Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 375/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
*Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3;  art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2,  art. 175 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, , po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...],[...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] postanawia umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] Sygn. akt II SA/Wr 375/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, , po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...], [...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] postanawia odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 375/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 30 października 2007 r. złożonym na urzędowym formularzu skarżący D.D. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie II SA/Wr 357/07.

Z uwagi na fakt, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu sprawa o sygnaturze II SA/Wr 357/07 nie dotyczy D.D. , natomiast jest one skarżącym m.in. w sprawie II SA/Wr 375/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pismem z dnia 13 grudnia 2007 r. wezwał D.D. do sprecyzowania w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, czy jego wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. dotyczy sprawy II SA/Wr 375/07, bowiem we wniosku tym skarżący przywołał sygnaturę II SA/Wr 357/07.

Z uwagi na nieobecność skarżącego pod wskazanym przez niego w skardze adresem i brak możliwości doręczenia mu powyższego pisma, w dniu 17 grudnia 2007 r. w skrzynce na korespondencję adresata umieszczono zawiadomienie o przesyłce wraz z pouczeniem o konieczności jej odbioru w terminie 7 dni. Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 27 grudnia 2007 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie.

Zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny uznał, iż art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W tym stanie rzeczy, dla możliwości uznania doręczenia pisma w trybie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za skuteczne, konieczne jest ponowienie zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, co w niniejszej sprawie miało miejsce.

Skoro zatem doręczenie pisma wzywającego skarżącego do sprecyzowania, czy jego wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. dotyczy sprawy II SA/Wr 375/07, uznać należy za skuteczne, a w wyznaczonym terminie skarżący nie sprecyzował powyższego, brak jest podstaw do przyjęcia, że wspomniany wniosek dotyczy niniejszej sprawy. Nie dotyczy on również sprawy II SA/Wr 357/07, gdyż skarżący nie jest w niej stroną. Brak jest zatem przedmiotu omawianego wniosku.

Niezależnie od powyższego zauważyć wypada, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. skarżący domagał się jedynie zwolnienia go od kosztów sądowych. Tymczasem, nawet gdyby założyć, że przedmiotowy wniosek dotyczy sprawy II SA/Wr 375/07, w sprawie tej na obecnym jej etapie skarżący nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych, co sprawia, że także przy przyjęciu, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. dotyczy sprawy II SA/Wr 375/07, wniosek ten byłby bezprzedmiotowy.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 21 sierpnia 2007 r. o odrzuceniu skargi D.D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 5 czerwca 2007 r. Nr [...], [...], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 3 maja 2007 r.

Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 listopada 2007 r. wraz z pouczeniem, iż stronie przysługuje od tego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz że zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

W dniu 3 grudnia 2007 r. skarżący wniósł do Sądu sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 31 października 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 175 § 2 wymogu powyższego nie stosuje się, gdy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl zaś § 3 art. 175 w związku z art. 194 § 4 zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, może być sporządzone przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Z treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy – zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.