Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1071/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1-3, art. 14c par. 1-2, art. 169 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 119 pkt 3, art. 120, art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi W.B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] czerwca 2021 r. W. B. (dalej jako: "wnioskodawca" lub "skarżący") wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.

Prezentując we wniosku stan faktyczny wnioskodawca wskazał, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą rozliczaną na zasadach ogólnych, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W działalności gospodarczej wykorzystywał nieruchomości, prawa i środki trwałe. Pozostaje w związku małżeńskim z M. B., która również prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą rozliczaną na zasadach ogólnych i jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W dniu [...] października 2020 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]) wnioskodawca zawarł z żoną, z którą posiada rozdzielność majątkową, umowę renty na podstawie art. 903 w zw. z art. 906 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm. - w skrócie: "k.c."). Zgodnie z umową W. B. przeniósł na żonę wskazane w akcie notarialnym prawa użytkowania nieruchomości wraz z posadowionymi na nich budynkami stanowiącymi odrębny przedmiot własności W. B. i zabezpieczonymi hipoteką wpisaną na rzecz banku, a M. B. wyraziła na to zgodę i nabyła ww. prawa i własności w zamian za dożywotnią miesięczną rentę w wysokości [...] zł, płatną do 10-tego każdego miesiąca z góry, począwszy od dnia [...] listopada 2020 r. Strony określiły, że czas trwania obowiązku świadczenia pieniężnego ustaje z chwilą śmierci W. B.. Kwota comiesięcznej renty jest płacona i będzie płacona w dacie jej wymagalności i w kwocie wymaganej do zapłaty do dnia śmierci zbywcy nieruchomości.

Wartość rynkowa praw użytkowania wieczystego wraz z prawem własności budynków zapisana w akcie notarialnym, według stron, wyniosła [...] zł. Wartość środków trwałych przekazanych w zamian za rentę dożywotnią na dzień zbycia ([...] października 2020 r.) wynosi [...] zł. Chodzi o środki trwałe ujęte w ewidencji środków trwałych firmy "A" W. B.. Następnie wnioskodawca szczegółowo przedstawił wykaz przekazanych w zamian za rentę środków trwałych z podaniem ich wartości początkowej oraz wartości aktualnej i dacie oddania do użytkowania: 1) Budynek warsztatowo-socjalny (wartość początkowa - [...] zł, wartość aktualna - [...] zł, data oddania do użytkowania - [...] stycznia 1986 r.); 2) Budynek wielofunkcyjny - dobudowa kotłowni ([...] zł, [...] zł, [...] stycznia 1991 r.); 3) Budynek hali produkcyjnej ([...] zł, [...] zł, [...] stycznia 1992 r.); 4) Budynek hali produkcyjnej [...] zł, [...] zł, [...] grudnia 2014 r.); 5) Budynek magazynowo-składowy ([...] zł, [...] zł, [...] grudnia 2014 r.); 6) Budynek hali magazynowej ([...] zł, [...] grudnia 2014 r.); 7) Budynek magazynowo-składowy ([...] zł, [...] zł, [...] grudnia 2014 r.); 8) Wiata magazynowa ([...] zł, [...] zł, [...] grudnia 2014 r.); 9) Wiata magazynowa ([...] zł, [...] zł, [...] grudnia 2014 r.); 10) Budynek hali w budowie konto [...] wartość netto [...] zł; 11) Wiata magazynowa w budowie konto [...] wartość netto [...] zł. Wnioskodawca podał, że wszystkie ww. oddane do użytkowania środki trwałe nie były modernizowane (ulepszane) lub gdy były, to wartość ich modernizacji (ulepszenia) była mniejsza od [...]% ich wartości początkowej.

Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego wnioskodawca zadał organowi następujące pytania: jaka jest podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu omawianego zbycia? W jaki sposób należy dokumentować ww. zbycie?

Zdaniem wnioskodawcy podstawą opodatkowania podatkiem VAT z tytułu ww. zbycia w dacie zbycia jest kwota równa [...] zł, a w dacie każdego 10-tego dnia kolejnego miesiąca, poczynając od dnia 10 listopada 2020 r., jest miesięczna kwota renty w wysokości [...] zł netto wyliczona w proporcji wartościowej, tj.: [...] zł x [...] zł (obiekty w budowie): [...] zł (całość) = [...] zł netto.

