Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 112/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 64
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek, Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda, Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 4 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi P. H. U. K. sp. z o. o. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na zbieranie odpadów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpoznaniu odwołania P.H.U. K. Sp. z o.o. we W., od decyzji Starosty S. z dnia [...] stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Starosty S. z dnia [...] zezwalającej na zbieranie odpadów, na warunkach określonych w zezwoleniu – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Przedmiotowa decyzja wydana została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Wnioskiem złożonym w dniu [...] skarżąca wystąpiła o zmianę opisanej wyżej decyzji Starosty S. z dnia [...], celem dostosowania treści zezwolenia na zbieranie odpadów do znowelizowanych dnia 20 lipca 2018 r. ustawą o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, przepisów. Stosownie do treści art. 14 ustawy zmieniającej ustawę o odpadach, posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie tej ustawy, uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, obowiązany był w terminie do dnia 5 marca 2020 r. złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji. Konsekwencją niewywiązania się z powyższego obowiązku jest wygaśnięcie zezwolenia.

Do wniosku o zmianę zezwolenia skarżąca spółka załączyła tylko część wymaganych art. 14 ust. 2 ww. ustawy dokumentów, w związku z czym, pismem z dnia [...] wezwano ją do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Stronę wezwano do uzupełnienia wniosku o: 1) operat przeciwpożarowy; 2) postanowienie Komendanta Miejskiego PSP uzgadniające ww. operat przeciwpożarowy; 3) oświadczeń o niekaralności posiadacza odpadów, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 k.k.; 4) oświadczeń o niekaralności posiadacza odpadów będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub o liczbie prawomocnych wyroków skazujących tę osobę za wykroczenia określone w art. 175, art. 183, art. 189 ust.2 pkt 6 lub art. 191; 5) oświadczeń, że w stosunku do posiadacza odpadów będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, w ostatnich 10 latach, nie wydano ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono, co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej o której mowa w art. 194 tej ustawy, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł.

Powyższe wezwanie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu [...] zatem termin na uzupełnienie wniosku mijał z dniem [...].

W dniu [...] organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] zezwalającej na zbieranie odpadów.

W dniu [...] skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wymaganych dokumentów, wskazując na trudną, niezależną od niej sytuację, która była następstwem ogłoszenia stanu epidemicznego w Polsce, a co za tym idzie, trudnościami w uzyskaniu operatu przeciwpożarowego i uzgodnienia. Spółka opisała wszystkie podejmowane czynności zmierzające do uzyskania przedmiotowego uzgodnienia, przytoczyła również korespondencję prowadzoną w tej sprawie. Do pisma skarżąca spółka dołączyła wszystkie dokumenty o które była wzywana pismem z dnia [...], poza uzgodnieniem z Powiatowym Komendantem Straży Pożarnej.

Kolejne pismo w sprawie wyjaśnień podejmowanych przez Spółkę kroków związanych ze zmiana zezwolenia na zbieranie odpadów, wpłynęło do organu w dniu [...]. W piśmie tym skarżąca spółka przedstawiła starania podejmowane w celu uzyskania niezbędnego uzgodnienia, złożyła deklaracje o uporządkowaniu terenu należącego do Spółki oraz odniosła się do skarg mieszkańców w zakresie prowadzonej przez nią działalności. Pismem z dnia [...] Spółka poinformowała organ pierwszej instancji, że wymagane uzgodnienie uzyska i przedstawi do dnia [...]. Pismem z dnia [...] strona poinformowała organ, że złożyła u Komendanta Powiatowej Straży Pożarnej operat przeciwpożarowy zaktualizowany o informacje na temat zabezpieczenia wody na cele przeciwpożarowe z budowanych dwóch hydrantów i oczekuje na wydanie przez Komendanta uzgodnienia. W dniu [...] poinformowała organ, że z uwagi na warunki pogodowe wykonawca nie zdołał ukończyć budowy hydrantów, wobec czego wydanie uzgodnienia przez Komendanta Straży Pożarnej nastąpi w terminie późniejszym, bowiem organ Straży Pożarnej odmówił wydania uzgodnienia warunkowego

Pismem z dnia [...] Spółka przedłożyła w organie pierwszej instancji wymagane uzgodnienie.

