Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2710/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 65 par. 1, art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędzia del. WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Konrad Młynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 690/10 w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 marca 2011r., sygn.akt II SA/Kr 690/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r., znak [...], wydanym na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 148 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., w dalszej części uzasadnienia jako: k.p.a.), Marszałek Województwa Małopolskiego przekazał Burmistrzowi Krynicy-Zdrój wniosek M. J. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego decyzji Burmistrza Krynicy-Zdrój, ustalającej lokalizację inwestycji p.n. "Przebudowa przyłącza gazowego niskiego ciśnienia oraz budowa stacji gazowej pomiarowej Q 160 Nn Nm3 /h" na działce nr [...] w K.".

Na postanowienie Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia [...] lutego 2010r. M. J. wniósł zażalenie, w którym zarzucił, że na podstawie art. 17 pkt 2 ze względu na art. 156 §1 pkt 2, 7, art. 157 §1 wobec art. 149, art. 150 §1 i §2, art. 145 §1 pkt 4, art. 28 k.p.a., oraz w myśl art. 378 ust. 2a, 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, organem właściwym do wznowienia przedmiotowego postępowania jest minister właściwy do spraw środowiska.

Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r., znak [...], na podstawie art. 65 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a:, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Nawiązując w uzasadnieniu do dotychczasowego przebiegu postępowania Kolegium wskazało, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zgłoszone w zażaleniu zarzuty i twierdzenia nie mają znaczenia dla treści wydanego rozstrzygnięcia. Wyjaśniło, że art. 65 k.p.a. odnosi się do sytuacji przekazania sprawy między różnymi organami administracji publicznej, z których jeden nie jest właściwy w sprawie. Z akt sprawy wynika, że w dniu 29 stycznia 2010r. strona złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Małopolskiego wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją lokalizacyjną Burmistrza Krynicy-Zdroju z dnia [...] stycznia 2010r.. Stosownie zaś do art. 148 §1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Kolegium wskazało dodatkowo, że wobec różnorodnych zarzutów zawartych w zażaleniu można będzie rozważyć zainicjowanie różnorodnych postępowań, jednakże Kolegium nie jest organem właściwym do przeprowadzenia postępowania w sprawie ewentualnego stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji lokalizacyjnej. Takim organem wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza Krynicy - Zdrój, o którym mowa w art. 157 k.p.a. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, obejmujące obszarem swej właściwości miejscowej powiaty: gorlicki, limanowski, nowosądecki, nowotarski i tatrzański oraz miasto na prawach powiatu - Nowy Sącz, co bezpośrednio wynika z §1 pkt 6a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych wydanego na podstawie art. 2a ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, póz. 856 ze zm.).

M.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010r.. Zarzucił, że rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] stycznia 2010r. o wznowienie postępowania winien dokonać minister właściwy do spraw środowiska na podstawie art. 65 §1, art. 18 ze względu na art. 28, art. 145 § 1 pkt 4 , art. 152 §1 , art. 9, art. 19 art. 123 §1, art. 124 §1, art. 125 §1 k.p.a.

W obszernym uzasadnieniu skargi powtórzył argumenty przedstawione w zażaleniu.

W piśmie uzupełniającym skargę z dnia [...] lipca 2010r. skarżący oświadczył, że nie wyraża zgodny na rozpatrzenie oraz utrzymanie w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzji Burmistrza Krynicy - Zdroju z dnia [...] stycznia 2010r., podkreślając ponownie, że sprawa należy do właściwości organu ochrony środowiska.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie zawiera takich wad, czy uchybień, które mogłyby skutkować jego uchyleniem, stąd oddalono wniesioną skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., nr 270 - dalej jako p.p.s.a.)

