Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 187/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 38 ust. 1 i art. 36 art. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 2203
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) Protokolant: starszy specjalista Monika Tarasiewicz po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 r. sprawy ze skargi I. Z. na § 7 pkt 1 i § 8 pkt 1 uchwały Rady Powiatu J. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych podmiotów oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi I. Z., prowadzącej "Dom Wczasów [...] A. w K." są regulacje § 7 pkt 1 oraz § 8 pkt 1 uchwały Rady Powiatu J. z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie ustalenia trybu działania i rozliczania dotacji dla niepublicznych podmiotów oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. Urz. Województwa D. z [...]r., poz. [...], dalej: uchwała).

Odwołując się do treści § 7 pkt 1 uchwały, który stanowi o tym, że "dotacja udzielona w roku budżetowym podlega rozliczeniu poprzez złożenie Staroście J. rozliczenia pobrania i wykorzystania dotacji, według wzoru stanowiącego załącznik nr 4 do uchwały Nr [...]" skarżąca zakwestionowała zakres obowiązków ewidencji rachunkowej wymienionych w załączniku do jakiego odsyła § 7 pkt 1 uchwały.

Kwestionowany załącznik, zatytułowany "zestawienie wydatków poniesionych w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia ...." w ocenie strony wprowadza obowiązki ewidencyjne wykraczające poza zakres delegacji z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203; dalej: u.f.z.o.). Narusza także art. 36 ust 2 u.f.z.o.

W rozwinięciu tej argumentacji strona podniosła, że nałożony uchwałą obowiązek prowadzenia dodatkowej ewidencji rachunkowej jest bezprawny. Dodatkowo, sam system ewidencji (indywidualne prowadzenie rozliczeń wydatków) nie jest skorelowany z ewidencjami, których obowiązek prowadzenia przez placówki oświatowe wynika z odrębnych przepisów. W podsumowaniu strona stwierdziła, że delegacja zawarta w art. 38 ust. 1 u.f.z.o. nie daje prawa do określania zasad prowadzenia rachunkowości dla podmiotu dotowanego w sposób inny niż ogólnie obowiązujące przepisy.

Strona zwróciła również uwagę na treść art. 36 ust. 2 u.f.z.o., uprawniającego osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli do wglądu do dokumentacji finansowej placówki dotowanej, a także na treść 35 u.f.z.o., określającego grupy wydatków, które mogą być pokrywane ze środków dotowanych.

Strona zakwestionowała również brzmienie § 8 pkt 1 uchwały, według którego, "Kontrolę prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji przeprowadzają pracownicy Starostwa Powiatowego w J. lub inne osoby na podstawie imiennego upoważnienia Starosty J. Zdaniem strony, przepis ten modyfikuje ustawowy katalog podmiotów uprawnionych do kontroli pobrania dotacji.

Odwołując się do treści art. 36 ust. 1 i 2 u.f.z.o. strona podniosła, że regulacje ustawowe nie dają staroście powiatowemu uprawnień do zlecenia kontroli innym osobom, spoza starostwa. Zwróciła także uwagę na kwestie dostępu do tzw. danych wrażliwych.

Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zawartego w § 7 pkt 1 odesłania do załącznika nr 4 uchwały oraz o wykreślenie ujętego w § 8 pkt 1 uchwały zwrotu – "lub inne osoby".

Końcowo dodała, że przed uchwałą Nr [...]z [...]r. w sprawie udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych podmiotów oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. Urz. Województwa Dolnośląskiego z [...]r., poz. [...]) obowiązywała uchwała Nr [...]z [...] r. w sprawie udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych podmiotów oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. Urz. Województwa Dolnośląskiego z [...]r. poz. [...]) w stosunku do której stwierdzono nieważność na mocy uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. z [...]r. Nr [...].

