Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 389/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 70 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego w postanowieniu z dnia 4 marca 2009 r. w sprawie II FSK 59/09.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 8 marca 2007r., Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania M. B., uzupełnionego pismem z dnia 16 stycznia 2007 r., od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 20 listopada 2006 r. określającej wysokość niezapłaconych odsetek za zwłokę w kwocie 3.807 zł od nieuregulowanych w ustawowych terminach płatności należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 7.237 zł utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż odsetki, których ona dotyczy należne są od nieuregulowanej przez skarżącą zaliczki za styczeń 2000 r. oraz, że w pozostałych miesiącach 2000 r. obowiązek we wpłatach zaliczek z tytułu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w A. nie wystąpił.

W skardze na decyzję organu odwoławczego strona wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzuciła naruszenie:

1) art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - poprzez zakwestionowanie przez organy podatkowe prawa do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na rozmowy telefoniczne,

2) art. 53a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na odniesieniu tego przepisu do stanów faktycznych zaistniałych przed jego wejściem w życie, a więc z naruszeniem zasady lex retro non agit.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę oddalił.

Powyższy wyrok został w całości zaskarżony skargą kasacyjną podatniczki, która wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, ewentualnie o uchylenie wyroku i rozpoznanie skargi. W skardze wyrokowi pierwszej instancji zarzuciła:

- mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 151, art. 134 § 1 oraz art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ,

- naruszenie prawa materialnego - art. 53 a oraz art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej

Wyrokiem z dnia 19 maja 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt II FSK 195/08 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku NSA uznał zasadność zarzutów naruszenia art.145§ 1 pkt 1 lit c oraz art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na zaniechania dokonane przez sąd pierwszej instancji co do rozważań w przedmiocie ustalonego przez organy podatkowe stanu faktycznego oraz niedoskonałości uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie zawierającego odniesienia co do znaczących okoliczności stanu faktycznego oraz możliwości zastosowania do niego prawa materialnego. Podzielił natomiast stanowisko Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego co do zarzutu naruszenia art. 53a Ordynacji podatkowej.

W końcowych rozważaniach Sąd stwierdził, że uchylenie przez NSA wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 17 października 2007 r., a dotyczącego określenia skarżącej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. a nadto wydanie postanowienia przez NSA w sprawie II FSK 59/09 zawierającego pytanie prawne : "Czy odsetki od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych przedawniają się na podstawie art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z upływem 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek wpłaty zaliczek (art. 44 ust 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz.U. Nr 90, poz. 416 ze zm.), czy też z końcem roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku za rok podatkowy? "czyni przedwczesnym rozpatrzenie zasadności pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten przewiduje więc możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania przez Sąd, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed organem administracji publicznej lub przed organem wymiaru sprawiedliwości.

Pojęcie zawarte w tym artykule "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", jest rozumiane w praktyce orzeczniczej szeroko. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występującej w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały. Ten kierunek rozumienia przepisu jest zgodny z poglądami doktryny i praktyką orzeczniczą, w oparciu o wykładnię celowościową, która w tym wypadku odpowiada istocie prawa administracyjnego, jakim jest jednolitość orzecznictwa administracyjnego.

Przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy jest określenie wysokości odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w ustawowych terminach płatności należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r.

W dniu 4 marca 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt II FSK 59/09 właśnie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy odsetki od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych przedawniają się na podstawie art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z upływem 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek wpłaty zaliczek (art. 44 ust 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz.U. Nr 90, poz. 416 ze zm.), czy też z końcem roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku za rok podatkowy?"

W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić o zawieszeniu postępowania z urzędu.