Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 274/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust.1 art. 20 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: art. 180 par. 1, art. 194 par. 3
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Ke 274/17

Uzasadnienie

1.Decyzja organu administracji publicznej i przedstawiony przez organ tok postępowania.

1.1.Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] r.nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. z [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości na rok 2016 w kwocie 1462 zł. E. B., J. C., A. K., M. K., M. K., S. W., Ł. K.oraz uwzględniając zmarłego G. J. Z., po którym ustanowiono kuratora spadku.

1.2. Organ podatkowy w decyzji jako przedmiot opodatkowania wskazał nieruchomość położoną w C. przy ul. M. nr 3 i nr 5. Z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż powierzchnia działki wynosi 0,0496 ha. Wedle zapisów tego dokumentu właścicielami nieruchomości są:

- E. B.- udział 1111/20000,

- A. K. - udział 5554/20000,

- J. K. - udział 1111/20000,

- Ł. K.- udział 8887/60000,

- M. K. - udział 1111/20000,

- M. K.-udział 8887/60000,

- S. W. - udział 8887/60000,

- J. Z. - udział 2226/20000.

W dniu 15 stycznia 2016 r. do Urzędu Miasta i Gminy C. wpłynęły informacje w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2016 złożone przez E.B., J. C., A.K. i M. K.. We wszystkich tych deklaracjach jako przedmiot opodatkowania wskazano:

- grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego o powierzchni 2 065 m2,

- budynki mieszkalne o powierzchni 160 m2,

- budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz części budynków mieszkalnych zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej o powierzchni 40 m2,

- budynki pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego o powierzchni 444 m2.

Każda informacja została złożona wraz z załącznikiem zawierającym dane o nieruchomościach i obiektach budowlanych podlegających opodatkowaniu lub zwolnieniu, w których wskazano działkę nr 5/2 o powierzchni 1 234 m2 i plac pod kolejką wąskotorową o powierzchni 831 m2.

Organ wskazał, że w dniu 21 stycznia 2016 r. na zlecenie Gminy C. W. K. - rzeczoznawca majątkowy, geodeta uprawniony i E. S.- inżynier budownictwa posiadający uprawnienia budowlane dokonali oględzin i obmiaru budynków zlokalizowanych na działce ewidencyjnej nr 1543 w C. przy ul. M. nr 3 i nr 5. Na podstawie tych czynności została sporządzona w dniu 29 lutego 2016 r. przez W.K. - Inwentaryzacja budowlana. W dokumencie tym wskazano, iż powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego przy ul. M. nr 5 wynosi 90,34 m w tym lokal mieszkalny nr 1 — 62,64 m2, a lokal mieszkalny nr 2 - 27,70 m zaś budynku mieszkalnego przy ul. M. nr 3 wynosi 118,14 m2, w tym lokal niemieszkalny 51,20 m2, lokal mieszkalny - 66,94 m2 oraz piwnica - 3,26 m2. Powierzchnia/ wspólnego korytarza wynosi 19,20 m2, a budynków gospodarczych 15,24 m2.

1.3.Kolegium wskazało na art. 2 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz.U.2010.95.613 ze zm.) dalej "u.p.o.l.", określający przedmiot opodatkowania. Wyjaśniło, że w oparciu o art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2005.240.2027 ze zm.), podstawą wymiaru podatków i świadczeń, są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez starostów. Z wypisu rejestru gruntu wynika, że jako współwłaściciele nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1543 o pow. 0,0496 ha wykazani zostali: E.B., A.K., J.K., Ł. K., M. K., M. K., S.W. i J.Z. reprezentowany przez kuratora A.J.. Wyjaśniło, że organ nie miał podstaw do przyjęcia do wymiaru podatku innych danych niż te, które wynikały z ewidencji gruntów kwestionując tym samym złożoną przez podatników informację podatkową na rok 2016 . Organ wskazał, że z rejestru gruntów wynika, iż działka o numerze 1543 zajmuje powierzchnię 0,0496 ha. Taką też powierzchnię organ podatkowy pierwszej instancji przyjął do opodatkowania. Działanie organu było zgodne z przywołanymi wyżej przepisami. Określając zaś pozostałą podstawę opodatkowania organ podatkowy oparł się na ustaleniach dokonanych podczas oględzin i obmiaru budynków, a odzwierciedlonych w Inwentaryzacji budowlanej. Kolegium uznał , że Burmistrz Miasta i Gminy C. prawidłowo przyjął, iż opodatkowaniu podlegają także budynki mieszkalne o powierzchni 179,74 m2, budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej o powierzchni 51,20 m2 oraz budynki pozostałe o powierzchni 15,24 m2. Organ podatkowy zastosował stawkę podatku wynikającą z Uchwały nr XLIII/401/2014 Rady Miejskiej w C. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości i właściwie ustalił wysokość zobowiązania podatkowego.

