Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2077/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 pkt 3, art. 13ha ust. 2, art. 13i ust. 3, ust. 4b, art. 13hc ust. 2, art. 13 k ust. 3, art. 13k ust. 3, art. 40a ust. 5, art. 13l. ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 260
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: art. 6, art. 8, art. 9, art. 10, art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] września 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego J. P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

|Uzasadnienie |

|Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej zwany "GITD") decyzją z dnia [...] maja 2013 r., po rozpoznaniu wniosku J. P. (dalej zwany |

|"Skarżącym") o ponowne rozpatrzenie decyzji GITD z dnia [...] września 2012 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 zł z tytułu |

|nieuiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd w dniu [...] września 2012 r. po drodze krajowej nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną |

|decyzję. |

|Wydając wspomnianą decyzję organ działał na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks |

|postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej jako "K.p.a."), art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 1, |

|art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260 – dalej jako "u.d.p.") oraz załącznika |

|nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę |

|elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 80, poz. 433 ze zm. – dalej jako "rozporządzenie Rady |

|Ministrów"), art. 50 pkt 1 lit. j, art. 51 ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 |

|r., poz. 1265 ze zm., dalej jako "u.t.d.") |

|Do wydania niniejszych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. |

|W dniu [...] września 2012 r. na drodze krajowej [...], inspektor Inspekcji Transportu Drogowego zatrzymał do kontroli mobilnej samochód |

|ciężarowy marki S. o nr rej. [...]. Na podstawie danych uzyskanych z systemu elektronicznego poboru opłat stwierdzono, że ww. pojazd w |

|dniu [...] września 2012 r. o godzinie 09:12:25, na drodze krajowej nr [...], na odcinku granica m. P. - granica m. W. kierujący pojazdem |

|nie uiścił opłaty za przejazd po drodze krajowej określonej w art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. Przejazd odcinkiem drogi płatnej bez |

|uiszczenia opłaty elektronicznej został zarejestrowany przez bramownicę nr [...] - brak środków na koncie. Naruszenie zostało |

|zarejestrowane w systemie elektronicznego poboru opłat także w postaci dokumentacji fotograficznej. |

|Droga krajowa, po której ustalono poruszanie się kontrolowanego pojazdu, została wyszczególniona w załączniku nr 2 pkt 8 lit. b do |

|rozporządzenia Rady Ministrów. |

|Skarżący złożył wyjaśnienia, wskazując że poruszał się pojazdem ciężarowym, w którym panował duży hałas i nie usłyszał jak urządzenie |

|sygnalizuje brak środków na koncie. Zaraz po zorientowaniu się, iż nie ma środków na koncie dokonał wpłaty celem ich uzupełnienia. |

|Kierowca został zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego, jak również doręczono mu decyzję z dnia [...] września 2012 r., |

|na mocy której GITD wymierzył Skarżącemu karę pieniężną w wysokości 3.000 zł wobec stwierdzenia nieuiszczenia wymaganej opłaty. |

|Skarżący składając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, podniósł iż rażąco naruszono prawo przez uniemożliwienie mu wypowiedzenia się w|

|sprawie. Zdaniem Skarżącego błędnie sporządzono protokół kontroli i wydaną na jego podstawie decyzję. Nałożoną karę uznał za |

|niewspółmiernie wysoką do naruszenia. Zarzucił organowi uchybienia w procedurze postępowania administracyjnego, które nie pozostają bez |

|wpływu na obiektywność i rzetelność przedmiotowego postępowania. W ocenie Skarżącego nie doszło do wszczęcia postępowania |

|administracyjnego, tylko natychmiast wydano decyzję administracyjną. Ponadto uniemożliwiono mu obronę, przez niemożność uzyskania |

|informacji od operatora systemu viaToll. Skarżący wskazał, że naruszenie nie powstało na skutek celowego działania. W pojeździe panował |

|hałas, dlatego też nie słyszał sygnału dźwiękowego informującego o braku opłaty. Skarżący podkreślił, że odcinkiem drogi jest cały |

