Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 566/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.),, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] maja 2019 r. J.M. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: "PINB") o przeprowadzenie kontroli posadowienia dachu budynku gospodarczego polożonego na działce nr [...] w S. w gminie J., stanowiącej własność małżonków B. i W. K., wskazując, że wychodzący ponad lico ściany, okap dachu wchodzi w przestrzeń drogi na działce nr [...], co utrudnia mu przejazd pojazdem dostawczym na jego działkę nr [...] i tym samym stwarza zagrożenie dla ruchu drogowego.

W dniu [...] lipca 2019 r. PINB wszczął z urzędu postępowanie w sprawie budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr [...] w S. w gminie J.

Decyzją z dnia [...] września 2019 r. nr [...], PINB umorzył na podstawie art. 105 k.p.a. postępowanie administracyjne w sprawie stanu prawnego ww. budynku gospodarczego o wymiarach 13 m x 5,5 m, wskazując w uzasadnieniu decyzji, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2019 r. oraz złożonych w jej trakcie wyjaśnień poprzedniego właściciela działki nr [...] – Z.Ś., ustalono, że budynek ten nie znajduje się bezpośrednio przy granicy z działką nr [...], która została wyodrębniona już po wybudowaniu tego budynku. Ustalono ponadto, że budynek ten powstał zgodnie z warunkami obowiązującymi w dacie jego realizacji, tj. na początku lat 80-tych XX w., w szczególności zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U., Nr 18, poz. 62), dalej: "warunki techniczne z 1980 r."), regulującym w ówczesnych latach wymaganą odległość między budynkiem istniejącym, a projektowanym. Organ wskazał również, że obecna szerokość przejazdu na działce nr [...] odpowiada obecnie obowiązującym warunkom technicznym, w szczególności § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2019, poz. 1065, dalej: warunki techniczne).

Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "PWINB") uchylił ww. decyzję w całości przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ze względu na niedostateczne wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy, w tym lokalizacji budynku i jego okapu względem granicy z działką sąsiednią, w świetle § 12 ust. 6, § 272 ust. 3 w zw. z § 235 warunków technicznych, a także ustalenia, czy przedmiotowy budynek jest obiektem legalnym oraz czy roboty budowlane w obrębie jego dachu są zgodne z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2019, poz. 1186 ze zm., dalej: "P.b."). Organ odwoławczy wskazał przy tym, że wobec wystosowanego do właścicieli działki nr [...] wezwania do przedłożenia dokumentów potwierdzających legalność posadowienia przedmiotowego budynku, same zeznania poprzedniego właściciela działki nr [...], bez okazania pozwolenia na budowę, nie są wystarczające. PWINB zobowiązał ponadto organ I instancji do zebrania dokumentacji, na podstawie której ustalono krąg stron postępowania.

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania, PINB decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] umorzył postepowanie na zasadzie art. 105 k.p.a., wskazując, że na podstawie informacji uzyskanych od Wójta Gminy J. i Starosty B. ustalono, że pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku nie odnaleziono, zaś działka nr [...] nie jest drogą publiczną w rozumieniu przepisów o drogach publicznych i powstała w 1984 r. w wyniku zmiany powierzchni działek i numeracji. Organ wskazał, że wobec zawiłości geodezyjnych nie jest możliwe udowodnienie naruszenia warunków technicznych podczas budowy ww. budynku. Ponadto PINB ustalił, że znajduje się on obecnie w odległości około 30 cm od granicy z działką nr [...], co nie narusza warunków technicznych z 1980 r. i nie powoduje uciążliwości w korzystaniu z działki nr [...], która poza drogą na działce nr [...], posiada bezpośredni dostęp z drogą gminną. W uzasadnieniu decyzji wskazano również, że W.K. dokonał ścięcia okapu ww. budynku gospodarczego od strony działki nr [...], co potwierdzono podczas kontroli w dniu [...] maja 2020 r. Ustalono wówczas, że okap nie wystaje na działkę nr [...]. Wobec tego stanu rzeczy, PINB uznał, że brak jest przesłanek do uznania samowolnej budowy przedmiotowego budynku, a jego stan prawny uznaje się za uregulowany, co uzasadniało umorzenie postępowania.

Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] PWINB utrzymał w mocy ww. decyzję, wskazując, że budynek spełnia wymagania § 12 ust. 6 i § 235 warunków technicznych, zaś wody opadowe odprowadzane są na teren własny działki nr [...]. Wobec zlikwidowania okapu, zamontowana rynna nie zawęża natomiast światła przejazdu na działce nr [...]. Odnosząc się zaś do legalności przedmiotowego budynku PWINB wskazał, że wobec dokonanego w 1984 r. odnowienia ewidencji gruntów obrębu S., granice nieruchomości mogły przebiegać w innym miejscu, zaś ze względu na datę budowy budynku i jego przeznaczenie prawdopodobnym jest, że dokumentacja techniczna i pozwolenie na budowę, nie zachowały się. Organ odwoławczy wskazał również, że w obecnym stanie i lokalizacji budynek nie wymaga procedury naprawczej.

J.M. wywiódł skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając jej:

I. Naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia: § 12 ust. 6 w zw. z § 235 warunków technicznych przez ich błędne niezastosowanie, w sytuacji gdy wynika z nich, że budynek gospodarczy nie może posiadać zadaszenia, które znajduje się w odległości mniejszej niż 1 m od granicy działki budowlanej, podczas gdy organy obu instancji ustaliły, że okap dachu wystaje poza lico ściany o 35 cm, a sam budynek posadowiony jest 30 cm od granicy nieruchomości – a zatem przekracza on granice działki, co powinno skutkować co najmniej zobowiązaniem do skrócenia dachu, ponieważ aktualne przepisy nie pozwalają, aby dach wystawał na nieruchomość sąsiednią;

II. Naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia:

a) art. 80 k.p.a. przez dokonanie dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego, polegającej na błędnym ustaleniu, że przedmiotowy budynek jest posadowiony w odległości 30 cm od granicy nieruchomości, w sytuacji gdy wedle map geodezyjnych, których kopie skarżący załączył do skargi, jest on posadowiony przy granicy nieruchomości, co powinno skutkować co najmniej wszczęciem postępowania naprawczego;

b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 10 k.p.a. przez zaniechanie sprawdzenia rzeczywistego przebiegu granicy między działkami nr [...] i [...] oraz legalności budynku gospodarczego.

Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, tj.: protokołu wyznaczenia punktów granicznych z [...] czerwca 2020 r. oraz mapy zasadniczej działki nr [...], na okoliczność wykazania faktu posadowienia budynku przy granicy nieruchomości, a nie w odległości 30 cm od niej oraz o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wywiedzioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz odnosząc się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podnieść należy, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane prośbą J.M. – właściciela działki nr [...] (dalej powoływany jako: "skarżący") z dnia 1 lipca 2019 r. o podjęcie działań w sprawie tożsamej ze sprawą wcześniej wnioskowaną przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2019 r., a dotyczącą oceny pod kątem zgodności z warunkami technicznymi posadowienia dachu budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] (graniczącej z nieruchomością skarżącego) oraz sposobu odprowadzania z niego wody opadowej, mając na uwadze lokalizację budynku i okapu dachu, względem granicy [...], będącej własnością gminy J. Zdaniem skarżącego odprowadzanie wód z działki [...] jest nieprawidłowe i prowadzi do zalewania jego nieruchomości. Dach zaś tego budynku wchodzi w przestrzeń drogi, co rażąco utrudnia wjazd na przedmiotową drogę pojazdem dostawczym, stanowiąc w konsekwencji realnie zagrażanie dla ruchu drogowego.