Udzielając odpowiedzi na skargę, starosta oba podniesione w skardze zarzuty uznał za bezpodstawne. Odwołując się do art. 35, art. 36 ust. 1 i art. 38 ust. 1 u.f.z.o. starosta wskazał, że organ jednostki samorządu terytorialnego uprawniony jest do określenia danych, które powinny być zawarte w rozliczeniu datacji, w tym, do określenia rodzaju dokumentów, mających służyć ustaleniu, czy otrzymane z dotacji środki zostały wykorzystane prawidłowo. Przy czym, ustawodawca pozostawił organom jednostek samorządu terytorialnego swobodę we wskazaniu rodzaju dokumentów (sprawozdań) rozliczeniowych i skonkretyzowanie danych w nich zawartych.

Dodał, że w powszechnej praktyce stosowanej przez jednostki samorządów terytorialnych zakres wymaganych danych określają załączniki stanowiące zestawienia tabelaryczne z określonymi informacjami wymaganymi do rozliczenia wykorzystania dotacji, w tym, danymi o wydatkach zaszeregowanych według ich rodzaju (wynagrodzenia, pochodne od wynagrodzeń, pomoce dydaktyczne etc.). Przy czym, jako dopuszczalne zarówno w piśmiennictwie, jak i w orzecznictwie uznaje się żądanie od dotowanego w ramach rozliczenia wykorzystania dotacji pełnego wykazu wydatków jako zestawienia dowodów księgowych z faktur, rachunków i list płac wraz ze wskazaniem daty poniesienia wydatku, przedmiotu wydatku oraz zaangażowania dotacji w kwocie dokonanego wydatku.

Na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej doprecyzował zarzut kierowany do załącznika do § 7 pkt 1 uchwały podnosząc, że załącznik ten wymaga wskazania wszystkich wydatków, niezależnie od źródła ich finansowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) wynika kognicja sądów administracyjnych do badania zgodności z prawem m.in. zaskarżonych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego. Stwierdzenie nieważności uchwały przez sąd następuje tylko w przypadku istotnego naruszenia prawa (art. 147 § 1 p.p.s.a.).

Sądowej kontroli w sprawie poddane zostały przepisy § 7 pkt 1 oraz § 8 pkt 1 uchwały Rady Powiatu J. z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych podmiotów oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Dolnośląskiego z dnia [...]r., poz. [...]).

Zdaniem strony skarżącej, kwestionowana uchwała w zakresie zaskarżonym, przekracza delegację ustawową z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203; dalej: u.f.z.o.) oraz narusza art. 36 ust. 2 u.f.z.o., a także, § 137 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2002 r. nr 100, poz. 908).

Jako że przedmiot sporu dotyczy zapisów prawa miejscowego, a skarga została wniesiona w trybie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 511), ocenę zgodności z prawem kwestionowanych zapisów uchwały należy poprzedzić ustaleniami w zakresie legitymacji strony do ich zaskarżenia. Przypomnieć w związku z tym trzeba, że zgodnie z art. 87 ust. 1 wspomnianej ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z cytowanego przepisu wynika, że w sprawach skarg na uchwałę organu powiatu nie wystarczy samo wskazanie interesu prawnego lub uprawnienia, albowiem ustawodawca wymaga w tym przypadku wykazania naruszenia tego interesu prawnego lub uprawnienia.

Przy niewątpliwym wniosku, że powołana uchwała Rady Powiatu J., jest uchwałą z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 u.s.p., a skarżąca (jako podmiot prowadzący określoną działalność na terenie obowiązywania zaskarżonego aktu prawa miejscowego), ma ukształtowane przepisem prawa materialnego uprawnienie do korzystania z dotacji oświatowych, procesową legitymację strony do zaskarżenia § 7 pkt 1 uchwały Sąd wywiódł na tej podstawie, że kwestionowana regulacja uchwały (w powiązaniu z załącznikiem do którego regulacja ta odsyła) nakłada na skarżącą obowiązki ewidencyjne związane z kontrolą prawidłowości wydatkowania dotacji.

Przechodząc do oceny zgodności z prawem kwestionowanego przez stronę zapisu § 7 pkt 1 uchwały (wraz z załącznikiem) należy stwierdzić, że Sąd nie podzielił argumentacji skargi, co do naruszenia przez kwestionowaną regulację przepisu ustawowego, tj. art. 38 ust. 1 u.f.z.o.

