Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 45/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1-3, art. 13 ust. 1 - 2, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 6, art. 7 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 1,
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 151, art. 119 pkt 4.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Asesor WSA Agnieszka Banach, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 lutego 2020 r. W. S. zwrócił się do Wójta Gminy Ł.o udostępnienie następujących informacji publicznych:

1) uchwał Rady Gminy o przystąpieniu do opracowania planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ł.dla miejscowości Rudniki i Lasocin wraz z ich uzasadnieniem oraz wnioskami poprzedzającymi ich podjęcie, wszelkiej korespondencji powstałej w związku z prowadzonymi zamierzeniami w Urzędzie Gminy Ł. i otrzymanej w tych sprawach od instytucji,

2) dokumentacji przetargowej z wyboru oferty wykonawcy opracowania do zmiany planu wraz z odpisem umowy o wykonanie zmian do planu z wybranym wykonawcą,

3) wysokości kosztów związanych z przygotowaniami do opracowania planu w tym kosztów pokrytych z funduszu sołeckiego miejscowości Rudniki i Lasocin z odpisem faktur za to opracowanie,

4) odpisu kontropinii do opinii środowiskowej dla zamierzonego przedsięwzięcia budowy kurników w Rudnikach,

5) odpisu list poparcia dla potrzeb opracowania planów zagospodarowania przestrzennego dla wskazanych miejscowość Rudniki i Lasocin.

W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 4 marca 2020 r. organ poinformował wnioskodawcę, że uchwały Rady Gminy publikowane są na portalu

e-sesja, wskazując link do żądanej uchwały. W pozostałym zakresie przedstawionym w punkcie 1 wniosku organ wskazał, że informacja publiczna nie została wytworzona. Odnoście do punktu 2 wniosku organ poinformował, że odpowiedź znajduje się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Gminy Ł. pod wskazanymi w tym piśmie adresami. W załączeniu do pisma organ przedstawił kopię umowy na "Opracowanie projektów Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego obrębów Lasocin i Rudniki na terenie gminy Ł.". Z kolei odnośnie do punktu 3 organ wskazał, że z funduszu sołeckiego sołectw Rudniki i Lasocin nie pokryto żadnych kosztów związanych z przygotowaniami do opracowania ww. planów miejscowych. W zakresie punktów 4 i 5 wniosku organ poinformował, że żądane informacje nie zostały wytworzone.

Pismem z dnia 13 marca 2020 r. wnioskodawca zwrócił się do organu o udzielenie pełnej informacji w żądanym zakresie, gdyż - jak wskazał - jego pytanie zawarte w punkcie 1 wniosku obejmowało doręczenie ww. uchwał wraz z ich uzasadnieniem oraz wnioskami poprzedzającymi ich podjęcie. Wnioskodawca wskazał, że z uzasadnienia tych uchwał wynika, że dokonana została analiza zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań projektowych z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Ł., przygotowane zostały również materiały geodezyjne oraz ustalony został niezbędny zakres prac planistycznych. W związku z powyższym zainteresowany wniósł o udostępnienie tej analizy oraz wszelkiej korespondencji, jaka powstała przed podjęciem wskazanych uchwał w okresie od 1 września 2019 r. do 29 października 2019 r. W zakresie punktu 4 wniosku dotyczącego kopii kontropinii wnioskodawca zarzucił, że organ poinformował go, iż informacja nie została wytworzona, podczas gdy w piśmie z dnia 27 listopada 2019 r. organ ten wskazał, że przesyła mu w załączniku "Ekspertyzę przyrodniczą", której faktycznie nie załączył. Odnośnie do list poparcia dla potrzeb opracowania ww. planów zagospodarowania przestrzennego żądanych w punkcie 5 wniosku zainteresowany podniósł, że o wniosku mieszkańców w sprawie wszczęcia procedury uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1610 podpisami, publicznie informowano na sesji Rady Gminy w dniu 23 września 2019 r. Zdaniem wnioskodawcy nieprawdą jest więc, że informacja ta nie została wytworzona.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2020 r. organ poinformował wnioskodawcę o nowym terminie załatwienia wniosku doręczonego w dniu 23 marca 2020 r., który to termin z uwagi na sytuację związaną z rozprzestrzenianiem się wirusa COVID-19 wyznaczył na dzień 22 maja 2020 r.

