Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 386/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przywrócenia R. B. terminu do złożenia skargi na czynność egzekucyjną Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. polegającą na zajęciu rachunku bankowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W sprawie skargę na oznaczone wyżej postanowienie, którego adresatem jest Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., podpisał radca prawny, któremu - za pośrednictwem osoby uprawnionej do odbioru przesyłki - w dniu [...] doręczono wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez dostarczenie pełnomocnictwa procesowego. Listem poleconym z dnia [...] (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego A) wyżej wskazany profesjonalny pełnomocnik przesłał do Sądu pełnomocnictwo z dnia [...] upoważniające go do reprezentowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w postępowaniu przed sadami powszechnymi w sprawach: 1) z zakresu ubezpieczeń społecznych, 2) w innych sprawach związanych z działalnością Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w których wartość przedmiotu sporu lub w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza 500.000 zł (pięćset tysięcy złotych) oraz prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego w postępowaniu odwoławczym przed sądami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Jak wynika z treści skargi stroną, będącą adresatem zaskarżonego postanowienia, jest Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot.

Stosownie do art. 34 powołanej ustawy strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 ustawy procesowej).

Na podstawie art. 46 § 1 tej samej ustawy każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich

przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który

przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 ustawy).

Z akt sprawy wynika, iż skargę w niniejszej sprawie wniósł radca prawny zastępujący Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.

Na mocy art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz.483) (dalej: Konstytucja RP) wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Z kolei wedle art. 177 Konstytucji RP sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów. Według art. 184 ustawy zasadniczej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Powyższe uregulowania konstytucyjne stanowią podstawę funkcjonowania w ramach wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej sądownictwa powszechnego, administracyjnego oraz wojskowego. Kognicja sądów powszechnych, administracyjnych oraz wojskowych została określona przepisami rangi konstytucyjnej i ustawowej.

I tak stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ustawy ustrojowej). Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia skargi na czynność egzekucyjną Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. polegającą na zajęciu rachunku bankowego jest aktem, o którym mowa w powołanym art. 3 § 1 pkt 3) ustawy procesowej. Zatem już sama właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania niniejszej sprawy oraz fakt zaadresowania przez profesjonalnego pełnomocnika skargi do sądu administracyjnego uzasadniało przedłożenie przez tegoż radcę prawnego, który podpisał ten środek zaskarżenia, a od którego - z racji jego zawodowej znajomości prawa - oczekuje się realizacji norm prawnych wynikających z tak podstawowych aktów prawnych jak Konstytucja RP czy ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnictwa do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Z przedstawionego na wezwanie pełnomocnictwa procesowego nie wynika, iż radca prawny, którego podpis widnieje pod skargą, posiada umocowanie do sporządzenia tego środka zaskarżenia skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w imieniu Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. Przesłane pełnomocnictwo obejmuje bowiem postępowania przed sądami innymi niż sąd administracyjny, którego kognicją objęta jest niniejsza sprawa.

Brak dokumentów wymaganych przez art. 37 § 1 i art. 46 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed tutejszym Sądem, wobec którego niemożliwe było stwierdzenie, czy radca prawny, który sporządził skargę, był do tego upoważniony, a w konsekwencji, czy skarga została wniesiona w imieniu skarżącej przez osobę do tego umocowaną, jako brak formalny skargi podlegał usunięciu w trybie art. 49 tej ustawy.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono, w wyznaczonym terminie, jej braków formalnych.

Profesjonalny pełnomocnik zastępujący Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. dotychczas nie dostarczył pełnomocnictwa do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, mimo iż stosowne wezwanie doręczono mu w dniu 23 maja 2006 r.

Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów prawa, orzeczono jak w sentencji.