Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 106/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska (spr.), Sędziowie NSA Jacek Chlebny, Andrzej Kuba, Protokolant Anna Wróblewska, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 442/05 w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz R. G. kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 442/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2004 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ZUS.

Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. złożył za pośrednictwem Prezesa ZUS skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tegoż Prezesa z dnia [...] listopada 2004 r., Nr [...]. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1.p.p.s.a. odrzucił skargę z następującym uzasadnieniem. Zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. strona ma obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich innym stronom postępowania. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem formalnym skargi i powoduje konieczność wezwania do jego uzupełnienia. Nieuzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie skutkuje - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - odrzuceniem skargi.

Termin do usunięcia braku formalnego skargi w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 15 marca 2005 r. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał fotokopię wniosku do Prezesa ZUS o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 2 listopada 2004 r., lecz nie nadesłał odpisu skargi.

R. G. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu nadania biegu skardze.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił naruszenie prawa procesowego, to jest: art. 47 § 1, art. 54 § 2 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podał, iż wymogu zawartego w art. 47 § 1 i 2 nie można rozpatrywać w oderwaniu od obowiązku jaki spoczywa na organie za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skoro organ przekazuje skargę (jeden egzemplarz) wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy to wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych poprzez zażądanie odpisu skargi mogło być zasadne tylko w sytuacji, gdy Przewodniczący Wydziału był upewniony, że skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w jednym tylko egzemplarzu. Skarżący podkreślił, iż w sprawie występowała poza nim tylko jedna strona - organ za pośrednictwem którego skarga była kierowana do Sądu, a zważywszy na to, że skarga złożona była w dwóch egzemplarzach, z których jeden zatrzymał dla siebie organ ZUS, nie było podstaw do wezwania strony do nadesłanie odpisu skargi, nieupewniwszy się uprzednio o tym czy organ ma w posiadaniu drugi egzemplarz skargi. Zdaniem skarżącego pozbawiona znaczenia jest tym samym okoliczność, że skarżący nadesłał inny dokument i nie zastosował się do wezwania Sądu - wynikło to bowiem ze złego zrozumienia treści wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjną jest zasadna. Wbrew ustaleniom Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odpis skargi został nadesłany przez skarżącego w wyznaczonym terminie, o czym świadczy potwierdzenie jej nadania, wykazanie jako załącznik odpisu skargi. Na pieczątce potwierdzającej datę wpływu skargi do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych brak jest adnotacji o tym, że nie załączono odpisu skargi.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógłby odrzucić skargi nawet w wypadku nienadesłania jej odpisu. Przedmiotem wezwania kierowanego przez przewodniczącego do strony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. może być tylko usunięcie takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu.

W sytuacji gdy Sąd dysponował aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę organu, a w sprawie poza skarżącym i organem nie występowały inne strony ani uczestnicy, nie było podstaw do przyjęcia, że brak odpisu skargi uniemożliwiał nadanie sprawie biegu. Z powyższego wynika, że nie zachodziły przesłanki do wystosowania wezwania, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., a w konsekwencji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Sąd nie mógł użyć przewidzianej w tym przepisie formuły "i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania", gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny będzie rozpatrywać sprawę po raz pierwszy, a nie ponownie. Dotychczas przedmiotem rozpoznania była dopuszczalność skargi, czyli kwestie formalne, a nie sprawa, o której mowa w art. 132 p.p.s.a., a zatem skardze należy nadać właściwy bieg.

Z wyżej opisanych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia art. 203 pkt 1 p.p.s.a.