Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 685/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 8, art. 4 ust. 1a pkt 2, art. 7d pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2-12, art. 24 ust. 1a pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par. 36, par. 37, par. 44 pkt 2, par. 45 ust. 1, par. 46 ust. 2, par. 54 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 7, art. 10 par. 1, art. 61 par. 4, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 16 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 roku sprawy ze skargi M.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany przebiegu granic działek nr [...], [...] i [...] położonych w obrębie [...] gmina K. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] Wschodniego z dnia 9 kwietnia 2014 roku, nr [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego w Ł. na rzecz M. B. kwotę 457 ( czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Wschodniego z dnia 9 kwietnia 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmiany przebiegu granic działek nr 11/2, 24, 25 i 26 położonych w obrębie 1 – B. gmina K., w wyniku czego uległy zmianie dane opisowe dotyczące powierzchni działek nr 11/2, 24, 25 oraz 26.

W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że pismem z dnia 21 marca 2013 r. M.B. wystąpiła do Starosty [...] Wschodniego z wnioskiem o ponowne przeprowadzenie analizy granic jej działki w związku z przeprowadzoną modernizacją ewidencji gruntów i budynków, podczas której powierzchnia działki nr 25, położonej w B. przy ul. A., uległa zmniejszeniu o 1 087 m2.

Z pisma Miejskiego Przedsiębiorstwa Geodezyjnego w Ł. (MPG) z dnia 20 czerwca 2013 r. wynika, że w trakcie modernizacji ustalono granice działki nr 25. Wskazań przebiegu granic dokonali właściciele sąsiednich działek W.Ś. i M.B. Ponadto przebieg granic ustalono w oparciu o istniejące szczegóły terenowe takie jak ogrodzenie i miedze, czyli na podstawie faktycznego użytkowania. M.B. była nieobecna przy tych czynnościach. Ustalenia granic dokonano z powodu błędu w obliczeniach powierzchni działki w operacie z założenia ewidencji gruntów z 1966 r.

O ponownym przeprowadzeniu ustalenia granic działki nr 25 skarżąca oraz właściciele sąsiednich nieruchomości zostali zawiadomieni przez Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne w Ł. pismem z dnia 20 listopada 2013 r. Ustalenie przebiegu granic odbyło się 19 grudnia 2013 r. Z czynności tych został spisany protokół podpisany, m.in. przez G.B., pełnomocnika M.B. Granice działki nr 25 od strony działki 26 opracowano na podstawie zarysu pomiarowego i wznowiono palikami. Właściciele działek nr 25 i 26 zweryfikowali przebieg granic zmieniając położenie punktu 591 (nowy numer 3868) – przesunięty na róg ogrodzenia. Jako dodatkowy punkt graniczny nr 3869 przyjęto końcowy róg ogrodzenia. Granica kończy się pod lasem na punkcie nr 580. Przebieg granicy właściciele potwierdzili zgodnie podpisem w protokole ustalenia granic. Granice działki nr 25 od strony działki nr 24, na którą brakuje danych archiwalnych, ustalono w terenie zgodnie ze stanem użytkowania uwzględniając istniejący budynek gospodarczy. Granica biegnie od punktu 3867 poprzez punkty 3866, 3865, 3864, 3863. Punkt nr 3862 ustalono zgodnie ze wskazaniem właścicieli. Przebieg granicy właściciele potwierdzili zgodnie podpisem w protokole ustalenia granic. Takie ustalenie granic spowodowało zmianę powierzchni działki 25, na co przede wszystkim miało wpływ błędne przyjęcie miar czołowych w pierwotnym obliczeniu powierzchni działki przy założeniu ewidencji gruntów. Z czynności ustalenia granic powstał operat techniczny przyjęty do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 13 lutego 2014 r. pod nr [...].

Na skutek wniosku strony z dnia 21 marca 2013 r. organ pierwszej instancji pismem z dnia 25 lutego 2014 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia granic działki nr 25 z działkami sąsiednimi nr 11/2, 24, 26 i 435.

G.B. podtrzymała swoje stanowisko w sprawie zmniejszonej wielkości powierzchni działki 25 w stosunku do tej wykazanej w księdze wieczystej.

W konsekwencji powyższego w dniu 9 kwietnia 2014 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję w sprawie wprowadzenia zmiany przebiegu granic działek nr 11/2, 24, 25 i 26 położonych w obrębie 1 – B. gmina K. W wyniku tego, w operacie ewidencji gruntów i budynków uległy zmianie granice działki nr 25 i sąsiednich, jak również ich powierzchnie i tak dla działki nr 25 powierzchnia zmieniła się z 1,2713 ha na 1,2942 ha.

