Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 295/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Cudzoziemcy
Inne
Straż graniczna
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 4; art. 55 ust. 1; art. 59 ust. 9 pkt 1; art. 59 ust. 16;
journal: Dz.U. 2021 poz 162
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - t.j.
article: art. 1 ust. 2 pkt 13a; art. 10d ust. 1, ust. 5, ust. 6;
journal: Dz.U. 1990 nr 78 poz 462
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.
article: art. 7; art. 77 § 1; art. 80; art. 138;
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kosowska Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w W. na postanowienie Komendanta Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] Komendant Oddziału Straży Granicznej, po rozpatrzeniu zażalenia [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w L. (aktualnie z siedzibą w W.), na podstawie art. 59 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162) utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Placówki Straży Granicznej w L. z dnia [...] lutego 2021 r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy:

W dniu [...] grudnia 2020 r., po uprzednim zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli doręczonym stronie w dniu [...] grudnia 2020 r., funkcjonariusze Placówki Straży Granicznej w L. rozpoczęli wobec [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w L. kontrolę w zakresie legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców oraz powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom. W dniu rozpoczęcia kontroli wezwano skarżącą spółkę do okazania w terminie 7 dni dokumentów dotyczących legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców oraz legalności powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcom za okres od dnia [...] stycznia 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Upoważnienia funkcjonariuszy do kontroli oraz wezwanie do okazania dokumentów doręczono w dniu [...] grudnia 2020 r. obecnemu w siedzibie spółki jej pełnomocnikowi.

Następnie pismami z dnia [...] grudnia 2020 r., z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz z dnia [...] lutego 2021 r. organ ponownie wzywał skarżącą do okazania w siedzibie kontrolowanej spółki, jako miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, dokumentacji niezbędnej do ustalenia stanu faktycznego w zakresie przedmiotu kontroli. W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. organ wskazał też na możliwość zdalnego przekazania skanów żądanej dokumentacji

W odpowiedzi na wezwania organu, w przesyłanych do organu kontrolującego pismach skarżąca wskazywała, że żądana dokumentacja znajduje się pod adresem ul. [...] w miejscowości W. koło W., zaś spółka pozostaje w gotowości do udostępnienia tych dokumentów w miejscu ich przechowywania. Skarżąca wskazywała też na trudności techniczne w udostępnieniu dokumentacji, związane z dużą ilością dokumentów oraz deklarowała wykonanie skanów dokumentów w terminie do [...] kwietnia 2021 r.

W dniu [...] lutego 2021 r. skarżąca wniosła do organu kontrolującego – Komendanta Placówki Straży Granicznej w L. sprzeciw wobec prowadzenia kontroli, domagając się odstąpienia od czynności kontrolnych i zakończenie kontroli, powołując się na przekroczenie maksymalnego czasu kontroli określonego w ustawie z dnia [...] marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców.

Komendant Placówki Straży Granicznej w L. w dniu [...] lutego 2021 r. postanowił o kontynuowaniu czynności kontrolnych.

[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. Komendant Oddziału Straży Granicznej utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Placówki Straży Granicznej w L. o kontynuowaniu czynności kontrolnych.

Organ odwoławczy uznał za bezpodstawny zarzut naruszenia przepisu art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, dotyczącego dopuszczalnego czasu trwania kontroli, określonego w dniach roboczych.

Odwołując się do art. 51 Prawa przedsiębiorców organ podkreślił, że kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania działalności gospodarczej oraz w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Przedmiot kontroli stanowi bowiem konkretna działalność gospodarcza wykonywana przez przedsiębiorcę. W drodze wyjątku od tej zasady kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego, mogą być przeprowadzane również w siedzibie organu kontroli, jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli.

Organ zwrócił także uwagę, że stosownie do przepisu art. 50 ust. 4 Prawa przedsiębiorców do czasu trwania kontroli, o którym mowa w art. 55 ust. 1, nie wlicza się czasu nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, jeżeli stanowi to przeszkodę w przeprowadzeniu czynności kontrolnych.

