Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 131/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 131/04

Uzasadnienie

Prezydent [...] decyzją [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę urządzenia reklamowego w pasie drogowym ulicy [...] w rejonie ulicy [...] w [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż realizacja w/w inwestycji może spowodować wprowadzenie ograniczeń dla terenów sąsiednich. W sąsiedztwie planowanego obiektu znajduje się budynek kościoła, którego działka przylega bezpośrednio do pasa drogowego ulicy [...]. Planowane urządzenie reklamowe przesłoni widok na kościół z ulicy [...], zwłaszcza dla kierowców nadjeżdżających od strony granicy miasta. Kościół – będący obiektem użyteczności publicznej, znajduje się na drugim planie, a poprzez to zostanie obniżona jego ranga przestrzenna. Zaburzenie hierarchii wartości przestrzeni publicznej przyczyni się do powstania braku ładu przestrzennego.

Od powyższej decyzji odwołał się [...] Sp. z o. o.

Skarżący uważa, iż decyzja jest chybiona i nieprawidłowa, ma znamiona całkowitej dowolności w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy, a zważywszy w szczególności na merytoryczne jej uzasadnienie, naruszony został przez Prezydenta [...] przy rozpatrywaniu sprawy administracyjnej art. 30 ust. 4 Prawa budowlanego oraz przepisy postępowania administracyjnego w szczególności art.7, art. 10 oraz art. 75 i art. 77 kpa. Ponadto decyzja nie wiąże strony postępowania, bowiem została wydana po upływie terminu zakreślonego przepisem art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlanego, w którym właściwy organ mógł dokonać sprzeciwu co do wykonania robót budowlanych objętych zgłoszeniem z dnia [...] marca 2003r. W tym stanie rzeczy jest ona bezprzedmiotowa i powinna być uchylona przez organ odwoławczy oraz, że argumentacja powołana w uzasadnieniu jest pozbawiona wszelkiej

nr [...] z dnia [...] września 2002r. wydanej z upoważnienia Burmistrza Gminy [...].

Skargę na powyższe postanowienie wniosła [...] Sp. z o. o. zarzucając organowi II instancji, iż treść zaskarżonego postanowienia jest niezgodna z prawem, w szczególności z art. 57 § 5 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie ze względu na błędne rozstrzygnięcie organu II instancji.

Postanowienie organu odwoławczego zapadło z naruszeniem art. 7, 77 i art. 134 kpa. Postępowanie odwoławcze zostało przeprowadzone bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie jest uzależnione od ustalenia tzw. prawdy obiektywnej, co następuje w postępowaniu dowodowym.

Organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący i sumienny całego materiału dowodowego. Ciężar dowodu spoczywa na organie administracji i nie może być przerzucany na stronę. Jeżeli strona przedstawi niepełny materiał dowodowy, organ ten ma obowiązek z własnej inicjatywy go uzupełnić.

Zgodnie z brzmieniem art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia organu I instancji stanowi art. 30 ust. 3 pkt. 4 Prawa budowlanego zgodnie, z którym budowa urządzenia reklamowego wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.

W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] września 2002r. wydanej z upoważnienia Burmistrza Gminy [...] nie ustalił kiedy i przez kogo zostało nadane odwołanie w formie przesyłki poleconej o numerze nadawczym [...], której adresatem był Urząd Dzielnicy [...]. Jak wynika z akt sprawy decyzja nr [...] z dnia [...] września 2002r. została doręczona prawidłowo w dniu [...] października 2002r. zatem należy uznać, że termin czternastodniowy upłynął [...] października 2003r. Z potwierdzenia nadania skarżącego wynika, że skarżący zachował czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji.

Skarżący podnosił, iż organ odwoławczy w zakresie ustalenia terminu wniesienia odwołania oparł się wyłącznie na treści prezentaty, zamieszczonej na pierwszej stronie odwołania tj. [...].10.2002r.

Organ odwoławczy przedwcześnie, bez przeprowadzenia postępowania wstępnego wydał zaskarżone postanowienie, tymczasem zgodnie z dyspozycją art. 57 § 5 kpa, termin nadania przesyłki poleconej w dniu [...] października 2002r. wskazuje, że odwołanie złożone zostało przez skarżącego z zachowaniem terminu z art. 129 § 2 kpa. Ponadto organ odwoławczy przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy był zobligowany ustalić między innymi czy środek zaskarżenia został wniesiony w terminie przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W tym celu organ mógł zobowiązać skarżącego do dostarczenia książki nadawczej listów poleconych lub innego udokumentowania sposobu i terminu nadania odwołania. Należy także zauważyć, co umknęło organowi I instancji, iż prezentata biura podawczego organu I instancji nie zawiera adnotacji, że odwołanie złożono osobiście, a okoliczność braku koperty nie może obciążać skarżącą spółkę. Z pewnością nie uzasadnienia także podjętej przez organ odwoławczy próby konstruowania domniemania złożenia odwołania bezpośrednio w siedzibie organu I instancji.

Kwestii tych w stopniu umożliwiającym prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy, organ odwoławczy z naruszeniem art. 7, 77 kpa nie wyjaśnił.

Ujawnione wady polegające na naruszeniu prawa procesowego, mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania spowodowały uchylenie zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Rozstrzygnięcie w pkt. II wyroku oparto na treści art. 152 cytowanej ustawy.