Tak sformułowane żądanie zakreśliło przedmiot sprawy i granice jej rozpoznania w postępowaniu administracyjnym do kwestii zbadania zgodności realizacji przedmiotowego budynku gospodarczego z przepisami prawa budowlanego, w tym przepisami techniczno – budowlanymi. Dopiero bowiem stwierdzenie w sposób nie budzący wątpliwości naruszeń powyższych przepisów, umożliwia organom nadzoru budowlanego wydanie decyzji nakazujących doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Prowadzone w powyższym kierunku postępowanie wyjaśniające, nie pozwoliło jednak na stwierdzenie, że sporny budynek został zrealizowany z naruszeniem przepisów prawa budowlanego, tj. bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę czy też z naruszeniem przepisów techniczno – budowlanych

i w konsekwencji prawidłowo zdaniem Sądu skutkowało uznaniem, że niniejsze postępowanie jest bezprzedmiotowe i zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. podlega umorzeniu.

W tym miejscu zauważyć należy, że celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty. Ten cel nie zawsze może być jednak osiągnięty z przyczyn różnego charakteru. Powodem takiej sytuacji może być bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego,

z którą w rozumieniu ww. przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy organ

w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Umorzenie postępowania administracyjnego może bowiem nastąpić zarówno z przyczyn podmiotowych jak i przedmiotowych. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza zatem sytuację, w której nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Chodzi tu

o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem (tak: wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2015 r. II OSK 929/14). Opisana wyżej przyczyna niewątpliwie stanowiła o podjętym przez organy obu instancji rozstrzygnięciu w przedmiotowej sprawie i zdaniem Sądu odpowiada prawu.

Jak wynika z ustaleń organów obu instancji, będący przedmiotem niniejszego postępowania budynek gospodarczy o wymiarach 13 m x 5,5 m, usytuowany na działce nr [...], obręb S., gm. J. pozostaje w zbliżeniu do granicy z działką [...] (odległość ściany zewnętrznej wynosi 30 cm). Przedmiotowy budynek posiada betonowe fundamenty, szkieletową konstrukcje z betonowych słupów wypełnionych cegłą silikatową oraz dach jednospadowy w konstrukcji drewnianej przykryty blachodachówką. Spadek dachu skierowany jest w stronę działki sąsiedniej o nr [...]. Dach wyposażony jest w rynnę i rurę spustową odprowadzającą wody opadowe na teren działki własnej – [...]. Pierwotnie okap dachu spornego budynku wystał na działkę sąsiednią o około 60 cm poza lico ściany, następnie został skrócony do 35 cm, by ostatecznie - w trakcie toczącego się obecnie postępowania - zostać zlikwidowany. Stan techniczny budynku jest dobry. Sporny budynek został wybudowany w latach 80 – tych XX wieku, z przeznaczeniem na oborę, wedle oświadczenia ówczesnego właściciela na podstawie pozwolenia na budowę. W rejestrach urzędu Gminy J. brak jest jednak zapisów dotyczących udzielonego pozwolenia na budowę. Obecni właściciele również nie dysponują ww. dokumentacją. Jednocześnie organy ustaliły, że droga o nr [...] nie jest drogą publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r.

o drogach publicznych. Działka o nr [...] powstała w roku 1984, w wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów obrębu S. jako wydzielona z działki nr [...].

Powyższe okoliczności nie budzą wątpliwości Sądu, znajdują odzwierciedlanie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w szczególności: protokołach kontroli przeprowadzonych w terenie w dniach: [...] lipca 2019 r. i [...] maja 2020 r., wyjaśnieniach i oświadczeniach stron postępowania, dokumentacji zdjęciowej, mapach oraz innych dokumentach złożonych do sprawy, w tym piśmie Wójta Gminy J. z dnia [...] marca 2018 r. i z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz Starosty B. Wydział Geodezji Katastru i Nieruchomości z dnia [...] lutego 2020 r.

