Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 119/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 29 sierpnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] sierpnia 2018 roku nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") w [...] decyzją z [...] listopada 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. Z. (dalej: "strona", "skarżący") od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], o przyznaniu pomocy, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W dniu [...] października 2017 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który poniósł szkody w uprawach rolnych, lasach lub w budynkach służących do prowadzenia przez niego działalności rolniczej spowodowane wystąpieniem w sierpniu 2017 roku huraganu, deszczu nawalnego lub gradu. Do wniosku załączono kopię protokołu Zespołu Komisji w gminie [...] z [...] października 2017 r., nr [...], z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego (deszczu nawalnego), które wystąpiło [...] lipca 2017 r. Protokół sporządzono po przeprowadzeniu lustracji w gospodarstwie rolnym strony [...] sierpnia 2017 r.

W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień strona złożyła do Biura Powiatowego ARiMR w [...] korektę wniosku wraz z korektą protokołu Zespołu Komisji w gminie [...] z [...] listopada 2017 r., nr [...]/17, z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego (deszczu nawalnego), które wystąpiło [...] sierpnia 2017 r. Protokół sporządzono po przeprowadzeniu lustracji [...] września 2017 r.

W dniu [...] grudnia 2017 r. do Biura Powiatowego w [...] wpłynęła natomiast kopia protokołu Zespołu Komisji w Gminie [...] z [...] grudnia 2017 r., nr [...], z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego (deszczu nawalnego), które wystąpiło w dniach 25 lipca oraz [...] sierpnia 2017 r. Protokół sporządzono po przeprowadzeniu lustracji w dniach [...] sierpnia oraz [...] września 2017 r. Został on podpisany przez Wojewodę [...] [...] grudnia 2017 r.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzją z [...] grudnia 2017 r., nr [...], przyznał stronie pomoc.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła strona dołączając kopię protokołu Zespołu Komisji w gminie [...] z [...] stycznia 2018 r., nr [...], z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego (deszczu nawalnego), które wystąpiło [...] sierpnia 2017 r. Protokół sporządzony został po przeprowadzeniu lustracji [...] stycznia 2018 r.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] decyzją z [...] marca 2018 r., nr [...]/2018, uchylił ostatnio wspomnianą decyzję organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzją z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], przyznał stronie pomoc finansową do powierzchni 3,28 ha – do szkód powstałych w uprawach rolnych – w wysokości [...] zł oraz odmówił przyznania pomocy do powierzchni 47,11 ha, która została określona w protokole z [...] stycznia 2018 r.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], utrzymując w mocy decyzję organu I instancji na skutek złożonego odwołania, powołując się na § 13m rozporządzenia Rady Ministrów z [...] stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm., dalej: "rozporządzenie") wskazał, że w sprawie istotne znaczenie miało ustalenie, który z dostarczonych protokołów został sporządzony zgodnie z wytycznymi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, bowiem strona przedłożyła więcej niż jeden protokół, a każdy z nich różnił się treścią. W wyniku skierowanego do Wojewody [...] zapytania z prośbą o wyjaśnienie rozbieżności w składanych protokołach, pismem z [...] lipca 2018 r. Wojewoda wskazał, że "protokoły szkód sporządzone w styczniu br. są niezgodne z wytycznymi i nie mogą stanowić podstawy do przyznania pomocy finansowej w formie pomocy publicznej".

Organ II instancji wskazał, że wraz z wnioskiem strona złożyła protokół z [...] października 2017 r., zgodnie z którym szkody zostały wyrządzone przez deszcz nawalny [...] lipca 2017 r. W protokole tym nie stwierdzono strat w plonie dla upraw owies na ziarno na powierzchni 0,46ha, żyto ozime na ziarno na powierzchni 2,83ha. Protokół wskazywał na wystąpienie szkód więcej niż 30% jednak nie został podpisany przez Wojewodę [...], co stanowi warunek konieczny zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia. Protokół ten z powodu stwierdzenia wystąpienia szkody w lipcu 2017 roku i brak wymaganego podpisu nie mógł być podstawą do przyznania pomocy. Zgodnie ze złożoną korektą protokołu z [...] listopada 2017 r. szkody miały miejsce [...] sierpnia 2017 roku. Dla upraw owies na ziarno na powierzchni 0,46ha, żyto ozime na ziarno na powierzchni 2,83ha, nie stwierdzono strat w plonie. Korekta dotyczyła w konsekwencji jedynie daty wystąpienia szkody. Protokół wskazywał wystąpienie szkód więcej niż 30%, jednak także nie został podpisany przez Wojewodę, przez co nie mógł być podstawą przyznania pomocy.

