Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 13/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Roman Hauser (spr.) Zbigniew Rausz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. M. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu (sygn. akt 4 II S.A./Wr 2270/03) w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] nr [...] w sprawie zwolnienia ze służby postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

W skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki z dnia 17 września 2004 r. Pan M. M. wniósł o: a) stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt 4 II SA/Wr 2270/03 ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu w przedmiocie zwolnienia ze służby; b) zasądzenie kwoty 10. 000 zł (dziesięciu tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia; c) wydanie sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności. Ponadto w w/w skardze na przewlekłość postępowania Pan M. M. zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, iż w sprawie "nie zebrano innego materiału dowodowego niż zebrany przez Dyrektora Izby Celnej" we Wrocławiu.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu w dniu 15 października 2003 r. Odpowiedź Dyrektora Izby Celnej na skargę została doręczona dnia 26 listopada 2003 r. W dniu 29 czerwca 2004 r. Pan M. M. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do dnia rozpatrzenia skargi oraz o przyspieszenie rozpoznania sprawy.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił postanowieniem z dnia 9 lipca 2004 r.

W piśmie z dnia 19 lipca 2004 r. sporządzonym na zarządzenie Prezesa WSA we Wrocławiu poinformowano Pana M. M., iż ze względu na znaczną ilość spraw zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu "powyższa sprawa nie zostanie załatwiona w najbliższych miesiącach".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 45 ust. 1 Konstytucji RP każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Prawo obywatela do rozpatrzenia jego sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki ma więc rangę konstytucyjną. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka podkreśla się, iż ocena, czy przewlekłość postępowania jest uzasadniona, powinna być dokonywana z uwzględnieniem takich kryteriów jak: stopień złożoności sprawy, czy zachowanie odpowiednich władz (zob. wyrok, ETPC z 30 stycznia 2003, 37437/97, Kubiszyn v. Polska, LEX nr 56983 oraz decyzja ETPC z 30 kwietnia 2002 r. , 61437/0, Jagiełło v. Polska, LEX nr 52956).

Badając z tego punktu widzenia przebieg postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza przewlekłości postępowania. Dotychczasowy przebieg postępowania jest sprawny a wnioski skarżącego rozstrzygane są bez zbędnej zwłoki. Brak podstaw do przyjęcia przewlekłości postępowania w tej sprawie już choćby z tej przyczyny, że od ostatniej czynności WSA we Wrocławiu minęły zaledwie cztery miesiące.

Na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. akt 4 II SA/Wr 2270/03 nie może też wskazywać pismo z dnia 19 lipca 2004 r. sporządzone na zarządzenie Prezesa WSA we Wrocławiu, w którym poinformowano Pana M. M., iż ze względu na znaczną ilość spraw zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu "powyższa sprawa nie zostanie załatwiona w najbliższych miesiącach".

Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. W szczególności należy tu wskazać inną jeszcze możliwość przyspieszenia rozpoznania sprawy, z której skarżący jak dotychczas nie skorzystał.

Obowiązująca od 1 stycznia 2004 r. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przewiduje postępowanie uproszczone. Przepisy regulujące to postępowanie (art. 119 – 122 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) mają zastosowanie także w sprawach, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Postępowanie uproszczone pozwala na szybsze rozpoznanie sprawy bez wyznaczania rozprawy, jednakże w przypadku, o którym mowa, w art. 119, pok. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczny jest wniosek strony o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Przepis ten daje stronom możliwość rozpoznania ich sprawy przez sąd szybciej, pomimo dużej liczby spraw oczekujących na rozpoznanie, pod warunkiem wszakże, iż strona zgadza się na takie rozpoznanie sprawy. Celem tego przepisu jest między innymi stworzenie stronom możliwości szybszego rozpoznania ich sprawy, w sytuacji, gdy ilość spraw wnoszonych do sądów jest większa niż możliwości ich rozpoznania. Jedynie od woli stron zależy wykorzystanie tego trybu postępowania w celu szybszego rozpoznania ich sprawy przez sąd. Stwarza to możliwość szybkiego rozpoznania zwłaszcza spraw, których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie występował z wnioskiem o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a tym samym nie wykorzystał środka pozwalającego na szybsze rozpoznanie sprawy, bez oczekiwania na rozpoznanie sprawy według kolejności wpływu.

Z przytoczonych wyżej względów należało dojść do wniosku, że zarzut skarżącego, iż zostało naruszone jej prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie jest uzasadniony, a wobec tego skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.