Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1314/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [....] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania nieważnościowego w części postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący - S. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [....], w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania nieważnościowego w części.

Wraz ze skargą, pismem z dnia 15 maja 2017 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podał, że w dniu 27 kwietnia 2017 r. (w terminie do wniesienia skargi) nadał w placówce pocztowej skargę skarżącego na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. Jednak, z powodu oczywistej omyłki pisarskiej na kopercie, w której nadał skargę, podał błędny adres Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpisując ul. J., podczas gdy prawidłowy adres to: ul. K. Z załączonej do wniosku kserokopii koperty wynika, że powyższa przesyłka została zwrócona nadawcy. Zatem pełnomocnik ponownie w dniu 15 maja 2017 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] marca 2017 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, powyższe nieprawidłowości są zawinione przez pełnomocnika, jednak było to zawinienie noszące znamiona oczywistej omyłki pisarskiej. Pełnomocnik dodał, że działał z należytą starannością, bowiem wysłał skargę na kilka dni przed upływem ustawowego terminu do wniesienia skargi, zatem wniosek jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Ponadto, wskazał, że dochował 7 – dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, bowiem przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 10 maja 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu, reprezentowanemu przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 3 kwietnia 2017 r., natomiast skarga została wniesiona do Sądu w dniu 15 maja 2017 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie 30 - dniowego terminu do wniesienia skargi. Natomiast w dniu 15 maja 2017 (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a zatem w terminie 7 – dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, która ustała w dniu 10 maja 2017 r. Nie ulega również wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było niezawinione. W odniesieniu do powołanych we wniosku okoliczności nie sposób uznać, by wystąpiła po stronie skarżącego przesłanka braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a. Okoliczność, że pełnomocnik skarżącego błędnie zaadresował przesyłkę podając na kopercie, zawierającej skargę, adres Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego: ul. J., nie jest przesłanką stanowiącą o braku winy skarżącego, czy jego pełnomocnika w uchybieniu terminu.

W takich okolicznościach sprawy błędne zaadresowanie koperty ze skargą świadczy o braku należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, a zatem nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu.

Należy podkreślić, że błędne zaadresowanie koperty winno być traktowane jako niedbalstwo skutkujące niemożnością przywrócenia terminu. Nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy błędne zaadresowanie skargi, jeżeli strona prawidłowo została pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I FZ 463/12, 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 153/11, z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 399/12, z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 160/10).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie, kryterium należytej staranności jest podwyższone, gdyż profesjonalny pełnomocnik posiada stosowne przygotowanie i znajomość procedur, zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (postanowienie NSA z 24 marca 2009 r., sygn. akt II OZ 256/09, LEX nr 574453).

Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do złożenia skargi doszło bez winy skarżącego i jego pełnomocnika.

Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skarżącemu odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.