Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 95/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: M.P. 2006 nr 86 poz 880
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 20 ust. 1,  art. 32 ust. 1 pkt b ii),  art. 78 ust. 2 i  ust. 3,  art. 220 ust. 2 lit. b
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 2007 nr 286 poz 1
law: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla ( spr. ) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Felicja Kajut Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 28 listopada 2011 r. nr [...], [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej oraz wartości celnej towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2008r. Agencja Transportowa, działając w ramach udzielonego upoważnienia przez firmę A Sp. z o.o. w W., zgłosiła celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar opisując go w polu 31 dokumentu SAD jako " stalowe elementy kute do bram – listwa zębata, listwa zębata nylon, wózki jezdne, najazdowa rolka prowadząca, uchwyt najazdu, rolka prowadząca" klasyfikując go do kodu TARIC - 7308 90 99 00 obejmującego "pozostałe konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali" ze stawką celną 0% i stawką podatku VAT w wysokości 22 %.

Zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem [...].

Po przyjęciu i zarejestrowaniu zgłoszenia, Naczelnik Urzędu Celnego II w W. wszczął postępowanie kontrolne w A Sp. z o.o. w zakresie prawidłowości klasyfikacji taryfowej i wartości celnej importowanych towarów. W trakcie czynności kontrolnych, stwierdzono nieprawidłowości dotyczące klasyfikacji taryfowej towaru oraz deklarowania wartości celnej importowanych towarów. Ponadto ujawniono fakturę numer [...], świadczącą o poniesieniu przez polskiego importera, na poczet przedmiotowych towarów kosztów, które nie zostały zadeklarowane w JDA SAD.

Postanowieniem z dnia 25 marca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w G. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie kontroli zgłoszenia importowanego SAD.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik Urzędu Celnego

w G. decyzją z dnia 12 lipca 2011 r., nr [...], określił:

1. klasyfikację taryfową towaru w sposób następujący:

– poz. 1 - stalowe elementy do bram przesuwnych – uchwyt najazdu- do kodu TARIC 7308 90 99 00,

– poz. 2 - listwy zębate do bram przesuwnych – do kodu TARIC 8483 90 89 90,

– poz. 3 - wózki jezdne, rolki prowadzące – do kodu TARIC 8302 20 00 90,

– poz. 4 - stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń - daszki - do kodu TARIC 7326 90 98 90,

2. określił wartość celną importowanego towaru:

– poz. 1 - 1 728 zł,

– poz. 2 - 13 220 zł,

– poz. 3 - 109 667 zł,

– poz. 4 – 6 045 zł

3. określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 3 481 zł,

4. orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo Celne,

5. określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu zgodnie z w/w zgłoszeniem celnym w wysokości 29 514 zł.

W podstawie prawnej wydanych decyzji wskazano: art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 1, 3, 6, art. 29 ust. 1, art. 32 ust. 1 lit. A pkt III, art. 67, art. 78 ust. 1 i 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE Nr 286 z 2007 r.) oraz art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że z dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego wynika, iż przedmiotem importu były różne rodzaje towarów:

– listwy zębate,

– wózki jezdne

– rolki najazdowe, prowadzące,

– uchwyty najazdowe,

– daszki.

Strona podniosła, iż wszystkie te wyroby stanowią stalowe elementy kute.

Organ nie zgodził się nadto ze stanowiskiem skarżącej, że towar ten jest towarem jednorodnym. Wyjaśnił, iż listwy zębate stanowią element układu mechanicznego. Napęd z koła zębatego, zamocowanego w mechanizmie poprzez współpracę z listwą umożliwia przemieszczanie liniowe czyli przesuwanie bramy. Wózki jezdne zaś to zespoły kółek o niewielkiej średnicy w charakterystyczny sposób zamocowanych na małej, metalowej platformie posiadającej otwory montażowe.

W przedmiotowym przypadku miały służyć przesuwaniu bram i nie spełniają wymogów towaru, objętych pozycją 7308. Zdaniem organu z uwagi na wielkość kółek i funkcję jaką wykonują stanowią wyroby skonstruowane do szczególnych zastosowań klasyfikowanych w pozycji 8302 - kółka samonastawne.

