Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1874/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne: Jednostki badawczo-rozwojowe
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5  ust. 1 i 2 oraz  art. 9
journal: Dz.U. 2004 nr 238 poz 2390
law: Ustawa z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2008 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania jednostce naukowej środków finansowych na realizację projektu badawczego 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. Z., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w W. przy ulicy [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1874/07

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] o odmowie przyznania jednostce naukowej Instytutowi [...] środków finansowych na realizację projektu badawczego własnego oznaczonego numerem [...].

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i oceny prawne:

Wnioskiem z dnia 31 stycznia 2007 r. Instytut [...] wystąpił o przyznanie środków finansowych na realizację projektu badawczego własnego pt.: " [...]". Kierownikiem projektu był dr G. S. Powyższy wniosek został złożony w ramach [...] konkursu projektów badawczych i - stosownie do treści ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki ( Dz. U. Nr 238, poz. 2390 ze zm. ) i rozporządzenia Ministra Nauki i Informatyzacji z dnia 4 sierpnia 2005 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych na naukę ( Dz. U. Nr 161, poz. 1359 ) - został zaopiniowany przez trzech recenzentów.

W wyniku procedury oceny, projekt zakwalifikowano na pozycji [...] listy rankingowej projektów badawczych Zespołu Roboczego [...]. Ponieważ rekomendację Komisji Badań na rzecz Rozwoju Nauki Rady Nauki uzyskały jedynie wnioski, które znalazły się na pozycjach w/w listy od nr [...] do nr [...], Komisja ta obradując na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2007 r. nie rekomendowała powyższego wniosku do finansowania.

Następstwem tych okoliczności, w dniu [...] lipca 2007 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał decyzję o odmowie przyznania Instytutowi [...] środków finansowych na realizację przedmiotowego projektu.

Decyzja ta została doręczona Instytutowi oraz Kierownikowi projektu badawczego - dr G. S.

Rozpatrując sprawę, na skutek wniosku o ponowne jej rozpatrzenie, który złożył G. S., organ centralny zasięgnął opinii Zespołu Odwoławczego Rady Nauki, która w dniu [...] sierpnia 2007 r. zajęła stanowisko, iż decyzja Ministra nr [...] powinna zostać utrzymana w mocy.

Zespół Odwoławczy nie stwierdził w przedmiotowej sprawie uchybień w zakresie zgodności procedury przyznawania środków finansowych na realizacje projektu a ponadto uznał, że ocena merytoryczna przedmiotowego projektu została dokonana prawidłowo, gdyż projekt habilitacyjny - jako projekt własny - nie stanowi odrębnego rodzaju projektu badawczego a projekty własne podlegają tej samej procedurze rankingowej.

W tych warunkach Minister decyzją z dnia [...] września 2007 r. utrzymał w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie, podkreślając, że pozycje zgłoszonego projektu na liście rankingowej wskazał zespół oceniający wniosek w konkursie, kierując się zarówno wszystkimi otrzymanymi recenzjami jak i własną, niezależną oceną, dokonaną na podstawie porównanie z innymi projektami zgłoszonymi do konkursu.

Stwierdzono również, że powyższą listę rankingową pozytywnie zaopiniowała Komisja Rady Nauki a Zespół Odwoławczy Rady nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.

Powyższa decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wniósł G. S.

Skarżący zakwestionował ocenę projektu dokonaną w recenzjach i wyjaśnił motywy swojego postępowania, związanego z ubieganiem się o przedmiotowe środki finansowe.

W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko organ dodatkowo wyjaśnił, że wniosek Instytutu [...], który został zarejestrowany pod nr [...], recenzowało trzech recenzentów indywidualnych i otrzymał on oceny: [...] ( w skali od 1 do 10 ). Na posiedzeniu uzgodnieniowym recenzentów, które odbyło się w dniu 11 czerwca 2007 r. projekt był dyskutowany i recenzenci uzgodnili dla wniosku ocenę [...]. Powyższa zaś ocena spowodowała zakwalifikowanie projektu na liście rankingowej projektów badawczych własnych, w tym własnych habilitacyjnych, pod pozycją [...], a ponieważ jedynie tylko projekty zajmujące pozycję do numeru [...] zostały zakwalifikowane do finansowania, wniosek o sfinansowanie przedmiotowego projektu nie został uwzględniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie była zasadna i z tego względu podlegała oddaleniu.

