Wyrok NSA, sygn. akt III SA 936/97
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
Teza: Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ przepis ten ma zastosowanie przy spełnieniu dwóch przesłanek, tj. nieprowadzenia lub nierzetelnego prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy oraz określenia wartości nie zaewidencjonowanej sprzedaży w drodze oszacowania.

W przypadku zatem, gdy podatnik nie prowadził ewidencji sprzedaży lub prowadził ją nierzetelnie, niezbędną przesłanką ustalenia podatku w wysokości 22 procent jest określenie wartości nie ujętej w ewidencji sprzedaży w drodze oszacowania. Powyższy przepis nie reguluje warunków oszacowania wartości nie zaewidencjonowanej sprzedaży. Mówił o tym przepis art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./, zgodnie z którym organ podatkowy, jeżeli brakowało danych niezbędnych do ustalenia podstawy podatku, czynił to w drodze szacunkowej.

W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że brak księgi podatkowej lub nierzetelne jej prowadzenie zobowiązuje organ podatkowy do ustalenia podstawy opodatkowania w drodze szacunku tylko wówczas, gdy organ ten nie dysponuje innymi dowodami niezbędnymi do jej ustalenia.

TEZY

Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ przepis ten ma zastosowanie przy spełnieniu dwóch przesłanek, tj. nieprowadzenia lub nierzetelnego prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy oraz określenia wartości nie zaewidencjonowanej sprzedaży w drodze oszacowania.

W przypadku zatem, gdy podatnik nie prowadził ewidencji sprzedaży lub prowadził ją nierzetelnie, niezbędną przesłanką ustalenia podatku w wysokości 22 procent jest określenie wartości nie ujętej w ewidencji sprzedaży w drodze oszacowania. Powyższy przepis nie reguluje warunków oszacowania wartości nie zaewidencjonowanej sprzedaży. Mówił o tym przepis art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./, zgodnie z którym organ podatkowy, jeżeli brakowało danych niezbędnych do ustalenia podstawy podatku, czynił to w drodze szacunkowej.

W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że brak księgi podatkowej lub nierzetelne jej prowadzenie zobowiązuje organ podatkowy do ustalenia podstawy opodatkowania w drodze szacunku tylko wówczas, gdy organ ten nie dysponuje innymi dowodami niezbędnymi do jej ustalenia.


UZASADNIENIE

W konkretnym przypadku podatnik był w posiadaniu umów kupna-sprzedaży pozwalających na dokładne określenie wielkości nie zaewidencjonowanej sprzedaży.