Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 378/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-07-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie długu celnego w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Opisaną szczegółowo w sentencji postanowienia decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] listopada 2009r. określającą skarżącemu K.G., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą A., kwotę długu celnego w związku z dopuszczeniem do swobodnego obrotu sprowadzonego przez niego samochodu osobowego – w wysokości 4 212 zł.

Wraz ze skargą na powyższą decyzję, skarżący wniósł o wstrzymanie jej wykonania, uzasadniając, w piśmie procesowym z dnia 30 czerwca 2010r., iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Podał ponadto, iż jest aktualnie zobowiązany do uiszczenia dodatkowo należności w kwotach 9 502zł. oraz 5 171 zł. wynikających z dwóch innych decyzji Dyrektora Izby Celnej , w stosunku do których toczy się postępowanie. Stwierdził, iż z uwagi na charakter prowadzonej działalności, polegającej na ciągłym obrocie środkami pieniężnymi, zapłata należności wynikających z przedmiotowej decyzji może spowodować poważne problemy finansowe, prowadzące nawet do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej a w efekcie do utraty źródła dochodów. Podniósł także zarzuty w kwestii prawidłowości sposobu ustalenia wysokości długu celnego.

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na to, iż na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, względnie uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża natomiast wnioskodawcę.

Wnioskodawca w niniejszej sprawie poprzestał na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wraz z uzasadnieniem, w którym w sposób ogólnikowy przywołano pewne hipotetyczne zagrożenia mogące towarzyszyć egzekucji należności – brak płynności finansowej, groźba zaprzestana prowadzenia działalności, bez szczegółowego odniesienia się do obecnej sytuacji finansowej skarżącego.

Zdaniem Sądu okoliczności podane we wniosku nie przesądzają o istnieniu niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ogólnikowość twierdzeń Skarżącego nie pozwala na ocenę wpływu decyzji organów podatkowych na jego obecną sytuację majątkową. Konieczność swobodnego dysponowania środkami pieniężnymi w celu podejmowania inwestycji w toku działalności gospodarczej jest w sposób oczywisty zrozumiała, jednakże nie może to prowadzić do zaniechania wywiązywania się z zobowiązań publiczno- prawnych, na poczet których podatnik obowiązany jest zgromadzić pewne środki. Sama konieczność zapłaty wyższego niż oczekiwał podatnik zobowiązania podatkowego bez zaistnienia innych szczególnych okoliczności, wskazujących na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków nie prowadzi zwykle do zaprzestania prowadzenia działalności i nie może przesądzać o odstąpieniu od zasady wykonywania ostatecznych decyzji. Należy również zauważyć, iż w razie uzyskania korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, skarżący będzie mógł domagać się zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego w trybie prawem przewidzianym.

W ocenie sądu nie sposób zatem podzielić stanowiska skarżącego co do konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W odniesieniu do zarzutów skarżącego w przedmiocie merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, podkreślić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.