Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 206/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 2,  par. 3,  art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. na pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

U.P. pismem z dnia [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której wyraziła swoje niezadowolenie ze współpracy z pracownikiem socjalnym Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Jednocześnie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności jej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] w sprawie o sygn. akt I OZ 235/13 oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie wskazując w uzasadnieniu, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga stanowi w istocie tzw. skargę powszechną, która nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego zakreślonej w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem brak było podstaw do przyznania skarżącej żądanego prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi U.P. nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Jak wynika ze skargi, skarżąca kwestionuje rzetelność wykonywania zadań przez pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W ocenie sądu intencją skarżącej było zatem wniesienie tzw. skargi powszechnej, o której mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". Stosownie do treści art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII K.p.a., bowiem tryb skargowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzony jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi.

Ponadto w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 K.p.a. do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie.

Wobec powyższego niniejszą skargę - złożoną przez U.P. na pracownika socjalnego - należało uznać za niedopuszczalną.

W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.