Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2499/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. wydaną jako organ pierwszej instancji, którą odmówiono "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na obszarze województwa [...] w części dotyczącej zmiany nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności.

Organ odwoławczy w podstawie prawnej przywołał m.in. art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz.1540), który stanowi, że podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie może wystąpić o przedłużenie określonego w nich terminu rozpoczęcia działalności. Termin ten może zostać przedłużony jednokrotnie, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.

W skardze z dnia [...]r. strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie art. 48 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, zwanej dalej u.g.h.) w związku z art. 2, art. 7, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3, w zw. z art.123 ust.1 Konstytucji RP oraz art. 34 , art. 49, art. 56 Traktatu o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej po zmianach wprowadzonych Traktatem Lizbońskim z dnia 13 grudnia 2007 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569) poprzez zastosowanie środka o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych, istotne ograniczenie swobody przedsiębiorczości obywateli innych państw członkowskich na terytorium RP oraz zmniejszenie atrakcyjności korzystania z tych swobód, ograniczenie swobody świadczenia usług. W nawiązaniu do tego strona złożyła wniosek o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności przepisu art. 48 § 1 u.g.h. z powyższymi zasadami i wystąpienie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu ze stosownym pytaniem prejudycjalnym.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o nie uwzględnienie powyższych wniosków i oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej adwokat M. B. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego uzasadniając to okolicznością wystąpienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniami z dnia 16 listopada 2010 r., III SA/Gd 267/10 i III SA/Gd 268/10 z pytaniami prawnymi do ETS w zakresie zgodności regulacji krajowej, tj. ustawy o grach hazardowych w zakresie jej zgodności z prawem wspólnotowym, a to z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.).

Pełnomocnik organu celnego nie przychylił się do wniosku podnosząc, iż zadane pytanie prejudycjalne nie wiąże się bezpośrednio z przedmiotem objętym skargą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.

Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10, zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".

Niezależnie od samej treści sentencji powołanego postanowienia, WSA w Gdańsku jednocześnie jednoznacznie wyraził w tym orzeczeniu pogląd, iż "skoro przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, (...) zmierzają do częściowego zakazu wykonywania usługi przy użyciu automatów do gier o niskich wygranych – w miejscach innych niż kasyna, to może być to uznane za ograniczenie swobody przepływu towarów w rozumieniu art. 34 TFUE, równoważne z zakazem przywozu. (....) . W tej sytuacji – skoro wskutek regulacji dokonanych ustawą z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych doszło do istotnego ograniczenia rynku gier na automatach o niskich wygranych, a co za tym idzie także i samego rynku tych automatów, to rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy art. 1 ust. 11 dyrektywy 98/34 w takim zakresie, w jakim stanowi o zakazie przywozu powinien być rozumiany w ten sposób, że dotyczy także tego rodzaju ograniczeń, jak zastosowane w ustawie wobec omawianych automatów".

WSA w Gdańsku stwierdził, iż w konsekwencji rozwiania tychże wątpliwości będzie możliwie stwierdzenie podlegania notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/34 całej regulacji z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, skoro niespornie notyfikacji ustawy w omawianym trybie zaniechano, a ETS m.in. w wyroku z dnia 26 września 2000r. w sprawie C 443/98 Unilever, jednoznacznie stwierdził, że skutkiem prawnym niedopełnienia obowiązku notyfikacji jest niemożność zastosowania przepisów technicznych, na którą można powoływać się w postępowaniu między jednostkami.

W tej sytuacji zatem tutejszy Sąd uznał, że po rozstrzygnięciu tych zagadnień prawnych zostanie ustalona moc prawna w zakresie obowiązywania całej regulacji krajowej ustawy o grach hazardowych, w tym i art. 48 u.g.h., będącego podstawą prawną orzekania w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego Sąd na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie w sprawie.