Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 85/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na czynności Prezydenta Miasta [...] oraz pracowników Zakładu Usług Komunalnych [...] w przedmiocie działań ograniczających prowadzenie działalności na targowisku miejskim postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 1 lutego 2018 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący W. J. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na wezwanie z dnia 28 lutego 2018 r. (odpisów: rocznego obliczenia podatku przez ZUS za 2017 r., faktury za wodę i odprowadzanie ścieków za listopad 2017 r. na kwotę 64,65 zł, potwierdzenia opłaty za wywóz śmieci za listopad 2017 r. na kwotę 54 zł oraz za luty 2018 r. na kwotę 81 zł, faktury za zakup leków dla matki skarżącego na kwotę 163,57 zł; wyciąg za rachunku bankowego matki skarżącego za okres od 7 listopada do 6 grudnia 2017 r.; dowody potwierdzające stan zadłużenia z tytułu pożyczek zaciągniętych przez matkę skarżącego oraz wysokość ich miesięcznych spłat; dodatkowego oświadczenia) referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Skarżący ani jego matka nie posiadają żadnego majątku, w tym oszczędności (zamieszkują w domu będącym własnością bratanicy skarżącego, partycypując w kosztach jego utrzymania w ten sposób, że uiszczają opłaty za wodę i ścieki, wywóz śmieci, zakup gazu w butli oraz raz na cztery miesiące kupują opał). Skarżący osiąga niewielkie dochody ze sprzedaży książek w wysokości 250-350 zł miesięcznie, zaś jego matka otrzymuje rentę rodzinną w wysokości 1.756,78 zł miesięcznie. Na stałe miesięczne opłaty związane z eksploatacją domu skarżący i jego matka przeznaczają średnio kwotę 451 zł. Ponoszą także wydatki na zakup koniecznych leków – na ten cel miesięcznie wydatkują kwotę około 400 zł. Dodatkowo matka skarżącego spłaca pożyczki, których łączna miesięczna rata kształtuje się na poziomie około 300 zł miesięcznie.

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części i z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.