Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2066/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] czerwca 2016 r. rozpatrzył odwołanie J. K. od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2016 r. orzekającej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego [...] z [...] grudnia 2003 r. o wpisaniu do polskiej księgi małżeństw amerykańskiego aktu stanu cywilnego traktującego o małżeństwie J. K. i B. S.

W decyzji tej zawarto pouczenie o tym, że skargę na decyzję wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji. Decyzję doręczono na adres pełnomocnika skarżącego – W. K. 6 czerwca 2016 r.

W dniu 29 czerwca 2016 r. skarżący nadał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na powyższą decyzję. Skarżący zaadresował co prawda kopertę "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji", jednakże wskazał adres Sądu: Jasna 2/4, 00-013 Warszawa. Skarga ta została 7 lipca 2016 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po wstępnej analizie formalnej, przekazana Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, który 3 sierpnia 2016 r. udzielił odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Niewątpliwie skarżący naruszył przepis art. 54 § 1 p.p.s.a., przesyłając skargę do niewłaściwego adresata tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie i doktrynie poglądem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2184/10, CBOISA).

Sąd wskazuje, że termin do wniesienia skargi - za pośrednictwem organu, a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonego postanowienia - upływał z dniem 6 lipca 2016 r. Skargę wniesiono bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym za datę wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień 7 lipca 2016 r., to jest datę, w której została przez Sąd przekazana Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Oznacza to, iż skarżący, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu, wniósł skargę z przekroczeniem terminu, wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Powyższe uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a.