Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1239/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 113
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędzia WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. D., W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. postanowieniem z [...] maja 2012 r., na podstawie art. 113 §1 oraz art. 123 §1 K.p.a. sprostował oczywistą omyłkę w swojej decyzji Nr [...] z [...] kwietnia 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budową wjazdu na działce nr [...] obr. [...] w K", wydaną na wniosek J.W. i M.W. w ten sposób, że: w załączniku Nr 1 do decyzji - w punkcie II. 1. d na 2 stronie w wierszu 11 i 12 od góry: zamiast brzmienia: "(...) - wysokość okapu połaci dachowych- na poziomie 5,Om (...)" powinno być brzmienie: "(...) - wysokość okapu połaci dachowych- na poziomie 6,0m (...)".

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 22 kwietnia 2011 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budową wjazdu na działce nr [...]obr. [... ] w K. ".

Organ wskazał, że zgodnie z treścią załącznika Nr 3 do przedmiotowej decyzji zawierającego część tekstową przeprowadzonej w toku postępowania analizy, cyt: (pkt 1.d.) "W związku z uwagami Inwestora z 14 lutego 2011 r. zbadano możliwość dopuszczenia poziomu okapu projektowanego budynku na wysokości 6 m; wysokość taka jest ze średnią w obszarze analizowanym i nie narusza parametrów istniejących na opisywanym terenie budynków; w sąsiedztwie objętej wnioskiem działki nr [...] znajdują się budynki o okapie na poziomie 6 m (m.in. na działkach nr [...] ,[...] ), zaś przebieg linii okapów budynków zlokalizowanych wzdłuż ul. [...] przebiega uskokowo. W związku z powyższym dopuszcza się wyznaczenie górnej granicy przedziału określającego wysokość okapu budynku do 6 m".

Opisana zmiana parametru projektowanej zabudowy dotycząca wysokości połaci dachowych została wprowadzona do Załącznika Nr 1 przedmiotowej decyzji w sporządzonym w toku postępowania projekcie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, natomiast omyłkowo nie uwzględniono jej w treści wydanej decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] kwietnia 2011 r. Błąd stanowi oczywistą omyłkę pisarską, powstałą przy komputerowym kopiowaniu i składaniu tekstu.

J.D. i W.D. wnieśli zażalenie na ww. postanowienie, podnosząc jednocześnie, że wobec istotnych tym sprostowaniem zmian decyzji pismo stanowi również odwołanie od tej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z 22 kwietnia 2011 roku. Postanowieniu i decyzji zarzucili naruszenie prawa materialnego przez wydanie rozstrzygnięcia wysokiej zabudowy na wyjątkowo niewielkiej działce i w otoczeniu niskich jednorodzinnych domów sprzecznie z warunkami określonymi w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003 roku (Dz. U. Nr 80 póz. 717 ze zm.) a także z warunkami usytuowania określonymi w § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75 póz. 690 ze zm.) oraz naruszenie prawa procesowego t.j. art. 123 § 2 K.p.a. przez błędne przyjęcie, że zwiększenie wysokości okapu połaci dachowych nie dotyczy istoty sprawy a jest jedynie błędem redakcyjnym. Wnieśli o uchylenie przedmiotowego postanowienia i decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi l instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z [...] lipca 2012 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw.141 oraz art.113 § 1 K.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu l instancji.

