Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 594/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 112 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 11
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. A. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w P. M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2010r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa W. z dnia [...] 2010r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowe Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/J. Zieliński /-/M. Kwiecińska /-/J. Szaniecka


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia 17.06.2010 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Wielkopolskiego z 08.03.2010 r. nr [...] unieważaniającą egzamin państwowy na prawo jazdy kategorii C+E zdawany 15.02.2006 r. przez M.A. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Kaliszu.

Zaskarżone decyzje wydano w następującym stanie faktycznym:

M.A. w dniu 15.02.2006 r. przystąpił do egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. C+E. Egzamin ten zakończył się oceną pozytywną. Na tej podstawie Starosta Ostrowski 23.02.2006 r. podjął decyzję o wydaniu M.A. prawa jazdy kat. C+E.

Pismem sporządzonym 08.02.2010 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim wniósł do Marszałka Województwa Wielkopolskiego o unieważnienie części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii C+E zdawanego w dniu 15.02.2006 r. przez M.A. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Kaliszu. Uzasadniając wniosek Prokurator wyjaśnił, że pozytywny wynik egzaminu M.A. uzyskał w wyniku popełnienia przestępstwa. W dalszej kolejności wyjaśniono, że Prokuratura Okręgowa w Ostrowie Wielkopolskim prowadziła śledztwo w sprawie udzielania i przyjmowania korzyści majątkowych w zamian za uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy. W toku śledztwa ustalono, że m.in. M.A. przed przystąpieniem do egzaminu, w dniu 13.02.2006 r. odbył rozmowę telefoniczną z instruktorem nauki jazdy, a następnie za jego pośrednictwem wręczył egzaminatorowi korzyść majątkową.

Marszałek Województwa Wielkopolskiego decyzją z dnia 08.03.2010 r. działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.) oraz art. 112 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) unieważnił egzamin państwowy na prawo jazdy kategorii C+E zdawany 15.02.2006 r. przez M.A. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Kaliszu.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim II Wydział Karny wyrokiem z dnia 24.09.2007 r., sygn. akt II K 257/07 uznał M.A. za winnego tego, iż w celu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy udzielił korzyści majątkowej w kwocie 600 zł nieustalonemu egzaminatorowi, w zamian za zapewnienie pozytywnego zdania egzaminu na prawo jazdy kategorii C+E. Wyrok ten stał się prawomocny. Zgodnie natomiast z art. 112 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym do kompetencji marszałka województwa należy stwierdzenie nieważności egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje osoby ubiegającej się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Unieważnienie egzaminu następuje w sytuacji, gdy był on przeprowadzony niezgodnie z przepisami. W ocenie Marszałka Województwa Wielkopolskiego fakt popełnienia przez M.A. przestępstwa udzielenia korzyści majątkowej stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności egzaminu.

