Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1422/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania wynagrodzenia
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. P. o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi P. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi P. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji, wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] oraz przyznał radcy prawnemu M. P. wynagrodzenie w kwocie [...]zł, w tym VAT za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Następnie w dniu 12 lipca 2016 r. wskazany pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oświadczając, że opłaty z tego tytułu nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezspornym jest, że radca prawny ustanowiony z urzędu, ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Szczegółowe regulacje w tym zakresie zawiera - mające w czasie rozstrzygania przez Sąd zastosowanie - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490), zwane dalej rozporządzeniem. Zgodnie z unormowaniem § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł. Kwota ta stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.

Jak wynika z akt sprawy przywołane przepisy znalazły już zastosowanie w niniejszej sprawie. Mianowicie Sąd rozstrzygając sprawę wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r., przyznał również radcy prawnemu M. P. wynagrodzenie za czynności podejmowane przed sądem pierwszej instancji, w wynikającej z ww. przywołanych przepisów kwocie [...]zł. Powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik strony mógł kwestionować w ramach przysługujących mu środków odwoławczych. Brak jest natomiast podstaw do ponownego przyznania mu wynagrodzenia z tego samego tytułu, a zarazem do uwzględnienia jego wniosku. Jego uwzględnienie byłoby bowiem równoznaczne z ponownym przyznaniem wynagrodzenia za tę samą czynność, wykonaną w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, co jest niedopuszczalne.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie ww. przepisów należało orzec jak w postanowieniu.