Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 802/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg S. Z., L. K – P. i M. Z. na zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gospodarowania mieniem komunalnym – organizowanie na terenie miasta objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta K. zobowiązał kierowników jednostek organizacyjnych oraz naczelników wydziałów Urzędu Miasta K. do nieudostepniania terenów należących do Miasta K. na cele związane z organizowaniem i przeprowadzaniem objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt.

W skardze sformułowany został m.in. w wniosek o wstrzymanie wykonania powołanego na wstępie aktu. Pełnomocnik skarżących (a także uczestnika postępowania, tj. "A" w W.) uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazała, że zaskarżone zarządzenie wraz z kilkoma innymi, stało się wzorem dla innych organów gmin, które powielają zakazy w nim ustanowione na obszarach swojej właściwości, uniemożliwiając prowadzenie cyrkowej działalności gospodarczej. W ocenie pełnomocnik wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pogłębi analizę prawną podstaw wydanych w przedmiocie niniejszej sprawy zarządzeń i pozwoli zabrać w sprawie głos środowisku cyrkowemu. Pełnomocnik podniosła ponadto, że objęty skargą akt dezinformuje widzów poprzez utwierdzenie ich w przekonaniu, że przedstawienia cyrkowe z udziałem zwierząt stały się zakazane, co z kolei skutkuje tym, że pokazy bez zwierząt nie będą już takie interesujące. Konsekwencją powyższego natomiast będzie mniejsza liczbę widzów, a tym samym spadek przychodów cyrków. Zdaniem pełnomocnik zaskarżony akt rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w nadchodzących miesiącach poprzez wprowadzanie w błąd opinii publicznej co do warunków przetrzymywania zwierząt, ich treningu i transportu, co powoduje trudne do odwrócenia negatywne skutki w zakresie wizerunku polskich cyrków i dóbr osobistych polskich przedsiębiorców cyrkowych. Pełnomocnik podkreśliła także, iż zaskarżone zarządzenie może zostać wstrzymane, gdyż nie stanowi prawa miejscowego.

Organ ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku stanął na stanowisku, że nie wskazano dostatecznie przyczyn, które miałyby uzasadniać jego uwzględnienie. Zdaniem organu okoliczności świadczące o konieczności wstrzymania muszą być konkretnie wskazane i poparte stosownymi dokumentami potwierdzającymi spełnienie ustawowych przesłanek, samo zaś przekonanie o słuszności wstrzymania nie wystarczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek, zważył:

W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym wyrządzenie "znacznej szkody" oznacza taką szkodę, której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, zaś powstanie "trudnych do odwrócenia skutków" odnosi się do takich skutków, których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Podkreślić jednocześnie należy, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia

2004 r. sygn. akt GZ 138/04 - dostępne, tak jak przywołane w dalszej części uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych

do odwrócenia skutków, przy czym to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania istnienia takich okoliczności. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności, w którym strona nie wskazała, jakie szkody wystąpią w razie wykonania aktu lub czynności, czy też jakie nieodwracalne skutki ich wykonanie spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11). Tak więc uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt II FSK 1837/10).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie przedstawiono żadnych usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia i tym samym nie wykazano, by jego wykonanie mogłoby spowodować powstanie po stronie skarżących szkody i to w rozmiarze znacznym, czy trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenie Prezydenta Miasta K. spowoduje dla skarżących konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonego aktu nie mogą zaś, w świetle przywołanych wyżej przepisów, przemawiać za uwzględnieniem takiego wniosku.

Pełnomocnik wskazała bowiem na podjęcie podobnych jak zaskarżone aktów na terenie całego kraju, co wykracza poza granice niniejszej sprawy. Natomiast powoływanie się na opinię publiczności, czy działania innych samorządów względem przedsiębiorców cyrkowych nie mogło odnieść zamierzonego skutku (por. postanowienia WSA we Wrocławiu: z dnia 25 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 372/16, z dnia 1 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 391/16, z dnia 16 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 466/16). Ewentualna niechęć części publiczności do branży cyrkowej nie jest bowiem szkodą, którą wywołało zaskarżone zarządzenie, czy też trudnym do odwrócenia skutkiem jego wydania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Stanowi ona bowiem niebezpieczeństwo hipotetyczne i niemożliwe do oceny. Trudno przy tym wskazać realny związek przyczynowo-skutkowy łączący wykonywanie skarżonego aktu jako przyczynę negatywnej opinii publiczności w stosunku do przedsiębiorców cyrkowych.

Pełnomocnik skarżących nie przedłożyła na poparcie swojego stanowiska żadnych dokumentów potwierdzających sytuację finansową mocodawców, nie przedstawiła również żadnych konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie skarżonego aktu jest zasadne w stosunku do nich. Pełnomocnik w żaden sposób nie wykazała, iż wydanie spornego obniżyło zyski w przedsiębiorstwach cyrkowych. Przywołane we wniosku argumenty są jedynie subiektywnymi stwierdzeniami, a takie nie mogą lec u podstaw postanowienia o wstrzymaniu.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając w oparciu o art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Na marginesie wskazać przyjdzie, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprost wskazał podmiot uprawniony do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności stanowiąc, iż jest nim wyłącznie skarżący. A zatem uczestnik postępowania sądowego nie ma legitymacji do złożenia takiego wniosku. Wobec tego Sąd stwierdził, że rozpoznawany wniosek pochodzi jedynie od skarżących.