Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1672/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 240 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2012 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia po wznowieniu decyzji ostatecznej w zakresie podatku od nieruchomości na 2005 r. oraz ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2005 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz P. P. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta W. decyzją z [...] grudnia 2010 r., na podstawie art. 207, art. 245 § 1 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60 ze zm.) dalej: “Ordynacja podatkowa" oraz art. 1c, art. 2, art. 2, art. 4, art. 5 i art. 6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2010 nr 95 poz. 613 ze zm.) dalej: “u.p.o.l." oraz Uchwały Rady Miasta W. z 25 listopada 2004 r. Nr XLII/961/2004 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na rok 2005 (Dz.Urz.Woj.Mazow. nr 302, poz. 8492), uchylił w całości decyzję ostateczną Prezydenta Miasta W. z [...] lutego 2005 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2005 r. wobec stwierdzenia przesłanek, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, t.j. ujawnienia istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych nieznanych organowi, a istniejących w dniu wydania ww. decyzji oraz ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2005 r. za nieruchomość położoną w W. przy ul. R. [...] w kwocie 11.151,00 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, że w dniu [...] lutego 2005 r. Prezydent Miasta W. wydał decyzję, w której ustalił wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2005 r. za nieruchomość przy ul. R. [...] w W. w kwocie 2.947,40 zł za następujące przedmioty opodatkowania: grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 1.264,00 m2; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o wysokości w świetle powyżej 2,2 0 m o powierzchni 3,00 m2; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o wysokości w świetle powyżej 2,20 m o powierzchni 122,00 m2.

Wnioskiem z [...] listopada 2009 r. P.P. (dalej; “Skarżący") wystąpił o zmianę decyzji podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości. Wniosek umotywował tym, iż w dotychczasowej deklaracji zgłosił błędnie jako przedmioty opodatkowania budynki podając jako podstawę opodatkowania powierzchnię użytkową, natomiast powinien podać wartość, ponieważ na przedmiotowej nieruchomości wybudowane są wiaty, które nie są budynkami. Do wniosku załączył korektę informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, w której zgłosił do opodatkowania: grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 1.264,00 m2; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o wysokości w świetle powyżej 2,20 m o powierzchni 3,00 m2; budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości 148.871,32 zł. W toku prowadzonego postępowania podatnik złożył ewidencję środków trwałych - amortyzacja księgowa na rok 2008, z której wynika, iż na przedmiotowej nieruchomości znajdują się następujące budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej: ogrodzenie o wartości początkowej 58.177,95 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] stycznia 2002 r. i z datą pełnego umorzenia w lipcu 2024 r.; plac myjni o wartości początkowej 308.731,76 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] stycznia 2002 r. i z datą pełnego umorzenia w listopadzie 2020 r.; wiata stalowa o wartości początkowej 74.435,66 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] grudnia 2001 r. z datą pełnego umorzenia w kwietniu 2010 r.; wiata stalowa o wartości początkowej 74.435,66 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] grudnia 2001 r. i z datą pełnego umorzenia kwiecień 2010 r.

Postanowieniem z [...] marca 2010 r. Prezydent Miasta W., działając na podstawie art. 243 § 1 i § 2 i art. 244 § 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, wznowił postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2005 r.

Prowadzone w sprawie postępowanie podatkowe organ pierwszej instancji zakończył wydaniem w dniu [...] grudnia 2010 r. decyzji uchylającej w cełości decyzję ostateczną Prezydenta m. W. z [...] lutego 2005 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości nz 2005 r. oraz ustalił wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2005 r.

Organ wskazał, że w niniejszej sprawie sprawie zaistniały przesłanki o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej ponieważ wskazane okoliczności są istotne dla sprawy i nie były organowi znane w dniu wydania decyzji.

