Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 245/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust.1
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: art. 6 k ust. 1,2,3
journal: Dz.U. 2013 poz 1399
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. C. na uchwałę Rady Miejskiej w Paczkowie z dnia 27 sierpnia 2015 r., nr XI/63/2015 w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik oddala skargę.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wniesionej w dniu 29 kwietnia 2016 r. przez M. C. (dalej wskazywanego jako strona, skarżący) jest uchwała Rady Miejskiej nr XI /63/2015 z dnia 27 sierpnia 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik.

Wniesienie skargi poprzedziło wystosowane przez stronę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Rady Miejskiej w dniu 22 marca 2016 r.

W dniu 26 kwietnia 2016 r. Rada Miejska w Paczkowie podjęła uchwalę nr [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z uchwałą została przekazana skarżącemu w dniu 6 maja 2016 r.

Organ uznał zarzut rażącego naruszenia prawa poprzez pominięcie w podstawie prawnej i w uzasadnieniu art. 6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - za niezasadny. Wskazując na obowiązek gminy dotyczący odbioru wszystkich wytworzonych przez mieszkańca odpadów, podkreślił, że w obowiązującym w gminie systemie opłata za odbieranie odpadów uzależniona jest m.in. od ilości osób zamieszkujących daną nieruchomość, bądź od tego czy odpady zbierane są w sposób selektywny. Odniósł się również do treści art. 6k ust. 2 pkt 1,2,3,4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wyjaśnił, że wprawdzie w podstawie prawnej przepis ten nie został powołany, jednak określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi organ miał na uwadze jego treść i ustalił stawkę uwzględniając dane w zakresie odbioru odpadów komunalnych w 2014 r. i w 2015 r. oraz wziął pod uwagę analizę stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie gminy Paczków, którą przygotowuje Burmistrz w oparciu o ustawę o utrzymaniu porządku i czystości w Gminach. Podstawą ustalenia opłaty jest iloczyn liczby osób zamieszkałych na danej nieruchomości i stawki opłaty z podziałem na odpady zbierane selektywnie (10 zł/osobę) i odpady zbierane nieselektywnie (18 zł/osobę). Podkreślono przy tym, że ilość wytwarzanych odpadów przez właściciela nieruchomości nie ma bezpośredniego wpływu na wysokość opłaty.

Skarżący wnosząc skargę na uchwałę Rady Miejskiej nr XI /63/2015 z dnia 27 sierpnia 2015 r. jako podstawę wskazał art. 3 § 2 pkt 5 i 6, art. 52 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i zarzucając naruszenie art. 6 k ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie naruszenia prawa - art. 6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadniając skargę skarżący wskazał na pominięcie w zaskarżonej uchwale (zarówno w podstawie prawnej jak i w treści) art.6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co jego zdaniem skutkuje złamaniem prawa przez Radę Miejską w Paczkowie. W konsekwencji brak jest w uchwale informacji czego dotyczy i według jakich kryteriów została ustalona stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Brak tej informacji według strony, narusza jej prawo do prawidłowego i zgodnego ze stanem faktycznym wypełnienia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Nie podzielając podniesionych w skardze zarzutów Gmina Paczków (wskazywana dalej jako organ) wniosła o oddalenie skargi. W odpowiedzi na skargę w pierwszej kolejności odniosła się do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016. 446 j.t.- dalej wskazywanej jaki usg) i wskazała, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym obowiązek uwzględnienia skargi wnoszonej w trybie tego przepisu, a w ślad za tym również poprzedzającego skargę wezwania do usunięcia naruszenia, powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego przez uchwałę czy zarządzenie, którego skarga lub wezwanie dotyczy. Obowiązku takiego nie ma wówczas, gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie skarżącego, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie uprawnienia, w którego ramach rada gminy przyznaje prawa i nakłada obowiązki na określone podmioty. Oznacza to zatem, że podstawą zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest niezgodność z prawem uchwały organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, która to niezgodność wywołuje negatywne następstwa w sferze prawnej skarżącego (zniesienie, ograniczenie, uniemożliwienie realizacji uprawnienia, naruszenie interesu prawnego).

W niniejszej sprawie, zdaniem organu, nie ma podstaw do uznania, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny. Gmina ma obowiązek odbioru wszystkich wytworzonych przez mieszkańca odpadów. Uchwała została podjęta zgodnie z obwiązującymi przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. 2013. 1399 j.t. ze zm.). W obowiązującym w Gminie Paczków systemie opłata za odbieranie odpadów uzależniona jest nie od ilości przekazanych odpadów, lecz m.in. od ilości osób zamieszkujących daną nieruchomość, bądź od tego czy odpady zbierane są w sposób selektywny (opłata niższa), czy nie (opłata wyższa).

