Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 376/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 63 pkt 1, 71 ust. 1, ust. 5, 149 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 611
law: Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim - tekst jedn.
article: par. par. 81 ust. 2 82, 84
journal: Dz.U. 2013 poz 937
law: Rozporządzenie MInistra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 7 sierpnia 2013 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków  załóg statków morskich
article: par. par. 52, 82 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 47 poz 445
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (dalej jako "Minister") decyzją z [...] grudnia 2016 r., znak [...], działając

na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej "Kpa."), oraz § 82 w związku z § 84 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 7 sierpnia 2013 r. w sprawie wyszkolenia

i kwalifikacji członków załóg statków morskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 937 ze zm.; dalej jako "rozporządzenie"), po rozpatrzeniu odwołania A. K. (dalej jako "skarżący") od decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] (dalej jako "organ I instancji") z [...] września 2016 r., znak [...] odmawiającej wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Do wydania decyzji Ministra doszło w następującym stanie faktycznym

i prawnym.

Skarżący pismem z [...] sierpnia 2016 r. zwrócił się do Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] o wymianę dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy wydanego przez Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] w dniu [...] września

1983 r. na podstawie § 32 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Żeglugi z dnia 30 października 1971 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg statków morskich (Dz.U. Nr 33 poz. 299; dalej jako "rozporządzenie MŻ").

Organ I instancji odmówił skarżącemu wymiany posiadanego przez niego dyplomu. W uzasadnieniu wydanej decyzji wskazał, że zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami rozporządzenia z dnia 7 sierpnia 2013 r., nie przewiduje się wymiany dyplomów wydanych na podstawie rozporządzenia MŻ. Wyjaśnił, że wymiana dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy była przewidziana

we wcześniej obowiązujących przepisach i przywołał następujące akty prawne,

a mianowicie:

- rozporządzenie Ministra – Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich (Dz.U. Nr 52 poz. 232 ze zm.);

- rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r.

w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz.U. Nr 49, poz. 227 ze zm.), gdzie w § 46 ust. 1 pkt 6 przewidziano wymianę dotychczasowych dyplomów, w tym m.in. oficerów elektryków II klasy na dyplom oficera elektryka okrętowego; z kolei w § 47 stwierdzono ważność dyplomów

do czasu ich wymiany, natomiast w § 48 określono ostateczny termin wymiany

na dzień 31 grudnia 1995 r.;

- rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 stycznia 1998 r., zmieniające rozporządzenie w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz.U. Nr 9, poz. 34), które wznowiło termin wymiany dokumentów i przewidywało wymianę dyplomów do dnia 31 grudnia 2001 r.;

- rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 24 sierpnia 2000 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych, pełnienia wacht oraz składu załóg statków morskich o polskiej przynależności (Dz.U. Nr 105 poz. 1117), które uchylało rozporządzenie z 1992 r. – skróciło termin wymiany dokumentów do dnia 21 grudnia 2000 r.; organ I instancji zauważył, że przepisy tego rozporządzenia, jak i również późniejsze przepisy w tym zakresie, nie przewidywały już wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy (Dz.U. Nr 81, poz. 734 z 2003 r.; Dz.U. Nr 47, poz. 445 z 2005 r.; Dz.U. Nr 249, poz. 1669 z 2010 r.; Dz.U. z 2013 r. poz. 937 ze zm.).

W konsekwencji organ I instancji podkreślił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia brak jest podstawy prawnej do wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy na obecnie obowiązujący dyplom oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW

i powyżej. Dodał, że skarżący w okresie od [...] stycznia 1984 r. do [...] grudnia 2000 r. miał możliwość wymiany dyplomu na wówczas obowiązujący dokument, co umożliwiłoby wymianę takiego dyplomu na obecnie obowiązujący zgodnie

z aktualnym stanem prawnym. Jednocześnie organ I instancji stwierdził, że skarżący mógłby obecnie ubiegać się o uzyskanie dyplomu oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW i powyżej, po spełnieniu niezbędnego wymogu określonego w § 51 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, tj. posiadania

36-miesięcznej praktyki pływania w dziale maszynowym na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW i powyżej oraz ukończeniu szkolenia w morskiej jednostce edukacyjnej na poziomie operacyjnym w dziale maszynowym w specjalności elektrycznej zgodnie z certyfikatem uznania i zdaniu egzaminu na poziomie operacyjnym w dziale maszynowym w specjalności elektrycznej.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący, powołując się na § 82 rozporządzenia, wskazał, że posiada kwalifikacje wymagane do wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy. Podniósł, że we wrześniu 2012 r. zwrócił się

o wymianę dyplomu oficera elektryka II klasy, jednak wówczas, w drodze decyzji, odmówiono mu wymiany z uwagi na brak podstaw prawnych. Wyjaśnił, że odwołał się od tej decyzji, a organ II instancji [...] stycznia 2013 r. podtrzymał decyzję wydaną

w I instancji i wskazał, że skarżący mógłby zostać potraktowany indywidulanie, zgodnie z § 82 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz.U. Nr 47 poz. 445 ze zm.; dalej jako "rozporządzenie z 2005 r.").