Pismem z dnia [...] Starosta S. poinformował Spółkę o pozostawieniu wniosku o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku w zakreślonym przez organ terminie.

Pismami z dnia [...] oraz z dnia [...] strona zwróciła się do Starosty S. o aktualizację stanowiska, w związku z nie tylko złożeniem wszystkich wymaganych dokumentów, ale również z uwagi na podjęte przez nią, ponadstandardowe działania zmierzające do zmniejszenia uciążliwości działalności Spółki. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych spółka podniosła, że termin na uzupełnienie brakujących dokumentów jest terminem instrukcyjnym i złożenie ich po terminie nie jest przeszkodą do merytorycznego rozpoznania wniosku, o ile uzupełnienie to nastąpiło przed poinformowaniem strony o pozostawieniu podania bez rozpoznania. Dodatkowo przytaczając orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, że nie budzi wątpliwości możliwość stosowania art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełniania braków wniosku złożonego w trybie art. 14 ustawy zmieniającej ustawę o odpadach.

Decyzją z dnia [...] Starosta S. stwierdził wygaśnięcie decyzji z własnej z dnia [...] zezwalającej stronie na zbieranie odpadów na warunkach określonych w zezwoleniu. W krótkim uzasadnieniu decyzji wskazano, że Spółka została wezwana do uzupełnienia braków wniosku o zmianę zezwolenia w terminie dwóch miesięcy, jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, wobec czego wniosek o zmianę zezwolenia pozostawiono bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach, w przypadku gdy posiadacz zezwolenia nie złoży wniosku o jego zmianę do dnia 5 marca 2020 r., zezwolenie to wygasa.

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. uchyliło opisaną wyżej decyzję Prezydenta o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji z dnia [...] i orzekło o jej wygaśnięciu z dniem [...]. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że zgodnie z treścią art. 14 ustawy o zmianie ustawy o odpadach, która stanowi materialnoprawną podstawę orzekania w sprawie posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji. Wniosek ten musi spełniać szczególne wymagania, wynikające z art. 14 ust. 1 i 2 wspomnianej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 4 ustawy jeżeli posiadacz odpadów nie złoży wniosku spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, w zakresie określenia wymagań dotyczących zbierania lub przetwarzania odpadów, wygasa.

W ocenie organu odwoławczego, termin wynikający z przytoczonych norm prawnych jest terminem prawa materialnego, a wymagania wniosku wynikające z przepisu nie są brakami formalnymi o jakich mowa w art. 64 kodeksu postępowania administracyjnego. Konsekwencją takiej konstatacji było stwierdzenie, że organ pierwszej instancji nie mógł wezwać wnioskodawcy do ich uzupełnienia, albowiem niezłożenie wniosku spełniające wszystkie stawiane ustawą wymagania do dnia 5 marca 2020 r. obligowało organ do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej pozwolenia na zbieranie odpadów z dniem 6 marca 2020 r.

SKO wyjaśniło, że wezwanie takie byłoby dopuszczalne jedynie wówczas, gdyby Spółka uzupełniła braki do dnia 5 marca 2020 r. Natomiast organ pierwszej instancji nie miał podstaw do zakreślania dłuższego niż 5 marca 2020 r. terminu na ich uzupełnienie.

Kolegium przeanalizowało złożony wniosek oraz załączone do niego dokumenty i stwierdziło, że wszystkie wymagania stawiane ustawą spełnione zostały dopiero w dniu [...] i w [...].

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Spółka skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę.

