Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 207/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 178, art. 197 par. 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska- Nowacka po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1521/09 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1521/09 ze skargi R. W. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 sierpnia 2009 r. w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania odrzucił zażalenie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.).

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżący pismem z dnia 6 listopada 2009 r. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie dołączając jednak jego odpisu dla strony przeciwnej. W związku z powyższym skarżący został wezwany pismem z dnia 13 listopada 2009 r. o uzupełnienie powyższego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismo wraz z pouczeniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 listopada 2009 r. Termin do uzupełnienia braku upłynął więc 26 listopada 2009 r. Skarżący nadesłał odpis dopiero w piśmie wysłanym 18 grudnia 2009 r., a więc po terminie.

W dniu 10 lutego 2010 r. skarżący złożył zażalenie na w/w postanowienie, w którym podkreślił, że "nie zgadza się na pozostawienie odwołania bez rozpoznania oraz oddalenie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Warunkiem merytorycznego rozpoznania zażalenia jest jego skuteczne wniesienie, przez co rozumieć należy spełnienie przez nie określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie mu właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma wnoszonego do sądu administracyjnego, (w tym wypadku zażalenia), należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, przy czym odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.

Skarżący, mimo skutecznie doręczonego zarządzenia przewodniczącego zobowiązującego go do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na zarządzenie dotyczące wpisu sądowego w ustawowym terminie, doręczył odpisy zażalenia po wyznaczonym mu terminie (przekroczył termin o 22 dni). Zasadnie zatem, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sad Administracyjny odrzucił zażalenie, skoro jego braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Podkreślić należy, że skarżący nie kwestionował daty doręczenie mu zarządzenia, stąd argumenty w nim podniesione nie odnoszą się w żadnym stopniu do zaskarżonego postanowienia. Skarżący zresztą nigdy nie wnosił w tej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a jedynie zaskarżył zarządzenie przewodniczącego wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 sierpnia 2009 r. w kwocie 100 zł.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a.