Rada Miejska w Paczkowie podejmując Uchwałę nr XI/63/2015 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik opierała się na art. 6k ust. 2 pkt. 1,2,3,4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Dalej organ wyjaśnił, że zgodnie z posiadanymi danymi w zakresie odbioru odpadów komunalnych w 2014 r. średnio od jednego mieszkańca Gminy Paczków odebrano 340 kg odpadów, a w 2015 r. 290 kg odpadów (w przeliczeniu na mieszkańca 24,16 kg). Ustalając stawkę za odbiór odpadów komunalnych brano pod uwagę dane dotyczące faktycznie odebranych odpadów od mieszkańców gminy, co znalazło odzwierciedlenie w analizie stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie gminy Paczków, którą zobowiązany jest przygotować Burmistrz w oparciu o ustawę o utrzymaniu porządku i czystości w Gminach.

Odnosząc się do wskazanego w skardze braku w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały art. 6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, organ wskazał, że brak ten nie może skutkować nieważnością uchwały. Podstawą podjęcia uchwały był art. 6 k ust. 1 i 3 w/w ustawy. W przepisach tych zawarto delegację do wydania przez radę gminy aktu prawa miejscowego. Natomiast przepis art. 6 k ust. 2 jest jedynie instrukcją postępowania przy ustalaniu stawki za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a nie podstawą podjęcia uchwały. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie daje możliwości ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami w oparciu o rzeczywistą ilość wytwarzanych przez mieszkańca odpadów. Ustawa daje jedynie możliwość zróżnicowania stawki opłaty w zależności od liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość (art. 6j ust. 2a), nie przewiduje jednak możliwości różnicowania stawek w zależności od wieku, sytuacji prawnej lub majątkowej, czy innych cech wyróżniających mieszkańców danej nieruchomości spośród ogółu mieszkańców gminy.

Jednocześnie organ podtrzymał stanowisko zawarte w uchwale Rady Miejskiej nr [...] z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (...).

W dniu 7 listopada 2016 r. skarżący złożył wniosek uzupełniający do skargi, w którym wskazał na manipulowanie przez organ i ukrywanie przed mieszkańcami czym jest stawka opłaty i wg jakich kryteriów została ustalona. We wniosku skarżący przeprowadził własne obliczenia dotyczące opłaty związanej z jego nieruchomością i przedłożył wraz z wnioskiem dotychczasową korespondencję z organem w sprawie niejasności dotyczących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Na rozprawie strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska, przy czym pełnomocnik organu wskazał, że na wysokość opłaty oprócz wielkości odpadów mają wpływ również koszty wymienione w art. 6k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Na żądanie Sądu pełnomocnik organu przedłożył uzasadnienie uchwały Rady Miejskiej nr XI/63/2015, analizę stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy Paczków w 2014 r. oraz opracowanie modelu funkcjonowania systemu gospodarki odpadami komunalnymi dla gmin (...), w tym dla Gminy Paczków. Nadto w piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2016 r. odwołując się do przedstawionego wyliczenia podstawy ustalenia stawki za odbiór odpadów podkreślił, że szacunkowy koszt odbioru odpadów na jednego mieszkańca w przypadku selektywnej zbiórki odpadów został skalkulowany następująco: przy założeniu modelu nr 1, przyjętego przez Gminę Paczków: za rok 2016 - 9,73 zł na jednego mieszkańca, w roku 2017 - 10,11 zł. Natomiast przy kalkulacji stawki za odbiór odpadów niesegregowanych tzw. zmieszanych, uwzględniono bardzo wysokie koszty związane z odbiorem odpadów w RIPOK Nysa (188 zł netto za tonę) oraz ewentualne kary z tytułu braku poziomu odzysku odpadów, który wynika z obowiązujących przepisów i którego Gmina Paczków nie spełnia z powodu wysokiego poziomu odbioru odpadów niesegregowanych. Gmina Paczków chcąc zmobilizować mieszkańców do selektywnej zbiórki odpadów, co jest założeniem ustawowym, musiała tak zróżnicować stawki, aby mieszkańcom " opłacało" się zbierać odpady selektywnie. Uzupełniająco pełnomocnik podkreślił, że brak jest przepisów wykonawczych dotyczących sposobu kalkulacji stawek, a wytyczne zawarte są jedynie w art. 6k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tak więc gminy dokonują powyższego w oparciu o ww. przepis i własne wyliczenia.

Na kolejnej rozprawie skarżący odnosząc się do przedłożonych dokumentów stwierdził, że zostały opracowane w 2012 r., a stawka powinna być ustalona w oparciu o dane, które przekazuje podmiot zajmujący się odbiorem odpadów i ich zagospodarowywaniem.

