Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 302/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 89 ust. 3 i ust. 4 pkt 8, art. 90 ust. 1, ust. 1a i ust. 1b pkt 1, art. 91;
journal: Dz.U. 2020 poz 2094
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z .... nr ... w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej (Dyrektor) decyzją

z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. (Naczelnik) z [...] r. nr [...], nakładającej na A. S. jako osobę wchodzącą w skład organu zarządzającego spółki Q. Sp. z o.o. (Spółka), urządzającej gry hazardowe bez koncesji na ujawnionych w dniu [...] r. automatach do gier: HOT FUN nr [...], PLATINIUM S/N TA01 00222, PLATINIUM GRA LOGICZNA S/N TA01 00060 oraz PLATINIUM S/N QS03 00008, w lokalu przy ul. [...] w C., karę pieniężną w wysokości [...] zł

Organ ustalił, że w wyniku czynności procesowych ujawniono [...] r. w lokalu bez nazwy w C., ul. [...], cztery urządzenia

o nazwie: HOT FUN nr [...], PLATINIUM S/N TA01 00222, PLATINIUM GRA LOGICZNA S/N TA01 00060 oraz PLATINIUM S/N QS03 00008, stanowiące automaty służące do urządzania gier hazardowych w rozumieniu przepisów ustawy

z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (dalej “u.g.h."). W związku z powyższym postanowieniem z [...] r. wszczął postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem przepisów ustawy

z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w ww. lokalu. Po przeprowadzeniu tego postępowania Naczelnik decyzją z [...] r. nałożył na Spółkę karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł w związku z urządzaniem gry hazardowej bez koncesji na czterech automatach do gier. Strona zaskarżyła przedmiotową decyzję. Po przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym, Dyrektor decyzją

z [...] r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Spółka nie zaskarżyła przedmiotowej decyzji do sądu administracyjnego, przez co jest ona ostateczna.

W myśl art. 89 ust. 3 u.g.h. niezależnie od kary pieniężnej wymierzanej przedsiębiorcy określonej w ust. 1 pkt 1, naczelnik urzędu celno-skarbowego może wymierzyć karę pieniężną osobom pełniącym funkcje kierownicze lub wchodzącym

w skład organów zarządzających osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej urządzających gry hazardowe bez koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia. Z rejestru przedsiębiorców KRS wynika, że jedyną osobą wchodzącą w skład organu zarządzającego Spółki w chwili ujawnienia przedmiotowych niezarejestrowanych automatów do gier, tj. [...] r. był A. S., który od [...] r. pełni w niej funkcję prezesa jednoosobowego zarządu.

Dyrektor wyjaśnił, że w postępowaniu, prowadzonym na podstawie

art. 89 ust. 3 w zw. z art. 8 u.g.h., tj. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej osobie wchodzącej w skład organu zarządzającego osoby prawnej urządzającej gry hazardowe bez koncesji, strona tego postępowania nie może kwestionować ostatecznych ustaleń co do faktu urządzania gier hazardowych bez koncesji przez osobę prawną, na którą nałożono z tego tytułu pieniężną karę administracyjną. Taką możliwość jako prezes zarządu tej spółki A. S. posiadał w toku postępowania prowadzonego w sprawie nałożenia na tę spółkę kary pieniężnej na podstawie

art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. poprzez złożenie odwołania, a także po zakończeniu postępowania odwoławczego poprzez możliwość wniesienia skargi do sądu na decyzję wydaną przez organ odwoławczy. Po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy Spółka nie złożyła skargi do sądu, co oznacza, że pośrednio zgadza się z dokonanymi przez organy ustaleniami. Kara nakładana na podstawie art. 89 ust. 3 u.g.h. na osobę wchodzącą w skład organu zarządzającego osoby prawnej urządzającej gry hazardowe bez koncesji jest odrębną karą od kary nakładanej na urządzającego gry hazardowe bez koncesji na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.,

a możliwość nałożenia kary na podstawie art. 89 ust. 3 u.g.h. organ podatkowy uzyskuje dopiero wtedy, gdy kara nałożona na przedsiębiorcę na podstawie

art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. stała się ostateczna. Dopiero bowiem z chwilą uzyskania przymiotu ostateczności można twierdzić, że podmiot ten urządzał gry hazardowe bez koncesji, w tym gry na automatach, tym samym z chwilą uzyskania tego przymiotu bezspornym jest, że dane urządzenie faktycznie umożliwiało rozgrywanie gier na automatach.

