Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 24/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 w zw. z  art. 259 par. 1.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych na poczet zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia działki w kwestii sprzeciwu W. S. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 24/17 p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw W. S. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 24/17


UZASADNIENIE

A. S., reprezentowana przez męża W. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia, w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych na poczet zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia działki.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej – W.S. w dniu 29 marca 2017 r.

Pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. W.S., działając osobiście, wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., od postanowień referendarza sądowego o przyznaniu prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym – art. 259 § 2 ustawy p.p.s.a.

Z powyższego przepisu wynika, że podmiotem legitymowanym do wniesienia sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego wydanego w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest wyłącznie strona, która wnioskowała o przyznanie prawa pomocy. Tylko tej stronie doręcza się bowiem rozstrzygnięcie referendarza sądowego podlegające zaskarżeniu sprzeciwem, stosownie do treści art. 252 § 3 ustawy p.p.s.a. Pojęcie strony użyte w art. 259 § 1 ustawy p.p.s.a. należy utożsamiać zatem wyłącznie z podmiotem składającym wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sprzeciw wniesiony przez podmiot inny niż będący wnioskodawcą podlega odrzuceniu.

W przedmiotowej sprawie sprzeciw od postanowienia z 23 marca 2017 r. wniósł osobiście W. S. Jego imię i nazwisko widnieje w nagłówku sprzeciwu jako strona skarżąca oraz w podpisie. Jednocześnie w treści sprzeciwu wyraźnie wskazano, że W. S. składa sprzeciw "działając osobiście". Tymczasem to nie on był wnioskodawcą prawa pomocy będącego przedmiotem postanowienia starszego referendarza sądowego, lecz skarżąca A. S. W związku z tym należy uznać, że W. S. wniósł sprzeciw jako osoba nieuprawniona, co czyni ten sprzeciw niedopuszczalnym i powoduje konieczność jego odrzucenia.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 259 § 2 w zw. z art. 259 § 1 ustawy p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu sprzeciwu