Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1219/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, del. Sędzia SO Paweł Kornacki (spr.),, Sędzia WSA Bożena Pindel, Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Strzałkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

E.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej K. z [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Wśród zarzutów stawianych decyzji skarżąca wymieniła m.in. naruszenie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r., poz. 307 ze zm. – dalej: u.p.d.o.f.).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, podstawowe znaczenie ma kwestia prawidłowej wykładni art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu nadanym powyższą ustawą, wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

Zagadnienie konstytucyjności wskazanego przepisu stanowić będzie przedmiot weryfikacji przez Trybunał Konstytucyjny. Z wnioskiem o zbadanie zgodności art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. z art. 2 w zw. z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. (II FSK 1835/13), wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazane postanowienie swym zakresem obejmuje następujące pytanie prawne: "Czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".

Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. (I SA/Go 336/13), zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "Czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji?"

Zdaniem Sądu, ocena zgodności z Konstytucją art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. ma fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ weryfikacja legalności zaskarżonej decyzji wymaga w pierwszej kolejności odwołania się do treści art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Te regulacje, stanowią łącznie podstawę rekonstrukcji normy kompetencyjnej, upoważniającej organy podatkowe do ustalenia podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach (por. wyrok TK z 18 lipca 2013 r., SK 18/09, OTK-A 2013, nr 6, poz. 80, część III. pkt 8 uzasadnienia). Przy czym, miarodajne dla rozstrzygnięcia tej spawy, jest ich brzmienie w roku 2010, obowiązujące od roku 2007, gdyż materialnoprawną podstawę decyzji w sprawie podatku od dochodów "ukrytych" stanowią przepisy obowiązujące w roku podatkowym, którego dotyczy decyzja, czyli roku poniesienia wydatków i zgromadzenia mienia, a w tym wypadku, jest to właśnie rok 2010.

Warto odnotować, że w analogicznych sytuacjach prawnych postępowania sądowoadministracyjne zostały zawieszone przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. np. postanowienie z 28 stycznia 2014 r., II FSK 3952/13, postanowienie z 15 stycznia 2014 r., II FSK 2399/13, postanowienie z 31 października 2013 r., II FSK 1352/13), jak i przez wojewódzkie sądy administracyjne (np. postanowienie WSA w Łodzi z 20 lutego 2014 r., I SA/Łd 23/14, postanowienie WSA w Białymstoku z 19 lutego 2014 r., I SA/Bk 604/13, postanowienie WSA w Poznaniu z 13 lutego 2014 r., I SA/Po 755/13, postanowienie WSA w Bydgoszczy z 12 lutego 2014 r., I SA/Bd 777/13, postanowienie WSA w Olsztynie z 20 lutego 2014 r., I SA/Ol 25/14, postanowienie WSA we Wrocławiu z 5 lutego 2014 r., I SA/Wr 1358/13, postanowienie WSA w Warszawie z 15 stycznia 2014 r., III SA/Wa 3031/13, postanowienie WSA w Gdańsku z 18 grudnia 2013 r., I SA/Gd 907/13, postanowienie WSA w Rzeszowie z 17 grudnia 2013 r., I SA/Rz 605/13, postanowienie WSA w Opolu z 17 grudnia 2013 r., I SA/Op 780/13, postanowienie WSA w Lublinie z 20 listopada 2013 r., I SA/Lu 859/13, postanowienie WSA w Krakowie z 22 października 2013 r., I SA/Kr 950/13).

Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.