Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1442/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] odmówił M. B. przyznania zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W decyzji tej zawarto pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2013r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, pouczając jednocześnie stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 15 października 2013 r. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę zarówno na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. jak i na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.

W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. odmawiająca M. B. przyznania zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Od niniejszego rozstrzygnięcia strona wniosła zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i powinna dopiero w przypadku niezadowolenia z decyzji odwoławczej – wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jednakże intencją swojej skargi uczyniła również decyzję organu pierwszej instancji - Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r.

Możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Oznacza to, że skarga na decyzję organu I instancji nie może zostać rozpoznana merytorycznie (art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, że sprawa ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013r. nr [...] została zarejestrowana pod odrębną sygnaturą i został jej nadany dalszy bieg.

W tej sytuacji Sąd powyższą skargę odrzucił na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd, na podstawie art. 247 p.p.s.a. odstąpił od merytorycznego rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, iż o oczywistej bezzasadności skargi świadczy niemożność jej rozpoznania pod względem merytorycznym i w sytuacji zakwalifikowania skargi do odrzucenia sąd I instancji jest uprawniony do uznania takiej skargi za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a to z kolei uzasadnia oddalenie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy na tym etapie postępowania sądowego (por. np. postanowienie NSA z dnia 28.03.2012 r., II GZ 101/12, LEX nr 1145541.