Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 381/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33  ust. 1, 2 , 3, 4
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 3 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 262 poz 2607
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 września 2008r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 czerwca 2008r. znak [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania W. K. od wydanej z upoważnienia Starosty decyzji z dnia 29 maja 2008r. nr [...] w sprawie utraty

z dniem 15 maja 2008r. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że W. K. otrzymała w dniu rejestracji tj. 17 kwietnia 2008r. "Informację dla osób bezrobotnych i poszukujących pracy", jak również "Oświadczenie rejestrowanego" zawierające m.in. pouczenie o obowiązku zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia oraz o pozbawieniu statusu bezrobotnego osoby, która nie wywiązała się z tego obowiązku i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.

Wojewoda podał, że w dniu rejestracji zainteresowana podpisała oświadczenie, iż została poinformowana o tym, iż z dniem 17 kwietnia 2008r. uzyskała status osoby bezrobotnej, natomiast decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną otrzymała w terminie późniejszym. Ponadto podpisała "Kartę stawiennictwa w urzędzie pracy

i propozycji przedłożonych bezrobotnemu", potwierdzając własnoręcznym podpisem wyznaczony na dzień 15 maja 2008r. termin stawienia się w Urzędzie Pracy.

Organ odwoławczy podkreślił, że z akt sprawy wynika, że we wskazanym dniu zainteresowana w urzędzie nie zgłosiła się i nie powiadomiła w ciągu 7 dni

o przyczynie tego niestawiennictwa.

Organ II instancji stwierdził, że argumenty podniesione w odwołaniu

( skarżąca podniosła w nim między innymi to, że czekała na decyzję o przyznaniu zasiłku, którą otrzymała dopiero w dniu 2 czerwca 2008r.) nie mogą stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji. W. K. została bowiem prawidłowo poinformowana o wyznaczonym terminie stawiennictwa jak

i o obowiązkach ciążących na osobie bezrobotnej. Ich niewypełnienie przez zainteresowaną powoduje utratę statusu osoby bezrobotnej na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się i utratę prawa do zasiłku przysługującego osobie bezrobotnej.

W skardze na powyższą decyzję W. K. wskazała, że czuje się nią pokrzywdzona i wniosła o przywrócenie jej statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku. Podniosła, że w dniu rejestracji podpisując dokumenty nie zauważyła lub nie zapamiętała dnia odnotowania się w urzędzie pracy (zapomniała okularów). Dodała, że nie ma środków pieniężnych na leczenie i kupno leków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą, powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych

i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestry tych osób. Rejestracja bezrobotnych

i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Jak wynika z przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy ( Dz. U. Nr 262 poz. 2607 ze zm.), wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 33 ust. 5 ustawy, rejestracja bezrobotnego oraz poszukującego pracy następuje w dniu przedłożenia dokumentów, o których mowa w § 3 ust. 1 i 2, po poświadczeniu przez bezrobotnego lub poszukującego pracy własnoręcznym podpisem prawdziwości danych

i oświadczeń zamieszczonych w karcie rejestracyjnej. Tak więc rejestracja ma charakter czynności materialno – technicznej ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2005r. sygn. II SA/Wa 197/05). Z chwilą jej dokonania, stosownie do przepisu art. 33 ust. 3 ustawy, bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia lub szkolenia.

W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest to, że skarżąca w dniu 17 kwietnia 2008r. po złożeniu wymaganych dokumentów została zarejestrowana jako bezrobotna i uzyskała status osoby bezrobotnej, o czym została poinformowana, na dowód czego podpisała znajdujące się w aktach oświadczenie (k. 10). Tego samego dnia podpisała również "oświadczenie rejestrowanego"(k. 9) i "informację dla osób bezrobotnych i poszukujących pracy" (k.7-8), zawierającą między innymi pouczenie

o obowiązku zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy

w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia

i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia oraz o skutkach niestawiennictwa. Złożyła także swój podpis na "karcie stawiennictwa w urzędzie pracy i propozycji przedłożonych bezrobotnemu", w której wyznaczono datę zgłoszenia się na dzień 15 maja 2008r.( na rozprawie przed sądem skarżąca potwierdziła, że na karcie widnieje jej podpis). Tak więc mimo, że tego dnia, to jest 17 kwietnia 2008r. nie została doręczona W. K. decyzja przyznająca zasiłek dla bezrobotnych, to już z chwilą zarejestrowania jej jako osoby bezrobotnej spoczywał na niej obowiązek wynikający z cytowanego wyżej przepisu art. 33 ust. 3 ustawy.

Okolicznością bezsporną jest to, że w dniu 15 maja 2008r. skarżąca nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy i w ciągu kolejnych 7 dni nie usprawiedliwiła swojej nieobecności.

Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się z powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Brzmienie tego przepisu jest jednoznaczne. Wynika z niego, że zaistnienie przesłanek w nim wskazanych nakłada na organ obowiązek wydania decyzji pozbawiającej na okres 3 miesięcy statusu bezrobotnego. Ustawodawca nie pozostawił tu miejsca na działanie organu

w granicach tzw. uznania administracyjnego, w związku z czym przy wydawaniu na podstawie art. 33 ust.4 ustawy decyzji organ nie może kierować się kryteriami słuszności i uwzględniać okoliczności w przepisie tym nie wymienionych.

Odnosząc się do treści skargi stwierdzić należy, że W. K. nie zarzuca zaskarżonej decyzji żadnych błędów, a jedynie domaga się jej zmiany tłumacząc, że niestawiennictwo w urzędzie w wyznaczonym terminie nie wynikło ze złej woli, a jedynie z zapomnienia. Argumenty te, wobec stanowczego brzmienia art. 33 ust.4 pkt 4 ustawy, nie mają znaczenia. Niestawiennictwo bezrobotnego może zostać usprawiedliwione tylko pod warunkiem powiadomienia o jego przyczynach

w ciągu 7 dni od wyznaczonego terminu i mogą je uzasadniać jedynie takie okoliczności, których bezrobotny bez swojej winy i z zachowaniem należytej staranności nie mógł pokonać. Skarżąca w zakreślonym terminie nie usprawiedliwiła swojej nieobecności, a ponadto przyczyny przez nią podane świadczą o tym, że nie dba ona należycie o swe interesy życiowe, więc nie są to przyczyny uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu,

o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).