Odnosząc się zaś bezpośrednio do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że istotnie w księdze wieczystej nr KI1B/00000413/5 jako właściciele nieruchomości figurują W. K. oraz A. i M. małżonkowie K., zaś powierzchnia nieruchomości wynosi 0,2065 ha. Przy czym zapisy te są rozbieżne z zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę K.. Z zapisów ewidencji wynika, iż powierzchnia nieruchomości wynosi 0,0496 a jej współwłaścicielami są E.B., A.K., J.K., Ł. K., M. K., M. K., S.W. i J.Z.. Zmiany zapisów w ewidencji gruntów w odniesieniu do właścicieli nieruchomości następowały od dnia 13 października 2005 r. Przed tą datą jako właściciele nieruchomości figurowali M. K. i W. K.. Jak wynika z zapisów w zawiadomieniach o zmianach, wpisy były dokonywane w związku z zawarciem małżeństwa nabycia spadku oraz na podstawie dokumentów własności. Organ podkreślił, że w aktach sprawy znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego w B.-Z. z dnia 10 czerwca 2015 r. sygn. akt I Ns 469/14, z którego wynika, iż spadek po zmarłym w dniu 25 sierpnia 2015 r. W. K. nabyli M. K., S.W. Ł. K.. Także z postanowienia tego Sądu z dnia 14 sierpnia 2013 r. sygn. akt I Ns 397/13 wynika, iż został ustanowiony kurator spadku po G.J.Z. w osobie adwokata A.J.. Z zapisów aktu notarialnego z dnia 17 listopada 1969 r. Repertorium A numer 9987/69 wynika, iż J.Z. przysługiwało prawo własności nieruchomości położonej w C. przy ul. M., oznaczonej ówcześnie numerem 7, w udziale 11,13 %. Tym aktem notarialnym nieruchomość została nabyta przez W. K. i M. K..Z kolei postanowieniem z dnia 15 września 2003 r. Sąd Rejonowy w B.-Z. sygn. akt Dz.Kw. Nr 3404/03 Kw Nr 413 oddalił wniosek Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w C. o wpis prawa własności w księdze wieczystej KW 413. Natomiast, z aktu notarialnego z dnia 25 maja 2010 r. Repertorium A numer 2503/2010 wynika, iż Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska" w C. sprzedała A.i R. małżonkom Ż. działkę położoną w C. oznaczoną numerem geodezyjnym 1006. Poza tym, z pisma Zakładu Doskonalenia Zawodowego w K. z dnia 19 stycznia 2015 r. znak: Ldz.ZDZ/AD/58/2015 i załączonych do niego deklaracji na podatek od nieruchomości wynika, iż to ten podmiot jest właścicielem nieruchomości położonej w C. przy ul. M. 7 oznaczonych numerami geodezyjnymi 1011/1, 1011/7, 1011/6. Natomiast z decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 14 września 2006 r. znak: RR.VT7618-52/06 wynika, iż wniosek A. K. i W. K. o dokonanie zmiany podmiotowej, polegającej na ujawnieniu w ewidencji gruntów miasta C. ich jako współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki 1006 został oddalony. W tym czasie właścicielem tej działki była bowiem Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska" w C.. Jak zaś wynika z zawiadomień Burmistrza Miasta i Gminy C. datowanych na dzień 5 lutego 2014 r. znak: RGG.6624.1.2014 część wschodnia działki położonej w C. przy ul. M. oznaczona numerem ewidencyjnym 1543 posiada numer porządkowy 3, a część zachodnia tej działki numer 5. Poza tym, w dokumentach związanych z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej wskazywany jest, również przez M. K., adres M. 3. Kolegium podniosło również, że zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. dotyczą kwestii własnościowych i porządkowych /oznaczenie nieruchomości/. Jednak kwestie te nie mogą rzutować na opodatkowanie nieruchomości. Zdaniem Kolegium organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo ustalił osoby podatników, przedmiot i podstawę opodatkowania, zastosował właściwe stawki podatkowe i ustalił zobowiązanie podatkowe w prawidłowej wysokości.

2. Skarga do Sądu

2.1.Na powyższą decyzję M. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez uwzględnienie, że jest współwłaścicielem nieruchomości przy ul. M. 7 ewentualnie o uchylenie decyzji obu organów w zaskarżonym zakresie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

2.2. Zarzucił obrazę prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, że jest współwłaścicielem nieruchomości przy M. 3, a nie M. 7.

2.3. W ocenie skarżącego świadczą o tym dokumenty dołączone do akt sprawy. Ewidencja gruntów nie znajdująca się w aktach ksiąg wieczystych nie może, według strony, stanowić o prawach własności.

