Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 768/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 apr. 1 pkt 4, art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk WSA Joanna Zdrzałka Protokolant st. sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 14 maja 2009 r. sprawy ze skargi R.J. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (...) z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego dotyczącego zmiany przebiegu granic działek pomiędzy obrębami geodezyjnymi -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z 31.05.2007 r. sygn. II SA/Rz 1019/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej w skrócie: WSA) w Rzeszowie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK) z [...].09.2005 r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego w J. z [...].06.2005 r. nr [...] wydane w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym sprawy zmiany przebiegu granic między działkami. W uzasadnieniu tego wyroku podano, iż źródłową decyzją z [...].10.2002 r. nr [...] objętą żądaniem wznowienia Starosta J. orzekł o zmianie przebiegu granic pomiędzy obrębem L. D., a D. na odcinku obejmującym działki nr 645/2 i 643/2 położone w obrębie L. D.. Podanie o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją wniósł w dn. [...].03.2004 r. R. J. wywodząc, iż powinien być stroną postępowania, w którym ją wydano, zaś o decyzji dowiedzieć się miał kilka dni przed złożeniem podania o wznowienie, podczas przeglądania księgi wieczystej KW nr [...]. W podaniu naprowadzał, iż z jego wniosku toczy się od 2001 r. postępowanie administracyjne dotyczące zmiany konfiguracji działki nr 22 stanowiącej jego własność, z sąsiadującymi działkami o nr 252/1 i 252/2 (uprzednio oznaczonych jako działki nr 643/2 i 645/2), należących do K. i E. K. oraz A. B. Postanowieniem z 6.09.2004 r. Starosta J. wznowił postępowanie, a następnie decyzją z [...].06.2002 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z [...].10.2002 r. w motywach podnosząc, iż zmiany granicy administracyjnej między obrębami nie doprowadziła do zmiany konfiguracji działki własnej R. J. o nr 22. Decyzję organu I instancji uchylił WINGiK decyzją z [...].09.2005 r. jednocześnie umorzył postępowanie organu I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia podniósł, iż w 2002 r. Starosta J. rozpoznając wniosek R. J. decyzją z [...].07.2002 r. nr [...] odmówił dokonania zmian w operacie ewidencyjnym wsi D. w zakresie przebiegu granicy między działką nr 22 a działkami nr 252/1 i 252/2. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją WINGiK z [...].09.2002 r. nr [...], którą następnie R. J. zaskarżył do sądu administracyjnego, a WSA w Rzeszowie wyrokiem z 2.11.2004 r. SA/Rz 2187/02 skargę oddalił. Organ odwoławczy uwypuklił, iż udzielając odpowiedzi na skargę w powyższej sprawie sądowoadministracyjnej podał w niej fakt wydania decyzji z [...].10.2002 r. przez Starostę J. Odpowiedź na skargę doręczono R. J. w dn. 22.01.2003 r., zatem od tego dnia biegł termin do złożenia podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu I instancji z 30.10.2002 r. W ocenie WINGiK złożenie podania o wznowienie w dn. 24.03.2004 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, a to z kolei implikować miało treść decyzji odwoławczej w przedmiotowej sprawie. Na decyzję WINGiK z [...].09.2005 r. skargę wniósł R. J. WSA w Rzeszowie opisanym na wstępie wyrokiem II SA/Rz 1019/05 uwzględnił tę skargę uchylając decyzje obu instancji, podkreślając jednakowoż, iż czyni to z innych przyczyn, niż wskazane w skardze. WSA zauważył, iż w trakcie postępowania wznowieniowego nastąpiło zbycie działki nr 252/1 przez K. i E. K. na rzecz S. Ś., która winna być traktowana jako strona postępowania wznowieniowego. Nadto już po wszczęciu postępowania sądowego A. B. zbyła działkę nr 252/2 na rzecz R. i S. K. Okoliczności te sąd uwzględnił z urzędu. Uchylając obie decyzje WSA w Rzeszowie zalecił, aby sprawdzić status S. Ś. oraz R. i S. K. jako stron postępowania, zbadać czy podanie o wznowienie zostało wniesione w terminie miesiąca od dnia, kiedy R. J. dowiedział się o źródłowej decyzji, w tym celu przeprowadzić dowód z akt WINGiK, w szczególności z odpowiedzi na skargę z 17.01.2003 r. udzieloną w sprawie dotyczącej decyzji tego organu z [...].09.2002 r., umożliwiając wypowiedzenie się przez stronę w tej kwestii. WSA wskazał ponadto, iż w zależności od wyniku powyższych ustaleń co od zachowania terminu i istnienia interesu prawnego organ przystąpi do badania przesłanek wznowienia, albo umorzy postępowanie administracyjne, zaś wydany akt administracyjny poprawnie uzasadni.

