Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2924/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA Jerzy Płusa (spr.), Asesor WSA Sylwester Golec, Protokolant Marcin Bącal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie na uchwałę Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2005 r. nr 109/05 w przedmiocie zmiany budżetu jednostki samorządu terytorialnego 1) stwierdza nieważność §13 uchwały Nr 109/05 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2005 roku w sprawie zmian budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r., 2) stwierdza, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana w części, w której stwierdzono jej nieważność.


UZASADNIENIE

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 6 września 2005 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie – zwane dalej "Kolegium RIO", powołując się na art. 82c ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 z późn. zm.) wniosło o stwierdzenie nieważności § 13 uchwały Nr 109/05 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2005 r. w sprawie zmian budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r., z powodu sprzeczności z prawem, t.j. art. 132 i art. 29 ust. 6 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148 z późn zm.). W uzasadnieniu skargi Kolegium RIO wskazało, iż zakwestionowanym przepisem Sejmik Województwa Mazowieckiego dokonał zmiany uchwały Nr 158/04 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r. nadając nowe brzmienie § 16 pkt 8 uchwały budżetowej, w którym upoważnił Zarząd Województwa Mazowieckiego do zaciągania zobowiązań z tytułu umów wieloletnich skutkujących powstaniem w roku budżetowym zobowiązań do łącznej kwoty 10.000.000. zł obciążających budżet roku następnego lub budżety dwóch następnych lat, w przypadku, gdy umowy te niezbędne są do zapewnienia ciągłości działania jednostek budżetowych Województwa Mazowieckiego, z możliwością udzielania upoważnień w tym zakresie kierownikom tych jednostek. W ocenie Kolegium RIO upoważnienie takie jest sprzeczne z prawem, t.j. art. 132 i art. 29 ust. 6 ustawy o finansach publicznych, gdyż przepisy te zakazują zaciągania zobowiązań pieniężnych przez kierowników samorządowych jednostek budżetowych powyżej kwot wynikających z planu finansowego jednostki na dany rok budżetowy, które to zobowiązania skutkowałyby obciążeniem budżetu jednostki samorządu terytorialnego w następnych latach budżetowych. Wynika to z faktu, iż gospodarka finansowa jednostki samorządu terytorialnego oparta jest na budżecie tej jednostki, uchwalanym na rok budżetowy, a gospodarka finansowa samorządowej jednostki budżetowej oparta jest na jej planie finansowym stanowiącym budżet danej jednostki samorządu terytorialnego - art. 18 ust. 1 i art. 109 ust. 2 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Skoro zatem przepisy art. 132 i art. 29 ust. 6 tej ustawy nie pozwalają na zaciąganie w roku budżetowym zobowiązań powyżej kwot wynikających z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym planu finansowego samorządowej jednostki budżetowej, to tym samym Sejmik Województwa Mazowieckiego będący jego organem stanowiącym nie jest władny do udzielania Zarządowi Województwa upoważnienia do zaciągania zobowiązań przekraczających kwoty zaplanowane w budżecie Województwa na dany rok budżetowy z możliwością udzielania przez Zarząd upoważnień w tym zakresie kierownikom jednostek budżetowych Województwa Mazowieckiego. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Kolegium RIO odstępstwo od tej zasady jest możliwe jedynie w przypadku istnienia ustawowego upoważnienia zezwalającego organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego na udzielanie upoważnienia organowi wykonawczemu oraz kierownikom jednostek budżetowych do zaciągania zobowiązań przekraczających plan wydatków określonych w budżecie (planie finansowym jednostki budżetowej) i obciążający budżety lat następnych. Na gruncie finansów publicznych obowiązuje bowiem zasada, że dozwolone jest to, na co zezwalają przepisy nie zaś zasada, że dozwolone jest to, co nie jest zabronione. Ponieważ ani ustawa o finansach publicznych, ani też ustawa o samorządzie województwa nie zawiera takiego upoważnienia, dlatego też zdaniem Kolegium RIO przedmiotowe upoważnienie zostało udzielone bez podstawy prawnej.