Następnie w dniu 14 kwietnia 2020 r. organ udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na ww. wniosek, wskazując, że w zakresie punku 1 uzyskał już informację o miejscu publikacji uchwał wraz z ich uzasadnieniami, zaś w pozostałej części tego punktu wniosku organ zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowanie żądania. Organ wyjaśnił odnośnie do punktu 4, że dokument pn. "kontropinia" nie istnieje, a nadto, iż wnioskodawca jest w posiadaniu "Ekspertyzy przyrodniczej", którą otrzymał pismem z dnia 27 listopada 2019 r., potwierdzone zwrotnym poświadczeniem odbioru przesyłki. Z kolei wniosek mieszkańców z 1610 podpisami, o którym mowa w punkcie 5 wniosku, znajduje się w aktach postępowania administracyjnego, którego wnioskodawca jest stroną.

W. S. pismem z dnia 15 kwietnia 2020 r. odniósł się do kwestii ustalenia przez organ w piśmie z dnia 6 kwietnia 2020 r. nowego terminu załatwienia jego wniosku, wskazując w szczególności, że skoro organ pismo w sprawie udzielenia informacji z dnia 13 marca 2020 r. potraktował jako nowy wniosek o udzielenie informacji to tym samym potwierdził, że na wniosek z dnia 20 lutego 2020r. nie udzielił odpowiedzi, co daje podstawę do wniesienia skargi na nieudzielenie informacji w ciągu 14 dni. Zdaniem wnioskodawcy, nieporozumieniem jest argumentacja organu o powodach opóźnienia udostępnienia informacji na podstawie art. 15zzs ust. 1, powołanej ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 poz. 374 zm. poz. 568) zwanej dalej "ustawą COVID-19", który odnosi się wyłącznie do terminów procesowych i sądowych.

Kolejnym pismem z dnia 27 kwietnia 2020 r. skarżący ponownie wniósł o udostępnienie w trybie informacji publicznej ww. "Ekspertyzy przyrodniczej".

Pismem z dnia 30 kwietnia 2020 r. organ wskazał, że stanowisko wnioskodawcy wyrażone w piśmie z dnia 15 kwietnia 2020 r. stanowi polemikę ze sposobem procedowania przez organ i pozostaje poza zakresem prowadzonego postępowania.

W odpowiedzi na pismo z dnia 27 kwietnia 2020 r. organ poinformował wnioskodawcę, że w piśmie z 14 kwietnia 2020 r. wniósł o sprecyzowanie treści jego żądania zawartego we wniosku z dnia 13 marca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, które to żądanie w dalszym ciągu nie zostało wystarczająco dokładnie określone. Natomiast w zakresie dostępu do "Ekspertyzy przyrodniczej" organ podkreślił, że na podstawie art. 73 k.p.a. wnioskodawca jako strona postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia pn. "Ferma drobiu Rudniki" ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów.

W dniu 14 maja 2020 r. W. S. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy Ł. w zakresie rozpoznania jego wniosku z dnia 20 lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), zwanej dalej "u.d.i.p.".

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

- zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia jego wniosku i udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności,

- stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa,

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2.000 zł oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autor przedstawił szczegółowo stan faktyczny sprawy, wskazując na kolejno składane pisma w sprawie oraz odpowiedzi organu.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Ł. wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności, ewentualnie o oddalenie skargi w całości.

