Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1738/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 614  Oświata, szkolnictwo wyższe, nauka, działalność badawczo-rozwojowa i archiwa
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 63
journal: Dz.U. 1996 nr 67 poz 329
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
article: art. 86, art. 91 ust. 1 i ust. 4
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

4 II SA/Wr 1738/03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Jolanta Sikorska (spraw.) Sędziowie NSA del. do WSA - Bogumiła Skrzypczak NSA del. do WSA - Andrzej Wawrzyniak Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2004 r. przy udziale — sprawy ze skargi Rady Miejskiej w Zgorzelcu na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 1 lipca 2003 r. Nr PN.II-0911-14/27/03 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Zgorzelcu w sprawie likwidacji Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu oddala skargę.


UZASADNIENIE

4 II SA/Wr 1738/03

2

Uzasadnienie

Zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 1 lipca 2003 r. Nr PN.II 0911-14//27/03, wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) Wojewoda Dolnośląski stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Zgorzelcu z dnia 26 maja 2003 r. Nr 54/03 w sprawie likwidacji Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu w związku z istotnym naruszeniem art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329 z późn. zm.).

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 26 maja 2003 r. Rada Miejska w Zgorzelcu podjęła uchwałę w sprawie likwidacji Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu przy ul. Wolności 9. Uchwała ta wpłynęła do organu nadzoru w dniu 3 czerwca 2003 r. Organ nadzoru wszczął postępowanie nadzorcze w celu zbadania, czy został zachowany tryb likwidacji przedszkola określony w przepisach ustawy o systemie oświaty.

Wskazał, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej o tym samym albo zbliżonym profilu. Organ prowadzący jest obowiązany co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji zawiadomić rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego o zamiarze likwidacji. Przepis ten w ust. 2 stanowi, że szkoła, profil kształcenia ogólnozawodowego lub zawód, w jakim szkoła kształci, a także placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 2a, mogą zostać zlikwidowane po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, a szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez inną osobę prawną lub osobę fizyczną - za zgodą organu, który udzielił zezwolenia na jej założenie. W przypadku szkoły i placówki artystycznej wymagana jest pozytywna opinia ministra właściwego do sprawkultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Z zapisów ustawy wynika tryb, który powinien zostać przy likwidacji zachowany: ustawa nakłada na organ prowadzący obowiązek zawiadomienia rodziców i kuratora oświaty na 6 miesięcy przed terminem likwidacji o zamiarze likwidacji.

4 II SA/Wr 1738/03

3

Organ nadzoru wskazał dalej, że zgodnie z art. 63 ustawy rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy - z dniem 31 sierpnia następnego roku. Wobec tego organ prowadzący ma obowiązek powiadomić rodziców i kuratora oświaty do końca lutego. Z ustaleń, które organ nadzoru poczynił w toku postępowania nadzorczego wynika, że organ prowadzący przedszkole nr 3 w Zgorzelcu powiadomił kuratora oświaty i zwrócił się do niego z prośbą o wyrażenie opinii o likwidacji przedszkola w dniu 19 lutego 2003 r., a więc w przepisanym terminie. Dolnośląski Kurator Oświaty zaopiniował pozytywnie likwidację Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu. W tym zakresie wymagany ustawą tryb likwidacji został zachowany.

Organ prowadzący dokonał również próby zawiadomienia rodziców dzieci uczęszczających do Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu. Była to w ocenie organu nadzoru nieudana próba. Burmistrz polecił wywiesić w przedszkolu ogłoszenie o zebraniu rodziców, podając za przedmiot spotkania: "organizację i funkcjonowanie placówek przedszkolnych w mieście w roku szkolnym 2003/2004". Następnego dnia na zebraniu stawiła się znikoma część rodziców, którzy poprzedniego dnia akurat odwiedzili przedszkole i przeczytali informację. Na zebraniu dowiedzieli się o zamiarze likwidacji przedszkola.

