Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1758/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Michna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. R. na czynność materialno-techniczną Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie przyjęcia do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego pod numerem [...] z 15 lipca 2019 r. postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Skargą z 31 października 2022 r. pełnomocnik skarżącej A. R. zaskarżył czynność materialno-techniczną Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie przyjęcia do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego pod numerem [...] z 15 lipca 2019 r.

Wskazał, że powyższa dokumentacja techniczna, stanowiąca podstawę aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, sporządzona została przez geodetę P. D.-P. z naruszeniem wymienionych w skardze przepisów Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393). Pełnomocnik skarżącej wskazał, że o zaskarżonym akcie – skarżąca dowiedziała się 5 października 2022 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie powołując orzeczenia sądów administracyjnych na poparcie stanowiska, że tego typu czynność nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Niezależnie od powyższego organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu złożenia jej z uchybieniem terminu. Jak podkreślał, skarżąca dowiedziała się o zaskarżonej czynności z decyzji organu I instancji w przedmiocie aktualizacji (materiały te zostały tam wymienione). Decyzja ta została wydana 31 marca 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skargę należało odrzucić ponieważ czynność włączenia dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Jedynie odmowa dokonania takiego włączenia może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 20 stycznia 2017 r., I OSK 2896/16 i powołane tamże inne orzeczenia).

W ocenie Sądu, czynność organu administracji publicznej polegająca na przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego – nie mieści się w katalogu form działania administracji zaskarżalnych do sądu administracyjnego, a w szczególności nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) – dalej "p.p.s.a." (czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). Skarga jawi się zatem jako niedopuszczalna z przyczyn przedmiotowych.

Z tych to powodów Sąd nie badał więc w sposób szczegółowy kwestii złożenia skargi w terminie, jako że okoliczności te nie miały znaczenia w sprawie.

Wyjaśniając znamiona przedmiotu zaskarżania opisanego art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podkreśla się, że: "Dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Muszą one wywoływać dla określonego podmiotu skutki prawne, a więc w sposób prawnie wiążący wpływać na sytuację prawną określonego podmiotu prawa przez to, że wywołują określony skutek prawny, jaki przepis prawa powszechnie obowiązującego (...) wiąże z danym aktem lub czynnością (...). Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami) a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku) wynikającego z przepisu prawa" (T. Woś, w: T. Woś, (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 82-83). Rozważając zastosowanie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. trzeba zatem zidentyfikować wpierw określone uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa, a następnie – uchwytny, obiektywny, normatywnie przewidziany związek przyczynowo-skutkowy między kształtem, granicami tudzież możliwością bądź sposobem wykonywania tegoż uprawnienia lub obowiązku a wchodzącą w rachubę czynnością.

Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie, czy dana czynność (kategoria czynności) jest objęta hipotezą art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., innymi słowy, czy jest formą działania administracji, o której mowa w tym przepisie – musi nastąpić niejako in abstracto, na podstawie przepisów, które tę czynność w sensie prawnym kreują i które zarazem statuują odnoszące się do niej reguły konstytutywne. Pośród tych reguł konstytutywnych wyróżnia się reguły konstrukcyjne, które wskazują podmiot kompetencji i substrat materialny danej czynności, i reguły konsekwencyjne, które wskazują jej skutek (zob. S. Czepita, Reguły konstytutywne a zagadnienia prawoznawstwa, Szczecin 1996, passim, zwłaszcza s. 148) – tu liczą się przede wszystkim te drugie. Słowem, określona, przewidziana prawem czynność organu administracji publicznej z uwagi na swoje właściwości albo generalnie jest zaskarżalna do sądu administracyjnego, albo nie – a odpowiedź na to pytanie nie zależy od okoliczności konkretnego przypadku (konkretnej sprawy). Zaskarżalność czynności do sądu administracyjnego tym bardziej nie może zależeć od tego, czy in concreto jest ona wadliwa, czy też niewadliwa (to może mieć wpływ wyłącznie na ocenę zasadności skargi uprzednio uznanej za dopuszczalną).

Analizując zaskarżoną czynność przyjęcia operatu technicznego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego – zgodnie z powyższymi założeniami, a zatem przede wszystkim przez pryzmat jej reguł konsekwencyjnych – stwierdzić należy, że powoduje ona, iż odnośny operat staje się jednym z materiałów zasobu, i w istocie do tego sprowadzają się jej skutki. Niepodobna zidentyfikować żadnego uprawnienia lub obowiązku, z którym pozostawałaby ona w związku – takim związku, który można by opisać jako kształtowanie, określenie granic bądź sposobu czy też możliwości wykonywania.

Niewątpliwie wykonana dokumentacja techniczna (znajdująca się aktualnie w aktach sądowodaministracyjnych III SA/Kr 1242/22) stała się podstawą do wydania decyzji w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych (z akt administracyjnych wynika, że decyzja organu I instancji została odebrana przez skarżącą 7 kwietnia 2022 r. – k. 16 akt administracyjnych znajdujących się w aktach sądowych o sygnaturze III SA/Kr 1242/22). Jednakże, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z 18 lutego 2022 r., III SA/Kr 1534/21: "Czynność przyjęcia operatu technicznego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z punktu widzenia prawa własności ani sposobu jego wykonywania nie ma jakiegokolwiek konstytutywnego znaczenia; niczego też w tym zakresie autorytatywnie nie przesądza. Wspomniana czynność nie zamyka ani w żaden sposób nie ogranicza właścicielowi prawnych możliwości dochodzenia ustalenia zasięgu przysługującego mu prawa własności, w tym granic przedmiotowej nieruchomości. A takie możliwości, nie wyłączając drogi sądowej, przecież istnieją".

Powyższej tezy dowodzą również losy sprawy zaskarżonej decyzji w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych (sprawy III SA/Kr 1242/22 i III SA/Kr 1243/22). W skargach dotyczących właśnie aktualizacji danych ewidencyjnych podniesiono zarzuty dotyczące dokumentacji technicznej stanowiącej materiał dowodowy w wydanej w sprawie decyzji.

Z tych powodów Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a..