Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 370/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1 i art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt IV SAB/GL 59/09 o oddaleniu wniosku o wyłączenie Sędziów w sprawie ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt IV SAB/Gl 59/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek L. L. o wyłączenie Sędziów: NSA Adama Milusińskiego, NSA Wiesława Morysa i WSA Stanisława Niteckiego.

Sąd I instancji stwierdził, że subiektywne twierdzenia skarżącego o bezstronności ww. sędziów nie mogą stanowić przyczyny ich wyłączenia. Sąd I instancji wskazał ponadto, że z oświadczeń sędziów objętych przedmiotowym wnioskiem, złożonych w trybie art. 22 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że w sprawie nie zachodzą przyczyny do ich wyłączenia wynikające z okoliczności wskazanych w art. 19, czy też w art. 18 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenie art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r. Skarżący wskazał, że sędziowie: NSA Tadeusz Michalik, NSA Szczepan Prax, WSA Małgorzata Walentek – stanowiący skład sądu który wydał zaskarżone postanowienie orzekali w innych sprawach z udziałem skarżącego, tj. w sprawach sygn. akt IV 237/09 SA/GL i IV SA/GL 21/09. Pozostałe twierdzenia zażalenia odnoszą się do sprawy w której skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziów, przede wszystkim jej aspektu przedmiotowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. "1. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. 2. Wyłączenie jawności rozprawy może nastąpić ze względu na moralność, bezpieczeństwo państwa i porządek publiczny oraz ze względu na ochronę życia prywatnego stron lub inny ważny interes prawny. Wyrok ogłaszany jest publicznie". Wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art.18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W sprawie zarzuty skarżącego zmierzają do podważenia składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziów i w tym skarżący upatruje wadliwości zaskarżonego postanowienia.

Podnoszony przez skarżącego zarzut, że sędziowie wchodzący w skład sądu rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziów orzekali w innych sprawach z udziałem skarżącego i z tego względu zaskarżone postanowienie jest wadliwe, nie jest zasadny. Błędem jest upatrywanie wadliwości zaskarżonego postanowienia w tym, że sędzia wchodzący w skład sądu wydającego zaskarżone postanowienie brał udział w rozpoznawaniu innej sprawy z udziałem skarżącego, z której przebiegu skarżący nie był zadowolony.

W sprawie, Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że powoływane przez skarżącego okoliczności co do bezstronności sędziów aby były skuteczne, muszą być realnie obiektywne. Zasadnie Sąd I instancji wskazał, że twierdzenia skarżącego o bezstronności sędziów są jego subiektywnym przekonaniem i nie stanowią podstawy wyłączenia. O braku podstaw do wyłączenia świadczą również oświadczenia sędziów: NSA Adama Milusińskiego, NSA Wiesława Morysa i WSA Stanisława Niteckiego, z których wynika, że brak jest podstaw do ich wyłączenia od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)) oraz nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.