Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1974/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 152  ust. 1,  art. 154 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 139 ust. 1 pkt 1, art. 146, art. 147, art. 134 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 147
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, po rozpatrzeniu odwołania [...] w D. Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...], [..] D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, dalej jako; ustawa o świadczeniach), utrzymał w mocy decyzję dyrektora D. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2011 r., oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: Podstawowa Opieka Zdrowotna, w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 osób – ryczałt miesięczny o kodzie postępowania numer [...]

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśnił, iż D. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 marca 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. na obszarze: [...], [...] -, [...] rodzaju: Podstawowa Opieka Zdrowotna, w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 osób - ryczałt miesięczny.

W postępowaniu wpłynęły dwie oferty. Komisja konkursowa w części jawnej postępowania konkursowego dokonała weryfikacji złożonych ofert pod względem spełnienia przez oferentów warunków formalnych.

W dniu [...] lutego 2011 r. przeprowadzono u Świadczeniodawcy kontrolę, w wyniku, której stwierdzono, m.in., że:

- pomieszczenie przeznaczone dla realizacji świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej znajduje się w ciągu pomieszczeń izby przyjęć, jest to gabinet opisany: poradnia chirurgiczna i ambulatorium czynne od poniedziałku do czwartku od 8.30 do 13.00 oraz w piątek od 14.00 do 18.30 (...),

- toaleta nie jest przystosowana dla osób niepełnosprawnych, mimo, że w ankiecie formularza ofertowego, w punkcie 1.5.1.2., Świadczeniodawca zapewnił o jej posiadaniu,

- (...) okazany sprzęt i aparatura medyczna nie jest zgodna ze złożoną ofertą.

W wyniku przeprowadzenia części jawnej konkursu, w dniu 17 lutego 2011 r. komisja konkursowa, po przeprowadzeniu kontroli u obu oferentów, przyjęła do dalszego postępowania 2 oferty. Z rankingu otwarcia przedmiotowego postępowania wynika, iż oferta Świadczeniodawcy zajęła 2 pozycję, z łączną liczbą 58,571 punktów.

Komisja działając na postawie art. 148 ustawy o świadczeniach oraz zarządzenia 85/2010/DSOZ ze zm. i zarządzenia 49/2010/DSOZ, dokonała oceny ofert i sporządziła ranking końcowy z ofert niepodlegających odrzuceniu. Oferta Świadczeniodawcy została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich oferentów kryteriów oceny określonych w zarządzeniu 85/2010/DSOZ ze zm.

W wyniku uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny, komisja konkursowa dokonała wyboru oferenta w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym. Dokonując w dniu [...] lutego 2011 r. rozstrzygnięcia postępowania nie wybrała oferty złożonej przez [...] w D. Sp. z o.o. ze względu na uzyskaną w postępowaniu przez ww. podmiot liczbę punktów (58,571) i uwzględniła ofertę, która uzyskała wyższą punktację (81,167).

W odwołaniu od rozstrzygnięcia postępowania, [...] w D. Sp. z o.o. zarzucił naruszenie art. 139, art. 140, art. 146, art. 147 i art. 148 ustawy o świadczeniach i wniósł o unieważnienie postępowania. Ponadto na podst. 73 § 1 k.p.a., wniósł o umożliwienie zaznajomienia się z dokumentacja postępowania konkursowego, w tym w szczególności (...) z protokołami komisji i ofertą SP ZOZ Przychodni Miejskiej w P. złożonej w tym postępowaniu.

W uzasadnieniu odwołujący podniósł, iż:

- (...) w ogłoszeniu postępowania z dnia [...] lutego 2011 r. D. NFZ nie wskazał zarządzenia nr 86/2010/DSOZ Prezesa NFZ, przez co nie zostały sprecyzowane warunki, jakie będą zastosowane w postępowaniu (...),

- (...) komisja konkursowa rozstrzygała postępowanie w niepełnym składzie (...),

- nie miał możliwości zapoznania się z dokumentacją konkurencyjnej oferty,

- oferta Świadczeniodawcy przewyższa ofertę konkurencyjną, w tym w odniesieniu do wyposażenia, infrastruktury i lokalizacji Świadczeniodawcy.

