Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 71/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Sekretarz Sądowy Agnieszka Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. i Z. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . w przedmiocie bezczynności w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. i Z. S. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego domagając się zobowiązania go do wyegzekwowania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie dobudowanej klatki schodowej mieszczącej się w S. przy ul. [...]. W piśmie procesowym, z dnia 20 lutego 2006r. skarżący wyjaśnili, że sprawa w części dotyczącej samowolnie rozbudowanej klatki schodowej stała się bezprzedmiotowa w związku z jej rozebraniem, jednocześnie skarżący wskazali, że na nieruchomości sąsiedniej wykonano inne samowolne prace budowlane i w tej części domagają się czynności organu nadzoru budowlanego.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podnosząc, że organ administracji dokonywał całego szeregu czynności kontrolnych w związku z czym nie pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W tej części skargi, w której skarżący domagali się czynności egzekucyjnych dotyczących rozbiórki klatki schodowej wynikającej z ostatecznej decyzji administracyjnej środki prawne pozwalające na właściwe wykonanie decyzji zawarte są w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie mają zatem zastosowania przepisy dotyczące bezczynności organu, których celem jest spowodowanie rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej poprzez wydanie określonego rodzaju aktu o charakterze władczym. Niezależnie od powyższego jak przyznają sami skarżący sprawa stała się bezprzedmiotowa wobec zrealizowania wynikającego z decyzji obowiązku. Natomiast co się tyczy pozostałych sformułowanych w piśmie z dnia 20 lutego 2006r. zarzutów to stwierdzić należy, że w myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.

Wniesiona skarga dotyczyła bezczynności organu administracji. Zgodnie z art. 37 §1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W razie bezczynności organu skarżący winni zatem złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia. Zażalenie takie nie zostało przez skarżących wniesione, co czyni skargę niedopuszczalną.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd skargę odrzucił.