Na wstępie uzasadnienia Sąd wyjaśnił, iż kontrola w niniejszej sprawie może dotyczyć wyłącznie oceny zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010r. oraz poprzedzającego je postanowienia Marszałka Województwa Małopolskiego. Nie obejmuje oceny legalności decyzję Burmistrza Krynicy-Zdrój, ustalającej lokalizację opisywanej już inwestycji, czy istnienia podstaw do wznowienia postępowania albowiem taka kontrola przekraczałaby granice sprawy. Co oznacza, iż zmierzające do powyższego wnioski i zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, podobnie jak kierowane obecnie do Sądu żądanie nakazania wstrzymania wykonania powyższej decyzji przez ministra właściwego do spraw środowiska.

Przechodząc do meritum Sąd wskazał, iż zgodnie z treścią art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Organ administracji publicznej winien zatem dokonać oceny podania strony również pod kątem swojej właściwości w sprawie będącej przedmiotem żądania, które to czynności podejmuje niezwłocznie przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. W związku z tą regulacją pozostają przepisy art. 65 §1 - §2 i art. 66 §1 - §4 k.p.a., normujące tryb postępowania i skutki w przypadku wniesienia podania do organu, który nie jest właściwy do rozpatrzenia podania. Takim podaniem jest także wniosek o wszczęcie postępowania. Sąd zauważył, iż skarżący nie kwestionuje prawidłowości dokonanych przez organy obu instancji ustaleń, w myśl których, pismem z dnia [...] stycznia 2010r. złożył do Marszałka Województwa Małopolskiego wniosek zawierający żądanie wznowienia postępowania w sprawie, w której została wydana decyzja Burmistrza Krynicy–Zdrój. Taka interpretacja wniosku skarżącego nie budzi zastrzeżeń w świetle jego treści. Artykuł 148 § 1 k.p.a. stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organem, który wydał w pierwszej instancji decyzję lokalizacyjną był Burmistrz Krynicy-Zdrój. Skoro zatem wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożył za pośrednictwem organu niewłaściwego, zasadnym było wydanie w sprawie niniejszej postanowienia na podstawie art. 65 §1 k.p.a. w związku z art. 148 §1 k.p.a.. Sąd podkreślił, iż przepisy te zostały trafnie wskazane przez organy obu instancji jako podstawa określenia właściwości rzeczowej do złożenia przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie, w której decyzję wydawał Burmistrz Miasta Krynica-Zdrój, do którego winien on wpłynąć niezależnie od tego, czy decyzję wydawał także organ drugiej instancji. Wbrew temu, na co wskazują zarzuty i okoliczności podnoszone w skardze oraz kolejnych uzupełniających ją pismach, właściwość do złożenia albo rozpatrzenia wniosku zawierającego jednoznaczne żądanie wznowienie postępowania z przyczyny wskazanej w art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. w sprawie mającej za przedmiot ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie zależy od naruszonych przepisów prawa materialnego, czy rodzaju i skutków wad, którymi w ocenie skarżącego decyzja jest dotknięta. Również żaden z licznych przepisów powoływanych w skardze i innych pismach składanych przez skarżącego w toku postępowania sądowoadministracyjnego nie zmienia regulacji zawartej w art. 148 §1 k.p.a. i nie stwarza podstaw do uznania, że zaskarżone lub poprzedzające jego wydanie postanowienie naruszają prawo.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył M. J.. Na podstawie art. 176 w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Krakowie, zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz przyznanie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na błędnym zastosowaniu przepisu art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez pominięcie w ocenie prawnej przepisów ustawy o ochronie środowiska naturalnego a to przepisów art. 377a w związku z art. 378 ust 2 a tej ustawy. Nadto naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. art. 145 §1 pkt 1 lit, c p.p.s.a., przez nieuwzględnienie skargi mimo naruszenia przez organ przepisów postępowania a to przepisów art. 65 §1, art. 157 §1 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 377a w związku z art. 378 ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska a ewentualnie także art. 17 ust. 1 i art. 46 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych.

