Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 20/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędziowie NSA Edyta Anyżewska, Stefan Babiarz (spr.), Protokolant Ilona Waksmundzka, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Rafała N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 1233/04 w sprawie ze skargi Rafała N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 maja 2004 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie III SA/Wa 1233/04, odrzucił skargę Rafała N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 maja 2004 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok. Sąd w uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż skarżący mimo skutecznego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem, nie dokonał czynności polegającej na opłaceniu skargi, w wyznaczonym przez Sąd terminie.

W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego wykonujący zawód radcy prawnego zaskarżył wyżej wymienione postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów procesowych, mających istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1/ art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a./, w związku z art. 220 par. 3 p.p.s.a. oraz art. 45 par. 1 Konstytucji RP poprzez uznanie za skutecznie doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, w wyniku czego doszło do odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie i zamknięcia drogi sądowej, gdy w rzeczywistości zachowanie doręczyciela Poczty Polskiej nie spełniło wymagań, nałożonych przez ustawę, wypełnienie których skutkuje uznaniem wezwania za doręczone;

2/ art. 133 par. 1 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez dokonanie ustaleń, że powiadomienie o przesyłce poleconej pozostawionej na poczcie zostało pozostawione w skrzynce pocztowej, w drzwiach lub na terenie nieruchomości, nie znajdujących żadnych podstaw w aktach sprawy, co skutkowało naruszeniem przepisu art. 73 p.p.s.a. i w konsekwencji wydaniem zaskarżonego postanowienia; gdy w dniu 12 sierpnia 2004 r. doręczyciel zapisał jedynie "mieszkanie zamknięte", a w dniu 20 sierpnia 2004 r. "awizowano powtórnie" - brak jakiejkolwiek informacji, że pozostawiono zawiadomienie i gdzie pozostawiono zawiadomienie.

Wskazując na powyższe podstawy, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, jej autor nie zgadzając się ze stanowiskiem Sądu I instancji, zgodnie z którym w rozpoznawanej sprawie doszło do prawidłowego doręczenia zastępczego, podniósł, iż w aktach sprawy brakuje informacji, że doręczyciel zostawił awizo w dniu 12 sierpnia 2004 r. wraz z określeniem miejsca jego pozostawienia. Wskazał także na brak danych co do miejsca pozostawienia przesyłki na dokumencie powtórnego awizowania, jakie miało miejsce w dniu 20 sierpnia 2004 r. W konsekwencji skarżący nie otrzymał awiza, gdyż nie znalazła go ani w skrzynce na listy, ani w drzwiach, ani na terenie posesji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu. Wnoszący skargę kasacyjną zwraca uwagę na naruszenie zaskarżonym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przepisów prawa zawartych w art. 73 w związku z art. 220 par. 3 p.p.s.a. oraz art. 45 par. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 133 par. 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. Zarzuty te pozbawione są jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych.

Jak wynika z akt sprawy przesyłkę, której skuteczność odbioru kwestionuje autor skargi kasacyjnej, nadano listem poleconym nr 15837. Nie odebrał jej osobiście adresat, ani inne osoby wskazane w urzędowym formularzu pocztowym, który wypełniony został prawidłowo przez doręczyciela na jego odwrocie z datą 12 sierpnia 2004 r. W związku z tym, w sposób prawem przewidziany, zamieszczono adnotację o tym, że przedmiotową przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w terminie dnia 7 od otrzymania wezwania, pozostawiono w placówce pocztowej R. 19, o czym zawiadomiono adresata pozostawiając informację w jego skrzynce oddawczej. Podano również przyczynę uniemożliwiającą właściwe lub zastępcze doręczenie pisma sądowego, a to z uwagi na zamknięte mieszkanie w czasie gdy doręczano przesyłkę. Przesyłkę próbowano doręczyć do rąk adresata powtórnie w dniu 20 sierpnia 2004 r., o czym świadczy adnotacja z datą i podpisem.

W świetle zaistniałych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie akt sprawy, prawidłowo ocenił stan faktyczny, uznając doręczenie swego pisma za skuteczne na podstawie art. 73 p.p.s.a. Wobec tego Sąd ten obowiązany był zastosować przepis art. 220 par. 3 p.p.s.a. i skargę odrzucić. Bezpodstawne jest więc twierdzenie autora skargi kasacyjnej, iż Sąd naruszył postanowienia art. 45 par. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Strona skarżąca mogła skorzystać z prawa do Sądu podejmując przedmiotową przesyłkę w trybie przewidzianym przepisami, o czym została poinformowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył także przepisów art. 133 par. 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę po zapoznaniu się z aktami sprawy, co wynika z treści postanowienia, które odpowiada prawu. Strona skarżąca nie przedstawiła natomiast argumentów potwierdzających odmienne stanowisko w tej sprawie.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.