Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 460/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi M. G. przy udziale Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. G. jest postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia ... grudnia 2019 r. nr ... , utrzymujące w mocy postanowienie ZUS Oddział w R. z ... r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym :

W dniu 21 września 2019 r. zostało doręczone płatnikowi składek – M.G. zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli. Pismem z 21 października 2019 r. M. K. przedłożył upoważnienie do reprezentowania płatnika składek w trakcie kontroli. W piśmie tym, osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek oświadczyła, że wszelka dokumentacja zostanie udostępniona w siedzibie jej kancelarii (adres: ul. ... , ,...). Kolejne zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 24 października 2019 r. zostało doręczone osobie upoważnionej do reprezentowania płatnika składek 30 października 2019 r. Pismem z 30 października 2019 r. osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek złożyła wniosek o wszczęcie kontroli przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrola płatnika składek została wszczęta na podstawie upoważnienia nr ... z ... października 2019 r. doręczonego osobie upoważnionej do reprezentowania płatnika składek w dniu 30 października 2019 r.

Pismem z 12 listopada 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wystąpił do osoby upoważnionej do reprezentowania płatnika składek z prośbą o udzielenie odpowiedzi na wskazane w piśmie pytania. Pismem z 14 listopada 2019 r. osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek przekazała odpowiedź na zadane pytania, wskazując jednocześnie że sposób zadawania pytań jest niezgodny z art. 8 § 1 k.p.a. W zakresie pytania dotyczącego współpracy płatnika składek z innymi podmiotami, osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek nie udzieliła odpowiedzi stwierdzając, że pytanie jest bezprzedmiotowe. Pismem z 14 listopada 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wezwał do przedłożenia: umów zleceń osób podlegających z tego tytułu w firmie M. G. wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu za okres 01/2015 do 12/2015 wraz z rachunkami do umów zleceń i oświadczeniami do tych umów w terminie do 19 listopada 2019 r. w miejscu wykonywania czynności kontrolnych.

Pismem z 14 listopada 2019 r. inspektor kontroli Zakładu poinformował osobę upoważnioną do reprezentowania płatnika składek o przesłuchaniach byłych ubezpieczonych na okoliczność zatrudnienia w ramach umowy zlecenia u płatnika składek oraz równoległego zatrudnienia w ramach umowy o pracę w firmie A. - ... Sp. z o.o. Sp. k. lub A. – C. M. G.. Przesłuchania zostały wyznaczone na dzień 22 listopada 2019 r. w R., na dzień 25 listopada 2019 r. w P., na dzień 26 listopada 2019 r. w P. oraz na dzień 27 listopada 2019 r. w T.

Jednocześnie pismami z 14 listopada 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wezwał poszczególne osoby do stawienia się na przesłuchanie w charakterze ubezpieczonych na dzień 22 listopada 2019 r. w R., na dzień 25 listopada 2019 r. w P., na dzień 26 listopada 2019 r. w P. oraz na dzień 27 listopada 2019 r. w T.

Pismem z 21 listopada 2019 r. inspektor kontroli Zakładu poinformował osobę upoważnioną do reprezentowania płatnika składek o zmianie godzin przesłuchań byłych ubezpieczonych na okoliczność zatrudnienia w ramach umowy zlecenia u płatnika składek oraz równoległego zatrudnienia w ramach umowy o pracę w firmie A. - ... Sp. z o.o. Sp. k. lub A. – C.M. G.. Przesłuchania zostały wyznaczone na dzień 22 listopada 2019 r. w R., na dzień 25 listopada 2019 r. w P., na dzień 26 listopada 2019 r. w P. oraz na dzień 27 listopada 2019 r. w T..

Pismem z 21 listopada 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wezwał płatnika składek do przedłożenia w terminie do 28 listopada 2019 r. umów zleceń osób podlegających z tego tytułu w firmie M. G. wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu za okres 01/2015 do 12/2015 wraz z rachunkami do umów zleceń i oświadczeniami do tych umów.

