Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 26/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art 245  par.1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 13 listopada 2009 r. sygn. akt I SAB/Kr 3/08 w przedmiocie oddalenia wniosku z dnia 27 sierpnia 2009 r. o ponowne ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. w przedmiocie wniosku o wpis do ewidencji producentów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 13 listopada 2009 r. o sygn. akt I SAB/Kr 3/08 oddalił wniosek Z. B. z dnia 27 sierpnia 2009 r. o ponowne ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podkreślił, że postanowieniem z dnia 31 października 2008 r. Z. B. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w związku ze skargą wniesioną na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z dnia 5 czerwca 2009 r. oddalił skargę Z. B. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 28 lipca 2009 r. W dniu 27 sierpnia 2009 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu - adwokat A. P. wniósł opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej, o czym zostali powiadomieni Z. B. i Okręgowa Rada Adwokacka w K.. Uzasadniając oddalenie wniosku skarżącego Sąd I instancji podniósł, że wniosek o ponowne wyznaczenie pełnomocnika z urzędu został złożony do Sądu w dniu 28 sierpnia 2009 r. czyli po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, który upływał w dniu 27 sierpnia 2009 r. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Sąd I instancji zaznaczył, że jest to kolejny wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką z urzędu adwokata A. P. i podjęcie przez niego czynności w sprawie polegającej na sporządzeniu opinii o bezzasadności skargi kasacyjnej stanowi wykonanie postanowienia Sądu I instancji z dnia 31 października 2008 r. o przyznaniu prawa pomocy w tym zakresie. Dlatego zdaniem Sądu I instancji wystąpienie przez skarżącego z kolejnym wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie było nieuzasadnione.

Na powyższe postanowienie Sądu I instancji Z. B. złożył zażalenie, w którym podniósł, że ustanowiony z urzędu adwokat nie zajmował się w ogóle jego sprawą m.in. w ten sposób, że odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę żalącego się. Z. B. wniósł o zmianę zakwestionowanego orzeczenia przez uwzględnienie wniosku o ustanowienie innego pełnomocnika z urzędu i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Postanowieniem z dnia 31 października 2008 r. referendarz sądowy przyznał Z. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Okręgowa Rada Adwokacka w K. zarządzeniem z dnia 7 listopada 2008 r. wyznaczyła adwokata A. P. jako pełnomocnika z urzędu do prowadzenia sprawy ze skargi Z. B. Zaś sam zainteresowany udzielił w dniu 12 grudnia 2008 r. pełnomocnictwa adwokatowi A. P. do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w K. oraz w innych instancjach właściwych w sprawie, czyli również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i nie odwołał udzielonego pełnomocnictwa do momentu zakończenia postępowania sądowego w sprawie. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Sądu I instancji Z. B. zarzucił pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, że nie prowadził jego sprawy w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten nie jest uzasadniony, gdyż adwokat ustanowiony z urzędu świadczył pomoc prawną dla reprezentowanej strony. Przede wszystkim należy zauważyć, że na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w K. w dniu 5 czerwca 2009 r. w związku z rozpoznaniem skargi Z. B. w imieniu adwokata A. P. stawił się aplikant adwokacki E. N. Następnie pełnomocnik żalącego się wniósł w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem opinię o bezzasadności skargi kasacyjnej. Sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wbrew twierdzeniom żalącego się, mieści się w zakresie czynności pełnomocnika profesjonalnego ustanowionego z urzędu. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2004 r. o sygn. akt OSK 93/04. Należy wobec tego stwierdzić, że adwokat A. P. wyczerpał czynności pełnomocnika w instancyjnym postępowaniu sądowym w sprawie Z. B., nawet jeżeli zamiast skargi kasacyjnej złożył opinię o braku podstaw do jej wniesienia. A zatem świadczył stronie pomoc prawną w sprawie w ramach ustanowionego przez Sąd pełnomocnictwa. Natomiast, to czy ustanowiony w sprawie adwokat dołożył należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jest kwestią która mogłaby mieć znaczenie przy zasądzaniu przez referendarza sądowego wynagrodzenia z tytułu świadczonej pomocy prawnej ze środków z budżetu Państwa. Jednakże Sąd I instancji nie zajmował się tym zagadnieniem w zakwestionowanym postanowieniu.

Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie

art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.