Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 240/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w e Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokat A. P.-M. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu, łączną kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz podatek VAT w kwocie 55, 20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewoda D., po rozpatrzeniu odwołania T. K. od decyzji Starosty W. z dnia [...] nr [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r., na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 1367 ze zm.) oraz art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Uzasadniając podjętą decyzję organ odwoławczy wskazał, że:

Na podstawie akt ustalono, że T. K. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w W. dnia 20 sierpnia 2010r. i z dniem zgłoszenia został uznany za osobę bezrobotną. Decyzją administracyjną z dnia [...] odmówiono stronie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W dniu 11 stycznia 2010r. zainteresowany złożył oświadczenie, w którym podał, że prosi o pozbawienie go statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r. z powodu prowadzenia czynności p.o. prezesa w ramach umowy zlecenia, w kwocie ok. 150 zł miesięcznie.

Decyzją administracyjną Starosty W. z dnia [...] orzeczono o utracie przez T.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej).

Od tej decyzji zainteresowany złożył odwołanie. Podał m.in. że w dniu 11.01.2011r. do Starosty W. wniósł oświadczenie w sprawie pozbawienia go statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r. z powodu prowadzenia czynności od 1 maja 2008r. do 18 sierpnia 2010r. p.o. prezesa w ramach umowy zlecenia ze strony "S." sp. z o.o.

Organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 wyż. cyt. ustawy bezrobotnym, oznacza to osobę m.in. niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej.

Z zasady prawdy obiektywnej (materialnej), wyrażonej w art. 7 kpa, wypływa obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa, czy też innymi słowy obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy, tak pod względem faktycznym, jak i prawnym w celu ustalenia stanu rzeczywistego sprawy. Zasada prawdy materialnej wyrażona w art. 7 kpa nakłada również na organ odwoławczy obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy indywidualnej.

Organ odwoławczy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i zasadą swobodnej oceny dowodów, dokonuje oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed organem I instancji. Materiał dowodowy sprawy wskazuje, że organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego. Decyzję o utracie przez T.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r. organ podjął na podstawie oświadczenia złożonego przez odwołującego w dniu 11 stycznia 2011r., z którego wynika jedynie, że wnosi o pozbawienie statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r. z powodu prowadzenia czynności p.o. prezesa w ramach umowy zlecenia, w kwocie ok. 150 zł miesięcznie.

W oświadczeniu tym brak pouczenia, że jest uprzedzony o odpowiedzialności karnej. Dla celów dowodowych organ I instancji (art. 75 § 2 Kpa) odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania.

Na podstawie ww. oświadczenia nie można ustalić jednoznacznie, że bezrobotny od dnia 1 września 2010r. podjął pracę w ramach umowy zlecenia.

Zgodnie z art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Jak stanowi art. 107 § 3 kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie.

Organ odwoławczy, mając na uwadze przepis art. 77 kpa, postanowił uchylić zaskarżoną decyzję i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w oparciu o cały materiał dowodowy w sprawie.

W przedmiotowej sprawie organ I instancji powinien zobowiązać stronę do przedłożenia umowy zlecenia zawartej w dniu 1 września 2010r. lub na tę okoliczność przesłuchać ją - od kiedy podjęła inną pracę zarobkową bądź przyjąć od niej oświadczenie złożone pod sankcją art. 233 kodeksu karnego. Przede wszystkim istotne jest ustalenie z jaką datą T. K. wykonywał pracę w ramach umowy zlecenia.

W skardze na powyższą decyzję T. K. wniósł o stwierdzenie jej nieważności i decyzji organu pierwszej instancji. Zarzuty skargi zaś skierowane zostały do decyzji o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu decyzji. Wskazano, że organ pierwszej instancji wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie utraty przez T.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W świetle przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności decyzji z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego.

Skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Sąd badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji kasacyjnej ocenia jej legalność w zakresie ograniczającym się do wystąpienia przesłanek z powołanego art. 138 § 2 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził naruszeń uzasadniających wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego albowiem organ odwoławczy zasadnie przyjął, iż postępowanie przed organem pierwszej instancji posiadało braki.

Zostały one wyłożone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Akceptując jej motywy Sąd nie uznał za wskazane powtarzać tego co powinien wypełniać organ pierwszej instancji w dalszym postępowaniu pozasądowym. Wyliczanie tych czynności byłoby w tym miejscu bezprzedmiotowe. W przekonaniu Sądu czynności te przekraczały zakres postępowania uzupełniającego określonego w art. 136 k.p.a.

W tej sytuacji skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Orzeczenie o kosztach oparto na art. 250 cyt. ustawy w związku z § 2 i § 3 i § 18 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348).

Na marginesie Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych znajduje się decyzja Starosty W. z dnia [...] [...] o umorzeniu postępowania w sprawie utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2010r.

H.B. 3.08.2011r.