Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1049/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2010 r. odnotowano wpływ z rachunku bankowego A Sp. z o.o. w W. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach kwoty 500 zł, w tytule wpisano "wpis sądowy".

Z uwagi na brak w tytule przelewu danych identyfikujących sprawę, której

wpis dotyczy na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia

19 października 2010 r. wezwano stronę skarżącą do wyjaśnienia, czy uiszczona

w dniu 6 października 2010 r. kwota 500 zł stanowi wpis sądowy od skargi wniesionej w niniejszej sprawie (wskazano datę i numer zaskarżonego postanowienia), czy też jest to wpis uiszczony od innej skargi, a jeżeli tak to należało wskazać oznaczenie zaskarżonego aktu – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że wpis ten został uiszczony do niniejszej sprawy. Jednocześnie zwrócono stronie skarżącej uwagę, że przy uiszczaniu wpisu należy wskazać dane identyfikujące sprawę, której wpis dotyczy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca w piśmie z dnia

5 listopada 2010 r. oświadczyła, że uiszczona w dniu 6 października 2010 r. kwota 500 zł nie stanowi wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie, ale

jest "wpisem od skargi po doręczeniu przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 września 2010 r."

W związku z takowym oświadczeniem strony skarżącej na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2010 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia w kwocie 100 zł, w terminie

7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 24 listopada 2010 r., co znajduje potwierdzenie na kserokopii zwrotnego pokwitowania odbioru zamieszczonej w aktach tej sprawy oraz w piśmie Poczty Polskiej z dnia 23 grudnia 2010 r.

Wpis od skargi został uiszczony w dniu 2 grudnia 2010 r.

Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania

w terminie 7 dni dokumentu potwierdzającego datę dokonania wpłaty tytułem wpisu od skargi w niniejszej sprawie.

Wezwanie to pozostało do chwili obecnej bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania uiścił opłatę. Przepis art. 220 § 3 ppsa przewiduje z kolei, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie termin do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od dnia 24 listopada 2010 r., upłynął w dniu 1 grudnia

2010 r. Wpis od skargi został natomiast uiszczony w dniu 2 grudnia 2010 r., a więc dzień po upływie terminu określonego w wezwaniu. Wobec powyższego, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.