Trzeci protokół z [...] grudnia 2017 r. wskazywał, że szkody miały miejsce zarówno w lipcu, jak i w sierpniu 2017 roku, w tym – w odróżnieniu od wcześniejszych protokołów – dla upraw owies na ziarno na powierzchni 0,46ha, żyto ozime na powierzchni 2,83ha stwierdzono 50% strat w plonie w roku wystąpienia szkody, która miała miejsce zgodnie z rzeczonym protokołem w sierpniu 2017 roku. Pozostałe szkody wystąpiły [...] lipca 2017 r. Ustalenia zawarte w protokole zostały potwierdzone przez Wojewodę [...]. Protokół ten został w konsekwencji uznany przez organ ARiMR za podstawę do przyznania pomocy.

Odnosząc się do czwartego ze złożonych protokołów z [...] stycznia 2018 r. organ ARiMR wskazał, że zgodnie z jego treścią szkody wystąpiły w sierpniu 2017 roku dla upraw owies na ziarno na powierzchni 0,46ha, żyto ozime na ziarno na powierzchni 2,83ha, a stwierdzone straty sięgnęły 50%. Dane te zgodne były z protokołem zatwierdzonym przez Wojewodę [...]. Dodatkowo komisja stwierdziła jednak wystąpienie szkód dla uprawy trawy w uprawie polowej na zielonkę na powierzchni 18,89ha, straty stwierdzono na poziomie 70%, oraz dla uprawy trawy w uprawie polowej na zielonkę na powierzchni 28,93ha, straty stwierdzono na poziomie 40%. Dane te nie znajdują potwierdzenia w protokole potwierdzonym przez Wojewodę [...]. Co więcej, nie znajdują one potwierdzenia także w pozostałych protokołach. Nie bez znaczenia pozostaje zdaniem organu fakt, że komisja w protokole tym oceniła łączną wysokość szkód poniżej 30%, co wykluczyło obowiązek potwierdzenia danych przez Wojewodę.

Organ ARiMR podkreślił, że protokół z [...] stycznia 2018 r. wskazywał na szkody, które wystąpiły [...] sierpnia 2017 r. dla działek, na których uprawą główną było żyto ozime oraz owies, pomimo iż szacowanie nastąpiło po czasie zbiorów. W protokole tym uwzględniono zatem wyniki z protokołu potwierdzonego przez Wojewodę. Komisja oceniła jednak również szkody na działkach, dla których deklarowano trawy w uprawie polowej na zielonkę – określoną we wniosku strony jako łąka, stanowiącej uprawę trwałą. Zgodnie z protokołem potwierdzonym przez Wojewodę szkody dla tych upraw zostały spowodowane przez deszcz nawalny [...] lipca 2017 r. Strona zgłosiła wystąpienie tych szkód [...] sierpnia 2017 r. Zdaniem organu ARiMR to protokół potwierdzony przez Wojewodę jest dokumentem wymaganym do ustalenia wysokości przyznania pomocy dla rolników, w których gospodarstwach wystąpiły szkody w miesiącu sierpniu 2017 roku spowodowane przez deszcze nawalny.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu strona wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzuciła:

1. przekroczenie granic uznania administracyjnego co spowodowało naruszenie art. 7 i art. 8 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "K.p.a."), przez uznanie, że skarżącemu nie należy się odszkodowanie za szkodę powstałą [...] lipca 2017 r. na skutek deszczu nawalnego, pomimo przedłożenia dokumentacji dotyczącej wystąpienia szkody, w tym protokołu szkody sporządzonego przez Komisję w gminie [...], a potwierdzonego przez Wojewodę [...],

2. nie ustalenie przez organ jednoznacznie wszystkich okoliczności sprawy, do czego na podstawie art. 7, art. 9, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. był zobligowany, co w szczególności przejawia się brakiem podania w uzasadnieniu decyzji na jakiej podstawie uznano, że:

a) protokół szkody przedłożony przez skarżącego [...] stycznia 2018 r., sporządzony po przeprowadzeniu lustracji w gospodarstwie poszkodowanego [...] stycznia 2018 r. nie może stanowić podstawy do przyznania odszkodowania,

b) skarżącemu nie należy się odszkodowanie za szkody powstałe w wyniku deszczu nawalnego z [...] lipca 2017 r.,

3. naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., przez odmowę przyznania pomocy finansowej za szkody w uprawach rolnych w sytuacji, gdy pomoc taka została przyznana innym podmiotom (producentom rolnym) w analogicznej sytuacji,

