Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 85/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 16 a ust. 2 pkt 2, art. 70 ust. 1 i 1b, art. 92 b, art. 92 c
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi T.G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Od [...] lutego do [...] kwietnia 2017 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego przeprowadzili kontrolę przedsiębiorstwa T.G. znajdującego się w [...]. Kontrola dotyczyła dostępu do rynku transportu drogowego, przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy kierowców za okres 12 miesięcy przed dniem kontroli, przestrzegania przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz regulacji z zakresu wykonywanych przewozów. Protokół z kontroli z dnia [...] kwietnia 2017 r. skierowany został do T.G. jako osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.

W wyniku kontroli, decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...],Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako WITD) nałożył na T. sp. z o.o. w [...] karę pieniężną w wysokości 25000 zł za stwierdzone naruszenia.

Po rozpatrzeniu odwołania strony Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Mając na uwadze fakt przekształcenia przedsiębiorstwa T.G. w spółkę z o.o. i skierowanie protokołu z kontroli do T.G., organ odwoławczy uznał, iż decyzja administracyjna powinna być zaadresowana do T.G. jako do osoby fizycznej, a zakres kontroli powinien obejmować jedynie działalność przedsiębiorcy – T.G.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy WITD decyzją z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], powołując się na art. 4 pkt 22, art. 7 ust. 1-2, art. 7a ust. 1-2, art. 14 ust. 1, art. 92 a ust. 1 - 6, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm. dalej jako u.t.d.), lp. 1.4, lp. 5.1.1, Ip. 5.1.2, lp. 5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 6.3.7, Ip. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 6 ust. 1, art. 7, art. 8, art. 10 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, zwanego dalej "rozporządzenie 561/2006" (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 32 ust. 1, art. 33, art 34 ust. 1-5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85, zwanego dalej "rozporządzenie 165/2014" (Dz UE L60 z 28.02.2014r.), art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych odpowiednich danych z je pojazdowych oraz kart kierowców, zwanego dalej "rozporządzenie (Dz.U.UE.L.2010.168.16), nałożył na T.G. karę pieniężną w kwocie 25 000 zł, za stwierdzone naruszenia polegające na:

- niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie (lp. 1.4),

- przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny i za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. 5.1.1 i 5.1.2),

- przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz o każde następne rozpoczęte 30 minut (lp. 5.1.1 i 5.1.2),

- skróceniu czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz o każdą następną rozpoczętą godzinę (l.p. 5.3.1 i 5.3.2),

- nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za każdy dzień (lp. 6.3.7),

- naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę (lp. 6.3.11),

- naruszeniu obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd (lp. 6.3.12).

Od powyższej decyzji T.G. wniósł odwołalnie domagając się jej uchylenia i ponownego przeanalizowania materiału dowodowego w sprawie.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2017r., poz. 953), art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1481), art. 4 pkt 22, art. 92 a ust. 1 - 6, art. 92b, art. 92c u.t.d., lp. 1.4, lp. 5.1.1, Ip. 5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 6.3.7, Ip. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 6 ust. 1, art. 7, art. 8, art. 10 rozporządzenia 561/2006, art. 32 ust. 1, art. 33, art 34 ust. 1-5 rozporządzenia 165/2014, art. 1 ust. 3 rozporządzenia 581/2010, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy w następujący sposób rozstrzygnął o poszczególnych naruszeniach:

1) Odnośnie naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych o których mowa w art. 7a i art. 8 w wymaganym terminie (lp. 1.4 załącznika nr 3 do u.t.d.) GITD uznał za uzasadnione nałożenie kary w łącznej wysokości 2400 zł. W trakcie postępowania administracyjnego organ I instancji na podstawie dokumentów przekazanych przez stronę oraz pisma z dnia [...] kwietnia 2017 r. z Biura ds. Transportu Międzynarodowego GITD stwierdził następujące naruszenia:

1. pojazd o nr rej. [...], którego umowę najmu rozwiązano w dniu [...] maja 2016 r. nie został wykreślony z licencji [...] do dnia [...] kwietnia 2017 r. - po upływie maksymalnego 28-dniowego terminu na zgłoszenie zmiany.

2. pojazd o nr rej. [...] sprzedany w dniu [...] stycznia 2016 r. nie został wykreślony z licencji [...] do dnia [...] kwietnia 2017 r. - po upływie maksymalnego 28-dniowego terminu na zgłoszenie zmiany.

