Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 18/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zgodnie ze złożonym spisem kosztów w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości IV raty za 2012 rok w łącznym zobowiązaniu pieniężnym p o s t a n a w i a - przyznać doradcy podatkowemu A. D. kwotę 443,27 zł (czterysta czterdzieści trzy 27/100 złotych), w tym tytułem: wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji - 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 złotych) oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika – 148,07 zł (sto czterdzieści osiem 7/100 złotych).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 06 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku przyznał J. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego A. D. (k. 66).

Doradca podatkowy A. D. brał udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zgodnie ze złożonym spisem kosztów, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone ani całości ani w części (k. 91 - 93).

Wyszczególnione koszty obejmują: opłatę za czynności doradcy podatkowego – 295,20 zł (wraz z podatkiem VAT), koszty dwukrotnego przejazdu (zapoznanie się

z aktami sprawy oraz udział w rozprawie) samochodem osobowym o pojemności silnika 1984 cm³ na trasie Ł.- B. (w dwie strony) tj. łącznie 328 km

w wysokości 274,14 zł oraz koszty opłat pocztowych – 11 zł. W sprawie niniejszej pełnomocnik zaliczył jako koszty postępowania połowę kwoty z tytułu kosztów przejazdu tj. 137,07 zł, pozostałą część doliczył do sprawy sygn. akt

I SA/Bk 39/14 (k. 91).

Do akt sprawy doradca podatkowy A. D. dołączył: potwierdzenie wysokości opłat poniesionych za korespondencję (k. 92).

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego

w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Kwotę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.

Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia doliczone zostaje

137,07 zł tytułem dojazdu pełnomocnika do B.

Doradca podatkowy A. D, odbył podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie B. – Ł. (w dwie strony) tj. przejechał łącznie 164 km. zapoznał się z aktami sprawy dnia [...] marca br. (k. 72) oraz brał udział w rozprawie przeprowadzonej dnia 16 kwietnia br. (k. 93).

W tym miejscu należy wskazać, że pełnomocnik zaliczył jako koszty postępowania

w sprawie niniejszej połowę kwoty z tytułu kosztów przejazdu, pozostałą część doliczył do sprawy sygn. akt I SA/Bk 39/14 (k. 91).

Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli

i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 ze zm.), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 164 km obliczone przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 137,07 zł.

Dodatkowo do wynagrodzenia doliczone zostaje 11,00 zł tytułem uiszczonych przez pełnomocnika opłat pocztowych za wysłaną korespondencję (potwierdzenia nadania korespondencji k. 92).

Powyższe koszty tj. koszty dojazdu i korespondencji uznano ze niezbędne

i udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. § 4 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego... stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że łączna kwota 443,07 zł wynagrodzenia (wraz

z ze zwrotem niezbędnych i udokumentowanych wydatków) jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 1 pkt 2, § 2 ust. 3 oraz § 4 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r.

w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego..., orzeczono jak

w sentencji.