Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2905/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] im. [...] w [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia: oddalić wniosek skarżącego Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] im. [...] w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011 r. nr: [...]


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 30 listopada 2012r. Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] im. [...] w [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011 r. nr: [...], utrzymującej w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2011 r. znak [...] odmawiającej zmiany ostatecznej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu wykonania obowiązku polegającego na doprowadzeniu do właściwego stanu sanitarno-technicznego ogrodzenia szkoły w [...] przy [...][...].

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wskazanym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie oparł się zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przy czym analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (vide B. Dauter [w:] komentarz do art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stan prawny na dzień 30 marca 2011r., wyd. IV, LEX).

Podkreślić zatem jeszcze raz należy, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).

W konsekwencji Sąd przyjął, iż w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wobec braku argumentacji strony skarżącej, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011 r. nr: [...]. Z samego wniosku, nieuzasadnionego, nie wynika bowiem, aby w związku z odmową przedłużenia terminu wykonania obowiązku zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Fakt istnienia niekorzystnego dla strony skarżącej rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Ponadto Sąd, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności. Wobec zaś powyższego, zanim sąd rozstrzygnie wniesioną skargę, należy wziąć pod uwagę zapewnienie uczniom bezpieczeństwa, które ma na celu organ odmawiający przedłużenia terminu do wykonania obowiązku, tj. doprowadzenie do właściwego stanu sanitarno-technicznego ogrodzenia terenu wokół szkoły.

Wskazać przy tym także należy, że w ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011r., z uwagi na swój formalny charakter i zakres, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 powołanej ustawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. OZ 888/2004, niepubl.). Decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym przewidzianym w art. 155 k.p.a. utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej w zakresie przedłużenia terminu do wykonania obowiązku - z samego swojego charakteru nie jest takim aktem.

W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.