Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1109/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 108 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2020 poz 85
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - t.j,

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2020 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją nr [...], wydaną [...] kwietnia 2020 r. na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85; dalej: "s.w.n.") oraz § 41 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] stanowiącego załącznik do uchwały nr 441 Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] (Monitor [...] z 2019 r., poz. 186) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a."), Rektor Uniwersytetu [...] (dalej: "Rektor [...]", "organ drugiej instancji", "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Prodziekana do spraw studenckich Wydziału [...] Uniwersytetu [...] (dalej: "Prodziekan [...]", "organ pierwszej instancji") z [...] lutego 2020 r. o skreśleniu D. D. (dalej: "skarżąca", "studentka") z listy studentów czwartego roku jednolitych magisterskich studiów niestacjonarnych (wieczorowych) na kierunku [...] Wydziału [...] Uniwersytetu [...] (dalej: [...] z powodu nieuzyskania zaliczenia czwartego roku studiów.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach.

Pismem z [...] września 2019 r. skarżąca wystąpiła do Prodziekana [...] o przywrócenie terminów egzaminacyjnych z przedmiotów: [...] i [...], podnosząc, iż od [...] sierpnia 2019 r. do [...] września 2019 r. odbywała szkolenie wojskowe. W dniu [...] września 2019 r. organ pierwszej instancji nie wyraził zgody. Powyższe rozstrzygnięcie skarżąca zaskarżyła odwołaniem, które zostało uwzględnione – [...] października 2019 r. Prodziekan [...] wyraził zgodę, zakreślając skarżącej termin do [...] października 2019 r. na uzyskanie zaliczeń z ww. przedmiotów. O treści tego ostatniego rozstrzygnięcia skarżąca została poinformowana [...] października 2019 r. (czyli w dniu jego wydania) za pośrednictwem systemu USOS.

Skarżąca nie uzyskała zaliczeń z przedmiotów: [...] i [...].

Decyzją z [...] lutego 2020 r. (bez nr) organ pierwszej instancji, w oparciu o art. 108 ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 s.w.n., skreślił skarżącą z listy studentów czwartego roku studiów na [...]z powodu nieuzyskania zaliczenia czwartego roku studiów.

W uzasadnieniu decyzji Prodziekan [...] podniósł, że do [...] października 2019 r. skarżąca nie przystąpiła do zaliczenia przedmiotów: [...],[...] i [...]. W konsekwencji nie uzyskała zaliczenia czwartego roku studiów.

Organ pierwszej instancji podkreślił, iż w interesie społecznym jest to, aby studenci terminowo zaliczali i rozliczali etapy nauki, jak również, aby otrzymywali promocję na kolejny etap nauki dopiero wówczas, gdy opanują konieczny zakres wiedzy. Nadto Prodziekan [...] miał na względzie interes wszystkich członków społeczności akademickiej w kontekście prezentowania przez studentów odpowiedniego poziomu opanowania materiału objętego programem studiów. Przekłada się to bowiem na renomę Uniwersytetu [...], wartość niematerialną dyplomu ukończenia studiów na tej uczelni oraz pozycję rynkową jej absolwentów.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, powołaną na wstępie decyzją Rektor [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że skarżąca miała obowiązek wywiązania się z ciążących na niej powinności i uzyskania zaliczeń z przedmiotów: [...] i [...]do [...] września 2019 r. (termin zakończenia letniej sesji poprawkowej semestru letniego roku akademickiego 2018/2019, zgodnie z treścią postanowienia nr [...] Rektora [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. w sprawie określenia organizacji roku akademickiego 2018/2019 na Uniwersytecie [...] - Monitor [...] z 2018 r., poz. 30) - jak pozostali studenci - a ostatecznie do [...] października 2019 r. Mimo wyjścia naprzeciw potrzebom skarżącej przez Prodziekana [...], nie udało się jej uzyskać wymaganych programem studiów zaliczeń.

