Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 191/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 107 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 83 ust. 1 pkt 3 i art. 82 ust. 2 i 4
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 28 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Asesor WSA Joanna Brzezińska Protokolant specjalista Joanna Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2008 roku sprawy ze skargi [...] na decyzję Lubuskiego Kuratora Oświaty w G. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji placówek niepublicznych Niepublicznego Ośrodka Szkolenia Zawodowego "A." I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty S., II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Lubuskiego Kuratora Oświaty w G. na rzecz skarżącej [...] kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.


UZASADNIENIE

Decyzją [...], Starosta S., działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) orzekł o:

- wykreśleniu z dniem [...]r. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych-Niepubliczny Ośrodek Szkolenia Zawodowego "A." w S. -niepubliczną placówkę prowadzoną przez E. K. zam. ul. [...] w S. zaewidencjonowaną pod numerem [...].

- ponadto stwierdził, iż wykreślenie wpisu z ewidencji jest równoznaczne z likwidacją placówki niepublicznej z dniem 30.10.2007r.

W uzasadnieniu organ podał, iż osoba prowadząca Ośrodek wprowadziła w błąd organ dokonujący wpisu do ewidencji niepublicznych placówek oświatowych, podając dane niezgodne ze stanem faktycznym oraz nie zastosowała się do przepisu art. 82 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, w którym to ustawodawca zobowiązał do zgłaszania w ciągu 14 dni, zmiany danych zawartych w zgłoszeniu.

Wskazano, iż [...], które zostały wpisane jako kadra ww. Ośrodka nie współpracowały z E. K., na co złożyły stosowne oświadczenia. Biorąc pod uwagę powyższe organ uznał za zasadne wykreślenie przedmiotowej placówki z ewidencji szkół i placówek niepublicznych, albowiem wpis Niepublicznego Ośrodka Szkolenia Zawodowego .A." w S. został dokonany z naruszeniem prawa.

Od powyższej decyzji odwołała się E. K. i wniosła o jej uchylenie oraz stwierdzenie nieważności. Ponadto oświadczyła, iż zarówno [...] złożyły "ustny akces" współpracy z Ośrodkiem, przy czym A.J. z tej współpracy zrezygnowała. Ponadto E. K. podała, iż jako organizator kursu na krótko przed jego rozpoczęciem znała kadrę wykładowców, której nie zgłaszała organowi ewidencyjnemu, gdyż są to roszady personalne. Strona poinformowała, iż zawsze zapewnia kadrę dydaktyczną posiadająca kwalifikacje zawodowe odpowiednie do prowadzonego kształcenia, jednak przez 13 lat jej pracy w oświacie nigdy nie zgłaszała organowi ewidencyjnemu zmian w kadrze pedagogicznej. Jednocześnie wskazała, iż nie została zapoznana z całą dokumentacją w przedmiotowej sprawie.

Decyzją [...] Lubuski Kurator Oświaty w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2472, ze zm. ), utrzymał w mocy decyzję organu l instancji, podzielając w całości ustalenia i argumentację, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu organ wskazał ponadto, iż w celu uzupełnienia materiału dowodowego zebranego przez organ l instancji, wezwał [...] do złożenia wyjaśnień w zakresie treści wniosku o wpis Niepublicznego Ośrodka Szkolenia Zawodowego "A." złożonego dnia 8 czerwca 2004 roku przez E. K.. Ze złożonych wyjaśnień wynika, że przeciwnie do informacji zawartych w przedmiotowym wniosku - [...] nie posiadała w dniu 8 czerwca 2004 roku stopnia nauczyciela mianowanego, A.J. nie miała otwartego przewodu doktorskiego w zakresie rachunkowości (przewód doktorski z nauk ekonomicznych na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Szczecińskiego otworzyła 14 czerwca 2007 roku), a M.W. nie ukończył Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze na Wydziale Humanistyczno-Filologiczno-Historycznym - kierunek historia (ukończył Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Wydziale Historycznym, kierunek historia, specjalność nauczycielska). Ponadto D.N. oraz A.J. nie rozmawiały z E. K. na temat zatrudnienia w Niepublicznym Ośrodku Szkolenia Zawodowego "A.", ani nie przekazywały jej informacji na temat swoich kwalifikacji, czego nie uczynił również M.W..

Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że E. K., we wniosku o wpis Niepublicznego Ośrodka Szkolenia Zawodowego "A." do ewidencji niepublicznych szkół i placówek prowadzonej przez Starostę S., poświadczyła nieprawdę w zakresie danych dotyczących kwalifikacji pracowników pedagogicznych przewidzianych do zatrudnienia placówce. Wobec powyższego stwierdził, że przedmiotowe zgłoszenie zostało dokonane z naruszeniem art. 82 ust. 2 pkt 5 ustawy o systemie oświaty. Ponadto, pomimo okoliczności braku nawiązania współpracy z osobami, które widniały w zgłoszeniu (D.N. i A.J.), E. K. nie zgłosiła tego faktu organowi ewidencyjnemu w ciągu 14 dni od daty zmiany danych zawartych w zgłoszeniu, do czego była zobowiązana w myśl art. 82 ust. 5 zdanie pierwsze ustawy o systemie oświaty.

Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. K. i wniosła o jej uchylenie w całości. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez wskazanie niewłaściwej podstawy prawnej zaskarżonej decyzji i poprzez brak prawidłowego uzasadnienia tego rozstrzygnięcia oraz art. 82 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie oświaty poprzez niewłaściwą wykładnię przepisów. Skarżąca wskazała, iż inny przepis został wskazany jako podstawa rozstrzygnięcia, a inny wyjaśniony w uzasadnieniu. Ponadto podniosła, że nie każde naruszenie prawa może być podstawą wykreślenia z ewidencji.

W odpowiedzi na skargę Lubuski Kurator Oświaty w Gorzowie Wielkopolskim wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania skargi należy podkreślić, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zmianami ) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sprawując tę kontrolę w zakresie skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153. poz. 1270, ze zmianami ), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd uwzględnia skargę, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1-3 ww. ustawy ). Kontrola sądu administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretowały i nie naruszyły zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.

W zakresie tak określonej kognicji Sąd, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. zważył, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak i utrzymana przez nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem prawa.

Głównym zarzutem podniesionym przez organy administracyjne jest naruszenie art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), w myśl którego wpis do ewidencji podlega wykreśleniu w przypadku dokonania wpisu z naruszeniem prawa.

Zgodnie z art. 83 ust. 2 cyt. ustawy organ wykreślił Niepubliczny Ośrodek Szkolenia Zawodowego "A." w S. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych w drodze decyzji, w terminie określonym w decyzji, co było równoznaczne z likwidacją szkoły lub placówki.

Należy pamiętać, iż pojęcie "rażącego naruszenia przepisów prawa" nie zostało wyraźnie zdefiniowane w obowiązującym ustawodawstwie. Oznacza to, że w konkretnej sprawie należy dokonać oceny stopnia naruszenia przepisów materialnoprawnych i procesowych. Przy wykładni pojęcia "rażącego naruszenia prawa" pomocne jest odwołanie się do orzecznictwa sądów administracyjnych. Otóż NSA w wyroku z dnia 11 maja 1994r, III SA 1705/93 wskazał, iż "z rażącym naruszeniem prawa nie można utożsamiać każdego naruszenia prawa. Naruszenie prawa ma cechę rażącego, gdy decyzja nim dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające się pogodzić z wymaganiami praworządności, którą należy chronić nawet kosztem obalenia ostatecznej decyzji. Nie chodzi więc o spór o wykładnię prawa, lecz o działanie wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w prawie."

Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż już w momencie składania wniosku o wpis skarżąca podała dane nie mające odzwierciedlenia w rzeczywistości. E. K. powołała się na "ustny akces" osób, które zgłosiła we wniosku jako kadrę ww. Ośrodka. Osoby te oświadczyły, że nigdy z Ośrodkiem nie współpracowały, nie ma też w aktach sprawy dokumentów potwierdzających chęć współpracy z Ośrodkiem, a więc należy z tego wnioskować, iż dane tych osób nie powinny się w ogóle znaleźć we wniosku. Nieprawdziwe dane dotyczyły również kwalifikacji zgłoszonej kadry, tj. dotyczyły ukończonych przez pracowników uczelni, co świadczyć może o braku wiedzy skarżącej na temat wykształcenia kadry. Oczywiście wniosek o wpis do ewidencji powinien zawierać dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w placówce, ale ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przynajmniej jedna osoba nie miała w ogóle zamiaru pracować w przedmiotowym Ośrodku. Postępując w ten sposób można by było zamieszczać we wniosku dane wszystkich osób, które zostałyby zaakceptowane na stanowisku pracownika pedagogicznego, a dopiero później informować ich o możliwości potencjalnego zatrudnienia.

Ponadto błędne jest stanowisko skarżącej, iż nie musi ona zgłaszać zmian w kadrze, gdyż są to tylko roszady personalne. Art. 82 ust. 2 ustawy o systemie oświaty wskazuje, co powinno się znajdować w zgłoszeniu do ewidencji, m.in. dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w szkole lub placówce, ale ust. 4 omawianego przepisu stanowi, iż nie spełnienie wymogów z ust. 2 lub nieuzupełnienie ich w wyznaczonym terminie skutkować będzie decyzją odmawiającą wpisu do ewidencji. Wobec tego zmiana dotycząca kadry jest istotna, skoro brak takich danych może skutkować odmową ww. wpisu.

