Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 859/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2007 r. sprawy ze skargi J. S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) marca 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu (...) z Kancelarii Prawnej przy ul. (...) w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa, 80/100 złotych) stanowiącą 22% podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

UZAZASADNIENIE

Decyzją z dnia z dnia (...) października 2006r. nr (...) Wójt Gminy W. działając w oparciu o przepisy art. 103 i 107 k.p.a oraz art. 59 i 60 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.03.80.717 ze zm.) ustalił na wniosek J. i R. W. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zbiornika nieczystości płynnych - szamba oraz niezbędnej infrastruktury na terenie działki ew. nr (...) w miejscowości Z. gmina W..

Od decyzji tej odwołanie złożyli J. i A. S. właściciele sąsiedniej działki wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu zakwestionowali ten punkt decyzji, w którym Wójt określił warunki w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej. Z treści decyzji wnikało, iż dojazd do działki na której ma być realizowana planowana inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej tj. do ul (...) - poprzez działkę ew. nr (...) ( na której aktem notarialnym ustanowiona została służebność gruntowa przechodu i przejazdu na rzecz każdoczesnego właściciela działki ew. nr (...) i działki ew. nr (...) i (...) ) oraz ul. (...) będącą drogą wewnętrzną położoną na działce ew. nr (...). Z rozstrzygnięciem tym nie zgodzili się odwołujący się. Zdaniem J. i A. S., aby dostać do drogi publicznej - właściciele działki nr (...) muszą najpierw przejechać przez działki nr (...) i (...) stanowiące ich własność na co J. i A. S. nie wyrażają zgody. Ponadto odwołujący opisali problemy związane z dojazdem do działek nr (...) i (...).

Decyzją z dnia (...) marca 2007r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania J. i A. S. od decyzji Wójta Gminy W. nr (...) z dnia (...) października 2006r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż działka nr (...) jest droga wewnętrzną w rozumieniu art. 8 ust.1 ustawy o drogach publicznych. Jak wynika z mapy stanowiącej załącznik do decyzji i pisma przewodniego Wójta Gminy W. nadana została jej nazwa. Zatem nawet w

przypadku nieuregulowanego stanu prawnego jeżeli skomunikowanie danej działki następuje przez drogę wewnętrzną ( stanowiącą grunty o nieuregulowanym stanie prawnym ), co ma miejsce w niniejszej sprawie, działka dla której mają być ustalone warunki zabudowy spełnia wymóg dostępu do drogi publicznej przez drogę wewnętrzną określony w art. 61 ust.1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto Kolegium wyjaśniło, iż kwestie związane z dojazdem do działek nr (...) i (...) stanowiących własność odwołujących się nie stanowią przedmiotu postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji na działce ew. nr (...).

Pismem z dnia 11 kwietnia 2007r. J. i A. S. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie. Ponownie podnieśli, iż działka nr (...) na której planowana jest przez państwa W. inwestycja nie posiada dostępu do drogi publicznej. Zdaniem skarżących ustalenia organów w tym zakresie są nieprawidłowe, albowiem działka nr (...) na której ustanowiona jest służebność gruntowa nie graniczy bezpośrednio z ul. (...) ( stanowiącą drogę wewnętrzną) lecz z działkami nr (...) i (...), które stanowią własność skarżących. Ponadto stosownie do treści art. 8 ust. 1a ustawy o drogach nadania nazwy drodze wewnętrznej odbywa się w drodze podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie nadania nazwy drodze wewnętrznej oraz wymaga uzyskania pisemnej zgody właścicieli terenów, na których jest ona zlokalizowana. Tymczasem skarżący nigdy nie wyrażali zgody na zajęcie części ich działki na drogę wewnętrzną.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Rozpoznając sprawę pod tym kątem stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zdaniem Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. naruszyło przepisy art. 7 i 77 k. p. a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Zdaniem Sądu rozstrzygającego niniejszą sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się w toku postępowania administracyjnego naruszenia zasady pogłębiana zaufania obywateli do organów państwa wyrażoną w art. 8 k.p.a. W ocenie Sądu spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 k.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygniecie, to przyczyna tego są istotne powody. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom stawianym przez art. 107 § 1 i § 3 KPA.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy W. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zbiornika nieczystości płynnych - szamba oraz niezbędnej infrastruktury na terenie działki ew. nr (...) w miejscowości Z. gmina W.. Zdaniem skarżących nieruchomość na której wskazana inwestycja ma być realizowana nie posiada dostępu do drogi publicznej, a zatem nie został spełniony jeden z warunków wydania decyzji o warunkach zabudowy.

W ocenie Sądu kwestia dostępu działki nr (...) nie została jednoznacznie wyjaśniona w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U.03.80.717 ze zm.) wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w tym przepisie w tym warunku dotyczącego dostępu terenu do drogi publicznej. W sytuacji, więc gdy strona skarżąca w toku postępowania kwestionowała fakt dostępu przedmiotowej działki do drogi publicznej - Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło poprzestać na informacji zawartej w piśmie przewodnim Wójta Gminy W., lecz powinno poczynić ustalenia mające na celu jednoznaczne wyjaśnienie czy działka nr (...) ( która obciążona została

służebnością gruntową przechodu i przejazdu na rzecz każdoczesnego właściciela działki ew. nr (...) i działki ew. nr (...) i (...) ) bezpośrednio graniczy z drogą wewnętrzną tj. z ul. (...) usytuowaną na działce nr (...) czy też działki te ( jak podnoszą skarżący ) oddzielone są pasem działek nr (...) i (...) stanowiących własność J. i A. S..

Ponadto wobec zarzutów skarżących, iż pod drogę wewnętrzną zajęta została bez ich wiedzy część działek nr (...) i (...) stanowiących ich własność, oraz że nie wyrażali zgody na nadanie drodze nazwy niezbędne wydaje się wyjaśnienia okoliczności utworzenia drogi wewnętrznej usytuowanej obecnie na działce nr (...) oraz nadania jej nazwy. Stosownie do treści art. 8 ust 1a ustawy o drogach publicznych - nadanie nazwy drodze wewnętrznej odbywa się w drodze podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie nadania nazwy drodze wewnętrznej oraz wymaga uzyskania pisemnej zgody właścicieli terenów, na których jest ona zlokalizowana. Wątpliwości dotyczące nadania drodze nazwy mogły być, więc wyjaśnione poprzez załączenie do akt sprawy przedmiotowej uchwały.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku. Wyjaśnienie powyższych okoliczności pozwoli na jednoznaczne ustalenie czy działka nr (...), na której planowana jest realizacja inwestycji polegającej na budowie przez państwa W. budynku mieszkalnego posiada dostęp do drogi publicznej. Ponieważ jednak sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi niezbędne jest przekazanie sprawy organowi administracji publicznej.

Na zakończenie podkreślić należy, iż w niniejszym postępowaniu Sąd oceniał wyłączenie legalność decyzji dotyczących warunków zabudowy działki nr ew. (...). Przedmiotem zainteresowania Sądu nie były natomiast kwestie związane z dostępem skarżących do działek nr (...) i (...) stanowiących ich własność.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O wynagrodzeniu radcy prawnego - pełnomocnika skarżących ustanowionego z urzędu - Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.