2.4. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U.2016.1066) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2016.718) określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie jest, co do zasady, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.2.Rozpoznając sprawę w wyżej zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podzielił i uznał za niewadliwe ustalenia organu w zakresie stanu faktycznego. Znajdują one potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym, a Sąd przyjął je za podstawę dalszych rozważań.

3.3. Przedmiotem sporu jest ocena zasadności ustalenia przez organy podatkowe dla współwłaścicieli nieruchomości położonej w C. podatku od nieruchomości na 2016 r. Organy podatkowe dokonując wymiaru podatku od nieruchomości przyjęły, że przedmiotem opodatkowania jest działka oznaczona w ewidencji gruntów nr 1543 o pow. 496 m², powierzchnia budynków mieszkalnych 179,74 m², powierzchnia budynku mieszkalnego zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej – 51,20 m² oraz budynki pozostałe o pow. 15,24 m².

3.4. Organy podatkowe dokonując ustaleń co do przedmiotu opodatkowania prawidłowo zastosowały art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. 2015.520) stanowiący, iż podstawą wymiaru podatku są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez starostwa powiatowe. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmowany jest pogląd w świetle którego, stosownie do przywołanej regulacji, organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (por. m.in. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FPS 1/09 (Lex nr 489351). Odstępstwa od bezwzględnego związania wpisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków mogą mieć miejsce w sytuacji, gdy informacje zawarte w tej ewidencji pozostają w sprzeczności z danymi zamieszczonymi w innych rejestrach publicznych, których pierwszeństwo (przed danymi ewidencyjnymi) wynika z regulujących ich prowadzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów, lub też w przypadku, gdy posłużenie się wyłącznie danymi ewidencyjnymi musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku (możliwe do zastosowania symbole ewidencyjne nie przewidują oznaczenia dla pewnych przedmiotów opodatkowania, wymienionych wprost w ustawie podatkowej). W wyroku 26 września 2014 r., sygn. akt II FSK 3099/12 (Lex nr 1572537) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uwzględniając kryterium mocy wiążącej ewidencji gruntów i budynków dla wymiaru podatku od nieruchomości (także rolnego), tj. ustalenia elementów przedmiotowych i podmiotowych zobowiązania podatkowego, zawarte w niej informacje można podzielić na dwie kategorie. Pierwszą z nich tworzą dane bezwzględnie wiążące organ podatkowy (dopóki ewidencja nie zostanie zmieniona w przewidzianym prawem trybie administracyjnym, dane te nie mogą być przez organ w toku postępowania podatkowego samodzielnie korygowane). Drugą kategorię stanowią natomiast informacje o względnej mocy wiążącej, tj. takie, których zgodność z rzeczywistym stanem prawnym lub faktycznym może być przy wymiarze podatku weryfikowana, przy zastosowaniu dopuszczalnych instrumentów procesowych (art. 180 § 1 w zw. z art. 194 § 3 O.p.). Do pierwszej grupy zaliczyć można dane ewidencyjne wskazujące położenie, granice i powierzchnię gruntów oraz rodzaj użytków gruntowych i klasy gleboznawcze, a w odniesieniu do budynków i lokali stanowiących odrębny przedmiot własności - także informacje dotyczące ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i powierzchni użytkowej lokali (art. 20 ust. 1 P.g.k.). W drugiej grupie znajdą się z kolei dane dotyczące tych elementów przedmiotowych, które zostały wskazane w ustawie podatkowej (jako podlegające opodatkowaniu albo nie), a jednocześnie przepisy dotyczące prowadzenia ewidencji gruntów i budynków nie przewidują dla tych kategorii oznaczenia stosownym, skonkretyzowanym symbolem (por. uchwała z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13), czy też np. dane dotyczące zlokalizowanych na działce gruntu budynków, które w rzeczywistości nie istnieją (por. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1647/12, Lex nr 1504306). Ewidencja gruntów nie może również przesądzać o własności nieruchomości (prawie użytkowania wieczystego), co przekłada się na ustalenie podmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, rolnym i leśnym. Tym samym, w sytuacji, gdy podatnik wykaże w postępowaniu podatkowym – w trybie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej – że wbrew wskazanym w ewidencji gruntów danym dotyczącym właściciela (użytkownika wieczystego), rzeczywisty stan własności (prawa użytkowania wieczystego) odmiennie reguluje dział drugi właściwej księgi wieczystej, organy podatkowe muszą taką okoliczność zweryfikować, aby podjąć rozstrzygnięcie odnoszące się do rzeczywistego, tj. ujawnionego w księdze wieczystej, właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości, będącego w rozumieniu przepisów u.p.o.l. podatnikiem. Taką możliwość podważenia wpisów ewidencyjnych na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej należy traktować jako sytuację wyjątkową, zdeterminowaną koniecznością respektowania innych bezwzględnie obowiązujących regulacji prawnych.

3.5. W rozpoznawanej sprawie organy zasadnie, opierając się na zapisach ewidencji gruntów przyjęły, że przedmiotem opodatkowania jest działka oznaczona w ewidencji gruntów nr 1543 o pow. 496 m². Jakkolwiek współwłaściciele M. K., J.C., A.K., E.B. składając informację podatkową na rok 2016 wykazali jako powierzchnię opodatkowaną 2065 m² odwołując się do zapisów w księdze wieczystej nr 413, (działka 5/2 o pow. 1234 m² oraz plac pod kolejką wąskotorową 831 m²), to organy prawidłowo ustaliły, że M. K., J.C., A.K., E.B. oraz Ł. K. S.W., M. K. i spadkobiercy G.J.Z. są współwłaścicielami działki 1543 o pow. 496 m.², oraz posadowionych budynków, oznaczonych numerem porządkowym 3 oraz 5. Jednocześnie trafnie Kolegium podniosło i wskazało, że istotnie w księdze wieczystej nr KI1B/00000413/5 jako właściciele nieruchomości figurują W. K. oraz A. i M. małżonkowie K., zaś powierzchnia nieruchomości wynosi 0,2065 ha. Przy czym zapisy te są rozbieżne z zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę K.. W tym zakresie słusznie wskazano, że na mocy art. 26 ust. 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece /Dz.U. z 2016 poz. 790 z późn. zm./ podstawą oznaczenia nieruchomości oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości, a w razie niezgodności danych katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy - na wniosek właściciela nieruchomości lub użytkownika wieczystego - dokonuje sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości. Trafnie organ stwierdził, że z zapisów ewidencji wynika, iż powierzchnia nieruchomości wynosi 0,0496 a jej współwłaścicielami są E.B., A.K., J.K., Ł. K., M. K., M. K., S.W. i J.Z.. Prawidłowo stwierdzono, że zmiany zapisów w ewidencji gruntów w odniesieniu do właścicieli nieruchomości następowały od dnia 13 października 2005 r. Przed tą datą jako właściciele nieruchomości figurowali M. K. i W. K.. Jak wynika z zapisów w zawiadomieniach o zmianach, wpisy były dokonywane w związku z zawarciem małżeństwa nabycia spadku oraz na podstawie dokumentów własności. Z postanowienia Sądu Rejonowego w B.-Z. z dnia 10 czerwca 2015 r. sygn. akt I Ns 469/14 wynika, iż spadek po zmarłym w dniu 25 sierpnia 2015 r. W.ze K. nabyli M. K., S.W. Ł. K.. Także z postanowienia tego Sądu z dnia 14 sierpnia 2013 r. sygn. akt I Ns 397/13 wynika, iż został ustanowiony kurator spadku po G.J.Z. w osobie adwokata A.J.. Z zapisów aktu notarialnego z dnia 17 listopada 1969 r. Repertorium A numer 9987/69 wynika, iż J.Z. przysługiwało prawo własności nieruchomości położonej w C. przy ul. M., oznaczonej ówcześnie numerem 7, w udziale 11,13 %. Tym aktem notarialnym nieruchomość została nabyta przez W. K. i M. K..Z kolei postanowieniem z dnia 15 września 2003 r. Sąd Rejonowy w B.-Z. sygn. akt Dz.Kw. Nr 3404/03 Kw Nr 413 oddalił wniosek Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w C. o wpis prawa własności w księdze wieczystej KW 413. Natomiast, z aktu notarialnego z dnia 25 maja 2010 r. Repertorium A numer 2503/2010 wynika, iż Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska" w C. sprzedała A.i R. małżonkom Ż. działkę położoną w C. oznaczoną numerem geodezyjnym 1006. Poza tym, z pisma Zakładu Doskonalenia Zawodowego w K. z dnia 19 stycznia 2015 r. znak: Ldz.ZDZ/AD/58/2015 i załączonych do niego deklaracji na podatek od nieruchomości wynika, iż to ten podmiot jest właścicielem nieruchomości położonej w C. przy ul. M. 7 oznaczonych numerami geodezyjnymi 1011/1, 1011/7, 1011/6. Natomiast z decyzji Ś Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 14 września 2006 r. znak: RR.VT7618-52/06 wynika, iż wniosek A. K. i W. K. o dokonanie zmiany podmiotowej, polegającej na ujawnieniu w ewidencji gruntów miasta C. ich jako współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki 1006 został oddalony. W tym czasie właścicielem tej działki była bowiem Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska" w C..

3.6. Sąd nie dopatrzył się także żadnych uchybień w zakresie stosowania przez te organy prawa materialnego. Zarówno podmiot jak i przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie został ustalony prawidłowo. Organ zastosował także właściwe stawki podatkowe i przyjął poprawną wielkość podstawy opodatkowania. Spowodowało to ustalenie wobec skarżącego prawidłowej wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2016r.

3.7. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę oddalił.