Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 139/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz (spr.) Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ministra Pracy i Polityki Społecznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1623/12 w sprawie ze skargi "P." Spółki z o.o. w O. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz "P." Spółki z o.o. w O. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt V SA/Wa 1623/12 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o. o. w O. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, uchylił zaskarżone postanowienie oraz zasądził od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz strony 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

I

Wnioskiem z [...] lutego 2012 r. [...] (dalej: spółka lub strona) wystąpiła do Prezesa Zarządu PFRON o przywrócenie terminu do złożenia deklaracji SODiR dotyczącej dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za grudzień 2011 r. W uzasadnieniu wskazała, że z powodu awarii komputera nie miała możliwości przesłania powyższej deklaracji w wyznaczonym terminie, tj. do [...] stycznia 2012 r. Spółka stwierdziła, że po usunięciu usterek w komputerze w dniu [...] lutego 2012 r. przesłała deklarację, która została odrzucona z powodu przekroczenia terminu. Do wniosku załączyła protokół przyjęcia oraz naprawy sprzętu komputerowego a także wydruk z Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji (SODiR) wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za grudzień 2011 r.

Postanowieniem z [...] marca 2012 r. Prezes Zarządu PFRON odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za grudzień 2011 r. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał art. 123 § 1 w związku z art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej: ,k.p.a.) oraz art. 45 ust. 3 a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2009 r., Nr 8, poz. 43 ze zm., zwanej dalej: ustawa o rehabilitacji zawodowej).

W uzasadnieniu postanowienia Prezes Zarządu PFRON wskazał, że przekazane przez spółkę wyjaśnienia pozostają bez wpływu na sposób rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Ustawodawca wskazując termin do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, zakreślił termin ostateczny umożliwiający złożenie dokumentów. Oznacza to, że w związku z wyjątkowym uprawnieniem w postaci możliwości uzyskania dofinansowania pracodawca winien dołożyć szczególnej staranności w dopełnieniu obowiązków, z którymi łączy się wypłata dofinansowania. W przedmiotowej sprawie przez zachowanie należytej staranności należałoby uznać przechowywanie dokumentacji dotyczącej każdego z pracowników w formie papierowej, tak by na wypadek awarii sprzętu komputerowego móc skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 26c ust. 1a ustawy o rehabilitacji zawodowej i przesłać wniosek w formie dokumentu pisemnego.

Orzekając na skutek zażalenia Spółki Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z [...] maja 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] marca 2012 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że nie można potraktować wyjaśnień strony dotyczących awarii komputera, na którym zainstalowane zostały wszystkie klucze i certyfikaty potrzebne do logowania oraz przesyłania deklaracji, wszystkie dane kadrowe, płacowe, ZUS i księgowe - jako uzasadnienie braku winy w dopełnieniu danej czynności procesowej. Strona w przypadku awarii systemu komputerowego powinna była wysłać wniosek w formie papierowej. Strona nie wprowadziła do SODiR wniosku za grudzień 2011 r., natomiast klucze/certyfikaty mogą być przeniesione na inny komputer na dowolnym nośniku, nie są na stałe przypisane do jednego komputera. Strona powinna zabezpieczyć dane osobowe pracowników, listy płac przed ich ewentualną utratą lub brakiem dostępu do nich poprzez tworzenie kopii zapasowych, czy to w formie elektronicznej czy papierowej. W związku z tym strona nie uprawdopodobniła, że powstała w terminie zwłoka nastąpiła bez jej winy, a zarzuty podniesione w zażaleniu są niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę spółki i uzasadniając uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazał, że Minister Pracy i Polityki Społecznej dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), a w konsekwencji nieprawidłowo (przedwcześnie) uznał, że rozstrzygnięcie organu I instancji – odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń niepełnosprawnych – odpowiada prawu.

