i B, obr. W., gm. Wałcz na infrastrukturę gminy oraz na zaburzenie prawidłowego i zdrowego funkcjonowania jej mieszkańców, a w konsekwencji błędnym ustaleniu, iż w niniejszej sprawie zostały zbadane wszystkie okoliczności mające istotne znaczenia dla jej rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie podtrzymało stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił sprzeciw.

Sąd stwierdził, że zastosowanie trybu, o którym mowa w art. 154 § 1 K.p.a. jest właściwe jedynie dla decyzji, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa. Jest to zatem warunek konieczny, którego spełnienie implikuje badanie pozostałych przesłanek uchylenia lub zmiany decyzji. Ustalenie, że decyzja nie tworzy praw nabytych dla żadnej ze stron postępowania, wymaga stwierdzenia, że z treści rozstrzygnięcia strony nie mogą wywieść dla siebie uprawnień, bądź nie mogą sprecyzować obowiązków swoich lub innych podmiotów, które byłyby korelatem uprawnień. Przy czym ocena tego, czy strona nabyła lub nie prawo z decyzji ostatecznej, powinna być dokonywana na płaszczyźnie przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę decyzji, przy jednoczesnym uwzględnieniu jej treści.

Sąd podzielił stanowisko Kolegium, że decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2016 r. o ustaleniu na rzecz wnioskodawcy środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia należy zakwalifikować do decyzji, na mocy której następuje przez stronę nabycie prawa. Niewątpliwie pozytywna treść rozstrzygnięcia wydanego w tym przedmiocie świadczy o uzyskaniu przez wnioskodawcę korzyści w sferze prawnej, a więc rozstrzygnięcie to kształtuje jego sytuację prawną, dlatego też decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania nie może być traktowana jak decyzja, która nie tworzy żadnego prawa.

Taki wniosek wynika też z analizy przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, tj. art. 71 ust. 1 i 73 ust. 1, art. 82 ww. ustawy. Art. 87 ustawy regulujący kwestie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowań stanowi, że przepis art. 155 K.p.a. stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub podmiot, na którego została przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Zawarte odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 155 K.p.a., który to przepis normuje tryb weryfikacji decyzji ostatecznych, mocą których strona nabyła prawo, przesądza o tym, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi źródło nabycia prawa.

Sąd stwierdził, że w sprawie brak jest podstaw do wzruszenia decyzji w trybie art. 154 K.p.a. albowiem nie został spełniony zasadniczy wymóg wynikający z tego przepisu, tj. aby decyzja będąca przedmiotem weryfikacji nie tworzyła prawa. Z tego też powodu organ odwoławczy nie był uprawiony do badania pozostałych przesłanek określonych art. 154 K.p.a., w tym czy za uchyleniem decyzji przemawia interes społeczny.

Nadto, nie bez znaczenia pozostaje także podniesiona w kwestionowanym akcie okoliczność, że decyzję organu pierwszej instancji o uchyleniu na podstawie art. 154 K.p.a. własnej decyzji, wydano w wyniku wznowienia postępowania, w którym to zachodzi konieczność zbadania, czy wnioskodawcom wznowienia przysługiwał przymiot strony.

Sąd wskazał również, że wszystkie tryby nadzwyczajne oparte są o zasadę niekonkurencyjności, polegającą na tym, że nie mogą być stosowane zamiennie. Uruchomienie każdego z trybów opiera się na innych przesłankach, także różne są skutki zakończenia tych postępowań. Wprawdzie tryb weryfikacji decyzji z art. 154 K.p.a. należy do trybów nadzwyczajnych, to jednakże postępowanie w sprawie wznowienia ma pierwszeństwo w stosunku do tego trybu. W konsekwencji do czasu zakończenia postępowania wznowieniowego nie jest dopuszczalna weryfikacja decyzji w oparciu o art. 154 K.p.a. czy art. 155 K.p.a.

Sąd podkreślił, że skoro organ pierwszej instancji wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., to wydana przez niego decyzja powinna mieścić się w katalogu rozstrzygnięć z art. 151 K.p.a. Decyzja organu pierwszej instancji, w której orzeczono jedynie o uchyleniu decyzji dotychczasowej, narusza przepis art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a., gdyż nie zawiera jednego z koniecznych elementów określonych w tym przepisie, tj. orzeczenia o istocie sprawy. Z całą pewnością wada ta, także z uwagi na brak rozważenia przez organ pierwszej instancji kwestii posiadania przez wnoszących o wznowienie przymiotu strony, nie może być konwalidowana przez organ odwoławczy, gdyż uniemożliwia to konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący. Wyrok zaskarżyli w całości i zarzucili naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

• art. 151a § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 154 § 1 K.p.a. i oddalenie sprzeciwu podczas gdy organ drugiej instancji bezzasadnie uchylił decyzję Wójta Gminy Wałcz z dnia [...] lipca 2017 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, podczas gdy decyzja Wójta Gminy Wałcz z dnia [...] lipca 2017 r. nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, ponieważ organ I instancji zasadnie, w oparciu o art. 154 § 1 K.p.a uchylił swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego W. IV na częściach działek A i B, obręb W., gmina Wałcz, gdyż za jej uchyleniem przemawiał interes społeczny;

• art. 151a § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 7 K.p.a. i w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. i oddalenie sprzeciwu podczas gdy organ drugiej instancji w zaskarżonej nim decyzji pominął fakt negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego W. IV na częściach działek A i B, obręb W., gmina Wałcz na infrastrukturę gminy oraz na zaburzenie prawidłowego i zdrowego funkcjonowania jej mieszkańców, a w konsekwencji błędnie ustalił, iż w rzeczonej sprawie zostały zbadane wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia;

• art. 151a §1 P.p.s.a. i nieuwzględnienie sprzeciwu, a w konsekwencji nieuchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie, pomimo zaistnienia przesłanek w postaci wydania jej z naruszeniem wskazanych w sprzeciwie przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a także poprzez niewymierzenie ww. organowi grzywny w wysokości wskazanej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu "w Warszawie" do ponownego rozpoznania, a gdyby sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie, innemu sądowi na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a.; zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Przepis art. 183 § 1 P.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważność postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 – 6 P.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zarzutów wyartykułowanych w podstawie skargi kasacyjnej.

Najpierw należy wskazać, że zgodnie z art. 182 § 2a P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym. W tym zakresie nie ma zastosowania art. 182 § 2 P.p.s.a., według którego, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wniosek wnoszących kasację o rozpoznanie sprawy na rozprawie nie mógł więc wywołać oczekiwanego przezeń skutku. Wynikająca zaś z art. 90 § 2 P.p.s.a., możliwość skierowania sprawy na posiedzenie jawne i wyznaczenia rozprawy także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, została pozostawiona uznaniu sądu rozpoznającego sprawę. Nie jest uwarunkowana stanowiskiem stron w tym zakresie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, potrzeby skierowania sprawy na posiedzenie jawne i wyznaczenia rozprawy w niniejszej sprawie nie było.

Zgodnie z art. 151a § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 K.p.a.

W myśl art. 138 § 2 zdanie pierwsze K.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Zastosowanie dyspozycji art. 138 § 2 zdanie pierwsze K.p.a. jest zatem uwarunkowane przesłankami procesowymi. Pierwsza polega na tym, że doszło do naruszenia przepisów postępowania w trakcie postępowania zakończonego decyzją organu pierwszej instancji, zaś druga sprowadza się do tego, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Trafna jest ocena Kolegium oraz Sądu pierwszej instancji, że wydanie przez Wójta Gminy Wałcz decyzji z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], którą Wójt, na podstawie art. 154 § 1 i 2 K.p.a., uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kopalin, nastąpiło z naruszeniem przepisów postępowania.

Analizę rozpocząć należy od tego, że nie jest wykluczona sytuacja, w której w prowadzone są, w różnych trybach, postępowania zmierzające do nadzwyczajnej weryfikacji tej samej decyzji administracyjnej. Poza zakresem niniejszego postępowania pozostaje zagadnienie kolejności załatwienia spraw w poszczególnych trybach. Jest oczywiste, że wyniki tych postępowań mają wpływ na dalsze losy innych postępowań nadzwyczajnych skoro mogą zdecydować o pozostawaniu weryfikowanej decyzji w obrocie prawnym lub wyeliminowaniu tej decyzji z obrotu prawnego. Takie uzależnienie dotyczy także postępowania wznowieniowego oraz postępowania w przedmiocie uchylenia lub zmiany decyzji na podstawie art. 154 § 1 i 2 K.p.a.

W niniejszej sprawie nie chodzi jednak o to, czy mimo trwającego postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wójta o środowiskowych uwarunkowaniach można było przeprowadzić postępowanie w przedmiocie uchylenia lub zmiany tej decyzji na podstawie art. 154 § 1 i 2 K.p.a.

Z uzasadnienia decyzji Wójta wydanej z powołaniem się na art. 154 § 1 i 2 K.p.a. wynika, że organ działał w trakcie i w ramach trwającego postępowania wznowieniowego. Świadczy o tym przedstawienie dotychczasowych czynności podjętych na skutek wniosku o wznowienie, t.j. postanowienia o odmowie wznowienia, uchylenia tego postanowienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia i postanowienia o wznowieniu z wyraźnym wskazaniem, że postanowienie o wznowieniu stanowi realizację wytycznych. Nadto Wójt, uzasadniając dalej wydanie decyzji na podstawie art. 154 § 1 i 2 K.p.a. nie wskazał na wszczęcie postępowania w tym trybie. Nie przedstawił jakichkolwiek czynności procesowych wskazujących, że odbyło się postępowanie w trybie uchylenia lub zmiany decyzji na podstawie art. 154 K.p.a. Stwierdził natomiast, że wznowione postępowanie wciąż trwa, w jego toku niezbędne jest przeprowadzenie szerokiego postępowania wyjaśniającego, w interesie społecznym leży więc wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji Wójta z dnia [...] lutego 2016 r.

Taki stan pozwala na przyjęcie, że do wydania decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. doszło w ramach procedury wznowieniowej. Stanowiło to naruszenie przepisów art. 151 § 1 i 2 K.p.a. przewidujących określone podstawy proceduralne zakończenia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Dodać można, że może jeszcze dojść do umorzenia postępowania wznowieniowego ale nie ma to w niniejszej sprawie znaczenia. Istota zagadnienia polega na tym, że w trakcie procedury wznowieniowej i w jej ramach nie ma możliwości wydania decyzji opartej na przesłankach określonych w art. 154 § 1 K.p.a. O niezrozumieniu przez organ pierwszej instancji różnic między tymi odrębnymi trybami postępowania świadczy i to, że z uzasadnienia decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2017 r. wynika, że mimo wydania tej decyzji, będzie w dalszym ciągu prowadzone postępowanie wznowieniowe, zmierzające do zmiany tej decyzji, tzn. decyzji Wójta z dnia [...] lutego 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach.

Wystąpiła także druga przesłanka zastosowania przez organ odwoławczy dyspozycji z art. 138 § 2 K.p.a. Skoro w decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. Wójt nie zbadał, czy zaistniała podstawa wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., to konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Dodać zaś warto, że dopiero zaistnienie podstawy wznowienia skutkuje uchyleniem decyzji dotychczasowej i wydaniem nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a.) lub wydaniem decyzji, o której mowa w art. 151 § 2 K.p.a.

W tym stanie rzeczy bezzasadne są zarzuty naruszenia art. 151a § 1 i 2 P.p.s.a. oraz art. 138 § 2 K.p.a., w konsekwencji także art. 154 § 1 P.p.s.a.

Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut naruszenia art. 151a § 2 P.p.s.a. w związku z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez pominięcie negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na infrastrukturę gminy i zdrowie mieszkańców. W opisanej sytuacji procesowej kwestie merytoryczne nie mogły być przedmiotem czynności wyjaśniających organu odwoławczego.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.