Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2735/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z  art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata S. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym : tytułem opłaty kwotę 240,00 zł dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy

w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej

w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – S. K.

Z akt sprawy wynika, że na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. stawił się aplikant adwokacki M. D. z upoważnienia adwokata S. K. ustanowionej w sprawie. Podczas rozprawy pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).

W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit c

ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240,00 złotych.

W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć

o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności

w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji,

tj. przeglądał akta sprawy oraz stawił się na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych powiększone

o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych – łącznie kwotę 295,20 złotych.

O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c wyżej powołanego Rozporządzenia.