Pismem z 22 listopada 2019 r. na ePUAP osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek wniosła sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych. Sprzeciw został złożony w związku z naruszeniem - w ocenie osoby upoważnionej do reprezentowania płatnika składek - art. 51 ust. 3 Prawo przedsiębiorców, polegające na wezwaniu na przesłuchanie byłych ubezpieczonych do siedziby organu kontroli, pomimo tego że płatnik składek nie wyraził zgody na wykonywanie czynności kontrolnych w siedzibie organu.

W piśmie tym osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek zrezygnowała z doręczenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z art. 391 k.p.a. Pismem z 22 listopada 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wstrzymał wykonywanie czynności kontrolnych.

Oddział ZUS w R. wydał postanowienie z ... listopada 2019 r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Postanowienie zostało doręczone ... grudnia 2019 r.

Od wydanego postanowienia Oddziału ZUS w R. osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek wniosła na ePUAP zażalenie z grudnia 2019 r. W zażaleniu tym kwestionowała dokonywanie czynności kontrolnych poza miejscem kontroli ( przesłuchania byłych ubezpieczonych ), a także wydanie postanowienia po upływie terminu określonego w art. 59 ust. 7 i 8 Prawa przedsiębiorców tj. po upływie 3 dni roboczych.

Wskazanym na wstępie postanowieniem Prezes ZUS utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu , odnosząc się do pierwszego z wymienionych zarzutów, wskazał, że sprzeciw w danej sprawie został wniesiony na ePUAP ... listopada 2019 r., tj. w piątek. W związku z tym, termin 3 dni roboczych na rozpatrzenie sprzeciwu w danej sprawie rozpoczął swój bieg w poniedziałek, tj. w dniu ... listopada 2019 r. Termin 3 dni roboczych nie mógł rozpocząć swojego biegu w sobotę, tj. w dniu ... listopada 2019 r. Oznacza to, że Oddział ZUS w R. zobowiązany był w terminie 3 dni roboczych, licząc od dnia ... listopada 2019 r. załatwić sprzeciw wydając w tym przedmiocie stosowne postanowienie. Tym samym fakt, że sobota nie jest dniem wolnym od pracy oraz że w dniu ... listopada 2019 r. płatnik składek jak również osoba upoważniona do reprezentowana płatnika składek pracowali nie ma znaczenia dla ustalenia początku biegu terminu 3 dni roboczych. Oddział ZUS w R. w terminie 3 dni roboczych, tj. ...listopada 2019 r. wydał postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych.

Co do przeprowadzania czynności kontrolnych poza miejscem kontroli , organ wskazał, że inspektor kontroli Zakładu wzywał płatnika składek lub osobę upoważnioną do reprezentowania płatnika składek do przedłożenia dokumentów w miejscu wykonywania czynności kontrolnych, tj. ul. ... w B. W danej sprawie zaistniała potrzeba przesłuchania osób w charakterze byłych ubezpieczonych na okoliczność zatrudnienia w ramach umowy zlecenia u płatnika składek oraz równoległego zatrudnienia w ramach umowy o pracę w firmie A. - ... Sp. z o.o. Sp. k. lub A. – C. M. G.. Oddział ZUS w R. poinformował osobę upoważnioną do reprezentowania płatnika składek pismami z 14 listopada 2019 r. oraz z 21 listopada 2019 r. o planowanych przesłuchaniach tych osób. Przesłuchania tych osób zaplanowane były w terenowych jednostkach organizacyjnych ZUS (R., P., T.), nie zaś w siedzibie kancelarii (adres: ul. ... ., ...), którą wskazała osoba upoważniona do reprezentowania płatnika składek, jako miejsce wykonywania czynności kontrolnych.

Prezes ZUS wyjaśnił, że wskazanie terenowych jednostek organizacyjnych ZUS, jako miejsca przesłuchania osób ubezpieczonych podyktowane było przepisami ustawy systemowej oraz zaistniałymi okolicznościami w sprawie.

