Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1190/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 53 ust 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art 134  , art 28  , art 49 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Monika Niedźwiedź SWSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 1 sierpnia 2022 r., znak: SKO-ZP-415-114/22 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu na rzecz skarżącego P. Ś. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 04.04.2022 r. Wójt Gminy Limanowa, po rozpatrzeniu wniosku Z. Z.-C. wydał decyzję z dnia z dnia 04.04.2022 r., znak: GP.6733.109.2021 odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia 13.12.2017 r. nr 48/17, znak: GP.6730.242.2017, o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji bazowej nadawczo-odbiorczej nr [...] [...], obejmującego teren części działki ewidencyjnej nr [...] obręb K.. Podstawą do wydania powyższej decyzji było przyjęcie do rozpatrzenia wniosku Z. Z.-C. o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.

W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy Limanowa stwierdził, że nie można uznać, iż Z. Z.-C. posiada interes prawny do wznowienia postępowania w sprawie. Powyższa decyzja została doręczona stronom postępowania, a ponadto organ I instancji opublikował w dniu 05.04.2022 r. w BIP-ie zawiadomienie-obwieszczenie o wydaniu decyzji ULICP.

W dniu 19.04.2022 r. do organu I instancji wpłynęło odwołanie od ww. decyzji sporządzone przez P. Ś.. Odwołujący się zaskarżył decyzję w całości i zarzucił jej: naruszenie art. 145 § 1 pkt. 4 w zw. z art.147, art. 148 i art. 149 § 1 i § 2 K.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2022 r., znak SKO-ZP-415-114/22 - działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) - stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

Uzasadniając postanowienie organ II instancji wskazał, że istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy P. Ś. posiadał przymiot strony postępowania prowadzonego z wniosku Z. Z.-C. o wznowienie postępowania, a zatem czy był legitymowany do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 04.04.2022 r., znak: GP.6733.109.2021.

Sprawa dotycząca uchylenia decyzji organu I instancji z dnia 13.12.2017 r. znak: GP.6730.242.2017, nr 48/17 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji bazowej nadawczo-odbiorczej nr [...] [...], obejmującego teren części działki ewidencynej nr [...] obręb K. była przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem decyzji organu I instancji z dnia 28.11.2019 r., znak: GP.6730.269.2019 orzekającej o odmowie uchylenia decyzji ULICP z dnia 13.12.2017 r., znak: GP.6730.242.2017.

Przedmiotowe postępowanie zostało zainicjowane m.in.: na skutek wniosku o wznowienie postępowania z dnia 13.05.2019 r., przygotowanego przez S. Ś., który miał działać w imieniu Mocodawców, do których zalicza się również odwołujący się. Decyzją Kolegium z dnia 18.03.2021 r., znak: SKO-ZP-2/20 uchylono zaskarżoną decyzję w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W trakcie ponownie przeprowadzonego postępowania organ I instancji wezwał S. Ś., C. P., S. N., T. Ł. i Z. Z.-C. do usunięcia braków formalnych wniosków o wznowienie postępowania uzyskując m.in.: informację o śmierci S. Ś. w dniu 04.12.2019 r. oraz oświadczenie Z. Z.-C. z dnia 04.01.2022 r., z treści którego wynikało, że dowiedziała się o wydaniu decyzji organu I instancji z dnia 13.12.2017 r., znak: GP.6730.242.2017, nr 48/17 w dniu 15 września 2019 r. W związku z powyższym organ I instancji uznał, że jedynie wniosek Z. Z.-C. został prawidłowo uzupełniony i wydał postanowienie z dnia 17.01.2022 r., znak: GP.6733.109.2021 o wznowieniu postępowania.

