Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 135/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust 1 pkt 8 lit. b)
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Protokolant sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej

w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. nad N. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł z tytułu odpłatnego zbycia przez Z. S. w dniu [...]r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W uzasadnieniu organ przywołał stan faktyczny i wskazał, że aktem notarialnym z dnia [...]r. Repertorium A numer [...] Z. S. dokonał sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w Ch. przy ul. M. [...] za kwotę [...] zł.

Spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu skarżący nabył zgodnie

z ugodą z dnia [...]r. zawartą przed Sądem Okręgowym w B. ze Spółdzielnią Mieszkaniową "M." w By. oraz indywidualną umową

z dnia [...]r.

Postanowieniem z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego

w N. nad N. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych

z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do ww. lokalu mieszkalnego, a następnie decyzją z dnia [...]r. określił wysokość zobowiązania w tym podatku w kwocie [...]zł.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją organu podatkowego I instancji

Z. S. złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, w którym wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu odwołania zarzucił błędne uznanie, że w wyniku zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, które nie nastąpiło wskutek zwykłej sprzedaży, lecz poprzez przeniesienie tych praw na rzecz wierzyciela w zamian za zwolnienie z długu, skarżący uzyskał przychód w rozumieniu ustawy

o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skarżący stwierdził, iż do przychodów można zaliczyć tylko i wyłącznie trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe, np. w postaci środków pieniężnych lub dóbr materialnych, natomiast przychodem nie są przysporzenia, które mają charakter zwrotny. Zdaniem skarżącego na skutek przeniesienia prawa do lokalu na rzecz wierzyciela w zamian za zwolnienie z długu nie dochodzi do wystąpienia przysporzenia majątkowego, które mogłoby być kwalifikowane jako

przychód podatkowy. Strona zauważyła, iż w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym przychodami są wyłącznie otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń

w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ponadto skarżący stwierdził, iż czynności polegające na zbywaniu praw do lokali

mieszkalnych w zamian za zwolnienie z długów dokonywane były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz podkreślił, iż praw do tych lokali nie nabywał w celu dalszej odsprzedaży i osiągnięcia z tego tytułu zysku.

Dyrektor Izby Skarbowej, rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.

z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwanej dalej p.d.o.f, źródłem przychodów jest między innymi odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2003r. przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się m.in. do odpłatnego zbycia praw majątkowych lub rzeczy będących składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej. Z kolei w myśl

przepisów art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej (...), z wyjątkiem przychodów z odpłatnego zbycia m.in. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Wyłączenie wymienionych powyżej przychodów z kategorii przychodów z działalności gospodarczej oznacza, iż mają do nich zastosowanie powołane przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy.

W myśl przepisów art. 28 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r., który ma zastosowanie do opodatkowania przychodów uzyskanych w 2003r., przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł, a podatek od tego przychodu, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10 % uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż jakkolwiek nabycie przez skarżącego spółdzielczego własnościowego prawa do lokali mieszkalnych nastąpiło w ramach rozliczeń z kontrahentem za wykonane przez firmę skarżącego P.P.U. "P." Z. S. usługi budowlane, to nawet gdyby uznać przedmiotowe prawo do lokali jako składnik majątku związany z prowadzoną przez skarżącego działalnością - stosownie do powołanego przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym - przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie zalicza się do przychodów z działalności gospodarczej, lecz do przychodów, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym.

Zdaniem organu, wbrew twierdzeniom skarżącego, zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokali mieszkalnych nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej. Użyte w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym pojęcie "w wykonaniu działalności gospodarczej" oznacza zbycie nieruchomości lub praw majątkowych w ramach prowadzonej w tym zakresie działalności gospodarczej,

a skarżący nie prowadził w 2003r. działalności gospodarczej w zakresie handlu prawami do lokali mieszkalnych, lecz świadczył usługi ogólnobudowlane związane

z wznoszeniem budynków, a więc wykonywał działalność gospodarczą w innym zakresie.

Ponadto zgodnie z definicją działalności gospodarczej zawartą w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 11, poz. 1178 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2003r. przez wykonywanie działalności należy rozumieć wszelkie czynności podejmowane w celach zarobkowych. Natomiast w odwołaniu skarżący wyraźnie podkreślił, iż jakkolwiek kilkakrotnie dokonał zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokali mieszkalnych, to jednak przedmiotowych praw do lokali nie nabywał w celu ich odsprzedaży i osiągnięcia z tego tytułu zysku, a więc w celach zarobkowych, lecz prawa te uzyskał jako formę zapłaty za wykonane na rzecz kontrahenta usługi budowlane.

Dyrektor Izby Skarbowej uznał, iż czynności zbywania praw do lokali mieszkalnych nie następowały w wykonaniu przez skarżącego działalności gospodarczej, a w konsekwencji stwierdził, iż zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do wymienionych lokali mieszkalnych nastąpiło w warunkach objętych treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym, tj. przed upływem pięciu lat,

licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie oraz zbycie to nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej.