Strona zarzuciła organowi istotne naruszenie przepisów postępowania tj art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, że nie miał on zastosowania w sprawie, podczas gdy procedura wzywania o braki formalnego wniosku aktualizacyjnego jest powszechnie stosowana przez organy samorządowe i niekwestionowana przez sądy. Dodatkowo Spółka wskazała na oficjalne stanowisko Ministra Klimatu: "Objaśnienia prawne Ministra Klimatu wydane z urzędu na podstawie art. 33 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, dotyczące stosowania art. 14 ust. 4 oraz art. 10 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach", w którym wskazano, że uzupełnieniu w trybie art. 64 kpa podlegają wszystkie informacje i dokumenty wskazane w art. 14 ust. 1 i 2 powołanej ustawy zmieniającej ustawę o odpadach.

W skardze podniesiono również, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania oraz wydanie decyzji o wygaśnięciu zezwolenia nastąpiło gdy wszystkie braki wniosku zostały już uzupełnione.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w kwestionowanej decyzji. Kolegium wniosło również o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Strona skarżąca wnioskowi temu się nie sprzeciwiła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 327. - dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Ocena ta, dokonywana jest według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, zgodnie z którą sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem tak zakreślonej kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca wygaśnięcie z mocy prawa, z dniem 6 marca 2020 r., decyzji Starosty S. z dnia [...] zezwalającej skarżącej na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości w [...].

Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazany został, między innymi, przepis art. 162 k.p.a. § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym, organ administracji publicznej zobligowany jest do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, jeśli zostałyby spełnione dwa elementy: 1) decyzja stała się bezprzedmiotowa; 2) tak nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony.

Główny jednak zarzut skargi odnosi się do bezzasadnego w ocenie strony pozostawienia bez rozpoznania jej wniosku o zmianę zezwolenia na zbierania odpadów w konsekwencji uznania, że wniosek złożony na podstawie art. 14 ustawy zmieniającej ustawę o odpadach nie może podlegać uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Stosownie do art. 64 § 1 k.p.a. jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania. Na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W związku z tym, w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest przede wszystkim prawidłowość zastosowania przez organ art. 64 § 2 k.p.a. w stosunku do wniosku skarżącej Spółki o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów.

Odnosząc się do tej kwestii Sąd zauważa, że wszczęcie postępowania administracyjnego na żądanie strony możliwe jest tylko na podstawie takiego wniosku, który czyni zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 63 § 2 i 3 lub 3a k.p.a. oraz ewentualnym dalszym wymaganiom prawnym, określonym innymi przepisami. W przypadku, gdy podanie nie spełnia tych wymagań (określonych przepisami kpa lub innymi, szczególnymi przepisami), organ zobowiązany jest sięgnąć do instrumentu prawnego przewidzianego w art. 64 k.p.a. w postaci wezwania do usunięcia braków formalnych podania. W orzecznictwie wskazuje się, że instytucja ta odnosi się do takich braków formalnych podania, które powodują jego prawną bezskuteczność, a więc niemożność w ogóle wszczęcia postępowania administracyjnego. Do takich braków należą brak adresu wnioskodawcy i niemożność jego ustalenia (art. 64 § 1 k.p.a.) oraz brak innych wymagań co do treści pisma (art. 64 § 2 k.p.a.), wynikających z innych przepisów prawa. Charakterystyczną cechą tych braków pozostaje to, że ich usunięcie może nastąpić w stosunkowo prosty sposób. Orzecznictwo zwraca także uwagę, że powołanie się przez organ administracyjny na treść art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. W art. 64 § 2 k.p.a. mowa jest o innych wymogach ustalonych w przepisach. Organ nie może zatem na tym etapie postępowania żądać od strony spełnienia innych wymagań, nawet jeżeli ich spełnienie byłoby pożądane dla rozstrzygnięcia sprawy. Funkcją komentowanego przepisu jest bowiem stworzenie organowi możliwości wezwania autora podania do wskazania w piśmie tylko takich elementów, które są niezbędne do nadania podaniu biegu prawnego (zob. teza pierwsza wyroku NSA z dnia 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997, nr 3, poz. 114).

