Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1655/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1655/05 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr), Sędziowie: NSA Józef Gach, Asesor WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2007r., sprawy ze skargi S. G., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 14 października 2005r nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Sygn. I SA/Kr 1655/05

UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy wydał w dniu [...]maja 2000 roku decyzję określającą zobowiązanie spółki " P." jako płatnika z tytułu nie wpłaconego zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconych należności licencyjnych zagranicznej firmie .Zobowiązanie wynikało ze złożonej przez spółkę deklaracji podatkowej CIT-13 za styczeń 2000 rok.

Od decyzji nie złożono odwołania , natomiast spółka domagała się rozłożenia zaległości na raty , wniosek nie został uwzględniony. W związku z nieuregulowaniem należności oraz bezskutecznością egzekucji wobec samej spółki, organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania w celu orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu spółki wydał na podstawie przepisu art. 116 ordynacji podatkowej w dniu 2 sierpnia 2005 roku decyzję orzekającą o odpowiedzialności S. G. -jako członka zarządu - prezesa spółki za zaległości podatkowe spółki "P." za styczeń 2000 roku w kwocie 61.141,80 zł. wynikające z decyzji o której wyżej mowa.

Od powyższej decyzji S. G. złożył odwołanie podnosząc , że nie podpisywał deklaracji CIT-13 za styczeń 2000 rok , po raz pierwszy zapoznał się z nią dopiero w lipcu 2005 roku.

Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] października 2005 roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W jej uzasadnieniu przytoczył treść przepisu art. 116 par. l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa / DZ. U. 2005 r. nr. 8 , poz. 60 ze zm./ z którego wynika , że za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadaj ą solidarnie całym swym majątkiem członkowie zarządu , jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości lub nie wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości nastąpiło bez jego winy.

Członek zarządu może zwolnić się od odpowiedzialności jeżeli wykaże mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Wskazano dalej , że zgodnie z par. 2 art. 116 Ordynacji odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zobowiązania podatkowe powstałe w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu.

Wedle organu odwoławczego w niniejszej sprawie wystąpiły pozytywne przesłanki przeniesienia odpowiedzialności, brak było jednocześnie przesłanek ją wyłączających.

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

S.G. podnosi w skardze , iż zachodzi prawdopodobieństwo iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją, a także zaległość podatkowa jest wynikiem przestępstwa , bowiem zaległość wynika z deklaracji podatkowej , której nie wypełniał i nie podpisywał, ujrzał ją dopiero w 2005 roku. Dyrektor Izby Skarbowej zignorował tą podaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji informację , konsekwencją czego jest wydanie zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa , co powinno skutkować jej uchyleniem. W toku postępowania przed sądem administracyjnym skarżący przedłożył pisma z załącznikami potwierdzające fakt toczących się postępowań cywilnych i karnych.

Dyrektor Izby Skarbowej domagał się oddalenia skargi podtrzymując stanowisko w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Stosownie do art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. 2002 r. Nr. 153 , póz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a./ sądy administracyjne sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności t.j. zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 145 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie , uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło by ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Analiza akt prowadzonego postępowania oraz zarzutów poniesionych w skardze doprowadziły Sąd do przekonania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani procedury uzasadniającego uchylenie decyzji.

W świetle ustalonego bezspornego zresztą stanu faktycznego, wbrew zarzutom skargi istniały przesłanki z art. 116 - Ordynacji Podatkowej ustawy wyżej powołanej , do orzeczenia odpowiedzialności skarżącego S. G. za zaległości podatkowe spółki " P.".

Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w czasie powstania zaległości podatkowej był on członkiem zarządu tej spółki /jedynym/, pełnił funkcję Prezesa.

Organy podatkowe wykazały też fakt bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce. Tych okoliczności zresztą skarżący nie kwestionował.

Mimo , że egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna , członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności tylko wówczas , gdy wykaże że we właściwym czasie zgłoszono upadłość lub wszczęto postępowanie układowe albo że brak tak takiego działania nie był przez niego zawiniony albo wskaże mienie spółki z którego możliwa jest egzekucja.

Skarżący nie podnosił w ogóle takich okoliczności.

Nie ulega też wątpliwości, iż decyzja wydana przez Urząd Skarbowy [...]maja 2000 roku Nr. [...] określająca "P."spółce z o.o. kwotę nie wpłaconego zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconych należności licencyjnych firmie zagranicznej za miesiąc styczeń 2000 roku uprawomocniła się z uwagi na fakt nie złożenia przez spółkę odwołania.

Podnoszone obecnie w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 116 Ordynacji Podatkowej przez skarżącego okoliczności przeciwko decyzji z [...] maja 2000 roku , a w szczególności co do braku podstaw do jej wydania, w tym także co do wysokości zobowiązania spółki, nie mogły być przedmiotem badania przez organy.

Dopóki decyzja ta jest prawomocna i nie została wzruszona / co mogło by mieć miejsce w odrębnym postępowaniu /Jest ona wiążąca i czynienie zarzutu organom nie wyjaśnienia tych okoliczności nie może odnieść skutku.

Słusznie też organ odwoławczy podniósł, iż nie zgodne z prawdą jest jakoby spółka "P." nie była zorientowana co do wysokości zaległości wynikających z deklaracji podatkowej za miesiąc styczeń 2000 roku skoro zwracała się o rozłożenie zaległości na raty.

Konkludując , organy obu instancji przeprowadziły postępowanie w sposób prawidłowy , nie naruszając w jego toku żadnych przepisów prawa materialnego i procedury dlatego Sąd uznał, że brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zasadności i prawidłowości wydanych decyzji.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. 2002 r. Nr. 153 , poz. 1270 / orzekł o jej oddaleniu.