Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 37/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 4, art. 3 ust. 1, art. 6, art. 14
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca) Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie w zakresie żądania zobowiązania Burmistrza Miasta K. do wydania w terminie 14 dni decyzji administracyjnej lub podjęcia czynności w sprawie, względnie do udzielenia żądanej informacji publicznej; II. odrzucić skargę w zakresie żądania zobowiązania Burmistrza Miasta K. do ukarania dyscyplinarnego pracownika odpowiedzialnego za nie załatwienie sprawy w terminie; III. stwierdzić, że bezczynność Burmistrza Miasta K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. odstąpić od orzeczenia o wymierzeniu Burmistrzowi Miasta K. grzywny; V. zasądzić od Burmistrza Miasta K. na rzecz Stowarzyszenia "[...]" kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie "[...]" w dniu 16 stycznia 2014 r. skierowało do Burmistrza Miasta K. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W piśmie tym stwierdzono, że na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – dalej u.d.i.p. oraz art. 61 Konstytucji RP wnosi o udostępnienie informacji: "jakie środki z budżetu za rok 2012, 2013 (dla każdego roku osobno) zostały przeznaczone na ogłoszenia (promocje, informacje, etc) w mediach (prasa) z uwzględnieniem wykupionych stron samorządowych, ogłoszeń dotyczących sprzedaży mienia i nieruchomości i wszelkich innych informacji zamieszczonych w prasie, a za które zapłacono z publicznych pieniędzy. Z wyszczególnieniem dla każdego tytułu prasowego z osobna za dany rok budżetowy, względnie o przesłanie wszystkich kserokopii faktur, które potwierdzają w/w stan. Informacje proszę o przesłanie zgodnie z ustawą w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego wniosku".

Zastępca Burmistrza Miasta K. pismem z dnia 29 stycznia 2014 r. w odpowiedzi na pismo wnioskodawcy poinformował, "że Urząd Miasta w K. zamieszcza ogłoszenia, informacje, publikacje prasowe według zapotrzebowania w prasie lokalnej i ogólnopolskiej. Środki finansowe przeznaczone na realizację w/w zadania mieściły się w planie wydatków budżetowych przewidzianych w roku 2012 oraz 2013 r."

W dniu 14 lutego 2014 r. Stowarzyszenie "[...]" złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Wniosło o:

1) zobowiązanie Burmistrza Miasta K. do wydania w terminie 14 dni decyzji administracyjnej lub podjęcia czynności w sprawie, względnie do udzielenia żądanej informacji publicznej,

2) zobowiązanie Burmistrza Miasta K. do ukarania dyscyplinarnego pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie sprawy w terminie,

3) stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa i tym samym ukarania Burmistrza Miasta K. grzywną,

4) zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podało, że do dnia złożenia niniejszej skargi Burmistrz Miasta K. nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z

art. 16 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14 dniowy termin zapisany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Stwierdziło, że na złożony wniosek odpowiedzi udzielił zastępca Burmistrza, nie działając przy tym z upoważnienia Burmistrza i prowadząc tym samym bezpodstawną polemikę, bo za taką uważa zawarte stwierdzenie, że środki finansowe przeznaczone na realizację w/w zadania mieściły się w planie wydatków budżetowych przewidzianych w roku 2012 oraz 2013 r. Stowarzyszenie podało, że w piśmie tym nie udzielono odpowiedzi na wniosek z dnia 16 stycznia 2014 r., natomiast podano informacje, o które nie pytano Burmistrza.

Nawet gdyby Burmistrz tą odpowiedzią chciał odmówić udzielenia informacji publicznej, co do de facto się stało, to odmowa udzielenia informacji, z uwagi na to, że nie stanowi ona informacji publicznej, powinna być dokonana w drodze decyzji.

Powyższe zaś świadczy, że ma miejsce rażąca bezczynność w udzieleniu informacji.

