Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1275/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.138 §1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: §4 pkt 1 i § 9 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 141 poz 1497
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.
article: art.80 ust 1 i 5
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) Sędzia del. WSA Marta Laskowska - Pietrzak Protokolant: specjalista Edyta Pacewicz po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dowódcy [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 997/13 w sprawie ze skargi K.F. na decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2. zasądza od K.F. na rzecz Dowódcy [...] kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 997/13, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.F. na decyzję Dowódcy [...] z dnia 17 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1) oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku (pkt 2).

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

[...] K.F. w dniu 15 kwietnia 2013 r. wystąpił do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z wnioskiem o przyznanie mu dodatku specjalnego o charakterze stałym z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu 22 października 2012 r. objął obowiązki na wyznaczonym stanowisku. Zaplanowany nalot w "Indywidualnym rocznym planie szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach na rok 2013 pilotów JW [...]" wynosi 41 godzin i 58 minut. W dniu 27 listopada 2012 r. uzyskał on pozytywne orzeczenie Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej nr [...], w 2011 roku wykonał loty w łącznym wymiarze 48 godzin i 5 minut, zaś w 2012 roku w wymiarze 26 godzin i 34 minut.

Dowódca Jednostki Wojskowej [...] decyzją z dnia 14 maja 2013 r. nr [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej w skrócie K.p.a.) oraz art. 80 ust. 1 pkt 1 i art. 104 w zw. z art. 80 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j.: Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 592 ze zm.) w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.), odmówił przyznania [...] K.F. dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych.

W uzasadnieniu decyzji podał, że zgodnie z § 9 ust. 2 cyt. rozporządzenia, dodatek specjalny przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż 40 godzin – innym wojskowym statkiem powietrznym. W ocenie organu analiza powołanego przepisu wskazuje, że warunkiem przyznania dodatku specjalnego jest wykonanie 40 godzin lotów "w ciągu roku kalendarzowego". [...] K.F. w 2012 roku nie wykonał normy 40 godzin lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, zaś od dnia objęcia obowiązków na pierwszym stanowisku służbowym, tj. od dnia 22 października 2012 r., nadal lotów nie wykonuje, nie spełnia zatem przesłanki przyznania dodatku z § 9 ust. 2 rozporządzenia.

Na skutek złożonego przez K.F. od powyższej decyzji odwołania sprawę rozpoznawał Dowódca [...], który decyzją z dnia 17 lipca 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz § 9 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 2a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, uchylił w całości decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 14 maja 2013 r. nr [...] i przyznał [...] K.F. dodatek specjalny z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych od dnia 15 maja 2013 r. na czas zajmowania stanowiska służbowego: pilot /[...]/ w wysokości 0,5 kwoty bazowej, tj. w kwocie 750 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu decyzji podał, że zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa, to jednak pomiędzy jej wydaniem a rozpoznaniem odwołania nastąpiła istotna zmiana stanu faktycznego sprawy. Ze zgromadzonej w toku postępowania dokumentacji wynika, że w dniu 15 maja 2013 r. [...] K.F. wykonał lot w składzie załogi wojskowego statku powietrznego. Na dzień wydania niniejszej decyzji od momentu powołania do zawodowej służby wojskowej wykonał on loty w wymiarze 6 godzin i 16 minut.

Zdaniem organu odwoławczego, analiza § 9 ust.1, 2 , 2a cyt. rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych prowadzi do wniosku, że przesłanki przyznania wnioskowanego dodatku zostały określone w ust. 1 i ust. 2 w/w przepisu i tylko łączne ich spełnienie uprawnia żołnierza do uzyskania przedmiotowego dodatku.

Zgodnie z § 9 ust.1 w/w rozporządzenia dodatek specjalny może być przyznany jedynie żołnierzowi zawodowemu, który "w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty". Z powołanego sformułowania wynika, że wymogi stawiane przez ten przepis są zrealizowane w razie łącznego spełnienia dwóch warunków, tj. faktycznego wykonywania przez osobę będącą żołnierzem zawodowym lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz stwierdzenia, że loty te zostały wykonane zgodnie z opisem zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego. A contrario nie będzie uprawniony do dodatku specjalnego żołnierz, który wykonał loty, gdy czynność ta nie wynika z opisu zajmowanego przez niego stanowiska służbowego. Nie będzie uprawniony do dodatku również żołnierz, do którego obowiązków na zajmowanym stanowisku należy wykonywanie lotów, jeżeli od chwili powołania do zawodowej służby wojskowej nie rozpoczął faktycznego wykonywania lotów. Ta ostatnia sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. [...] K.F. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku: pilot /[...]/. Z zajmowanym stanowiskiem wiąże się obowiązek wykonywania lotów, to jednak w okresie od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. faktycznie lotów nie wykonywał.

