Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 804/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok oraz decyzję organu administracji
Powołane przepisy: article: art. 117 ust. 2, art. 255 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędziowie NSA Jan Bała (spr.) Stanisław Gronowski Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. M. Spółki z o.o. Spółka komandytowa w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 735/12 w sprawie ze skargi G. M. Spółka z o.o. Spółka komandytowa w R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr Sp. [...] w przedmiocie wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz G. M. Spółka z o.o. Spółka komandytowa w R. 2534 (dwa tysiące pięćset trzydzieści cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 stycznia 2013 r., sygn. akt VIII SA/WA 735/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę G. M. Sp z o.o. sp. k. w R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

G. M. Sp z o.o. sp. k. w R. [...] kwietnia 2011 r. wystąpiła do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "[...]" nr Rp-12 901 udzielonego [...] lutego 2008 r. na rzecz F. G. Sp. z o.o. z siedzibą w K., z pierwszeństwem od [...] listopada 2007 r. Jako podstawę swojego żądania wskazała art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.; dalej p.w.p.), podnosząc, iż wykorzystywanie spornego wzoru przemysłowego narusza prawa majątkowe skarżącej w postaci prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "[...]" nr R-216787 z pierwszeństwem od [...] listopada 2007 r., gdyż wzór w całości zawiera elementy słowne znaku wnioskodawcy "[...]" nr R-216787, wprowadzając w błąd użytkownika co do źródła pochodzenia wyrobu, a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawców, przy czym strony są konkurentami na rynku suplementów diety. Ponadto, uprawniony wystosował [...] lutego 2011 r. do skarżącej pismo zatytułowane "Przedsądowe wezwanie do zaniechania naruszeń", w którym wzywa ją do zaniechania naruszania spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pod groźbą wystąpienia na drogę sądową.

W uzasadnieniu wniosku, w pismach procesowych i na rozprawie skarżąca podniosła, że uprawniony, F. G. Sp. z o.o., wniósł w postaci aportu do spółki G. M. Sp. z o.o. (dawniej: B. Sp. z o.o.) prawa do znaków towarowych, prawa ze zgłoszeń znaków towarowych oraz etykiet i wzorów opakowań w zamian za udziały w spółce G. M. Sp. z o.o. (dawniej: B. Sp. z o.o.), w tym prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny "C." nr R-216787 oraz wszystkie majątkowe prawa autorskie do receptur i wzorów opakowań/etykiet, a więc wykorzystywanie spornego wzoru przemysłowego narusza wskazane prawo majątkowe wnioskodawcy na znak towarowy słowno-graficzny "[...]" nr R-216787, przy czym także sporny wzór powinien zostać przepisany na skarżącą.

Decyzją z [...] czerwca 2012 r. Urząd Patentowy oddalił wniosek skarżącej.

Urząd Patentowy za bezzasadny uznał zarzut z art. 117 ust. 2 p.w.p., tj. iż wykorzystywanie spornego wzoru przemysłowego narusza prawa majątkowe skarżącej w postaci prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "C." nr R-216787 z pierwszeństwem od [...] listopada 2007 r. Wskazał, iż warunkiem uznania, iż sporny wzór w dacie zgłoszenia do rejestracji nie posiadał zdolności rejestracyjnej z uwagi na wykorzystywanie spornego wzoru przemysłowego narusza prawa majątkowe skarżącej w postaci prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "C." nr R-216787 z pierwszeństwem z dnia [...] listopada 2007 r., jest istnienie tego prawa ochronnego na znak towarowy w dacie zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego, tj. [...] listopada 2007 r., a w tej dacie prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny "C." nr R-216787 jeszcze nie istniało. Zdaniem organu, w tym kontekście materiały dowodowe przedłożone przez skarżącą nie dowodzą braku zdolności rejestracyjnej spornego wzoru.

Jednocześnie organ zauważył, że kwestia czy uprawniony F. G. Sp. z o.o. wniósł w postaci aportu do spółki G. M. Sp. z o.o. (dawniej: B. Sp. z o.o.) wszystkie majątkowe prawa autorskie do receptur i wzorów opakowań/etykiet, a w tym także prawo do spornego wzoru przemysłowego, nie mieści się w ramach postępowania przed Urzędem Patentowym RP działającym w trybie postępowania spornego o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "[...]" nr Rp-12 901.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę na powyższą decyzję.

Zdaniem Sądu zasadnie w kontekście ustaleń przeprowadzonego w sprawie postępowania spornego, Urząd Patentowy stwierdził, że dowody przedstawione przez skarżącą nie dowodzą braku zdolności rejestracyjnej spornych wzorów przemysłowych.

W ocenie WSA uprawnionym jest stwierdzenie organu, że wykorzystywanie spornego wzoru przemysłowego pt. "[...]" przez F. G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. nie narusza praw majątkowych skarżącej w postaci praw ochronnych do znaku towarowego "C." z uwagi na fakt, że data pierwszeństwa znaku przemysłowego jest wcześniejsza niż znaku towarowego słowno-graficznego stanowiącego jednocześnie wzór przemysłowy. W tej sytuacji trafne jest stwierdzenie, że w dacie pierwszeństwa wzoru przemysłowego nie istniała przeszkoda do jego rejestracji w postaci prawa ochronnego do wskazanego wyżej znaku towarowego.