Uchwyty najazdu natomiast to kształtowniki, posiadające otwory montażowe z przeznaczeniem do zamontowania w konkretnej konstrukcji. Daszki zaś, to stalowe elementy ozdobno/wykończeniowe. Posiadają kształt kwadratowej podstawy, na której osadzono metalową kulę, o średnicy nie większej niż bok podstawy. Daszki takie mogą stanowić np. element wykończeniowy górnej części słupków ogrodzeniowych lub konstrukcji bram. Jako wyroby ze stali, nie spełniają wymogów towarów mogących być klasyfikowane jako konstrukcje lub ich części. Nie zostały również ujęte w żadnej z kolejnych pozycji działu 73. Należy zatem zaklasyfikować je do pozycji 7326 jako pozostałe artykuły z żeliwa lub stali. Pozycja ta wyróżnia trzy grupy towarowe:

7326 11 i 7326 19 - kute lub tłoczone, ale nieobrobione więcej,

7326 20 - artykuły z drutu, z żeliwa lub stali i

7326 90 - pozostałe.

Zdaniem organu daszki powstały z połączenia podstawy i ozdobnej kuli. Nie stanowią wyrobów nie obrobionych więcej niż tylko przez kucie lub tłoczenia. Nie są też wyrobami z drutu, zatem winny być klasyfikowane jako - pozostałe, czyli do podpozycji 7326 90.

W związku z powyższym w ocenie organu importowane wózki jezdne, rolki prowadzące do bram przesuwnych należy zaklasyfikować do kodu TARIC 8302 20 00 90, stalowe elementy kute — daszki - do kodu TARIC 7326 90 98 90, listwy zębate do bram przesuwnych – do kodu TARIC 8483 90 89 90, w tych przypadkach ze stawką celną 2,7 % od wartości. Zaś uchwyt najazdu – do kodu TARIC 7308 90 99 00 ze stawką celną 0%.

Dalej organ pierwszej instancji wskazał, że nieujawniona do zgłoszenia celnego faktura nr [...] z dnia 10 czerwca 2008 r. na kwotę 816,74 USD skutkowała zaniżeniem wartości importowanych towarów, zastosowaniem niewłaściwego kodu Taric i zaniżeniem stawki celnej dla części towaru.

A Sp. z o. o. w W. w odwołaniu od powyższej decyzji podniosła, iż zaklasyfikowanie w zgłoszeniu celnym towaru do kodu 7308 było prawidłowe. Natomiast proponowana przez organ taryfikacja do kodu 8302 20 jest niepoprawna, gdyż wózki jezdne i rolki bramowe nie są kółkami samonastawnymi. Natomiast nieujawniona faktura została zaksięgowana jako faktura kosztowa, związana z prowadzeniem działalności gospodarczej firmy. Niedołączenie jej do zgłoszenia celnego wynikało z niewiedzy.

Decyzją z dnia 28 listopada 2011 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w G., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2004 r., Nr 68 poz. 622 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję organu celnego pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia klasyfikacji taryfowej wózków jezdnych, rolek prowadzących oraz rolek najazdu i orzekł o klasyfikacji tych towarów do kodu TARIC 8302 49 00 90.

W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że Naczelnik Urzędu Celnego w G. zasadnie zakwestionował kod TARIC zadeklarowany przez stronę dla listew zębatych, wózków jezdnych, rolek prowadzących oraz daszków ujętych w zgłoszeniu celnym pod pozycją 7308 90 99 00.

W ocenie organu importowane wózki jezdne, stanowią w rzeczywistości system rolek, zamontowanych na metalowej platformie, których działanie polega na usprawnianiu przesuwania bram. Wózki te, montowane są do podłoża w taki sposób, że rolki znajdujące się na nich, opierają się o dno oraz boczną ścianę szyny jezdnej, stanowiącej dolny element konstrukcji bramy. Przesuwająca się brama wprawia w ruch rolki, które obracając się w szynie jezdnej, usprawniają przesuwanie bramy. Zatem towar ten nie stanowi części konstrukcji, które obejmuje pozycja 7308. Podobnie, jak innego rodzaju dodatkowe okucia, które po zamontowaniu do gotowej konstrukcji, umożliwiają nadanie tej konstrukcji funkcji bramy przesuwnej.

