Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1735/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: 1. zwolnić skarżącego J. W. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego J. W. adwokata.


UZASADNIENIE

J. W. (dalej jako skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających podane we wniosku informacje.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Skarżący otrzymuje rentę w wysokości 1133 zł netto miesięcznie. Żona skarżącego uzyskuje dochód z tytułu renty w kwocie 886 zł. netto miesięcznie. Dochód skarżącego w 2010 r. wyniósł 15 447 zł. a dochód jego żony w ubiegłym roku sięgnął kwoty 17 956 zł. Z przedstawionego przez skarżącego wyciągu z należącego do niego rachunku bankowego obejmującego okres od dnia 25 lipca 2011 r. do dnia 25 października 2011 r. wynika, iż wpływy wyniosły 3 185 zł, a wydatki 3 196 zł. Istotnym jest przy tym, że wpłaty na rachunek dokonywane były wyłącznie z tytułu renty. Żona skarżącego, zgodnie z przedstawionym oświadczeniem, nie posiada rachunku bankowego. Skarżący załączył także zaświadczenie lekarskie stwierdzające, iż jego żona jest całkowicie niezdolna do pracy do dnia [...] sierpnia 2014 r. Skarżący przedłożył nadto kopie dowodów wpłat w wysokości 526 złotych na rzecz [...], 260 zł. i 675 zł na rzecz dostawcy prądu. Zgodnie z oświadczeniem złożonym w formularzu skarżący nie posiada także przedmiotów wartościowych ani oszczędności.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

W niniejszej sprawie uznać należy, iż dochód skarżącego i jego żony z tytułu renty sięgający kwoty około 2020 zł. miesięcznie, przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania dwojga osób wydatków, w tym wydatków mieszkaniowych, nie pozwala mu na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponują z żoną oszczędnościami, które skarżący mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację majątkową skarżącego, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Tym samym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.