3. pojazd o nr rej. [...] użytkowany od dnia [...] listopada 2016 r. nie został wpisany do licencji [...] do dnia [...] kwietnia 2017 r. - po upływie maksymalnego 28-dniowego terminu na zgłoszenie zmiany. Mając na uwadze, iż sankcjonowane jest każde naruszenie łączna kara wyniosła 2400 zł (3x800 zł).

2) Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. 5.1 załącznika nr 3 do u.t.d.) GITD uznał za uzasadnione nałożenie kary w kwocie 100 zł. Na podstawie analizy danych z karty kierowcy P.M. organ ustalił, iż w okresie od godz. 01:04 do godz. 14:36 [...] lipca 2016 r. prowadził pojazd łącznie 10 godzin 37 minut. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez 10 godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o 37 minut. W czasie kontroli okazano wydruk z tachografu, który po analizie nie został uwzględniony.

3) Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut (lp. 5.2. załącznika nr 3 do u.t.d.) GITD uznał za uzasadnione nałożenie kary w łącznej wysokości 1250 zł.

1. Na podstawie analizy danych z karty kierowcy W.B. organ ustalił, iż w dniu [...] lipca 2016 r. od godz. 13:04 do 18:51 prowadził pojazd przez 4 godziny 55 minut, brak przerwy w wymiarze minimum 45 minut, przerwa nie została też podzielona, norma 4 godziny 30 minut została przekroczona o 25 minut co uzasadniało w świetle lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. nałożenie kary 150 zł.

2. Na podstawie analizy danych z karty kierowcy K.K. organ ustalił, iż:

b) [...] Lipca 2016 r. od godz. 8:51 do 16:51 prowadził pojazd przez 5 godzin 2 minuty, brak przerwy w wymiarze minimum 45 minut, przerwa nie została też podzielona, norma — 4 godziny 30 minut została przekroczona o 32 minuty, co w świetle lp. 5.2.1 i 5.2.2. załącznika nr 3 do u.t.d. uzasadniało nałożenie kary kara w wysokości 350 zł.

3. Na podstawie analizy danych z karty kierowcy P.M. organ ustalił, iż w dniu [...] maja 2016 r. od godz. 5:48 do 18:42 prowadził pojazd przez 6 godzin 12 minut, brak przerwy w wymiarze minimum 45 minut, przerwa nie została też podzielona, norma - 4 godziny 30 minut została przekroczona o 1 godzinę 42 minuty, co uzasadniało w świetle lp. 5.2.1 i 5.2.2 załącznika nr 3 do u.t.d. nałożenie kary w wysokości 750 zł. GITD dodał, iż w odniesieniu do opisanych powyżej przypadków w toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków.

4) Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następna rozpoczętą godzinę ( lp. 5.3. załącznika nr 3 do u.t.d.) GITD uznał za uzasadnione nałożenie kary pieniężnej w łącznej kwocie 1100 zł.

1. Analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca W.B. w dniu [...] maja 2016 r. rozpoczął pracę o godz. 01:49. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 01:49 w dniu [...] maja 2016 r. do godziny 01:49 w dniu [...] maja 2016 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 17:05 ([...] maja) do 01:49 ([...] maja), odpoczynek ten trwał 8 godzin 44 minuty, do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego brak 16 minut. Powyższe uzasadniało nałożenie w świetle lp. 5.3.1. kary pieniężnej w kwocie 100 zł.

2. Organ ustalił na podstawie analizy okazanych do kontroli kart kierowców, iż kierowca W.B. w dniu [...] lipca 2016 r. rozpoczął pracę o godz. 02:28. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 02:28 w dniu [...] lipca 2016 r. do godziny 02:28 w dniu [...] lipca 2016 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 17:47 ([...] lipca do 02:28 ([...] lipca), odpoczynek ten trwał 8 godzin 41 minut, do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego brak 19 minut, co uzasadniało nałożenie w świetle lp. 5.3.1. kary pieniężnej w kwocie 100 zł.

3. Analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca W.B. w dniu [...] lipca 2016 r. rozpoczął pracę o godz. 07:18. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 07:18 w dniu [...] lipca 2016 r. do godziny 07:18 w dniu [...] lipca 2016 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 23:12 ([...] lipca) do 07:18 ([...] lipca), odpoczynek ten trwał 8 godzin 6 minut, do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego brak 54 minut, co uzasadniało nałożenie zgodnie z lp. 5.3.1 kary w kwocie 100 zł.

4. Analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca M.O. w dniu [...] czerwca 2016 r. rozpoczął pracę o godz. 21:30. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 21:30 w dniu [...] czerwca 2016 r. do godziny 21:30 w dniu [...].06.2016 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 16:06 do 21:30, odpoczynek ten trwał 5 godzin 24 minuty, do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego brak 3 godzin 36 minut, co uzasadniało nałożenie zgodnie z lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 kary w kwocie 700 zł.

5. Ponadto analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca M.O. w dniu [...] czerwca 2016 r. rozpoczął pracę o godz. 06:13. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 06:13 w dniu [...] czerwcu 2016 r. do godziny 06:13 w dniu [...] czerwca 2016 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 22:02 ([...] czerwca) do 06:13 ([...] czerwca), odpoczynek ten trwał 8 godzin 11 minut, do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego brak 49 minut, co uzasadniało nałożenie zgodnie z lp. 5.3.1 kary w kwocie 100 zł.

Organ dodał, iż w toku kontroli nie okazano odnośnie wskazanych naruszeń dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków.

5) Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień (lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d.) GITD uznał za zasadne nałożenie łącznej kary w wysokości 17500 zł. Organ wyjaśnił, iż na podstawie okazanych do kontroli danych cyfrowych oraz dokumentów wykazano, iż przedsiębiorca nie okazał danych cyfrowych z tachografu zamontowanego w pojeździe o nr rej. [...] za okres od dnia [...] listopada 2016 r. (data zawarcia umowy użyczenia pojazdu) do dnia [...] grudnia 2016 r. (daty zaprzestania wykonywania działalności przez przedsiębiorcę T.) — łącznie 35 dni. GITD podał, iż odnośnie powyższego naruszenia pełnomocnik strony wskazał, iż skoro brak danych z tachografu zamontowanego w pojeździe uniemożliwił przeprowadzanie w tym zakresie kontroli to organ I instancji powinien był zastosować sankcję z lp. 1.5. Zdaniem organu odwoławczego stanowisko to jest nieuzasadnione wskazując, iż w czasie kontroli przedsiębiorca nie przekazał danych cyfrowych z pojazdu o nr rej. [...], co wypełnia przesłanki ze wskazanego lp. 6.3.7 Odnośnie zaś lp. 1.5 organ odwoławczy wyjaśnił, iż sankcjonuje sytuacje, w której strona nie poddaje się kontroli w całości lub w części, a w niniejszej sprawie przedsiębiorca poddał się kontroli w całości.

6) Odnośnie naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę (lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d.) GITD uznał a uzasadnione nałożenie kary w łącznej wysokości 2500 zł (5 kierowców).

Organ podał, iż w czasie kontroli w przedsiębiorstwie okazano pliki cyfrowe z karty kierowcy:

- K.A. wczytane w dniach [...] czerwca 2016 r. oraz [...] lipca 2016r., między datami tymi upłynęło 56 dni kalendarzowych oraz 56 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 28-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 28 dni.

- R.B. wczytane w dniach [...] czerwca 2016 r. oraz [...] sierpnia 2016r., między datami tymi upłynęło 47 dni kalendarzowych oraz 40 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 28-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 12 dni,

- D.G. wczytane w dniach [...] maja 2016 r. oraz [...] czerwca 2016 r., między datami tymi upłynęło 31 dni kalendarzowych oraz 31 dni zarejestrowanej aktywności, za zatem maksymalny 28-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 3 dni.

- K.K. wczytane w dniach [...] maja 2016 r. oraz [...] czerwca 2016 r., między datami tymi upłynęło 32 dni kalendarzowych oraz 32 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 28-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 4 dni.

- D.S. wczytane w dniach [...] kwietnia 2016 r. oraz [...] czerwca 2016 r., między datami tymi upłynęło 56 dni kalendarzowych oraz 40 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 28-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 12 dni.

7) Odnośnie naruszenia obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd (lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d.) GITD uznał za uzasadnione nałożenie karę w łącznej wysokości 13500 zł (27 pojazdów).

