Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 110/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 a par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 115a
journal: Dz.U. 2020 poz 360
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tj.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2021 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej powoływana jako kpa) po rozpatrzeniu zażalenia J. P. (dalej określany jako Skarżący) od postanowienia nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] października 2020 r. o odmowie wznowienia postępowania - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że [...] .11.2018 r. Skarżący złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. m.in. o wznowienie postępowanie w sprawie wysokości i wypłaty należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30.10.2018 r., sygn. akt. K 7/15. Wniosek ten został przekazany do rozpatrzenia przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych, który zwolnił Skarżącego ze służby w Policji, tj. Komendanta Miejskiego Policji w B., który wydał na podstawie art. 145a § 1, art. 147 oraz art. 149 § 3 kpa w zw. z art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zaskarżone postanowienie odmawiające wznowienia postępowania.

Organ II instancji podkreślił, że ww. postanowieniem organ I instancji nie odmówił wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy dodatkowy, a jedynie wypowiedział się w kwestii formalnej, tj. wznowienia postępowania na podstawie art. 145a kpa.

Rozkaz personalny nr [...] z [...] .01.2006 r. Komendanta Miejskiego Policji w B., na który powołuje się Skarżący, dotyczy zwolnienia Skarżącego ze służby w Policji z [...] .01.2006 r. na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy o Policji. Organ w decyzji umieścił informację o przysługujących zwolnionemu ze służby uprawnieniach określonych w art. 114 ust. 1 i art. 117 ust. 1 ww. ustawy, lecz nie orzekł co do ich przyznania, gdyż przysługują one policjantowi zwolnionemu ze służby z mocy ustawy. Świadectwo służby nie jest decyzją administracyjną. Tak więc nie jest trafnym argument strony, że w przedmiotowej sprawie została wcześniej wydana decyzja administracyjna dotycząca przyznania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.

Rozpoznając zażalenie, organ odwoławczy wskazał, że tryb wznowienia postępowania zarezerwowany jest dla spraw administracyjnych, które zostały zakończone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi. W niniejszym stanie faktycznym nie mamy do czynienia ze sprawą zakończoną ostateczną decyzją administracyjną. W świetle bowiem przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 360) kwestie związane z naliczeniem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop nie są rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnej, lecz stanowią czynność materialno-techniczną organu administracji, polegającą na wypłacie właściwej kwoty ekwiwalentu. Brak jest zatem podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania prawa do ekwiwalentu pieniężnego oraz określającej jego wysokość, a tym samym do wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie została stwierdzona niekonstytucyjność przepisu, jednakże nie mamy do czynienia z decyzją administracyjną, tylko z czynnością administracyjną w postaci wyliczenia i wypłaty ekwiwalentu. Wyliczenie i wypłata ekwiwalentu na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji jest czynnością z zakresu administracji publicznej i ma charakter techniczny, do którego nie stosuje się trybu wznowienia właściwego dla decyzji administracyjnych, określonego w art. 145a kpa.

Skargę na powyższe postanowienie złożył Skarżący, wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że pełnił służbę w Policji do [...] .01.2006 r. W związku ze zwolnieniem ze służby wypłacono mu ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy oraz niewykorzystany czas wolny od służby przy zastosowaniu "przelicznika" 1/30 część miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Wnioskiem z [...] .11.2018 r. Skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego ponowne ustalenie wysokości należnego mu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy. Jako podstawę swego żądania wskazał na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 30.10.2018 r., sygn. K 7/15, zgodnie z którym art. 115a ustawy o Policji w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia, jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zd. drugie Konstytucji. Po około 2 latach przekazano wniosek do Komendy Miejskiej Policji w B., który odmówił wznowienia postępowania, co następnie podtrzymał organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu. Skarżący podkreślił, że w postanowieniu pominięto i zignorowano jego pismo z [...] .11.2020 r.

W związku z powyższym Skarżący zarzucił naruszenie:

art. 190 ust. 4 Konstytucji poprzez nieprawidłową wykładnię polegającą na uznaniu przez organ, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego 30.10.2018 r., sygn. K 7/15, uznający niekonstytucyjność art. 115a ustawy o Policji nie stanowi podstawy prawnej do żądania ponownego ustalenia wysokości należnego Skarżącemu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, a przez to pozbawienie go należnych z mocy prawa i Konstytucji oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego świadczeń publicznoprawnych w postaci ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w prawidłowej, tj. zgodnej z Konstytucją wysokości;