Jak wynika z pism wcześniejszych jak i samego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji skarżąca uważa, że powierzchnia w ewidencji gruntów i budynków powinna być równa powierzchni wykazanej w księdze wieczystej nr [...] i wynosić 1,38 ha.

Organ drugiej instancji wyjaśnił dalej, że w 2012 r. na terenie obrębu B. gmina K. został przeprowadzona modernizacja ewidencja gruntów i budynków w trybie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W trakcie prowadzenia modernizacji wykonawca robót – Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne w Ł. uznało, że materiały zawarte w państwowym zasobie geodezyjnym nie spełniają wymagań § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454 ze zm.). Z dokumentów nie wynika, aby kiedykolwiek granice działki 25 były protokolarnie ustalone. Z archiwalnego szkicu pomiarowego wynika, że wcześniej pomiarowi podlegały tylko czołówki (szerokości) działek z dokładnością 10 cm. Dokumentacja archiwalna dotycząca granic działki jest niejednoznaczna i nie spełnia obecnych standardów dokładnościowych. W tym stanie rzeczy, zachodziła konieczność ustalenia granic w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych (§ 37 i 38 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Pomimo prawidłowego zawiadomienia właścicielka działki nr 25 nie stawiła się na gruncie. Obecna była matka właścicielki – G.B., która odmówiła podpisania protokołu. Przebieg granic został ustalony według wskazań obecnych na gruncie właścicieli działek sąsiednich. Następnie projekt operatu opisowo – kartograficznego został wyłożony do wglądu osób uprawnionych na okres 15 dni zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (tekst jedn.: Dz.U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287) i po tym terminie zgodnie z ust. 8 stał się obowiązującym operatem ewidencji gruntów i budynków z dniem 20 listopada 2012 r. Informację o tym Starosta ogłosił w Dzienniku Województwa [...] w dniu 26 listopada 2012 r. W terminie 30 dni od ogłoszenia właścicielka działki nr 25 nie wniosła żadnych zarzutów do ujawnionych danych ewidencyjnych (art. 24a ust. 9). Zgodnie z art. 24 a ust. 12 wszelkie zarzuty zgłoszone po tym terminie traktuje się jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Efektem przeprowadzonej modernizacji ewidencji było ustalenie przebiegu granic działki nr 25, a powstała na skutek tego nowa powierzchnia jest jedynie wtórna do ustalonego na nowo przebiegu granicy. Następnie organ prowadzący ewidencję gruntów, po analizie wniosku skarżącej, w porozumieniu z pozostałymi stronami wyznaczył termin ponownego ustalenia granic działki nr 25. Po zawiadomieniu stron w dniu 19 grudnia 2013 r. w obecności między innymi G.B. oraz właścicieli działek sąsiednich został wskazany zgodny przebieg granic działki nr 25. Jak wynika z notatki służbowej sporządzonej przez wykonawcę roboty – geodetę E.P. – granice działki nr 25 od strony działki nr 26 opracowano na podstawie zarysu pomiarowego i wznowiono palikami. Właściciele działek nr 25 i 26 zweryfikowali przebieg granic zmieniając położenie punktu 591 (nowy numer 3868) – przesunięty na róg ogrodzenia. Jako dodatkowy punkt graniczny nr 3869 przyjęto końcowy róg ogrodzenia, granica kończy się pod lasem na punkcie nr 580. Przebieg granicy właściciele potwierdzili zgodnie podpisem w protokole ustalenia granic. Granice działki nr 25, od strony działki nr 24, na którą brakuje danych archiwalnych ustalono w terenie zgodnie ze stanem użytkowania, uwzględniając istniejący budynek gospodarczy. Granica biegnie od punktu 3867 poprzez punkty 3866, 3865, 3864, 3863. Punkt nr 3862 ustalono zgodnie z właścicielami. Przebieg granicy właściciele potwierdzili zgodnie podpisem w protokole ustalenia granic. Takie ustalenie granic spowodowało zmianę powierzchni działki nr 25, na co przede wszystkim miało wpływ błędne przyjęcie miar czołowych w pierwotnym obliczeniu powierzchni działki. Z czynności ustalenia granic powstał operat techniczny przyjęty do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 13 lutego 2014 r. Granice działki nr 25 zostały ujawnione w procesie kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków z 2012 r. W terminie nie złożono do nich żadnych zastrzeżeń. Dopiero w marcu 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o przeprowadzenie analizy granic, który zgodnie z art. 24 a ust. 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne należało potraktować, jako wniosek o zmianę danych ewidencyjnych. Wnioskodawczyni nie przedłożyła dokumentów geodezyjnych uzasadniających żądaną zmianę. Starosta dążąc do polubownego załatwienia sprawy zdecydował o kolejnym ustaleniu przebiegu granic działki nr 25, w wyniku czego strony wskazały zgodny przebieg granic. Operat z tych czynności był podstawą do wydania zaskarżonej decyzji, w konsekwencji do aktualizacji danych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Istotą sprawy jest różnica w powierzchni wykazanej w księdze wieczystej nr [...] i operacie ewidencji gruntów i budynków, a nie sam przebieg granic, który został ustalony pomiędzy stronami i potwierdzony zgodnymi podpisami w protokole ustalenia granic w dniu 19 grudnia 2013 r. Granice działki nr 25 nie były jak dotąd ustalane w taki sposób, aby były usankcjonowane przez inne organy lub sądy poprzez wydanie decyzji, czy orzeczeń. Do czasu, kiedy Starosta takich dokumentów powstałych, np. m.in. w postępowaniu rozgraniczeniowym nie ma w posiadaniu z urzędu, a strony ich nie dostarczą, to w ewidencji gruntów będą ujawniane jedynie granice wynikające z faktycznego użytkowania, ustalonego w taki sposób jak zostało to dokonane w dniu 19 grudnia 2013 r. Powierzchnia nieruchomości jest rzeczą wtórną w stosunku do ustalonego przebiegu granic. W pierwszej kolejności ustala się położenie punktów załamania linii granicznych, następnie oblicza się współrzędne tych punktów, a dopiero wtedy na podstawie tych danych oblicza się powierzchnie. Nie ma możliwości w postępowaniu o ustalenie granic, dopasować tak granic, aby uzyskać szukaną bądź żądaną powierzchnię. Prawidłowa procedura jest dokładnie odwrotna. Nie jest możliwe uwzględnienie żądania dotyczącego doprowadzenia powierzchni w ewidencji gruntów do wykazanej w księdze wieczystej, gdyż nie pozwalają na to przepisy ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, w szczególności art. 26 tej ustawy, który wyraźnie wskazuje, że podstawą do określenia nieruchomości, czyli jej oznaczenie w dziale pierwszym księgi wieczystej są dane z katastru nieruchomości, czyli z ewidencji gruntów i budynków. W razie niezgodności danych katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje – na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika – sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości (art. 27). O tym skąd należy pozyskiwać dane o przebiegu granic stanowi § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a mianowicie, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym, w celu podziału nieruchomości, w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków, przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji, w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Dopiero, gdy brak jest takich dokumentów, to na podstawie § 37 rozporządzenia, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu. Przepisy te nie dają możliwości ani organowi, ani wykonawcy do dostosowania powierzchni w ewidencji gruntów do powierzchni ujawnionej w księgach wieczystych. Starosta, jako organ prowadzący ewidencje gruntów i budynków, jak również właścicielka działki nr 25 nie są w posiadaniu żadnych dokumentów mogących stanowić podstawę do dokonania takiej zmiany w operacie ewidencyjnym powierzchni działki nr 25, aby ta wynosiła 1,38 ha. Obecnie granice zostały ustalone przez strony zgodnie ze stanem faktycznego użytkowania i nie są granicami spornymi.