Wnioskodawca wskazał również, że żądania informacja jest informacją publiczną. Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 pkt 6 ustawy u.d.i.p. W świetle powyższych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja publiczna o sprawach publicznych, a w szczególności w sprawach wymienionych w art. 6 przywołanej ustawy. Wskazał również na orzecznictwo sądowoadministracyjne, które precyzuje definicję informacji publicznej.

Stwierdził, że niewątpliwie wydatkowane pieniądze z budżetu Gminy na ogłoszenia w prasie wywołują określone skutki na budżet jednostek samorządu terytorialnego i zmniejszają jej aktywa więc przedmiotowy wniosek zawierał żądanie wydania informacji publicznej, która podlega udostępnieniu.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta K. wniósł o jej oddalenie. Przyznał, że do Burmistrza Miasta K. wpłynął omówiony wniosek skarżącego z dnia 16 stycznia 2014 r. Stwierdził, że na dzień złożenia wniosku o udostępnienie informacji Urząd Miejski w K. nie dysponował gotową informacją, a jej udostępnienie wymagało podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej, by utworzyć dokument żądanej treści. Żądana przez skarżącego informacja publiczna – wymagała stosownych analiz, obliczeń i zestawień połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskaniu dodatkowego pracownika.

Tym samym nie jest to informacja prosta.

W odpowiedzi na wniosek skarżącego, organ poinformował go pismem z dnia 29 stycznia 2014 r., iż zamieszczono ogłoszenia i informacje oraz publikacje prasowe według zapotrzebowania w prasie lokalnej i ogólnopolskiej, zaś środki budżetowe w latach 2012 i 2013 wydatkowane na ten cel mieściły się w planie wydatków.

W związku z powyższym za bezzasadny należy uznać zarzut bezczynności organu, skoro faktycznie pismem z dnia 29 stycznia 2014 r. odpowiedzi - zawierającej informację publiczną – udzielono, którą z uwagi na fakt, iż nie została przedstawiona w sposób i formie określonej we wniosku dodatkowo uzupełniono pismem Nr BiP.1431.1.1.2014 z dnia 26 lutego 2014 r.

W aktach administracyjnych nadesłanych przez Urząd Miasta w K. znajduje się pismo tego Urzędu z dnia 26 lutego 2014 r. W piśmie tym stwierdzono, że w uzupełnieniu odpowiedzi z dnia 29 stycznia 2014 r. Urząd Miasta przesyła opracowane zestawienie wydatków na ogłoszenia w prasie.

Pismo to zawiera zestawienia wydatków (brutto) poniesionych na publikacje prasowe – oddzielnie za rok 2012 i za rok 2013, przy każdym tytule prasowym wymieniono kwoty wydatkowane na ogłoszenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne, sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta, o czym stanowi § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.ps.a. – obejmuje również bezczynność organów.

Przedmiotem skargi jest prawo do udzielenia informacji publicznej a podstawę do jej rozpoznania stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Istota sprawy sprowadza się przede wszystkim do wyjaśnienia, czy żądanie objęte wnioskiem skarżącego z dnia 16 stycznia 2014 r. – wskazanie jakie środki za rok 2012, 2013 zostały przeznaczone na ogłoszenia w mediach (prasie) z wyszczególnieniem dla każdego tytułu prasowego z osobna za dany rok budżetowy – jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz czy podmiot do którego skierowano wniosek o udzieleniu informacji jest obowiązany do jej udzielenia.

Bezczynność ma miejsce wówczas, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej i jest skierowany do adresata zobowiązanego do jej udzielenia. Nieudzielenie informacji publicznej i niepowiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o przyczynach opóźnień i terminie w jakim informacja zostanie udostępniona oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (wyrok NSA z dnia

18 marca 2008 r. OSK 1209/04 wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2005 r.

IV SAB/Wr 57/05). Z bezczynnością będziemy zatem mieć do czynienia wtedy, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany nie udzieli informacji lub nie podejmie przewidzianych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i dodatkowym terminie albo podejmując te czynności nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo nie wyda na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. decyzji o odmowie udzielenia żądanych informacji publicznych (I. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa ...).

