Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 646/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi B. i J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm./ nałożył na B. i J. G. obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez przesunięcie wykonanego ogrodzenia działki nr [...] z obrębu [...] i wykonanie go w liniach rozgraniczających ulicy [...] w W., zgodnie z potwierdzeniem przyjęcia zgłoszenia o przystąpieniu do wykonania robót budowlanych z dnia [...].06.2000 r. – w terminie 30 dni.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonego w ramach nadzoru budowlanego postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...].10.2006 r. znak [...] wstrzymał roboty budowlane prowadzone w związku z budową ogrodzenia na działce nr [...] od ul. [...] w W. i wskazał inwestorom termin przedstawienia określonych dokumentów. Na postanowienie to B. i J. G. złożyli zażalenie i osobno prośbę o przedłużenie terminu złożenia dokumentów. Organ pierwszej instancji odpowiedział, iż brak jest możliwości przedłużenia takiego terminu, a wobec niespełnienia w określonym terminie przez inwestora nałożonego obowiązku organ zgodnie z art. 51 ust 1 pkt 2 prawa budowlanego nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwany dalej "kpa"/ , po rozpatrzeniu odwołania B. i J. G. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ drugiej instancji wyjaśnił, że argumenty podnoszone w odwołaniu nie dają podstaw do uchylenia decyzji. Organ odwoławczy uznał, iż organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Wyjaśnił też, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku niewykonania przez stronę obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...].10.2006 r. – inwestor nie dostarczył wymaganych dokumentów we wskazanym terminie, w wyniku czego organ pierwszej instancji prawidłowo zgodnie z art. 51 ust 1 pkt 2 prawa budowlanego wydał decyzję nakładającą określone obowiązki na B. i J. G. Organ nadzoru budowlanego był ustawowo zobligowany do wydania decyzji nakazującej przesunięcie wykonanego ogrodzenia w określonym przepisem art. 51 ust 1 pkt 2 terminie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli B. i J. G.

Skarżący podali, że zaskarżona decyzja jest dla nich niekorzystna, a ogrodzenie zostało wykonane w granicach ewidencyjnych działki i nie narusza własności osób trzecich. Ponadto zarówno Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W., jak i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uczynili nic co mogłoby doprowadzić do dogłębnego rozpoznania sprawy.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej jest przez Sądy administracyjne sprawowana pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie zaś art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

W sprawie niesporne jest, że B. i J. G. w dniu oględzin ogrodzenia nie potrafili wskazać mapy z aktualną linią rozgraniczającą ulicę z przedmiotową posesją, ani żadnego innego dokumentu potwierdzającego zgodność usytuowania ogrodzenia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a tym samym nie możliwe było ustalenie czy ogrodzenie pobudowano zgodnie z dokonanym zgłoszeniem, co potwierdza protokół oględzin z dnia [...] czerwca 2006 r.

Jeżeli zatem budowa prowadzona jest niezgodnie z przepisami, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych i nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie określonych dokumentów.

Taki obowiązek został na inwestorów nałożony postanowieniem z dnia [...] października 2006 r., którym na podstawie art. 50 ust 1 pkt 1 i ust 2, 3 prawa budowlanego wstrzymano roboty budowlane i nałożono obowiązek przedłożenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, zaświadczenia Prezydenta W. o zgodności lokalizacji ogrodzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i z aktualna linia rozgraniczającą ulicy, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych, inwentaryzacji geodezyjnej oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Inwestor nie dostarczył wymaganych dokumentów we wskazanym terminie.

Ponieważ ww. przesłanki wymagane do dalszego prowadzenia robót budowlanych związanych z budową ogrodzenia w niniejszej sprawie nie zostały spełnione, organ zasadnie wydał decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Zgodnie bowiem z art. 51 ust 1 pkt 2 prawa budowlanego – przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4 (2 miesiące), właściwy organ, w razie niewykonania obowiązku nałożonego postanowieniem o wstrzymaniu robót, wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

W przypadkach określonych przepisami art. 50 i 51 Prawa budowlanego chodzi o samowolne odstępstwo od warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszeniu. W takiej sytuacji obowiązkiem organów budowlanych jest wymusić na inwestorze dokonanie zmian lub przeróbek koniecznych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z warunkami i wymogami określonymi w pozwoleniu na budowę, zgłoszeniu lub w przepisach Prawa budowlanego, a dopiero w razie niewykonania takiego obowiązku, do nakazania zaniechania dalszych robót bądź rozbiórki obiektu lub jego części (zob. wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 608/05, Lex nr 190620).

Nie można mówić wiec o niedokładnym zbadaniu sprawy, gdyż organ wstrzymując roboty budowlane wyznaczył inwestorom termin na złożenie określonych dokumentów, dzięki którym mógłby ocenić sytuację. Inwestorzy nie wykonali nałożonych obowiązków we wskazanym terminie, termin ten zaś (30 dni) jest terminem ustawowym i organ nie ustala go dowolnie. Niewykonanie w terminie nałożonych obowiązków obliguje organ do orzeczenia nakazu rozbiórki lub przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego.

Zatem zarówno decyzja organu pierwszej instancji, jak i decyzja organu odwoławczego są zgodne z przepisami prawa, a podniesione zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł, jak w sentencji wyroku.