Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2281/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 177 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 2281/08. w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną;


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Pismem z dnia 19 listopada 2008 r., skarżący zwrócił się o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. Wskazany wyrok wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem został stronie skarżącej doręczony w dniu 29 stycznia 2009 r.

W dniu 24 lutego 2009 r. (data nadania pocztowego) strona wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2009r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata oddalając wniosek w pozostałym zakresie.

Pismem z dnia 22 kwietnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, iż pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wyznaczono adwokata T. K.

Skarżący 22 maja 2009 r. udzielił wyznaczonemu z urzędu adwokatowi pełnomocnictwa do reprezentowania go w niniejszej sprawie.

Pełnomocnik z urzędu wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną nadaną w placówce pocztowej w dniu 1 lipca 2009r. Jednocześnie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny lub postanowienia kończącego postępowanie jest skarga kasacyjna wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu I instancji.

Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy jedynie sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3 art. 175 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a. : "skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem." Z przywołanego przepisu jednoznacznie zatem wynika, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku z uzasadnieniem. W rozpatrywanej sprawie podmiotem tym był skarżący. Kwestionowany przez niego wyrok z dnia 18 listopada 2008 r. został mu doręczony w dniu 29 stycznia 2009 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 34 akt sądowych).

Od tego więc dnia zaczął biec przewidziany prawem termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który licząc zgodnie z art. 83 p.p.s.a., upływał z dniem 2 marca 2009 r. Przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona 1 lipca 2009r. (data stempla placówki pocztowej).

Sąd pragnie podkreślić, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego przerwanie, zawieszenie lub przedłużenie. Zawarta w art. 177 § 1 cytowanej ustawy regulacja prawna oznacza, że dzień doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jest początkiem terminu, natomiast jego koniec następuje w momencie upływu trzydziestego dnia.

Wskazać należy, iż zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w literaturze przedmiotu podkreśla się, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postan. NSA z dnia 24 czerwca 2005 r., II OZ 393/05 oraz z dnia 21 maja 2007r. sygn. akt IOZ 370/07). W szczególności nie powoduje jego przerwania, zawieszenia ani przedłużenia. Opóźnione przyznanie pełnomocnika może natomiast uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. (zob. postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt II OZ 1266/06, II OZ 1267/06, II OZ 623/05, II OZ 235/07, II OZ 318/07, II OZ 488/07, II FZ 651/07). Pełnomocnik skarżącego nie wniósł jednakże wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W takim stanie rzeczy skarga kasacyjna jest wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.