W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności wskazał, że stosownie do treści obowiązujących w dniu wniesienia skargi przepisów art. 15zzs ust. 10 i ust. 11 ustawy COVID-19 w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się, zaś organom lub podmiotom prowadzącym odpowiednio postępowanie lub kontrolę nie wymierza się kar, grzywien ani nie zasądza się od nich sum pieniężnych na rzecz skarżących za nie wydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa. Ponadto zaprzestanie czynności przez sąd, organ lub podmiot, prowadzące odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w powyższym okresie, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Organ podniósł nadto, że odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej została udzielona skarżącemu w piśmie z dnia 4 marca 2020 r., w którym między innymi wskazano miejsce publikacji żądanych w punkcie 1 i 2 wniosku dokumentów, udzielono informacji w zakresie wskazanym w punkcie 3 wniosku, zaś w pozostałym zakresie poinformowano skarżącego, że informacja nie została wytworzona. Powołując się na art. 10 ust. 1 u.d.i.p. organ wskazał, że na wniosek udostępniana jest jedynie informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, bowiem nie można żądać udostępnienia w trybie ww. ustawy informacji, która już została udostępniona, co wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego.

Dalej organ podniósł, że stosownie do treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są tylko podmioty będące w posiadaniu takich informacji. Jeżeli natomiast podmiot nie jest w posiadaniu informacji publicznej żądanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej lub posiada ją tylko w pewnym zakresie (w części), zasadne jest przyjęcie, że odpowiedź udzielona pismem (czynność materialno-techniczna) z podaniem wyjaśnienia, że organ nie jest w posiadaniu informacji, względnie nie dysponuje pełną informacją - stanowi udzielenie informacji publicznej. Organu podkreślił, że nie pozostawał w bezczynności skoro poinformował skarżącego, że żądanej informacji publicznej nie posiada.

Organ wyjaśnił, że kolejne pisma skarżącego stanowiły polemikę ze stanowiskiem organu, że niektóre ze wskazanych we wniosku o udostępnienie informacji publicznej dokumenty nie zostały wytworzone, jak również rozszerzenie pierwotnego wniosku o żądanie przekazania konkretnych dokumentów w postaci "Ekspertyzy przyrodniczej" oraz "wniosku mieszkańców podpisanych przez G. Knap". Organ wskazał, że mając na względzie, iż ponowny wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony w dniu 23 marca 2020 r., a zatem już po wprowadzeniu stanu epidemii na terytorium kraju, pismem z dnia 6 kwietnia 2020 r. na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. powiadomił skarżącego o powodach opóźnienia w udostępnieniu żądanych informacji oraz o terminie, w jakim udostępni informację, wskazując na art. 15zzs ust. 1 pkt 6 i pkt 10 ustawy COVID-19. Następnie w pismach z dnia 14 kwietnia oraz 30 kwietnia 2020 r. odniósł się do treści wniosku oraz kolejnych pism skarżącego, wskazując na możliwość zapoznania się przez skarżącego jako stronę postępowania administracyjnego z dokumentami, o których udostępnienie wnosił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i dalej powołane orzeczenia).

Ponadto stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa niniejsza mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, ponieważ przedmiotem skargi jest bezczynność organu, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie tej skargi w trybie uproszczonym nie była wymagana.

Zakres badania przez sąd sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sprowadza się w pierwszym rzędzie do rozważenia, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie oraz wyjaśnienia, jakie terminy określa ustawodawca do załatwiania spraw określonego rodzaju. Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej wówczas, gdy są w jej posiadaniu. W przeciwnym przypadku obowiązek taki nie występuje, a dla uchylenia się od zarzutu bezczynności w tym przedmiocie wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji. Natomiast, jeśli organ posiada określoną informację publiczną powinien rozpoznać wniosek na zasadach uregulowanych w ustawie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Przy czym ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej i jej udostępnienie jest czynnością materialno-techniczną. W art. 16 ust. 1 ustawy przewidziana została forma decyzji dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

W świetle powyższych uregulowań przyjąć należy, że bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianym terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa bezczynność zaistnieje zarówno wtedy, gdy nie zostanie dotrzymany termin załatwienia sprawy, jak i w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby podmiot mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od takiego obowiązku.

