Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 905/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. d
journal: Dz.U. 1998 nr 144 poz. 930
law: Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Teza: Nowe dowody na okoliczność osiągnięcia przychodu z tytułu wykonywania wolnego zawodu, mają wpływ na zastosowanie właściwej formy opodatkowania.

TEZY

Nowe dowody na okoliczność osiągnięcia przychodu z tytułu wykonywania wolnego zawodu, mają wpływ na zastosowanie właściwej formy opodatkowania.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Kolanowski, Sędzia NSA Sławomir Kozik, Protokolant #PROTOKOLANTT, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. R. na decyzję Izby Skarbowej w G. Ośrodek Zamiejscowy w S. z dnia 8 lutego 2001 nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 1999 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz skarżącego kwotę 149,20 (słownie: sto czterdzieści dziewięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 905/01

UZASADNIENIE

W 1999 roku D. R. prowadził działalność gospodarczą w zakresie usług ogólnobudowlanych. W dniu 21 lipca 2000 roku Urząd Skarbowy w S. przeprowadził kontrolę u podatnika w zakresie prawidłowości rozliczeń w podatku dochodowym. Następnie postanowieniem z dnia 14 września 2000 roku organ podatkowy wszczął postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia prawidłowej formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej w 1999 roku. W toku postępowania kontrolnego i podatkowego, ustalono że strona w 1999 roku rozliczała się na zasadach ogólnych, gdy zgodnie z art. 6 ust. 4 pkt 1 lit a) oraz art. 9 ust. 1 i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.) powinien opłacać podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych.

Wynikiem powyższych ustaleń była decyzja Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...] określająca stronie zryczałtowany podatek dochodowy za 1999 rok w kwocie 3 821,30 zł., wysokość zaległości podatkowej w kwocie 3 821,30 zł. oraz odsetki za zwłokę w wysokości 1 599,70 zł. Organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że strona powinna opłacać zryczałtowany podatek dochodowy ponieważ w terminie do 20 stycznia 2000 roku nie zrzekła się opodatkowania w formie ryczałtu, a jednocześnie prowadziła działalność gospodarczą nie podlegającą wyłączeniu z tej formy opodatkowania. Uzyskany przez stronę przychód w 1999 roku ustalono na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz dowodów źródłowych.

Od powyższej decyzji, strona złożyła odwołanie z dnia 9 listopada 2000 roku do Izby Skarbowej w G. Stwierdził w nim, że skoro podlegał opodatkowaniu na zasadach ogólnych we wcześniejszych latach to tylko zmiana formy opodatkowania wymaga złożenia oświadczenia. Poza tym skarżący podniósł, że składał w 1999 roku deklaracje PIT 5 a urząd skarbowy nie zakwestionował tej formy rozliczenia. Wskazał na nieuwzględnienie przy rozliczeniu podatku wpłat na ZUS dokonanych w 1999 roku poprzez pobranie ich z zajętego konta. Nie zgodził się także z zaliczeniem kwoty 388,35 zł jako zapłaty za roboty budowlane, gdyż zgodnie z fakturą VAT nr [...] była to sprzedaż towarów.

W toku postępowania odwoławczego, strona wniosła uwagi pismem z dnia 18 stycznia 2001 roku. Powtórzyła w nim zarzuty odnoszące się do braku reakcji urzędu na składane w roku 1999 deklaracje PIT 5, a także zarzucił organowi pierwszej instancji błędną kolejność w ustalaniu ryczałtu co narusza zasadę równości stron. Zdaniem skarżącego urząd skarbowy dokonał zmiany formy opodatkowania po zakończeniu roku podatkowego i sprawdzeniu, który z podatków będzie wyższy, podatnik natomiast jest takiej możliwości pozbawiony.

Izba Skarbowa w G. przeprowadziła dodatkowe postępowanie wyjaśniające, które zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia 8 lutego 2001 roku nr [...] uchylającej zaskarżoną decyzję i orzekającą stronie kwotę zryczałtowanego podatku dochodowego za 1999 rok w kwocie 3 728,90 zł., zaległość podatkową w kwocie 3 728,90 zł. oraz odsetki za zwłokę w kwocie 1 563,90 zł. Organ drugiej instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia ustosunkował się do wszystkich zarzutów przedstawionych przez stronę w odwołaniu oraz w złożonym w trakcie postępowania odwoławczego piśmie z dnia 18 stycznia 2001 roku. Stwierdził, że Urząd Skarbowy w S. nie uwzględnił przy obliczeniu należnego podatku zapłaconej składki ZUS za miesiąc wrzesień 1999 roku. Z tego powodu dokonał ponownego obliczenia należnego podatku, zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę. Nie podzielił natomiast pozostałych zarzutów strony, szczegółowo uzasadniając swoje stanowisko.

Na decyzję Izby Skarbowej w G. strona złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 maja 2001 roku, uzupełnioną pismem z dnia 10 czerwca 2001 roku. Wnosi w niej o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Strona podnosi, że przy wydawaniu decyzji nie wzięto pod uwagę faktu wykonywania przez skarżącego wolnego zawodu technika budowlanego co wyklucza stosowanie wobec niego zryczałtowanej formy opodatkowania. Zdaniem skarżącego w 1999 roku część przychodów pochodziło z wykonywania usługi nadzoru nad pracami budowlanymi wykonywanymi przez inne firmy. Usługa ta miała charakter wykonywania wolnego zawodu technika budowlanego a nie robót budowlanych. Do skargi strona załączyła kopie faktur za te usługi. Ponadto skarżący wskazuje na fakt wyegzekwowania przez ZUS składki na ubezpieczenie poprzez pobranie z konta kwoty 190,00 zł. w dniu 23 grudnia 1999 roku, na dowód czego załącza do skargi kopię przekazu bankowego na konto ZUS. Przedstawia także zarzut braku uwzględnienia przy obliczaniu zaległości i odsetek za zwłokę dokonanej wpłaty z tytułu zaliczki na podatek dochodowy w kwocie 1982,10 zł. dokonanej w dniu 19 listopada 1999 roku. Jako dowód przedkłada kopię dowodu wpłaty na konto urzędu skarbowego.