Organ I instancji ustalił także następujący krąg stron postępowania: K. K. - E. N. T. Sp. z o.o., J. M., Z. Z.- C.. Ponadto organ zastosował tryb obwieszczenia, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (str. 360 akt sprawy). W związku z powyższym organ I instancji nie nadał przymiotu strony postępowania odwołującemu się i innym wnioskodawcą, którzy mieli być reprezentowani przez S. Ś.. Niezależnie od powyższego Kolegium w składzie orzekającym w sprawie wskazuje, że Z. Z.-C. złożyła pismo - wniosek o wznowienie postępowania w dniu 30.10.2019 r., a w oświadczeniu z dnia 04.01.2022 r. wskazała, że dowiedziała się o wydaniu decyzji organu I instancji z dnia 13.12.2017 r., znak: GP.6730.242.2017, nr 48/17 w dniu 15 września 2019 r., a wiec wniosek z dnia 30.10.2019 r. został złożony po terminie wynikającym z art. 148 § 1 K.p.a. zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydal w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zatem organ I instancji nie powinien był wszczynać przedmiotowego postępowania z wniosku Z. Z.-C.. Ponadto Kolegium wskazuje, że zgodnie z art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego w przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia.

Podsumowując skład Kolegium orzekający w sprawie uznaje, że w stanie faktycznym sprawy odwołujący się P. S. nie miał przymiotu strony postępowania, a zatem nie był legitymowany do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 04.04.2022 r., znak: GP.6733.109.2021, wydanej w sprawie z wniosku Z. Z.-C. o wznowienie postępowania, odmawiającej uchylenia decyzji własnej z dnia 13.12.2017 r., znak: GP.6730.242.2017, nr 48/17 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji bazowej nadawczo-odbiorczej nr [...] [...] Przedmiotowa decyzja rozstrzygała bowiem tylko i wyłącznie o istnieniu podstaw do wznowienia postępowania prowadzonego z wniosku Z. Z.-C.. W związku z powyższym należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania.

Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. Ś., zarzucając mu

(1) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie, wyrażającej się niezbadaniem okoliczności faktycznych, w tym zaniechaniem poddania materiału dowodowego wszechstronnej ocenie;

(2) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 9 i 11 k.p.a., mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności odwołania;

(3) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 28 i 29 k.p.a., mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez uznanie, że skarżący P. Ś. nie ma przymiotu strony postępowania;

(4) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 50 k.p.a., mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez zaniechanie wezwania skarżącego P. Ś. do usunięcia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, po uzyskaniu informacji przez organ I instancji o śmierci jego pełnomocnika S. Ś.,

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o:

(1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 1 sierpnia 2022 r., nr SKO-ZP-415-114/22;

(2) uchylenie w całości decyzji Wójta Gminy Limanowa z dnia 4 kwietnia 2022 r., znak: GP.6733.109.2021 odmawiającej uchylenia decyzji własnej nr 48/17 z dnia 13.12.2017 r., znak: GP.6730.242.2017;

(3) przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

(4) zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy).

Skarga jest uzasadniona.

Rację ma organ, ze istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy P. Ś. posiadał przymiot strony postępowania o wznowienie postępowania, a zatem czy był legitymowany do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji.

Organ wskazał, że skarżący tego przymiotu nie posiada, a na uzasadnienie podał, że organ I instancji ustalił następujący krąg stron postępowania: K. K. - E. Sp. z o.o., J. M., Z. Z.- C.. Ponadto organ zastosował tryb obwieszczenia, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (str. 360 akt sprawy). W związku z powyższym organ I instancji nie nadał przymiotu strony postępowania odwołującemu się i innym wnioskodawcą, którzy mieli być reprezentowani przez S. Ś..

Ustalenia SKO w Nowym Sączu są całkowicie dowolne i nie poparte żadnymi dowodami.

Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Wójta Gminy Limanowa z dnia 13.12.2017 r. znak: GP.6730.242.2017, nr 48/17 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji bazowej nadawczo-odbiorczej, stosowany był tryb zawiadomień przewidziany w art. 49 Kpa w związku z art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. przez obwieszczenia.

