Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 271/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2013 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniesionej na decyzję Dyrektora Izby administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 maja 2018 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, skarżący zawarł wniosek o zwolnienie go z kosztów postępowania sądowego z powodu trudnej sytuacji materialnej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu zarządzeniem z dnia 17 września 2018 r. pozostawił ten wniosek bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie go na urzędowym formularzu, o jakim mowa w art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "P.p.s.a."). Po rozpoznaniu wniesionego na to zarządzenie sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 23 października 2018 r. zarządzenie to utrzymał w mocy. W dalszej kolejności zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 920,00 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując sposób i tryb uiszczenia wpisu. Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 5 listopada 2018 r. Do dnia 23 listopada 2018 r. skarżący wpisu nie uiścił, co wynika z ustaleń poczynionych oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.).

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie został pozytywnie rozpoznany z uwagi na przyczyny wskazane najpierw w zarządzeniu referendarza z dnia 17 września 2018 r., a następnie w postanowieniu Sądu z dnia 18 października 2018 r. (brak złożenia wniosku na wymaganym druku PPF). Wobec tego skarżący obowiązany był uiścić należny wpis od skargi w kwocie 920,00 zł, do czego został zobowiązany wezwaniem doręczonym mu skutecznie w dniu 5 listopada 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 13 listopada 2018 r. (dzień 12 listopada 2018 r. był bowiem dniem wolnym od pracy).

Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności w postaci odrzucenia skargi, należnej opłaty sądowej nie uiścił, dlatego na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.