W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa Mazowieckiego stwierdził, iż Kolegium RIO niezasadnie zarzuciło uchwale budżetowej naruszenie art. 29 ust. 6 i art. 132 ustawy o finansach publicznych. Uzasadniając to stanowisko Marszałek Województwa Mazowieckiego wyjaśnił, że podjęta w dniu 4 lipca 2005 r. uchwała budżetowa w § 13 znowelizowała treść § 16 pkt 8 uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r. Konieczność zmiany redakcji przepisu § 16 pkt 8 uchwały z dnia 20 grudnia 2004 r. wyniknęła z negatywnego dla Województwa Mazowieckiego rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1150/05). Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2005 r. Sąd oddalił skargę Województwa Mazowieckiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium RIO z dnia 23 lutego 2005 r. stwierdzające nieważność § 16 pkt 8 uchwały z dnia 20 grudnia 2004 r. W przepisie tym Sejmik Województwa Mazowieckiego udzielił upoważnienia Zarządowi Województwa Mazowieckiego do "zaciągania zobowiązań wieloletnich z tytułu umów, których realizacja jest niezbędna do zapewnienia ciągłości działania jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej Województwa Mazowieckiego, z możliwością udzielania upoważnień w tym zakresie kierownikom tych jednostek do kwoty 10.000.000 zł." W ocenie RIO, upoważnienie to wykroczyło poza kompetencje sejmiku województwa, określone w ustawie o samorządzie województwa i naruszyło zasadę uprzedniości budżetu wynikającą z art.61 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Ponadto RIO podniosło również argument o sprzeczności, zawartego w zakwestionowanym przepisie uchwały upoważnienia, z art. 29 ust. 6 i art. 132 ustawy o finansach publicznych. W trakcie rozprawy w dniu 22 czerwca 2005 r. pełnomocnik RIO wyjaśnił m.in., że powodem stwierdzenia nieważności § 16 pkt 8 uchwały było jego nieprecyzyjne brzmienie, a nie całkowity zakaz udzielania tego typu upoważnień. Pełnomocnik RIO szczegółowo wymienił wątpliwości, jakie wiązały się z udzielonym przez Sejmik upoważnieniem w istniejącym brzmieniu. Treść wystąpienia pełnomocnika RIO nie została jednak odnotowana w protokole rozprawy WSA.

Następnie Sejmik Województwa Mazowieckiego w uchwale budżetowej z dnia 4 lipca 2005 r. w jej § 13 znowelizował treść § 16 pkt 8 uchwały z dnia 20 grudnia 2004 r. uwzględniając zastrzeżenia zgłoszone przez pełnomocnika RIO na rozprawie przed WSA.

Uzasadniając podjętą w tym zakresie uchwałę Marszałek Województwa Mazowieckiego wyjaśnił, iż intencją Sejmiku było udzielenie upoważnienia do zaciągania zobowiązań okresowych i ciągłych, których zaciąganie jest konieczne z uwagi na obowiązek realizacji zadań ciągle i bez przerwy związanej z zakończeniem roku budżetowego i n.p. koniecznością uruchomienia nowych procedur z zakresu zamówień publicznych. Ponadto stwierdził, że Województwo Mazowieckie w całości podnosi argumentację przedstawioną w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1150/05, bowiem uniemożliwienie, a do tego sprowadza się postępowanie RIO, udzielania kierownikom jednostek budżetowych upoważnień do zaciągania zobowiązań przekraczających rok budżetowy destabilizuje prawidłową realizację zadań Województwa. Tym bardziej, że potrzeba zaciągania zobowiązań wieloletnich przez jednostki budżetowe dostrzeżona została przez Ministra Finansów i w stosunku do państwowych jednostek budżetowych obowiązuje w tym zakresie § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 stycznia 2005 r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych oraz zasad i terminów rocznych rozliczeń i wpłat do budżetu (Dz. U. Nr 23, poz. 190). W świetle powyższego, wątpliwa jest zasadność zarzutów stawianych przez Kolegium RIO, t.j. naruszenia art. 29 ust. 6 i art. 132 ustawy o finansach publicznych, gdyż nie ma podstaw prawnych w ustawie o finansach publicznych do odmiennego traktowania państwowych jednostek budżetowych oraz samorządowych jednostek budżetowych. Skoro zatem, Minister nie naruszył powyższych przepisów ustawy o finansach publicznych, to Sejmik Województwa Mazowieckiego również tych przepisów nie narusza udzielając przedmiotowego upoważnienia. W związku z tym Marszałek Województwa Mazowieckiego wyraził przekonanie, iż Sejmik Województwa Mazowieckiego udzielając w treści uchwały budżetowej upoważnienia Zarządowi Województwa Mazowieckiego, w zakresie określonym w § 13 tej uchwały, działał na podstawie i w granicach obowiązującego prawa – art. 124 ust. 2 pkt 3 ustawy o finansach publicznych, gdyż upoważnienie to nie narusza żadnej z norm prawnych, a w szczególności żadnej z norm wymienionych w skardze RIO. Z tych względów brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności uchwały Nr 109/05 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało uwzględnić.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie był § 13 uchwały Nr 109/05 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2005 r. w sprawie zmian budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r. Przepisem tym nadano nowe brzmienie § 16 pkt 8 uchwały Nr 158/04 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r.

