Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 5/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz (spr) Sędziowie NSA Krystyna Borkowska Wojciech Chróścielewski Protokolant Maria Połowniak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do prowadzenia postępowania o rozbiórkę ogrodzenia zlokalizowanego w pasie drogi gminnej postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

II OW 5/05 U z a s a d n i e n i e

Wnioskiem z dnia 28 stycznia 2005 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozpoznanie sporu kompetencyjnego negatywnego pomiędzy tym organem a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Pabianicach w sprawie prowadzenia postępowania administracyjnego o rozbiórkę ogrodzenia zlokalizowanego w pasie drogi gminnej.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 18 lipca 2003 r. Wójt Gminy [...] wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie zagrodzenia przez Z. S. drogi gminnej - ulicy [...], a następnie decyzją z dnia 30 października 2003 r. na podstawie art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm./ zobowiązał Z. S. do przywrócenia do stanu poprzedniego wyłączonej z ruchu /wygrodzonej/ części pasa drogowego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 23 marca 2004 r. Koleją decyzją z dnia 31 maja 2004 r., wydaną po wniesieniu przez Z. S. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznając skargę w całości za słuszną, na podstawie art. 54 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uchyliło zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że przepisu art. 36 o drogach publicznych nie stosuje się do usytuowanych samowolnie w pasie drogowym obiektów budowlanych, lecz właściwym w sprawie jest organ nadzoru budowlanego, zaś decyzją z dnia 7 czerwca 2004 r. orzekło o umorzeniu postępowania przed organem gminy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Pabianicach decyzją z dnia 7 stycznia 2005 r. orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek Wójta Gminy [...], jako bezprzedmiotowego, podając w uzasadnieniu decyzji, że sprawa wygrodzenia pasa drogowego drogi gminnej nie należy do właściwości tego organu lecz ewentualnie może być rozstrzygnięta w oparciu o przepisy prawa cywilnego.

Na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie stawił się przedstawiciel Gminy [...]. Prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Pabianicach również nie wziął udziału w rozprawie jak też nie przedstawił odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.

W dniu rozprawy wpłynęło natomiast do Sądu pismo procesowe z dnia 20 kwietnia 2005 r. Z. S., w którym wnosi on o oddalenie wniosku Wójta Gminy [...] podnosząc, że w istocie w sprawie nie zaistniał negatywny spór kompetencyjny. Wskazał na to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odmówił podjęcia postępowania administracyjnego w sprawie przedmiotowego ogrodzenia, lecz wręcz przeciwnie, postępowanie to prowadził, dokonywał czynności takich jak oględziny i dopiero po zgromadzeniu dowodów oraz dokonaniu analizy stanu prawnego sprawy wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Decyzja ta nie została zaskarżona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zasadne jest wyrażone w piśmie procesowym Z. S. stanowisko, iż wbrew twierdzeniu wniosku Wójta Gminy [...], nie zaistniał spór kompetencyjny pomiędzy tym organem i Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego.

Stan faktyczny sprawy jest bowiem taki, iż po umorzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy [...] decyzją z dnia 7 czerwca 2004 r.pismem z dnia 5 lipca 2004 r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pabianicach "z prośbą o zajęcie stanowiska" w sprawie przedmiotowego ogrodzenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 7 stycznia 2005 r. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe działając na podstawie art. 105 kpa. W uzasadnieniu podał, iż Wójt Gminy [...] nie był podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku wszczynającego sprawę, gdyż grunt pod drogą jest wpisany w ewidencji gruntów jako należący do Skarbu Państwa. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało ponadto, iż ogrodzenie zostało zrealizowane w latach 60-tych ubiegłego wieku nie jest więc w tym stanie rzeczy właściwe orzekanie o legalizacji jak i o rozbiórce tego ogrodzenia.

Jak wynika z powyższego nie zaistniała sytuacja, wymagana do stwierdzenia, że ma miejsce spór kompetencyjny pomiędzy organami administracji publicznej. Wprawdzie Wójt Gminy [...] związany stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania przed tym organem zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednakże nie zastosował procedury określonej w art. 65 kpa, który w razie uznania, że sprawa administracyjna nie może być przez organ, do którego wpłynęło podanie, załatwiona, wymaga wydania postanowienia o przekazaniu sprawy do właściwego organu, na które stronie służy zażalenie. Podjęcie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pabianicach decyzji z dnia 7 stycznia 2005 r. również nie wskazuje na to, że organ ten wdał się w spór kompetencyjny z Wójtem Gminy [...], skoro prowadził postępowanie, badał sprawę, a następnie decyzją umorzył postępowanie m. in. z tego powodu, że Wójt nie był podmiotem uprawnionym ze względu na brak interesu prawnego, do złożenia wniosku wszczynającego postępowanie a także ze względów merytorycznych.

Z tych przyczyn wniosek należało oddalić na podstawie art. 15 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.