Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1502/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. K., Z. O. i M. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie oddziaływania na środowisko oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] maja 2006r. , po rozpatrzeniu zażalenia J. K., M. Z., Z. O., utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] lutego 2006r. uzgadniające w zakresie oddziaływania na środowisko na etapie przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: budowa stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Z., zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości Z., gm. G. W uzasadnieniu postanowienia podano, iż z załączonej dokumentacji, w tym raportu o oddziaływaniu na środowisko opracowanego przez mgr inż. M. C. oraz mgr inż. J. Z. wynika, iż w skład stacji bazowej wejdą urządzenia zasilające, sterujące i nadawczo-odbiorcze zainstalowane w kontenerze aparaturowym ustawionym obok wieży antenowej o wysokości ok. 50,5 m n.p.t. oraz system antenowy. Pole elektromagnetyczne pochodzące od anten o wartości przekraczającej wartość dopuszczalną 0,1 W/m2, określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów ( Dz. U. Nr 192, poz. 1883) wystąpi na wysokości powyżej 41,0 m n.p.t. oraz zasięgu maksymalnym do 44,8 m od anten na kierunku promieniowania, a więc w wolnej przestrzeni w miejscach niedostępnych dla ludzi. Oznacza to, że pole elektromagnetyczne o wartościach ponadnormatywnych nie wystąpi w miejscach dostępnych dla ludzi. W otoczeniu stacji bazowej znajdują się tereny rolnicze, a w dalszej odległości niskie zabudowania mieszkalne i gospodarcze, w związku z tym projektowana stacja bazowa nie będzie stwarzała zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi zamieszkujących w jej najbliższym otoczeniu.

Organ odwoławczy ponadto wyjaśnił, iż stację bazową projektuje się tak, aby pola elektromagnetyczne o gęstości mocy powyżej 0,1 W/m2 nie występowały w miejscach dostępnych dla ludności. Po uruchomieniu stacji i po każdorazowej

zmianie warunków jej pracy wykonuje się pomiary kontrolne rzeczywistego rozkładu pół elektromagnetycznych w celu potwierdzenia braku zagrożenia z tytułu sąsiedztwa tej inwestycji. Dodatkowo istniejąca aparatura pomiarowa umożliwia wykonanie poprawnych pomiarów wokół anten nadawczych, a kryteria podane w krajowych przepisach pozwalają na właściwą ocenę zagrożeń elektromagnetycznych. Powyższe , zdaniem organu drugiej instancji, pozwala stwierdzić, że stacja bazowa zrealizowana zgodnie z założonymi rozwiązaniami technicznymi będzie spełniała wymagania w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem dla ludzi i środowiska.

Poza tym organ odwoławczy podkreślił, iż uzgodnienie instalacji radiokomunikacyjnych dokonywane jest na podstawie dokumentacji konkretnego przedsięwzięcia w oparciu o obowiązujące przepisy prawne i wymogi w nich zawarte. Uzgadniane są tylko te inwestycje, które nie stwarzają zagrożenia dla ludzi w dostępnych dla nich obszarach. Przedstawiona do uzgodnienia dokumentacja jest opracowana zgodnie wymaganiami określonymi w przepisach prawa obowiązujących dla tego rodzaju inwestycji. Zgodnie z art. 76 ustawy - Prawo ochrony środowiska nowo zbudowany lub zmodernizowany obiekt budowlany, zespół obiektów lub instalacja, nie mogą być oddane do użytkowania, jeżeli nie spełniają wymagań ochrony środowiska.

Organ odwoławczy podniósł, iż przedłożona przez strony żalące opinia M. K. została oparta o fragmenty różnych publikacji naukowych i popularnych. Organy Inspekcji Sanitarnej przy rozpatrywaniu dokumentacji stacji bazowej biorą pod uwagę jedynie aktualnie obowiązujące przepisy prawne, uzgadniając tylko te inwestycje, które spełniają określone przepisami prawa wymogi.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. K., Z. O. i M. Z., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji i zasadzenia kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż postanowienia organów obu instancji są błędne i niesprawiedliwe, oparte o nie istniejący w rzeczywistości stan faktyczny i prawny i jako takie powinny być uchylone. Organy obu instancji bezkrytycznie przyjęły opracowany przez mgr inż. J. Z. raport oddziaływaniu planowanej stacji bazowej, nie poddając go żadnej analizie i ocenie,