Na mocy tego przepisu Sejmik Województwa Mazowieckiego upoważnił Zarząd Województwa Mazowieckiego do "zaciągania zobowiązań z tytułu umów wieloletnich skutkujących powstaniem w roku budżetowym zobowiązań do łącznej kwoty 10.000.000 zł obciążających budżet roku następnego lub budżety 2 następnych lat, w przypadku gdy umowy te są niezbędne do zapewnienia ciągłości działania jednostek budżetowych Województwa Mazowieckiego, z możliwością udzielania upoważnień w tym zakresie kierownikom tych jednostek." Wnosząc o stwierdzenie nieważności tego przepisu uchwały jako sprzecznego z prawem Kolegium RIO wskazało, iż narusza on art. 29 ust. 6 i art.132 ustawy o finansach publicznych

W tym miejscu należy wskazać, iż sprawa upoważnienia przez Sejmik Województwa Mazowieckiego w uchwale budżetowej dotyczącej 2005 r. Zarządu Województwa do zaciągania zobowiązań powodujących obciążenie budżetu województwa w następnych latach, była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – sygn. akt III SA/Wa 1150/05. Wówczas skargę wniósł Sejmik Województwa Mazowieckiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium RIO stwierdzające nieważność § 16 pkt 8 uchwały Nr 158/04 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r., czyli przepisu któremu nowe brzmienie nadano zaskarżonym w niniejszej sprawie § 13 uchwały Sejmiku Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2005 r. W tej sytuacji rozpatrując niniejszą sprawę bliższej analizie należało poddać rozstrzygnięcie, jakie zapadło w sprawie sygn. akt III SA/Wa 1150/05, biorąc pod uwagę uregulowania zawarte w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a." Przepis ten stanowi, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Postanowienia tego przepisu oznaczają, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zostało wydane oraz poza zakres postępowania administracyjnego, w którym zostało wydane zaskarżone rozstrzygnięcie. Zasięgiem jego oddziaływania objęte zostaje przyszłe – ewentualne - postępowanie administracyjne w sprawie (patrz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", W-wa 2005 r., str 472). Wprawdzie w niniejszej sprawie nie mieliśmy do czynienia z rozstrzygnięciem wydanym w wyniku postępowania administracyjnego, lecz z uchwałą organu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak uchwała taka poddana została również kognicji sądów administracyjnych, na równi z aktami administracyjnymi takimi, jak decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym – art. 3 § 2 u.p.p.s.a. Nie ma więc uzasadnionych powodów, aby ta sfera działalności organów jednostek samorządu terytorialnego wyłączona była spod oddziaływania art. 153 u.p.p.s.a. Skoro bowiem ustawodawca zdecydował się poddać kontroli sądowej zgodność z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego, to również organy te w swoich działaniach prawotwórczych powinny respektować ocenę prawną wyrażoną w wyrokach sądowych.

W odpowiedzi na skargę udzielonej w niniejszej sprawie Marszałek Województwa Mazowieckiego nawiązując do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia dniu 28 czerwca 2005 r.- sygn. akt III SA/Wa 1150/05 wspomniał wprawdzie, iż zastrzeżenia Kolegium RIO dotyczyły wówczas sprzeczności upoważnienia zawartego w § 16 pkt 8 uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r. z art. 29 ust. 6 i art. 132 ustawy o finansach publicznych, niemniej w swoim wystąpieniu skoncentrował się na zastrzeżeniach odnośnie tego przepisu uchwały, podnoszonych przez pełnomocnika Kolegium RIO podczas rozprawy sądowej w dniu 22 czerwca 2005 r. Stwierdził, iż w trakcie tej rozprawy pełnomocnik Kolegium RIO wyjaśniał m.in., że powodem stwierdzenia nieważności § 16 pkt 8 uchwały było jego nieprecyzyjne brzmienie, a nie całkowity zakaz udzielania tego typu upoważnień, dodając, iż treść wystąpienia pełnomocnika Kolegium RIO nie została odnotowana w protokole rozprawy WSA. Wskazał również, iż w § 13 uchwały z dnia 4 lipca 2005 r. nadającemu nowe brzmienie § 16 pkt 8 uchwały z dnia 20 grudnia 2004 r. uwzględnione zostały zastrzeżenia wyrażone na rozprawie przez pełnomocnika Kolegium RIO.

