Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2000/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 124 ust
journal: Dz.U. 2015 poz 1774
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Joanna Runige-Lissowska (spr.) sędzia NSA Jolanta Rudnicka sędzia del. NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.M., J. M. i M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Wr 861/15 w sprawie ze skargi M. M., J. M. i M. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 861/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. M., J. M. i M. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z [...] września 2015 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Starosty Oławskiego z [...] listopada 2014 r. [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.

Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy:

Wnioskiem z [...] lutego 2014 r. T. z/s w K. wystąpiła o udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej – napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji Hermanowice-Czechnica-Klecina – na nieruchomości w obrębie O. [...] na działkach nr [...] o pow. [...] i nr [...] o pow. [...], stanowiących współwłasność M., J. i M. M., wskazując zakres ograniczenia (montaż przewodów, urządzeń oraz stanowiska słupowego na działce nr [...]), konieczność zobowiązania każdego właściciela do zaniechania określonych działań, wyjaśniając cel inwestycji i przedkładając dokumentację dotyczącą rokowań z właścicielami, które nie zakończyły się porozumieniem.

Właściciele wnieśli o oddalenie wniosku, podając, że nie została spełniona przesłanka braku porozumienia, bowiem w toku rokowań wyrazili zgodę na ustanowienie służebności przesyłu w obrębie wszystkich urządzeń zlokalizowanych na nich nieruchomości, a nie wyrazili tylko na jedno – słup na działce nr [...], a obowiązkiem inwestora jest uregulowanie stanu prawnego wszystkich urządzeń, znajdujących się na nieruchomości, również nieobjętych planowaną inwestycją.

W trakcie postępowania została przeprowadzona rozprawa administracyjna, wizja lokalna, ustalająca faktyczny przebieg linii energetycznych nad nieruchomością (na działce nr [...] zlokalizowano dwa słupy w odległości ok. 25 m od siebie, nad działką nr [...] tylko przewody linii), przedstawiono wyjaśnienia stron, ustosunkowujące się do materiału dowodowego. Po zakończeniu postępowania Starosta Oławski, decyzją z [...] listopada 2014 r., orzekł na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

1. Ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], o pow. [...] ha oraz działka nr [...], o pow. [...] ha, położonej w gminie O., obręb O., powiat o., dla której Sąd Rejonowy w O. Wydział [...] Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr KW [...] przez:

a) zezwolenie Spółce T. – inwestorowi przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji Hermanowice – Czechnica – Klecina na założenie i przeprowadzenie na działce nr [...] przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej, tj.: jednego stanowiska słupowego wraz z fundamentami o wysokości do 24,60 m i powierzchni zajęcia gruntu nieprzekraczającej 19,69 m2 oraz trzech przewodów roboczych i jednego odgromowego o szerokości skrajnych przewodów do 6,50 m, w przedziale wysokości od 5,85 m do 24,60 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 1628 m2 oznaczonej w załączniku graficznym jako pas technologiczny o szerokości 40 m (2 x 20 m od osi linii);

b) zezwolenie inwestorowi przebudowy opisanej powyżej napowietrznej linii elektroenergetycznej na założenie i przeprowadzenie na działce nr [...] przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej tj.: dwóch odcinków linii po trzy przewody robocze i jeden odgromowy – każdy, o szerokości skrajnych przewodów do 6,50 m, w przedziale wysokości od 5,85 m do 24,60 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 6295 m2 oznaczonej w załączniku graficznym jako pas technologiczny o szerokości 40 m (2 x 20 m od osi linii).

2. Okres wykonania robót budowlanych związanych z założeniem i przeprowadzeniem przewodów i urządzeń, o których mowa w pkt 1 decyzji będzie wynosił trzy miesiące od dnia rozpoczęcia robót budowlanych na tej nieruchomości.

