Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 255/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 20 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozytywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2012 roku Spółka A, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu, pn. "[...]" w ramach konkursu nr 14/1/2012 dla Działania 1.2 "Wsparcie rozwagi MSP", ogłoszonego dnia 16 marca 2012 r. przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego (WRPO) na lata 2007-2013.

W wyniku przeprowadzonej przez Komisję Oceny Projektów oceny merytorycznej projektu, wnioskodawca, pismem z 26 września 2012 r. został poinformowany przez Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego o pozytywnej ocenie merytorycznej projektu nr [...], który uzyskał łącznie 32 pkt, co stanowiło 88,89% maksymalnej liczby punktów możliwych do uzyskania.

W uzasadnieniu podkreślono, że ocena projektu, której wynikiem jest przyznana punktacja nie wskazywała na rozbieżności w opinii ekspertów. Jednocześnie przedstawione zostało uzasadnienie przyznania określonej liczby punktów w ramach poszczególnych kryteriów oceny wniosku konkursowego. Projekt otrzymał maksymalną liczbę punktów w ramach oceny za kryterium nr 5, nr 6, nr 10, natomiast w ramach kryterium nr 7 uzyskał 2 pkt, w ramach kryterium nr 8 - 4 pkt, a w ramach kryterium nr 9 - 10 pkt (z 12 możliwych).

W dniu 19 października 2012 r. do DWP wpłynął protest spółki A dotyczący oceny merytorycznej wniosku.

W uzasadnieniu protestu spółka nie zgodziła się z przyznaną liczbą punktów za Kryterium nr 9 (projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne) oraz wyjaśnieniami dotyczącymi tej oceny i wniosła o ponowne rzetelne zweryfikowanie oceny i rzetelne jej wyjaśnienie oraz o włączenie wniosku do grupy wniosków zakwalifikowanych do finansowania.

Zdaniem wnioskodawcy w dokumentacji konkursowej oraz wytycznych do niniejszego działania nie ma wzmianki o obowiązku rozbijania kosztowego elementów linii produkcyjnej. Nie było również żadnej informacji jaki procent kosztów w całej linii powinny stanowić urządzenia innowacyjne, żeby uznać to za spełnienie kryterium. Poszczególne elementy linii rozlewniczej były oferowane przez producenta jako osobne urządzenia, ponieważ niektóre firmy produkcyjne, funkcjonujące na rynku, są zainteresowane kupnem poszczególnych elementów, a nie całej linii. Natomiast dla firmy spółki A została zaprojektowana całościowa linia produkcyjna, która połączona spełnia przesłanki innowacyjności w skali kraju ze względu właśnie na drukarkę 5 liniową, której technologia jest stosowana w kraju od czerwca 2011 roku, co zostało przedstawione w punkcie 3.1.1 biznes planu. Producent powyższych urządzeń dla firmy spółki A zaoferował całościowe rozwiązanie technologiczne pod indywidualne zamówienie, linię dostosowaną do produkcji wody funkcjonalnej z dodatkiem oligosacharydów jako produktu wysoce innowacyjnego w skali kraju. Ze względu na to, iż produkcji takiej wody nie oferuje żadna firma w kraju cała linia w ocenie spółki była innowacyjna, a przyjęta technologia jest stosowana w kraju krócej niż 5 lat. Rozwiązanie opisane w biznes planie punkt 3.1.3 miało być specyficzne i dedykowane dla firmy spółki A dlatego, że uwzględniało specyfikę procesów technologicznych i organizacyjnych w firmie.