Skarżący od powyższej decyzji złożył odwołanie w którym zarzucił organowi:

- błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że Skarżący w latach 2005-2009 nie wykazywał wszystkich przedmiotów do opodatkowania podatkiem od nieruchomości;

- błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że organ podatkowy nie miał wiedzy o zakresie przedmiotowym inwestycji zlokalizowanej na nieruchomości położonej przy ul. R. [...] w W.;

- błędną wykładnię art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie wyszły na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktyczne lub nowe dowody nieznane organowi, który wydał decyzję, umorzenie postępowania zagraża interesowi publicznemu, w sytuacji, gdy dowody te były znane organowi podatkowemu z innych postępowań administracyjnych oraz umów cywilnoprawnych;

- naruszenie art. 123 w związku z art. 178 Ordynacji podatkowej poprzez uniemożliwienie podatnikowi w trakcie postępowania zapoznania się z całością akt sprawy, wykonania kserokopii z akt sprawy.

Wskazał ze organ podatkowy nie może obciążać podatnika brakiem ładu w dokumentacji i brakiem przepływu informacji i dokumentacji pomiędzy jednostkami organizacyjnymi w ramach samego organu. Podatnik działający w zaufaniu do organów składając informację do tego organu w jednym wydziale jest przekonany, że czy to organ podatkowy, organ administracyjny, czy strona czynności cywilnoprawnch ma pełną wiedzę na temat składanych temu podmiotowi oświadczeń woli i wiedzy.

Ponadto w ocenie podatnika doszło do przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego za rok 2005. Zdaniem strony w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania, gdyż okoliczności faktyczne związane ze sposobem zabudowy gruntu znajdującego się w jego posiadaniu znane były organowi podatkowemu, do którego kierowana był decyzja zatwierdzająca projekt zabudowy i wydająca pozwolenie na budowę oraz decyzja zezwalająca na użytkowanie, obiektu budowlanego; wiaty nie stanowią budowli dla celów podatku od nieruchomości, gdyż stanowią elementy konstrukcyjne połączone z fundamentami jako trwale połączone z gruntem; w sposób nieprawidłowy określono wartość budowli jako podstawy opodatkowania, gdyż w niniejszej sprawie podstawa ta mogłaby być ewentualnie określona w wysokości wartości rynkowej w oparciu o opinię biegłego; utwardzony plac stanowi drogę dojazdową do myjni, a więc jako droga wewnętrzna w roku 2005 korzystał ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l.

Dodatkowo Skarżacy wniósł o dopuszczenie dowodu z oględzin nieruchomości, dopuszczenie dowodu z wysłuchania strony postępowania, dopuszczenie dowodów z dokumentów (w postaci umowy dzierżawy z [...] czerwca 1994 r., projektu budowlanego realizacji inwestycji w postaci budowy bezobsługowej myjni samochodowej, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę ww. myjni, pisemnej zgody Gminy na realizację inwestycji, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji)

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] marca 2011 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu powołując sie na treść art. 6 i art. 1 ust. 1 u.p.o.l. oraz art. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 Nr 156 poz. 1118 ze zm.) dalej “u.p.b." wskazał, że w sytuacji gdy przedmiot opodatkowania jest obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, a nie jest budynkiem w rozumieniu art. 1a pkt 1 u.p.o.l., to na podstawie definicji budowli wynikającej z zapisu art. 1 a pkt 2 u.p.o.l. jest budowlą. Każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury jest budowlą w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Klasyfikacja ta rzutuje bezpośrednio na zasady opodatkowania. Jeżeli bowiem obiekt budowlany związany jest z prowadzeniem działalności gospodarczej, to będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości tak jak budowle.

Z materiału dowodowego wynika, iż na nieruchomości położonej w W. przy ul. R. [...] znajdują się budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej tj.: ogrodzenie o wartości początkowej 58.177,95 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] stycznia 2002 r. i z datą pełnego umorzenia w lipcu 2024 r.; plac myjni o wartości początkowej 308.731,76 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] stycznia 2002 r. i z datą pełnego umorzenia w listopadzie 2020 r.; wiata stalowa o wartości początkowej 74.435,66 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] grudnia 2001 r. i z datą pełnego umorzenia w kwietniu 2010 r.; wiata stalowa o wartości początkowej 74.435,66 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] grudnia 2001 r. i z datą pełnego umorzenia kwiecień 2010 r., co oznacza, że podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg stawki właściwej dla budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W toku prowadzonego postępowania podatkowego podana została przez Skarżącego wartość rynkowa budowli związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej poprzez przedłożenie wskazanej powyżej ewidencji środków trwałych - amortyzacja księgowa na rok 2008, na nieruchomości położonej w W. przy ul. R. [...] na łączną kwotę 515.798,03 zł i ta kwota przyjęta został do ustalenia podatku od nieruchomości.