Wymagalność każdej miesięcznej renty wymagalnej 10-tego miesiąca w wysokości [...] zł powinno być dokumentowane fakturą VAT wystawioną przez zbywcę dla nabywcy z podstawą opodatkowania VAT w kwocie netto wyliczonej w proporcji wartościowej, tj.: [...] zł x [...] zł (obiekty w budowie) : [...] zł (całość) = [...] zł netto. Pozostała kwota "renty" [...] zł ([...] zł - [...] zł) udokumentowana powinna być rachunkiem, gdyż czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawca stwierdził, że renta jest otrzymywana w zamian za przekazanie ww. praw wykorzystywanych w działalności gospodarczej prowadzonej przez ich zbywcę i dlatego kwota renty stanowi przychód z działalności gospodarczej zbywcy, a nie z tytułu renty. Istotną okolicznością jest fakt, że na dzień dokonania zbycia nie jest możliwe ustalenie ostatecznej kwoty przychodu ze zbycia, gdyż ostateczna cena zbycia może ulegać zmianie w czasie, ponieważ jest równa sumie wymagalnych kwot rent. Na dzień zbycia zbywca nie uzyskał żadnej kwoty ceny zbycia, gdyż żadna kwota renty nie była wymagalna, ponieważ zgodnie z aktem notarialnym wypłata pierwszej miesięcznej renty jest należna w dniu 10 listopada 2020 r. Tym samym na dzień 10 listopada 2020 r. powstał u zbywcy przychód do opodatkowania z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w kwocie miesięcznej renty, który stanowi podstawę opodatkowania w podatku VAT jedynie w części dotyczącej będących w budowie budynku i wiaty w proporcji, gdyż w tym zakresie istniał obowiązek w podatku VAT z tytułu zbycia. Zasadne jest według wnioskodawcy zastosowanie do wyliczenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT klucza wartościowego, tj.: proporcji wyliczonej jako iloraz sumy wartości początkowej środków trwałych w budowie budynku do sumy wartości początkowej wszystkich środków trwałych. Otrzymanie kwoty w wysokości jednej miesięcznej renty ([...] zł) dokumentowane powinno być fakturą VAT wystawioną przez zbywcę nabywcy w kwocie netto równej [...] zł [[...] zł x [...] zł (suma wartości środków trwałych w budowie) : [...] zł (suma wartości wszystkich środków trwałych)].

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 14g § 1 i art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm. – w skrócie: "o.p."), pozostawił wniosek z [...] czerwca 2021 r. bez rozpoznania.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że pismem z [...] lipca 2021 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, poprzez:

1. skorygowanie poz. [...] wniosku ORD-IN wersja [...] "Przepisy prawa podatkowego (należy wskazać oznaczenie przepisów wraz z nazwą do każdego z przedstawionych we wniosku stanowisk odnośnie do zaistniałego stanu faktycznego), tak aby w tej pozycji były wskazane jedynie przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, które mają być przedmiotem interpretacji, i których dotyczą sformułowane pytania;

2. przeformułowanie własnego stanowiska w sprawie w zakresie pytania sformułowanego w części [...] formularza, poz. [...] o treści: "Jaka jest podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu omawianego zbycia?", tj. w taki sposób, aby dotyczyło ono wyłącznie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności zbycia nieruchomości. W złożonym wniosku własne stanowisko dotyczy m.in. zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości, momentu powstania obowiązku podatkowego, ustalenia przychodu i dochodu w podatku dochodowym od osób fizycznych;

3. Doprecyzowanie opisu sprawy o następujące informacje:

1) Czy przeniesienie prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności posadowionych na nim budynków na rzecz żony stanowiło/stanowić będzie czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, zwolnioną od tego podatku, czy niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?,

2) Kiedy doszło/dojdzie do przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków z wnioskodawcy na małżonkę?,

3) Czy na podstawie aktu notarialnego z [...] października 2020 r. doszło do przeniesienia na żonę prawa do rozporządzania przedmiotem umowy, tj. prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków, jak właściciel ?,

4) Ile wynosi i w jaki sposób została ustalona (skalkulowana) cena sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków? (należy podać wartość netto i brutto),

5) Czy w akcie notarialnym została określona łączna kwota do zapłaty z tytułu zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków? Jeśli tak, to ile wynosi w odniesieniu do prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków?,

6) Czy pomiędzy wnioskodawcą a nabywcą nieruchomości (małżonką), występują powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm. – w skrócie: "u.p.t.u.").

