Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2254/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 3 lipca 2014 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] marca 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w K. z [...] stycznia 1981 r.

Łącznie ze skargą wystąpił on z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We uzasadnieniu wniosku wywodził, że uchybienie terminowi nie wynikało z jego winy, ale było efektem nieporozumienia. Mianowicie pismem z 20 marca 2014 r. został poinformowany, że w sprawie został zgromadzony materiał dowodowy i że ma prawo się z nim zapoznać oraz składać dodatkowe wyjaśnienia. Realizując swoje uprawnienie zapoznał się z materiałem dowodowym i pismem z 31 marca 2014 r. wniósł o uzupełnienie postępowania, składając dodatkowe wyjaśnienia. Tego samego dnia, w którym wnioskował o uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie (31 marca 2014 r.) otrzymał decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] marca 2014 r. Z uwagi na to, że wydanie w takim stanie faktycznym tej decyzji było jego zdaniem przedwczesne, spodziewał się, że zostanie poinformowany w kwestii złożonych wniosków dowodowych i wyjaśnień, a do tego czasu decyzja Ministra "nie uprawomocni się". O tym zaś, że pouczenie zawarte w powyższej decyzji jest aktualne dowiedział się dopiero z pisma organu z 17 czerwca 2014 r., gdzie ustosunkowano się także do jego wniosku z dnia 31 marca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

w myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Ustanowione tym przepisem kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z kolei z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Jak podkreśla się bowiem w doktrynie i orzecznictwie przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania.

Taka jednak sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Analizując uzasadnienie wniosku oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] marca 2014 r. nie uprawdopodobnił. Zauważyć należy, że decyzja ta zawierała w swojej treści prawidłowe pouczenie co do sposobu jej zaskarżenia do sądu administracyjnego – a więc wskazywała także termin w jakim należy to uczynić. Nie mogła ona zatem pod tym względem w jakikolwiek sposób wprowadzać strony w błąd. Subiektywne zaś przekonanie skarżącego o przedwczesności podjęcia tej decyzji, co z kolei miałoby jego zdaniem powodować wstrzymanie biegu terminów jej zaskarżenia do czasu ustosunkowania się przez organ do żądań przezeń zgłoszonych po wydaniu tej decyzji (abstrahując nawet od tego, że nie znajduje ono jakiegokolwiek uzasadnienia w obowiązującej procedurze administracyjnej), to w żadnym razie nie może świadczyć o braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przeciwnie, takie podejście skarżącego wskazuje wręcz na brak po jego stronie należytej staranności czy zapobiegliwości jakiej można oczekiwać od osoby prowadzącej własne sprawy. W tej sytuacji nie sposób uznać, aby okoliczności wskazywane przez skarżącego mogły stanowić podstawę do przywrócenia uchybionego terminu.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.