Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 357/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędzia WSA Bożena Marciniak Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowa wydania zaświadczenia 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Z. J., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] , po rozpatrzeniu zażalenia P. B. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia o rodzaju i wysokości udzielonej pomocy dla A. i O. B. w okresie od 1 stycznia 2012 r. do dnia wydania zaświadczenia.

W uzasadnieniu organ przestawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Prezydent W. postanowieniem z dnia [...]października 2012 r. nr [...]odmówił wydania zaświadczenia o rodzaju i wysokości udzielonej pomocy dla A. i O. B. w okresie od 1 stycznia 2012 r. do dnia wydania zaświadczenia.

Nie zgadzając się z zapadłym w sprawie rozstrzygnięciem, zażalenie na to postanowienie wniósł P. B.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymało w mocy ww. postanowienie Prezydenta W. W motywach postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia organ administracji publicznej stwierdził, że zgodnie z art. 217 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny. Wskazał, że przepisy prawa przewidują trzy przypadki odmowy wydania zaświadczenia: brak interesu prawnego osoby ubiegającej się o zaświadczenie, niewłaściwość organu, do którego skierowano żądanie oraz gdy nie można spełnić żądania odnośnie treści zaświadczenia między innymi ze względu na treść posiadanych danych lub dokumentów. Zdaniem organu II instancji odmowa wydania zaświadczenia o wysokości udzielonej pomocy dla A. i O. B. była zasadna, bowiem P. B. nie wskazał przepisu prawa, który wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego, ani nie wykazał istnienia interesu prawnego w wydaniu zaświadczenia, o którym mowa we wniosku.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P. B.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Powyższe regulacja określa podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji.

W rozpatrywanej sprawie w ramach przeprowadzonej kontroli sądowoadministracyjnej takich naruszeń prawa Sąd nie stwierdził.

Wydawanie zaświadczeń jest uregulowane w Dziale VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w art. od 217 do 220. W myśl art. 217 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, przy czym zaświadczenie wydaje się, jeżeli:

1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa,

2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Zgodnie zaś z art. 218 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

Żądając wydania zaświadczenia o rodzaju i wysokości pomocy udzielonej dla A. i O. B., P. B. nie wskazał na przepis prawa, który wymagałby urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 §2 pkt 1 k.p.a.) zatem przed merytorycznym załatwieniem żądania organ I instancji winien zbadać, czy P. B. posiada interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 §2 pkt 2 k.p.a.). Sąd w niniejszym składzie podziela stanowiska zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 77/06 (dostępny na stronie internetowej NSA), zgodnie z którym mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Interes prawny jest kategorią normatywną, mającą swe źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia, zarazem ściśle związaną z przedmiotem prowadzonego postępowania. Określona osoba ma interes prawny, jeżeli istnieje przepis prawa materialnego (obojętne czy prawa cywilnego, czy administracyjnego), który stwierdza, że dane uprawnienie tej osobie przysługuje, czyli jest przez prawo chronione. Dopiero w razie wykazania, że interes prawny istnieje, organ wydaje zaświadczenie opierając się na prowadzonej ewidencji, rejestrach bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W przeciwnym razie, bądź w razie stwierdzenia, że strona spełnia warunki z art. 217 kpa, ale nie jest możliwe wydanie zaświadczenia o żądanej przez stronę treści organ administracji winien wydać postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia (art. 219 kpa). Ponieważ skarżący w toku postępowania administracyjnego nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu zaświadczenia na daną okoliczność, dlatego wydane przez organy administracyjne orzeczenia w tej sprawie, należało uznać za zgodne z przepisami prawa.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270), orzeczono jak w sentencji. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 ppsa.