Jeśli te powiązania, nie występują wnioskodawca miał wyjaśnić dlaczego?,

7) Czy wynagrodzenie należne wnioskodawcy z tytułu zbycia nieruchomości w zamian za dożywotnią rentę jest niższe od wartości rynkowej przedmiotu zbycia, czy też wyższe od tej wartości?,

8) Czy przysługiwało wnioskodawcy pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości/wybudowaniem wszystkich budynków/budowli, które obecnie są przedmiotem zbycia?,

9) Czy nabywca nieruchomości (małżonka) będzie wykorzystywał nieruchomość, o której mowa we wniosku, wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?,

10) W przypadku, gdy między stronami transakcji zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 u.p.t.u. należy wskazać, czy w związku z dokonywaną dostawą nieruchomości dla podmiotów powiązanych, właściwy organ podatkowy, na podstawie o.p., wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi?,

11) Czy właściwy organ podatkowy wydał w odniesieniu do stron transakcji uprzednie porozumienie cenowe, o którym mowa w dziale III ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz. U. poz. 2200).

Na powyższe pytania wnioskodawca udzielił szczegółowych odpowiedzi w piśmie z [...] lipca 2021 r. W zakresie doprecyzowania wniosku w części o której mowa w pkt 3 wezwania wnioskodawca wskazał, że przeniesienie prawa własności budynków i prawa użytkowania wieczystego gruntu nastąpiło w dacie wskazanej w akcie notarialnym, tj. w dniu [...] października 2020 r., i że z tym dniem doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania prawem własności budynków i przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu jak właściciel. Przeniesienie prawa własności budynków w budowie (dwie ostatnie pozycje z wykazu budynków i wiat, str. [...] wniosku) i przeniesienie prawa użytkowania wieczystego przynależnego do nich gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a pozostałe budynki i wiaty i przynależne im prawo użytkowania wieczystego korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Według wnioskodawcy nie występują powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 u.p.t.u., gdyż w sprawie nie występują podmioty, z których jeden wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, jak też podmioty, na które wywiera znaczący wpływ ten sam inny podmiot lub małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub podatnika i jego zagraniczny zakład. Zdaniem wnioskodawcy w sprawie występują dwa odrębne i niezależne podmioty gospodarcze, gdyż nie wywierają one znaczącego wpływu.

Od 1993 r. przysługiwało wnioskodawcy prawo do pełnego odliczenia podatku VAT. Dlatego wydatki poniesione przed 1993 r. nie zawierały w sobie podatku VAT.

Wnioskodawca stwierdził, że pytanie dotyczące sposobu wykorzystywania przez nabywcę nieruchomości powinno być skierowane do nabywcy, a nie do zbywcy. Zgodnie z aktem notarialnym nabywca dokonał nabycia z zamiarem ich wykorzystania w swojej działalności gospodarczej. Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności (zbycia nieruchomości) jest zdarzeniem niepewnym, gdyż długość życia wnioskodawcy nie jest znana. Dlatego nie można wskazać, by było wyższe, czy też niższe od wartości rynkowej, gdyż możliwe jest, że będzie równe, wyższe lub niższe od wartości rynkowej. Żadnej z tych sytuacji nie można wykluczyć.

Wnioskodawca wyjaśnił, że w akcie notarialnym cena za przeniesienie prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności i prawa użytkowania wieczystego gruntu sprzedaży nie została ustalona w sposób końcowy, nie można więc podać konkretnej wartości. Ustalono jedynie sposób rozliczeń (zapłaty) w zamian za przeniesienie prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności, tj.: określono kwotę comiesięcznej renty, terminy i sposób jej zapłaty jako płatnej do 10-tego dnia każdego miesiąca płatnej z góry począwszy od 10 listopada 2020 r. Na dzień złożenia wniosku wysokość wynagrodzenia (należnej renty) w zamian za przeniesienie prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach wyniosło [...] zł netto (7 miesięcy x [...] zł). Ponieważ cena sprzedaży nie została ustalona w sposób ostateczny (końcowy) i z mocy art. 29a ust. 8 u.p.t.u. z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to podstawę opodatkowania sprzedaży budynków i budowli trwale związanych z gruntem, według wnioskodawcy, stanowi kwota należna z tytułu sprzedaży, a ta jest zmienna w czasie, gdyż co miesiąc się powiększa o kwotę co miesięcznej renty dożywotniej. W sensie formalnym nie została ustalona końcowa wartość tych czynności, a tym samym nie mogła zostać ustalona końcowa wartość prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków.

