Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 799/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2018 r. sprawy ze skargi D.R. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] r. D.R. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, za pośrednictwem [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na decyzję z [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia u niej choroby zawodowej: przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka wym. w poz. 20.1 wykazu chorób zawodowych.

W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że wydana przez organ decyzja została przez nią źle zinterpretowana, gdyż myślała, ze jest ona zgodna z wyrokiem WSA w Gliwicach. Ponadto zaznaczyła, że sprawowała opiekę nad chorą [...]-letnią matką poza miejscem zamieszkania. Po powrocie zaniepokojona brakiem informacji, jak podkreśliła we wniosku, zadzwoniła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego i została tam poinformowana, ze decyzja została wydana na jej niekorzyść i powinna się była odwołać w terminie 30 dni.

Postanowieniem z dnia 20 września 2018 r. Wojewódzki Sad Administracyjny odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia skargi uznając, że wyjazd do matki poza miejscem zamieszkania mógłby tłumaczyć nieodebranie wydanej decyzji, ale nie jej zaskarżenie po terminie, gdyż skarżąca przebywała na terenie kraju i nie podała konkretnych przeszkód uniemożliwiających jej nadanie skargi w jakimkolwiek urzędzie pocztowych zachowując przy tym termin do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – zwana dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § p.p.s.a trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej [...] r. Zawierała ona pouczenie o tym, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Termin wniesienia skargi liczony kalendarzowo upływał zatem w dniu [...] r. (poniedziałek). Natomiast skarga została nadania w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.

W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybienie terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obowiązany był orzec jak w sentencji postanowienia.