Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 352/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2011 r. wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "C" s.c.- T. W., R. W. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, lipiec-grudzień 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Spółka cywilna "C" T. W., R. W. w ., reprezentowana przez radcę prawnego –G. W., 11 sierpnia 2011 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę

na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lipca 2011 r.,

nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, lipiec-grudzień 2007 r. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, ze skarżąca Spółka nie jest w stanie zapłacić zobowiązania podatkowego w wysokości 70.477,47 zł. Strona skarżąca wskazała, że w związku z kryzysem gospodarczym znacznie spadła ilość zleceń, a tym samym ilość wykonywanych przez Spółkę usług. Trudna sytuacja finansowa Spółki, zdaniem pełnomocnika, nie wynika z braku chęci do regulowania należności, ale z uwagi na brak płatności od własnych kontrahentów. Jako dowód pełnomocnik przedłożył zestawienie sumowania z księgi przychodów i rozchodów za 2010 r. i 2011 r. oraz wyciąg z rachunku bankowego za okres od 2 maja do 31 lipca 2011 r. Mając powyższe na względzie strona skarżąca stwierdziła, że brak postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania w całości lub w części decyzji będzie skutkowało powstaniem po stronie Spółki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Zdaniem pełnomocnika szkoda taka będzie miała miejsce w związku z wszczęciem postępowania egzekucyjnego w stosunku do Spółki cywilnej C., w następstwie którego podjęte zostaną działania polegające m.in.

na zajęciu rachunku bankowego przedsiębiorstwa, co wywoła brak płynności finansowej Skarżącej i uniemożliwi dalsze jej funkcjonowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże

z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku.

W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że twierdzenia wnioskodawcy powinny być oparte na konkretnych materiałach źródłowych, obrazujących jego sytuację materialną (zob. postanowienie NSA z 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, opubl. LEX

nr 742913).

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w celu zobrazowania trudnej sytuacji finansowej Spółki, został dołączony wyciąg z rachunku bankowego za okres od 2 maja 2011 r. do 31 lipca 2011 r. oraz zestawienie z podatkowej księgi przychodów i rozchodów, jednakże za okres od

1 stycznia do 30 czerwca 2011 r. oraz za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r., a nie jak wskazał pełnomocnik za 2010 r. i 2011 r. Powyższe dokumenty nie potwierdzają jednak podnoszonych we wniosku okoliczności, a mianowicie że

w związku z kryzysem gospodarczym znacznie spadła ilość zleceń, co miało przełożenie na sytuację finansową przedsiębiorstwa, które pomimo niewielkich zysków musi ponosić stałe wydatki. Porównując bowiem przychody Spółki za okres od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. z przychodami za rok 2010 r. należy stwierdzić, że nie uległy one znacznemu obniżeniu. Koszty osiągnięte przez Spółkę

w porównywanym okresie nie przekroczyły wysokości uzyskanego dochodu. Co więcej biorąc pod uwagę dochód Spółki za pierwsze półrocze 2011 r. oraz dochód za 2010 r. należy stwierdzić, że jest on co najmniej porównywalny z rokiem ubiegłym,

a tym samym mniejsza ilość świadczonych usług nie wpływa na sytuację finansową Spółki.

Sąd nie znalazł zatem powodów, dla których wykonanie zaskarżonej decyzji

w stosunku do strony skarżącej Spółki pociągać by mogło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z 20 grudnia

2004 r. (sygn. akt GZ 138/04, niepubl.), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jej wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Uznając za niezasadny wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.