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister podał, że zgodnie z art. 71 ust. 5 w związku z art. 71 ust. 1 oraz art. 63 pkt 1 ustawy z 18 sierpnia 2011 r.

o bezpieczeństwie morskim (Dz.U. z 2016 r. poz. 281; dalej jako "ubn."), dyrektor urzędu morskiego, w drodze decyzji, odmawia wydania dokumentów, w tym dyplomów dla stanowisk oficerskich, jeżeli osoba ubiegająca się o wydanie dokumentu nie spełnia warunków koniecznych do uzyskania danego dokumentu. Warunki wymiany dokumentów kwalifikacyjnych określone są, jak wskazał Minister, w dziale VII rozporządzenia, które w § 84 i następnych, przewiduje wymianę dyplomów i świadectw wydanych na podstawie rozporządzenia Ministra – Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich oraz kolejnych rozporządzeń, zastępujących to rozporządzenie. Skarżący posiada natomiast, na co zwrócił uwagę Minister, dyplom oficera elektryka okrętowego II klasy wydany przez Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] dnia [...] września 1983 r. na podstawie rozporządzenia MŻ.

Minister stwierdził, że wymiana dyplomu skarżącego była przewidziana

we wcześniej obowiązujących przepisach, poczynając od rozporządzenia Ministra – Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r., poprzez rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r.

w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich, gdzie

w § 46 ust. 1 pkt 6 przewidziano wymianę dotychczasowych dyplomów m.in. oficerów elektryków okrętowych II klasy – na dyplom oficera elektryka okrętowego. Jednocześnie § 47 ww. rozporządzenia stwierdzał ważność dyplomów do czasu ich wymiany. Niemniej, jako ostateczny termin wymiany dokumentu w § 48 rozporządzenia wskazano dzień 31 grudnia 1995 r. Minister wskazał, że termin ten został wznowiony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 stycznia 1998 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich i przewidywał wymianę dyplomów do dnia 31 grudnia 2001 r. Z dniem 24 sierpnia 2000 r. zostało wydane nowe rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych, pełnienia wacht oraz składu załóg statków morskich o polskiej przynależności, które uchylało ww. rozporządzenie z dnia

23 maja 1992 r. i skróciło termin wymiany do dnia 21 grudnia 2000 r. Jak podał Minister, rozporządzenie to nie przewidywało już wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy, a późniejsze rozporządzenia regulujące zasady uzyskiwania dokumentów kwalifikacyjnych przez marynarzy nie przewidywały już wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy.

Mając powyższe na uwadze Minister uznał, że na podstawie aktualnie obowiązującego rozporządzenia nie ma podstawy prawnej do wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy na obecnie obowiązujący dyplom oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW

i powyżej. Minister stanął na stanowisku, że skarżący w okresie od [...] stycznia 1984 r. do [...] grudnia 2000 r. miał możliwość wymiany dyplomu na ówcześnie obowiązujący, co umożliwiłoby wymianę takiego dyplomu na obecnie obowiązujący w aktualnym stanie prawnym.

Jak wspomniał Minister, skarżący w odwołaniu wskazał, że posiada kwalifikacje wymagane w § 82 rozporządzenia do wymiany dyplomu oficera elektryka II klasy. Minister wyjaśnił, że ww. przepis odnosi się do odnawiania dyplomów, nie zaś do ich wymiany. Odnowieniu, zgodnie z § 81 ust. 2 rozporządzenia, podlegają dyplomy, które wydane zostały z pięcioletnim okresem ważności, natomiast dyplom skarżącego jest wydany bezterminowo, a zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami termin ważności upływał z dniem 31 grudnia 2001 r., zatem, jak podał Minister, § 82 rozporządzenia nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Minister stanął na stanowisku, że gdyby skarżący zwrócił się do jednego

z dyrektorów urzędów morskich do dnia 26 lipca 2013 r., zgodnie z sugestią zawartą w decyzji z [...] stycznia 2013 r., wówczas mógłby uzyskać dyplom oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW

i powyżej na obowiązujących ówcześnie warunkach. Przepis § 82 ust. 1 rozporządzenia z 2005 r. upoważniał bowiem dyrektora urzędu morskiego,

w indywidualnych i szczególnie uzasadnionych przypadkach, do wyrażenia zgody na uzyskanie danego dyplomu przez osobę, której specjalność wyuczona lub rodzaj praktyki pływania w danej specjalności nie odpowiadały ściśle wymaganiom

do uzyskania tego dyplomu, jeżeli okres posiadanej praktyki pływania był nie krótszy od wymaganego. Natomiast, jak podał Minister, zgodnie z § 52 rozporządzenia

z 2005 r., dyplom oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW i powyżej można było uzyskać m.in. posiadając wykształcenie średnie zawodowe w zakresie elektrycznym lub elektronicznym oraz 24-miesięczną praktykę pływania na statkach morskich w dziale maszynowym, pod warunkiem ukończenia szkolenia w ośrodku szkoleniowym i złożenia egzaminu na ten dyplom. Minister wskazał, że skarżący nie zwrócił się jednak do dyrektora urzędu morskiego

i nie skorzystał z prawa do indywidualnego traktowania, określonego w § 82 ust. 1 rozporządzenia z 2005 r. Minister stwierdził jednocześnie, że aktualne żądanie skarżącego do rozpatrzenia sprawy w oparciu o stan prawny obowiązujący przed dniem 26 lipca 2013 r. jest całkowicie bezzasadne. Minister zwrócił w tym miejscu uwagę na zasadę praworządności organów administracji publicznej, określoną

w art. 6 Kpa., a wynikającą z art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którym organy administracji działają na podstawie i w granicach prawa.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na powyższą decyzję Ministra skarżący wniósł o stwierdzenie jej nieważności, a gdyby Sąd uznał, że nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności,

o uchylenie decyzji Ministra i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący sformułował zarzut naruszenia następujących przepisów postępowania, a mianowicie:

- art. 138 § 1 Kpa., poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji organu

I instancji, w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie tej decyzji i orzeczenie

o wymianie dyplomu na dyplom elektroautomatyka,

- art. 7 Kpa. i art.77 Kpa., poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, wynikające z faktu, że w okresie od [...] stycznia 2013 r. do [...] sierpnia 2013 r. skarżący pracował na Morzu [...] na holowniku [...] i w związku z powyższym nie mógł odwołać się decyzji Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z przyczyn od niego niezależnych, co winno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji.

Skarżący postawił również zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.:

- § 82 rozporządzenia z 2005 r., poprzez zaniechanie potraktowania skarżącego jako przypadek indywidualny i niewymienienie dyplomu oficera elektryka II klasy

na dyplom elektroautomatyka,

- § 82 rozporządzenia z dnia 7 sierpnia 2013 r., w którym nie ma wzmianki o tym, by paragraf ten zakazywał wymiany dyplomu oficera elektryka II klasy na dyplom elektroautomatyka,

- sprzeczność istotnych ustaleń przez błędne przyjęcie, że przepisy rozporządzenia

z dnia 7 sierpnia 2013 r. uniemożliwiają wymianę dyplomu oficera elektryka II klasy na dyplom elektroautomatyka, skoro poprzednie rozporządzenie z 2005 r. zostało uchylone.

W uzasadnieniu skargi skarżący zawarł argumentację na poparcie wyżej postawionych zarzutów, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była decyzja Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy.

Najdalej idącym zarzutem skargi jest zarzut stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ,jednak skarżący zarzutu tego nie uzasadnił ,a Sąd z urzędu nie dopatrzył się naruszenia art.156 Kpa., w związku z czym zarzut ten należy uznać za bezzasadny.

Dokonując merytorycznej oceny sprawy zauważyć należy, że zgodnie z art. 71 ust. 5 w zw. z art. 71 ust. 1 oraz art. 63 pkt 1 ubn. dyrektor urzędu morskiego, w drodze decyzji, odmawia wydania dokumentów, w tym dyplomów dla stanowisk oficerskich, jeżeli osoba ubiegająca się o wydanie dokumentu nie spełnia warunków koniecznych do uzyskania danego dokumentu.

Na wstępie należy wskazać, że w zaskarżonej decyzji organ dokonał prawidłowej analizy stanu prawnego sprawy na przestrzeni lat 1983 do 2016 r. tj. od chwili wydania w dniu [...] września 1983 r. przez Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] dla skarżącego dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy (powyższy dyplom został wydany na podstawie § 32 ust. 2 pkt 1 i 2 MŻ ) do chwili wydania decyzji.

Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał § 82 w zw. z § 84 rozporządzenia z 7 sierpnia 2013 r.

W § 82 wskazano warunki konieczne jakie należy spełnić aby doszło do odnowienia dyplomu natomiast § 84 wskazuje jakie dyplomy podlegają wymianie w oparciu o powyższe rozporządzenie. Ustawodawca przewidział w niniejszym rozporządzeniu wymianę dyplomów i świadectw wydanych na podstawie rozporządzenia Ministra - Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich oraz kolejnych rozporządzeń, zastępujących to rozporządzenie.

Skarżący w odwołaniu wskazuje, że posiada kwalifikacje wymagane § 82 rozporządzenia do wymiany dyplomu oficera elektryka II klasy. W tym miejscu zauważyć należy, że § 82 rozporządzenia odnosi się do odnawiania dyplomów, nie zaś do ich wymiany. Odnowieniu, zgodnie z § 81 ust. 2 rozporządzenia podlegają dyplomy, które wydane zostały z 5-letnim okresem ważności. Dyplom Skarżącego był natomiast wydany bezterminowo w związku z czym powyższy przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie i w oparciu o § 82 rozporządzenia nie można dokonać, jakby chciał skarżący, wymiany dyplomu oficera elektryka II klasy na dyplom elektroautomatyka.

Skarżący posiada dyplom oficera elektryka okrętowego II klasy wydany przez Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] dnia [...] września 1983 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Żeglugi z dnia 30 października 1971 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich Rozporządzanie z 7 sierpnia 2013 r. nie przewidywało możliwości wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy na obecnie obowiązujący dyplom oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW i powyżej, co zostało w ocenie Sądu w sposób prawidłowy stwierdzone przez organ w zaskarżonej decyzji.

Wobec braku podstaw prawnych do wymiany posiadanego przez Skarżącego dyplomu, organ II instancji wydał dnia [...] grudnia 2016 r. decyzję znak [...], w którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającej wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy .

W ocenie Sądu powyższa decyzja została uzasadniona w sposób prawidłowy, organ, o czym była już mowa powyżej, w sposób szczegółowy przeanalizował przepisy prawa odnoszące się do niniejszej sprawy, przewidujące możliwości dokonania wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy tj.:

1. rozporządzenie Ministra - Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich

2. rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich , gdzie w § 46 ust. 1 pkt. 6 przewidziano wymianę dotychczasowych dyplomów, w tym m.in. oficerów elektryków II klasy na dyplom oficera elektryka okrętowego. W § 47 powyższego rozporządzenia stwierdzono ważność dyplomów do czasu ich wymiany, natomiast w § 48 określono ostateczny termin wymiany na dzień 31 grudnia 1995 r.,

3. rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 stycznia 1998 r., zmieniające rozporządzenie w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich , wznowiło termin wymiany dokumentów i przewidywało wymianę dyplomów do dnia 31 grudnia 2001 r.,

4. rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 24 sierpnia 2000 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych, pełnienia wacht oraz składu załóg statków morskich o polskiej przynależności), które uchylało rozporządzenie z 1992 r. - skróciło termin wymiany do dnia 21 grudnia 2000 r. Przepisy tego rozporządzenia, jak i również późniejsze przepisy w tym zakresie, nie przewidywały już wymiany dyplomu Oficera elektryka okrętowego II klasy

Reasumując w wyżej wymienionych przepisach prawa ustawodawca zakreślił pewne ramy czasowe na dokonanie wymiany dyplomu oficera elektryka okrętowego II klasy, a jeżeli w przewidywanym okresie nie doszło do wymiany przedmiotowego dyplomu, dyplom ten był unieważniony, co zresztą potwierdził pełnomocnik organu i sam skarżący, na rozprawie w dniu [...] czerwca 2017 r., wskazując, że dyplom skarżącego został unieważniony.

W tym miejscu Sąd wskazuje, że podobnie jak w sytuacji wymiany dyplomu oficera okrętowego II klasy, również przy wymianie prawa jazdy z formy papierowej na formę plastikową zakreślony był pewien przedział czasowy na jej dokonanie, po upływie tego terminu nie można już było dokonać wymiany prawa jazdy.

W tym miejscu należy wskazać, że to na skarżącym, jako profesjonaliście w danej dziedzinie ciąży obowiązek orientowania się w dotyczących jego uprawnień przepisach prawa i podejmowanie w związku z tym określonych działań mających na celu nie doprowadzenie do utraty uprawnień.

