Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 243/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2015 r. sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

P.S. pismem z [...] marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2014 r. nr [...], żądając wyznaczenia Kolegium terminu załatwienia wspomnianego wniosku oraz nałożenia na organ grzywny za notoryczne nieprzestrzeganie prawa (terminów, o których mowa w k.p.a.).

Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.

Decyzją z [...] września 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło w całości decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. i odmówiło przyznania P.S. specjalnego zasiłku celowego. Wnioskiem z [...] października 2014 r. P.S. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o sprostowanie błędów pisarskich w decyzji z [...] września 2014 r. polegających na nieprawidłowym zapisaniu imienia przewodniczącej składu orzekającego Kolegium. W decyzji bowiem podano "M.G." zamiast "M.G.".

Postanowieniem z [...] listopada 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając w trybie art. 113 § 1 k.p.a., sprostowało swoją decyzję w ww. zakresie.

Przy piśmie z [...] lutego 2015 r., opatrzonym podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, P.S. złożył szereg wniosków o sprostowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oczywistych omyłek w decyzjach tego organu, w tym wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji z [...] września 2014 r., tożsamy pod względem treści z wnioskiem z [...] października 2014 r. Następnie pismem z [...] marca 2015 r. wezwał on Kolegium do zaprzestania naruszenia prawa i rozpoznanie jego wniosku o sprostowania omyłki pisarskiej w ww. decyzji, a [...] marca 2015 r. wniósł wskazaną na wstępie skargę.

Odpowiadając na skargę organ wskazywał, że sprawa sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej załatwiona została postanowieniem z [...] listopada 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ w tejże sprawie stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sama zaś bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ będąc do tego zobowiązanym nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu. Aby można mówić o bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. musi więc istnieć na dzień wnoszenia skargi zawisła przed organem i będąca w toku sprawa administracyjna, którą organ ów jest zobligowany do załatwienia w przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego lub przepisach szczególnych formie (decyzji, postanowienia, innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której rzekomo miał pozostawać on w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest zwłoka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jakiej miał się ono dopuścić przy załatwieniu kwestii wpadkowej dotyczącej sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w ostatecznej decyzji Kolegium z [...] września 2014 r., w zakresie oznaczonego w jej osnowie imienia przewodniczącej składu orzekającego. Godzi się zatem zauważyć, że ta kwestia została już rozstrzygnięta przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ponad cztery miesiące przed wniesieniem przez P.S. rozpoznawanej skargi (vide postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2014 r. KOC/5772/Op/14 – k. 5 akt administracyjnych). Postanowienie to, jak wynika z akt sprawy pozostaje w obrocie prawnym. Wprawdzie obecnie skarżący uważa, że wobec ponowienia przy piśmie z [...] lutego 2015 r. pierwotnie w tym zakresie złożonego wniosku z [...] października 2014 r., organ winien także wydać w odniesieniu do niego stosowny akt administracyjny, jednakże to stanowisko – w ocenie Sądu - uznać należy za nieuprawnione. W sytuacji bowiem, gdy w kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej wydane zostało już w efekcie zgłoszonego w tym względzie żądania strony postanowienie, o którym mowa w art. 113 § 1 k.p.a. i nie zostało ono wyeliminowane z obrotu prawnego, powielenie przez tę stronę tożsamego pod względem przedmiotowym wniosku nie prowadzi do ponownego otwarcia w tym przedmiocie postępowania wpadkowego. W związku z czym, wbrew temu co sądzi skarżący, organ nie jest zobowiązany do jego załatwienia w sposób przewidziany w art. 113 § 1 k.p.a., czy też w drodze innego formalnego aktu stosowania prawa. Skoro zatem sama sprawa sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zaistniałej w decyzji Kolegium z [...] września 2014 r. została przed wniesieniem skargi w sposób przewidziany prawem załatwiona, a obecnie (po powtórnym złożeniu wniosku o jej sprostowanie) na organie nie ciążył obowiązek ponownego wydawania w tym względzie jakiegokolwiek aktu administracyjnego, to działanie Kolegium - polegające na dołączeniu tego wniosku do akt sprawy bez nadawania mu dalszego biegu - oceniać należy jako prawidłowe. W tej zaś sytuacji czynienie organowi zarzutu, że przy rozpoznaniu powyższego wniosku pozostaje on w zwłoce, kwalifikowanej jako bezczynność, pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Ubocznie jedynie wypada zauważyć, że ewentualna ochrona praw jednostki przed nadużyciami organów przy tego rodzaju sposobie podejścia do powielanych w zawisłej przed nimi sprawie administracyjnej wniosków składanych w kwestiach wpadkowych, realizuje się w przynależnych stronom środkach zaskarżenie na wydane w takiej sprawie akty kończące postępowanie w danej instancji w drodze odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) bądź skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczony nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.