Sąd I instancji wywiódł, że z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że zastosowanie w sprawie miał art. 58 k.p.a. Przepis ten reguluje instytucję przywrócenia terminu na prośbę zainteresowanego, w tym przesłanki przywrócenia terminu. W świetle art. 58 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: po pierwsze gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, po drugie gdy zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, po trzecie zainteresowany dopełnił czynności dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Zdaniem WSA, poza sporem pozostaje okoliczność, że komputer strony obsługujący programy ewidencji pracowniczych i księgowych uległ awarii w dniu [...] stycznia 2012 r. Został on skutecznie naprawiony dnia [...] lutego 2012 r. Niesporne jest także i to, że spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu w wymaganym przez art. 58 § 2 k.p.a. terminie, a wraz z nim dopełniła czynności dla której określony był termin, tj. złożyła wniosek o dofinansowanie do PFRON za pośrednictwem SODiR.

Istota sporu sprowadza się natomiast do kwestii, czy ocena organu orzekającego - w zakresie niespełnienia przez stronę przesłanki dotyczącej wykazania braku winy w uchybieniu terminu - jest uzasadniona i w związku z tym czy prawidłowe jest odmowne załatwienie wniosku spółki o przywrócenie terminu. Zdaniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej skarżąca nie uprawdopodobniła, że naruszenie terminu do złożenie wniosku o wypłatę dofinansowania nastąpiło bez winy strony. Podstawą takiego stanowiska organu jest przekonanie, że strona powinna prowadzić dokumentację w formie papierowej, co pozwoliłoby na skorzystanie z możliwości przekazania wniosku w formie dokumentu pisemnego.

Jednakże tak sformułowana ocena organu powinna jednak odnosić się konkretnie do sytuacji spółki i podnoszonych przez skarżącą argumentów. Tymczasem Minister Pracy i Polityki Społecznej w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie odniósł się do argumentów strony podniesionych w zażaleniu, dotyczących braku możliwości zachowania terminu do wniesienia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych -poprzez złożenie tego wniosku w formie papierowej. Organ nie wyjaśnił - w kontekście stanowiska skarżącej, wskazującej na niemałą ilość zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych (88 osób) - dlaczego jego zdaniem Spółka miała możliwość sporządzenia wniosku w formie papierowej, zwłaszcza, że awaria komputera, która była zdarzeniem nieprzewidywalnym i nagłym, nastąpiła 2 dni przed upływem terminu wymaganego dla wysłania wniosku o dofinansowanie. Organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie pominął także argumentację zawartą w oświadczeniu głównej księgowej, zatrudnionej w spółce, które to oświadczenie załączone zostało do zażalenia. Treść tego oświadczenia wskazuje na to, że strona posiada jedną licencję na oprogramowanie systemowe: kadry, handel i księgi handlowe. Ponadto, organ nie przeanalizował - przy ocenie winy skarżącej w uchybieniu terminu - argumentów z zażalenia, że skarżąca do stycznia 2012 r. zawsze wysyłała wniosek Wn-D w terminie określonym przepisem prawa. Powyższe, zdaniem Sądu potwierdza, że przekroczenie terminu wynikało z przyczyn niezależnych od strony.

Sąd I instancji podkreślił, że organ nie zbadał zatem obiektywnej możliwości skarżącej do sporządzenia i wysłania wniosku w formie papierowej o dofinansowanie wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za grudzień 2011 r. w wymaganym terminie. Powyższe stanowiłoby podstawę do dokonania prawidłowej oceny w zakresie uprawdopodobnienia przez strony braku winy w uchybieniu terminu. W tej sytuacji lakoniczne (nie odnoszące się do sytuacji skarżącej) stwierdzenie organu wskazujące na powinność spółki prowadzenia pełnej dokumentacji pracowniczej w formie papierowej i wniesienia wniosku w formie papierowej, nie mogą stanowić o prawidłowości zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu uprawnienie do przekazania wniosku o dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w formie papierowej, zgodnie z art. 25c ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej, nie wyłącza co do zasady możliwości przywrócenia terminu na podstawie art. 58 k.p.a. w sytuacji awarii komputera, na którym prowadzone są ewidencje pracownicze i księgowe oraz zainstalowane jest oprogramowanie do wysyłania wniosków w formie elektronicznej.

