Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 695/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 maja 2017 r. Z. S. – dalej skarżący wniósł do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 20 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Następnie postanowieniem z dnia 16 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 23 października 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący otrzymał w dniu 30 października 2017 r.

W piśmie z dnia 2 listopada 2017 r. skarżący oświadczył, że rezygnuje z dalszego prowadzenia niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ppsa (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.

Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).

W myśl § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.

Uwzględniając powyższe regulacje prawne skarżący został zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 23 października 2017 r. wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący otrzymał w dniu 30 października 2017 r.

Wpis od skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 6 listopada 2017 r., nie został uiszczony. Jednakże w terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący oświadczył, że rezygnuje z dalszego prowadzenia postępowania. Oświadczenie niniejsze Sąd potraktował jako żądanie cofnięcia skargi.

Na marginesie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.