Organ nadzoru stanął na stanowisku, iż ani ogłoszenie o zebraniu, ani samo zebranie nie może zostać zaakceptowane jako wystarczające w świetle art. 59 ust. 1 ustawy powiadomienie rodziców dzieci o zamiarze likwidacji przedszkola pomimo, że odbyło się w lutym, a więc w przepisanym 6 miesięcznym terminie, co wskazuje na zamiar dochowania wymogów trybu likwidacji przedszkola.

Ogłoszenie zamieszczone w przedszkolu i adresowane do rodziców dzieci mogłoby spełniać przesłanki zawiadomienia z art. 59 ust. 1 ustawy, jeżeli zawarto by w nim informację o zamiarze likwidacji przedszkola. Za następną przesłankę skutecznego zawiadomienia drogą ogłoszenia należałoby uznać wystarczająco długi okres czasu od jego zamieszczenia do rozpoczęcia biegu 6-miesięcznego terminu likwidacji przedszkola tak, aby rodzice każdego z dzieci mogli zapoznać się z jego treścią.

Przeprowadzonego w dniu 21 lutego 2003 r. zebrania z rodzicami nie można zdaniem organu nadzoru uznać za zawiadomienie spełniające wymogi art. 59 ust. 1 ustawy, ponieważ odniosło skutek jedynie wobec rodziców, którzy w nim uczestniczyli. Nie ma dowodów na to, by na zebraniu w komplecie stawili się rodzice dzieci uczestniczących w zajęciach Przedszkola

4 II SA/Wr 1738/03

4

Publicznego nr 3 w Zgorzelcu. Organ nadzoru oparł swoje przekonanie na dowodach przemawiających za brakiem uczestnictwa sporej części rodziców w zebraniu, na którym organ prowadzący przedszkole oświadczył zamiar jego likwidacji.

W dalszej części rozstrzygnięcia podał, że powyższa interpretacja ustawy znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powołał się w tym miejscu na wyrok NSA z dnia 2001.04.18, sygn. II SA/Sz 149/01 (LEX nr 49256).

Mając powyższe na uwadze orzekł jak w rozstrzygnięciu nadzorczym.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze wniosła Rada Miejska w Zgorzelcu, domagając się jego uchylenia.

W uzasadnieniu podała, że w jej ocenie do istniejącego w sprawie stanu faktycznego wyrok NSA z dnia 18.04.2001 r. II SA/Sz 149/01 (Lex nr 19256) nie ma zastosowania. Podniosła, że art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty nie określa w jakiej formie wymagane jest powiadomienie rodziców o zamiarze likwidacji jednostki. Zdaniem strony skarżącej, wobec braku przepisu szczególnego winna być zachowana forma dotychczas obowiązująca i zwyczajowo stosowana wobec rodziców dzieci. Formę tą spełniało podane na tablicy ogłoszeń ogłoszenie odnoszące się bezpośrednio do rodziców dzieci (nie mieszkańców miasta), informujące o terminie zebrania w sprawie organizacji i funkcjonowania placówek przedszkolnych w mieście w roku 2003/2004. Ogłoszenie miało wyraźnego adresata, określało przedmiot spotkania i choć nie zawierało słów "zamiaru likwidacji", dotyczyło organizacji i funkcjonowania opieki przedszkolnej w latach 2003/04.

