Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1087/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105, art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi H. C., A. C. D.S. i M. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 1087/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. znak [...] Prezydent Miasta B] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i K. K. pozwolenia na budowę 4 segmentów mieszkalnych w zabudowie szeregowej w granicach inwestycji A', B", C, D o wskazanych parametrach na części działki nr [...] położonej w B. przy ul. W.

Decyzją z dnia [...] maja 2004r. nr [...] - na podstawie art. 36a Prawa budowlanego Prezydent Miasta B. po rozpoznaniu wniosku A. i K. K. zmienił decyzję z dnia [...] grudnia 2003r. w zakresie zaprojektowania elementów wewnętrznych polegających na wprowadzeniu zewnętrznych i wewnętrznych ścian konstrukcyjnych grubości 18 cm oraz zaprojektowaniu na parterze od strony ulicy dodatkowego otworu okiennego doświetlającego kuchnię - zgodnie z przedłożonym zamiennym projektem budowlanym.

Decyzją z dnia [...].10.2004r. znak [...] - na podstawie art. 40 Prawa budowlanego Prezydent Miasta B. przeniósł pozwolenie na budowę z dnia [...]maja 2004r. dotyczące segmentów mieszkalnych na działce nr [...] na nowego inwestora M. O.-wspólnika PPUH "P." s.c. z siedzibą w B.

Decyzją z dnia [...]10.2005r. wydaną w postępowaniu wznowieniowym wszczętym na wniosek H. i A. C., D. i M. S. oraz E. S. - Prezydent Miasta B. uchylił ostateczną decyzję z dnia [...].12.2003r. o pozwoleniu na budowę segmentów mieszkalnych nr 1-4 w zabudowie szeregowej na części nieruchomości nr [...] położonej w B. przy ul. W., zmienioną decyzją z dnia [...]05.2004r. i przeniesioną decyzją z dnia [...].10.2004r. na PPUH P. M. O. i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2006r. uchylił decyzję z dnia [...].10.2005r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzją z dnia [...]07.2006r. Prezydent Miasta B. rozpoznając ponownie sprawę po wznowieniu[...].04.2004r. - uchylił ostateczną decyzję z dnia [...].12.2003r. o pozwoleniu na budowę segmentów mieszkalnych nr 1-4 w zabudowie szeregowej na części nieruchomości nr [...] położonej w B. przy ul. W., zmienioną decyzją z dnia [...]05.2004r. i przeniesioną decyzją z dnia [...].10.2004r. na PPUH P. M. O. i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Dnia [...].10.2005r. do Prezydenta B. wpłynął wniosek PPUH P. M. O. o zmianę pozwolenia na budowę z dnia [...].05.2004r. nr [...] na podstawie art. 36a Prawa budowlanego.

Prezydent B. decyzją z dnia [...] listopada 2005r. - w oparciu o art. 105§1 kpa - w wyniku rozpoznania wniosku j.w. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę z dnia [...].05.2004r. nr [...]. dotyczącego budowy 4-ech segmentów mieszkalnych w zabudowie szeregowej. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wnioskodawca ubiega się o zmianę decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę . Regulacja zawarta w art. 36a Prawa budowlanego nie obejmuje swoim zakresem wniosku M. O . Żaden przepis prawa budowlanego nie pozwala na przyjęcie, iż zmiana może dotyczyć decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę. Tym samym zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania w trybie art. 105§1 kpa. Ponadto przesłanką uzasadniającą wydanie takiego orzeczenia jest okoliczność uchylenia pozwolenia budowlanego wraz z jego zmianami w trybie art. 151 §1 pkt. 2 kpa. Mając zatem na względzie gwarancje trwałości decyzji wynikające z art. 110 kpa dotyczące związania organu własną decyzją administracyjną stwierdzić należy, iż postępowaniu nadzwyczajnemu mającemu na celu podważenie decyzji administracyjnej z powodu jej wadliwości należy przypisać pierwszeństwo w stosunku do innych trybów postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego mogących doprowadzić również do uchylenia lub zmiany decyzji administracyjnej bez wskazywania wadliwości. Mając na względzie wskazane okoliczności organ stwierdził, że prowadzenie postępowania administracyjnego zgodnie z wnioskiem strony byłoby bezprzedmiotowe zatem należało je umorzyć.

W piśmie z dnia 21 listopada 2008r. M. O. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [....] listopada 2005r. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

W wyniku rozpoznania tego wniosku decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [....] listopada 2005r., znak [...]

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ przywołał treść art. 156§1 kpa. Dalej wskazał, że za decyzję wydaną z rażącym naruszeniem prawa uważane jest rozstrzygnięcie ewidentnie sprzeczne z wyraźnym i niebudzącym wątpliwości przepisem, co na podstawie jego brzmienia jest bezdyskusyjne, zaś naruszenie to dyskwalifikuje decyzję w takim stopniu, iż porządek prawny domaga się jej eliminacji tak jakby od początku nie została wydana,

Oceny legalności decyzji administracyjnej można dokonywać tylko na gruncie przepisów prawa obowiązujących w dniu jej wydania, zarówno procesowych jak i materialnych.