W proteście spółka podkreśliła też, że planowana inwestycja przyczyni się do lepszej organizacji pracy w przedsiębiorstwie, przez co będzie możliwe zwiększenie efektywności pracy, nastąpi dywersyfikacja produkcji oraz całkowita zmiana organizacyjna firmy. Odbiorcami wody funkcjonalnej będą głównie odbiorcy detaliczni. Przez taką zmianę należy wprowadzić zmiany organizacyjne zarówno na poziomie produkcji jak i dystrybucji. W zmianach organizacyjnych będzie w bardzo znaczący sposób pomagało nowoczesne oprogramowanie. Nowo powstały "system" jest odzwierciedleniem procesów zarówno na etapie przygotowania produkcji jak i jej planowania i realizacji, co świadczy o specyfice rozwiązania i jego unikalności, gdyż jest ono zaprojektowane ściśle pod potrzeby wytwórcze i zarządcze firmy "AQUATOR". Dzięki zastosowaniu oprogramowania wskazanego we wniosku firma zyska na ciągłej i kontrolowanej reorganizacji sposobu pracy poszczególnych oddziałów w kraju, pracowników bezpośrednio produkcyjnych, magazynu i całej sfery logistycznej oraz służyć będzie obniżeniu kosztów poprzez znaczne uporządkowanie i usprawnienie procesów produkcyjnych. Taka innowacyjność organizacyjna jest stosowana krócej niż 5 lat

Orzeczeniem Komisji Odwoławczej z dnia [...], nr [...] protest został oddalony.

Przedmiotem oceny Komisji Odwoławczej była poprawność i zasadność przeprowadzonej weryfikacji wniosku, a w szczególności stwierdzenie czy ocena merytoryczna dokonywana była pod kątem zgodności i istotności projektu z punktu widzenia realizacji polityki regionalnej, w szczególności zaś pod kątem zgodności z celami WRPO. Komisja Odwoławcza bazowała na definicji innowacji przedstawionej w Słowniczku dla beneficjentów Działania 1.2, która zaczerpnięta została z podręcznika Oslo Manual z 2005 r. Wyd. III OECD. Komisja uznała, że w świetle tej definicji, aby można było uznać innowacyjność rozwiązań organizacyjnych na poziomie regionu, musi ona być nowością (nieoczywistością) lub znaczącym udoskonaleniem rozpatrywanym z punktu widzenia konkurencyjnych przedsiębiorstw działających na terenie Wielkopolski, co oznacza, że żadna inna firma w województwie nie może posiadać podobnych rozwiązań organizacyjnych. Analogicznie badając innowacyjność na poziomic kraju należy dokonać weryfikacji, czy wprowadzone rozwiązania organizacyjne nie mają zastosowania w innych przedsiębiorstwach.

Kryterium czasu "stosowanie (technologii, rozwiązań organizacyjnych, produktu) krócej niż 5 lat" było rozumiane jako warunek dopuszczający i konieczny, aby można było mówić o innowacyjności w skali kraju lub województwa. Nie należało automatycznie traktować każdego rozwiązania technologicznego (organizacyjnego, produktowego), które stosowane jest krócej niż 5 lat jako innowacyjność na poziomie kraju lub województwa. Poziom innowacyjności (po spełnieniu warunku dopuszczającego 5 lat) był badany w oparciu o przedstawioną powyżej metodologię zaczerpniętą z podręcznika Oslo Manual.

Po przeanalizowaniu dokumentacji aplikacyjnej, treści kart oceny ekspertów oraz protestu, Komisja Odwoławcza podtrzymała pierwotną ocenę dokonaną przez ekspertów Komisji Oceny Projektów w zakresie innowacyjności (po spełnieniu warunku dopuszczającego 5 lat), która była badana w oparciu o przedstawioną powyżej metodologię zaczerpniętą z podręcznika Oslo Manual.

Komisja Odwoławcza zgodziła się ze stanowiskiem, że nie było obowiązku wykazywania jaka część kosztów dotyczy zakupu urządzeń stricte innowacyjnych. Zasadniczą częścią projektu był jednak zakup linii rozlewniczej. Łączna wartość projektu netto wyniosła [...] zł. Z tego zakup linii rozlewniczej stanowił zasadniczy element projektu (około 77% wydatków projektu). W ramach wydatków planowanych w ramach projektu urządzenia miały być zaewidencjonowane i przyjęte jako zestaw (komplet). Drukarka 5-wierszowa była jednym z licznych elementów ciągu technologicznego, a koszt jej stanowił niewielki ułamek wydatków na linię technologiczną.

Natomiast uzasadnienie innowacyjności technologicznej na poziomie kraju zostało sformułowane przez wnioskodawcę w sposób, z którego wynika, że zasadniczym elementem innowacyjności technologicznej jest drukarka 5-wierszowa.

Komisja Odwoławcza podzieliła ocenę ekspertów Komisji Oceny Projektów, że drukarka stanowi tylko pewien element projektu, który wydaje się mało znaczący w świetle realizacji całej inwestycji. Komisja nie przyznała cechy innowacyjności całego projektu na poziomie kraju, skoro wykazano, że tylko jeden element cechuje się taką innowacyjnością, a nie np. cała linia technologiczna.

W zakresie innowacyjności organizacyjnej analiza dokumentacji projektu oraz przedłożonego protestu w ocenie Komisji Odwoławczej dała podstawy do stwierdzenia, że sformułowane przez ekspertów uzasadnienie jest w pełni zgodne ze stanem faktycznym. W odniesieniu do innowacyjności organizacyjnej Komisja Odwoławcza podtrzymała stanowisko ekspertów Komisji Oceny projektów. Poziom innowacyjności zweryfikowano przez dokonanie analizy na podstawie wszelkich dostępnych źródeł, a w szczególności kierując się podanymi przez wnioskodawcę w pkt 3.2 biznesplanu informacjami oraz bazując na wiedzy ekspertów. Komisja Odwoławcza podtrzymała pierwotną ocenę ekspertów przyznającą za kryterium nr 9 "projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne" liczbę 10 pkt.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka A wniosła o ponowne zweryfikowanie oceny merytorycznej projektu, przyznanie większej ilości punktów w ramach oceny kryterium Nr 9, a tym samym o włączenie wniosku do grupy wniosków zakwalifikowanych do finansowania.

W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że w ogłoszeniu o konkursie, ani regulaminie konkursu nie zawarto informacji, że ocena merytoryczna będzie dokonywana w oparciu o dokument Oslo Manual. Jego elementem jest udostępniony przez UMWW słowniczek, który podaje źródło merytoryczne tworzenia definicji innowacyjności do działania 1.2 WRPO, jednak w Regulaminie Konkursu nie ma informacji, że ta innowacja miała być weryfikowana i oceniana na podstawie dokumentów "Oslo Manual’. Wynikało z niego natomiast, że będzie ona oceniania "w oparciu o kryteria Wyboru projektów". Te zaś kryteria nie potwierdziły weryfikacji dokumentacji konkursowej na podstawie Oslo Manual. Spółka uznała zatem, że korzystanie z Oslo Manual do tworzenia uzasadnienia oceny merytorycznej wniosku jest niezgodne z przedstawioną dokumentacją konkursową.

W skardze podniesiono nadto, że w części I Podstawowe informacje o konkursie 14/I/2012 Regulaminu Konkursu, w punkcie 1 znalazło się zastrzeżenie, że zmiany w przepisach prawa dotyczące zasad udzielania dofinansowania, mogą powodować odpowiednie zmiany z przedmiotowym Regulaminie, również z trakcie trwania konkursu. W przypadku rozbieżności pomiędzy przepisami prawa, a Regulaminem należy stosować przepisy prawa". Manual Oslo nie jest przepisem prawa w związku z czym nie można przyjąć większego priorytetu niż Regulamin, a tym samym jego załącznik, a więc Kryteria wyboru projektów. Jednak zmiany takie nie zostały wdrożone, co wskazuje jednoznacznie na konieczności zastosowania Regulaminu oraz Kryteriów do oceny projektów, a nie Oslo Manual.