Po pierwsze - wezwania na przesłuchanie dotyczyły byłych ubezpieczonych płatnika składek, nie zaś ubezpieczonych, którzy pozostają w zatrudnieniu z płatnikiem składek. Po drugie - byli ubezpieczeni wzywani na przesłuchanie pismami z 14 listopada 2.019 r. zamieszkiwali na terenie właściwości działania Oddziału ZUS w –R.. Tym samym zasadne było ich wezwanie do terenowych jednostek organizacyjnych ZUS, które działają na terenie Oddziału ZUS w R.

Mając powyższe na uwadze w danej sprawie zastosowanie znajduje art. 90 ust. 4 ustawy systemowej, zgodnie z którym czynności kontrolne mogą być wykonywane poza miejscami określonymi w ust. 1 w razie niezapewnienia przez płatnika składek warunków, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3, a także w przypadkach, gdy charakter czynności tego wymaga. Z uwagi na to, że wezwania na przesłuchanie dotyczyły byłych ubezpieczonych, należy uznać, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie.

Organ powołał się także na art. 90 ust. 2 ustawy systemowej, zgodnie z którym inspektor kontroli Zakładu jest uprawniony do wstępu i poruszania się po terenie siedziby płatnika oraz miejsc prowadzenia przez niego działalności, na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 89 ust. 1, bez potrzeby uzyskiwania przepustki oraz nie podlega rewizji osobistej przewidzianej w wewnętrznym regulaminie określonym przez płatnika składek.

Powyższe oznacza, że inspektor kontroli Zakładu jest uprawniony do wstępu i poruszania się w miejscu, w którym wykonywane są czynności kontrolne. Inspektor kontroli Zakładu nie ma wiedzy, czy byli ubezpieczeni płatnika składek mają prawo wstępu i poruszania się w miejscu, w którym wykonywane są czynności kontrolne. Dlatego też, zasadne było wzywanie byłych ubezpieczonych na przesłuchanie do terenowej jednostki organizacyjnej ZUS.

Od powyższego rozstrzygnięcia M.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagał się w niej uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił naruszenie :

art. 59 ust 7 ustawy z dnia 06 marca 2018r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2019 poz.1292 ze zm.), poprzez jego błędną wykładnie i uznanie, że organ I instancji prawidłowo w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu skarżącego wydał postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych;

art. 57 § 1 k.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie a to dlatego, że przepis ten nie rozróżnia dni wolnych od dni roboczych, tylko jasno wskazuje sposób obliczania terminów w myśl k.p.a.

art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. 2015 poz. 90 ze zm.), poprzez jego błędną wykładnię, skutkującą uznaniem soboty jako dnia wolnego od pracy;

art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności poprzez nie uwzględnienie faktu, że sobota w myśl przepisów prawa jest dniem roboczym, zatem przy obliczaniu terminów bierze się ją pod uwagę;

art. 6 w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publiczne, którego to naruszania skarżący dopatruje się w uchybieniu przez organ terminu 3 dni na rozpatrzenie sprzeciwu, którym mowa art. 59 ust 7 ustawy z dnia 06 marca 2018r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2019 poz.1292 ze zm.;

art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie przez organ II instancji błędnego postanowienia organu I instancji, mimo iż istniały podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia Organu I instancji i odstąpienia od czynności kontrolnych.

W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zawiadomieniem z dnia ... kwietnia 2020r. do sprawy wstąpił Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców ( art. 9 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 1 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców Dz. U. 2018 r., poz.548 ). Rzecznik podzielił stanowisko strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje :

Skarga jest bezzasadna.

Na wstępie wskazać należy, że granicę sądowoadministracyjnej kontroli wyznacza wyłącznie kryterium legalności rozumiane jako zgodność z powszechnie obowiązującym prawem, o czym stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ).

