Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 591/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej Spółki A. z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2007 r. adwokat Ł. B. działając jako pełnomocnik A. z siedzibą w R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego. Skarga zawierała również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podniesiono, iż wniosek ten jest uzasadniony ważnym interesem Spółki A., albowiem wykonanie decyzji wywołuje uzasadnioną obawę spowodowania nieodwracalnej szkody dla strony, a ponadto w ocenie strony skarżącej istnieją uzasadnione powody, aby sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przepisami prawa celnego wskazanymi w skardze. Poza tym zapłata należności określonych w decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja tego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, ich katalog jest zamknięty. Inicjatywa do wykazywania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej.

Zdaniem Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie oznacza wykazanie dużego prawdopodobieństwa (graniczącego z pewnością) wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie jakiejkolwiek decyzji określającej zobowiązanie celne ma dla jej adresata niekorzystne konsekwencje w postaci ubytku w majątku dłużnika. Jednakże przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. wymaga wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływanych wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków. Strona skarżąca powtórzyła jedynie sformułowanie zawarte w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., a ponadto podniosła, iż istnieją uzasadnione powody aby przyjąć, iż zaskarżona decyzja jest sprzeczna z prawem. W przekonaniu Sądu nie uprawdopodobniła ona okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 wymienionej ustawy.

Wobec powyższego, uznając wniosek za nieuzasadniony, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.

I.W.