W sprawie niniejszej nie było kwestionowane, że Wójt Gminy Ł. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p., jak również to, że żądana przez wnioskodawcę informacja stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Kwestią sporną było natomiast to, czy udzielenie informacji publicznej nastąpiło w terminie przewidzianym w powołanej ustawie oraz czy treść udzielonej informacji odpowiada wnioskowi o jej udzielenie.

Jak wynika z akt sprawy skarżący wnioskiem z dnia 20 lutego 2020 r. zwrócił się do Wójta Gminy Ł.o udostępnienie informacji publicznych w zakresie uchwał Rady Gminy Ł. o przystąpieniu do opracowania planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ł. dla miejscowości Rudniki i Lasocin wraz z ich uzasadnieniami, wnioskami poprzedzającymi ich podjęcie, oraz korespondencją powstałą w związku z prowadzonymi zamierzeniami, powstałą w Urzędzie Gminy Ł. i otrzymaną w tych sprawach od instytucji (punkt 1 wniosku). Wnioskodawca żądał udostępnienia dokumentacji przetargowej z wyboru oferty wykonawcy opracowania do zmiany planu wraz z odpisem umowy o wykonanie zmian do planu z wybranym wykonawcą (punkt 2 wniosku) oraz informacji o wysokości kosztów związanych z przygotowaniami do opracowania planu w tym kosztów pokrytych z funduszu sołeckiego miejscowości Rudniki i Lasocin z odpisem faktur za to opracowanie (punkt 3 wniosku). Skarżący wniósł również o udostępnienie odpisu kontropinii do opinii środowiskowej dla zamierzonego przedsięwzięcia budowy kurników w Rudnikach (punkt 4 wniosku), a także odpisu list poparcia dla potrzeb opracowania planów zagospodarowania przestrzennego dla wskazanych miejscowość Rudniki i Lasocin (punkt 5 wniosku).

Organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia 4 marca 2020 r. informując, że żądane uchwały Rady Gminy w Ł. publikowane są na portalu e-sesja i podając link do żądanych uchwał. W pozostałym zakresie punktu 1 wniosku organ wskazał, że informacja publiczna nie została wytworzona. Organ poinformował skarżącego, że odpowiedzi na pytania zawarte w punkcie 2 wniosku znajdują się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Gminy Ł. pod adresami, które organ ten wskazał. Ponadto, w załączeniu do tego pisma organ przedstawił skarżącemu kopię umowy na "Opracowanie projektów Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego obrębów Lasocin i Rudniki na terenie gminy Ł.". Z kolei odnośnie do punktu 3 organ udzielił informacji wskazując, że z funduszu sołeckiego sołectw Rudniki i Lasocin nie pokryto żadnych kosztów związanych z przygotowaniami do opracowania ww. planów miejscowych. W zakresie punktów 4 i 5 wniosku organ poinformował skarżącego, że żądane informacje nie zostały wytworzone.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do ustępu 2 art. 13 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Lektura akt sprawy niniejszej wskazuje, że Wójt Gminy Ł. w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (w dniu 4 marca 2020 r., tj. w 13-tym dniu od złożenia wniosku), udzielił skarżącemu informacji na wskazany przez niego adres do korespondencji. Treść skargi potwierdza, że odpowiedź organu dotarła do skarżącego w dniu 6 marca 2020 r.

Przechodząc do oceny zarzutów skargi i twierdzeń organu zawartych w odpowiedzi na skargę należy wskazać, co następuje.