Celem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu, w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze i przedstawionych przez Stronę skarżącą faktów i okoliczności dotyczących biegu postępowania oraz rodzaju podejmowanych przez organ czynności, jest dokonanie oceny, czy w sprawie wystąpiła bezczynność, a następnie rozważenie, czy istnieją podstawy do wydania rozstrzygnięć na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.2325, dalej: p.p.s.a).

W tym miejscu wskazać również należy, że zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli jest przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg tego rodzaju, skierowanie ich do rozpoznania w przywołanym trybie nie zostało uzależnione od stosownego wniosku strony w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na tej właśnie podstawie, sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym.

Strona zarzuca, że postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych zostało wydane z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 59 ust. 7 Prawa przedsiębiorców, wobec czego powinien nastąpić skutek określony w ust. 8 tj. odstąpienie od czynności kontrolnych. W ocenie Sądu stanowisko strony co do sposobu liczenia terminu 3 "dni roboczych" jest jednak błędne.

Zgodnie z art. 59 ust. 16 Prawa przedsiębiorców

do postępowań, o których mowa w ust. 6, 7 i 9, w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że mi.in mają zastosowanie przepisy dot. liczenia terminów. I tak zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

Sprzeciw na czynności kontrolne został wniesiony za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu ....11.2019 r. Był to piątek, którego to dnia nie wlicza się zgodnie z powołanym wyżej przepisem do początku biegu terminu. Strona nie kwestionuje , że do dni roboczych nie powinna być wliczona niedziela jako dzień ustawowo wolny od pracy. Twierdzi jednak, że takim dniem nie jest sobota i ten dzień należy wliczyć do terminu na rozpoznanie sprzeciwu.

Rozstrzygając powyższy problem stwierdzić należy, że w ustawodawstwie brak jest legalnej definicji "dni roboczych"; pojęcie to wykłada się w nawiązaniu do ustawowej kategorii dni wolnych od pracy. Katalog tych dni został zawarty w ustawie z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U.2015.90. ze zm.) i obejmuje niedzielę i święta wymienione w tej ustawie. Z ustawy tej wynika, że sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Charakter soboty w rozważanym kontekście był przyczyną wielu wątpliwości tak na gruncie prawa cywilnego, jak i prawa administracyjnego, co spowodowało że problem ten był przedmiotem rozważań zarówno Sądu Najwyższego w odniesieniu do przepisów kodeksu postępowania cywilnego - postanowienie SN z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt V CZ 5/09 (http://www.sn.pl) - jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w odniesieniu do przepisów postępowania administracyjnego - uchwała 7 sędziów NSA W-wa z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11 (System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 39/2013.

Zdaniem Sądu , dla celów niniejszej sprawy należy posiłkować się stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ww. uchwale stwierdził, że " sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a.". Uchwała ta znalazła następnie swoje odbicie w znowelizowanej z dniem 1.06.2017 r. treści art. 57 § 4 k.p.a. zgodnie z którym jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.

Oczywiście treść tego przepisu nie daje nam odpowiedzi na problem zaistniały w sprawie niniejszej, gdyż co do zasady terminy procesowe mają charakter ciągły, a przy obliczaniu terminu wlicza się przypadające w trakcie biegu terminu, dni ustawowo wolne od pracy. Jedynie w przypadku, gdy koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub sobotę, termin ten wydłuża się o ten dzień, a zatem jego upływ nastąpi w następnym najbliższym dniu, który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy lub sobotą (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Bd 951/17 Lex nr 2490722 a także wyrok WSA w Warszawie z 20.09.2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 639/19 LEX nr 2728907 ). Wydłużenie terminu nie powoduje natomiast eliminacji z jego obliczania dnia ustawowo wolnego od pracy lub soboty.

Z dotychczasowych rozważań wynika, że sobota jest szczególnym dniem, nie jest bowiem dniem ustawowo wolnym od pracy, ale nadal istnieje wątpliwość, czy jest dniem roboczym

Problem sobót pojawił się w 1972 r., gdy na podstawie art. 1 ust. 1 dekretu z dnia 20 lipca 1972 r. o dodatkowych dniach wolnych od pracy (Dz. U. 1972.203) upoważniono Radę Ministrów do wprowadzenia w 1972 r. dwóch dodatkowych dni wolnych od pracy, a następnie na mocy art. 1 dekretu z dnia 14 lipca 1973 r. o dodatkowych dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 1973.160) upoważniono Radę Ministrów do wprowadzenia w każdym roku kalendarzowym dodatkowych dni wolnych od pracy. Dekret ten dotyczył warunków udzielania dodatkowych dni wolnych od pracy w zakładach pracy i został uchylony przez ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks pracy (Dz. U. 1974.142. Wolne soboty związane są ze zmianą Kodeksu pracy w zakresie czasu pracy.

Nadmienić należy, że z dniem 1 maja 2001 r. został wprowadzony w Polsce pięciodniowy tydzień pracy ( art. 129 § 1 k.p.). W związku z tymi powszechnie przyjęto, że sobota przestała być dniem powszednim i stała się dniem wolnym od pracy.

Dla dalszych rozważań pomocnym będzie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21.09.2012 r. sygn. akt II GSK 1042/11 ( publ ONSAiWSA 2013/6/115). W wyroku tym wyrażono pogląd, że sobota może być dniem roboczym w rozumieniu art. 83 ust. 1 w związku z art. 80a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010 r. Nr 220, pοz. 1447 ze zm.), jeżeli przedsiębiorca zorganizował pracę swojego zakładu w taki sposób, że w sobotę faktycznie wykonuje działalność gospodarczą. NSA zwrócił uwagę, że byłoby daleko idącym uproszczeniem kwalifikowanie jako roboczego każdego innego dnia niż dni świąteczne, określone w cytowanym już art. 1 ust. 1 ustawy o dniach świątecznych .Zwłaszcza, jak wynika chociażby z prawa pracy i zasady pięciodniowego tygodnia pracy, w orzecznictwie sądowym wyodrębnia się również kategorię "dni wolnych od pracy, innych niż dni ustawowo wolne", to jest "dni równorzędnych z dniami ustawowo wolnymi od pracy", a więc dni, które nie są dniami roboczymi (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 25 czerwca 2001 r. sygn. akt FPS 7/00; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2009 r. sygn. akt V CZ 5/09).

Sąd w omawianym orzeczeniu zwrócił uwagę na gwarancyjny charakter limitów czasu kontroli u przedsiębiorcy, szczególnie biorąc pod uwagę, że kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania działalności gospodarczej oraz w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez kontrolowanego.

W ocenie Sądu wyrok ten stanowi ważną wskazówkę interpretacyjną dla ustalenia co oznacza termin 3 dni roboczych dla organu na rozpoznanie sprzeciwu. Już wiemy, że dzień roboczy nie oznacza automatycznie, że jest to każdy dzień , który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Dla potrzeb kontroli przeprowadzanej u przedsiębiorcy NSA uznał, że decydować o tym powinien sposób organizacji pracy w konkretnym podmiocie.

Należy zwrócić uwagę, że racjonalny ustawodawca nie bez powodu operuje pojęciem "dnia roboczego". O znaczeniu tego pojęcia dla kontrolowanego mowa jest w cytowanym wyroku NSA. Należy też zwrócić uwagę na znaczenie tego pojęcia w przypadku ustalania terminu na rozpoznanie sprzeciwu dla organu.

Na ogół termin procesowy ustalany dla organu ma charakter instrukcyjny, przekroczenie terminu rozpoznania sprawy nie wywołuje więc na ogół skutku materialnoprawnego. W przypadku rozpoznania sprzeciwu w okresie dłuższym niż 3 dni robocze taki skutek następuje – zgodnie z art. 59 ust. 8 Prawa przedsiębiorców

nierozpatrzenie sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 7, jest równoznaczne w skutkach z wydaniem przez organ właściwy postanowienia o odstąpieniu od czynności kontrolnych.

Słusznie też zwraca uwagę organ w odpowiedzi na skargę, że ustawodawca w przepisach Prawo przedsiębiorców wprowadza różne terminy dla rozpatrzenia przez organ kontroli sprzeciwu i zażalenia. Zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawo przedsiębiorców, termin do rozpatrzenia sprzeciwu wynosi 3 dni robocze, zaś zgodnie z art. 59 ust. 9 Prawo przedsiębiorców, termin do rozpatrzenia zażalenia wynosi 7 dni, nie zaś 7 dni roboczych. Wprowadzenie przez ustawodawcę, dwóch różnych terminów z podziałem na dni robocze oraz bez wskazania dni roboczych powoduje, że inaczej będzie liczony początek biegu tych terminów. W przypadku 3 dni roboczych, początkiem biegu terminu powinien być następny dzień roboczy, po dniu w którym został wniesiony sprzeciw z uwzględnieniem pięciodniowego tygodnia pracy ZUS. Z kolei w przypadku 7 dni, początkiem biegu terminu, powinien być następny dzień, po dniu w którym zostało wniesione zażalenie, niezależnie od tego, czy następnym dniem będzie dzień roboczy, czy dzień ustawowo wolny od pracy.

Termin na rozpoznanie sprzeciwu jest bardzo krótki – 3 dni robocze od otrzymania sprzeciwu. Zdaniem Sądu oznacza to, że organ musi mieć zapewniony realny termin tych 3 dni na rozstrzygnięcie. Natomiast o tym co jest dla konkretnego organu dniami roboczymi decyduje regulamin czy statut regulujący organizację pracy tej instytucji. Skoro dla Oddziału ZUS w R. sobota ....11.2019 r. nie była dniem roboczym, to 3 dniowy termin do rozpoznania sprzeciwu obejmował dni :... listopada 2019 r.

Również pozostałe zarzuty skargi nie są trafne.

W ocenie Sądu ZUS w sposób prawidłowy przeprowadził dowód z przesłuchania byłych ubezpieczonych. Zgodnie z art.90 ust. 1 u.s.u.s

czynności kontrolne prowadzone są w siedzibie płatnika składek oraz w miejscach prowadzenia przez niego działalności, a także w miejscu prowadzenia działalności przez osoby trzecie w związku z powierzeniem tym osobom niektórych czynności na podstawie odrębnych umów. Zgodnie jednak z art. 90 ust. 4 u.s.u.s

czynności kontrolne mogą być wykonywane poza miejscami określonymi w ust. 1 w razie niezapewnienia przez płatnika składek warunków, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3, a także w przypadkach, gdy charakter czynności tego wymaga. Organ prawidłowo uznał, że przesłuchanie byłych ubezpieczonych powinno zostać przeprowadzone w siedzibie jednostek terenowych ZUS właściwych dla miejsca zamieszkania tych osób. Podyktowane to było treścią art. 90 ust. 2 u.s.u.s. zgodnie z którym inspektor kontroli ma prawo przebywania na terenie kontrolowanej jednostki. Nie ma jednak uprawnień do wprowadzania na ten teren innych osób, co do których nie ma wiedzy czy mają prawo do wejścia na teren zakładu. Dlatego też przesłuchanie takiej osoby powinno odbywać się w siedzibie jednostki ZUS, co szczegółowo wywodzi organ w odpowiedzi na skargę.

Osoby te nie były wzywane w charakterze świadków, ale ubezpieczonych (art. 87 pkt 6 u.s.u.s ) . O terminie przesłuchania pełnomocnik strony był powiadomiony.

Wobec powyższego w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa , w tym kodeksu postępowania administracyjnego, który w tej sprawie znajduje zastosowanie wyłącznie w zakresie określonym w art. 59 ust. 16 Prawa przedsiębiorców .

Biorąc powyższe pod uwagę skarga, jako nie znajdująca uzasadnionych podstaw, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a