Fakt uczestnictwa zainteresowanych rodziców w zebraniu z udziałem v-ce Burmistrza Urzędu Miasta (organu prowadzącego) w dniu 21.02.2003 r. jest w ocenie skarżącej najlepszym dowodem, że ogłoszenie zostało prawidłowo odczytane przez zainteresowanych rodziców. Na zebranie to przybyli rodzice i reprezentujący interesy wszystkich rodziców - członkowie Rady Rodziców, którzy poinformowani zostali o podjętym przez organ prowadzący zamiarze likwidacji Przedszkola Nr 3 w Zgorzelcu głównie z przyczyn ekonomicznych i z powodu braku odpowiedniej ilości dzieci w stosunku do ilości posiadanych miejsc oraz o zabezpieczeniu małoletnim możliwości kontynuowania zajęć w pozostałych czynnych na terenie miasta przedszkolach od dnia 01.09.2003 r. Wyjaśniła, że kolejne czynne przedszkole publiczne przy ul. Kościuszki zlokalizowane jest w odległości ok. 200 m od likwidowanego,

4 II SA/Wr 1738/03

5

podobnie zresztą jak znajdujące się przy ul. Staszica przedszkole niepubliczne. Kontynuacją tego spotkania było kolejne spotkanie z dwoma grupami rodziców w dniu24.02.2003 r., którzy usiłowali wyjednać odstąpienie na organie prowadzącym od podanej w dniu 21.02.2003 r. informacji dot. zamiaru likwidacji w/wym. jednostki.

Informacja o zamiarze likwidacji przedszkola przedstawiona została przez organ prowadzący na spotkaniu rodziców w dniu 21.02.2003 r., potwierdzona została przez uczestników spotkania rodziców w dniu 03.07.2003 r. Podjętych w tym względzie starań organu prowadzącego nie można zdaniem skarżącej oceniać jako "nieudolnej próby" tym bardziej, że rodzice dzieci, dając dowód wiedzy o przedmiocie sprawy, nie pozostawali bierni, jeszcze w dniu 28.02.2003 r. wystąpili do kuratora oświaty z wnioskiem w sprawie utrzymania w/w placówki.

Kurator oświaty, odpowiadając na wystąpienie, nie podzielił poglądów zainteresowanych. Uznał natomiast zasadność argumentacji organu prowadzącego.

Przyjmując, że przyjętą formą zawiadomienia rodziców o sprawach dotyczących ich dzieci były ogłoszenia publikowane na tablicy ogłoszeń (przez całe lata informujące o sprawach dotyczących najistotniejszych kwestii ich dzieci), stwierdzić zdaniem skarżącej należy, że rodzice o zamiarze likwidacji przedszkola zawiadomieni zostali prawidłowo w dniach 21.02.2003 r. i 24.02.2003 r., na których to spotkaniach zainteresowanych i obecnych poinformowano o powyższej sprawie.

Strona skarżąca zarzuciła dalej, że z aktu nadzoru nie wynika ,jak spora" oraz czy i z jakiej przyczyny nieobecna grupa rodziców nie powzięła wiadomości o likwidacji jednostki. Zdaniem skarżącej z istniejącym ogłoszeniem mogli i powinni byli się zapoznać wszyscy mający w tym interes rodzice bowiem do nich było ono adresowane i interesów ichdzieci dotyczył przedmiot spotkania w dniach 21.02.2003 r. i 24.02.2003 r. Zakładając, że z przyczyn obiektywnych w dniach tych byli nieobecni, mogli i powinni byli zainteresować się sprawą w pozostałych dniach, jak uczynili to inni, względnie działać przez pełnomocną do reprezentowania ich interesów -Radę Rodziców.

Strona skarżąca twierdzi dalej, że w okresie od 21.02.2003 r. do 28.02.2003 r. wszyscy rodzice powzięli informację o zamiarze likwidacji placówki i osobiście, bądź za pośrednictwem Rady Rodziców, podjęli działania zmierzające do odstąpienia od realizacji podjętego zamiaru. Jedynie na

4 II SA/Wr 1738/03

6

użytek toczącego się postępowania i z powodu braku list obecności na zebraniach (co nie było nigdy praktykowane), zarzucają zaniechanie obowiązku informacji rodziców.

