Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 943/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi I. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłków rodzinnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2017 roku, nr [...].


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B., z dnia [...].10.2017 r. Nr [...] odmawiającą w okresie od 1 listopada 2017 r. do 31 października 2018 r. przyznania: 1) zasiłku rodzinnego na dziecko A. N., 2) zasiłku rodzinnego na dziecko P. O., 3) dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2018/2019 wnioskowanego na A. N.

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 Ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2016, poz. 158 z późn. zm. – dalej jako "Uśr.") w związku z § 2 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. z 2015 r., poz. 1238 – dalej jako Rozporządzenie (zasiłek rodzinny, o którym mowa w art. 4 ust. 2 przysługuje jeśli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się, nie przekraczał na dzień wydania decyzji kwoty 674,00 zł lub 764, 00 zł w przypadku dziecka niepełnosprawnego.

Kierując się tymi wskazaniami organ wyliczył dochód rodziny w roku 2016 na kwotę 26 166, 67 zł, co daje kwotę 810,64 zł na osobę w rodzinie. Dalej organ wskazał, że znajduje potwierdzenie ustalenie organu I instancji, iż łączny dochód miesięczny rodziny wynosi 3 242,56 zł i przekracza kryterium dochodowe rodziny (2 696,00) w okresie od 1 listopada 2017 r. do 31 maja 2018 r. o 546,56 zł, a w okresie od 1 czerwca 2018 r. do 31 października 2018 r. w wysokości 256,33 zł. Jednocześnie organ dodał, iż do dochodu rodziny nie był wliczany dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości. Wskazując na okoliczność, iż kryterium dochodowe, od którego zależne jest przyznanie zasiłków jest przekroczone, organ II instancji stwierdził, iż utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy jest uzasadnione.

W skardze na powyższą decyzję I. N. podniosła, że wyliczenie dochodu na członka rodziny dokonane przez organy, jest nieprawidłowe, ponieważ dochód wynosi 545,14 zł, co wynika z podzielenia dochodu uzyskanego przez męża w kwocie 26 166,67 zł w roku 2016, na 12 miesięcy dającej kwotę 2180,58 zł i następnie podzielenie tej kwoty na 4, ponieważ rodzina składa się z 4 osób.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Przyznając, że uzasadnienie skarżonej decyzji winno być bardziej precyzyjne, to istota (sentencja) decyzji jest prawidłowa.

Z dokumentacji bowiem wynika, że na dochody rodziny skarżącej w roku 2016 składały się zarobki męża oraz dochód z gospodarstwa rolnego zbytego w grudniu 2016 r., ostatecznie więc przyjęcie miesięcznego dochodu na członka rodziny w kwocie 810,64 zł było prawidłowe. Zbycia gospodarstwa rolnego nie można uznać za przesłankę powstania dochodu utraconego, nie mieści się on bowiem w tej kategorii, co wynika z art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wskazującej, co należy rozumieć pod pojęciem dochodu utraconego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę Sąd uznał za uzasadnioną.

Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu skarżonej decyzji, przyznanie zasiłków, o które wnioskowała skarżąca, zależy od spełnienia kryterium dochodowego na członka rodziny, co wynika z powołanych powyżej przepisów prawa. Nakładało to na organy obowiązek ustalenia w jakiej wysokości dochód rodzina skarżącej osiągnęła w roku 2016 i dokonania stosowanych przeliczeń w celu ustalenia czy przekroczone zostało kryterium dochodowe uzasadniające odmowę przyznania zasiłków.

W uzasadnieniu organu I instancji wskazano, że dochód miesięczny rodziny skarżącej wnosi 3 242,56 zł, nie wskazano jednak jakie dochody składają się na tę kwotę. Także organ II instancji rozpoznający odwołanie skarżącej nie poczynił w tym zakresie ustaleń potwierdzając jedynie wysokość dochodów męża skarżącej w kwocie 26 166,67 zł w 2016 r. i następnie przyjmując, iż znajduje potwierdzenie konstatacja organu I instancji o dochodzie miesięcznym rodziny skarżącej w kwocie

3 242,33 zł. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że na dochód w tej kwocie składają dochód męża skarżącej i dochód z 4,61 ha gospodarstwa rolnego zbytego w grudniu 2016 r. Za trafne należy przyjąć stanowisko organu, iż zbycia gospodarstwa nie można uznać za dochód utracony, nie jest on bowiem objęty katalogiem wskazanym w art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych, co uzasadnia doliczenie dochodu z tego gospodarstwa do dochodu. Sąd jednakże nie mógł dokonać kontroli czy różnica pomiędzy przyjętym dochodem miesięcznym w kwocie 3 242,33 zł, a kwotą miesięcznego wynagrodzenia męża skarżącej jest dochodem z gospodarstwa rolnego wyliczonym prawidłowo, bowiem w tym zakresie ani w uzasadnieniu organu I instancji, ani w uzasadnieniu organu II instancji brak jest jakichkolwiek ustaleń.

Uznając zatem, że w sprawie stan faktyczny nie został należycie ustalony, Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia art. 7 i 77 § 1 kpa i stosownie do art. 145 § 1 pkt c i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.