Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 737/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 16 par 1 , art. 129 par 2 , art. art. 134, art. 145 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par 1 , art. 145 par 1 , art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi P. C. i A. C.-Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

P. Ch. i A. Ch.-Z. podaniem z dnia [...] r. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia[...] ., nr[...] , w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z przyłączami, na działce nr [...] położonej w [...] .

W uzasadnieniu odwołania zarzucali, iż bez własnej winy nie uczestniczyli

w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji, a także nie zostali poinformowani

o wszczęciu postępowania w ww. sprawie i nie doręczono im wówczas decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia

[...] r., nr[...] , na podstawie art. 134 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

Uzasadniając podjęte rozstrzygniecie Kolegium na wstępie wyjaśniło,

że postępowanie odwoławcze składa się z fazy wstępnej, fazy postępowania wyjaśniającego i fazy wydania decyzji. W fazie wstępnej, organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione

w terminie. Wskazało również, że odwołanie (zażalenie) może być uznane

za niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, jak i z przyczyn podmiotowych. Nadto niedopuszczalność odwołania zachodzi, gdy wniesiono odwołanie od decyzji ostatecznej.

Dalej Kolegium podało, że instytucją służącą do wzruszenia decyzji organu pierwszej instancji w trybie zwykłym jest odwołanie, które strona może wnieść

w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia decyzji (art. 127 § 1 i art. 129

§ 2 K.p.a.). W tym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 K.p.a., która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył, ani nie ogłosił decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. Każde uchybienie czternastodniowego terminu

do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić

to uchybienie, wydając postanowienie przewidziane w art. 134 K.p.a., chyba że strona prosi o przywrócenie uchybionego terminu stosownie do art. 58 i następnych K.p.a. i wniosek ten zostanie uwzględniony. W razie nieskorzystania przez strony z odwołań w podanym terminie decyzja w myśl art. 16 § 1 K.p.a. staje się ostateczna, niezależnie od tego, czy organ doręczył lub ogłosił ją wszystkim stronom.

Zdaniem Kolegium bezsporne jest to, iż walor ostateczności decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. uzyskała z dniem [..] r. Natomiast sam fakt przesłania w postępowaniu wznowieniowym przez organ administracyjny decyzji, która nie została uprzednio doręczona stronie postępowania administracyjnego, nie może mieć bezpośredniego wpływu na bieg ustawowego terminu do wniesienia odwołania, a w szczególności nie otwiera on biegu tego terminu dla strony.

P. Ch. i A. Ch.-Z. zaskarżyli powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] , zarzucając naruszenie przepisów postępowania:

• art. 129 § 2 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające

na naruszeniu uprawnień skarżących do wniesienia odwołania od decyzji w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia;

• art. 16 § 1 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na błędnym uznaniu, że decyzja z [...] r. ma charakter ostateczny, mimo iż nie została skarżącym doręczona;

• art. 107 § 3 w zw. z art. 8 K.p.a. polegający na całkowitym braku przedstawienia uzasadnienia prawnego i faktycznego na poparcie przyjętego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze poglądu o ostatecznym charakterze decyzji z [...] r. skutkujące osłabieniem zaufania skarżących do organów administracji publicznej.

W związku z powyższym wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia

w całości.

W uzasadnieniu skargi podnieśli, że otrzymali przedmiotową decyzję w dniach

[...] r. i realizując swoje ustawowe prawo, w terminie 14 dni, złożyli stosowne odwołania zarzucając szereg uchybień prawa materialnego i proceduralnego. Do zastrzeżeń tych Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ogóle nie odniosło się merytorycznie, ograniczając się do stwierdzenia, iż decyzja jest ostateczna, a w związku z tym środek odwoławczy od niej nie przysługuje. Tymczasem zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, a gdy decyzja była ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Dopiero takie decyzje od których stronom nie służy odwołanie ustawodawca nakazuje traktować jako ostateczne.

Ponadto podnieśli, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie podało nawet przepisu prawnego na podstawie którego stwierdzono rzekomą ostateczność decyzji. Zawierające się w kilku zdaniach uzasadnienie jest szablonowe i w istocie mogło by być wykorzystane praktycznie

do każdej sprawy administracyjnej o podobnym rozstrzygnięciu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę potrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem. Rozpoznając zatem skargę na postanowienie Sąd dokonuje oceny, czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Wzruszenie aktu administracyjnego może nastąpić w przypadku, gdy kontrola wykaże, że narusza on przepisy prawa materialnego lub postępowania

w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy - art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.

Przeprowadzona we wskazanym powyżej zakresie kontrola zaskarżonego postanowienia doprowadziła Sąd do wniosku, że nie jest ono dotknięte uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga nie zasługuje

na uwzględnienie.

Poza sporem pozostaje, że skarżący nie brali udziały w postępowaniu poprzedzającym wydanie przez Wójta Gminy [...] decyzji z dnia[...] ., nr[..] , i że nie doręczono im tej decyzji. W postępowaniu tym organ uznał za stronę P. F., nie przyznając przymiotu strony skarżącym. Objętą odwołaniem decyzję doręczono stronie biorącej udział w postępowaniu w dniu [...] r. A zatem prawidłowo Kolegium odwoławcze podało, że decyzja nabrała waloru ostateczności z dniem 12 stycznia 2007 r., co wynika z treści przepisu art. 16 § 1 w związku z art. 129 § 2 K.p.a. Wbrew zarzutom skargi Kolegium powołało rzeczone przepisy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Gdyby skarżący złożyli odwołanie przed upływem terminu do jej zaskarżenia przez stronę biorącą udział w postępowaniu tj. przed dniem [...] r. wówczas obowiązkiem organu II instancji byłoby rozpoznanie tego odwołania

i rozstrzygnięcie go, a w przypadku stwierdzenia, że odwołującym się nie przysługuje przymiot strony należałoby umorzyć postępowanie odwoławcze. Natomiast

w sytuacji, kiedy podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu wniósł odwołanie po upływie terminu wniesienia odwołania dla stron biorących udział w postępowaniu uznać należy, że odwołanie zostało wniesione od decyzji ostatecznej, dlatego obowiązkiem organu było stwierdzenie - w trybie art. 134 K.p.a. - jego niedopuszczalności.

Słusznie też organ odwoławczy wskazał na stanowisko doktryny i utrwalone orzecznictwo sadów administracyjnych zgodnie, z którym po upływie terminu

do wniesienia odwołania osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, a twierdzi,

że przysługuje jej w sprawie przymiot strony może się skutecznie bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.