Powołując się na powyższe przepisy organ wskazał, że czas kontroli liczony w dniach roboczych należy odnieść do kontroli w ścisłym rozumieniu tego pojęcia, to jest do tych czynności organu kontroli, które przeprowadzane są w siedzibie przedsiębiorcy, lub w miejscu wykonywania działalności gospodarczej i tym samym mają wpływ na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa, to jest czynności, które niosą ze sobą pewne uciążliwości dla bieżącej działalności kontrolowanego, jak na przykład zapoznanie się z dokumentacją i zabezpieczenie dokumentów, akt oraz innych środków dowodowych znajdujących się u kontrolowanego. Z czasu trwania kontroli należy wyłączyć czynności podejmowane poza siedzibą kontrolowanego przedsiębiorcy.

W konsekwencji organ stwierdził, że łączny czas trwania kontroli przeprowadzonej u skarżącego przedsiębiorcy wyniósł 2 dni robocze obejmujące dni [...] grudnia 2020 r. oraz [...] grudnia 2020 r.

Organ nie podzielił zarzutu naruszenia art. 10d ust. 6 ustawy o Straży Granicznej, poprzez podjęcie i prowadzenie czynności kontrolnych w siedzibie kontrolowanej spółki w L., a nie w miejscu przechowywania dokumentacji przedsiębiorcy, to jest w miejscowości W. koło W.. Organ zauważył, że zgodnie z powołanym przepisem kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego oraz w innych miejscach wykonywania pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, a także w miejscu przechowywania wszelkich dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem pracy lub prowadzeniem działalności gospodarczej. O miejscu przeprowadzenia kontroli realizowanej na podstawie powołanego przepisu decyduje organ kontroli. W ustawie o Straży Granicznej kontrolowanemu nie przyznano uprawnienia do wskazania miejsca przeprowadzenia czynności kontrolnych, a jedynie do sprzeciwienia się przeprowadzeniu czynności w miejscu wskazanym przez kontrolujących. Na gruncie obowiązujących przepisów prawnych zasadą jest prowadzenie czynności kontrolnych w siedzibie przedsiębiorcy, co w przepisach ustawy o Straży Granicznej znalazło potwierdzenie przez wskazanie na pierwszym miejscu siedziby przedsiębiorcy jako miejsca prowadzenia kontroli. W konsekwencji, w ocenie organu odwoławczego na gruncie obowiązujących przepisów nie znajduje potwierdzenia stanowisko, według którego kontrola zatrudnienia cudzoziemców winna zostać przeprowadzona w miejscu wskazanym, w istocie dowolnie, przez kontrolowanego.

Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu zarzutu wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy w zakresie statusu skarżącej organ odwoławczy wskazał, że w toku kontroli nie zakwestionowano statusu kontrolowanej spółki jako mikroprzedsiębiorcy. Kontrolujący nie poczynili żadnych ustaleń w tej kwestii, z uwagi na nieprzedstawienie dokumentów wskazanych w kierowanych do skarżącej wezwaniach. Mimo podejmowanych prób dokonania ustaleń co do liczby zatrudnionych w spółce pracowników, nie było to możliwe ze względu na niezastosowanie się przez kontrolowaną spółkę do kierowanych do niej wezwań.