W przewidzianym ustawą terminie odwołanie od tej decyzji wniósł M.A. podnosząc, że wydanie wobec niego wyroku skazującego za udzielenie, przez pośrednika, korzyści majątkowej nieustalonemu egzaminatorowi w zamian za zapewnienie pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy kat. C+E, nie jest równoznaczne z tym, iż spełniony nie został warunek, o którym mowa w art. 90 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym, w myśl którego prawo jazdy otrzymuje osoba, która zdała z pozytywnym wynikiem egzamin państwowy wymagany dla danej kategorii. W dalszej kolejności skarżący wyjaśnił, że w jego ocenie, aby unieważnić egzamin organ obowiązany był wykazać, że instruktor któremu wręczono korzyść majątkową, rzeczywiście w jakikolwiek sposób pomógł w zdaniu tego egzaminu. M.A. podkreślił przy tym, że jest przekonany, iż z uwagi na posiadaną wiedzę oraz doświadczenie w prowadzeniu pojazdów, egzamin zdał samodzielnie bez pomocy osób trzecich.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia 17.06.2010 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadniając tę decyzję organ II instancji wskazał, iż przepis art. 112 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym stanowi, że organ sprawujący nadzór może w szczególności przerwać lub unieważnić egzamin państwowy przeprowadzony niezgodnie z przepisami. W ocenie Kolegium unieważnienie egzaminu, w rozpoznawanej sprawie, jest w pełni uzasadnione. Zakwestionowany przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim egzamin z dnia 15.02.2006 r., w ocenie organu II instancji, odbył się bowiem z naruszeniem prawa. W dalszej kolejności zauważono, że zgodnie z art. 110a pkt 1 Prawa o ruchu drogowym egzaminator zobowiązany jest do rzetelnego i bezstronnego wykonania powierzonych zadań. Podczas egzaminu, w dniu 15.02.2006 r., doszło w ocenie Kolegium, do naruszenia tego obowiązku. Wyjaśniono, bowiem ze fakt zdania egzaminu na prawo jazdy, związany z wręczeniem korzyści majątkowej egzaminatorowi, rodzi uzasadnione wątpliwości, co do obiektywnej oceny przez egzaminatora umiejętności M.A. podczas egzaminu oraz jego rzeczywistych kwalifikacji jako kierowcy. W ocenie Kolegium wręczenie korzyści majątkowej mogło mieć decydujący wpływ na wynik egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. C+E. Jak zauważył organ II instancji, wręczenie korzyści majątkowej miało konkretny cel, którym była pomoc egzaminatora w uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu.

W przewidzianym ustawą terminie skargę do sądu administracyjnego wniósł M.A. podnosząc, że nie ustalono, jakiemu egzaminatorowi z Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Kaliszu udzielono korzyści majątkowej w zamian za zapewnienie pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy kat. C+E. Skarżący podkreślił, że bez jednoznacznego ustalenia, że udzielenie korzyści majątkowej rzeczywiście zadecydowało o pozytywnym wyniku egzaminu przeprowadzonego 15.02.2006 r. brak podstaw do unieważnienia tego egzaminu. Jak wskazał również skarżący, twierdzenia Kolegium, iż fakt zdania egzaminu na prawo jazdy, w powiązaniu z wręczeniem korzyści majątkowej egzaminatorowi rodzi uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistej oceny przez egzaminatora umiejętności zdającego oraz jego rzeczywistych kwalifikacji jako kierowcy jest nieuzasadnione. W dalszej kolejności M.A. podkreślił ponadto, ze wydając decyzję o unieważnieniu egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. C+E nie brano pod uwagę w ogóle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25.11.2009 r., sygn. II SA/Po 527/09. Składając skargę w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą. II SA/Po 527/09 skarżący wskazywał, że z wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z 24.09.2007 r. wynika jedynie, że skarżący wręczył korzyść majątkową instruktorowi nauki jazdy M.B. Nie udowodniono że korzyść ta została przekazana osobie egzaminującej go w dniu 15.02.2006 roku, kiedy M.A. zdał egzamin z wynikiem pozytywnym. Nie ustalono, jak wskazał skarżący, aby fakt wręczenia korzyści majątkowej rzeczywiście miał wpływ na wynik zdawanego przez niego egzaminu na kat. C+E. Skarżący wyjaśniał wówczas również, że został ukarany przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim za korupcję, lecz brak ustaleń, co do faktu, czy pośrednik M.B. (instruktor nauki jazdy) przekazał pieniądze egzaminatorowi egzaminującemu skarżącego. Rozpoznający natomiast skargę M.A. Sąd zauważył wówczas, że Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim nie stwierdził w wyroku skazującym, czy udzielenie przez skarżącego korzyści majątkowej faktycznie zadecydowało o pozytywnym wyniku egzaminu z dnia [...] r

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podkreślając, że wręczenie korzyści majątkowej mogło mieć decydujący wpływ na wynik egzaminu praktycznego na prawo jazdy kat. C+E.