Odpowiadając na ten zarzut pełnomocnik organu wskazał, że nie tylko opracowanie modelu funkcjonowania systemy gospodarki odpadami komunalnymi dla Gminy Paczków posłużyło do ustalenia stawki, ale także analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi za 2014 r. dostępna na stronie internetowej Gminy i bieżące dane z niej wynikające.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016. 718 j.t. ze zm.- zwanej dalej ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Z kolei w myśl art. 53 § 1 i 2 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Nadto, stosownie do art. 101 ust. 1 usg, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu. Z przepisów powyższych wynika, że warunkiem formalnym skutecznego zaskarżenia uchwały rady gminy jest wykazanie, że: 1) zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniej bezskutecznie wezwano gminę do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, 3) zachowany został termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie powyższe wymogi zostały spełnione, albowiem zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. Stosownie do treści art. 1, art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 3, art. 6c ust. 1 i art. 6h, 6 k ust. 1 i 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, do obowiązkowych zadań własnych gmin należy utrzymanie czystości i porządku w gminach i wykonując to zadanie gminy obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem gospodarowania odpadami komunalnymi organizując odbieranie od nich odpadów komunalnych oraz dokonując wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skarżący przed wniesieniem skargi do tut. Sądu wezwał w dniu 22 marca 2016 r. organ do usunięcia naruszenia prawa, a skargę za pośrednictwem organu wniósł (z zachowaniem 60 – dniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 2 ppsa) w dniu 29 kwietnia 2016 r. Uczynił to wprawdzie przed udzieleniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak organ uchwałę w sprawie udzielenia odpowiedzi podjął dopiero 28 kwietnia 2016 r., a odpowiedź na wezwanie wraz z podjętą uchwałą przekazał skarżącemu dopiero 6 maja 2016 r. W tych okolicznościach wniesienie skargi przed otrzymaniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji gdy ustawodawca nie uregulował terminu, w którym organ miałby zareagować na to wezwanie, było uprawnione i skarżący mógł to uczynić nie czekając na odpowiedź organu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale NSA I FPS 1/16 z dnia 27 czerwca 2016 r. I FPS 1/16, zgodnie z którą przepis art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r.poz.270, z późn. zm.) należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, skargę można wnieść najwcześniej następnego dnia, po dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie czekając na doręczenie odpowiedzi organu na to wezwanie.

W dalszej kolejności należy odnieść się do kwestii naruszenia interesu prawnego skarżącego przez zaskarżoną uchwałę. Niewątpliwie skarżący wykazał istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jego interesem prawnym. Zaskarżona uchwała dotyczy wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik. Skarżący jako współwłaściciel domu położonego na terenie gminy [...] jest adresatem praw i obowiązków wymienionych w rozdziale 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tym samym posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały podjętej na podstawie art. 6 k ust. 1 i 3 tej ustawy.

Skarżący wnosząc skargę na uchwałę Rady Miejskiej nr XI /63/2015 i domagając się stwierdzenia jej nieważności zarzucił naruszenie art. 6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał na pominięcie w zaskarżonej uchwale (zarówno w podstawie prawnej jak i w jej treści) art.6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a tym samym złamanie prawa przez Radę Miejską w Paczkowie. W konsekwencji, zdaniem skarżącego, brak jest w uchwale informacji czego dotyczy i według jakich kryteriów została ustalona stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Odnosząc się do tych zarzutów w pierwszej kolejności zasadnym będzie przywołanie treści przepisów stanowiących podstawę wydania zaskarżonej uchwały.

Zgodnie z art.1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w ustawie tej określono zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości i porządku. Stosownie do art. 6 k ust. 1, rada gminy, w drodze uchwały: 1) dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy; 2) ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Natomiast w myśl art. 6 k ust. 3 tejże ustawy, rada gminy określi wyższe stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli odpady komunalne nie są w sposób selektywny zbierane i odbierane, nie wyższe jednak niż maksymalne stawki opłat, które wynoszą odpowiednio dwukrotną wysokość maksymalnej stawki opłaty określonej w ust. 2a za odpady komunalne zbierane i odbierane w sposób selektywny.

Podsumowując, przywołane przepisy nakładają na radę gminy ustawowy obowiązek dokonania określonych w nich zadań, co ma nastąpić w drodze uchwały. W myśl tych przepisów rada gminy zobligowana jest do wydania uchwały, w której dokona wyboru jednej z metod ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności i uwzględni dyrektywę dotyczącą stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku zbierania odpadów w sposób nieselektywny.

W zaskarżonej uchwale przepisy te zostały powołane w podstawie prawnej, a obowiązki z nich wynikające zostały uwzględnione w tekście uchwały. Wynika to wprost ze sformułowania poszczególnych zapisów uchwały zawartych w § 1.