Ponadto wnioskodawca wskazał, że w akcie notarialnym określono sumaryczną wartość rynkową prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonych na działce nr [...], [...], [...], [...], [...] wraz posadowionymi na nich budynkami w wysokości [...] zł i sumaryczną wartość rynkową prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej na działce nr [...] wraz posadowionymi na nich budynkami w wysokości [...] zł, gdyż z podstawy opodatkowania podatkiem VAT nie wyodrębnia się wartości gruntu. Dlatego niezrozumiałe dla wnioskodawcy jest żądanie wskazanie wartości prawa użytkowania odrębnie dla każdej nieruchomości. W związku z powyższym wnioskodawca wniósł o wskazanie, jakie znaczenie dla rozpoznania wniosku ma udzielenie odpowiedzi na to żądanie, gdyż według niego w świetle u.p.t.u. nie ma to istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku. Jeżeli organ uzna odmiennie, to wnioskodawca uzupełni wniosek również w tym zakresie.

W ocenie organu, udzielona odpowiedź nie usunęła wszystkich braków formalnych wniosku, albowiem wnioskodawca nie udzielił jednoznacznych i skonkretyzowanych odpowiedzi na wszystkie postawione w wezwaniu pytania oraz nie przeformułował zawartego we wniosku stanowiska w taki sposób, aby dotyczyło ono wyłącznie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności zbycia nieruchomości. Brak uzupełnienia przez wnioskodawcę wniosku w zakresie żądanym przez organ w ww. wezwaniu, uniemożliwił wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku VAT w zakresie objętym pytaniami, tj. ,,Jaka jest podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu omawianego zbycia?" oraz ,,W jaki sposób należy dokumentować ww. zbycie?".

W zażaleniu z [...] sierpnia 2021 r. wnioskodawca wniósł o uchylenie powyższego postanowienia zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 13 § 2a, art. 14g § oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h o.p. z powodu błędnego ustalenia, że wnioskodawca nie uzupełnił wniosku mimo jego uzupełnienia i mimo wskazania istotnych okoliczności mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z [...] października 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ II instancji stwierdził, że z przedstawionego opisu stanu faktycznego powinien wynikać jednoznaczny (niebudzący wątpliwości) oraz wyczerpujący opis sprawy, będący przedmiotem interpretacji indywidualnej. Tylko w stosunku do tak określonego opisu stanu faktycznego wyrażona jest jego ocena prawna, tak przez podatnika, jak i organ podatkowy. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Opis sprawy podany we wniosku oraz uzupełnieniu do wniosku musi być skonkretyzowany oraz jasno przedstawiony przez wnioskodawcę.

Organ II instancji wskazał, że w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 1 dotyczące doprecyzowania opisu sprawy wnioskodawca stwierdził, że przeniesienie prawa własności budynków w budowie (dwie ostatnie pozycje z wykazu budynków i wiat, str. [...] wniosku) i przeniesienie prawa użytkowania wieczystego przynależnego do nich gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a pozostałe budynki i wiaty i przynależne im prawo użytkowania wieczystego korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Organ zwrócił uwagę, że pojęcia "czynności opodatkowane" i "czynności podlegające opodatkowaniu" nie są tożsame. Czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mogą być bowiem albo zwolnione od podatku, albo mogą być opodatkowane. Zatem wnioskodawca nie odpowiedział konkretnie i jednoznacznie na zadane pytanie.

Następnie organ wskazał, że wnioskodawca udzielając odpowiedzi na pytania nr 4 i 7 dotyczące doprecyzowania opisu sprawy stwierdził, że wynagrodzenie z tytułu przeniesienia prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności (zbycia nieruchomości) jest zdarzeniem niepewnym, gdyż długość życia wnioskodawcy nie jest znana. Dlatego nie można wskazać, by było wyższe, czy też niższe od wartości rynkowej, gdyż możliwe jest, że będzie równe, wyższe lub niższe od wartości rynkowej. Żadnej z tych sytuacji nie można wykluczyć. W akcie notarialnym cena za przeniesienie prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności i prawa użytkowania wieczystego gruntu sprzedaży nie została ustalona w sposób końcowy, nie można więc podać konkretnej wartości. Ustalono jedynie sposób rozliczeń (zapłaty) w zamian za przeniesienie prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności, tj.: określono kwotę comiesięcznej renty, terminy i sposób jej zapłaty jako płatnej do 10-tego dnia każdego miesiąca płatnej z góry począwszy od 10 listopada 2020 r. Na dzień złożenia wniosku wysokość wynagrodzenia (należnej renty) w zamian za przeniesienie prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach wyniosło [...] zł netto (7 miesięcy x [...] zł). Ponieważ cena sprzedaży nie została ustalona w sposób ostateczny (końcowy) i z mocy art. 29a ust. 8 u.p.t.u. z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to podstawę opodatkowania sprzedaży budynków i budowli trwale związanych z gruntem według wnioskodawcy stanowi kwota należna z tytułu sprzedaży, a ta jest zmienna w czasie, gdyż co miesiąc się powiększa o kwotę co miesięcznej renty dożywotniej.

