Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3416/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia NSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J.K. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz J.K. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw'' objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013.

Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

J.K. (zwany dalej skarżącym) złożył w dniu 7 października 2011 r. w Małopolskim Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.) - zwane dalej rozporządzeniem.

Wniosek skarżącego po wstępnej analizie pod kątem spełnienia podstawowych wymogów formalnych został uznany za kwalifikujący się do dalszej oceny.

Pismem [...] z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący został poinformowany o konieczności uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. W przedmiotowym piśmie wskazano, jakie dokumenty należy dostarczyć oraz jakie wyjaśnienia należy złożyć.

W dniu [...] marca 2011 r. do Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły dokumenty stanowiące pierwsze uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. W wyniku analizy przedłożonej dokumentacji stwierdzono, iż wniosek w dalszym ciągu wymaga uzupełnienia oraz złożenia wyjaśnień. Wobec powyższego pismem [...] z dnia [...] marca 2012 r. skarżący został ponownie wezwany do uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. W przedmiotowym piśmie wskazano, jakie dokumenty należy dostarczyć oraz jakie wyjaśnienia należy złożyć.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. do Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły dokumenty stanowiące drugie uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy.

W wyniku analizy dostarczonej dokumentacji stwierdzono, że złożony przez skarżącego wniosek nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na nieusunięcie w terminie braków we wniosku o przyznanie pomocy.

Pismem [...] z dnia [...] maja 2012 r. Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił przyznania J.K. pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 w związku ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.).

Organ wskazał, że skarżący pomimo wezwania do złożenie uzupełnień, nie usunął w terminie wszystkich braków wymienionych w piśmie [...] z dnia [...].03.2012 r. Organ podniósł, że zgodnie z § 18 ust 4 pkt. 2 ww. rozporządzenia skarżący został wezwany do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień, na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku o przyznanie pomocy, zgodności z zasadami przyznawania pomocy, weryfikacji krzyżowej oraz weryfikacji limitu pomocy. Pismo zostało odebrane w dniu 30.03.2012 r. Termin uzupełnienia minął 20.04.2012 r. Skarżący złożył uzupełnienia w dniu [...].04.2012 r. Organ stwierdził, że weryfikacja złożonych dokumentów wykazała, że wniosek nie został uzupełniony kompletnie. Podniósł, że skarżący został poproszony o dokonanie w złożonym wniosku korekty przyjętych kosztów kwalifikowalnych, związanych z budową obiektu, (zgodnie z paragrafem 13.1.1 Rozporządzenia MRIRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój Mikroprzedsiębiorstw"). Organ podkreślił, iż w dniu [...].04.2012 r. skarżący złożył uzupełniony wniosek o przyznanie pomocy w którym wskazał, że do kosztów kawlifikowalnych zaliczył koszt związany z rozbudową budynku mieszkalnego o część usługową. Ponadto analiza złożonego projektu budowlanego jednoznacznie potwierdziła fakt, iż budynek ma wspólne elementy konstrukcyjne z już istniejącym budynkiem mieszkalnym co jednoznacznie potwierdza, że wniosek dotyczy rozbudowy budynku mieszkalnego. Poinformowano również skarżącego o możliwości jednorazowej zmiany zakresu rzeczowo – finansowego.

Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie.

Pismem [...] z dnia [...] września 2012 r. Zastępca Dyrektora Departamentu Działań Inwestycyjnych ARiMR, działający na podstawie pełnomocnictwa Prezesa ARiMR Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] października 2011 r. nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy.

Organ wyjaśnił, że § 18 ust. 5 ww. rozporządzenia określa, iż: "Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy." Organ podkreślił, że na podstawie §18 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia Małopolski Oddział Regionalny dwukrotnie wzywał skarżącego do uzupełnienia braków we wniosku o przyznanie pomocy. W pismach [...] z dnia [...].02.2012 r. oraz z dnia [...].03.2012 r. Małopolski Oddział Regionalny informował skarżącego o brakach i uchybieniach we wniosku o przyznanie pomocy, przekazując jednocześnie strony wniosku i jego załączników wymagające poprawy, które przy dochowaniu należytej staranności mogły zostać przez niego uzupełnione i poprawione.

W pierwszym piśmie [...] (pkt 11) Małopolski Oddział Regionalny ARiMR prawidłowo zauważył, iż koszty rozbudowy obiektu mieszkalnego nie będą stanowiły kosztu kwalifikowalnego. Dodatkowo, w kolejnym piśmie [...] (pkt 3) skarżący został poproszony o usunięcie kosztów związanych z budową ww. obiektu.

W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący przedstawił wyjaśnienia z dnia [...].04.2012 r. zawierające informację, iż nie zgadza się on ze stanowiskiem Oddziału Regionalnego i uznaje koszty operacji polegające m.in. na "rozbudowie, z rozbiórką części budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część usługową (dom wczasowy) z przewiązką do innego budynku mieszkalnego (...)" za kwalifikowalne, pozostawiając niezmieniony pierwotny zakres operacji wykazany we wniosku o przyznanie pomocy.

Organ wskazał, że w myśl § 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia: "Do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, zalicza się koszty:

budowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją niemieszkalnych obiektów budowlanych wraz z zakupem instalacji technicznej oraz koszty rozbiórki i utylizacji materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki;

nadbudowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją istniejących budynków mieszkalnych wraz z zakupem instalacji technicznej oraz koszty rozbiórki i utylizacji materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki; "

W związku z powyższym organ stwierdził, że ,,Koszty rozbudowy budynku mieszkalnego, który w wyniku realizacji robót budowlanych stanie się budynkiem niemieszkalnym lub budynkiem mieszkalnym z częścią usługową nie stanowią kosztów kwalifikowalnych."

Organ w tym miejscu powołał się na kierowane do skarżącego pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].07.2012 r., znak [...]: w którym stwierdzono m.in. :" (...) pojęcie rozbudowy mieści się w definicji pojęcia budowy i dlatego koszt rozbudowy budynku mieszkalnego nie stanowi kosztu kwalifikowalnego przedmiotowego działania."

Organ wskazał, że na etapie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa ustalono, iż w zakres dokumentacji aplikacyjnej wchodziły m.in.: ww. decyzja nr [...] z dnia [...].06.2011 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, rozbiórkę, wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie, z rozbiórką części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, o część usługową (dom wczasowy) z przewiązką do innego budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej; kosztorys inwestorski dotyczący rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o część usługową; projekt budowlany pt. "Projekt rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o część usługową - dom wczasowy, oraz przewiązkę łączącą dwa budynki", z którego jednoznacznie wynika, iż planowana do rozbudowy część budynku mieszkalnego nie może stanowić odrębnego budynku usługowego, z uwagi na wspólne elementy konstrukcyjne, w tym instalacje doprowadzające media. Tym samym przedstawione oświadczenie kierownika budowy, Jarosława Zalewskiego z dnia [...].02.2012 r., zgodnie z którym realizowane w ramach operacji prace budowlane dotyczą budynku niezależnego od istniejącego budynku mieszkalnego, nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonej dokumentacji wniosku o przyznanie: pomocy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J.K. wnosząc o przyznanie pomocy zainicjowanej wnioskiem o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" złożonym w dniu [...].10.2011 r.

Skarżący zarzucił naruszenie:

zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 75 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm;) zwana dalej k.p.a.

naruszenie zasady żebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego określonej w art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez przeprowadzenie postępowania wadliwie, nie wykonując czynności w zakresie zebrania materiału dowodowego a tym samym nie rozpatrzenie tego materiału;

zasady kompletności oceny dowodów określonej w art. 80 k.p.a. - poprzez dokonanie oceny udowodnienia okoliczności bez całokształtu materiału dowodowego;

błędną interpretację § 13. pkt 1. Rozporządzenia Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu oraz wniósł o oddalenie skargi.

W wyroku z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2041/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw'' objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż w niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił, że pomimo dwukrotnego wezwania, zgodnie z §10 ust. 3 i §10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r., do usunięcia nieprawidłowości lub braków, istnieją uchybienia, które uniemożliwiają stwierdzenie, iż wniosek jest kompletny i poprawny.

Następnie Sąd ocenił, że koszt rozbudowy budynku mieszkalnego o cześć usługową nie może być uznany za koszt kwalifikowany, ponieważ przepisy rozporządzenia mówią jedynie o kosztach związanych z budową, przebudową lub remontem połączonym z modernizacją niemieszkalnych obiektów budowlanych oraz kosztach nadbudowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją istniejących budynków mieszkalnych.

