Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2686/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie choroby zawodowej skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 2686/12

UZASADNIENIE

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia

[...] lipca 2012 r. na podstawie: art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego

w związku z art. 148 § 1 i art. 145 § 1 pkt 5 (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm. dalej – k.p.a.) po rozpatrzeniu wniosku M. J. z dnia [...] maja 2012 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego

w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września

2009 r. odmawiającą stwierdzenia u M. J. choroby zawodowej narządu słuchu - odmówił wznowienia postępowania.

Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia podał, że wnioskodawca do wniosku o wznowienie postępowania załączył zaświadczenie o stanie zdrowia z 1991 r. - zawierające opis badania laryngologicznego i orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia z [...] z dnia [...] sierpnia 1991 r.

Przed wydaniem postanowienia organ w oparciu o art. 148 § 1 k.p.a. wezwał M. J. do wskazania daty, w której zapoznał się z treścią

dokumentów mających być podstawą wznowienia postępowania.

W odpowiedzi skarżący jako datę zapoznania się z ww. dokumentami podał dzień 28 maja 2012 r.

Na powyższe postanowienie o odmowie wznowienia postępowania M.J. złożył zażalenie.

Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia

[...] sierpnia 2012 r. utrzymał w mocy postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2012 r.

W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny wskazał na prawidłową ocenę organu I instancji co do tego, że nie można się zgodzić ze wskazaną datą - [...] maja 2012 r. jako dniem zapoznania się wnioskodawcy z zaświadczeniem o stanie zdrowia z grudnia 1991 roku i orzeczeniem Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia w [...] z sierpnia 1991 r., gdyż wnioskodawca otrzymał je do rąk własnych w 1991 r.

Organ wskazał nadto, że już w poprzednim postępowaniu administracyjnym skarżący przedstawił ww. zaświadczenie, które zostało następnie ocenione wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 23 listopada 2010 r. jako orzeczenie, nie stanowiące dokumentu obrazującego wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych schorzenia narządu słuchu opisanego w punkcie 21 wykazu chorób zawodowych w okresie dwóch lat od ustania narażenia zawodowego.

Tym samym organ odwoławczy uznał, że nie został zachowany miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, stanowiący wymóg z art. 148 § 1 k.p.a. Między datą zapoznania się z zaświadczeniem o stanie zdrowia m.in. narządu słuchu (grudzień 1991 r.) i treścią orzeczenia Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia (sierpień 1991 r.) a datą złożenia wniosku o wznowienie postępowania (czerwiec 2012 r.) upłynęło ok. 21 lat od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej jego zdaniem, podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Organ uznał za udowodnione, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął ok. 21 lat temu, zwłaszcza, że strona w zażaleniu z dnia 16 lipca 2012 r. potwierdziła otrzymanie przedmiotowej dokumentacji.

W świetle powyższego Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że

organ I instancji słusznie odmówił wznowienia postępowania w drodze postanowienia opartego na art. 149 § 3 k.p.a, bowiem nie zaistniały ustawowe przesłanki wznowienia, które zostały określone w przepisach regulujących instytucję wznowienia postępowania administracyjnego.

M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2012 r. wnosząc o jego uchylenie.

Ze skargi wnioskować można, że skarżący zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, błędną ocenę stanu faktycznego, pominięcie istotnych okoliczności.

Skarżący argumentował, że w piśmie z dnia 12 czerwca 2012 r. oraz w zażaleniu z dnia 16 lipca 2012 r. wyjaśnił okoliczności odnalezienia zaświadczeń z 1991 r. Podnosił, że data 28 maja 2012 r. jest datą odnalezienia tych dokumentów. Zdaniem skarżącego zaświadczenie o stanie zdrowia z 1991 r. stanowi nowy dowód w sprawie, a tym samym daje podstawę do wznowienia postępowania.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Skargę należało oddalić.

Na wstępie należy stwierdzić, że wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli dotknięte zostało jedną z kwalifikowanych wad o których mowa w art. 145 § 1, art. 145a § 1 oraz art. 145b § 1 k.p.a.

Jedną z przesłanek skutecznego złożenia podania o wznowienie postępowania jest zachowanie przewidzianego ustawą terminu, który w odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wynosi jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Zachowanie określonego w art. 148 § 1 k.p.a. terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania badane jest na etapie początkowym, prowadząc albo do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, albo postanowienia o odmowie jego wszczęcia.

Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o tych okolicznościach.

Jednak organ nie poprzestaje na fakcie wskazania daty przez wnioskodawcę jeśli z okoliczności sprawy wynika, iż zachowanie terminu nie mogło mieć miejsca.

Uchybienie terminowi do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania stanowi bowiem podstawę do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania - art. 149 § 3 k.p.a.

Organ dochodząc do odmiennego przekonania odnośnie terminu, w którym, strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania miał obowiązek uzasadnić, dlaczego twierdzenia wnioskodawcy są w tym zakresie niewiarygodne i od jakiej daty podmiot wiedział o okoliczności prawnej stanowiącej podstawę wznowienia. W ocenie Sądu z obowiązku tego organ wywiązał się prawidłowo.

Organy obu instancji zasadnie uznały, że skarżący nie dochował miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania.

W szczególności nie można było przyjąć daty - 28 maja 2012 r. jako dzień zapoznania się wnioskodawcy z zaświadczeniem o stanie zdrowia z grudnia 1991 roku i orzeczeniem Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia w [...] z sierpnia 1991 r., gdyż dokumenty te wnioskodawca otrzymał do rąk własnych w 1991 r. , co potwierdził w treści zażalenia.

Między datą zapoznania się z zaświadczeniem o stanie zdrowia m.in. narządu słuchu (grudzień 1991 r.) i treścią orzeczenia Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia (sierpień 1991 r.), a datą złożenia wniosku o wznowienie postępowania (czerwiec 2012 r.) upłynęło ok. 21 lat od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej jego zdaniem, podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Nie ma zatem znaczenie fakt, na który powołuje się skarżący, iż dopiero w czerwcu 2012r. poznał "walor prawny" tych dokumentów i możliwość powołania się na nie jako przesłanki do wznowienia postępowania, skoro dokumenty te znane mu były od 21 lat. Fakt "odnalezienia" tych dokumentów oznaczał w istocie zrozumienie ich wartości prawnej, bowiem nie było w sprawie sporne, że dokumenty te cały czas były w posiadaniu skarżącego.

Dlatego podanie o wznowienie postępowania nie mogło osiągnąć skutku prawnego, skoro wnioskodawca złożył je po terminie.

Uchybienie przez stronę terminowi z art. 148 § 1 k.p.a. uniemożliwiało badanie, czy istnieją przesłanki do wznowienia postępowania, jak również do prowadzenia postępowania przewidzianego w art. 149 § 2 k.p.a.

Mając na uwadze powyższą argumentację i to, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).