Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 478/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 26.02.2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 stycznia 2018 r. R. W. reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], nakładającą karę pieniężną w wysokości 50.000 zł na skarżącego – będącego odbiorcą odpadu w postaci pojazdu przywiezionego z terenu [...] do Polski nielegalnie, tj. bez dokonania wymaganego zgłoszenia.

W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2017 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, nie pozwalającej mu na uiszczenie nałożonej kary pieniężnej. Dodał, że w przypadku wykonania decyzji, grozi mu zajęcie i licytacja składników majątku osobistego, która może wyrządzić niepowetowaną stratę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 powyższego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy szkody majątkowej, jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawioną we wniosku argumentację, wykonanie decyzji nakładającej na skarżącego pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez sąd może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość ustalonej kary pieniężnej, stwierdzić należy, że uiszczenie jej może spowodować znaczne trudności dla strony. Ponadto, w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ww. kwota podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, zatem istnieje wysokie prawdopodobieństwo destabilizacji sytuacji ekonomicznej strony.

Zdaniem Sądu, przytoczone przez skarżącego okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, bowiem późniejszy zwrot tej kwoty nie będzie skutkował przywróceniem stanu poprzedniego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OZ 751/15).

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.