Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1673/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 7, art. 8, art. 64 par. 2, art. 77 par. 1, art. 127 par. 3, art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2010 roku sprawy ze skargi M. F. i B. J. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1673/09

UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].08.2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez H. K., M. F. oraz B. J. od decyzji tegoż Ministra z dnia [...].03.2009 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy L. z dnia [...],07.1978 r., orzekającej o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego o pow. 4,62 ha, położonego w K., gmina L., stanowiącej uprzednio własność B. J..

Uzasadniając swe rozstrzygnięcie Minister podniósł, iż owa decyzja odmowna z dnia [...].03.2009 r. została doręczona H. K. i B. J. w dniu [...].03.2009 r.» a M. F. w dniu [...].03.2009 r. Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał więc [...].03.2009 r. Złożenie tego wniosku w dniu [...].07.2009 r. nastąpiło zatem, jak podkreślił Minister, po terminie.

We wniesionej skardze H. K., M. F. oraz B. J. zarzucili wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem artykułów: 6, 7, 8, 77 Kpa, a także art. 127 § 3 Kpa w zw. z art. 129 § 2 Kpa przez błędne przyjęcie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony po terminie. Podnieśli, że ich ówczesny pełnomocnik radca prawny E. G. w dniu [...].03.2009 r. wniosek taki złożyła w ich imieniu, nie podpisała go jednakże, a jedynie przyłożyła swoją pieczątkę. Wówczas współpraca z pełnomocnikiem zakończyła się, a H. K. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Ministerstwa dowiedziała się, że wniosek zawiera brak formalny w postaci braku podpisu osoby wnoszącej. W ocenie skarżących, ten brak formalny wniosku został niezwłocznie przez nich uzupełniony, poprzez nadanie owego wniosku z własnoręcznymi podpisami [...].07.2009 r., podczas gdy do usunięcia tego braku wezwani zostali później, pismem z dnia [...].07.2009 r. W konkluzji skarżący wywiedli, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony [...].03.2009 r., a więc z zachowaniem terminu i choć dotknięty był brakiem formalnym, to brak ten uzupełnili jeszcze przed wezwaniem. Uzupełnienie zaś owego braku złożonego wniosku w dniu [...].07.2009 r. nie mogło zostać przez Ministra potraktowane jako złożenie wniosku.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Po wniesieniu skargi do Sądu Administracyjnego, w dniu [...].10.2009 r. zmarła skarżąca H. K. i prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w L. I Wydziału Cywilnego z dnia [...].02.2010 r.» sygn. akt I [...] stwierdzono po niej nabycie spadku. Spadkobiercy zmarłej stali się uczestnikami niniejszego postępowania toczącego się przed Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)» zwanej dalej P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. Należy nadto zauważyć, iż w myśl art. 134 P.p.s.a. Rozstrzygając w granicach danej sprawy Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi naruszyło przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie podkreślenia wymaga, iż z art. 129 § 2 Kpa w zw. z art. 127 § 3 Kpa wynika, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnictwo udzielone kolejnemu pełnomocnikowi - po adw. D. K. - radcy prawnemu E. G. nie obejmowało prawa do wywiedzenia środka odwoławczego. Z tej też przyczyny decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].03.2009 r. odmawiająca

stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy L. z dnia [...].07.1978 r. prawidłowo doręczona została bezpośrednio skarżącym, W sprawie jest bezsporne, że H. K. i B. J. odebrali tę decyzję w dniu [...].03.2009 r., a M. F. w dniu [...].03.2009 r. Wobec twierdzeń skargi, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z zachowaniem terminu przez radcę prawnego E. G. ([...].03.2009 r.), a jedynie zawierał brak formalny w postaci niezłożenia pod nim podpisu, Sąd wezwał Ministra do uzupełnienia w tym zakresie odpowiedzi na skargę i zajęcia stanowiska wobec twierdzeń skarżących, iż nie doszło do uchybienia owego terminu.

W piśmie z dnia [...].01.2010 r. Minister wyjaśnił, iż twierdzenia skarżących są prawdopodobne. Brak jest jednakże kopii pisma Ministerstwa z dnia [...].07.2009 r. przypuszczalnie wzywającego skarżących do uzupełnienia braku formalnego wniosku, Z prowadzonej w Departamencie Gospodarki Ziemią Ministerstwa ewidencji komputerowej spraw wynika, że [...].07. 2009 r. Ministerstwo zwracało się na piśmie do skarżących z prośbą o nadesłanie dokumentów (mogło chodzić o złożenie podpisów). Skarga podpisana przez strony wpłynęła zaś do Ministerstwa [...].07.2009 r. Minister potwierdził także fakt przeprowadzenia rozmowy telefonicznej ze skarżącą przez pracownika Ministerstwa, na co wskazywał przedłożony wraz ze skargą biling. Wyjaśnił jednocześnie, że nie jest możliwe ustalenie przedmiotu tej rozmowy, ponieważ dotychczasowy referent przedmiotowej sprawy nie pracuje już w Ministerstwie.

Mając na uwadze przytoczone okoliczności wynikające z wyjaśnień Ministra, stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należało uznać za przedwczesne. Wniesiony środek zaskarżenia musi bowiem czynić zadość wymaganiom art. 63 § 2 i 3 Kpa, w tym w zakresie złożenia podpisu. Jeśli był on dotknięty brakiem formalnym w postaci niezłożenia pod nim podpisu przez skarżących, jednakże złożony był z zachowaniem terminu, co wydaje się potwierdzać Minister w uzupełnieniu odpowiedzi na skargę - organ zobowiązany był wezwać do uzupełnienia tego braku zakreślając termin oraz rygor z art. 64 § 2 Kpa. W razie zaś nieuzupełnienia tego braku w terminie 7 dni pozostawić ów wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy bez rozpoznania. Przed wydaniem zaskarżonego postanowienia z dnia [...].08.2009 r. winno być zatem przeprowadzone stosowne postępowanie wyjaśniające mające ustalić, czy wniosek ten został istotnie złożony w terminie, a jedynie dotknięty był brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie mu

dalszego biegu. Nadto ustalenia wymagało, czy do uzupełnienia tego braku skarżący zostali wezwani, jeśli tak to kiedy i czy brak ten uzupełnili w zakreślonym im terminie. Na te pytania nie daje odpowiedzi dokumentacja zawarta w aktach sprawy. Brak jest pisma wzywającego do uzupełnienia owego braku oraz dowodu jego doręczenia skarżącym. Minister potwierdził, iż tymi dokumentami nie dysponuje, jest jednak prawdopodobne, że fakty podane przez skarżących miały miejsce.

Podkreślenia wymaga nadto, że brak podpisu jest brakiem formalnym, który w trybie art. 64 § 2 Kpa winien być usunięty. W razie zaś nieusunięcia go w terminie wniosek taki o ponowne rozpatrzenie sprawy nie mógłby zostać rozpoznany, bowiem wydana na skutek jego wniesienia decyzja dotknięta byłaby wadą nieważności.

Wskazane okoliczności winny zatem zostać wnikliwie wyjaśnione po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku. Przy czym należy pamiętać, że wszelkie wątpliwości wskazanej natury, których weryfikacja nie jest możliwa, należy interpretować na korzyść strony.

Zważywszy zatem, że Minister nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy tyczących wniesionego środka zaskarżenia, trafne są zarzuty skargi naruszenia artykułów 6, 7 oraz 8 Kpa, a także art. 77 § 1 Kpa i 134 Kpa.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.