Uzasadniając autor skargi wskazał, iż organem wyższego stopnia, który jest wyłącznie właściwy do rozpoznania sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Krynica-Zdrój z dnia [...] sierpnia 2008r. oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] października 2008r. jest Minister właściwy ds. środowiska. Skarżący, biorąc pod uwagę charakter inwestycji będącej przedmiotem przywołanych decyzji uważa, iż stanowi ona przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Powyższy pogląd ma potwierdzać również treść rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Wychodząc z powyższego założenia oraz kierując się doniosłością sprawy dla społeczności lokalnej oraz ochrony środowiska naturalnego na terenie Krynicy Zdrój stanowiącej unikalny teren uzdrowiskowy, skarżący, na podstawie art. 377a ustawy Prawo ochrony środowiska, upatruje właściwości Ministra ds. środowiska w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanych powyżej decyzji.

Ponadto z uwagi na fakt, iż Miasto i Gmina Krynica Zdrój ma status gminy uzdrowiskowej, gmina na podstawie art. 46 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych wykonuje szereg zadań własnych związanych w szczególności z tworzeniem i ulepszaniem infrastruktury komunalnej i technicznej przeznaczonej dla uzdrowisk lub obszarów ochrony uzdrowiskowej, związanej ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 5. Ponieważ inwestycja będąca przedmiotem decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Krynica - Zdrój z dnia [...] sierpnia 2008r. oraz stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] października 2008r., należy do tej właśnie kategorii zadań, w ocenie skarżącego organem właściwym do rozpoznania podania w przedmiocie stwierdzenia nieważności przywołanych decyzji może być również Minister właściwy ds. ochrony zdrowia i nadzoru nad lecznictwem uzdrowiskowym, zgodnie z art. 17 ust l cyt ustawy.

Z powyższych względów zaskarżone postanowienie SKO w Krakowie wraz z poprzedzającym go postanowieniem Marszałka Województwa Małopolskiego są według skarżącego wadliwe, gdyż w mniemaniu skarżącego w wyniku błędnej interpretacji przepisów doszło do przekazania sprawy organowi niewłaściwemu do rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, wobec czego kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczyć się musiała wyłącznie do zbadania zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów.

W myśl art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. W przypadku, gdy strona w skardze kasacyjnej zarzuca zarówno naruszenie przepisów postępowania jak i naruszenie prawa materialnego, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania.

Z uwagi na istotę sprawy, ale i zarzuty wraz z uzasadnieniem skargi kasacyjnej przypomnieć wypada, iż przedmiotem kontroli Sądu pierwszej instancji było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010r. utrzymujące w mocy postanowienie Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia [...] lutego 2010r. o przekazaniu według właściwości do Burmistrza Krynicy Zdroju celem rozpoznania wniosku Marka J. o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego decyzji Burmistrza Krynicy Zdroju z dnia [...] stycznia 2010r. ustalającą lokalizację opisanej już inwestycji. Uwaga ta była konieczna, gdyż autor skargi kasacyjnej uzasadniając sformułowane zarzuty wskazywał na przekazanie według właściwości sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Krynica Zdrój z dnia [...] sierpnia 2008r. i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] października 2008r. Sąd pierwszej instancji, z pewnością, nie zajmował się kontrolą przekazania według właściwości wniosku skarżącego o wszczęcie trybu nadzwyczajnego na podstawie art. 156 k.p.a..

Badając natomiast niniejszą skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga kasacyjna sformułowana przez stronę skarżącą nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Autor skargi wskazał na naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, przywołując przepis art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. przez nieuwzględnienie skargi mimo naruszenia przez organ administracji art. 65 §1, art. 157§1 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 377a i art. 378 ust. 2a Prawa ochrony środowiska, a ewentualnie także art. 17 ust. 1 i 46 ustawy o lecznictwie.

