Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 42/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek /spr./ Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do wydania w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego, II. nakazuje ściągnąć od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem należnego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

II SAB/Kr 42/05

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia [...]grudnia 2004r. znak[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 123 § 2 w związku z art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późniejszymi zmianami) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U z 2003 r. Nr 207 póz. 2016z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu zażalenia J.P. z dnia 5.10.2004 r. przesłanego przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego za pismem z dnia 13.10.2004 r. znak:[...], na nie załatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w terminie określonym w art. 35 K.p.a. sprawy dokonanej przez E.S. i Z.S. samowoli budowlanej na działce nr "1" zlokalizowanej przy ul. S. w P. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 20 stycznia 2005 r. oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, zapobiegających także przedsięwzięcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

W jego uzasadnieniu organ wskazał, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 13.10.2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2503/99 uchylona została zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].11.1999r. znak:[...] i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji i do dnia kontroli tj.10 grudnia 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. prowadząc postępowanie w przedmiotowej sprawie, nie dokonał czynności, o których mowa wart. 36 K.p.a. i nie zakończył postępowania w trybie art. 104 K.p.a.

W dniu 2 marca 2005 r. J.P. wniósł za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając bezczynność Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w O. w sprawie dokonanej przez E.S. i Z.S samowoli budowlanej na działce nr "1" położonej przy ul. S. w P. Skarżący zarzucił, że organ zignorował wyrok NSA w Krakowie z dnia 13 października 2003 r. i do chwili obecnej nie wydał decyzji merytorycznej, mimo wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Skarżący domagał się nadto naprawienia jego strat w wysokości 1250,00 zł jakie poniósł w związku z załatwieniem przedmiotowej sprawy. W pismach później złożonych domagał się zasądzenia na swoją rzecz od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. kwoty 4000,00 zł z tytułu tych strat.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie na zasadzie art.58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./ skoro skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalność została zaskarżona, a przedmiotowa skarga, która dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. nie została wniesiona za pośrednictwem tego organu.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że "po wyroku NSA z dnia 13.10.2003 r. nie została wydana żadna decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty".

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawa prawną. / art. 134 ustawy/.

Skarga jest uzasadniona o ile zarzuca bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w sprawie dokonanej przez E.S. i Z.S. samowoli budowlanej na działce nr "1" zlokalizowanej przy ul. S. w P.

Terminy załatwienia spraw określone są w art.35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz.1071 ze zm./, a zgodnie z treścią §3 tego przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania zaś stosownie do treści art. 36 kpa o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, przy czym ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn od niego niezależnych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyroku z dnia 13 października 2003 r. sygn. akt II S.A./Kr 2503/99 uchylającego decyzje wydane w przedmiotowej sprawie przez organy obu instancji nie wydał w sprawie żadnej decyzji merytorycznej w terminie wynikającym z cytowanego wyżej przepisu, ani w terminie zakreślonym cyt. na wstępie postanowieniem, ani nie wydał takiej decyzji do chwili obecnej, co jednoznacznie przyznał w odpowiedzi na skargę.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za uzasadniona i dlatego na zasadzie art. 149 cyt. ustawy orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Odnosząc się do zawartego w skardze żądania dotyczącego zasądzenia kwoty 4000,00 zł z tytułu strat związanych z działalnością Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiotowej sprawie, a poniesionych przez skarżącego należy wskazać, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznania takiego żądania. Kognicja sądu administracyjnego jest określona jednoznacznie w cyt. na wstępie tych rozważań przepisach tj. w art. 3 oraz art. 134 cyt.ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Żądanie o zasądzenie odszkodowania może zostać rozpoznane jedynie w drodze postępowania przed sądem powszechnym.

Odnosząc się do stanowiska zawartego w odpowiedzi na skargę Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. należy wskazać, że w nin. sprawie nie zachodziły podstawy z art. 58§1 pkt 6 cyt. ustawy uzasadniające odrzucenie skargi.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej, innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 §1 -3 decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Ponieważ skarga w przedmiotowej sprawie dotyczyła bezczynności organu to nie dotyczyło jej ograniczenie czasowe we wnoszeniu skargi z art. 53 , bowiem skargę na bezczynność można wnieść aż do czasu załatwienia przez właściwy organ przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności, a zatem bez znaczenia pozostawała data przekazania skargi do organu właściwego.

Na zasadzie art. 223 §2 w zw. z art.200 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.