Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1299/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L W na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... r., nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 grudnia 2012 r. wraz ze skargą L W złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji, przy uwzględnieniu wysokości obciążeń finansowych strony i możliwości finansowych skarżącego doprowadzi do nieodwracalnych skutków finansowych. W chwili obecnej skarżący ma na utrzymaniu troje dzieci, w tym dwoje studiujących. Najmłodsze dziecko (ur. w 2006 r.) na skutek niedotlenienia podczas porodu posiada orzeczenie o niepełnosprawności i pozostaje pod stałą opieką lekarza neurologa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podstawą prawną rozpoznania wskazanego wniosku jest przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stanowiący że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżona decyzja jest zatem wykonalna i mimo zaskarżenia do sądu może stać się przedmiotem postępowania egzekucyjnego. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozstrzygając zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy w szczególności przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadny.

Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze, że w Sądzie rozpoznawanych jest ok. 7 skarg strony, na łączną wartość przedmiotu sporu w wysokości ok. 100.000 zł. Sąd podziela argumenty skarżącego, że przymusowe wykonanie zaskarżonych decyzji, w tym przedmiotowej, może spowodować nieodwracalne skutki w majątku strony.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.