W uzasadnieniu organ podał, że decyzja Nr [...] z [...] kwietnia 2011 r. wobec jej niezaskarżenia uzyskała walor decyzji ostatecznej z dniem 3 czerwca 2011 r. Podniósł, że instytucja sprostowania błędów określona w art. 113 K.p.a. nie daje podstawy do zmiany istotnych części decyzji/postanowienia. Nie może ona prowadzić do zmiany ustaleń faktycznych lub zmiany przepisu prawnego. Dotyczy ona tylko drobnych, oczywistych omyłek, niewłaściwego doboru słów, przeoczenia, błędów pisarskich. Zdaniem Kolegium taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Oceniając wagę dokonanej postanowieniem zmiany Kolegium wzięło pod uwagę inne ważne dokumenty poprzedzające wydaną decyzje i pozwalające ją wydać w określonym kształcie tj. analizę urbanistyczno -architektoniczną z 27 stycznia 2011 r. oraz aneks do niej z 21 lutego 2011 r. opracowane przez uprawnionego architekta, projekt decyzji, oraz treść wyjaśnienia analizatora w notatce .służbowej z 21 lutego 2011 r., które dopuszczają jednoznacznie wnioskowane zwiększenie wysokości okapu do 6m. Podobnie w załączniku nr 3 w punkcie 1 stanowiącym część tekstową wyników analizy, oraz stanowiącym część decyzji ustalającej warunki zabudowy widnieje zapis o dopuszczeniu takiej wysokości okapu. Zatem sprostowanie w zakresie wysokości okapu oznaczało poprawne zapisanie wcześniej zbadanego, ustalonego parametru, który omyłkowo został zapisany w części decyzji.

J.D. i W.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , zarzucając mu naruszenie art. 113 § 1 i art.123 § 2 K.p.a i związane z tym niezachowanie wymogów określonych w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie Prezydenta Miasta K. do ponownego wydania poprawnej decyzji.

W uzasadnieniu skarżący wskazali, że istotnym elementem stanu faktycznego jest parametr wysokości budowy, którego określenie w decyzji zobowiązuje art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w realizacji Prawo budowlane. Przyjęta w pierwotnej decyzji Prezydenta Miasta K. wysokość 5,0 m staje się obowiązująca i nie można się zgodzić, że jej podwyższenie może nastąpić przy zastosowaniu art.113 § 1 kpa. Zmiana wymienionego parametru wywołuje zmianę zasadniczych warunków budowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w

skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności

administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a

Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające nie są zgodne z prawem.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Ze względu na brak ustawowych definicji "błędu pisarskiego" należy zauważyć, że w ustalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez błąd pisarski rozumie się niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię albo widocznie niezamierzone opuszczenie wyrazu lub wyrazów, gdy nie miało ono wpływu na merytoryczną treść decyzji, zaś błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego. Nadto wskazuje się, że dopuszczone na w oparciu o art. 113 kpa prostowanie oczywistych omyłek dotyczy wyłącznie omyłek co do istoty stojących na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, polegającymi na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną przez organ a zostało to wypowiedziane przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa ( wyrok WSA w Gliwicach z 12. 05. 2011, sygn. akt II SA/GL 1074/10. Lex 795653). A zatem oczywistość błędu w rozumieniu przepisu art. 113 kpa nie powinna podlegać wątpliwości, a sprostowanie nie może prowadzić- do zmiany merytorycznej orzeczenia. Dyspozycja z art. 113 kpa § 1 kpa nie uprawnia bowiem organów aby w oparciu o ten przepis ingerowanie w treść aktu administracyjnego, które co do zasady mogłoby przyczynić się do zmiany rozstrzygnięcia w sposób odbiegający od zawartego w akcie. A zatem, trzeba podkreślić, że w trybie art. 113 § 1 kpa nie będą podlegały sprostowaniu błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w procesie stosowania prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej (B. Adamiak , rektyfikacja decyzji w postępowaniu administracyjnym, Acta Univesrsitais Wratislaviensis nr 922. Prawo CLIII Wrocław 19888 s. 8-9; por. wyrok NSA z 1. 09. 2011 r. l OSK 1451/10, Lex 106814; wyrok WSA w W-wie z 28. 03. 2011 r. sygn. aky IV SA/Wa 2138/10, Lex 995543).

Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy należy wskazać, że oceniając z tego punktu widzenia zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie organu l instancji zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze K. jak Prezydent M. K. wykroczyli poza treść przepisu art. 113 kpa ponieważ prostowana okoliczność nie miała charakteru oczywistej omyłki ani błędu pisarskiego. Przedmiotem przedmiotowego sprostowania było ustalenie dokonane przez Prezydenta M. K. w załączniku nr 1 do decyzji Prezydenta M. K. z [...] kwietnia 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budową wjazdu na działce nr [...] obr. [...] w K." wydaną na wniosek J.W. i M.W. w zakresie wskaźnika wysokości planowanej do ustalenia warunków zabudowy inwestycji , a dokładnie wskaźnika wysokości okapu połaci dachowych , który w ww. załączniku został ustalony na poziomie 5 m, a w postanowieniu wydanym w trybie art. 113 § 1 kpa tj . po sprostowaniu - na poziomie 6 m. Co prawda organy obu instancji wskazały, iż w załączniku nr 3 do decyzji Prezydenta M. K. z [...] kwietnia 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia, zawierającym " Część tekstową wyników analizy z 27.01. 2011 r. z uwzględnieniem zmian wprowadzonych w aneksie do analizy z 21. 02. 2011 w zakresie niezbędnych do ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu (w zakresie warunków , o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy)" w punkcie 1 d dotyczącym wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wskazano, że " w związku z uwagami z 14.02. 2011 r. inwestora zbadano możliwość dopuszczenia poziomu okapu projekt, budynku na wys. 6 m. , wysokość taka jest zgodna z ze średnią w obszarze analizowanym i nie narusza parametrów na opisywanym terenie...W związku z czym dopuszcza się wyznaczenie górnej granicy przedziału określającego wysokość okapu budynku do 6 m" - to jednak w ocenie Sądu nie jest uprawnione przyjęcie, że w organ tylko na skutek oczywistej omyłki lub błędu pisarskiego w załączniku nr 1 w punkcie II 1 d ustalił wysokość okapu połaci dachowych na poziomie 5 m. Nie jest bowiem tak, że ustalając wskaźnik wysokości okapu przedmiotowego budynku organ był w ten sposób związany ustaleniami z załącznika nr 3, iż nie mógł ustalić innej wysokości jak tylko " do 6 m". Przeciwnie z przytoczonej treści wyników analizy wraz z jej aneksem wynika, że dopuszcza się wysokość połaci dachowych do 6 m., co jednak nie wyklucza, iż może to być również wysokość 5 m. W ocenie Sądu zmiana w trybie art. 113 § 1 kpa istotnego wskaźnika wysokości , a zatem ingerencja w merytoryczną treść decyzji poddanej rektyfikacji w sytuacji gdy w załączniku jedynie "dopuszcza" się wysokość inną niż wysokość ustaloną w załączniku nr 1 do ww. decyzji nie ma charakteru oczywistej omyłki lub błędu pisarskiego, ma natomiast charakter rozstrzygnięcia odnoszącego się do istoty sprawy (ustala jeden z parametrów wnioskowanego przedsięwzięcia), a to wykracza poza rektyfikację aktu prawnego dopuszczoną w trybie art. 113 § 1 kpa. Sprostowanie decyzji nie może bowiem prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji czy też jej ponownego rozstrzygnięcia w sposób odmienny od pierwotnego, (wyrok WSA w Gliwicach z 12. 05. 2011 r., sygn. akt II SA/GL 1074/10). Na koniec należy także podnieść, że decyzja Prezydenta m. K. ustalająca przedmiotowe warunki zabudowy z 22 . 04. 2011 r. w ten sposób, że wysokość okapu połaci budynku została wyznaczona na poziomie 5 m nie została zaskarżona przez żadną ze stron postępowania, natomiast nie można wykluczyć, że gdyby w pierwotnej wersji rektyfikowanej decyzji ww. parametr został wyznaczony na poziomie do 6 m , któraś z estron wniosłaby od niej odwołanie.

Mając powyższe na uwadze, .postanowienia organów obu instancji należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.)