W związku z powyższym Sąd nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu i rozstrzygnięciach organów administracji, które mogłyby doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 tekst jednolity, dalej – p.p.s.a.) oddalił skargę.

J.K. - działając przez pełnomocnika - zaskarżył powyższy wyrok w całości. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie zarzucił na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II GSK 736/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zasadny okazał się podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów procesowych, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a.

Zaznaczono, że art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia (uchwała NSA , 7 sędziów NSA z 15 lutego 2010r. sygn. akt: II FPS 8/09, ONSAiWSA 2010/3/39, ZNSA 2010/2/122-128). Podkreślono, że wbrew wymogom wynikającym z cyt. uchwały Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zawarł stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że dokonując kontroli legalności, sąd administracyjny nie może bezkrytycznie przyjmować ustaleń poczynionych w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza jeżeli ustalenia te są kwestionowane przez stronę postępowania. Stanowisko sądu co do prawidłowości ustalenia stanu faktycznego powinno zawierać odniesienia do argumentów prezentowanych zarówno przez organ administracji, jak i przez skarżącego oraz wyjaśniać, dlaczego argumenty jednej ze stron uznaje za prawidłowe, a inne nie.

Następnie zaznaczono także, iż przyjęcie przez wojewódzki sąd administracyjny stanu faktycznego, który organ administracji ustalił bez wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i bez jego właściwej oceny, stanowi naruszenie przez sąd art. 141 § 4 p.p.s.a. Dalej podkreślono, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest uwzględnienie w stanie sprawy przyjętego stanu faktycznego i jego rozpatrzenie w kontekście całego materiału dowodowego sprawy. Brak któregokolwiek z tych elementów powoduje naruszenie przez sąd art. 141§4 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nieprzyjęcie bowiem stanu faktycznego pozbawia sąd administracyjny możliwości jego subsumcji do wzorca ustawowego. Podobnie uzasadnienie wyroku zawierające jedynie opis poszczególnych elementów stanu faktycznego, bez wskazania, w jakim zakresie zostały one przyjęte przez sąd i dlaczego, nie spełnia wymagań art. 141 § 4 p.p.s.a.

Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że rozpoznając ponownie sprawę Sąd winien poddać ponownej kontroli zaskarżoną decyzję, uwzględniając w swojej ocenie przedstawione wyżej wywody odnoszące się do metodologii sporządzania pisemnych motywów rozstrzygnięcia.

W piśmie procesowym z dnia 12 lutego 2015 r. skarżący ponownie zarzucił brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego, brak wskazania przyczyn odmowy przyznania pomocy oraz dokonanie ustaleń w zakresie prawa budowlanego bez pomocy biegłego posiadającego wiadomości specjalne.

Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest zatem wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 736/13, wydanym w następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej J.K..

Badając zaskarżone rozstrzygniecie we wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw'' objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. W rozstrzygnięciu tym organ wskazując na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 w związku ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. odmówił J.K. przyznania pomocy finansowej.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarżący został wezwany do złożenia korekty przyjętych we wniosku o przyznanie pomocy kosztów kwalifikowanych związanych z budową obiektu. Jednakże pomimo dwukrotnego wezwania korekty nie dokonał, a z analizy złożonego przez skarżącego projektu budowlanego jednoznacznie wynika, że budynek ma wspólne elementy konstrukcyjne z już istniejącym budynkiem mieszkalnym co jednoznacznie potwierdza, że mamy do czynienia z rozbudową budynku mieszkalnego.