Wymierzając karę administracyjną na podstawie art. 89 ust. 3 u.g.h., organ zobowiązany jest jedynie wziąć pod uwagę sytuację finansową podmiotu podlegającego karze, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia, o czym stanowi wprost art. 90 ust. 1b pkt 1 u.g.h. Mając zatem na uwadze treść

art. 89 ust. 3 i art. 90 ust. 1b pkt 1 u.g.h., nakładając na stronę administracyjną karę pieniężną na podstawie art. 89 ust. 3 ww. ustawy, organ podatkowy nie ma obowiązku ponownego udawadniania okoliczności, że ww. urządzenia ujawnione

[...] r. w lokalu w C. umożliwiają rozgrywanie gier na automatach, gdyż ta okoliczność została już ostatecznie udowodniona i stwierdzona odrębną decyzją administracyjną. Rozstrzygnięto bowiem w niej, że urządzenia te są niezarejestrowanymi automatami do gier umożliwiającymi rozgrywanie gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. i z tego powodu nałożono na Spółkę administracyjną karę pieniężną uznając ją tym samym za urządzającego gry na tych automatach bez koncesji. Decyzja, w której ustalono wyżej wskazane okoliczności (hazardowy charakter urządzeń oraz podmiot odpowiedzialny za urządzanie gier na automacie bez koncesji) jest ostateczna i podlega wykonaniu.

Zgodnie z art. 89 ust. 4 pkt 8 u.g.h. wysokość kary pieniężnej wymierzanej

w przypadkach, o których mowa w ust. 3 wynosi do 100 tys. złotych. Natomiast

w myśl art. 90 ust. 1a ww. ustawy, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 3, naczelnik bierze pod uwagę skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia. Z kolei zgodnie z art. 90 ust. 1b pkt 1 u.g.h ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. c, pkt 2 i 8 naczelnik bierze pod uwagę sytuację finansową podmiotu podlegającego karze, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia.

Ustawa nie zawiera wyraźnej dyrektywy, w oparciu o którą należy rozpatrywać to zagadnienie. W przypadku gier hazardowych urządzanych nielegalnie przy wykorzystaniu automatów podstawowym wyznacznikiem skali prowadzonej działalności powinna być liczba tych urządzeń. Liczbą zainstalowanych automatów posługuje się bowiem ustawodawca przy określaniu definicji ośrodków gier jakimi są kasyna gry i salony gier na automatach. Organ przyjął, że nielegalne urządzanie gier na automatach w ilości nie przekraczającej 2 sztuk stanowi niewielką skalę prowadzonej działalności, bowiem za salon gier może być uznany lokal wyposażony w co najmniej 3 automaty (art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c. u.g.h.). Natomiast minimalna liczba automatów w kasynie wynosi 5 sztuk i przekroczenie tej wielkości może być uznane za znaczną skalę naruszenia. W przedmiotowym lokalu ujawniono cztery nielegalne automaty do gier hazardowych. Oznacza to, że liczba ta znajduje się w drugim przedziale, tj. od 3 do 5 sztuk i z tego względu uznać ją należy za średnią skalę prowadzonej działalności.

Nie bez znaczenia dla określenia skali prowadzonej działalności jest także ilość postępowań w czasie kiedy A. S. był prezesem Spółki. Na Spółkę,

w okresie po [...] r., w skali całego kraju, z tytułu nielegalnego prowadzenia gier hazardowych, nałożono kary pieniężne na kwotę ogółem [...] zł - w tym na terenie właściwości Dyrektora karę na kwotę [...]zł. Strona jest prezesem jeszcze kilku innych spółek. W przypadku 1 z nich organy podatkowe również nałożyły kary pieniężne na łączną kwotę [...]zł.

