Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 46/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant Sekr. sąd. Monika Nowak, po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w części orzekającej o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia. II. W pozostałej części skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Go 46/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 7 ust. 11 i art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 21 VI 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r., nr 71, poz, 734 ze zm.) oraz art. 104 kpa. Prezydent Miasta Z. wstrzymał T.G. wypłatą dodatku mieszkaniowego, przyznanego na podstawie decyzji [...], z uwagi na nie uregulowanie przez T.G. należnej różnicy z tytułu opłat za zajmowany lokal mieszkalny za październik i listopad 2003 r. Organ wskazał, że podstawą do wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego do czasu uregulowania zaległości jest art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Prezydent określił również, że dalsza wypłata dodatku jest uzależniona od uregulowania przez T.G. powstałych zaległości w terminie do 24 III 2004 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji T.G. podniósł, iż nie zalega z opłatami czynszowymi. Odwołujący się wskazał, że we wrześniu 2003 r. został poinformowany przez pracownika spółdzielni mieszkaniowej, że posiada nadpłatę za miesiąc październik. W związku z tym Odwołujący się zapłacił czynsz jedynie za listopad. T.G. poinformował jednocześnie, że zgodnie z przedstawionym mu ze spółdzielni rozliczeniem indywidualnym za korzystanie z wody i centralnego ogrzewania posiada on nadpłatę w wysokości 409 zł., którą to nadpłatę pozostawił on w spółdzielni na poczet opłat czynszowych.

Postanowieniem [...], na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 X 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. jedn. Dz.U. z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 III 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 129 § 2 i art. 134 kpa., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania i orzekło c pozostawieniu odwołania bez merytorycznego rozpatrzenia. Organ wskazał, że Odwołujący się otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 2 I 2004 r., a odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem poczty dnia 20 I 2004 r., a więc po upływie ustawowego terminu określonego w art. 129 § 2 kpa.

W skardze na powyższą decyzję T.G. przyznał, że ponosi całkowitą winę za niedotrzymanie ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wskazał, że nie przeczytał w całości decyzji organu I instancji, w związku z czym nabrał przekonania, że jest ona dla niego korzystna. Jednocześnie Skarżący wniósł o przywrócenie dodatku mieszkaniowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało w całości swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna, choć z uwagi na inne argumenty niż te, które zostały zawarte w skardze. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga sprawę w jej granicach, nie będąc jednak przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi. W przedmiotowej sprawie orzeczenie organu II instancji, w części orzekającej o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia, jest dotknięte wadą nieważności.

Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało wydane m.in. na podstawie art. 134 kpa., który stanowi. że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z akt sprawy wynika, że odwołanie zostało wniesione faktycznie po upływie 14 - dniowego terminu określonego w art. 129 § 2 kpa., w związku z czym - jako że Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu - organ mógł stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa. Należy jednak stwierdzić, że orzeczenie o pozostawieniu odwołania bez merytorycznego rozpatrzenia, tak jak to zostało ujęte w sentencji zaskarżonego postanowienia, zostało wydane bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa., gdyż art. 134 kpa. nie przewiduje wydania orzeczenia tej treści.

W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji wyroku.