Odnośnie do żądań skarżącego zawartych w punkcie 1 i 2 wniosku dotyczących udostępnienia wskazanych uchwał Rady Gminy oraz dokumentacji przetargowej stwierdzić należy, że prawidłowo organ udzielił informacji o miejscu ich udostępnienia, podając linki do stron internetowych, pod którymi powyższa informacja publiczna się znajduje. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowiąca informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Z kolei z art. 7 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, który tworzy się w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej. Z kolei stosownie do art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Z uregulowań powyższych wynika, że informacja, która została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej przez organ administracji publicznej nie podlega udostępnieniu w trybie wnioskowym. Nie można bowiem żądać udostępnienia w trybie u.d.i.p. informacji, która już została udostępniona. Udostępnienie zatem informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego. Stanowisko judykatury w tym względzie jest już od dawna ukształtowane (por. wyroki NSA: z dnia 17 czerwca 2011 r., I OSK 462/11, z dnia 25 września 2008 r., I OSK 416/08, z dnia 11 stycznia 2010 r., I OSK 1557/09). Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej ma zatem miejsce wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje stosownych czynności, tj. nie udostępnia informacji w sposób przewidziany w ustawie m.in. w sposób wskazany w art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a nie w sytuacji, gdy odmawia przekazania informacji, która została już udostępniona w drodze umieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2015 r., I OSK 1850/15).

Nie jest sporne w sprawie, że organ udzielił skarżącemu informacji publicznej zawartej w pozostałej części punktu 2 wniosku, przesyłając kopię umowy na "Opracowanie projektów Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego obrębów Lasocin i Rudniki na terenie gminy Ł.". Podobnie organ wywiązał się z żądania udzielenia informacji publicznej zawartego w punkcie 3 wniosku, wskazując, że z funduszu sołeckiego sołectw Rudniki oraz Lasocin nie pokrywano żadnych kosztów związanych z przygotowaniami do opracowania planów.

Odnosząc się zaś do udzielonej przez organ odpowiedzi w zakresie pozostałej części punktu 1 oraz w zakresie punktu 4 i 5 wniosku poprzez poinformowanie skarżącego, że powyższe informacje nie zostały przez organ wytworzone, wskazać należy, że w sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się od organu udostępnienia informacji nie będących w posiadaniu adresata wniosku w dniu jego złożenia, to prawidłowym w takich okolicznościach działaniem organu jest pisemne poinformowanie wnioskodawcy, że organ żądanej informacji nie posiada (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r., II SAB/Wa 24/14). Podkreślić należy, że nie jest odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się jej nie posiada. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02).

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązek informacyjny obejmuje podmioty, które są w posiadaniu żądanej informacji, przy czym owo posiadanie należy identyfikować z istnieniem określonego stanu faktycznego, w którym w dyspozycji konkretnego podmiotu znajduje się informacja, o jaką wystąpił zainteresowany. Zatem w sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się od organu udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata wniosku lub niewytworzonych w dniu jego złożenia, to realizacja żądania udostępnienia informacji publicznej nie jest możliwa, o czym organ w sprawie niniejszej prawidłowo poinformował skarżącego na piśmie.

W ocenie Sądu, w świetle powyższych okoliczności w żadnej mierze nie można zarzucić organowi bezczynności w przedmiocie udzielania informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 20 lutego 2020 r. Po pierwsze, udzielenie informacji publicznej przez organ nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Po drugie, udzielona przez organ informacja publiczna odnosiła się do każdego z żądań skarżącego zawartych w punktach od 1 do 5 jego wniosku.