Zwróciła dalej uwagę, że żaden z rodziców, ani występująca w ich imieniu Rada nie podnoszą, że którekolwiek z dzieci likwidowanego przedszkola nie ma zapewnionego miejsca w innej działającej na terenie miasta placówce przedszkolnej. Zdaniem skarżącej partykularne interesy rodziców dzieci, a także kadry pedagogicznej i pomocniczej wywołały zaistnienie przedmiotowej sprawy.

Wskazując na powyższe wniosła o uwzględnienie skargi.

W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł ojej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Rozstrzygnięcie nadzorcze jest zgodne z prawem, jeżeli jest zgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz z ustawami.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej reguluje podstawowe elementy konstrukcji prawnej nadzoru nad jednostkami samorządu terytorialnego, a mianowicie określa organy nadzoru i kryteria nadzoru, stanowiąc w art. 171, iż działalność samorządu terytorialnego podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności (ust. 1), przy czym organami nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego są Prezes Rady Ministrów i wojewodowie, a w zakresie spraw finansowych regionalne izby obrachunkowe (ust. 2).

Podziału właściwości pomiędzy organami nadzoru dokonują ustawy samorządowe. Stosownie do art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) organami nadzoru są Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa.

Podstawy podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały lub zarządzenia organu gminy reguluje art. 91 ust. I i ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym. Według art. 91 ust. 1 uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne zprawem są nieważne.

4 II SA/Wr 1738/03

7

O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Zgodnie z ust. 4 tego artykułu w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa.

Art. 91 ust. 1 i ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym wyróżnia zatem dwie kategorie wad uchwał lub zarządzeń organów gminy: istotne naruszenie prawa oraz nieistotne naruszenie prawa. To rozgraniczenie kategorii wad uchwał (zarządzeń) organów gminy ma znaczenie prawne dla dopuszczalności podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały (zarządzenia) organu gminy. Podstawą rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały lub zarządzenia organu gminy może być tylko istotne naruszenie prawa. Powołana ustawa o samorządzie gminnym nie określa rodzaju naruszenia prawa, które należy zakwalifikować do istotnego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że są to takiego rodzaju naruszenia prawa, jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że: "istotne naruszenie prawa, powodujące nieważność uchwały organu gminy, czy też rozstrzygnięcia nadzorczego (art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. Nr 16, poz. 95 z późn. zm.) nie pokrywa się z przesłankami nieważności decyzji w rozumieniu art. 156§ 1 kpa" (wyrok z dnia 18 września 1990r., sygn. SA/Wr 849/90, ONSA 1990r., nr 4, poz. 2). Z tezą tego wyroku należy się zgodzić, uwzględniając jednak, że w oparciu o konstrukcję wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych można wskazać rodzaje naruszeń przepisów prawa, które trzeba zaliczyć do istotnych naruszeń prawa skutkujących nieważność uchwały organu gminy (powiatu), czy rozstrzygnięcia nadzorczego. Do nich należy zaliczyć: naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania tych aktów, podstawy prawnej ich podejmowania, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania tych aktów.

Przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego jest uchwała Rady Miejskiej w Zgorzelcu z dnia 26 maja 2003 r. Nr 54/03 w sprawie likwidacji Przedszkola Publicznego nr 3

4 II SA/Wr 1738/03

8

w Zgorzelcu. Materialnoprawną podstawą jej podjęcia jest przepis art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329 z późn. zm.), zgodnie z treścią którego szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej o tym samym albo zbliżonym profilu. Organ prowadzący jest obowiązany co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji zawiadomić rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego o zamiarze likwidacji. Przepis ten w ust. 2 stanowi, że szkoła, profil kształcenia ogólnozawodowego lub zawód, w jakim szkoła kształci, a także placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 2a, mogą zostać zlikwidowane po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, a szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez inną osobę prawną lub osobę fizyczną - za zgodą organu, który udzielił zezwolenia na jej założenie. W przypadku szkoły i placówki artystycznej wymagana jest pozytywna opinia ministra właściwego do sprawkultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Z przepisu tego wynika tryb, który powinien być zachowany przy likwidacji placówki. Przepis ten nakłada na organ prowadzący obowiązek zawiadomienia rodziców uczniów i kuratora oświaty co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji o zamiarze likwidacji. Ponadto zgodnie z art. 63 ustawy rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy - z dniem 31 sierpnia następnego roku. Z powyższego wynika, że organ prowadzący ma obowiązek zawiadomić rodziców i kuratora oświaty do końca lutego.

