Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1685/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania W. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W. K. we wniosku z 28 stycznia 2014r. złożonym na urzędowym formularzu PPF zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy, złożonego w treści urzędowego formularza PPF wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomości, nie osiąga dochodów. Do wniosku zostało załączone zarządzenie Sądu Rejonowego w B. w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych z 11 października 2012 r. oraz kserokopia postanowienia NSA z 13 listopada 2013 r. II GZ 644/13 przyznającego wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym.

W związku z wątpliwościami co do faktycznej sytuacji finansowej wnioskodawcy wezwaniem z 3 lutego 2014 r. zobowiązano go do przedłożenia dokumentów i złożenia oświadczeń w zakresie jego aktualnej sytuacji majątkowej i posiadania środków finansowych..

Powyższe wezwanie odebrał wnioskodawca w dniu 20 lutego 2014 r.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).

W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 3 lutego 2014 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy.

Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania bowiem nie nadesłał żadnych dokumentów. Jednie nadesłał oświadczenie, że od lat zeznań podatkowych nie składa, nie posiada żadnych źródeł przychodów ani kont bankowych. Nie otrzymuje pomocy od rodziny ani od opieki społecznej. Nie posiada pojazdów mechanicznych. Posiada zadłużenie w ZUS, KRUS, w banku PKO, w ANR i wobec gminy Bytów. W chwili obecnej nie ma z czego spłacać czegokolwiek. Oświadczył, że w 1998 r. zawarł z żoną umowę o rozdzielności majątkowej oraz o podziale majątku wspólnego. Podkreślił wnioskodawca, że małżonka prowadzi odrębne gospodarstwo, wie jedynie, że żona utrzymuje się z renty w wysokości około 1200 zł.

Skarżący nie nadesłał żadnych dokumentów. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy.

Natomiast na podstawie przedłożonego formularza nie można uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie została wyjaśniona kwestia dochodów wnioskodawcy, ani kwestia zadłużenia, tego gdzie wnioskodawca mieszka, skąd czerpie środki na zakup żywności. Natomiast okoliczność uwzględnienia wniosków skarżącego o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika w innej sprawie nie może skutkować tym, że bez przedstawienia dokumentacji potwierdzającej twierdzenia zawarte we wniosku, referendarz będzie mógł przyznać prawo pomocy. Skarżący nie pierwszy raz był wzywany do przedstawienia dokumentów i posiada wiedzę, że brak wywiązania się z wezwania skutkuje koniecznością negatywnego rozpoznania wniosku.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.