Izba Skarbowa w G. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów złożonych w skardze stwierdziła, że fakt wykonywania wolnego zawodu został przez skarżącego złożony dopiero na etapie skargi i nie powinien zostać uwzględniony. Podobnie dopiero w skardze podniesiono, iż ZUS wyegzekwował w dniu 23 grudnia 1999 roku kwotę 190,00 zł. tytułem należnych składek za 1999 rok. Organ podatkowy prowadził dodatkowe postępowanie w tej sprawie i otrzymał w tym zakresie informację od organu ZUS. Z kolei podatnik nie przedstawił na tą okoliczność dowodu w trakcie postępowania podatkowego. Izba Skarbowa nie podzieliła argumentu nieuwzględnienia wpłaconej zaliczki na podatek, wyjaśniając rozbieżności pomiędzy kwotą podawaną przez stronę a przyjętą do wyliczenia zaległości podatkowej.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na jej uwzględnienie.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 20 listopada 1998r..o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz. U. Nr 144,poz. 930 ), w brzmieniu obowiązującym w 1999 roku, podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nie przekraczającej 400.000 zł. Poza sporem w niniejszej sprawie jest fakt, że strona osiągnęła przychód z działalności gospodarczej poniżej ustawowego limitu. Ponadto w myśl art. 9 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, podatnik może zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy. Zrzeczenie może być dokonane nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego lub do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w ciągu roku. Niespornym w rozpatrywanej sprawie jest także brak oświadczenia strony o zrzeczeniu się z rozliczania się z obowiązków podatkowych w podatku dochodowym w formie ryczałtu. Organy podatkowe miały zatem uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości rozliczeń strony. W złożonej skardze pojawiły się jednak nowe okoliczności, które Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę musiał wziąć pod uwagę w toku jej rozpoznawania. Do skargi dołączono bowiem kopie dowodów, które mogą mieć istotny wpływ na ocenę dokonanych przez organy podatkowe ustaleń. Skarżący podniósł, że jako technik budowlany osiągał w 1999 roku przychody z wykonywania wolnego zawodu. Miały to być czynności związane z nadzorem budowlanym prac wykonywanych przez inne podmioty. Z treści art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. d) ustawy z dnia 20 listopada 1998r.o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wynika natomiast, że przepisów ustawy nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu wykonywania wolnych zawodów. Jeżeli strona faktycznie osiągnęła taki przychód to nie podlegałaby w 1999 roku opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Okoliczność ta nie była zgłoszona przez podatnika w postępowaniu podatkowym. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę zauważa jednak, że w przypadku gdyby skarżący udowodnił fakt osiągnięcia przychodu w ramach wykonywania wolnego zawodu, to jego sytuacja podatkowa byłaby odmienna niż wynika to z zaskarżonej decyzji. Poza tym do skargi dołączono kopię dowodu świadczącego o przekazaniu większej, od ustalonej w decyzjach, kwoty składek na ZUS. Faktem bezspornym jest to, że organ odwoławczy bardzo wnikliwie zbadał wysokość przekazanych przez skarżącego składek na ubezpieczenie ZUS. Jednak pomimo otrzymania informacji od organu ubezpieczeń społecznych, strona wykazała w skardze, że wysokość odliczonych składek, może być większa.

Powyższe okoliczności powodują, że Sąd rozpoznając sprawę, uchylił zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należy w szczególności ustalić, czy strona faktycznie osiągnęła jakikolwiek przychód z tytułu wykonywania wolnego zawodu. Od dokonania ustaleń w tym zakresie uzależniona jest bowiem ocena prawidłowości zastosowanej formy opodatkowania. Poza tym wyjaśnienia wymaga wysokość zapłaconych i wyegzekwowanych w 1999 roku składek ZUS..

Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego wpłaconej kwoty tytułem zaliczki na podatek dochodowy, Sąd zauważa, że należy rozróżnić kwestię wysokości zaległości od technicznego wyliczenia kwoty pozostającej do zapłaty. Podnoszona okoliczność dotyczy drugiego zagadnienia. Jednak na marginesie można zauważyć, że organy muszą być konsekwentne w swoich ustaleniach, co oznacza, że powinny przyjąć dokonaną wpłatę jako zapłatę zryczałtowanego podatku dochodowego, uwzględniając odmienne terminy płatności tego podatku oraz rozliczyć całość dokonanej wpłaty 2 037,49 zł. a nie kwotę 1982,10 zł. Trudno bowiem przyjąć, że strona miała zaległości w zaliczkach na podatek dochodowy, skoro zdaniem organów podatkowych, nie była zobowiązana do ich opłacania.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 lit. b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) uchylił zaskarżoną decyzję.

Ponadto Sąd orzekł w przedmiocie wykonalności decyzji w trybie art. 152, a o kosztach postępowania zgodnie z art. 200 w związku z art. 209 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.