4. naruszenie przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE Seria L z 2014 r. Nr 193, s. 1 ze zm., dalej: "rozporządzenie nr 702/2014"), tj. art. 2 pkt 16 w zw. z art. 25, przez ich niezastosowanie i niezaproponowanie skarżącemu pomocy na ich podstawie.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu do jakiego doszło w kontrolowanej sprawie sprowadza się: po pierwsze do stwierdzenia, kiedy – w miesiącu lipcu, czy w sierpniu 2017 roku – w gospodarstwie rolnym skarżącego oraz w jakim wymiarze powstała szkoda, która spowodowana została wystąpieniem deszczu nawalnego; po drugie do stwierdzenia, za jaki okres – zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego – skarżącemu przysługuje z tego tytułu pomoc. Organ ARiMR, powołując się na § 13m rozporządzenia, uznał bowiem, że pomoc ta należy się skarżącemu jedynie za miesiąc sierpień 2017 roku, zaś dokonując ustaleń faktycznych względem mającej miejsce w tym miesiącu szkody oparł się na protokole z [...] grudnia 2017 r. Ze stanowiskiem tym nie zgadza się strona skarżąca.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii zasadniczej, a więc wskazania za jaki okres – zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego – skarżący może ubiegać się o pomoc, uznać trzeba, że nieuprawniony jest zarzut skarżącego, w którym powołuje się on na naruszenie art. 2 pkt 16 w zw. z art. 25 rozporządzenia nr 702/2014. W art. 25 tego rozporządzenia przewidziano wprawdzie pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej – jak ulewny lub długotrwały deszcz (art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 702/2014) – zastrzegając jednak, że zgodność tej pomocy z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2 ze zm., dalej: "TFUE") i jej wyłączenie spod wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 TFUE, wymaga spełnienia warunków określonych w ust. 2-10 tego artykułu (zob. art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 702/2014). Powołany przez skarżącego art. 25 rozporządzenia 702/2014 zawiera w tym względzie jedynie generalne warunki udzielenia rzeczonej pomocy i jako taki nie może być uznany za samoistną, mogącą funkcjonować w oderwaniu od krajowych regulacji normatywnych podstawę przyznawania na rzecz beneficjentów rekompensaty tytułem konkretnych szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej. Już w art. 25 ust. 2 lit. a rozporządzenia 702/2014 przewidziano zresztą, że rzeczona pomoc spełniać musi warunek polegający na tym, aby właściwy organ państwa członkowskiego formalnie uznał to wydarzenie za niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej. To zatem od państwa członkowskiego zależy wobec jakich wydarzeń pomoc ta będzie przyznawana, a art. 25 rozporządzenia 702/2014 ustanawia w tym względzie jedynie warunki konieczne do uznania tej pomocy za zgodną z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c TFUE i podlegającą wyłączeniu spod wymogu zgłoszenia z art. 108 ust. 3 TFUE (por. art. 3 rozporządzenia 702/2014).

Organ ARiMR w kontrolowanej sprawie oparł się na § 13m rozporządzenia, który – stosownie do § 1 pkt 2 – przewiduje, że w 2017 roku Agencja udziela pomocy na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi, rynków rolnych i przetwórstwa produktów rolnych, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, producentowi rolnemu, który poniósł szkody w uprawach rolnych, lasach lub w budynkach służących do prowadzenia przez niego działalności rolniczej, spowodowane wystąpieniem w sierpniu 2017 roku huraganu, deszczu nawalnego lub gradu, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Pomoc ta odnosi się zatem wyłącznie do tych szkód, które spowodowane zostały wystąpieniem określonego w przywołanym przepisie niekorzystnego zjawiska klimatycznego w miesiącu sierpniu 2017 roku. Brak jest w konsekwencji podstaw, zważywszy dodatkowo na art. 20 ust. 2 lit. a rozporządzenia 702/2014, aby w oparciu o § 13m rozporządzenia przyznawać także pomoc za szkody powstałe w innych niż sierpień miesiącach 2017 roku, w tym – jakby chciał tego skarżący – w lipcu 2017 roku.

Nie jest sporne pomiędzy stronami niniejszego postępowania, że w gospodarstwie rolnym skarżącego deszcz nawalny spowodował szkody nie tylko w miesiącu sierpniu, ale i w lipcu 2017 roku (sporny pozostaje rozmiar szkody w poszczególnych miesiącach, o czym będzie jednak mowa w dalszej części uzasadnienia). Skoro § 13m rozporządzenia, na którym oparł swoje rozstrzygnięcie organ ARiMR, nie dawał podstawy do uwzględnienia szkód powstałych w lipcu 2017 roku, rolą organu było rozważenie, czy obowiązuje inny przepis prawa krajowego, który pozwalałby na uwzględnienie wniosku skarżącego w pełnym w tym względzie zakresie. To organ ARiMR stoi bowiem na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony (art. 7 K.p.a., który nie podlegał w sprawie wyłączeniu stosownie do art. 10a ust. 6 pkt 6 ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2137). Stosownie zaś do art. 9 K.p.a. organ ten obowiązany jest także do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organ czuwa przy tym nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udziela im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.