Dalej organ wskazał, że z opisu funkcji wózków jezdnych wynika, że służą one usprawnianiu przesuwania i stabilizacji bram przesuwnych. Akcesoria te pełnią taką samą funkcję jak rolki, stosowane jako okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów. Zatem stanowiące okucia bram, wózki jezdne, należy klasyfikować w ramach pozycji 8302.

Organ drugiej instancji stwierdził natomiast, że zasada działania i funkcja importowanych wózków jezdnych, nie jest zbieżna z zasadą działania i funkcjami kółek samonastawnych. Rolki zamontowane na wózkach jezdnych, kręcą się w prawo lub lewo w zależności od tego, czy brama, u podstawy której są zamontowane, otwiera się czy zamyka. Sposób zamontowania rolek w wózkach jezdnych oraz fakt trwałego przymocowania wózków do podłoża, uniemożliwia obracanie się rolek w różnych kierunkach.

Dlatego w ocenie organu należało stwierdzić, że jakkolwiek ustalony przez organ pierwszej instancji kod TARIC dla wózków jezdnych, rolek prowadzących oraz rolek najazdu zawiera się w pozycji, do której winny być klasyfikowane tego typu towary, to jednak sam kod nie jest właściwy. Wózki jezdne, rolki prowadzące i rolki najazdu stanowią dodatkowe okucia do bram, dla których właściwym kodem TARIC jest kod 8302 49 00 90. Do kodu tego klasyfikuje się okucia inne niż zawiasy i kółka samonastawne, nie będące przeznaczone do pojazdów mechanicznych, które nie nadają się do stosowania w budynkach lub użycia do mebli.

Organ odwoławczy wyjaśnił również, że chociaż zewnętrzna warstwa rolek prowadzących została pokryta nylonem (poliamidem), o klasyfikacji przedmiotowego towaru decyduje metal nieszlachetny, z którego wykonano zasadniczą cześć wyrobu, stanowiąca o jego funkcjonalności i wytrzymałości. Zastosowanie ma tu taka sama zasada, jak przy klasyfikacji kółek samonastawnych, które objęte są podpozycją 8302 20. Kółka są klasyfikowane w ramach ww. podpozycji zawsze wtedy, gdy posiadają oprawy z metalu nieszlachetnego, podczas gdy same mogą być wykonane z dowolnego materiału.

Nadto organ wskazał, że powołany kod TARIC 8302 49 00 90, jest również właściwy dla uchwytów najazdu, które także były przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Zmiana kodu ustalonego dla tego towaru przez organ celny pierwszej instancji nie była jednak możliwa w niniejszej decyzji, z uwagi na konieczność przestrzegania przez organ odwoławczy zasady ustanowionej w treści przepisu art. 224 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z treścią tego przepisu, organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść Strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny.

Odnosząc się do kwestii klasyfikacji taryfowej listew zębatych, Dyrektor Izby Celnej w G. wyjaśnił, że elementy te, podobnie jak wyżej ocenione towary, również nie stanowią części konstrukcji w znaczeniu pozycji 7308. Listwy zębate nie tworzą konstrukcji bramy, lecz zamontowane na niej, umożliwiają jej zamykanie i otwieranie przy udziale silnika elektrycznego. Ze względu na pełnioną funkcję, stanowią one część układu przenoszenia napędu. Listwa zębata współpracuje z kołem zębatym, umożliwiając zmianę ruchu obrotowego w posuwisty. Element ten montuje się do konstrukcji bramy tylko wtedy, gdy brama ma być otwierana i zamykana automatycznie. Bramy, które nie posiadają zamontowanych listew zębatych, nie tracą funkcji bram przesuwnych, lecz muszą być otwierane i zamykane ręcznie.