Odnosząc się do podniesionego zarzutu, iż ustawodawca nie zdefiniował

w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęć "nabycia" i "odpłatnego zbycia" nieruchomości i praw majątkowych, co w ocenie skarżącego prowadzić może do wydawania przez organy podatkowe różnych decyzji podatkowych zauważyć należy, że zawarcie w akcie prawnym definicji legalnej danego pojęcia jest niezbędne wtedy, gdy zwrot którym posługuje się ustawodawca ma nieokreślone znaczenie

w języku potocznym, bądź też gdy zwrot ten ma w języku potocznym znaczenie inne niż przyjęte przez ustawodawcę w danym przepisie.

Organ podkreślił, że skoro ustawodawca nie zawarł w ustawie o podatku dochodowym definicji legalnej pojęć "nabycia" i "odpłatnego zbycia" nieruchomości

i praw majątkowych należy rozumieć te pojęcia w znaczeniu powszechnie stosowanym. I tak pod pojęciem "nabycia" mieści się uzyskanie własności lub prawa majątkowego

w każdy prawem przewidziany sposób, np. w drodze zakupu, przejęcia darowizny, zamiany, czy też tak jak w niniejszej sprawie uzyskanie prawa majątkowego jako formy zapłaty za wykonane na rzecz kontrahenta usługi. Natomiast przez "odpłatne zbycie" należy rozumieć każde przeniesienie własności lub praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. "Odpłatne zbycie" nie ogranicza się tylko do sprzedaży, lecz obejmuje swym zakresem także przeniesienie własności lub praw majątkowych w innej formie np. w drodze umowy zamiany, czy też poprzez przeniesienie własności lub prawa majątkowego na rzecz wierzyciela w zamian za zwolnienie z długu.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej nie można zgodzić się z argumentem skarżącego, iż w wyniku przeniesienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokali mieszkalnych na rzecz wierzycieli w zamian za zwolnienie z długów nie uzyskał on żadnego przychodu. Organ podkreślił, że definicja przychodu określona w art. 11 ust.

1 ustawy o podatku dochodowym nie ma zastosowania do przychodów z odpłatnego

z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W przepisie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym ustawodawca wyraźnie wskazuje, iż przychodem

z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Taki zapis oznacza, iż uzyskanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych następuje w dacie zawarcia umowy, a dla celów opodatkowania przychodu nie ma znaczenia, czy cena została przez nabywcę zapłacona oraz w jakiej formie to nastąpiło.

Reasumując, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiotowej sprawie zasadnie określono zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, tj. w wys. 10% uzyskanego przez skarżącego przychodu.

Powyższą decyzję organu II instancji Z. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wniósł o uchylenie decyzji obu instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył zarzuty i argumenty przedstawione w odwołaniu. Zaznaczył, że przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokali mieszkalnych na rzecz wierzycieli w zamian za zwolnienie z długów nie miało charakteru odpłatnego, a więc nie podlega opodatkowaniu, a ponadto w ocenie skarżącego zbycie to nastąpiło w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Skarżący ponownie powołał się na definicję przychodu określoną w przepisie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która w jego ocenie ma zastosowanie do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych oraz wskazuje na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w wyroku z dnia 14 maja 1998r., w myśl którego "podatek należy się tylko i wyłącznie od przyrostu majątkowego".

Dodatkowo skarżący zarzucił, iż w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie zawarł definicji pojęć "nabycia" i "odpłatnego zbycia" nieruchomości i praw majątkowych, co prowadzić może do wydawania przez organy podatkowe różnych decyzji podatkowych.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 22 czerwca 2009r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał stanowisko skarżącego wyrażone w złożonej skardze i wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji wszystkich instancji.

Wskazał na brak normatywnej definicji przychodu. Zaznaczył, że podatek dochodowy jest ciężarem publicznoprawnym od dochodu, tj. od nadwyżki, która powstaje w przypadku wejścia do majątku podatnika takiej wartości, która w sposób trwały zwiększa aktywa podatnika.

Zdaniem pełnomocnika w przypadku zwolnienia z długu nie powstała taka wartość, która weszła do majątku skarżącego powiększając jego aktywa i którą mógłby swobodnie rozporządzać. Zwolnienie z długu stanowi fakt irrelewantny z punktu widzenia prawa podatkowego a brak przysporzenia o charakterze trwałym po stronie aktywów osoby zwalnianej z długu nie rodzi obowiązku podatkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1210), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego, jak i procesowego w stopniu, który mógłby implikować uchylenie zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego.

Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej do Sądu decyzji wskazać trzeba, iż rozstrzygnięcie sporu w niniejszej sprawie uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy skarżący zobowiązany był do uiszczenia zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, które nabył w ramach rozliczeń ze spółdzielnią mieszkaniową w związku z wykonanymi na jej rzecz robotami budowlanymi.

