Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 262/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśnił, iż osiągane przez niego miesięczne dochody nie dają mu możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności jak też istotnego uszczerbku w jego stanie majątkowym, a tym samym w codziennej egzystencji. Nadto wskazał, że nie jest on beneficjentem osiąganych przez siebie przychodów, ponieważ pomaga finansowo synowi, względem którego prowadzona jest egzekucja komornicza. Czynsz najmu lokalu użytkowego przekazuje w całości synowi, który rozporządza kwotą w sposób wskazany w oświadczeniu, przez co sumy te pozostają obojętne dla jego sytuacji finansowej. Do wniosku dołączył oświadczenie o uzyskiwanych przychodach oraz faktury z tytułu najmu lokalu użytkowego. Podkreślił również, iż nie pracuje zawodowo, a jedyne stałe źródło dochodów stanowi obecnie zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 900 zł. Biorąc zaś pod uwagę jego roczny przychód i wysokość wymierzonej kary, znaczna dysproporcja pomiędzy tymi dwoma wartościami wskazuje wyraźnie, (wysokość kary przekracza wysokość przychodów rocznych strony) że w razie braku udzielenia mu tymczasowej ochrony z art. 61 p.p.s.a. mogą wystąpić trudne czy wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki. Bieżąca sytuacja finansowa Skarżącego nie daje mu bowiem możliwości uiszczenia wymierzonej w stosunku do niego kary pieniężnej, która znacznie przekracza uzyskiwany przez niego dochód.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd uznał, że skarżący M. S. dostatecznie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wyjaśnił bowiem, iż nie pracuje zawodowo, a jedyne źródło jego dochodu stanowi zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 900 zł. Z dokumentów dołączonych do skargi wynika także, iż czynsz z najmu lokalu użytkowego skarżący przekazuje w całości synowi, który rozporządza kwotą w sposób wskazany w oświadczeniu z dnia 8 lutego 2017 r..

Biorąc pod uwagę znaczną wysokość nałożonej na skarżącego przez organ kary pieniężnej w związku z urządzaniem gry na automatach poza kasynem gry Sąd uznał, że skarżący dostatecznie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.