Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 259/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2005r. sygn. akt II SA/Gd 671/05 o odrzuceniu skargi M. P. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2005r Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego postanawia: - oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 21 września 2005r., sygn. akt II SA/Gd 671/05 odrzucił skargę M. P. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2005r. Nr [...]. Sąd I instancji podniósł, że przedmiotowe pismo informuje skarżącego o wydanej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowanej na działce nr [...] w K. W piśmie wyjaśniono także kto w świetle przepisów prawa jest stroną w postępowaniu administracyjnym. W ocenie Sądu I instancji pismo to nie jest decyzją administracyjną, nie zawiera bowiem wszystkich niezbędnych elementów decyzji wymienionych w art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismo to nie jest także innym aktem prawnym podlegającym kontroli sądu administracyjnego, wymienionym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożył M. P., wnosząc o jego uchylenie.

Zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w zw. z art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez przyjęcie, iż skarżący nie jest stroną w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej.

Zarzucono naruszenie art. 107 K.p.a. poprzez przyjęcie, iż pismo nie zawierające wszystkich elementów decyzji wymienionych w treści tego przepisu, nie jest decyzją.

Zarzucono także naruszenie przepisu postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, iż skarżącemu nie przysługiwało prawo do wniesienia skargi do sądu.

W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej zakwestionowano ustalenie Sądu I instancji, iż zaskarżona "decyzja" nie zawiera rozstrzygnięcia. Odmawia ona bowiem skarżącemu statusu strony.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Spór dotyczy przede wszystkim tego, czy pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2005r. Nr [...] stanowi decyzję administracyjną. Od rozstrzygnięcia tego problemu zależy dopuszczalność skargi. Należy podzielić pogląd zaprezentowany w skardze kasacyjnej, iż brak któregoś z elementów decyzji wskazanych w art. 107 § 1 K.p.a. nie musi oznaczać, że pismo przestaje być decyzją. Elementem przesądzającym jednak, czy określoną formę działania można uznać za decyzję administracyjną jest jej rozstrzygnięcie (osnowa). Bez rozstrzygnięcia nie może być bowiem mowy o istnieniu decyzji administracyjnej. Należy też stwierdzić, iż rozstrzygnięcie to powinno znajdować oparcie w przepisach prawa. Zaskarżone pismo organu nie zawiera rozstrzygnięcia, gdyż wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej nie odmawia uznania skarżącego M. P. za stronę, lecz jedynie informuje o powodach dla których nie brał on udziału w już zakończonym postępowaniu administracyjnym.

Ubocznie należy stwierdzić, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują możliwość przeprowadzenia postępowania administracyjnego, w którym zostanie zbadane, czy osoba która nie brała udziału w zakończonym ostateczną decyzją postępowaniu, jest stroną, a jeżeli tak, to czy została w tym postępowaniu pominięta bez własnej winy. W tym celu wystarczy złożyć wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Nie jest natomiast właściwym środkiem prawnym zaskarżenie ściśle informacyjnego pisma organu celem uruchomienia kontroli sądowej, gdyż tego rodzaju działanie nie może przynieść zamierzonego skutku.

Skoro zatem zostało zaskarżone pismo, to zachodzi podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.