Mając na uwadze przywołane zarzuty zwrócić trzeba uwagę autora skargi, iż w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie przyjmuje się, że skuteczne podniesienie zarzutu naruszenia przepisów postępowania wymaga wykazania istnienia związku przyczynowego między wspomnianym naruszeniem, a treścią rozstrzygnięcia polegającego na tym, że gdyby do tego uchybienia nie doszło, to treść rozstrzygnięcia byłaby inna. W rezultacie użyte w treści tego przepisu pojęcie "mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy", należy wiązać tylko z hipotetycznymi następstwami uchybień przepisom postępowania, co oznacza, że skarżący powinien uzasadnić, że następstwa stwierdzonych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s..368; wyrok NSA z dnia 30 listopada 2004r., sygn.akt FSK 440/04 - publikowane https://cbois.nsa.gov.pl).

Lektura uzasadnienia podniesionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania nie wskazuje, aby taki związek przyczynowy został przez skarżącego kasacyjnie wykazany, szczególnie w kontekście faktu, iż przedmiotem kontroli Sądu I instancji było postanowienie wydane w oparciu o art. 65 §1 k.p.a., jako reakcja organu na wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie decyzji lokalizacyjnej, złożony do organu niewłaściwego rzeczowo. A skoro tak, to jako zupełnie nietrafiony należy uznać zarzut naruszenia art. 157 §1 k.p.a., który w sprawie nie miał zastosowania, podobnie jak przepisy Prawa ochrony środowiska i ustawy o lecznictwie. Jak również przywołany przez autora skargi przepis art. 17 pkt 1 k.p.a., który wskazuje organy wyższego stopnia w stosunku do organów niższego szczebla, natomiast ustalenie organu właściwego dla wszczęcia postępowania z wniosku o wznowienie ustala się w oparciu o art. 148 §1 k.p.a., a przepis ten nie odsyła do uregulowania art. 17 k.p.a, gdyż stanowi samoistną podstawę dla wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Zarzut naruszenia art. 145 §1 pkt 1 lit.c. p.p.s.a. także ocenić trzeba jako niezasadny, gdyż wbrew stanowisku skarżącego organy administracji obu instancji trafnie zastosowały przepis art. 65 §1 k.p.a., którego mają obowiązek przestrzegać z urzędu jako jednej z podstawowych zasad postępowania administracyjnego.

Badając zasadność zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego stwierdzić trzeba, iż i one są niezasadne. Autor skargi wskazał na pominięcie w ocenie prawnej przepisów art. 377a w związku z art. 378 ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska. Po pierwsze przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje, iż skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego prze błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Strona wskazuje zaś na naruszenie prawa poprzez pominięcie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska i już z tego względu należy stwierdzić, iż zarzut naruszenia prawa materialnego został wadliwie sformułowany. Nadto wskazuje na naruszenie tegoż przepisu w kontekście sprawy o stwierdzenie nieważności opisanych powyżej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Krynica Zdrój i Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, które nie były przedmiotem postępowania administracyjnego kontrolowanego przez Sąd pierwszej instancji.

Powyższe uwagi wskazują na bezzasadność zarzutów skargi kasacyjnej, które w istocie zmierzają do zakwestionowania prawidłowego stanowiska Sądu pierwszej instancji, iż uwzględniając stan faktyczny i prawny prawidłowe było działanie organu administracji publicznej – Marszałka Województwa Małopolskiego i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie – znajdujące odzwierciedlenie w postanowieniu o przekazaniu według właściwości rzeczowej wniosku M.J. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Krynicy Zdroju z dnia [...] stycznia 2010r.. Podstawą takiego przekazania jest niewątpliwie przepis art. 148 §1 k.p.a., który wprost wskazuje, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. A skoro, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, M. J. złożył takie podanie do Marszałka Województwa to organ ten obowiązany z urzędu przestrzegać swej właściwości rzeczowej i miejscowej, prawidłowo wskazując na art. 65 §1 k.p.a. przekazał wniosek organowi, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, a tym organem niewątpliwie jest Burmistrz Krynicy Zdroju.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji nie uchybił przepisom prawa, dokonał właściwej kontroli działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem. Natomiast odmienny od oczekiwanego przez skarżącego wynik tej kontroli nie daje podstaw, by twierdzić, że Sąd naruszył wskazane w skardze kasacyjnej przepisy.

Z tych wszystkich względów, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.