Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 895/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3-4 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku C. W. Sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej C. W. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 listopada 2013 r. o sygn. akt III SA/Gl 1444/13 w sprawie ze skargi C. W. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 19 sierpnia 2013 r. oddalił wniosek C. W. Sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. W. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] maja 2013 r. w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej).

Sąd I instancji wskazał, że spółka w skardze z [...] czerwca 2013 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej

w K. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] września 2012 r. wymierzającej karę pieniężną w wysokości 12.000 zł.

W uzasadnieniu podała, że opiera go "przede wszystkim na wiarygodności zarzutu wadliwości zaskarżonej decyzji". Ponadto skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej i wyrządzić znaczną i nieodwracalną szkodę. Podkreśliła, że ze względu na dokonywane przez Urzędy Celne zatrzymania urządzeń do gier (ok. 400 szt.) jej kondycja finansowa zastała mocno naruszona, co potwierdza rachunek zysków i strat – wariant porównawczy,

z którego wynika, że na dzień 1 stycznia 2013 r. spółka osiągnęła zysk w wysokości 71.200 zł, zaś na dzień 31 maja 2013 r. poniosła stratę w kwocie 24.987 zł. Powyższe może, zdaniem skarżącej, doprowadzić do jej szybkiej upadłości, a zatem do sytuacji,

w której ani wygranie sporu, ani późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, nie przywróci pierwotnego stanu rzeczy i nie naprawi szkody. Strona skarżąca podniosła również, że Dyrektor Izby Celnej prowadzi wobec niej postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...], na poczet którego zajęto rachunki bankowe oraz ruchomości w postaci urządzeń do gier.

Strona podniosła również, że organ egzekucyjny nie dokonał oszacowania zajętych ruchomości i dokonuje dalszych zajęć, mimo że dotychczas zajęte urządzenia

i rachunki przekraczają już kwotę wymierzonej kary pieniężnej.

W uzasadnieniu postanowienia z [...] sierpnia 2013 r. oddalającego wniosek

o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż strona uzasadniając przedmiotowy wniosek ograniczyła się jedynie do twierdzenia o możliwości upadłości spółki.

Z nadesłanego rachunku zysku i strat nie wynika, zdaniem Sądu I instancji, w sposób bezpośredni, że spółce grozi upadłość. Potwierdza on jedynie, że uwzględniając stan na maj 2013 r., spółka poniosła stratę w wysokości około 25 tys. złotych. Jednakże nadesłany dokument nie zawiera informacji, na podstawie których można by ocenić całościowo sytuację majątkowo – finansową, gdyż brak w nim pozycji co do wartości majątku spółki. Ponadto zestawiając stratę spółki z maja 2013 r. w wysokości około 25 tys. złotych z relatywnie wysokim przychodem wynoszącym 540 tys. złotych, w ocenie Sądu I instancji, trudno uznać, że spółka faktycznie zmierza w kierunku upadłości, którą spowoduje egzekucja kary pieniężnej w kwocie 12 tys. złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 26 listopada

2013 r. oddalił skargę C. W. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] maja 2013 r. w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej).

II

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółka wniosła między innymi

o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku spółka ponownie podniosła, że opiera się on na "wiarygodności zarzutu wadliwości zaskarżonej decyzji", która wydana została z naruszeniem prawa unijnego i w oparciu

o nienotyfikowane przepisy techniczne ustawy o grach hazardowych. Skarżąca wskazała, że zasługuje na tymczasową ochronę we wnioskowanym zakresie ze względu na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 686/13, dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o grach hazardowych.

III

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w K. podniósł m.in., że strona nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować dla niej znaczną i nieodwracalną szkodę.

IV

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że sprawa z wniosku skarżącej

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1444/13, którym odmówiono zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że wówczas powodem rozstrzygnięcia o takiej treści był brak przedstawienia dokumentów obrazujących całokształt sytuacji finansowej skarżącej. Ponadto Sąd I instancji podniósł, iż brak jest podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do upadłości spółki.

Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Tym samym sąd bez takich zmian, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia, nie może uchylić i zmienić wydanego uprzednio postanowienia.

Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącą ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii.

W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu

w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności podniesione

w obecnie rozpoznawanym wniosku skarżącej nie różnią się w zasadzie od tych, jakie były już przedmiotem oceny w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca ponownie podniósł argument "wiarygodności zarzutu wadliwości zaskarżonej decyzji" wobec pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 686/13 i wydanie decyzji przez organy administracji z naruszeniem prawa unijnego oraz w oparciu o nienotyfikowane przepisy techniczne ustawy o grach hazardowych. Skarżąca ponownie podniosła możliwość utraty płynności finansowej z uwagi na zatrzymanie urządzeń do gier przez Urzędy Celne oraz konieczność uiszczania kar pieniężnych w sytuacji, gdy dokonanie czynu

z art. 107 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (teks jedn. Dz. U. z 2013 r., poz.186 ze zm.) nie zostało prawomocnie stwierdzone, co może spowodować upadłość spółki, a to z kolei doprowadzi do wyrządzenia nieodwracalnej szkody.

Skarżąca podkreśliła, iż w stosunku do niej prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne w oparciu o dotychczas wydane tytuły wykonawcze – 26 tytułów na 12.000 lub 24.000 zł każdy – co bardzo utrudnia jej funkcjonowanie z uwagi na m.in. zajęcia ruchomości czy rachunków bankowych oraz dokonywanie przez spółkę wpłat na poczet kar, które są dla niej ogromnym ciężarem finansowym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesione w obecnie ocenianym wniosku argumenty strony nie uzasadniają zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 sierpnia 2013 r. Nie można przyjąć, że uprawdopodabniają one w sposób należyty wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo wskazanie – jako nowej okoliczności – kwot, na jakie wystawiono tytuły wykonawcze z podaniem ich ilości nie stanowi takiej podstawy wobec braku jakichkolwiek dokumentów obrazujących ogólną sytuację finansową spółki, czy też jej zmianę od czasu wydania postanowienia z 19 sierpnia 2013 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.