Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SAB/Gl 13/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 52 par. 3 i par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczącą łącznego zobowiązania pieniężnego.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

W dniu 1 października 2010 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wpłynęły dwa pisma R. J. z dnia 30 sierpnia 2010 r., zawierające ponaglenia na niezałatwienie przez Wójta Gminy W. spraw dotyczących wniosku o wszczęcie postępowania podatkowego oraz skargi na "bezprawne łamanie prawa materialnego (...) przez Wójta Gminy W.".

W piśmie z dnia 6 grudnia 2010 r. R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., zarzucając temu organowi nierozpatrzenie wniosków z dnia 30 sierpnia 2010 r.

Odpowiadając w dniu 8 grudnia 2010 r. na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie.

Pismami z dnia 8 grudnia 2010 r. Kolegium przekazało pisma R. J. z dnia 30 sierpnia 2010 r. – jako skargi dotyczące działalności wójta - według właściwości Radzie Gminy W.. Z kolei postanowieniami z dnia 8 grudnia 2010r. Kolegium uznało ponaglenia z dnia 30 sierpnia 2010 r. za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,

4. inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, wydawane w indywidualnych sprawach,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w pkt 1 – 4a.

Zgodnie natomiast z art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Nadto, zgodnie z art. 52 § 4 cytowanej ustawy, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania.

Należy zaznaczyć, że uchybienie terminu w załatwieniu sprawy przez organ, jakim jest samorządowe kolegium odwoławcze, jest podstawą do wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Nie przysługuje przy tym w takim przypadku środek prawny w postaci ponaglenia (które składane jest do organu wyższego stopnia) - art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), gdyż samorządowe kolegia odwoławcze są właśnie organami wyższego stopnia w rozumieniu art. 13 § 1 pkt 3 oraz § 3 Ordynacji podatkowej.

Należy jednak zaznaczyć, iż warunkiem wniesienia skargi na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego jest poprzedzenie jej wezwaniem, o którym mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. (tak wyrok NSA z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt FSK 2142/04, opubl. w bazie LEX pod nr 194718).

Wskazać przy tym trzeba, że wniesienie skargi na bezczynność nie jest obwarowane terminem a możliwość jej złożenia jest uwarunkowana uprzednim wezwaniem organu pozostającego w bezczynności do usunięcia naruszenia prawa. Wskazuje się bowiem, iż cytowany już wyżej art. 52 § 4 P.p.s.a. (w którym mowa o "innych aktach") dotyczy nie tylko aktów w znaczeniu pozytywnym, ale też bezczynności jako aktu zaniechania podjęcia działań nakazanych przez prawo (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt III SAB/Wa 8/10, opubl. w bazie LEX pod nr 566491).

W rozpatrywanej sprawie, R. J. przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., nie wystosował do tego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Brak możliwości ponaglenia, w trybie opisanym w art. 141 Ordynacji podatkowej, nie uchyla obowiązku, o którym mowa w art. 52 § 3 i § 4 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż dopuszczalność złożenia skargi na bezczynność uzależniona była od uprzedniego wezwania organu, pozostającego zdaniem strony w bezczynności, do usunięcia naruszenia prawa.

Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.

Na marginesie wskazać również należy, że nawet w przypadku uznania skargi za dopuszczalną, nie mogłaby zostać ona uwzględniona a postępowanie sądowe podlegałoby umorzeniu. W dniu 8 grudnia 2010 r. Kolegium podjęło bowiem działania, związane z rozpatrzeniem pism R. J. z dnia 30 sierpnia 2010r. a zatem na dzień orzekania przez sąd administracyjny nie pozostawało w bezczynności.