Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1397/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Ł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w dniu 17 grudnia 2018 r. w sprawie ze skargi Gminy Ł na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2018 r. ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Gmina Ł złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 29 sierpnia 2018 r. ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona skarżąca podała, że w razie wykonania decyzji doszłoby do wyburzenia budynku, w związku z czym zostaną zaangażowane znaczne środki z gminnego budżetu. Powyższe wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca dodała, że obecnie organ skierował decyzje do egzekucji (pomimo wiedzy , że decyzja zostanie zaskarżona do WSA). Jednocześnie organ wskazał, że nie wstrzyma wykonanie decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwa zawalenia się budynku. Powyższe argumentacja jest bezzasadna, gdyż organ administracji ponad rok zwlekał z wydaniem zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności (w tym decyzji), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa we wskazanym powyżej przepisie – na tak wczesnym etapie postępowania sądowego – ma na celu zapewnienie skarżącemu tymczasowej ochrony przed wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, które mogłyby powstać w razie konieczności wykonania zaskarżonej decyzji, zanim zostanie ona poddana kontroli sądu administracyjnego pod względem jej legalności. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Tym samym wykonaniu mogą podlegać jedynie takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów.

Analiza okoliczności sprawy, w odniesieniu do przywołanych powyżej przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, prowadzi do konstatacji, iż rozpoznawany wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, że decyzja nakazująca rozbiórkę jest aktem prawnym nadającym się do wykonania i wymagającym wykonania. Nie ulega również wątpliwości, iż – co do zasady – rozbiórka rozbudowanej i nadbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego prowadzić będzie do powstania takich zmian w rzeczywistości, których skutki będą co najmniej trudne do odwrócenia, przyczyniając się tym samym do wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej.

Wobec powyższego za celowe uznać należało wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak zostało to już powyżej zaznaczone, rozstrzygnięcie w tym przedmiocie ma charakter tymczasowy i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.