W ocenie Dowódcy [...], oznacza to, że w wymienionym okresie nie był on "żołnierzem zawodowym, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty". Nie spełnił zatem jednej z dwóch przesłanek koniecznych do przyznania dodatku, wymienionych w § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia. Powyższa okoliczność wyklucza możliwość przyznania wyżej wymienionemu żołnierzowi zawodowemu przedmiotowego dodatku za okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. Bez wpływu na sytuację prawną strony w tym okresie pozostaje przepis § 9 ust. 2a cyt. rozporządzenia. Przepis § 9 ust. 1 nie pozwala na przyznanie dodatku osobie niebędącej "żołnierzem zawodowym, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty". Wprawdzie § 9 ust. 2a powołanego rozporządzenia ustanawia obowiązek wliczenia do liczby godzin lotów, o których mowa w § 9 ust.1, czasu lotów wykonanych przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, to jednak wykładnia językowa przepisu przesądza, że nie zmieni on sytuacji prawnej [...] K.F. w zakresie prawa do dodatku za okres od dnia 22 października 2013 r. do dnia 14 maja 2013 r. Przepis ten stanowi bowiem o wliczeniu wymienionych w nim lotów do liczby godzin lotów, o której mowa w § 9 ust. 1, tymczasem w § 9 ust. 1 pojęcie "liczba godzin lotów" pojawia się dopiero w tej części przepisu, która określa wysokość dodatku przysługującego żołnierzowi uprawnionemu do dodatku, nie zaś w tej części, która określa przesłanki konieczne dla otrzymania dodatku. W części przepisu, która określa warunki konieczne dla przyznania dodatku żadna "liczba" nie występuje. W związku z powyższym żołnierz, który od chwili powołania do zawodowej służby wojskowej nie wykonał faktycznie lotu (wojskowym statkiem powietrznym w ramach obowiązków wynikających z opisu stanowiska służbowego), nie spełnia wymogów z § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia. Wliczenie zawarte w § 9 ust. 2a, które może mieć wpływ na wysokość przyznanego dodatku, może znaleźć zastosowanie dopiero wobec żołnierza, który spełnił przesłanki otrzymania dodatku z § 9 ust. 1. Skoro [...] K.F. w okresie od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. nie był "żołnierzem zawodowym, który w ramach obowiązków wynikających opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty", nie może otrzymać dodatku za ten okres.

Organ odwoławczy wskazał, że kwestia uprawnienia [...] K.F. do przedmiotowego dodatku od dnia 15 maja 2013 r. uległa zmianie, gdyż z tym dniem rozpoczął jako żołnierz zawodowy wykonywanie lotów w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego. Tym samym spełnił on przesłankę określoną w § 9 ust. 1 rozporządzenia. W związku z tym przyznanie mu dodatku specjalnego jest dopuszczalne pod warunkiem spełnienia wymogu z § 9 ust. 2, tj. wykonania w ciągu roku kalendarzowego lotów w wymiarze nie niższym niż 40 godzin. [...] K.F. zarówno w 2013 roku, jak i w 2012 roku, wskazanej liczby lotów nie wykonał. Z posiadanej przez organ dokumentacji wynika jednak, że w okresie poprzedzającym powołanie do zawodowej służby wojskowej wykonał on loty (tzw. nalot ogólny) w wymiarze 74 godziny i 39 minut, z czego 54 godziny i 39 minut było lotami w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Stosownie do § 9 ust. 2a omawianego rozporządzenia, powyższa liczba (54 godziny i 39 minut), jako czas lotów wykonanych w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej, przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, podlega wliczeniu do liczby godzin o której mowa w § 9 ust. 2. Po dokonaniu wliczenia, stosownie do treści § 9 ust. 2 w zw. z § 9 ust. 2a cyt. rozporządzenia, stwierdzono, że [...] K.F. na dzień 15 maja 2013 r. wykonał ponad 40 godzin lotów w roku kalendarzowym 2013. W związku z powyższym, spełnił przesłanki do przyznania przedmiotowego dodatku od dnia 15 maja 2013 r.

Dowódca [...], odnosząc się do kwestii wysokości przedmiotowego dodatku podał, że na dzień wydania decyzji [...] K.F. wykonał nalot ogólny w wymiarze 80 godzin 55 minut. Powyższy nalot, biorąc pod uwagę wytyczne zawarte w § 9 ust. 4 cyt. rozporządzenia, oznacza [...] godzin i 6 minut tzw. nalotu przeliczeniowego. Przedstawiona ilość godzin nalotu przeliczeniowego, zgodnie z § 9 ust. 4 w zw. z § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia, uzasadnia przyznanie stosownie do § 9 ust. 1 pkt 7 prawa do tego dodatku w wymiarze 0,5 kwoty bazowej, tj. 750 zł miesięcznie.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K.F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której wniósł o jej zmianę, poprzez przyznanie dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w wysokości 0,5 kwoty bazowej, tj. w wysokości 750 zł od dnia 22 października 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. i przyznanie dodatku specjalnego w wysokości 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej w § 9 ust. 1 rozporządzenia, za każdą godzinę lotu wykonywanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego od dnia 1 stycznia 2013 r. do czasu wykonania pełnego, przewidzianego w treści rozporządzenia z dnia 8 czerwca 2004 r., limitu godzin w roku kalendarzowym 2013.

W uzasadnieniu skargi podał, że obejmując w dniu 22 października 2013 r. obowiązki służbowe na stanowisku pilot ([...]) otrzymał "Kartę opisu stanowiska służbowego", w której w pkt 4 części V zatytułowanej "Podstawowe obowiązki" do zakresu obowiązków służbowych zaliczono "wykonywanie lotów zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia, treningu i doskonalenia". W ocenie skarżącego jedyną przesłanką warunkującą przyznanie dodatku specjalnego jest zajmowanie stanowiska służbowego, z którego opisu wynika, że żołnierz zobowiązany jest wykonywać loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych.

Odnosząc się do kwestii wysokości dodatku wskazał, że zgodnie z treścią § 9 ust. 2 cyt. rozporządzenia, wysokość dodatku jest uzależniona od ilości godzin wykonanych lotów w ciągu roku kalendarzowego. Do chwili powołania do zawodowej służby wojskowej, tj. w 2012 r., wykonał 26 godzin i 34 minuty lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Zdaniem skarżącego, przedmiotowy dodatek przysługiwał mu również za okres od dnia 22 października 2012 r. do końca roku kalendarzowego 2012 r. Stosownie do § 9 ust. 2 omawianego rozporządzenia wliczeniu podlegały bowiem wykonane przez niego w 2012 r. godziny lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, które stanowiły ponad połowę rocznej, w roku kalendarzowym ilości godzin lotów.

W ocenie skarżącego, z uwagi na fakt, że od chwili objęcia obowiązków służbowych na stanowisku pilota do końca roku kalendarzowego 2012 loty nie zostały przez niego wykonane w wymaganej przez rozporządzenie ilości, począwszy od 2013 r., tj. od dnia 1 stycznia 2013 r. do czasu wykonania pełnej wymaganej liczby lotów, przedmiotowy dodatek powinien być zmniejszony (§ 9 ust. 5 rozporządzenia). W takim przypadku tego rodzaju dodatek specjalny przyznaje się w wysokości 1/40 miesięcznej stawki dodatku, określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego. Jednocześnie skarżący podał, że przedstawione stanowisko zostało potwierdzone w piśmie Dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia 28 marca 2013 r.

Dowódca [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu wyroku podał, że w rozpoznawanej sprawie spór dotyczy daty, od której został skarżącemu przyznany dodatek specjalny o charakterze stałym za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Zdaniem skarżącego dodatek ten powinien być mu przyznany od dnia 22 października 2012 r., tj. od dnia objęcia obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym, zaś Dowódca [...] uznał, że przyznanie przedmiotowego dodatku jest możliwe dopiero od 15 maja 2013 r., tj. dnia, w którym wykonał on lot w składzie załogi wojskowego statku powietrznego.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że skarżący zgłosił żądanie przyznania dodatku specjalnego od dnia 22 października 2012 r., tymczasem organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do kwestii podstaw przyznania skarżącemu dodatku specjalnego od dnia 15 maja 2013 r. oraz omówił przyczyny, z powodu których, w jego ocenie, skarżący nie mógł otrzymać przedmiotowego dodatku specjalnego od dnia 22 października 2012 r. Dowódca [...] w osnowie decyzji nie zamieścił jednak rozstrzygnięcia co do pozostałego okresu objętego wnioskiem skarżącego, które powinien był zamieścić, skoro nie przyznał dodatku za cały okres objęty żądaniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że stanowisko organu odwoławczego przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniające powody niemożności przyznania skarżącemu przedmiotowego dodatku specjalnego za okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r., nie może być traktowane jak decyzja, gdyż nie zawiera rozstrzygnięcia. Powołując treść art. 104, art. 107 K.p.a. wskazał, że rozstrzygnięcie i uzasadnienie to dwa istotne elementy składowe decyzji. Treść rozstrzygnięcia jest równoznaczna z udzielonym stronie uprawnieniem albo nałożonym na nią obowiązkiem. Osnowa (rozstrzygnięcie decyzji) jest jej kwintesencją, wyraża rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego wypadku, w kontekście okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Brak rozstrzygnięcia w treści decyzji pozbawia dane pismo charakteru decyzji, gdyż bez osnowy nie ma decyzji. Uzasadnienie decyzji służy jedynie wyjaśnieniu rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Samo w sobie, bez rozstrzygnięcia (osnowy), nie jest decyzją (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 listopada 2001 r. sygn. akt II SA 924/01 oraz z dnia 9 maja 2013 r. sygn. akt II GSK 262/12).

Z tych względów Sąd pierwszej instancji stwierdził, że organ odwoławczy, wydając decyzję z dnia 17 lipca 2013 r. nr [...], w sposób niewłaściwy ustalił i wyjaśnił podstawę prawną i faktyczną decyzji w sposób zrozumiały dla strony, co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 107 § 1 w zw. z art.11 K.p.a. Skoro zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów art. 107 § 1 i 3 K.p.a. przez to, że nie zawiera rozstrzygnięcia w sprawie całości żądania skarżącego, podlega uchyleniu. Organy orzekające powinny na nowo rozpoznać sprawę w całości, to jest wydać decyzje, rozstrzygając kwestię przyznania skarżącemu prawa do stałego dodatku specjalnego zgodnie z jego żądaniem, zawartym we wniosku.

Ponadto Sąd pierwszej instancji podał, że w niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny – za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej. Szczegółowe warunki otrzymywania dodatków, w tym dodatku specjalnego, do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych oraz ich wysokość określają przepisy wydanego na podstawie art. 80 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Analiza art. 80 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz przepisów cyt. rozporządzenia pozwala na uznanie, że przepisy te mają zastosowanie wyłącznie do żołnierza zawodowego pełniącego służbę łączącą się ze szczególnymi właściwościami lub warunkami jej pełnienia. Zgodnie z § 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia, do szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby, uprawniających żołnierza zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego, zalicza się wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Oznacza to, że pierwszym kryterium uprawniającym żołnierza zawodowego do otrzymania dodatku specjalnego jest faktyczne wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Przy czym wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych musi wynikać z opisu zajmowanego stanowiska służbowego (§ 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia). Jest to zatem druga przesłanka, od spełnienia której uzależnione jest uprawnienie żołnierza zawodowego do otrzymania dodatku specjalnego.

Z art. 80 ust. 5 ustawy o służbie żołnierzy zawodowych wynika, że organ, który przyznał dodatek do uposażenia, w przypadku niewykonywania zadań uzasadniających wypłacanie dodatku, może zawiesić, obniżyć albo wstrzymać jego wypłacanie, w formie decyzji. Ustawodawca prawo do dodatku specjalnego powiązał zatem z faktycznym wykonywaniem zadań uzasadniających jego wypłacanie.

Powyższe stwierdzenie prowadzi do wniosku, że także w sytuacji, gdy żołnierz zawodowy w danym roku kalendarzowym nie wykonuje lotów i nie jest objęty planem lotów, mimo iż z opisu zajmowanego przez niego stanowiska służbowego wynika, że ich wykonywanie należy do jego obowiązków, nie można przyznać mu dodatku specjalnego, gdyż faktycznie nie wykonuje zadań uzasadniających jego wypłacanie. Uprawnienie do otrzymania dodatku specjalnego nabywa żołnierz w roku kalendarzowym, w którym faktycznie, jako żołnierz zawodowy, wykonuje loty w określonym wymiarze. Dodatkowo wskazuje na to również treść § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia, z którego wynika, że dodatek specjalny otrzymuje żołnierz, który wykonuje loty w składzie wojskowych statków powietrznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zauważył, iż z rozporządzenia z dnia 8 czerwca 2004 r., określającego szczegółowe warunki i tryb przyznawania dodatku specjalnego wynika, że normy godzin lotów wojskowymi statkami powietrznymi zostały określone w wymiarze rocznym, a nie miesięcznym. Powyższe oznacza, że żołnierz musi wykonać określoną liczbę lotów wojskowym statkiem powietrznym w okresie roku kalendarzowego, a nie w okresie miesiąca, w którym otrzymał dodatek specjalny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdził, że skarżący zajmuje stanowisko służbowe, z opisu którego wynika, że wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. W roku kalendarzowym 2012 nie był on objęty planem szkolenia i nie wykonywał lotów jako żołnierz zawodowy. Natomiast w roku kalendarzowym 2013 został objęty planem szkolenia lotniczego w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, w wymiarze przekraczającym 40 godzin (rozkaz dzienny Dowódcy JW [...] z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr Z – 79).

W ocenie Sądu pierwszej instancji, skarżącemu – jako żołnierzowi zawodowemu, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego i wykonującemu loty w roku kalendarzowym 2013 – powinien być przyznany dodatek specjalny, o którym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych od dnia 1 stycznia 2013 r., gdyż w tej dacie spełnił on kryteria do jego przyznania w wysokości określonej w § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia. Na powyższe nie ma wpływu fakt, że w w/w dacie żołnierz nie wykonał jeszcze lotu, a także to, że rozkaz o objęciu szkoleniem został wydany dopiero w dniu 23 kwietnia 2013 r. Powyższy rozkaz ustala normę godzin lotów w wymiarze przekraczającym 40 godzin w roku kalendarzowym 2013. Natomiast zgodnie z § 9 ust. 2 cyt. rozporządzenia, dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 pkt 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż 40 godzin – innym wojskowym statkiem powietrznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że organy wojskowe przy ponownym rozpoznaniu sprawy, winny uwzględnić w/w uwagi oraz ustosunkować się w tym zakresie do całości materiału dowodowego pod kątem mających zastosowanie przepisów prawa materialnego, jak również winny kierować się zasadami wynikającymi z przepisów prawa procesowego, w szczególności z przepisów art. 7, art. 10, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. oraz uzasadnić rozstrzygnięcie, stosownie do wymogów art. 107 § 3 K.p.a.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), orzekł, jak w sentencji wyroku.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Dowódca [...], reprezentowany przez radcę prawnego i zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił naruszenie prawa materialnego, a mianowicie:

1. art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 11 K.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia o całości żądania skarżącego oraz nie wskazuje w podstawie prawnej przepisu art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 5[...] ze zm.) i tym samym narusza art. 107 § 1 i 3 K.p.a.;

2. art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 80 ust. 5 i art. 80 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 9 ust. 1, 2 i 4 zd. pierwsze oraz ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.), poprzez ich niewłaściwą wykładnię, polegającą na uznaniu, że prawo do otrzymania dodatku z tytułu wykonywania lotów przysługuje żołnierzowi zawodowemu zajmującemu stanowisko służbowe, na którym żołnierz jest zobowiązany do wykonywania lotów, od pierwszego dnia roku kalendarzowego (tj. od 1 stycznia danego roku) w sytuacji, gdy żołnierz jest objęty planem szkolenia lotniczego w wymiarze przekraczającym 40 godzin w roku kalendarzowym na dany rok kalendarzowy, mimo że nie wykonuje faktycznie lotów, a planem szkolenia został objęty w terminie późniejszym, tj. po dniu 1 stycznia danego roku kalendarzowego.

Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi K.F., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podał, że organ nie dopuścił się naruszenia art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 11 K.p.a. Rozstrzygnięcie określone w sentencji decyzji Dowódcy [...] z dnia 17 lipca 2013 r. nr [...], zgodnie z którą przyznaje się dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych od dnia 15 maja 2013 r., rozstrzyga o żądaniu skarżącego w całości, tzn. także o żądaniu przedmiotowego dodatku od dnia 22 października 2012 r. Wskazać przy tym należy, iż w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego brak jest wyrażonego expressis verbis wymogu artykułowania w decyzji, obok przyznania danego świadczenia, odmowy jego przyznania w pozostałym, wnioskowanym zakresie. Orzecznictwo sądów również nie sformułowało tego typu wymagań. W doktrynie wskazuje się na wymóg precyzyjnego i jasnego formułowania rozstrzygnięcia, w sentencji w/w decyzji wymóg ten został niewątpliwie spełniony. W świetle sformułowania sentencji decyzji oczywistym jest, że rozstrzygnięcie organu dotyczyło zarówno braku uprawnienia [...] K.F. do dodatku specjalnego przed dniem 15 maja 2013 r., jak i uprawnienia do tego dodatku od dnia 15 maja 2013 r. W związku z powyższym przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji , że organ dopuścił się naruszenia w/w przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest niezasadne.

W przedmiocie zastosowanej podstawy prawnej wskazał, że decyzja została wydana na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a brak podania tego przepisu nie stanowi o wadliwości decyzji w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Wydanie decyzji administracyjnej bez wskazania podstawy prawnej jej wydania nie może być utożsamiane z wydaniem decyzji bez podstawy prawnej, gdyż istotne jest rzeczywiste istnienie tej podstawy (wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/WA 1503/04; wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2008 r. sygn. akt II OSK 1924/06; wyrok NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1769/10). Decyzją wydaną bez podstawy prawnej jest decyzja niemająca podstawy w żadnym powszechnie obowiązującym przepisie prawnym o charakterze materialnym, zawartym w ustawie lub w akcie wydanym z wyraźnego upoważnienia ustawowego (wyrok NSA w Gdańsku z dnia 5 listopada 1996 r. sygn. akt SA/Gd 2647/95).

Autor skargi kasacyjnej podał, że organ nie kwestionuje poglądu Sądu pierwszej instancji, że analiza art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 80 ust. 5 i art. 80 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 9 ust. 1, 2 i 4 zd. pierwsze oraz ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych pozwala na uznanie, że przepisy te mają zastosowanie wyłącznie do żołnierza zawodowego pełniącego służbę łączącą się ze szczególnymi właściwościami lub warunkami jej pełnienia. Prawidłowo również uwzględniając treść § 4 ust. 1 cyt. rozporządzenia oraz art. 80 ust. 5 powołanej ustawy przyjęto, że do szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby uprawniających żołnierza zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego jest m.in. faktyczne wykonywanie lotów, a w sytuacji, gdy żołnierz zawodowy w danym roku nie wykonuje lotów, mimo iż z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wynika, że należy to do jego obowiązków, w takim przypadku nie można mu przyznać dodatku specjalnego, gdyż faktycznie nie wykonuje zadań uzasadniających jego wypłacanie.

Za nietrafny należy jednak przyjąć pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, że przez faktyczne wykonywanie lotów w rozumieniu w/w przepisów należy uznać samo objęcie żołnierza planem wykonywania lotów w wymiarze przekraczającym 40 godzin w roku kalendarzowym, bez konieczności wykonania praktycznego odbycia lotu przez żołnierza, tym bardziej że Sąd uznał, iż dodatek ten przysługuje, mimo że tym planem objęto żołnierza w terminie późniejszym i wykonywanie lotów zaplanowano na termin późniejszy.