W kwestii natomiast pisma z dnia 13 marca 2020 r. (doręczonego organowi w dniu 23 marca 2020 r.), w którym skarżący zwrócił się do organu o doręczenie wniosków poprzedzających podjęcie rzeczonych uchwał, jak również wszelkiej korespondencji powstałej w okresie od 1 września 2019 r. do 29 października 2019 r. dotyczących tych uchwał, a także doręczenie "Ekspertyzy przyrodniczej" oraz list poparcia dla potrzeb opracowania ww. miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zauważyć należy, że z uwagi na rozszerzony zakres żądanej informacji publicznej w stosunku do wniosku z dnia 20 lutego 2020 r. organ miał podstawy do zakwalifikowania powyższego pisma (przynajmniej w części) jako nowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W niniejszym przypadku organ skutecznie, bo zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 2 u.d.i.p., pismem z dnia 6 kwietnia 2020 r., tj. w 14 dniu od złożenia wniosku przedłużył termin do udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych do dnia 22 maja 2020 r., wskazując na sytuację związaną z rozprzestrzenianiem się wirusa COVID-19.

Zauważyć należy, że organ w dniu 14 kwietnia 2020 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi również na powyższe pismo, wskazując ponownie, że skarżący uzyskał informację o miejscu publikacji uchwał wraz z ich uzasadnieniami. Organ wyjaśnił, że dokument pn. "kontropinia" nie istnieje oraz, że skarżący jest w posiadaniu "Ekspertyzy przyrodniczej", którą otrzymał pismem z dnia 27 listopada 2019 r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki. Nadto organ poinformował skarżącego, że żądany przez niego wniosek mieszkańców znajduje się w aktach postępowania administracyjnego, którego skarżący jest stroną. Podobnie w zakresie dostępu do "Ekspertyzy przyrodniczej" organ podkreślił, że na podstawie art. 73 k.p.a. skarżący jako strona postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia pn. "Ferma drobiu Rudniki" ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów.

W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z art. 1 u.d.i.p. informacją publiczną podlegającą udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie, jest każda informacja o sprawach publicznych. Ustawa ta w art. 1 ust. 2 stanowi jednak, że jej uregulowania nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Przepis ten wyłącza zatem stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim inna szczególna ustawa reguluje ten dostęp, a pozwala na jej stosowanie tam, gdzie ustawa szczególna nie reguluje kwestii dostępności informacji publicznych. Wynika to z ogólnego, uniwersalnego charakteru norm w niej zawartych i zasady jawności życia publicznego (zob. J. Piechocki, B. Sadowski "Jawne nie dla wszystkich", Rzeczpospolita 2004/8/24, Lex nr 44454/1, G. Wierczyński, glosa do wyroku NSA z 19 grudnia 2002 r., II SA 3301/02, GSP - Przegląd Orzecznictwa 2005/1-2/7, Lex nr 48368/1). Powyższe oznacza zatem, że skarżący, którego status strony oraz uprawnienia wynikają z art. 28 oraz 73 § 1 k.p.a. i stanowią przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego, nie jest uprawniony do wystąpienia z żądaniem dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy administracyjnej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uprawnienie strony do żądania wglądu do akt postępowania i sporządzania z nich notatek i odpisów wynika z art. 73 k.p.a., nie zaś z konstrukcji prawnych zawartych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Ustawodawca w art. 1 ust. 2 u.d.i.p przyznał prymat obowiązującym już ustawom, a w tym przypadku k.p.a., który w rozdziale 3, w art. 73 i 74 reguluje dostęp do akt w toczących się postępowaniach administracyjnych. Z uwagi na wyraźnie określony w tych przepisach tryb udostępniania akt i odpisów znajdujących się w aktach sprawy nie budzi wątpliwości, że stronie danego postępowania administracyjnego udostępnia się informacje na zasadach procesowych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej znajdzie jedynie zastosowanie w sytuacji, gdy z żądaniem udostępnienia informacji wystąpi osoba niebędąca stroną postępowania, zatem niedysponująca odrębnym trybem dostępu, o którym mowa art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OSK 194/08 (niepublikowanym), kodeks postępowania administracyjnego wyłącza stosowanie przepisów u.d.i.p. Trybów unormowanych w tej ustawie oraz w Kodeksie postępowania administracyjnego nie można utożsamiać (zob. także wyrok NSA z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1523/06, niepublikowany).

