Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1240/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm.) oraz zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli przeprowadzonej w dniach [...] listopada – [...] grudnia 2005 r. w siedzibie przedsiębiorstwa w P., nałożono na przedsiębiorcę p. D. G. karę pieniężną w kwocie 352.200, 00 zł, której wysokość na podstawie art. 92 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy ograniczono do kwoty 30.000,00 złotych.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że powyższą karę nałożono za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie; zarzut ten dotyczył 8 kierowców (R. D., A. K., T. C., M. K., G. L., T. K., P. B., M. B.) oraz dotyczącej każdego z nich ilości wykresówek ( a właściwie – ich braku), z określonych, wyszczególnionych dni, szczegółowo opisanych w załącznikach do decyzji. Powyższe zarzuty sformułowano na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji, tj. oświadczeń kierowców, protokołu z przesłuchania strony, umów o pracę oraz kart ewidencji czasu pracy wymienionych wyżej kierowców, kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów, a także pisma Komendy Powiatowej Policji w K. z dnia [...] listopada 2005 r. w sprawie pożaru pojazdu samochodowego marki [...], nr rej. [...]. Na tej podstawie organ uznał za udowodnione naruszenie przepisu art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985 r.), który stanowi, iż przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki, ułożone w odpowiednim porządku, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek, ich kopie. Wykresówki są okazywane lub przekazywane na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Za naruszenie tego przepisu organ wymierzył karę pieniężną określoną w lp. 1.11.11 ust. 1 lit a załącznika do ustawy o transporcie drogowym. W zakończeniu stwierdzono, iż strona nie wniosła uwag do kontroli.

W dniu [...] stycznia 2006 r. strona złożyła wniosek o sprostowanie protokołu kontroli przez:

1. wskazanie, że w jej przedsiębiorstwie kontrola była przeprowadzona w dniu [...] listopada 2005 r., zaś pozostałe czynności kontrolne w okresie od dnia [...] listopada do [...] grudnia były przeprowadzone w siedzibie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego;

2. dopisanie w uwagach kontrolującego (rubryka VII) zdania: "Okazano wykresówki i uzgodniono z kontrolowanym, że wykresówki za okres od listopada 2004 r. do dnia kontroli dotyczące pracy kierowców zostaną dostarczone do siedziby Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...] w terminie 3 dni. Kontrolowany zgłosił w WITD, że w dniu [...] listopada 2005 r. doszło do spalenia samochodu, w którym także uległy zniszczeniu dokumenty przeznaczone na potrzeby kontroli, w tym wykresówki objęte zobowiązaniem z dnia [...] listopada 2005 r."

3. usunięcie z protokołu adnotacji o treści: "Naruszenia zostały określone w wykazie naruszeń załączonym do protokołu" oraz usunięcie załącznika z wykazem naruszeń.

Niezależnie od wniosku o sprostowanie protokołu strona złożyła z tą samą datą odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r., zarzucając jej naruszenie art. 93 ustawy o transporcie drogowym oraz załącznika do powołanej ustawy w części dotyczącej kary pieniężnej przewidzianej za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, podczas kontroli w przedsiębiorstwie objętej pkt 1.11. 11 pkt 1 lit a, a także ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. nr 123, poz. 1354, z późn. zm.) przez przyjęcie, że kontrolowany w toku kontroli przeprowadzonej w jego przedsiębiorstwie nie okazał wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, kiedy faktycznie kontrolowany okazał żądane dokumenty i ustalił, że dostarczy je do siedziby kontrolujących w terminie 3 dni. Ponadto odwołujący się podniósł zarzut naruszenia zasady prawidłowego sporządzenia protokołu kontroli przez zawarcie w nim informacji niezgodnych z prawdą, a pominięcie informacji istotnych. W związku z tym odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Transportu Drogowego w [...] celu sporządzenia prawidłowego protokołu, dokonania ponownej oceny zebranego materiału dowodowego i wydania decyzji o umorzeniu postępowania lub nałożeniu kary.

W dniu [...] stycznia 2006 r. strona wniosła pismo uzupełniające złożone odwołanie, zawierające kopie dokumentów potwierdzających niektóre okoliczności podniesione w odwołaniu.

Decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 K.p.a., art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, art. 92 ust. 1 pkt 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz lp. 1.11.11 pkt 1 lit a załącznika do powołanej ustawy, po rozpatrzeniu złożonego odwołania, utrzymano zaskarżoną decyzję w całości w mocy.

W uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu sprawy przypomniano, że w rozpatrywanej sprawie mają przede wszystkim zastosowanie przepisy powołanego już wyżej art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, nakładającego obowiązek i regulującego okres, sposób przechowywania i zasady udostępniana wykresówek, art. 92 ust. 1 pkt 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym stwierdzającego, że kto wykonuje transport drogowy (...) naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, podlega karze pieniężnej, oraz lp. 1.11.11 pkt 1 lit a załącznika do powołanej ustawy, w myśl którego karze w wysokości 300 zł podlega nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – podczas kontroli w przedsiębiorstwie.

Stwierdzono, iż celem kontroli przeprowadzonej w przedsiębiorstwie p. D. G. była m.in. ocena przestrzegania norm czasu pracy kierowców, regulacji określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz ocena stanu technicznego pojazdów. Kontrola obejmowała okres od listopada 2004 r. do października 2005 r. Kontrola przestrzegania norm czasu pracy kierowców okazała się jednak niemożliwa, ponieważ przedsiębiorca nie przedstawił wykresówek z okresu podlegającego kontroli. W sumie przedsiębiorca nie okazał do kontroli [...] wykresówek zatrudnionych kierowców z okresu od listopada 2004 r. do października 2005 r. W wykazie naruszeń, stanowiącym załącznik do protokołu kontroli, szczegółowo wskazano dni, w odniesieniu do każdego z kierowców, z których nie przedstawiono do kontroli wymaganych wykresówek. Fakt wykonywania obowiązków pracowniczych przez w/w kierowców w określonych dniach ustalono zaś m.in. w oparciu o załączoną do akt sprawy kartę ewidencji czasu pracy kierowców oraz listę obecności pracowników.

Za niezasadny uznano podniesiony przez stronę zarzut, iż kontrola w samym przedsiębiorstwie miała miejsce tylko w dniu [...] listopada 2005 r. Z treści załączonego do akt sprawy protokołu kontroli wynika, że kontrola odbyła się w okresie [...] listopada – [...] grudnia 2005 r. Protokół kontroli został podpisany przez skarżącego z adnotacją , iż nie wnosi on żadnych uwag co do kontroli. Zgodnie z art. 76 § 1 K.p.a. protokół, jako dokument urzędowy, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Ponadto, nawet gdyby przyjąć, iż kontrola odbywała się w okresie krótszym niż podany w protokole, to i ta nie miałoby to żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Podstawą faktyczną nałożenia kary pieniężnej są bowiem jedynie wyniki kontroli (utrwalone w formie protokołu kontroli), nie zaś okres, w którym dokonywano czynności kontrolnych.

Odnosząc się do zarzutu odwołującego się, że w protokole kontroli wbrew prawdzie wpisano naruszenia stwierdzone w trakcie kontroli, wymieniając nieokazanie wykresówek, kiedy kontrolujący wykresówki te okazał uzgadniając, iż zostaną one dostarczone do Inspektoratu w ciągu 3 dni, podniesiono, że gdyby wykresówki te zostały zabezpieczone w dniu [...] listopad 2005 r., to nie uległyby zniszczeniu i kontrolujący nie mieliby podstaw do stawiania zarzutów w zakresie objętym decyzją. Kontrolowany w dniu [...] listopada 2005 r. stracił wykresówki za okres od [...] listopada 2004 r. do końca października 2005 r., bowiem dokumenty te uległy zniszczeniu na skutek pożaru pojazdu.

Zdaniem organu, argumentacja skarżącego nie może stanowić podstawy uwzględnienia odwołania. Z treści podpisanego bez żadnych uwag przez skarżącego protokołu kontroli oraz wykazu naruszeń, stanowiącego załącznik do tego protokołu, wynika, że przedsiębiorca nie okazał do kontroli wykresówek przypisanych do ośmiu zatrudnionych w przedsiębiorstwie kierowców w łącznej ilości [...]. Przedsiębiorca nie okazał również żadnych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia przez poszczególnych kierowców pojazdów w kontrolowanym okresie, tj. listopad 2004 – październik 2005.

Według organu, tłumaczenie strony, iż wszystkie wykresówki z okresu od dnia [...] listopada 2004 r. do końca października 2005 r. uległy zniszczeniu, nie może mieć żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że wykresówki uległy zniszczeniu na skutek samozapłonu pojazdu, którym były przewożone do osoby zajmującej się rozliczaniem czasu pracy kierowców. Zgodnie zaś z treścią art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki, ułożone odpowiednim porządku, co najmniej rok po ich użyciu (...). Wykresówki są okazywane lub przekazywane na żądanie każdego uprawnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Oznacza to, iż na przedsiębiorcy ciąży obowiązek takiego zorganizowania pracy przedsiębiorstwa, aby dokumentacja czasu pracy kierowców była odpowiednio zabezpieczona i mogła zostać okazana na każde wezwanie służb kontrolnych. Nic nie stało na przeszkodzie, ażeby dla celów wewnętrznej kontroli czasu pracy kierowców posługiwać się kopiami wykresówek, zaś oryginały przechowywać odpowiednio zabezpieczone.

Biorąc pod uwagę fakt, iż na podstawie kart ewidencji czasu pracy kierowców można precyzyjnie wykazać dni, w których poszczególni kierowcy byli obecni w pracy, a także biorąc pod uwagę fakt, iż przedsiębiorca nie okazał do kontroli wykresówek z wymienionych dni, organ został zobowiązany do stwierdzenia naruszenia polegającego na nieokazaniu [...] wykresówek podczas kontroli w przedsiębiorstwie i nałożenia w tym zakresie kary pieniężnej w wysokości 352.200,00 zł. Zgodnie z art. 92 ust. 2 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym kara pieniężna ograniczona została jednak do kwoty 30.000,00 zł.

Dokonana przez organ odwoławczy ponowna dokładna analiza dokumentacji czasu pracy zatrudnionych przez przedsiębiorcę ośmiu kierowców potwierdziła ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji. Oznacza to, że na stronę słusznie nałożono karę w wysokości 30.000,00 zł za nieokazanie podczas kontroli wymaganych wykresówek.

Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, iż odpowiedzialność administracyjna przedsiębiorcy z tytułu naruszeń ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym i wymienionych w art. 92 ust. 1 powołanej ustawy aktów prawnych nie opiera się na zasadzie winy, lecz powstaje w wyniku obiektywnego stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego któregokolwiek z wymienionych wyżej aktów prawnych. Wysokość kary pieniężnej za poszczególne naruszenia została zaś określona w załączniku do ustawy o transporcie drogowym. organ kontrolny w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa transportowego zobligowany jest do nałożenia kary pieniężnej w wysokości ustanowionej w załączniku do ustawy i to bez względu na to, czy przedsiębiorcy można przypisać winę w działaniu, czy też winy tej przypisać nie można.

Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył zainteresowany zarzucając jej naruszenie: - art. 7 K.p.a. przez błędne ustalenie, że skarżący był zobowiązany do przechowywania wykresówek, kiedy faktycznie uległy one zniszczeniu i fizycznie nie mógł ich przechowywać; - art. 8 K.p.a. przez nałożenie kary pieniężnej w sytuacji, kiedy okoliczności przemawiały przeciwko jej wymierzeniu, naruszając tym samym zaufanie do organów Państwa; - art. 76 § 1 K.p.a. przez przyjęcie jako dowodu protokołu, którego część została zakwestionowana i wniosek o sprostowanie nie został rozstrzygnięty; - art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym w związku z art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przez zastosowanie tych przepisów i przyjęcie, że skarżący był zobowiązany do przechowywania wykresówek, które z przyczyn od niego niezależnych w rezultacie zdarzenia losowego uległy zniszczeniu i nie mogły być okazane. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, wobec naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż kwestionuje obie wydane w sprawie decyzje, stwierdzając, że zostały one wydane z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego sformułowanych w art. 7, 8 i 9 K.p.a., a to poprzez dokonanie przez organy orzekające uproszczenia obowiązującej procedury postępowania administracyjnego, wyrażające się w braku starań, aby dojść do prawdy. Zdaniem skarżącego, przypadki losowe, takie jak kradzież, powódź, pożar i inne temu podobne, nie powinny stanowić dla organów Inspekcji Transportu Drogowego stanowić ułatwienia w naliczaniu kar pieniężnych i nie powinny zwalniać tych organów z obowiązku dokładnej oceny materiału dowodowego innego niż wykresówki. Jeżeli wystąpiły zdarzenia losowe, o których wyżej mowa, organy te powinny wyjaśnić stan faktyczny zgodnie z art. 7 oraz art. 75 i nast. K.p.a. Przepisy ustawy o transporcie drogowym powinny stanowić podstawę do naliczenia kary pieniężnej w każdym innym przypadku, kiedy kontrolowany nie wywiązuje się z obowiązku ich przechowywania lub przechowując te dokumenty nie okazuje ich na wezwanie upoważnionego organu, nie mogąc powołać się przy tym na zdarzenie losowe zaistniałe niezależnie od niego.