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor D. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor DOW NFZ szczegółowo przedstawił przebieg postępowania konkursowego, w tym informacje na temat liczby punktów, które w rankingu uzyskał Świadczeniodawca. Stwierdził jednocześnie, że przedmiotowe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego jak i zarządzeniami Prezesa NFZ. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i niezmieniane w trakcie postępowania konkursowego. W wyniku przeprowadzenia postępowania konkursowego wybrana została najlepsza oferta.

Dyrektor D. NFZ uznał, że nie zostały naruszone obowiązujące zasady przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie przedmiotowych świadczeń opieki zdrowotnej, działanie komisji konkursowej było zgodne z prawem. W stosunku do wszystkich oferentów stosowano te same kryteria.

W odwołaniu od powyższej decyzji, złożonym do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia [...] w D. Sp. z o.o. podniósł, iż:

- (...) z decyzją Dyrektora [...]OW NFZ nie zgadza się i wnosi o jej zmianę w zakresie unieważnienia postępowania konkursowego (...),

- ww. decyzja naruszyła art. 134, art. 139, art. 140, art. 146, art. 147, art. 148 i art. 152 ustawy o świadczeniach oraz (...) obrazę art. 139 § 5 ustawy o świadczeniach w związku z § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (...),

- (...) postępowanie konkursowe zostało wadliwie ogłoszone, nie gwarantowało zachowania uczciwej konkurencji i doprowadziło do uszczerbku interesu prawnego skarżącego (...), oraz (...) w postępowaniach dla innych powiatów zarządzenie 86/2010/DSOZ zostało przytoczone prawidłowo (...),

- oferta Świadczeniodawcy była najkorzystniejsza,

- (...) Przychodnia nie posiada nie tylko karetki i diagnostyki, ale nadto wskazała w swojej ofercie personel lekarski, który nie będzie tam pracował (...),

- przedmiotowe postępowanie konkursowe zostało ogłoszone niezgodnie zobowiązującymi przepisami, gdyż (...)D. NFZ nie wskazał zarządzenia 86/2010/DSOZ Prezesa NFZ, przez co nie były znane szczegółowe warunki kryteriów, jakie należało stosować w tym konkursie (...),

- przedmiotową decyzję wydano z uchybieniem terminów,

- nie uzyskał wglądu do dokumentacji sprawy w takim zakresie, o jaki występował,

- (...) Prezes NFZ zmienia w trakcie postępowań konkursowych zasady organizacji nocnej i świątecznej pomocy medycznej w POZ (...),

- (...) komisja orzekała w niepełnym składzie, jej decyzje pozostają wadliwe (...),

- (...) podtrzymuje w całej rozciągłości przytoczone swoje argumenty w swoim odwołaniu do Dyrektora D. NFZ z dnia 1 marca 2011 r. (...),

- w ww. decyzji nie przedstawiono informacji o punktacji rankingowej wybranego konkurenta, (...) zgodnie z postępowaniem administracyjnym, na zasadzie art. 77 § 1 i art. 11 k.p.a., organ jest zobowiązany do rozpatrzenia całego materiału dowodowego (-),

- w decyzji brak uzasadnienia, (...) dlaczego druga oferta okazała się korzystniejsza

- odnośnie informacji pochodzących od wybranego świadczeniodawcy (...) dane są nieprawdziwe (...).

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśnił, iż jak wynika z art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedmiotem rozstrzygania dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes, badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz jedynie rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności.

Wskazał, że oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Funduszu, na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach.

Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących wymagań obowiązujących oferentów oraz sposobu przeprowadzania postępowań konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej Prezes przytoczył stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 23 stycznia 2007 r. (Sygn. akt VII SA/Wa 950/06), z którego wynika, iż:,(...) Kwestionując warunki wymagane od świadczeniodawców ustalone przez Prezesa Funduszu, skarżący wyszedł poza granice środka odwoławczego, jakim jest odwołanie określone w art. 152 ust. 1 w związku z art. 154 ust. 1 ustawy. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu. (...)".

Odnośnie zarzutu wadliwości ogłoszenia postępowania konkursowego Prezes zauważył, że komisja konkursowa, w protokole z dnia 08 lutego 2011 r. stwierdziła prawidłowość jego ogłoszenia. Świadczeniodawca nie skorzystał z możliwości złożenia protestu zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Odwołujący oświadczył, że znał kryteria oceny ofert zawarte w zarządzeniu nr 73/2009/DSOZ ze zm. Ogłoszenie o postępowaniu konkursowym zawierało wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań. Świadczeniodawca miał możliwość zapoznania się z materiałami konkursowymi zarówno w siedzibie Oddziału jak i na stronie internetowej Funduszu. Fakt, iż, zarządzenie 86/2010/DSOZ nie zostało wymienione w przedmiotowym ogłoszeniu nie oznacza to, że nie miało zastosowania. Każdy oferent, w tym również Świadczeniodawca miał możliwość zapoznania się z ww. zarządzeniem, tym bardziej, że było ono dostępne na stronie internetowej Centrali i OW NFZ.

Odnosząc się do zarzutu, że przedmiotową decyzję wydano z uchybieniem terminów, Prezes zauważył, że wydanie przez Dyrektora D. Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzji w dniu [...] marca 2011 r. wynikało z jednej strony z obowiązku organu zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, jak również z obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto, zdaniem organu, ww. terminy mają charakter instrukcyjny.

Odnośnie zarzutu, że Świadczeniodawca nie uzyskał wglądu do dokumentacji sprawy w takim zakresie, o jaki występował organ przywołał komunikat DSOZ NFZ z dnia 03 lutego 2011 r. ogłoszony na stronie internetowej Centrali Funduszu oraz dwa wyroki NSA z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 264/10 oraz sygn. akt II GSK 265/10, dotyczące udostępniania akt innych świadczeniodawców, biorących udział w konkursie ofert, w ograniczonym zakresie i stwierdził, iż Odwołujący, zgodnie z art. 10 k.p.a. miał możliwość zapoznać się z dokumentacją w siedzibie Centrali Funduszu, ale z niej zrezygnował.

Natomiast zarzuty odnoszące się do oferty konkurenta wybranego w przedmiotowym konkursie, w tym w szczególności dotyczących personelu, dostępności do badań diagnostycznych i transportu nie stanowią przedmiotu sprawy. Ponadto, odnosząc się do uwagi, że dane przedstawione przez wybranego oferenta są fałszywe organ nadmienił, że wszyscy oferenci przedmiotowego konkursu, zgodnie z załącznikiem 2 do zarządzenia 49/2010/DSOZ złożyli oświadczenia, że dane przez nich przedstawione są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. Jeżeli zaś w wyniku weryfikacji dostarczonych informacji o nieprawidłowościach występujących u świadczeniodawcy realizującego umowę o udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej okaże się, że świadczeniodawca przedstawił fałszywe dane w swojej ofercie, wówczas Dyrektor OW NFZ może, zgodnie § 36 Załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484) w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, rozwiązać przedmiotową umowę w części albo w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia.

