Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2414/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 sierpnia 2011 r. po rozpoznaniu wniosku adw. M.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2010 r. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 r. postanawia przyznać adw. M. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej wraz z podatkiem VAT w wysokości 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy)


UZASADNIENIE

Sąd, postanowieniem z 15 grudnia 2010 r., przyznał K.G. – dalej jako skarżący - prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata i zwolnienia od kosztów sądowych.

Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 28 marca 2011 r. poinformowała, że do udzielenia pomocy prawnej skarżącej został wyznaczony adw. M. S..

Pełnomocnik, skarżącego, pomimo prawidłowego powiadomienia, nie stawił się na rozprawie 23 maja 2011 r., co wynika z treści protokołu.

Pismem z 27 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, a w dniu 25 lipca 2011 r. zapoznał się z aktami sadowymi w sprawie.

Pismem z 3 sierpnia 2011 r. adw. M. S. poinformowała o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wskazała wyczerpująco powody tego poglądu.

Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.

Referendarz sądowy zwraca uwagę na fakt, że strona skutecznie wniosła skargę do Sądu. Skarga ta została rozpoznana na rozprawie – jak wynika z protokołu rozprawy – bez obecności pełnomocnika. Fakt ten jednak, ze względu na brak obowiązku stawiennictwa na rozprawie, co wskazano w zawiadomieniu o terminie, nie jest okolicznością uzasadniającą odmowę przyznania wynagrodzenia. Ze względu na sposób pracy Sądu – kontrolę zgodności z prawem rozstrzygnięcia i niezwiązanie granicami skargi okolicznością tą nie jest także oddalenie skargi.

Referendarz sądowy wskazuje, że za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm, w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy. Za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji w innej sprawie, niż ta, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna lub w innej sprawie niż ta w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego pełnomocnik powinien otrzymać kwotę – jeśli nie zajdą przesłanki do jej podwyższenia – 240,- zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm).

Ze względu na to, że kategoria sprawy – odmowa stwierdzenia nieważności – kwalifikuje się do spraw, o których mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia, a jedynym przejawem działalności pełnomocnika było sporządzenie "opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej", należało na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit b w zw z § 19 pkt 1 rozporządzenia oraz art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.