Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 973/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 września 2017 r. E.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. przyznającej skarżącej świadczenie wychowawcze na drugie i trzecie dziecko S. i P.S. na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. w wysokości po 500 zł na każde dziecko.

W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji może ją narazić na wystąpienie szkody majątkowej, bowiem wydatkowała już wszystkie środki uzyskane na potrzeby dzieci. Ponadto skarżąca nie jest zatrudniona i nie posiada zdolności kredytowej. Nadto nie posiada ekwiwalentnych środków, które mogłyby zostać przeznaczone na zwrot świadczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W ocenie Sądu warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie spowoduje wystąpienia szkody materialnej dla rodziny skarżącej, gdyż organ odwoławczy inną decyzją z dnia [...]r. nr [...] przyznał M.S. (czyli mężowi skarżącej, którego wymieniła jako wchodzącego w skład rodziny we wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego) prawo do świadczenia wychowawczego na dzieci S. i P. S. w okresie od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. w kwocie po 500 zł. Zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowodowałoby uzyskanie przez matkę i ojca świadczeń wychowawczych na rzecz tych samych dzieci za ten sam okres.

Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków.

Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.