W ocenie Dowódcy [...], warunkiem nabycia prawa do przedmiotowego dodatku jest wykonanie przez żołnierza przynajmniej jednego lotu, przez który, stosownie do treści § 9 ust. 4 zd. pierwsze cyt. rozporządzenia, należy rozumieć taką sytuację, kiedy wojskowy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą własnej mocy w celu wykonania startu. Gdyby przyjąć argumentację Sądu, że nabycie prawa nie jest uzależnione od wykonania lotu w w/w sensie, to należałoby uznać, że dodatek taki przysługuje żołnierzowi, który jest objęty planem lotów, a który nie wykonał żadnego lotu w danym roku kalendarzowym. Taka sytuacja zdaniem organu jest niedopuszczalna, skoro zgodnie z przytoczoną wcześniej argumentacją (tożsamą w tym zakresie z argumentacją wynikającą z zaskarżonego wyroku), warunki przyznania dodatku łączą się ze szczególnymi właściwościami lub warunkami pełnienia służby, tj. faktycznym wykonywaniem lotów. W szczególności brak wykonywania lotów i jednoczesne prawo do dodatku nie dają się pogodzić z treścią przepisu art. 80 ust. 5 cyt. ustawy, zgodnie z którym w przypadku niewykonywania zadań uzasadniających wypłacanie dodatku, można wstrzymać jego wypłacanie. Ponadto takie rozumowanie nie da się pogodzić z tym, iż ten sam żołnierz w następnym roku, pomimo objęcia planem na rok następny (a więc zostałaby spełniona przesłanka w ocenie Sądu) i pomimo już odbywania lotów (tj. spełnienia warunków szczególnych w rozumieniu w/w przepisów) nie otrzymuje tego dodatku za cały rok, lecz wyłącznie jednorazowy dodatek w wysokości 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonego za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego. Nawet gdyby przyjąć argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że faktyczne wykonywanie lotów w rozumieniu w/w przepisów jest spełnione od chwili objęcia samym planem szkolenia, to i tak nie sposób przyjąć, że dodatek przysługuje z mocą wsteczną. Objęcie planem szkolenia lotniczego jest czynnością faktyczną, w związku z czym nie jest dopuszczalne jej dokonanie ze skutkiem wstecznym. Tymczasem Sąd pierwszej instancji, prawidłowo stwierdzając, iż skarżący został dopuszczony do wykonywania lotów w Jednostce Wojskowej [...] dopiero w dniu 23 kwietnia 2013 r., uznał jednocześnie, że spełnił on warunek otrzymania dodatku w dacie 1 stycznia 2013 r. Na potwierdzenie powołanych twierdzeń wskazać należy, iż ustawa o służbie żołnierzy zawodowych posługuje się instytucją dodatków przysługujących nie z tytułu szczególnych warunków lub właściwości pełnienia zawodowej służby wojskowej, lecz przysługujących wyłącznie z tytułu faktycznego zajmowania stanowiska służbowego. Powyższa kwestia jest uregulowana w art. 80 ust. 1 pkt 2, który określa instytucje dodatków służbowych przysługujących z tytułu samego tylko zajmowania określonych stanowisk służbowych. W odniesieniu do tych dodatków ustawodawca nie stworzył wymogu faktycznego wystąpienia żadnych szczególnych warunków lub właściwości służby. Zdaniem autora skargi kasacyjnej jest istotna różnica pomiędzy dodatkami specjalnymi określonymi w art. 80 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy a dodatkami służbowymi określonymi w art. 80 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Te drugie mogą być przyznane wyłącznie w sytuacji, gdy stosowne warunki szczególne istnieją faktycznie i rzeczywiście. Natomiast objęcie planem szkolenia to planowana sytuacja hipotetyczna i nie może stanowić o przyznaniu dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez Sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Z zarzutów skargi kasacyjnej i ich uzasadnienia wynika, że w rozpoznawanej sprawie spór prawny dotyczy kwestii oceny prawidłowości/nieprawidłowości przeprowadzonej przez Sąd pierwszej instancji kontroli wykładni i zastosowania przez organ przepisów dotyczących prawa [...] K.F. do dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w zakresie daty przyznania tego dodatku oraz konstrukcji decyzji organu odwoławczego w zakresie żądania obejmującego okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r.

Wobec tak zarysowanej istoty sporu, w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 11 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że organ odwoławczy nie rozstrzygnął o całości żądania [...]K.F., gdyż w komparycji decyzji nie zamieścił rozstrzygnięcia o żądaniu przedmiotowego dodatku za okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. oraz nie wskazał zastosowanej w sprawie podstawy prawnej.

W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, że organ odwoławczy wydał decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł co do istoty sprawy – przyznał [...] K.F. dodatek specjalny z tytułu wykonywania lotów w składzie wojskowych statków powietrznych od dnia 15 maja 2013 r. na czas zajmowania stanowiska służbowego pilota /[...]/ w wysokości 0,5 kwoty bazowej, tj. w kwocie 750 zł miesięcznie. Sąd pierwszej instancji potwierdził, że organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się zarówno do kwestii podstaw przyznania wyżej wymienionemu tego dodatku, jak i omówił przyczyny, z powodu których nie mógł przyznać tego dodatku od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. Uznał jednak, że stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji odnośnie w/w okresu nie może być uwzględnione. W konsekwencji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie całości żądania [...] K.F. i podlega uchyleniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi błędnie przyjął, że organ odwoławczy nie rozstrzygnął o całości żądania wyżej wymienionego, tj. o odmowie przyznania mu przedmiotowego dodatku za okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. Niewątpliwie decyzja administracyjna stanowi integralną całość obejmującą zarówno rozstrzygnięcie, jak i jego uzasadnienie (art. 107 § 1 K.p.a.). Wprawdzie pożądanym jest, aby rozstrzygnięcia żądania strony dokonywano w wyodrębnionej redakcyjnie części decyzji, to jednak nie powoduje bezskuteczności takiego rozstrzygnięcia umieszczenie jego elementów w obrębie uzasadnienia decyzji. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak wyżej wskazano potwierdzona przez Sąd pierwszej instancji, jednoznacznie określa stanowisko organu odwoławczego, który przyjął brak podstaw prawnych do przyznania [...]K.F. przedmiotowego dodatku za w/w okres. Dowódca [...] przesądził brak uprawnienia wyżej wymienionego do tego dodatku za wskazany okres. Stanowiło ono rozstrzygnięcie żądania umieszczone w niewłaściwym miejscu w strukturze prawnej decyzji, tzn. nie w sentencji, a w jej uzasadnieniu. Jednocześnie zauważyć należy, iż nawet przy przyjęciu, że w sprawie doszło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zakresie prawidłowej konstrukcji decyzji organu odwoławczego, należałoby przyjąć, że naruszenie to pozostawało bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy.

