Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 495/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6340 Potwierdzenie represji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi H.J. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

H.J. pismem z dnia 3 kwietnia 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] dotyczącą potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. W tym samym dniu wniósł także wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 8 maja 2018 r. w wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 4 maja 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oryginału – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z tego samego dnia starszy referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 17 maja 2018 r. (k. 13 sądowych).

W dniu 24 maja 2018 r. skarżący w biurze podawczym tutejszego sądu złożył wypełniony druk PPF.

Pismem z 31 lipca 2018 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu 30 lipca 2018 r. został poinformowany o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie, zaś w dniu 31 lipca 2018 r. w siedzibie sądu zapoznał się z aktami sprawy, na podstawie których ustalił, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Po zapoznaniu się z aktami sprawy spotkał się osobiście ze skarżącym, który był przekonany, że braki formalne skargi zostały uzupełnione.

Wskazał, że skarżący w dniu 24 maja 2018 r. stawił się osobiście w siedzibie sądu i uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy jednakże prawdopodobnie z powodu zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania na które cierpi nie zdawał sobie sprawy z tego, że nie uzupełnił braku formalnego skargi. Podniósł także, że będąc w siedzibie sądu skarżący nie został należycie pokierowany przez pracowników sądu w celu uzupełnienia braków formalnych skargi.

Zdaniem pełnomocnika należy uznać, że skoro skarżący w terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi stawił się w siedzibie sądu to jego intencją było wykonanie wezwania sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 P.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

W sprawie niniejszej spełnione zostały wymogi formalne konieczne do uwzględnienia wniosku. A mianowicie stwierdzić należy, że dochowany został 7 – dniowy termin do złożenia wniosku. Zdaniem Sądu, przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 31 lipca 2018 r., czyli w dniu ustalenia przez pełnomocnika, że braki formalne skargi w dalszym ciągu nie zostały uzupełnione w sposób prawidłowy. Wniosek z 31 lipca 2018 r. został zatem złożonym w terminie 7 – dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Spełniono także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożono podpisany egzemplarz skargi.

W ocenie Sądu, uprawdopodobniono także okoliczności, że niedochowanie terminu było niezawinione. Pełnomocnik skarżącego dołożył bowiem należytej staranności pozwalającej na przywrócenie terminu do uzupełninia braków formalnych skargi. Świadczą o tym, zdaniem Sądu, następujące okoliczności. Pełnomocnik następnego dnia po uzyskaniu informacji o wyznaczeniu go w sprawie zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie sądu oraz skontaktował się osobiście ze skarżącym w celu wyjaśnienia zaistniałych okoliczności. Wyjaśnił, że skarżący cierpi na zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania w związku z czym mogło umknąć jego uwadze, że w korespondencji kierowanej do niego znajdowały się dwa wezwania, jedno do uzupełnia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, drugie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nadto stawienie się w siedzibie sądu w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazuje także na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Decydujący wpływ na przywrócenie terminu w sprawie niniejszej miało jednak to, że pełnomocnik po zapoznaniu się z aktami sprawy już w tym samym dniu wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stąd też stwierdzić należy, że pełnomocnik dopełnił należytej staranności w uzupełnieniu braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.