Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 554/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 1 marca 2018 r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 30 marca 2018 r. na decyzję Wojewody z dnia 1 marca 2018 r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych skarżący W. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wspomnianego wniosku skarżący wskazał, że decyzja w zaskarżonej części (rozstrzygnięcia o zatwierdzeniu projektu budowlanego i o pozwoleniu na wykonywanie robót budowlanych) dotknięta jest kwalifikowaną wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności. Następnie skarżący wskazał: "Wykonanie decyzji w zaskarżonej części skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci zakończenia inwestycji i wybudowaniu budynku z rażącym naruszeniem przepisów obowiązującego prawa i uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich działek, co w znaczącym stopniu, w sposób nieodwracalny naruszy istotne interesy sąsiedzkie poprzez ograniczenie możliwości zabudowy działek sąsiednich. Jednocześnie w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, określone w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji".

W piśmie z dnia 18 maja 2018 r. skarżący rozwinął argumentację wskazującą – w jego ocenie – na to, że zaskarżona decyzja jest dotknięta kwalifikowaną wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności. Skarżący podniósł, iż: "Wykonanie decyzji w zaskarżonej części skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci zakończenia inwestycji i wybudowaniu budynku z rażącym naruszeniem przepisów obowiązującego prawa i uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich działek, co w znaczącym stopniu, w sposób nieodwracalny naruszy istotne interesy sąsiedzkie poprzez ograniczenie możliwości zabudowy działek sąsiednich. Należy zwrócić uwagę, iż Inwestor podejmuje intensywne działania zmierzające do szybkiego zakończenia realizacji Inwestycji jeszcze przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Sąd w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, określone w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych (por. T. Woś, w: T. Woś, H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 556-557; postanowienie NSA z 14 maja 2014 r., I OZ 363/14, CBOSA). Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy, dokonywana przez sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 r., II SA/Łd 996/16, CBOSA).

Niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej (postanowienie WSA w Krakowie z 6 marca 2017 r., II SA/Kr 736/16, CBOSA).

"Wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji, trzeba pamiętać o tym, jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora. Specjalny charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę poprzez regulację zawartą w art. 35a prawa budowlanego, zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora" (T. Woś, tamże, s. 577; por. też postanowienie NSA z dnia 1 października 2014 r., II OZ 1004/14, LEX nr 1510359).

Transponując powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że skarżący – w ocenie Sądu – nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólne twierdzenia o naruszeniu istotnych interesów sąsiedzkich poprzez ograniczenie możliwości zabudowy działek sąsiednich czy też o trudnych do odwrócenia konsekwencjach w postaci zakończenia inwestycji – nie są wystarczające do skonstatowania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu powołanego przepisu.

Sąd miał również na względzie, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, w przypadku której – jak wyżej wskazano – rozstrzygnięcie o skutku suspensywnym powinno mieć charakter wyjątkowy i nastąpić tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie bada merytorycznie sprawy ani nie ocenia legalności zaskarżonej decyzji – ocena legalności zaskarżonej decyzji może nastąpić dopiero w orzeczeniu odnoszącym się do istoty sprawy sądowoadministracyjnej. Niepodobna zatem na tym etapie odnosić się do twierdzeń strony skarżącej w tej mierze, w szczególności do twierdzeń o istnieniu podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.