Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 306/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8, art. 107 par. 1, art. 80, art. 81 i  art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2010 r. sprawy ze skargi J. G., A.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zameldowania na pobyt czasowy 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją znak [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Wójt Gminy J. działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze. zm., zwana dalej k.p.a.) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie co do prawidłowości zameldowania na pobyt czasowy A. i J. małżonków G. w miejscowości W., ul. M. [...], gmina J.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w dniu [...] stycznia 2010 r. ustał czas trwania meldunku czasowego pod ww. adresem.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli J. i A. małżonkowie G.. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu odwołania odwołujący się przedstawili stan faktyczny sprawy. Wskazali, iż toczy się postępowanie o ich wymeldowanie z pobytu stałego w R., jednak dopóki są oni zameldowani na pobyt czasowy wymeldowanie z pobytu stałego jest niemożliwe, dlatego Wojewoda powiadomił Wójta właściwego dla miejsca ich zameldowania czasowego o konieczności wszczęcia postępowania celem wyjaśnienia prawidłowości ich zameldowania na pobyt czasowy. Podnieśli, iż decyzja organu I instancji została wydana na drugi dzień po ustaniu zameldowania na pobyt czasowy, zaś odwołujący się jako strona chcieliby wiedzieć, czy byli prawidłowo zameldowani na pobyt czasowy. Odwołujący się zarzucili naruszenie przez organ I instancji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o ewidencji ludności. Zauważyli, że pismem z dnia [...] października 2009 r. zostali wezwani do zgłoszenia się w urzędzie celem złożenia wyjaśnień i tą datę należy uznać za dzień wszczęcia postępowania w sprawie, nie zaś [...] grudnia 2009 r., jaką nosi pismo zawiadamiające ich o wszczęciu postępowania co do prawidłowości ich zameldowania. Zarzucili ponadto organowi przewlekłość postępowania, które trwało [...] dni, oni zaś nie byli zawiadomieni o przedłużeniu postępowania, ponadto byli dwukrotnie wzywani na przesłuchanie. Zaskarżonej decyzji i jej uzasadnieniu zarzucili lakoniczność. Podnieśli też, iż sprawa o zameldowanie na pobyt czasowy ma wpływ na sprawę o wymeldowanie ich z pobytu stałego, dlatego też decyzja ta jest dla nich krzywdząca.

Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. znak [...] Wojewoda [...] biorąc za podstawę przepisy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził jedynie, że organ I instancji prawidłowo orzekł w sprawie i na zasadzie art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymał tą decyzję w mocy.

Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wnieśli J. i A.G. (dalej jako skarżący). Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 7 i art. 8 kpa. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli wcześniej prezentowaną argumentację. Dodatkowo podnieśli, że organ II instancji w żaden sposób nie uzasadnił swej decyzji oraz że nie odniósł się do jakiegokolwiek z ich zarzutów. Wskazali, że wydanie przez organ I instancji wadliwej decyzji spowodowało konsekwencje w postaci podjęcia w dniu [...] stycznia 2010 r. zawieszonego postępowania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego jeszcze przed złożeniem odwołania od decyzji w sprawie umorzenia postępowania, a nadto miało to wpływ na wydanie w dniu [...] lutego 2010 r. decyzji o odmowie zameldowania na pobyt czasowy (przedłużenia zameldowania pobytu czasowego).

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu materiał dowodowy w sprawie pozwala stwierdzić, że organ I instancji prawidłowo umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, bowiem zameldowanie na pobyt czasowy ustało. Co zaś tyczy się argumentacji skarżących na temat innych postępowań, organ zauważył, że argumenty te dotyczą odrębnych postępowań administracyjnych, nie mogą zatem i nie mogły być przedmiotem badania organu odwoławczego, który badał wyłącznie zasadność umorzenia postępowania, nie był zaś obowiązany odnosić się do spraw, które nadal są w toku rozpatrywania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W razie zaś nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Organy obu instancji w ocenie Sądu dopuściły się naruszenia art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 kpa.

Organ I instancji przed wydaniem decyzji nie powiadomił stron o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, przez co uniemożliwił stronom wypowiedzenie się co do dowodów przed wydaniem decyzji.

Zaskarżone decyzje nie zawierają elementów z art. 107 § 3 kpa, który stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, zebrał materiał dowodowy, jednak go nie rozpatrzył, czemu dał wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji.

Organ II instancji naruszył art. 138 §2 kpa (obowiązek ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym). Decyzja ta narusza również art. 107 §3 kpa (brak odniesienia się do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu).

Takie działanie organów administracji niewątpliwie narusza zaufanie obywateli do nich.

Skoro zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem wskazanych przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego podlegały one uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 wyroku.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy dostosują się do powyższych wskazań, przeprowadzą postępowanie zgodnie z ww. przepisami kpa i wydadzą decyzje odpowiadające zasadom art. 107 §3 kpa.

-----------------------

4