[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W. (poprzednio z siedzibą w L.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Komendanta Oddziału Straży Granicznej, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2021 r. i zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu:

1) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 55 ust. 1 i art. 7 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez zaniechanie podjęcia czynności zmierzających do ustalenia przez organ drugiej instancji stanu faktycznego sprawy co do posiadanego przez skarżącą statusu w kontekście regulacji przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców;

2) naruszenie art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że do maksymalnego czasu trwania kontroli wlicza się wyłącznie dni wykonywania faktycznych czynności kontrolnych w siedzibie przedsiębiorcy, a tym samym uznanie, że Komendant Placówki Straży Granicznej w L., jako organ pierwszej instancji, nie przekroczył maksymalnego czasu prowadzenia kontroli wobec skarżącej, podczas gdy do czasu tego wlicza się cały okres od dnia rozpoczęcia pierwszej czynności kontrolnej do dnia zakończenia kontroli włącznie, a organ pierwszej instancji przekroczył maksymalny ustawowy czas prowadzenia kontroli;

3) naruszenie art. 10d ust. 6 ustawy o Straży Granicznej poprzez jego niewłaściwą wykładnię i uznanie, że organ pierwszej instancji ma pełną swobodę w wyborze miejsca prowadzenia kontroli, przez co niezasadnie odmówił przeprowadzenia kontroli wobec skarżącej w miejscu przechowywania dokumentacji związanej z przedmiotem kontroli, podczas gdy zgodnie z tym przepisem kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego oraz w innych miejscach wykonywania pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, a także w miejscu przechowywania wszelkich dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem pracy lub prowadzeniem działalności gospodarczej;

4) naruszenie art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. w zw. z art. 59 ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców, tj. zasad ogólnych postępowania administracyjnego, polegające na prowadzeniu postępowania w sposób umniejszający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz z naruszeniem zasady demokratycznego państwa prawnego, przejawiające się prowadzeniem kontroli mimo, że przekroczony został maksymalny czas prowadzenia takiej kontroli;

5) naruszenie przepisu art. 138 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy błędnej decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w L., podczas gdy istniały podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia i odstąpienia od czynności kontrolnych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ znacznie przekroczył dopuszczalny czas kontroli, określony w art. 55 ust. 1 ustawy Prawo Przedsiębiorców na 12 dni roboczych. Zakwestionowała również stanowisko organu odwoławczego, wedle którego rzeczywisty czas kontroli wynosił jedynie 2 dni robocze. Zdaniem skarżącej wszystkie dni robocze w okresie od dnia, w którym organ rozpoczął pierwszą czynność kontrolną do dnia, w którym została zakończona ostatnia czynność kontrolna, o ile nie zostały objęte przerwą w rozumieniu art. 56 Prawa przedsiębiorców, wliczają się do czasu trwania kontroli, nawet jeżeli w danym dniu organ faktycznie nie przeprowadzał żadnych czynności.

Skarżąca podniosła, że nie ma obowiązku przechowywania dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą w swojej siedzibie. Jednocześnie przepisy nie dają organowi kontroli pełnej swobody w wyborze miejsca prowadzenia kontroli. Skarżąca podkreśliła, że od początku kontroli informowała, iż dokumentacja pozostaje do pełnej dyspozycji organu pierwszej instancji w miejscu jej przechowywania. Tym samym działanie skarżącej pozostaje w zgodzie z zasadami prowadzenia kontroli przez funkcjonariuszy Straży Granicznej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, wskazując ponadto, że mimo wielokrotnych zapewnień skarżącej oraz dopuszczenia przez organ możliwości przesłania skanów dokumentów związanych z powierzeniem wykonywania pracy cudzoziemcom, kontrolowana spółka nie przedstawiła dokumentów objętych wezwaniami organu. Tym samym skarżąca nie wypełniła ciążących na niej ustawowych obowiązków przedstawienia dokumentów i udzielania wyjaśnień związanych z przedmiotem kontroli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Jednocześnie art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Po przeprowadzeniu kontroli zaskarżonego postanowienia Komendanta Oddziału Straży Granicznej, utrzymującego w mocy postanowienie Komendanta Placówki Straży Granicznej w L. o kontynuowaniu czynności kontrolnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa, które w świetle powołanych przepisów uzasadniałoby jego uchylenie.

