Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 213/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maciej Guziński, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. uznało za niezasadne zażalenie skarżącego wniesione na podstawie art. 37 k.p.a. na niezałatwienie w terminie sprawy – wniosku o rejestrację pojazdu ciężarowego.

Pismem z dnia [...] skarżący złożył skargę na powyższe postanowienie, w której wniósł o stwierdzenie nieważności tego postanowienia, ewentualnie o jego zmianę w ten sposób, że Sąd zrejestruje jego pojazd jako samochód ciężarowy i wyznaczy organowi termin do sporządzenia i wydania dowodu rejestracyjnego lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł na podstawie art. 37 k.p.a. zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało to zażalenie za niezasadne.

Wskazać należy, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/1999, ONSA 2002/3/116).

W przedmiotowej zatem sprawie skarżący po wyczerpaniu trybu z art. 37 k.p.a. spełnił formalne przesłanki do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu i w takiej skardze na bezczynność mógł ewentualnie podważać stanowisko zajęte przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Niedopuszczalne natomiast było zaskarżenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne. Postanowienie takie nie mieści się w określonym w art. 3 i 4 p.p.s.a. katalogu aktów, na które przysługuje skarga do Sądu, w szczególności nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 pkt 2 i 3 p.p.s.a. – nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, nie przysługuje na nie zażalenie, nie kończy postępowania w sprawie i nie rozstrzyga sprawy co do istoty.

Skoro zatem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie podlegało zaskarżeniu do Sądu, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.