Analizując jednak akta sprawy o sygn. III SA/Wa 1150/05 należy dojść do wniosku, iż rzecz miała się nieco inaczej. Przede wszystkim należy zauważyć, iż z treści § 1 rozstrzygnięcia nadzorczego, które było przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie, tj. uchwały Nr 52/K/05 Kolegium RIO z dnia 23 lutego 2005 r. w sposób jednoznaczny wynika, że Kolegium RIO stwierdziło nieważność § 16 pkt 8 uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie budżetu Województwa Mazowieckiego na 2005 r. z powodu sprzeczności z art. 29 ust. 6 i art. 132 ustawy o finansach publicznych oraz art. 61 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. W uzasadnieniu tej uchwały wyjaśniono przede wszystkim na czym, w ocenie Kolegium RIO, polegała sprzeczność zakwestionowanego przepisu uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r. z powołanymi przepisami ustaw. Odnośnie naruszenia przepisów ustawy o finansach publicznych wskazano m.in., iż skorzystanie z upoważnienia zawartego w § 16 pkt 8 badanej uchwały będzie skutkować powstaniem w danym roku budżetowym zobowiązań obciążających budżety lat przyszłych. Dopiero po tej konkluzji, zaczynając od słowa "ponadto" ( str. 2 uzasadnienia uchwały RIO z dnia 23 lutego 2005) przedstawione zostały zastrzeżenia odnośnie nazbyt ogólnikowo sformułowanego upoważnienia zawartego w zakwestionowanym przepisie uchwały budżetowej.

Najistotniejsze w kontekście stosowania postanowień art. 153 u.p.p.s.a. jest jednak stanowisko jakie zajął wówczas Wojewódzki Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu wyroku z dnia 28 czerwca 2005 r. oddalającego skargę Województwa Mazowieckiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium RIO stwierdzające nieważność § 16 pkt 8 uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r., Sąd uznając, iż przy wydawaniu zaskarżonej uchwały Kolegium RIO nie naruszyło prawa zawarł, m.in. następujące stwierdzenia : (...) A zatem zapis zawarty w uchwale budżetowej w § 16 pkt 8, będący swoistą kompilacją § 16 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, nie jest zgodny z tym przepisem i jak słusznie wskazało Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej narusza art. 29 ust. 6 ustawy o finansach publicznych, dając prawo zaciągania zobowiązań wieloletnich nie mających oparcia w konkretnym programie prac, przez co może prowadzić do obciążenia budżetów lat przyszłych." (...) "W ocenie Sądu stanowisko Skarżącej, także nie ma oparcia w przepisach prawa. Art. 132 wyraźnie określa granicę zobowiązań, jakie mogą zaciągać kierownicy jednostek. Z brzmienia przepisu wynika, iż wysokość ta jest skonkretyzowana, znajduje odniesienie do kwoty wydatków określonych w zatwierdzonym planie finansowym. (...)" Podsumowując zaś swoje stanowisko Sąd stwierdził "Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż zasadnie Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdziło nieważność § 16 pkt 8 uchwały Nr 158/04 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r., albowiem uchwała w części dotyczącej tego przepisu była sprzeczna z art. 29 ust. 6 oraz art. 132 ustawy o finansach publicznych."

Analizując to uzasadnienie należy dojść do wniosku, że podstawowym powodem uznania przez Sąd racji Kolegium RIO, co do stwierdzenia nieważności § 16 pkt 8 uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 grudnia 2004 r., nie były zastrzeżenia co do ogólnikowości, czy też braku precyzji w sformułowaniu tego przepisu, gdyż kwestia ta w ogóle nie była bezpośrednim przedmiotem rozważań Sądu, lecz zastrzeżenia co do tkwiącego w konstrukcji i istocie tego przepisu rozwiązania polegającego na upoważnieniu w uchwale budżetowej Zarządu Województwa z możliwością dalszego przekazania tego upoważnienia kierownikom jednostek budżetowych do zaciągania zobowiązań mogących obciążać budżety Województwa w przyszłych latach budżetowych oraz na możliwości zaciągania przez kierowników jednostek budżetowych zobowiązań przekraczających kwoty wydatków przewidziane w planach finansowych tych jednostek na dany rok budżetowy. Rozwiązanie takie co do zasady zostało uznane za sprzeczne z art. 29 ust. 6 i art. 132 ustawy o finansach publicznych.