Dodatkowo Urząd Marszałkowski w momencie ogłaszania konkursu z dnia 16 marca 2012 roku zastrzegł, że "szczegółowe informacje dotyczące procedury odwoławczej oraz zasad przygotowania, składania oraz oceny wniosków o pomoc finansową do Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 znajdują się w Regulaminie konkursu oraz innych dokumentach (np. wzór wniosku, wzór umowy o dofinansowanie, kryteria wyboru projektów, instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie) dostępnych na stronie internetowej "www.wrpo.wielkopolskie.pl". Jednak w dniu ogłaszania konkursu aż do momentu składania skargi Oslo Manual nie był dostępny na stronie internetowej. Tym bardziej korzystanie z Oslo Manual przy ocenie merytorycznej projektów wydaje się być nie zgodne z zasadami przeprowadzenia konkursu w ramach WRPO 1.2. Schemat I.

W związku z powyższym spółka wniosła o przeprowadzenie oceny merytorycznej projektu zgodnie z Regulaminem Konkursu, do którego załączniki stanowią Kryteria Wyboru Projektów. Na tej podstawie uznała, że należy jej przyznać zwiększenie liczby przyznanych punktów, ponieważ ocena wniosku powinna odbywać się na podstawie dokumentacji konkursowej którą ustala i definiuje UMWW.

Kryterium Wyboru Projektu nr 9 stanowiące załącznik do Regulaminu Konkursu nie wskazuje bowiem na konieczność "rozpowszechniania technologii" lub jej "unikalność" czy też "popularyzację". W momencie, w którym wzięto pod uwagę rozpowszechnienie technologii w kraju, należało to wcześniej zawrzeć w Kryteriach Wyboru Projektów. W przeciwnym wypadku projekty należy oceniać zgodnie z aktualnie obowiązującym dokumentem.

Ocena projektu zdaniem skarżącej została przeprowadzona niezgodnie z aktualnie obowiązującymi Kryteriami Wyboru Projektów. Jako innowacyjny element przedstawiono drukarkę 5 liniową, która jest elementem składowym linii rozlewniczej. W dokumentacji konkursowej oraz wytycznych do niniejszego działania nie ma wzmianki o obowiązku rozbijania kosztowego elementów linii produkcyjnej. Nie ma również żadnej informacji jaki producent kosztów w całej linii powinny stanowić urządzenia innowacyjne, żeby uznać to kryterium za spełnione. Dla skarżącej firmy została zaprojektowana całościowa linia produkcyjna, która połączona spełnia przesłanki innowacyjności w skali kraju ze względu na drukarkę 5-liniową, której technologia jest stosowana w kraju od czerwca 2011 roku. Producent powyższych urządzeń oferuje całościowe rozwiązanie technologiczne pod indywidualne zamówienie, linie dostosowaną do produkcji wody funkcjonalnej z dodatkiem oligosacharydów jako produktu wysoce innowacyjnego w skali kraju. Takiej wody nie produkuje żadna firma w kraju przez co należy uznać, że cała linia jest innowacyjna, gdyż zastosowana technologia jest w kraju krócej niż 5 lat.

Skoro linia rozlewnicza musi zostać zaewidencjonowana jako zestaw (komplet) jedynym dokumentem OT, a jej części składowe są innowacyjne to cała linia jest innowacyjna, co jest sprzeczne z przyznaną liczbę punktów w ramach kryterium nr 9.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W dniu 18 kwietnia 2012 roku spółka A złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]" w ramach konkursu Nr 14/I/2012 dla Działania 1.2 ‘Wsparcie rozwoju MSP" ogłoszonego przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego w ramach Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007 – 2013.

Kryteria Wyboru Projektów w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, na podstawie których dokonywano oceny wniosków złożonych w Konkursie nr 14/1/2012, zostały zawarte w Załączniku Nr 1 do Regulaminu Konkursu Nr 14/1/2012 – Kryteria Wyboru Projektów w ramach Działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP", Schemat I – Projekty inwestycyjne, Etap II – Ocena merytoryczna, zatwierdzonym dnia 1 lutego 2012 roku przez Komitet Monitorujący Wielkopolski Regionalny Program Operacyjny na lata 2007-2013. Wszystkie dokumenty dotyczące ogłoszonego konkursu nr 14/I/2012 zostały zamieszczone na stronie internetowej http://www.wrpo.wielkopolskie.pl.

