Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1782/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA T. Porczyńska (spr.), Sędziowie NSA Świderska, A. Wrzesińska-Nowacka, Protokolant K. Brykalska-Stępień, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi Z. J. P.-B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] Urząd Skarbowy w Z. wystawił na nazwisko Z. P. tytuł wykonawczy nr [...], z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999r. na kwotę 63 zł. W dniu [...] Urząd Skarbowy w Z. wystawił na nazwisko Z. P. tytuł wykonawczy nr [...] z tytułu podatku od osób fizycznych PIT 32/96 na kwotę 91,40 zł. W dniu 26 czerwca 2002r. do Urzędu Skarbowego w Z. wpłynęły zarzuty skarżącego - Z. J. P. - B. w sprawie postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...] wystawionych przez Urząd Skarbowy Z.. W uzasadnieniu zarzutów skarżący podniósł, iż tytuły wykonawcze zostały skierowane do niewłaściwej osoby, nie istniejącej i w związku z tym nie zostały doręczone, "roszczenie za rok 1996 jest przedawnione" oraz że "roszczenie za maj 1999 zostało spłacone w 6/99". Postanowieniem z dnia [...] Urząd Skarbowy w Z. nie uznał zarzutów złożonych z tytułu prowadzonego postępowania egzekucyjnego wobec skarżącego Z. J. P. - B.. Rozstrzygnięcie organu podatkowego zapadło w oparciu o następujący stan faktyczny:

Skarżący w dniu 19 kwietnia 1993r. dokonał zgłoszenia rejestracyjnego osoby fizycznej , będącej podatnikiem podatku od towarów i usług. W zgłoszeniu wskazał, że prowadzi Przedsiębiorstwo Doradztwa Ekonomicznego i Marketingu A z siedzibą w Z., ul. A m. 59. Od dnia 5 lipca 1993r. skarżący jest zarejestrowanym płatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu 21 czerwca 2001 r. za pośrednictwem poczty skarżący złożył formularz aktualizacyjny NIP 3, w którym wskazał nowy adres zamieszkania - B, ul. B 15 oraz poinformował o zmianie nazwiska na P.- B. (od dnia 13 stycznia 1998r.).

Tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...] wystawiony został na nazwisko Z. P., na kwotę 63 zł, z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999r.;

Tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...] wystawiony został na nazwisko Z. P. na kwotę 91,40 zł z tytułu podatku od osób fizycznych PIT 32/96.

W dniu 21 czerwca 2002r. skarżącemu doręczono tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996r. oraz spisano W zażaleniu z dnia 19 sierpnia 2003r złożonym na postanowienie Urzędu Skarbowego skarżący podniósł, że tytuły dotyczące roku 1996 r. są przedawnione. Wskazał ponadto na okoliczności dotyczące zajęcia i sprzedaży majątku przedsiębiorstwa skarżącego, działań organów uchylających się od wypłaty odszkodowania oraz ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.

Po rozpatrzeniu zarzutów skarżącego wniesionych w trakcie postępowania postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji Urzędu Skarbowego w Z.. Uznano, że zobowiązanie podatkowe skarżącego za 1996 r. nie uległo przedawnieniu, gdyż bieg terminu przedawnienia został przerwany w dniu 21 czerwca 2002r., w którym doręczono skarżącemu tytuł wykonawczy nr [...]. Wskazano, że skarżący poinformował Urząd Skarbowy o zmianie nazwiska w dniu 21 czerwca 2001 r. przesyłając formularz aktualizacyjny NIP 3. Sporne tytuły wykonawcze zostały wystawione w 1999 i 2000 r. na podstawie danych ze zgłoszenia rejestracyjnego VAT l z dnia 19 kwietnia 1993r. Co do zarzutu "spłacenia roszczenia za 5/99" wskazano, że na podstawie złożonej przez skarżącego deklaracji VAT 7 za 6/99, zarachowano kwotę 53 zł na poczet zaległości za maj 1999. Po zarachowaniu do realizacji z tytułu wykonawczego pozostało 10 zł.

Co do zarzutów dotyczących zajęcia i sprzedaży majątku przedsiębiorstwa skarżącego, działań ZUS, PZU uchylających się od wypłaty odszkodowania, organ odwoławczy uznał, że nie mogą być one przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia w trybie wynikającym z art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W skardze z dnia 20 listopada 2003r skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Ł. skarżący wniósł o uchylenie wszystkich decyzji, postanowień, tytułów wykonawczych Izby Skarbowej w Ł. oraz Urzędu Skarbowego w Z..

