Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1395/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 24.06.2010r. , nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności z rachunku bankowego postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. J. – P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej,

z dnia 24.06.2010r. , nr [...], w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności z rachunku bankowego

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia

o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" M. J. – P. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem M. P. ur. w 1968r. , synem D. P. ur. w 1996r. oraz córką M. P. ur. w 1999r.

Uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 4000 zł. brutto, miesięcznie, pracując na 1,5 etatu. Dochód ten jest w części zajęty przez organ egzekucyjny , rzeczywiście otrzymywana kwota wynosi w związku z tym 1800 zł. miesięcznie.

M. P. nie pracuje , jest zarejestrowany jako bezrobotny, nie uzyskuje żadnych dochodów. Rodzina mieszka w mieszkaniu o pow. 91,4 m2 będącym współwłasnością D. P. i M. P.

Strona skarżąca nie posiada nieruchomości, oszczędności, czy przedmiotów

o wartości pow. 3000 euro. Podnosi , iż jest jedynym żywicielem rodziny, pracuje do granic możliwości a kwota jaka pozostaje jej do dyspozycji nie pozwala na całkowite uregulowanie opłat za media.

Zdaniem orzekającego wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny , należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest on w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 22.03.2005r. , sygn. akt. FZ 794/04 ).

Sytuacja M.J. – P. nie daje zdaniem orzekającego możliwości uiszczenia przez nią kosztów sądowych bez pogorszenia warunków bytowych rodziny. Ma ona na utrzymaniu bezrobotnego męża i dwójkę dzieci w wieku szkolnym. Uzyskiwany dochód nie wystarcza na regulowanie bieżących opłat i wydatków związanych z edukacją dzieci.

Stąd też, stwierdzić należy, iż konieczność uiszczenia kosztów sądowych przez stronę skarżącą uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych jej

i rodziny.

Mając na względzie powyższe okoliczności oraz działając w oparciu

o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej.

W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.2

w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.