W ocenie organu odwoławczego powyższe wyjaśnienia nie stanowią wyczerpującej, jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu ww. pytania. Z treści ww. odpowiedzi nie wynika, czy wynagrodzenie dla wnioskodawcy z tytułu dostawy nieruchomości będzie wartością rynkową, bo - jak wskazał wnioskodawca - nie można wskazać, by wynagrodzenie było wyższe, czy też niższe od wartości rynkowej, gdyż możliwe jest, że będzie równe, wyższe lub niższe od wartości rynkowej oraz, że żadnej z tych sytuacji nie można wykluczyć. Ponadto organ uznał, że wskazanie sposobu ustalenia (wyliczenia) tej kwoty, nie zawiera informacji, których dotyczyło pytanie. Organ zwrócił uwagę, że podstawę opodatkowania przy dostawie nieruchomości stanowi wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy.

Organ II instancji uznał, że na podstawie udzielonych przez wnioskodawcę w uzupełnieniu informacji odpowiedzi nie jest nawet w stanie ustalić, co stanowi "wszystko, co stanowi zapłatę" i co - jaka kwota/wartość - będzie stanowiło łączne wynagrodzenie za dostawę nieruchomości. Zatem w dalszej kolejności nie można wskazać co stanowi podstawę opodatkowania przy dostawie nieruchomości.

Ponadto organ podkreślił, że w zaskarżonym postanowieniu organ I instancji nie wskazał - jak twierdzi wnioskodawca - że cena za przeniesienie prawa własności i prawa użytkowania nieruchomości jest tożsama z wartością rynkową tych praw.

Odnosząc się do twierdzenia wnioskodawcy, że w sprawie nie występują powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 u.p.t.u. organ uznał, że z odpowiedzi wnioskodawcy nie wynika, czy w sprawie mają miejsce powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 u.p.t.u., gdyż udzielona odpowiedź w tym zakresie budzi wątpliwości i nie jest jednoznaczna. W związku z tym organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu nie stwierdził, że takie powiązania występują, ani też, że nie występują.

Ponadto organ II instancji stwierdził, że wnioskodawca nie wskazał, czy jego żona będzie wykorzystywała nabytą nieruchomości wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Intencją organu było ustalenie, czy przy nabyciu ww. nieruchomości nabywcy przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Ustalenie powyższych faktów miało znaczenie z uwagi na brzmienie przepisu art. 32 ust. 1 u.p.t.u. Tym samym informacja ta była niezbędna w celu wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania transakcji będącej przedmiotem wniosku.

Organ odwoławczy stwierdził, że z uwagi na nieprecyzyjną informację nie miał możliwości rozstrzygnięcia, czy dostawa budynków i prawa użytkowania wieczystego powinna zostać udokumentowana fakturą. Ponadto podniósł, że wnioskodawca nie wskazał, czy nabywca nieruchomości wykorzystuje/będzie wykorzystywał ww. nieruchomość wyłącznie do czynności opodatkowanych oraz nie przeformułował własnego stanowiska w sprawie w taki sposób, aby odnosiło się ono wyłącznie do sposobu ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności zbycia nieruchomości.

W konkluzji poczynionych rozważań organ II instancji stwierdził, że udzielenie jednoznacznych odpowiedzi na pytania wynikające z wezwania było niezbędne, aby odpowiedzieć na sformułowane we wniosku o wydanie interpretacji pytania. Brak udzielenia jednoznacznych odpowiedzi na pytania sformułowane przez organ w ww. wezwaniu spowodowało, że niemożliwe stało się wydanie interpretacji indywidualnej.

W skardze z [...] listopada 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący zażądał uchylenia powyższego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: art. 233 § 1 pkt 1, art. 14g, art. 14b, art. 14c w zw. z art. 14h i art. 239 o.p. i w zw. z art. 903 - art. 907 k.c., a w szczególności art. 906 § 1 k.c.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że wskazał wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wyraził przekonanie, że podany we wniosku i w uzupełnieniu wniosku stan faktyczny był przedstawiony w sposób wyczerpujący i pozwalajł organom na zajęcia stanowiska w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a.").