Organ odwoławczy wskazał, że organ podatkowy pierwszej instancji ustalił na rok 2005 podatek od nieruchomości położonej w W. przy ul. R. [...] zgodnie z posiadanymi danymi w dacie wydania decyzji z [...] lutego 2005 r. w kwocie 2.947,40 zł za: grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 1264,00 m ; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 3,00 m2; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 122,00 m2.

Pismem z [...] listopada 2009 r. Skarżący wystąpił o zmianę decyzji podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za przedmiotową nieruchomość od 2002 r. Do pisma załączył korektę informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, w której zgłosił do opodatkowania: grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 1.264,00 m2; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o wysokości pow. 2,20 m o powierzchni 3,00 m ; budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości 148.871,32 zł. Z akt sprawy wynika również, że w toku prowadzonego postępowania podatnik złożył do organu podatkowego ewidencję środków trwałych - amortyzacja księgowa na rok 2008 wg której na ww. nieruchomości znajdują się budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości 515.798,03 zł.

Powołując się na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 czerwca 2003 r. sygn. akt III SA 1108/03 organ wskazał, że zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej przesłanką wznowienia postępowania jest m.in. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nie znanych organowi, który wydał decyzję. Ocena istotności nowych okoliczności lub dowodów została przez ustawodawcę pozostawiona decyzji organów podatkowych rozstrzygających w danej sprawie.

Na powyższą decyzję Skarżacy złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszsawie w której wniósł jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarzonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 187 w zw. z art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie składanych przez stronę postępowania wniosków dowodowych zmierzających do wyjaśnienia istoty sprawy, w szczególności w zakresie okoliczności, czy organ podatkowy przed wydaniem decyzji z [...] lutego 2005 r. miał wystarczająca wiedzę do prawidłowego naliczenia podatku od nieruchomości za 2005r. i czy okoliczności ujawnione w dokumentach przedstawionych przez sama stronę w 2010 r. były w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nowe lub wynikały z nich nowe, nieznane okoliczności

art. 188 w zw. z art. 191 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia wartości tynkowej budynków i budowli posadowionych na nieruchomości położonej w W. przy ul. R. ;

naruszenie treści art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej przez nie odniesienie się w uzasadnieniu decyzji do wniosków dowodowych wskazanych przez podatnika, argumentów przez niego wskazywanych, a także oceny dowodów i oceny twierdzeń strony, pozbawiając w ten sposób sąd administracyjny i podatnika możliwości kontroli legalności wydanej decyzji, w szczególności poprzez:

brak oceny wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę w odwołaniu z dnia [...] stycznia 2011 r.;

brak oceny zgłoszonego przez stronę zarzutu przedawnienia obowiązku podatkowego w oparciu o art. 68 ustawy z dnia 29 Ordynacji podatkowej, zawartego w piśmie podatnika z [...] marca 2011 r.;

nieustosunkowanie się do faktu wskazywanego przez odwołującego nie połączenia konstrukcji wiat posadowionych na nieruchomości z gruntem oraz wpływu tego faktu na właściwą wykładnię przepisów podatkowych;

nieustosunkowanie się do wskazywanej przez odwołującego okoliczności przeznaczenia utwardzenia terenu na przedmiotowej nieruchomości i jego odpowiedniego zakwalifikowania prawnego jako droga wewnętrzna przy zastosowaniu przepisów art. 2 ust. 3 u.p.o.l.;