|fragment drogi krajowej nr [...], od granicy miasta P. do W. Poinformował, że jak tylko zauważył brak środków na koncie niezwłocznie |

|doładował konto. Na dowód przytoczonych okoliczności strona załączyła potwierdzenie dokonania przedpłaty w kwocie 120 zł. |

|Końcowo stwierdził, iż uważa, że odcinkiem drogi jest cały fragment drogi krajowej nr [...], od granicy miasta P. do W. Natomiast ukarano |

|go dwukrotnie za poruszanie się tym samym odcinkiem drogi w tym samym dniu [...] września 2012 r. |

|GITD ponownie rozpoznając sprawę wezwał podmiot odpowiedzialny za obsługę krajowego systemu poboru opłat działający w imieniu i na rzecz|

|Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad – K. (dalej jako "Spółka"), do udzielenia informacji związanych z kontrolowanym |

|przejazdem, w szczególności do wskazania, czy opłata za przejazd określony w protokole kontroli została uiszczona. |

|Udzielając odpowiedzi Spółka wskazała, iż opłata elektroniczna za przejazd pojazdem o nr rej. [...] po płatnym odcinku drogi krajowej nr |

|[...], w dniu [...] września 2012 r. o godzinie 09:12:25 nie została uiszczona. Stan salda konta użytkownika w systemie w chwili incydentu |

|wynosił 0.00 zł. Do pisma została załączona dokumentacja fotograficzna potwierdzająca przejazd ww. pojazdu oraz wykaz pobranych opłat. |

|GITD skierował do Skarżącego zawiadomienie o uzupełnionym materiale dowodowym i możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i|

|materiałów oraz zgłoszenia żądań. |

|W piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., Skarżący wskazał, że w dniu [...] września 2012 r. konto zostało doładowane kwotą w wysokości 120 zł|

|i zaległe należności zostały zapłacone. Zakwestionował fakt nieuiszczenia opłaty, wskazując na nieprawidłowe uiszczenie opłaty za |

|przejazd po odcinku drogi płatnej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo. |

|GITD celem wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości wezwał M. K. (koordynatora wsparcia technicznego Działu Obsługi Klienta K.) do |

|osobistego stawiennictwa i złożenia zeznań w charakterze świadka. Podczas przesłuchania w dniu [...] kwietnia 2013 r. świadek podtrzymał |

|stanowisko operatora systemu zawarte w odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2013 r. Świadek zeznał, że opłata elektroniczna za przejazd |

|pojazdu o nr rej. [...], po wskazanym odcinku drogi krajowej nr [...], w dniu [...] sierpnia 2012 r. o godzinie 11:03:51 nie została |

|uiszczona. Przyczyną nieuiszczenia opłaty elektronicznej był brak komunikacji urządzenia viaBox ze wskazaną bramownicą. Ponadto stan |

|salda konta użytkownika w momencie wskazanego przejazdu wynosił 0 zł. Ponadto w momencie wpłaty kwoty 120 zł w dniu [...] września 2012 r.|

|wcześniejsze należności nie zostały uregulowane. Kwota ta nie została zaksięgowana na poczet wcześniejszych należności. |

|Skarżący przesłał pismo, w którym odniósł się do przeprowadzonego przesłuchania świadka. Zdaniem Skarżącego dopełnił wszelkich starań w |

|celu usunięcia powstałej nieprawidłowości. Według Skarżącego brak możliwości uregulowania powstałych zaległości jest jawnym naruszeniem |

|norm społecznych i prawnych. Natomiast celem kontroli jest wyłącznie nakładanie bardzo wysokich sankcji finansowych niezależnie czy |

|ustawowy obowiązek dokonania opłaty został spełniony. |

|W uzasadnieniu wspomnianej na wstępie decyzji organ powołał przepisy regulujące elektroniczny system opłat, który wszedł w życie w dniu |

|1 lipca 2011 r. Wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p., korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za |

|przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych, za które uważa się, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. -|

|Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn zm., dalej jako "p.r.d."), także zespół pojazdów składający się z |

|pojazdu samochodowego oraz przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. |