W toku niniejszego postępowania skarżący powoływał się na postępowania dotyczące wymiany jego dyplomu, a toczące się w latach 2012-2013, w którym to postępowaniu organy obu instancji również odmówiły skarżącemu dokonania wymiany dyplomu oficera elektryka II klasy. Skarżący wskazywał, że zgodnie z obowiązującym wówczas rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy Minister w oparciu o § 82 tego rozporządzenia mógł dokonać wymiany dyplomu oficera elektryka II klasy na dyplom elektroautomatyka traktując skarżącego, jako przypadek indywidualny, czego nie dokonał. W związku z powyższym traktując sprawę całościowo organ powinien dokonać wymiany przedmiotowego dyplomu.

Ustosunkowując się do powyższego zarzutu należy na wstępie wskazać, że zarzut ten związany jest z odrębnym postępowieniem administracyjnym, które to postępowanie nie jest przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Nie mniej Sąd wskazuje, że po pierwsze skarżący nie zaskarżył decyzji z [...] stycznia 2013 r. o odmowie wymiany dyplomu, w związku z czym decyzja ta stała się prawomocna. Skarżący podnosił, że nie mógł w związku z długim rejsem odwołać się od decyzji z [...] stycznia 2013 r. W ocenie Sądu skarżący mógł złożyć takie odwołanie przy pomocy pełnomocnika, rolą skarżącego w wypadku wypłynięcia w długi rejs jest zabezpieczenie swoich interesów, gdy oczekuje na ważne rozstrzygnięcie dotyczące jego uprawnień zawodowych. Sąd podziela ponadto uwagę organu, że statki, a szczególnie statki holownicze, ze względu na charakter swojej pracy, w określonych odstępach czasu przybijają do portu, a marynarze - jeśli nie są zaangażowani w obowiązki wynikające z rozkładu pracy na burcie - bez przeszkód mogą zejść na ląd. Wydaje się, że Skarżący pomimo przebywania na statku przez dłuższy okres czasu, mógł skorzystać z możliwości odwołania i nadać przesyłkę w placówce pocztowej lub przekazać ją kurierowi w porcie, jeśli nie miał możliwości zejścia ze statku.

Tym niemniej stwierdzić należy, że gdyby Skarżący zwrócił się do jednego z dyrektorów urzędów morskich do dnia 26 lipca 2013 r., zgodnie z sugestią zawartą w decyzji organu II instancji z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...], mógłby uzyskać (a nie wymienić, wbrew twierdzeniom Skarżącego) dyplom oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW i powyżej na wówczas obowiązujących warunkach. § 82 ust. 1 rozporządzenia z 2005 r. upoważniał bowiem dyrektora urzędu morskiego, w indywidualnych i szczególnie uzasadnionych przypadkach, do wyrażenia zgody na uzyskanie danego dyplomu przez osobę, której specjalność wyuczona lub rodzaj praktyki pływania w danej specjalności nie odpowiadały ściśle wymaganiom do uzyskania tego dyplomu, jeżeli okres posiadanej praktyki pływania był nie krótszy od wymaganego. Natomiast zgodnie z § 52 rozporządzenia z 2005 r., dyplom oficera elektroautomatyka okrętowego na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW i powyżej można było uzyskać m.in. posiadając wykształcenie średnie zawodowe w zakresie elektrycznym lub elektronicznym oraz 24-miesięczną praktykę pływania na statkach morskich w dziale maszynowym, pod warunkiem ukończenia szkolenia w ośrodku szkoleniowym i złożenia egzaminu na ten dyplom.

Skarżący nie zwrócił się jednak do dyrektora urzędu morskiego i nie skorzystał z prawa do indywidualnego traktowania, określonego w § 82 ust. 1 rozporządzenia z 2005 r. Natomiast aktualne żądanie Skarżącego do rozpatrzenia sprawy w oparciu o stan prawny obowiązujący przed dniem 26 lipca 2013 r. jest całkowicie bezzasadne, gdyż rozporządzenia z 2005 r. zgodnie z art. 149 ust. 1 ubm. utraciło moc 26 lipca 2013 r., a zasada praworządności określona w art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP wyklucza działanie organów w oparciu o nieobowiązujące przepisy prawa.

Sąd w niniejszej sprawie nie dopatrzył się również naruszenia art. 7, 77, 138 § 1 k.p.a., gdyż materiał dowodowy w niniejszej sprawie został ustalony w sposób prawidłowy, a rozstrzygnięcie organu zapadło w oparciu o cały materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie. Ponieważ decyzja Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] odpowiadała prawu organ II instancji słusznie utrzymał ją w mocy.

Reasumując Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.