Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1152/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2006 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od wpisu na listę aplikantów radcowskich oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 311 ust. 2 w związku z art. 33 ust. 3 i art. 339 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 123, poz. 1059 z późn. zm.), sprzeciwił się wpisowi pana P. W. na listę aplikantów radcowskich Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] dokonanemu uchwałą nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] stycznia 2006 r.

Jak wynika z uzasadnienia uchwały OIRP w [...] pan P. W. uzyskał wpis na listę aplikantów radcowskich izby [...], z uwagi na zdobycie na egzaminie konkursowym 190 punktów. Minister Sprawiedliwości stwierdził jednak w swojej decyzji, iż z uchwały Komisji Konkursowej powołanej do przeprowadzenia egzaminu konkursowego w OIRP w [...] w dniu [...] grudnia 2005 r. wynika, że kandydat udzielił prawidłowej odpowiedzi na 178 pytań testu, uzyskując negatywny wynik egzaminu konkursowego. Wynik egzaminu został zweryfikowany w oparciu o uchwałę Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] grudnia 2005 r. zobowiązującą Zespół do przygotowania pytań na aplikację radcowską do wydania w dniu [...] grudnia 2005 r. komunikatu o uznaniu za prawidłowe innych odpowiedzi niż wynikające z arkusza prawidłowych odpowiedzi. W wyniku ponownie dokonanej weryfikacji pan P. W. otrzymał 180 punktów, uzyskując ponownie negatywną ocenę z egzaminu konkursowego. Jednak Komisja Konkursowa dnia [...] stycznia 2006 r., na podstawie własnych zastrzeżeń do pytań i odpowiedzi testowych, dokonała kolejnej analizy testu egzaminacyjnego i ustaliła, że następnych dziesięcioro kandydatów uzyskałoby co najmniej 190 punktów uprawniających do wpisania tych osób na listę aplikantów radcowskich, pozostawiając OIRP w [...] decyzję co do wpisania tych osób na listę aplikantów. Na posiedzeniu Prezydium Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w dniu [...] stycznia 2006 r. ustalono listę osób, które w wyniku ponownej weryfikacji otrzymały co najmniej 190 punktów; przyjęto również wzór pisma dokumentującego obie weryfikacje. W wyniku takiej ponownej weryfikacji pan P. W. otrzymał z egzaminu 190 punktów, a następnie Rada OIRP w [...] podjęła uchwałę o wpisaniu go na listę aplikantów radcowskich tej izby.

Minister Sprawiedliwości uznał, że Komisja Konkursowa, zgodnie z art. 7 ust. 27 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361) oraz art. 3310 ust. 1 ustawy o r.p., po zakończeniu egzaminu konkursowego w dniu 2005 r. zobowiązane były do ustalenia w drodze uchwały wyniku osiągniętego przez kandydata. W stosunku do pana W. Komisja Konkursowa ustaliła dnia [...] grudnia 2005 r. w drodze uchwały wynik egzaminu na 178 punktów. Następnie wynik ten, w oparciu o Komunikat Zespołu z dnia [...] grudnia 2005 r., Komisja zweryfikowała na 180 punktów. Ten poprawiony wynik egzaminu, ustalony przez Komisję w oparciu o komunikat Zespołu, był również negatywny. Zdaniem Ministra brak było podstaw do kolejnej, późniejszej weryfikacji wyników egzaminu, tym bardziej, że Komisja nie była uprawniona do dokonywania weryfikacji w oparciu o własne ustalenia. Nie można zatem było przyjąć liczby 190 punktów ustalonej dnia [...] stycznia 2006 r. przez Prezydium Rady OIRP w [...] jako wyniku egzaminu pana P. W. podczas egzaminu konkursowego w dniu [...] grudnia 2005 r.

Na decyzję Ministra Sprawiedliwości Pan P. W., zwany dalej skarżącym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia. Rozstrzygnięciu zarzucił:

I. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego w tym:

- art. 33 ust. 3 w związku z art. 339 ustawy o r.p. przez uznanie 21 błędnych pytań testu na aplikację radcowską za spełniające ustawowe kryteria określone w art. 339 ust. 1 ustawy o r.p. a tym samym bezpodstawne uznanie, iż skarżący nie zdobył wymaganego limitu 190 punktów z egzaminu na aplikacje radcowską, czego skutkiem był sprzeciw Ministra,

- art. 32 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP przez mylne przyjęcie przez Ministra Sprawiedliwości, że sprostowanie wyników egzaminu dokonane w oparciu o uchwałę Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] grudnia 2005 r. i wydany na tej podstawie Komunikat Zespołu do przygotowania pytań z dnia [...] grudnia 2005 r. odpowiada prawu, gdy tymczasem sprostowanie to nie objęło swoim zakresem wszystkich błędnych pytań testu, co rażąco narusza zasadę równości wobec prawa,