W toku sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w niniejszej sprawie, jest ocena, czy organy podatkowe właściwie zastosowały w sprawie przepisy art. 169 § 1 w zw. z art. 14h o.p. i w konsekwencji zasadnie pozostawiły bez rozpoznania wniosek skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Zdaniem organu, mimo udzielenia przez skarżącego odpowiedzi na wezwanie organu, przy uwzględnieniu treści zadanych pytań, skarżący nie wywiązał się z wynikającego z art. 14b § 3 o.p. obowiązku do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. W ocenie organu brak jednoznacznego wyjaśnienia wszystkich kwestii, będących przedmiotem pytań zadanych przez organ w wezwaniu z [...] lipca 2021 r. (zwłaszcza w zakresie doprecyzowania opisu sprawy – pytania nr 1,4 i 7, a także brak przeformułowania własnego stanowiska skarżącego w sprawie w taki sposób, aby odnosiło się ono wyłącznie do sposobu ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności zbycia nieruchomości.), uniemożliwia dokonanie przez organ oceny, co do tego jaka jest podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu zbycia praw i nieruchomości wskazanych we wniosku oraz w jaki sposób należy dokumentować to zbycie.

Według przeciwnego poglądu skarżącego, złożony przez niego wniosek wraz z udzielonymi odpowiedziami na wezwanie organu spełniał wszelkie wymogi formalne, o których mowa w art. 14b § 3 o.p., a zatem brak było podstaw do wydania postanowienia pozostawiającego ten wniosek bez rozpoznania.

Mając na uwadze tak nakreśloną płaszczyznę sporu na wstępie niniejszych rozważań należy zwrócić uwagę na charakter postępowania wywołanego wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, cel wydania interpretacji indywidualnej i jej istotne cechy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się m.in., że indywidualna interpretacja prawa podatkowego nie jest aktem administracyjnym, a więc nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jej adresata. Jest to czynność, która nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tylko o nich się wypowiada. Polega ona bowiem wyłącznie na udzieleniu informacji, nie wiąże się z przyznaniem, stwierdzeniem albo uznaniem uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego nie tworzy w stosunku do jej adresata jakichkolwiek prawnie znaczących uprawnień i/lub obowiązków. Tworzy jedynie stan udzielenia informacji o możliwościach stosowania i wykładni prawa, do której jej adresat może się zastosować, choć niewątpliwie nie ma takiego obowiązku. Na etapie uzyskiwania interpretacji dochodzi jedynie do niewiążącej "wymiany poglądów" na możliwość zastosowania konkretnych przepisów prawa podatkowego do pewnego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1550/12, wyrok ten i orzeczenia powołane w dalszej części uzasadnienia dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się natomiast do charakteru postępowania interpretacyjnego z punktu widzenia podatnika, zwrócić należy uwagę, że w celu zabezpieczenia swojego interesu prawnego, zainteresowany (wnioskodawca) ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwającej wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego. Dlatego w orzecznictwie akcentuje się także, że instytucja indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego pełni dwie funkcje, tj.:

1) informacyjną, ponieważ ma na celu usunięcie ewentualnych wątpliwości, co do prawno-podatkowych skutków dotyczących zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w konkretnym stanie faktycznym oraz

2) gwarancyjną, ponieważ chroni podmiot, który zastosował się do wydanej w jego sprawie interpretacji indywidualnej przed ewentualnymi negatywnymi skutkami wynikającymi z zastosowania się do jej treści.

Ponadto wskazuje się też, że wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 o.p.). Stosownie zaś do art. 14b § 3 tej ustawy, składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 - § 2 o.p.). Podkreśla się ponadto, że pojęcie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, którym posługują się przepisy o.p., nie jest tożsame z pojęciem wykładni prawa, ani też nawet interpretacji rozumianej, jako wynik przeprowadzonej wykładni. Postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego jest postępowaniem, w którym organ uprawiony do jej wydania ma udzielić podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy.

Zaznaczyć także należy, że choć w art. 14b § 1 o.p. mowa jest o tym, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydaje się na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, to błędne jest rozumienie tego przepisu w ten sposób, że każdy wniosek podatnika o wydanie interpretacji podatkowej w jego indywidualnej sprawie zobowiązuje organ podatkowy do wydania takiej interpretacji. Leżące u podstaw wprowadzenia instytucji interpretacji indywidualnych prawo podatnika do uzyskania informacji o sposobie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego nie ma bowiem charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, a wręcz przeciwnie, obwarowana została przez ustawodawcę pewnymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie pisemnej interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie podatnika. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, jak obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz przedstawienie własnego stanowiska, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym, o co pyta podatnik.

