Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 663/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt 1c, art.200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.201 par.1, art.233 par.1 pkt 2a, art.168, art.169 par.1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygnatura akt: I SA/Ke 663/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie: Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant: referent stażysta Krzysztof Czarnecki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15.03.2006 r. sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : odmowy zawieszenia postępowania podatkowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

I SA/Ke 663/05

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące sierpień- grudzień 2003 r oraz styczeń- marzec 2004 r. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że wniosek R.W. o zawieszenie postępowania nie może zostać uwzględniony, bowiem nie zachodzą przesłanki określone w art. 201 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).W ocenie organu toczące się postępowanie karne w stosunku do wystawcy fikcyjnych faktur nie jest zagadnieniem od którego zależy wynik postępowania podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej po rozpoznaniu odwołania R.W. postanowieniem z dnia [...] znak [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie w sprawie. Zdaniem organu odwoławczego wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na brak podpisu [...] nie mógł wywołać skutków prawnych. Podniósł, że organ pierwszej instancji nie wezwał strony w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do usunięcia braku. Rozpoznanie wniosku mimo braku podpisu strony skutkuje wydaniem postanowienia bez podstawy prawnej. Wskazane uchybienie w ocenie organu odwoławczego uzasadnia uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania.

Na powyższe postanowienie R.W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej umorzenia postępowania zarzuciła, że o ile były przesłanki do uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji, to brak było podstaw do umorzenia postępowania w sprawie. Podniosła, że obowiązkiem organu pierwszej instancji było, w przypadku stwierdzenia braku formalnego wniosku o zawieszenie postępowania, wezwanie jej do usunięcia braku stosownie do dyspozycji art. 169§1 Ordynacji podatkowej pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Umorzenie postępowania zamyka drogę merytorycznego rozpoznania wniosku. Zdaniem skarżącej, organ odwoławczy rozpoznając odwołanie winien uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł, że wbrew twierdzeniom skarżącej rozstrzygnięcie organu odwoławczego nie wyklucza ponownego rozpoznania wniosku, nie nastąpiła res iudicata i ponowny wniosek może być przez nią złożony. Wyjaśnił, że organ pierwszej instancji otrzymał zalecenia nadania sprawie biegu mimo nie złożenia przez skarżącą ponownego wniosku o zawieszenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Ocenie sądów administracyjnych podlega zatem zgodność aktów administracyjnych, w tym przypadku postanowienia, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego.

Oceniając zaskarżone postanowienie przy uwzględnieniu wskazanego kryterium należy wskazać, że zostało wydane z naruszeniem prawa. Stosownie do unormowania zawartego w art. 233§1 pkt.2 lit a Ordynacji podatkowej organ odwoławczy uchyla orzeczenie organu pierwszej instancji i umarza postępowanie jeżeli stwierdzi, że organ pierwszej instancji rozstrzygnął o istocie sprawy, mimo, że postępowanie było bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty, jeżeli brak jest przedmiotu postępowania. Przedmiotem rozpoznania przez organy podatkowe był wniosek podatniczki o zawieszenie postępowania w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące sierpień -grudzień 2003 r. oraz styczeń-marzec 2004 r. Złożenie wniosku zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej obligowało organ do zbadania czy wniosek spełnia wymogi formalne. Wymogi jakim winien odpowiadać wniosek określa przepis art. 168 Ordynacji podatkowej nakazujący m.in. podpisanie pisma przez wnioskodawcę. W przypadku gdy organ stwierdził, że pismo nie zostało podpisane był zobowiązany stosownie do dyspozycji art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej wezwać stronę do usunięcia braku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Przedmiotem postępowania był zatem konkretny wniosek o zawieszenie postępowania, który organy były władne a jednocześnie zobowiązane rozpoznać w przypadku spełnienia przez wnioskującego wymogów formalnych. Przeprowadzenie postępowania i merytoryczne rozpoznanie wniosku mimo jego braków formalnych, nie czyni postępowania bezprzedmiotowym, lecz wskazuje na naruszenie przez ten organ przepisów postępowania. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej, że rozpoznanie wniosku o zawieszenie postępowania bez podpisu strony jest rozstrzygnięciem bez podstawy prawnej. Podstawa prawna do rozpoznania wniosku istnieje, wynika z art. 201§1 Ordynacji podatkowej, organ pierwszej instancji naruszył natomiast wskazane wyżej unormowania dotyczące usunięcia braków formalnych wniosku. Podnieść należy, że jakkolwiek przepis art. 201§1 Ordynacji podatkowej nakłada na organy podatkowe obowiązek wydania postanowienia z urzędu, w razie zaistnienia przesłanek określonych w tym przepisie, to strona nie jest pozbawiona prawa złożenia stosownego wniosku.

Organ odwoławczy w sytuacji, gdy w wyniku kontroli instancyjnej stwierdził powyższe uchybienie był obowiązany stosownie do art.233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylić postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji z zaleceniem usunięcia uchybień. Podnoszona przez organ odwoławczy możliwość ponownego złożenia wniosku o zawieszenie postępowania nie zwalnia organu od rozpoznania wniosku już złożonego. Uprawnieniu skarżącej do złożenia wniosku odpowiada bowiem obowiązek organu podatkowego do jego rozpatrzenia. Należy wskazać, że jak wynika z odpowiedzi na skargę organ odwoławczy mimo umorzenia postępowania polecił organowi pierwszej instancji rozpoznanie wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania wymiarowego.

Wskazane naruszenie przepisów postępowania; art. 233§1 pkt.2lit a przez uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania mimo braku przesłanek do umorzenia, rozpoznanie wniosku przez organ pierwszej instancji mimo jego braków formalnych i nie wezwania do ich usunięcia mimo obowiązku z art.169§1 Ordynacji podatkowej stanowi naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji wezwie skarżącą do uzupełnienia wniosku z dnia 16 maja 2005 r. zgodnie z wymogami z art. 169§1 Ordynacji podatkowej i podejmie stosowne, przewidziane procedurą podatkową działania zmierzające do rozpoznania wniosku.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145§1 pkt. 1 lit. c, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.