Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 834/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 § 1 w ziązku z art. 145 § 1 pkt. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 30 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego w R. z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca, spółka, strona) jest, wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.) postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania.

Rozstrzygnięcie to zapadło w następujących okolicznościach:

Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] wydaną przez Wójta Gminy P. ustalono warunki zabudowy i sposób zagospodarowania terenu dla inwestycji zamierzonej przez D. W. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...] Obręb W. gm. P.. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek, ostatniej ze stron decyzję doręczono w dniu [...] grudnia 2018 r. Powyższa decyzja nie została skierowana do skarżącej. Pismem z dnia 28 grudnia 2018 r. Wójt Gminy P. poinformował natomiast spółkę, że nie przysługuje jej status strony w postępowaniu zakończonym ww. decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r.

Odwołanie od ww. decyzji Wójta skarżąca wniosła dn. [...] stycznia 2019 r.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło, że odwołanie skarżącej od decyzji organu I instancji z dn. [...] grudnia 2018 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. W wyniku złożenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 maja 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 341/19 uchylił powyższe postanowienie w całości. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżącej od ww. decyzji Wójta Gminy P..

Kolegium ponownie rozpatrując sprawę stwierdziło, że skarżąca nie została uznana za stronę w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Ponadto od decyzji o warunkach zabudowy nie zostało wniesione odwołanie przez żadną ze stron, której decyzję doręczono. W takiej sytuacji decyzja stała się ostateczna wskutek upływu terminu odwoławczego. W konsekwencji zasadnym stało się stwierdzenie niedopuszczalności odwołania spółki z przyczyn przedmiotowych.

Skarżąca pismem z dnia 27 marca 2019 r. wystąpiła do SKO w R. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Wójta Gminy P. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...]. Kolegium postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019r. odmówiło wznowienia niniejszego postępowania wskazując, iż wniosek nie został wniesiony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 K.p.a.

Na powyższe skarżąca złożyła wniosek z dnia 22 sierpnia 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ utrzymując w mocy postanowienie SKO z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...] wskazał, iż wprawdzie w przedmiotowej sprawie decyzja została wydana w ostatniej instancji przez Wójta Gminy P. (decyzja z dnia [...].12.2018r. znak: [...]), to jednak właściwym organem do rozpatrzenia wniosku skarżącej o wznowienie postępowania, jest Kolegium - w oparciu o art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał, że zgodnie z art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ wskazał, że skarżąca posiadała już w pierwszej połowie stycznia 2019r. wiedzę o wydaniu decyzji Wójta Gminy P. Nr [...] z dnia [...].12.2018r. znak: [...].

SKO stwierdziło, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...].03.2019r. (data nadania 09.04.2019r.) został złożony z uchybieniem ustawowego terminu (miesięcznego), o którym mowa w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skargę na ww. postanowienie wniosła spółka zarzucając naruszenie:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z art 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na dowolnej

(a nie swobodnej) i wybiórczej ocenie dowodów, z pominięciem części okoliczności sprawy wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego i logicznych wyjaśnień Skarżącej, która to dowolna ocena skutkowała błędnym ustaleniem przez SKO, że Skarżąca uzyskała wiedzę o wydaniu Decyzji I Instancji, już 4 stycznia 2019 r. co miałoby oznaczać, że uchybiła ona terminowi do złożenia wniosku o wznowienie odwołania składając taki wniosek 9 kwietnia 2019 r. - podczas gdy: Skarżąca faktycznie wiedzę o wydaniu Decyzji I Instancji uzyskała później niż ustaliło to SKO, a to dopiero w dniu 18 marca 2019 r. (co znajduje podstawę w zebranym materiale dowodowym), a wniosek Skarżącej o wznowienie postępowania został złożony w terminie miesięcznym, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Skarżąca wskazała,