|Stosownie do treści art. 13k ust. 1 pkt 1 u.d.p. za przejazd po drodze krajowej kierującemu pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. |

|13 ust. 1 pkt 3 u.d.p., za który pobiera się opłatę elektroniczną, bez uiszczenia tej opłaty - wymierza się karę pieniężną w wysokości |

|3.000 zł. |

|Nadto GITD wskazał, iż zgromadzony materiał dowodowy w sposób pełny odzwierciedla ustalony w rozpatrywanej sprawie stan faktyczny. Z |

|całokształtu materiału dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości wynikało, że kontrolowany pojazd samochodowy poruszał po płatnej |

|drodze krajowej wymienionej w załączniku nr 2 pkt 8 lit. b do rozporządzenia Rady Ministrów (co potwierdza dokumentacja fotograficzna) i|

|za kontrolowany przejazd nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. |

|Organ stwierdził, iż strona postępowania administracyjnego została ustalona prawidłowo, gdyż jest nią Skarżący, który [...] września 2012 |

|r. o godzinie 09:12:25 kierował kontrolowanym pojazdem samochodowym, co potwierdzała okazana wykresówka. |

|GITD na podstawie informacji przedstawionych przez Spółkę ustalił, że za kwestionowany przejazd na odcinku granica m. P. - granica m. W.|

|nie została pobrana wymagana opłata elektroniczna z powodu zerowego stanu salda konta użytkownika w chwili powstałego incydentu. GITD |

|stwierdził, iż z pisma Spółki z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz protokołu przesłuchania świadka z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sposób |

|niebudzący wątpliwości wynikał brak uiszczenia przez kontrolowany przejazd opłaty elektronicznej. Organ odwoławczy wskazał, iż Spółka |

|jest podmiotem odpowiedzialnym za obsługę krajowego systemu poboru opłat. Organ dał wiarę przedstawionym informacjom, jako pochodzącym |

|od podmiotu obsługującego elektroniczny system poboru opłat, które to nie zostały skutecznie podważone w toku postępowania. |

|Z powyższych względów, zdaniem GITD, zaskarżoną decyzję należało utrzymać w mocy, bowiem opłata za przejazd po płatnym odcinku drogi w |

|powyższym stanie faktycznym nie została uiszczona. |

|GITD zaznaczył, że w niniejszej sprawie kierujący przedmiotowym pojazdem nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku w postaci sprawdzenia |

|przed wjazdem na płatny odcinek drogi krajowej, czy na koncie w systemie viaTOLL znajdują się środki pieniężne na uiszczenie opłaty za |

|cały planowany przejazd. Niniejszy obowiązek wynika z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2011 r. w sprawie |

|wnoszenia opłat elektronicznych i ich rozliczania oraz przekazywania opłat elektronicznych i kar pieniężnych na rachunek Krajowego |

|Funduszu Drogowego (Dz.U. z 2011 r. Nr 91, poz. 524, dalej jako "rozporządzenie Ministra Infrastruktury"). Stosownie do § 7 ust. 1 ww. |

|rozporządzenia wniesienie opłaty elektronicznej w formie o której mowa w § 5 ust. 2 pkt 1, następuje przed rozpoczęciem korzystania z |

|sieci dróg krajowych objętych opłatą elektroniczną, w kwocie nie mniejszej niż pozwalającą na odbycie planowanego przejazdu w całości. |

|Ponadto, organ stwierdził, iż okoliczności podniesione przez Skarżącego nie mogły stanowić podstawy do umorzenia postępowania |

|administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty |

|elektronicznej. Ustawodawca nie przewidział bowiem okoliczności pozwalających na odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej za naruszenie |

|obowiązków określonych w art. 13k ust. 1 u.d.p. w przypadku nieuiszczenia opłaty elektronicznej. Z tych względów, przyczyny z powodu |

|których opłata nie została uiszczona, nie są okolicznościami istotnymi dla rozpoznania sprawy administracyjnej. Kary pieniężne |

|wynikające z naruszenia przepisów ustawy o drogach publicznych są nakładane na podstawie obiektywnie stwierdzonych naruszeń. |