Ponadto skarżący podniósł zarzuty związane z brakiem sprostowania protokołu kontroli, który, jego zdaniem, był sprzeczny z prawdą: pominięto fakt zgłoszonego przez skarżącego pożaru samochodu przewożącego przedmiotowe dyskietki , a także nieprawdziwie podano czas kontroli w przedsiębiorstwie skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu sprawy powtórzono w zasadzie argumentację użytą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a odnosząc się raz jeszcze do zarzutu nie uwzględnienia zdarzenia losowego, jakim było spalenie się w toku kontroli wykresówek, przewożonych pojazdem do siedziby innego podmiotu, uznano, że w świetle obowiązujących przepisów zdarzenie to – i jego następstwa – nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powołanych przepisów (art. 14 ust. 2 oraz art. 15 ust. 7 rozporządzenia Rady nr 3821 z dnia 20 grudnia 1985 r. oraz art. 31 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców, art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym oraz lp. 1. 11. 11 załącznika do w/w ustawy) wynika bowiem, że przedsiębiorca ma bezwzględny obowiązek starannego przechowywania wykresówek. Jeżeli – w ocenie przedsiębiorcy – istnieje konieczność przekazania ich poza siedzibę przedsiębiorstwa, może to uczynić poprzez przekazanie kopii, pozostawiając oryginały na miejscu. W rozpatrywanej sprawie brak wykresówek spowodowany był niewłaściwą organizacją pracy przedsiębiorstwa, co musiało skutkować przewidzianą w powołanych przepisach odpowiedzialnością.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r., utrzymującą w mocy w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r., nakładającą na przedsiębiorcę p. D. G. karę pieniężną w kwocie 352.200, 00 zł, której wysokość na podstawie art. 92 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy ograniczono do kwoty 30.000,00 złotych.

Jedynym przekroczeniem objętym przedmiotowymi decyzjami, wydanymi w następstwie kontroli przedsiębiorstwa skarżącego, było nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie; zarzut ten odnosił się do 8 kierowców i dotyczył braku [...] wykresówek łącznie, z określonych dni, szczegółowo wymienionych w załącznikach do decyzji. Skarżący nie kwestionował w tym zakresie prawidłowości ustaleń organów kontrolujących, dokonanych na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji.

Skarżący wysunął wobec przedstawionych decyzji zarzuty naruszenia przede wszystkim prawa procesowego, tj. art. art. 7, 8 i 9 K.p.a., a także art. 75 i nast. Kodeksu, regulujących postępowanie dowodowe, jak również zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym w związku z art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym – w sposób szczególny, przez zastosowanie tych przepisów i przyjęcie, że skarżący był zobowiązany do przechowywania wykresówek, które z przyczyn od niego niezależnych w rezultacie zdarzenia losowego (pożaru) uległy zniszczeniu i nie mogły być okazane.

W rozpatrywanej sprawie podstawowe znaczenie mają zarzuty o charakterze prawno-materialnym, związane z zastosowaniem do oceny stwierdzonego naruszenia powołanych wyżej przepisów – mimo zdarzenia losowego, które, zdaniem skarżącego, powinno wyłączyć ich stosowanie; w tym kontekście zarzuty proceduralne mają charakter pochodny wobec zarzutów naruszenia prawa materialnego i mają na celu wskazać braki, zwłaszcza w sferze dowodowej, przeprowadzonych postępowań.