Na wstępie wskazać należy, że przeprowadzana przez Straż Graniczną kontrola legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców oraz powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom odbywa się na zasadach określonych w przepisach rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162) oraz przepisach ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1486 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 13a ustawy o Straży Granicznej do zadań Straży Granicznej należy przeprowadzanie kontroli legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców, powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom. Straż Graniczna prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 13a, w celu ustalenia stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców oraz powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom (art. 10d ust. 1 ustawy o Straży Granicznej). Kontrolą mogą być objęci pracodawcy, przedsiębiorcy niezatrudniający pracownika i inne instytucje, a także w przypadku uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów, o których mowa w ust. 1, osoby fizyczne (art. 10d ust. 5 ustawy o Straży Granicznej). Kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego oraz w innych miejscach wykonywania pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, a także w miejscu przechowywania wszelkich dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem pracy lub prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 10d ust. 1 ustawy o Straży Granicznej). Kontrolowany ma obowiązek w wyznaczonym terminie udzielać wszelkich wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, dostarczać dokumenty, w tym dokumenty żądane przez kontrolujących funkcjonariuszy, umożliwić sporządzanie ich kopii oraz zapewnić funkcjonariuszom warunki do pracy, w tym w miarę możliwości udostępnić samodzielne pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów (art. 10d ust. 9 ustawy o Straży Granicznej).

Zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek wniesienia przez skarżącą sprzeciwu wobec prowadzenia kontroli przez Straż Graniczną. Skarżąca powołała się na przepis art. 59 ustawy Prawo przedsiębiorców, który przewiduje, że przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 48, art. 49, art. 50 ust. 1 i 5, art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1 i 2 oraz art. 58. Sprzeciw wymaga uzasadnienia (ust. 1). Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego (ust. 3). Organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych (ust. 7). Na postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia. Właściwy organ rozpatruje zażalenie w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia oraz wydaje postanowienie o: 1) utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia; 2) uchyleniu zaskarżonego postanowienia i odstąpieniu od czynności kontrolnych (ust. 9).

Wnosząc sprzeciw strona skarżąca wskazała na przekroczenie dopuszczalnego czasu trwania kontroli i tym samym zaistnienie naruszenia art. 55 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Przepis ten został wymieniony w art. 59 ust. 1 powołanej ustawy jako potencjalna podstawa wniesienia przez przedsiębiorcę sprzeciwu wobec podjęcia i wykonywania czynności przez organ kontroli. Należy jednak podzielić wyrażone w zaskarżonym postanowieniu stanowisko o braku w okolicznościach sprawy podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 55 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Stosownie do art. 55 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym nie może przekraczać w odniesieniu do: 1) mikroprzedsiębiorców - 12 dni roboczych; 2) małych przedsiębiorców - 18 dni roboczych; 3) średnich przedsiębiorców - 24 dni roboczych; 4) pozostałych przedsiębiorców - 48 dni roboczych.

W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że kontrola została rozpoczęta w dniu [...] grudnia 2020 r. oraz, że czynności kontrolne funkcjonariuszy Straży Granicznej w siedzibie skarżącej, to jest w miejscu prowadzenia działalności przez stronę, prowadzone były w dniach [...] grudnia 2020 r. oraz [...] grudnia 2020 r., a zatem łącznie przez 2 dni robocze. Okoliczności te znajdują także potwierdzenie w znajdujących się w aktach sprawy dokumentach obrazujących tok czynności kontrolnych.

Natomiast strona wniosła sprzeciw, wskazując na przekroczenie czasu trwania kontroli, który w świetle art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców w odniesieniu do mikroprzedsiębiorcy nie może przekroczyć 12 dni roboczych w jednym roku kalendarzowym. Skarżąca podniosła, że do wskazanego w przepisach maksymalnego czasu prowadzenia kontroli należy wliczać każdy dzień roboczy w okresie trwania kontroli, od dnia doręczenia upoważnienia do kontroli do dnia sporządzenia protokołu kontroli, nawet jeżeli organ kontrolujący nie prowadził w poszczególnych dniach żadnej czynności kontrolnej w siedzibie kontrolowanego podmiotu.