Przede wszystkim podnieść należy, iż w stanie faktycznym sprawy nie mamy do czynienia, jak twierdzi skarżący, ze sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w zamian za zwolnienie z długu. Transakcje takie miały miejsce w sprawach: I SA/Bd 133/09 oraz I SA/Bd 134/09.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2003 r., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie,

z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Podatek od przychodu z tego źródła, w myśl art. 28 ust. 2 ustawy o p.d.o.f., ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika.

Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości stanowisko organów podatkowych, że

w stanie faktycznym sprawy mamy do czynienia z przychodem należnym, co wynika

z treści art. 19 ust. 1 ustawy o p.d.o.f. Przepis ten stanowi bowiem, iż przychodem

z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia

Przez zwrot "przychody należne" rozumieć można wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. "Należność" wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelności to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia (por. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FSK 198/05, LEX nr 172147).

Nie znajduje zastosowania do tego rodzaju przychodów art. 11 ust. 1 ustawy

o p.d.o.f. stanowiący o opodatkowaniu otrzymanych lub postawionych do dyspozycji Podatnika w roku kalendarzowym pieniędzy lub wartości pieniężnych. Potwierdza to,

w sposób jednoznaczny jego treść, z której to wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Prawodawca podatkowy zatem wprost wyłączył przychody, o których mowa w art. 19 ustawy o p.d.o.f., z zakresu przychodów opodatkowanych "kasowo" (otrzymanych pieniędzy, wartości pieniężnych itp.).

Stwierdzić dalej należy, że prawo rzeczowe będące przedmiotem opodatkowanej transakcji, nie było zbyte w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit., po myślniku – "nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej".

Sprzedaż w wykonaniu działalności gospodarczej to czynność prawna stanowiąca realizację przedmiotu działalności gospodarczej. Innego rodzaju sprzedaż, podobnie jak szereg innych czynności prawnych i faktycznych niezbędnych lub gospodarczo uzasadnionych w prowadzeniu działalności gospodarczej, jeżeli nie stanowi realizacji przedmiotu działalności podmiotu gospodarczego - nie następuje

w wykonaniu tej działalności, ale tylko w związku z nią, czego art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie obejmuje (por. wyrok NSA

z dnia 28 sierpnia 1997r., sygn. akt I SA/Łd 641/96, LEX nr 30856).

Zauważyć dalej należy, że omawiany zwrot "nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej" dotyczy rzeczy, które stanowią przedmiot obrotu handlowego.

Pod pojęciem handel należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. W ten sposób opodatkowaniu podlega, chociażby jednorazowo, czynność spełniająca kryteria zaliczenia jej do tak rozumianego pojęcia handel, czyli zrealizowana w formie zorganizowanej sprzedaży towaru, poprzedzonej zakupem dokonanym w celu jego odsprzedaży, wskazująca na zamiar jej kontynuacji w tej formie (por. wyrok NAS z dnia 24 kwietnia 2008r., sygn. akt I FSK 603/06, LEX nr 261626).

W stanie faktycznym sprawy zbyte spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, nie miało charakteru handlowego. Skarżący nie prowadził działalności polegającej na nabywaniu i zbywaniu mieszkań. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, nie zostało nabyte w celu jego odsprzedaży z zamiarem kontynuowania działalności polegającej na obrocie tego rodzaju prawami. Nabycie przedmiotowego mieszkania nastąpiło w ramach rozliczeń ze spółdzielnią mieszkaniową z tytułu wykonanych przez skarżącego robót budowlanych. Zatem okoliczności faktyczne sprawy przesadziły, że przedmiotowa transakcja, nie mieściła się

w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Motywując zapadłe rozstrzygniecie stwierdzić także trzeba, że zbyte spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, nie stanowiło też rzeczy będących składnikami majątku związanego z działalnością gospodarczą, o których to mowa

w wyłączeniu spod opodatkowania zawartym w art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o p.d.o.f. Zgodnie z powołaną regulacją przepisów ust.1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia Praw majątkowych lub rzeczy będących składnikami majątku związanymi

z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej. Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 stanowi o składnikach majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

Z powołanego przepisu, zdaniem Sądu, jednoznacznie wynika, że odnosi się on wyłącznie do składników majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, czyli tych składników, które stanowią środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, nawet, jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności. Generalnie będzie to majątek ujęty w ewidencji środków trwałych, od którego dokonywane są odpisy amortyzacyjne, względnie majątek, od którego mogłyby być dokonywane odpisy amortyzacyjne z uwagi na jego wykorzystywanie w działalności gospodarczej, lecz nieobjęty ewidencją. W stanie faktycznym sprawy, gdy przedmiotowe prawo (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego), było jedynie formą zapłaty za wykonane przez skarżącego roboty budowlane i nie było w jakikolwiek sposób wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, nieuprawnione byłoby stwierdzenie, że wchodziło ono w zakres wyłączenia od opodatkowania, o którym stanowi art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o p.d.o.f. Dlatego też prawidłowo organy podatkowe uznały, iż zbycie przedmiotowego prawa podlegało opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

W kontekście zaprezentowanej argumentacji Sąd uznał skargę za niezasadną

i na podstawie alt. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.