Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 65/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na bezczynność Wójta Gminy Rudniki w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [...] w [...], zwane dalej Stowarzyszeniem, wniosło pismem z dnia 19 listopada 2011 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność Wójta Gminy Rudniki w przedmiocie informacji publicznej.

Stowarzyszanie zostało wezwane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 grudnia 2011 r., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) złotych oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. statusu Stowarzyszenia wraz z odpisem z KRS. Wezwania te zawierały pouczenie, iż niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te przesłano na adres Stowarzyszenia i doręczono mu w dniu 19 grudnia 2011 r. (zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru k. 20 akt).

W aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego uiszczenie na rachunek Sądu wpisu sądowego od skargi. Strona skarżąca nie nadesłała też żądanych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. – uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej.

Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 29 P.p.s.a. organ albo osoba uprawniona do reprezentacji danej jednostki organizacyjnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie do działania, przedkładając w tym zakresie dokument, przy pierwszej czynności w postępowaniu. W odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowemu wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru. Strona skarżąca w niniejszej sprawie jest Stowarzyszeniem, które na mocy art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. Nr 79, poz. 855 ze zm.) uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.) osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. W orzecznictwie przyjęto, że nieprzedłożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny skargi (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 2640/04).

W niniejszej sprawie Stowarzyszenie zostało wezwane do przesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, poprzez złożenie statutu Stowarzyszenia wraz z odpisem z KRS oraz do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres Stowarzyszenia podany w skardze i doręczone pod nim w dniu 19 grudnia 2011 r., termin zatem do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 20 grudnia 2011 r. i zakończył się w dniu 27 grudnia 2011 r. W tym miejscu należy wyjaśnić, że stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a, jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny pod dniu lub dniach wolnych od pracy. Ostatni dzień siedmiodniowego terminu przypadał na dzień 26 grudnia 2011 r., ponieważ był to dzień ustawo wolny od pracy, upływ terminu do uzupełnienia braków i uiszczenia wpisu przesunął się zatem na dzień po nim następujący, czyli 27 grudnia 2011 r.

Skoro we wskazanym terminie nie doszło, ani do uzupełnienia braku formalnego skargi, ani do uiszczenia wymaganego wpisu, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji.