Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 891/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Agnieszka Matuszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi L. C., P. C., A. C., I. D., M. M., E. B., J. B., J. T., A. S., W. S., I. K., K. S., M. S., B. M., W. M. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] stycznia 2006 roku, Nr [...] Rada Miejska w P. zatwierdziła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący część wsi J. Uchwała opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] pod pozycją [...].

Na powyższą uchwałę skargę złożyli L. C., P. C., A. C., I. D., M. M., E. B., J. B., J. T., A. S., W. S., I. K., K. S., M. S., B. M. i W. M.. Skarga poprzedzona została wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa złożonym na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 -tekst jednolity ze zmianami).

Zdaniem skarżących uchwała zapadła z naruszeniem art. 3 ust. 1, art. 17 pkt 3 w zw. z art. 7, art. 17 pkt 6, 7, 10 - 13 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587).

Zdaniem skarżących osiedle P. w J. zostało zaprojektowane jako osiedle w zabudowie jednorodzinnej wolnostojącej, bliźniaczej lub domach połączonych garażami. Domy powstały według jednolitych projektów, z dopuszczeniem niewielkich tylko zewnętrznych modyfikacji. Każdy mógł posiadać jedynie 1,5 kondygnacji, elewacje w kolorze białym lub beżowym, dachy kryte dachówką w odcieniu czerwieni. Powyższa koncepcja zagospodarowania terenu została naniesiona na mapę zasadniczą wsi J. W projekcie planu miejscowego, mimo korzystania z tej mapy całkowicie pominięto interesy mieszkańców osiedla. Jednolity pod względem przeznaczenia teren, z nieznanych powodów zaliczono do różnych jednostek urbanistycznych. Część działek znalazła się w jednostkach oznaczonych jako [...] i [...] - zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna małogabarytowa, inne w jednostkach [...] i [...]- zabudowa

Sygn. akt IV SA/Wa 891/07

mieszkaniowa wielorodzinna małogabarytowa z dopuszczeniem usług. Takie ustalenia miejscowego planu pozwalają inwestorom na budowę wśród istniejącej niskiej zabudowy, trzykondygnacyjnych bloków mieszkalnych, o nieograniczonej kubaturze. W konsekwencji spowodują brak możliwości zachowania jednolitej zabudowy - bezcennej wartości w otaczającej ich przestrzeni.

Skarżący stwierdzili, iż zaliczenie drogi wewnętrznej (ul. [...]) do publicznych dróg gminnych doprowadzi do otwarcia osiedla na nieograniczony ruch samochodów i innych pojazdów, co w konsekwencji spowoduje zniszczenie charakteru osiedla, jako cichego miejsca odpoczynku po pracy, czy bezpiecznego miejsca zabaw wielu dzieci. Nadto wspomniana ulica i jej otoczenie zaprojektowane były przy założeniu niewielkiej ilości samochodów. Znaczne zwiększenie natężenia ruchu spowoduje powstanie sytuacji zagrażających życiu i zdrowiu, na przykład w sytuacjach związanych z parkowaniem samochodów w garażach, czy też przydomowych parkingach.

W ocenie skarżących samodzielność gminy w przesądzaniu o sposobie zagospodarowania terenu nie jest nieograniczona, a treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który jest aktem prawa miejscowego powinna odpowiadać wymaganiom określonym w przepisach prawa. Przepis art. 1 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazuje uwzględnienie w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymagań ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury, walorów architektonicznych i krajobrazowych, wymagań ochrony środowiska, walorów ekonomicznych przestrzeni, prawa własności.

Skarżący wskazali, że zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego materiały planistyczne, sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego powinny być aktualne na dzień przekazania tego projektu do opiniowania i uzgodnienia. Rysunek planu sporządzony został na urzędowej kopii mapy zasadniczej wydanej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. w dniu [...] maja 2004 roku. Tymczasem projekt planu został przekazany do opiniowania w dniu

Sygn. akt IV SA/Wa 891/07

5 maja 2005 roku, a do uzgodnień w dniu 17 maja 2005 roku. Tym samym rysunek projektu planu nie był aktualny na dzień przekazania go do opinii i uzgodnień.

Zdaniem skarżących czynności związane z uchwaleniem planu muszą być dokonywane w kolejności określonej w art. 17 ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Najpierw należy uzyskać opinię komisji urbanistyczno - architektonicznej, a dopiero później uzgodnić projekt planu. Opinia [...] Powiatowej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej wpłynęła do Urzędu Miasta i Gminy P. w dniu 24 maja 2005 roku, a Burmistrz już w dniu 17 maja 2005 roku wystąpił o uzgodnienie projektu planu.

W ocenie skarżących w toku procedury planistycznej ograniczono samowolnie udział społeczeństwa w tworzeniu planu uniemożliwiając zgłaszanie uwag do planu.

Skarżący wskazali, że tekst uchwalonego planu różni się od tekstu projektu planu. Załączona do projektu planu prognoza oddziaływania na środowisko, w ich ocenie nie odnosi się do wszystkich rozwiązań zawartych w wykładanym projekcie planu miejscowego.

Skarżący podnieśli zarzut, że ogłoszenia o pracach nad planem umieszczane były w biuletynie Miasta i Gminy P. "Gazeta P.". Biuletyn ten nie znajduje się w wykazie tytułów prasy lokalnej zamieszczonej na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w P. Ukazuje się on nieregularnie i w niewielkim nakładzie oraz nie jest rozprowadzany w zorganizowany sposób. Ograniczyło to, zdaniem skarżących, możliwość udziału społeczeństwa w społecznej dyskusji i pracach nad planem.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały.