W skardze na powyższą decyzję M.B. zarzuciła, że nie wyjaśniono na czym polegał błąd w obliczeniach powierzchni działki w operacie z założenia ewidencji gruntów z 1966 r. i z czego wynikał. Pomiary dokonane w dniu 19 grudnia 2013 r. są mało wiarygodne, ponieważ urządzenie, którym dokonano pomiarów (GPS) nie działało prawidłowo. Geodeta twierdził, że z uwagi na bliskość lasu występują zakłócenia w prawidłowym działaniu GPS-u. Skarżąca i właściciel działki sąsiedniej nie zgodzili się z ustalonym wówczas przebiegiem granicy działki skarżącej. Niestety nikt nie zwrócił uwagi na ich sprzeciw. Przedstawiono im protokoły, które podpisali. Nikt ich nie poinformował o możliwości wniesienia do protokołu uwag. Skarżąca została poinformowana przez geodetę o przeprowadzonej wcześniej szczegółowej analizie dokumentów dotyczących przebiegu granic i powierzchni działki oraz o tym, że jej działka nigdy nie miała powierzchni 1,38 ha (co jest zapisane Księdze Wieczystej). W rozmowie telefonicznej poinformowano ją o tym, że działka powiększyła się o 229 m2. Oznacza to, że w dalszym ciągu jest mniejsza o 850 m2 w stosunku do danych zawartych w księdze wieczystej. Od około 100 lat działka ta należy do jej rodziny i miała 1,38 ha powierzchni. Od tej powierzchni opłacany był podatek. Oświadczenie dotyczące granic działki nr 25 zostało podpisane "pod presją uczestników spotkania" w organie pierwszej instancji. Skarżąca podniosła, że z "Obliczenie powierzchni – operat podstawowy" i "Zarys pomiarowy" jasno wynika, że jej działka ma powierzchnię 1,38 ha i możliwe jest obliczenie jej szerokości.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, że z czynności ustalenia granic powstał operat techniczny przyjęty do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 13 lutego 2014 r., który nie został przez nikogo zakwestionowany. W trakcie postępowania odwoławczego nie ma możliwości ustalenia jak faktycznie przebiegały czynności ustalenia granic w terenie. Protokół z czynności został podpisany bez zastrzeżeń. Gdy strony dojdą do przekonania, że granice przebiegają inaczej niż te ujawnione w ewidencji gruntów, to muszą podjąć inne czynności do ich ustalenia, np. rozgraniczenie. Instytucja ewidencji gruntów i budynków nie rozstrzyga sporów dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych, gdyż nawet w przypadku braku zgodnego oświadczenia, przebieg granic ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie, wyznaczających te grunty punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków (§ 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia 13 czerwca 2014 roku utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] Wschodniego z dnia 9 kwietnia 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmiany przebiegu granic działek nr 11/2, 24, 25 i 26 położonych w obrębie 1 – B., gmina K., w wyniku czego zmianie uległy powierzchnie działek nr 11/2, nr 24, nr 25 oraz nr 26.

