Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 941/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 września 2011 r. pełnomocnik Gminy T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę za pośrednictwem Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia 5 grudnia 2011 r. organ wyjaśnił, że z uwagi na błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego, zamiast wniesienia odwołania od decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., potraktowano skargę jako odwołanie i wraz

z aktami sprawy przekazano do organu drugiej instancji. Zdaniem tego ostatniego jednak – zgodnie z nagłówkiem wskazanym w piśmie z dnia 14 września 2011 r. – skarga winna być przekazana celem rozpoznania adresatowi, którym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie

(art. 52 § 2 p.p.s.a.). Mając na względzie treść powołanych wyżej przepisów Sąd

w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną

i podlegającą odrzuceniu.

W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, że rozpatrywana skarga dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji, od której stronie przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia, którym był Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

w W. Nie ma w tym przypadku znaczenia – zdaniem Sądu – fakt błędnego pouczenia strony o prawie zaskarżenia decyzji. Jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana

w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm.), której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu

i rozstrzygnięciu, a ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Natomiast postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej

w administracyjnym toku instancji (por. art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, w przypadku, kiedy ustawodawca przewidział możliwość wniesienia odwołania, należy uznać za niedopuszczalne.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu podstawie art. 58 § 1 pkt 6

i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1

pkt 1 p.p.s.a.