Zdaniem skarżącej, treść § 7 pkt 1 uchwały Rady Powiatu J. z dnia [...] r. oraz treść załącznika do jakiego przepis ten nawiązuje, w sumie stanowią o przekroczeniu delegacji ustawowej, zawartej w art. 38 ust. 1 u.f.z.o. Przekroczenia tej delegacji strona upatruje w postanowieniach uchwały (§ 7 pkt 1 oraz treści załącznika nr 4), nakładających (na potrzeby rozliczenia dotacji) dodatkowe obowiązki ewidencyjno-rachunkowe. Zdaniem strony, wymóg indywidualnego prowadzenia rozliczeń wydatków, według schematu tabelarycznego ujętego w załączniku nr 4, do jakiego odsyła § 7 pkt 1 uchwały (z rozróżnieniem na rodzaj wydatków bieżących, datę i numer dowodu księgowego, datę zapłaty, sposób zapłaty, opis wydatku, kwotę całkowitą, w tym kwotę z dotacji, etc.), jest bezprawny, a dodatkowo, nakłada na stronę powinność prowadzenia rozliczeń wydatków w układzie innym, niż ewidencje jakie obowiązują placówki publiczne i niepubliczne.

W ocenie Sądu, zestawienie treści § 7 pkt 1 uchwały, uzupełnionej treścią załącznika nr 4 z treścią regulacji ustawowej jaką jest art. 38 ust. 1 u.f.z.o. nie daje podstaw do formułowania tak dalece idących wniosków, jak te wyprowadzone przez stronę.

Bezspornie, uchwała Rady Powiatu J. (której wybrane zapisy strona kwestionuje) jako akt prawa miejscowego nie może wykraczać poza zakres upoważnienia ustawowego. Jednakże punktem odniesienia do formułowania takiej oceny musi być zawsze przepis rangi ustawowej, formułujący upoważnienie dla organu stanowiącego powiatu. Jako że w sprawie, bezprawność zapisu § 7 pkt 1 uchwały (oraz załącznika nr 4), strona odnosiła do regulacji art. 38 ust. 1 u.f.z.o., takim punktem odniesienia, przy okazji omawiania tego zarzutu, jest właśnie regulacja art. 38 ust. 1 u.f.z.o. w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia kwestionowanej uchwały.

Z powołanego przepisu, o randze ustawowej, wynika delegacja kompetencyjna dla organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego w zakresie tego, by w drodze uchwały ustalał tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, termin przekazania informacji o liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji.

Mając na uwadze okoliczności sporne w sprawie, szczególny akcent przy wykładni art. 38 ust. 1 u.f.z.o. należy położyć na użyte w treści tego przepisu sformułowania takie jak: "tryb udzielania i rozliczania dotacji" oraz "zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania".

Taka redakcja przepisu art. 38 ust. 1 u.f.z.o., nie pozostawia wątpliwości, że ustawodawca powierzył organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego, kompetencję w zakresie ustalania zarówno szeroko pojętego trybu udzielania i rozliczania dotacji, jak i określenia zakresu danych niezbędnych dla udzielania i rozliczania dotacji. Konkluzja taka wynika wprost z treści art. 38 ust. 1 u.f.z.o. i tak też kompetencje te organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego interpretowane są w orzecznictwie sądowym. Sąd w pełni podziela stanowisko strony przeciwnej wyrażone w odpowiedzi na skargę, a sprowadzające się do konkluzji, że wprowadzenie przez ustawodawcę w przepisie kompetencyjnym jakim jest art. 38 ust. 1 u.f.z.o. ogólnego upoważnienia dla organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego do określenia "zakresu danych które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania", oznacza pozostawienie temu organowi swobody zarówno w doborze rodzaju dokumentów rozliczeniowych, jak i swobody w skonkretyzowaniu danych w nich zawartych.

Przedstawione uwagi Sądu w zakresie wykładni art. 38 ust. 1 u.f.z.o. w powiązaniu z analizą treści § 7 pkt 1 uchwały wraz z załącznikiem, do jakiego odwołuje się ta regulacja, nie dają postaw do formułowania tezy, że wprowadzony uchwałą Rady Powiatu J. z dnia [...]r. określony sposób i zakres ewidencjowania wydatków przekracza delegację ustawową z art. 38 ust. 1 u.f.z.o.

Sąd nie podzielił zasadności argumentacji jaką pełnomocnik strony skarżącej przedstawił na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 r. formułując pogląd, że załącznik nr 4 do § 7 pkt 1 uchwały wprowadza obowiązek wskazania wszystkich wydatków, niezależnie od źródła ich finansowania. Zdaniem Sądu, treść jednej z kolumn do wypełnienia jakie zawiera szata graficzna załącznika, a zatytułowanej "Kwota całkowita" należy interpretować w powiązaniu ze znajdującą się obok pozycją do wypełnienia, a zatytułowaną "W tym kwota z dotacji powiatu". Kompleksowa analiza tych dwóch pozycji załącznika uzasadnia pogląd, że prawodawcy lokalnemu chodziło o to, by w przypadku wydatku dotowanego, wyszczególnić w dwóch różnych pozycjach załącznika - całościową kwotę wydatku oraz tę część kwoty która pokrywana jest z dotacji. Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika strony skarżącej, jakoby także tytuł załącznika nr 4 do § 7 pkt 1 uchwały ("Zestawienie wydatków bieżących poniesionych w okresie od 1 stycznia ....r. do 31 grudnia ....r."), sugerował konieczność wskazania wszystkich wydatków bieżących poniesionych w określonym okresie (bez względu na źródło ich finansowania). Treść § 7 pkt 1 uchwały nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych, że załącznik nr 4 dotyczy zasad rozliczenia pobrania i wykorzystania dotacji. Także ze sposobu redakcji dwóch kolejnych kolumn tego załącznika ("Kwota całkowita", "W tym kwota z dotacji powiatu") w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że nałożone na podmioty dotowane obowiązki ewidencyjno-rachunkowe dotyczą wydatków finansowanych choćby częściowo z dotacji.

W ocenie Sądu, za dopuszczalny uznać należy również sam techniczny sposób redakcji § 7 pkt 1 uchwały w tym sensie, że przepis ten, traktujący o zasadach rozliczania dotacji odwołuje się do danych ujętych w załączniku nr 4 do uchwały, a jak słusznie podnosi organ w odpowiedzi na skargę, za dopuszczalną praktykę uznać należy redagowanie uchwały z uwzględnieniem załączników, przedstawiających w formie tabelarycznej informacje wymagane do rozliczenia dotacji. Dodatkowo należy nadmienić, że redakcja § 7 ust. 1 uchwały odwołuje się wprost do załącznika nr 4 uchwały jako wzoru wedle którego ma następować złożenie staroście rozliczenia pobrania i wykorzystania dotacji. Załącznik ten został zatytułowany jako: "Zestawienie poniesionych wydatków bieżących w okresie od 1 stycznia ... r. do 31 grudnia ....r." , a zatem podniesiony w skardze zarzut, że załącznik zatytułowany w ten właśnie sposób nie został wymieniony w uchwale uznać należy za pozbawiony podstaw prawnych.

Końcowo należy dodać, że w literaturze i orzecznictwie sądowym wskazuje się, że pomiędzy aktem prawa miejscowego, a aktem prawnym hierarchicznie wyższym powinna istnieć podwójna więź: formalna i materialna. Z pierwszą mamy do czynienia wówczas, gdy występuje postanowienie w akcie prawnym, o charakterze ustawowym, upoważniające do normatywizacji danej kwestii w drodze aktu prawa miejscowego. Natomiast więź materialna to więź treściowa. Istniejąca wtedy, gdy akt podjęty przez organ samorządu terytorialnego będzie swoistym dopełnieniem materii ustawy, a co z tym związane będzie w swej treści zgodny z treścią aktu, z upoważnienia którego został wydany (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 345/17 i powołana tam literatura, CBOSA). W ocenie Sądu, kwestionowany zapis § 7 pkt 1 uchwały, uwzględniający treść załącznika do którego się odwołuje, wszystkie te wymogi spełnia, a zatem w sprawie brak było podstaw do przyjęcia, że zaskarżony przepis uchwały został zredagowany w sposób naruszający treść art. 38 ust. 1 u.f.z.o.

