Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 32/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i § 4 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2006 roku i orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej wspólników za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym spółki P. i K. "A." spółka jawna postanawia przyznać skarżącemu P. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 32/12

Uzasadnienie

P. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2006 roku i orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej wspólników za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym spółki P. i K. "A." spółka jawna. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając następnie – po wezwaniu Sądu – wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pracuje dorywczo uzyskując niestałe wynagrodzenie w kwocie ok. 700 do 1.000 zł. Wyjaśnił, że jest osobą rozwiedzioną, opłaca alimenty na rzecz syna w kwocie 500 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni 20 m2 (jak wyjaśnił – zajętej przez organy podatkowe) oraz działki o powierzchni 3.000 m2. Zgodnie z oświadczeniem, na dochody w gospodarstwie domowym skarżącego składają się jego dochody uzyskiwane z prac dorywczych, których wysokość określił na ok. 700 zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W związku z wezwaniem Sądu do przekazania dodatkowych informacji o stanie majątkowym wyjaśnił, że ponosi także wydatki na bieżące utrzymanie w kwocie ok. 550 zł. Z przekazanych kserokopii zeznań podatkowych PIT 36L wynika, że w roku 2010 skarżący uzyskał dochód w kwocie 3.000 zł, a w roku 2011 wykazał stratę (przychód – 0 zł wobec kosztów uzyskania przychodu - 1.797 zł).

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne dochody gospodarstwa domowego skarżącego stanowią dochody uzyskiwane z tytułu prac dorywczych w kwocie ok. 700 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania, ponosi także koszty opłacania alimentów na syna (jest osobą rozwiedzioną). Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych.

Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i § 4 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.