Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 21/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia strony do udziału w postępowaniu sądowym
Odmówiono dopuszczenia strony do udziału w postępowaniu sądowym
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanowił: odmówić dopuszczenia K. K. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie odwołania E. C. od decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie elewacji wraz z pracami towarzyszącymi oraz ociepleniem stropu nad ostatnią kondygnacją wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. [...]

(działka ew. nr [...] z obrębu [...] oraz działki ew. o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...] w [...] w Dzielnicy [...].

Organ uznał bowiem, że E. C. nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w przedmiocie ww. weryfikowanej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła E. C. zarzucając jej rażące naruszenie przepisów procesowych tj. art. 105 § 1 kpa przez niezastosowanie go, art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 28 kpa, art. 6 kpa, art. 7, art. 8 kpa, oraz przepisów prawa materialnego tj. art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, art. 140 kc, art. 144 kc, w związku z art. 1 i art. 13 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 14 stycznia 2016r. Sąd poddał ocenie wniosek K. K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w ww. sprawie. We wniosku podniesiono, iż K. K. w grudniu 2014r. został właścicielem lokalu [...] położonego przy ul. [...] w [...] i jako obecny właściciel ww. lokalu ma takie same prawa i obowiązki jak poprzedni właściciele lokalu. Wskazano, że jego interes prawny wynika z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawa budowlanego, art. 140 kc, art. 12 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Uczestnikiem postępowania administracyjnego na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. może stać się więc podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału. Zatem najważniejszą przesłanką dopuszczająca do udziału w sprawie takiego podmiotu, jest jego interes prawny. Nie może zostać dopuszczony jako uczestnik postępowania podmiot, który w sprawie posiada jedynie interes faktyczny.

W orzecznictwie oraz literaturze prawniczej interes faktyczny przeciwstawiony interesowi prawnemu, określa się jako interes indywidualny, który nie został w żaden wyraźny sposób wzięty pod ochronę przez powszechnie obowiązujące przepisy. Natomiast interes prawny, to taki, który jest chroniony przez prawo i ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (por. J. Borkowski, w. B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 224 i n.). W przypadku, gdy decyzja rozstrzyga o prawach i obowiązkach konkretnego podmiotu, przyjmuje się, iż postępowanie dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku bezpośrednio. Gdy zaś decyzja rozstrzygająca o prawach i obowiązkach jednego podmiotu odnosi skutek wobec praw i obowiązków innego podmiotu, postępowanie dotyczy interesu prawnego lub obowiązku tego innego podmiotu w sposób pośredni (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2011r., II OZ 18/11, LEX nr 743838).

Oceniając wniosek K. K. w niniejszej sprawie podkreślić należy, że w postępowaniu odwoławczym nie doszło do rozpoznania sprawy objętej decyzją organu pierwszej instancji. Istotą decyzji organu drugiej instancji o umorzeniu postępowania odwoławczego – podjętej na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa było ustalenie, że skarżącej E. C. nie przysługuje przymiot strony, w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, umożliwiający skutecznie wniesienie odwołania od opisanej wyżej decyzji organu pierwszej instancji.

W świetle ww. okoliczności sprawy postępowanie sądowe będzie dotyczyło decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, a więc jedynie kwestii czy skarżąca posiada interes prawny w tym postępowaniu.

W ocenie Sądu, interes prawny w przedmiotowej sprawie posiada wyłącznie E. C., bowiem to po jej rozpatrzeniu od decyzji organu pierwszej instancji Wojewoda [...] wydał zaskarżoną decyzję. Zatem organ odwoławczy nie wypowiedział się odnośnie posiadania przez wnioskodawcę przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym należy stwierdzić, że wnioskodawca nie posiada indywidualnego, istniejącego obiektywnie i mającego swe źródło w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, interesu prawnego do kwestionowania rozstrzygnięcia w postępowaniu dotyczącym uprawnienia E. C., bowiem decyzja na którą złożona jest skarga w przedmiotowej sprawie nie odnosi się do wnioskującego.

Wniosek K. K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie zawiera argumentacji umożliwiającej jego uwzględnienie. Wnioskodawca nie wykazał związku pomiędzy zaskarżoną przez E. C. decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014r., nr [...], a naruszeniem jego indywidualnego interesu. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu drugiej instancji nie dotyczy praw i obowiązków K. K.

W świetle powyższego Sąd uznał, że wniosek K. K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postepowania jest niezasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.