W świetle zebranego w postępowaniu nieważnościowym materiału dowodowego, w ocenie organu nadzorczego, decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2005 r., została wydana zgodnie z prawem i brak jest przesłanek do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 §1 k.p.a. Zainteresowana zwróciła się do Prezydenta Miasta B. z wnioskiem o wydanie, na podstawie art. 36 a ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, decyzji o zmianie pozwolenia na budowę z dnia [...] maja 2004 r. nr [...], to jest decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] maja 2004 r., zmieniającej pozwolenie na budowę 4 segmentów mieszkalnych w zabudowie szeregowej położonej w B. przy ul. W. na części działki o nr ewid. gr. [...], udzielone decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r

Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę z dnia [...] maja 2004 r. motywując swoje rozstrzygnięcie m.in. tym, że przesłanką uzasadniającą wydanie takiego orzeczenia we wnioskowanej sprawie jest okoliczność uchylenia pozwolenia budowlanego wraz z jego zmianami w trybie art. 151 §1 pkt2K.p.a.

Jak wynika z akt badanej sprawy, Prezydent Miasta B.decyzją z dnia [...] października 2005 r. uchylił ostateczną decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003r. o pozwoleniu na budowę i odmówił PPUH "P." M. O. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a to oznacza, że wniosek skarżącej (złożony w dniu 28 października 2005 r.) o zmianę

pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji dotyczył pozwolenia usuniętego z obrotu prawnego na mocy wyżej wymienionej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2005r.

W myśl przepisu art. 105 §1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania; tym bardziej należy tak postąpić, gdy postępowanie od samego początku było bezprzedmiotowe. W badanej sprawie w dniu złożenia przez skarżącą wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, to jest w dniu 28 października 2005r., wnioskowanego pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji nie było w obrocie prawnym, gdyż została uchylona decyzja udzielająca pozwolenie na budowę tejże inwestycji na mocy wyżej wymienionej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2005 r. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie już w dniu złożenia wniosku brak było przedmiotu do rozpatrzenia sprawy, to jest decyzji, zmiany której żądała wnioskodawczyni, organ zobowiązany był wyóat decyzję o umorzeniu postępowania we wnioskowanej sprawie, co uczynił zaskarżoną decyzją

Natomiast nie można uznać za trafne stanowiska Prezydenta Miasta B. odnośnie wskazanej w uzasadnieniu badanej decyzji drugiej przesłanki umorzenia postępowania a mianowicie, że żądanie strony dotyczy sprawy, która nie podlega, jako prawnie nieuregulowana, merytorycznemu rozstrzygnięciu, ponieważ żaden przepis prawa budowlanego nie pozwala na przyjęcie, iż zmiana może dotyczyć decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę. Brak w przepisie art. 36 a ust 1 Prawa budowlanego zapisu wyraźnie dopuszczającego możliwość zmiany na podstawie tego przepisu decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę, nie oznacza wyłączenia takiej możliwości.

Pomimo nietrafnie wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyżej omówionej przesłanki umorzenia przedmiotowego postępowania organ stwierdził, że już sam fakt braku przedmiotu do rozpatrzenia wnioskowanej sprawy stanowił wystarczającą przesłankę do umorzenia postępowania.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. - na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 kpa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - w wyniku rozpoznania odwołania M.O. - uchylił decyzję Wojewody [...]z dnia [...] stycznia 2009r. i stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2005r., znak [...]

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2005r., zapadła w związku z decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2005r., uchylającą decyzję Prezydenta Miasta B.z dnia [....] grudnia 2003r, przeniesioną następnie decyzją Prezydenta Miasta B .z dnia [...] października 2004r., na PPUH "P." M. O., i odmawiającą PPUH "P." M. O. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę segmentów mieszkalnych nr 1-4 w zabudowie szeregowej na działkach oznaczonych obecnie nr ewid. gruntu [...] i [...] położonych w B. przy ul. S.

Decyzja ta została doręczona M.O. w dniu[...] października 2005r. Decyzja administracyjna uzyskuje przymiot ostateczności, o ile nie przysługuje od niej odwołanie. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu [...] listopada 2005r. M. O. wniosła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do organu wojewódzkiego, który decyzją z dnia [...] marca 2006r., uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazane wyżej rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego miało charakter ostateczny.

Tym samym w dniu wydania przez Prezydenta Miasta B. decyzji z dnia [...] listopada 2005r, umarzającej postępowanie w sprawie wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę z dnia [...] maja 2004r., dotyczącego budowy 4 segmentów mieszkalnych decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2005r., nie miała charakteru ostatecznego.