Jak już wyżej wskazano, przepis art. 14b § 3 o.p. nakłada na składającego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązek do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W judykaturze wyrażono pogląd, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny musi więc być opisany w sposób konkretny i jednoznaczny (por. wyrok WSA w Krakowie z 19 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1803/13). Organ podatkowy nie może domniemywać intencji podatnika, ani za podatnika ustalać stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), uzupełniać, zmieniać, weryfikować, czy oceniać jego zgodność z rzeczywistością. Uwaga ta dotyczy również sądu administracyjnego, tym bardziej, że nie jest on organem interpretacyjnym w rozumieniu o.p. i udzieloną (w określonym stanie faktycznym) interpretację indywidualną tylko kontroluje pod względem zgodności z prawem i legalności postępowania, w którym została wydana. Skutkiem tego, ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II FPS 2/11; wyrok WSA w Szczecinie z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 268/14). Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, a jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa (por. wyrok WSA w Krakowie z 30 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 994/17).

Mając na względzie powyższe uwagi dotyczące istoty postępowania interpretacyjnego wskazać należy, że podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 169 § 1 w zw. z art. 14h o.p.

Zgodnie z art. 169 § 1 o.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Wymóg wyczerpującego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ podatkowy powinien precyzyjnie wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalanego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wymaga podkreślenia, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe muszą więc być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny.

Stosownie natomiast do art. 14h o.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 165a oraz art. 169 § 1 i 2 o.p., a nadto przepisy rozdziału 6 działu IV tej ustawy.

Wychodząc z powyższych założeń i nawiązując do okoliczności faktycznych sprawy podkreślić należy, że wątpliwości interpretacyjne organu budziło postawione we wniosku pytanie oznaczone nr 1. Skarżący zapytał bowiem, jaka jest podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu opisanego we wniosku zbycia. W wezwaniu z [...] lipca 2021 r. do usunięcia braków formalnych organ zobowiązał skarżącego do przeformułowania własnego stanowiska w sprawie w zakresie ww. pytania w taki sposób, aby dotyczyło ono wyłącznie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności zbycia nieruchomości. Organ zwrócił uwagę, że w złożonym wniosku własne stanowisko skarżącego dotyczyło m.in. zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości, momentu powstania obowiązku podatkowego, ustalenia przychodu i dochodu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W udzielonej odpowiedzi skarżący nie przeformułował zawartego we wniosku stanowiska w taki sposób, aby dotyczyło ono wyłącznie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności zbycia nieruchomości.

Sąd w pełni zgadza się z organami, że w zakresie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego konieczne było wezwanie skarżącego do doprecyzowania tego stanu faktycznego, albowiem zawierał on luki i niejasności, które uniemożliwiały wydanie oczekiwanej przez skarżącego interpretacji. W tym kontekście należy wskazać, że w szczególności konieczne było wyjaśnienie przez skarżącego okoliczności, ujętych przez organ w formie powołanych wyżej jedenastu pytań.

O tym, że wątpliwości organu, co do przedstawionego stanu faktycznego były zasadne świadczy także późniejsze stanowisko skarżącego, przedstawione w zażaleniu oraz w skardze, że wynagrodzenie z tytułu przeniesienia prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności (zbycia nieruchomości) jest zdarzeniem niepewnym, gdyż długość życia wnioskodawcy nie jest znana. Dlatego nie można wskazać, by było wyższe, czy też niższe od wartości rynkowej, gdyż możliwe jest, że będzie równe, wyższe lub niższe od wartości rynkowej. Żadnej z tych sytuacji nie można wykluczyć. Ponadto skarżący wskazał, że w akcie notarialnym cena za przeniesienie prawa użytkowania nieruchomości wraz z własnością posadowionych na nich budynkach stanowiących odrębny przedmiot własności i prawa użytkowania wieczystego gruntu sprzedaży nie została ustalona w sposób końcowy, nie można więc podać konkretnej wartości.

