Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 138/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i 2 pkt 8, art. 149 par. 1, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 200, art. 225
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Dnia 19 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asyst. sędz. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 roku sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku P. K. z dnia [...]; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy T. na rzecz P. K. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 4. nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P. K. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego, uiszczonego w dniu 23 sierpnia 2014 r. zaksięgowanego pod pozycją [...]. a.bł.


UZASADNIENIE

P. K. złożył w dniu 23 sierpnia 2014r. skargę na bezczynność Wójta Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w 31 lipca 2014r. skarżący przesłał do organu administracji pocztą elektroniczną wniosek o udostępnienie informacji w następującym zakresie: czy gmina w okresie od 2012r. do chwili obecnej zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej z kancelariami, zastępstwa procesowego z kancelariami, radcami prawnymi, adwokatami. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na ww. pytanie skarżący wniósł o udostępnienie treści umowy. Tego samego dnia potwierdzono dostarczenie poczty elektronicznej do organu. Do dnia złożenia skargi nie otrzymał ani informacji, ani decyzji odmownej. Na tej podstawie skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Wójta Gminy T. w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie skarżącemu informacji publicznej oraz o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy T. wyjaśnił, że w dniu 7 sierpnia 2014r., zachowaniem ustawowego terminu, przesłano wnioskodawcy odpowiedź na zadane pytanie. Organ nie otrzymał jednak informacji o braku doręczenia, jak również potwierdzenia otrzymania tej wiadomości. Przyznano, że przyczyną niedoręczenia informacji w ustawowym terminie było wysłanie jej na błędnie wpisany przez pracownika organu adres mailowy. Po otrzymaniu skargi na bezczynność organ ponownie przesłał skarżącemu żądaną informację, nie doszło zatem do bezczynności organu, ponieważ odpowiedź została wysłana do wnioskodawcy, natomiast przyczyną jej niedoręczenia mogły być trudności techniczne.

W ocenie organu, gdyby skarżący przesłał wniosek na elektroniczną skrzynkę podawczą Gminy T. lub gdyby żądał otrzymania wiadomości pocztą, wówczas nie byłoby wątpliwości, że odpowiedź została doręczona odbiorcy. Przesyłając informację na zwykłą pocztę elektroniczną, organ nie będzie miał pewności, że wiadomość dotarła chyba, że odbiorca wykaże się dobrą wolą i wyśle wiadomość zwrotną lub udzieli potwierdzenia odbioru. Przesyłanie informacji drogą elektroniczną w sposób wskazany we wniosku jest obarczone pewnym ryzykiem niedoręczenia. W związku z powyższym nawet przy dołożeniu należytej staranności może wystąpić sytuacja, w której informacja może nie dotrzeć do wnioskodawcy.

Pismem z dnia 15 października 2014r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej. Natomiast podtrzymał żądanie zasądzenia kosztów postępowania.

Wójt Gminy T. pismem z dnia 10 listopada 2014r przychylił się do wniosku skarżącego o umorzenie postępowania, a ponadto wniósł o oddalenie wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).

Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobligowany był udostępnić informację publiczną na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – powoływana także jako: "ustawa", a tego nie uczynił i jednocześnie nie wydał stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy informacji nie udzielono z przyczyn zawinionych czy niezawinionych. Udostępnienie informacji następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

W przedmiotowej sprawie poza sporem jest to, że skarżący żądaną informację uzyskał, jednakże z uchybieniem ustawowego terminu, już po wniesieniu skargi, co przesadza o zasadności zarzutu bezczynności organu. Wniosek o informację został złożony w dniu 31 lipca 2014 roku, zaś odpowiedź skarżący otrzymał dopiero w dniu

1 września 2014r. Bezspornie przyczyną zwłoki organu było wysłanie informacji na wadliwie wpisany adres mailowy. Jest to jednak okoliczność świadcząca o zaniedbaniu pracownika organu. Nieuprawnione są argumenty odpowiedzi na skargę o przyczynieniu się skarżącego do nieskutecznego doręczenia mu informacji przez wysłanie wniosku na zwykły adres internetowy organu, skoro adres ten widnieje na stronie internetowej Urzędu Gminy w T. Ponadto skarżący otrzymał potwierdzenie odczytania jego maila przez pracownika organu.

Nie ma znaczenia okoliczność, że organ pozostawał w przeświadczeniu, że stosowna odpowiedź została skarżącemu przesłana. Dla dochowania należytej staranności organ wysyłając odpowiedź na wniosek, mógł np. zażądać potwierdzenia odbioru przesyłki.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga okazała się zasadna, bowiem do dnia jej wniesienia organ pozostawał bezczynny. Jednakże z uwagi na fakt udostępnienia informacji, postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Dlatego działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, czemu dał wyraz w pkt 1 sentencji wyroku.

Natomiast badając przedmiotową skargę sąd miał na względzie, że art. 149 P.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której orzekając o bezczynności sąd rozstrzyga również o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa czy też nie. Użycie w zdaniu drugim art. 149 § 1 P.p.s.a. wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Z analizy tego przepisu wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do dokonania określonej czynności.

Oceniając stan faktyczny sprawy uznać należy bezczynność organu nie miała charakteru rażącego, o czym sąd orzekł w pkt 2 sentencji.

Zasadny jest wniosek o zwrot kosztów postępowania, jako że zostały one wywołane bezczynnością organu, dlatego na podstawie art. 200 P.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 3 wyroku

O zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego od skargi sąd orzekł w pkt 4 wyroku, na podstawie art. 225 P.p.s.a.

B.A.