Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 59/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 2, art. 30c ust. 5 pkt 2, art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Błesiński, Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski,, sędzia WSA Zofia Skrzynecka (spr.), Protokolant Specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 24 lutego 2011r. sprawy ze skargi spółki A na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia niezasadności protestu w sprawie oceny projektu wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Spółka A w W. wniosła skargę na informację o stwierdzeniu niezasadności protestu z dnia "[...]". W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła dotychczasowy tok postępowania w sprawie i wskazała, że w odpowiedzi na konkurs "[...]" "Rewitalizacja miast" złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. Rewaloryzacja i przebudowa budynku starej winiarni zlokalizowanej w N. Złożony wniosek pozytywnie przeszedł ocenę formalną, natomiast pismem z dnia "[...]" Instytucja Zarządzająca poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie merytorycznej projektu podając, że projekt nie spełnia kryterium wykonalności technicznej i zasadności proponowanych rozwiązań technologicznych a także brak jest spójności między treścią wniosku a załącznikami. W odpowiedzi na informację o negatywnej ocenie projektu Spółka w dniu 9 grudnia 2010 r. złożyła protest. Informacją z dnia "[...]" Instytucja Zarządzająca poinformowała wnioskodawcę o stwierdzeniu niezasadności protestu podtrzymując stanowisko w przedmiocie negatywnej oceny merytorycznej. W merytorycznej części skargi strona wyjaśniała z jakich względów nie można zgodzić się z poglądem Instytucji Zarządzającej o wystąpieniu błędu merytorycznego.

W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca t.j. Zarząd Województwa wniosła o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na jej niekompletność, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi jako pozbawionej uzasadnionych podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie ustalił i zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej powoływanej jako: u.z.p.p.r.) skarga powinna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Wyżej wymieniona ustawa nakłada zatem na stronę obowiązek dostarczenia sądowi kompletnej dokumentacji niezbędnej do dokonania sądowej kontroli prawidłowości oceny projektu. Wymóg złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji, zgodnie z art. 30c ustawy ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, która jest zobligowana do dostarczenia materiału umożliwiającego sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania.

Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej powoływanej jako p.p.s.a.) określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy.

Zawarty w art. 30e u.z.p.p.r. zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza, że wszystkie niewymienione w nim przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą materię nie mają w ogóle zastosowania.

Art.30 e u.z.p.p.r. nie wyłącza stosowania art.46-49 p.p.s.a ani art.57 p.p.s.a ..

W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto spełniać warunki określone w pkt 1-3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Poza tym, w art. 47 § 1 p.p.s.a. został nałożony obowiązek dołączenia do pisma strony (np. skargi) jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletną w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.

Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale 1 Dziale III pt. "Pisma, w postępowaniu sądowym" odwołuje się do pojęcia "warunki formalne". Regulacje zawarte w tym Rozdziale, a także treść uregulowań z Rozdziału 2 tego Działu pt. "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) dowodzą, że przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne", lecz pojęciem "niekompletna skarga". Pojęcie to występuje w art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., w myśl którego wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Ostatnio powołany przepis pojęcia tego nie definiuje, jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. to skarga, która ma braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.

Innymi słowy, kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. nie obejmują braków w zakresie wymogów formalnych skargi w rozumieniu art. 46 i 47 p.p.s.a.

Powyższe dowodzi, że w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł specyficzną regulację dotyczącą skargi wniesionej w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wpłynięcie takiej skargi do sądu wymaga zatem zbadania w pierwszej kolejności czy została ona złożona w terminie, czy jest należycie opłacona a także czy jest kompletna. Stwierdzenie zaś, że wymienione wyżej warunki zostały spełnione pozwala poddać przedmiot skargi kontroli sądowo administracyjnej w sensie merytorycznym. Jeśli skarga jest kompletna, ale dotknięta brakami formalnymi, o których mowa w art. 46-48 p.p.s.a. i 57 §1 p.p.s.a., sąd, na podstawie art.49 p.p.s.a. wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia tych braków pod rygorem odrzucenia skargi. Przykładem braku formalnego skargi kompletnej jest niedołączenie odpisu skargi. Jeżeli natomiast skarga jest niekompletna w rozumieniu art.30 c ust.2u.z.p.p.r., to sąd nie ma podstaw do wzywania skarżącego do uzupełniania wadliwości jaką jest jej niekompletność. Gdyby bowiem przyjmować, że skarga niekompletna może podlegać uzupełnianiu w trybie art.49 p.p.s.a., wówczas art. 30c ust.5 pkt 2 byłby całkowicie zbędny, gdyż w razie niekompletności skargi, w przypadku jej nieuzupełnienia jej na wezwanie sądu w zakreślonym terminie, sankcją byłoby tylko jej odrzucenie. Reasumując należy stwierdzić, że art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. znosi zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. ale wyłącznie w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., które to pojęcie nie odnosi się do wymagań określonych w art. 47 § 1 i art. 57 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w terminie i należycie opłacona, jednakże strona skarżąca dołączyła do skargi jedynie wniosek w sześciu teczkach oraz odpis skargi. Innych wymienionych w skardze załączników nie złożono. Zachodzi zatem przypadek niekompletności skargi, powodujący, że jedynym możliwym rozstrzygnięciem jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.