W tym stanie rzeczy podzielić należy stanowisko organów obu instancji, że sporny budynek gospodarczy nie narusza warunków technicznych i nie powoduje uciążliwości korzystania z działki nr [...], która jak słusznie zauważają organy posiada bezpośredni dostęp do drogi gminnej o nr [...]. Przede wszystkim rację ma organ II indykacji, że na dzień dzisiejszy sporny budynek spełnia wymagania zarówno § 12 ust. 6 dotyczącego lokalizacji budynku względem granicy nieruchomości (brak okapu od strony działki nr [...] powoduje, że warunki usytuowania budynku względem granicy nieruchomości, określone w tym przepisie zostały spełnione), jak i § 235 w zakresie ochrony przeciwpożarowej (pokrycie dachu z materiału niepalnego, ściana budynku murowana pełna) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W tym miejscu zauważyć należy, że fakt ścięcia okapu w ten sposób, że nie wystaje on na działkę nr [...] oraz fakt odprowadzania wody opadowej z dachu poprzez zamontowane rynny na teren własnej działki nr [...], potwierdza protokół kontroli budynku przeprowadzonej w dniu [...] maja 2020 r. Zamontowana zaś rynna nie stanowi okapu dachu, podobnie jak dach budynku gospodarczego nie może być traktowany jako okap. Ustalenia zaś dotyczące usytuowania obiektu w odległości około 30 cm od granicy z działką nr [...] nie budzą wątpliwości Sądu. Potwierdzeniem tej tezy organu są mapy - zasadnicza i do celów projektowych - załączone do materiału dowodowego, z których jednoznacznie wynika, że ściana budynku nie pokrywa się z linią granicy działek nr [...] i [...] (k. 27 - 29 akt adm. organu I instancji). Dodatkowo z pisma z dnia [...] marca 2018 r. Wójta Gminy J. wynika, że odległość spornego budynku od granicy działki nr [...] wynosi 30 cm, informacja ta została pozyskana przez pracowników tego organu podczas kontroli w terenie. Przedłożone zaś wraz ze skargą protokoły wyznaczenia punktów granicznych, wbrew twierdzeniom skarżącego również nie wskazują, aby ściana budynku pokrywała się z linią granicy ww. działek.

Dodatkowo podnieść należy, że zlikwidowany w trakcie postępowania okap spowodował, że zamontowana rynna w żaden sposób nie zawęża światła przejazdu znajdującego się na działce nr [...].

W odniesieniu zaś do legalności i lokalizacji budynku gospodarczego

w zbliżeniu do granicy z działką [...], podzielić należy stanowisko organów, że pomimo braku dokumentów potwierdzających udzielenie pozwolenia na budowę obiektu oraz zgody na jego usytuowanie przy granicy z działką [...], trudno jest przesądzić, że obiekt powstał nielegalnie. Co więcej z pisma Starosty Powiatu B. z dnia [...] lutego 2020 r. wynika, że w roku 1984 (po zrealizowaniu budynku będącego przedmiotem niniejszego postepowania) dokonano odnowienia ewidencji gruntów obrębu S. W jej trakcie zmieniono powierzchnię oraz numerację niektórych działek. W wyniku powyższych zabiegów powstała m.in. działka o nr [...]. Zatem słuszny jest wywód organu II instancji, że obecne granice nieruchomości w dacie budowy obiektu mogły przebiegać w innym miejscu. Ze względu na datę budowy budynku i jego przeznaczenie, mogła nie zachować się również jego dokumentacja techniczna oraz pozwolenie na budowę.

W tych uwarunkowaniach nie można zatem twierdzić, że sporny budynek został wykonany w warunkach samowoli budowlanej bądź z naruszeniem warunków techniczno – budowlanych obowiązujących podczas jego budowy. Przede wszystkim wobec braku dokumentacji dotyczącej powyższego obiektu nie można wykluczyć, że takich pozwoleń w ogóle nie było. Zdaniem Sądu znaczy upływ czasu, jaki upłynął od daty wybudowania budynku - 40 lat, w sposób oczywisty utrudnia badanie legalności i powoduje wątpliwości wobec faktu, że dokumentacja budowlana nie była tak długo przechowywana w organach administracji publicznej. Jednakże brak tej dokumentacji nie może być odczytywany na niekorzyść strony, zwłaszcza w sytuacji, gdy organ nie dysponuje dowodami przeciwnymi. Inaczej rzecz ujmując, nie dysponowanie niezbędną dokumentacją nie może - jak chce tego skarżący, przesądzać o istnieniu naruszeń prawa. Trafnie zatem uznały organy, że budynek gospodarczy w obecnym stanie i lokalizacji nie wymaga procedury naprawczej.

W tej sytuacji przyjąć należy, że organy obu instancji prawidłowo oceniły, że

w niniejszej sprawie postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Ustalenie zaś tej przesłanki stwarza obowiązek zakończenia prowadzenia postępowania w danej instancji poprzez jego umorzenie. Stosownie bowiem do treści art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Umorzenie postępowania w oparciu o powołany przepis jest obligatoryjne i dalsze jego prowadzenie w danej instancji w takim przypadku stanowiłyby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, że wskazane tam kwestie dotyczące przebiegu granic pomiędzy spornymi działkami wykraczają poza przedmiotowy zakres rozpatrywanej sprawy. W tym miejscu podkreślić należy że ustalenie rzeczywistego przebiegu granic pomiędzy działkami nr [...] i [...] nie należy do właściwości organów nadzoru budowlanego. Przeprowadzenie zaś dowodów zawnioskowanych przez skarżącego a opisanych

w skardze, w żaden sposób nie wpłynęłoby na ocenę ustalonego stanu prawnego sprawy. Wnioskowana dokumentacja dotyczy okresu późniejszego niż budowa spornego obiektu i nie wskazuje przebiegu spornej granicy w czasie realizacji przedmiotowego obiektu.

Podobnie zarzut dotyczący wystawania okapu dachu poza lico budynku

o 35 cm, w sytuacji gdy budynek posadowiony jest od granicy nieruchomości w odległości 30 cm, a wobec czego przekracza granice działki, w sytuacji likwidacji okapu nie ma obecnie racji bytu. Jak już wyżej wskazano, likwidacja okapu została potwierdzona podczas kontroli budynku dokonanej przez organ nadzoru budowlanego w dniu [...] maja 2020 r. (protokół kontroli wraz z dokumentacją zdjęciową oraz zawiadomieniem inwestora o jego likwidacji k. 53-57). Jedynie marginalnie zauważyć należy, że sam skarżący, zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jak i we wniesionej skardze do Sądu podnosi, że ewentualne zobowiązanie inwestora do skrócenie okapu dachu spowoduje, że budynek nie będzie przekraczał granic działki i tym samym, że nie będzie naruszał przepisów ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (k. 7 akt organu II instancji).

Ustosunkowując się natomiast do zarzutów procesowych wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego, dokonana ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie narusza reguł prowadzenia postępowania dowodowego określonego przepisami k.p.a. Organy nadzoru budowlanego starały się zgromadzić cały materiał dowodowy, jednakże wobec niemożliwości odnalezienia niektórych dokumentów nie znalazły podstaw do podważenia tezy o legalności zrealizowanego budynku gospodarczego. W tej sytuacji zupełnie nieuzasadniony jest zarzut, że organy administracji prowadziły postępowanie wyjaśniające z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Podobnie ocena materiału dowodowego zebranego sprawie nie nosi cech dowolności (art. 80 kpa). Zgodnie zaś z art. 107 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Organ odniósł się również do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może być uznawane za nieprawidłowe z tego jedynie powodu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Sąd podzielił ocenę prawna dokonaną przez organy obu instancji i skargę oddalił jako bezzasadną (art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).