Co do wartości celnej importowanego towaru organ wskazał, że wartość celna towaru winna zostać ustalona z uwzględnieniem postanowień przepisu art. 32 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i koszty kontroli załadunku powinny być uwzględnione przy określaniu wartości celnej towaru. Tym samym należy stwierdzić, że Naczelnik Urzędu Celnego w G. miał podstawy do zweryfikowania wartości celnej zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym.

Dyrektor Izby Celnej w G. podniósł, że ponieważ zaskarżona decyzja dotyczyła również ustalenia prawidłowej kwoty podatku VAT należnego w związku z importem towaru, poddał zaskarżoną decyzję kontroli również w tym zakresie. Kontrola ta wykazała, że w zaskarżonej decyzji właściwie określono kwotę podatku VAT należnego w związku z importem towaru.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Sp. z o. o. w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej:

1. naruszenie prawa materialnego, tj.:

– art. 20 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dz. U.UE.L.92.302.1 ze zm.),

– art. 220 ust. 2 lit. b) wskazanego wyżej Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że sprowadzany towar winien być sklasyfikowany pod pozycją 7308 90 99 00, ze stawką celną 0%. Przedmiotowe towary są elementami konstrukcyjnymi bram przesuwnych, to zaś miało wpływ na przyporządkowanie określonego kodu taryfy celnej. Elementami konstrukcyjnymi są bowiem wszystkie te elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji. Dlatego organy celne dokonały nieprawidłowej klasyfikacji towaru, czym naruszyły art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92.

Odnośnie zaksięgowania retrospektywnego kwoty należności wynikającej z długu celnego skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 220 ust. 2 lit. b WKC takiego zaksięgowania nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

Co do klasyfikacji przeznaczonych do montażu bram i ogrodzeń stalowych elementów skarżąca wskazała, iż w tym zakresie niezbędna byłaby wykładnia pojęcia "konstrukcji", a także fachowa wiedza potrzebna do przypisania poszczególnym elementom określonej roli. Organy jednak nie zdecydowały się na przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Nie zbadano także próbek towarów. Organy bazowały jedynie na fotografiach.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że cechy importowanego towaru, potrzebne do określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, można było ustalić na podstawie danych zawartych w zebranym materiale dowodowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270.), Sąd rozstrzygając sprawę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W niniejszej sprawie sporne było, do jakiego kodu Taric należy klasyfikować towar - wózki jezdne do bram przesuwnych, listwy zębate, najazdowe rolki prowadzące, uchwyty najazdowe oraz rolka prowadząca jako stalowe elementy kute do bram, ujęty w zgłoszeniu celnym w jednej pozycji - 1.

Skarżąca twierdziła, że towar ten powinien być klasyfikowany w całości do pozycji 7308 90 99 00, a organy celne uznały, że każdy z towarów należy kwalifikować do innego kodu TARIC.

Organ pierwszej instancji zaklasyfikował wózki jezdne do kodu TARIC 8302 20 00 90, stalowe elementy do bram przesuwnych tj. uchwyt najazdu do kodu TARIC 7308 90 99 00, listwy zębate do kodu TARIC 8483 90 89 90 i daszki do kodu TARIC 7326 90 98 90, a organ odwoławczy ostatecznie przyjął, że wózki jezdne, rolki prowadzące i rolki najazdowe powinny być klasyfikowane do kodu TARIC 8302 49 00 90.

Organy obu instancji uznały natomiast, że stalowe elementy kute - daszki należy klasyfikować do kodu TARIC 7326 90 98 90, zaś listwy zębate do kodu TARIC 8483 90 89 90 a uchwyt najazdu do kodu TARIC 7308 90 99 00.

W chwili dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.2007.286.1).

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami.

Pozycja 7308 obejmuje "konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali".

Z wyjaśnień do Taryfy celnej (Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, M.P. Nr 86, poz.880) wynika, że pozycja ta obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu.

W ocenie Sądu organy zasadnie uznały, że przedmiotowy towar nie może być klasyfikowany w tej pozycji, bowiem nie można go uznać za część konstrukcji w rozumieniu pozycji 7308 . Za część konstrukcji należy uznać tylko takie elementy, które po poprawnym połączeniu tworzą daną konstrukcję i do utworzenia konstrukcji są niezbędne.

