Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1193/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski( spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Krystyna Daniel Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącego M.S. kwotę 10 zł. (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].01.2002r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 w związku z art. 51 ust.4 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn. zm. obecnie tj. Dz.U. z 2003r. nr 207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) nałożył na M.S. obowiązek wykonania w terminie do dnia 30.07.2002r. czynności koniecznych w celu doprowadzenia budynku gospodarczego o wymiarach w rzucie 5,95 x 8,00m, znajdującego na działce nr ewid. "1" w miejscowości S., gm. L. - do stanu zgodnego z przepisami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. ( Dz.U. Nr 15, poz. 140 z 1999r.) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mającymi zastosowanie w stosunku do przedmiotowego obiektu, tj. zmniejszenie szerokości budynku o 0,50 m, poprzez wykonanie następujących robót budowlanych:

I - wymurowanie ściany pełnej gr. 25 cm wewnątrz budynku, równoległej do zewnętrznej ściany zachodniej w miejscu, wynikającym z projektu zmian i przeróbek, na fundamencie ze żwirobetonu gł. 1,2m,

II - skrócenie konstrukcji połaci dachu od strony działki nr ewid. "2" do długości krokwi 4,05m oraz połączenie konstrukcji dachu z nowo wzniesioną ścianą, o której mowa w pkt. l,

III - po wykonaniu robót budowlanych wymienionych w pkt I i II w sposób określony w projekcie zmian i przeróbek sporządzonym przez Pana C.G., należy dokonać rozbiórki dotychczasowej ściany zewnętrznej usytuowanej wzdłuż granicy działki nr ewid. "2",

IV - zamontować rynny i rury spustowe na połaci dachu od strony działki nr ewid. "2" celem odprowadzenia wód opadowych ciekiem na teren działki.

Odwołanie M.S. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].04.2002r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje, podnosząc w uzasadnieniu co następuje:

1/ na działce nr "2" położonej w S., gm. L. znajduje się budynek gospodarczy o wymiarach 5,95 x 8,00m, zrealizowany jako obiekt murowany, bez instalacji wewnętrznych, o konstrukcji dachu dwuspadowej pokrytej eternitem. Inwestor M.S. dokonał zgłoszenia zamiaru budowy obiektu w Urzędzie Gminy w L. z miesięcznym wyprzedzeniem. Zgłaszany obiekt miał mieć wymiary 6,0 x 5,50 m. Pomimo, że projektowany obiekt miał rozpiętość większą niż dopuszczalną przepisem art. 29 ust. 1 pkt. a Prawa budowlanego z 1994r., organ nie dokonał sprzeciwu.

2/ Zarówno w dniu kontroli dokonanej przez pracowników I instancji w dniu 9.09.1999r., jak i rozprawy administracyjnej przeprowadzonej przez ten organ strony postępowania wniosły sprzeczne oświadczenia względem usytuowania przedmiotowego obiektu względem granicy zachodniej działki. M.S. oświadczył, że budynek usytuowany jest w odległości 3,0 m od granicy działki natomiast H.S. w dniu kontroli oświadczył, że obiekt usytuowany jest 20,0cm na jego działce. Natomiast podczas rozprawy zeznał, że północny narożnik budynku usytuowany jest w granicy działek, natomiast narożnik południowy oddalony jest 60-70 cm od granicy działek.

3/ przedmiotowy budynek narusza obowiązujące w dacie budowy obiektu przepisy wykonawcze do ustawy Prawo budowlane, a mianowicie § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. w sprawie warunków technicznych jakim odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140), który stanowi, że obiekty budowlane winny być sytuowane bezpośrednio w granicy działki ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od granicy działki sąsiedniej.

4/ naruszenie przepisów obowiązujących w dacie budowy, powoduje konieczność doprowadzenia obiektu do zgodności z przepisami mającymi zastosowanie do przedmiotowego obiektu. Zatem w stosunku do realizowanego obiektu ma zastosowanie powołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepis art. 51 ust. 1 pkt.2 Prawa Budowlanego z 1994r., zgodnie z którym właściwy organ nakłada w drodze decyzji obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do zgodności z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz wyznaczono termin wykonania tych czynności,

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył M.S. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania administracyjnego zarzucił co następuje:

1/ sporną sprawą stało się usytuowanie przedmiotu obiektu względem granicy zachodniej działki. W rzeczywistości budynek usytuowany jest w odległości 3,0 m od granicy działki z sąsiednia nieruchomością H.S. Twierdzenia uczestnika postępowania H.S. są nieprawdziwe. Swym działaniem usiłował wprowadzić w błąd organy administracyjne, co w konsekwencji mu się udało.

2/ powoływanie się przez niego na treść wyroku Sądu Rejonowego w O. w sprawie sygn. akt [...] orzekającego jego eksmisję z pasa nieruchomości mogłoby mieć rację bytu, gdyby rzeczywiście w tamtej sprawie naruszona została granica w miejscu usytuowania przedmiotowego budynku gospodarczego (żaden z organów nie powołuje się na ten wyrok). W sądowej sprawie biegły wyznaczył linię graniczną, z którą obydwie strony sporu się zgodziły, jednakże spór nie dotyczył niniejszej granicy.

3/ wznosząc budynek zasięgał opinii i fachowej porady. Sporządzona została w tym celu mapa sytuacyjno-wysokościowa, nie umie wytłumaczyć sprzeczności z następnie sporządzoną oceną techniczną i zawartą w niej mapą. Powinien być pouczony przez organy administracyjne, że może na przykład nie zgadzać się z taką oceną. Raz "fachowcy" twierdzą, że budynek wznoszony jest we właściwym miejscu, a następnie ci sami ludzie przeczą temu. Dlaczego skarżący ma ponosić za brak ich kompetencji ujemne konsekwencje. Przecież ze swej strony dopełnił wszystkich koniecznych formalności.

