Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 11/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędziowie NSA Szczepan Prax, WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Protokolant referent Agnieszka Janecka, po rozpoznaniu w dniu 09 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta K. odmówił E. B. przyznania dodatku mieszkaniowego.

Wniosek został złożony w dniu [...] r. Organ ustalił, że wg deklaracji wydatki miesięczne na mieszkanie wynoszą [...] zł, a wraz z udziałem wydatków z tytułu braku c.o., c,c,w, instalacji gazu przewodowego jest to kwota [...]. Łącznie udział wydatków z tytułu ww "braków" wynosi [...] % całości wydatków mieszkaniowych. Maksymalna wysokość dodatku mieszkaniowego, zgodnie z art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wynosi [...] zł. Nadto organ ustalił, że średni dochód miesięczny na osobę w rodzinie wnioskodawczyni wynosi [...] zł. Maksymalny dochód uprawniający do uzyskania tego świadczenia wynosi [...] zł. Jest to równowartość [...] % najniższej emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że dodatek E. B. nie przysługuje, ponieważ procentowy udział dochodów gospodarstwa domowego w wydatkach na mieszkanie przekroczył łączną ich kwotę. Organ stopnia podstawowego uwzględnił dochody z okresu trzech miesięcy sprzed złożenia wniosku.

Od powyższej decyzji E. B. odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. W odwołaniu podniosła, że jej mąż B. B. decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z [...] r. utracił źródło dochodu wykazane w deklaracji o dochodach i od dnia [...] r. jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku w wysokości [...] zł. Wyjaśniła, że miesięczny dochód strony wynosi od [...] [...]zł, co stanowi [...] zł na członka rodziny. Zarzuciła, iż organ orzekając znał zmianę sytuacji majątkowej, zatem winien ją był uwzględnić w decyzji.

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 17 w zw. z art. 3 ust. 3 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm. ) oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( tj. z 2001 r. Dz. U. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) oraz art. 17 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że dochód skarżącej został wyliczony na podstawie złożonych dokumentów w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku i był wyższy od dochodu przewidzianego przepisami o [...] zł. Wyliczony dodatek mieszkaniowy był wartością ujemną, zatem organ pierwszej instancji słusznie odmówił E. B. jego przyznania.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyjaśniło, że do obliczenia należnego stronie dodatku mieszkaniowego zawsze bierze się pod uwagę dochód strony z okresu trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. E. B. złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego w [...] r. zatem słusznie przy obliczaniu wnioskowanego świadczenia organ pierwszej instancji wziął pod uwagę dochód strony z miesięcy : [...],[...] i [...] r. Fakt, iż od [...] r. mąż E. B. uzyskał status osoby bezrobotnej i pobiera zasiłek dla bezrobotnych, nie może mieć wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. B. wniosła

o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w związku z naruszeniem art. 71 ust. 1 i art. 67 ust. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wyjaśniła, że władza publiczna powinna realizować konstytucyjny obowiązek ochrony prawnej rodziny, która znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Realizacja tego obowiązku nie może być naruszona przez ustawę o dodatkach mieszkaniowych. Ponadto skarżąca wskazała, że sytuacja materialna jej rodziny uległa pogorszeniu w [...], gdyż mąż nie osiąga już żadnego dochodu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyjaśniło, że art. 71 ust. 1 Konstytucji RP jest normą ogólną adresowaną do organów państwa, które przy jej realizacji muszą poruszać się w ramach obowiązującego prawa. Organ powtórzył, że z treści art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wynika, że podstawą obliczenia należnego wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego jest dochód gospodarstwa domowego z okresu trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut przewlekłości postępowania administracyjnego, bliżej go nie precyzując oraz wniósł o zwrot kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy o p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie :

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

W przypadku, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy o p.s.a., skarga podlega oddaleniu.

Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji stwierdzić należy, iż nie jest ona zasadna. organ stopnia podstawowego jak i organ odwoławczy nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani też procesowego przy wydawaniu kwestionowanej decyzji w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podniesiony na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym zarzut przewlekłości postępowania nie podlega rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu. Skarżąca winna wcześniej wyczerpać tryb postępowania określony w przepisach k.p.a.

Podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia przepisu art. 71 i 67 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest o tyle nietrafny, że norma konstytucyjna określa ogólne zobowiązanie Państwa do ochrony i udzielania pomocy rodzinie. Nie jest to zatem zobowiązanie bezwarunkowe. Nie jest naruszeniem norm konstytucyjnych sprecyzowanie zakresu i trybu przydzielania pomocy w ustawie.

Podstawę prawną rozstrzygnięć stanowią przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Zgodnie z uregulowaniem zawartym w przepisie art. 17 ust. 1 powołanej ustawy przy ustalaniu, czy wnioskodawca spełnia kryterium dochodowe, stanowiące jedną z przesłanek przyznania tego świadczenia, organ uwzględnia dochody uzyskiwane w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku. Ustawa nie przewiduje też uwzględnienia w tym postępowaniu zmian, jakie nastąpiły w sytuacji majątkowej osoby zainteresowanej po dacie złożenia wniosku, a tym bardziej po dacie wydania decyzji. Zmiana ta natomiast może stanowić przesłankę dla ponownego wystąpienia z wnioskiem o dodatek mieszkaniowy.

Tak więc zarzut wadliwego uwzględnienia okresu stanowiącego podstawę obliczenia dochodu jest nietrafny – sposób obliczenia dochodu odpowiada obowiązującym przepisom. Z niekwestionowanych przez stronę skarżącą wyliczeń

( skarżąca kwestionuje samą zasadę uwzględniania dochodu z okresu poprzedzającego złożenie wniosku ) wynika zaś niezbicie, że rodzina skarżącej w badanym okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku uzyskiwała dochód w wysokości, która nie uprawnia do uzyskania dodatku rodzinnego.

Z uwagi na powyższe sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy o p.s.a., nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Zgodnie z art. 199 ustawy o p.s.a. strony co do zasady ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Zwrot kosztów postępowania od organu, który wydał zaskarżoną decyzję przysługuje stronie w razie uwzględnienia skargi. Z uwagi na to, że skarga nie została uwzględniona, zastosowanie ma reguła ogólna z art. 199 ustawy o p.s.a