Z powyższego stanowiska wynika również, że tym bardziej za niezasadny należy uznać wniosek o udzielenie informacji, którą zainteresowany już posiada. Jak wynika bowiem z akt sprawy (w tym odpowiedzi na skargę organu), skarżący pismem z dnia 27 listopada 2019 r. otrzymał "Ekspertyzę przyrodniczą", której udostępnienia żąda w trybie u.d.i.p. W takim przypadku kwestia dostępu skarżącego do żądanych informacji jest bezprzedmiotowa, bowiem skarżący nie zmierza do uzyskania pewnych wiadomości, lecz ewentualnie potwierdzenia (sprawdzenia) wiadomości już mu znanych. Żądanie skarżącego nie znajduje więc oparcia w przepisach u.d.i.p., a zarzuty skargi należy uznać za nieusprawiedliwione.

W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej należało uwzględnić również szczególną sytuacją faktyczną i prawną związaną z wprowadzonymi na terenie kraju stanem zagrożenia epidemicznego, a potem stanem epidemii. Stosownie do art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy COVID w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID nie rozpoczyna się bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Z kolei w art. 15zzs ust. 10 ustawy COVID postanowiono, że: w okresie, o którym mowa w ust. 1 przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się (pkt 1); organom lub podmiotom prowadzącym odpowiednio postępowanie lub kontrolę nie wymierza się kar, grzywien ani nie zasądza się od nich sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa (pkt 2). Zaprzestanie czynności przez sąd, organ lub podmiot, prowadzący odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w okresie, o którym mowa w ust. 1, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 15 zzs ust. 11 ustawy COVID).

Wprawdzie przytoczone przepisy zostały wprowadzone do ustawy COVID w dniu 31 marca 2020 r., niemniej ustawodawca wskazał w ustępie 1 art. 15zzs tej ustawy wprost, że dotyczą one biegu terminów zarówno w okresie stanu epidemii, jak i w okresie stanu zagrożenia epidemicznego. Sąd orzekający w tej sprawie uznał, że skutki analizowanej regulacji dotyczą także terminów w postępowaniach administracyjnych, których bieg rozpoczął się lub przypadał na okres od dnia 14 marca 2020 r. do dnia 31 marca 2020 r.

Jak trafnie zauważa się w orzecznictwie, a Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie pogląd ten podziela, wykładnia językowa przepisu art. 15zzs ustawy COVID prowadzi do wniosku, że intencją ustawodawcy było uregulowanie kwestii biegu terminu zarówno w odniesieniu do uchylonego już - wyraźnie wymienionego w treści przepisu - stanu zagrożenia epidemicznego, jak i trwającego w chwili wejścia w życie przepisu - stanu epidemii - obu ogłoszonych z powodu narastającego zagrożenia wywołanego niebezpieczeństwem zachorowania na COVID-19. Przyjęcie wykładni przeciwnej tj. ograniczenie mocy obowiązującej przepisu art. 15zzs ust. 1 (oraz art. 15zzr) ustawy do okresu od jego wejścia w życie do uchylenia tzn. z wyłączeniem okresu stanu zagrożenia epidemicznego - stanowiłoby wyraz zaprzeczenia zasadzie racjonalności ustawodawcy. Wynik takiej wykładni prowadzi bowiem do sytuacji, w której uchwalony przepis w chwili jego wejścia w życie jest już częściowo niewykonalny i nie znajduje zastosowania. Racjonalność ustawodawcy, który w sposób jawny proceduje projekt ustawy zawierający w swej treści odniesienie do stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie uchwala ten projekt w niezmienionej wersji, mimo że stan ten został już zniesiony, przemawia za uznaniem że ustawodawca, który dał uprzednio obywatelom swego rodzaju promesę ochrony prawnej na czas stanu zagrożenia epidemicznego, mimo zniesienia tego stanu - ochronę tę wprowadza z mocą wsteczną. Przemawia to za przyjęciem, że intencją ustawodawcy było nadanie przepisowi art. 15zzs ust. 1 ustawy kryzysowej charakteru retroaktywnego (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 lipca 2020 r., I SA/Rz 372/20, lex nr 3042522; tak też A. Dauter-Kozłowska, Uchylenie wstrzymania bądź zawieszenia biegu terminów w postępowaniu administracyjnym w trakcie stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, lex/el).

