Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 238/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Ł. o przywrócenie terminu do złożenia winsoku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 238/13 w sprawie ze skarg E. Ł. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia – odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi E. Ł. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczących zasiłku stałego dla wyżej wymienionej.

W piśmie z dnia 24 czerwca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu – adwokat wniósł imieniem mocodawczyni o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku, składając jednocześnie taki wniosek. W uzasadnieniu podniósł, że jako pełnomocnik E. Ł. wyznaczony został już po upływie ustawowego terminu do złożenia podania o sporządzenie uzasadnienia, co jego zdaniem uzasadnia niniejszy wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uchybienie przez stronę postępowania sądowego terminu do dokonania określonej czynności procesowej powoduje bezskuteczność tej czynności w związku z brzmieniem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a". Jeśli jednak niedokonanie przez stronę czynności w postępowaniu sądowym nie zostało przez nią zawinione, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest złożenie go w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.), równoczesne z wnioskiem dokonanie czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 P.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).

Niezawinienie strony można przyjąć wówczas, gdy nie mogła ona usunąć przeszkody niepozwalającej jej na dokonanie czynności, pomimo podjęcia możliwie największego w danych warunkach wysiłku zmierzającego do usunięcia takiej przeszkody. Wskazanie okoliczności świadczących o zachowaniu należytej staranności przez stronę należy, jak już zaznaczono, właśnie do niej (art. 87 § 2 P.p.s.a.).

Podkreślenia wymaga, że jeśli wniosek o przywrócenie terminu składa imieniem strony jej pełnomocnik, to kwestię braku winy warunkującej uwzględnienie wniosku trzeba odnosić do samej strony. W sytuacji zaś, gdy uchybienia terminu dopuścił się ten pełnomocnik, wówczas wniosek strony o przywrócenie terminu musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony tego pełnomocnika. Osoba działająca bowiem przez pełnomocnika działa tak, jakby sama dokonywała czynności procesowych. Tym samym odpowiedzialność za działania i zaniechania pełnomocnika obciąża stronę.

W niniejszej sprawie, wyrok oddający skargi E. Ł. zapadł dnia 17 kwietnia 2013 r., natomiast adwokat jako pełnomocnik wyżej wymienionej ustanowiony został (na wniosek złożony 19 kwietnia 2013 r.) dopiero dnia 15 maja 2013 r., zaś wyznaczony 17 czerwca 2013 r. (data pisma Okręgowej Rady Adwokackiej [...]). W dniu 18 czerwca 2013 r. złożone zostało z kolei w niniejszej sprawie upoważnienie udzielone przez wyznaczonego adwokata – A. C. do przeglądnięcia akt sprawy. Należy zatem przyjąć, że nadany w Urzędzie Pocztowym [...] dnia 24 czerwca 2013 r. wniosek o przywrócenie terminu mieści się w siedmiodniowym terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a.

Dokonując merytorycznej oceny tego wniosku należy przyjąć, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Składający go pełnomocnik skarżącej powołał się w nim na fakt wyznaczenia go do reprezentowania strony już po upływie terminu do dokonania czynności w postaci złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 kwietnia 2013 r.

Okoliczność ta jednak sama w sobie nie może uwalniać strony od odpowiedzialności za brak terminowego dokonania przedmiotowej czynności. W czasie biegu takiego terminu tj. od 18 do 24 kwietnia 2013 r. E. Ł. działała bowiem samodzielnie tzn. bez profesjonalnego pełnomocnika i kryterium należytej staranności w kontekście przesłanki braku winy należy w takim wypadku badać właśnie w stosunku do niej. Oczywistym jest bowiem, że skoro pełnomocnik strony pojawił się w postępowaniu sądowym dopiero na późniejszym etapie, tj. już po upływie terminu do podjęcia danej czynności w tym postępowaniu, to nie można mu przypisać winy w niedotrzymaniu takiego terminu.

Tymczasem niniejszy wniosek nie zawiera wskazania przyczyn, dla których to skarżąca nie złożyła w ustawowym siedmiodniowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w jej sprawie wyroku z dnia 17 kwietnia 2013r.

Tym samym wniosek nie uprawdapadabnia, aby niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej orzeczenia było następstwem takich okoliczności, za które skarżąca nie ponosi winy.

Skoro więc we wniosku jako jedyny argument mający przemawiać za jego uwzględnieniem wskazany został fakt ustanowienia i wyznaczenia konkretnej osoby na pełnomocnika strony już po upływie terminu do dokonania czynności procesowej, to należy przyjąć, że brak jest spełnienia przesłanek uwzględnienia tego żądania.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.