Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 190/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Marek Wroczyński (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2008 r. sprawy ze skargi A.D.-C. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

A.D.-C. w dniu 25 października 2007 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Budownictwa (obecnie Ministra Infrastruktury).

Skarżąca wnosiła o nakazanie organowi, aby rozpoznał i wydał decyzję w sprawie sygn. akt [...]([...]) w terminie 30 dni od dnia wydania orzeczenia sądowego.

W uzasadnieniu skargi podnosiła, że sprawa administracyjna nie została dotychczas rozpoznana, a wniosek o jej rozpatrzenie złożyła w dniu 30 października 2006 roku. Następnie ponawiała wnioski o rozpatrzenie sprawy pismami z 19 lutego 2007 roku i 15 maja 2007 roku. Organ składanych wniosków nie wziął pod uwagę i nie załatwił sprawy. Z tego względu jej skarga na bezczynność w jej ocenie jest zasadna.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wnosił o jej oddalenie.

Organ w uzasadnieniu podnosił, że skarżąca złożyła skargę na bezczynność Ministra Budownictwa (obecnie Ministra Infrastruktury) w sprawie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2000 roku, nr [...], o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] stycznia 1952 roku, nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...] oraz utrzymującej je w mocy decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 roku.

W ocenie organu skarga jest bezzasadna, gdyż jak wynika z akt wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] sierpnia 2000 roku został złożony z uchybieniem terminu, co potwierdza postanowienie z dnia [...] sierpnia 2001 roku o odmowie przywrócenia terminu do jego złożenia. Sprawa tego wniosku zdaniem organu została zakończona w administracyjnym toku bez zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.

Natomiast pismo skarżącej z 30 stycznia 2006 roku potraktowano jako kolejny wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i zostało ono załatwione postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2007 roku, nr [...] stwierdzającym uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Z paragrafu 2 pkt 8 tego artykułu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów określonych w pkt 1-4, tj. w sprawach gdy powinna być wydana decyzja administracyjna, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W sprawach ze skarg na bezczynność organów, których jest podnoszony brak działania organów w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 1-4 kontrola sądu administracyjnego sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi bezczynność podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego. Kognicją sądu objęto zatem niepodejmowanie przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

W niniejszej sprawie należy uznać skargę za dopuszczalną mimo niewyczerpania trybu przewidzianego przez art. 37 k.p.a.

Skarga dotyczy bezczynności centralnego organu administracji publicznej.

W takiej sytuacji brak jest organu, który mógłby rozpoznać wymagane wyżej powołanym przepisem zażalenie. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego w takiej sytuacji dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność organu bez wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. (por. wyrok NSA z 16 lipca 1998 roku, syg. akt IV SAB 12/98, LEX nr 45685, wyrok NSA z 15 czerwca 1993 roku, syg. akt IV SA1639/92, OSP 1995/4/88).

Rozpoznając skargę w niniejszej sprawie należy zauważyć, iż po wniesieniu skargi do Sądu, organ w dniu [...] listopada 2007 roku wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tak więc na chwilę rozpatrywania skargi przez Sąd, organ administracji publicznej nie pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o ponownie rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2000 roku.

Wobec zaistniałej sytuacji Sąd biorąc za podstawę 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uznając, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe umorzył postępowanie sądowe w sprawie.