Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 4/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 2, 3, 2a
journal: Dz.U. 1997 nr 121 poz 770
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym.
article: art. 58 par. 2 pkt 3,5, art. 25
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 161 pasr. 1, art. 12, art. 164 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Ś." Spółka z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "Ś." Spółka z o.o. w K. (Spółka)

21 lipca 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Kielcach na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (ARiMR) z [...] nr [...] o niedopuszczalności zażalenia na pismo Kierownika Biura Powiatowego Agencji w K. z [...]nr [...] w sprawie pozostawienia wniosku, w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012, bez rozpoznania. Skarga została podpisana przez R. P.. Skarżąca została wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie R. P. do jej reprezentowania (odpisu pełnego KRS Spółki albo odpisu z rejestru handlowego, ewentualnie aktu założycielskiego Spółki). W odpowiedzi na wezwanie R. P. przesłał odpis z rejestru handlowego Dział B. nr 3352, dokumentujący jego umocowanie do reprezentowania Spółki. W związku

z zarządzeniem sędziego z 7 kwietnia 2016 r. (zarządzenie znajduje się w aktach

I SA/Ke 7/15) zwrócono się do Sądu Rejonowego w Kielcach Wydział X Krajowego Rejestru Sądowego o wskazanie czy Spółka złożyła wniosek o wpis do rejestru przedsiębiorców, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U.1997.121.770 ze zm.) dalej "przepisy wprowadzające ustawę o KRS", czy toczyło się w tym zakresie postępowanie oraz jaki był jego ewentualny przebieg. W odpowiedzi poinformowano, że Spółka do 31 grudnia 2015 r. nie złożyła wniosku o wpisanie do rejestru przedsiębiorców. W związku z tym, w oparciu o art. 9 ust. 2a zdanie 1 przepisów wprowadzających ustawę o KRS, podmiot ten uznaje się za wykreślony z dniem

1 stycznia 2016 r. Skutek wykreślenia powstaje z mocy prawa bez potrzeby podejmowania przez sąd rejestrowy jakichkolwiek działań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zdolność sądową,

tj. zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, posiadają osoby fizyczne, osoby prawne oraz organy administracji publicznej (art. 25 ustawy p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Z chwilą zawarcia umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji (art. 161 § 1 K.s.h.). Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji z chwilą wpisu do rejestru staje się spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i uzyskuje osobowość prawną (art. 12 K.s.h.). Do zgłoszenia spółki do sądu rejestrowego

w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy o Krajowym Rejestrze Sądowym (art. 164 § 1 K.s.h.). Podmiot podlegający obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, zgodnie z przepisami ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, wpisany do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do

dnia wejścia w życie ustawy, jest obowiązany do złożenia wniosku o wpis do

rejestru przedsiębiorców (art. 7 ust. 1 przepisów wprowadzających ustawę o KRS). Zgodnie z art. 9 ust. 2 i 3 przepisów wprowadzających ustawę o KRS, do czasu rejestracji, zgodnie z przepisami ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2015 r., zachowują moc dotychczasowe wpisy

w rejestrach sądowych. Do czasu rejestracji, o której mowa w ust. 2, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2015 r., do odpisów, wyciągów, zaświadczeń oraz skutków prawnych wpisów stosuje się przepisy obowiązujące do dnia wejścia w życie ustawy, wyłącznie w zakresie niezbędnym do tej rejestracji oraz do dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń wobec podmiotów wpisanych do dotychczasowego rejestru.

Interpretacji powyższych przepisów dokonał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 28 lutego 2014 r. sygn. akt IV CSK 365/13, (lex nr 1459161) wskazując, że skutek prawny wpisu do rejestru sądowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nieprzerejestrowanej do Krajowego Rejestru Sądowego, w zakresie jej zdolności sądowej, jest ograniczony do rejestracji spółki oraz dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń wobec tej spółki. Spółka taka zachowała zatem byt prawny i posiada osobowość prawną, natomiast nie może wytoczyć powództwa, ani uczestniczyć

w obrocie gospodarczym.

Zdaniem Sądu powyższa interpretacja powołanych regulacji ma również zastosowanie w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym. Powyższe oznacza, że nieprzerejestrowany podmiot nie może inicjować postępowań administracyjnych innych aniżeli dotyczących dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń oraz w konsekwencji składać w tym zakresie skarg do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Jak już wyżej wskazano stroną skarżącą jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, co istotne nieprzerejestrowaną do KRS, tj. w świetle powyższych rozważań posiadającą ograniczoną zdolność sądową. Z kolei przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Agencji o niedopuszczalności zażalenia na pismo Kierownika Biura Powiatowego Agencji w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Rozstrzygnięcie to zostało natomiast wydane

w konsekwencji wniesienia przez Spółkę wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012. Sprawa nie dotyczy więc postępowania w zakresie rejestracji Spółki, ani nie stanowi dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń wobec Spółki.

W związku z powyższym, Sąd stwierdził, że skarżąca nie miała zdolności sądowej w zakresie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na wyżej opisane postanowienie.

Ujawnienie braku zdolności sądowej na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego rodzi skutek w postaci odrzucenia skargi na podstawie

art. 58 § 1 pkt 5 ustawy p.p.s.a.

Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 2a zdanie pierwsze przepisów wprowadzających ustawę o KRS, podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, które były wpisane do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie tej ustawy i które do dnia 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do rejestru, uznaje się za wykreślone z rejestru z dniem

1 stycznia 2016 r. Z pisma Sądu Rejonowego w Kielcach Wydział X Krajowego Rejestru Sądowego z 14 kwietnia 2016 r. wynika natomiast, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła takiego wniosku. W związku z tym Spółka

1 stycznia 2016 r. utraciła byt prawny.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.