Tymczasem w realiach kontrolowanej sprawy organ ARiMR zupełnie pominął wprowadzony z dniem 31 października 2018 r., a więc jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji, § 13t rozporządzenia, który – zgodnie z § 1 pkt 2 – przewiduje, że w 2018 i 2019 roku Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2017 roku huraganu, deszczu nawalnego lub gradu w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Przepis ten uniezależnił możliwość przyznania pomocy od miesiąca, w którym w roku 2017 wystąpiła szkoda spowodowana przez ujęte w nim niekorzystne zjawisko klimatyczne. Pomimo to, jak i pomimo bezspornych ustaleń, z których wynikało, że w gospodarstwie rolnym skarżącego doszło do szkody, która powstała w okresie nie mieszczącym się w zakresie zastosowania § 13m rozporządzenia, organ ARiMR nie poinformował skarżącego o możliwości ubiegania się o pomoc w oparciu o § 13t rozporządzenia, nie występując zwłaszcza do skarżącego o podanie, czy złożony wniosek traktować, jako wniosek o udzielenie tejże pomocy i nie wskazując na konieczność uzupełnienia w takim przypadku ewentualnych braków formalnych, polegających przede wszystkim na skorzystaniu z właściwego formularza wniosku (§ 13t ust. 3 rozporządzenia). Doprowadziło to do istotnego uchybienia przez organ wymogom wynikającym z art. 7, jak i art. 9 K.p.a.

Niezależnie od powyższego organ ARiMR nie wyjaśnił w sposób dostateczny rozmiarów szkody, jaka wystąpiła w gospodarstwie rolnym skarżącego na skutek deszczu nawalnego odpowiednio 25 lipca oraz [...] sierpnia 2017 roku, przyjmując arbitralnie, że w tym względzie należy się opierać na protokole sporządzonym [...] grudnia 2017 r. Przede wszystkim nie sposób uznać, aby wiążące w tym względzie było stanowisko Wojewody [...], który wskazał, że protokoły sporządzone w styczniu 2018 roku nie mogą stanowić podstaw do przyznania pomocy finansowej. Organ ARiMR nie wskazał zresztą jakie to wytyczne Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostały naruszone przy sporządzeniu protokołu z [...] stycznia 2018 r., nie zapominając, że w świetle art. 75 § 1 K.p.a. jedynie sprzeczność z powszechnie obowiązującym prawem – nie zaś aktami prawa wewnętrznego – może eliminować określony środek, jako dowód w postępowaniu administracyjnym. Nie budzi wątpliwości, że skarżący przedłożył więcej niż jeden protokół służący oszacowaniu szkód powstałych w jego gospodarstwie rolnym i pomiędzy poszczególnymi protokołami – z [...] grudnia 2017 r. oraz [...] stycznia 2018 r. – doszło do istotnych rozbieżności. Wyjaśnienie tych rozbieżności nie może jednak polegać na tym, że organ ARiMR w sposób arbitralny uznaje jeden z tych protokołów, jako wiarygodny. Dokonanie w ten sposób ustaleń faktycznych mija się z przyznaną administracji publicznej swobodą oceny dowodów, nosząc cechy – niedopuszczalnej w świetle art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. – dowolności. Skoro pomiędzy protokołem z [...] grudnia 2017 r. a protokołem z [...] stycznia 2018 r., zachodzą istotne rozbieżności, rolą organu ARiMR staje się wyjaśnienie tych rozbieżności z wykorzystaniem dalszych środków dowodowych, zwłaszcza osobowych źródeł poznawczych – zeznań lub wyjaśnień osób, które uczestniczyły przy sporządzeniu poszczególnych protokołów. Pomocne w tym względzie może okazać się zasięgnięcie informacji o konsekwencjach zawartego w piśmie z [...] sierpnia 2018 r. zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz sięgnięcie po zgromadzony przez organy ścigania materiał dowodowy. Nie przeprowadzając dalszego, koniecznego w tych okolicznościach postępowania wyjaśniającego organ ARiMR uchybił w sposób istotny wymogom zawartym w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ ARiMR uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu i zawarte tam wskazania, co do dalszego postępowania.

W tych okolicznościach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") orzeczono jak w pkt 1. sentencji wyroku. O kosztach postanowiono w pkt. 2. sentencji wyroku na podstawie art. 200 P.p.s.a.