|W związku z powyższym Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z dnia [...] czerwca |

|2013r. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych, a także wstrzymanie |

|wykonania zaskarżonej decyzji. |

|Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: |

|1) art. 6, art. 8 oraz art. 9 K.p.a. przez ich zlekceważenie, |

|2) art. 15 K.p.a. przez nie zastosowanie, |

|3) art. 13k ust. 3 u.d.p. przez nie zastosowanie. |

|Skarżący zarzucił, iż GITD dwukrotnie orzekał w sprawie, co miało skutkować naruszeniem zasady dwuinstancyjności. Podkreślił, iż na |

|bazie jednego protokołu kontrolnego sporządzono osiem decyzji administracyjnych nakładających obowiązek uiszczenia opłaty |

|elektronicznej. Powtórzył, iż uiścił opłatę po fakcie przejazdu i z opóźnieniem, jednak - w jego ocenie - nie mogło być mowy o |

|nieopłaceniu przejazdu po drodze publicznej. |

|Zarzucił organowi nie przedstawienie dowodów w postaci protokołu, zdjęcia lub innego zapisu kontrolnego z zalegalizowanego urządzenia |

|kontrolnego, pomimo wniosku. |

|W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

|Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy |

|administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu |

|drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. |

|Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności |

|z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. |

|Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz |

|powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U z |

|2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."). |

|Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie, choć nie wszystkie zawarte w |

|niej zarzuty są zasadne. |

|Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r., którą po |

|rozpoznaniu wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie decyzji GITD z dnia [...] września 2012r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości |

|3.000 zł z tytułu nieuiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd w dniu [...] września 2012 r. o godzinie [...] po drodze krajowej nr [...], |

|utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. |

|W ocenie Sądu, stan faktyczny w rozpatrywanej sprawie został ustalony w stopniu wystarczającym do podjęcia zaskarżonej decyzji. W |

|szczególności jest pewne (ustalono to na podstawie danych uzyskanych z systemu elektronicznego poboru opłat), że przedmiotowy samochód |

|ciężarowy poruszał się na drodze krajowej na odcinku granica m. P. - granica m. W. bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Naruszenie |

|zostało zarejestrowane [...] września 2012 r. o godzinie [...]. Stwierdzono brak środków na koncie (zerowy stan konta), służących do |

|wniesienia opłaty za ww. przejazd. Potwierdził to operator systemu Spółka – K., który jednocześnie wskazał, na podstawie posiadanych |

|dowodów, że doładowanie konta na kwotę 120 zł miało miejsce w dniu [...] września 2012 r. o godz. 09:16. Konto zostało zasilone po |

|stwierdzonym naruszeniu. Jednocześnie Spółka poinformowała, że umowa zawarta z klientem nie przewidywała możliwości uiszczenia opłaty |

|elektronicznej po dokonaniu przejazdu. W konsekwencji organ stwierdził, że w niniejszej sprawie kierujący przedmiotowym pojazdem nie |

|dopełnił ciążącego na nim obowiązku sprawdzenia przed wjazdem na płatny odcinek drogi krajowej, czy na koncie w systemie viaToll |

|znajdują się środki pieniężne na uiszczenie opłaty za cały planowany przejazd. |

|Sąd dał wiarę powyższym ustaleniom organu, opartym przede wszystkim na wyjaśnieniach operatora systemu i zgodnych z protokołem kontroli |

|z dnia [...] września 2012 r. oraz przedstawioną dokumentacją fotograficzną. |

|Odnosząc się do przedstawionych przez stronę Skarżącą zarzutów należy przede wszystkim zauważyć, że obowiązek ponoszenia opłat |

|elektronicznych za przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych (za które uważa się także zespół pojazdów składający się z |

|pojazdu samochodowego oraz przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, w tym autobusów niezależnie od ich |

|dopuszczalnej masy całkowitej) wynika z art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.g. Opłata ta, w myśl art. 13ha ust. 1 u.d.p., jest pobierana za |