Zdaniem organu zarówno na etapie części jawnej konkursu, jak i niejawnej wszystkie oferty były rozpatrywane na tych samych zasadach, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Funduszu w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] w D. sp. z o. o, zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Podniósł zarzut naruszenia:

- art. 139 ust. 5, art. 140, art. 146 ustawy o świadczeniach w związku z § 2 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań, poprzez niewskazanie przez D. NFZ w ogłoszeniu zarządzenia nr 86/2010/DSOZ, co uzasadnia uznanie, iż ogłoszenie to dotknięte jest brakiem formalnym,

- art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach, poprzez niezachowanie terminu do zamieszczenia decyzji na stronie internetowej NFZ,

- art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 15, art. 73 w związku z art. 74, 77 § 1 i § 4 oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. i art. 147 ustawy o świadczeniach poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w ten sposób, że Prezes NFZ nie udostępnił skarżącemu pełnych akt sprawy, m. in. uzasadnienia punktacji otrzymanej przez konkurenta oraz jego oferty oraz dokumentacji konkursowej,

- art. 148 ustawy o świadczeniach, poprzez naruszenie zasad oceny złożonych ofert,

- art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach, poprzez rażące naruszenie wyrażonej w tym przepisie zasady równości i gwarancji zachowania uczciwej konkurencji.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził m.in., iż w ogłoszeniu o konkursie, nie zostało zawarte Zarządzenie nr 86/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, przez co nie były do końca znane szczegółowe warunki kryteriów, jakie należało stosować w tym konkursie. Podkreślił, iż ww. zarządzenie należy zaliczyć do szczegółowych warunków konkursu oraz do szczegółowych materiałów informacyjnych.

Skarżący stoi na stanowisku, iż niewskazanie tego zarządzenia stanowi brak formalny, do którego to braku nie chce się przyznać organ i świadczy o naruszeniu obowiązujących zasad przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Podniósł, iż skarżoną decyzję wydano w dniu 10 marca 2011 r., a umieszczono ją na stronie internetowej w dniu 14 marca 2011 r. Zdaniem skarżącego jest to termin ustawowy, określony przez ustawodawcę, który to ustawodawca nie przewidział, iż termin ten może być dowolnie przesuwany przez jakikolwiek organ. Wskazał, iż nie otrzymał do wglądu dokumentacji konkursowej. Nie można, bowiem uznać za dokumentację konkursową mało czytelnych kserokopii protokołów komisji, niepotwierdzonych za zgodność z oryginałem. Dodatkowo, nie miał możliwości zapoznania się z konkurencyjną ofertą. Zdaniem skarżącego, odmówiono mu udostępnienia akt postępowania, gdyż nie można wysnuwać wniosku i uznawać, iż skoro strona postępowania przybyła do siedziby D. NFZ w celu zapoznania się z aktami postępowania, to znaczy, że te akta zostały stronie udostępnione. Brak wiedzy o konkurencyjnej ofercie, zamknął skarżącemu możliwość do sformułowania wszystkich zarzutów w odwołaniu od decyzji Dyrektora D. NFZ. Dodatkowo uniemożliwienie zapoznania się z ofertą konkurencyjnej przychodni oraz ze szczegółowym uzasadnieniem przyznanej mu punktacji pozbawiło skarżącego skutecznego prowadzenia postępowania oraz ochrony praw, a zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym oferta innego Świadczeniobiorcy biorącego udział w postępowaniu musi stanowić materiał dowodowy w sprawie.

Nadto organ nie określił ilości punktów przyznanych konkurencyjnej ofercie i nie podał żadnego uzasadnienia, dlaczego druga oferta okazała się korzystniejszą. Zdaniem skarżącego ocena oferty konkurencyjnej jest bardzo pobieżna i nie wyjaśnia ilości przyznanych punktów. Podkreślił fakt, że oferta konkurencyjna w dniu jej składania nie spełniała wymagań m.in., co do personelu lekarskiego, bowiem jeszcze przed jej podpisaniem, oferent dokonał samowolnej zmiany, wprowadzając inny personel niż w ofercie.

Na poparcie swojej argumentacji przywołał konkretne orzeczenia sądowe.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń i jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu postępowania i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

W treści art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach wskazano, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes Funduszu, stosownie do art. 146 ww. ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ww. ustawy).

W art. 134 omawianej ustawy sformułowano zasadę, że Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Z treści powołanego przepisu wynika, zatem, że organ uprawniony jest jedynie do badania, czy w związku z naruszeniem zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny oferenta.

