Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 18/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 30 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 roku sprawy ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie świadczenie pielęgnacyjnego; postanawia I. umorzyć postępowanie, II. przyznać adw. T. R. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu kwotę (...) zł (...), w tym (...) zł (...) tytułem podatku od towarów i usług,


UZASADNIENIE

Wniesioną w dniu 12 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. A. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2014 r., nr (...), mocą której uchylono decyzję Wójta Gminy B. z dnia (...) sierpnia 2014 r., nr (...), o odmowie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad wnukiem K. O. J. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało na konieczność jednoznacznego ustalenia przez organ I instancji, czy M. A. jest opiekunem faktycznym dziecka, a więc czy spełnia przesłanki, o jakich mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.)

Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 30 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą.

W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i §2 w zw. z art. 60 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.