|przejazd po drogach krajowych lub ich odcinkach, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6. Natomiast jej wysokość ustala |

|się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu i stawki tej opłaty za kilometr dla danej kategorii pojazdu, według art. 13ha ust. 2 u.d.p.|

|Należy podkreślić, że przepisy ustawy o drogach publicznych przewidują możliwość uiszczenia opłaty elektronicznej jedynie w systemie |

|elektronicznego poboru opłat, zgodnie z art. 13i (art. 13hc ust. 1 u.d.p.). Zasadą jest, że pobranie opłaty następuje poprzez urządzenie|

|instalowane w pojeździe samochodowym na potrzeby pobierania tych opłat. Obowiązek oferowania takowego urządzenia spoczywa na podmiotach |

|pobierających opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru, zgodnie z art. 13i ust. 3 u.d.p. |

|Przepis art. 13hc ust. 2 u.d.p. przewiduje, że podmioty pobierające opłaty elektroniczne z wykorzystaniem systemów elektronicznego |

|poboru opłat mogą umożliwić użytkownikom dróg krajowych uiszczanie tych opłat bez konieczności instalacji urządzenia, o którym mowa w |

|art. 13i ust 3 tej ustawy. Wtedy nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej, zgodnie z art. 13k ust. 3 u.d.p., który stanowi, że kar |

|pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nie wymierza się, gdy kierujący uiścił w inny sposób opłatę elektroniczną. Kwestie te szczegółowo |

|reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury. Daje zatem użytkownikowi drogi publicznej kierującemu pojazdem zespolonym możliwość |

|wyboru sposobu opłaty za przejazd drogą płatną. Jednakże w niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. W pojeździe Skarżącego |

|było zainstalowane urządzenie na potrzeby pobierania opłat elektronicznych. W związku z tym zarzut niezastosowania w przedmiotowej |

|sprawie art. 13k ust. 3 u.d.p. nie znajduje uzasadnienia. |

|Z kolei kierujący pojazdem samochodowym wyposażonym w urządzenie na potrzeby pobierania opłat elektronicznych, z mocy art. 13i ust. 4a |

|u.d.p. jest obowiązany do: włączenia urządzenia podczas przejazdu po drodze, na której pobiera się opłatę (pkt 1); wprowadzenia do |

|urządzenia prawidłowych danych o rodzaju pojazdu (pkt 2); używania urządzenia zgodnie z przeznaczeniem (pkt 3). |

|W przypadku zaś stwierdzenia niesprawności tego urządzenia, kierujący pojazdem samochodowym wyposażonym w urządzenie, o którym mowa |

|wyżej jest obowiązany do niezwłocznego zjechania z drogi objętej obowiązkiem uiszczenia opłaty elektronicznej (art. 13i ust. 4b u.d.p ).|

|Zasady wnoszenia opłat elektronicznych i ich rozliczania reguluje wydane na podstawie art. 40a ust. 5 u.d.p. rozporządzenie Ministra |

|Infrastruktury. Według wytycznych zawartych w art. 40a ust. 5 u.d.p. regulacja poboru opłat od użytkowników powinna zapewnić ich |

|sprawny pobór. |

|Obowiązki użytkownika urządzenia (podmiotu zobowiązanego do wnoszenia opłaty, zgodnie z § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia) określone w art. |

|13i ust. 4a i 4b u.d.p., zostały doprecyzowane w § 3 i 7 tego rozporządzenia. |

|Według § 3 ust. 1 powołanego rozporządzenia przed rozpoczęciem korzystania z sieci dróg krajowych objętych opłatą elektroniczną |

|użytkownik: |

|1. zawiera umowę z pobierającym opłatę elektroniczną dotyczącą korzystania z dróg krajowych lub ich odcinków objętych opłatą |

|elektroniczną w formie pisemnej, o czym mówi ust. 2 tego §; |

|2. odbiera od pobierającego opłatę elektroniczną urządzenie; |

|3. instaluje urządzenie w pojeździe; |

|4. wnosi przedpłatę - w przypadku wybrania formy wnoszenia opłaty elektronicznej, o której mowa w § 5 ust. 2 pkt 1 czyli w formie |