W ocenie Sądu uzasadnienie wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia, które nie zawiera żadnych innych argumentów prócz powołanych powyżej jest lakoniczne i uniemożliwia dokonanie oceny z w zakresie prawidłowości ustalenia stanu faktycznego przez organ. Przede wszystkim wskazać należy, że w uzasadnieniu tym organ w najmniejszym nawet stopniu nie odniósł się do materiału jakim dysponował w niniejszej sprawie i nie omówił podstawy ustaleń faktycznych. Odniesienie się do zgromadzonego materiału dowodowego ogranicza się jedynie do wymienienia dokumentów jakie wchodziły w skład dokumentacji aplikacyjnej. Ponadto, nawet to proste wyliczenie przedstawione zostało dopiero na etapie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (pismo z dnia [...] września 2012 r.). Natomiast odmawiając przyznania pomocy organ nie uznał za stosowane przeprowadzenia analizy przedmiotowej dokumentacji, a przynajmniej nie przedstawił jej wyników w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia. Natomiast wyliczenie, że w skład dokumentacji aplikacyjnej wchodziły:

- decyzja nr [...] z dnia [...].06.2011 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę,

- kosztorys inwestorski dotyczący rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o część usługową,

- projekt budowlany pt. "Projekt rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o część usługową - dom wczasowy, oraz przewiązkę łączącą dwa budynki",

jest niewystarczające i nie może zastępować dogłębnej analizy materiału dowodowego. Powyższy brak uniemożliwia jednoznaczne określenie co stanowiło podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Zaznaczyć również należy, że organ nie odniósł się do treści powoływanej decyzji nr [...] z dnia [...].06.2011 r. W decyzji tej zaś zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę.

Ponadto z zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wynika aby organ wziął pod uwagę oświadczenia projektanta budynku (k. 215 akt administracyjnych). Jednocześnie organ nie wyjaśnił dlaczego wyjaśnienia te zostały pominięte. Z oświadczenia tego wynika zaś, że konstrukcja istniejącego budynku mieszkalnego i projektowanego domu wczasowego są niezależne od siebie. Każdy z budynków funkcjonuje oddzielenie i nie ma ingerencji w elementy konstrukcyjne jednego budynku w stosunku do drugiego. Budowa domu wczasowego jest niezależna od istniejącego budynku mieszkalnego. W ocenie sądu jeżeli organ kwestionował powyższe stanowisko projektanta budynku to winien istniejące rozbieżności usunąć korzystając z wiadomości jakimi dysponuje biegły, który mógł ocenić, czy posiadanie wspólnych elementów konstrukcyjnych z istniejącym budynkiem przesadza, że jest to rozbudowa. Organ jednakże nie powołał biegłego i sam dokonał ustaleń wymagających specjalistycznej wiedzy.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że Sąd na etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie mógł powołać biegłego, czy też domyślać się jakie okoliczności legły u podstaw przyjętego w sprawie stanu faktycznego. Podkreślenia bowiem wymaga, że aby Sąd mógł skontrolować prawidłowość ustaleń organu musi przede wszystkim ustaleniami taki dysponować. W niniejszej sprawie ustaleń takich zabrakło. W świetle powyższego wskazać należy, że organ wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nie wyjaśnił dokładnie przyczyn odmowy udzielenia pomocy. Organ nie wyjaśnił także dlaczego nie przeanalizował projektu budowlanego (w treści uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia brak analizy jakichkolwiek dokumentów), nie odniósł się również do dokumentacji fotograficznej potwierdzającej – w ocenie skarżącego –odrębność obu budynków.

W świetle powyższego nie sposób ustalić na jakiej podstawie, a zatem czy prawidłowo organ stwierdził, że w niniejszej sprawie przeprowadzono jedynie rozbudowę istniejącego już budynku mieszkalnego. Nie wiadomo też dlaczego "wspólne elementy konstrukcyjne" obu budynków miałyby przesądzać o istnieniu jednego obiektu budowlanego. Organ w żaden bowiem sposób nie uzasadnił przyjęcia takiego kryterium. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie przy ocenie kwestii budowy/rozbudowy budynku należy również wziąć pod uwagę treść definicji formułowanych przez prawo budowlane, gdzie budowa jest rozumiana również jako rozbudowa.

Rozpatrując sprawę ponownie organ winien zatem wnikliwie i rzetelnie rozpatrzyć i ocenić całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego uwzględniając również przedłożone przez skarżącego na etapie postępowania sądowoadministracyjnego zawiadomienie Burmistrza R. z [...] maja 2013 r.

Dopiero bowiem w wyniku zastosowania przez organ powyższych wytycznych możliwa będzie ocena, czy wskazane przez skarżącego koszty można uznać za koszty kwalifikowane, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r.

Mając na względzie powyższe, uznając, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.