pomimo że posiada on wiele uchybień pod względem merytorycznym i formalnym, a nadto nie jest zgodny z wymaganiami obowiązującego prawa. Raport ogranicza się do sprawdzenia norm jakości środowiska, czyli dotrzymania granicznej wartości dopuszczalnej 0,1 W/m2 promieniowania elektromagnetycznego, gdy tymczasem prawo wymaga uwzględnienia w raporcie wpływu promieniowania na środowisko i zdrowie ludzi. Raport wykonał inwestor zainteresowany realizacją inwestycji, co powoduje, iż nie jest opinią bezstronną, wykonany został bez udziału społeczeństwa , wbrew jego uwagom i wnioskom. Skarżący podnieśli, iż organ drugiej instancji zignorował przestawiony przez nich materiał dowodowy, a w szczególności bezsporne fakty przytoczone w opinii niezależnego eksperta mgr inż. M. K., co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 107 kpa. Nie wyjaśniono istotnych dla sprawy okoliczności, czym naruszono art. 138 § 1 pkt 3 kpa, pomimo iż przedstawiony materiał dowodowy dotyczy głównie zagrożenia zdrowia i życia skarżących przez przedmiotową stację bazową.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodał nadto, iż aktem prawnym określającym dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych w środowisku jest rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów ( Dz. U. nr 192, poz. 1883), zaś obliczeń teoretycznego rozkładu przestrzennego pól elektromagnetycznych przez anteny stacji bazowych dokonuje się na podstawie modeli analitycznych zawartych m.in. w Polskiej Normie PN-EN 50383:2003, a także w ogólnodostępnej, szerokiej literaturze fachowej na ten temat. Według Światowej Organizacji Zdrowia średnia gęstość mocy pola elektromagnetycznego docierającego do powierzchni Ziemi z kosmosu osiąga 1,4 x 10-7 W/m2, natomiast poziom tła elektromagnetycznego pochodzącego ze źródeł sztucznych, wytwarzanych przez człowieka ma wartość około 10-2 - 10 -3 W/m2. Wielkość tych poziomów, a także różnica widma częstotliwościowego wskazuje na to, iż nie nastąpi wzajemne nakładanie się pól ( superpozycja), które mogłoby spowodować istotną zmianę podanego w raporcie rozkładu obszarów ponadnormatywnych, a tym samym nie istnieje możliwość przekroczenia dopuszczalnych gęstości mocy w miejscach przebywania ludności.

Na rozprawie skarżący M. Z. oświadczył, iż na swojej działce nr ew. [...], sąsiadującej z działką nr [...], na której ma być realizowana inwestycja, prowadzi uprawę ekologiczną, a od jego domu do terenu inwestycji jest około 200 metrów. Oświadczył nadto, iż nie jest przeciwny realizacji tej inwestycji, z tym że powinna być zrealizowana w dalszej odległości od ich wsi. Pełnomocnik skarżących podniósł, iż wbrew temu co twierdzi organ, nie ma obecnie przepisów prawa w zakresie bezpiecznego poziomu promieniowania. Dodał również, iż miejscowość Z. znajduje się w otulinie [...] Parku Narodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowaniu.

Zarówno zaskarżone postanowienie, jak też postanowienie organu pierwszej są prawidłowe, a skarżący w sposób skuteczny ich nie podważają. Artykuł 3 pkt 2a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 90 z 1998 r. poz. 575 — tekst jedn. z późń. zm.) stanowi, że do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy m.in. uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących budowy, oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych.

Takim obiektem jest niewątpliwie planowana inwestycja polegająca na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce nr [...], położonej w miejscowości Z. Jak wynika z powyższego organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej dokonują uzgodnienia konkretnego przedsięwzięcia

dla którego przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) przewidują obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko. Uzgodnienie to sprowadza się jedynie do zbadania w oparciu o opracowany raport czy dana konkretna planowana inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na zdrowie ludzi.