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał na błąd co do osoby zobowiązanej oraz nieistnienie obowiązku podatkowego co do należności w podatku dochodowy od osób fizycznych za rok 1996r z uwagi na przedawnienie. Podniósł , że od początku 1998 r. występuje wobec Urzędu Skarbowego pod nazwiskiem , "P. – B.", pod tym nazwiskiem figuruje również w ewidencji ludności. Skarżący twierdzi, że nie otrzymał tytułów egzekucyjnych, przyjął tylko kartki do wiadomości.

Ponadto skarżący zarzucił bezprawne działanie co do zajęcia i sprzedaży rzeczy ruchomych przedsiębiorstwa A oraz nie ustosunkowanie się do zarzutów w tym przedmiocie przez Izbę Skarbową w Ł..

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że w sprawie zajęcia i sprzedaży rzeczy ruchomych firmy A wydane zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Łodzi postanowienie z dnia 17. 10. 2003r. o odrzuceniu skargi, z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Rozpoznając sprawę stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./ stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezspornym w sprawie jest, że skarżący w dniu 19 kwietnia 1993 r. dokonał zgłoszenia rejestracyjnego osoby fizycznej, będącej podatnikiem podatku od towarów i usług, na formularzu VAT-1. Dokonując zgłoszenia skarżący posługiwał się nazwiskiem "P." i takie nazwisko widnieje na formularzu VAT-1.

Stosownie do art. 9 ust. l pkt. l ( w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 .12. 1998 r) ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 1995 r. nr 142 póz. 702 ze zm.) skarżący miał obowiązek zaktualizować dane objęte zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego w Urzędzie Skarbowym w Z. w terminie 60 dni od dokonanej zmiany nazwiska, posługując się formularzem VAT- 3.

Skarżący zmienił nazwisko na "P. - B." w dniu 13 stycznia 1998r., natomiast zgłoszenie aktualizacyjne NIP 3 złożył dopiero w dniu 21 czerwca 2001 r. Tytuły wykonawcze nr [...] i [...] zostały wystawione odpowiednio w 2000 i 1999 r. zgodnie ze złożonym zgłoszeniem rejestracyjnym, na nazwisko "P.".

Zatem niezasadny jest zarzut wystawienia tytułów wykonawczych na inną, niż skarżący, osobę. Należy zauważyć, że organy podatkowe nie mają obowiązku ustalania prawidłowego brzmienia imion i nazwisk, opierają się w tym zakresie na oświadczeniach złożonych w przewidzianym trybie przez samych zainteresowanych. Obowiązkiem skarżącego było zawiadomić urząd skarbowy o dokonanej zmianie nazwiska, a skoro tego nie uczynił, organy podatkowe prawidłowo posłużyły się nazwiskiem przez niego wskazanym. Nie zasługuje również na uwzględnienie podnoszony przez skarżącego zarzut przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1996. W sprawie niniejszej niewątpliwie nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia.

Stosownie do art.70§ l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137 poz. 926 ze zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Ze względu na to , że termin płatności podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996 przypada na rok 1997, zatem przedawnienie zobowiązania podatkowego za ten rok nastąpiłoby 31 grudnia 2002r. W niniejszej sprawie przedawnienie zobowiązania jednak nie nastąpiło, z uwagi na dokonanie w dniu 21 czerwca 2002r. czynności egzekucyjnej. Zgodnie z art. 70 § 3 bieg terminu przedawnienia przerywa pierwsza czynność egzekucyjna, o której zobowiązany podatnik został powiadomiony.

W dniu 21 czerwca 2002r. organ egzekucyjny doręczył zobowiązanemu podatnikowi odpis tytułu wykonawczego obejmujący zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1996 , oraz przystąpił do czynności egzekucyjnych - dokonano spisania protokołu o stanie majątkowym skarżącego i protokół ten został przez skarżącego podpisany. Spowodowało to przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1996r.

Data sporządzenia protokołu o stanie majątkowym (podpisanego przez skarżącego) i data otrzymania przez niego kwestionowanych tytułów wykonawczych jest taka sama - 21 czerwca 2002r. Niezrozumiałe jest zatem twierdzenie skarżącego, że " wspomniany protokół spisywany był bez doręczenia tytułów wykonawczych".

Mając na uwadze również i to, że tytuły wykonawcze wystawione były na skarżącego, zgodnie ze zgłoszonymi przez niego danymi, i zostały przez niego opatrzone datą otrzymania i podpisane, nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że ich nie otrzymał.

Natomiast co do zgłoszonego zarzutu bezczynności organu podatkowego w sprawie "bezprawnego i przestępczego działania w postaci zajęcia i sprzedaży rzeczy ruchomych" zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu może być przedmiotem rozstrzygnięcia jedynie w trybie określonym przez przepisy art. 52§ 2 i § 3 oraz art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. z 2002r. nr 153 poz. 270).

Z powyższych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, orzeczono jak w sentencji.