Przeprowadzona przez sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia 9 kwietnia 2014 r. wydane zostały z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Kwestia sporną w rozpoznawanej sprawie jest zmiana danych dotyczących powierzchni działki nr 25 - położonej w obrębie 1 – B., gmina K. w operacie opisowo - kartograficznym w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) – rozumie się przez to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.

W świetle art. 20 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Według art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. c tej ustawy informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1, zawiera operat ewidencyjny, który składa się m.in. z bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego zapewniającego w szczególności, wizualizację danych w formie rejestrów, kartotek i wykazów oraz mapy ewidencyjnej, a także udostępnianie zainteresowanym wypisów z tych rejestrów, kartotek i wykazów oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej.

Zadanie prowadzenia ewidencji zostało powierzone starostom (art. 7d pkt 1, art. 22 ust. 1 ustawy). Ustawa o ewidencji gruntów i budynków, choć określa przedmiot ewidencji i podstawowe wymagania co do jej zawartości, nie określa zasad jej prowadzenia. Zasady prowadzenia ewidencji zostały w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454).

Podkreślić należy, że z istoty ewidencji jako urzędowego zbioru danych na temat gruntów, budynków i lokali wynika, że może ona spełniać swoje funkcje tylko przy założeniu aktualności danych ewidencyjnych (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). W myśl § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 24a. ust. 1 powołanej ustawy, starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych, związanych z opracowaniem projektu operatu ewidencyjnego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji. Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (art. 24a. ust. 2 -11 ustawy).

Natomiast stosownie do treści art. 24a ust. 12 ustawy, zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wysuwane przez stronę żądanie w zakresie zmiany ewidencji gruntów poprzez zmianę powierzchni działki nr 25, położonej w obrębie 1 B., gmina K., zgodnie z zapisem w księdze wieczystej, - mieści się w pojęciu zmiany danych, o jakich mowa w art. 24a ust. 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Kwestią sporną pomiędzy stronami pozostaje więc powierzchnia działki nr 25.