błędną wykładnię art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że fakty które były znane organowi podatkowemu na podstawie dokumentów z innych postępowaniach prowadzonych przed tym organem, a nie ujawnione w postępowaniu zakończonych wydaniem decyzji z [...] lutego 2005r. stanowią nowe dowody i wynikają z nich nowe, nieznane wcześniej okoliczności w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu prawa;

naruszenie treści art. 68 § 1 w zw. z art. 245 § 3 pkt b Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że po upływie okresu 3 lat licząc od końca roku kalendarzowego od daty powstania obowiązku podatkowego zobowiązanie podatkowe należy uznać za istniejące;

błędną wykładnię przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zw. z przepisami Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że obiekt - wiata, niepołączona na trwałe z gruntem stanowi przedmiot stanowiący podstawę do opodatkowania;

7. błędną wykładnię art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. (w brzmieniu przed 1 stycznia 2007r.) poprzez przyjęcie, że utwardzona droga nie stanowi drogi dojazdowej do myjni a więc jako droga wewnętrzna w roku 2005 nie korzystała ze zwolnienia od podatku od nieruchomości;

dodatkowo zaś,

błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że Skarżący w latach 2005-2009 nie wykazywał wszystkich przedmiotów do opodatkowania podatkiem od nieruchomości;

błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie poprzez przyjęcie, że organ podatkowy nie miał wiedzy o zakresie przedmiotowym inwestycji zrealizowanej na nieruchomości położonej przy ul. R. [...] w W.;

błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie poprzez przyjęcie, że teren utwardzony na nieruchomości choćby w części nie stanowi drogi dojazdowej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwolawcze w W. wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracvyjny w Warszawie zważył co nastepuje:

Skarga jest zasadna.

Istota sporu pomiędzy stronami w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny istnienia przesłanek uchylenia lub zmiany decyzji w trybie wznowienia postępowania podatkowego, a w szczególności oceny zaistnienia nowych istotnych dowodów i okoliczności nieznanych organowi podatkowemu w dacie podejmowania decyzji w postępowaniu zwykłym.

Na wstępie należy wskazać, że z istoty instytucji wznowienia postępowania podatkowego - uregulowanej w Rozdziale 17 Ordynacji podatkowej - wynika, że stwarza ona możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, wydaną w wyniku wadliwie przeprowadzonego postępowania. Wznowienie postępowania jest zatem spowodowane wadą postępowania (wadą procesową). Wadliwość decyzji może wyniknąć dopiero jako logiczny wniosek z zestawienia decyzji rozstrzygającej sprawę z okolicznościami danej sprawy (por. Jan Zimmermann, Ordynacja podatkowa, Komentarz, Postępowanie podatkowe, Toruń 1998, str. 318). Na podstawie art. 243 § 1 i 2 O.p, wznowienie postępowania następuje w formie postanowienia otwierającego właściwemu organowi drogę do badania przesłanek wznowienia i w razie pozytywnego wyniku, do postępowania merytorycznego co do rozstrzygnięcia sprawy będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Zamknięty katalog podstaw wznowienia postępowania zawiera art. 240 § 1 O.p. Postanowienie w sprawie wznowienia wszczyna to postępowanie i może jedynie wskazywać przesłanki uzasadniające wznowienie. Natomiast stwierdzenie, czy przesłanki te rzeczywiście wystąpiły w sprawie i jaki mogą mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie może być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia i musi być zawarte w decyzji, o jakiej mowa w art. 245 § 1 i 2 O.p. (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 1987 r., sygn. akt I SA 1326/86, ONSA Nr 2, poz. 80). Zakończenie wznowionego postępowania następuje w formie decyzji, której sposoby rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienia przepis art. 245 § 1 i § 2 O.p. W toku wznowionego postępowania właściwy organ podatkowy bada, czy rzeczywiście zaistniały podstawy do wznowienia postępowania wymienione w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. W przypadku negatywnego wyniku wydaje – na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 O.p. - decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. W takiej sytuacji nie przystępuje do merytorycznego rozpoznania sprawy podatkowej i nie może zweryfikować decyzji dotychczasowej, nawet jeśli stwierdzi jej wadliwość.

