Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SO/Po 10/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć komendantowi Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. grzywnę w wysokości (...) (słownie: [...]) złotych,; 2. zasądzić od Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. na rzecz skarżącego kwotę (...) zł (słownie: [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła adresowana bezpośrednio do Sądu, datowana na dzień 12 grudnia 2008 r. skarga C. J. na bezczynność Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w bezczynność., w przedmiocie nie wydania decyzji administracyjnych w sprawie jego wniosku z dnia (...) sierpnia 2008 r. dotyczącego przyznania i wypłaty świadczeń finansowych żołnierza oraz odsetek ustawowych za nieterminową wypłatę tychże świadczeń.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2008 r. skarga powyższa została zarejestrowana w Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod numerem (...), a następnie przesłana do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. według właściwości.

W dniu (...) czerwca 2010 r. C. J. reprezentowany przez radcę prawnego Ł. B., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie Komendantowi Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. grzywny z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu (...) grudnia 2008 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność powyższego organu. Skarga została następnie przekazana przez Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Komendantowi Wojskowej Komendy Uzupełnień w L., który pomimo upływu 1,5 roku organ nie przekazał jednak sprawy Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W odpowiedzi na wniosek, Wojskowy Komendant Uzupełnień w L. wniósł o oddalenie wniosku oraz o przeprowadzenie dowodu z akt sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – sygn. akt II SA/Po 276/09, IV SA/Po 555/08, II SA/Po 134/10, IV SAB/Po 17/09, IV SO/Po 8/08 oraz II SAB/Bd 32/08.

Organ wskazał, że postępowanie w przedmiocie roszczeń o należności związane z "przywróceniem" C. J. do służby wojskowej były już przedmiotem postępowań przed sądami administracyjnymi. Podano, że wnioskodawcy wypłacono już należności z tytułu wyrównania uposażenia oraz wyrównania dodatkowego uposażenia rocznego, jak również wypłacono mu gratyfikację urlopową za lata 2003 i 2004 oraz ekwiwalent za przejazd raz w roku oraz ekwiwalent mundurowy za lata 2004 – 2006. Po otrzymaniu powyższych świadczeń strona wystąpił z wnioskiem o zwrot "potrąconych" świadczeń i odsetek od kwoty wypłaconego uposażenia. W sprawie dotyczącej zwrotu potrąconych świadczeń Wojskowy Komendant Uzupełnień w L. wydał decyzję Nr (...) z dnia (...) września 2009 r. o odmowie przyznania świadczenia potrąconego przy wypłacie uposażenia jako świadczenia nienależnego. Natomiast sprawa z wniosku o zwrot odsetek od kwoty wypłaconego uposażenia została rozstrzygnięta decyzją z dnia (...) sierpnia 2008 r., Nr (...). Tym samym w sprawach, w których C. J. domaga się ukarania organu za nieprzekazanie jego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, dotyczących rzekomej bezczynności Wojskowego Komendanta Uzupełnień w L., zostały już wydane decyzje administracyjne. Dodatkowo wskazano, że w sprawie wniosku C. J. dotyczącego rzekomej bezczynności Wojskowego Komendanta Uzupełnień w L. prowadzone już było postępowanie sądowoadministracyjne, które zakończyło się postanowieniem o umorzeniu postępowania z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt IV SAB/Po 17/09.

Pismem z dnia (...) lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że do dnia dzisiejszego organ nie wydał rozstrzygnięcia dotyczącego odsetek od innych niż uposażenie świadczeń tj. gratyfikacji urlopowych za lata 2003 i 2004, ekwiwalenty za przejazd raz w roku do dowolnie wybranej miejscowości za lara 2003 – 2005, należności mundurowych za lata 2003 – 2006 oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop za lata 2003 – 2006.

Zarządzeniem Sądu z dnia 06 października 2010 r. zwrócono się do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. o przesłanie do Sądu kopii przesłanej do organu skargi na bezczynność.

Wojskowy Komendant Uzupełnień w Lesznie, pismem z dnia 14 października 2010 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę z dnia 12 grudnia 2008 r. przesłaną do organu w dniu 19 grudnia 2008 r. Zgodnie z prezentatą na niej zamieszczoną, wpłynęła ona do organu w dniu 24 grudnia 2008 r.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 powołanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jak wskazano w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 03 listopada 2009 r. w sprawie o sygn. II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010 Nr 1, poz. 2), wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma pełnić funkcję dyscyplinująca, polegająca na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz akt sprawy; funkcję represyjna z tytułu niedopełnienie czynności w przepisanym terminie oraz funkcję prewencyjna polegająca na zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości.

