Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1219/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska – Wojnar po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o. o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z 14 listopada 2017 r. strona skarżąca wniosła skargę na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W..

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 grudnia 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS), w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. wezwano spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono stronie skarżącej w dniu 21 grudnia 2017 r., na co wskazuje druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 28 akt sądowych. Wezwanie do uiszczenia wpisu strona odebrała zaś w placówce pocztowej w dniu 27 grudnia 2017 r.

W terminie do uiszczenia wpisu sądowego, przesyłką nadaną w dniu 3 stycznia 2018 r., spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 22 stycznia 2018 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, zawierającą odpis z KRS oraz pismo, w którym strona podnosi iż wezwanie otrzymała w dniu 16 stycznia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W sprawie, stronę skarżącą skutecznie wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pouczając ją o konsekwencjach niewykonania zarządzenia.

Brak formalny został wprawdzie uzupełniony, aczkolwiek - jak wynika z akt sprawy - strona skarżąca uczyniła to po terminie (przesyłka zawierająca KRS została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 stycznia 2018 r., k. 27 akt sądowych, gdy tymczasem wezwanie do uzupełnienia braków skargi doręczono spółce w dniu 21 grudnia 2017 r., k. 28 akt). Tym samym nie znajduje potwierdzenia w materiale aktowym twierdzenie spółki, iż przedmiotowe wezwanie otrzymała w dniu 16 stycznia 2018 r. Uchybienie to uniemożliwiało nadanie sprawie dalszego biegu i obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w punkcie I postanowienia.

Jednocześnie, z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi, który nie został uzupełniony pomimo wezwania, złożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało oddalić na podstawie art. 247 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie II postanowienia.