Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1510/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1085/08, w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 2 lipca 2008 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od sierpnia 2005r. do września 2006 r. oraz opłaty paliwowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1085/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 2 lipca 2008 r.

Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że czynności egzekucyjne, zmierzające do ściągnięcia kwoty 2.344.445,00 zł, z całą pewnością doprowadzą do bankructwa nie tylko skarżącego, ale i całej trzyosobowej rodziny. Wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wnioskujący wskazał również na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) na wniosek skarżącego sąd może, choć nie musi, po wniesieniu skargi wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nadto twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie wniosku nie uwiarygodnia wystąpienie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Wnioskujący poza stwierdzeniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i trudne do odwrócenia skutki, wskazując na niskie dochody, powołał się na okoliczność wystąpienia bankructwa. Samo takie wskazanie, nie jest podstawą do uznania, że wykonanie decyzji taką sytuację wywoła. Skarżący nie przedstawił danych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się z bankructwem lub stratami dla skarżącego i jego rodziny. Do wniosku nie zostały załączone również dokumenty źródłowe, które mogłoby przesądzać o racji strony.

Warto dodać, że na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu odmówiono już skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W postanowieniu z dnia 14 stycznia 2009 r., Sąd zaznaczył, że brak było odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżącego, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania danego aktu jest uzasadnione. Wskazanie takie należy również uznać za adekwatne do danej sprawy, a ogólnikowe stwierdzenie strony o jej niskich dochodach oceny takiej nie zmienia.

Powyższe uwagi nie przemawiają za uznaniem, że wnioskujący uwiarygodnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.