Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 104/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 4, art. 149 par. 1, art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 54 par. 3, art. 206
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 13
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Dyrektora Szpitala w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Dyrektora Szpitala na rzecz skarżącej M. K. kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2017 r M. K. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w S. (dalej: "Organ") wniosek o udostępnienie informacji publicznej przez udzielenie odpowiedzi na pytanie czy Organ, w latach 2014-2016 zawierał umowy z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, w tym zastępstwa procesowego. W wypadku odpowiedzi pozytywnej, Skarżąca wniosła o przesłanie kopii tych umów. Wniosek został złożony za pomocą platformy ePUAP i został - jak twierdzi Skarżąca - prawidłowo doręczony Organowi w tymże dniu, czego dowodzi Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia.

Nie uzyskawszy odpowiedzi do dnia 22 sierpnia 2017 r. Skarżąca, w imieniu której działał adw. Ł. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność wzywanego Organu wskazując, iż jak wynika z ugruntowanej linii orzeczniczej, doręczenie tą drogą pisma organowi uznać należy za skuteczne, co potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1729/15, stwierdzający, że "tak wygenerowane poświadczenie doręczenia stanowi dowód na realną możliwość zapoznania się adresata z treścią pisma [...] doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP elektroniczną skrzynkę podawczą. Poświadczenie doręczenia jest niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru".

W związku z powyższym pełnomocnik M. K. na podstawie art. 3, art. 50 § 1 oraz art. 54 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 21, art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wniósł o:

1. zobowiązanie Organu do rozpoznania wniosku Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty zwrotu akt organowi,

2. zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w łącznej kwocie [...]złotych według załączonego spisu kosztów, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie [...]złotych - stosownie do przepisu § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Skarga została doręczona organowi dnia 28 sierpnia 2017 r.

W odpowiedzi na powyższą skargę Dyrektor PWSzZ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie oraz obciążenie skarżącej kosztami postępowania, wskazując, iż organ zadość uczynił wezwaniu o udzielenie informacji publicznej i pismem z dnia 6 września 2017 r. przesłał skarżącej listem poleconym kserokopie pozostających w jej zainteresowaniu umów.

Podniósł też, iż skarżąca uchybiła przepisowi art. 53 § 2b ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi albowiem zaniechała uprzedniego wniesienia do Organu ponaglenia, co czyni jej skargę przedwczesną. Z tej przyczyny winna ona być oddalona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) dalej: "P.p.s.a." sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

W rozpatrywanej sprawie niesporne między stronami jest, iż żądana przez Skarżącą informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak też fakt, iż żądana informacja została skarżącej udzielona w dniu 6 września 2017 r., tj. po wpłynięciu skargi.

W związku z treścią odpowiedzi na skargę, podnoszącej iż skarżąca przedwcześnie wniosła skargę, albowiem przed jej wniesieniem nie złożyła do Organu ponaglenia, wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidują instytucji ponaglenia. Art. 13 tej ustawy określa termin, w jakim informacja powinna być udzielona. Uchybienie termu terminowi kwalifikuje się jako bezczynność organu.

W sytuacji, gdy stronie została udzielona pełna odpowiedź na zadane pytanie

w zakresie informacji publicznej, co w niniejszej sprawie jest niesporne, nie zachodzi podstawa do rozstrzygnięcia przez Sąd sprawy w oparciu o art. 149 § 1 P.p.s.a. Postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą na bezczynność stało się bezprzedmiotowe, wobec czego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a.

Mimo takiego rozstrzygnięcia należy mieć na uwadze, iż w niniejszej sprawie bezczynność miała miejsce, albowiem załatwienie sprawy przez organ miało miejsce już po upływie terminu, o którym mówi art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.), i po wniesieniu skargi, co zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych traktuje się jako bezczynność i upoważnia stronę skarżącą do żądania zwrotu kosztów postępowania.

W niniejszej sprawie chodzi o wpis od skargi, a także koszty zastępstwa procesowego, co do których pełnomocnik skarżącej wystąpił o ich zasądzenie w kwocie [...]zł plus koszty opłaty skarbowej oraz koszty przesyłek pocztowych.

Rozważając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę treść art. 206 P.p.s.a, stanowiący, iż Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów procesu w całości lub części.

Sądowi z urzędu wiadome jest, iż Skarżąca reprezentowana przez tego samego pełnomocnika wniosła w ostatnim czasie szereg podobnych skarg na bezczynność różnych podmiotów, którym zadano identyczne jak w niniejszej sprawie zapytanie, które to podmioty z różnych przyczyn nie udzieliły odpowiedzi w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p.

Skargi w tych sprawach są podobne, niemal jednobrzmiące zatem nakład pracy pełnomocnika miał charakter powtarzalny. Ponadto należy mieć na uwadze, że kwota [...]zł, o której mowa w § 14 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie obejmuje koszty związane z prowadzeniem danej sprawy przed sądem.

W niniejszej sprawie rola pełnomocnika ograniczyła się do sporządzenia powtarzalnych skarg. Niniejszy wyrok został wydany w trybie uproszczonym, nie wymagającym udziału pełnomocnika. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zachodzą wskazane w art. 206 P.p.s.a. podstawy do miarkowania należnego adwokatowi wynagrodzenia, przyjmując je w wysokości [...] zł. Ponadto Sąd orzekł zwrot wpisu od skargi oraz wskazane w spisie kosztów wydatki.

W okolicznościach niniejszej sprawy uznać też należało, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, które musi się wiązać z rażącym i zawinionym przekroczeniem terminu załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie przesłanki te nie zostały wykazane.