Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2223/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 40 par. 2, 127 par. 3, 134, 9, 10 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik (spr.) WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Gminy L. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] stwierdził uchybienie przez Prezydenta Miasta L. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...].

Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] listopada 1991 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Gminę L. z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości położonej w L. przy ul. [...], o pow. [...] m2 oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie [...].

Wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2003 r. W. S., a następnie pismem z dnia 25 lutego 2008 r. jej następca prawny – Z. S., wystąpili o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji.

Po rozpatrzeniu ww. wniosków, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1991 r. w części obejmującej sprzedane lokale nr [...] w budynku znajdującym się na działce nr [...] wraz z przynależnymi tym lokalom udziałami we współwłasności niewydzielonych części wspólnych budynku i innych urządzeń nie służących wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz udziałami w użytkowaniu wieczystym odpowiedniej części gruntu przedmiotowej działki, została wydana z rażącym naruszeniem prawa, natomiast w pozostałej części stwierdził jej nieważność.

Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził uchybienie przez Prezydenta Miasta L. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od powyższej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja nadzorcza z dnia [...] lipca 2010 r. doręczona została na adres strony w dniu 22 lipca 2010 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o 14-dniowym terminie do wniesienia środka zaskarżenia. Termin ten upłynął zatem w dniu 5 sierpnia 2010 r. Jak wynika natomiast ze stempla pocztowego na dołączonej do akt sprawy kopercie zawierającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przesyłka ta została nadana w dniu 6 sierpnia 2010 r., a zatem z uchybieniem wskazanego terminu.

Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent Miasta L. wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 40 § 1 i 2 oraz art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływanego dalej "kpa". W uzasadnieniu skargi podniósł, że decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. doręczona została do Wydziału [...] Urzędu Miasta L. w dniu 23 lipca 2010 r., bowiem do prowadzenia postępowań komunalizacyjnych Prezydent ustanowił pełnomocników, którymi są dyrektorzy tego wydziału. Fakt udzielenia przez skarżącego pełnomocnictw ww. osobom był niewątpliwie znany organowi, bowiem pełnomocnictwa takie zostały złożone do akt postępowania nadzorczego. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zaczął biec dopiero od chwili doręczenia decyzji pełnomocnikowi. Powyższe skutkuje również tym, że zaskarżona decyzja nie została skutecznie doręczona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazał ponadto, że z analizy dokumentacji wynika, iż decyzja doręczona została na adres Prezydenta Miasta L. w dniu 22 lipca 2010 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o terminie jej zaskarżenia. Zdaniem organu osoba upoważniona przez Prezydenta jest jedynie pracownikiem urzędu obsługującego organ reprezentujący gminę, w związku z tym zarówno decyzja, jak i wcześniejsze pisma kierowane były na adres siedziby organu, który był podawany w pismach strony skarżącej. Ponadto w toku postępowania zarówno Prezydent, jak i osoby przez niego upoważnione nie informowały o zmianie adresu do doręczeń. Stąd, według Ministra, doręczenie w niniejszej sprawie nastąpiło w sposób prawidłowy w dniu 22 lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Dokonując pod tym kątem oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy.

Postanowienie powyższe podjęte zostało na podstawie art. 134 kpa, zgodnie którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten uprawnia zatem organ odwoławczy do podjęcia w postępowaniu wstępnym czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione

z zachowaniem terminu. Przy tym wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 127 § 3 kpa do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Zgodnie zaś z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli natomiast ustanowiono kilku pełnomocników, pisma doręcza się tylko jednemu pełnomocnikowi.

W ocenie Sądu, ustalenia organu co do uchybienia przez stronę terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją pomijają fakt, że Prezydent Miasta L. ustanowił w toku postępowania administracyjnego pełnomocników. Z akta sprawy wynika bowiem, że Prezydent Miasta L. w niniejszej sprawie ustanowił pełnomocników, tj. pracowników Wydziału [...] Urzędu Miasta L. Z analizy akt administracyjnych wynika, że organ orzekający był w posiadaniu pełnomocnictw: z dnia 29 października 2004 r. nadesłanego przy piśmie z dnia 8 września 2005 r. (k-98 akt administracyjnych) oraz z dnia 19 stycznia 2006 r. nadesłanego przy piśmie z dnia 22 maja 2006 r. (k-102 akt administracyjnych). Pomimo ustanowienia pełnomocników korespondencję, w tym decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2010 r. skierował bezpośrednio do Prezydenta. Ponadto do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy załączono pełnomocnictwo z dnia 15 października 2008 r. udzielone przez skarżącego J. B. - Z-cy Dyrektora Wydziału [...] Urzędu Miasta L., jednak także i ten dokument został przez organ pominięty i zaskarżone postanowienie doręczono Prezydentowi Miasta L. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż decyzja organu pierwszej instancji została doręczona prawidłowo w sytuacji, gdy została doręczona na adres Prezydenta Miasta L. W konsekwencji nie jest prawidłowe, w ocenie Sądu, stanowisko organu, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadany został z uchybieniem terminu.

Powyższe działanie organu stanowi zdaniem Sądu naruszenie zasady doręczenia pism w sposób określony w art. 40 § 2 kpa. Przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnika powinien mieć on zapewniony czynny udział w postępowaniu tak samo jak strona, a pominięcie pełnomocnika strony w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem strony i wywołuje te same skutki prawne. Doręczenie rozstrzygnięcia stronie w sytuacji, gdy w postępowaniu uczestniczy pełnomocnik nie ma żadnego znaczenia procesowego. Ma jedynie charakter informacyjny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1761/08, Lex nr 574149; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 23 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 1022/10). W niniejszym postępowaniu uchybienie to jest na tyle istotne, że spowodowało uchybienie przez stronę terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Nie można przy tym podzielić argumentacji organu zawartej w odpowiedzi na skargę, że przedłożone do akt administracyjnych pełnomocnictwa są jedynie upoważnieniami udzielonymi przez Prezydenta pracownikom obsługującego go urzędu. Z pełnomocnictw tych wyraźnie wynika, że osoby w nich wymienione upoważnione zostały do reprezentowania Miasta L. w sprawach rozstrzyganych w postępowaniach administracyjnych i postępowaniach przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Problemem w niniejszym postępowaniu nie jest również, jak twierdzi organ, niepoinformowanie o zmianie adresu do doręczeń skarżącego, ale fakt, iż w sprawie ustanowiono pełnomocników, do których nie skierowano ani wydawanych orzeczeń, ani też żadnej innej korespondencji.

Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 9 kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a ponadto winny czuwać nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody

z powodu nieznajomości prawa, i udzielać im w tym celu niezbędnych wyjaśnień

i wskazówek. Jednocześnie art. 10 § 1 kpa ustanawia zasadę czynnego udziału stron

w postępowaniu administracyjnym.

Wskazane uchybienia świadczą o naruszeniu przez organ drugiej instancji przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. art. 9, 10 § 1, 40 § 2 i 134 kpa

w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpatrywaniu wniosku Prezydenta Miasta L. o ponowne rozpatrzenie sprawy organ uwzględni powyższe rozważania co do ustalenia zachowania terminu przez stronę. Odpowiednio do powyższych ustaleń organ winien podjąć właściwe czynności procesowe.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.