Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1313/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 8 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] wydanej w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej B.M. jako byłego członka zarządu "R" Sp. z o.o. w likwidacji za zaległości ciążące na ww Spółce – pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż "wykonanie decyzji grozi powstaniem znacznej dla skarżącego szkody majątkowej. Widniejąca w decyzji kwota zaległości podatkowej wraz z odsetkami wynosi obecnie 15.000 zł i organ podatkowy wezwał stronę do wykonania tej decyzji pod rygorem wszczęcia egzekucji. Argumenty podniesione w skardze są natomiast tego rodzaju , że skazują na potrzebę uchylenia zaskarżonej decyzji (...)".

Sąd zważył:

Zgodnie z brzmieniem art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Stosownie natomiast do treści art.61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z takiego uregulowania instytucji ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do tego wstrzymania w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno przy tym odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek sformułowanych w art.61 § 3 P.p.s.a. Z przedstawionej przez skarżącego argumentacji pośrednio wynika, że chciałaby on, żeby wykonanie wskazanej decyzji w żaden sposób nie wpłynęło na jego sytuację majątkową. Jednocześnie sytuacji majątkowej strona nie przedstawiła. Tymczasem należy zauważyć, iż wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego. Należy przy tym jeszcze raz podkreślić, że tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowi przesłankę umożliwiającą skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wskazać nadto należy, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi strony, uiszczone już a nienależne, zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony.

Reasumując stwierdzić należy , że w rozpatrywanej sprawie złożony do tut. Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony z punktu widzenia wyżej wskazanych przesłanek ustawowych. Skarżący nie przedstawił bowiem w sposób konkretny, na czym, w związku z wykonaniem decyzji, ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. W ocenie Sądu nie zaistniały również okoliczności świadczące o tym by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało trudne do odwrócenia skutki.

W świetle powyższego, z uwagi na brak podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd na podstawie art.61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.