Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 305/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6+ i art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. L. na pismo Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przesłania odwołania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – M. L. pismem z 22 marca 2019 r. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezydenta Miasta R. z [...] marca 2015 r. przekazujące jej odwołanie z 5 marca 2015 r. na decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] marca 2019 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał ww. skargę do Prezydenta Miasta R. w celu udzielenia na nią odpowiedzi. Organ przekazał skargę wraz z odwołaniem do Samorządowego Kolegium odwoławczego w R..

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", stosownie do którego, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Powołany przepis wyznacza zatem zakres, w jakim sądy administracyjne mogą wykonywać funkcje kontrolne wobec administracji publicznej.

Jednocześnie należy wskazać, że w myśl art. 133 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a.") organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę na pismo Prezydenta Miasta R. z [...] marca 2019 r. przekazujące jej odwołanie do organu drugiej instancji, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., w którym to piśmie organ pierwszej instancji wskazał, że nie znajduje podstaw do zmiany decyzji z [...] marca 2019 r.

Zgodnie z poglądami przyjętymi w orzecznictwie sądowym (por. wyrok Sądu Najwyższego z 3 kwietnia 2000 r. I CKN 582/98) przez decyzję administracyjną rozumie się kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego (lub finansowego) o charakterze władczym i zewnętrznym rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej, w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne. Stosownie natomiast do art. 107 k.p.a.", decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie co do możliwości odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. O uznaniu danego aktu za decyzję przesądza jego treść, a nie jego forma. Przesądzające znaczenie ma to, czy jest to akt rozstrzygający co do istoty w indywidualnej sprawie należącej do właściwości organów administracji państwowej.

Wbrew przekonaniu skarżącej, pismo z 12 marca 2019 r. nie jest decyzją administracyjną wydaną przez organ drugiej instancji, lecz jedynie pismem informującym skarżącą, o przesłaniu złożonego przez nią odwołania do organu drugiej instancji, w którym organ pierwszej instancji stwierdził, iż nie ma możliwości zmiany wydanej przez niego decyzji z [...] marca 2019 r.

W tym miejscu należy stwierdzić, że zaskarżone pismo nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, gdyż stanowi jedynie pismo informujące o przekazaniu odwołania skarżącego.

Pismo informujące nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. podlegających kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów k.p.a. jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Ponadto nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Wobec tego skarga na pismo z 12 marca 2019 r. jest niedopuszczalna.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Wobec powyższego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu