Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 654/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska,, Asesor WSA Michał Ruszyński,, Protokolant Paweł Majka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego Oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku na podstawie art. 138 1 pkt. 1 k.p.a. oraz art. 8 ust. 1 i art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej /Dz. U. Nr 64 poz. 593/ utrzymało decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] kwietnia 2005 roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego S.D.. Decyzje wydano przy następujących ustaleniach :

S.D. wystąpił z wnioskiem w dniu [...] stycznia 2005 roku do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie mu biletu kredytowego miesięcznego na przejazdy w celu porad lekarskich, zabiegów rehabilitacyjno-leczniczych i prowadzenia działalności społecznej. Ze sporządzonego i podpisanego przez skarżącego wywiadu wynika między innymi, że S.D. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i na jego dochód składają się kwoty - 717.30 zł renty i 97.90 zł dodatku mieszkaniowego łącznie 815,20 zł. Dodał jednocześnie, iż z jego renty potrącana jest kwota 371,91 zł z tytułu nienależnie pobranych świadczeń z ZUS-u. W przedmiotowej sprawie pomiędzy skarżącym a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych toczą się procesy przed sądami powszechnymi o wznowienie postępowania o odszkodowanie .

Jest członkiem stowarzyszenia Gminna Grupa i prowadzi społecznie Biuro Porad Obywatelskich. W aktach administracyjnych znajduje się także decyzja ZUS o zwrocie skarżącemu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w 2004 roku, w kwocie 1176 zł.

Rozstrzygnięcie swoje odmawiające przyznania S.D. zasiłku celowego organy wywiodły z treści art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej /Dz. U. Nr 64 poz. 593 z późn. zm./ wobec przekroczenia kryterium dochodowego strony wynoszącego 461 zł.

Wniosek skarżącego organy rozpatrywały także w oparciu o treść art. 41 wyżej cytowanej ustawy, jednakże wobec konieczności objęcia pomocą w pierwszym kwartale 2005 roku 542 osób i rodzin oraz przyznanych na rok 2005 środków finansowych w wysokości 480.000 zł brak było możliwości uwzględnienia przyznania także zasiłku celowego specjalnego. Tym bardziej, iż Ośrodek także musi zabezpieczyć potrzeby dzieci związane z dożywianiem i środki dla osób kierowanych do domów pomocy społecznej.

S.D. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że jego miesięczny dochód to kwota 345.39 zł. Nie może być do jego dochodu wliczany dodatek mieszkaniowy bowiem w całości przekazywany jest zarządcy lokalu, a tym samym w jego ocenie spełnia on wymóg kryterium dochodowego, od którego ustawodawca przewidział prawo do pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gorzowie Wlkp. wniosło o jej oddalenie nie przytaczając żadnych nowych argumentów.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący przyznał, iż ZUS faktycznie przekazywał nadpłatę jego renty na konto bankowe wspólne z jego byłą żoną i córką, które mogły z niego pobierać pieniądze i to czyniły bez jego zgody. Stan tego konta obecnie wynosi O zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z przepisem § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 roku w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie /Dz. U. Nr 187 poz. 1926/ w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości /Dz. U. Nr 187 poz.1927/ sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie województwa lubuskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Poznaniu i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005 roku - zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. Mając powyższe na uwadze, na mocy cytowanych przepisów, Sąd ten stał się z dniem 1 lipca 2005 roku właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi.

Przystępując do rozpoznania skargi należy podkreślić, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sprawując tę kontrolę w zakresie skarg na decyzje administracyjne /art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku/ Sąd uwzględnia skargę, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontrola sądu administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretowały i nie naruszyły zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej /Dz. U. Nr 64 poz. 593/ prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje - osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł zwanej dalej kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej. Natomiast za dochód uważa się /art. 8 ust 3 ustawy o pomocy społecznej/ sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego wniosek bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania pomniejszoną o - miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym osób fizycznych, - składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach - kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Trafnie zatem organy przyjęły, iż dla obliczenia miesięcznego dochodu skarżącego w niniejszej sprawie brak jest podstaw do odliczenia od wysokości renty potrącenia za nienależne wcześniejsze nadpłacenie renty oraz dodatku mieszkaniowego. Zauważyć należy, że sam skarżący przyznał, iż ZUS w pewnym okresie czasu nadpłacił mu świadczenie przekazywane na konto bankowe a obecnie na podstawie zapadłych wyroków jest ono potrącane. Co prawda zostały wszczęte przez S.D. procesy mające na celu wykazanie bezzasadności postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wobec niego ale to w niniejszej sprawie nie ma wpływu na treść orzeczenia.

Zauważyć, iż organ w niniejsze sprawie także prowadził postępowanie co do możliwości przyznania skarżącemu świadczenia na podstawie art. 41 ustawy o pomocy społecznej a mianowicie specjalnego zasiłku celowego jako wobec osoby o dochodach przekraczających kryterium dochodowe.

Świadczenie to przyznawane jest na podstawie uznania administracyjnego co oznacza, że fakt spełnienia kryterium ustawowego nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej tego świadczenia. Rzeczą organu jest ocena spełnienia warunków uzasadniających przyznanie pomocy w tej formie jak również ocena co do wysokości tej pomocy.

W niniejszej sprawie organ szczegółowo uzasadnił odmowę nie przyznania również tego zasiłku wobec trudnej sytuacji finansowej Ośrodka Pomocy Społecznej i ilości osób ubiegających się o pomoc w tym dzieci i osób przebywających w domach pomocy społecznej.

Należy zgodzić się z oceną organu, iż wobec osób nieletnich i osób wymagających pomocy osób trzecich sytuacja skarżącego nie jest wymagająca natychmiastowej pomocy jako, że stosowane potrącenia z renty mają charakter przejściowy a sam skarżący ma możliwość osiągania dochodów poza rentą choć w niewielkim zakresie, ale jednak, wobec prowadzenia biura porad obywatelskich, pisania podań, występowania jako przedstawiciel stowarzyszenia przed sądami co miało miejsce w tutejszym sądzie.

Te zatem okoliczności zadecydowały, iż Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ skargę oddalił.