Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 203/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 a ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 71 poz 838
law: Ustawa dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity.
Teza: Droga nie spełniająca warunków z art. 6 a ust. 2 i 3 ustawy o drogach publicznych (tekst jednolity Dz.U. nr 71, poz. 838 z 2000 roku z późn. zm.)) nie może być uznana za powiatową.

TEZY

Droga nie spełniająca warunków z art. 6 a ust. 2 i 3 ustawy o drogach publicznych (tekst jednolity Dz.U. nr 71, poz. 838 z 2000 roku z późn. zm.)) nie może być uznana za powiatową.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Anna Bazydło, po rozpoznaniu w dniu 09 września 2004 sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2004r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę.-


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...]11.2003r. nr [...] ustalił na wniosek Pana K. S. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr [...] i [...], położonych w B. przy ulicy D. dla inwestycji w postaci realizacji budynku usługowo-handlowego (usługi turystyczne – biuro podróży i sprzedaż art. Gospodarstwa domowego) z pomieszczeniami socjalnymi na piętrze (działka nr [...]) oraz parkingu funkcjonalnie związanego z projektowanym budynkiem (działka nr [...]). Linie rozgraniczające teren inwestycji przedstawiono na mapie w skali 1:500, znajdującej się w aktach sprawy. Organ ustalił też nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6 m od krawędzi jezdni znajdującej się na działce nr [...]. Powyższą decyzję zakwestionowali w odwołaniach Pan K. S. oraz Pan E. D. Inwestor zakwestionował ustaloną przez organ I instancji linię zabudowy wynoszącą 6 metrów od przejazdu łączącego ulicę B. z ulicą D. podnosząc, że tak ustalona linia zabudowy uniemożliwia realizację budynku na działce nr [...]. Pan E. D., właściciel działki nr [...] wniósł natomiast o uwzględnienie w prowadzonym postępowaniu faktu,

iż narożnik budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...] położony jest

w odległości zaledwie 1,15 m. od drogi dojazdowej do CPN na ulicy D. Zdaniem skarżącego należy uwzględnić tę okoliczność ze względu na konstrukcję budynku przy wszelkiego rodzaju planowanych rozwiązaniach na działce nr [...]. Wskazał ponadto,

że przedmiotowy budynek wybudowany w latach 50-tych jest podpiwniczony i posiada ścianę szczytową w górnej części, jako osłonową i ewentualne prowadzenie robót może spowodować zawalenie się tej ściany. W dodatkowym piśmie z dnia [...]12.2003r. Pan E. D. wniósł o zachowanie ustalonej 6-metrowej linii zabudowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...]02.2004r.

nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w części, w której określa

w załączniku graficznym 6-metrową linię zabudowy na działce nr geod. [...] i w tym zakresie umorzyło postępowanie, w pozostałej zaś części zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Organ odwoławczy podkreślił, że w rozumieniu ustawy o drogach publicznych droga wewnętrzna nie jest zaliczana do żadnej kategorii dróg i dlatego też nie mają do niej zastosowania odległości zabudowy od zewnętrznej krawędzi jezdni, określone w art. 43

tej ustawy. Organ II instancji wykazał także, że nie naruszono zasadnego interesu Pana E. D., bowiem podnoszone przez niego zastrzeżenia będą przedmiotem rozważań przez organy architektoniczno-budowlane w czasie postępowania administracyjnego

w przedmiocie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu wywiódł Pan E. D., zarzucając jedynie w punkcie I tej decyzji niezgodność z prawem, bowiem zdaniem skarżącego organ błędnie uznał drogę powiatową za drogę wewnętrzną.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Spór w niniejszej sprawie sprowadzony został do ustalenia, czy droga znajdująca się na działce nr [...], stanowiącej własność Gminy B., jest drogą wewnętrzną, czy też drogą powiatową w rozumieniu art. 6a ust. 2 i 3 ustawy o drogach publicznych (tekst jednolity Dz.U. Nr 71, poz. 838 z 2000r. z późn.zm.). Skarżący reprezentował pogląd, że jest to droga powiatowa, posiłkując się pismem Zarządu Dróg w B. z dnia [...]03.2004r. Organ zaś uznał za miarodajne stanowisko przedstawione przez ten sam Zarząd Dróg wyrażone w piśmie z dnia [...]12.2003r., że jest to droga wewnętrzna.

Wobec istnienia diametralnie różnych stanowisk stron, dotyczących określenia rodzaju przedmiotowej drogi Sąd zwrócił się do Rady Miasta B. celem udzielenia informacji, czy pełniąc funkcję Rady Powiatu podejmowała jakąkolwiek uchwałę dotyczącą charakteru drogi o nr [...], przebiegającej pomiędzy ulicą B. a D..

Sąd ponowił także zapytanie do Zarządu Dróg Urzędu Miejskiego w B.

o jednoznaczne wypowiedzenie się w kwestii określenia charakteru tejże drogi. Z odpowiedzi nadesłanej przez Radę Miejską w B. z dnia [...]09.2004r. nr [...]

(k. 111) wynika, że Rada nie podejmowała uchwały dotyczącej charakteru drogi przebiegającej pomiędzy ulicą B., a ulicą D. Pismo zaś Zarządu Dróg

i Transportu Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...]09.2004r. nr [...]

(k. 115) stwierdza, że przedmiotowej drodze nie nadano kategorii drogi publicznej.

W myśl treści cytowanych wyżej pism, będących dowodami w sprawie należy uznać, iż droga będąca działką oznaczoną numerem [...] nie spełnia przesłanek zawartych w art. 6a ust. 2 i 3ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. nr 71,

poz. 838 z 2000r. z późniejszymi zmianami) – tym samym nie jest droga powiatową, a drogą wewnętrzną.

Należy dodać, że przedstawione przez Pana E. D. informacja Ministerstwa Infrastruktury – Departamentu Dróg Publicznych w W. z dnia [...]09.2004r.

([...]na k. 119 akt) wskazuje na przyjęcie przedmiotowej drogi za powiatową w oparciu jednie o protokół posiedzenia Międzyresortowej Komisji do spraw ustalenia przebiegi dróg krajowych z dnia [...]04.1989r. – a nie na podstawie przepisów ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych. Dlatego też informacja ta nie może być uznana za dowód przemawiający za słusznością stanowiska reprezentowanego przez skarżącego.

Trzeba jednak podkreślić, że w świetle treści powyższego pisma, jak również całokształtu materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego

i sądowego istnieje, zdaniem Sądu, potrzeba jednoznacznego uregulowania stanu prawnego przedmiotowej drogi w toku odrębnego postępowania, gdyż być może spełnia ona faktycznie rolę drogi powiatowej. Samo bowiem pełnienie funkcji drogi powiatowej, bez spełnienia przesłanek z ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych – nie czyni tej drogi powiatową, a nadal jest ona wewnętrzną. W myśl powyższego, stanowisko reprezentowane przez organy administracji państwowej w tym zakresie są zasadne. Dodatkowo należy podnieść, że zarzuty skarżącego dotyczące odległości projektowanej budowli, jej położenia

i gabarytów są na tym etapie przedwczesne. Mogą być dopiero zgłaszane w czasie postępowania o zatwierdzenie projektu i pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

Mając całokształt okoliczności na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił, na podstawie 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002r.).