Na rozprawie w dniu 24.11.2010 r. Sąd, działając na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przeprowadził dowód z akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sygn. II SA/Po 527/09 oraz z protokołu przesłuchania skarżącego zamieszczonego na k. 26 akt Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim [...], a także z aktu oskarżenia zamieszczonego na k. 64 tych akt i wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z 24.09.2007 r. sygn. [...], a także z k. 5v. zawierającej wniosek o wydanie prawa jazdy wraz z rubryką "E. Egzaminy" obrazującą wyniki egzaminów, do których skarżący przystępował 5-krotnie, przy czym 4 z nich zakończyły się wynikiem negatywnym, a ostatni, tj. z dnia [...] r. zakończył się z rezultatem pozytywnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą wydano z naruszeniem przepisów prawa.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że M.A. wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 24.09.2007 r. sygn. [...] został uznany winnym zarzucanego mu czynu, tj. że w okresie od [...] r. do [...] r. w Ostrowie Wielkopolskim i Kaliszu w celu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu praktycznego na prawo jazdy udzielił korzyści majątkowej w kwocie 600 zł nieustalonemu egzaminatorowi z Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Kaliszu, w zamian za zapewnienie pozytywnego zdania egzaminu na prawo jazdy kategorii C+E w ten sposób, że wymienioną kwotę przekazał pośrednikowi M.B. wiedząc, iż część z tych pieniędzy zostanie przekazana egzaminatorowi, a który to egzamin faktycznie zakończony został wynikiem pozytywnym w dniu 15.02.2006 r. Bezspornym pozostaje również i nie budzi wątpliwości Sądu, że wyrok skazujący M.A. stał się prawomocny.

Kwestią sporną pozostaje, czy sam tylko fakt skazania M.A. za to, że w celu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy udzielił korzyści majątkowej - nieustalonemu egzaminatorowi - stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności egzaminu państwowego na prawo jazdy.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 112 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm. – dalej jako: Prawo o ruchu drogowym) w myśl, którego organ sprawujący nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych na prawo jazdy, tj. marszałek województwa, może przerwać lub unieważnić egzamin państwowy prowadzony niezgodnie z przepisami.

Zasady egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami uregulowane zostały przepisami działu V rozdziału 2 Prawa o ruchu drogowym, a warunki i tryb egzaminowania osób ubiegających się o te uprawnienia lub podlegających sprawdzeniu kwalifikacji określił Minister Infrastruktury w Rozdziale 5 rozporządzenia z dnia 27.10.2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. z 2005 r. Nr 217, poz. 1834 ze zm. – dalej jako: rozporządzenie). Zgodnie z określonymi tymi przepisami wymogami prawa, zarówno w dacie przystąpienia przez M.A. do egzaminu, tj. 15.02.2006 r., jak i obecnie na egzaminatorze spoczywa obowiązek rzetelnego i bezstronnego wykonywania powierzonych mu zadań (art. 110a ust. 1 Prawa o ruchu drogowym), przy czym jeżeli osoba zgłaszająca się na egzamin zaproponowałaby egzaminatorowi przyjęcie korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu, egzaminator ten jest obowiązany odmówić przeprowadzenia egzaminu (§ 30 ust. 3 pkt 2 lit. b rozporządzenia) albo go przerwać, jeżeli osoba egzaminowana lub instruktor obecny na egzaminie zaproponował egzaminatorowi przyjęcie korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu (§ 30 ust. 4 pkt 6 rozporządzenia).

Analiza akt administracyjnych, prowadzi do wniosku, że orzekające w niniejszej sprawie, organy obu instancji przyjęły, że działania M.A. podlegające penalizacji przez kodeks karny, przesądziły również o wadliwości przeprowadzonego w dniu 15.02.2006 r. egzaminu państwowego na prawo jazdy. Tymczasem, jak wskazuje brzmienie powołanego w rubrum decyzji pierwszoinstancyjnej art. 112 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym, z woli ustawodawcy, obowiązek unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy ciąży na organach nadzoru w ściśle określonym przypadku, tj. w razie przeprowadzenia tego egzaminu niezgodnie z przepisami. Nie może, przy tym, budzić wątpliwości, że wystąpienie przesłanek określonych w art. 112 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym musi znajdować potwierdzenie w zebranym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: k.p.a.) materiale dowodowym.

