Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1729/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2008 r. sprawy ze skargi T. i J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego skargę oddala


UZASADNIENIE

W wyniku kontroli robót budowlanych prowadzonych przez małż. G. bez pozwolenia na budowę przy budynku mieszkalnym na działce nr Ew. [...] we wsi D. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...] marca 2007r. wstrzymujące samowolnie prowadzone roboty budowlane i nakładające na inwestorów obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej oraz zabezpieczenia szczytu budynku stanowiącego własność B. K. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego tj. dokonanie jego odbudowy z uwzględnieniem jego gabarytów sprzed rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie dokumentacji technicznej uzgodnionej z zainteresowanymi instytucjami.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007r. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wojewódzki, w oparciu o materiał dowodowy sprawy, stwierdził iż organ I instancji stosownie do dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego był nie tylko uprawniony, ale ustawowo zobowiązany wydać decyzję nakładającą obowiązek. Jak wskazują akta sprawy, inwestorzy bez uprzedniego uzyskania pozwolenia właściwego organu, rozebrali część środkową budynku mieszkalnego zlokalizowanego na granicy działek ew. [...] i [...] , a następnie pomimo wszczętego postępowania administracyjnego przed organem powiatowym w P. , nadal nie posiadając pozwolenia, kontynuowali roboty budowlane wykonania stropu drewnianego, wymurowania ścianek szczytowych i komina oraz wykonania drewnianej więźby dachowej.

Podtrzymując swoje stanowisko, że roboty te nie mieszczą się w pojęciu prac zabezpieczających a więc wymagają pozwolenia, organ wojewódzki stwierdził, że w wyniku bezprawnego działania inwestorów, na sąsiedniej działce [...] (w ostrej granicy z działką inwestorów) powstał niesamodzielny technicznie obiekt, którego konstrukcja opiera się jedynie na 3 zewnętrznych ścianach, zaś brak ściany zewnętrznej tego obiektu wyłącza zastosowanie § 12 ust. 4 pkt 1 i 2 warunków technicznych.

W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego – samowolna rozbiórka części budynku mieszkalnego była działaniem na własne ryzyko a prowadzenie robót mimo toczącego się postępowania świadczy o postawie strony. Skargę sądową na powyższą decyzję wnieśli inwestorzy twierdząc, że decyzje są dla nich krzywdzące i prosząc o ich uchylenie. Opisując los przedmiotowego budynku wskazali, iż jego część nabyli w 2003r. jako obiekt stary i nieremontowany a strop, komin i więźba dachowa zostały wykonane jako roboty zabezpieczające spowodowane zawaleniem się prowizorycznego dachu ze snopów słomy. Właścicielka drugiej części budynku B.K. również wykonywała roboty remontowe, ale w ocenie skarżących organy nadzoru budowlanego były w tym przypadku nadzwyczaj wyrozumiałe. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, ze w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania i tylko w takim przypadku może nastąpić uwzględnienie skargi.

Kontrolą sądową objęta jest decyzja organu nadzoru budowlanego w przedmiocie nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego tj. jego odbudowy z uwzględnieniem jego poprzednich gabarytów i w oparciu o dokumentację techniczną.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy budynek przed rozpoczęciem robót budowlanych przez inwestorów G., stanowił jedną całość konstrukcyjną, należąc w części także do B. K.

W ramach robót bez pozwolenia, inwestorzy m.in. pogrubili szczytową ścianę działową, która przejęła funkcję ściany zewnętrznej, a część środkowa (ściany zewnętrzne konstrukcyjne na odcinku 1,80m) została rozebrana, w wyniku czego na działce sąsiedniej nr [....] – w ostrej granicy z działką inwestora nr [...] – powstał niesamodzielny technicznie obiekt, którego konstrukcja opiera się jedynie na 3 zewnętrznych ścianach (granica między nieruchomościami przebiega w poprzek budynku).

Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, iż zaistniały stan faktyczny nie daje możliwości wykonania ściany zewnętrznej obiektu zlokalizowanego na działce nr [...] ze względu na prawo własności gruntu. Samowolne usunięcie przez inwestorów środkowej ściany miało oczywisty wpływ na stan techniczny obiektu jako całości, co wskazano wyżej.

Jak trafnie stwierdził organ odwoławczy stan sprawy udokumentowany materiałem dowodowym obligował organ powiatowy do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, gdyż jeżeli nastąpiło nie dające się usunąć naruszenie prawa, właściwy organ jest obowiązany zakazać prowadzenia dalszych robót bądź orzec rozbiórkę obiektu a w szczególnym przypadku może nakazać przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem organ nadzoru budowlanego, w związku z prowadzonymi robotami budowlanymi bez pozwolenia na budowę, wydał w dniu [...] marca 2007r. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 prawa budowlanego, postanowienie wstrzymujące prowadzone roboty i nakładające na inwestorów obowiązek a następnie w dniu [...] maja 2007r. decyzję z art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego. Postanowienie z dnia [...] marca 2007r. utrzymane w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007r. było przedmiotem postępowania sądowego, w wyniku którego, wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2007r. sygn. akt VII SA/Wa 1384/07 skarga została oddalona (wyrok uprawomocnił się). Z akt sprawy nie wynika aby powyższe postanowienie zostało wykonane, a więc organ nie miał możliwości orzec inaczej jak na podstawie posiadanej dokumentacji.

Art. 50 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego odnosi się do samowolnie realizowanych robót budowlanych niebędących budową, do których zgodnie z art. 3 pkt 6 i 7 ustawy zalicza się prace polegające na przebudowie, montażu remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z artykułem 50 ściśle wiąże się przepis art. 51, który stanowi jego następstwo i ustawodawca wyraźnie zakreślił termin do wydania decyzji opierającej się na przepisie z art. 51 ust. 1 prawa budowlanego ograniczając go do dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia wydanego na podstawie art. 50 ust. 1.

Tak więc, jeżeli zachodzą stosowne przesłanki, organ powinien podjąć decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 albo ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy. Regulacja art. 51 ust. 1 dotyczy trzech alternatywnych przypadków prowadzenia postępowania naprawczego tj. samowolnych robót budowlanych, których nie można zalegalizować, samowolnych robót podlegających legalizacji oraz istotnego odstąpienia od projektu lub warunków pozwolenia.

Odnosząc powyższe zasady postępowania naprawczego do niniejszej sprawy wskazać należy po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i dokonaniu ustaleń, o których była mowa wyżej organ nadzoru budowlanego podjął decyzję nakazującą doprowadzenie budynku do stanu poprzedniego tj. dokonanie jego odbudowy (art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego).

Podkreślenia wymaga fakt, że postępowanie w sprawie robót toczyło się od 2004r. co przyznają sami skarżący, którzy mimo tego w okresie od listopada 2005 do grudnia 2006r. kontynuowali roboty budowlane polegające na wykonaniu stropu drewnianego, wymurowaniu ścian szczytowych, wykonaniu drewnianej więźby dachowej, wymurowaniu komina. Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem organu wojewódzkiego, że prowadzenie robot budowlanych pomimo świadomości braku pozwolenia i mimo toczącego się postępowania przed organami nadzoru budowlanego, świadczy o postawie strony skarżącej oraz jej zamiarze wykonania zaplanowanego przedsięwzięcia bez poszanowania obowiązującego systemu prawnego.

Za chybione i nie mające wpływu na wynik sprawy należy uznać zarzuty skargi o tolerancji organów dla prac remontowych B.K. , bowiem prace te nie są przedmiotem rozpoznania.

Nie znajdują też oparcia zarzuty o nieuwzględnieniu przez organ wyjaśnień skarżących i wydaniu krzywdzącej decyzji, bowiem obszerne uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zawierające szczegółowo opisany stan faktyczny i prawny sprawy, wskazuje wyraźnie motywy tego rozstrzygnięcia oparte na obowiązujących przepisach prawa.

Reasumując – przeprowadzone postępowanie naprawcze i zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zatem skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).