Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 447/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przekazano wniosek do WSA
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1, art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W.R. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 19 stycznia 2011r., sygn. akt I SA/Gd 916/10 w sprawie ze skargi W.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 13 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami ustalenia wartości rynkowej nieruchomości postanawia: zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku wniosek o przywrócenie terminu w celu rozpoznania.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 23 marca 2011r., sygn. akt I SA/Gd 916/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie sądu pierwszej instancji z dnia 19 stycznia 2011r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bez rozpoznania.

2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi – uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. w dniu 4 października 2010r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, wobec tego sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 25 października 2010r. odrzucił ją. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 11 listopada 2010r. Pismem z dnia 24 listopada 2010r. skarżący zwrócił się do sądu pierwszej instancji z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ze względu na nie uiszczenie wraz z wnioskiem wpisu sądowego, sąd pierwszej instancji zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2010r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 30 grudnia 2010r., ponownie wezwał skarżącego do jej uiszczenia. Z uwagi na brak wpisu sądowego, sąd zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2011r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2011r. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie. W dniu 24 lutego 2011r. skarżący przesłał zażalenie pocztą elektroniczną na adres skrzynki pocztowej sądu pierwszej instancji. Następnego dnia, 25 lutego 2011r., nadał powyższe zażalenie w polskim urzędzie pocztowym.

3. Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 23 marca 2011r., powołując się na art. 194 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. wskazał, że zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Skarżący złożył bowiem zażalenie w polskim urzędzie pocztowym 25 lutego 2011r., tj. dzień po upływie ustawowego terminu. Natomiast dzień wcześniej przesłał je pocztą elektroniczną na adres sądu. Sąd stwierdził, że w wypadku nadania pisma za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej uważa się, iż pismo zostało wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika. Upoważniony pracownik sądu w prezentacie umieszczonej na wydruku zażalenia wniesionego drogą elektroniczną wpisał datę 25 lutego 2011r.

4. W piśmie z dnia 27 kwietnia 2011r., zatytułowanym "wniosek o przywrócenie terminu/zażalenie", skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 19 stycznia 2011r. o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania oraz o uchylenie w całości postanowienia sądu pierwszej instancji z dnia 23 marca 2011r. W powyższym piśmie skarżący podniósł, że 24 lutego 2011r., tj. ostatniego dnia do wniesienia zażalenia, wysłał je trzykrotnie na adres poczty elektronicznej sądu pierwszej instancji. W związku z tym, zdaniem skarżącego, dochował on terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący wskazał, że poczta elektroniczna jest powszechnie używanym środkiem komunikacji i korzystają z niej również organy administracji państwowej. Zadaniem skarżącego nie mogą się one tym samym uchylać od otrzymywania listów drogą elektroniczną. Ponadto, jak podnosi skarżący, w miejscowości, w której mieszka, poczta czynna jest tylko do godziny 2000, podczas gdy w siedzibie sądu do godziny 2400. Z powyższego wywodzi, że poczta elektroniczna przesłana pomiędzy godziną 2000 a 2400, nawet jeżeli zostanie otworzona następnego dnia, powinna być traktowana jako wniesiona w dniu poprzednim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5. Jak wynika z treści art. 86 § 1 p.p.s.a. wniosek strony o przywrócenie terminu rozpoznaje sąd pierwszej instancji. Natomiast zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zwrócić wskazany powyżej wniosek Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w celu jego rozpoznania. Po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu należy przesłać akta sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego w celu rozpoznania zażalenia zawartego w punkcie drugim petitum pisma.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 193 i art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.