Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 881/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 08 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia z dnia [...] września 2019r. nr [...] w przedmiocie przekazania skargi według właściwości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w [...] Uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2019 r. na podstawie art. 231 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 1 k.p.a. przekazała skargę R. S. z dnia [...] sierpnia 2019r. właściwemu do rozpatrzenia organowi Wojewodzie [...] w [...]. W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że skarga dotyczyła działalności Burmistrza [...] oraz Przewodniczącego Rady Miejskiej. Ocena działalności Przewodniczącego Rady Miejskiej powinna być traktowana jako ocena działalności Rady. W świetle przepisu art. 229 pkt 1 k.p.a. organem właściwym do rozpoznania skargi na wykonywanie zadań i działalność przewodniczącego rady gminy (miasta) jest wojewoda.

W dniu [...] września 2019 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powołaną wyżej uchwałę Rady Miejskiej w [...] Nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarga na działanie Burmistrza została rozpoznana przez Radę Miasta w [...] natomiast w części dotyczącej Przewodniczącego Rady należało przekazać ją do właściwości Wojewody. Zgodnie z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") Sąd orzeka w sprawach, w których przepisy przewidując sądową kontrolę i stosuje środki określone w przepisach. Nadto stosowanie do art. 4 p.p.s.a. sądy rozstrzygają spory o właściwość między organami. Do skarg i wniosków na działalność organów uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a. nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej. Zatem prawidłowość prowadzenia postępowania skargowego uregulowana przepisami Działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 52 § 1 – 3 p.p.s.a. oraz art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym na dzień podjęcia zaskarżonej uchwały skarżący nie był zobowiązany do dokonania dodatkowej czynności wezwania do usunięcia naruszenia prawa skargę. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę Sąd w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018r., poz. 2107), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2). Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w stawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej.

Akt zaskarżony przez skarżącego nie należy do żadnej z kategorii wskazanych powyżej. Uchwałę Rady Miejskiej uznać należy za podjętą w ramach rozpatrzenia skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., na nienależyte wykonywanie zadań przez Przewodniczącego Rady Miejskiej, co wiązać należy z działaniem samej Rady. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 p.p.s.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli na podstawie art. 3 p.p.s.a.

Nadto zgodnie z art. 229 pkt 1 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, to wojewoda jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności rady gminy, w tym jej przewodniczącego. Jeżeli, zatem organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ (art. 231 § 1 k.p.a.).

W sytuacji, gdy organ podejmuje uchwałę w sprawie organu właściwego do rozpoznania skargi na działanie Przewodniczącego Rady, sprawa ta jako nie poddana kontroli sądu na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, nie może być przez sąd administracyjny rozpoznana. Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. Sąd działając na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę na posiedzeniu niejawnym.