Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 6/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3,  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 1 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku restauracyjno-hotelowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli art. 61 § 3 u.p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania.

Z przepisu w/w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie tego wniosku, czyli przedstawienia takich okoliczności, które uprawdopodobniłyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności.

Istotne jest przy tym, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wpadkowy. Oznacza to tyle, że w tym postępowaniu Sąd jedynie ocenia, czy spełnione są przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, o jakich stanowi przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd nie bada merytorycznej zasadności samej skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia NSA: z dnia 6 lutego 2008r., sygn. akt I OZ 47/08; z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt I OZ 209/08; z dnia 3 lipca 2008r., sygn. akt I OZ 493/08; z dnia 18 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 386/08; z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 410/08 - nie publik.; treść /w:/ orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi J.P. jest decyzja z dnia [...] r. Nr [...], którą Wojewoda D. uchylił własną decyzję z dnia 14 kwietnia 2011 r., Nr [...] w całości i w tym zakresie orzekł co do istoty, utrzymując w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 28 stycznia 2011 r., Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Spółce A pozwolenia na budowę budynku restauracyjno-hotelowego wraz ze zjazdem z drogi wewnętrznej, miejscami postojowymi, zbiornikiem bezodpływowym na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m2 na terenie nieruchomości położnej we W. przy ul. [...] na działkach oznaczonych ewidencyjnie jako nr 8/2, nr 8/3 i nr 10, AM-5, obręb S..

Pismem z dnia 16 czerwca 2011 r. J.P., zamieszkały przy ul. [...] we W., wniósł o wstrzymanie w całości wykonania decyzji z dnia [...] r. Nr [...], wskazując, że wstrzymanie jej wykonania skutkować będzie pożądanym w obecnym stanie spraw wstrzymaniem wykonania decyzji Prezydenta W. o pozwoleniu na budowę z dnia 28 stycznia 2011 r., Nr [...]. Utrzymana w mocy decyzja o pozwolenie na budowę wydana została z naruszeniem obowiązujących przepisów, tak prawa procesowego jak i prawa materialnego, co wykazane zostało w uzasadnieniu złożonej skargi. Niemniej jednak jako okoliczność uzasadniającą niniejszy wniosek, J.P. podał przede wszystkim ryzyko wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz spowodowanie "trudnych do odwrócenia skutków, które niechybnie powstaną, tym razem nie tylko w jego majątku i majątku spółki prowadzącej roboty budowlane na działkach, które obejmuje przedmiotowe pozwolenie na budowę.

Ponadto spadek wartości sąsiednich nieruchomości, m. in. skarżącego z obiektywnych powodów nie może zostać wykazany dowodami, które pojawią się dopiero w chwili zrealizowania inwestycji podjętej wbrew ustaleniom miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nakazujących odprowadzanie ścieków sanitarnych do sieci kanalizacyjnej. Dopuszczony do realizacji bezodpływowy zbiornik ścieków, tzw. szambo, skutecznie przyczyni się do pogorszenia komfortu życia w okolicy, w której zamieszkuje skarżący. Stanie się tak na skutek immisji sąsiedzkich polegających na rozprzestrzenianiu wydzielanego z szamba fetoru na sąsiednie domostwa i ich mieszkańców, których prawo do nienaruszonego posiadania nieruchomości doznaje głębokiego uszczerbku. Nie bez istotnego wpływu tak na wartość nieruchomości skarżącego, jak i na poziom życia jej mieszkańców, pozostanie ruch pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej znacznie przekraczającej normy ustalone dla okolicznych dróg, wprowadzony na nie na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego w utrzymanej w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę dla potrzeb opróżniania zaprojektowanego niezgodnie z przepisami szamba.

Wnioskodawca wskazał także, że zdecydował się na podjęcie odpowiednich kroków prawnych nie dla zaszkodzenia komukolwiek, lecz dla ochrony swojej rodziny przed szkodliwym wpływem inwestycji, funkcję której nie określono jako rodzinną czy wielorodzinną, ale jako restauracyjno-hotelową, co oczywiście wpłynie na bilans wytworzonych przez nią ścieków. Zdobywany przez całe życie z ogromnym wysiłkiem majątek skarżącego ma zostać teraz wydatnie zmniejszony o wartość, którą trudno jest na obecną chwilę oszacować, a która odpowiadać będzie w przybliżeniu wpływowi zaplanowanej inwestycji na jego nieruchomość. Dla oszacowania tej straty wymagane byłoby sporządzenie kosztownych opracowań z zakresu wyceny nieruchomości przygotowywanych przez specjalistów z tej dziedziny w oparciu o m. in. negatywne odczucia potencjalnych jej nabywców wynikłe z ogarniającej ją nieznośnej woni czy ciągłego ruchu samochodów ciężarowych po lokalnych drogach.

Wstrzymanie wykonania wydanej decyzji pozwoli – zdaniem wnioskodawcy - skoncentrować się wszystkim na koniecznej do przejścia ścieżce, która doprowadzi do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o uchwalone miejscowe plany zagospodarowania, z których jeden - zapewne przez przeoczenie - został całkowicie pominięty, skutkiem czego jego miejsce wciąż zajmuje wygasła de facto decyzja o tzw. warunkach zabudowy.

W ocenie Sądu powołując się na powyższe okoliczności, wnioskodawca nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki o jakich stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a.. Powoływanie się przez J.P. na kwestię związane z legalnością podjętej decyzji nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że wykazane zostały przesłanki z art. art. 61 § 3 p.p.s.a., są to bowiem kwestie merytoryczne, które będą podlegały ocenie przez Sąd przy badaniu zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Tym samym stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto "nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo (postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1041/08, publ. LEX nr 527673). Takich jednak okoliczności wnioskodawca w niniejszej sprawie nie przytoczył.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku realizacji obiektu budowlanego, nie chodzi więc o ocenę, czy zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne wywołuje dopuszczalne czy niedopuszczalne skutki dla otoczenia, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem obiektu, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane nie powinny być prowadzone. W orzecznictwie przyjęte zostało stanowisko, które również popiera Sąd w niniejszej sprawie, że konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Jednakże to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 1202/07: z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 131/08; z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 145/08, nie publ., treść /w:/orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazać nadto należy, że w myśl art. 61 § 4 u.p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu, wydane na podstawie § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Również należy podkreślić, że postanowienie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o ostatecznym wyniku oceny zaskarżonej decyzji przez Sąd, nie ma ono bowiem wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie wniesionej przez skarżącego skargi.

Uwzględniając powyższe, w rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym zakresie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.