|przedpłaty; |

|5. ustanawia zabezpieczenie oraz przekazuje pobierającemu opłatę elektroniczną dokument potwierdzający jego ustanowienie - w przypadku |

|wybrania przez użytkownika formy wnoszenia opłaty elektronicznej, o której mowa w § 5 ust. 2 pkt 2 czyli płatności okresowej za |

|zabezpieczeniem. |

|Wniesienie opłaty elektronicznej w formie przedpłaty następuje przed rozpoczęciem korzystania z sieci dróg krajowych objętych opłatą |

|elektroniczną, w kwocie nie mniejszej niż pozwalająca na odbycie planowanego przejazdu w całości, w myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia |

|Ministra Infrastruktury. Przez wniesienie opłaty elektronicznej w formie przedpłaty rozumie się wpływ środków na rachunek bankowy, na |

|który wnoszona ma być opłata elektroniczna, określony w umowie między użytkownikiem a pobierającym opłatę, zgodnie z § 7 ust. 2 |

|cytowanego rozporządzenia. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że Skarżący z podmiotem pobierającym opłatę – K. z siedzibą W. (dalej: |

|"K.") miał zawartą umowę potwierdzającą warunki korzystania z dróg płatnych oraz udostępnienia urządzenia viaBox na konto w trybie |

|przedpłaconym. Zatem, zgodnie z powołanym § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury miał obowiązek wniesienia opłaty |

|elektronicznej przed rozpoczęciem korzystania z sieci dróg krajowych objętych opłatą elektroniczną, w kwocie nie mniejszej niż |

|pozwalająca na odbycie planowanego przejazdu w całości. |

|W związku z tym późniejsze (po dokonaniu przejazdu drogą płatną w dniu [...] września 2012r.) uiszczenie kwoty 120 zł nie mogło przynieść|

|oczekiwanego przez Skarżącego skutku w postaci uregulowania "zaległej" opłaty, gdyż w tym przypadku taka możliwość nie istniała. Sąd |

|podkreśla, że obowiązkiem Skarżącego było opłacenie przedmiotowego przejazdu przed jego rozpoczęciem. |

|Zgodnie zaś z art. 13k ust. 1 pkt 1 u.d.p. za przejazd po drodze krajowej kierującemu pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 13 |

|ust. 1 pkt 3, za który pobiera się opłatę elektroniczną, bez uiszczenia tej opłaty - wymierza się karę pieniężną w wysokości 3.000 zł. |

|Owe kary pieniężne, nakładają, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnieni do kontroli, o których mowa w art. 13l ust. 1 u.d.p. |

|W konsekwencji Sąd podzielił ocenę organu, że wyjaśnienia strony zawarte w protokole kontroli oraz dokumentacja fotograficzna w sposób |

|jednoznaczny wskazują, iż naruszenie było skutkiem okoliczności zależnych od strony, będącej użytkownikiem systemu. Przyczyna |

|stwierdzonego naruszenia wystąpiła po stronie użytkownika, który nie dołożył należytej staranności w dokonaniu opłaty za przejazd. Tym |

|samym skarżący naruszył w sposób nie budzący wątpliwości wspomniane wyżej przepisy art. 13i ust. 4a i 4b u.d.p. Przy czym, jak wskazano |

|powyżej, art. 13k ust. 3 u.d.p. nie miał w tej sprawie zastosowania w związku z czym organy wydające rozstrzygnięcia w tej sprawie nie |

|mogły dopuścić się naruszenia tego przepisu. |

|W tej sytuacji Sąd uznał również za nieuzasadnione zarzuty obrazy prawa procesowego, tj. art. 6, art. 8, art. 9 K.p.a., ściśle powiązane|

|z zarzutami naruszenia prawa materialnego. |

|W niniejszej sprawie nie doszło również do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 51|

|ust. 6 lit. b u.t.d. - GITD jest organem właściwym w sprawach związanych z kontrolą uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd po |

|drogach krajowych, na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Natomiast stosownie do art. 53 ust. |