- art. 65 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie prawa skarżącego do wyboru i wykonywania zawodu poprzez brak ustawowej możliwości odwołania się od wyników egzaminu, a także poprzez niesprostowanie wyników egzaminu o wszystkie błędne pytania, a tylko o ich wybraną część,

- art. 31 ust. 3 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez ograniczenie prawa skarżącego do wyboru i wykonywania zawodu w drodze aktu wewnętrznego, tj. uchwały Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] grudnia 2005 r. i wydanego na tej podstawie komunikatu Zespołu do przygotowania pytań, jak i błędnie wydanej decyzji Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie, a nie ustawy oraz:

II. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy polegające na nieustosunkowaniu się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do podnoszonych przez zdających z terenu całego kraju oraz Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] faktu istnienia 21 błędnych pytań w teście, co oznacza, iż wynik egzaminu skarżącego ustalony przez Komisję Egzaminacyjną nie odpowiada prawdzie,

- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez mylne przyjęcie, że jedynie w OIRP w [...] dokonano właściwego sprostowania wyników egzaminu, co jest nieprawdą, gdyż od uchwał o wpisie w pozostałych okręgowych izbach radców prawnych w całej Polsce również zostały wniesione sprzeciwy Ministra Sprawiedliwości, co organowi jest wiadome z urzędu w oparciu o art. 77 § 4 k.p.a.

W uzasadnieniu do skargi, skarżący wskazał jako błędne 21 pytań testowych, podając ich numery i wyjaśniając dlaczego, jego zdaniem, pytania te są wadliwe i powinny zostać zweryfikowane. Powołując się na treść art. 339 ust. 1 ustawy o r.p. skarżący stwierdził, że pytania nie spełniały wymogu, aby jedna z trzech propozycji odpowiedzi była prawidłowa. Jak stwierdził, z uwagi na błędy w pytaniach, udzielenie na nie prawidłowej odpowiedzi było niemożliwe. Nie sposób bowiem odpowiedzieć prawidłowo na pytanie, które prawidłowej odpowiedzi nie zawiera lub jest nieprecyzyjne. Skarżący uznał, że w przypadku sprostowania wszystkich błędnych odpowiedzi, uzyskałby uprawnienie do wpisania na listę aplikantów. Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy o r.p. OIRP nie może odmówić wpisu na listę aplikantów osobie spełniającej warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 cyt. artykułu, dlatego też Rada OIRP w [...] dokonała wpisu uchwałą z dnia [...] stycznia 2006 r., w tym stanie rzeczy Minister Sprawiedliwości składając sprzeciw rażąco naruszył art. 33 ust. 3 w związku z art. 339 ustawy o r.p.

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie. W ocenie Ministra nie można zgodzić się ze twierdzeniem, że Komisje Konkursowe były organem kompetentnym do dokonania weryfikacji wyników egzaminu konkursowego na aplikację radcowską przeprowadzonego [...] grudnia 2005 r., tj. do podjęcia decyzji o przeprowadzeniu weryfikacji, wskazania pytań podlegających weryfikacji i przeprowadzenia czynności weryfikujących wyniki egzaminu konkursowego. Wymienione komisje na podstawie art. 7 ust. 12 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw oraz art. 338 ust. 1, art. 339 , art. 3310 ust. 1 ustawy o r.p. w związku z art. 7 ust. 27 ustawy o zmianie (...) jedynie sprawdzały test egzaminacyjny, ustalały wynik uzyskany przez kandydata w drodze uchwały i ogłaszały wynik egzaminu konkursowego. Przepisy te nie przewidywały natomiast możliwości dokonywania ustaleń bądź zmian ustalonych już wyników egzaminów, czy też dokonywania samodzielnej oceny czy pytania zawierają nieprawidłowości i wymagają sprostowania. Wskazane regulacje nie przyznały komisjom uprawnienia do przygotowania testu wraz z kluczem do niego. Zadanie to miał wykonać Zespół do przygotowania pytań na aplikację radcowską, który przygotowując zestaw pytań w formie testu wyboru ustalał klucz prawidłowych odpowiedzi. Takie rozwiązanie zapewniało realizację konkursu jako przeprowadzanego zgodnie z zasadami obiektywizmu i bezstronności według jednolitych zasad i kryteriów oraz w oparciu o zasadę równego dostępu do zawodu, ograniczonego jedynie poziomem wiedzy prawniczej. Ustalenie prawidłowych odpowiedzi przez poszczególne komisje konkursowe zniweczyłoby założenia noweli z 30 czerwca 2005 r., gdyż nie gwarantowałoby stosowania jednolitych kryteriów oceny kandydatów we wszystkich okręgowych izbach radców prawnych. Skarżący, kwestionując stanowisko Ministra Sprawiedliwości, nie podważa jednocześnie weryfikacji wyników egzaminu dokonanej przez Komisję Konkursową, właśnie w oparciu o komunikat zespołu z dnia [...] grudnia 2005 r. wskazujący prawidłowe odpowiedzi do 10 pytań egzaminacyjnych. Minister nie zgodził się z zarzutem naruszenia art. 65 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji, bowiem ustawodawca regulując zasady przeprowadzania egzaminu konkursowego w 2005 r. nie przewidział możliwości odwołania się od wyników tego egzaminu ustalonego uchwałą Komisji Konkursowej. W szczególności nie przysługuje droga odwoławcza do rad okręgowych izb radców prawnych, które na podstawie art. 7 ust. 1 i 12 ustawy o r.p. odpowiedzialne były za przeprowadzenie naboru na aplikację radcowską i powołanie komisji konkursowych do przeprowadzenia konkursu.

