Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 362/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania podatkowego, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...] ) Naczelnik Urzędu Celnego w Z. ustalił J. B. podatek od spadków i darowizn w wysokości [...] zł, z tytułu nabycia w drodze spadku po zmarłej matce I. C. z udziału [...] lokalu mieszkalnego

Następnie, postanowieniem z tego samego dnia (Nr [...]), ten sam organ ustalił wysokość postępowania podatkowego w kwocie [...] zł i zobowiązał skarżącą do ich uiszczenia

Oba rozstrzygnięcia zawierały prawidłowe pouczenia o sposobie i terminie ich zaskarżenia do Dyrektora Izby Skarbowej we W. Od postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w Z. ustalającego wysokość postępowania podatkowego w kwocie [...] zł., skarżąca nie wywiodła zażalenia do organu wyższej instancji zażalenia. Za to, pismem z dnia [...] r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zaskarżyła – między innymi – także to postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z powodu braku wyczerpania przez skarżącą środka żażaleniowego, służącego jej w postępowaniu administracyjnym (a więc jeszcze na etapie przedsądowym).

Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej w dalszych wywodach jako "p.p.s.a."), który stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wskazać przy tym należy, że dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany i nie zapadnie rozstrzygnięcie kończące postępowanie zainicjowane jego wniesieniem, dopóty nie można mówić, że stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, s.150). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Z treści pisma skarżącej z dnia [...] r. wynika jednoznacznie, że wniesiona skarga w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 362/10 dotyczy postanowienia organu pierwszej instancji tj. postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości postępowania podatkowego. Bezsporne jest również, iż pomimo zawartego tam pouczenia, skarżąca nie skorzystała z możliwości podważenia tego orzeczenia w trybie zażaleniowym. Skoro zatem strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i w ten sposób nie spełniła jednego z warunków niezbędnych do skutecznego wniesienia skargi, ta – jako przedwczesna – podlegała odrzuceniu, na podstawie powołanego już art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.