Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 35/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i 2 pkt 8, art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Dorota Pawlicka-Armańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 listopada 2009r. sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie choroby zawodowej I. zobowiązuje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do rozpatrzenia odwołania H. P. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 maja 2009 r., znak: [...], w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych organowi; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego B. K. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych oraz 17 (siedemnaście) złotych opłaty skarbowej, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

H. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w toczącym się postępowaniu o uznanie raka krtani jako choroby zawodowej wnosząc o zobowiązanie organu do wydania decyzji oraz o wymierzenie stosownej grzywny.

Z uzasadnienia skargi oraz zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego wynika, że decyzją z dnia 15 maja 2009r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u H. P. choroby zawodowej. Od powyższej decyzji H. P. pismem z dnia 1.06.2009r. odwołał się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Odwołanie wraz z niekompletnymi aktami wpłynęło do organu II instancji w dniu 5.06.2009r. W piśmie przewodnim zawarto informację, że kompletne akta administracyjne dotyczące choroby zawodowej znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach przy sprawie sygn. akt II SAB/Ke 5/09.

Pismem z dnia 15.06.2009r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 36 § 1 i 2 kpa poinformował H. P., że odwołanie zostanie rozpatrzone niezwłocznie po otrzymaniu całości dokumentacji, która w wyniku złożenia skargi kasacyjnej znajduje się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Zdaniem H. P., organ II instancji dysponuje niezbędnymi dokumentami w postaci oryginałów i kopii, a skoro tak, to brak jest przeszkód do podjęcia decyzji.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, z uwagi na bezzasadność zarzutów. W ocenie organu, brak kluczowych dla rozstrzygnięcia sprawy dokumentów tj. oceny narażenia zawodowego i wymaganych orzeczeń lekarskich oraz zawiadomienie strony o przyczynie zwłoki w rozpatrzeniu odwołania uzasadniają przyjęcie, iż organ nie pozostaje w bezczynności. W dodatkowym piśmie procesowym organ wskazał, że Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 8.10.2009r. znak: [...] wydanym na podstawie art. 37 kpa uznał zażalenie H. P. na niezałatwienie sprawy dotyczącej rozpoznania odwołania od decyzji PPIS z dnia 15.05.2009r. za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność jej organów. Kontrola ta ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy i przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku skargi na bezczynność Sąd czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.

W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN , Warszawa 1996, s. 62-63).

W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie rozpoznając odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 15.05.2009r. z uwagi na brak dokumentów, które znajdują się, jak podkreśla organ, w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pozostaje w bezczynności.

Terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określa art. 35 kpa, stanowiąc ogólny obowiązek organu załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. W ust. 3 art. 35 określono, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie przewidziany w art. 35 ust. 3 termin do załatwienia odwołania nie został zachowany, skoro do chwili zamknięcia rozprawy tj. do dnia 18.11.2009r., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie potwierdził rozpoznania wniesionego przez skarżącego odwołania.

Podnoszona przez organ okoliczność pozostawania akt w sądzie nie stanowiła w ocenie Sądu przeszkody do rozpoznania odwołania, bowiem organ miał obowiązek podjęcia starań w celu zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do załatwienia sprawy. Trzeba bowiem podkreślić, że wedle wyjaśnień organu II instancji brak było tylko niektórych dokumentów, a w związku z tym, organ mógł zwrócić się do Sądu o nadesłanie kopii bądź odpisów z dokumentów. Bierne natomiast oczekiwanie na załatwienie sprawy przez sąd administracyjny i zwrot akt może być oceniane tylko jako bezczynność organu. Pogląd ten wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela (tak NSA w wyroku z dnia 8.10.1999r. sygn akt IV SAB 46/99, WSA w Warszawie w wyroku z dnia 21.11.2007r. sygn akt VII SAB/Wa 49/07).

Nie ma wpływu na ocenę zasadności skargi na bezczynność odmienne stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego wyrażone w postanowieniu z dnia 8.10.2009r., w którym organ uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy za nieuzasadnione. Sąd bowiem dokonuje własnej oceny okoliczności faktycznych nie będąc związany oceną wyrażoną przez organ administracji.

Żądanie od Sądu ukarania organu karą grzywny nie znajduje uzasadnienia w przepisach p.p.s.a. stanowiących podstawę rozpoznania wniesionej skargi na bezczynność.

W tym stanie rzeczy, wobec bezczynności Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do którego wniesiono odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 15.05.2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.