że wbrew ustaleniom SKO, pisma datowane na 28 2rudnia 2018 r. (otrzymane przez Skarżącą 2 i 4 stycznia 2019 r.) nie zawierały informacji o wydaniu Decyzji I Instancji, ani nawet jakiejkolwiek wzmianki mogącej sugerować Skarżącej ponad wszelką wątpliwość że Decyzja I Instancji została już faktycznie wydana. Z kolei odmienne i sprzeczne z treścią wyżej wspomnianych dokumentów ustalenia SKO skutkowały również błędnym ustaleniem, że Skarżąca złożyła swój wniosek po upływie terminu,

o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Ponadto wbrew ustaleniom SKO, fakt sformułowania szczegółowych zarzutów w okolicznościach niniejszej sprawy nie dowodzi wiedzy Skarżącej o wydaniu Decyzji I Instancji, a twierdzenie takie w całości pomija okoliczność, że: możliwość sformułowania szczegółowych zarzutów wyniknęła z faktu udostępnienia Skarżącej do wglądu niepodpisanego projektu decyzji zalegającego w aktach sprawy (tj. Skarżąca wykonując zdjęcia udostępnionych jej akt sprawy, co miało miejsce zanim pozbawiono Skarżącą statusu strony, wykonała również zdjęcia zalegającemu w aktach i niepodpisanemu projektowi decyzji), zarzuty odwołania od Decyzji były praktycznie w całości powieleniem zarzutów sformułowanych w innych odwołaniach, skierowanych przeciwko decyzji o zbliżonym przedmiocie postępowania;

2. art. 148 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i wadliwym przyjęciu przez SKO, że Skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania.

Ponadto zgodnie z art. 119pkt. 3 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd doszedł do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczą kwestią sporną w niniejszym postępowaniu było określenie początku biegu terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji Wójta z dnia [...] grudnia 2018 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Zdaniem SKO w sytuacji gdy uprawnienie do wniesienia odwołania ma więcej niż jeden podmiot, a podlegająca zaskarżeniu decyzja nie została doręczona im wszystkim, przyjmuje się, że termin do wniesienia odwołania dla podmiotu pominiętego biegnie od dnia doręczenia decyzji podmiotowi, któremu zapewniono udział w postępowaniu, a w przypadku gdy w różnych datach doręczono decyzję więcej niż jednemu takiemu podmiotowi – od najpóźniejszej daty doręczenia decyzji.

Zdaniem organu Skarżąca uzyskała informację o wydaniu Decyzji I Instancji wprost z pism Wójta Gminy P. datowanych na [...] grudnia 2018 r. (doręczonych odpowiednio 2 i 4 stycznia 2019 r.). Według skarżącej , pisma, na które organ ten się powoływał, nie zawierały wyraźnej informacji o wydaniu Decyzji I Instancji, lecz wzmiankę o sporządzeniu projektu decyzji oraz przeprowadzeniu postępowania pozwalającego na wydanie decyzji pozytywnych. Nadto, w ocenie skarżącej o istotności i prawnej doniosłości poczynionego przez SKO ustalenia faktycznego świadczył fakt, iż było ono podstawą do stwierdzenia przez SKO złożenia przez Skarżącą wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem jednomiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 149 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Na postanowienie służy zażalenie. Stosownie do art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Natomiast w myśl art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego,

o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2 kpa.

Z powyższego wynika, że niewątpliwie obowiązek dewolucji z art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wymaga zaistnienia związku pomiędzy którąkolwiek z przesłanek wznowienia postępowania a działaniem lub zaniechaniem organu wymienionego w § 1 art. 150 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pojęcie "działalności", zawarte w art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego obejmuje bowiem tylko takie działanie lub zaniechanie organu, które doprowadziło do zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wznowienia postępowania określonej w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast przepis art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie wymaga by działanie lub zaniechanie organu miało charakter kwalifikowany, w szczególności zawiniony.

W ocenie Sądu podzielić należy stanowisko Kolegium, że Wójt Gminy P. powiadomił skarżącą o uprawnieniach przysługujących stronie na podstawie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i wyznaczył jej termin na ich realizację do dnia 14.12.2018r. W wyznaczonym terminie skarżąca skorzystała z tych uprawnień. Przedstawiła swoje uwagi i zastrzeżenia odnośnie planowanej inwestycji. Nadto, Wójt Gminy P. wydał w dniu [...].12.2018r. decyzję w sprawie, nie biorąc pod uwagę, iż przy uwzględnieniu "drogi pocztowej" stosowne wyjaśnienia mogły jeszcze wpłynąć do organu, co faktycznie nastąpiło. Decyzja ta nie została doręczona skarżącej. Pismem z dnia 28.12.2018r. Wójt Gminy P. poinformował skarżącą, że na podstawie uzyskanych informacji z rejestru gruntów ze Starostwa Powiatowego w B. nie przysługuje jej status strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Weryfikacja przez Wójta Gminy P. ww. przymiotu strony dokonana została już po wydaniu przez niego decyzji w sprawie.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trafnie odnotował organ odwoławczy,

