Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 157/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Gabriela Nowak Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] lutego 2011 r., który wpłynął do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. dnia [...] lutego 2011 r., J. S. zwróciła się do Burmistrza S. o przyznanie pomocy społecznej w formie zasiłku celowego przeznaczonego na pokrycie poniesionych przez nią kosztów zakupu [...] w okresie od połowy lutego 2011 r. w kwocie [...] złotych, którą to kwotę wydatkowała ona z wypłaconego jej zasiłku stałego.

Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działając z upoważnienia Burmistrza S., wydał w dniu [...] lutego 2011 r. decyzję nr [...], w której odmówił przyznania J. S. m.in. wnioskowanego zasiłku celowego. W decyzji tej organ podjął także rozstrzygnięcie w sprawach objętej wnioskiem strony o przyznanie pomocy na zakup [...] Powyższa decyzja została skarżącej doręczona w dniu [...] marca 2011 r. (k-7 akt administracyjnych).

Przed otrzymaniem tej decyzji J. S. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznało to zażalenie za bezprzedmiotowe i umorzyło postępowanie, wskazując na wydanie w sprawie w dniu [...] lutego 2011 r. decyzji administracyjnej rozstrzygającej o zgłoszonym przez stronę żądaniu.

Pismem z dnia [...] marca 2001 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z [...] lutego 2011 r. o zasiłek ceowy na zakup na raty [...] na kwotę [...] złotych, zarzucając Burmistrzowi, iż nie rozpoznał on tego wniosku niezwłocznie. W uzasadnieniu skargi strona opisywała swoją trudną sytuację życiową oraz wskazywała, iż [...] wystarcza na [...] godziny pracy [...]. W tej sytuacji wnioski o pomoc społeczną przeznaczoną na opłaty związane z [...]w porze [...] winny być, jej zdaniem, rozpatrywane natychmiast.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz S. wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenia, wskazując na załatwienie sprawy objętej wnioskiem strony, poprzez wydanie w tym przedmiocie decyzji jeszcze przed wniesieniem niniejszej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powołana dalej jako: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a, a więc w sprawach ze skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności. Istota zaś skargi na bezczynność polega na tym, że Sąd uwzględniając ją, zgodnie z art. 149 P.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Celem wprowadzenia przez ustawodawcę do systemu polskiego prawa instytucji skargi na bezczynność była ochrona uprawnień jednostki do żądania od organu zachowania gwarantowanego jednostce przez przepis prawa. Skarga ta stanowi zatem narzędzie, przymuszające organ do podjęcia żądanego działania. Aby uznać ją za uzasadnioną organ musi pozostawać w zwłoce zarówno w dacie wniesienia skargi jak też w dacie jej rozpoznawania przez Sąd.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie wystąpiły opisane na wstępie przesłanki, uzasadniające wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 P.p.s.a.

Przedmiotem skargi J. S. jest bezczynność Burmistrza S., polegająca na nierozpoznaniu "bezzwłocznym" jej wniosku z [...] lutego 2008 r. o zasiłek celowy przeznaczony na pokrycie poniesionych już przez nią wydatków związanych z zakupem na raty [...] za kwotę [...] złotych.

Z akt sprawy wynika jednak, że wniosek ten został rozpoznany już w cztery dni po jego wpływie do organu decyzją z [...] lutego 2011 r. nr [...] wydaną przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działającego z upoważnienia Burmistrza S., doręczoną stronie w dniu [...] marca 2011 r.

W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, by organ administracji publicznej w dniu wniesienia skargi do Sądu (co nastąpiło miesiąc po wydaniu przez niego w sprawie decyzji), a co za tym idzie także w dacie jej rozpoznania, pozostawał w zwłoce w załatwieniu ww. wniosku strony skarżącej.

To zaś oznacza, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw i jako oczywiście bezzasadna podlega ona oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.