W ocenie Sądu stanowisko skarżącej, jakoby czas kontroli stanowiły w każdym przypadku upływające od dnia rozpoczęcia czynności kontrolnych kolejno następujące po sobie dni robocze nie zasługuje jednak na podzielenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominujące jest zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu stanowisko przeciwne, zgodnie z którym do czasu trwania kontroli nie wlicza się działań wykonywanych w siedzibie organu, a do dni kontroli należy zaliczyć tylko te, w których pracownicy kontrolującego organu faktycznie przebywali w siedzibie przedsiębiorcy, co ma wpływ na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II FSK 385/18 oraz z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 1418/15, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt III SAB/Wa 34/18, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt I SAB/Kr 14/16, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 657/20 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 października 23021 r., sygn. akt I SA/Po 416/21).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażane w przywołanych orzeczeniach. Trzeba zwrócić uwagę, że kwestionowana przez stronę skarżącą kontrola wymagała zarówno zebrania stosownych dokumentów, jak też zapoznania się z ich treścią i dokonania ich analizy przez kontrolujących. Nie ma przeszkód, aby powyższe czynności kontrolujący realizowali zarówno wówczas, gdy przebywają na terenie przedsiębiorstwa, jak też gdy przebywają w siedzibie organu. Jak podkreśla się w orzecznictwie, takie działanie organu kontrolującego racjonalizuje kontrolę i przyczynia się do eliminacji po stronie kontrolowanego przedsiębiorcy utrudnień związanych z zapewnieniem kontrolującym warunków do jej prowadzenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 października 23021 r., sygn. akt I SA/Po 416/21). Zauważyć należy, że przepisy nie obligują organu do prowadzenia czynności kontrolnych w systemie ciągłym, to jest przez następujące po sobie kolejne dni robocze, a jedynie przewidują, że czynności kontrolne wykonuje się w sposób sprawny i możliwie niezakłócający funkcjonowania przedsiębiorcy (art. 52 ustawy Prawo przedsiębiorców). Ponadto przyjęcie poglądu prezentowanego przez skarżącą powodowałoby, że skutki opóźnień w wydaniu dokumentacji organowi kontrolującemu obciążałyby organ, który z uwagi na brak lub niekompletność dokumentacji faktycznie zostałby pozbawiony możliwości kontynuowania kontroli, z uwagi na upływ jej dopuszczalnego czasu.

W konsekwencji, w ocenie Sądu zasadnie stwierdzono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że czas trwania kontroli w stosunku do skarżącej wynosił jedynie 2 dni robocze, obejmujące dni, w których funkcjonariusze Straży Granicznej wykonywali czynności kontrolne w siedzibie skarżącej.

Wobec prawidłowego ustalenia w zaskarżonym postanowieniu, że faktyczny czas kontroli obejmował wyłącznie 2 dni robocze, nie budzi wątpliwości, że nie został przekroczony czas kontroli określony w powoływanym przez skarżącą przepisie art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Przepis ten w odniesieniu do mikroprzedsiębiorców przewiduje bowiem maksymalny czas kontroli w danym roku w wymiarze 12 dni roboczych. W konsekwencji też bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawał zarzut zaniechania podjęcia przez organ odwoławczy czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy w zakresie statusu skarżącej. Przy tym z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że wydając to postanowienie organ drugiej instancji nie kwestionował statusu skarżącej jako mikroprzedsiębiorcy.

Z powyższych względów uznać należy, że przepis art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, na którym oparty był sprzeciw skarżącej, nie został przez organ kontrolujący naruszony. Tym samym wydane na skutek wniesienia sprzeciwu postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych pozostaje w zgodzie z przepisami prawa.

Z tych wszystkich przyczyn Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest bezzasadna. W związku z tym i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z powołanymi przepisami sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.