Ponadto ustalając wysokość kary pieniężnej organ uwzględnił również czas trwania tego naruszenia. Niniejsza spółka weszła w posiadanie powierzchni przedmiotowego lokalu [...] r. Wobec powyższego czas trwania tego naruszenia to przeszło 4 miesiące — 133 dni licząc od [...] r. (data umowy podnajmu zawartej pomiędzy INVESTO Sp. z o.o., a Spółką). Uznać zatem należy, że jest on na tyle długi aby znacząco wpłynął na wysokość nakładanej kary,

tj. ustalenie jej w górnych granicach ustawowego zagrożenia. W ocenie organu czas ten byt na tyle długi (prawie 4 i pół miesiąca) aby dość duża ilość osób miała możliwość skorzystania z nielegalnych gier hazardowych rozgrywanych na tych automatach do gier, wywierających negatywne oddziaływanie na te osoby.

Jednocześnie ustalając wysokość kary pieniężnej organ uwzględnił sytuację finansową A. S.. W tym celu dokonał analizy danych dostępnych

w systemach informatycznych Krajowej Administracji Skarbowej. Deklarowany przez stronę w 2019 r. dochód po odliczeniach wynosi łącznie w skali roku [...] zł.

Z kolei składników majątkowych o dużej wartości w postaci nieruchomości oraz pojazdów strona nie posiada. Organ ustalił ponadto, że A. S. nie posiada żadnego zadłużenia oraz że pełni on funkcję prezesa zarządu w 4 spółkach prawa handlowego. Wśród spółek, którymi kieruje A. S. znajduje się Spółka, która przez dłuższy okres generowała nieopodatkowane przychody z ww. nielegalnych źródeł, tj. urządzania gier na automatach bez koncesji, tym samym organ uznał, że przychody te trafiały pośrednio również do jej prezesa i jedynego członka zarządu.

Organ oceniając wyżej wskazane przesłanki do ustalenia wysokości administracyjnej kary pieniężnej, tj. średnią skalę prowadzonej działalności, stosunkowo długi czas trwania naruszenia oraz opisaną wyżej sytuację finansową A. S. nałożył na stronę karę pieniężną w tzw. średniej granicy ustawowego zagrożenia, tj. w wysokości [...] zł.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor wskazał m.in., że skarżona decyzja nie rozstrzyga co do istoty o tym, czy zatrzymane [...] r.

w lokalu w C. urządzenia mają charakter hazardowy, czy też nie, to bowiem zostało już poczynione w odrębnym postępowaniu, zakończonym decyzją

z [...] r. nakładającą karę pieniężną na Spółkę jako urządzającego gry hazardowe bez koncesji na tych urządzeniach. Decyzja ta jak już wyżej wskazano jest ostateczna i podlega wykonaniu, a zatem w sposób ostateczny rozstrzygnęła, co do istoty o tym, że urządzenia HOT FUN nr [...], PLATINIUM S/N TA01 00222, PLATINIUM GRA LOGICZNA S/N TA01 00060 oraz PLATINIUM S/N QS03 00008 są niezarejestrowanymi automatami do gier oraz że Spółka, której strona jest prezesem zarządu, urządzała na nich nielegalne gry hazardowe. Decyzja rozstrzygająca co do istoty o tym, że Spółka została nałożona kara pieniężna za urządzanie gier hazardowych bez koncesji na czterech przedmiotowych automatach (na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.), w której orzeczono również co do charakteru tych automatów, stanowi dokument urzędowy, a ten z kolei posiada zwiększoną moc dowodową poprzez korzystanie z dwóch domniemań, a mianowicie prawdziwości (autentyczności) oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych (wiarygodności).

