Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 541/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4,  art. 6,  art. 5, art. 16 ust. 1,  art. 14  ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
article: art. 293 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Protokolant Referent stażysta Marta Gajowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 5 listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez J. D. (skarżącego) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (dalej jako Kolegium lub SKO) z dnia 5 listopada 2018 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy Paczków z dnia 9 października 2018 r., nr [...], odmawiającą udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w zakresie podania następujących danych:

1) "czy M. i J. B. oraz "A", Spółka jawna złożyli odwołania od decyzji podatkowych wydanych przez Urząd Miejski w Paczkowie w stosunku do działek gruntu numer a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k?;

2) czy decyzje administracyjne zostały uchylone przez Samorządowego Kolegium Odwoławcze w stosunku do działek gruntu numer: a, b, c, d, e, f, g, h,i, j,k?;

3) czy wydano do chwili obecnej nowe decyzje administracyjne w zakresie podatku od nieruchomości w stosunku do działek gruntu numer: a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k i jeśli tak, to czy zostały one zaskarżone przez właścicieli nieruchomości?;

4) czy w stosunku do którejkolwiek z działek gruntu numer: a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k została wydana prawomocna decyzja określająca zobowiązanie podatkowe, a jeśli tak to kiedy?

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżący wnioskiem z 26 września 2018 r. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w Paczkowie o udostępnienie informacji publicznej w podanym wyżej zakresie. Podniósł, że dokumenty znajdujące się w aktach sprawy stanowią informację publiczną, jako odnoszącą się do działań podmiotów publicznych, w związku z czym podlegają udostępnieniu.

Decyzją z 9 października 2018 r. Burmistrz Gminy Paczków odmówił udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że dane, których udostępnienia domaga się strona, objęte są tajemnicą skarbową, jako dane konkretnych podatników, zawarte w aktach postępowania podatkowego (w tym w decyzjach podatkowych) i w dokumentacji rachunkowej organu. Organ I instancji wskazał przy tym, że udostępnieniu mogłyby podlegać jedynie dane zbiorcze, a nie dane indywidualne.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący wskazał, że dane, których dotyczy wniosek, nie są objęte tajemnicą skarbową, ponieważ nie domagał się takich danych jak imię, nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców, data urodzenia, miejsce zamieszkania, miejsce wykonywania działalności gospodarczej, miejsce zatrudnienia, miejsce nauki, numer ewidencyjny PESEL, numer identyfikacji podatkowej, stan cywilny osoby pozostające na utrzymaniu podatnika, dane dotyczące spadkodawcy, zapisodawcy, pożyczkodawcy itp. Ponadto odwołujący zwrócił uwagę, że we wniosku zawarł cztery żądania, podczas gdy organ I instancji nie odniósł się do każdego z nich osobno, nie wyjaśniając szczegółowo swojego stanowiska w odniesieniu do poszczególnych przesłanek ustawowych. Z tych powodów wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie, nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.

Po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu sprawy Kolegium wskazując na art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, z późn. zm., dalej przywoływana także jako u.d.i.p.) stwierdziło, że wnioskodawca może spotkać się z odmową udzielenia informacji publicznej, jeżeli wystąpią okoliczności wskazane w tym przepisie, a więc wystąpi konieczność ochrony informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Za taką, zdaniem Kolegium, należy uznać tajemnicę skarbową przewidzianą w art. 239 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Tajemnicą tą objęte są m.in. dane wynikające z dokumentacji składanej przez podatników, płatników lub inkasentów, celem których jest ustalenie obowiązku podatkowego i przekształcenie go w zobowiązanie podatkowe, a także dane pochodzące z dokumentacji rachunkowej organu podatkowego.

SKO stwierdziło, że z ww. przepisów Ordynacji podatkowej wynika, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dane dotyczące postępowań podatkowych mogą być ujawnione jedynie od "strony zbiorczej", a nie z punktu widzenia konkretnego podatnika. W tym kontekście powołało się na wyrok NSA z 2 lutego 2005 r., sygn. akt I OSK 1060/04. Wywodziło, że informacje dotyczące obciążenia danego podmiotu podatkiem od nieruchomości, objęcia zobowiązaniem podatkowym z tego tytułu określonej nieruchomości (działki), bytu prawnego tego zobowiązania, czy też okoliczności związanych z tokiem postępowania podatkowego, są objęte tajemnicą skarbową, jako ustawowe "indywidualne dane" zawarte w aktach postępowania podatkowego. Wynikają one bowiem z deklaracji i innych pism składanych przez podatników, dowodów przeprowadzonych przez organ podatkowy, czy też decyzji wydanych w toku postępowania podatkowego.