Bez wątpienia, podstawy do unieważnienia egzaminu z 15.02.2006 r. zachodziłyby wówczas, gdyby ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału, w sposób jasny wynikało, że egzaminator przed, którym M.A. zdawał w tym dniu egzamin praktyczny dopuścił go do egzaminu, pomimo iż skarżący złożył mu propozycję przyjęcia korzyści majątkowej lub korzyści takiej udzielił; ewentualnie wówczas, gdyby egzaminator ten nie przerwał egzaminu, pomimo że M.A. lub instruktor obecny na egzaminie zaproponował mu przyjęcie korzyści majątkowej.

Jak natomiast wynika z przedłożonej Sądowi dokumentacji egzaminatorem przed którym skarżący zdał w dniu 15.02.2010 r. egzamin był W.D. Pośrednikiem, któremu M.A. udzielił korzyści majątkowej celem uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu praktycznego na prawo jazdy był natomiast M.B. W aktach administracyjnych sprawy brak jakiegokolwiek materiału dowodowego wskazującego na zasadność twierdzeń organów, iż egzamin w dniu 15.02.2006 r. przeprowadzony został z naruszeniem przepisów prawa, tj. że skarżący został dopuszczony przez W.D. do egzaminu, pomimo przyjętej korzyści majątkowej, względnie złożonej mu propozycji przyjęcia takiej korzyści. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, nieważność egzaminu w niniejszej sprawie została stwierdzona wyłącznie w oparciu o wyrok Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim skazujący M.A. za udzielenie korzyści majątkowej pośrednikowi M.B., celem dalszego ich przekazania "nieustalonemu egzaminatorowi" z Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Kaliszu. Organy nie podjęły natomiast żadnych działań celem wyjaśnienia czy przed lub w takcie egzaminu, zaistniały okoliczności, których stwierdzenie mogłoby uzasadniać przyjęcie wniosku, iż W.D. dopuścił M.A. do egzaminu i przeprowadził go, pomimo że spełniły się przesłanki, o których mowa w § 30 ust. 3 pkt 2 lit. b lub § 30 ust. 4 pkt 6 rozporządzenia. W braku stosownych, w tym zakresie ustaleń, decyzje obu instancji uznać należało za wydane w oparciu o dowolne ustalenia faktyczne. Takie działania uznać należy za sprzeczne z przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które nakładają na organ prowadzący postępowanie obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w celu uzyskania w wyniku postępowania takiego obrazu faktycznego, który jest zgodny z rzeczywistością. Jako dowolne należy traktować, bowiem te ustalenia faktyczne, które nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Zarzut dowolności wykluczają, natomiast dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego, zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.). W niniejszej sprawie, wskutek powyżej opisanych zaniechań, nie sposób przyjąć, aby organy w sposób dokładny wyjaśniły stan faktyczny sprawy oraz by wyczerpująco zebrały materiał dowodowy.