Na rozprawie przed Sądem skarżący przyznał, iż druga weryfikacja wyników egzaminu nie została potwierdzona uchwałą Komisji Konkursowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002r. poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja Ministra Sprawiedliwości odpowiada prawu.

Przedmiotem rozpoznania jest skarga na decyzję - sprzeciw Ministra Sprawiedliwości od wpisu P. W. na listę aplikantów radcowskich prowadzoną przez OIRP w [...]. P. W. przystąpił do egzaminu na aplikację radcowską na podstawie konkursu przeprowadzonego przez Komisję konkursową powołaną uchwałą nr [...] Rady OIRP w [...] z dnia [...] listopada 2005 r. Tryb przeprowadzenia naboru na aplikację radcowską w 2005 r. został ukształtowany przez art. 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361), zwana dalej ustawą o zmianie (...). Zgodnie z ust. 1 powołanego artykułu, ustawodawca w 2005 r. powierzył przeprowadzenie naboru na aplikacje radcowską radom okręgowych izb radców prawnych. Stosownie do ust. 4 cyt. artykułu do Krajowej Rady Radców Prawnych należało powołanie zespołu do przygotowania pytań na egzamin konkursowy dla kandydatów na aplikantów radcowskich. W skład zespołu wchodziło pięć osób, w tym przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości oraz wyznaczony członek KRRP jako przewodniczący zespołu. Zgodnie z ust. 10 art. 7 ustawy o zmianie (...) zespół przygotował jeden zestaw pytań w formie testu wyboru. Do sprawdzenia testu rady okręgowych izb radców prawnych, na podstawie ust. 12 cyt. artykułu, powołały komisje konkursowe, w skład których wchodziło trzech radców prawnych i dwóch przedstawicieli Ministra Sprawiedliwości. Zgodnie z ust. 27 art. 7 ustawy o zmianie (... ) w 2005 r. do przeprowadzenia egzaminu konkursowego na aplikację radcowską odpowiednie zastosowanie znajdowały przepisy art. 331 ust. 3, art. 337-9 i art. 3310 ust. 1 ustawy o radcach prawnych. Zatem stosownie do art. 33 ust. 1 ustawy o r.p. egzamin konkursowy przeprowadzały w roku 2005 komisje konkursowe powołane na podstawie art. 7 ust. 12 ustawy o zmianie (... ). Komisja ta, jak stanowi art. 339 ust. 2, ma za zadanie sprawdzić test, który zgodnie z ust. 3 tego artykułu, jest pozytywny tylko w przypadku osiągnięcia przez kandydata 190 punktów. Wynik egzaminu konkursowego każdego kandydata, stosownie do art. 3310 ustawy o r.p., ustalany jest przez komisję konkursową w drodze uchwały.

Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan prawny jaki obowiązywał dla osób przystępujących do egzaminu na aplikację radcowską w 2005 r., należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie komisja konkursowa ustaliła wynik egzaminu skarżącego na 180 punktów, co nie kwalifikowało go do wpisania na listę aplikantów radcowskich. Wynik ten komisja ustaliła niejako powtórnie, po zweryfikowaniu testu na podstawie komunikatu zespołu do opracowania pytań wydanego w odpowiedzi na uchwałę KRRP nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Nie kwestionując zasadności działań KRRP oraz zespołu do spraw opracowania pytań, bowiem zmierzały one do wyeliminowania błędów i niejasności pytań testowych, a znajdowały zastosowanie dla kandydatów wszystkich izb radcowskich, stwierdzić należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami (art. 7 ust. 12 ustawy o zmianie (...) oraz art. 339 ust. 2 i art. 3310 ustawy o r.p. ) sprawdzenie testu i ustalenie wyniku egzaminu każdego kandydata należało do komisji egzaminacyjnej i wyłącznie do niej. Nie bez znaczenia jest, że komisja, jak przewidziała ustawa o zmianie (...), była ciałem fachowym, składającym się z radców prawnych i przedstawicieli Ministra Sprawiedliwości, a "sprawdzenie" testu nie mogło i nie powinno było ograniczyć się, w przypadku takiego fachowego "organu" do stwierdzenia zgodności udzielonych przez kandydata odpowiedzi z wzornikiem ustalonym przez zespół. Byłoby całkowicie nieracjonalne, pozbawione uzasadnienia i nie mieszczące się w pojęciu "sprawdzenia testu" pozbawienie Komisji, składającej się z osób o wysokiej wiedzy prawniczej, prawa do oceny czy udzielona odpowiedź jest prawidłowa, czy nie, a więc konsekwentnie do zaliczenia odpowiedzi jako prawidłowej lub nieprawidłowej w sytuacji, gdy wzornik opracowany przez zespół wskazuje odpowiedź inną. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do zaakceptowania stanu, w którym nie jest istotne, czy udziela się dobrej odpowiedzi, czy odpowiedzi niewłaściwej, istotne jest aby odpowiedzi były zgodne z przygotowanym przez zespół wzornikiem. Takie stanowisko jest w ocenie Sądu nie do przyjęcia. Nie można zgodzić się więc ze stanowiskiem Ministra Sprawiedliwości wyrażonym w zaskarżonej decyzji, że "organ" ten nie był uprawniony do dokonywania zmian w podanym przez zespół do opracowania pytań kluczu odpowiedzi do pytań testowych. To, co organ określił jako "zmiany" mieściło się bowiem w obowiązkach komisji rzetelnego sprawdzenia testu egzaminacyjnego. Właśnie ta rzetelność sprawdzenia testu winna była obligować wszystkie komisje do odstępowania od wskazanego przez zespół do przygotowania pytań klucza odpowiedzi i przyjmowania w drodze uchwały wyników testu poszczególnych kandydatów na podstawie ustalonej przez siebie oceny. Zastosowanie się przez komisję do wzornika odpowiedzi przygotowanego przez zespół, wobec przeświadczenia komisji konkursowej o błędach w przygotowanych odpowiedziach, powinno było prowadzić co najmniej do precyzyjnego zamieszczenia w protokole, sporządzanym zgodnie z art. 339 ust. 4 ustawy o r.p., szczegółowych uwag dotyczących poszczególnych pytań i ich wpływu na wyniki testu poszczególnych kandydatów.

Mimo, że weryfikację dokonaną [...] grudnia 2005 r. w wyniku interwencji KRRP i po poprawieniu klucza odpowiedzi testowych przez zespół, jako adresowaną w jednakowy sposób do wszystkich komisji i w interesie wszystkich kandydatów, należałoby uznać za dopuszczalną, to nie ulega kwestii, że co do zasady, komisja nie powinna kilkakrotnie sprawdzać testu i weryfikować pierwotnie ustalonych wyników. Działanie takie powoduje, że nie tylko komisja staje się mało odpowiedzialnym i wiarygodnym "organem", ale przez to cała procedura konkursowa jawi się jako nieprzejrzysta, nieczytelna i odbierana jest przez kandydatów jako podejrzana.

W rozpatrywanej sprawie komisja konkursowa nie sprostała zadaniom, które postawiła przed nią ustawa. Stosownie do komunikatu zespołu zweryfikowała ustalony przez siebie wynik testu P. W. (dotyczyło to wszystkich kandydatów) jednak, jeśli nawet była przekonana o istnieniu w teście ewentualnych innych błędów, których uwzględnienie miałoby wpływ na wynik testu skarżącego, to nie znalazło to wyrazu w uchwale ustalającej wynik egzaminu pana W. na 190 punktów, czego wymagał przepis art. 3310 ustawy o r.p. W sporządzonym przez siebie protokole z dnia [...] grudnia 2005 r. komisja zaledwie zasygnalizowała swoje wątpliwości co do 32 pytań, nie przekładając tych wątpliwości na wyniki poszczególnych osób zdających egzamin. Dopiero po ponad dwudziestu dniach, tj. dnia [...] stycznia 2006 r. komisja dokonała kolejnej analizy testu wyboru i ponownej weryfikacji testu, która dotyczyła 10 osób, wśród nich P. W. i wskazała, że osoby te z uwagi na to, że po ponownej weryfikacji uzyskały 190 i więcej punktów powinny zostać wpisane na listę aplikantów radcowskich. Rozważenie tej kwestii komisja pozostawiła Radzie OIRP w [...]. Działanie takie nie mogło stanowić podstawy do ustalenia w dniu [...] stycznia 2006 r. przez Prezydium Rady OIRP w [...], że skarżący uzyskał 190 punktów, a następnie do wpisania go na listę aplikantów radcowskich uchwałą Rady OIRP w [...] z dnia [...] stycznia 2006 r.