Projekt uzyskał pozytywną ocenę merytoryczna (uzyskał 32 punkty z 36 możliwych do uzyskania), co stanowiło 88,89% liczby punktów możliwej do uzyskania, ale został umieszczony na liście rankingowej, co nie oznacza wyboru projektu do dofinansowania.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w przypadku projektu, który został pozytywnie oceniony i umieszczony na liście rezerwowej przysługiwał środek odwoławczy przewidziany w procedurze odwoławczej Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, a fakt, że wnioskodawca uzyskał negatywny wynik procedury odwoławczej, stanowił łączne uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w szczególnym trybie określonym w art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. tj. z 2009 roku, Nr 84, poz. 712), dalej jako u.z.p.p.r.

Skarżąca spółka zarówno w proteście, jak i w skardze, nie zgodziła się z argumentacją uzasadniającą przyznaną ilość punktów zarzucając Instytucji Zarządzającej błędną i wadliwą ocenę wniosku w zakresie kryterium nr 9 "Projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne". Spółka wskazała na niezasadne uwzględnienie definicji innowacyjności przyjętej w dokumencie Oslo Manual, który, jej zdaniem, nie był elementem kryteriów oceny projektów w ramach konkursu. W konsekwencji spółka wniosła o przeprowadzenie oceny merytorycznej projektu zgodnie z Regulaminem Konkursu, do którego załączniki stanowią Kryteria Wyboru Projektów. Jednocześnie uznała, że należy jej przyznać większą liczbę punktów, ponieważ ocena wniosku powinna odbywać się na podstawie dokumentacji konkursowej, którą ustala i definiuje instytucja zarządzająca.

Ocena merytoryczna wniosku konkursowego skarżącej spółki została dokonana w oparciu o te same kryteria, które stanowiły podstawę oceny wszystkich projektów. Zostały one ustalone przez Komitet Monitorujący, uchwałą Nr 3/2008 z dnia 8 lutego 2008 r., i są dostępne w dokumentacji konkursowej oraz zamieszczone na stronie internetowej programu. Kryteria wyboru z założenia mają charakter ogólny, by umożliwiały porównanie wszystkich zgłoszonych projektów, ale pozostają jednakowe dla wszystkich ubiegających się o dofinansowanie. Ich zastosowanie ma doprowadzić do wyselekcjonowania takich projektów, których realizacja w najwyższym stopniu odpowiadać będzie założeniom programu operacyjnego w ramach określonego priorytetu i działania.

Skarżąca zarzuciła, że uzasadnienie orzeczenia Komisji Odwoławczej, w odniesieniu do oceny kryterium nr 9 jest niezasadne, ponieważ powołuje się na podręcznik Oslo Manual (a dokładniej na definicję innowacyjności). Natomiast w żadnej części dokumentów, takich jak Regulamin Konkursu dla Działania 1.2 czy Kryteria Wyboru Projektów w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, nie było wyszczególnionych informacji, że ocena merytoryczna będzie dokonywana w oparciu o dokument Oslo Manual.

Można zgodzić się ze skarżącą, że w ogłoszeniu o konkursie, ani regulaminie konkursu nie było wyszczególnionej informacji, że ocena merytoryczna będzie dokonywana w oparciu o dokument Oslo Manual, a jedynie na podstawie Regulaminu Konkursu, do którego załącznik stanowiły "Kryteria Wyboru projektów". Należy jednak zauważyć, że elementem ogłoszenia konkursowego były, udostępnione w ramach konkursu na stronie internetowej instytucji zarządzającej, dokumenty, wśród których znajdował się Słowniczek. Podawał on sposób rozumienia pojęcia "innowacyjność" oraz źródło merytoryczne tworzenia przedmiotowej definicji innowacyjności do działania 1.2 WRPO, pochodzące z dokumentu "Oslo Manual".