3. Zobowiązać właścicieli nieruchomości do:

a) niewykonywania w pasie technologicznym nasadzeń drzew i krzewów przekraczających 3 m wysokości;

b) uzgodnienia z właścicielem przewodów i urządzeń, o których mowa w pkt 1, możliwości ewentualnego wznoszenia obiektów budowlanych w pasie technologicznym;

c) powstrzymywania się od jakichkolwiek działań faktycznych lub prawnych w granicach pasa technologicznego utrudniających lub uniemożliwiających założenie i przeprowadzenie oraz funkcjonowanie przewodów i urządzeń, o których mowa w pkt 1;

d) powstrzymywania się od jakichkolwiek działań faktycznych lub prawnych w granicach pasa technologicznego utrudniających lub uniemożliwiających wykonywanie czynności polegających na usunięciu istniejących drzew i krzewów oraz przebudowie obiektów budowlanych i urządzeń technicznych kolidujących z przewodami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1.

Załącznik do decyzji stanowiły mapy ewidencyjne w skali 1:2000 z naniesionym przebiegiem linii oraz pasem zajęcia nieruchomości (pasem technologicznym).

Rozpoznając odwołanie M., J. i M. M., Wojewoda Dolnośląski uznał, że materiał dowodowy jest niekompletny i uzupełnił postępowanie dowodowe, po czym decyzją z [...] września 2015 r., uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł:

1. ograniczyć sposób korzystania z części opisanej wyżej nieruchomości przez zezwolenie T., na założenie i przeprowadzenie na części tej nieruchomości, oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] i nr [...], w związku z przebudową napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV relacji Hermanowice-Czechnica-Klecina, przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej, tj.:

1.1. na działce nr [...]:

a) odcinka linii o długości 21,7 m, której oś przebiega przez południowo-wschodnią część działki w kierunku wschód-zachód i przecina z jednej strony jej wschodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 9,7 m od południowo- wschodniego rogu, a z drugiej strony jej południową granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 23,3 m od południowo-wschodniego rogu, składającego się z trzech przewodów roboczych i jednego odgromowego przebiegających w odległości do 3,65 m na północ i w odległości 2,85 m na południe od osi linii, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 24,6 m n.p.t. Obszar zajęcia działki na tym odcinku linii będzie wynosił 972 m, a jego granice będą pokrywały się ze wspólnymi granicami tej działki z działkami nr 5 i nr 3 oraz ograniczone są na północy odcinkiem równoległym do osi linii i przecinającym z jednej strony wschodnią granicę tej nieruchomości w odległości 29,7 m od południowo-wschodniego rogu, z drugiej zaś jej południową granicę w odległości 71,3 m od południowo-wschodniego rogu,

b) odcinka linii o długości 135,1 m, której oś przebiega przez południowo-wschodnią część działki w kierunku wschód-zachód i przecina z jednej strony jej cześć działki granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 60,5 m od południowo- wschodniego rogu, a z drugiej strony jej południową granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 145,2 m od południowo-wschodniego rogu, składającego się z trzech przewodów roboczych i jednego odgromowego przebiegających w odległości do 3,65 m na północ i w odległości 2,85 m na południe od osi linii, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 24,6 m nad gruntem. Obszar zajęcia działki na tym odcinku linii będzie wynosił 5323 m2, a jego granice będą pokrywały się ze wspólnymi granicami tej działki z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi po obu stronach osi linii i przecinającymi wschodnią granicę działki w odległościach 40,5 m i 80,5 m od południowo-wschodniego rogu, z drugiej zaś jej południową granicę w odległościach 97,3 m oraz 193,1 m od południowo-wschodniego rogu;