naruszenie art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 15 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nieprawidłową, niepełną, dowolną, nieuwzględniającą wytycznych wyroku TK, ocenę stanu faktycznego sprawy, skutkującą odmową ponownego ustalenia należnego Skarżącemu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz nieprzyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania, mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa, poprzez odmowę ponownego ustalenia ekwiwalentu, skutkujące nierównym traktowaniem wobec prawa funkcjonariuszy policji, których stosunek służbowy ustał przed wydaniem wyroku TK;

naruszenie art. 145a § 1 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez jego niezastosowanie, skutkujące odmową ponownego ustalenia wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, mimo stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności art. 115a ustawy o Policji, na podstawie którego uprzednio ustalono skarżącemu ekwiwalent za niewykorzystany urlop, podczas gdy w związku z wyrokiem TK Skarżący jest uprawniony do żądania wznowienia postępowania i wypłaty różnicy miedzy otrzymanym a należnym ekwiwalentem.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Z kolei Skarżący po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu jako niezasadna.

Skarżący domagał się, na podstawie art. 145a § 1 kpa, wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wysokości i wypłaty należnego mu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop oraz ponownego przeliczenia wysokości ww. ekwiwalentu w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30.10.2018 r., sygn. akt K 7/15, który stwierdził niezgodność z Konstytucją RP art. 115a ustawy o Policji w zakresie zasad obliczania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przez policjanta, wywodząc, że tryb, o którym mowa w art. 145a § 1 kpa, daje gwarancję realizacji jego prawa do ponownego przeliczenia i wypłaty tego świadczenia.

Stosownie do art. 145a § 1 kpa, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Na podstawie art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 3).

Wykładnia powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że tryb wznowienia postępowania zarezerwowany jest dla tych spraw administracyjnych, które zostały zakończone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi. Oznacza to, że nie jest możliwe zastosowanie tego trybu w takich sytuacjach, gdzie ustalenie i wypłata świadczenia sprowadzają się do czynności materialno-technicznych. Jak słusznie wskazał NSA w wyroku z 8.04.2010 r., II OSK 1649/09, przedmiotem wznowienia, które stanowi jeden z nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji administracyjnej, jest decyzja, a nie sprawa administracyjna. Wyjaśnić zatem należy, czego nie kwestionuje również Skarżący, że obliczenie i wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Załatwienia takiej sprawy w formie decyzji administracyjnej nie przewidują bowiem przepisy ustawy o Policji. Zgodnie z art. 32 ust. 1 cyt. ustawy, forma decyzji została zastrzeżona dla mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk (por. wyrok WSA w Szczecinie z 7.11.2019 r., II SA/Sz 697/19, czy wyrok WSA w Krakowie z 15.11.2011 r., sygn. akt III SA/Kr 18/11).

Odnosząc się do twierdzeń skargi, stwierdzić zatem należy, że nie mogły one skutkować jej uwzględnieniem. Skarżący przedstawił argumentację na poparcie żądania ponownego obliczenia i wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Niemniej w tej sprawie zaskarżone postanowienie dotyczyło zasadności odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wysokości i wypłaty należnego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Ten wnioskowany przez Skarżącego nadzwyczajny tryb postępowania jest dopuszczalny tylko w sytuacji wydania ostatecznej decyzji administracyjnej załatwiającej sprawę, co, jak wskazano wyżej, nie miało miejsca.

Zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania. Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd (m.in. cyt. wyżej wyroki sądowe oraz np. wyroki, WSA w Szczecinie z 7.11.2019 r., II SA/Ke 154/20, w Olsztynie z 20.04.2020 r., II SA/Ol 112/20, w Olsztynie z 4.06.2019 r., II SA/Ol 313/19; w Krakowie z 26.02.2020 r., III SA/Kr 1296/19 i z 17.10.2019 r., sygn. akt III SA/Kr 608/19, w Gorzowie Wlkp. z 8.08.2019 r., sygn. akt SA/Go 381/19), że w sytuacji, w której została stwierdzona niekonstytucyjność przepisu, a nie mamy do czynienia z decyzją administracyjną, tylko z czynnością administracyjną w postaci wyliczenia i wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, istnieje możliwość uzyskania "innego rozstrzygnięcia" na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania, do których odnosi się art. 190 ust. 4 Konstytucji. Wyliczenie i wypłata ekwiwalentu na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji jest czynnością z zakresu administracji publicznej, a skoro ma ona charakter techniczny, to nie stosuje się trybu wznowienia właściwego dla decyzji administracyjnych, określonego w art. 145 i art. 145a kpa. Zasadną zatem była odmowa wznowienia postępowania w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.

Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.