Nieostre kryteria innowacji i innowacyjności zawarte w Kryteriach Wyboru projektów, stanowiących załącznik do Regulaminu Konkursu, zostały w rozpoznawanej sprawie zinterpretowane według definicji przyjętej w słowniczku zamieszczonym wraz z dokumentacją konkursową na stronie internetowej wraz z innymi dokumentami niezbędnymi do ubiegania się o dofinansowanie w ramach ogłoszonego konkursu. Przyjęta w słowniczku definicja innowacyjności odnosiła się jedynie do sposobu rozumienia tego pojęcia na potrzeby konkursowe z uwzględnieniem definicji zawartej w dokumencie OECD Oslo Manual. W słowniczku zawarta została zatem jedynie wykładnia nieostrego pojęcia jaką miała kierować się Komisja Oceniająca. Sama definicja innowacyjności, będąca punktem odniesienia w ramach dokonywanej oceny wniosku, która miała charakter pomocniczy, nie była sprzeczna z definicją przedstawioną w Słowniczku dla Beneficjentów Działania 1.2, ani tym bardziej z zatwierdzonymi Kryteriami Wyboru Projektów. Nie było zatem potrzeby zamieszczania całego dokumentu Oslo Manual na stronie internetowej w momencie ogłaszania konkursu wraz z pozostałymi dokumentami konkursowymi, choć oczywiście instytucja zarządzająca mogła to zrobić.

Wszystkie dokumenty konkursowe stanowiące podstawę przygotowania wniosku aplikacyjnego były ogólnodostępne dla potencjalnych wnioskodawców. Zamieszczone na stronie dokumenty były ze sobą spójne i wzajemnie ze sobą powiązane. Samo zamieszczanie pojęć w Słowniczku nie było sprzeczne z zatwierdzonymi Kryteriami Wyboru Projektów. W konsekwencji ocenę przedmiotowego projektu dokonano w oparciu o procedurę i dokumenty udostępnione do wiadomości skarżącej spółki już w momencie wnioskowania o środki w ramach konkursu. Ocena przedmiotowego projektu została dokonana na podstawie dokumentów określonych przez Instytucję Zarządzającą i na tej podstawie dokonana została weryfikacja, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób właściwy.

Nie ma wątpliwości, że dokument o nazwie Oslo Manual nie stanowi przepisu prawa. Stanowi on jedynie rodzaj wytycznych, które mają charakter niewiążących zaleceń. Dokument przyjęty przez OECD i Eurostat ma zatem jedynie charakter tzw. soft law. Nie miało to jednak w tym zakresie znaczenia i wpływu bezpośredniego na zakres Regulaminu Konkursu w rozpoznawanej sprawie. Organy administracji od samego początku informowały na stronie internetowej w jaki sposób będą rozumiały pojęcie innowacyjności zawarte w Regulaminie Konkursu. W pakiecie dokumentów konkursowych znalazł się w oddzielnym pliku wspomniany Słowniczek. W świetle przyjętej w nim definicji innowacyjności komisja oceniająca miała prawo do dokonania oceny projektu według przyjętego sposobu rozumienia definicji innowacyjności. Taka definicja miała zastosowanie do wszystkich wniosków konkursowych.