że wprawdzie w przedmiotowej sprawie decyzja została wydana w ostatniej instancji przez Wójta Gminy P., to jednak w świetle powyższych rozważań właściwym organem do rozpatrzenia wniosku skarżącej o wznowienie postępowania,

jest Kolegium - w oparciu o art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd ocenił, że Kolegium prawidłowo uznało, że

w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o wznowienie postępowania oparty

o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie został wniesiony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2).

W niniejszej sprawie decydujące znaczenie miał dzień, w którym skarżąca dowiedziała się o decyzji Wójta Gminy P. Nr [...] z dnia [...].12.2018r. znak: [...]. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia (zapoznała się z całą decyzją), wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Pamiętać przy tym należy, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co może mieć miejsce dopiero po jej doręczaniu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23.02.2012r., sygn. akt VIII SA/Wa 1025/11,LEX nr 1121800).

Z okoliczności sprawy wynikało, że pismem z dnia 28.12.2018r. znak: [...], Wójt Gminy P. poinformował skarżącą że na podstawie uzyskanych informacji z rejestru gruntów ze Starostwa Powiatowego w B. nie przysługuje jej status strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Dodał także, iż wszelka korespondencja była dotychczas kierowana/przesyłana do niej omyłkowo, a decyzje zostają wydawane/doręczane wyłącznie stronom postępowania. Natomiast w drugim piśmie z tej samej daty znak: [...], [...], skierowanym do skarżącej, Wójt Gminy P. zawarł następujące wyjaśnienia: "W związku ze złożonymi przez Państwa pismami o wydanie decyzji odmownych o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji jak niżej: a) (...), b) (...), c) budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną w miejscowości W., gmina P., dz. nr ewid.[...], której inwestorem jest Pan D. W., zam. W. [...], [...] P., - Urząd Gminy w P. informuje, że projekty w/w decyzji zostały wykonane przez osobę uprawnioną oraz przeprowadzona procedura administracyjna pozwoliła na wydanie decyzji pozytywnych."

W ocenie Sądu należy zaaprobować stanowisko organu, że wprawdzie w treści drugiego z ww. pism nie podano daty wydania decyzji, to jednak sformułowanie "pozwoliła na wydanie decyzji pozytywnych" wskazuje, iż decyzje dotyczące inwestycji wskazanych w tym piśmie, w tym między innymi i przedmiotowej, zostały wydane przed datą sporządzenia tego pisma. Zatem należy stwierdzić, że w dniu 04.01.2019r. skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji pozytywnej dotyczącej przedmiotowej inwestycji, której dotyczy jej wniosek o wznowienie.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania z dnia 27.03.2019r. został złożony z uchybieniem ustawowego terminu (miesięcznego), o którym mowa w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, dlatego Kolegium postanowiło jak w sentencji. Postanowienie o odmowie wznowienia ma charakter formalny (por. wyrok NSA z dnia 23.01.2014r., sygn. akt II OSK 1987/12, LEX nr 1502250, zgodnie z którym niezależnie od tego, czy podstawą wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania będzie art. 6la, czy też art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, przesłanki ich stosowania są takie same. Mają charakter formalny i sprowadzają się do niedopuszczalności wszczęcia postępowania z powodów podmiotowych lub przedmiotowych.). Postanowienie powinno być zatem wydane, gdy wznowienie nie jest możliwe z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych (por. wyrok NSA z dnia 30.01.2008r., sygn.. akt II OSK 1949/06, LEX nr 437529, zgodnie z którym odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego następuje wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy uchybiono wymogom formalnym.).

W ocenie Sądu nie doszło zatem do naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. Skarżąca faktycznie wiedzę o wydaniu Decyzji I Instancji uzyskała zgodnie z terminem ustalonym przez SKO, a zatem wniosek Skarżącej o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu miesięcznego, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

Jak już wywiedziono wyżej niezasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 148 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem SKO trafnie przyjął, że Skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.