Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 37/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Adwokacka
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w tym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. pkt 3, art. 149
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w przedmiocie w rozpoznaniu odwołania od uchwały nr [...] Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. 1. umarza postępowanie w sprawie zobowiązania organu do rozpoznania odwołania od uchwały nr [...] Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] lutego 2016 r.; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, jednak nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Naczelnej Rady Adwokackiej na rzecz J. K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – J. K. wniósł o zobowiązanie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. do zobowiązania tego organu do rozpoznania odwołania skarżącego od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich.

Skarżący wniósł także o stwierdzenie, że Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. dopuściło się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym skarżący wniósł także o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. grzywny za dopuszczenie się bezczynności oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Z akt sprawy wynika, że uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w B. z dnia [...] lutego 2016 r. orzeczono o skreśleniu J. K. z listy aplikantów adwokackich – w związku z niezdaniem kolokwium poprawkowego.

Powyższa uchwała została doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2016 r., który odwołaniem z dnia [...] maja 2016 r. zaskarżył ją do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W.

W związku z nierozpoznaniem odwołania pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. J. K. zwrócił się do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpoznaniu odwołania w ustawowym terminie.

W dniu [...] sierpnia 2016 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. wnosząc o zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania skarżącego od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich.

Skarżący wniósł także o stwierdzenie, że Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. dopuściło się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym skarżący wniósł także o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. grzywny za dopuszczenie się bezczynności oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] października 2016 r. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. po rozpoznaniu odwołania J. K., podjęło uchwałę, którą uchyliło zaskarżoną uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez ORA w B.

W tej sytuacji Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. wniosło o oddalenie skargi na bezczynność.

Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. skarżący podtrzymał swoją skargę za wyjątkiem wniosku dotyczącego zobowiązanie organu przez Sąd do rozpoznania odwołania, ponieważ odwołanie zostało już rozpoznane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zważył, co następuje;

Skarga J. K. na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. dotycząca nierozpoznania odwołania od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w B. podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W niniejszej sprawie Sąd wziął jednak pod uwagę okoliczność, że przed rozpoznaniem sprawy przez WSA, Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. rozpoznało odwołanie J. K., podjęło uchwałę, którą uchyliło zaskarżoną uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w B. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy aplikantów adwokackich i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez ORA w B.

Z powyższego wynika, że na dzień rozpoznania sprawy przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności.

Zgodnie z treścią art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Z przepisu tego wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu bądź dokonanie czynności przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność wyłącza możliwość jej uwzględnienia w zakresie zobowiązania organu do podjęcia określonego działania. W takiej sytuacji postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe.

Rozpoznanie odwołania skarżącego wyłącza możliwość uwzględnienia przez Sąd skargi na bezczynność organu i wyznaczenie terminu do dokonania czynności.

Skoro odwołanie rozpoznano przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę, zaś postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności stało się bezprzedmiotowe, gdyż w jego toku wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestała istnieć sprawa sądowo-administracyjna dotycząca bezczynności organu.

Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało w niniejszej sprawie umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do rozpoznania odwołania - postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

Sąd oceniając stopień naruszenia prawa w świetle art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Była ona spowodowana problemami wynikającymi z przepływu dokumentów pomiędzy organami działającymi w sprawie i nie miała charakteru działania rażąco naruszającego porządek prawny.

W tych okolicznościach niezasadne byłoby także nakładanie na organ grzywny.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ) orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.