Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1183/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. H. i C. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 290/13 o odrzuceniu skargi B. H. i C. H. na uchwałę Rady Gminy Gorlice z dnia 21 grudnia 2001 r. nr XXXII/252/2001 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice - wieś Kobylanka postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 290/13, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., odrzucił skargę B. H. i C. H. na uchwałę Rady Gminy Gorlice z dnia 21 grudnia 2001 r., nr XXXII/252/2001, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice - wieś Kobylanka.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że C. H. i B. H. w dniu 22 maja 2012 skierowali do Rady Gminy Gorlice wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegającego na zaliczeniu ich nieruchomości w uchwalonym w dniu 21 grudnia 2001 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego do terenów rolnych o szczególnych walorach krajobrazowych. W dniu 9 lipca 2012 r. doręczono C. H. pismo Przewodniczącego Rady Gminy Gorlice informujące o tym, że Rada na sesji w dniu 25 czerwca 2012 r. nie podjęła uchwały w sprawie wezwania, a zleciła Komisji Rewizyjnej przeprowadzenie stosownej analizy.

W dniu 31 sierpnia 2012 r. Rada Gminy Gorlice podjęła uchwałę o odmowie uwzględnienia wezwania do naruszenia prawa.

Skarga do Sądu Wojewódzkiego została wniesiona (za pośrednictwem Rady) w dniu 8 października 2012 r.

Sąd Wojewódzki mając na uwadze treść art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zw. dalej ustawą o samorządzie gminnym, oraz art. 53 § 2 p.p.s.a. wskazał, że w rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął 23 lipca 2012 r. Rada bowiem nie podjęła uchwały w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie 60 dni od daty wezwania. Pismo Przewodniczącego Rady doręczone skarżącemu w dniu 9 lipca 2012 r. nie stanowi odpowiedzi o jakiej mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., a liczony nawet od daty 9 lipca 2012 r. termin 30 dniowy upłynął w dniu 8 sierpnia 2012 r. Uchwała w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa podjęta została dopiero 31 sierpnia 2012 r., a więc po upływie 60 dni od daty wezwania. Fakt jej podjęcia nie ma jednak znaczenia dla liczenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Skargę kasacyjną na postanowienie Sądu Wojewódzkiego wnieśli B. H. i C. H., reprezentowani przez adwokata. Zaskarżonemu postanowieniu w całości, zarzucili naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 § 1, art. 53 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art., 9, art. 10 § 1 k.p.a.:

- poprzez przyjęcie, że skarga na uchwałę Rady Gminy Gorlice z dnia 31 sierpnia 2012 r. wniesiona była po terminie, pomimo że uchwała ta została doręczona skarżącym we wrześniu 2012 r., a skarga została wniesiona z zachowaniem 30 dniowego terminu;

- błędne i dowolne przyjęcie, ze skarga powinna być wniesiona do 23 lipca 2012 r., co jest wynikiem błędnego przyjęcia, że Rada nie podjęła uchwały w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie 60 dni pomimo, że pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. Rada Gminy poinformowała skarżących, że uchwała zostanie podjęta na kolejnej sesji po przeanalizowaniu spraw, co uczyniono w dniu 31 sierpnia 2012 r.;

- błędne przyjęcie, że pismo z dnia 26 czerwca 2012 r. Rady Gminy Gorlice należy traktować jako brak woli załatwienia sprawy pomimo, że pismo zawiera wyraźne stwierdzenie, ze uchwała w przedmiotowej sprawie będzie podjęta na kolejnej sesji, dlatego skarżący słusznie uznali i było to logiczne że należy poczekać na podjecie uchwały, która mogła być dla skarżących zadawalająca.

Wskazując na te zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania określone enumeratywnie w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w rozpoznawanej sprawie nie występują. Tym samym sprawa ta mogła być rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach wywiedzionej skargi kasacyjnej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowa skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że strona może wnieść skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w terminie wskazanym w treści art. 53 § 2 p.p.s.a. Kwestia ta została przesądzona w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07 (opubl: ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz. 60).

Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w treści art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia. Zatem z przepisu tego wynika, że strona może wnieść skutecznie skargę w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sytuacji, kiedy udzielono na nie odpowiedzi. Natomiast w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, termin do wniesienia skargi wynosi sześćdziesiąt dni i liczony jest od dnia wniesienia tego wezwania.

Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli w okresie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi organ udzieli odpowiedzi na wezwanie i doręczy ją stronie, wówczas dalszy bieg tego sześćdziesięciodniowego terminu staje się bezprzedmiotowy, a bieg swój rozpoczyna termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia stronie odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Tak rozumiane terminy zaskarżenia, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., mają zastosowanie - podkreślił skład rozszerzony NSA - także do wnoszenia skargi na uchwałę rady gminy. Skargę wnosi się bowiem na uchwałę tego organu, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienie sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 21 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 986/06 i z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 1995/09, LEX nr 600094).

W niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki ustalił, że wezwanie B. H. i C. H. do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone Radzie Gminy Gorlice w dniu 22 maja 2012 r., czego skarżący kasacyjnie nie kwestionują. Zatem zgodnie z dyspozycją przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. od tej daty rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin do skutecznego złożenia skargi. Termin ten upłynął z dniem 23 lipca 2012 r. i do tego czasu skarga nie została złożona, a w trakcie jego biegu nie została doręczona skarżącym odpowiedź organu. W tej sytuacji, wbrew twierdzeniom skarżących, należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że skoro odpowiedź na wezwanie została skarżącym doręczona już po upływie sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi, to termin ten nie został przerwany, a tym samym nie rozpoczął biegu termin trzydziestodniowy. W świetle powyższego rację ma Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, że skarga wniesiona w dniu 8 października 2012 r. podlegała odrzuceniu jako spóźniona.

Z tych względów zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 3 § 1, art. 53 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art., 9, art. 10 § 1 k.p.a. okazał się niezasadny, gdyż zaskarżone orzeczenie przepisów tych nie naruszyło.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.