Analiza przedstawionych w czasie kontroli danych wykazała, iż plik cyfrowy z pojazdu o:

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] lipca 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., między odczytami stwierdzono 91 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 1 dzień,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 118 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 28 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] lipca 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 94 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 4 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt [...] kwietnia 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 93 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 3 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] kwietnia 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 105 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 15 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] lipca 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 95 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 5 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] kwietnia 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 104 dni zarejestrowanej aktywności, maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 14 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 133 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 43 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 131 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 41 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 122 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 32 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] grudnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] czerwca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 137 dni zarejestrowanej aktywności, maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 47 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] listopada 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] lipca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 100 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 10 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] listopada 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] czerwca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 122 dni zarejestrowanej aktywności, maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 32 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] kwietnia 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 101 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 11 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] czerwca 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] lutego 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 100 dni zarejestrowanej aktywności, maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 10 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] czerwca 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] lutego 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 97 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 7 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] listopada 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] czerwca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 104 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 14 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] lipca 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 104 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 14 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] kwietnia 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 102 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 12 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] marca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 96 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 6 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] grudnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] lipca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 113 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 23 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] października 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] czerwca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 105 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 15 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] listopada 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] lipca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 100 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 10 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] czerwca 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] lutego 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 95 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 5 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] sierpnia 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] kwietnia 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 100 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 10 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] października 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] czerwca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 99 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 9 dni,

- nr rej. [...] został odczytany w dniu [...] listopada 2016 r., poprzedni odczyt w dniu [...] lipca 2016 r., pomiędzy odczytami stwierdzono 92 dni zarejestrowanej aktywności, a zatem maksymalny 90-dniowy okres na wczytanie danych został przekroczony o 2 dni.

Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu organ II instancji uznał je za niezasadne.

W zakresie zarzutu naruszenia art. 70 ust. 1 i 1b u.t.d. poprzez przeprowadzenie kontroli w niewłaściwej siedzibie przedsiębiorcy oraz poprzez przeprowadzenie kontroli w innym podmiocie niż wskazano w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli, GITD wyjaśnił, iż adresat zaskarżonej decyzji został prawidłowo określony. Organ wskazał, iż zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia [...] stycznia 2017r., upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz protokół kontroli w przedsiębiorstwie z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] zostały zaadresowane na T.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. Wszystkie stwierdzone naruszenia dokonano przed datą zaprzestania działalności w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. W przypadku naruszenia z lp. 6.3.7 okres, za który nie okazano danych kończy się w dniu [...] grudnia 2016 r. - w dniu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Zdaniem organu odwoławczego powyższe jednoznacznie wskazuje, iż kontrolą objęto T.G., za okres przed przekształceniem przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę kapitałową, a następnie w kolejne formy prawne.

Odnośnie niewłaściwego miejsca przeprowadzenia kontroli GITD wskazał, iż stosownie do art. 80a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz.U. 2017 poz. 2168) kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego, miejscu wykonywania działalności gospodarczej lub, za zgodą łub na wniosek kontrolowanego, w innym miejscu przechowywania dokumentacji, w tym ksiąg podatkowych, w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez kontrolowanego. Strona w czasie przeprowadzania kontroli nie negowała faktu, iż kontrola przeprowadzana jest w siedzibie spółki, gdzie przetrzymywana była dokumentacja T.

Organ odwoławczy dodał, iż decyzja powinna zostać wydana na spółkę w sytuacji kiedy, kontrolą objęto by również naruszenia powstałe w czasie kiedy podmiot został już przekształcony, natomiast w przedmiotowej sprawie cała kontrola, zgodnie z zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli oraz upoważnieniem do przeprowadzenia kontroli została przeprowadzona u T.G., z okresu kiedy prowadził działalność gospodarczą pod firmą T.

Odnośnie niewskazania w dokumentacji, iż kontrola została przeprowadzona w trybie art. 16a ust. 1 u.t.d. GITD podał, iż przepis wprowadza obowiązek odpowiedniej archiwizacji dokumentacji przez przedsiębiorcę w przypadku zakończenia działalności czy cofnięcia zezwolenia/licencji, nie ma natomiast żadnego odrębnego trybu przeprowadzania kontroli w takich przypadkach.

Za nieuzasadniony uznał także GITD zarzut naruszenia art. 7, 9, 77 i 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie organu odwoławczego postępowanie było prowadzone w sposób prawidłowy, zebrano kompleksowo materiał dowodowy i na tej podstawie wyczerpująco ustalono stan faktyczny sprawy, a strona była właściwie informowana o wszystkich okolicznościach stanu faktycznego, mogąc złożyć stosowne wyjaśnienia, z którego to uprawnienia skorzystała.

