Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 265/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86, art. 91 ust. 1 i  2
journal: Dz.U. 2019 poz 506
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 6, art. 39 ust. 3 i 4
journal: Dz.U. 2018 poz 967
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2020 r. sprawy ze skargi Rady Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia 17 stycznia 2020 r. nr P. II.4131.2.9.2019 w przedmiocie ustalenia regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz wysokość i warunki wypłacania nagród ze specjalnego funduszu nagród, dla nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych, dla których organem prowadzącym jest Gmina i Miasto Rudnik nad Sanem I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze; II. zasądza od Wojewody Podkarpackiego na rzecz skarżącej Rady Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem kwotę 480 zł /słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 265/20

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi Rady Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem jest wydane na podstawie art. 85, art. 86, art. 91 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm., dalej: u.s.g.) oraz art. 30 ust. 6, art. 39 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r., poz. 967 ze zm.) rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z 17 stycznia 2020 r. nr P.II.4131.2.9.2020, stwierdzające nieważność § 4 ust. 3 uchwały Rady Miejskiej w Rudniku nad Sanem z 13 grudnia 2019 r. nr XV/104/2019.

Uchwałą tą RM w Rudniku nad Sanem - działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. oraz art. 30 ust. 6 i 6a w zw. z art. 91d pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela ustaliła regulamin określający wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, szczegółowe warunki obliczania

i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz wysokość i warunki wypłacania nagród ze specjalnego funduszu nagród, dla nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych, dla których organem prowadzącym jest Gmina i Miasto Rudnik nad Sanem.

Stosownie do § 4 ust. 1 w/w uchwały, nauczycielowi, w zależności od uzyskiwanych wyników pracy, przyznawany jest dodatek motywacyjny; wg ust. 2, przy ustalaniu jego wysokości bierze się pod uwagę: 1) uzyskiwanie osiągnięć w realizowanym procesie dydaktycznym, potwierdzone dobrymi wynikami uczniów w egzaminach, sprawdzianach, konkursach, olimpiadach i zawodach, 2) umiejętne rozwiązywanie problemów wychowawczych uczniów we współpracy z rodzicami, 3) dobre rozpoznanie środowiska wychowawczego uczniów, aktywne i efektywne działania na rzecz uczniów potrzebujących szczególnej opieki, 4) skuteczne przeciwdziałanie agresji, patologiom i uzależnieniom wśród dzieci i młodzieży, 5) opracowywanie autorskich programów, 6) tworzenie i wdrażanie programów edukacji regionalnej

i europejskiej, 7) wdrażanie przedsięwzięć i programów na rzecz doskonalenia swojej pracy i podwyższania jakości pracy szkoły, 8) udział w organizowaniu imprez

i uroczystości szkolnych, 9) prace w komisjach przedmiotowych i zespołach, 10) opiekę nad samorządem uczniowskim lub innymi organizacjami uczniowskimi działającymi na terenie szkoły, 11) prowadzenie lekcji koleżeńskich oraz uczestnictwo w innych rodzajach działań w ramach wewnątrzszkolnego doskonalenia nauczycieli, 12) prace z dziećmi o szczególnych potrzebach edukacyjnych, 13) realizacja zadań i podejmowanie inicjatyw zwiększających udział i rolę szkoły w środowisku lokalnym, 14) obecność szkół w środowisku lokalnym, udział w imprezach, konkursach, przeglądach organizowanych przy współpracy z instytucjami społeczno – kulturalnymi, 15) podejmowanie innych działań niezapisanych w statucie szkoły.

Stosownie do ust. 3 tego paragrafu, "dodatek motywacyjny może być przyznawany po spełnieniu warunków określonych w § 4 ust. 2, w wysokości od 1% do 20 % jego wynagrodzenia zasadniczego", przy czym "dodatek motywacyjny przyznaje się na czas określony, nie krótszy niż 2 miesiące i nie dłuższy niż 1 rok szkolny" (ust. 4).

