Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 864/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 40 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

R W złożył do Prezydenta Miasta wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w związku doręczeniem mu tytułu wykonawczego [...]. W toku ww. postępowania strona ustanowiła pełnomocnika- adw. P Z.

Prezydent Miasta w dniu [...]r. wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił umorzenia postępowania wykonawczego prowadzonego na podstawie ww. tytułu. Powyższe postanowienie doręczono R W w dniu [...]r.

W dniu [...]r., za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego pełnomocnik strony złożył zażalenie na ww. postanowienie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zwane dalej "SKO", pismem z [...]r. zwróciło się do Prezydenta Miasta o uzupełnienie akt postępowania egzekucyjnego o dowód doręczenia zaskarżonego postanowienia pełnomocnikowi strony.

Prezydent Miasta przesłał ww. postanowienie pełnomocnikowi strony, który otrzymał je w dniu [...]r.

SKO w dniu [...]r. wydało postanowienie nr [...]na podstawie art. 40 § 2, art. 134 w zw. z art. 144 Kpa oraz art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej "uegz", w którym stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.

SKO przytoczyło stan faktyczny sprawy. SKO wskazało, że zgodnie z art. 40 § 2 Kpa w zw. z art. 18 uegz, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. SKO podało, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało R W (odbiór pokwitowała żona strony w dniu [...]r.), zaś strona ustanowiła pełnomocnika –adw. P Z (pełnomocnictwo z dnia 9 lutego 2010 r.). SKO wskazało, że pełnomocnik wniósł zażalenie na ww. postanowienie w dniu [...]r., zaś przy domniemaniu prawidłowego doręczenia tego postanowienia stronie termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu [...]r. Zatem, zdaniem organu, należałoby stwierdzić, że zażalenie zostało wniesione z uchybienie terminowi i odstąpić od merytorycznego rozpatrzenia. Ponieważ, jednak, organ egzekucyjny nie doręczył ww. postanowienia pełnomocnikowi, lecz stronie, SKO przyjęło, że strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji uchybienia przepisom w zakresie doręczania pism przez organ egzekucyjny. Jednocześnie, SKO zauważyło, że zażalenie zostało wniesione przez pełnomocnika w dniu [...]r., tj. przed doręczeniem pełnomocnikowi postanowienia.

SKO przytoczyło treść art. 17 uegz i stwierdziło, że złożone zażalenie było bezskuteczne.

R W złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe postanowienie i wniósł o jego uchylenie.

Zarzucił SKO naruszenie :

1. art. 134 w zw. z art. 144 Kpa, przez jego zastosowanie mimo braku przesłanek uzasadniających stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia, tj. w sytuacji wniesienia zażalenia przed upływem ustawowego terminu liczonego od dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi skarżącego oraz w sytuacji istnienia przedmiotu zaskarżenia w postaci postanowienia z 8.07.2011 r. doręczonego bezpośrednio skarżącemu;

2. art. 8 Kpa przez obarczenie skarżącego negatywnymi konsekwencjami uchybienia organu egzekucyjnego przy doręczaniu postanowienia z 8 lipca 2011 r. i przyjęcie, że brak doręczenia postanowienia pełnomocnikowi skarżącego świadczy o nieistnieniu tego postanowienia i tym samym o nieskuteczności wniesionego zażalenia;

3. art. 11 w zw. z art. 124 § 2 Kpa przez brak uzasadnienia stanowiska organu, zgodnie z którym doręczenie postanowienia osobiście stronie, a nie jej pełnomocnikowi świadczy o nieistnieniu postanowienia, a więc o braku przedmiotu zaskarżenia.

SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 40 § 2 Kpa w zw. z art. 18 uegz, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W sprawie bezsporne jest, że postanowienie [...]r. zostało doręczone stronie z pominięciem jej pełnomocnika.

Skoro SKO przyjęło, że skarżący nie może ponosić negatywnych konsekwencji uchybienia przepisom w zakresie doręczania pism przez organ egzekucyjny, powinno przyjąć, iż zażalenie złożone przez pełnomocnika strony zostało w terminie i je rozpoznać. Wymaganie od skarżącego by ponowienie złożył zażalenie w przypadku, gdy organ egzekucyjny dokonał doręczenia pisma niezgodnie z art. 40 § 2 Kpa stanowi naruszenie zasady zaufania obywatela do organów państwa oraz wyrazem nadmiernego formalizmu ze strony organu administracyjnego i stawiania nadmiernych wymagań skarżącemu. Tym bardziej, że zgodnie z art. 7 Kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, zaś na podstawie art. 8 Kpa, organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.

Zauważyć należy również, iż rozpoznanie przedmiotowej sprawy zajęło SKO rok, co jest naruszeniem zasady szybkości określonej w art. 12 Kpa.

Ponadto, w przypadku gdyby SKO miało wątpliwości dotyczące istnienia po stronie skarżącego intencji do zaskarżenia przedmiotowego postanowienia, SKO mogło zwrócić się do pełnomocnika z pytaniem, czy podtrzymuje on dotychczasowe zażalenie.

Zdaniem Sądu, stwierdzenie przez SKO w przedmiotowej sprawie złożonego zażalenia za niedopuszczalne naruszyło słuszny interes skarżącego do rozpoznania jego sprawy i miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, SKO zobowiązane jest do rozpoznania zażalenia strony, bądź też do wystąpienia do pełnomocnika z pytaniem czy podtrzymuje złożone zażalenie i w zależności od otrzymanej odpowiedzi, wydania stosownego orzeczenia.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy.

Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie równej uiszczonemu wpisowi stosunkowemu w wysokości [...] zł, ustalonemu na podstawie § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), opłacie skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz kosztom zastępstwa procesowego w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).