Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3453/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: WSA Anna Wesołowska (spr.) WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. M. i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. M. M. i M. M. (dalej "Skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej "SKO") z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Zawiadomieniem z dnia 27 września 2013 r. Skarżący zostali poinformowani o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie naliczenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości objętej ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] na skutek jej podziału. Dodatkowo poinformowano o przeprowadzeniu wizji w terenie przez rzeczoznawcę majątkowego w związku z koniecznością określenia wartości nieruchomości przed podziałem i po podziale.

Rzeczoznawca majątkowy R.T., określił wartość nieruchomości KW [...]. Według operatu szacunkowego wartość w/w nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] przed dokonaniem podziału wynosi [...] zł. Po dokonaniu podziału wartość przedmiotowej nieruchomości jej wartość wyniosła [...] zł.

Prezydent [...] (Prezydent) decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 98a ust. 1 ustawy z 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm., dalej jako "u.g.n."), uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] w sprawie określenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 267, dalej jako "K.p.a."), wydał decyzję w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości [...] z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...],z obrębu [...] o powierzchni [...] m 2, wywołanego zatwierdzeniem projektu podziału nieruchomości, ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].

Pismem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Skarżący wnieśli odwołanie od ww. decyzji Prezydenta [...]. W odwołaniu Skarżący wskazali, że po podziale działki ewidencyjne [...] z obrębu [...], według ich oceny straciły na wartości. Ocenę spadku wartości Skarżący oszacowali na podstawie transakcji sąsiednich działek a jako powód wskazali wydzielenie działki pod poszerzenie ul. [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...]. Zarzuty podniesione w odwołaniu zostały uznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze za niezasadne.

Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. Skarżący wnieśli przywołaną na wstępie skargę do sądu administracyjnego zarzucając naruszenie art. 6, art. 8, art. 9, art. 77 K.p.a. oraz art. 98a u.g.n. polegające na przekroczeniu 3 letniego terminu na ustalenie opłaty adiacenckiej a także błędne przyjęcie przez organ I i II instancji stawki procentowej opłaty adiacenckiej w wysokości 30 % z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę, podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi wskazując, że w skardze nie podniesiono żadnych nowych okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i jako taka podlegała oddaleniu.

Zarzut przekroczenia trzyletniego określonego w art. 98 a u.g.n. w jakim organ może wydać decyzję o ustaleniu opłaty adiacenckiej uznać należy za niezasadny.

Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi wynika, że decyzja Prezydenta z [...] zatwierdzająca podział nieruchomość odebrana została przez osobę działającą w imieniu Skarżących w dniu [...]. W konsekwencji, termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji upływał w dniu [...]. Wobec niewniesienia odwołania, z upływem powyższego terminu, to jest z dniem [...] decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się decyzją ostateczną. W świetle art. 98a ust. 1 zdanie drugie u.g.n. termin na wydanie decyzji ustalającej wysokość opłaty adiacenckiej upływał w dniu [...].

W niniejszej sprawie wysokość opłaty adiacenckiej ustalona została decyzją Prezydenta z dnia [...] decyzja SKO utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta wydana została w dniu [...]. Sąd wskazuje w tym miejscu, że o zachowaniu 3-letniego terminu dla ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału, o którym mowa w art. 98a ust. 1 u.g.n., w przypadku zakończenia postępowania decyzją ostateczną organu odwoławczego, decyduje data wydania decyzji ostatecznej przez organ odwoławczy, a nie data doręczenia tej decyzji stronie (por. wyrok NSA z dnia 5 lutego 2014 r, I OSK 1246/12). Wobec powyższego stwierdzić należy, że decyzja ustalająca wysokość opłaty adiacenckiej została wydana w terminie wynikającym z art. 98a zdanie drugie u.g.n.

Zarzut błędnego przyjęcia przez organy obu instancji 30% stawki opłaty adiacenckiej i powiązane z tym nim zarzuty naruszenia art. 6, art. 8, art. 9 i art. 77 k.p.a. również uznać należało za niezasadne.

Z treści art. 98a u.g.n. wynika, że w razie spełnienia się przesłanek określonych w tymże przepisie organ gminy zobowiązany jest do ustalenia opłaty adiacenckiej, przy opłata ta winna być ustalona przy zastosowaniu stawki procentowej wskazanej w uchwale rady gminy. To rada gminy może w ramach uznania ustalić wysokość stawki opłaty adiacenckiej maksymalnie do 30 % wzrostu wartości nieruchomości. Jeżeli uchwała ustalająca wysokość stawki opłaty adiacenckiej została podjęta, i nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, wówczas organ gminy zobowiązany jest do zastosowania stawki wynikającej z tejże uchwały.

W dacie wydania decyzji z dnia [...] obowiązywała uchwała Rady [...] z dnia [...], nr [...], ustalająca stawkę procentową opłaty adiacenckiej w wysokości 30% wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału.

Sąd podkreśla w tym miejscu, że zawarte w skardze zarzuty dotyczące prawidłowości uchwały ustalającej wysokość opłaty adiacenckiej nie mogły być wzięte przez sąd pod uwagę. Sąd w ramach niniejszego postępowania badał jedynie prawidłowość decyzji ustalającej wysokość opłaty adiacenckiej. Badanie zgodności z prawem uchwały Rady [...] z dnia [...] nie było przedmiotem niniejszego postępowania.

Końcowo sąd wskazuje, że w sprawie spełnione zostały warunki, od których uzależnione jest wydanie decyzji ustalającej wysokość opłaty adiacenckiej, to jest :

1) nastąpił podział nieruchomości, dokonany na wniosek właściciela,

2) ustalenie opłaty nastąpiło w okresie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna;

3) nastąpił fatyczny wzrost wartości nieruchomości wskutek podziału nieruchomości, wykazany sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego operatem szacunkowego, przy czym w ocenie sądu operat ten sporządzony został zgodnie z przepisami u.g.n. oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego,

4) w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna, obowiązywała uchwała Rady [...] z dnia [...] ustalająca wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej.

Z uwagi na powyższe, uznając że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. .151 p.p.s.a. oddalił skargę.