Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 398/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 219 par. 2, art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 marca 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 grudnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Sz 1195/09 odrzucające skargę J. A. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Sz 1195/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę J. A. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] września 2009 r. Sąd I instancji wskazał, że J. A., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika nie opłaciła należycie skargi, bowiem przelew został dokonany na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła J. A. reprezentowana przez adwokata, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 59 § 3 ppsa "poprzez uznanie, iż opłacenie skargi w terminie i we właściwej wysokości nie jest czynnością dokonaną przed sądem niewłaściwym i nie pozostaje w mocy,

- błędne zastosowanie art. 221 ppsa poprzez uznanie, iż zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Zgodnie z art. 219 § 2 ppsa opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Z akt sprawy wynika, że skarga została nadana przez adwokata w dniu 9 października 2009 r. Tego samego dnia został uiszczony wpis od skargi w należnej wysokości na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Niewątpliwie pełnomocnik skarżącej nie wykazał się należytą starannością dokonując wpłaty należnego wpisu, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że powyższe uchybienie nie powinno skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 221 ppsa.

Celem przepisu art. 221 ppsa jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Cel ten został osiągnięty, skoro opłatę uiszczono bez wezwania tyle, że na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Należy pamiętać, że opłaty sądowe, bez względu na to, na rzecz jakiego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostaną uiszczone są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.