Organ drugiej instancji za zasadny uznał podniesiony w odwołaniu zarzut przedwczesności wydania decyzji o skreśleniu skarżącej z listy studentów [...], podczas gdy nie zostały ostatecznie zakończone inne postępowania, których stroną była skarżąca. W tym zakresie organ odwoławczy wyjaśnił, że [...] lutego 2020 r., tj. na 3 dni przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej w niniejszej sprawie, studentka złożyła w siedzibie organu drugiej instancji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od rozstrzygnięcia wewnątrzzakładowego Prodziekana [...] z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie odmowy wyrejestrowania jej z przedmiotu [...]. Odrębnym pismem z [...] lutego 2020 r., zatytułowanym "Podanie o rozstrzygnięcie w ramach autokontroli", skarżąca zaskarżyła w trybie nadzwyczajnym rozstrzygnięcie Rektora [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...] utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Prodziekana [...] z [...] października 2019 r. o odmowie wyznaczenia jej dodatkowych terminów egzaminacyjnych z przedmiotów: [...] i [...]. Wbrew twierdzeniom studentki, ww. postępowania zostały zakończone co do istoty odpowiednio: [...] lipca 2019 r. (z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do wniesienia odwołania) oraz [...] lutego 2020 r. (wobec doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego). Wprawdzie ww. pismami z [...] lutego 2020 r. studentka wszczęła przed Rektorem [...] dwie nowe sprawy (o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia Prodziekana [...] z [...] lipca 2019 r. oraz o anulowanie w trybie nadzwyczajnym rozstrzygnięcia Rektora [...] z [...] stycznia 2020 r.), jednakże w dacie orzekania przez organ drugiej instancji wskazane postępowania były już ostatecznie zakończone. Mianowicie pismami z [...] lutego 2020 r. o nr [...] i [...] (doręczonymi skarżącej [...] lutego 2020 r.) Rektor UW odpowiednio odmówił studentce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania ze względu na nieuprawdopodobnienie braku winy w niedochowaniu terminu oraz poinformował ją o bezprzedmiotowości podania o wydanie rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, gdyż nie znajduje on bezpośredniego zastosowania do rozstrzygnięć wewnątrzzakładowych. Na poziomie uczelnianym prawodawca nie zdecydował się bowiem na przyznanie stronom postępowania możliwości wzruszania decyzji ostatecznych w trybie nadzwyczajnym. Tak więc powyższymi pismami skarżąca została ostatecznie pozbawiona możliwości skutecznego wzruszenia rozstrzygnięć mających wpływ na postępowanie w przedmiocie skreślenia jej z listy studentów, co organ odwoławczy był zobligowany uwzględnić w zaskarżonej decyzji.

W kontekście zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. organ odwoławczy zaakcentował, iż skarżąca nie wykazała konkretnych uchybień ani ich istotnego wpływu na wynik sprawy.

Nieuzyskanie zaliczenia trzech przedmiotów, skutkujące niezaliczeniem czwartego roku studiów, czyni, w przekonaniu Rektora [...], w pełni uzasadnionym skreślenie skarżącej z listy studentów na mocy art. 108 ust. 2 pkt 3 s.w.n. Odstąpienie od takiego rozstrzygnięcia oznaczałoby działanie wbrew interesowi społecznemu i godziłoby we właściwą realizację procesu dydaktycznego, jak również stanowiłoby nieuzasadnione naruszenie zasady, zgodnie z którą obowiązkiem studenta – jako użytkownika zakładu administracyjnego, jakim jest uniwersytet - jest terminowe wykonywanie jego studenckich obowiązków. W analizowanym stanie faktycznym władze [...], podchodząc w sposób zindywidualizowany do sytuacji studentki, udzielały jej już wsparcia poprzez wydłużenie terminu na uzyskanie zaliczenia z dwóch obowiązkowych przedmiotów. Pomimo tego skarżącej nie udało się dopełnić obowiązku ich zaliczenia. Uchylenie decyzji o skreśleniu jej z listy studentów prowadziłoby do trudnych do pogodzenia z interesem społecznym skutków w postaci różnicowania sytuacji studentów z pokrzywdzeniem tych, którzy rzetelnie wykonują swoje obowiązki. Jakkolwiek studentka miała własny interes prawny w dalszej realizacji prawa do nauki, to jednak organ odwoławczy nie mógł uznać tego interesu za "słuszny" w rozumieniu art. 7 k.p.a., a tym bardziej za przeważający nad opisanym interesem społecznym. W rezultacie, okoliczności sprawy i interes społeczny przemawiały za skreśleniem jej z listy studentów.

