Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 824/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par.  1 i par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Go 824/10 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2010 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "Przedsiębiorstwa R" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

"Przedsiębiorstwo R" Sp. z o.o. (zw. dalej Skarżącą Spółką, Stroną) dnia 30 czerwca 2010 r., za pośrednictwem pełnomocnika, złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając swoją prośbę stwierdziła, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. toczy się 18 postępowań w sprawach ze skarg zainicjowanych przez nią. W każdej ze spraw skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie po około 1500 zł. Jej zdaniem już przez samo uiszczenie wpisu w każdej ze spraw, Spółka została jeszcze przed rozstrzygnięciem sporu obciążona znaczną kwotą mającą wpływ na jej kondycję finansową i prawidłowe funkcjonowanie prowadzonej działalności gospodarczej. Dalej strona argumentowała, że sytuacja, w której znalazła się Spółka wypełnia przesłanki wymienione w art.61 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wykonanie skarżonej decyzji, jak i decyzji współistniejących spowoduje nieodwracalne skutki finansowe, co pociągnie za sobą ujemne skutki społeczne. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może w krótkim czasie doprowadzić w Spółce do zwolnień pracowników i innych niekorzystnych zdarzeń. Wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje realny wzrost kosztów związanych z dalszym wykorzystaniem zaimportowanego towaru, co z kolei nie mogło być uwzględnione w ryzyku zawartej transakcji handlowej i uczyni zawarte transakcje deficytowymi oraz narazi skarżącą Spółkę na finansowe niczym nie uzasadnione straty, których nie będzie w stanie ponieść, a ponadto może spowodować dodatkowo realne niebezpieczeństwo braku stabilności finansowej firmy, utraty kontrahentów i w krótkim czasie jej całkowitą likwidację.

Organ w odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wniósł o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje

na uwzględnienie.

Zgodnie z art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,

z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i Sąd rozstrzygając wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, i mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie.

Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez samą stronę skarżącą. Wiąże się to z koniecznością szczególnie wnikliwego, przekonującego i dokładnego wskazania jak i uzasadnienia konkretnych zdarzeń i okoliczności przez wnioskodawcę, w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały

w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi.

Przystępując do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wskazanego przez stronę skarżącą aktu, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania, bo np. nie zostały jeszcze wykonane.

Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług. Przed wydaniem pierwszoinstancyjnej decyzji, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] wezwał skarżącą Spółkę do złożenia zabezpieczenia w wysokości 72.564zł. w celu zagwarantowania pokrycia długu celnego. (k-40 akt administracyjnych)

W aktach znajduje się potwierdzenie złożenia zabezpieczenia nr [...] (k – 40a akt administracyjnych). Z treści tego dokumentu wynika, że zabezpieczenie zostało złożone w dniu 6 sierpnia 2009r. w wysokości 72.564zł.

Zgodnie z zapisem decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2009r. nr [...] niedobór cła, podatku od towarów i usług, jak również odsetki od cła i podatku VAT w całości zostaną pokryte z kwoty wpłaconej przez Skarżącą Spółkę tytułem zabezpieczenia. O fakcie dokonania tych czynności dowodzi treść pisma Dyrektora Izby Celnej z [...] października 2010r. przedłożonego do akt sądowych w dniu 6 października 2010r.

W związku z powyższym należy uznać, że decyzja określająca należności celne

i podatek od towarów i usług została wykonana. Co za tym idzie, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy zobowiązanie ją określone zostało wykonane.

W nawiązaniu do powyższego, trudno więc mówić o jakichkolwiek konsekwencjach finansowych dla strony, w szczególności o szkodzie, która powstałaby w przypadku ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji w przyszłości, w sytuacji gdy decyzja została już w całości wykonana.

Wobec powyższego żadna z przesłanek określonych w art.61 §3 P.p.s.a., mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez skarżącą Spółkę wykazana.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.61 §3 P.p.s.a. orzekł jak

w sentencji postanowienia.