Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 45/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przyznać T. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2011 r. T. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2011 r. T. O. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe skarżący w dniu 15 lutego 2011 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Uzasadniając wskazał, że jest osobą rozwiedzioną, mieszka z rodzicami w ich mieszkaniu. Nie posiada majątku osobistego, utrzymuje się z pracy w charakterze przedstawiciela handlowego. Nie jest właścicielem domu, mieszkania, ani żadnej innej nieruchomości. Nie posiada również żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Skarżący nadmienił także, że płaci alimenty na rzecz dwóch synów w łącznej wysokości 950 zł. Z oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem B. O. i matką B.O.. Łączny miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego, na który składają się jego dochody z tytułu umowy o pracę w kwocie 1371 zł oraz dochody jego rodziców z tytułu świadczeń emerytalnych (ojca – 2019 zł i matki – 1484 zł.) wynosi 4874 zł.

Postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 45/11 Referendarz sądowy przyznał T. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. W pozostałym zakresie oddalił wniosek.

Od powyższego postanowienia T. O. wniósł w dniu 30 marca 2011 r. sprzeciw. Skarżący wyjaśnił, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z rodzicami. Po rozwodzie, z powodu braku mieszkania, jak również braku środków na jego wynajęcie zamieszkał u rodziców. Jedynym osiąganym przez niego dochodem jest wynagrodzenie ze stosunku pracy, które w całości przeznacza na alimenty i koszty leczenia. Na inne niezbędne wydatki zaciąga zwrotne pożyczki u rodziców. Wniósł o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy może zostać wydane przez referendarza sądowego. Od takiego postanowienia strona może wnieść środek odwoławczy określony w art. 259 p.p.s.a. W przypadku wniesienia sprzeciwu, jeśli nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozstrzyga ją w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 260 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie, wobec wniesienia sprzeciwu przez skarżącego, postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 marca 2011 r. utraciło moc, w takiej sytuacji Sąd rozpatrzył wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 15 lutego 2011 r.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie T.O.wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek z dnia 15 lutego 2011 r.).

Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W niniejszym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Miesięczny osiągany przez wnioskodawcę dochód wynosi ok. 1371 złotych brutto. Z tego dochodu skarżący pokrywa zasądzone od niego na rzecz dwojga dzieci alimenty oraz koszty leczenia i utrzymania. Z oświadczenia skarżącego z dnia 30 marca 2011 r. wynika, że mieszka z rodzicami, ale nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Nawet uwzględniając fakt, iż skarżący w złożonym przez siebie wniosku wykazał dochody rodziców, to kwota dochodu jaka przypada na jedną osobę oraz wydatki jakie ponosi skarżący (alimenty, leczenie) wskazują, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Z tych też względów, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.