4/ koniecznym jest także zawnioskowanie przeze skarżącego dowodu z akt sprawy Sądu Rejonowego w O. sygn. akt [...] orzekającym jego eksmisję z niektórych pasów gruntu H.S. Nie wystarczy bowiem sama treść wyroku sprawie, ale konieczne jest zbadanie znajdującej się tam mapy wraz z opinią biegłego bowiem z mapy z akt sądowych wynika, że H.S. nie ma racji, a w konsekwencji także zaskarżone orzeczenie jest błędne.

4/ w końcu zarzucił, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest niezgodne z wymogami przepisów art. 107 § 3 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).

Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo.

Należy także podnieść, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie.

Sprawa będąca przedmiotem badania przez sąd administracyjny, wszczęta została na wniosek H.S., a jak wynika z zawiadomienia o wszczęciu postępowania dotyczyć miała robót budowlanych prowadzonych przez M.S. na nieruchomości położonej w S. Przeprowadzone w dniu 9.09.1999r. przez organ I instancji oględziny wykazały, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek gospodarczy o wymiarach 5,95 x 8,00m, zrealizowany jako obiekt murowany, bez instalacji wewnętrznych, o konstrukcji dachu dwuspadowej pokrytej eternitem. Według inwestora M.S., przedmiotowy obiekt zrealizowany został na podstawie zgłoszenia budowy z marca 1999r.

W aktach sprawy znajduje się kserokopia zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego o wymiarach 6,0 x 5,50 m. Z akt sprawy można wyprowadzić wniosek, że istota sporu między M.S. a H.S. sprowadza się do przebiegu granic między nieruchomościami. Z tego powodu postanowieniem z dnia [...].11.2999r. organ I instancji zawiesił postępowanie ale organ II instancji postanowieniem z dnia [...].02.2000r. uchylił i orzekł, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania bowiem Sąd powszechny rozstrzygnął już spór graniczny. Dalej postanowieniem z dnia [...].03.2000r. organ I instancji zobowiązał inwestora M.S. do przedłożenia inwentaryzacji powykonawczej geodezyjnej ze szczególnym uwzględnieniem usytuowania obiektu w stosunku do granicy zachodniej, inwentaryzacji budowlanej i opinii technicznej potwierdzającej stan techniczny obiektu i zgodność jego wykonania z przepisami techniczno-budowlanymi. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Kwestie obowiązków nałożonych wyżej omówionym postanowieniem organy orzekające w sprawie pominęły milczeniem. Ani słowem nie ma powiedziane jak jest usytuowany sporny obiekt wobec granic nieruchomości, natomiast stwierdza się, że "przedmiotowy budynek narusza obowiązujące w dacie budowy obiektu przepisy wykonawcze do ustawy Prawo budowlane, a mianowicie §12 ust.6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. w sprawie warunków technicznych jakim odpowiadać budynki i ich usytuowanie..". Najpierw trzeba ustalić usytuowanie obiektu na nieruchomości a dopiero potem ewentualnie rozważać jego usytuowanie pod kątem § 12 ust. 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Ale co najważniejsze, uwadze organów uszła istota sprawy. Otóż orzekające organy ustalają, że przedmiotowy obiekt powstał na podstawie zgłoszenia z dnia 26.03.1999 r. W aktach sprawy (K.1-7) znajduje się kserokopia zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego o wymiarach 6,0 x 5,50 m. Na tej kserokopii nie ma żadnego dowodu, że zgłoszenie zostało złożone w Urzędzie Gminy w L.. Art. 30 ust. l "a" Prawa Budowlanego z 1994 r. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) określał wymogi zgłoszenia. W aktach sprawy (K-I-8) znajduje się mapa sytuacyjno-wysokościowa na której zaznaczany jest obiekt o wymiarach 5,50 x 6,00 m. Nie wiadomo co to za mapa, czy stanowi ona załącznik do wspomnianego wyżej zgłoszenia, a jeżeli stanowi, a właściwy organ nie dokonał sprzeciwu, to ta mapa ma decydujące znaczenie przy ustaleniu usytuowania obiektu. Należy więc porównać zgłaszane usytuowanie z rzeczywistym stanem i dopiero wtedy można będzie powiedzieć, czy obiekt jest zgodny ze zgłoszeniem. Jedno jest pewne zgłaszany obiekt ma inne wymiary niż będący przedmiotem postępowania. Jeżeli jeszcze jest usytuowany w innym miejscu - to trzeba będzie dać odpowiedź na pytanie czy obiekt wybudowany jest tożsamym z obiektem objętym zgłoszeniem.

Do generalnych zasad postępowania administracyjnego należy podjęcie wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 7 i 77 kpa). Do obowiązków organów administracyjnych należy także wyjaśnianie stronom zasadności przesłanek którymi się kierują przy załatwianiu sprawy (art. 11 kpa) co konkretyzuje się także w prawidłowo sporządzanych uzasadnieniach (art. 107 § 3 kpa).

Jak to wykazano wyżej w sprawie niniejszej orzekające organy nie poczyniły ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § l pkt l lit. "c" oraz art.135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Orzeczenie o zakazie wykonywania zaskarżonej decyzji oparto na podstawie art. 152 p.o.p.s.a.