Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 96/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Sędzia sprawozdawca: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę. /-/ St. Małek


UZASADNIENIE

Skarżący J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy.

W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy K. o zbadanie czy właściciele sąsiadującej nieruchomości odprowadzają ścieki bytowe do kanalizacji deszczowej oraz podjęcie odpowiednich działań potwierdzonych opinią organu.

W wyniku przeprowadzonej kontroli w dniu [...] lipca 2004 r. stwierdzono, że ścieki bytowe z budynku zlokalizowanego na nieruchomości w miejscowości B. przy ul. [...] są gromadzone w betonowych zbiornikach, z których wyprowadzone jest podłączenie do kanalizacji deszczowej. Z zastrzeżeniem, ze ścieki socjalno bytowe należy gromadzić w zbiornikach bezodpływowych. W protokole kontroli zostały zawarte zalecenia pokontrolne – zlikwidowania podłączenia do kanalizacji deszczowej, przy czym wyznaczony został termin wykonania zaleceń do [...] września 2004 r. Ostatecznie zalecenia pokontrolne zostały wykonane, co zostało potwierdzone w protokole kontroli z dnia [...] grudnia 2004 r.

Jednakże wcześniej, przed wykonaniem zaleceń pokontrolnych, w dniu [...] września 2004 r. skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.).

W odpowiedzi na zawiadomienie o rozprawie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym skarżący podniósł, że nie otrzymał żadnych dokumentów w sprawie o rozstrzygnięcie, której wnosił. Stający na rozprawie przedstawiciel Burmistrza Miasta i Gminy w K. W. W. podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swoim orzeczeniu odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu orzeczenia podkreślono, że choć przedmiotowa sprawa należy do właściwości organu gminy, to jednak nie mają do niej zastosowania przepisy k.p.a. bowiem nie jest to sprawa indywidualna rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zażalenie wnoszone w trybie art. 37 k.p.a. jest swoistym środkiem prawnym, bowiem nie służy od postanowień, lecz na zachowanie się (bezczynność) organu administracji publicznej (W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 160; Z. Janowicz, Komentarz, 1995, s. 136). Od postanowienia wydanego w tym trybie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w szczególności zażalenie regulowane przepisami art. 141 – 144 k.p.a. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie w sprawie oraz nie rozstrzyga sprawy co do istoty – merytorycznie.

Stwierdzić należy, że rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. ma charakter czynności nadzorczej (tak w orzeczeniu NSA z 12 stycznia 2001 r. IV SAB 177/00 - nie publikowane), która gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia to nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego, ponieważ ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia tego rodzaju przedmiotów zaskarżenia.

Wobec powyższego, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

/-/ St. Małek