Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 831/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Podjęto zawieszone postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 128 par. 1 pkt 4, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

P O S T A N O W E N I E Dnia 14 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1472/14 w sprawie ze skargi S. T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 15 maja 2014 r. nr IBPP1/443-227/14/AS w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia podjąć zawieszone postępowanie


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 25 listopada 2014 r., sygn. akt: I SA/Kr 1472/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi S. T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 15 maja 2014 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchylił zaskarżona interpretację indywidualną, 2. określił, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądził od Ministra Finansów zwrot kosztów postępowania.

2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Minister Finansów.

3. Postanowieniem z 16 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 831/15, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.), zawiesił toczące się w niniejszej sprawie postępowanie kasacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, bowiem skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: "1. Czy przepisy Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L 347, s. 1; dalej powoływana jako Dyrektywa 2006/112/WE) należy interpretować tak, że obowiązek podatkowy z tytułu zaliczek otrzymanych przez podatnika świadczącego usługi turystyki, opodatkowane w procedurze szczególnej przewidzianej dla biur podróży w art. 306-310 Dyrektywy 2006/112/WE, powstaje w momencie określonym w art. 65 Dyrektywy 2006/112/WE? 2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy art. 65 Dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować tak, że dla celów opodatkowania zaliczkę otrzymaną przez podatnika świadczącego usługi turystyki, opodatkowane w procedurze szczególnej przewidzianej dla biur podróży w art. 306-310 Dyrektywy 2006/112/WE, pomniejsza się o koszty, o których mowa w art. 308 Dyrektywy 2006/112/WE, faktycznie poniesione przez podatnika do momentu otrzymania zaliczki?"

4. Z uwagi na okoliczność, że wyrokiem z 19 grudnia 2018 r. w sprawie C-422/17 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął zadane pytania prejudycjalne i tym samym ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.