Zauważyć należy, że komisja nie miała żadnych podstaw do dokonywania kolejnego sprawdzania testu egzaminacyjnego, a własne przeświadczenie co do błędnych, innych poza podanymi przez zespół, pytań, komisja powinna była wyrazić w sposób dla niej właściwy, tj. przez dokonanie oceny odpowiedzi na te pytania udzielone przez P. W. najpóźniej przy dokonywaniu "dozwolonej" weryfikacji, nie zaś w protokole z kolejnej weryfikacji, podjętej nie wiadomo na jakiej podstawie. W aktach sprawy brak jest uchwały komisji ustalającej pozytywny wynik egzaminu skarżącego, czyli uzyskanie przez niego 190 punktów, a jeśli tak, to nie można uznać, że spełniona została przesłanka wskazana w art. 33 ust. 2 ustawy o r.p. uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu konkursowego. Reasumując tę część rozważań, należy stwierdzić, iż na gruncie przepisów przywołanych na wstępie, brak jest podstawy prawnej do dokonania przez Prezydium Rady OIRP zmiany ustalonego uchwałą komisji konkursowej punktowego wyniku testu egzaminacyjnego jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. W tej sytuacji sprzeciw Ministra Sprawiedliwości znajdował pełne uzasadnienie.

Ponadto, w ocenie Sądu, powołane do organizowania egzaminu na aplikację radcowską w 2005 r. - zespół do przygotowania pytań i komisja egzaminacyjna/konkursowa stanowiły gremia do wykonania określonych ustawą zadań i z chwilą ich wykonania i zamknięcia naboru na aplikację, poprzez dokonanie stosownych wpisów, przestawały istnieć. Trudno zatem uzasadnić byt komisji konkursowej w 2006 r. i jej korektorskie działania w stosunku do podjętych przez nią uchwałami wyników testów poszczególnych kandydatów. Przyjmując stanowisko przeciwne, należałoby zaakceptować stan, w którym możliwe jest dokonanie weryfikacji testu egzaminacyjnego przez komisję konkursową w dowolnym czasie, a więc tym samym do przyjęcia założenia, że "organ" ten działa w nieskończoność.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi, które sprowadzają się do kwestionowania pytań testowych i skutków nieuwzględnienia błędnych, zdaniem skarżącego, pytań w wyniku testu. W ocenie Sądu istniały wszelkie podstawy do tego, ażeby przyjąć iż nabór na aplikację radcowską w 2005 r., przeprowadzony w drodze egzaminu konkursowego, dokonał się zgodnie z prawem, tzn. w oparciu o ustalone przez komisje konkursowe w drodze uchwał indywidualne oceny poszczególnych kandydatów. Odnosząc się do zarzutu wadliwości pytań testowych powtórzyć należy, że test sprawdzany był przez powołane na podstawie ustawy o r.p. pięcioosobowe zespoły - wysokokwalifikowanych prawników, zorganizowanych w komisje egzaminacyjne. Ich wiedza winna być gwarantem prawidłowości przeprowadzonego egzaminu. Nie jest wiadome, czy kandydaci kwestionowali te same pytania, również brak jest danych, aby komisje egzaminacyjne zgodnie stwierdziły, że test zawiera błędy inne, niż poprawione w wyniku pierwotnej weryfikacji uruchomionej działaniami KRRP, że dotyczą one tych samych pytań oraz, że dla zapewnienia rzetelności prowadzonego naboru wymagana jest kolejna ogólna weryfikacja. Przywołane na wstępie przepisy nie przewidziały prawa do odwoływania się od wyników testu. Przystępujący do egzaminu na aplikację radcowską mogli, na zasadach ogólnych, składać do organu sprawującego nadzór nad samorządem radcowskim skargi na sposób przeprowadzania egzaminu. Skarżący takiej skargi nie złożył.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.