Prowadząc ponownie postępowanie Starosta J. doręczył postanowienie o wznowieniu postępowania z 6.09.2004 r. S. Ś. oraz R. i S. K., a następnie decyzją z [...].12.2007 r. umorzył postępowanie w sprawie przebiegu granic pomiędzy obrębem L. D. a D. na odcinku obejmującym działki nr 645/2 i 643/2 położonych w obrębie L. D. zakończone prawomocną decyzją Starosty J. z [...].10.2002 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. J., w wyniku jego rozpatrzenia WINGiK decyzją z [...].02.2008 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości, a sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Przyczyną wzruszenia decyzji organu I instancji było brak uwzględnienia przez starostę zaleceń wskazanych w motywach wyroku WSA w Rzeszowie II SA/Rz 1019/05, dotyczących statusu S. Ś. oraz zachowania przez R. J. terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, a także wadliwe sformułowanie treści rozstrzygnięcia.

Prowadząc ponownie postępowanie Starosta J. uzupełnił postępowanie o kopię aktu notarialnego z 23.12.2004 r., na mocy którego S. Ś. uzyskała m.in. tytuł własności do działek, należących uprzednio do K. i E. K., położonych w L. D. oraz w D., udzielono także R. J. wglądu w akta sprawy oraz umożliwiono złożenia oświadczenia w sprawie. Starosta J. decyzją z [...].06.2008 r. nr [...] z powołaniem się na art. 105 § 1 w zw. z art. 148 § 1 i 2 ustawy z 14.06.1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), art. 7d pkt 1 ustawy z 17.05.1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. nr 240 z 2005 r., poz. 2027 ze zm., zwana dalej Upgik), oraz § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454) orzekł o umorzeniu postępowania wznowionego wydanym przez ten organ postanowieniem z 6.09.2006 r. dotyczącego zmiany przebiegu granicy pomiędzy obrębem L. D., a obrębem D. na odcinku obejmującym działki nr ewid. 645/2 i 643/2 położone na terenie obrębu L. D. rozstrzygniętego decyzją Starosty J. z [...].10.2002 r. nr [...]. Uzasadniając wydaną decyzję organ dokonał obszernej rekapitulacji stanu faktycznego sprawy. Następnie stwierdził, iż S. Ś. była stroną postępowania wznowieniowego. Starosta przytoczył treść odpowiedzi na skargę udzieloną przez WINGiK R. J., a doręczoną stronie w dn. 22.01.2003 r. Z treści tego pisma wynika, iż zawarto w nim informację o wydanej w dn. [...].10.2002 r. przez Starostę J. decyzji w przedmiocie zmiany granic i powierzchni działek nr 645 i 643. W ocenie organu w dacie doręczenia powyższej odpowiedzi na skargę R. J. powziął wiadomość o decyzji ostatecznej, wobec której następnie zażądał wznowienia postępowania. W ocenie organu podanie o wznowienie zostało wniesione z uchybieniem terminu, podając zarazem, iż nie uwzględnił w tej kwestii stanowiska strony.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. J. wnosząc o jej uchylenie, jako zarzuty podając naruszenie przepisów procesowych, a to: art. 2, art. 26 w zw. z art. 26 § 1 oraz art. 77, art. 78 § 1 i art. 85 (prawdopodobnie k.p.a.), art. 222 "KC", ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego. Odwołujący się zarzuca bezprawne działania organowi I instancji polegające na dokonywaniu podziałów działek z pominięciem jego interesu. Kwestionuje pogląd o tym, kiedy dowiedział się o decyzji starosty z 30.10.2002 r., podtrzymując, iż o decyzji powyższej dowiedział się dopiero po zapoznaniu się z treścią księgi wieczystej KW [...], zatem dopiero od tej daty może biec termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Zarzuca, iż o przedmiotowej decyzji nie mógł dowiedzieć się z treści odpowiedzi na skargę udzielonej mu przez WINGiK, albowiem informacja tam zawarta była uczyniona w sposób nieczytelny, nadto strona nie mogła domyślać się, iż wprowadzone zmiany dotyczyły gruntów wsi D.

WINGiK decyzją z [...].09.2008 r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji z [...].06.2008 r., powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 Upgik. W uzasadnieniu tej decyzji przytoczono stan faktyczny sprawy. Organ odwoławczy podzielił stanowisko prezentowane przez starostę, iż wniosek odwołującego się w przedmiocie żądania wznowienia postępowania został złożony z uchybieniem terminu. O decyzji ostatecznej Starosty J. z [...].10.2002 r. strona dowiedziała się w dn. 22.01.2003 r. Przedmiotowa decyzja w żaden sposób nie dotyczy działki nr 22 stanowiącej własność odwołującego się. Sprawa granic tej działki oraz działek sąsiadujących, a to nr 252/1 i 252/2 została zakończona prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z 2.11.2004 r. SA/Rz 2187/02 oddalającym skargę R. J. na decyzje organów geodezyjnych. Organ odwoławczy podał ponadto, iż stosując się do wytycznych zawartych w wyroku WSA w Rzeszowie wystąpił do R. J. o wykazanie interesu prawnego w sprawie, w jego ocenie udzielone przez stronę oświadczenie w tym zakresie nie wykazuje takiego statusu w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Skargę na powyższą decyzję wniósł R. J. domagający się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący zarzuca naruszenie art. 145 § 1 pkt 4, art. 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7 i 77 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż o ostatecznej decyzji objętej żądaniem wznowienia dowiedział się z odpowiedzi na skargę datowanej na 17.01.2003 r. R. J. podtrzymał prezentowane w toku postępowania stanowisko, iż o decyzji starosty dowiedział się w trakcie przeglądania księgi wieczystej KW nr [...]. zarzucił ponadto naruszenie art. 28 w zw. z art. 157 § 3 k.p.a. w aspekcie odmowy przyznania mu statusu strony w postępowaniu, wywodząc iż działki nr 252/1 i 252/2 stanowią jego własność, co z kolei implikuje jego interes w ich odzyskaniu i przywróceniu stanu zgodnego z prawem. Skarżący zarzucił ponadto brak uwzględnienia składanych wniosków dowodowych, kwestionując legalność działania organów geodezyjnych.

W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. W szczególności podtrzymano wywody odnoszące się do kwestii zachowania terminu do żądania wznowienia postępowania przez R. J.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 Ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem kontroli poddana jest decyzja WINGiK utrzymująca w mocy decyzję Starosty J. umarzającego postępowanie wznowieniowe, zakończone ostateczną decyzją tegoż organu z [...].10.2002 r. nr [...] dotyczącą zmiany przebiegu granicy pomiędzy obrębem L. D. a D. Zauważyć przede wszystkim należy, iż w sprawie tej zapadł prawomocny wyrok WSA w Rzeszowie z 31.05.2007 r. II SA/Rz 1019/05, przeto z mocy art. 170 Ppsa wyrok ten wiąże Sąd w niniejszym postępowaniu. Wyrokiem tym związane były orzekające w sprawie organy, albowiem z mocy art. 153 Ppsa "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia". W cyt. wyroku Sąd zalecił sprawdzenie przymiotu stron u S. Ś. oraz R. i S. K., a ponadto zbadać czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione w terminie miesiąca od dnia, kiedy strona dowiedziała się o decyzji. W tym celu Sąd zalecił przeprowadzenie dowodu z akt WINGiK, w szczególności z odpowiedzi na skargę na decyzję z [...].09.2002 r. Sąd w niniejszym składzie dochodzi do wniosku, iż wytyczne te organ I instancji dopełnił. Niespornym jest, że R. J. dowiedział się o decyzji Starosty J. w dn. 22.01.2003 r., tj. w dniu doręczenia odpowiedzi na skargę wniesioną przez niego na decyzję WINGiK z [...].09.2002 r. Wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony przez skarżącego w dn. 24.03.2004 r. zatem z uchybieniem terminu ustawowego. W myśl art. 148 § 2 k.p.a. wniosek do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, kiedy strona dowiedziała się o decyzji. Termin ten wynosi jeden miesiąc. R. J. uchybił temu terminowi. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj., gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, nie jest uzależniony od zapoznania się z treścią decyzji, ale wyłącznie od "dowiedzenia się o decyzji". Wbrew stanowisku skarżącego nie można wywodzić, iż informacja o decyzji Starosty J. z [...].10.2002 r. była nieczytelna, albowiem miała dotyczyć gruntów wsi L. D., a nie D. Z treści odpowiedzi na skargę na decyzję WINGiK z [...].09.2002 r. (k. 43-45 akt II instancji tom I) wynika jednoznacznie, że przedmiotem źródłowej decyzji Starosty J. z [...].10.2002 r. były działki nr 645 i 643, z części których powstały działki nr 252/1 i 252/2, do których rości sobie prawo skarżący. Kwestią dbałości o swoje prawa było ewentualne dociekanie przez R. J. odnośnie treści powyższej decyzji i wniesienie podania o wznowienie w terminie miesiąca od dnia, kiedy dowiedział się o decyzji Starosty J. z [...].10.2002 r. Ponieważ podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z uchybieniem terminu, a strona nie wnosiła o jego przywrócenie, zatem słusznie Starosta Jasielski umorzył postępowanie wznowieniowe, a organ odwoławczy utrzymał tę decyzję w mocy. Kierunek takiego orzekania zresztą wskazał w prawomocnym wyroku II SA/Rz 1019/05 WSA w Rzeszowie. Zarzut naruszenia prawa materialnego nie został bliżej sprecyzowany przez skarżącego, w istocie organy takiego prawa nie naruszyły, albowiem cała istotna z punktu widzenia kwestia sprowadza się wyłącznie do zagadnienia stricte procesowego. Sąd stwierdza również, iż nie doszło do naruszenia przepisów procesowych, wskazane w cyt. powyżej wyroku uzupełnienie materiału dowodowego zostało przeprowadzone właściwie i należycie udokumentowane.

Biorąc te okoliczności pod rozwagę i dochodząc do przekonania, iż skarga nie jest zasadna, Sąd ją oddalił na podstawie art. 151 Ppsa.