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019r. poz. 1461 z późn. zm.), przepisy art. 4 (dotyczące vacatio legis) nie wyłączają możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego podkreśla się, że stanowienie norm z mocą wsteczną, uznaje się za niedopuszczalne jeśli podmioty, których te normy dotyczą, nie mogły racjonalnie przewidzieć tego rodzaju decyzji, a nadzwyczajne okoliczności czy dobra, podlegające ochronie konstytucyjnej, decyzji takiej nie usprawiedliwiają. Wyjątkowo jednak, w razie zaistnienia usprawiedliwionych względów Trybunał Konstytucyjny dopuszcza nadanie normom prawnym możliwości oddziaływania na sytuacje zastane, jeżeli zaistniały ważkie powody, a zainteresowane podmioty miały podstawy, by oczekiwać uchwalenia takich norm (zob. wyrok TK z dnia 27 lutego 2002 r., K 47/01, publ. OTK-A 2002/1/6 czy wyrok TK z dnia 5 listopada 2002 r., P 7/01, OTK-A 2002/6/80).

Zatem w tym szczególnym okresie stanu zagrożenia epidemicznego, a potem stanu epidemii, nie sposób oczekiwać od organów normalnego funkcjonowania i prowadzenia postępowania z zachowaniem terminów ustawowych. Nadto, nie można wyciągać w stosunku do tych organów negatywnych konsekwencji w postaci wymierzania kar i grzywien, ani zasądzać się od nich sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa.

W okoliczności faktycznych niniejszej sprawy od dnia 14 marca 2020 r. nie można organowi zarzucić bezczynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek skarżącego. Terminowość podejmowanych czynności procesowych w tej sprawie może podlegać bowiem ocenie od dnia 20 lutego 2020 r. do dnia 13 marca 2020 r. Do tej daty jednak Sąd nie stwierdził, aby organ pozostawał bezczynny w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej. Ponownie podkreślić należy, że organ pismem z dnia 4 marca 2020 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia 20 lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skutecznie również na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. organ przedłużył termin odpowiedzi na pismo z dnia 13 marca 2020 r. i jak wywiedziono powyżej miał ku temu podstawy z uwagi na szczególną sytuacją faktyczną i prawną związaną z wprowadzonymi na terenie kraju stanem zagrożenia epidemicznego, a potem stanem epidemii. W konsekwencji w niniejszej sprawie nie można stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności.

Taką ocenę faktyczną i prawną Sądu wzmacnia także treść przytoczonego wyżej art. 15zzs ust. 11 ustawy COVID, w którym ustawodawca wyraźnie przewidział, że w razie zaprzestania czynności przez organ (w tym niepodejmowania czynności procesowych) strona nie może wywodzić środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Nie miała nadto dla wyniku sprawy znaczenia kwestia tego, w jakiej dacie organ udzielał skarżącemu odpowiedzi na jego kolejne pisma w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Rację ma organ, że kwestie poruszane przez skarżącego w pismach z dnia 15 kwietnia 2020 r. i 27 kwietnia 2020 r. stanowią polemikę z organem co do sposobu jego procedowania i nie mają wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Niezależnie od powyższego - jedynie końcowo - należy podkreślić, że niezadowolenie strony z treści udzielonej odpowiedzi nie dowodzi, że organ pozostaje w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. Najistotniejsze jest to, że odpowiedź na wniosek skarżącego została udzielona w trybie zgodnym z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.