Mając powyższe na uwadze, SKO stwierdziło, że wszystkie cztery pytania zadane przez skarżącego w przedmiotowym wniosku dotyczyły ściśle określonych nieruchomości (tj. działek nr a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k w [...]). Dodało, że pytania te odnoszą się do określonych podatników – J. i M. B. oraz "A" Spółka jawna. Kolegium zgodziło się, że podatnicy ci zostali wymienieni literalnie jedynie w pierwszym pytaniu, jednak biorąc pod uwagę systematykę wniosku, nie budziło wątpliwości, że pozostałe pytania dotyczyły tych samych podmiotów. Zwróciło uwagę, że we wniosku zastosowano gradację polegającą na tym, że każde kolejne pytanie wynikało z poprzedniego (dotyczącego wcześniejszego etapu postępowania podatkowego). SKO nadmieniło, że nawet gdyby przyjąć, że wniosek nie odnosił się wprost do wskazanych podatników, to także każda informacja dotycząca opodatkowania konkretnej nieruchomości stanowi informację o sytuacji określonego podatnika, nawet jeśli jego dane personalne wprost nie zostaną ujawnione. Dlatego, organy podatkowe, w takiej sytuacji zobowiązane są do ochrony "indywidualnych danych", objętych tajemnicą skarbową.

Kolegium argumentowało, że wszystkie informacje, których udostępnienia domagał się skarżący wynikają z akt postępowania podatkowego. Z akt postępowania podatkowego wynika bowiem: czy strony składały odwołania od decyzji podatkowych, czy decyzje pierwszoinstancyjne zostały uchylone przez organ drugiej instancji, czy organ pierwszej instancji wydał decyzje w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy oraz czy istnieją w obrocie prawnym prawomocne decyzje określające zobowiązanie podatkowe.

W związku z tym, Kolegium przyjęło, że wszystkie te informacje objęte są tajemnicą skarbową, stosownie do ww. art. 293 § 2 pkt 3 Ordynacji podatkowej, przez co nie podlegają udostępnieniu na wniosek osoby fizycznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacje te są nie tylko ściśle powiązane z postępowaniem podatkowym, ale wprost z akt tego postępowania wynikają.

W odniesieniu do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że w trybie dostępu do informacji publicznej organ co do zasady nie prowadzi postępowania dowodowego, w związku z czym Burmistrz Gminy Paczków nie tylko nie naruszył, ale nie mógł naruszyć, wskazanych przez skarżącego przepisów regulujących postępowanie dowodowe, tj. art. 77 i 80 K.p.a. Stwierdziło też, że niejasności uzasadnienia decyzji Burmistrza Gminy Paczków nie powodują, wbrew twierdzeniom skarżącego, iż decyzja ta powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Wadliwość uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej może bowiem zostać naprawiona przez sporządzenie prawidłowego uzasadnienia decyzji przez organ odwoławczy.

We wniesionej skardze J. D. podniósł zarzuty naruszenia:

1) art. 5 ust. 1 u.d.i p. poprzez jego błędną wykładnię,

2) art. 7, 77 i art. 80 K.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, to jest błędną ocenę treści wniosku skarżącego, który nie żądał żadnych danych indywidualnych objętych tajemnicą skarbową, a potwierdzenia lub odmowy potwierdzenia okoliczności, czy zostały wydane decyzje administracyjne, czy też nie zostały wydane i jaki jest status tych decyzji w zakresie ich prawomocności,

3) naruszenie art. 107 K.p.a. poprzez lakoniczne uzasadnienie decyzji i niewyjaśnienie w decyzji, dlaczego każde z czterech różnych zapytań organ uznaje za objęte tajemnicą skarbową oraz poprzez sprowadzenie treści uzasadnienia do zacytowania przepisu prawa, bez szczegółowej analizy prawnej zebranego materiału dowodowego.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W motywach ponowił argumentację przedstawioną w odwołaniu i podniósł, iż informacja objęta wnioskiem z 26 września 2018 r. stanowi informację publiczną i nie jest objęta tajemnicą skarbową. Nie znajduje się ona bowiem w ustawowym katalogu zawartym w art. 293 Ordynacji podatkowej. W jego ocenie, organ bezpodstawnie uznał, iż dane dotyczące faktu, czy wydano decyzję podatkową i jaki jest jej status, stanowią tajemnicę skarbową. Wywodził, że fakt wydania decyzji podatkowej i status tej decyzji w zakresie jej prawomocności, nie są objęte tajemnicą skarbową. Według skarżącego, tajemnicą skarbową są objęte indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Natomiast, informacja, czy podatnik płaci daniny nie jest informacją skarbową, podobnie jak wiadomość o wydaniu decyzji w sprawie opodatkowania nieruchomości. Dodał, że zestawiając treść żądania skarżącego z brzmieniem art. 1, art. 3 ust. 1, art. 6 u.d.i.p., nie budzi wątpliwości, że wszystkie żądane informacje posiadają przymiot bycia informacjami publicznymi w rozumieniu przepisów tej ustawy, albowiem dotyczyły informacji o ciężarach oraz treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć wydawanych w związku z postępowaniami prowadzonymi w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. Tym samym, skarżący nie zgodził się z wykładnią art. 293 § 2 Ordynacji podatkowej dokonaną przez organy. W jego przekonaniu, istotę tajemnicy skarbowej stanowi wyłączenie jawności indywidualnych danych zawartych we wszelkich dokumentach, jakie podatnik, płatnik, inkasent składa organowi podatkowemu, a także, jakie znajdują się w dokumentach tego organu lub pozyskanych przez organ informacji na temat tych danych. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Obejmują one przede wszystkim dane osobowe podatnika (imiona i nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców), datę urodzenia, miejsce zamieszkania i miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub miejsce zatrudnienia (nauki), numer ewidencyjny (PESEL), numer identyfikacji podatkowej (NIP), stan cywilny, osoby pozostające na utrzymaniu podatnika, dane dotyczące spadkodawcy, zapisodawcy, pożyczkodawcy, itp.