Zgodnie z art. 49 § 1 Kpa, jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej.

Zgodnie natomiast z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503 z późn. zm.), o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie.

Z przepisów tych wynika, że decyzja o ustaleniu inwestycji celu publicznego z 2017 r. , jak również wydana w obecnie kontrolowanym postępowania decyzja organu I Instancji o odmowie jej uchylenia po wznowieniu postępowania, została doręczona na piśmie E. Sp. z o.o. - inwestorowi oraz J. M. - właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego. Pozostałe strony zostały zawiadomione przez obwieszczenie, bez szczegółowego ustalania ich danych osobowych, interesu prawnego itp. W świetle przywołanych wyżej przepisów jest to działanie prawidłowe.

Jednak to, komu decyzja została doręczona na piśmie przez organ I instancji jest nieistotne z punktu widzenia ustalenia kręgu stron postępowania innych niż inwestor i właściciel. Sam fakt dokonywania zawiadomień przez obwieszczenia, nie oznacza, że nie ma i nie było w postępowaniu innych stron niż inwestor i właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości, na której zlokalizowana będzie inwestycja.

Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy definitywnie przedwczesne jest twierdzenie, że skarżący nie ma przymiotu strony postępowania, bo do tej konkluzji organ mógłby dojść dopiero po szczegółowym wyjaśnieniu istnienia lub nieistnienia interesu prawnego skarżącego. Innymi słowy, organ przed wypowiedzeniem poglądu o posiadaniu lub nieposiadaniu przez skarżącego przymiotu strony postępowania, musi ustalić gdzie względem projektowanej inwestycji leży nieruchomość skarżącego, jakiego rodzaju jest to nieruchomość i czy w związku z tym spełnia on warunki, o których mowa w art. 28 Kpa. Dopiero wówczas organ rozstrzygnie czy odwołanie może zostać rozpoznane, czy też nie.

Niemniej – ubocznie - wskazać też należy na inne jeszcze okoliczności wynikające z akt sprawy. W dniu 14 maja 2019 r. i 29 maja 2019 r. do Urzędu Gminy Limanowej wpłynęło pismo S. Ś., który żądał wznowienia postępowania oraz twierdził, że jest pełnomocnikiem kilkudziesięciu osób według załączonej listy zawierającej ich imiona, nazwiska oraz podpisy, wśród których to osób wymieniony i podpisany był także P. Ś..

W dniu 22 grudnia 2021 r. Wójt Gminy Limanowej wezwał S. Ś. do usunięcia braków formalnych tego wniosku poprzez doręczenie organowi stosownych pełnomocnictw osób podpisanych na ww. liście oraz do jednoznacznego oświadczenia, kiedy każda z tych osób dowiedziała się o zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi Wójt Gminy Limanowej uzyskał od B. Ś., informację że jej mąż S. Ś. nie żyje, do pisma dołączono akt zgonu.

Na tym sprawa wniosku P. Ś. zakończyła się, gdyż Wójt Gminy Limanowej nie podjął już w tej sprawie żadnych czynności, w szczególności nie wezwał mocodawców zmarłego S. Ś., w tym skarżącego, do osobistego podpisania wniosku i uzupełnienia innych jego braków. Tym samym wniosek P. Ś. o wznowienie postępowania nie został rozpoznany przez organ I Instancji, a postępowanie wznowieniowe zostało ostatecznie wszczęte na spóźniony - jak słusznie wskazuje organ - wniosek Z. Z. - C..

W aktach administracyjnych brak jest aktu wspominanego w skardze o "umorzeniu wniosku o wznowienie postępowania przez P. Ś..

W tej sytuacji, wobec naruszenia przepisów postępowania, zaskarżone postanowienie zostało uchylone na zasadzie art. 145 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 580 zł składa się: kwota 100 zł tytułem uiszczonego przez skarżącego wpisu oraz kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżących, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.).