Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2472/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 1 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 22 października 2013 r. P. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. znak: [...].

Pismem z dnia 26 listopada 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał P. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, a w pozostałym zakresie wniosek został oddalony.

Postanowienie to zostało zaskarżone i ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. zażalenie oddalił.

Pismem z dnia 21 maja 2014 r. skarżący ponownie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, z powodu tego, że zaistniały nowe okoliczności.

Postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 r. Sąd odmówił zmiany postanowienia w zakresie odmowy przyznania P. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 4 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł oraz nadesłanie 1 odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 8 lipca 2014 r.

Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego do dnia 23 lipca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 ppsa wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.

Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Skarżący w dniu 8 lipca 2014 odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zakreślony termin siedmiu dni minął bezskutecznie. Skarżący został pouczony, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Mając na uwadze, że czynności strony skarżącej, od których zależała skuteczność skargi nie zostały wykonane w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.