Na powyższą decyzję A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji

i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Skarżący zarzucił nieprawidłowe utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, bez należytego rozważenia i odniesienia się do zarzutów odwołania, wskutek potraktowania decyzji wymierzonej na mocy art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. wobec Spółki jako dokumentu urzędowego o charakterze swoistego prejudykatu, wykluczającego w istocie postępowanie dowodowe, co do charakteru gier urządzanych w lokalu

w C., w zakresie odnoszącym się do A. S. jako prezesa zarządu, sprowadzając w zasadzie, z obrazą art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 194 Ordynacji podatkowej oraz art. 89 ust. 3 u.g.h., wymierzenie kary pieniężnej osobie pełniącej funkcję kierowniczą w spółce prawa handlowego do powielenia treści decyzji dotyczącej takiej osoby prawnej, przy wyłącznym rozważeniu wysokości samej kary, co na gruncie zarówno Ordynacji podatkowej jak i ustawy o grach hazardowych jest działaniem niedopuszczalnym i rażąco uproszczonym, gdyż organy obu instancji mają obowiązek w pełnym zakresie przede wszystkim ustalić odpowiedzialność jednostki, która sprawowała funkcje kierownicze osoby prawnej, co nie może sprowadzać się wyłącznie do stwierdzenia faktu wydania decyzji wobec osoby prawnej oraz powielenia treści tej decyzji.

W ocenie skarżącego organ kontrolujący decyzję w II instancji nadużył możliwości przewidzianej art. 194 Ordynacji podatkowej, rażąco zawężając zakres czynności wymaganych w sprawie dotyczącej wymierzenia kary na mocy

art. 89 ust. 3 u.g.h. Jedynym procesem przeprowadzonym przez organ według zaskarżonej decyzji było w istocie oszacowanie wartości kary pieniężnej. Pomija to zupełnie kwestię samej odpowiedzialności, która - wbrew tezie organu - nie przechodzi na osobę fizyczną zarządzającą osobą prawną niejako "automatycznie", ale wymaga indywidualnego ustalenia, nie zaś "przepisania" z treści decyzji skierowanej wobec innego jednak podmiotu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał stanowisko przedstawione

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2019.2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ), dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola ta polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.

Sądowa kontrola przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych kryteriów wykazała, że skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Materialnoprawną podstawę nałożenia na skarżącego kary pieniężnej stanowiły przepisy art. 89 ust. 3 i ust. 4 pkt 8, art. 90 ust. 1 pkt 1, ust. 1a i ust. 1b

pkt. 1 oraz art. 91 u.g.h.

Zgodnie z art. 89 ust. 3 u.g.h., niezależnie od kary pieniężnej wymierzanej przedsiębiorcy określonej w ust. 1 pkt 1, naczelnik urzędu celno-skarbowego może wymierzyć karę pieniężną osobom pełniącym funkcje kierownicze lub wchodzącym w skład organów zarządzających osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej urządzających gry hazardowe bez koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia. Przepis art. 90 ust. 1a u.g.h. przewiduje, że ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 3, naczelnik urzędu celno-skarbowego bierze pod uwagę skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia. Ponadto, w myśl art. 90 ust. 1b pkt 1 ustawy, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 4 pkt 8, naczelnik urzędu celno-skarbowego bierze pod uwagę sytuację finansową podmiotu podlegającego karze, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia.

Przepisy art. 89 ust. 3 oraz art. 90 ust. 1a i 1b pkt. 1 u.g.h. weszły w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r. na mocy ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.88). Generalnie, zmiany polegające (m.in.) na rozszerzeniu katalogu podmiotów podlegających karze pieniężnej, podyktowane były koniecznością dążenia do zminimalizowania występowania negatywnych zjawisk społecznych związanych z hazardem, w szczególności występowania zjawiska "szarej strefy" a także z koniecznością

Zastosowanie sankcji przewidzianej art. 89 ust. 3 u.g.h. zależy od zaistnienia dwóch okoliczności: po pierwsze od potwierdzonego faktu pełnienia przez stronę funkcji kierowniczej w składzie organu zarządzającego albo członkostwa w składzie organów zarządzających osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, o urządzających gry hazardowe bez koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia i po drugie pełnienia ww. funkcji w czasie gdy zarządzany przez tę osobę podmiot urządzał gry hazardowe bez koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia.

