Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 699/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.174, art. 176, art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędzia NSA del. Jerzy Solarski Protokolant: Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej P.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 368/10 w sprawie ze skargi P.S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Rzeszowie oddalił skargę P.S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie określenia zdolności do czynnej służby wojskowej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Poznaniu z dnia [...] marca 2010 r. skarżący został uznany za zdolnego do czynnej służby wojskowej, Kat. "A".

Odwołanie od powyższego orzeczenia wniósł P.S. zarzucając, że jest ono bezpodstawne. Skarżący podniósł, że jest niezdolny do czynnej służby wojskowej, gdyż podczas odbywania zasadniczej służby wojskowej w Jednostce Wojskowej [...] w Ś. został zarażony wirusem HCV.

Zaskarżonym orzeczeniem Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we Wrocławiu utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji. Stwierdziła ona, że ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż u skarżącego nie stwierdza się obecności wirusa HCV.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu P.S. powtórzył argumentację podniesioną w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we Wrocławiu wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Oddalając skargę wymienionym na wstępie wyrokiem Sąd I instancji wskazał, że kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu poborowego za zdolnego do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności ustalenia czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności poborowego do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie Wojskowa Komisja Lekarska dysponowała aktualnymi danymi o stanie zdrowia skarżącego. Skarżący został poddany w dniu 4 marca 2010 r. badaniom na obecność wirusa HCV w Pracowni Biologii Molekularnej Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Poznaniu. W wyniku badań stwierdzono, że nie wykryto u niego RNA-HCV. Wynik tego badania wskazuje zatem, że jeżeli nawet skarżący był w przeszłości nosicielem wirusa HCV, to został on wyeliminowany z organizmu pacjenta. Nie można zatem postawić zarzutu, iż rozpoznanie lekarskie było niepełne lub wadliwe z punktu widzenia jego przydatności dla ustalenia kategorii zdrowia i oceny zdolności do służby wojskowej.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł P.S. domagając się uchylenia zakażonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W skardze kasacyjnej nie zarzucono naruszenia żadnego przepisu postępowania ani przepisu prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy też w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu naruszonych przepisów, zgodnie z art. 174 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie, w skardze kasacyjnej nie wskazano, które przepisy zostały naruszone. Również z uzasadnienia skargi kasacyjnej nie wynika zakres naruszenia prawa przez Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub też stawiania hipotez, co do tego, naruszenia jakiego przepisu dotyczy skarga kasacyjna. Niedopełnienie zaś wymagań materialnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, wskazanych w art. 176 p.p.s.a., czyni ją niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.