Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 165/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Antoni Hanusz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.P. od zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Go 25/08 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 30 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 165/08

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 lutego 2008 roku, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie o sygnaturze akt I SA/Go 25/08 wezwał R.P. do uiszczenia wpisu stałego, w kwocie 500,00 złotych, od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 30 października 2007 roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu spółki z o.o. za zaległości tej spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2002-2004. Jako podstawę zarządzenia Sąd wskazał art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) dalej u.p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona skarżąca nie zgodziła się z wezwaniem Sądu, któremu zarzuciła naruszenie art. 215 § 1, art. 216, art. 217 i art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie podatnika, wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżeniem w rozpoznawanej sprawie wynosi 4.233,21 złote, a zatem stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 roku w związku z art. 216 i art. 217 u.p.p.s.a., wpis od skargi powinien mieć charakter opłaty stosunkowej i wynosić 170,00 złotych. Wskazując na powyższe zarzuty autor zażalenia domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia i nakazania Sądowi pierwszej instancji wezwania podatnika do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi w kwocie 170,00 złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu. Ustawodawca regulując kwestię opłat sądowych dokonał podziału kategorii spraw na takie, które podlegają wpisowi stosunkowemu oraz na te, które podlegają opłacie stałej. W myśl art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Dychotomiczny podział obu kategorii spraw, nie jest jednak podziałem prostym. Użyte w przepisie sformułowanie "w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne", jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia nie mogą być bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 u.p.p.s.a. Dlatego też bardziej trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu, jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu.

Przechodząc na grunt omawianej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że objęta skargą decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 października 2007 roku dotyczy odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu spółki z o.o. za zaległości tej spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2002-2004. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tego rodzaju sprawach spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej, a dotyczy ustalenia istnienia bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek uzasadniających umorzenie zaległych zobowiązań podatkowych. Zaskarżona decyzja nie nakłada tym samym na podatnika określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala. Odnosi się bowiem jedynie do przesłanek warunkujących umorzenie zaległości podatkowej, określonych w art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Z tej przyczyny, w rozpatrywanej sprawie wpisem należnym od skargi jest wpis o charakterze stałym w kwocie 500,00 złotych. Sąd pierwszej instancji nie naruszył także wydając zaskarżone zarządzenie art. 215 § 1, art. 216 oraz art. 217 u.p.p.s.a. Adresatem norm zawartych w tych przepisach jest bowiem strona wnosząca skargę, w sprawie której spór dotyczy konkretnej należności pieniężnej. Skarga podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 października 2007 roku do tej kategorii spraw nie należy. Tym samym, słusznie Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym zrządzeniu jako podstawę wyliczenia kwoty wpisu stałego w kwocie 500,00 złotych od tego pisma wskazał, zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 roku. Sąd także prawidłowo zastosował art. 220 § 1 u.p.p.s.a. i słusznie wezwał stronę do uiszczenia prawidłowo wyliczonej opłaty od skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.