Odnośnie okoliczności wskazujących na możliwość zastosowania art. 92b u.t.d. GITD, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, zauważył, iż podmiot wykonujący transport ma zapewnić właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, a nie jedynie stworzyć warunki do przestrzegania przez kierowców czasu pracy. Przeprowadzenie szkolenia oraz zapoznanie się kierowcy z regulaminem jest niewystarczające, jeżeli przedsiębiorca skutecznie nie egzekwuje przestrzegania ustanowionych zasad. Organ odwoławczy wskazał, iż strona winna była upewnić się czy kierowcy wykonujący przewozy na rzecz strony prawidłowo zrozumieli obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz czy stosują się do nich w trakcie wykonywania transportu. Właściwy system kontroli i nadzoru obowiązujący w przedsiębiorstwie strony doprowadziłby do ujawnienia faktu wykonywania przez kierowców transportu z naruszeniem przepisów z zakresu norm czasu pracy. Według GITD przedsiębiorca powinien wykazać się dbałością o osiągniecie zamierzonego celu, wskazując, iż przedsiębiorca powinien każdorazowo sprawdzać pojazd przed wysłaniem kierowcy w zadanie przewozowe oraz mieć kontakt telefoniczny z kierowcą, który znajduje się w trasie. W niniejszej sprawie zaś strona nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu.

Organ odwoławczy nie znalazł także podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. ze względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. GITD podkreślił, iż to przedsiębiorca powinien udowodnić okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zastosowania art. 92c u.t.d., gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tego przepisu.

Reasumując organ odwoławczy podał, iż łączny wymiar kary pieniężnej w sprawie wyniósł 38350 zł. Stosownie jednak do dyspozycji zawartej w art. 92a ust. 3 pkt 3 u.t.d., suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy (zatrudniającego 143 kierowców) zredukowana została do 25000 zł.

Na powyższą decyzję T.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając jej naruszenie:

- art. 92a ust. 1 u.t.d. w związku art.14 ust 1 oraz lp. 1.4 załącznika nr 3 tejże ustawy poprzez uznanie, iż kara może być nakładana wielokrotnie w odniesieniu do krotności zmian niezgłoszonych w wymaganym terminie do właściwego organu,

- art. 70 ust 1 i 1b u.t.d. poprzez przeprowadzenie kontroli bez doręczenia odpowiedniego upoważnienia oraz zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli,

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez oparcie decyzji tylko na części materiału dowodowego,

- art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez porzucenie obowiązku należytego wyjaśnienia sprawy,

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego bez udziału strony,

- art. 92a ust. 5 u.t.d. poprzez nieprawidłowe ustalenie ilości kierowców pracujących dla strony w okresie do 6 miesięcy przed momentem rozpoczęcia kontroli.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie organu II instancji do wydania decyzji reformacyjnej oraz o zwrot poniesionych przez stronę kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż dniu [...] lutego 2017 r. inspektorzy WITD zjawili się w siedzibie przedsiębiorstwa T. sp. z o.o. [...], natomiast upoważnienie do przeprowadzenia kontroli dotyczyło przedsiębiorstwa, prowadzonego przez osobę fizyczną, tj. T.G. z siedzibą [...]. W konsekwencji kontrola została przez organ przeprowadzona w innym podmiocie, niż określony w upoważnieniu do kontroli, co zdaniem skarżącego powoduje, że wszelkie konsekwencje związane z przedmiotową kontrolą nie mają statusu legalności. Skarżący zwrócił przy tym uwagę, iż z żadnego dokumentu w sprawie nie wynika, iż kontrola przeprowadzana była w trybie art. 16a ust 1 u.t.d. co oznacza, że postępowanie zostało przeprowadzone w stosunku do podmiotu aktywnego, którym w istocie w momencie kontrolowany już nie był.

Skarżący zarzucił także organom błędne wyliczenie średniej liczby kierowców zatrudnionych w przedsiębiorstwie, wskazując, iż z dniem [...] grudnia 2016 r. wszyscy zatrudnieni kierowcy zostali przeniesieni do spółki skarżącego, wobec czego w okresie 6 miesięcy do dnia kontroli przedsiębiorca T.G. nie zatrudniał żadnego kierowcy, co wpłynęło na średnią liczę zatrudnionych kierowców, którą w protokole kontroli określono jako 143.