Nie można podzielić poglądów wyrażonych przez skarżącą w skardze, że do pozycji 7308 należy klasyfikować części mające znaczenie dla danej konstrukcji w tym sensie, że zwiększają jej funkcjonalność lub wpływają na jej wytrzymałość. Towar o tego rodzaju cechach nie ma wpływu na istotę samej konstrukcji; jest to towar innego rodzaju, niż części konstrukcji w rozumieniu omawianej pozycji. Nie można podzielić też poglądu skarżącej, że elementami konstrukcyjnymi są wszystkie elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Tak rozumując można byłoby na stałe zamontować do konstrukcji dowolny przedmiot i twierdzić, że jest to jej element.

Wskazać też należy, że argument skarżącej, iż przedmiotowe towary należy klasyfikować do omawianej pozycji z tego względu, że raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji, jest chybiony. Argumentacja skarżącej nawiązuje do przywołanych wyżej wyjaśnień do Taryfy celnej: "konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu", lecz ten fragment wyjaśnień nie odnosi się do części konstrukcji , lecz do samych konstrukcji.

Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że wózki jezdne stanowią w rzeczywistości system rolek, zamontowanych na metalowej platformie, których działanie polega na usprawnianiu przesuwania bram. Wózki te, montowane są do podłoża w taki sposób, że rolki znajdujące się na nich, opierają się o dno oraz boczną ścianę szyny jezdnej, stanowiącej dolny element konstrukcji bramy. Przesuwająca się brama wprawia w ruch rolki, które obracając się w szynie jezdnej, usprawniają przesuwanie bramy. Zatem towar ten nie stanowi części konstrukcji, które obejmuje pozycja 7308. Podobnie, jak innego rodzaju dodatkowe okucia, które po zamontowaniu do gotowej konstrukcji, umożliwiają nadanie tej konstrukcji funkcji bramy przesuwnej.

Z opisu funkcji wózków jezdnych, rolek prowadzących i rolek nastawnych wynika zaś, że służą one usprawnianiu przesuwania i stabilizacji bram przesuwnych. Akcesoria te pełnia taką samą funkcję jak rolki, stosowane jako okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów. Zatem stanowiące okucia bram, wózki jezdne i rolki najazdu należy klasyfikować w ramach pozycji 8302. Do kodu tego klasyfikuje się okucia inne niż zawiasy i kółka samonastawne, nie będące przeznaczone do pojazdów mechanicznych, które nie nadają się do stosowania w budynkach lub użycia do mebli.

Należy zwrócić uwagę na to, że uwaga 2 a do sekcji XV wyjaśnień do Taryfy celnej wskazuje, że w całej nomenklaturze wyrażenie "części ogólnego użytku" oznacza artykuły objęte m.in. pozycją 8302. Zgodnie z dalszą częścią tej uwagi w działach od 73. do 76. i od 78. do 82.( z wyłączeniem pozycji 7315) postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących "części ogólnego użytku".

Z tego też powodu przedmiotowe wózki, rolki prowadzące oraz rolki najazdu jako towary będące częściami ogólnego użytku określonymi w dziale 82 Taryfy, nie mogły być klasyfikowane do kodu Taric 7308 jako części konstrukcji, jak tego chciałaby skarżąca spółka.

Równocześnie jednak stwierdzić należy, że żaden z tych towarów nie odpowiada pojęciu kółek samonastawnych, a zatem organ odwoławczy, inaczej niż organ I instancji dokonał trafnej klasyfikacji do pozycji 8302 49 00 obejmującej - pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły, - - pozostałe.

Wobec powyższego organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia klasyfikacji taryfowej towaru – wózków jezdnych, rolek prowadzących oraz rolek najazdu – i określił , że towar ten powinien być klasyfikowany do kodu TARIC 8302 49 00 90.

Wskazać należy, iż stalowe elementy kute – daszki - nie zostały wprost wymienione w żadnym miejscu Nomenklatury Scalonej . Pozycja 7326 obejmuje pozostałe artykuły z żeliwa lub stali. Daszki uzyskane zostały w procesie tłoczenia z wykorzystaniem matryc, nie zaś inną metodą - przez kucie swobodne, kucie w matrycy zamkniętej czy spiekanie.