Zwracając uwagę na treść przedmiotowego wniosku, mimo jego złożoności, skarżący zauważył, że podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej choć odmówił uwzględnienia wniosku strony w całości, to swoje lakoniczne rozważania co do powodów odmowy ograniczył do zacytowania art. 293 Ordynacji podatkowej, bez wskazania, jakie spośród informacji objętych wnioskiem uznaje za tajemnicę skarbową. Skarżący podniósł, że sposób sformułowania wniosku o udostępnienie szeregu informacji publicznych, w połączeniu z treścią art. 293 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, nakładał na organ obowiązek odniesienia się do każdej z żądanych informacji z osobna, wraz z wskazaniem, na podstawie jakiego konkretnie przepisu daną informację uznaje za objętą tajemnicą skarbową. Zdaniem skarżącego, wymogom tym decyzja organu I instancji nie odpowiada, albowiem nie zawiera praktycznie uzasadnienia prawnego, a wyłącznie cytuje przepis prawa. Takie uzasadnienie uniemożliwia ustalenie, jakie konkretnie informacje publiczne wnioskowane przez stronę, organ pod tym określeniem rozumie i co za tym idzie, których dokładnie informacji przez stronę żądanych dotyczy stanowisko, iż są one objęte tajemnicą skarbową na podstawie art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej. W decyzji brak także jakichkolwiek wyjaśnień, w oparciu o co organy uznały, iż sama informacja o wydawaniu bądź braku decyzji wymiarowych w przedmiocie podatku od nieruchomości dotyczących danej nieruchomości, objęta jest tajemnicą skarbową. Zatem, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się naruszenia prawa, które winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Po dokonaniu w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3).

Konkretyzację tego prawa stanowi m.in. przywołana ustawa o dostępie do informacji publicznej, gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Między stronami pozostaje bezsporne, że organy podatkowe (tu: także Burmistrz Gminy Paczków oraz SKO) jako organy administracji publicznej należą do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, a więc w okolicznościach przedmiotowej sprawy spełniona została przesłanka podmiotowa ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przechodząc do oceny przesłanki przedmiotowej należy wskazać, że zgodnie z art. 1 u.d.i.p., każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 u.d.i.p. Na podstawie powyższych regulacji przyjmuje się, że każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu.

Wniosek inicjujący niniejsze postępowanie dotyczył żądania wskazania, czy:

M. i J. B. oraz Spółka jawna "A złożyli odwołania od decyzji podatkowych wydanych przez Urząd Miejski w Paczkowie w stosunku do działek gruntu numer a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k; czy decyzje administracyjne zostały uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w stosunku do działek gruntu numer a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k; czy wydano do chwili obecnej nowe decyzje administracyjne w zakresie podatku od nieruchomości w stosunku do działek gruntu numer gruntu numer a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k i jeśli tak, to czy zostały one zaskarżone przez właścicieli nieruchomości; czy w stosunku do którejkolwiek z działek gruntu numer a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k została wydana prawomocna decyzja określająca zobowiązanie podatkowe, a jeśli tak to kiedy.

Rozpoznając tak sformułowany wniosek, organy zwróciły uwagę na treść art. 5 u.d.i.p., stwierdzając, że zgodnie z tym przepisem prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.

Orzekające organy stanęły na stanowisku, że żądana informacja nie podlega ujawnieniu z uwagi na objęcie jej ustawowym wyłączeniem z zasady jawności jako tajemnicy skarbowej.