Świadczeniodawca może, więc wnieść odwołanie a następnie skargę stosownie do treści art. 154 ustawy o świadczeniach, jeżeli Fundusz naruszy zasady postępowania określone przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ i godzi to w interes prawny Świadczeniodawcy.

W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, jeśli żaden z uczestników postępowania nie korzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, zasadniczo kończy całość postępowania. Jeśli jednak którykolwiek z uczestników postępowania (świadczeniodawców) złoży odwołanie, rozpoczyna się faza administracyjna. W wyroku z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt II GSK 186/06, publ. w ONSAiWSA 2007/4/101 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, prowadzone na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę w trybie art. 154 tej ustawy odwołania do Prezesa Funduszu od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy." Podzielając ten pogląd przyjąć trzeba, że odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania, składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu znaczenie odwołania, o którym mowa wyżej, oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne.

Jak stanowi art. 152 ust. 1 ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej wymienione są w art. 153, te zaś, z których można korzystać w postępowaniu administracyjnym - w art. 154. Celem procedury uruchamianej na wniosek – odwołanie, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny ściśle jest, zatem związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa (zasad postępowania).

Przytoczony przepis stwarza uprawnienia świadczeniodawców do wnoszenia środków odwoławczych oraz określa niezbędne przesłanki determinujące wynik postępowań odwoławczych a także wynik kontroli sądu administracyjnego

Dla uznania skuteczności wniesionych środków odwoławczych konieczne jest, bowiem najpierw pozytywne ustalenie, iż w przeprowadzanym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń zostały naruszone zasady tegoż postępowania, po czym ustalenie, że naruszenie to spowodowało uszczerbek w interesie prawnym strony. Ustalenie, że nie doszło do naruszenia zasad postępowania czyni zbędnym dalsze badanie (por. wyrok NSA z 24 lutego 2011 r. w sprawie sygn. II GSK 236/10).

Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy.

Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków, którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych we wniosku - odwołaniu, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym dojść, zatem musi do ujawnienia i zbadania wszelkich okoliczności związanych z punktacją (lub jej brakiem), będącą skutkiem ocen dokonywanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Taki zakres postępowania odpowiada również celom ustawy.

Obowiązek zapewnienia świadczeń zdrowotnych, których celem jest zachowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobieganie niepełnosprawności i jej ograniczanie (art. 15 ust. 1 ustawy), nałożony na NFZ, w odniesieniu do świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, realizowany jest przez zapewnienie im równego traktowania i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. (art. 134 ustawy). Spełnienie tych standardów, przez NFZ w możliwie najwyższym stopniu stanowi bowiem gwarancję, że realizacja podmiotowych praw określonych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP będzie polegać w tym postępowaniu na wyborze najkorzystniejszej oferty.

Tak, więc zadaniem organu, NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie, czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również o ustalenie, czy nie naruszono wymienionych zasad w znaczeniu materialnym przez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych, jako podstawa dokonanych ocen. W postępowaniu administracyjnym zadaniem organu jest dokonanie kontroli postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania.

W sprawie kontrolowanej przez Sąd organy Narodowego Funduszu Zdrowia przeprowadziły postępowanie w sposób prawidłowy, z zachowaniem przepisów prawa. W ocenie Sądu, w postępowaniu tym w szczególności nie został naruszony art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, bowiem każdemu ze świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zapewniono równe traktowanie, a postępowanie przeprowadzono w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu.

Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może zostać zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie. Art. 148 omawianej ustawy wskazuje zakres porównania ofert.

Kompetencje do określenia kryteriów oceny ofert, warunków wymaganych od świadczeniodawców, z mocy art. 146 ustawy o świadczeniach, należą do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

W niniejszej sprawie Oferenci przystępujący do konkursu ofert winni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ oraz wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, wskazane w:

1. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484);

2. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719);

3. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 139, poz. 1139 ze zm.).