W art. 6j ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazano dwie metody ustalania opłat za gospodarowanie odpadami od właściciela nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Pierwsza polega na ustaleniu opłaty jako iloczynu liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość (pkt 1), lub ilości zużytej wody z danej nieruchomości (pkt 2), lub też powierzchni lokalu mieszkalnego (pkt 3) oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1 tejże ustawy. Metoda ta przewiduje ustalenie jednej stawki za gospodarowanie odpadami, a następnie uzależnienie wysokości opłat od okoliczności wskazanych w pkt 1 - 3. Rada Gminy Paczków zdecydowała się na wybór tej metody, a opłata jaką będzie zmuszony uiścić właściciel nieruchomości uzależniona została od ilości osób zamieszkujących daną nieruchomość. Nadmienić tylko należy, że druga z przewidzianych metod przewiduje uchwalenie jednej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego. Metody tej Rada Gminy Paczków nie zastosowała.

Odnosząc się do zarzutu pominięcia w uchwale, zarówno w podstawie prawnej jak i w treści art. 6 k ust. 2 w/w ustawy, wskazać należy, że prawidłowo stwierdził organ w odpowiedzi na skargę, że przepis ten jest jedynie instrukcją postępowania przy ustalaniu stawki za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a nie podstawą przyjęcia uchwały.

Jak wynika z jego treści, rada gminy, określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bierze pod uwagę: 1) liczbę mieszkańców zamieszkujących daną gminę;2) ilość wytwarzanych na terenie gminy odpadów komunalnych; 3) koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6r ust. 2-2b i 2d; 4) przypadki, w których właściciele nieruchomości wytwarzają odpady nieregularnie, w szczególności to, że na niektórych nieruchomościach odpady komunalne powstają sezonowo.

Przepis ten zawiera wskazówki dla rady gminy, które elementy przy ustalaniu stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinna wziąć pod uwagę.

Jak wynika z uzasadnienia uchwały, wyjaśnień organu zawartych w pismach procesowych oraz przedłożonych Sądowi dokumentów, w tym analizy stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy Paczków w 2014 r. oraz opracowania modelu funkcjonowania systemu gospodarki odpadami komunalnymi dla Gminy Paczków, przy wyliczeniu stawki opłaty brane były pod uwagę te wszystkie elementy. Przy ustaleniu stawki opłaty wzięto pod uwagę liczbę mieszkańców zamieszkujących na terenie gminy, ilość wytwarzanych odpadów na terenie gminy, koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi. Zastosowano też różne stawki opłaty za gospodarowanie odpadami w zależności od sposobu ich zbierania (selektywnie lub nie).

Ustalając stawkę za odbiór odpadów komunalnych brano pod uwagę dane dotyczące faktycznie odebranych odpadów od mieszkańców gminy (w tym za rok 2014), uwzględniono wysokie koszty odbioru odpadów i ewentualne kary z tytułu braku poziomu odzysku odpadów w związku z wysokim poziomem nieselektywnego odbioru odpadów, co znalazło odzwierciedlenie w analizie stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy Paczków przygotowanej przez Burmistrza w oparciu o ustawę o utrzymaniu porządku i czystości w gminach. Rada gminy podejmując uchwałę w przedmiocie stawek opłaty za gospodarowanie odpadami wypełniła zatem wskazania zawarte w art. 6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Zauważyć przy tym należy, że akty prawa miejscowego stanowione na podstawie upoważnień ustawowych, nie mogą wykraczać poza jakiekolwiek unormowania ustawowe, czynić wyjątków od ogólnie przyjętych rozwiązań ustawowych, a także powtarzać kwestii uregulowanych w aktach prawnych hierarchicznie wyższych. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 21 października 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 560/14, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 16 lutego 2016 r. , sygn. akt II SA/Ol 1497/15 – dostępne, podobnie jak i pozostałe orzeczenia przywołane w uzasadnieniu w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Zatem, skoro w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały prawidłowo wskazano przepis art. 6 k ust. 1 i 3 w/w ustawy – dający radzie gminy legitymację do podjęcia stosownej uchwały - to nie było potrzeby powtarzania w treści uchwały art. 6 k ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i powielania kwestii uregulowanych w ustawie. Podkreślić przy tym należy, że z treści tego przepisu nie wynika dla rady gminy powinność "stanowienia prawa", a jedynie informacja co do postępowania przy ustalaniu stawki za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodzić się także należy z organem, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie daje możliwości ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami w oparciu o rzeczywistą ilość wytwarzanych przez danego mieszkańca odpadów, natomiast pozwala na zróżnicowanie stawki opłaty w zależności od liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, od powierzchni lokalu mieszkalnego, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy (art. 6j ust. 2a).

Końcowo zauważyć należy, że ilość wytwarzanych przez danego mieszkańca gminy odpadów, ma pośredni wpływ na ustalenie stawki opłaty za gospodarowanie, gdyż jest uwzględniana w danych dotyczących faktycznie odbieranych odpadów w gminie.

Mając to na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ppsa, skargę oddalił.