Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 353/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 177 par. 1, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1455/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie ze skargi H. J., T. J., M. B. i G. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną H. J., T. J., M. B. i G. B. od wyroku tego Sądu z dnia 12.12.2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1455/07. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż wniesiony środek zaskarżenia podlegał odrzuceniu z różnych powodów dla T. J. i różnych dla pozostałych skarżących. Sąd podkreślił, iż z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku wystąpił jedynie T. J. i jemu też został doręczony odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zdaniem Sądu I instancji zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., taka sytuacja oznaczała, iż tylko T. J. mógł skutecznie wystąpić ze skargą kasacyjną, a zatem środek prawny wniesiony przez pozostałych skarżących podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Odrzucając skargę kasacyjną T. J. Sąd stwierdził, iż została ona złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, bowiem odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony był mu – w trybie doręczenia zastępczego wskazanym w art. 73 P.p.s.a. – w dniu 29.01.2008 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 28.02.2008 r. Tymczasem skarga taka wniesiona została w dniu 8.03.2008 r., co powodowało konieczność odrzucenia jej jako spóźnionej.

Zażalenie na to postanowienie wniósł T. J., reprezentowany przez radcę prawnego, domagając się jego uchylenia w całości i zarzucając naruszenie art. 177 § 1 oraz art. 73 P.p.s.a. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż T. J. odebrał odpis wyroku wraz z jego uzasadnieniem osobiście w dniu 7.02.2008 r. w sekretariacie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zatem od tej daty winien być liczony termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a tryb doręczenia określony w art. 73 P.p.s.a. nie miał w niniejszej sprawie zastosowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Niezasadnym jest postawiony w zażaleniu zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 177 § 1 i art. 73 P.p.s.a. Zasadnie bowiem stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż termin do wystąpienia ze skargą kasacyjną rozpoczął swój bieg z dniem 29.01.2008 r. kiedy to nastąpiło doręczenie, w trybie art. 73 P.p.s.a., odpisu wyroku z dnia 12.12.2007 r.

Nie znajduje uzasadnienia twierdzenie pełnomocnika T. J., iż termin ten winien być liczony od dnia 7.02.2008 r., w którym skarżący dokonał osobistego odbioru odpisu wskazanego wyroku. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., który reguluje kwestię tzw. doręczenia zastępczego, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w poprzedzających przepisach ustawy, składa się to pismo na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub na drzwiach mieszkania adresata. Po upływie tego terminu wino nastąpić kolejne zawiadomienie, a po bezskutecznym upływie kolejnego siedmiodniowego terminu pismo uważa się za skutecznie doręczone z upływem ostatniego dnia tego okresu. W przedmiotowej sprawie pismo, którym doręczony był skarżącemu odpis wyroku z dnia 12.12.2007 r. wraz z uzasadnieniem sporządzonym na jego wniosek awizowane było, powodu nieobecności adresata, w dniu 14.01.2008 r., a w dniu 22.01.2008 r. awizo zostało ponowione. Ponieważ T. J. nie odebrał pisma w zakreślonym terminie zostało ono zwrócone do Sądu i załączone do akt jako doręczone w dniu 29.01.2008 r. Od tego też dnia rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wystąpienia ze skargą kasacyjną, wynikający z art. 177 § 1 P.p.s.a., który upływał w dniu 28.02.2008 r. W świetle tych okoliczności nie miał znaczenia fakt, iż w dniu 7.02.2008 r. T. J. osobiście w sekretariacie Sądu odebrał odpis powołanego wyroku wraz z jego uzasadnieniem, bowiem czynność ta dokonana została już trakcie biegu terminu do wystąpienia ze skargą kasacyjną. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem terminu, zaś postanowienie o jej odrzuceniu w pełni odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.