Z powyższego wynika, że pozostawienie podania bez rozpoznania możliwe jest tylko w przypadku podania dotkniętego brakami formalnymi, które pomimo wezwania nie zostały usunięte. Należy jednak rozgraniczyć braki formalne od braków materialnych, tj. niespełnienia przesłanek materialnoprawnych wyznaczonych przepisami prawa materialnego. W przypadków braków o charakterze materialnym przepis art. 64 § 2 k.p.a. nie znajduje zastosowania.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 cytowanej wcześniej ustawy o zmianie ustawy o odpadach z dnia 18 lipca 2020 r., Posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji, wskazując we wniosku szczegółowe wymienione w przepisie dane. Dalsze wymogi formalne wniosku określone są w ust. 2 powołanego przepisu.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy braki wymienione w tych przepisach, mogą zostać uzupełniane w trybie art. 64 § 2 kpa, przy czym uzupełnienie to nastąpiłoby już po upływie terminu na złożenie wniosku, tj po dniu 5 marca 2020 r.

W ocenie Sądu odpowiedź na tę kwestię musi być pozytywna.

W świetle powyższej regulacji niesporne jest, że strona skarżąca dysponując zezwoleniem na zbieranie odpadów wydanym w [...] zobowiązana była do złożenia w terminie do dnia 5 marca 2020 r. wniosku o zmianę decyzji udzielającej jej przedmiotowego zezwolenia. Przepis art. 14 ust. 1 noweli jest w tym przedmiocie jasny, sam wniosek musi zostać złożony do dnia 5 marca 2020 r. W sprawie bezsporne jest, że w wyznaczonym ustawą terminie wniosek taki złożyła, jednak stwierdzono, że dotknięty był on brakami wynikającymi, między innymi, z niedołączenia oświadczeń o niekaralności czy operatu przeciwpożarowego (art. 14 ust. 2 pkt 1 noweli) oraz postanowienia opiniującego ten operat ( art. 14 ust. 2 pkt 5 noweli).

Są to wymogi wniosku wynikające z innych przepisów prawa (nie z kpa), zatem stosownie do treści 64 § 2 k.p.a. podlegają usunięcia w trybie tego przepisu. W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia innego stanowiska. Byłoby to nieuzasadnione zarówno wobec treści przytoczonego przepisu kodeksu postępowania administracyjnego jak i treści art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej, który wymagał do dnia 5 marca 2020 r. złożenia wniosku. Bezspornie strona wniosek o zmianę do dnia 5 marca 2020 r. złożyła, zatem brak było podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na z dniem 6 marca 2020 r., wobec jego niezłożenia. W szczególności zauważyć należy, że art. 14 ust. 4 tej ustawy nie wymaga uzyskania zmiany wyżej wymienionych decyzji w określonym terminie, tylko złożenia w określonym terminie, tj. do 5 marca 2020 r., wniosku o zmianę posiadanej decyzji.

Wezwanie o uzupełnienie wymogów wniosku zatem przez organ pierwszej instancji było prawidłowe.

Skarżąca złożyła wymagane dokumenty, jednak organy zgodnie uznały, że miało to miejsce po terminie wyznaczonym na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków wniosków, który to termin minął w dniu [...]. Z tego też względu wniosek o zmianę decyzji złożony na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy nowelizującej pozostawiony został bez rozpoznania, co z kolei spowodowało wygaśnięcie z mocy prawa udzielonego wcześniej zezwolenia.

Takie postępowanie organu jest błędne z kilku przyczyn. Po pierwsze organ pierwszej instancji błędnie wyliczył termin do którego strona powinna była uzupełnić braki wniosku o które została wezwana. Wezwanie doręczone zostało spółce w dniu [...], a organ przyjął, że termin na jego wykonanie upłynął w dniu [...].