W odniesieniu do przyznanej punktacji w ramach kryterium nr 9 (merytorycznego) złożona przez spółkę skarga zawiera w istocie polemikę w zakresie oceny projektu przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą (z udziałem ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę i powołanych do oceny projektów konkursowych) i podtrzymanej przez Komisję Odwoławczą. Należy bowiem pamiętać, że ocena kryterium innowacyjności według przyjętych kryteriów jest atrybutem zarezerwowanym do kompetencji instytucji przeprowadzających postępowania konkursowe. Nie można zatem skutecznie podważać dokonanej przez organy administracji ocen wniosków konkursowych, jeżeli mieszczą się one w granicach kryteriów służących do oceny wniosków konkursowych.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie zgodziła się z punktacją przyznaną w ramach kryterium nr 9. Kryterium to obejmuje ocenę każdego typu innowacyjności (technologiczna, produktowa, organizacyjna) i w zależności od skali przyznawane są punkty - maksymalnie 12 pkt (brak innowacyjności w analizowanej sferze - 0 punktów, innowacyjność w skali przedsiębiorstwa - 2 punkty, w skali regionu – stosowane krócej niż 5 lat - 3 punkty, w skali kraju - stosowane krócej niż 5 lat – 4 pkt, przy czym punkty przyznawane są za poziom innowacyjności poszczególnych elementów – wyższy poziom innowacyjności danego elementu eliminuje poziom niższy).

Projekt spółki za ocenę tego kryterium otrzymał 10 pkt z 12 możliwych. Eksperci odjęli punkty za innowacyjność technologiczną przedstawiając argument, że tylko jeden z elementów linii rozlewniczej cechuje się innowacyjnością (drukarka 5 liniowa do znakowania butelek), przez co cechami innowacyjnymi charakteryzowała się tylko ułamkowa część projektu dotyczącego zakupu linii rozlewniczej przyjętego jako zestaw (komplet).

Wprawdzie w dokumentacji konkursowej nie było obowiązku wykazywania jaka część kosztów projektu dotyczy zakupu urządzeń stricte innowacyjnych. Jednak uzasadnienie innowacyjności technologicznej na poziomie kraju zostało sformułowane przez wnioskodawcę w sposób z którego wynikało, że zasadniczym elementem innowacyjności technologicznej jest drukarka 5-wierszowa. W ocenie komisji oceniającej wniosek oraz komisji odwoławczej drukarka ta stanowiła tylko pewien element projektu, który wydawał się mało znaczący w świetle realizacji całej inwestycji.

W zakresie innowacyjności organizacyjnej analiza dokumentacji projektu w ocenie organu dała podstawy do stwierdzenia, że sformułowane przez ekspertów uzasadnienie jest w pełni zgodne ze stanem faktycznym. Przedstawione w biznes planie rozwiązania organizacyjne zostały opisane na dosyć ogólnym poziomie, a ich analiza dokonana przez organy oceniające potwierdziła, że są to rozwiązania dostępne na rynku i nie stanowią unikatowego rozwiązania w skali kraju.

Zwiększenie efektywności pracy, możliwość obsługi klientów detalicznych, zmiany w zarządzaniu związane z wykorzystaniem oprogramowania w odniesieniu do innowacyjności organizacyjnej w świetle przyjętych definicji składających się na pojęcie innowacyjności mogły zostać uznane za podstawę do uzasadnienia stanowiska przyjętego przez Komisję Oceny Projektów oraz podtrzymanego przez Komisję Odwoławczą.

W świetle powyższego, nie można podzielić zarzutów skarżącej o dokonaniu oceny merytorycznej projektu w sposób naruszający prawo. Należy podkreślić, że Instytucja Zarządzająca zachowała zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniła przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W rozpoznawanej sprawie nie można również uznać za zasadny, zarzutu wskazującego na brak rzetelnej i wszechstronnej weryfikacji wniosku o dofinansowanie, o której w art. 31 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Uzasadnienie dokonanej oceny jest wyczerpujące a ocena ta jest wnikliwie umotywowana. Ponadto, oceny tej dokonano również przy pomocy ekspertów zewnętrznych, zaangażowanych do dokonywania oceny merytorycznej projektów konkursowych.

Wobec tego, że zarzuty skargi nie mogły prowadzić do jej uwzględnienia, skarga podlegała ona oddaleniu, na mocy art. 30c ust 3 pkt 2 u.z.p.p.r.