Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 406/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. F. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 624/20 postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej O. F. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł skargę na organ w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 624/20. Do skargi strona załączyła wezwanie do wykonania przedmiotowego wyroku z dnia 9 października oraz z 17 grudnia 2020 r.

Z akt sprawy wynika, że tut. Sąd przekazał organowi prawomocny wyrok z 3 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 624/20 wraz z aktami sprawy w dniu 19 lutego 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu

i wydania w sprawie wyroku.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów termin do jego wykonania (załatwienia sprawy) zaczyna swój bieg. Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że strona skarżąca wezwała organ do wykonania prawomocnego wyroku pismem z dnia 9 października oraz z 17 grudnia 2020 r., tj. zanim Sąd doręczył go organowi wraz z aktami sprawy (tj. 19 lutego 2021 r.). Uprzednie pisemne wezwanie od którego uzależnione jest skuteczne wniesienie skargi oznacza, iż musi ono nastąpić zanim zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego, ale nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ akt sprawy z odpisem prawomocnego orzeczenia (vide m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Go 481/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (pkt I sentencji). Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.