Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 46/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości ostatecznej decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2010 roku z odpłatnego zbycia samodzielnego lokalu mieszkalnego oraz określenia wysokości zobowiązania w tym podatku p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 7.428 zł, wnosząc o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Uzasadniając wniosek decyzji skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej. Dochody, które aktualnie uzyskuje wystarczają na zaspokojenie bieżących kosztów utrzymania rodziny, co oznacza że wykonanie decyzji pozbawi rodzinę środków na pokrycie tych kosztów.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.).

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z przywołanych przepisów wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1419/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni nie przedstawiła konkretnych okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie decyzji niesie ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała ogólnie na trudną sytuację majątkową i oświadczyła, że dochody które osiąga wystarczają na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania rodziny. Nie przedstawiła jednak żadnych konkretnych danych o wysokości tych dochodów i wydatków, co uniemożliwia sądowi jakąkolwiek ocenę, czy przesłanki przyznania ochrony tymczasowej zostały spełnione.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji.

Ake.