Okoliczność, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pozwala na realizację, na niezabudowanych działkach znajdujących się na terenie osiedla

Sygn. akt IV SA/Wa 891/07

J., budynków mieszkalnych trzykondygnacyjnych, nie może być podstawą stwierdzenia nieważności tego planu. To, że określona grupa osób posiada na pewnym terenie domy o określonych gabarytach nie rodzi dla tych osób uprawnienia do tego by narzucać innym osobom obowiązek budowy budynków o identycznych gabarytach i wyglądzie. Byłoby to w istocie zagwarantowanie przepisami prawa miejscowego interesów wąskiej grupy osób będących mieszkańcami danego osiedla. Tymczasem miejscowy plan zagospodarowania musi wyważyć i uwzględnić interesy wszystkich osób tworzących społeczność gminną. Dopuszczenie możliwości realizacji zabudowy małogabarytowej, budynków trzykondygnacyjnych oraz budynków usługowych jest zdaniem Sądu rozwiązaniem racjonalnym i nie stanowi nadużycia władztwa planistycznego.

Ustalenie w planie, iż nastąpi przekształcenie wewnętrznej drogi osiedlowej w publiczną drogę gminną, zdaniem Sądu, również nie stanowi nadużycia przez gminę władztwa planistycznego. Powiększanie się ruchu drogowego wymusza na władzy publicznej rozwój sieci drogowej. Wykorzystanie w tym celu istniejącej, wewnętrznej ulicy osiedlowej jest rozwiązaniem racjonalnym.

Okoliczność, iż projekt planu przekazany do opiniowania i uzgodnień sporządzony został na mapie wydanej w maju 2004 roku nie może być podstawą stwierdzenia nieważności miejscowego planu.

W wyroku z dnia 9 lutego 2007 roku, II OSK 1481/06 (LEX nr 337469) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "Nie można podzielić stanowiska, że uchybienie wymaganiom w zakresie aktualności mapy zasadniczej, będącej elementem materiałów planistycznych, stanowi naruszenie trybu sporządzania planu. Tryb sporządzania planu, został określony w art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Sporządzenie projektu planu na nie w pełni aktualnej mapie zasadniczej stanowi naruszenie wymagań wynikających z przepisu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587). Rozporządzenie to określa standardy dokumentacji planistycznej, w tym wymogi formalne, dotyczące graficznej części planu. Naruszenie tego wymogu nie jest ani

Sygn. akt IV SA/Wa 891/07

naruszeniem zasad, ani trybu sporządzania planu. Nie istnieje zatem żadna z przesłanek wymienionych w art. 28 ust. 1 ustawy, której skutkiem jest stwierdzenie nieważności uchwały".

Powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, zdaniem Sądu należy w pełni podzielić. Ma on zastosowanie również w niniejszej sprawie.

Okoliczność, iż Burmistrz nie czekając na wpłynięcie do Urzędu Miasta opinii [...] Powiatowej Komisji Urbanistycznej, wystąpił o uzgodnienie planu nie zmienia faktu, iż opinia ta została sporządzona i następnie dołączona do projektu planu. Uchybienie Burmistrza nie może być uznawane za tak istotne, by mogło być podstawą stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Twierdzenie, iż organ administracji samowolnie ograniczył możliwość udziału społeczeństwa w tworzeniu planu i zgłaszania wniosków jest zdaniem Sądu nieuzasadnione. Z dokumentacji planistycznej wynika, że zgłaszane były uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego J. Uwagi wnieśli m.in. K. i Zam. L. zamieszkali przy ul. [...], podnosząc w zgłoszonej uwadze brak zgody na poszerzenie drogi oznaczonej 4 KDD, to jest ulicy [...]. Uwagę zgłosiła M. O. zamieszkała przy ul. [...], podnosząc w zgłoszonej uwadze brak zgody na likwidację drogi [...]. Pełna lista osób wnoszących uwagi do projektu planu znajduje się załączonym do akt sprawy w wykazie uwag.

Wskazywane przez skarżących różnice między projektem planu, a uchwalonym planem wynikają z uwzględnienia części zgłoszonych do projektu planu uwag. Zgodnie z treścią art. 7 pkt 13 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) burmistrz wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag, o których mowa w pkt 11, a następnie w niezbędnym zakresie ponawia uzgodnienia. Wprowadzone zmiany, zdaniem Sądu, są tego rodzaju, że nie wymagają ponowienia uzgodnień.

Zarzut, iż prognoza oddziaływania na środowisko nie obejmuje wszystkich zagadnień związanych z uchwaleniem planu jest, zdaniem Sądu, subiektywną,

Sygn. akt IV SA/Wa 891/07

oceną skarżących i nie może być podstawą stwierdzenia nieważności zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Nie może też, zdaniem Sądu, stanowić podstawy stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego okoliczność, iż ogłoszenia

o pracach prowadzonych nad tym planem były publikowane w biuletynie Miasta

i Gminy P. "Gazeta P.". Okoliczność, iż biuletyn ten nie został

wymieniony w wykazie prasy lokalnej ukazującej się w gminie nie pozbawia tego

biuletynu charakteru prasy lokalnej. Zamieszczenie informacji o pracach nad

uchwaleniem planu w tym biuletynie zapewniło społeczeństwu możliwość

uczestnictwa w tych pracach. Świadczą o tym zgłoszone uwagi do planu, z których

cześć została uwzględniona.

Brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, które Sąd musiałby wziąć pod uwagę z urzędu.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.