Pismem z 9 stycznia 2020 r. Wojewoda Podkarpacki zawiadomił Burmistrza Rudnika nad Sanem o wszczęciu postępowania zmierzającego do stwierdzenia nieważności § 4 ust. 3 w/w uchwały z 13 grudnia 2019 r. z powodu naruszenia art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, po czym opisanym na wstępie rozstrzygnięciem nadzorczym z 17 stycznia 2020 r. stwierdził nieważność § 4 ust. 3 tej uchwały.

W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu:

1) wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 /obejmujących m.in. dodatek motywacyjny/, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków,

z zastrzeżeniem art. 33-34a,

2) szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 3,

3) wysokość i warunki wypłacania składników wynagrodzenia, o których mowa

w ust. 1 pkt 4, o ile nie zostały one określone w ustawie lub w odrębnych przepisach

- w taki sposób, aby średnie wynagrodzenia nauczycieli, składające się ze składników, o których mowa w ust. 1, odpowiadały na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej średnim wynagrodzeniom nauczycieli, o których mowa w ust. 3.

Zdaniem organu nadzoru, regulacje § 4 ust. 3 uchwały z 13 grudnia 2019 r. nie ustalają wysokości dodatku motywacyjnego w zależności od stopnia spełnienia kryteriów. Tym samym nie wypełniono upoważnienia zawartego w normie art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, gdyż zapis o wysokości dodatku motywacyjnego od 1 do 20% otrzymanego przez nauczyciela wynagrodzenia zasadniczego nie odzwierciedla wymogu ustawodawcy określenia jego wysokości. Uchwałodawca lokalny musi określić kryteria przyznawania dodatku motywacyjnego na tyle precyzyjnie, by jego wysokość była możliwa do ustalenia zgodnie z jego wolą i czytelna dla uprawnionego do dodatku. Wprawdzie rada gminy może określić wysokość stawki dodatku motywacyjnego posługując się przedziałem kwotowym względnie procentowym, lecz brak skrupulatnego określenia szczegółowych warunków i kryteriów ich przyznawania ceduje na organ przyznające ten dodatek w zasadzie nieograniczoną kompetencję do jego przyznania w indywidualnej sprawie. Regulacje podjęte na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela mają na celu wyeliminowanie, względnie maksymalne ograniczenie luzu decyzyjnego na podmiocie realizującym zapisy aktu prawa miejscowego, jakim jest regulamin wynagradzania. Wysokość dodatku motywacyjnego nie może być uzależniona od arbitralnej i nieuzasadnionej prawnie oceny organu prowadzącego szkołę, a powinna jednoznacznie wynikać z obowiązujących przepisów, w tym także uchwały jednostki samorządu terytorialnego.

Wojewoda powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 18 czerwca 2008 r. II SA/Ol 209/08, zgodnie z którym z zapisów uchwały musi wynikać jasność regulacji prawnej określającej wysokość dodatków dla nauczycieli, tak aby organ przyznający dodatek jak i sami nauczyciele wiedzieli, jaka jest wysokość stawki dodatku.

Przyjęte w uchwale regulacje obarczone są dużą dozą uznaniowości pracodawcy, który może przyznać dodatek motywacyjny wg swojego uznania. Regulacje te nie precyzują, jakiej wysokości dodatku motywacyjnego może spodziewać się jego beneficjent przy wypełnieniu określonej liczby kryteriów zawartych w § 4 ust. 2 uchwały. Tym samym RM w Rudniku nad Sanem nie określiła w badanym przypadku w sposób prawidłowy wysokości dodatku motywacyjnego przez co przyjęty uchwałą zapis regulaminu nie wyczerpuje w pełni dyspozycji art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Rada Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem rozstrzygnięciu nadzorczemu Wojewody Podkarpackiego z 17 stycznia 2020 r. zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela poprzez jego błędną wykładnię skutkującą niezasadnym przyjęciem, że przepis ten nie może być podstawą do przyjętego sformułowania § 4 ust. 3 uchwały, a także naruszenie art. 91 u.s.g. poprzez niezasadne przyjęcie, że przedmiotowa uchwała posiada wady prawne skutkujące jej częściową nieważnością.

