Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1388/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) Protokolant asystent sędziego Aleksandra Galla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2019 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. znak sprawy[...] Prezydent M. T. odmówił skarżącemu M. K. przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka - F. K..

Powyższa decyzja doręczona została skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru z dnia [...] sierpnia 2018 r. - k. 11 akt administracyjnych organu I instancji; oświadczenie skarżącego zawarte w skardze – k. 7 akt sądowych)

Odwołanie od powyższej decyzji skarżący wniósł w dniu 17 sierpnia 2018 r. osobiście do organu I instancji - sekretariatu T. C. Ś. R. (dalej "TCŚR") w T. (dowód: prezentata z datą 17 sierpnia 2018 r. na odwołaniu z dnia 16 sierpnia 2018 r. - k. 2 akt administracyjnych organu II instancji; pismo Zastępcy Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych TCŚR w T. z dnia [...] września 2018 r. - k. 6 akt administracyjnych organu II instancji; oświadczenie skarżącego zawarte w skardze – k. 7 akt sądowych). W odwołaniu skarżący zawarł merytoryczne zarzuty do decyzji organu I instancji.

Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej "SKO"), na podstawie art. 129 § 2 oraz art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm., dalej jako "kpa"), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce dnia [...] sierpnia 2018 r. Uwzględniając datę doręczenia decyzji organu I instancji oraz treść art. 57 § 1 kpa, SKO stwierdziło, iż termin do wniesienia odwołania upływał w sprawie dniu 16 sierpnia 2018 r. Skoro więc skarżący wniósł odwołanie w dniu 17 sierpnia 2018 r., to tym samy oznacza to, skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Organ podkreślił przy tym, że skarżący nie podał przyczyn uchybienia terminu oraz nie wniósł o jego przywrócenie.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, podnosząc, iż się z nim nie zgadza oraz wnosząc o jego oddalenie i zobowiązanie organu odwoławczego do rozpatrzenia wniesionego w sprawie odwołania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż dnia [...] sierpnia 2018 r. została mu doręczona decyzja organu I instancji, a dnia 17 sierpnia 2018 r. złożył on odwołanie od decyzji organu I instancji, upewniając się wcześniej osobiście w TCŚR w T. o biegu terminu do wniesienia odwołania. Podkreślił jednocześnie, iż z uwagi na przypadający w ciągu biegu 14-dniowego terminu na złożenie odwołania - dzień ustawowo wolny tj. 15 sierpnia, termin na wniesienie odwołania wydłużył się o jeden dzień i ostatecznie upłynął nie 16 sierpnia 2018 r., lecz 17 sierpnia 2018 r. Ponadto skarżący wskazał, iż konsultował bieg przedmiotowego terminu z urzędnikiem przyjmującym jego odwołanie, i tak poinformowany, przekonany był o złożeniu odwołania w terminie, dlatego też nie podał przyczyn uchybienia terminu, ani nie złożył wniosku o jego przywrócenie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, organ podkreślił, iż nie można przyjąć, że wystąpienie w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania dnia ustawowo wolnego od pracy tj. 15 sierpnia, wydłuża termin do wniesienia odwołania o jeden dzień.

Na rozprawie sądowej w dniu 19 marca 2019 skarżący wskazał, że zgodnie z unormowaniami Kodeksu cywilnego dzień doręczenia decyzji nie wlicza się do biegu terminu na złożenie odwołania, co oznacza że przedmiotowy termin biegł od 3 sierpnia 2018 r. i upływał 17 sierpnia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Sądy administracyjne kontrolują działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania obowiązujących przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Przeprowadzona przez Sąd we wskazanym zakresie ocena legalności zaskarżonego postanowienia, wykazała, że wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania odpowiada prawu.

W rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. T. z dnia [...] lipca 2018 r., którą to organ I instancji odmówił przyznania skarżącemu jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka - F. K..

Podkreślić należy, iż istota sporu w niniejszej sprawie nie dotyczy daty doręczenia stronie decyzji organu I instancji, ani też daty w jakiej nastąpiło wniesienie odwołania, lecz dotyczy sposobu obliczania terminu do wniesienia odwołania.

