Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 74/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 listopada 2007 r., znak: [..] wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz.1118 ze zm.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania T. N. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2006 r., znak: [..] odmawiającą wydania nakazu rozbiórki dwóch ambon myśliwskich usytuowanych w M. S., oznaczonych numerami 7 i 8, należących do Koła Łowieckiego nr 86 "S." w W. U. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż organ pierwszej instancji decyzją z dnia 21 listopada 2006 r., znak: [..] odmówił wydania nakazu rozbiórki przedmiotowych ambon myśliwskich, których właścicielem jest Koło Łowiecki nr 86 "S." w W. U., będące dzierżawcą terenu łowieckiego na tym obszarze. Organ pierwszej instancji podniósł, że przedstawione ambony myśliwskie są urządzeniami związanymi z prowadzeniem gospodarki łowieckiej i podlegają przepisom ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz.U. z 2005 r., Nr 127, poz.1066 ze zm.), a zatem nie dotyczy ich obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę w myśl art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, ani też obowiązek zgłoszenia właściwemu organowi zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy. Ambony zostały wybudowane po uprzednim uzyskaniu zgody właścicieli gruntów ze wskazaniem lokalizacji budowy, co potwierdzają złożone przez Koło Łowieckie oświadczenia właścicieli zarządzających gruntami.

Organ odwoławczy, decyzją z dnia 12 lutego 2007 r., znak: [..] utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji podkreślił, iż ustawianie ambon myśliwskich związane jest z prowadzeniem gospodarki łowieckiej i nie podlega przepisom ustawy – Prawo budowlane. Organ powołał przepis § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania i znakowania tusz (Dz.U. Nr 61, poz. 548), zgodnie z którym przez ambonę rozumie się nadziemne stanowisko myśliwskie, z którego korzystają myśliwi w czasie polowania, oczekując na zwierzynę. Natomiast, w myśl art. 4 ust.1 ustawy - Prawo łowieckie, gospodarka łowiecka jest to działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny, zaś dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mogą, po uzyskaniu zgody właściciela, posiadacza lub zarządcy gruntu wyznaczać i oznakować zakazem wstępu obszary stanowiące ostoje zwierzyny oraz wznosić urządzenia związane z prowadzeniem gospodarki łowieckiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi T. N., wyrokiem z dnia 19 czerwca 2007 r. (sygn. akt II SA/Lu 279/07) uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 lutego 2007 r., znak: [..]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż ambona myśliwska jest urządzeniem budowlanym podlegającym przepisom ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu przedmiotowa ambona jest wprawdzie - w myśl Prawa łowieckiego - urządzeniem łowieckim, ale jest jednocześnie stanowiskiem nadziemnym o określonej konstrukcji budowlanej, wznoszonym z materiałów drewnianych lub innych, trwale lub nietrwale związana z gruntem. Tego rodzaju urządzenie powinno spełniać wymagania podstawowe określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a więc zapewnić bezpieczeństwo konstrukcji, pożarowe, użytkowania, spełniać warunki higieniczne i ochrony środowiska, a także zapewnić poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że urządzenia łowieckie zwane ambonami myśliwskimi są obiektami małej architektury w rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego, do którego mają zastosowanie odpowiednie przepisy tego prawa.

Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, mając na uwadze ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu, decyzją z dnia 30 listopada 2007 r., znak: [..], uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Od powyższej decyzji organu drugiej instancji skargę do sądu administracyjnego wniósł T. N., domagając się jej uchylenia. Skarżący podniósł, iż w gminie W. U. jest wiele nielegalnych ambon, które zagrażają jego życiu i zdrowiu, ponieważ są usytuowane na skraju lasu, a ponadto z uwagi na zły stan techniczny grożą zawaleniem. Domagał się rozwiązania problemu nielegalnych ambon myśliwskich położonych w całym województwie, poprzez wydanie przez Sąd nakazu ich rozbiórki.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zawartego w skardze żądania usunięcia wszystkich ambon myśliwskich na terenie województwa lubelskiego stwierdził, iż nie może być ono załatwione w niniejszym postępowaniu, bowiem przedmiotem tego postępowania są konkretne ambony myśliwskie oznaczone numerami 7 i 8, należące do Koła Łowieckiego nr 86 "S." w W. U.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Skarga T. N. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Decyzja została wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2007 r. (sygn. akt II SA/Lu 279/07), którym Sąd ten uchylił decyzję organu odwoławczego z dnia 12 lutego 2007 r., znak: [..] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2006 r., znak: [..], odmawiającą wydania nakazu rozbiórki dwóch ambon myśliwskich usytuowanych w M. S., oznaczonych numerami 7 i 8, należących do Koła Łowieckiego nr 86 "S." w W. U. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zgodnie z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Zasadnie zatem organ odwoławczy uznał w zaskarżonej decyzji, że w sprawie powinno zostać przeprowadzone postępowanie dowodowe w zakresie wskazanym przez Sąd, a interpretacja przepisów prawa budowlanego w rozpatrywanej sprawie winna odpowiadać wykładni zawartej w powołanym wyroku z dnia 19 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 279/07.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać za prawidłowe stanowisko organu odwoławczego dotyczące granic rozpoznawanej sprawy. Skoro decyzja organu pierwszej instancji rozstrzygała kwestie "ambon myśliwskich" oznaczonych numerami 7 i 8, położonych w M. S., należących do Koła Łowieckiego nr 86 "S." w W. U., to zarówno organy administracyjne, jak również sąd nie mogą rozstrzygać w tym postępowaniu żądań dotyczących innych obiektów.

Jak wynika z akt sprawy, organ administracyjny uwzględnił zalecenia Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 czerwca 2007 r., do czego był zobligowany treścią art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tej sytuacji nie można zarzucić organowi naruszenia obowiązujących przepisów prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.