W tej sytuacji organy celne prawidłowo przyjęły dla tego towaru kod 7326 90 98 , który obejmuje pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, - pozostałe, - - pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, - - - pozostałe.

Ze znajdującej się w aktach sprawy Wiążącej Informacji Taryfowej nr DE4230/11-1 wydanej w dniu 20 czerwca 2011 r. przez Główny Urząd Celny w H. wynika, że dotyczy on tzw. pokryw zamykających o kwadratowym przekroju i z kwadratowym otworem pośrodku, służących zamykaniu specyficznie formowanych tzw. kołnierzy przyspawanych poręczy schodów. Sporny towar to z kolei daszki mające kształt kwadratowej podstawy , na której osadzono metalową kulę. Proste porównanie opisów obu towarów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że WIT nie dotyczy towaru ujętego w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. W tej sytuacji dokument ten nie może mieć żadnego wpływu na ocenę dokonania klasyfikacji taryfowej omawianego towaru przez organy celne.

Skoro uchwyt najazdu został sklasyfikowany przez organy celne do pozycji taryfy celnej zgodnej z zastosowaną przez stronę skarżącą w zgłoszeniu celnym (7308 90 99) - to nie ma potrzeby szczegółowej analizy podstaw zastosowania tej pozycji taryfowej.

Odnośnie zaś listew zębatych do bram przesuwnych, to argumentacja przedstawiona przez organy celne dla uzasadnienia zastosowanej w zaskarżonej decyzji klasyfikacji taryfowej nie budzi wątpliwości. Istotnie listwa taka stanowi element układu przenoszenia napędu w rozumieniu pozycji 8483 90 – Koła zębate, koła łańcuchowe oraz pozostałe elementy transmisyjne przedstawione samodzielnie; części – z żeliwa lub stali - - pozostałe. Jak słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji brak przedmiotowej listwy zębatej nie uniemożliwia funkcjonowania bramy, a jedynie prowadzi do braku możliwości korzystania z mechanicznego systemu jej przesuwania. Element ten nie może być zatem uznany za część konstrukcji bramy w rozumieniu pozycji 7308 Taryfy celnej.

Mając na uwadze powyższe, brak podstaw do uznania, by doszło do zarzucanego w skardze naruszenia art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że w przypadku powstania długu celnego cła prawnie należne określane są na podstawie taryfy Celnej Wspólnoty Europejskiej.

Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej o naruszeniu przez organy celne art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że (...) zaksięgowania a posteriori nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

Skarżąca podnosiła, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007 r. wskazując klasyfikację taryfową towaru w pozycji 73089099, w kilku przypadkach dokonywany był skan kontenera, a mimo to organy celne nigdy nie kwestionowały po tej czynności zastosowanego kodu.

Wskazać w tym miejscu należy, że importer dokonując zgłoszenia celnego ma obowiązek podania właściwego kodu TARIC . Przyjęcie przez organ celny zgłoszenia celnego nie jest potwierdzeniem danych zawartych w tym zgłoszeniu. Przepis art. 78 ust. 2 WKC zezwala na to, by po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne przystąpiły do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem celnym oraz późniejszych operacji handlowych. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli a posteriori wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane , organy celne podejmują , zgodnie z wydanymi przepisami niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji , biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują ( art.78 ust. 3 WKC).

Przewidziana prawem możliwość weryfikacji danych ujętych w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towarów oznacza, że to na importerze spoczywa obowiązek dbałości o prawidłowość danych w tym zgłoszeniu zawartych.