Wskazując na te uchybienia, RM wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego aktu nadzoru oraz obciążenie Wojewody kosztami postępowania.

Odnosząc się do zarzutów wskazanych przez Wojewodę wskazano, że w § 4 ust. 2 uchwały wyczerpująco w 15 punktach określono katalog sytuacji, które bierze się pod uwagę przy ustalaniu wysokości dodatku motywacyjnego. W takiej sytuacji nie można przyjąć, że nie zostały precyzyjnie określone kryteria jego przyznawania i żądać bliżej nieokreślonej skrupulatności, gdy przepisy ustawy Karta Nauczyciela i orzecznictwo sądowe nie dają w tym zakresie żadnych wskazówek. Brak jest w tej sytuacji podstaw do stwierdzenia, że doprowadzi to do luzu decyzyjnego. Stanowisko to nie narusza poglądu wyrażonego w powołanym wyroku WSA w Olsztynie z 18 czerwca 2008 r. II SA/Ol 209/08, a także w innych wyrokach sądowych dopuszczających określenie stawki dodatku w przedziale "od – do" (m.in. wyroki WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 19 sierpnia 2009 r. II SA/Go 439/09 i z 18 stycznia 2018 r. II SA/Go 1146/17). Ponadto Wojewoda akceptował zapisy innych uchwał opublikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego o treści jak w zakwestionowanej uchwale, m.in. RG Dydnia z 5 grudnia 2019 r. poz. 6334, RG Zarzecze z 3 grudnia 2019 r. poz. 6387, RG Przemyśl 6 grudnia 2019 r. poz. 6393, Rady Powiatu Stalowowolskiego z 16 grudnia 2019 r. poz. 6814, Rady Powiatu Jarosławskiego z 19 grudnia 2019 r. poz. 86 z 2020 r. oraz Rady Powiatu w Brzozowie z 17 grudnia 2019 r. poz. 362 z 2020 r.).

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu nadzorczym.

Wskazał, że z aktu prawa miejscowego którym jest regulamin wynagradzania nauczycieli musi wynikać wyraźnie wysokość dodatków, tak aby zarówno nauczyciel jak i organ przyznający dodatek wiedzieli, jaka jest jego wysokość. Podanie jedynie rozpiętości dodatku motywacyjnego bez wprowadzenia czytelnych i konkretnych kryteriów jego przyznawania różnicujących wysokość stawki tego dodatku od spełnienia określonej ilości kryteriów nie może zostać uznane za prawidłowe ustalenie wysokości jego stawek. Z zapisów uchwały nie można wywieść, jakiej kwoty dodatku motywacyjnego może oczekiwać nauczyciel w sytuacji, gdy spełni określoną liczbę z 15 warunków wyszczególnionych w jej § 4 ust. 2. Skutkuje to znaczną dozą uznaniowości, arbitralności i nieweryfikowalnej swobody pracodawcy, prowadząc do sytuacji, w której nauczyciel który spełni określoną liczbę warunków otrzyma taki sam dodatek jak nauczyciel, który spełni mniej warunków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 7 P.p.s.a., kontrola sądu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g., stosownie do którego nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna z prawem; o nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały, w trybie określonym w art. 90.

Skarga w rozpoznawanej sprawie wniesiona została w trybie art. 98 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia; zgodnie z ust. 3 tego artykułu, do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.

Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do oceny, czy Wojewoda Podkarpacki prawidłowo unieważnił zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym

- z powodu naruszenia art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela - § 4 ust. 3 uchwały

RM w Rudniku nad Sanem z 13 grudnia 2019 r. nr XV/104/2019 normujący przyznawanie nauczycielom zatrudnionym w szkołach i placówkach oświatowych dla których organem prowadzącym jest Gmina i Miasto Rudnik nad Sanem dodatku motywacyjnego.

Zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela, organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego,

w drodze regulaminu, wysokość stawek dodatków o których mowa w ust. 1 pkt 2

(a więc m.in. dodatku motywacyjnego) oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33-34a; stosownie natomiast do § 4 ust. 3 w/w uchwały, "dodatek motywacyjny może być przyznawany po spełnieniu warunków określonych w § 4 ust. 2, w wysokości od 1% do 20 % jego wynagrodzenia zasadniczego".

Wstępnie zwrócenia uwagi wymaga regulacja art. 30 ust. 1 i 2 ustawy Karta Nauczyciela. Stosownie do ust. 1, wynagrodzenie nauczycieli, z zastrzeżeniem art. 32, składa się z: 1) wynagrodzenia zasadniczego, 2) dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, w tym z tytułu sprawowania funkcji wychowawcy klasy oraz za warunki pracy, 3) wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz 4) nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, z wyłączeniem świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, świadczenia, o którym mowa w art. 53a, i dodatku, o którym mowa w art. 54 ust. 5.

Zgodnie zaś z ust. 2, wysokość wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela uzależniona jest od stopnia awansu zawodowego, posiadanych kwalifikacji oraz wymiaru zajęć obowiązkowych, a wysokość dodatków odpowiednio od okresu zatrudnienia, jakości świadczonej pracy i wykonywania dodatkowych zadań lub zajęć, powierzonego stanowiska lub sprawowanej funkcji oraz trudnych lub uciążliwych warunków pracy.

Z powyższego wynika, że tylko wynagrodzenie zasadnicze jest obligatoryjną częścią wynagrodzenia nauczyciela, a prawo do innych składników wynagrodzenia uzależnione jest od spełnienia warunków do ich otrzymania. W przypadku dodatku motywacyjnego jest to jakość świadczonej pracy i wykonywanie dodatkowych zadań lub zajęć, z czym spójny pozostaje zapis § 6 wydanego na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy Karta Nauczyciela rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 416 ze zm.), wg którego do ogólnych warunków przyznawania nauczycielom dodatku motywacyjnego należą: 1) osiągnięcia w realizowanym procesie dydaktycznym; 2) osiągnięcia wychowawczo - opiekuńcze; 3) wprowadzanie innowacji pedagogicznych, skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania; 4) zaangażowanie w realizację czynności i zajęć, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 Karty Nauczyciela; 5) szczególnie efektywne wypełnianie zadań i obowiązków związanych z powierzonym stanowiskiem; 6) realizowanie w szkole zadań edukacyjnych, wynikających z przyjętych przez organ prowadzący priorytetów w realizowanej lokalnej polityce oświatowej.

Prowadzi do wniosku, że skoro kryteria przyznawania dodatku motywacyjnego oparte są na wykazywaniu przez nauczyciela szczególnego zaangażowania w pracę, podejmowaniu dodatkowych inicjatyw oraz uzyskiwaniu ponadprzeciętnych osiągnięć w pracy dydaktyczno – wychowawczej, wobec tego za pomocą tego dodatku nie może być dodatkowo wynagradzane wypełnianie podstawowych (zwykłych) obowiązków pracowniczych. Koreluje z tym zapis § 4 ust. 1 uchwały RM w Rudniku nad Sanem z 13 grudnia 2019 r. nr XV/104/2019, wg którego dodatek motywacyjny jest przyznawany nauczycielowi w zależności od uzyskiwanych wyników pracy; wynika to także z treści zakwestionowanego przez Wojewodę w rozstrzygnięciu nadzorczym ust. 3 tego paragrafu, zgodnie z którym dodatek ten może być przyznany po spełnieniu warunków określonych w § 4 ust. 2, w wysokości od 1 - 20 % wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela.

