Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1285/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Halina Jakubiec spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 października 2005r. Nr : [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 13 października 2005r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie Starosty [...] z dnia [...] września 2005r. znak [...] o odmowie przyznania A. C. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] września 2005 r.

Powyższe decyzje zapadły na tle następującego stanu faktycznego.

A. C. uznana została za osobę bezrobotną z dniem [...] września 2005r. na mocy decyzji Starosty [...] (z tej samej daty) znak [...]. Następnie decyzją także z tej samej daty znak;[...] organ odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych ze względu na nie spełnienie warunku wykazania 365 dni okresów uprawniających do zasiłku w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania (art. 71 ust. 1 pkt. 1 i 2 lit "d" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Dz. U. z 2004 r Nr 99 póz. 1001 ze zm.).

W odwołaniu od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2005 r. A. C. podniosła, że opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności od dnia [...] stycznia 2004 r. do dnia [...] grudnia 2004 r., jednakże jako absolwent została zwolniona z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie emerytalne. Ponadto podniosła, że w okresie od dnia [...] listopada 2004 r. do dnia [...] lipca 2005 r. była zwolniona z obowiązku opłacania składek z tytułu pobierania zasiłku chorobowego. Nie zaliczenie okresu prowadzenia działalności gospodarczej do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych uznała za naruszenie konstytucyjnych zasad równości wobec prawa i sprawiedliwości społecznej.

Wojewoda [...] decyzją z dnia 13 października 2005 r. znak:[...] utrzymał w mocy orzeczenie Starosty [...] z dnia [...] września 2005 r., znak: [...].

W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na art. 71 ust. 1 pkt. 1 i 2 lit "d" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(tj. Dz. U. z 2004 r Nr 99 póz. 1001 ze zm.), zgodnie z którym "prawo do zasiłku

przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli:

1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz

2) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:(...)

d) opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, (...)".

Przy czym pojęcie "składek na ubezpieczenie społeczne" zdefiniowane jest w dyspozycji art. 2 ust 1 pkt 38 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jako "składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, finansowane z własnych środków płatnika tych składek".

Oceniając kwestię okresu uprawniającego do przyznania skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu l instancji stwierdzając, że okres prowadzenia działalności pozarolniczej od [...] stycznia 2004 r. do [...] grudnia 2004 r. i zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenie emerytalne w tym czasie oraz fakt pobierania zasiłku chorobowego od [...].11.2004 r. do [...] lipca 2005 r. nie uprawnia do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Okres zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie emerytalne powoduje brak możliwości uznania, iż skarżąca spełniła warunek opłacania wskazanych w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, składek na ubezpieczenie społeczne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A.C. powołała się na treść pisma Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] czerwca 2005 r., stanowiącego odpowiedź na zadane urzędowi pytanie: czy w przedstawionym przez siebie stanie faktycznym uzyska prawo do zasiłku dla bezrobotnych. W piśmie zawarto odpowiedź twierdząca na postawione powyżej pytanie. Jednoznaczne stanowisko organu skarżąca uznała za wiążące.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu decyzji.

Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała podstaw do jej uchylenia.

Na wstępnie zauważyć należy, że przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy regulujące kwestie związane ze świadczeniami dla bezrobotnych mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Wskazują one w sposób precyzyjny zarówno warunki przyznawania poszczególnych świadczeń jak i okresy ich wypłaty, nie pozostawiając w tym względzie organom administracyjnym możliwości uznaniowego przyznawania zasiłków lub ich wydłużania.

Podstawy przyznania prawa do zasiłku określone są w dyspozycji powołanego w uzasadnieniu decyzji organu przepisie art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 lit "d" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu:

" 1. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli:

1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz

2) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:

a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni,

b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,

c) świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,

d) opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę,

e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę,

f) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, będąc członkiem tej spółdzielni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,

g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego w państwie niewymienionym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w wysokości 9,75 % przeciętnego wynagrodzenia za każdy miesiąc zatrudnienia,

h) był zatrudniony za granicą przez okres co najmniej 365 dni, w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy, i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant,

i) był zatrudniony, pełnił służbę lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.

2. Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy:

1) zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej, a także służby w charakterze funkcjonariusza, o którym mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, póz. 67, z późn. zm.);

2) urlopu wychowawczego udzielonego na podstawie odrębnych przepisów;

3) pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w pkt 1, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenia społeczne należne od pracownika;

4) niewymienione w ust. 1 pkt 2, za które były opłacane składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składek stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę;

5) za które przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy lub stosunku służbowego, oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę.

3. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zakładów karnych i aresztów śledczych, zarejestrowanym w okresie 30 dni od dnia zwolnienia, jeżeli suma okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przypadających w okresie 18 miesięcy przed ostatnim pozbawieniem wolności oraz wykonywania pracy w okresie pozbawienia wolności wynosiła co najmniej 365 dni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę przed pozbawieniem wolności oraz 50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę w okresie pozbawienia wolności. W przypadku pozbawienia wolności w okresie pobierania zasiłku, po zwolnieniu z zakładu karnego lub aresztu śledczego przysługuje prawo do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem wolności i w trakcie przerw w odbywaniu kary.

4. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, jeżeli okres jej odbywania wynosił co najmniej 240 dni i przypadał w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy.

5. W razie równoczesnego spełnienia kilku warunków uprawniających do zasiłku bezrobotnemu przysługuje wybór podstawy jego przyznania.

6. W przypadku udokumentowania" przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1.

7. Do okresu wymaganego do nabycia prawa do zasiłku zalicza się także okresy zatrudnienia w państwach, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, na zasadach określonych przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej".

Organ zatrudnienia uznając zwolnienie z opłacania składek na ubezpieczenie emerytalne w okresie prowadzenia działalności pozarolniczej, tj. od 15 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. za nie uprawniające do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych działał w zgodzie z powołanym przepisem art. 71 ust 1 pkt 1 i 2 lit "d" ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz zgodnie z art. 2 ust 1 pkt. 38 powołanej ustawy, który za "składki na ubezpieczenie społeczne" uznaje składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, finansowane z własnych środków płatnika tych składek.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż pisemna odpowiedź Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. na zadane pytanie odnośnie możliwości nabycia prawa do zasiłku po zakończeniu urlopu macierzyńskiego powinna skutkować przyznaniem świadczenia, podkreślić należy, że przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych następuje w drodze decyzji właściwego organu, poprzedzonej postępowaniem administracyjnym.

Pisemna odpowiedź organu w powołanej wyżej formie nie ma zatem mocy wiążącej, tym bardziej, że nie została poprzedzona przeprowadzonym przez organ postępowaniem administracyjnym.

Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania spełnił warunki określone w art. 71 ust 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania skarżąca pobierała zasiłek chorobowy od dnia [...] listopada 2004 do [...] lipca 2005 r. Organ zatrudnienia uznał ten czasookres za równorzędny do okresu zatrudnienia na mocy przepisu art. 71 ust 2 pkt 3 wymienionej ustawy, stanowiącego wprost o obligatoryjnym traktowaniu okresu pobierania zasiłku chorobowego jako okresu uprawniającego do zasiłku z Funduszu Pracy. Należy jednak podkreślić, że wyjątkowość takiego zaliczenia wynika wprost z przepisów i nie ma charakteru uznaniowego.

Ponadto skarżąca nie wykazała żadnego z okresów uprawniających do zasiłku a wymienionych w przytoczonym w całości przepisie art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy i stan faktyczny sprawy Sąd nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem jest ona zgodna z obowiązującym prawem. Nie stwierdzono również uchybień postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.