Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 2/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G.– S. na bezczynność Rady Miejskiej w M. w przedmiocie nierozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 listopada 2016 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 2 stycznia 2017 r. D. G. – S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach skargę na bezczynność Rady Miejskiej w M. w przedmiocie nierozpoznania złożonego przez nią - w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą tego organu z dnia [...] r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uznając ją za nieuzasadnioną. Jednocześnie wyjaśnił, że organ nie był zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] r. do usunięcia naruszenia prawa, jak również nie działał w sprawie opieszale, tym samym skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie znajduje podstawy faktycznej i prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca zarzuca bezczynność Radzie Miejskiej w M. polegającą na nierozpoznaniu wezwania z dnia [...] r. do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z uchwalenia aktu prawa miejscowego. Tego rodzaju sprawa nie podlega załatwieniu przez radę gminy w żadnej z form aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., czy też w drodze innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3

§ 2 pkt 4 p.p.s.a.). Dlatego też skarga na bezczynność rady gminy w przedmiocie nierozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 893/08, z 8 sierpnia 2006 r. II OSK 1009/2006, oba opublikowane

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowych). Wskazać należy, że możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy nie jest uzależniona od udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Organ, do którego skierowano wezwanie, nie ma prawnego obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie. W sytuacji, gdy nie udzielił on odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skargę do sądu administracyjnego na akt prawa miejscowego lub inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w

sprawach z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że nie jest dopuszczalna skarga na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na wezwanie stanowi jedynie element procedury otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia. Skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienia sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2008 r., II OSK 1770/08, LEX nr 574449). Celem wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest m.in. uniknięcie postępowania przed sądem administracyjnym, czyli chodzi o usunięcie naruszenia prawa bez niepotrzebnego wdawania się w spór przed sądem administracyjnym. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy ewentualnemu wyeliminowaniu naruszenia prawa, którego dopuszczono się wcześniejszą uchwałą z zakresu administracji publicznej, to zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega nie odpowiedź wydana na skutek rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ani też bezczynność rady gminy w zakresie nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie, ale czynność, którą to prawo w ocenie jednostki naruszono (vide: postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r., I OSK 2377/12, Lex nr 1269649).

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.