Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 194/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1; art. 11
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (sprawozdawca), Eugeniusz Wasilewski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lipca 2016 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o. o. z siedzibą w K. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpatrzenia wniosku K. Sp. z o. o. z siedzibą w K. z dnia [...] stycznia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz K. Sp. z o. o. z siedzibą w K. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. Spółka z o.o. z siedzibą w K. wnioskiem z dnia [...] stycznia

2016 r. zwróciła się do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa o udostępnienie informacji publicznej do ponownego wykorzystania w postaci pytań i odpowiedzi egzaminacyjnych (oraz wchodzących w ich skład scenariuszy, wizualizacji i opisów zawartych w testach egzaminacyjnych) w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, C1, C, D1, D i T oraz uprawnień do kierowania tramwajem. Jako sposób udostępnienia żądanej informacji Spółka wskazała płytę DVD.

Odpowiadając na wniosek organ pismem z dnia [...] marca 2016 r. wyjaśnił, że żądana informacja publiczna dostępna jest na stronie internetowej Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa.

Nie czując się usatysfakcjonowaną uzyskaną odpowiedzią, Spółka wywiodła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku. Podniosła, że do dnia złożenia skargi nie otrzymała żądanej informacji w formie oznaczonej we wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że ze względów technicznych nie jest możliwe umieszczenie żądanej informacji w BIP Ministerstwa. Dlatego też sporna informacja została ujawniona na stronie internetowej Ministerstwa co, w ocenie organu, sprawia, iż jest ogólnie dostępna i może być skopiowana przez wnioskodawcę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługiwała na uwzględnienie.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ rozpatrzył wniosek strony o udostępnienie informacji publicznej w formie określonej przepisami prawa.

W pierwszej kolejności należało więc dokonać oceny charakteru żądanej przez wnioskodawcę informacji.

Zdaniem tutejszego Sądu, treści oznaczone we wniosku strony, można zakwalifikować jako informację publiczną, skoro jest związana z funkcjonowaniem organ. Organ zresztą też nie kwestionował istnienia po stronie żądanej informacji przymiotu publiczności.

Kolejną kwestią wymagającą ustalenia było to, czy organ udzielił odpowiedzi na sporny wniosek. Przy czym podkreślenia wymaga okoliczność, iż odpowiedź na wniosek winna mieć charakter stanowczy i opierać się na pełnej wiedzy organu w zakresie tematyki oznaczonej we wniosku.

Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ dopuścił się bezczynności, w zakresie oznaczonym w skardze na bezczynność. Nie udzielił bowiem żądanej informacji.

Na wstępie wyjaśnić należało, że tryb wnioskowy, który został zastosowany przez skarżącego w niniejszej sprawie, został przewidziany dla informacji jakich nie zamieszczono w BIP lub centralnym repozytorium. Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wprowadził tzw. przesłankę negatywnej klauzuli wnioskowanego tryby udzielania informacji. Sprawia to, że adresat wniosku zwolniony jest z obowiązku udostępnienia informacji, jeżeli została ona udostępniona w BIP lub w centralnym repozytorium. Natomiast w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej nie jest dopuszczalne odsyłanie wnioskodawcy do danych zamieszczonych na stronie internetowej podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, którą nie jest strona BIP (wyrok NSA z 21 czerwca 1012 r. I OSK 736/12). W przypadku złożenia wniosku, podmiot zobowiązany zawiadamia wnioskodawcę o braku stosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP, wraz z podaniem precyzyjnego adresu internetowego, pod którym się ona znajduje. Podobną praktykę adresat wniosku powinien zastosować w przypadku, gdy informacja publiczna, której dotyczy wniosek, umieszczona jest w centralnym repozytorium.

Co zaś się tyczy określonego w art. 11 omawianej ustawy sposobu realizacji obowiązku udostępnienia informacji przez podmiot zobowiązany, to sposób ten ma charakter fakultatywny. Jest to więc dodatkowa, uzupełniająca ścieżka dostępu do informacji publicznej, niezwalniająca jednak z obowiązku jej udostępnienia na wniosek lub z zamieszczenia jej w BIP. Oznacza to, że wszystkie wymienione w komentowanym przepisie fakultatywne metody udostępniania informacji publicznej, nie mogą być traktowane jako alternatywa wobec BIP lub trybu wnioskowego (Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej – I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska – Wolter Kluwer 2016).

W świetle powyższych dywagacji, wbrew twierdzeniom organu, udostępnienie spornej informacji na stronie internetowej Ministerstwa, nie zwolniło organu z obowiązku rozpoznania wniosku strony. Skoro bowiem w przepisie art. 10 ust. 1 omawianej ustawy, nie wymieniono sposobów udostępnienia informacji wymienionych w przepisie art. 11, to jest to równoznaczne z tym, że organ, który udostępnił informacje w jeden ze sposobów wymienionych w art. 11, musi także udzielić jej na wniosek, jeśli taki do niego zostanie zgłoszony.

W świetle powyższego, uznając za zasadną konkluzję skarżącego, iż organ, popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej, w zakresie objętym niniejszą skargą, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zaś o kosztach rozstrzygnął zgodnie z dyspozycją art. 200 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zestawiając ze sobą datę złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z datą odpowiedzi na wniosek i datą złożenia przedmiotowej skargi na bezczynność, tutejszy Sąd doszedł do przekonania, iż nieudzielenie wnioskodawcy żądanej informacji, nie spełnia przesłanek umożliwiających uznanie bezczynności jako bezczynności mającej cechy rażącego naruszenia prawa. Nadto, bezczynność organu nie wynikała ze złej woli organu, a z odmiennej interpretacji przepisów prawa.