Zgodnie z art. 127 § 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W myśl zaś art. 129 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (§ 1), w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2), przy czym przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania (§ 3). Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 kpa, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą (art. 57 § 4). Artykuł 134 kpa stanowi zaś, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Z przytoczonych przepisów wynika, że odwołanie dla swojej skuteczności musi być wniesione w terminie określonym w art. 129 § 2 kpa tj. w terminie 14 dni oraz, że bieg tego terminu rozpoczyna się od dnia doręczenia decyzji stronie (ewentualnie ogłoszenia decyzji – gdy decyzja była ogłaszana), z tym że przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło to zdarzenie (doręczenie decyzji stronie). Konsekwencją natomiast wniesienia odwołania po terminie, w sytuacji braku złożenia i uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jest obowiązek organu wydania aktu, o którym mowa w art. 134 kpa, a więc postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Skuteczne wszczęcie postępowania odwoławczego wymaga bowiem, w świetle art. 129 § 2 kpa w zw. z art. 134 kpa, zachowania ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, że terminy do wnoszenia odwołania są terminami ustawowymi, a więc nie mogą być przedłużane ani skracane przez organ administracji publicznej, terminami procesowymi obliczanymi według przepisów kodeksu oraz terminami zawitymi, których upływ organ odwoławczy uwzględnia z urzędu. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną, której stwierdzenie przez organ nie zależy od uznania organu odwoławczego. W związku z tym w takiej sytuacji uchybienia terminu organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa. Zatem jeżeli organ odwoławczy stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa.

Odnosząc powyższe do przedmiotu sprawy wskazać należy, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji organu I instancji (k. 11 akt administracyjnych organu I instancji) oraz oświadczenia skarżącego zawartego w skardze wynika, że zaadresowana do skarżącego przesyłka zawierająca decyzję Prezydenta M. T. z dnia [...] lipca 2018 r., została doręczona stronie w dniu 2 sierpnia 2018 r. Biorąc pod uwagę przytoczoną wyżej treść art. 129 § 2 kpa, należy stwierdzić, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. T. z dnia [...] lipca 2018 r., liczony od dnia doręczenia decyzji, z uwzględnieniem treści art. 57 § 1 kpa, upływał dnia 16 sierpnia 2018 r. Skoro, stosownie do art. 57 § 1 kpa, w sytuacji gdy początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu, o tym samym, licząc 14-dniowy termin na wniesienie przez skarżącego odwołania, nie bierze się pod uwagę dnia doręczania decyzji organu I instancji, tj. dnia 2 sierpnia 2018 r., co oznacza, że ostatni dzień na wniesienie odwołania, jak prawidłowo stwierdził do organ II instancji, upływał w sprawie dnia 16 sierpnia 2018 r. Zatem odwołanie wniesione przez skarżącego w dniu 17 sierpnia 2018 r. zostało zgodnie z prawem uznane przez organ za wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania.

Co istotne, decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie zarówno o terminie, jak i sposobie wniesienia odwołania. Skarżący zatem, zgodnie zarówno z treścią przepisów art. 129 § 2 kpa, jak i pouczenia zawartego w decyzji organu I instancji, miał do wniesienia odwołania 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu I instancji. Oznacza to, że powinien był on wnieść odwołanie najpóźniej dnia 16 sierpnia 2018 r. Skoro więc wniósł je w dniu 17 sierpnia 2018 r., nie ulega wątpliwości, że było to 1 dzień po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Oznacza to, że zaskarżone do Sądu postanowienie SKO w T. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania odpowiada wyżej omówionym przepisom prawa.

Odnosząc się do podniesionego w skardze argumentu, iż fakt wystąpienia dnia ustawowo wolnego od pracy w ciągu biegu 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, powoduje jego wydłużenie o jeden dzień, Sąd uznał, iż jest on nieuzasadniony i nie znajduje podstawy w przepisach prawa. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 57 § 4 kpa, dni uznane ustawowo za wolne od pracy mają znaczenie dla terminu do wniesienia odwołania jedynie wtedy, gdy koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub sobotę. Termin ten upływa wtedy następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Z sytuacją taką nie mamy jednak do czynienia w przedmiotowej sprawie. Wskazać też należy, że okoliczność ewentualnego skonsultowania terminu do wniesienia odwołania z pracownikiem TCŚR w T., na którą powołał się również skarżący w złożonej do Sądu skardze, nie może stanowić podstawy do uznania, iż w sprawie nie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które jak podkreślono wcześniej ma charakter obiektywny i nie zależy od uznania organu odwoławczego. Tego rodzaju okoliczność może być ewentualnie rozpatrywana w ramach wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, którego jednak skarżący nie złożył do organu administracyjnego.

Ponadto wymaga zaznaczania, że w ramach dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać zaskarżone rozstrzygnięcie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego. Nie może natomiast rozpoznając sprawę kierować się kryteriami słuszności czy sprawiedliwości społecznej.

Mając na względzie powyższe, Sąd na mocy art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.