Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 236/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. H. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. H. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 19 stycznia 2009 r., który skarżący uzupełnił pismem z dnia 16 marca 2009 r. wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Źródłami dochodu małżonków są: świadczenie emerytalne J. H. w miesięcznej wysokości 801,25 zł, świadczenie rentowe żony w miesięcznej wysokości 638,10 zł oraz czynsz w miesięcznej wysokości 1.000 zł, otrzymywany przez skarżącego z tytułu dzierżawy nieruchomości.

Poza wspomnianą nieruchomością, której powierzchnia wynosi około 14 arów, wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Zamieszkuje wraz z żoną u synów, którym spłaca pożyczkę zaciągniętą na spłatę zobowiązań pieniężnych związanych z obowiązkiem zwrotu odszkodowania uzyskanego za nieruchomość uznaną za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

Jak wskazał J. H., całość dochodu uzyskiwanego z dzierżawy nieruchomości przeznaczana jest na spłatę należności związanych ze wspomnianym obowiązkiem zwrotu odszkodowania otrzymanego za wywłaszczoną nieruchomość. Z kolei 33 % z dochodu skarżącego w wysokości 1801,25 zł wydatkowana jest na ustawiczne leczenie wnioskodawcy. J. H. ponosi także koszty zakupów artykułów spożywczych i środków higieny osobistej, których miesięczna wysokość jest niemniejsza niż 200 zł.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Miesięczny dochód uzyskiwany w dwuosobowym gospodarstwie domowym skarżącego i jego żony wynosi 2.439,35 zł. Całość środków otrzymywanych z tytułu dzierżawy nieruchomości - to jest 1000 zł miesięcznie - przeznaczana jest na spłatę pożyczki zaciągniętej u synów na spłatę zobowiązań związanych z obowiązkiem zwrotu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, którą - jako zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu - zwrócono skarżącemu. Z kolei 1/3 dochodu uzyskiwanego przez J. H., który wynosi 1.801,25 zł - to jest około 600 zł miesięcznie - wydatkowana jest na koszty leczenia wnioskodawcy. Zakupy artykułów spożywczych i środków higieny osobistej pochłaniają miesięcznie co najmniej 200 zł. Po uwzględnieniu tych obciążeń do dyspozycji Z. H. i jego żony pozostaje miesięcznie kwota około 640 zł. Dysponując takimi środkami skarżący, który nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i żony.

W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.