Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 426/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 13 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] czerwca 2021 roku, znak [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. S. kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Sygn. III SA/Lu 426/21

UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest pismo L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] czerwca 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie ponownej informacji o negatywnej ocenie projektu zarejestrowanego pod numerem [...], złożonego w odpowiedzi na Wezwanie do złożenia wniosku o dofinansowanie

w ramach naboru nr [...] w ramach Osi Priorytetowej

3 Konkurencyjność Przedsiębiorstw Działania 3.7 Wzrost Konkurencyjności MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020 Finansowanie kapitału obrotowego mikro i małych przedsiębiorców. Powyższe pismo stanowiło odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia [...] maja 2021 r. zatytułowane: "Odwołanie".

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący M. S. zaskarżył wskazane wyżej pismo L.j Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] czerwca 2021 r., które określił jako "decyzja", zarzucając organowi naruszenie art. art. 37 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818 dalej jako ustawa wdrożeniowa) i art. 41 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r. (Dz.U. poz. 694) oraz w związku z rozdziałem III podrozdziałem. 3.3. ust. 1.1. litera "i" Wezwanie do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach naboru

nr [...] w ramach Osi priorytetowej 3 Konkurencyjność przedsiębiorstw Działania 3.7 Wzrost konkurencyjności MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020 Finansowanie kapitału obrotowego mikro i małych przedsiębiorstw poprzez błędną wykładnię

i uznanie, że skarżący nie może być podmiotem ubiegającym się o dofinansowanie, gdyż jest wspólnikiem spółki cywilnej, a dostarczone przez niego informacje dotyczące jego dochodów dotyczyły jego działalności gospodarczej oraz jego udziału w spółce cywilnej kiedy LAWP oczekiwał informacji dotyczących wyłącznie jego działalności gospodarczej w oderwaniu od udziału w spółce cywilnej. Powyższe błędne zastosowanie przepisów polega na niezrozumieniu specyfiki spółki cywilnej,

a także próbie oderwania działalności gospodarczej skarżącego od spółki cywilnej,

w której bierze udział. Skarżący zarzucił również, że w procesie oceny wniosku dokonano szeregu błędów natury technicznej, a w szczególności:

a) W toku naboru nie zdefiniowano w sposób przejrzysty znaczenia pojęcia "obrót gospodarczy" ani nie wskazano jak ono się ma do spółki cywilnej i jej specyfiki,

b) Błędnie przyjęto, iż spółka cywilna jest przedsiębiorcą prowadzącym własną działalność gospodarczą, która nie jest tożsama z działalnościami wspólników,

c) Błędnie przyjęto, że nie można odpowiedzieć twierdząco na pytanie dotyczące spadku obrotów gospodarczych o 30% we wskazanym okresie, kiedy wyraźnie udowodniono, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie w formie jednej spółki cywilnej, a co za tym idzie obrót jego działalności gospodarczej jest wprost proporcjonalny do ustalonego przez wspólników sposobu udziału w zyskach i stratach spółki cywilnej. Zgodnie

z tym nie ma on konieczności prowadzić indywidualnej dokumentacji swojego własnego obrotu gospodarczego.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o zmianę decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy alternatywnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania co spowoduje odblokowanie projektu wnioskodawcy, tak aby mógł przejść ponownie przez procedurę naboru.

W odpowiedzi na skargę L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniesiona przez stronę skarga podlega w tej sprawie odrzuceniu.

Wyjaśnić na wstępie należy, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty i w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Należy zwrócić uwagę, że katalog rozstrzygnięć organu, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego zawarty w powołanych wyżej przepisach ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i z tej przyczyny skarga podlega wówczas odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o dofinansowanie złożony został przez skarżącego w związku z ogłoszeniem przez organ naboru wniosków

o dofinansowanie w trybie nadzwyczajnym, określonym w art. 10 ustawy z dnia

3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r.

(Dz. U. z 2021 r. poz. 986), zwanej dalej "ustawą o szczególnych rozwiązaniach".

Stosownie do powyższego przepisu, Wybór do dofinansowania projektów mających na celu ograniczenie wystąpienia negatywnych skutków COVID-19 może następować w trybie nadzwyczajnym (ust. 1). W trybie nadzwyczajnym wnioskodawca składa na wezwanie właściwej instytucji w terminie przez nią wyznaczonym wniosek o dofinansowanie projektu służącego ograniczeniu negatywnych skutków wystąpienia COVID-19. Przepis art. 48 ust. 4a ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio (ust. 2). Właściwa instytucja wybiera do dofinansowania projekt, który spełnił kryteria wyboru projektów (ust. 3).

Szczegółowe zasady naboru projektów do dofinansowania, warunki, jakie spełnić muszą beneficjenci oraz procedura oceny i wyboru projektów do dofinansowania w trybie nadzwyczajnym zostały określone w powołanym wyżej "Wezwaniu do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach naboru nr [...] w ramach Osi priorytetowej 3 K. Działanie 3.7 Wzrost konkurencyjności MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020, Finansowanie kapitału obrotowego mikro i małych przedsiębiorstw". Wezwanie to stanowi swego rodzaju regulamin naboru, który nie przewiduje prawa do wniesienia środka odwoławczego, ani możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co zostało wyraźnie zastrzeżone w pkt VI Wezwania.

Żadnego trybu odwoławczego nie wskazuje również przepis art. 10 ustawy

o szczególnych rozwiązaniach. Nie przewiduje także skargi do sądu administracyjnego.

Nadzwyczajnego trybu wyboru projektów do dofinansowania nie przewiduje

i nie reguluje także ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, ze zm., zwanej "ustawą wdrożeniową"), do której,

w zakresie nieuregulowanym w ustawie o szczególnych rozwiązaniach, odsyła

art. 1 ust. 2 tej ustawy. Ustawa wdrożeniowa przewiduje dwa podstawowe tryby wyboru projektów do dofinansowania: konkursowy i pozakonkursowy, a ponadto tryb, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych i który dotyczy wyłącznie projektów realizowanych w ramach instrumentów finansowych (art. 28 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

Przepisy ustawy wdrożeniowej dotyczące trybów wyboru projektów do dofinansowania nie mogą mieć zatem zastosowania do trybu nadzwyczajnego, przewidzianego w art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach (z wyjątkiem

art. 48 ust. 4a, którego odpowiednie stosowanie przewiduje wprost

art. 10 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach). W szczególności nie będzie mieć zastosowania procedura odwoławcza przewidziana w ustawie wdrożeniowej tylko dla trybu konkursowego.

W konsekwencji w trybie nadzwyczajnym nie przysługuje także skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 61 ustawy wdrożeniowej, skargę do sądu administracyjnego wnieść można, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a, tylko od określonych rozstrzygnięć, podjętych w trybie konkursowym (por. także postanowienia WSA w Lublinie w sprawach III SAB/Lu 23/20 i III SA/Lu 117/21 – orzeczenia.nsa.gov.pl.).

W związku z powyższym, rozstrzygnięcia podejmowane w ramach naboru wniosków o dofinansowanie, przeprowadzonego w trybie nadzwyczajnym, określonym w art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r., zostały wyłączone przez ustawodawcę spod kognicji sądów administracyjnych. Tym samym, zaskarżone pismo L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia

[...] czerwca 2021 r. w przedmiocie ponownej informacji o negatywnej ocenie projektu złożonego przez skarżącego nie mogło być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi skierowanej do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Uiszczony przez skarżącego wpis od skargi podlegał zwrotowi z urzędu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.