Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 236/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 4 ust. 1-3, par. 21 ust. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o przyznanie kosztów reprezentacji z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a przyznać A. F. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), obejmującą podatek od towarów i usług, w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2017 r. (II SA/Lu 236/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. W. na decyzję Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. w przedmiocie choroby zawodowej i przyznał ustanowionemu z urzędu adwokatowi należne wynagrodzenie.

Od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony ustanowiony z urzędu sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną w której zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.

Wyrokiem z dnia 24 maja 2018 r. (II OSK 2961/18), Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, pozostawiając powyższy wniosek do rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata obecnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 - dalej rozporządzenie). Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (...) adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 50% z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 120 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia.

Wziąwszy jednak pod uwagę wkład adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy ustaloną minimalną stawkę należało podwyższyć do 150% jej wysokości zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Następnie tak wyliczoną opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23%).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.