Ponadto skarżący zarzucił organowi błędną wykładnię lp. 1.4 załącznika nr 3 do u.t.d. podnosząc, iż treść tego przepisu w czasie wydawania zaskarżonej decyzji, w odróżnieniu do obecnego brzmienia po zmianie na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018r., nie przewidywała karania ,,za każdą zmianę".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 o transporcie drogowym (Dz.U.2017.2200 j.t., dalej jako u.t.d.).

Zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 2 u.t.d. do przedsiębiorcy albo osoby fizycznej, którzy posiadali zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencję i zaprzestali wykonywania działalności gospodarczej lub wykonywania przewozu drogowego stosuje się odpowiednio art. 16a ust. 1 u.t.d. Na mocy zaś tego przepisu przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie bądź licencje lub akty te wygasły, ma obowiązek przechowywać i udostępniać osobom uprawnionym do kontroli dokumenty i inne nośniki informacji wymagane przepisami, o których mowa w art. 4 pkt 22, przez okres jednego roku, począwszy od dnia, w którym przestał wykonywać transport drogowy.

W okolicznościach sprawy nie był kwestionowany fakt wykonywania przez podmiot T. działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu transportu drogowego. Również nie było kwestionowane, że podmiot T. zaprzestał wykonywania tej działalności gospodarczej w dniu [...] grudnia 2016 r. W związku z tym, skarżący podmiot był adresatem obowiązków określonych w przywołanych wyżej unormowaniach u.t.d. i przez okres jednego roku, począwszy od dnia 29 grudnia 2016 r., miał obowiązek przechowywać i udostępniać osobom uprawnionym dokumenty określone w art. 4 pkt 22 u.t.d. Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia [...] stycznia 2017r., upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz protokół kontroli w przedsiębiorstwie z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] były kierowane do T.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. Kontrolą objęto skarżącego - podmiot T., a kontrola obejmowała okres przed przekształceniem tego podmiotu w spółkę z o.o. Właściciel firmy T.G. osobiście udzielił upoważnienia do reprezentowania jego przedsiębiorstwa w toku czynności kontrolnych A.B.

Nie doszło zatem do zarzucanego w skardze naruszenia art. 70 ust 1 i 1b u.t.d. poprzez przeprowadzenie kontroli bez doręczenia odpowiedniego upoważnienia oraz zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Przywołany wyżej przepis art. 16a ust 1 u.t.d. nakłada na przewoźnika drogowego przez okres jednego roku, od zaprzestania wykonywania działalności obowiązek przechowywania i udostępniania osobom uprawnionym dokumentów i innych nośników informacji wymaganych regulacjami określonymi w art. 4 pkt 22 u.t.d., natomiast nie stanowi podstawy decyzji wydanej w wyniku przeprowadzanej kontroli i wbrew zarzutowi skargi nie musiał być przez organy powołany w toku postepowania.

Wbrew zarzutom skargi nie doszło do naruszenia przepisów prawa w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za niezgłoszenie przez skarżącego zmian dotyczących 3 pojazdów w wysokości 2400 zł, tj. po 800 złotych za każdy pojazd na podstawie lp. 1.4 załącznika nr 3 do u.t.d. przewidującego karę 800 zł za niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 u.t.d. przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych, o których mowa w art. 7a, tj. dotyczących m.in. adresu i siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy (art. 7a ust. 2 pkt 1) oraz rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego (art. 7a ust. 2 pkt 6), nie później niż w terminie 28 dni od dnia powstania tych zmian. Zgodnie z art. 7a ust. 2 pkt 6 dane te dotyczą rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego, a zgodnie z art. 7 ust. 7 po uzyskaniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego przedsiębiorca przedkłada do organu, który udzielił zezwolenia wykaz pojazdów zawierający informacje dotyczące marki, typu, rodzaju, przeznaczenia, numeru rejestracyjnego, numeru VIN, wskazanie rodzaju tytułu prawnego do dysponowania pojazdem. Obowiązek zgłoszenia zmiany dotyczy każdego pojazdu, którym dysponował przedsiębiorca, ponieważ zmiana liczby pojazdów wpływa bezpośrednio na prawa i obowiązki strony wynikające z zezwolenia lub licencji np. określone w art. 14a ust. 2, art. 87 ust. 1 pkt 1 u.t.d. Z treści art. 14 ust. 1 ustawy wynika, że obowiązek zgłoszenia zamiany danych, o których mowa w art. 7a dotyczy każdego przypadku wystąpienia zmiany danych i termin do jej zgłoszenia zaczyna biec od dnia jej powstania np. sprzedaży samochodu objętego zezwoleniem, wygaśnięciem umowy użyczenia zawartej przez przedsiębiorcę z osobą trzecią. Celem nałożenia obowiązku wynikającego z art. 14 ust. 1 u.t.d. jest między innymi zapewnienie aktualności danych związanych z zawodowym wykonywaniem działalności transportowej, a przymuszenie przedsiębiorców do wykonywania tego obowiązku poprzez zagrożenie wymierzenia kary pieniężnej za brak jego wykonania w określonym terminie ma zapewnić realizację tego celu.

