Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 595/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez H. M., jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 lutego 2017 r., nr [...].

Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zobowiązał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, a także zobowiązał do usunięcia braków formalnych skargi, a to wszystko w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwania sądowe została przesłana na adres skarżącego podany w skardze i po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniach: 22 grudnia 2017 r. i 2 stycznia 2018 r., zwrócona została z adnotacją: "Zwrot – nie podjęto w terminie".

W sprawie nie uiszczono żądanego wpisu od skargi, a także nie złożono pięciu odpisów skargi, co potwierdzają akta sprawy sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Stosownie do przywołanego przepisu, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego - 500 zł.

Jednocześnie, stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje przepis art. 46 § 1 P.p.s.a. W odniesieniu do braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom (uczestnikom) postępowania. Jak stwierdzono w uchwale składu siedmiu sędziów NSA, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tej uchwały zaakcentowano, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.

Z podanych wyżej względów wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu we wskazanej wyżej wysokości, a także do przedłożenia pięciu egzemplarzy skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wyznaczono jednocześnie skarżącemu termin 7 dni do dokonania żądanych czynności. Wezwania skierowane do skarżącego zostały przesłane drogą pocztową. Zasadą wynikającą z art. 65 § 1 P.p.s.a. jest bowiem, że sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Jednakże w razie niemożności doręczenia korespondencji w podany sposób, to wówczas mają zastosowanie postanowienia art. 73 § 1 P.p.s.a., w takim przypadku pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).

Wobec powyższego, doręczenie korespondencji sądowej w sprawie uznać należało za skuteczne, bowiem przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej oraz była dwukrotnie awizowana w dniach: 22 grudnia 2017 r. i 2 stycznia 2018 r. Za datę skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi uznać zatem należało dzień 5 stycznia 2018 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął natomiast w dniu 12 stycznia 2018 r. Pomimo upływu ww. terminu, w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, ani nie uzupełniono jej braków formalnych.

Oznacza to, że przedmiotowa skarga obarczona jest brakami uniemożliwiającymi skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i skargę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanych przepisów, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, a także skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.