Wadliwości decyzji organu odwoławczego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie nie stanowił również brak wskazania w decyzji organu odwoławczego podstawy prawnej, na której się ona opierała. W sprawie jest niesporne, że podstawa ta istniała i stanowił ją przepis art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podniesiony w skardze kasacyjnej w pkt 1 zarzut naruszenia wskazanych w nim przepisów jest zasadny.

Jako trafny uznać należy również zarzut podany w pkt 2 i 3 skargi kasacyjnej, przy czym zauważyć należy, iż zarzut wskazany w pkt 3 stanowi powtórzenie zarzutu z pkt 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, dokonując analizy art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 80 ust. 5 i art. 80 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 9 ust. 1, 2 i 4 zd. pierwsze oraz ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, przyjął, że [...] K.F., żołnierzowi zawodowemu, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego jest zobowiązany do wykonywania lotów, objęty planem szkolenia lotniczego w składzie wojskowych statków powietrznych w dniu 26 kwietnia 2013 r. w wymiarze przekraczającym 40 godzin w roku kalendarzowym 2013 r., dodatek specjalny z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych powinien być przyznany od dnia 1 stycznia 2013 r., mimo że faktycznie lotów nie wykonuje, a planem szkolenia został objęty w terminie późniejszym, tj. po dniu 1 stycznia danego roku kalendarzowego.

Wskazać należy, iż Sąd pierwszej instancji, dokonując wykładni § 4 pkt 1 i § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, przy uwzględnieniu treści art. 80 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, uznał, że przesłankami warunkującymi przyznanie żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby, w tym przypadku dodatku za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, jest faktyczne wykonywanie lotów w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego. W przypadku niewykonywania zadań uzasadniających wypłacanie dodatku, organ, który przyznał dodatek, w formie decyzji może zawiesić, obniżyć lub wstrzymać jego wypłacanie.

Zauważyć należy, iż celem przyznania dodatku za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych jest m.in. zrekompensowanie trudów (obciążeń, specyficznych uciążliwości lub zagrożeń), które wiążą się z wykonywaniem obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego. W ocenie prawodawcy – cechują się one szczególnymi właściwościami lub warunkami pełnienia służby.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jedną z przesłanek warunkujących nabycie prawa do przedmiotowego dodatku jest wykonanie przez żołnierza przynajmniej jednego lotu. W istocie spełnienie tej przesłanki potwierdza faktyczne i rzeczywiste istnienie szczególnych warunków pełnienia służby. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi dokonał błędnej wykładni powołanych przepisów i niezasadnie przyjął, że przedmiotowy dodatek winien być [...] K.F. przyznany od dnia 1 stycznia 2013 r. mimo, że w okresie do dnia 14 maja 2013 r. nie wykonał on żadnego lotu w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Zaaprobowanie odmiennego poglądu oznaczałoby, że żołnierzowi, który w opisie zajmowanego stanowiska ma obowiązek wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych i objęty został planem szkolenia, lecz w danym roku kalendarzowym żadnego lotu nie wykonał, przysługuje prawo do przedmiotowego dodatku od dnia 1 stycznia danego roku. W istocie tego rodzaju stwierdzenie wskazywałoby na fakt braku różnic pomiędzy przedmiotowym dodatkiem, określonym w art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych a przewidzianym w art. 80 ust. 1 pkt 2 tej ustawy dodatkiem służbowym z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej na określonym stanowisku. Przy czym w odniesieniu do ostatnio powołanego dodatku ustawodawca nie stworzył wymogu faktycznego wystąpienia szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota rozpoznawanej sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, co pozwalało na zastosowanie art. 188 p.p.s.a. – uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi. Mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy stwierdził, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Organ zasadnie przyjął, że [...] K.F. nie spełniał warunków do przyznania przedmiotowego dodatku za okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r., warunki te spełniał dopiero od dnia 15 maja 2013 r. Skutkowało to przyznaniem mu z tym dniem dodatku z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2, art. 209 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).