W ocenie Sądu I instancji postępowanie organu narusza art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 107 § 3 k.p.a. Minister Pracy i Polityki Społecznej ponownie rozpatrując zażalenie zobligowany będzie - przy ocenie uprawdopodobnienia przez stronę braku winy w uchybieniu terminu - odnieść się i przeanalizować argumenty Spółki dotyczące ilości zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych (związanymi z tym utrudnieniami w prowadzeniu ewidencji w formie papierowej), czasu wystąpienia awarii komputera w odniesieniu do daty upływu terminu na wysłanie wniosku, czy posiadanej licencji oprogramowania a także kluczy do SODiR. W ocenie Sądu niezbędne, w powyższym zakresie, będzie również rozważenie przez organ orzekający rodzaju prowadzonej przez stronę działalności, ilości osób zatrudnionych w biurze spółki, charakteru, miejsca i czasu wykonywania pracy przez pracowników niepełnosprawnych (ich dokumentowania) oraz zmian w ilości osób niepełnosprawnych - na które to okoliczności zwrócił uwagę na rozprawie Prezes Zarządu skarżącej spółki.

II

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). w związku z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez uwzględnienie skargi i błędne przyjęcie, że przepisy te zostały naruszone w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy organ odwoławczy podjął wszelkie czynności zmierzające do zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego, mającego na celu wyjaśnienie sprawy oraz należyte i przekonywujące uzasadnienie postanowienia;

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 58 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społeczne] z dnia 9 stycznia 2009 r.,. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.), poprzez zastosowanie w sprawie instytucji przywrócenia terminu, podczas gdy instytucji tej nie można stosować do terminów materiałnoprawnych, ma bowiem wyłącznie. zastosowanie do terminów procesowych i to terminów dokonania czynności procesowych.

Autor skargi kasacyjnej w jej uzasadnieniu podniósł, że Strona nie spełniła przesłanek z art. 58 § 1 k.p.a. umożliwiających przywrócenie wnioskowanego terminu. Powyższe z tego względu, że dopuściła się niedbalstwa i me można potraktować wyjaśnień Strony dotyczących awarii komputera w firmie, na którym zainstalowane zostały wszystkie klucze i certyfikaty potrzebne do logowania i przesyłania deklaracji, wszystkie dane kadrowe, płacowe, ZUS-owskie i księgowe uniemożliwiającego wysyłanie wniosku WN-D za miesiąc grudzień 2011 r. jako uzasadnienie braku winy w dopełnieniu danej czynności.

[...] w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Minister Pracy i Polityki Społecznej w piśmie procesowym z [...] kwietnia 2014 r., cofnął powołany w ramach podstawy z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 58 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) wraz z przytoczonym do niego uzasadnieniem i podtrzymał skargę kasacyjną w pozostałym zakresie.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zawarte w niej zarzuty okazały się nieusprawiedliwione.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd I instancji.

Autor skargi kasacyjnej zarzucił jedynie naruszenie przepisów postępowania na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez

uwzględnienie skargi i błędne przyjęcie, że przepisy te zostały naruszone w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy organ odwoławczy podjął wszelkie czynności zmierzające do zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego, mającego na celu wyjaśnienie sprawy oraz należyte i przekonywujące uzasadnienie postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w rozpoznawanej sprawie uznaje za niezasadne zarzuty wskazane w petitum skargi kasacyjnej i podziela stanowisko Sądu I instancji, iż w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przez organ art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i co w konsekwencji skutkowało koniecznością uchylenia przez Sąd I instancji zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Na wstępie zaznaczyć należy, że termin - o którym mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych - podlega przywróceniu, co wynika expressis verbis z § 5 ust. 4, który stanowi, że termin, o którym mowa w ust. 1, przywraca się na prośbę pracodawcy, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

W myśl art. 58 §1 i § 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Brak zatem którejkolwiek z tych przesłanek wyklucza przywrócenie terminu.