Jak wynika z akt sprawy Starosta [...] Wschodni zarządził, na podstawie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków w obrębie B., gmina K. Zawiadomieniem z dnia 26 listopada 2012 r. Starosta [...] Wschodni poinformował o wyłożeniu do wglądu osób zainteresowanych projektów operatów opisowo – kartograficznych dotyczących ewidencji gruntów i budynków od dnia 29 października 2012 r. do dnia 19 listopada 2012 r. opracowanego w ramach modernizacji tej ewidencji. Ponadto Starosta poinformował, że po upływie ww. terminu wyłożenia projekty operatów opisowo - kartograficznych stały się operatami kartograficznymi ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego B., gmina K. Starosta poinformował także o możliwości zgłoszenia - w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] powyższej informacji - zarzutów do tych danych (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z dnia 26 listopada 2012 r., poz. [...] ).

Pismem z dnia 21 marca 2013 r., które wpłynęło od organu w dniu 27 marca 2013 r., skarżąca wniosła o wszczęcie postępowania w sprawie dotyczącej określenia powierzchni jej działki o nr 25, zmienionej w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Strona podała, że w wyniku ww. modernizacji powierzchnia działki zmniejszyła się o 1087 m2. Potwierdzeniem rzeczywistej powierzchni działki nr 25 jest zaś zapis wykazany w księdze wieczystej, a także poprzedni zapis w ewidencji gruntów i budynków.

W tym miejscu stwierdzić należy, że skoro skarżąca nie zgłosiła zarzutów do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego, to wniosek strony należało potraktować jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Przechodząc do dalszej części rozważań przede wszystkim wskazać należy, że z informacji otrzymanej przez organ od wykonawcy prac modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu B., gmina K. - Miejskiego Przedsiębiorstwa Geodezyjnego (notatka służbowa z dnia 20 czerwca 2013 r.) wynika, że granice działki nr 25 zostały obliczone na podstawie pomiaru ogrodzenia oraz widocznych miedz. Na ustaleniu granic w terenie w dniu 15 października 2012 r. była obecna matka skarżącej, która nie podpisała protokołu. Protokół został podpisany przez sąsiadów W.Ś. i M.B. Zmiana powierzchni działki skarżącej wynika więc z ustalenia granic w terenie.

Natomiast jak wynika z wyjaśnień matki skarżącej w czasie wykonywania prac geodezyjnych zwracała uwagę, że granica działki jest źle wytyczona i dlatego nie podpisała protokołu.

W związku z wnioskiem skarżącej z dnia 21 marca 2013 r. Starosta [...] Wschodni po ponownej analizie danych z modernizacji uzgodnił z wykonawcą prac Miejskim Przedsiębiorstwem Geodezyjnym w Ł., że firma ta dokona kolejnego ustalenia granic przedmiotowej działki w terenie. O czynnościach tych powiadomieni zostali właściciele działek sąsiednich, tj. Lasy Państwowe Nadleśnictwo B., L.W., M.B., M.B., K.Ś., W.Ś. Z protokołu ponownego ustalenia przebiegu granic działek z dnia 19 grudnia 2013 r., sporządzonego przez Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne w Ł. oraz z pisma skarżącej z dnia 9 marca 2014 r. wynika, że po kolejnych pomiarach działka skarżącej zwiększyła się o 229 m2 w stosunku do pierwotnie dokonanego pomiaru przez wykonawcę modernizacji ewidencji gruntów i budynków, ale i tak nie odpowiadała powierzchni wynikającej z księgi wieczystej (różnica około 850 m2).

W ocenie sądu, tak zgromadzony materiał dowodowy daje podstawę do uznania, że organy błędnie przyjęły, że podstawą ustalenia powierzchni działki skarżącej o nr 25 mogą być dane uzyskane w wyniku wykonania przez wykonawcę prac modernizacji ewidencji gruntów i budynków dodatkowych czynności geodezyjnych. Nie można bowiem nie zauważyć, że stanowisko geodety uprawnionego w związku z prowadzeniem dodatkowych prac geodezyjnych ulegało zmianie. Podkreślić w tym miejscu należy, że z notatki Kierownika Pracowni Miejskiego Przedsiębiorstwa Geodezyjnego w Ł. z dnia 14 stycznia 2014 r. wynika, że ustalenie granic nieznacznie wpłynęło na zmianę powierzchni działki, a różnica ta powstała na skutek błędnego przyjęcia miar czołowych w pierwotnym obliczeniu. Przy czym z tej samej notatki wynika, że granice działki nr 25 od strony działki nr 26 opracowano na podstawie danych z zarysu i wznowiono w terenie markując palikami. Zdaniem sądu, z tak przedstawionych wyjaśnień nie wynika, czy granice wznowiono zgodnie z opracowaniami geodezyjnymi znajdującymi się w zasobie, czy też dane te uległy zmianie i na jakiej podstawie.

