Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 107/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu J. J. przyznania prawa pomocy.

Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz

z uzasadnieniem oraz pismem zawierającym pouczenie o możliwości wniesienia sprzeciwu została dwukrotnie awizowana, tj. w dniach 2 lipca 2012 r. i 10 lipca

2012 r. a następnie w dniu 18 lipca 2012 r. zwrócona do Sądu jako niepodjęta

w terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2012 r. przesyłkę tę uznano za doręczoną w dniu 16 lipca 2012 r.

W dniu 23 lipca 2012 r. (data nadania) skarżący złożył pismo, w treści którego oświadczył, że "wnosi zażalenie na Postanowienie Sądu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy". Pismo to nie zostało przez skarżącego własnoręcznie podpisane. Również załączone do tego pisma dwa jego egzemplarze nie zostały opatrzone podpisem skarżącego.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia

26 lipca 2012 r. poinformowano skarżącego, że jego pismo nadane w dniu 23 lipca 2012 r. uznane zostało za sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, a nie za "zażalenie na Postanowienie Sądu", jak wskazał w treści tego pisma.

Jednocześnie na podstawie wskazanego wyżej zarządzenia wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu nadanego w dniu 23 lipca 2012 r. poprzez własnoręczne podpisanie sprzeciwu w siedzibie tutejszego Sądu albo nadesłanie własnoręcznie podpisanego sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wskazano przy tym skarżącemu, że do Sądu wpłynęły 3 egzemplarze pisma, przy czym pod każdym pismem podpis został odtworzony mechanicznie (komputerowo).

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu

w dniu 16 sierpnia 2012 r.

Do chwili obecnej skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej ppsa) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym: wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy – pkt 7), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw

w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Ponieważ w omawianej sprawie referendarz sądowy postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012 r. odmówił przyznania prawa pomocy, pismo skarżącego nadane w dniu 23 lipca 2012 r. uznano właśnie za sprzeciw od tego postanowienia, a nie za zażalenie, jak wskazała strona. Stosownie z kolei do art. 259 § 2 ppsa sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym m.in. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione.

Odnotować w tym miejscu należy, że sprzeciw powinien odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych (art. 46 – 47 ppsa). W myśl zatem art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Dlatego też wezwano skarżącego, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest sprzeciw, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jego braków obliguje sąd, zgodnie z art. 259 § 2 ppsa, do jego odrzucenia.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż sprzeciw nie został opatrzony podpisem skarżącego. Termin zaś do uzupełnienia braku sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 23 sierpnia 2012 r.

Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 259 § 2 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.