Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 67/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2022-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w S. w przedmiocie informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w S. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2022 r. w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w S. na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. M. jest bezczynność Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący w piśmie z 28 czerwca 2022 r., wniesionym za pośrednictwem platformy ePUAP, zwrócił się do Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w S. z wnioskiem o przesłanie poprzez ePUAP elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi [...].

Następnie w dniu 20 lipca 2022 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W skardze tej zarzucił naruszenie:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę do uzyskania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

- art. 10 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 2176 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, a podmiot udostępniający informację publiczną ma obowiązek zapewnić możliwość przesłania informacji publicznej.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

- zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 28 czerwca 2022 r. w wersji elektronicznej za pośrednictwem platformy ePUAP,

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący zarzucił, że w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Kierownik Powiatowego Zarządu Dróg w S. nie udzielił mu informacji, o którą wnioskował. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 12 lipca 2022 r.

Zdaniem skarżącego, nie ulega wątpliwości, że Kierownik Powiatowego Zarządu Dróg w S. jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jako podmiot wykonujący zadania publiczne Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Z kolei projekt organizacji ruchu na drogach stanowi informację publiczną.

W skierowanym do Sądu piśmie z 4 października 2022 r., będącym odpowiedzią na skargę, Kierownik Powiatowego Zarządu Dróg w S. poinformował, że w dniach 29 czerwca do 16 lipca 2022r. kierownik PZD w S. przebywał na urlopie wypoczynkowym. W dniu 20 lipca 2022r. Kierownik PZD w S. przesłał do skarżącego informację, że nie jest w stanie przekazać wnioskowanej organizacji ruchu w formie elektronicznej, ponieważ PZD w S. posiada takową w wersji papierowej. Digitalizacja wersji papierowej map wymagałaby zlecenia firmie zewnętrznej skanowania arkuszy większych niż A3 (a na takich organizacja jest sporządzona), ponieważ PZD w S. nie posiada odpowiednich do tego celu urządzeń. Zwrócono się również z zapytaniem, czy wnioskodawca wyraża zgodę na pokrycie kosztów związanych ze skanowaniem. W odpowiedzi na to pismo skarżący w dniu 20 lipca 2022 r. odpowiedział, że dopuszcza również formę przekształcenia wersji papierowej poprzez wykonanie fotografii arkuszy map, również fragmentami, oby zapewnić czytelność. W dniu 22 lipca kierownik PZD w S. przesłał do skarżącego wnioskowany projekt organizacji ruchu w formie zdjęć i skanów.

W związku z powyższym Kierownik Powiatowego Zarządu Dróg w S. uznał, że skarga stała się bezprzedmiotowa.

W piśmie z 4 października 2022 r. skarżący wskazał, że w związku z udostępnieniem mu żądanej informacji, modyfikuje swój wniosek zawarty w petitum skargi w ten sposób, że w miejsce zobowiązania do załatwienia wniosku wnosi o stwierdzenie bezczynności organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Sprawa niniejsza została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329). Zgodnie z tym przepisem, w trybie uproszczonym może być rozpoznana sprawa, w której przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego.

Skarga podlegała uwzględnieniu, albowiem do bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej doszło, gdyż załatwienie wniosku nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu do udostępnienia informacji publicznej i już po złożeniu skargi. To czyniło bezprzedmiotowym zobowiązanie do załatwienia wniosku, ale obligowało sąd do merytorycznej oceny stanu bezczynności.

W ocenie Sądu, informacje objęte wnioskiem skarżącego złożonym w dniu 28 czerwca 2022 r. do Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w S. mieściły się w zakresie przedmiotowo- podmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.

Zakres podmiotowy stosowania ustawy określa art. 4, zgodnie z którym do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, jeżeli posiadają taką informację. O tym, czy dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, decyduje wykonywanie przez niego zadań mających charakter publiczny.

Nie budzi wątpliwości, że Kierownik Powiatowego Zarządu Dróg jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udzielenie informacji publicznej. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6, który z kolei stanowi, że prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych. Z powyższego wynika, że to Zarząd Dróg Powiatu w S., będący jednostką budżetową Powiatu S, podejmuje działania w zakresie zarządzania ruchem, w tym w sprawie zmian w organizacji ruchu, na drodze powiatowej nr [...], a wobec złożonego przez wnioskodawcę w drodze elektronicznej wniosku należało stosować przepisy u.d.i.p.

Należy również stwierdzić, że informacja, o której udostępnienie wystąpił skarżący, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów.

