Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1244/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1 i par. 2, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 26 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] marca 2018 roku, numer [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Z. M. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] marca 2018 roku, w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego.

Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2018r. (k. 18) skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie 37 odpisów skargi wraz z załącznikami.

Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 13 czerwca 2018r. (k.34). Dnia 19 czerwca 2018 r. Skarżący przesyłką pocztową nadaną w placówce pocztowej (k.25) przesłał do tut. Sądu kserokopie skargi w wymaganej ilości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a, jest obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom.

Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.

Na tle ww. przepisów wskazać ponadto należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie nadesłała odpowiedniej liczby odpisów skargi. Brak odpisów skargi celem doręczenia stronom postępowania stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie, skarżący w odpowiedzi na wezwanie co prawda przesłał w zakreślonym terminie do tut. Sądu kserokopie skargi, jednakże nie uwierzytelnił ich. Skarżący wraz z odpisem odwiedzi na skargę otrzymał pouczenie o treści art. 47 p.p.s.a. Art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych, zgodnie zaś z § 2 odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.

Ponadto jak wskazuje się w doktrynie istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Niezależnie od tego, czy jest to egzemplarz pisma zgodny pod względem układu treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem (red. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., WKP, 2018). Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 p.p.s.a., który mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej), wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego przepisu wynika także to, że odpisy sporządzane w innej formie również muszą być uwierzytelnione. Uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem, lub jej pełnomocnik (takie rozumienie omawianego warunku formalnego znalazło akceptację w postanowieniu NSA z 29.12.2011 r., I OSK 2351/11, LEX nr 1149364).

W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie uzupełnił skutecznie braku formalnego skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu stronie cały wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.