Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 863/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M. – Raport Windykacja i Obrót Wierzytelnościami na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia

18 listopada 2010 r. wezwano skarżącego P. M. - Raport Windykacja

i Obrót Wierzytelnościami do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję oznaczoną

w sentencji niniejszego postanowienia. Pouczono przy tym skarżącego, że wpis ten należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis powyższego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skutecznie skarżącemu w dniu [...] 2010 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy. Wpis od skargi został uiszczony w dniu [...] 2010 r. W tym samym dniu, tj. [...] 2010 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek

o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W treści uzasadnienia wskazał,

że w dniu [...] 2010 r., po powrocie do pracy z urlopu chorobowego, dowiedział się, że jego sekretarka nie uiściła opłaty sądowej, mimo iż zostawił jej stosowną dyspozycję płatniczą. Dalej podał, że w dniu [...] 2010 r. odnowiła mu się kontuzja kolana

i dlatego zmuszony był zrezygnować czasowo z pracy i pozostać w domu od dnia

[...] 2010 do dnia dzisiejszego, a z uwagi na fakt iż, prowadzi działalność gospodarczą zdecydował się na urlop chorobowy bez druku L4. Skarżący podkreślił, że poszczególne czynności zlecił swoim współpracownikom, przy czym nie mógł ich faktycznie nadzorować. Osobą odpowiedzialną za przechodzącą korespondencję ustanowił sekretarkę K. T., której to – po udzielonej telefonicznej informacji

o przychodzącej poczcie – niezwłocznie zlecił dokonanie przelewu tytułem opłaty sądowej od skargi. Następnie skarżący podał, że w dniu 9 grudnia 2010 r., wracając z konsultacji lekarskiej udał się do siedziby firmy, gdzie dowiedział się że sekretarka zapomniała dokonać przelewu. Zdaniem strony nie doszło do zawinionego uchybienia terminowi, jako że w sytuacji, w której nie był w stanie dokonać czynności osobiście posłużył się pracownikiem, który w sposób nienależyty wykonał swoje obowiązki. Skarżący pokreślił, że zgodnie z orzecznictwem sądowym posłużenie się osobą trzecią, w przypadku niezawinionej niemożności osobistego wykonania czynności przez pełnomocnika, a także niemożności sprawowania nadzoru nad pracownikiem biura, wywołanej chorobą, nie może stanowić przeszkody w realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu.

Na uprawdopodobnienie przywołanych okoliczności skarżący załączył zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r. oraz oświadczenie K. T.. Konkludując podał, że niewłaściwe wypełnienie przez pracownika swoich obowiązków skutkuje dla niego pozbawieniem możliwości obrony słusznych interesów, naruszonych zaskarżoną decyzją organów podatkowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek

o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację, trzeba stwierdzić,

iż wskazana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu – brak wiedzy

o niedokonaniu przez pracownika przelewu tytułem wpisu od skargi – ustała z chwilą powzięcia przez niego informacji o tym fakcie, tj. w dniu [...] 2010 r.

Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2010 r.,

a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa.

Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

Przystępując do oceny, w pierwszej kolejności wskazać należy, że z zgodnie

z art. 86 § 1 ppsa pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony

w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia

12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148).

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy

w uchybieniu terminu. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu przeszkodą uniemożliwiającą skarżącemu zachowanie terminu do uiszczenia wpisu była kontuzja kolana. Jednakże z przedłożonego przez stronę zaświadczenia lekarskiego

z dnia [...] r., nie wynika kiedy nastąpiła ta kontuzja oraz czy schorzenie

to rzeczywiście uniemożliwiło stronie poruszanie się i samodzielne uiszczenie wpisu

w przewidzianym siedmiodniowym terminie. Brak jest tam bowiem wskazania o zakazie poruszania się lub o nakazie pozostawania w łóżku. Zatem, zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że w czasie biegu terminu do uiszczenia wpisu zaistniała okoliczność, która powodowałaby takie pogorszenie jego stanu zdrowia, które uniemożliwiłoby mu dokonanie czynności osobiście, jak również nie pozwoliłoby na wyręczenie się inną osobą. Skarżący zlecił dokonanie przelewu pracownikowi i tym samym przezwyciężył przeszkodę uniemożliwiającą osobiste załatwienie sprawy. Zgodnie natomiast z linią orzecznictwa sadów administracyjnych, zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności, a do której zobowiązany był skarżący, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Skarżący bowiem nie wykazał się dochowaniem należytej staranności, albowiem nie skontrolował czy osoba, która miała wykonać powierzoną czynność, dokonała jej we właściwy sposób. Skoro pomimo złego stanu zdrowia, na który powołuje się skarżący zdołał on powierzyć obowiązek uiszczenia wpisu swojemu pracownikowi, to znaczy, że mógł i powinien był również skontrolować sposób wykonania przez niego tej czynności. Należy zatem podkreślić, iż nieprawidłowe wykonanie przez pracownika obowiązków obciąża również skarżącego, jako osobę zlecającą dokonanie określonej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 678/08 LEX 493712).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.