W procesie sądowej kontroli § 7 pkt 1 uchwały Sąd nie stwierdził również, by zakres normowania tego przepisu, przy uwzględnieniu treści załącznika nr 4, naruszał § 137 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej". Przepis § 137 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że w uchwale i zarządzeniu nie powtarza się przepisów ustaw oraz przepisów innych aktów normatywnych. Jak już podkreślono, treść § 7 pkt 1 uchwały wraz z załącznikiem należy traktować jako realizację, a jednocześnie rozwinięcie przyznanych radzie powiatu (z mocy art. 38 ust. 1 u.f.z.o.) kompetencji w zakresie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji. W pojęciu tym zawiera się także kompetencja do określenia zakresu danych uznanych za niezbędne w procesie udzielania i rozliczania dotacji.

Sąd nie zgadza się również ze stanowiskiem skarżącej jakoby treść § 7 pkt 1 uchwały wraz z załącznikiem stanowiła powielenie zakresu normowania zawartego w art. 35 u.f.z.o. Przepis art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w sposób ogólny wskazuje enumeratywną grupę wydatków, które mogą być pokrywane ze środków pochodzących z dotacji. Z kolei § 7 pkt 1 uchwały wraz z załącznikiem odnosi się do pewnego sposobu prowadzenia ewidencji tych wydatków, z wyszczególnieniem: ich rodzaju, daty i numeru dowodu księgowego, daty i sposobu zapłaty, opisu wydatku, kwoty całkowitej, w tym kwoty pochodzącej z dotacji. Prowadzenie tego rodzaju ewidencji służyć ma kontroli wydatkowania środków pochodzących z dotacji. W ocenie Sądu, gdyby przyjąć za skarżącą, że treść art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w sposób dostateczny określa zakres wydatków uprawniających do dotacji, to, kierując się założeniem racjonalności ustawodawcy, za zbędną należało by uznać tę treść delegacji z art. 38 ust. 1 u.f.z.o., która uprawnia organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego do ustalania zakresu danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania. Podobnie, także treść art. 36 ust. 2 u.f.z.o. nie należy interpretować w ten sposób, że zapis ustawy o możliwości wglądu do dokumentacji finansowej jednostki dotowanej wyłącza uprawnienie organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego do ustalenia określonych zasad prowadzenia ewidencji rachunkowej na potrzeby rozliczenia dotacji.

W odniesieniu do sygnalizowanego w skardze zakresu normowania § 8 pkt 5 uchwały należy zauważyć, że § 7 pkt 1 uchwały oraz § 8 pkt 5 uchwały znajdują się w innych rozdziałach uchwały. Pierwszy z przepisów znajduje się w rozdziale 2 zatytułowanym "Tryb udzielania i rozliczania dotacji", a drugi, w rozdziale 3 uchwały, zatytułowanym "Tryb kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji". Już choćby z tego powodu nie można uznawać za wystarczające prowadzenie dokumentacji księgowo-rachunkowej w sposób jaki wynika z treści § 8 pkt 5 uchwały. Należy podkreślić, że kompetencje uchwałodawcze organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego dotyczą obu trybów, co w sposób nie budzący wątpliwości wynika z treści art. 38 ust. 1 u.f.z.o. To zatem od uznania tego organu zależeć będzie to, na jakich zasadach oba te tryby będą funkcjonować w praktyce.

Jako pozostającą bez znaczenia z punktu widzenia legalności kwestionowanego zapisu uchwały (§ 7 pkt 1 wraz z załącznikiem) uznać w tym kontekście należy argumentację skargi akcentującą brak korelacji ewidencji prowadzonej w sposób wynikający z załącznika nr 4 do uchwały z tą, jaka obowiązuje placówki publiczne i niepubliczne.