Okolicznością w sprawie niesporną, bo wynikającą z rejestru przedsiębiorców KRS jest, że jedyną osobą wchodzącą w skład organu zarządzającego Spółki w chwili ujawnienia przedmiotowych niezarejestrowanych automatów do gier, tj. [...] r. był A. S., który od [...] r. pełni w niej funkcję prezesa jednoosobowego zarządu. Okoliczności tej skarżący nie kwestionował w toku postępowania ani w skardze.

Co do drugiej okoliczności, to należy podzielić ustalenia Dyrektora o nałożeniu na Spółkę przez Naczelnika decyzją z [...] r. kary pieniężnej w łącznej wysokości [...] zł w związku z urządzaniem gry hazardowej bez koncesji na czterech automatach do gier. Dyrektor decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Spółka nie zaskarżyła przedmiotowej decyzji do sądu administracyjnego, przez co jest ona ostateczna. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły okoliczności stwierdzone w wyniku czynności procesowych przeprowadzonych [...] r. w lokalu bez nazwy w C., ul. [...]. Wówczas to ujawniono cztery urządzenia o nazwie: HOT FUN nr [...], PLATINIUM S/N TA01 00222, PLATINIUM GRA LOGICZNA S/N TA01 00060 oraz PLATINIUM S/N QS03 00008, stanowiące automaty służące do urządzania gier hazardowych w rozumieniu u.g.h. Organ pierwszej instancji włączył do akt tego postępowania potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji Naczelnika z [...] r. o nałożeniu na Spółkę kary pieniężnej. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że dowody w postaci eksperymentu procesowego polegającego na odtworzeniu przebiegu gry na przedmiotowych automatach, również opinia biegłego i protokoły świadków, dowodzą jednoznacznie, że gry zainstalowane na ujawnionych urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h.

Okoliczności będące podstawą wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej na Spółkę stanowiły zasadniczą podstawę faktyczną wymierzenia skarżącemu kary.

Nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi zmierzające do podważenia ustaleń faktycznych w zakresie zaistnienia przesłanek z art. 89 ust. 3 u.g.h. dokonanych w niniejszym postępowaniu, a także pośrednio w zakończonym ostateczną decyzją o nałożeniu kary na Spółkę. Są to w szczególności zarzuty wskazujące na działania organu jako niedopuszczalne i rażąco uproszczone, gdyż organy obu instancji mają obowiązek w pełnym zakresie przede wszystkim ustalić odpowiedzialność jednostki, która sprawowała funkcje kierownicze osoby prawnej, co nie może sprowadzać się wyłącznie do stwierdzenia faktu wydania decyzji wobec osoby prawnej oraz powielenia treści tej decyzji.

Należy przyjąć, że wydanie przez Naczelnika decyzji z [...] r. nakładającej Spółce kary pieniężnej w związku z urządzaniem gry hazardowej bez koncesji na czterech automatach do gier, skutkuje bezprzedmiotowością formułowanych zarzutów w odniesieniu do zaistnienia drugiej przesłanki z art. 89

ust. 3 u.g.h. Wykorzystanie w sprawie jako dowodu tej decyzji oraz posłużenie się ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę jej wydania, nie można uznać jako niedopuszczalne i rażąco uproszczone działania organu. Bez wyeliminowania z obrotu prawnego ww. decyzji nie można uznać, że w sprawie brak jest ustaleń w zakresie odpowiedzialności skarżącego, który w badanym okresie sprawował funkcję kierowniczą osoby prawnej. Pominięcie treści decyzji Naczelnika z [...] przy ocenie zaistnienia przesłanek z art. 89 ust. 3 u.g.h. naruszałoby także przepis art. 212 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem: Organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Decyzje, o których mowa w art. 67d, wiążą organ podatkowy od chwili ich wydania.

Okoliczności z art. 89 ust. 3 u.g.h. zostały zatem ustalone w sposób wystarczający i prawidłowy.

Sąd nie stwierdza aby organy dopuściły się nieprawidłowości w zakresie zastosowania i wykładni przepisów art. 90 ust. 1a i ust. 1b pkt. 1 u.g.h., zawierających wytyczne co do ustalania wysokości wymierzanej kary pieniężnej. Przepisy te nakazują przy ustalaniu wysokości kary brać pod uwagę czas trwania naruszenia a także skalę prowadzonej działalności. Skala ta może oczywiście wynikać także z nasilenia niedozwolonych działań w konkretnych przedziałach czasowych. Zaskarżona decyzja zawiera szczegółowe rozważania dotyczące wysokości wymierzonej skarżącemu kary pieniężnej w kontekście regulacji wynikającej z art. 90 ust. 1a i ust. 1b pkt. 1 u.g.h. Oznacza to, że organ treść tych przepisów nie pominął. Organ przedstawił argumenty pozwalające na zindywidualizowanie kary przez wymierzenie jej w wysokości uwzględniającej skalę prowadzonej działalności, czas trwania naruszenia oraz sytuację finansową skarżącego. W ocenie Sądu, przekonywujące i mające oparcie w stanie faktycznym sprawy oraz dyrektywach wynikających z art. 90 ust. 1a i ust. 1b pkt. 1 u.g.h., jest nałożenie na skarżącego karę pieniężną w tzw. średniej granicy ustawowego zagrożenia, tj. w wysokości [...] zł. Nie bez znaczenia na orzeczony wymiar kary pieniężnej miały akcentowane w zaskarżonej decyzji okoliczności takiej jak to, że: liczba ujawnionych automatów tj. od 3 do 5 sztuk znajduje się w drugim przedziale

i z tego względu uznać ją należy za średnią skalę prowadzonej działalności; w okresie po [...] r. w skali całego kraju, z tytułu nielegalnego prowadzenia gier hazardowych, nałożono kary pieniężne na kwotę ogółem [...] zł - w tym na terenie właściwości Dyrektora karę na kwotę [...]zł.; skarżący jest prezesem jeszcze kilku innych spółek i w przypadku jednej z nich organy podatkowe również nałożyły kary pieniężne na łączną kwotę [...]zł.; czas trwania tego naruszenia to przeszło 4 miesiące — 133 dni licząc od [...] r. (data umowy podnajmu zawartej pomiędzy I. Sp. z o.o., a Spółką), na tyle długi aby dość duża ilość osób miała możliwość skorzystania z nielegalnych gier hazardowych rozgrywanych na tych automatach do gier, wywierających negatywne oddziaływanie na te osoby. Organ ustalił w sposób wyczerpujący również sytuację finansową skarżącego, o czym świadczą następujące okoliczności: deklarowany przez stronę w 2019 r. dochód po odliczeniach wynosi łącznie w skali roku [...] zł., skarżący nie posiada jednak żadnego zadłużenia oraz pełni on funkcję prezesa zarządu w czterech spółkach prawa handlowego; Spółka generowała nieopodatkowane przychody z ww. nielegalnych źródeł, tj. urządzania gier na automatach bez koncesji, które trafiały pośrednio również do jej prezesa i jedynego członka zarządu. Powyższych okoliczności skarżący nie kwestionował w skardze, jak również nie podnosił zarzutów co do sposobu ich dowodzenia.

Jak wynika z powyższego, zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia prawa materialnego tj. art. 89 ust. 3 w związku z art. 90 ust. 1a

i ust. 1b pkt. 1 u.g.h., oraz bez naruszenia przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to wobec poczynienia w sprawie koniecznych ustaleń w zakresie odpowiedzialności skarżącego oraz wysokości wymierzonej kary pieniężnej.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji.