Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 512/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego A.S. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru zaskarżona decyzja Samorządowego została stronie doręczona w dniu 24.05.2010r. a skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 16.07.2010r.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi A. S. podniosła, że w czasie uprawniającym do zaskarżenia decyzji, tj. 30 dni od jej otrzymania, nie była w stanie zająć się sprawą, z uwagi na zwiększone obciążenie obowiązkami zawodowymi i rodzinnymi (konieczność pomocy dzieciom w nauce w związku z końcem roku szkolnego). Skarżąca podkreśliła, że jest osobą samotnie wychowującą dzieci i często brakuje jej sił i energii aby sprostać wszystkim obowiązkom. Ponadto podniosła, że nie wiedziała o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że skarga A.S. wniesiona została po terminie.

W myśl art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., terminu do wniesienia tegoż wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. akt FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., II OSK 479/07).

W orzecznictwie sądowym wskazać można następujące przykłady okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu: trwająca przez kilka dni awaria systemu informatycznego Krajowego Rejestru Sądowego, uniemożliwiająca stronie uzyskanie brakujących dokumentów w terminie określonym przez sąd (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 lipca 2006r., sygn. III SA/Wa 1370/06); mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004r., sygn. III SA 1983/03); obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma (por. postanowienie NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. II SA/Po 2646/00); nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. I SA/Wr 676/99).

W uzasadnieniu wniosku A.S. podniosła, iż przyczyną uchybienia terminu było nagromadzenie się obowiązków rodzinnych w związku z zakończeniem roku szkolnego i koniecznością udzielania dzieciom pomocy w nauce, faktem ich samotnego wychowywania oraz brakiem sił i energii na sprostanie wszystkim obowiązkom. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że przedstawiona przez A.S. argumentacja nie uprawdopodabnia, że w sytuacji w jakiej się ona znalazła zaszła przeszkoda, która uniemożliwiłaby jej wniesienie w terminie skargi na decyzję SKO w Kielcach. Skarżąca nie podała jaka konkretnie niezawiniona przez nią przeszkoda uniemożliwiła jej wniesienie skargi do Sądu w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji organu. Uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu nie może polegać na ogólnikowym powoływaniu się na nagromadzenie obowiązków, czy też brak sił i energii, w codziennym życiu. Zgodnie z zasadą zachowania należytej staranności nie są to bowiem okoliczności nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, niezależne od osoby zainteresowanej.

A.S. została prawidłowo pouczona o tym, że na decyzję SKO służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, którą należy wnieść za pośrednictwem tegoż Kolegium w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Wnioskodawczyni nie może zatem twierdzić, że nie wiedziała o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do Sądu.

Biorąc pod uwagę poczynione przez Sąd rozważania, stwierdzić należy, że A.S, nie uprawdopodobniła, iż w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez nią niezawinione. W tej sytuacji brak jest podstaw prawnych do jego przywrócenia.

Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.