W nawiązaniu do drugiego zarzutu skargi, a dotyczącego zgodności z prawem § 8 pkt 1 uchwały, należy stwierdzić, że także i w tym zakresie skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w przypadku tego zarzutu strona nie wykazała naruszenia prawa lub uprawnienia, co stanowi wymóg z art. 87 ust. 1 u.s.p. Sąd uważa, że powoływać się na nieuprawniony dostęp do danych tzw. "wrażliwych", jako wpisujący się w zakres naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, mogą jedynie jednostki, których te dane bezpośrednio dotyczą. Do takiej grupy osób skarżąca niewątpliwie się nie zalicza. Niezależnie od powyższego, brak było podstaw do uznania zasadności argumentacji skargi zmierzającej do wykazania, że § 8 pkt 1 uchwały reguluje kwestie wykraczające poza zakres normowania z art. 36 ust. 1 i ust. 2 u.f.z.o. Zdaniem Sądu, treść § 8 pkt 1 uchwały stanowiąca o tym, że kontrolę prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji przeprowadzają nie tylko pracownicy Starostwa Powiatowego w J. ale i inne osoby na podstawie imiennego upoważnienia Starosty nie stoi w sprzeczności z regulacją ustawową z art. 36 ust. 1 i ust. 2 u.f.z.o. Z treści regulacji ustawowych wynika, że podmiotem uprawnionym do kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji jest organ dotujący oraz osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli. Ustawodawca, w przypadku kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji, wyraźnie zatem dopuszcza w tym zakresie dekoncentrację zadań (tzw. dekoncentrację wewnętrzną), wywierającą ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencję organu w prawnych formach.

Sąd nie podziela stanowiska skarżącej jakoby sposób sformułowania § 8 pkt 1 uchwały w części odnoszącej się od możliwości przeprowadzania kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji przez "inne osoby" (inne niż pracownicy Starostwa Powiatu w J.) pozostawał w sprzeczności z art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.), regulującego tzw. upoważnienie administracyjne. Prezentowana przez stronę wykładnia art. 268a k.p.a., bazująca na literalnym brzmieniu tego przepisu, nie znajduje akceptacji w orzecznictwie sądowym gdzie wyrażany jest pogląd, że termin "pracownicy", którym posługuje się art. 268a k.p.a., nie powinien być rozumiany wyłącznie przez odwołanie się do stosunku prawnego regulowanego kodeksem pracy. Przepis ten dotyczy wszelkich osób, które znajdują się względem organu w relacji podległości służbowej i podporządkowania hierarchicznego, niezależnie od tego, czy relacje te są oparte na stosunku pracy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1012/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1456/12, CBOSA).

Podsumowując, skoro w przepisie art. 36 ust. 2 u.f.z.o. jest mowa o osobach upoważnionych, a treść art. 268a k.p.a. regulującego upoważnienie administracyjne należy wykładać jako odnoszącą się nie tylko do relacji opartych na stosunku pracy, to redakcję § 8 pkt 1 uchwały, stanowiącego o tym, że: "Kontrolę prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji przeprowadzają pracownicy Starostwa [...] lub inne osoby na podstawie imiennego upoważnienia Starosty" uznać należy za mieszczącą się w granicach prawa.

W nawiązaniu do zasygnalizowanego w skardze zagadnienia dostępu osób upoważnionych do tzw. danych wrażliwych to należy przypomnieć, że z treści art. 36 ust. 4 u.f.z.o. wynika uprawnienie organu dotującego do przetwarzania danych osobowych w tym przepisie wymienionych.

Odnosząc się końcowo do powołanej w skardze uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Powiatu J. z dnia [...] r. Nr [...]należy wskazać, że przesłanki z powodu których stwierdzono nieważność tej ostatniej uchwały nie pozostają w związku z zarzutami jakie w sprawie zgłosiła skarżąca wobec zakresu normowania § 7 pkt 1 oraz § 8 pkt 1 uchwały Rady Powiatu J. z dnia [...]r. Nr [...].

Sąd nie stwierdził również by zakres normowania § 8 uchwały naruszał treść § 137 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej". W ocenie Sądu, treść § 8 uchwały stanowi rozwinięcie delegacji ustawowej z art. 38 ust. 1 u.f.z.o., stanowiąc dopełnienie zasad kontroli ustanowionych w art. 36 u.f.z.o.

Kierując się przedstawioną argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. wywiedzioną w sprawie skargę w całości oddalił.