Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 785/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekr. sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy wydaną przez Prezydenta Miasta Ł. decyzję z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], odmawiającą przyznania B. K. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym mężem.

Skargę na decyzję SKO w Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyła B. K.

Organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.

Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. Podstawą prawną zaskarżonych decyzji były m.in. przepisy art. 16a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 z późn. zm.), powoływanej dalej jako u.ś.r. Organy odmówiły przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niewykazanie przez niego rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej powodowanej koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką (niewykazanie przesłanki z art. 16a ust. 1 u.ś.r.). SKO w Łomży ustaliło, że decyzją SKO w Ł. z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] skarżąca miała przyznane świadczenie pielęgnacyjne na okres od [...] września 2012 r. do [...] listopada 2014 r. w związku z opieką nad mężem. W niniejszym postępowaniu organy stanęły zaś na stanowisku, że nie można przyjąć, aby skarżąca zrezygnowała z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem.

W tym miejscu należy wskazać, że została zakwestionowana konstytucyjność przepisów będących podstawą prawną zaskarżonej decyzji, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. WSA w Poznaniu wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "Czy art. 16a ust. 1 u.ś.r., w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji RP. Pytanie prawne na dzień wydawania niniejszego postanowienia nie zostało zarejestrowane przez Trybunał.

Zdaniem Sądu, istnieje ścisła zależność wyniku niniejszej sprawy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wskazanego wyżej zagadnienia przedstawionego przez WSA w Poznaniu. Stwierdzenie bowiem przez Trybunał niezgodności art. 16a ust. 1 u.ś.r. z Konstytucją RP w zakresie objętym pytaniem prawnym zdezaktualizuje argument SKO w Ł. o braku prawa skarżącego do specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na brak rezygnacji z zatrudnienia. Spowoduje tym samym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji celem ponownej oceny przez organ wniosku o przyznanie świadczenia, tym razem pod kątem spełnienia pominiętej przez ustawodawcę przesłanki niepodejmowania zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem, której to przesłanki organy nie oceniały. Tym bardziej wymieniona zależność występuje, że WSA w Poznaniu w uzasadnieniu pytania prawnego wskazał, że wątpliwość dotycząca odmiennego traktowania przez ustawodawcę osób rezygnujących z zatrudnienia i niepodejmujących zatrudnienia "dotyczy nie tylko kategorii osób, które przed 1 stycznia 2013 r. uzyskiwały pomoc w postaci świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 u.ś.r., ale także tych podmiotów, którego dopiero w obecnie obowiązującym stanie prawnym starają się lub będą się starać o pomoc państwa w postaci przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego".

Dostrzegając zatem zależność wyniku niniejszego postępowania od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wydanego na skutek zadanego pytania prawnego, Sąd stwierdził konieczność zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu wydania przez Trybunał przedmiotowego orzecze