1.2. na działce nr [...]:

a) odcinka linii o długości 39,2 m, której oś przebiega przez środkową część działki w kierunku wschód-zachód i przecina z jednej strony jej wschodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 40,2 m od południowo-wschodniego rogu, a z drugiej strony jej zachodnią granicę (wspólną z działką nr 2/3) w odległości 22,9 m od południowo-zachodniego rogu, składającego się z trzech przewodów roboczych i jednego odgromowego przebiegających w odległości do 3,65 m na północ i w odległości 2,85 m na południe od osi linii, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 24,6 m n.p.t. oraz stanowiska słupowego o wysokości do 24,6 m n.p.t. i głębokości fundamentów do 2,0 m p.p.t. oraz powierzchni zajęcia gruntu nie przekraczającej 19,69 m2 zlokalizowanego w osi linii, którego środek znajduje się w odległości 13,1 m od punktu przecięcia osi linii ze wschodnią granicą działki nr [...]. Obszar zajęcia działki na tym odcinku linii będzie wynosił 1543 m2, którego granice pokrywają się ze wspólnymi granicami tej nieruchomości z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi po obu stronach osi linii i przecinającymi wschodnią granicę tej działki w odległości 19,8 m i 60,6 m od południowo-wschodniego rogu, z drugiej zaś jej zachodnią granicę w odległości 2,5 m i 43,3 m od południowo-zachodniego rogu,

b) obszaru zajęcia działki o powierzchni 85 m2, którego granice pokrywają się ze wspólnymi granicami tej nieruchomości z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkiem równoległym do osi linii zlokalizowanej poza granicami tej nieruchomości przecinającym z jednej strony wschodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległości 8,9 m od południowo-wschodniego rogu tej nieruchomości, z drugiej zaś jej południową granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 20,6 m od południowo- wschodniego rogu.

Przebiegi obu odcinków linii elektroenergetycznej przez przedmiotowe działki wraz z osią każdego z nich, szczegółową lokalizacją słupa, granicami obszaru oddziaływania linii oraz obszarem zajęcia nieruchomości uwidocznione zostały na dwóch załącznikach graficznych, stanowiących integralną część decyzji. Okres wykonania robót budowlanych związanych z założeniem i przeprowadzeniem opisanych w pkt 1 decyzji przewodów, urządzeń, w tym słupa Wojewoda zakreślił na trzy miesiące, liczone od dnia rozpoczęcia robót w granicach działek nr [...] i nr [...].

Oddalając skargę M., J. i M. M., w której wskazywali na wadliwość decyzji i nieprawidłowość zastosowania art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości może dotyczyć tylko inwestycji przyszłych, a nie już istniejących, a linie nad nieruchomością istnieją od lat 70-tych, na fakt, iż Wojewoda odmówił uzupełnienia decyzji o ustanowienie służebności przesyłu na podstawie art. 120 ww. ustawy, na konieczność zmiany warunków korzystania z nieruchomości, na spadek jej wartości, Wojewódzki Sąd stwierdził, że organ odwoławczy prowadził szerokie postępowanie wyjaśniające, mając na uwadze zarówno zasadę procedury administracyjnej, jak i prawo materialne, a decyzja nie zawiera uchybień, które wpływałyby na jej legalność. Sąd, po omówieniu art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podkreślił:

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek, pierwsza – ograniczenie jest konieczne z uwagi na realizację celu publicznego, wynikającego z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub w razie jego braku, z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, druga – przeprowadzenie rokowań z właścicielami nieruchomości i niepozytywny ich rezultat, przed rozstrzygnięciem wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o ograniczeniu. W sprawie okoliczności te wystąpiły. Nie ma wątpliwości, że inwestycja jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak też i to, że przeprowadzone rokowania ze współwłaścicielami nie dały rezultatu, bowiem strony nie dokonały żadnych wspólnych ustaleń, umożliwiających wykonanie prac. W odwołaniu jaki i w skardze właściciele wskazywali na pominięcie ich słusznego interesu, podkreślając, że wyrażają zgodę na wydanie decyzji o uregulowaniu sytuacji prawnej już istniejących na ich działkach linii i urządzeń, gdyż w przeciwnym wypadku dojdzie do zalegalizowania prawa do nieruchomości, którą wnioskujący faktycznie włada od lat. Jednak odpowiadając na taki zarzut należy wyjaśnić, że decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości nie rozstrzyga kwestii budowlanych, ani roszczeń z tytułu zrealizowanej infrastruktury technicznej, temu służą odrębne postępowania. Poza zakresem rozstrzygnięcia o ograniczeniu sposobu korzystania pozostają także, podane przez skarżących, okoliczności związane z zagrożeniem życia, zdrowia, wymuszenia zmiany sposobu korzystania, temu służą także inne rozstrzygnięcia, jednak, co należy podkreślić, ograniczenie sposobu jest ściśle związane z uprawnieniem do odszkodowania (art. 124 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Nadto, wbrew zarzutom, decyzja określa jasno przedmiot ograniczenia, jego zakres, przebieg inwestycji (załączniki graficzne do decyzji stanowiące jej integralną część), a wydana została na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego. Cel ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodny z ustaleniami obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, dla działki nr [...] – Uchwała nr XLIV/290/14, dla działki nr [...] – Uchwała nr LII/338/14, które dla działki nr [...] dopuszczają w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną zarówno przebudowę istniejących, jak i budowę nowych linii elektroenergetycznych wysokich napięć, kablowych średnich i niskich napięć oraz rozbudowę i budowę nowych stacji transformatorowych z zastrzeżeniem, że nie dotyczy to skablowania napowietrznych linii niskich i średnich napięć – przedmiot inwestycji to linia wysokiego napięcia 110 kV, zaś dla działki nr [...] dopuszcza przebudowę istniejących i likwidację nieczynnych sieci, kolidujących z planowanym zainwestowaniem. Plany te zatem dopuszczają przebudowę istniejących linii elektroenergetycznych, a taki charakter mają prace, dla których ograniczono sposób korzystania z nieruchomości.

Reprezentowani przez adwokata, M., J. i M. M. wnieśli skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku.

Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie przepisu art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., zarzucił:

I. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie:

1) art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 1774 ze zm., "u.g.n.") przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że znajduje on zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy, skutkującą uznaniem za dopuszczalne zezwolenia T. z siedzibą w K. na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej;

2) art. 124 ust. 1 u.g.n. przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy zasadne mogło być jedynie wydanie ewentualnej decyzji na podstawie przepisu art. 124b ust. 1 u.g.n.;

3) art. 124 ust. 1 u.g.n. przez brak określenia, w jakim terminie nastąpić ma rozpoczęcie robót przez T.;

4) art. 124 ust. 4 u.g.n. w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz w zw. z art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 23, "k.p.a.") przez brak określenia obowiązku T. przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego;

5) art. 120 u.g.n. w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n. przez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że odnosi się wyłącznie do sytuacji wywłaszczenia nieruchomości, a nie ograniczenia sposobu jej użytkowania;

6) art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.; "Konstytucja RP") w zw. z art. 20 i 21 Konstytucji RP przez jego niezastosowanie, podczas gdy zachodziła konieczność uwzględnienia istoty prawa własności skarżących w kontekście ochrony ich własności;

II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1) art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.; "p.u.s.a.") w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. i w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli i wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, nieodpowiadające wymogom przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a., polegające na całkowitym braku rozpoznania i dokonania oceny prawnej podniesionych przez skarżących w skardze zarzutów naruszenia art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, art. 120 u.g.n. w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n., art. 124 ust. 4 u.g.n. w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz art. 124 ust. 1a u.g.n., a także nieustosunkowanie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w uzasadnieniu wyroku do tych zarzutów;

2) art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. przez nieodniesienie się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze skutkujące uchyleniem się od dokonania szczegółowej oceny zaskarżonej decyzji i jej uzasadnienia;

3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 105 k.p.a. przez nieuchylenie decyzji organu II instancji mimo jej wadliwości, a to wobec braku ustalenia istnienia podstaw do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość;

4) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, mimo że w sprawie występują okoliczności, które uzasadniają jej uchylenie i umorzenie postępowania w całości;

5) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 7 i 8 k.p.a. przez nieuchylenie decyzji organu II instancji, mimo jej wadliwości, co doprowadziło do uchybienia także zasadom ogólnym postępowania administracyjnego, wyrażonym w przepisach art. 7 i 8 k.p.a.;

6) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez brak spójności między sentencją wydanej decyzji a jej uzasadnieniem oraz brak precyzyjnych sformułowań zawartych w jej sentencji;

7) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. przez procedowanie w oparciu o niepełny materiał dowodowy, co doprowadziło do nieuwzględnienia skargi w niniejszej sprawie;

8) art. 151 p.p.s.a. przez jego nieuzasadnione zastosowanie, mimo że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za uwzględnieniem skargi, uchyleniem decyzji Wojewody Dolnośląskiego i umorzeniem postępowania.

