Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 197/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wr 416/07, którym wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wr 416/07 Wojewódzki Sąd administracyjny we Wrocławiu wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji podniósł, przytaczając treść art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki bowiem konsekwencją braku zameldowania mogą być utrudnienia w zakresie korzystania np. ze świadczeń opieki zdrowotnej, załatwiania spraw urzędowych, czy w banku. Nadto wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi skarżącej korzystnie i posługiwanie się dowodem osobistym, w którym wpisane jest miejsce zameldowania.

Z powyższym postanowieniem nie zgodził się uczestnik postępowania D. T. i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na wskazane rozstrzygnięcie Sądu I instancji.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż wymeldowanie osoby, która od kilku lat nie zamieszkuje pod danym adresem nie może stworzyć niebezpieczeństwa znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Dostęp oraz korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej nie jest związane z adresem zameldowania. Wszelkie załatwianie spraw urzędowych przy użyciu dowodu osobistego z nieaktualnymi danymi, będzie powielać odnotowywanie w dokumentacji fikcyjnych danych i dalsze utrzymywanie fikcji prawnej. Zdaniem strony wymeldowanie z urzędu wymusi na skarżącej zalegalizowanie stanu faktycznego, który ukrywa od dawna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na charakter i zakres rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Wojewody D. z dnia [...] należy stwierdzić, iż wykonanie przedmiotowej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd mogłoby wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 w/w ustawy.

Brak zameldowania na pobyt stały rzeczywiście stanowi okoliczność mogącą negatywnie wpłynąć – a tym samym wywołać trudne do odwrócenia skutki – na możliwość normalnego funkcjonowania w sferze np. opieki zdrowotnej czy korzystania z usług bankowych. Skarżąca sama wychowuje dwójkę małoletnich dzieci, z których najmłodsze jest zaledwie kilkumiesięczne.

Należy jednak zauważyć, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest rozstrzygnięciem tymczasowym tylko na czas trwania postępowania sądowego. Postanowienie tego rodzaju ma charakter incydentalny, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

We wskazanym stanie faktycznym i wobec treści art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a należy stwierdzić, iż postanowienie z dnia 15 czerwca 2007 r. nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.