Powyższa decyzja Rektora [...] z [...] kwietnia 2020 r. stała się przedmiotem skargi studentki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na:

- zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a.,

- prowadzeniu postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej w sposób stronniczy i dyskryminujący wbrew regułom wynikającym z art. 8 k.p.a.,

- nieinformowaniu przez organ o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie praw i obowiązków skarżącej (jako strony postępowania) wbrew zasadom wynikającym z art. 9 k.p.a.,

- niezapewnieniu skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a zwłaszcza nieumożliwienie jej przed wydaniem decyzji administracyjnej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań wbrew regułom wynikającym z art. 10 k.p.a.,

- niewyjaśnieniu zasadności przesłanek, którymi się kierowano przy załatwieniu sprawy wbrew regułom wynikającym z art. 11 k.p.a.;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 108 ust. 2 pkt 3 s.w.n. polegające na stwierdzeniu, że przyczyną skreślenia z listy studentów było nieuzyskanie przez skarżącą zaliczenia czwartego roku studiów w określonym terminie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przyznała, że nie przystąpiła do sesji egzaminacyjnej w czerwcu 2019 r., ponieważ "nienależyte świadczenie usług edukacyjnych przez uczelnię spowodowało, że miała braki w wiedzy i zaległości, które nadrabiała w tym czasie". Podała też, iż [...] września 2019 r. powinna wziąć udział w egzaminach z przedmiotów: [...] i [...], lecz odbywała wówczas szkolenie wojskowe i nie otrzymała przepustki.

Po wniesieniu (za pośrednictwem systemu USOS) odwołania od rozstrzygnięcia Prodziekana [...] odmownie załatwiającego jej wniosek z [...] września 2020 r. o przywrócenie terminu zaliczeń z ww. przedmiotów, studentka była wzywana do podpisania odwołania i podczas uzupełniania tego braku formalnego pracownik dziekanatu zapewnił ją, że o sposobie rozpatrzenia odwołania zostanie poinformowana e-mailem lub telefonicznie, a także listem poleconym. W związku z tym, że [...] października 2019 r. upłynął termin zaliczenia roku akademickiego 2018/2019, studentka - zaniepokojona brakiem informacji o egzaminach - wysłała e-mail do pracownika dziekanatu, na który nie uzyskała odpowiedzi. Wówczas zalogowała się do swojego konta w systemie USOS i okazało się, iż wyznaczone terminy egzaminów już minęły.

Zdaniem skarżącej, zrobiła ona, co mogła, aby uzyskać wyznaczenie terminów egzaminacyjnych z przedmiotów: [...] i [...]. Od drugiej połowy września 2019 r. pozostawała w gotowości i wykazywała chęć przystąpienia do egzaminów. Zrezygnowała też z drugiej części szkolenia wojskowego na module podoficerskim, z awansu na stopień kaprala i wynagrodzenia. Ponadto zaproponowała Prodziekanowi [...] ugodę polegającą na umożliwieniu jej wzięcia udziału w egzaminach w zamian za niedochodzenie roszczeń na drodze sądowej oraz przeniesienie się na inną uczelnię. Wszystkie jej pisma były rozpatrywane negatywnie; po stronie organu pierwszej instancji nie było widać żadnej chęci pomocy skarżącej.

Według studentki, Prodziekan [...] rozpatrzył jej odwołanie, nie będąc do tego uprawnionym (nie stosuje się trybu autokontroli), a także skrócił termin zakończenia sesji poprawkowej semestru letniego roku akademickiego 2018/2019. Natomiast Rektor [...] nie dokonał analizy jej ocen i wyników w nauce; nie uwzględnił jej zasług na rzecz uczelni oraz opinii profesorów i wykładowców o skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przepis art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Nadto wedle rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 1829), począwszy od 17 października 2020 r. miasto stołeczne Warszawa, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie znajduje również zarządzenie nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem miasta stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w związku z § 3 tego zarządzenia).

Uwzględniając z jednej strony powyższe regulacje, a z drugiej strony brak technicznych możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnie z udziałem stron oraz konieczność rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 28 października 2020 r. skierował sprawę w opisanym wyżej trybie na posiedzenie niejawne na dzień 19 listopada 2020 r. O powyższym trybie rozpoznania sprawy skarżąca i pełnomocnik organu zostali poinformowani pismami Sądu z 28 października 2020 r. Jednakże z powodu kwarantanny asesora sprawozdawcy przedmiotowa sprawa została zdjęta z posiedzenia niejawnego wyznaczonego na 19 listopada 2020 r., a następnie skierowana (w tym samym trybie) na posiedzenie niejawne w dniu 23 listopada 2020 r.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, określającego prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego, regulującego postępowanie przed organami administracji publicznej.

