Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1292/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i odrzucono wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 58 § 1 pkt 6, art. 64 § 3, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S.-T. Spółki z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji oraz wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej S.-T. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 lutego 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2156/10 w sprawie ze skargi S.-T. Spółki z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: 1. oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, 2. odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2156/10, oddalił skargę S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego wyroku, jak i decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jej sytuacja finansowa aktualnie jest bardzo trudna. Z załączonych dokumentów finansowych wynika, że spółka od kilku miesięcy wykazuje w bilansie stratę i wstrzymała regulowanie bieżących płatności. Wstępny bilans za miesiąc październik 2010 r. wskazuje, że należności z tytułu podstawowej działalności firmy wynoszą ok. 3.974.704,27 złotych zaś zobowiązania z zakresu podstawowej działalności firmy wynoszą ok. 5.228.635,88 złotych. Spółka wykazuje narastającą stratę, która na dzień 31 października 2010 r. wynosiła 856.347,10 złotych. Wstępny wynik za miesiąc listopad 2010 r. to zwiększenie straty o kolejne 140.000,00 złotych. Skarżąca wyjaśniła, że rozpoczęła proces restrukturyzacji i likwidacji okazjonalnych przewozów wykonywanych przy użyciu 100 samochodów. Efektem likwidacji tej części działalności jest zaprzestanie generowania przychodów. Spółka nie posiada środków na regularne opłacanie rat leasingowych. Na koniec miesiąca października 2010 r. suma niezapłaconych należności z tytułu leasingu wynosiła prawie 500.000,00 zł. W tych okolicznościach wyegzekwowanie kary pieniężnej spowoduje, w ocenie skarżącej, konieczność złożenia wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Uzasadniając wniosek spółka podniosła bowiem, że w jej sytuacji finansowej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

Niewątpliwie co do zasady ogłoszenie upadłości wywołuje trudne do odwrócenia skutki. Jednakże konieczność zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości nie może być tylko hipotetyczna, musi zostać wykazana. Tymczasem z załączonego do wniosku rachunku zysków i strat wynika, że skarżąca na koniec października 2010 r. uzyskała przychód netto ze sprzedaży w wysokości 25.318.369,29 zł. Natomiast dane uzupełniające do bilansu sporządzone na dzień 31 października 2010 r. potwierdzają posiadanie przez skarżącą aktywów trwałych o wartości 4.511.251,70 zł. Dane zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz w złożonych dokumentach wskazują, że spółka wciąż prowadzi działalność gospodarczą i brak jest jakichkolwiek informacji, aby utraciła płynność finansową. Za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przemawia także okoliczność, że bilans jest ujemny. Strata nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych i nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej i tym bardziej groźby wszczęcia postępowania upadłościowego. Wobec tych ustaleń trudno uznać, aby zapłata przez skarżącą nałożonej kary miała spowodować zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na marginesie należy wskazać, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama przez się uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd ma ponadto możliwość dokonania zmiany, w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, pod warunkiem wykazania zmiany okoliczności, które powodowały jego podjęcie.

Zwrócenia uwagi wymaga, że analogiczna sytuacja finansowa strony – pod kątem zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonych decyzji – była już przedmiotem analizy NSA. W rozpoznawanej sprawie brak podstaw do zajęcia odmiennego stanowiska.(por. postanowienia NSA z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 372/11, z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 541/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd zaprezentowany przez ten Sąd w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 901/11, że w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnych orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. W związku z tym wniosek skarżącej w części dotyczącej wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku był niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a.

W pozostałym zakresie wniosek jako niezasadny został oddalony na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.