Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 216/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...]z dnia [...] października 2005 r., działając na podstawie art. 97 § 2 kpa, podjął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przez S.S. parkingu wzdłuż posesji przy ul. Z. w J. w granicach pasa drogi krajowej nr [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, iż przyczyną zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 kpa, postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r., było wniesienie przez S. S. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na kasacyjne rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. uchylające postanowienie wydane w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Wobec faktu, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. S., ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania.

Zażalenie nazwane odwołaniem" od powyższego postanowienia wniósł S. S., podnosząc argumenty dotyczące samego postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. znak: [...], na podstawie art. 134, stwierdził niedopuszczalność zażalenia.

Zdaniem organu odwoławczego przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, a rozpatrzenie takie zażalenia obarczone byłoby wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

W ocenie organu zaskarżone postanowienie, zgodnie z art. 142 kpa, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł S. S., podnosząc, iż pomimo wielu skarg obywateli Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie wykonała remontu chodnika przy ul. Z. w J.. Skarżący podnosi, iż remont ten na własnej działce wykonał nakładem własnych kosztów i sił bez pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącego wyremontowany chodnik nie jest parkingiem, jak kwalifikują go organy nadzoru budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu z przyczyn, które Sąd winien brać pod uwagę z urzędu, pomimo, iż zarzuty skargi w żadnym stopniu nie odnoszą się do zaskarżonego aktu.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 134 kpa w związku z art. 101 § 3 kpa, mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 101 § 3 kpa, który określa zakres prawa zażalenia na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania, stronom przysługuje zażalenie na każde z postanowień możliwych do wydania w przedmiocie zawieszenia postępowania.

Tak więc zażalenie służy stronom na postanowienie:

– zawieszeniu postępowania;

– odmowie zawieszenia postępowania;

– podjęciu zawieszonego postępowania

– odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Każde z tych rozstrzygnięć musi zapaść w formie postanowienia, ustawodawca zaś nie ograniczył prawa wniesienia zażalenia tylko co do niektórych rodzajów postanowień w sprawie zawieszenia postępowania (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2000 r., OPS 4/00, ONSA 2000/4/137, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1962/04).

Także w doktrynie przeważa pogląd o dopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania (w szczególności B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Warszawa 1996, s. 432-433, J. Zimmermann: Ordynacja podatkowa – Postępowanie podatkowe, Toruń 1998 r., s. 196).

Z tych względów zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). rozstrzygnięcie w pkt II wyroku oparto na brzmieniu art. 152 cytowanej wyżej ustawy.