Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 354/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6369 Inne o symbolu podstawowym 636
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 29 listopada 2012 r., Nr XXXIV/534/12 w przedmiocie gminnego programu opieki nad zabytkami postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym z dnia 24 czerwca 2015 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 29 listopada 2012 r., Nr XXXIV/534/12, w sprawie przyjęcia Gminnego Programu Opieki na Zabytkami miasta Opola na lata 2012-2015. M. K. kwestionuje w skardze załącznik nr 2 zaskarżonej uchwały, który nie zawiera informacji jednoznacznie identyfikujących lokalizację zabytków nieruchomych, w szczególności nie zawiera identyfikatorów TERYF wymaganych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r., uniemożliwiając precyzyjną identyfikację i lokalizację obiektów zabytkowych nieruchomych, przeznaczonych do ujęcia w gminnej ewidencji zabytków.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 30 września 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 złotych. Wezwanie powyższe, zawierające pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone w dniu 7 października 2015 r., pod adresem wskazanym w skardze, tj.: ul. [...], [...], jako adres zamieszkania skarżącego, będący jednocześnie miejscem prowadzenia przez niego działalności gospodarczej (ustalono w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej), do rąk upoważnionego pracownika E. B., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru tego pisma (k. 104 akt sąd.) oraz z kserokopii zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru (k. 109 akt sąd.), nadesłanego w wyniku postępowania reklamacyjnego przez nadawczą placówkę pocztową.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi (brak dowodu w aktach sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis jest opłatą sądową (art. 212 § 1 P.p.s.a. ), którą stosownie do treści art. 219 § 1 P.p.s.a. należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Ustawodawca w art. 220 § 1 P.p.s.a. przewidział sytuację, gdy wnoszący pismo nie wniósł opłaty od tego pisma już w chwili jego wnoszenia. W tym przypadku przewodniczący zobowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby opłacił pismo (skargę) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wpis stały w kwocie 300 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), pobiera się w sprawach skarg, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Wezwanie zostało przesłane na podany w skardze adres skarżącego i doręczone pod tym adresem w dniu 7 października 2015 r. Wezwanie odebrał upoważniony pracownik sekretariatu – E. B., dlatego zostało dokonane w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 P.p.s.a. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi (art. 72 § 1 P.p.s.a.), jeśli zaś doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism (art. 72 § 2 P.p.s.a.). Powyższe potwierdzają adnotacje listonosza na zwrotnych potwierdzeniach odbioru wezwań.

Tym samym należało uznać, że pisma Sądu zobowiązujące do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu zostały skarżącym skutecznie doręczone w dniu 7 października 2015 r. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższych obowiązków rozpoczął bieg w dniu 8 października 2015 r. i upływał z końcem dnia 14 października 2015 r. (środa).

Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi.

Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi, to zastosowanie znajduje przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., wedle którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.