Z niekwestionowanych przez stronę skarżącą ustaleń poczynionych przez organ nadzoru w toku postępowania nadzorczego wynika, że organ prowadzący Przedszkole nr 3 w Zgorzelcu powiadomił kuratora oświaty i zwrócił się do niego z prośbą o wyrażenie opinii o likwidacji przedszkola w dniu 19 lutego 2003 r., a więc w przepisanym terminie. Dolnośląski Kurator Oświaty zaopiniował pozytywnie likwidację Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu. W tym zakresie wymagany ustawą tryb likwidacji został zachowany.

Nie można jednak zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że został spełniony w niniejszej sprawie określony w art. 59 ust. 1 w/w ustawy o systemie oświaty obowiązek organu prowadzącego zawiadomienia rodziców o zamiarze likwidacji przedszkola.

4 II SA/Wr 1738/03

9

Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że w celu zawiadomienia rodziców dzieci uczęszczających do Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu Burmistrz polecił wywiesić w przedszkolu ogłoszenie o zebraniu rodziców, podając jako przedmiot owego zebrania: "organizację i funkcjonowanie placówek przedszkolnych w mieście w roku szkolnym 2003/2004".

Z prawidłowych ustaleń organu nadzoru wynika, że następnego dnia na zebraniu stawiła się znikoma część rodziców, którzy poprzedniego dnia akurat byli w przedszkolu i przeczytali informację. Na zebraniu dowiedzieli się o zamiarze likwidacji przedszkola. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu nadzoru, że ani ogłoszenie o zebraniu, ani samo zebranie nie może zostać zaakceptowane jako wystarczające w świetle art. 59 ust. 1 ustawy powiadomienie rodziców dzieci o zamiarze likwidacji przedszkola pomimo, że odbyło się w lutym, a więc w przepisanym 6-miesięcznym terminie. Ogłoszenie to nie zwierało bowiem informacji o zamiarze likwidacji przedszkola. Przedmiotem tego zebrania miała być "organizacja i funkcjonowanie placówek przedszkolnych w mieście w roku szkolnym 2003/2004". Należy podzielić stanowisko organu nadzoru, że wywieszone w przedszkolu ogłoszenie adresowane do rodziców dzieci mogłoby spełniać przesłanki zawiadomienia z art. 59 ust. 1 ustawy, gdyby zawarto w nim informację o zamiarze likwidacji przedszkola. W tej sytuacji podniesione w tym względzie twierdzenia strony skarżącej nie mogą odnieść zamierzonego skutku.

Bez znaczenia też pozostają w tej sytuacji twierdzenia strony skarżącej, że przyjętą formą zawiadomienia rodziców o sprawach dotyczących ich dzieci były ogłoszenia publikowane na tablicy ogłoszeń. Trafnie też zauważa też w rozstrzygnięciu nadzorczym organ nadzoru, że zawiadomienie drogą ogłoszenia mogłoby byćuznane za spełniające wymogi z art. 59 ust. 1 w/w ustawy, poza tym gdyby w sposób jednoznaczny określało przedmiot zebrania, tj. zamiar likwidacji przedszkola, gdyby było wywieszone wystarczająco długi okres czasu do rozpoczęcia biegu 6-miesięcznego terminu likwidacji przedszkola tak, aby rodzice każdego z dzieci mieli możliwość zapoznać się z jego treścią.