Z ww. notatki wynika także, że właściciele działek 25 i 26 zweryfikowali przebieg granic zmieniając punkt 591 (nowy 3868) – przesunięty na róg ogrodzenia, granica kończy się pod lasem na punkcie 580, który został wznowiony z ewidencji gruntów i zamarkowany palikami. To ostanie, w ocenie sądu, budzi wątpliwości, bowiem nie zostało wyjaśnione co oznacza, że punkt ten został wznowiony z ewidencji, tj. nie wyjaśniono czy geodeta dokonał porównań z dotychczasowymi opracowaniami geodezyjnymi, które potwierdzają miejsce wznowienia punktu granicznego. Tymczasem czynności te winny być wykonane wyjątkowo dokładnie z uwagi na duże rozbieżności w powierzchni spornej działki nr 25. Również kolejne punkty graniczne, tj. 3862, 3863, 3866, 3864 oraz 3865 budzą wątpliwości co do prawidłowości ich ustalenia, skoro nie porównano ich z żadnymi dotychczasowymi opracowaniami geodezyjnymi, a powierzchnia działki nr 25 uległa znacznemu zmniejszeniu.

Z kolei załączone do akt sprawy mapki wykonane przez wykonawcę prac modernizacji ewidencji mogą budzić poważne wątpliwości co do prawidłowości ich wykonania. I tak na mapce załączonej do akt sprawy (k.29) przy działce nr 435 dokonano zapisu "co to za działka?". Ponadto w notatce służbowej sporządzonej w dniu 20 czerwca 2013 r. Kierownik Pracowni Miejskiego Przedsiębiorstwa Geodezyjnego w Ł. stwierdził, że różnica powierzchni działki nr 25 wynika z błędnie obliczonej powierzchni działki w operacie z 1966 r., potwierdzając, iż powierzchnia działki ustalona w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków (ustalenie w terenie) jest prawidłowa. Tymczasem już w kolejnym piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. inny Kierownik Pracowni stwierdził, że w wyniku kolejnych czynności powierzchnia działki nr 25 uległa zmianie, a różnica w stosunku do wcześniejszego pomiaru jest nieznaczna i wynika z błędnego przyjęcia miar czołowych w pierwotnym obliczeniu działki. W ocenie sądu, powyższe stwierdzenie podważa wiarygodność dokonanych czynności dotyczących ustalenia powierzchni działki nr 25, gdyż różnica powierzchni działki około 850 m2 nie jest różnicą nieznaczną, a wykonawca zbyt często zmienia zdanie co do jej powierzchni. Ponadto z powyższego nie wynika czy chodzi o pomiary pierwotne w obliczeniu powierzchni działki z okresu zakładania ewidencji gruntów i budynków, czy też o pomiary dokonane w czasie wykonywania prac modernizacji ewidencji gruntów i budynków, które także są różne (o około 200 m2).

Zauważyć ponadto należy, że powołany przez organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji § 36 oraz § 37 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków zostały umieszczone w Rozdziale nr 2 - Zakładanie ewidencji gruntów i budynków i wskazuje na źródła danych niezbędnych do założenia ewidencji. Powyższe przepisy stosuje się zaś odpowiednio przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Istotne jest natomiast to, że zgodnie z § 54 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków starosta zapewnia przeprowadzenie okresowych weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie:

1) zgodności tych danych z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji,

2) zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie.

Weryfikację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przeprowadza się w każdym obrębie co najmniej raz na 10 lat, obejmując nią co najmniej 10% dokumentów źródłowych, które stanowiły podstawę dokonanych zmian w operacie ewidencyjnym (§ 54 ust. 2 rozporządzenia). Starosta zarządza sprawdzenie wszystkich danych ewidencyjnych obrębu, jeżeli w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 2, wyjdą na jaw istotne nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji (§ 54 ust. 3 rozporządzenia).

Z powyższych regulacji wynika, że podstawą przeprowadzenia weryfikacji danych ewidencyjnych są dokumenty źródłowe, mapy ewidencyjne z danymi pozyskanymi w terenie.

