Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1570/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Protokolant Jarosław Skopczyński, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. N. na decyzję Wojewody z dnia 4 kwietnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 8 stycznia 2001r. nr [...] o przyznaniu G. N. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 3 marca 2001r. w wysokości [...] miesięcznie.

Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art.37j ust.1 i 2 oraz art.371 ust.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz.U.Nr6,poz.56z2001r.) orazart.138 § 1 pkt 1 K.p.a.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury jeżeli:

1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn,

2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych ża zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

G. N. udokumentowała posiadany staż pracy wykonywanej ponad

30 lat, co oznacza iż spełnia wymogi do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego od, dnia następnego po dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2000r. art.37j ust.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - publ. jak wyżej zasiłek przedemerytalny wynosi 120% zasiłku, o którym mowa w art.24 ust.1 z zastrzeżeniem ust.3-5. Wysokości zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% zasiłku określonego w art.24 przysługuje osobie zamieszkałej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone bezrobociem strukturalnym jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Zasiłek ten w takiej wysokości przysługuje również w przypadku gdy w okresie jego pobierania powiat (gmina) został wykreślony z wykazu powiatów (gmin) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

Gmina, na terenie której zamieszkuje skarżąca nie posiada i w okresie rejestracji bezrobotnej nie posiadała statusu gminy zagrożonej szczególnie wysokim bezrobociem.

Od dnia 1 stycznia 2001r. nie obowiązuje przepis art.37j ust.5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Przepis ten zmieniony ustawą z dnia 22 grudnia 2000r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela, ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz.U.Nr 122, poz.1323), który przewidywał, iż zasiłek przedemerytalny w wysokości określonej w ustępie 3 przysługuje również osobie nie zamieszkałej w powiecie (gminie) uznanym za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy w okresie nie dłuższym niż 3 miesiąca z co najmniej 100 pracownikami wykonującymi pracę na terenie jednego powiatowego urzędu pracy.

W tej sytuacji skarżącej nie przysługuje zasiłek przedemerytalny w kwocie wyższej niż 120% zasiłku określonego w art.24 ustawy.

Decyzję tę zaskarżyła G.N.

Wnosząc o jej uchylenie skarżąca zarzuciła, iż organy obu instancji nie wzięły pod uwagę tego, że była ona zatrudniona do dnia 31 grudnia 2000r. kiedy to obowiązywał przepis art.37j ust.5 w dawnym brzemieniu a zarejestrowała się w Urzędzie Pracy najszybciej jak to było możliwe - to jest 2 stycznia 2001 r.

Skarżąca powoływała się na treść pisma skierowanego przez Wicepremiera L. K. adresowanego do Przewodniczącego Rady Sekcji Kolejowej Kolejarzy NSZZ "Solidarność" S. K.

Skarżąca nadto zarzuciła, iż ustawa nie może działać wstecz. Zdaniem skarżącej organ II instancji powołuje się na przepisy opublikowane w Dz.U.Nr 6 z dnia 30 stycznia 2001r. co jej zdaniem narusza prawo.

G. N. uważa, iż winna otrzymywać zasiłek w kwocie [...] brutto, to jest 160% zasiłku określonego w art.24 ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił ojej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Skarżąca jako pracownik [...] została zwolniona z pracy z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy z upływem 31 grudnia 2000r. Oznacz to, iż w tym dniu była jeszcze pracownikiem [...] i nie mogła być uznana za bezrobotną.

Do dnia 31 grudnia 2000r. obowiązywała ustawa z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu ustalonym nowelą z dnia 24 sierpnia 2000r. (Dz.U.Nr 70, poz.820 z 2000r.)- Według tego brzmienia ustawy art.37j w ust.5 przewidywał, iż zasiłek przedemerytalny w wysokości określonej w art.3 (160%) przysługującym również osobie nie zamieszkałej w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy rozwiązany został z przyczyn dotyczących zakładu pracy w okresie nie dłuższym niż 3 miesiąca z co najmniej 100 pracownikami wykonującymi pracę na terenie jednego powiatowego urzędu pracy.

Przepis ten został uchylony nowelą z dnia 22 grudnia 2000r. i przestał obowiązywać od stycznia 2001r.

Dziennik Ustaw, w którym zamieszczono nowelę ustawy został opublikowany 31 grudnia 2000r. (Dz.U.Nr 122 poz.1323).

W chwili zatem orzekania przez oba organy obowiązywał tekst art.37j, który nie zawierał dawnego zapisu ustępu 5 art.3 7j.

Ponieważ skarżąca zarejestrowała się 2 stycznia 2001r. jako bezrobotna organ I instancji zasadnie przyznał jej prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120% kwoty określonej art.24 ustawy od dnia 3 stycznia 200Ir.

Odczucie krzywdy jakie manifestuje skarżąca nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji.

Na przestrzeni lat zasiłki dla bezrobotnych, różnie zresztą nazywane, ulegały modyfikacji. Wystarczy przypomnieć tzw. kuroniówki, których wypłata była masowa, a które przysługiwały nieomal każdemu kto zarejestrował się w Urzędzie Pracy, czy jego odpowiedniku.

Ustalanie praw dotyczących obywatela należy do organów ustawodawczych i nie jest rzeczą sądu kontrolowanie ich zasadności.

Ustawa z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U.Nr 62, poz. 718. z 2000r. z późn. zm.) w art.4 zawiera zapis, iż akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy.

Ust.2 tego art. przewiduje, iż w uzasadnionych przypadkach akty normatywne z zastrzeżeniem ust.3 mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż czternaście dni, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dzień wejścia w życie może być dniem ogłoszenia tego aktu w dzienniku urzędowym.

Wejście w życie aktu prawnego w terminie krótszym niż 14 dni jest prawem dopuszczalne ze względu na ważny interes państwa.

Tym ważnym interesem państwa może być sytuacja ekonomiczna kraju.

Interes państwa nie jest tożsamym z interesem grupy pracowników nawet jeżeli niesie za sobą poczucie krzywdy.

Na marginesie tej sprawy zauważyć należy na pewne niefrasobliwości wysokich funkcjonariuszy państwa.

Wiceprezes Rady Ministrów podpisując pismo z dnia 15 grudnia 2000r. do Przewodniczącego Rady Sekcji Kolejowej Kolejarzy NSZZ "Solidarność" S. K. nie był uprzejmy powiadomić go o tym, iż za niecałe dwa tygodnie przepis art.37j ust.5 zostanie znowelizowany i że dla uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego w kwocie równej 160% kwoty wynikającej z art.24 ustawy niezbędne będzie łączne spełnienie dwu przesłanek, a to zamieszkiwanie, na terenie objętym bezrobociem strukturalnym i rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Odnosząc się do podstawy prawnej przywołanej przez organ II instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreśla, że organ ten powołuje się na tekst jednolity ogłoszony 30 stycznia 2001r. w Dz.U.Nr 6 uwzględniający już nowelizację art.37 ustawy z dnia 22 grudnia 2000r. (Dz.U.Nr 122, poz.1323) obowiązującą od dnia 1 stycznia 2001r. (art.8 przywołanej ustawy).

Z tych względów na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę oddalił.