Oznacza to, że w obrocie prawnym pozostawała zarówno decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003r.zezwalająca na budowę jak i zmieniająca ją decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] maja 2004r,

Zgodnie z dyspozycją art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej umarza postępowanie, o ile postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W świetle ustaleń doktryny procesu administracyjnego oraz orzecznictwa sądowego przedmiot postępowania administracyjnego istnieje, jeżeli w sprawie nie zostało podjęte ostateczne rozstrzygnięcie, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na względzie, należy uznać umorzenie postępowania za bezpodstawne, co stanowi rażące naruszenie prawa.

Co prawda Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...]lipca 2006r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy uchylił decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003r, jednakże ww. okoliczność nie ma wpływu na sposób rozstrzygnięcia powyższej sprawy. Należy bowiem wskazać, że weryfikowana decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2005r. dotyczyła zmiany decyzji Prezydenta Miasta Bi. z dnia [..] maja 2004r, nie zaś zmiany decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003r. W czasie wydawania decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia[...] listopada 2005r.,umarzającej postępowanie jak i w chwili obecnej ww. decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] maja 2004r., nie została usunięta z obiegu prawnego.

Jednocześnie organ wyjaśnił, że postępowanie nadzorcze stanowi samodzielne postępowanie administracyjne ograniczone do oceny legalności decyzji w aspekcie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie jej wydania. Przedmiot postępowania nadzorczego prowadzonego przed Wojewodą [...] stanowiła decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 11.2005r. Innymi słowy bez znaczenia pozostają zdarzenia, które miały miejsce po dacie weryfikowanego rozstrzygnięcia.

H. i A. C., oraz D. i M. S. złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do [...] kwietnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli na ich wniosek Prezydent Miasta B. wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...].12.2003r. a następnie, ostatecznie, decyzją z dnia [...]lipca 2006r. uchylił trzy kolejne decyzje dotyczące przedmiotowej inwestycji to jest decyzje z dnia [...].12.2003r, [...].05.2004r. oraz [...]10.2004r. Nieprawdziwe są wobec tego twierdzenia organu odwoławczego, iż w obrocie prawnym znajduje się decyzja z dnia [...] maja 2004r. Wniosek inwestora z dnia 28.10.2005r. dotyczący wprowadzenia zmian w projekcie budowlanym został złożony po wydaniu decyzji z dnia [...].10.2005r. uchylającej 3 decyzje w/w wymienione. W konsekwencji wniosek ten był bezprzedmiotowy a decyzja Prezydenta Miasta B.z dnia [...].11.2005r. prawidłowa.

Skarżący nie zgodzili się również z twierdzeniami organu, że bez znaczenia pozostają zdarzenia, które miały miejsce po dacie decyzji z dnia [...]11.2005r.

Skarga zawiera również zarzuty do innych postępowań nadzwyczajnych m.in. postępowania wznowieniowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Wskazać należy, że zanim dojdzie do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, rzeczą Sądu jest zbadanie, czy skarga pochodzi od strony. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że podmioty wnoszące skargę nie posiadają takiego przymiotu.

I tak - przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Podmiotem mającym interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną jest osoba mająca obiektywny interes prawny do udziału w postępowaniu administracyjnym oraz niemający interesu prawnego w tym postępowaniu adresat decyzji administracyjnej.

O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decydują przepisy prawa. Od wykazania więc związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi.

W orzecznictwie sądowo administracyjnym utrwalił się też pogląd, że mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego, powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu-strony postępowania. Obok tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny tj. sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie

zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa mającego stanowić podstawę skierowania żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ (tak m.in. wyrok NSA z dnia 27.09.1999r, IVSA 1285/98, lex 47898).

H. i A.j C. oraz D. i M. S.nie wskazali żadnego przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby twierdzenie, że taki chroniony interes prawny posiadają. Dla przyjęcia odwrotnej tezy nie wystarczy sam fakt doręczenia skarżącym przez organy administracji decyzji. Taka sytuacja mogłaby jedynie zaistnieć wówczas, gdyby skarżący, mimo nieposiadania interesu prawnego, wskazani zostali w decyzji jako jej adresaci. Ich interes przejawiałby się wówczas w roszczeniu o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego decyzją obowiązku. Taka sytuacja nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie.

Poszukując przepisów prawa materialnego, w oparciu o które skarżący mogliby żądać skontrolowania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Sąd zwrócił uwagę, iż osoby te nie byli stronami postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia[...].11.2005r. Co więcej ani oni, ani też podmiot, od którego nabyli prawa do nieruchomości leżących w sąsiedztwie inwestycji (Spółka "Z.") nie byli stronami postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...]12.2003r. to jest zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę segmentów mieszkalnych jak też decyzji z dnia [...]05.2004r. zatwierdzającej projekt zamienny dla tej inwestycji. Decyzja z dnia [...]12.2003r. określała obszar oddziaływania inwestycji jedynie na działkę, na której była realizowana. Jak wynika z projektu zagospodarowania działki stanowiącego cześć projektu budowlanego działka nr [...], na której miała być realizowana inwestycja wprawdzie w tej dacie bezpośrednio graniczyła w nieruchomościami o nr [...] (które powstały w wyniku podziału działki nr [...]) jednakże zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 lipca 2003r stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Sam fakt bezpośredniego sąsiedztwa z terenem inwestycji nie skutkował posiadaniem interesu prawnego w postępowaniu o pozwolenie na budowę czy też zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego. Wprawdzie kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja została wydana w postępowaniu nieważnosciowym a zatem organ winien poszukiwać podmiotów posiadających przymiot strony w oparciu

o treść art. 28 kpa (nie jedynie art. 28 ust. 2 prawa budowlanego) jednakże przymiot strony w takim postępowaniu nie może być oderwany od zakresu oddziaływania inwestycji. W takim bowiem jedynie wypadku istniałby przepis prawa materialnego uzasadniający interes prawny osoby ubiegającej się o ochronę swoich praw. Takiego interesu prawnego skarżący nie wykazali.

I wreszcie nie może ujść z uwadze, że kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja jest decyzją o charakterze procesowym. Organ uznał w niej bowiem, że sprawa wszczęta wnioskiem M.O. o zmianę decyzji w trybie art. 36a Prawa budowlanego jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105§1 kpa. A zatem decyzja ta nie kreuje żadnych praw ani obowiązków po stronie skarżących. Nie mogą oni zatem skutecznie żądać wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Dodatkowo wskazać należy, że jak wynika ze zgodnych oświadczeń podmiotów obecnych na rozprawie dnia 22 października 2009r. (protokół rozprawy k. 93) obecnie działki, których właścicielami są skarżący oddzielone są od terenu inwestycji (działek, na których posadowione są segmenty nr 1-4) działką niebudowaną stanowiącą wąski pas faktycznie wykorzystywany jako droga dojazdowa do drogi publicznej dla sąsiedniej nieruchomości oraz działką, na której realizowany jest segment nr 5. A zatem nieruchomości skarżących nie graniczą bezpośrednio z terenem inwestycji.

Reasumując - skarżący nie wykazali ażeby posiadali własny, obiektywny interes prawny w żądaniu skontrolowania legalności zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Jedynie na marginesie natomiast należy dodać, że interesu takiego nie można wywodzić z faktu, że to na wniosek tych podmiotów Prezydent Miasta B. wznowił postępowanie zakończone wydaniem pozwolenia na budowę. Decyzja kończąca to postępowanie nie była przedmiotem kontroli sądu a zatem Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie jest związany ustaleniami organu poczynionymi w tej sprawie również co do przyznania skarżącym przymiotu strony.

W świetle powyższych rozważań skargę - jako wniesiona przez podmioty nie posiadające przymiotu stron należało oddalić.

Niezależnie jednak od podniesionych okoliczności i jedynie na marginesie niniejszych rozważań w ocenie Sądu decyzja, której skontrolowania domagali się skarżący nie jest dotknięta taką wadą prawa materialnego ani procesowego, która mogłaby stanowić podstawę jej uchylenia, Organ odwoławczy - w postępowaniu

nadzorczym - po uchyleniu decyzji organu I instancji stwierdził, że będąca przedmiotem kontroli w postępowaniu nieważnościowym decyzja dotknięta jest wadą nieważności albowiem została wydana z rażącym naruszeniem art. 105§1 kpa. Ze stanowiskiem takim należy się zgodzić. Niczym bowiem nie uzasadnione było stanowisko Prezydenta Miasta B. wskazujące, że decyzja wydana w oparciu o art. 36a prawa budowlanego nie może być ponownie przedmiotem zmiany w oparciu o ten przepis. Nadto, nawet gdyby przyjąć za trafne takie stanowisko to nie mogłoby ono stanowić postawy do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, ale na organie spoczywałby obowiązek merytorycznego rozpoznania wniosku (w takim wypadku wydania decyzji odmownej). Prawidłowe są również rozważania organu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia co do tego, że decyzja z dnia [...]05.2005r. w dacie rozstrzygania wniosku o jej zmianę nie była wyeliminowana z obrotu prawnego albowiem decyzja z dnia [...]10.2005r. nie była ostateczna.

Natomiast zarzuty skarżących odnoszące się do decyzji wydawanych w postępowaniu wznowieniowym nie mogły być żadną miarą ocenione przez Sąd w niniejszej sprawie.

Z tych wszystkich względów - w oparciu o art. 151 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.