Wobec powyższego wszelkie zmiany powstałe po wpisie do ewidencji, a dotyczące danych wymienionych w art. 82 ust. 2 cyt. ustawy muszą być zgłaszane w terminie 14 dni. Przepis ust. 5 nakłada na organ prowadzący obowiązek stałego aktualizowania danych. Termin 14-dniowy jest terminem porządkowym, którego przekroczenie nie powoduje zastosowania jakichkolwiek sankcji; w szczególności nie uprawnia do wykreślenia wpisu, którego dotyczy niezgłoszona informacja.

Skarżąca sama przyznała, że nigdy tych zmian nie zgłaszała.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia art. 107 § 1 kpa, trzeba podkreślić, iż nie jest rażącym ani istotnym naruszeniem prawa brak wymienienia w petitum decyzji wszystkich przepisów powołanych później w uzasadnieniu.

Uzasadnienie ma za zadanie wyjaśnić tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu w danej sprawie. Organ wskazał w uzasadnieniu naruszenie art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie oświaty, czego konsekwencją było zastosowanie art. 83 ust. 2 tej ustawy, powołanego w podstawie rozstrzygnięcia. Wskazana w skardze różnica pomiędzy osnową a uzasadnieniem polega na różnicy pomiędzy samym rozstrzygnięciem - w rozpatrywanej sprawie utrzymującym w mocy decyzję l instancji a jego uzasadnieniem, które musiałoby wskazywać na zasadność uchylenia decyzji, a tak w niniejszej sprawie nie jest. Ponadto z decyzji jasno wynika, iż przyczyną wykreślenia z ewidencji było dokonanie wpisu z naruszeniem prawa polegającym na podaniu we wniosku nieprawdziwych danych. Oczywiście ma rację skarżąca, iż przepis powołany w podstawie decyzji winien być wyjaśniony w uzasadnieniu, lecz w niniejszej sprawie pozostaje to bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Ponadto istotnie w art. 83 ust. 1 pkt 4 nie ma określonego "natężenia" naruszenia prawa, w związku z tym należy mieć na uwadze jakiekolwiek uchybienie przy dokonaniu wpisu.

Ustosunkowując się z kolei do twierdzenia skarżącej, iż organ powinien znać i stosować prawo to należy się również z tym zgodzić. Obowiązek ten dotyczy ponadto każdego obywatela, który zgodnie z art. 83 Konstytucji RP ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd zważył, iż sporny miedzy stronami przepis nakazuje jedynie osobie prawnej lub fizycznej zakładającej szkołę lub placówkę niepubliczną zgłoszenie do rejestru danych dotyczących kwalifikacji pracowników pedagogicznych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w szkole lub placówce. Tym samym odwołująca się E. K., zgodnie z obowiązującym przepisem dokonała zgłoszenia kadry pedagogicznej. W tej sytuacji trudno uznać, iż zgłoszenie pracowników dydaktycznych mogło mieć charakter rażącego naruszenia prawa. Dokonując wykładni pojęcia "zgłoszenie" należy wskazać, iż jest to 1. oficjalna deklaracja przystąpienia do czegoś lub wzięcia udziału w czymś, 2. oficjalne zawiadomienie o czymś. (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). Tym samym skarżąca podając we zgłoszeniu dane kadry pedagogicznej nie naruszyła rażąco przepisów prawa. Natomiast okoliczność, iż podane w zgłoszeniu informacje nie były zgodne z prawdą powinny zostać zweryfikowane w ramach kontroli dokonywanej w ramach nadzoru pedagogicznego. W ocenie Sądu w trakcie kontroli placówki edukacyjnej winny zostać zweryfikowane informacje podane przez skarżącą w zgłoszeniu.

Marginalnie zauważyć należy, iż wskazany w decyzji organu l instancji termin wykreślenia wpisu z ewidencji tożsamy z datą wydania orzeczenia nie został w żaden sposób uzasadniony. Prowadzenie ośrodka szkoleniowego wymaga poczynienia określonych działań czasowych związanych nie tylko z koniecznością jego rejestracji (wpisu), ale również zaprzestania działalności.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, organ l instancji nie wykazał by dokonany wpis do ewidencji nastąpił z naruszeniem prawa.

Wobec tego, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji wydane zostały z naruszeniem ww. przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku. O niewykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 152, zaś o kosztach postępowania na podstawie przepisu art. 200 tej ustawy.