Tymczasem, na mocy art. 15zzr ustawy z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.,), nastąpiło wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów w postępowaniu administracyjnym (terminów prawa materialnego i terminów procesowych) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 Przepis ten został dodany do tej ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z 31.3.2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568 ze zm., dalej: ZmKoronawirusU20), zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31.3.2020 r. Stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14.3.2020 r. Przyjąć zatem należy, że od tej daty, z mocy prawa nastąpiło zawieszenie biegu terminów w postępowaniach administracyjnych.

Zgodnie z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. poz. 875, dalej: "ustawa zmieniająca"), z dniem 16 maja 2020 r., uchylony został art. 15zzr ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, "dalej: ustawa zmieniana").

Jednocześnie ustawodawca w art. 68 ust. 1, ust. 2, ust. 6 i ust. 7 ustawy zmieniającej wprowadził siedmiodniowy termin, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone biegną dalej. W konsekwencji rozpoczęcie biegu terminów, które zostały wstrzymane i kontynuowanie biegu terminów, które zostały zawieszone na podstawie art. 15zzr i art. 15zzs ustawy zmienianej następuje od dnia 24 maja 2020 r.

W konsekwencji zatem przyjąć należało, że termin wyznaczony stronie zaczął biec dopiero w dniu [...], zatem upłynął nie wcześniej niż w dniu [...]. Błąd ten oczywiście nie miał wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie, albowiem strona uzupełniła wniosek o postanowienie uzgadniające warunkuj przeciwpożarowe dopiero we [...]. Jednakże w ocenie Sądu wyznaczony stronie termin – dwumiesięczny – był od początku terminem wyznaczonym w oderwaniu od zasady z art. 8 k.p.a., był bowiem w świetle panującej pandemii oraz braku przepisów wykonawczych dotyczących przedmiotowego uzgodnienia – terminem nierealnym do dotrzymania. Był to zatem kolejny błąd organu, w wyniku którego organ pozostawił wniosek o zmianę pozwolenia bez rozpoznania, a w konsekwencji doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia o wygaśnięciu decyzji zezwalającej na odbiór odpadów.

W aktach sprawy znajduje się również pismo strony z dnia [...] w którym wniosła ona o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o zmianę decyzji zezwalającej. Z akt nie wynika natomiast aby wniosek ten został rozstrzygnięty. Należy w tym miejscu wyraźnie zaznaczyć, że organ administracji ma obowiązek rozpoznania wniosku, w szczególności gdy – jak w niniejszej sprawie – wywodzi z braku dochowania terminu negatywne dla strony skutki prawne.

Uznać należy, że przedwczesne – a tym samym nieskuteczne - było zawiadomienie z dnia [...] o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpoznania.

W konsekwencji powyższych ustaleń, zarówno co do stanowiska organu odwoławczego, o niemożności stosowania art. 64 § 2 k.p.a, jak i błędów procesowych popełnionych przez organ pierwszej instancji (których Kolegium nie korygowało z uwagi na zajęte stanowisko o wygaśnięciu decyzji), nie można zgodzić się z organami, że zezwolenie na odbieranie odpadów wygasło.

Nie można bowiem uznać, że w sprawię wskazany przez organ I instancji skutek pozostawienia bez rozpoznania wystąpił.

Wobec powyższych uwag Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja, jak też poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały przedwcześnie bez rozpoznania wniosku o zmianę (zważając, że do wniosku tego ma zastosowanie art. 64 k.p.a.) i bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...].

W ponownym postępowaniu organ zastosuje się do wskazań Sądu wynikających z uzasadnienia wyroku i usunie przedstawione wyżej naruszenia prawa, dokonując rozważań w zakresie skutecznego usunięcia braków złożonego w dniu [...] wniosku.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. W pkt II zawarte zostało orzeczenie o kosztach które wydane zostało na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.