Skarga, analizowana pod kątem powyższych kryteriów, nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, ponieważ nie znajduje ono uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy i w przepisach prawa mających w niej zastosowanie.

Zgodnie z art. 108 ust. 2 pkt 3 s.w.n. student może być skreślony z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie.

Decyzja, wydana na mocy cyt. wyż. przepisu, ma charakter uznaniowy. W przypadku uznania administracyjnego rola sądu jest ograniczona; kontrola dotyczy przede wszystkim zebrania całego materiału dowodowego, jego oceny pod względem poprawności wyciągnięcia wniosków, logicznego uzasadnienia. Sąd nie jest uprawniony do korygowania, czy wybierania innego rozstrzygnięcia - jeżeli opiera się ono na właściwie zebranym materialne dowodowym i prawidłowej jego ocenie (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 5 listopada 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 239/19 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Taki (swobodny) charakter decyzji umożliwia organom uczelni uwzględnienie różnych nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających studentowi wywiązanie się z jego podstawowych obowiązków z przyczyn od niego niezależnych (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 825/19). W postępowaniu dotyczącym skreślenia z listy studentów organy uczelni powinny ustalić i rozważyć wszystkie inne okoliczności podnoszone przez studenta mogące mieć wpływ na treść decyzji, w tym także ocenić obiektywną możliwość uzyskania tego zaliczenia (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 62/19).

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie organy obu instancji dostatecznie ustaliły wszystkie istotne okoliczności sprawy, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), a także należycie umotywowały podjęte rozstrzygnięcia (art. 107 § 3 k.p.a.).

Na gruncie kontrolowanej sprawy okolicznością bezsporną między stronami jest nieuzyskanie przez skarżącą zaliczenia z następujących przedmiotów objętych programem czwartego roku studiów: [...], [...] oraz [ ]. Skarżąca nie przystąpiła do sesji egzaminacyjnej w czerwcu 2019 r., powołując się na "nienależyte świadczenie usług edukacyjnych przez uczelnię", co spowodowało, że nadrabiała w tym czasie braki w wiedzy i zaległości. Nie zaliczyła także ww. przedmiotów we wrześniu 2019 r. ze względu na udział w szkoleniu wojskowym. Pomimo wyrażenia przez Prodziekana w dniu [...] października 2019 r. zgody na przywrócenie terminów egzaminacyjnych z przedmiotów: [...] i [...] do [...] października 2019 r., studentka nie uzyskała zaliczeń z tych przedmiotów.

Nie sposób zaaprobować argumentacji skarżącej, iż oczekiwała ona na telefon od pracownika dziekanatu lub wiadomości elektronicznej (e-maila), a także listu poleconego odnośnie wyniku rozpatrzenia jej odwołania. O treści rozstrzygnięcia poinformowano ją prawidłowo za pośrednictwem systemu USOS, wskazując, iż termin egzaminu z przedmiotu [...] został wyznaczony na [...] października 2019 r., a z przedmiotu [...] – na [...] października 2019 r. Zaznaczyć przy tym należy, iż korzystanie z systemu USOS (podobnie jak z uniwersyteckiej poczty elektronicznej) jest jednym z podstawowych, regulaminowych obowiązków studenta. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 5 września 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 375/19, na mocy ślubowania i przepisów regulaminu studiów student jest - a przynajmniej powinien być - świadom spoczywających na nim obowiązków oraz jest zobowiązany do współpracy z organami szkoły w zakresie podstawowej działalności uczelni, czyli kształcenia. Z tego właśnie powodu nie ma potrzeby wyjaśniania mu obowiązków, które powinny być dla niego oczywiste, bo wybierając uczelnię sam poddał się reżimowi prawnemu w niej obowiązującemu.

Na [...] (tak jak i na innych wydziałach tej uczelni) studenci są powiadamiani o rozstrzygnięciach wewnątrzzakładowych poprzez system USOS lub drogą poczty elektronicznej. Okoliczność, iż oczekując na wynik w tak ważnej sprawie związanej ze studiami, skarżąca nie logowała się do systemu USOS - w sytuacji, gdy właśnie za pośrednictwem tego systemu złożyła odwołanie - było z jej strony dużym zaniedbaniem, którego nie można w żaden sposób usprawiedliwić.

Chybiony jest także zarzut skarżącej o skróceniu terminu sesji poprawkowej. Stosownie do postanowienia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z [...] stycznia 2018 r. w sprawie określenia organizacji roku akademickiego 2018/2019 na Uniwersytecie [...], termin zakończenia sesji poprawkowej semestru letniego roku akademickiego 2018/2019 upłynął studentom [...] września 2019 r. Zatem wobec skarżącej organ pierwszej instancji zastosował wyjątkowe rozwiązanie, wydłużając termin na uzyskanie zaliczeń z przedmiotów: [...] i [...] do [...] października 2019 r., a mimo tego zindywidualizowanego podejścia do jej potrzeb, studentka nie uzyskała wymaganych programem studiów zaliczeń, lecz podważała legalność tego rozstrzygnięcia.

Należy też podnieść, iż skarżąca występowała do organów uczelni wielokrotnie z różnymi wnioskami (podaniami), które na bieżąco były rozpatrywane. I tak np. [...] marca 2019 r. wniosła o rezygnację (tj. wyrejestrowanie) z przedmiotu [...]. Wniosek ten ostatecznie został rozpoznany odmownie decyzją Kierownika Stacjonarnych i Niestacjonarnych Studiów [...] z [...] lipca 2019 r. (ze względu na brak możliwości regulaminowych), o czym powiadomiono skarżącą drogą elektroniczną [...] lipca 2019 r.

Natomiast wnioskiem z [...] października 2019 r. studentka domagała się wyznaczenia dodatkowych terminów egzaminów z przedmiotów: [...] i [...]. Żądanie to ostatecznie rozstrzygnął Rektor [...] [...] stycznia 2020 r., utrzymując w mocy rozstrzygnięcie Prodziekana [...] z [...] października 2019 r. o odmowie wyrażenia zgody na powyższe z uwagi na to, iż terminy egzaminów z ww. przedmiotów były już przywracane.

Również wzmiankowane podania skarżącej z [...] lutego 2020 r. (o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od rozstrzygnięcia Rektora [...] z [...] lipca 2019 r. oraz o zastosowanie trybu nadzwyczajnego względem rozstrzygnięcia Rektora [...] z [...] stycznia 2020 r.) zostały ostatecznie załatwione pismami organu odwoławczego z [...] lutego 2020 r., doręczonymi studentce [...] lutego 2020 r.

W konsekwencji należy podzielić konkluzję organu drugiej instancji, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji skarżąca nie posiadała zaliczeń z przedmiotów: [...], [...] i [...]. Jednocześnie nie miała możliwości wyznaczenia kolejnych terminów egzaminacyjnych. Trafnie też Rektor [...] wskazał, iż nawet nieuzyskanie jednego obowiązkowego zaliczenia skutkowałoby niezaliczeniem czwartego roku studiów.

Organy orzekające w sprawie przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i zgromadziły materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Uwzględniły także interes społeczny i słuszny interes obywateli, co szeroko opisano w zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie interes społeczny przemawia za tym, aby studenci terminowo zaliczali i rozliczali kolejne etapy nauki, a także, aby otrzymywali promocję na dalszy etap po opanowaniu wymaganego zakresu wiedzy. Powyższe implikuje właściwy proces nauki.

Zakończenie studiów po zrealizowaniu całości programu jest wyrazem konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. Umożliwienie skarżącej kontunuowania studiów, pomimo niewykonywania przez nią podstawowych obowiązków studenta, naruszałoby tę zasadę, ponieważ prowadziłoby do dyskryminacyjnego traktowania innych studentów, i to zarówno tych, którzy wykonują swoje obowiązki sumiennie, jak i tych, którzy ich nie wykonują, lecz ponoszą z tego tytułu przewidziane prawem konsekwencje, łącznie ze skreśleniem z listy studentów.

Fakt, iż organy uczelni nie wydały decyzji zgodnie z żądaniem skarżącej nie może uzasadniać zarzutu stronniczości i dyskryminacji.

Z kolei w ramach zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. studentka nie podała jakich to konkretnie czynności procesowych nie miała możliwości dokonać. Tym samym nie wykazała, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, to wynik sprawy byłby odmienny.

Odnosząc się do zgłoszonych w pismach skarżącej z [...] listopada 2020 r. wniosków o przeprowadzenie dowodów z akt administracyjnych sprawy, w tym rozstrzygnięć organów obu instancji oraz podań studentki, należy uznać te wnioski za bezprzedmiotowe, bowiem Sąd z urzędu uwzględnia całość akt sprawy, tak sądowych, jak i administracyjnych. Zatem nie została spełniona dyspozycja art. 106 § 3 p.p.s.a.

Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.