W ocenie Sądu, nie ma w sprawie żadnych wątpliwości, że skarżący nie udzielił konkretnych i precyzyjnych odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania nr 1, 4 i 7 dotyczące doprecyzowania stanu faktycznego. W tym kontekście należy wskazać, że skarżący nie wyjaśnił precyzyjnie, czy przeniesienie prawa użytkowania wieczystego oraz prawa własności posadowionych na nich budynków na rzecz żony stanowiło/będzie stanowić czynność opodatkowaną podatkiem VAT, zwolnioną od tego podatku, czy niepodlegającą opodatkowaniu. Organ prawidłowo wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że pojęcia "czynności opodatkowane" i "czynności podlegające opodatkowaniu" nie są tożsame. Czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mogą być bowiem albo zwolnione od podatku, albo mogą być opodatkowane.

Organ zasadnie stwierdził, że z udzielonych odpowiedzi na pytania nr 4 i 7 dotyczące doprecyzowania opisu sprawy nie wynika, czy wynagrodzenie dla skarżącego z tytułu dostawy nieruchomości będzie wartością rynkową, bo - jak podał skarżący - nie można wskazać, by wynagrodzenie było wyższe, czy też niższe od wartości rynkowej, gdyż możliwe jest, że będzie równe, wyższe lub niższe od wartości rynkowej oraz, że żadnej z tych sytuacji nie można wykluczyć. Ponadto organ trafnie uznał, że wskazanie sposobu ustalenia (wyliczenia) tej kwoty, nie zawiera informacji, których dotyczyło pytanie.

Zdaniem Sądu, organ prawidłowo także zwrócił uwagę, że na podstawie udzielonych przez skarżącego wyjaśnień nie można ustalić, co stanowi "wszystko, co stanowi zapłatę" i co - jaka kwota/wartość - będzie stanowiło łączne wynagrodzenie za dostawę nieruchomości. W związku z tym organ zasadnie wywiódł, że w dalszej kolejności nie można było wskazać co stanowi podstawę opodatkowania przy dostawie nieruchomości.

Ponadto należy zauważyć, że w zaskarżonym postanowieniu organ nie wskazał - jak zarzuca skarżący - że cena za przeniesienie prawa własności i prawa użytkowania nieruchomości jest tożsama z wartością rynkową tych praw.

Sąd podziela także pogląd organu, że skarżący w sposób bardzo niejasny odpowiedział na pytanie, czy między uczestnikami transakcji mają miejsce powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 u.p.t.u. W związku z tym organ prawidłowo przyjął, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że takie powiązania występują, bądź, że nie występują.

W ocenie Sądu, skarżący nie wskazał także, czy jego żona będzie wykorzystywała nabytą nieruchomości wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W tym zakresie należy wskazać, że intencją organu było ustalenie, czy przy nabyciu nieruchomości nabywcy przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Ustalenie powyższych faktów miało znaczenie z uwagi na brzmienie przepisu art. 32 ust. 1 u.p.t.u. Tym samym informacja ta była niezbędna w celu wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania transakcji będącej przedmiotem wniosku.

W kontekście udzielonych przez skarżącego odpowiedzi organ odwoławczy zasadnie również uznał, że z uwagi na nieprecyzyjną informację nie miał możliwości rozstrzygnięcia, czy dostawa budynków i prawa użytkowania wieczystego powinna zostać udokumentowana fakturą.

Zdaniem Sądu, wszystkie wyżej wskazane uchybienia skarżącego polegające na braku udzielenia precyzyjnych i konkretnych odpowiedzi na postawione w wezwaniu z [...] lipca 2021 r. pytania, uniemożliwiły organowi wydanie oczekiwanej przez skarżącego interpretacji podatkowej. W tym miejscu Sąd zaznacza, że racjonalnie działający podatnik, który wszczyna postępowanie interpretacyjne, zamierza skorzystać nie tylko z funkcji informacyjnej, ale przede wszystkim z funkcji gwarancyjnej (ochronnej) wnioskowanej interpretacji. W takiej sytuacji powinien wyjaśnić organowi istotne wątpliwości, jeżeli zdaniem organu takie istnieją. Wnioskodawca ma możliwość uzupełnienia w niezbędnym zakresie stanowiska własnego lub doprecyzowania stanu faktycznego, tak aby dalsze kontynuowanie postępowania interpretacyjnego było możliwe. Jeżeli po sygnalizacji przez organ wątpliwości zachodzi taka konieczność, to wnioskodawca może zmodyfikować zadane pytanie. Tymczasem skarżący nie udzielił jasnych odpowiedzi na pytania nr 1, 4, 5, 6, 7 i 9 w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organ interpretacyjny nie naruszył wskazanych w skardze przepisów postępowania, zasadnie uznając, że wniosek skarżącego pozostawić należy bez rozpatrzenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.