Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 566/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] skarżąca "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych.

Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPPr skarżąca spółka uzupełniła w dniu 13 maja 2013 r.

Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 20 maja 2013 r. (odpisów: sprawozdania finansowego sporządzonego na koniec grudnia 2012 r. wraz z wprowadzeniem do sprawozdania finansowego i informacją dodatkową, faktury z dnia 13 marca 2013 r. za sporządzenie bilansu rocznego, tabeli inwentarzowej gruntów, zeznania podatkowego za rok 2012 /CIT-8/, deklaracji VAT-7 za luty, marzec i kwiecień 2013 r., jednostronnego rachunku zysków i strat na koniec maja 2013 r., potwierdzenia zwrotu spółce kosztów postępowania sądowego przed WSA w kwocie 400 zł, wypowiedzenia przez bank umowy o prowadzeniu dla spółki rachunku bankowego, wezwania z dnia 15 kwietnia 2013 r. do uregulowania należności z tytułu podatku od nieruchomości w łącznej kwocie 111.602,80 zł), ustalono, że kapitał podstawowy spółki na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosił 10.000 zł, kapitał zapasowy był ujemny i wynosił 24.748,44 zł, skarżąca posiadała rzeczowe aktywa trwałe (grunty) o wartości 47.692,90 zł oraz aktywa obrotowe (należności i inwestycje krótkoterminowe) o wartości 20.854,80 zł, za rok 2012 spółka wykazała stratę bilansową netto w wysokości 1.391,50 zł, do końca roku 2012 r. nie osiągnęła przychodów (poniosła koszty działalności operacyjnej w wysokości 1.391,50 zł), na dzień 31 grudnia 2012 r. skarżąca posiadała zobowiązania w kwocie 84.687,64 zł. Natomiast na koniec maja 2013 r. skarżąca nie osiągnęła przychodów ze sprzedaży; uzyskała przychody operacyjne w kwocie 400 zł.

W tak ustalonym stanie faktycznym stwierdzić należało, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Aktualnie nie posiada ona środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych. Okolicznością przemawiającą za takim stanowiskiem jest nieosiągalnie przez skarżącą obecnie, a także w latach 2011-2012 przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, co wskazuje na zaprzestanie jej wykonywania. Skarżąca nie posiada także środków pieniężnych (jej rachunek bankowy został zamknięty), zaś na jej jedynym majątku (gruntach) ustanowiona została hipoteka celem zabezpieczenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.