Zakres przedmiotowy tajemnicy skarbowej uregulowany jest w art. 293 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (obecnie Dz. U. z 2018 r. poz. 800), który stanowi, że indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. W § 2 tego przepisu wskazane jest, że przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w:

1) informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1;

2) aktach dokumentujących czynności sprawdzające;

3) aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

W ocenie Sądu, dane z akt czynności sprawdzających podejmowanych konkretnego podatnika stanowią tajemnicę skarbową, podobnie jak dane z akt wskazanych w punkcie 3 § 2 art. 293 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że przepisy Ordynacji podatkowej wyłączają jawność takiego postępowania, zatem zasadnie orzekające w sprawie organy odmówiły skarżącemu udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanym zakresie.

W tym kontekście zwrócić uwagę przyjdzie na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 15 października 2015 r., K 28/06, który dotyczył uznania, że art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 149, poz. 1078, Nr 218, poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1056) jest zgodny z zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku tym Trybunał wskazał, "że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nie ma, co wynika wprost z Konstytucji, charakteru absolutnego (art. 61 ust. 3 Konstytucji). Ustawa o dostępie do informacji publicznej również wskazuje na istnienie odstępstw od zasady dostępu (art. 5 ust. 1). W razie odmowy udostępnienia informacji, z powołaniem się na jedną z normatywnie wymienionych wartości, bądź ze wskazaniem na ustawowe ograniczenie, organ władzy publicznej powinien wyraźnie oznaczyć podstawę decyzji odmownej. Decyzja taka może być następnie przedmiotem niezależnej kontroli ze strony organu sądowego. W wypadku kontroli decyzji odmownej, która opiera się na wyjątku przewidzianym w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, sąd poprzestaje jednak na badaniu, czy dana informacja rzeczywiście jest informacją wchodzącą w wyżej wymieniony zakres odstępstw".

W niniejszej sprawie Sąd dokonał takiej kontroli i doszedł do wniosku, że zasadnie odmówiono skarżącemu udostępnienia informacji publicznej, gdyż żądane dane objęte są tajemnicą skarbową. Przyznać należy racje skarżącemu w zakresie twierdzenia, że generalną obowiązującą zasadą jest jawność działalności organów administracji, w tym działalności organów skarbowych i podatkowych, a także jawność dokumentów wytworzonych przez te organy. Jednak podkreślić należy, że na mocy art. 293 Ordynacji podatkowej dokumenty wytworzone przez organy administracji podatkowej w związku z czynnościami sprawdzającymi wobec złożonych deklaracji w zakresie podatku od nieruchomości konkretnych podatników stanowią tajemnicę skarbową i na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie podlegają udostępnieniu.

Niewątpliwie dane, których żąda skarżący, odnoszą się do danych indywidualnych dotyczących wskazanego, konkretnego podatnika to jest M. i J. B. oraz podmiotu - "A" Spółka jawna. Tym samym zamiarem skarżącego nie było udostępnienie danych zbiorczych o podatnikach. W rezultacie, wobec treści wniosku skarżącego z dnia 26 września 2018 r., który dotyczył konkretnych podatników, w tym także - ww. Spółki, organy podatkowe, kierując się treścią przepisu art. 5 u.d.i.p. w zw. z art. 293 § 1, art. 293 § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej, słusznie uznały, że brak jest przesłanek do udostępnienia informacji publicznej we wskazanym w podjętych decyzjach zakresie. Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni aprobuje przedstawioną w tym zakresie, argumentację organu odwoławczego. Powtórzyć przyjdzie, że brak jest możliwości udzielenia informacji osobie fizycznej niewymienionej w art. 298 oraz art. 299 Ordynacji podatkowej i niebędącej stroną postępowania podatkowego - danych żądanych przedmiotowym wnioskiem. Trafnie więc wywiodło Kolegium, że dane dotyczące wysokości ustalonego podatku od nieruchomości na rzecz konkretnej strony należą do dokumentacji rachunkowej organu podatkowego, o której mowa w art. 293 § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Dane o zakresie opodatkowania wskazanym podatkiem, tj. od nieruchomości zawarte są w deklaracji na podatek i podlegają tajemnicy skarbowej na postawie art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej.

Nie mogły również odnieść skutku podnoszone przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów K.p.a., zwłaszcza że stosowanie przepisów K.p.a. w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej zostało wyraźnie ograniczone do wyjątków wskazanych w art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. - co zasadnie wskazano w zaskarżonej decyzji oraz odpowiedzi na skargę. Należy przy tym wyjaśnić, że przedmiotem niniejszej sprawy nie była odmowa udostępnienia akt sprawy administracyjnej, podatkowej czy też egzekucyjnej, lecz żądanie udzielenia informacji publicznej - które nie wszczyna postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie K.p.a.

Z tych wszystkich względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a., nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.