Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 179/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-04-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 stycznia 2011 r. skarżący M. G. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Ze złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowych oświadczeń z dnia 14 marca 2011 r. oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisów: zaświadczenia od pracodawcy o wysokości wynagrodzenia, zeznań o wysokości dochodu za 2010 r., informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za 2010 r., informacji o dochodach uzyskanych od organu rentowego za 2010 r., postanowienia w przedmiocie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych z dnia 24 marca 2010 r., zaświadczenia z KRS z dnia 15 stycznia 2007 r., postanowienia o podjęciu postępowania egzekucyjnego z dnia 25 stycznia 2010 r., tytułów wykonawczych z dnia 24 września 2010 r., zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego z dnia 12 października i 3 listopada 2009 r., zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z dnia 30 września 2010 r., zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia z dnia 19 marca 2010 r., zajęcia wynagrodzenia za pracę z dnia 1 lipca i 12 października 2009 r., zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z dnia 14 lutego 2011 r., wezwań do zapłaty z dnia 19 maja i 15 lipca 2009 r., 4 października, 2 i 22 grudnia 2010 r., pism z dnia 22 października 2009 r., 30 kwietnia i 1 lipca 2010 r. obrazujących stan zadłużenia) wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, z którą mają na utrzymaniu dorosłą córkę. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę wnioskodawcy oraz jego małżonki, ich córka aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów. Wnioskodawca jest zatrudniony u dwóch pracodawców w wymiarze 1/4 etatu z wynagrodzeniem 350 zł brutto oraz w wymiarze 1/8 etatu z wynagrodzeniem 207 zł brutto, zaś jego małżonka jest zatrudniona w wymiarze 1/8 etatu z wynagrodzeniem 195 zł netto. W roku ubiegłym łączny dochód małżonków wykazany w złożonych przez nich zeznaniach podatkowych stanowił kwotę 4.990 zł. Ani małżonkowie ani ich córka nie posiadają nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Małżonkowie posiadają liczne wymagalne zobowiązania finansowe, w tym z tytułu zobowiązań podatkowych w wysokości 14.893.755 zł, oboje są wpisani do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. W ramach prowadzonych względem małżonków postępowań egzekucyjnych ww. należności dokonano zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego oraz wynagrodzenia za pracę.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Za taką oceną przemawia brak oszczędności oraz wysokość dochodów małżonków w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności należnego wpisu od skargi. Nie bez znaczenia dla oceny sytuacji finansowej wnioskodawcy jest też znaczna wysokość posiadanych zobowiązań finansowych dochodzonych w ramach toczących się względem małżonków postępowań egzekucyjnych.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.