W rozpoznawanej sprawie było bezsporne, że występowały trzy z ww. przesłanek, tj. złożenie wniosku o przywrócenie terminu, w przewidzianym przez prawo terminie, jak również to, że wraz z nim spółka dopełniła czynności, dla której ustanowiony był przywracany termin. Sporna pozostawała natomiast kwestia uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7-8 poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r. II CKN 8/98). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 r. IV SA 1153/96, brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Przywrócenie terminu nie jest zaś możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie podkreśla się, iż przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz powinny trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej lub co najmniej w ostatnim dniu tego terminu (wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 1977/2000 niepubl.)

Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu. Zatem, aby przywrócić termin strona powinna wskazać takie okoliczności, których wystąpienie było niezależne od jej woli i uniemożliwiało jej dopełnienie czynności. Ponadto powinna wskazać okoliczności świadczące o podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.

Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, który stwierdził, że Minister Pracy i Polityki Społecznej nie zbadał obiektywnej możliwości spółki do sporządzenia i wysłania wniosku w formie papierowej o dofinansowanie wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za grudzień 2011 r. w wymaganym prawem terminie, co stanowiłoby podstawę do dokonania prawidłowej oceny w zakresie uprawdopodobnienia przez skarżącą braku winy w uchybieniu terminu.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie odniósł się do argumentów spółki podniesionych w zażaleniu, a dotyczących braku możliwości zachowania terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych – poprzez złożenie tego wniosku w formie papierowej, stosownie do art. 25c ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej. Organ orzekający nie wyjaśnił w ogóle - w kontekście stanowiska spółki, wskazującej na niemałą ilość zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych (88 osób) - dlaczego jego zdaniem spółka miała możliwość sporządzenia wniosku w formie papierowej zwłaszcza, że awaria komputera, która była zdarzeniem nieprzewidywalnym i nagłym, bowiem nastąpiła 2 dni przed upływem terminu wymaganego dla wysłania wniosku o dofinansowanie.

Ponadto, organ nie ustosunkował się do okoliczności podnoszonych przez stronę, iż nie miała ona możliwości, by sporządzić kopię zapasową danych niezbędnych do sporządzenia wniosku, bowiem z uwagi na dużą liczbę pracowników oraz zmianowy charakter pracy, wszystkie dane wprowadzane były na bieżąco do systemu. Odnosiło się to zarówno do danych systemu kadrowego, jak i niezbędnej dokumentacji przesyłanej za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji do PFRON. Z uwagi na dużą ilość zatrudnionych pracowników, wprowadzenie do systemu wszelkich danych niezbędnych dla ustalenia poszczególnych świadczeń pracowniczych wymaga znacznego zaangażowania czasowego. Stąd też prowadzenie tych ewidencji w formie papierowej było bardzo utrudnione, a fizycznie wręcz niemożliwe. Organ nie wziął również pod uwagę, że spółka posiada tylko jedną licencję na oprogramowanie systemowe, tzn.: kadry, handel i księgi handlowe, w związku z czym strona nie ma możliwości stworzenia kopii zapasowych kluczy i certyfikatów do systemu SODiR. Poza tym, organ nie przeanalizował - przy ocenie winy spółki w uchybieniu terminu - argumentów z zażalenia, że strona do stycznia 2012 r. zawsze wysyłała wniosek Wn – D w terminie określonym przepisem prawa, co może potwierdzać, ze przekroczenie terminu wynikało z przyczyn od niej niezależnych.

Zatem Sąd I instancji dokonał prawidłowej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 maja 2012 r., co skutkuje uznaniem zarzutów podniesionych w petitum skargi kasacyjnej za niezasadne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.

Orzeczenie o kosztach znajduje swoje podstawy w treści art. 204 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy.