Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1609/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 sierpnia 2013 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia p o s t a n a w i a ustanowić dla W.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 sierpnia 2013 roku w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia skarżący W. K. zawarł wniosek o wyznaczenie pełnomocnika do reprezentowania jego osoby przed sądem. Skarżący podniósł, iż od lipca 2013 roku pozostaje bez środków do życia, a stan jego zdrowia ulega pogorszeniu. Na poparcie swoich twierdzeń skarżący przedłożył kopie następujących dokumentów: wyroku Sądu Apelacyjnego w K.z dnia 6 kwietnia 2005 roku sygn. akt III AUa 2932/03 o przyznaniu renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 listopada 2002 r. do 31 grudnia 2005 r., pisma MOPS w K. z dnia 10 września 2013 roku o niekorzystaniu przez skarżącego z pomocy społecznej od lipca 2012 roku, zaświadczeń lekarskich z dnia 20 marca 2013 roku i 10 września 2013 roku o stanie zdrowia skarżącego, czterech kart leczenia szpitalnego, skierowania z dnia 31 lipca 2012 roku do poradni specjalistycznej, wyniku badania specjalistycznego z dnia 24 lutego 2012 roku, orzeczeń z dnia 3 kwietnia 2012 roku i z dnia 4 czerwca 2012 roku o stopniu niepełnosprawności oraz umowy użyczenia nieruchomości z dnia 14 maja 2013 roku.

W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, dlatego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2013 roku, skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak, przesyłając wypełniony formularz. Z oświadczenia w nim zawartego wynika, że skarżący od kilku lat prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Do lipca bieżącego roku utrzymywał się z zasiłku stałego z MOPS w wysokości 540 zł, aktualnie nie posiada żadnego dochodu. W skład majątku W.K. wchodzi budynek, w którym w latach 1999-2002 prowadził on działalność gospodarczą w formie cukierni posadowiony na 40-arowej działce. Od 2002 roku skarżący nie czerpie z niego żadnych korzyści, użyczył budynek córce J. Skarżący jest także właścicielem mieszkania o powierzchni 36 m², w którym aktualnie zamieszkuje jego dotychczasowa właścicielka. Nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami wartościowymi.

Uzasadniając wniosek o prawo pomocy skarżący podniósł, iż jest osobą bardzo chorą, całkowicie pozbawioną dochodu. Brakuje mu środków na wykonanie kserokopii dokumentów, dlatego załączył postanowienie referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 18 października 2013 roku wydanego w sprawie III SA/Kr 1061/13, w którym przedstawiona została jego sytuacja materialna.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Z dyspozycji art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa. Powinno mieć zatem miejsce jedynie w tych sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dokonując zatem analizy wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę realne możliwości zabezpieczenia przez niego środków niezbędnych do pokrycia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie.

W ocenie orzekającego skarżący skutecznie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W.K. pozostaje bez pracy. Źródłem jego utrzymania do lipca 2013 roku były środki z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego w wysokości 540 zł. Aktualnie nie posiada on żadnego dochodu. Jak wynika z oświadczeń i dokumentów przedłożonych przez skarżącego do sprawy o sygn. III SA/Kr 1061/13 W.K. zajmuje wydzielony pokój w lokalu kwaterunkowym przy ul. R. w K. W mieszkaniu tym zamieszkuje także była żona wnioskodawcy i jego syn. Skarżący nie uczestniczy w kosztach utrzymania zajmowanego lokalu, opłaty ponosi jego była żona.

Sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego nie jest łatwa. W.K. jest osobą niezdolną do pracy, legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Pogarszający się stan zdrowia wnioskodawcy wymaga prowadzenia specjalistycznych badań oraz leczenia. Posiadane przez niego składniki majątkowe w postaci działki i budynku, w którym prowadził w latach 1999-2002 działalność gospodarczą oraz mieszkania o powierzchni 36 m² nie przynoszą mu żadnych dochodów. Na nieruchomości ustanowiona jest przez ZUS hipoteka w kwocie 36 tys. zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Przedstawiona sytuacja pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.