Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2900/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch NSA Jan Paweł Tarno /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 2900/03

Uzasadnienie

Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. przyznał W. B. zasiłek stały wyrównawczy na okres od października 2003 r. do 19 września 2006 r. w wysokości 116,29 zł decyzją z 14 października 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z [...] listopada 2003 r., nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji w części dotyczącej daty początkowej przyznania świadczenia i orzekło o przyznaniu zasiłku stałego wyrównawczego od 1 września 2003 r., w pozostałym zaś zakresie utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji podano, że strona spełnia przesłanki warunkujące przyznanie jej tej formy pomocy społecznej, i że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym prawidłowo ustalono stan faktyczny sprawy oraz wyliczono wysokość zasiłku stałego wyrównawczego. Niemniej jednak Kolegium stwierdziło naruszenie art. 43 ust. 6 ustawy z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (t. jedn. Dz. U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 z późn. zm.), który stanowi, że świadczenie pieniężne pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Skoro strona złożyła wniosek o przyznanie zasiłku wraz z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności 25 września 2003 r., to zasiłek powinien zostać jej przyznany od 1 września tego roku i w tym zakresie zaskarżoną decyzję należało zmienić.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. B. zarzuca organom administracji błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy przez przyjęcie, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z matką i bratem. Oświadcza, że nie posiada żadnego źródła dochodu i że prowadzi

samodzielne gospodarstwo domowe. Wnosi o przeprowadzenie u niego wywiadu przez kogoś z W., jeżeli jest to możliwe.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślono w niej, że zarzuty podniesione w skardze były przedmiotem rozpoznania już w postępowaniu odwoławczym i nie wniosły żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na zajęte stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Ich kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czynią to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie zaś do postanowień zawartych w art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269) w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwe jest jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe, ograniczone do możliwości przeprowadzenia dowodu z dokumentu. Przeprowadzenie tego postępowania z innych środków dowodowych jest niedopuszczalne. Z tego powodu żądanie skarżącego o przeprowadzenie u niego wywiadu środowiskowego nie mogło zostać uwzględnione.

Zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 2 ustawy z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej zasiłek stały wyrównawczy przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej

dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie, jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art. 4 ust. 1.

Trafnie organy administracji ustaliły, że rodzina skarżącego jest trzyosobowa - dowód z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 8 października 2003 r. Skarżący własnym podpisem stwierdził, że podane w protokole z tego wywiadu informacje są zgodne z prawdą. Uznać zatem należy, że postępowanie dowodowe w tym zakresie zostało przeprowadzone we właściwej formie i zgodnie z wymaganiami obowiązujących w tym zakresie przepisów (art. 43 ust 3 ustawy z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 września 2001 r. w sprawie wywiadu środowiskowego (rodzinnego) oraz rodzajów dokumentów wymaganych do przyznania renty socjalnej (Dz. U. nr 114, poz. 1220). Późniejsze twierdzenia skarżącego, że jest on osobą samotnie gospodarującą należy uznać za gołosłowne i nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym sprawy.

Prawidłowo również i zgodnie z obowiązującymi w dacie wydania decyzji przepisami organy ustaliły wysokość przysługującego skarżącemu świadczenia z pomocy społecznej.

Jak już podkreślono, sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę zaskarżonych aktów i czynności pod względem zgodności z prawem. Skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, to skarga W. B. nie mogła zostać uwzględniona.

Z tych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.