Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 647/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 23 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] znak [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 647/06

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. wnoszącej sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła A. S..

Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy zawierające odpowiedź na skargę, w której Wojewoda [...] nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] skarżąca została wezwana do usunięcia braków złożonej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia [...] Sąd odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na przedmiotowe rozstrzygniecie strona wniosła sprzeciw, po którego rozpoznaniu postanowieniem z dnia [...] Sąd odmówił skarżącej przyznania pomocy.

Z uwagi na powyższe rozstrzygnięcia Sądu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] skarżąca została wezwana do usunięcia braków złożonej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis wezwania do uzupełnienia braków fiskalnych przedmiotowej skargi strona skarżąca odebrała osobiście w dniu 12 stycznia 2007r. – zwrotne potwierdzenie odbioru, jednak wezwanie pozostawiła bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 §1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., niepodejmowanie przez Sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Ponadto w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie z powyższym Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wymaganej kwoty wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżąca odebrała osobiście wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w dniu 12 stycznia 2007r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków biegł zatem od dnia 13 stycznia 2007r., istotne, iż jest to termin ustawowy i nie może być skracany ani przedłużany.

Pomimo wyraźnego pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi we wskazanym terminie, strona pozostawiła wezwanie Sądu bez odpowiedzi. W świetle poczynionych ustaleń należy stwierdzić, iż złożonej skardze nie można nadać dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.

Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji postanowienia.