4. Zarządzeniu Nr 85/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej świątecznej opieki zdrowotnej, zmienionym Zarządzeniem Nr 10/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 28 lutego 2011 r.

5. Zarządzeniu Nr 86/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 grudnia 2010 r. zmieniające zarządzenie w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

6. Zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Warunki określone w Zarządzeniach Prezesa Funduszu są dla świadczeniodawców biorących udział w postępowaniach wiążące (wyrok NSA z 24 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 262/10).

Z akt sprawy wynika, iż oferta skarżącej została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania, zaś skarżąca w oświadczeniu załączonym do oferty oświadczyła, iż zapoznała się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz że przyjmuje je do wykonania.

Oceny oferty dokonuje się według kryteriów, jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny.

Oferta skarżącej otrzymała 58,571 punktów w tym za:

1. ofertę cenową - 25,000 punktów;

2. ciągłość - 5,000 punktów;

3. kompleksowość -1 2,000 punktów;

4. jakość - 11,571 punktów;

5. dostępność - 5,000 punktów,

i w konsekwencji zajęła drugą pozycję w rankingu końcowym.

W ocenie Sądu postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami, a brak wyboru oferty strony skarżącej nie stanowi naruszenia art. 152 ustawy o świadczeniach.

Organy obu instancji, rozpatrując sprawę odwołania skarżącej od rozstrzygnięcia omawianego postępowania, w sposób prawidłowy poddały analizie całość materiału dowodowego w sprawie, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania oraz ustalenie stanu faktycznego. Organy dokonały także analizy porównawczej ofert podmiotów uczestniczących w konkursie, z którymi doszło do zawarcia umowy. Szczegółowo wskazały, iż wyliczenia ilości punktów przypadających na dane kryteria oceny ofert dokonano w oparciu o jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Wskazały także, z jakimi okolicznościami, przypisanymi poszczególnym kryteriom oceny, wiążą się określone ilości punktów, jakimi przesłankami kierowała się Komisja Konkursowa dokonując wyboru oferty.

W niniejszym postępowaniu, co już na wstępie podkreślono, badaniu podlega jedynie, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta, w szczególności czy postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Sądowa kontrola takiej decyzji odbywa się wyłącznie w oparciu o kryterium legalności. Sądy administracyjne nie są, bowiem uprawnione do rozstrzygania o trafności merytorycznej oceny ofert, która odbywa się z uwzględnieniem także elementów medycznych i ekonomicznych (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrok z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt: II GSK 748/08). Organ ma obowiązek wskazania jak zostały ocenione inne oferty i jedynie w tym aspekcie Sąd bada prawidłowość podjętej decyzji. W aktach administracyjnych rozpatrywanej sprawy znajdują się protokoły z posiedzenia Komisji Konkursowej a także ranking otwarcia oraz ranking końcowy zawierający ocenę poszczególnych ofert. Jest również informacja o rozstrzygnięciu postępowania i wniosek o zawarcie umowy. Powyższe dokumenty (odnoszące się do innych oferentów) są wystarczające do przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku tut. Sądu z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. VII SA/Wa 950/06, z którego jednoznacznie wynika, iż kwestionowanie przez skarżącego warunków wymaganych od świadczeniodawców ustalonych przez Prezesa Funduszu stanowi wyjście poza granice środka odwoławczego, jakim jest odwołanie określone w art. 152 ust. 1 w związku z art. 154 ust. 1 ustawy. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 748/08 zastrzeżenia oferentów obejmujące warunki wymagane od świadczeniodawców, określone przez Prezesa, NFZ, o ile nie dotyczą naruszenia zasad postępowania nie mogą być uwzględnione.

Spełnienie przez oferenta i ofertę warunków wymaganych od świadczeniodawców, określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, jest nakazem ustawowym wynikającym a contrario z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Należy podkreślić raz jeszcze, że zakres kontroli sądowoadministracyjnej decyzji wydanej w oparciu o przepis 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach obejmuje ocenę, czy w toku przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie doszło do naruszenia zasad postępowania. Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy. Kwestionowanie zasad prowadzenia postępowania w trybie określonym w art. 154 ustawy o świadczeniach jest nieuprawnione.