W związku z powyższym trzeba wskazać, że decyzje administracyjne nakładające kary pieniężne za naruszenia przepisów prawnych regulujących sprawy transportu drogowego (nie tylko krajowe, lecz również unijne) mają charakter szczególny. Są to mianowicie decyzje wydawane w ramach tzw. uznania związanego, nie stwarzającego właściwym organom administracji praktycznie żadnych luzów interpretacyjnych. Odpowiedzialność administracyjna za popełnione wykroczenia drogowe, określone zarówno w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, innych przepisach krajowych oraz powołanych wyżej przepisach rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., jest co do zasady oderwana od kwestii winy. Organ orzekający ma obowiązek stwierdzenia, czy nastąpiło wykroczenie określone powołanymi wyżej przepisami, bez wnikania jakie były jego przyczyny i kto ponosi za to winę. W postępowaniu administracyjnym w tego rodzaju sprawach istotne jest bowiem przede wszystkim stwierdzenie faktu popełnienia wykroczenia i stwierdzenie odpowiedzialności za ten czyn – przy założonej odpowiedzialności przedsiębiorcy, niezależnie od jego winy, możliwości przyczynienia się do jej powstania, czy ewentualnych żądań miarkowania wysokości kary. Organ inspekcji drogowej działa w takiej sytuacji w warunkach uznania związanego – stwierdzenie określonego ustawą wykroczenia musi spowodować jego odpowiednią, zgodna z przepisami ustawy kwalifikację, a następnie nałożenie kary w wymaganej tą ustawą wysokości. Te same zasady obowiązują przy kontroli przedsiębiorstwa. Organ nie ma tu żadnych luzów decyzyjnych, żadnej granicy swobodnego uznania.

W tym świetle Sąd podzielił opinię Głównego Inspektora Transportu Drogowego, że na podstawie obowiązujących przepisów zarówno samo zgłoszone przez stronę zdarzenie losowe (pożar), jak i jego następstwa, nie miały w istocie znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powołanych przepisów (art. 14 ust. 2 oraz art. 15 ust. 7 rozporządzenia Rady nr 3821 z dnia 20 grudnia 1985 r. oraz art. 31 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców, art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym oraz lp. 1. 11. 11 załącznika do w/w ustawy) wynika bowiem, że przedsiębiorca ma bezwzględny obowiązek starannego przechowywania wykresówek. Jeżeli – w ocenie przedsiębiorcy – istnieje konieczność przekazania ich poza siedzibę przedsiębiorstwa, może to uczynić poprzez przekazanie kopii, pozostawiając oryginały na miejscu. W rozpatrywanej sprawie brak wykresówek spowodowany był niewłaściwą organizacją pracy przedsiębiorstwa, co musiało skutkować nałożeniem kary w wysokości przewidzianej w powołanych przepisach.

W przedstawionym kontekście nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty o charakterze proceduralnym. Organy inspekcji drogowej orzekające w sprawie nie miały bowiem obowiązku wnikania w przyczyny pożaru (udowodnienie faktu, wina), jak i jego następstwa (odpowiedzialność, jej ewentualne wyłączenie). Dla organów inspekcji drogowej istotne było stwierdzenie, że niezależnie od przyczyny kontrolowany przedsiębiorca nie był w stanie przedstawić do kontroli wymaganych wykresówek (bądź zaświadczeń) dokumentujących czas pracy zatrudnianych przez niego kierowców. W takiej sytuacji organ miał obowiązek stwierdzić określone naruszenie i nałożyć karę w wysokości przewidzianej w odpowiednich przepisach. Wbrew temu, co twierdzi skarżący, przypadki losowe, takie jak kradzież, powódź, pożar i inne temu podobne, nie stanowią dla organów inspekcji transportu drogowego ułatwienia w naliczaniu kar pieniężnych. Dla organów tych istotny jest bowiem fakt wystąpienia określonego naruszenia, bez – jak to już wyżej wskazano – wnikania w jego przyczyny oraz kwestie odpowiedzialności i winy. Organy te nie mają natomiast obowiązku dokładnej oceny materiału dowodowego nie związanego bezpośrednio ze stwierdzonym naruszeniem. Nie powinno to też powodować zmniejszenia zaufania do organów Państwa, gdyż zasady odpowiedzialności związane z wykonywaniem transportu drogowego są (lub powinny być) znane osobom wykonującym profesjonalnie działalność w tym zakresie.

Już na marginesie Sąd stwierdza, że z kontrolami przedsiębiorstw transportowych ostatnio zdają się łączyć różnego rodzaju zdarzenia losowe, a w szczególności pożary, które powodują utratę wykresówek (por. np. sprawę o sygn. akt VI SA/Wa 17/06).

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.