Wskazane we wniosku informacje, których ujawnienia domagał się skarżący, a dotyczące projektu organizacji ruchu - dotyczą bezpośrednio zadań zarządcy drogi, którym w odniesieniu do dróg powiatowych jest zarząd powiatu, stosownie do art. 6a ust. 1 pkt 1 i art. 19 ust. 2 pkt 3 u.d.p. Jak stanowi natomiast art. 20 pkt 4 i pkt 5 u.d.p., do zarządcy drogi należy w szczególności: utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2, a także realizacja zadań w zakresie inżynierii ruchu.

W związku z powyższym należało uznać, że informacje opisane we wniosku skarżącego z 28 czerwca 2022r., jako dotyczące informacji o trybie działania władz publicznych, były objęte obowiązkiem udostępnienia w trybie ustawy o informacji publicznej, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.

W związku z powyższym organ, do którego skierowano przedmiotowy wniosek, obowiązany był udzielić żądanych informacji z zachowaniem trybu, formy i terminu udzielenia tego rodzaju informacji, przewidzianego w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jak stanowi art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Jak stanowi natomiast art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Bezczynność w sprawach informacji publicznej polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia takiej informacji nie podejmuje tej czynności w terminie wskazanym w u.d.i.p,, ani też nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Z powyższego wynika, że organ, do którego wnioskodawca skierował wniosek o udostępnienie informacji publicznej winien go rozpatrzyć co do zasady w terminie nie dłuższym niż 14 dni. Należy zaznaczyć, że wskazany termin obowiązuje podmiot zobowiązany do udzielenie informacji również w sytuacji, gdy nie zostanie wskazany we wniosku.

Organ dysponuje również możliwością przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej, stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W myśl tego przepisu, w takim przypadku podmiot obowiązany do udostępnienia informacji, jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do powiadomienia wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie doszło do tak rozumianej bezczynności. Skarżący za pośrednictwem platformy ePUAP złożył 28 czerwca 2022r. elektroniczny wniosek o udzielenie informacji publicznej. Odpowiedź uzyskał dopiero 22 lipca 2022 r. (doręczonym elektronicznie), a zatem już po wniesieniu skargi, co miało miejsce 20 lipca 2022 r. Nie ulega wątpliwości, że 14 – dniowy termin do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie został zachowany. Organ na złożony wniosek zareagował dopiero po wniesieniu skargi, natomiast w terminie 14 dni tj. do 12 lipca 2022 r. nie dopełnił też obowiązków informacyjnych określonych w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Nie poinformował bowiem skarżącego o braku możliwości dotrzymania 14 – dniowego terminu na udzielenie informacji, o przyczynie takiego opóźnienia, jak również nie podał nowego terminu udostępnienia wnioskowanej informacji. Dopiero w piśmie z 20 lipca 2022r. organ przedstawił przyczyny opóźnienia. Podanie przyczyn opóźnienia już po upływie 14 - dniowego terminu na udzielenie informacji publicznej nie ma wpływu na stwierdzenie bezczynności organu w kontrolowanym zakresie. Sąd dokonuje kontroli co do bezczynności organu na dzień wniesienia skargi. Z przyczyn przedstawionych powyżej wątpliwości nie budzi, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z 28 czerwca 2022r., o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Załatwienie sprawy przez podmiot zobowiązany w sprawie, w której złożono skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wyłącza możliwość zobowiązania tego podmiotu do dokonania tej czynności, ze względu na faktyczne załatwienie sprawy w dniu orzekania. Jednakże, jeżeli na dzień wniesienia skargi podmiot ten pozostawał w bezczynności, sąd obowiązany jest uwzględnić skargę i stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt. 3 P.p.s.a.).

Ostatecznie organ udzielił wyczerpującej odpowiedzi na zadane pytanie w oczekiwanej przez skarżącego formie.

Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. (punkt 3 sentencji wyroku) Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Tego rodzaju kwalifikacja jest konsekwencją stwierdzenia, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie przejawiał uporczywości w braku udzielenia informacji publicznej. Oceniając tę okoliczność Sąd wziął też pod uwagę wyjaśnienia złożone przez organ w odpowiedzi na skargę oraz fakt, że udostępnił on żądane informacje niezwłocznie po wniesieniu skargi na bezczynność.

Brak przymiotu rażącego naruszenia prawa przy stwierdzonej bezczynności organu wykluczył orzekanie z urzędu o nałożeniu grzywny, a strona o nałożenie grzywny nie wnosiła.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 4 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę kosztów sądowych składa się wpis od skargi (100zł).