W oparciu o znajdujący się w aktach sprawy " Raport o oddziaływaniu na środowisko Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej [...] Z." opracowany przez mgr inż. J. Z. oraz mgr inż. M. C. - biegłego Wojewody [...] w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko - oraz Aneks do tego raportu, należy zgodzić się ze stanowiskiem organów orzekających obu instancji, iż planowana inwestycja nie będzie negatywnie wpływać na zdrowie ludzi, gdyż maksymalny zasięg obszaru o przekroczonym dopuszczalnym poziomie gęstości mocy ( większych od 0,1 W/m2) będzie sięgać do odległości 35, 6 m od anten sektorowych i przebiegać będzie na wysokości powyżej 41,0 m nad terenem oraz do odległości 44,8 m od anten radioliniowych i będzie przebiegać na wysokości powyżej 41,0 m nad terenem, a więc strefie niedostępnej dla ludzi. Drugim argumentem przemawiającym za stwierdzeniem, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie mieć negatywnego wpływu na zdrowie ludzi jest położenie inwestycji na terenie niezabudowanym, zdała od zabudowań miejscowości Z., co przyznał na rozprawie sam skarżący M.Z.,

Wypada podkreślić, iż raport dla danej inwestycji sporządzany jest na zlecenie inwestora, bowiem takie rozwiązanie przewidują przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Nie oznacza to jednak, iż z tego powodu jest on obarczony wadliwością lub można zarzucić mu brak bezstronności, jak to czynią skarżący. Raport ten podlega ocenie organów uzgadniających i jeżeli budzi zastrzeżenia organ uzgadniający obwiązany jest wezwać inwestora do jego uzupełnienia a w razie nie zastosowania się do wezwania organ odmówi uzgodnienia planowanego przedsięwzięcia. Zatem jeżeli raport, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie budzi zastrzeżeń, nie zawiera nieścisłości, nieprawidłowości, organ nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności i przyjęcia za podstawę ustaleń faktycznych.

Zdaniem Sądu, sporządzonego dla przedmiotowej inwestycji raportu skarżący nie mogą kwestionować tylko dlatego, że jego treść jest sprzeczna zarówno z ich oczekiwaniami, jak też z tego względu, iż w opinii Stowarzyszenia P.

opracowanej przez mgr inż. M. K. na zlecenie skarżących, zostało zawarte stwierdzenie, iż raport oddziaływania ww. stacji bazowej telefonii komórkowej jest niezgodny z wymaganiami prawa i jest sprzeczny z aktualnym stanem wiedzy. Przede wszystkim jak trafnie wskazał organ odwoławczy wymieniona opinia M. K. stanowi opracowanie oparte o fragmenty różnych publikacji naukowych i popularnych traktujących o wpływie promieniowania elektromagnetycznego na zdrowie ludzi i środowisko, która m. in. z tego powodu nie mogła być wzięta pod rozwagę. Organy inspekcji sanitarnej przy uzgadnianiu opierają się na aktualnie obowiązujących przepisach prawa i jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, zasadniczym aktem prawnym określającym dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych w środowisku jest rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sprawdzania dotrzymania tych poziomów ( Dz. U. Nr 192, poz. 1883).

Jak już podkreślono wcześniej opracowany raport cechuje się profesjonalizmem. W sposób wyczerpujący i fachowy wyjaśnia wszelkie wątpliwości związane z przyszłą realizacją planowanej inwestycji. Wskazuje, iż jedynym czynnikiem fizycznym pochodzącym od urządzeń nadawczych i anten stacji bazowej zlokalizowanych na projektowanej wieży, który stanowi uciążliwość z punktu wiedzenia ochrony środowiska jest pole elektromagnetyczne o wartościach wyższych niż graniczne dla dopuszczalnych poziomów promieniowania. Pola te występują tylko na znacznych wysokościach nad terenem. W związku z tym nie stwarzają one potencjalnego zagrożenia dla ludzi, bowiem nie występują w miejscach ich przebywania i zamieszkiwania. Zainstalowane urządzenia nadawcze i anteny nie będą oddziaływać w sposób niekorzystny także na powietrze, powierzchnię ziemi, glebę, złoża kopalin, wody powierzchniowe i podziemne, klimat, krajobraz, dobra materialne, oraz dziedzictwo kultury. Istnienie i funkcjonowanie stacji bazowej nie będzie też przyczyną powstania odpadów, oraz innych uciążliwości.

Powyższe prowadzi więc do wniosku, że obawy skarżących jakie wiążą oni z przyszłą realizacją inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] są nieuzasadnione, tym bardziej, że - jak podkreślił organ odwoławczy - bezpośrednio po pierwszym uruchomieniu stacji powinny być wykonane pomiary kontrolne, które należy przeprowadzić także w razie zmiany warunków pracy obiektu, o ile mogłyby one mieć wpływ na zmianę poziomów

elektromagnetycznych promieniowania niejonizującego, którego źródłem jest ten obiekt.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 cyt. wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.