Skarżąca w skardze ogólnikowo powołuje się na dokonywanie wielu zgłoszeń celnych od 2007 r. ze wskazaniem klasyfikacji taryfowej takiej samej, jak w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. Nie podaje ona jednak żadnych konkretnych danych dotyczących tych zgłoszeń. Nie można w tej sytuacji stwierdzić, czy przywoływane przez skarżącą zgłoszenia celne dotyczyły faktycznie takiego samego towaru, jaki objęty był przedmiotowym zgłoszeniem. Zauważyć w tym miejscu jednak należy, że przedmiotowego zgłoszenia celnego dokonano w 2008 roku, wobec czego nawet gdyby zgłoszenia te dotyczyły takiego samego towaru co w sprawie niniejszej trudno byłoby w tej sytuacji mówić o powtarzającym się akceptowaniu przez organy celne błędów zgłaszającego, co zarzuca skarżąca powołując się na orzecznictwo ETS. Nie można też pominąć twierdzeń organu odwoławczego zawartych w skardze, którym skarżąca nie zaprzeczyła, że w 2007 r. skarżąca korzystała z usług innej agencji celnej, która w większości deklarowała prawidłowe kody TARIC, zaś od połowy 2008 r. zaczęła korzystać z usług Agencji Transportowej, która te same towary klasyfikowała do kodów z mniejszą stawką celną. W tej sytuacji nawet uznając działanie ( w istocie - zaniechanie) organów za błąd w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, nie byłoby podstaw do uznania, że błąd ten nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez skarżącą.

Wskazać należy, że z powyższych powodów chybione są wywody skargi powołujące się na stanowisko tutejszego Sądu wyrażone w wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 552/10. Stan faktyczny tej sprawy różnił się diametralnie od stanu faktycznego ustalonego w sprawie niniejszej – Sąd w omawianej sprawie stwierdził błąd organów celnych, bowiem organy te, pomimo dwukrotnego poddania towaru sprowadzanego przez importera rewizji celnej w zakresie wątpliwości dotyczących klasyfikacji taryfowej nie podważyły klasyfikacji stosowanej przez importera w przeszłości. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca.

Przywoływany w skardze fakt skanowania kontenera nie jest tożsamy z dokonaniem weryfikacji zgłoszenia celnego dotyczącego danego towaru ani nie służy do oceny klasyfikacji taryfowej zadeklarowanej dla danego towaru. Prześwietlanie kontenerów promieniami Roentgena pozwala na wykrycie przemycanych towarów za pomocą oceny struktury prześwietlanego materiału. Obraz uzyskany w wyniku skanowania nie pozwala na ocenę wszystkich cech towaru, mających wpływ na jego klasyfikację taryfową. Brak jest dowodów na to, by organ celny kiedykolwiek w wyniku rewizji celnej zaakceptował klasyfikację taryfową przedmiotowych towarów zastosowaną przez stronę skarżącą.

Niezależnie od powyższego zwrócić należy uwagę na to, że skarżąca zarzucając, iż po skanowaniu kontenera organy nie kwestionowały zastosowanego do danego towaru kodu, co miałoby mieć wpływ na możliwość uznania błędu organów celnych, przedłożyła fakturę za skanowanie kontenera z dnia 29 czerwca 2009 r., czyli dokonanego po upływie prawie roku od złożenia omawianego zgłoszenia celnego. Zdarzenie mające miejsce po dokonaniu przedmiotowego zgłoszenia celnego nie może mieć żadnego wpływu na ocenę prawidłowości działania organów celnych w niniejszej sprawie.

Dokonując przedmiotowego zgłoszenia celnego skarżąca korzystała z usług profesjonalnej agencji celnej, której zadaniem jest m.in. właściwa interpretacja przepisów w celu prawidłowego zadeklarowania w zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towaru. Wskazać należy, że w przypadku wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importer może wystąpić o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej określającej kod TARIC dla tego towaru. Na tego rodzaju działanie skarżąca się nie powoływała.

Mając na uwadze powyższe Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b) WKC.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że zarzut dotyczący złożenia przez skarżącą wniosku o "powołanie biegłego specjalisty w celu przeprowadzenia analiz importowanych elementów z poszczególnych kategorii towarów (...)" i braku jego uwzględnienia przez organy jest całkowicie bezpodstawny, bowiem wniosek taki nie został w ogóle złożony.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia innych przepisów postępowania zarzucanych przez stronę skarżącą.

Wobec tego, że Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie stwierdził naruszeń prawa skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.