Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 795/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia ... września 2005 r. Nr ... w przedmiocie – wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia ... grudnia 2006 r. M. Z. – zwany dalej Skarżącym wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia ... września 2005 r. Nr ... wszczynające postępowanie podatkowe w sprawie określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług.

Następnie w wykonaniu zarządzenia z dnia 22 lutego 2007 r. przekazano kserokopię skargi do Naczelnika Urzędu Celnego w P. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę.

Pismem z dnia ... marca 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. przekazał odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił,

co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływana jako p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sąd zauważa, iż skarga M. Z. nie należy do kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Należy bowiem podkreślić, iż nie dotyczy ona żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.

Sąd wskazuje ponadto, iż zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. wydane zostało na podstawie art. 165 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej powoływana jako ustawa Ord. pod. i dotyczy wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług. Tym samym przedmiotowe postanowienie nie kończy postępowania oraz nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W ocenie Sądu dla tego rodzaju postanowień (wszczynających postępowania) ustawodawca nie przewidział żadnego trybu zaskarżenia.

W związku z powyższym mając na uwadze przywołaną argumentację wskazać należy, iż skarga wniesiona przez Skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia ... września 2005 r. wszczynające postępowanie podatkowe w sprawie określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług, jest niedopuszczalna.

Na marginesie zauważyć należy, iż niniejsze postanowienie podlegać będzie kontroli sądowoadministracyjnej w sytuacji złożenia skargi na ostateczny akt administracyjny kończący postępowanie administracyjne.

Mając na względzie treść powołanych przepisów ustawy, a także fakt, iż istota wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w przedmiotowej właściwości tutejszego Sądu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 3 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.