Zatem w celu rzetelnego wykonania prac w trakcie modernizacji winny być poddane analizie wszystkie dokumenty, opracowania przyjęte już do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wbrew stanowisku organu II instancji z akt sprawy nie wynika, że Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne w Ł. dokonało analizy materiałów zawartych w zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Skoro przed rozpoczęciem modernizacji w ewidencji gruntów i budynków ujawniona została działka nr 25 o powierzchni 13800 m2, to z akt sprawy winno wynikać jakie dokumenty wykonawca prac modernizacji ewidencji gruntów poddał analizie i na jakiej podstawie uznał, że wcześniejsze ustalenia powierzchni działki nr 25 są błędne.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organy administracji nie wyjaśniły w sposób nie budzący wątpliwości, dlaczego powierzchnia działki skarżącej o nr 25 w wyniku modernizacji uległa zmianie poprzez znaczne pomniejszenie. Skarżąca miała prawo spodziewać się, że w toku tego postępowania ogólna powierzchnia działki nie ulegnie zmianie. Pamiętać przy tym należy, że właścicielowi działki przysługuje prawo kwestionowania wpisów w ewidencji, nie tylko w trakcie modernizacji, ale w każdym czasie. Dokonana modernizacja ewidencji gruntów i budynków nie jest rzeczą niewzruszalną, a wynikające z niej dane mogą zostać obalone, bowiem ewidencja służy uwidocznieniu stanu rzeczywistego (faktycznego).

Przypomnieć też należy, że zmian odnośnie stanu prawnego i faktycznego nieruchomości ujawnionego w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych oraz innych dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 rozporządzenia, co wynika także z art. 22 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Oznacza to, że dokonanie zmian (z urzędu lub na wniosek) w operacie ewidencyjnym jest możliwe w zasadzie po ich udokumentowaniu przez osobę zainteresowaną, w przypadku istnienia rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w ewidencji a rzeczywistym stanem prawnym i faktycznym (§ 45 ust. 1 rozporządzenia). Skoro zawarte w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne regulacje prawne dotyczące ewidencji gruntów (art. 20-26), dotyczą uwidocznienia w ewidencji gruntów bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach, to starosta jako przedstawiciel Skarbu Państwa odpowiada za aktualność danych zawartych w ewidencji, o czym stanowi § 44 powołanego rozporządzenia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie wskazywano, że zapisy w ewidencji mają charakter techniczno-deklaratoryjny. Organy ewidencji rejestrują jedynie stany ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Postępowanie ewidencyjne służy bowiem ewidencjonowaniu bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach i ma wyłącznie charakter informacyjny.

Obowiązkiem organów ewidencyjnych rozpoznających wniosek skarżącej było zatem ustalenie, czy ujawniona w wyniku modernizacji ewidencji powierzchnia nieruchomości jest prawidłowa i zgodna ze stanem rzeczywistym (aktualnym). W przypadku stwierdzenia rozbieżności, konieczne było dokonanie odpowiednich ustaleń w tym przedmiocie. Wprawdzie organ I instancji występował do wykonawcy prac geodezyjnych o wyjaśnienie podnoszonych przez skarżącą zarzutów i wykonanie dodatkowych opracowań, jednak uzyskany materiał w tym zakresie nie został przez organy obu instancji prawidłowo oceniony. Zdaniem sądu, porównanie wyżej przedstawionych pism wykonawcy prac modernizacyjnych zawierających wyjaśnienia dotyczące przeprowadzonych prac prowadzi do wniosku, że organy orzekające nie wyjaśniły w sposób nie budzący wątpliwości na jakiej podstawie przyjęły, że powierzchnia działki nr 25 uległa tak dużemu zmniejszeniu. Nie można przy tym uznać za słuszny poglądu, że dane takiej ewidencji, uzyskane w wyniku jej modernizacji, nie mogą podlegać zmianie. Wprawdzie wykonawca prac modernizacyjnych oraz organy orzekające podkreślają, że strona podpisała protokół z ponownie dokonanych czynności ustalenia przebiegu granic, co oznacza, że nie kwestionowała znaków granicznych, jednakże w ocenie sądu, oznacza to tylko tyle, że strona spodziewała się, że kolejne ustalenia potwierdzą dotychczasową powierzchnię jej działki. Podkreślić bowiem należy, że skarżąca kwestionuje przede wszystkim powierzchnię działki nr 25 wykazaną na podstawie wykonanych prac modernizacji ewidencji gruntów i budynków, a nie jej granice.

