Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 58/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par.3, art. 149, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 201
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 4 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędziowie NSA Anna Stępień NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant sekretarz Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2013 roku sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Starosty [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowania sadowoadministracyjne; 2. zasądzić do Starosty [...] na rzecz E. Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

E. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie załatwienia jej wniosku z dnia 4 kwietnia 2013r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazania:

1. w jaki sposób władze powiatu zapewniają, że na terenie pomieszczeń publicznych będących bezpośrednio lub pośrednio przez nie zarządzanymi:

a) krzyże tam wiszące nie będą zdejmowane pomimo żądań osób należących do mniejszości wyznaniowych, ateistycznych, dewiackich, nihilistycznych, anarchistycznych, komunistycznych, satanistycznych, faszystowskich czy nazistowskich;

b) krzyże mają prawo być tam zawieszane pomimo protestów osób należących do mniejszości wyznaniowych, ateistycznych, dewiackich, nihilistycznych, anarchistycznych, komunistycznych, satanistycznych, faszystowskich czy nazistowskich;

c) obok krzyży mogą być zgodnie z zasadą wzajemnego poszanowania i tolerancji wieszane symbole innych religii, których kult nie sprzeciwia się podstawowym zasadom porządku prawnego Rzeczpospolitej Polskiej, a w szczególności w których reguły wierzeń nie mają związku z szerzeniem zła, nienawiści, destrukcji, przestępczości;

d) krzyż wiszący na ścianie, a także inne ewentualnie znajdujące się obok niego symbole religijne nie mogą być tak umieszczone w stosunku do godła lub flagi Rzeczpospolitej Polskiej, że mogłoby to wywoływać poczucie prymatu prawa religijnego stanowionego nad prawem państwowym stanowionym, w szczególności godło nie jest umieszczone poniżej symboli religijnych, ani nie jest mniejszych rozmiarów od symboli religijnych;

e) krzyż wiszący na ścianie, a także inne ewentualnie znajdujące się obok niego symbole religijne nie mogą być tak umieszczone w stosunku do siebie, że mogłyby wywoływać poczucie dominacji któregoś z nich w stosunku do pozostałych;

f) krzyż wiszący na ścianie, a także inne ewentualnie znajdujące się obok niego symbole religijne nie mogą być umieszczone na tyle blisko godła Rzeczpospolitej Polskiej, że mogłoby to wywoływać poczucie zatracenia rozdziału państwa od Kościoła lub od innych związków wyznaniowych;

g) krzyż lub inne symbole religijne umieszczone na ścianach powinny być otaczane nie mniejszą czcią niż godło i flaga państwowe, w szczególności krzyż może wisieć obrócony o 180 stopni z postacią Chrystusa głową skierowaną ku dołowi.

2. czy na terenie powiatu (w tym na terenie jednostek podległych organom powiatu) obowiązują jakiekolwiek akty prawne, których przedmiot regulacji dotyczy kwestii przedstawionych powyżej, a jeśli nie to, czy mają miejsce w powiecie prace legislacyjne, mające na celu zmianę prawa w kierunku wdrożenia tego typu lub podobnych regulacji, mających na celu prawne uregulowanie zawieszania symboli religijnych zgodnie z konstytucyjnymi zasadami poszanowania religii, ich równouprawnienia oraz rozdziału państwa od kościołów i związków wyznaniowych, a jeśli tak, to wniosła również o podanie, czego one konkretnie dotyczą, które osoby są odpowiedzialne za prace nad projektami, jaki jest zakres przedmiotowy tych projektów, jakie są założenia i ustalenia do tych projektów, jaki jest ich tekst, jaki jest ewentualny czas niezbędny do zakończenia prac nad nimi.

W uzasadnieniu wskazała, że termin do załatwienia jej wniosku upłynął w dniu 18 kwietnia 2013r., jednakże do dnia sporządzenia skargi nie została jej doręczona pisemna odpowiedź na złożony wniosek.

W konkluzji wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia jej żądanej informacji w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku oraz ewentualne wymierzenie organowi grzywny na wypadek nieprzekazania skargi, odpowiedzi na skargę lub akt sprawy w terminie 15 dni od jej wniesienia.

Starosta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu podniósł, iż żądana informacja nie została udzielona w terminie zakreślonym w art. 13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), a przekroczenie terminu było związane z dłuższą, usprawiedliwioną nieobecnością pracownika odpowiedzialnego za udzielenie odpowiedzi na wniosek, o czym skarżąca została zawiadomiona pismem z dnia 29 kwietnia 2013r. W piśmie z tej samej daty, przesłano skarżącej informacje, że Rada Powiatu [...] nie podjęła żadnej uchwały regulującej zawieszanie symboli religijnych w pomieszczeniach i obiektach, których właścicielem jest Powiat [...]. Dodatkowym pismem z dnia 9 maja 2013r., skarżąca otrzymała informację o miejscu zawieszenia krzyży w Starostwie oraz o braku w budynku innych symboli religijnych. Poinformowano też skarżącą, że powiatowe jednostki organizacyjne, których wykaz stanowi załącznik do statutu, działają na podstawie własnych regulaminów organizacyjnych, w których mogą regulować także kwestie związane z symbolami religijnymi. Dodano, iż regulaminy organizacyjne są dokumentami wytworzonymi przez poszczególne jednostki (szkoły, inspekcje, straże, dom pomocy społecznej, PCPR, SP ZOZ) albowiem ich wprowadzenie należy do kompetencji kierujących nimi dyrektorów. W związku z tym, że organy powiatu nie podjęły żadnej uchwały w przedmiocie objętym wnioskiem, Starosta nie jest posiadaczem żadnego dokumentu, który byłby nośnikiem żądanych przez skarżącą informacji. Odpowiedź udzielona w wymienionych wyżej pismach dotyczy zatem istniejącego aktualnie stanu faktycznego, w przedmiocie objętym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej.

Uwzględniając zatem okoliczność udzielenia przez Starostę informacji publicznej w takim zakresie, w jakim ją posiadał - niezwłocznie po dacie doręczenia skargi, wniosek o umorzenie postępowania na zasadzie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. jest, w ocenie organu, uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Po myśli art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu administracyjnym (tekst jednolity Dz. U. nr 270 z 2012r. ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. natomiast, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów - stosownie do przedmiotu skargi na bezczynność, określonego w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może natomiast określić, w jaki sposób powinna być rozpatrzona sprawa w postępowaniu administracyjnym, a więc nie może nakazywać organowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści.

Oznacza to po pierwsze, iż przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej, nie mogła być treść (prawdziwość) udzielonej skarżącej informacji. Po wtóre zaś Starosta [...] po wniesieniu skargi udzielił skarżącej wnioskowanej informacji. Zatem organ ten nie pozostaje w bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., Sąd zaś nie może uwzględnić skargi, stosownie do uprawnień jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod. red. T.Wosia, str. 467).

Oznacza to również, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności), a co za tym idzie postępowanie to stało się bezprzedmiotowe, (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., w sprawie o sygn. akt l OPS 6/08, dostępna na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl)

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego.

Na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., stosowanego per analogiam, zasądzono na rzecz skarżącej zwrot poniesionych przezeń kosztów postępowania, w kwocie równej uiszczonemu wpisowi sądowemu.

LS