W związku z tymi zarzutami wnieśli o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a nadto zrzekli się rozprawy i wnieśli o rozpoznanej skargi na posiedzeniu niejawnym.

T. z/s w Krakowie wniosła o oddalenie skargi, nie oponując przeciwko wnioskowi o zrzeczeniu się rozprawy.

W piśmie procesowym z 14 marca 2017 r. skarżący kasacyjnie podkreślili, że art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami może odnosić się jedynie do przyszłych, dopiero planowanych inwestycji przemysłowych, a nie już istniejących, co podziela wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2016 r. I OSK 1473/14.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie naruszył przepisów ani prawa materialnego, ani prawa procesowego wskazanych w jej podstawach.

Materialnoprawną podstawę decyzji, zaskarżonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stanowi art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym skarżący zarzucają, że nie ten przepis powinien mieć w sprawie zastosowanie, ale art. 124b tej ustawy. Na poparcie swojego stanowiska powołali się, w piśmie procesowym z 14 marca 2017 r., na wyrok Naczelnego Sądu z 16 marca 2016 r. I OSK 1473/14. W wyroku tym Naczelny Sąd postawił tezę, że ograniczenie prawa własności nieruchomości w trybie art. 124 może odnosić się jedynie do przyszłych, dopiero planowanych inwestycji przemysłowych.

Art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel nieruchomości nie wyraża na to zgody, a ograniczenie to następuje zgodnie z miejscowym planem, a w przypadku jego braku, z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Z kolei zgodnie z art. 124b ust. 1 starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji, zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel nie wyraża na to zgody.

Mając na uwadze ww. przepisy należy zgodzić się, co do zasady, z tezą Naczelnego Sądu zawartą w ww. wyroku, jednak trzeba mieć na uwadze indywidualność każdej sprawy administracyjnej. W przypadku ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości lub jej udostępniania, ta indywidualność, na którą składać się będzie rodzaj i zakres prac koniecznych do wykonania na nieruchomości przesądzi, który tryb będzie miał zastosowanie.

Należy zwrócić uwagę także na, wskazane w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), "p.p.s.a.", podstawy uchylenia decyzji przez sąd administracyjny w wyniku uwzględnienia skargi. Art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a. uzależnia uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego jeżeli naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy, zaś lit. c/ zezwala na uchylenie z uwagi na naruszenie prawa procesowego – inne niż wskazane pod lit. b/ – jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie, mając na względzie rodzaj i zakres prac jakie miała wykonać T., Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu nie można zarzucić niezasadności w nieuwzględnieniu skargi.

Wniosek T. obejmował udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na części nieruchomości skarżących przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej – napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV i montaż słupa w związku z przebudową tej linii na określonym odcinku. Niesporne w sprawie jest, że planowana inwestycja nie była nową, bowiem nad nieruchomością skarżących przebiegała linia energetyczna, znajdowały się na niej dwa słupy. Jednak przewidywane prace, mieszczące się w ramach przebudowy linii wysokiego napięcia miały taki zakres i zasięg – założenie, przeprowadzenie przewodów, wymiana słupa, obszar zajęcia nieruchomości w celu ich wykonania – że nie można zarzucić organom obu instancji i Wojewódzkiemu Sądowi błędu w uznaniu, iż nie była to tylko konserwacja czy remont linii, o czym mowa w art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ale że planowana inwestycja wyczerpywała przesłanki z art. 124 ust. 1 tej ustawy.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a.