Powyższe prowadzi do wniosku, że w rozpoznawanej sprawie, mimo iż posłużono się dokumentami modernizacyjnymi, a także dokonano oględzin nieruchomości, wątpliwości dotyczące powierzchni działki nie zostały wyjaśnione. Celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy zgodnie z przepisami, z interesem społecznym, słusznym interesem strony. Kierowanie się tymi zasadami przy wydaniu rozstrzygnięcia nie zawsze musi oznaczać zadośćuczynienia żądaniu strony postępowania, jednak musi zawsze wykazywać, że wydane orzeczenie wynika z materiału dowodowego, zgromadzonego w postępowaniu. Materiał sprawy musi odpowiadać na wątpliwości strony i nawet jeśli nie zgadza się ona z rozstrzygnięciem musi, w razie kontroli instancyjnej lub sądowoadministracyjnej, dawać przekonanie kontrolującemu o słuszności zaskarżonego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn.. akt I OSK 4/11).

Wobec powyższego stwierdzić należy, że organy administracji bezpodstawnie przyjęły, że dane z modernizacji ewidencji, poprawiane i za każdym razem inne, przesądzają o prawidłowości zapisów ewidencji gruntów i budynków dotyczących powierzchni działki nr 25. Żadnego bowiem dowodu na te okoliczności organy nie przedstawiły, oprócz protokołu powtórzenia czynności ustalenia granic spornej działki. Zatem postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone z naruszeniem ogólnych reguł postępowania, które obligowały do dokonania wyjaśnienia, dlaczego działka nr 25, której powierzchnia wynosiła 1,380 ha, ma obecnie powierzchnię 1,2942 ha. Tylko prawidłowo zebrane dane oraz dostępna organom dokumentacja powinna stanowić podstawę do wyjaśnienia wątpliwości zgłoszonych przez skarżącą.

Do wskazanych ustaleń organy były zobligowane przepisem art. 7 K.p.a., z którego wynika obowiązek stania na straży praworządności i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Uszczegółowieniem tej zasady jest obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego wynikający z art. 77 § 1 K.p.a. Z uzasadnienia organu powinno więc wynikać jednoznacznie, że dokumenty znajdująca się w aktach administracyjnych stanowią kompletny materiał dowodowy, a tym samym materiał źródłowy, który winien być należycie rozważony i wszechstronnie oceniony.

Równocześnie wskazać należy, że z pierwszego protokołu Miejskiego Przedsiębiorstwa Geodezyjnego i Kartograficznego wynika, że Lasy Państwowe Nadleśnictwo B. nie brały udziału w ustaleniu granic działki nr 25, nie wskazano ich też w protokole badania ksiąg wieczystych. Natomiast na skutek wniosku skarżącej z dnia 21 marca 2013 r. powiadomiono Lasy Państwowe Nadleśnictwo B. o czynnościach z ustalenia granic pomiędzy działkami nr 435 i nr 25 położonych w B. Ponadto Lasy Państwowe Nadleśnictwo B. zostały wpisane do protokołu z dnia 19 grudnia 2013 r. jako właściciel działki nr 435. Tymczasem organ I instancji nie zawiadomił Lasów Państwowych Nadleśnictwo B. o wszczęciu postępowania administracyjnego. Nie doręczono również Lasom Państwowym Nadleśnictwu B. wydanych w sprawie decyzji. Organ administracji winien więc rozważyć, czy w sprawie nie występują inne strony mające interes prawny i nie należy ich powiadomić, w myśl art. 61 § 4 K.p.a., o wszczęciu postępowania administracyjnego, w sytuacji gdy wszczął postępowanie w sprawie ustalenia granic działki nr 25 z działkami sąsiednimi 11/2, 24, 26 i 435. Obowiązkiem organu jest bowiem zachowanie reguł wynikających z art. 10 § 1 K.p.a., w myśl zasady praworządności (art. 6 K.p.a.).

W świetle powyższego zaskarżona decyzja oraz poprzedzającą ją decyzja Starosty [...] Wschodniego z dnia 9 kwietnia 2014 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania – art. 7, 10, 77, 80 i 107 § 3 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Prowadząc ponownie postępowanie organ winien mieć na uwadze konieczność procedowania zgodnie z regułami wynikającymi z powyższych przepisów, celem należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto organy powinny uzasadnić rozstrzygnięcie stosownie do wymogów art. 107 § 3 K.p.a. Prawidłowo skonstruowane uzasadnienie daje bowiem oceny, czy organ administracji dołożył należytej staranności przy podejmowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Uwzględniając treść art. 152 tej ustawy, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach postępowania należnych skarżącej sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.

bg