|1 u.t.d. GITD jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw transportu. Na gruncie K.p.a. |

|przez ministrów rozumie się m. in. kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub |

|nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra (por. art. 5 § 1 pkt 4 K.p.a.), a więc również GITD. Zgodnie z art. |

|127 § 3 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże|

|strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się |

|odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. |

|Zatem w sprawach, w których ustawodawca wyposażył GITD w kompetencje do rozstrzygania w określonych sprawach w pierwszej instancji, a |

|więc również związanych z kontrolą uiszczenia opłaty elektronicznej – nie służy odwołanie, lecz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. |

|Z powyższego wynika, że wydanie przez GITD zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2013 r. na skutek rozpoznania wniosku o ponowne |

|rozpatrzenie sprawy nie nastąpiło z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania, lecz miało swoje podstawy w powołanych przepisach|

|prawa. |

|Również zarzut uniemożliwienia Skarżącemu udziału w postępowaniu wyjaśniającym należy uznać za niezasadny. Skarżący brał udział w |

|kontroli i miał możliwość zgłaszania uwag do protokołu kontroli. Strona była również, w myśl art. 10 K.p.a., informowana o możliwości |

|wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Skarżący w trakcie czynności kontrolnych złożył wyjaśnienia, które |

|zostały włączone do akt sprawy i które zostały poddane ocenie organu wydającego decyzję. |

|Natomiast Sąd zauważa, że z protokołu kontroli z dnia [...] września 2012 r. wynika, iż organy inspekcji transportu drogowego ujawniły 8 |

|incydentów zarejestrowanych przez bramownice, związanych z nieuiszczeniem przez Skarżącego opłaty za przejazd drogami płatnymi. Przy |

|czym incydenty te miały miejsce w rożnych dniach i o różnych godzinach, a także na różnych odcinkach płatnych dróg. Jak to już |

|wielokrotnie wskazywano niniejsza sprawa dotyczy incydentu z dnia [...] sierpnia 2012r. o godz. , na 197,6 km drogi krajowej nr [...], na |

|odcinku granica m. P - granica m. W. Jak wynika z protokołu kontroli, w tym samym dniu zanotowano jeszcze jeden incydent, tj. o godz. |

|[...], na tym samym odcinku drogi tj. na 197,6 km drogi krajowej nr [...], na odcinku granica m. P. - granica m. W. Powyższe oznacza, |

|zdaniem Sądu, że kara pieniężna w niniejszej sprawie nie została nałożona prawidłowo, bowiem została nałożona dwukrotnie za to samo |

|przewinienie polegające na przejeździe z tytułu przejazdu tym samym odcinkiem drogi. |

|Podstawą nałożenia kary jest przepis art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o drogach publicznych, w myśl którego korzystający z dróg krajowych są |

|obowiązani do ponoszenia opłat za przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 22 |

|czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137). Przepis art. 13 k ust. 1 pkt 1 przewiduje natomiast, iż za |

|przejazd po drodze krajowej kierującemu pojazdem samochodowym, za który pobiera się opłatę elektroniczną – bez uiszczenia tej opłaty – |

|wymierza się karę pieniężną w wysokości 3000 zł. Kara powyższa jest związana z przejazdem po danej drodze lub jej odcinku. Wykładnia |

|językowa powyższego przepisu prowadzi do przekonania, i brak jest możliwości wielokrotnego wymierzenia kary za przejazd tym samym |

|odcinkiem drogi. |

|Reasumując, Sąd stanął na stanowisku, iż za przejazd po płatnym odcinku drogi bez uiszczenia opłaty można było nałożyć tylko jedną karę |

|w wysokości 3000 zł. Co oznacza, że przy wydawaniu skarżonych decyzji doszło do naruszenia powyżej przytoczonych przepisów prawa |

|materialnego, stanowiących podstawę nałożenia kary, co istotnie rzutuje na treść rozstrzygnięcia |

|Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygając o wstrzymaniu |

|wykonania uchylonej decyzji działał na podstawie art. 152 p.p.s.a, zaś o kosztach orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a. |

| |