Powracając zaś do rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż jest ona kontynuacją sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1150/05. Oto bowiem Sejmik Województwa Mazowieckiego w konsekwencji stwierdzenia nieważności przez Kolegium RIO § 16 pkt 8 uchwały z dnia 20 grudnia 2004 r. i oddalenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium RIO przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zdecydował się na nadanie temu przepisowi nowego brzmienia. Czyniąc to oparł się, jak wynika z odpowiedzi na skargę, na relacji swojego pełnomocnika z przebiegu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, natomiast nie wziął pod uwagę, co powinien był uczynić, oceny prawnej wyrażonej przez ten Sąd w wyroku z dnia 28 czerwca 2005 r. Formułując zatem ponownie zakwestionowany poprzednio przepis uwzględnił zastrzeżenia pełnomocnika Kolegium RIO zgłoszone na rozprawie i dotyczące kwestii redakcyjnych, natomiast nie zmienił istoty zawartego w tym przepisie rozwiązania. O tym, że było to rozwiązanie oparte na błędnym założeniu, najdobitniej świadczy fakt, iż przepis nadający nowe brzmienie § 16 pkt 8 uchwały z dnia 20 grudnia 2004 r. został ponownie zakwestionowany przez Kolegium RIO, a w skarga, w której wniesiono o stwierdzenie nieważności tego przepisu, opiera się na zarzucie naruszenia tych samych przepisów ustawy o finansach publicznych, które zostały wskazane w rozstrzygnięciu nadzorczym Kolegium RIO stwierdzającym nieważność poprzedniej wersji tego przepisu uchwały. Również argumentacja zastosowana przez Kolegium RIO w obydwu sprawach była analogiczna.

Oceny co do związku pomiędzy tymi sprawami nie może zmienić okoliczność, iż strony sporu zamieniły się rolami, co było konsekwencją nie skorzystania przez Kolegium RIO z możliwości stwierdzenia nieważności kwestionowanego przez nie § 13 uchwały z dnia 4 lipca 2005 r., na podstawie art. 82 ust.1 ustawy o samorządzie województwa, lecz zaskarżenie tego przepisu do sądu administracyjnego na podstawie art. 82c ust. 1 tej ustawy. Sedno sporu, jak wskazano wyżej, pozostało jednak niezmienione. Tak wówczas, jak i obecnie w rozpatrywanej sprawie jej rozstrzygnięcie w istocie rzeczy wymaga dokonania przez Sąd oceny zgodności z prawem zawartego w uchwale budżetowej Województwa Mazowieckiego na 2005 r. rozwiązania prawnego polegającego na udzieleniu upoważnienia Zarządowi Województwa Mazowieckiego z możliwością udzielania dalszych upoważnień kierownikom jednostek budżetowych Województwa Mazowieckiego, do zaciągania zobowiązań obciążających budżety lat przyszłych. Zdaniem Sądu w składzie orzekającym, z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1150/05 w sposób jednoznaczny wynika, iż rozwiązanie takie zostało uznane za sprzeczne z art. 29 ust. 6 i art. 132 ustawy o finansach publicznych. Z powyższych względów uznając, iż w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie art. 153 u.p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym rozpatrując zarzuty skargi Kolegium RIO dotyczące naruszenia zaskarżonym przepisem uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2005 r., tych samych przepisów ustawy o finansach publicznych, będąc związany oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2005 r., nie mógł poczynić w tej mierze odmiennych ustaleń. Użyty w art. 153 u.p.p.s.a. zwrot - ocena prawna wiąże w sprawie sąd, oznacza bowiem, że ilekroć dana sprawa będzie rozpatrywana przez sąd, to będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono wcześniej wyeliminowane z obrotu prawnego lub nie nastąpi zmiana stanu prawnego. Ocena prawna wynika nie tylko z sentencji, ale również z uzasadnienia orzeczenia. Nawet w przypadku, gdyby Sąd w składzie orzekającym nie podzielał poglądów wyrażonych w wyroku dotyczącym tej sprawy to i tak będzie związany oceną prawną w nim wyrażoną.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski Sąd na podstawie art. 147 § 1 i art. 152. u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji