Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 33/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 468/07 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 468/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. oddalił wniosek B. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z [...] kwietnia 2007 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że B. D. nie umotywował wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i w związku z tym został wezwany o podanie przyczyn, dla których żądał on wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odpowiadając na wezwanie Sądu B. D. wskazał, że przyczyną tą jest zajęcie części świadczenia rentowego przez Dyrektora Izby Celnej w P..

Sąd wyjaśnił, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wskazał z jakich przyczyn zajęcie części świadczenia miałoby stanowić dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym nawet nie podał jaka część renty i w jakiej wysokości została zajęta. Zdaniem Sądu I instancji nie zachodzi też przesłanka trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie bowiem do treści art. 94 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz 2088) w przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji, a także uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny, uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji lub orzeczenia o zwrocie kary.

W zażaleniu na powyższe postanowienie B. D. domagał się jego zmiany i uwzględnienia wniosku, ewentualnie uchylenia rozstrzygnięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w R..

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zajęcie części świadczenia w kwocie 159,16 zł z renty w kwocie 555,43 zł stanowi znaczny uszczerbek dla utrzymania jego sześcioosobowej rodziny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

- wyrządzenia znacznej szkody lub

- spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy.

Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej. Jeżeli we wniosku strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. (v. J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2006, s. 188-189).

W niniejszej sprawie B. D. wskazał jedynie, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki ponieważ zajęcie części świadczenia w kwocie 159,16 zł z kwoty 555,43 zł stanowi znaczny uszczerbek dla utrzymania jego sześcioosobowej rodziny.

Stwierdzić należy, że jakkolwiek zajęcie na poczet orzeczonej kary pieniężnej części świadczenia rentowego stanowi dla skarżącego uszczerbek finansowy, to jednak brak jest podstaw do uznania, że jest to równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc wysokość kwoty egzekwowanej miesięcznie (159,16 zł) do sytuacji materialnej skarżącego należy wziąć pod uwagę także i to, że renta nie stanowi jedynego źródła utrzymania sześcioosobowej rodziny, skoro wyżej wymieniony wraz z żoną pozostają we wspólnym gospodarstwie z rodziną córki, która posiada własny dom i gospodarstwo rolne o powierzchni 3,6 ha. Skarżący nie wykazał także, by zachodziła przesłanka trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub ewentualnie wyegzekwowanego świadczenia.

Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty.

Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez Sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. (vide: post. NSA z 28 października 2004 r., I SA 1238/03, niepubl.)

Z przytoczonych powodów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. i art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.