Równocześnie podkreślenia wymaga, że dla oceny żądania o wymierzenie organowi grzywny w związku z uchybieniem przepisom art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez organ, nie jest istotne czy skarga składana do organu jest uzasadniona czy też nie, gdyż ta kwestia nie ma znaczenia dla obowiązków organu, o których mowa we wspomnianym przepisie. Jak wskazano, w powołanej powyżej uchwale siedmiu sędziów z dnia 03 listopada 2009 r. II GPS 3/09, trzydziestodniowy termin przewidziany na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ma istotne znaczenie. Ustawodawca zakreślił bowiem w sposób wyraźny ramy czasowe dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ten sposób wykreował odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej. Wyklucza to zarazem jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. W konsekwencji organ administracji publicznej musi dochować trzydziestodniowego terminu, w przeciwnym razie naruszy art. 54 § 2 powyższej ustawy.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że jak w wynika z analizy akt sprawy, w dniu 16 grudnia 2008 r. skarżący nadał na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu dwie skargi na bezczynność Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. Pierwsza z nich, datowana na dzień 12 grudnia 2008 r., została nadana w przesyłce pocztowej nr (...), która wpłynęła do sądu w dniu 19 grudnia 2008 r. i została opatrzona w biurze podawczym numerem (...). Skarga powyższa została zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2009 r. zarejestrowana w Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod numerem (...), a następnie przesłana do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. według właściwości. Jak wynika z pisma organu z dnia 14 października 2010 r., wpłynęła ona do organu w dniu 24 grudnia 2008 r.

Druga ze skarg nadanych w dniu 16 grudnia 2009 r. była natomiast datowana na dzień (...) grudnia 2008 r. i została nadana w przesyłce pocztowej nr (...). Skarga powyższa wpłynęła do sądu w dniu 19 grudnia 2008 r. i została opatrzona w biurze podawczym numerem (...). Jak wynika z analizy akt sprawy o sygn. akt IV SAB/Po 17/09, sprawa ze skargi opatrzonej datą 15 grudnia 2008 r. została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SO/Po 8/08, a następnie, już pod sygnaturą IV SAB/Po 17/09, została rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 maja 2009 r.

Mając powyższe na względzie Sąd wskazuje, że, jak trafnie podnosi wnioskodawca, Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. pomimo ciążącego na nim prawnego obowiązku nie przekazał w ustawowo zakreślonym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi z dnia 12 grudnia 2008 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Tym samym organ uchybił obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co uzasadnia wymierzenie grzywny określonej w art. 55 § 1 powyższej ustawy. Wskazać, bowiem należy, że w momencie prawidłowego doręczenia Komendantowi Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargi datowanej na dzień 12 grudnia 2008 r., organ był obowiązany do przesłania jej do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Sąd podkreśla, że jak wyżej wskazano, dla wymierzenia grzywny nie ma znaczenia merytoryczna ocena skargi. Tym samym poza zakresem kontroli sądowej w przedmiotowej sprawie pozostaje podnoszone przez organ twierdzenie, że sprawa z wniosku C. J. z dnia (...) sierpnia 2008 r. została już rozstrzygnięta. Bezsprzecznym jest bowiem, że organ, pomimo ciążącego na nim obowiązku nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W tym miejscu niezbędne jest jednakże podkreślenie, że nadane w dniu w dniu 16 grudnia 2008 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na bezczynność Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. stanowiły w istocie skargi tożsame dotyczące tych samych żądań wypłaty przez organ świadczeń pieniężnych z tytułu pełnienia służby w okresie od (...) sierpnia 2003 r. do (...) maja 2006 r. innych niż uposażenia zasadnicze. Niemniej jednak, skoro Sąd zwrócił powyższe skargi organowi, zobowiązując go jednocześnie do ich przesłania do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę, organ nie mógł pozostawić powyższego wezwania bez odpowiedzi. Był on tym samym zobowiązany do jego terminowego wykonania. To bowiem na Sądzie spoczywa obowiązek ustalenia, czy mamy do czynienia ze skargami tożsamymi i czy nastąpiło zawiśnięcie sprawy, co w konsekwencji mogłoby skutkować odrzuceniem drugiej ze skarg. Mając powyższe na uwadze, uznać należy żądanie zasądzenia grzywny za zasadne w świetle art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże uwzględniając fakt, że złożenie w tym samym dniu dwóch tożsamych skargi mogło budzić wątpliwości i być mylące, Sąd uznał, że zasądzona kwota (...) zł jest adekwatna. Stąd Wojewódzkie Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 i art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wymierzeniu grzywny.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy, a składają się na nie koszty wpisu, koszty zastępstwa procesowego zasądzone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz zwrot kosztów związanych z uiszczeniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

/-/ M. Kwiecińska