Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2490/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi zwrotu wydatków za zastępstwo prawne

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. M. pełnomocnika z urzędu H. P. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić adwokatowi P. M. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2017 r. zostało przyznane skarżącemu H. P. prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie adwokata. Na pełnomocnika Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adw. P. M.

Do protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie z dnia 29 września 2017 r., adw. P. M. złożył wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstw prawnego.

Złożony wniosek nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W sprawie stwierdzono, co następuje.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (D.U z 2015 r. poz. 1801). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia z 2015 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co narusza dyspozycję § 3 ww. rozporządzenia. Oświadczenie o jakim mowa wyżej jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia każdego wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 250 p.p.s.a. Brak oświadczenia pełnomocnika odpowiadającego wymogom zawartym w § 3 tego rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego także trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21.06.2006r. sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945).

W wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945) wskazał, iż "brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 cytowanej ustawy". Pogląd taki utrwalony jest w orzecznictwie NSA oraz doktrynie i zachowuje swoją aktualność na tle nowego rozporządzenia (postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I OZ 704/07, z dnia 18 czerwca 2008 r.; sygn. akt I OZ 390/08, z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 133/09; z dnia 17 marca 2010, sygn. akt I OZ 183/10; z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 518/12 czy postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 8/13 – baza CBOSA oraz por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., art. 250, teza 8, czy też T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, art. 250, teza 7).

W konsekwencji wniosek adwokata o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony.

Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzec ja na wstępie.