Jako błędne natomiast oceniać należy stanowisko organów, iż samo udzielenie przez zdającego egzamin, korzyści majątkowej pośrednikowi zapewniającemu go o pozytywnym wyniku egzaminu praktycznego na prawo jazdy przesądza, że ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 112 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym, tj. że egzamin został przeprowadzony niezgodnie z przepisami. Zauważyć, bowiem należy, że wprawdzie i sąd administracyjny, i orzekające w niniejszej sprawie organy związane pozostawały ustaleniami - sentencji - prawomocnego wyroku skazującego M.A., wydanego w postępowaniu karnym, jednakże wynikające z art. 11 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.) związanie skazującym wyrokiem karnym odnosi się tylko do faktu popełnienia przestępstwa, a zatem ogranicza się do sfery ustaleń faktycznych. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że sąd administracyjny jest związany jedynie zawartymi w sentencji wyroku skazującego, ustaleniami okoliczności związanych ze sprawcą i typem przypisywanego mu czynu. Nie są natomiast dla sądu wiążące inne ustalenia sądu karnego, co do okoliczności ubocznych, wykraczające poza opis czynu zabronionego, nawet jeśli mowa jest o nich w sentencji wyroku karnego (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 122 -125).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wyjaśnić należy, że wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego zasady wynikającej z art. 11 p.p.s.a sprawiło, że jej adresatami stały się pośrednio również organy administracji publicznej, które w kontrolowanej przez sąd administracyjny sprawie czyniły ustalenia faktyczne. Dlatego też za dowolne uznać należy, wyciągnięte przez nie - wyłącznie - w oparciu o wyrok skazujący M.A., wnioski co do nieważności przeprowadzonego w dniu [...] r. egzaminu. Jak słusznie wskazywał już, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 25.11.2009 r., sygn. II SA/Po 527/09 "Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 24.09.2007 r. sygn. [...] uznał jedynie, że skarżący udzielił korzyści majątkowej pośrednikowi M.B. w celu uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu praktycznego na prawo jazdy. Sąd ten nie stwierdził jednak, czy udzielenie przez skarżącego korzyści majątkowej faktycznie zadecydowało o pozytywnym wyniku egzaminu z dnia [...] r." Również, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, sentencji wyroku skazującego M.A. za wręczenie korzyści majątkowej, nie sposób uznać za dowodzącą zaistnienia przesłanek, o których mowa art. 112 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym. Z sentencji tego wyroku nie wynika, bowiem czy udzielona pośrednikowi korzyść majątkowa w kwocie 600 zł w ogóle została przekazana egzaminatorowi, a jeśli tak, to komu. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zaznaczył natomiast, że skarżący udzielił korzyści tej "nieustalonemu egzaminatorowi".

W świetle powyższego, nie sposób uznać za znajdujące oparcie w zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym, twierdzenia organów, że W.D. przed którym M.A. zdawał egzamin w dniu [...] r. przeprowadził go pomimo, że ziściły się przesłanki, które uzasadniałyby odmowę przeprowadzenia tego egzaminu lub jego przerwanie. Brak jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie, powoduje natomiast, że merytoryczna trafność rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, w istocie wymyka się kontroli Sądu.

Reasumując zaskarżona decyzja Kolegium oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 112 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym oraz przepisów art. 7, art. 77§ 1 i art. 80 k.p.a., w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów koniecznym było uchylenie decyzji organów I i II instancji.

Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, rzeczą organów będzie uwzględnienie wskazań wynikających z treści niniejszego wyroku, a w szczególności ustalenie wyniku postępowania karnego prowadzonego przeciwko M.B. Istotne znaczenie dla oceny zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 112 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym, będzie miało szczegółowe wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, z uwzględnieniem okoliczności - pozwalających na przyjęcie, bądź - wykluczających, iż wiedza na temat przyjęcia korzyści majątkowej w zamian za zaliczenie egzaminu na prawo jazdy kat. C+E przez M.A. dotarła do egzaminatora. W dalszej kolejności obowiązkiem organów będzie, także poczynienie ustaleń czy zapadły również inne wyroki skazujące pośrednika lub egzaminatorów Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Kaliszu za przyjmowanie korzyści majątkowych w zamian za zapewnie pozytywnego zdania egzaminu na prawo jazdy.

O zwrocie kosztów na rzecz skarżącego orzeczono w pkt. II wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a.

O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w pkt. III wyroku w oparciu o art. 152 p.p.s.a.

/-/ J. Zieliński /-/ M. Kwiecińska /-/ J. Szaniecka