Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 150/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6540
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 50 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 2295/06 odrzucające zażalenie J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2006 r. wzywające Elżbietę L. do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia oddalić zażalenie NSA/post. 1 – postanowienie ,,ogólne"


UZASADNIENIE

J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania E. L. zaświadczenia o żądanej treści.

Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2006 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu. przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wezwał E. L. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie stu złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 21).

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł J. L..

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 2295/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2006 r. wzywające E. L. do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. L. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu wskazano, że stosownie do art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV p.p.s.a. (art. 173 p.p.s.a. do art. 197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli p.p.s.a. przewiduje wniesienie zażalenia. Sąd wskazał, że przedmiotem zażalenia w niniejszym postępowaniu wpadkowym jest zażalenie J. L. na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych (wzywające E. L. do uiszczenia wpisu od skargi). P. p. s. a. przewiduje wniesienie zażalenia na tego rodzaju zarządzenia przewodniczącego (por. art. 227 p.p.s.a.). Podał dalej, że stosownie do należącego do działu IV p.p.s.a. art. 197 § 2 do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej gdzie jednym z nich jest art. 173 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis ten odpowiednio zastosowany do zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych stanowi, że do wniesienia zażalenia uprawnieni są: strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Sąd podał dalej, że J. L. nie jest stroną niniejszego postępowania wpadkowego, ponieważ dotyczy ono wyłącznie interesu prawnego E. L.. Zaskarżone przez J. L. zarządzenie nie kształtuje w żaden sposób jego praw lub obowiązków. Dotyczy ono wyłącznie innego skarżącego - E. L., która ma interes prawny w jego kwestionowaniu w drodze zażalenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucono Sądowi I instancji naruszenie prawa procesowego, materialnego a zwłaszcza zasady równości. Autor zażalenia podniósł, że zarówno E. L., J. L. oraz J. L. mają interes prawny w przedmiotowej sprawie. Wniesiono o ,,zmianę, unieważnienie i uchylenie" powyższego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 50 § 1 w związku z art. 50 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Mieć interes prawny oznacza tyle, co wykazać związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Innymi słowy oznacza to wskazać przepis prawa, uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej.

Zdaniem NSA J. L. nie ma interesu prawnego, aby wnieść skargę niniejszej sprawie. Postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] dotyczy bowiem sfery praw i obowiązków E. L., nie odnosi się natomiast do sfery praw i obowiązków J. L.. Powyższe oznacza, że nie istnieje związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem J. L. a zaskarżonym przez niego postanowieniem.

Jeśli więc J. L. nie ma interesu prawnego, by wnieść skargę w niniejszej sprawie to nie jest on również uprawniony do wniesienia w jej toku innych środków zaskarżenia, w tym zażalenia.

Zatem skoro wniesione przez J. L. zażalenie na wzywające E. L. do uiszczenia wpisu od skargi zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2006 r. było niedopuszczalne to zasadnie Sąd I instancji je odrzucił.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.