Sąd uznał zarzut naruszenia art. 255 ust. 4 p.w.p. poprzez wydanie decyzji poza granicami wniosku skarżącej, tj. bez rozważenia przesłanek z art. 117 ust. 2 p.w.p., za niezasadny, gdyż organ dokonał rozstrzygnięcia wniosku skarżącej dotyczącego unieważnienia praw ochronnych wynikających z rejestracji wzoru przemysłowego w związku z naruszeniem praw majątkowych skarżącej w aspekcie sfery przedmiotowej znaku, tj. jego zdolności rejestracyjnej. Organ nie był natomiast uprawniony do jego unieważnienia z powodów naruszenia majątkowych praw autorskich do wzoru etykiety, ponieważ w okolicznościach sprawy jest sporne, której ze stron przysługuje prawo do tego oznaczenia, a uprawnionym do rozstrzygnięcia tego sporu jest sąd powszechny.

Zdaniem Sądu niezasadne są zarzuty z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej k.p.a.), ponieważ nie można przenosić do postępowania spornego o unieważnienie prawa ochronnego przez art. 256 ust. 1 p.w.p. – wynikających z art. 7 i art. 77 k.p.a. obowiązków Urzędu Patentowego w zakresie zbierania i oceny dowodów oraz załatwiania sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, gdyż art. 255 ust. 4 p.w.p. jest przepisem zawierającym objętą nim pełną regulację wykluczającą możliwość uzupełniającego zastosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ oparł się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji organ uzasadnił w sposób wymagany przez art. 107 § 3 k.p.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie:

- art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej p.u.s.a.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), poprzez nieprzeprowadzenie kontroli działalności organu administracyjnego i oddalenie skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z [...].01.2013 r., pomimo że ta decyzja wydana została z naruszeniem art. 255 ust. 4 p.w.p., art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., oraz z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a.;

- naruszenie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c/ p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie przez WSA skargi na decyzję Urzędu Patentowego, pomimo iż decyzja Urzędu Patentowego została wydana z naruszeniem prawa, uzasadniającym jej uchylenie, w szczególności poprzez naruszenie art. 255 ust. 4 p.w.p., naruszenie art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a., w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., oraz naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.;

- naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nieodniesienie się do wszystkich okoliczności sprawy i zarzutów zawartych w skardze i bezkrytyczne zaakceptowanie stanowiska Urzędu Patentowego oraz Uczestnika a także niedostateczne wyjaśnienie podstaw prawnych rozstrzygnięcia i niedostateczne odniesienie się do argumentacji przywołanej przez skarżącą.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną F. G. Sp. z o.o. w K. wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim stwierdzić należy, iż w myśl art. 255 ust. 4 p.w.p., którego naruszenie zarzuca skarga kasacyjna, Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. W świetle wniosku skarżącej o unieważnienie spornego wzoru przemysłowego, którego podstawę prawną stanowił m.in. przepis art. 117 ust. 2 p.w.p., skarżąca zarzuciła, iż uprawniona ze spornego wzoru przemysłowego wykorzystała w nim elementy słowne, stanowiące przedmiot prawa własności skarżącej, które przed datą zgłoszenia wzoru do ochrony zostały przekazane do majątku skarżącej przez uprawnioną w zamian za udziały w spółce skarżącej.

Zarzut skargi kasacyjnej co do braku rozpatrzenia przez Urząd Patentowy wniosku skarżącej, w granicach objętych zakresem postępowania spornego, jest trafny. Nie sposób zaakceptować stanowiska Urzędu Patentowego, jakoby w kognicji tego organu nie należało zbadanie w sprawie, czy sporne, słowne elementy wzoru przemysłowego zostały przez F. G. Sp. Z o.o. w K. przekazane skarżącej na jej stan majątkowy, jako aport w zamian za udziały w spółce, a następnie ponownie wykorzystane w spornym wzorze przemysłowym. Dokumenty, na które powoływała się skarżąca, stanowiły istotny w sprawie materiał dowodowy na okoliczność posiadania przez skarżącą prawa do spornych elementów omawianego wzoru przemysłowego, które wbrew jej woli i z naruszeniem jej praw zostały wykorzystane w tym wzorze. W rezultacie, odmawiając zbadania dokumentów, na które powoływała się skarżąca w postępowaniu spornym, Urząd Patentowy, będąc do tego nieuprawnionym, odmówił w swej istocie dopuszczenia dowodu z tych dokumentów na okoliczności wskazane przez skarżącą, w jej ocenie istotne w sprawie. Tym samym Urząd Patentowy dopuścił się naruszenia powołanego w skardze kasacyjnej przepisu art. 255 ust. 4 p.w.p. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a.

Z powyższych względów wniosek skarżącej o uchylenie zaskarżonego wyroku jest zasadny.

Skarga kasacyjna uzasadnia jednak dalej idący wniosek, jakim jest uchylenie również zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego. Urząd Patentowy dopuścił się bowiem naruszenia art. 255 ust. 4 p.w.p., odmawiając zbadania istotnej w sprawie przesłanki, jaką jest kwestia istnienia po stronie skarżącej praw majątkowych, o których mowa w art. 117 ust. 2 p.w.p., na które powołuje się skarżąca.

Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 188 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.