Również zarzut wadliwego ogłoszenia postępowania konkursowego jest bezzasadny.

Z akt administracyjnych wynika, że Komisja Konkursowa, w protokole z dnia 8 lutego 2011 r. stwierdziła prawidłowość ogłoszenia postępowania konkursowego. Skarżąca oświadczyła, że zna kryteria oceny ofert zawarte w zarządzeniu nr 73/2009/DSOZ ze zm. Ogłoszenie o postępowaniu konkursowym zawierało wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania Komisji Konkursowej oraz jej zadań. Świadczeniodawca miał możliwość zapoznania się z materiałami konkursowymi zarówno w siedzibie Oddziału jak i na stronie internetowej Funduszu.

W ocenie Sądu fakt, iż zarządzenie 86/2010/DSOZ nie zostało wymienione w przedmiotowym ogłoszeniu nie oznacza, że nie miało ono zastosowania. Było ono dostępne na stronie internetowej Centrali i OW NFZ i każdy oferent miał możliwość zapoznania się z nim. A zatem skarżąca, podobnie jak i pozostali oferenci dysponowała wszystkimi niezbędnymi informacjami pozwalającymi na przygotowanie oferty.

Należy także zaznaczyć, iż skarżąca nie skorzystała w czasie trwania procedury konkursowej z przysługującego jej prawa złożenia umotywowanego protestu na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach.

Odnosząc się do stwierdzenia skarżącej, iż dane przedstawione przez wybranego oferenta są fałszywe należy stwierdzić, że wszyscy oferenci, zgodnie z załącznikiem 2 do zarządzenia 49/2010/DSOZ złożyli oświadczenia, że dane przez nich przedstawione są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym.

Zgodnie z przepisem § 64 ust. 1 pkt 1, 2 ustawy o świadczeniach podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych może przeprowadzić kontrolę udzielania świadczeń Świadczeniobiorcom, a w szczególności kontrolę:

1. organizacji i sposobu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich dostępności;

2. udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod względem zgodności z wymaganiami określonymi w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (...).

Jeżeli w wyniku weryfikacji dostarczonych informacji o nieprawidłowościach występujących u świadczeniodawcy realizującego umowę o udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej okaże się, że Świadczeniodawca w swojej ofercie przedstawił fałszywe dane, wówczas, zgodnie § 36 Załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484) w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Dyrektor może rozwiązać przedmiotową umowę w części albo w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia.

Odnośnie zarzutu nie uzyskania przez skarżącą wglądu do dokumentacji sprawy w takim zakresie, o jaki występowała należy podnieść, iż podstawowymi zasadami postępowania zawartymi w art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach są - obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zasada równego traktowania polega na tym, aby wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane były świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Natomiast interpretacja zasady takiego prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, które gwarantuje zachowanie uczciwej konkurencji wymaga sięgnięcia do ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) . Przepis art. 11 ust. 1 tej ustawy jako czyn nieuczciwej konkurencji wskazuje: przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza to interes przedsiębiorstwa. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 4 powyższej ustawy przez tajemnicę przedsiębiorstwa należy rozumieć nieujawnianie do wiadomości publicznej informacji technicznych, technologicznych, organizacji przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Stosując powyższe reguły, sposobem gwarantującym prowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zachowaniem uczciwej konkurencji będzie takie jego prowadzenie, które nie dopuści do przekazania, ujawnienia lub wykorzystania informacji stanowiących tajemnicę usługodawcy. Prowadząc postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i przestrzegając zasad tego postępowania, Fundusz nie może naruszać reguł wynikających z ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.).

Ograniczenia wynikające z powyższych ustaw w zakresie przestrzegania norm w nich zawartych obowiązują w postępowaniu odwoławczym prowadzonym według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a ich przestrzeganie obejmuje również kontrola sądowoadministracyjna.

Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy w sposób nieograniczony podlega ujawnieniu innym świadczeniodawcom. Nie podlegają bowiem ujawnieniu dane zawarte w ofercie, objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ustawowo chronione dane osobowe.

Interpretacja art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, prowadząca do wniosku, że wykazanie naruszenia zasad prowadzenia postępowania w oparciu o wszelkie dane wynikające również z oferty konkurencyjnego świadczeniodawcy nie jest prawidłowa. Ujawnienie bowiem tajemnicy przedsiębiorstwa lub danych osobowych oznaczałoby właśnie naruszenie tych zasad. Należy stwierdzić, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy jest dowodem w sprawie administracyjnej, jednak z tym zastrzeżeniem, że usunięte z niej powinny być dane dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa oraz wszelkie dane osobowe podlegające ochronie.

Wykazanie naruszenia niektórych zasad nie będzie wymagało odwoływania się do oferty konkurencyjnego świadczeniodawcy. Jako przykład można podać zasady wynikające z art. 174 ustawy o świadczeniach. Wskazanie przez odwołującą się lub skarżącą stronę, że Fundusz zmienił kryteria oceny ofert, bądź warunki wymagane od świadczeniodawców, bądź ich nie ujawnił albo je zmienił w trakcie postępowania, nie wymaga posługiwania się ofertą konkurencyjnego świadczeniodawcy.

Aktami sprawy ww. postępowania administracyjnego są i podlegają wglądowi odwołującego się na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a.: oferta odwołującego się, który w odwołaniu wykazuje uszczerbek swojego interesu prawnego poprzez niewybranie jego oferty na skutek naruszenia przepisów w postępowaniu konkursowym, a także przejrzysta i pełna dokumentacja ukazująca zasady oceny ofert, ich punktacji oraz kryteria wyboru oferty najkorzystniejszej, z wyłączeniem danych wrażliwych innych uczestników (zob. wyroki NSA z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 264/10 oraz sygn. akt II GSK 265/10).

Należy ponadto zauważyć, że skarżąca podczas wglądu do akt, przedmiotowej sprawy, w siedzibie D. NFZ, wraz z udostępnionymi kopiami otrzymała propozycję zapoznania się z pełną informacją odnośnie złożonej oferty. Ponadto skarżąca zgodnie z art. 10 k.p.a. miała możliwość zapoznania się z ww. dokumentacją w siedzibie Centrali Funduszu, ale z niej zrezygnowała.

Zasadnym jest natomiast zarzut naruszenia art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach, poprzez niezachowanie terminu do zamieszczenia decyzji na stronie internetowej NFZ. Zdaniem Sądu błędnym jest pogląd organu, iż termin umieszczenia decyzji na tablicy ogłoszeń i stronie internetowej ma charakter instrukcyjny, albowiem ustawodawca użył określenia "....jest zamieszczana w terminie dwóch dni...". Tym samym nie pozostawił organowi dowolności a wskazał, iż w określonym terminie decyzja "jest" umieszczana.

Tym niemniej uchybienie to pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, gdyż nie wpłynęło na prawo skarżącej do wniesienia środka odwoławczego.

W ocenie Sądu przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Komisja Konkursowa postępowała zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach oraz z zapisami właściwych zarządzeń Prezesa Funduszu.

Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W toku postępowania nie doszło do naruszenia art. 134 ust. 1 i art. 147 ustawy o świadczeniach. Nie doszło także do innych naruszeń prawa wskazanych w skardze do WSA. Postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Uczestnikom konkursu zostały udostępnione zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wraz z załącznikami, które określały zarówno wymagania stawiane oferentom jak i kryteria oceny ofert. Wszyscy uczestnicy konkursu składali ofertę udzielając odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów.

Jak już wcześniej wskazano zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Naruszeniem omawianej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiła. W ogłoszonym konkursie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w konkursie świadczeniodawców i tożsame kryteria ocen. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.