Przeprowadzone w okolicznościach sprawy w dniu 21 lutego 2003 r. zebranie z rodzicami odniosło skutek jedynie wobec rodziców, którzy w nim uczestniczyli w związku z czym nie można go uznać za zawiadomienie spełniające wymogi art. 59 ust. 1 ustawy. Strona skarżąca w żaden

4 II SA/Wr 1738/03 10

sposób nie wykazała, że na zebraniu w komplecie stawili się rodzice dzieci uczestniczących w zajęciach Przedszkola Publicznego nr 3 w Zgorzelcu.

Zgodzić się też należy ze stanowiskiem organu nadzoru, że nie ma znaczenia pismo Dyrektora Przedszkola z dnia 15 lipca 2003 r., które potwierdza, że tematem zebrania była likwidacja przedszkola, skoro nie można na podstawie tematu spotkania z Zastępcą Burmistrza wywieść, że przedmiotem tego spotkania ma być likwidacja przedszkola. Niespornym jest, że na zebraniach nie sporządzono listy obecności. Nie można zatem domniemywać, że wszyscy rodzice byli obecni na zebraniu.

Bez znaczenia też pozostaje twierdzenie skarżącej o spełnieniu wymogu zawiadomienia rodziców o zamiarze likwidacji przedszkola w związku z obecnością na zebraniu członków Rady Rodziców, którzy reprezentują interesy wszystkich rodziców skoro przepis art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty nakład na organ prowadzący obowiązek zawiadomieni o zamiarze likwidacji rodziców, a nie organy szkoły. Nie można też przyjąć, aby pismo rodziców do Kuratora Oświaty z dnia 28.02.2003 r., na które skarżąca powołuje się w skardze, świadczyło o wykonaniu obowiązku wynikającego z art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty skoro pod treścią tego pisma podpisało się 27 osób a jak ustalił organ nadzoru, do przedszkola uczęszczało w roku szkolnym 2002/2003 około 65 dzieci. Ponadto z pisma tego nie wynika, że to organ prowadzący zawiadomił rodziców tam podpisanych o zamiarze likwidacji przedszkola.

Nie może też w świetle treści art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświatyorgan prowadzący nakładać na rodziców dzieci obowiązku zainteresowania się sprawą w pozostałych dniach, czy podjęcia działań przez Radę Rodziców. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem organu nadzoru, że rolę organu prowadzącego i rodziców w procesie likwidacyjnym wskazuje art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Organ prowadzący władny jest podjąć uchwałę o zamiarze likwidacji przedszkola i na nim spoczywa obowiązek zawiadomienia o tym zamiarze rodziców, którzy nie mają obowiązku dowiadywać się we własnym zakresie o zamiarze organu prowadzącego likwidacji przedszkola.

Zważywszy fakt, że zgodnie z art. 171 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej działalność samorządu terytorialnego podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności zupełnie bez wpływu na wynik sprawy pozostają dalsze podniesione w skardze okoliczności dotyczące

4 II SA/Wr 1738/03

11

konieczności likwidacji przedszkola, w szczególności przyczyny ekonomiczne, czy konieczność przeprowadzenia kosztownych remontów.

W powołanym trafnie w rozstrzygnięciu nadzorczym wyroku z dnia 18.04.2001 r. sygn. SA/Sz 149/01 (LEX nr 49256) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Naruszenie ustawowego wymogu likwidacji publicznej placówki oświatowej, określonego art. 59 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o systemie oświaty, polegające na niedopełnieniu przez organ prowadzący obowiązku powiadomienia o likwidacji placówki rodziców dzieci w taki sposób, by informacja o likwidacji oraz możliwości kontynuacji zajęć bezpośrednio do nich dotarła, stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu przez organ nadzoru w trybie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym."

W świetle tego co powiedziano wyżej uznać należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze w niczym nie narusza prawa. Jest zatem prawidłowe. W tej sytuacji skarga jak pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 9Dz. U. Nr 153, poz. 1270).