Z powyższego zatem wynika, że bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy zobowiązany milczy, jak również wtedy gdy odmawia udzielenia informacji w nieprzewidzianej do tej czynności podstawie prawnej.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności podnieść, że żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., wiąże się bowiem bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania organu, który w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 w rozumieniu tego przepisu jest organem władzy publicznej.

Burmistrz jest organem gminy, gmina zaś wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2, art. 11 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym t.j. Dz.U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Jak wskazano wyżej Gmina jest podmiotem władzy publicznej – zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 pkt 5 litera "c" ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o majątku publicznym w tym o: majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych.

Niewątpliwie majątek jakim dysponuje gmina jest majątkiem publicznym. W ocenie Sądu wniosek skarżącego dotyczący wskazania wydatków w związku z publikowaniem ogłoszeń w prasie dotyczy majątku publicznego.

Tym samym żądana informacja podlega udostępnieniu w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Stan faktyczny w sprawie jest niesporny. Do dnia wniesienia skargi tj. 14 lutego 2014 r. wnioskodawca nie otrzymał merytorycznej odpowiedzi na swój wniosek z dnia 16 stycznia 2014 r. Pismo strony z dnia 29 stycznia 2014 r. nie zawierało odpowiedzi na wniosek skarżącego. Fakt przesłania pisma do skarżącego ale de facto nie udzielenia w nim odpowiedzi na wniosek skarżącego nie powoduje, że bezczynność ustała. Bezczynność ustaje gdy wniosek strony zostaje załatwiony zgodnie z przepisami prawa.

Właściwa odpowiedź została przekazana wnioskodawcy pismem z dnia 26 lutego 2014 r. Zawierało ono odpowiedź na pytania zawarte we wniosku z dnia 16 stycznia 2014 r.

Zgodnie z art. 13 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Ustęp 2 stanowi zaś, że w przypadku gdy informacja nie może być udzielona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udzielenia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W niniejszej sprawie organ nie powiadomił o przeszkodach w udzieleniu odpowiedzi. Uchybił zatem terminowi określonemu w art. 13 u.d.i.p. Pozostawał zatem w dniu wniesienia skargi w bezczynności.

Bezczynność ta ustała po wniesieniu skargi, po przesłaniu odpowiedzi na wniosek pismem z dnia 26 lutego 2014 r.

W związku z tym Sąd nie ma podstaw do zastosowania art. 149 ust. 1 p.p.s.a. i zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej.

W tych okolicznościach żądanie skarżącego opisanego w pkt 1 i zrealizowane po wniesieniu skargi podlega umorzeniu w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Postępowanie w zakresie tego żądania stało się bezprzedmiotowe.

Natomiast odrzuceniu podlega żądanie skarżącego zobowiązania Burmistrza Miasta K. do ukarania dyscyplinarnego pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie sprawy w terminie. Nie ma bowiem przepisu, który dawałby sądowi administracyjnemu takie uprawnienia. Przypomnieć należy, że Sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania spraw określonych w art. 3 § 2, § 3 p.p.s.a. Wskazane żądanie nie dotyczy żadnych wymienionych w tym przepisie spraw.

Brak jest też podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminu do rozpoznania wniosku z dnia 16 stycznia 2013 r. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przede wszystkim uchybienie terminu nie było rażące. Odpowiedź organu nastąpiła z uchybieniem około 1 miesiąca (27 dni). Tym samym brak jest też podstaw do ukarania organu grzywną.

W tym miejscu należy również zauważyć mając choćby na uwadze treść odpowiedzi na wniosek i sposób sformułowania wniosku z dnia 16 stycznia 2014 r., że żądana informacja jest informacją przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i wymaga od wnioskodawcy wykazania, że uzyskanie informacji publicznej ma istotne znaczenie dla interesu publicznego. Żądane zaś informacje zostały przekazane bez wezwania wnioskodawcy do uprawdopodobnienia wymienionej wyżej przesłanki.

W powyższych okolicznościach Sąd mając na uwadze treść art. 149 i 201 § 1 p.p.s.a. orzekł jak wyżej.

H.B.19.05.2014 r.