Przedmiotowa sprawa dotyczyła zagadnienia przyznawania przez ministra właściwego do spraw nauki środków finansowych na naukę. Problematyka ta została uregulowana w ustawie z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki oraz w przepisach doń wykonawczych tj. we wspomnianym na wstępie rozporządzeniu Ministra Nauki i Informatyzacji z dnia 4 sierpnia 2004 r., które do zaskarżonej decyzji miało zastosowanie.

Powyższe przepisy przewidują, że środki finansowe na naukę przyznaje Minister w drodze decyzji, na podstawie wniosków złożonych przez określone w ustawie podmioty, po przeprowadzeniu swoistej procedury konkursowej. W przypadku, gdy strona nie jest zadowolona z decyzji dotyczącej przyznania albo odmowy przyznania środków finansowych na naukę, może zwrócić się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i do tego wniosku - w myśl art. 5 ust. 1 cytowanej ustawy - stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoznaje wprawdzie Minister, ale - zgodnie z art. 5 ust. 2 cytowanej ustawy - musi uprzednio przedstawić go do oceny lub zaopiniowania Zespołowi Odwoławczemu, będącemu organem Rady Nauki ( działającej przy Ministrze jako organ opiniodawczo-doradczy).

Z tego względu, że projekty, o których sfinansowanie występują wnioskodawcy, dotyczą bardzo zróżnicowanej materii, w skład Komisji Badań na Rzecz Rozwoju Nauki wchodzą eksperci reprezentujący różne dziedziny nauki, praktykę społeczną lub gospodarczą oraz przedstawiciele ministrów właściwych w zakresie działania Komisji (art. 24 ust. 2 ustawy ). Wnioski zatem o finansowanie projektu są oceniane zatem przez specjalistów, w tym recenzentów z określonych dziedzin nauki i dyscyplin naukowych.

W tych warunkach zatem funkcja organu centralnego sprowadzona jest w istocie rzeczy do funkcji kontrolnych, związanych głownie z czuwaniem na prawidłowością przeprowadzania całej procedury konkursowej i ewentualnie również odwoławczej.

Podobną także funkcję spełnia w tego rodzaju sprawach sąd administracyjny, który - zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), kontroluje legalność decyzji administracyjnych. Rola sądu administracyjnego sprowadza się jedynie zatem do oceny, czy wydana w postępowaniu administracyjnym decyzja jest prawidłowa, czy też narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie, co - w tym ostatnim przypadku - uzasadniało by uchylenie takiej decyzji. Sąd administracyjny nie może natomiast sam orzec o żądanym świadczeniu, w miejsce organu.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy podnieść, że - jak wynika z dokumentacji nadesłanej przez organ, którą Sąd uzupełnił - w niniejszym przypadku przedstawiona wyżej procedura konkursowa została dochowana a zaklasyfikowanie projektu autorstwa G. S. na pozycji dalszej, niepozwalającej na jego sfinansowanie, było wynikiem oceny dokonanej przez recenzentów. Wspomniane recenzje spełniają formalne wymagania, natomiast ich treść merytoryczna nie może być przedmiotem oceny ze strony Sądu. Jak wspomniano są to opinie specjalistów z danej dziedziny nauki i Sąd administracyjny nie może z nimi polemizować. Z tego powodu negatywna ocena części recenzji, zawarta w skardze, nie mogła mieć wpływu na treść wyroku.

Zaskarżona natomiast decyzja, zapadła na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, została wydana po zasięgnięciu przez organ opinii Zespołu Odwoławczego i ma swoje uzasadnienie w negatywnej opinii tego Zespołu.

Nadmienić w tym miejscu wypada, że Sąd podziela w pełni pogląd wyrażony przez Ministra, że przedmiotowy projekt - jako projekt habilitacyjny - był projektem własnym w rozumieniu ustawy o finansowaniu nauki. W myśl bowiem art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy, finansowanie projektów badawczych obejmuje projekty własne , w tym projekty habilitacyjne, o tematyce określonej przez wnioskodawcę oraz projekty promotorskie mające na celu przygotowanie rozprawy doktorskiej. Jak zatem z powyższego wynika, projekt habilitacyjny jest jednym z rodzajów projektów własnych.

Z uwagi natomiast na tę część skargi, w której skarżący akcentuje swoją obecnie trudną sytuację życiową, wskazać wypada, że ponieważ Sąd ocenia legalność decyzji jedynie w kontekście zgodności jej z przepisami prawa, okoliczność, że skarżący jest osobą bezrobotną i pozostaje na zasiłku nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - z mocy przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.