Kolejno podkreślić należy, że w okolicznościach sprawy nie jest sporny sam sposób określenia wysokość dodatku motywacyjnego, którego stawki mogą być ustalone zarówno przedziałem kwotowym jak i procentowym.

Procentowe powiązanie jego wysokości (w granicach 1 - 20 %) z wynagrodzeniem zasadniczym danego nauczyciela wpisuje się zatem w wynikający z art. 30 ust. 6

pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela wymóg zróżnicowania wysokości stawek tego dodatku względem nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego (wysokość wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli – stanowiącego jeden ze składników ich wynagrodzenia - uzależniona jest m.in. od stopnia awansu zawodowego – art. 30 ust. 1 i 2 ustawy Karta Nauczyciela). Tym samym nie znajduje potwierdzenia argument Wojewody powołany w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego, że zapis, iż kwota dodatku motywacyjnego wynosi od 1-20% wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela, nie odzwierciedla wymogu ustawodawcy określenia wysokości tego dodatku.

W tej sytuacji jako kluczowy dla sprawy jawi się związek (czy też jak wywiódł Wojewoda jego brak) między wysokością dodatku motywacyjnego (w opisanych wyżej granicach), a spełnieniem przez nauczyciela określonej liczby warunków określonych w § 4 ust. 2 uchwały.

Przede wszystkim należy zauważyć, że mimo iż zapis ten określa 15 kryteriów branych pod uwagę przy ustalaniu wysokości tego dodatku /przytoczonych w części faktycznej niniejszego uzasadnienia/ a w ust. 3 tego paragrafu mowa jest o "spełnieniu warunków określonych w § 4 ust. 2", wykładnia przepisu § 4 ust. 3 dokonywana zwłaszcza przez pryzmat procentowego określenia przedziału wynagrodzenia zasadniczego w którego granicach może być przyznany dodatek motywacyjny nie budzi żadnych wątpliwości, że nie ustanawia on wymogu jednoczesnego spełnienia wszystkich warunków z ust. 2 jako przesłanki umożliwiającej przyznanie tego dodatku.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że zawarte w ust. 1 tego paragrafu sformułowanie "jest przyznawany" świadczy, że dopiero ziszczenie się przynajmniej jednego warunku określonego w ust. 2 jest konieczne a jednocześnie wystarczające do powstania po stronie nauczyciela prawa do dodatku motywacyjnego, który może być przyznany w wysokości 1-20% jego wynagrodzenia zasadniczego (ust. 3), na okres od 2 miesięcy do 1 roku szkolnego (ust. 4).

W tej sytuacji należy zgodzić się z wyrażonym w rozstrzygnięciu nadzorczym stanowiskiem Wojewody o tyle, że proces przyznawania dodatku motywacyjnego oparty jest w znacznym stopniu na uznaniowości i arbitralności (co samo w sobie nie oznacza pełnej dowolności i swobodnego uznania oraz że proces ten nie podlega żadnej kontroli, gdyż osoba kwestionująca podejmowane w tym zakresie rozstrzygnięcia może w celu dochodzenia swoich praw wystąpić z odpowiednim powództwem do sądu powszechnego).

Nie kwestionując działań zmierzających do zapewnienia w sprawach wynagrodzeń pracowniczych maksymalnego obiektywizmu należy jednak zauważyć, że specyfika dodatku motywacyjnego - wbrew wywodzonym oczekiwaniom organu nadzoru - nie pozwala całkowicie wykluczyć z procesu jego przyznawania uznaniowości. Niezależnie bowiem od wskazywanego braku ustalenia w regulacjach uchwały wysokości dodatku motywacyjnego w zależności od stopnia spełnienia warunkujących jego przyznanie kryteriów, samo decydowanie o ich spełnieniu przez określoną osobę również ma charakter ocenny i w praktyce odbywa się na podstawie analizy całokształtu związanych z tym okoliczności przez kierującego szkołą dyrektora, który będąc przełożonym służbowym wszystkich jej pracowników (art. 7 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela) decyduje nie tylko o wysokości dodatku motywacyjnego, ale przede wszystkim o spełnieniu kryteriów warunkujących jego przyznanie, a także o okresie czasu na jaki jest on przyznawany.

W ocenie Sądu, niewłaściwe jest upatrywanie w rozpoznawanej sprawie rozwiązania w do tego stopnia precyzyjnym określeniu kryteriów przyznawania dodatku motywacyjnego, które eliminując bądź ograniczając luz decyzyjny podmiotu realizującego zapisy aktu prawa miejscowego (a więc decydującego o prawie do dodatku motywacyjnego, jego wysokości i czasookresie jego pobierania), pozwalałoby jednocześnie osobie uprawnionej (nauczycielowi) w dokładny sposób ustalić, jakiej wysokości dodatku może w określonej sytuacji oczekiwać. Całkowita bowiem eliminacja wpływu pracodawcy na jego przyznawanie, połączona - jak sugeruje to Wojewoda – z obligatoryjnością jego przyznania w sztywnie określonej wysokości w sytuacji spełnienia wskazanej liczby warunkujących go przesłanek określonych w § 4 ust. 2 regulaminu, pozbawiałaby także w tym zakresie dyrektora szkoły pewnej elastyczności w kształtowaniu stosunków pracy z nauczycielami, co z uwagi na liczbę tych przesłanek i możliwość ich zaistnienia w różnorodnych kombinacjach praktycznie eliminowałoby jakąkolwiek możliwość ich wartościowania i dostosowania przyznawania dodatku do aktualnych warunków, w tym liczby osób spełniających określone kryteria. Ta ostatnia okoliczność może mieć znaczenie chociażby z powodu ograniczonej z reguły ilości środków przeznaczanych na finansowanie dodatków motywacyjnych; jej nieuwzględnienie mogłoby prowadzić do niedopuszczalnej sytuacji, w której nie wszyscy nauczyciele spełniający warunki do przyznania dodatku motywacyjnego w przewidzianej wysokości mogliby go uzyskać, co skutkowałoby przesunięciem ciężaru związanej z tym uznaniowości na decydowanie o uznaniu spełnienia warunków do jego przyznania i o okresie czasu na który jest on danej osobie przyznawany.

Z powyższych względów Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska wyrażonego w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym, iż w odniesieniu do dodatku motywacyjnego unormowania regulaminu ustalanego na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela powinny być na tyle konkretne, aby na ich podstawie możliwe było ustalenie przez zainteresowaną osobę dokładnej jego wysokości, tj. w odniesieniu do każdego potencjalnie spełnianego przez nią warunku. W tym zakresie wskazanie kryteriów od spełnienia których uzależnione jest jego przyznanie oraz stawek i przedziału czasu w granicach których może być przyznany spełnia wynikający z powyższego przepisu wymóg określenia szczegółowych warunków przyznawania tego dodatku.

Prowadzi to do stwierdzenia, że wbrew stanowisku Wojewody wyrażonemu

w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym, zapis § 4 ust. 3 uchwały RM w Rudniku nad Sanem z 13 grudnia 2019 r. nr XV/104/2019 nie narusza regulacji art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela. Ubocznie już tylko należy zauważyć, że jak podniesiono w uzasadnieniu skargi, akceptacji Wojewody Podkarpackiego podlegały inne uchwały, zawierające analogiczne regulacje jak w zakwestionowanym

w rozstrzygnięciu nadzorczym zakresie.

W tej sytuacji, wobec zasadności podniesionych w skardze zarzutów, skutkowało to uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 148 P.p.s.a.

O należnych stronie skarżącej kosztach zastępstwa procesowego (480 zł) postanowiono stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).