Wznowienie postępowania jest instytucją szczególną, stanowiącą wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej (art. 128 Ordynacji podatkowej). Wyjątkowy charakter omawianej instytucji wyklucza możliwość rozszerzającej interpretacji przepisów określających warunki jej zastosowania.

Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. wznawia się postępowanie, gdy ujawnią się nowe dowody lub okoliczności, istotne dla sprawy, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który te decyzję wydał. W związku z powyższym wzruszenie decyzji będzie możliwe jeżeli:

- wyjdą na jaw nowe dowody lub okoliczności faktyczne, tzn. nowe w stosunku do przeprowadzonego dotychczas postępowania,

- powyższe okoliczności lub dowody muszą być istotne dla sprawy, czyli mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, tj. wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części ( wyrok NSA z dnia 1 października 2003 r., III SA 2923/01, Biuletyn Skarbowy 2004, nr 3, s. 22).

- dowód lub okoliczność musi istnieć w dniu wydania decyzji,

- dowód lub okoliczność nie może być znana organowi, który wydał ostateczną decyzję.

Jak podkreślił NSA w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r. (II FSK 341/2005, NetTax) "ujawnienie nowych okoliczności faktycznych nie oznacza sytuacji, w której takie okoliczności faktycznie są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną".

Nowe dowody, to takie, które zostały nowo odkryte w sprawie i nie były znane organom podatkowym obu instancji oraz stronie, a także po raz pierwszy zgłoszone przez stronę dowody jej znane, ale nie przedstawione organowi orzekającemu w postępowaniu zwykłym (por. B. Adamiak, Glosa do wyroku NSA z dnia 26 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1454/00, OSP z 2001r. Nr 2, poz. 21, t. I). Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym (głosowanym) wyroku (opubl. W ONSA z 2001 r. Nr 3, poz. 123) przez pojęcie okoliczności faktycznych lub nowych dowodów nieznanych organowi, który wydał decyzję rozumieć trzeba tylko takie, które z badanego materiału dowodowego nie wynikały. Ocena właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu zwykłym, w tym prawidłowości uwzględniania wniosków dowodowych strony, nie stanowi przedmiotu postępowania wznowieniowego. Taka ocena może być przeprowadzona jedynie przez organ drugiej instancji w postępowaniu odwoławczym (por. wyrok NSA z dnia 20 maja 2005 r., FSK 1752/2004, NetTax).

Ocena istotności nowych okoliczności lub dowodów została przez ustawodawcę pozostawiona decyzji organów podatkowych rozstrzygających w danej sprawie, wobec czego sąd nie może organom tego prawa do oceny odebrać (wyrok WSA z dnia 29 czerwca 2004 r., III SA 1108/03, M. Pod. 2004, nr 8, s. 4) Przedmiotem postępowania wznowieniowego nie jest bowiem ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, a jedynie zbadanie, czy zaszły wyjątkowe okoliczności, ściśle wyliczone w art. 240 § 1 O.p. (wyrok NSA z dnia 22 maja 2003 r., III SA 2367/01, niepubl.).

Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że organy podatkowe, wadliwie uznały, iż Prezydent Miasta W. wydając decyzję ustalającą podatek od nieruchomości za 2005 r. w postępowaniu zwykłym wydał decyzję zgodnie z posiadanymi przez niego danymi tj. iż przedmiotowa nieruchomość to grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 1264,00 m; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 3,00 m2; budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 122,00 m2. Natomiast nowymi, nieznanymi i istotnymi dla sprawy okolicznościami istniejącymi w dacie wydania ostatecznej decyzji są dane zawarte we wniosku Skarżącego z dnia [...] listopada 2009 r. oraz złożona przez Skarżącego korekta informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych jak i złożona ewidencja środków trwałych znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości tj., iż na przedmiotowej nieruchomości znajdują się budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej: ogrodzenie o wartości początkowej 58.177,95 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] stycznia 2002 r. i z datą pełnego umorzenia w lipcu 2024 r.; plac myjni o wartości początkowej 308.731,76 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] stycznia 2002 r. i z datą pełnego umorzenia w listopadzie 2020 r.; wiata stalowa o wartości początkowej 74.435,66 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] grudnia 2001 r. z datą pełnego umorzenia w kwietniu 2010 r.; wiata stalowa o wartości początkowej 74.435,66 zł z datą przyjęcia do użytkowania [...] grudnia 2001 r. i z datą pełnego umorzenia kwiecień 2010 r.

W nadesłanych do tut. Sądu aktach administracyjnych znajduje się bowiem m.in. decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę inwestycji w postaci samoobsługowej myjni samochodowej jak również decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] o pozwoleniu na używanie ww. inwestycji na przedmiotowej nieruchomości. Skoro zatem Burmistrz Miasta [...] posiadał wiedzę o inwestycjach przeprowadzonych na przedmiotowej nieruchomości (wydał przecież decyzję o pozwoleniu na używanie myjni samochodowej), to tym samym stwierdzić należy, że Prezydent Miasta [...] miał wiedzę o ww. inwestycji, a przynajmniej powinien taką wiedzę posiąść, pominął ją jednak przy wydawaniu decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości. Wydając więc decyzję ostateczną Prezydent Miasta [...] kierował się jedynie danymi zawartymi w informacji złożonej przez Skarżącego.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361) dzielnica jest jednostką pomocniczą m.st. Warszawy. Dlatego należy zgodzić się ze Skarżącym, że organ nie może obciążać podatnika brakiem przepływu informacji w ramach tego samego organu.

W orzecznictwie Sądu wyrażono już pogląd, że nie ma podstaw do przyjęcia, iż dana okoliczność była nieznana organowi, który wydał decyzję (art. 240 § 1 pkt 5 O.p.), jeżeli wynikała ona z materiałów znajdujących się w dyspozycji tego organu. Nieprawidłowa organizacja obiegu informacji w urzędzie pomiędzy poszczególnymi wydziałami, nie może uzasadniać odmiennego stanowiska (wyrok WSA w Białymstoku z 11 marca 2008 r. I SA/Bk 12/08, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro więc – jak wskazano powyżej - dzielnica jest jedynie jednostką pomocniczą m.st. Warszawy, to nie można uznać, że Prezydent Miasta W. nie wiedział bądź nie mógł wiedzieć z urzędu o inwestycjach przeprowadzanych na przedmiotowej nieruchomości.

Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem art. 240 § 1 pkt 5 O.p.. Natomiast bez skutecznego wykazania istnienia przesłanek do wznowienia postępowania nie jest możliwe uchylenie decyzji ostatecznej i orzeczenie co do istoty sprawy, a więc ustalenia podatku od nieruchomości.

Sąd zwraca również uwagę, że zarówno na etapie postępowania odwoławczego, jak również w skardze do Sądu, Skarżący zarzucił naruszenie art. 68 § 1 w zw. z art. 245 § 3 pkt b O.p. Skarżący podkreślał, że w niniejszej sprawie upływał okres 3 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy odnośnie przedmiotowej nieruchomości. Ponadto w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wydłużenia okresu przedawnienia do 5 lat z uwagi, iż Skarżący przedłożył wymaganą przepisami informację o przedmiocie opodatkowania. Wskazał, że wykaz nieruchomości stanowiących tę informację znajduje się w aktach postępowania nr [...]. Powyższa okoliczność zdaniem Skarżącego wyłącza wydanie decyzji w wyniku wznowienia postępowania zgodnie z art. 245 § 3 pkt b O.p. Do powyższej kwestii organy nie odniosły się w sposób jednoznaczny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co stanowi o naruszeniu art. 210 § 4 O.p. Również w odpowiedzi na skargę, w przedmiocie tego zarzutu organ odwoławczy nie zajął stanowiska. Gdyby zatem potwierdziły się twierdzenia Skarżącego, to tym bardziej nie można byłoby mówić o możliwości wznowienia postępowania.

Organ podatkowy ponownie rozpatrujący niniejszą sprawę zobowiązany jest uwzględnić powyższe stanowisko Sądu.

Mając na uwadze powyższe rozważania i wnioski, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy.