Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1286/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości


UZASADNIENIE

A. L., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że jej jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w kwocie 876 zł netto miesięcznie. Skarżąca zamieszkuje samotnie w budynku o pow. 110 m2, a w skład jej majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 1000 m2. Wnioskodawczyni zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Ze sporządzonego przez stronę zestawienia wydatków wynika, że co miesiąc przeznacza ona kwotę 40 zł na opłacenie dostaw wody, co dwa miesiące wydaje kwotę 257 zł na opłacenie energii elektrycznej, a spłata zaciągniętej pożyczki obciąża jej budżet domowy kwotą 260 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących poziom oraz strukturę jej wydatków. W ich treści potwierdzenie znalazła zadeklarowana wysokość osiąganego dochodu oraz wysokość opłat za energię elektryczną i ratę zaciągniętej pożyczki.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów uznano, że wniosek A. L. zasługuje na uwzględnienie, albowiem środki, którymi strona dysponuje nie pozwalają jej na samodzielne opłacenie kosztów postępowania.

Analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwoliła stwierdzić, że jedynym źródłem utrzymania się skarżącej jest wskazane przez nią świadczenie emerytalne w kwocie 804,51 zł netto miesięcznie. Tak kwota, po odjęciu wydatków przeznaczonych na energię elektryczną, dostawy wody, czy też zakup butli gazowej zmniejsza się na tyle, że konieczność opłacenia wpisu od skargi lub też uiszczenia pozostałych kosztów sądowych mogłaby okazać się dla strony zbyt dużym obciążeniem. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że skarżąca ponosi wydatki związane z opłaceniem rat zaciągniętej pożyczki. Co prawda nie wykazano celu jej zaciągnięcia, nie mniej jednak w opisanej wyżej sytuacji nawet bez uwzględnienia spłaty tego zobowiązania sytuacja materialna strony może być zakwalifikowana jako trudna, co z kolei uzasadnia przychylenie się do złożonego wniosku.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.