Jak wynika z powyższego uzasadnione było przyjęcie przez organy, że za każdorazowe niewywiązanie się z powyższego obowiązku jest wymierzana kara pieniężna w wysokości 800 zł, a nie jak podnosi skarżący jedna kara w wysokości 800 zł, niezależnie od ilości naruszeń obowiązku określonego w art. 14 ust. 1 ustawy. Nie wskazanie w załączniku nr 3 lp. 1.4 do ustawy w brzmieniu obowiązującym do 3 września 2018r. (tj. przed zmianą dokonaną przez art. 1 pkt 23 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw - Dz.U.2018.1481), że kara pieniężna w wysokości 800 zł jest naliczana za każde stwierdzenie naruszenia obowiązku zgłoszenia zmiany poprzez użycie zwrotu "za każdą zmianę" (co nastąpiło w wyniku nowelizacji), nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania zarzutu strony skarżącej za zasadny. Nowelizacja ta, na którą powołuje się skarżący, w istocie nie zmieniła wymowy cytowanych wyżej przepisów ustawy transporcie drogowym w zakresie regulacji obowiązku zgłoszenia zmiany danych dotyczących każdego pojazdu, a jedynie stanowiła swoiste doprecyzowanie brzmienia przepisu określającego sankcję za naruszenie obowiązku zgłoszenia tych danych.

Nie był trafny zarzut skargi naruszenia art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d, który stanowi, że suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć: 25 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 50 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Za średnią zatrudnienia należały przyjąć iloraz sumy liczby kierowców zatrudnionych przez kontrolowany podmiot w poszczególnych miesiącach objętych okresem kontroli oraz liczby sześć, odpowiadającej sześciomiesięcznemu okresowi objętemu kontrolą. Skarżący nie kwestionował, że przed 6 grudnia 2016 r. zatrudniał średnio 143 kierowców, a zatem nawet gdyby przyjąć, że po 6 grudnia 2016 r. ilość zatrudnionych kierowców wynosiła 0, to średnie zatrudnienie w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli czyli przed [...] lutego 2017 r. przekraczało 50 kierowców, czyli tak jak stanowi to przywołany art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d. Nie doszło zatem do błędnego określenia przez organy średniego zatrudnienia kierowców przez skarżącego.

Sąd nie stwierdził, aby w sprawie doszło do naruszenia zarzucanych przepisów postępowania. Organy w sposób wystarczający zebrały w sprawie materiał dowodowy i dokonały prawidłowej jego oceny. Skarżący zarzuca wprawdzie naruszenie obowiązku należytego wyjaśnienia sprawy, jednak nie wskazuje, jakie jeszcze działania miałyby podjąć organy w celu jej dostatecznego wyjaśnienia.

W prawidłowo ustalonym stanie faktycznym organy zasadnie przyjęły, że skarżący dopuścił się naruszeń określonych w lp. 5.1.1 i 5.1.2, l.p. 5.3.1 i 5.3.2, lp. 6.3.7, lp. 6.3.11i lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d. Kara nałożona na skarżącego została prawidłowo ustalona i wymierzona w odpowiedniej kwocie, stosownie do art. 92a ust. 1 i ust 5 pkt 3 u.t.d. Sąd podziela też stanowisko organów, że skarżący nie wykazał w sprawie wystąpienia przesłanek z art. 92b ust. 1 i 2 ani też art. 92c ust. 1 u.t.d.

Z uwagi na brak po stronie orzekających w sprawie organów administracyjnych naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało oddalić.