Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1463/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6124 Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1-2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77, art. 107 par. 3, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 46  ust. 1,  art. 42
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par. 14 ust. 2 pkt c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnień zawodowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz skarżącego M. B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] Główny Geodeta Kraju, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, i art. 127 § 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku M. B. z dnia [...] lutego 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w sprawie zawieszenia uprawnień zawodowych z dziedziny geodezji i kartografii do czasu zdania egzaminu z wynikiem pozytywnym utrzymał w mocy ww. decyzję Głównego Geodety Kraju.

Na podstawie zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny: Główny Geodeta Kraju, po rozpatrzeniu wniosku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] marca 2005r. i analizie przekazanego materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. postanowił zawiesić postępowanie uprawnień zawodowych na okres jednego roku M. B., posiadającemu świadectwo uprawnień zawodowych Nr [...]. Jednocześnie zezwolił na wykonywanie przez niego uprawnień zawodowych do dnia [...] maja 2005 r. tj. do dnia zakończenia rozpoczętych prac geodezyjnych. Po rozpatrzeniu wniosku M. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. postanowił złagodzić karę i udzielić jedynie upomnienia. Na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008r. M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 31 lipca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 705/08 oddalił ww. skargę, stwierdzając, że działalność zawodowa skarżącego jest obciążona nieprawidłowościami wskazującymi, że M. B. z własnej winy naruszył postanowienia art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm. - dalej zwana ustawą geodezyjną).

M. B. pismem z dnia [...] lutego 2010 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008 r. Jednak Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmówił

stwierdzenia nieważności tej decyzji.

W międzyczasie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] nowym wnioskiem z dnia [...] lutego 2008r. wystąpił do Głównego Geodety Kraju o zastosowanie wobec geodety uprawnionego M. B. sankcji przewidzianych w art. 46 § 1 ustawy geodezyjnej.

Główny Geodeta Kraju, po rozpatrzeniu ww. wniosku, decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. zawiesił M. B. wykonywanie uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu pisemnego z wynikiem pozytywnym.

Pismem z dnia [...] września 2009 r. M. B., powołując się na art. 111 k.p.a., wniósł o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia ww. decyzji z dnia [...] sierpnia 2008r. Główny Geodeta Kraju, po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 526/09 uchylił decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2008r. wskazując, iż organ źle zakwalifikował wniosek skarżącego z dnia [...] września 2009r, gdyż należało go rozpatrzyć w trybie art. 111 k.p.a.

Wypełniając zalecenia Sądu Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. wydanym na zasadzie art. 111 k.p.a., odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. M. B. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2008 r. Decyzji tej zarzucił, iż zawiera błędne uzasadnienie odnośnie skargi J. M., a także odnośnie skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "S." w G. W jego ocenie organ błędnie odniósł się do 44 operatów nie przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Podniósł, iż skoro nie jest możliwe wskazanie jakie obowiązki zostały naruszone, to tym samym nie można stwierdzić winy po jego stronie.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2008 r.

W uzasadnieniu ww. decyzji organ ustosunkowując się do zarzutów podniesionych przez M. B. wskazał, że postępowanie prowadzone przez Głównego Geodetę Kraju w sprawie zastosowania sankcji wobec skarżącego, nie zostało wszczęte ani z wniosku J. M., ani Spółdzielni "S

" w G, a z wniosku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Inspektor złożył ten wniosek uznając, że zgromadzone przez niego dowody, w tym argumenty powyższych osób, obligują do wystąpienia o zastosowanie sankcji wobec geodety uprawnionego. Dowodami są dokumenty określające działalność zawodową geodety uprawnionego, w tym dowody zgłoszenia i przekazania prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. A więc przedmiotem rozpatrzenia w niniejszym postępowaniu jest ocena dowodów dotyczących działalności zawodowej geodety uprawnionego. Organ wskazał w tym miejscu, iż M. B. w dniu [...] marca 1999 r. zgłosił pracę geodezyjną polegającą na wznowieniu znaków granicznych nieruchomości. W zgłoszeniu pracy, zarejestrowanym za nr [...], geodeta wskazał termin zakończenia P. dzień [...].12.1999 r. Złożył, co prawda aneksy przedłużające termin wykonania pracy (do dnia [...].12.2005 r. i do dnia [...].04.2007 r.), jednak uczynił to dopiero po pięciu latach od dnia zadeklarowanego zakończenia pracy (pismem z dnia [...] maja 2005 r.). Natomiast ww. dokumentacja została złożona do zasobu dopiero w dniu [...] stycznia 2007 r. Dokumentacja ta, po kilkakrotnym zwracaniu jej do poprawy, została ostatecznie włączona do zasobu [...] września 2007 r., a w piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r. zaadresowanym do Głównego Geodety Kraju skarżący oświadczył, że prace terenowe dla zgłoszonej pracy geodezyjnej zakończył w marcu 2000r. Z zestawienia powyższych dat wynika, iż zakończenie prac terenowych nastąpiło w marcu 2000 r. Nieuzasadnione zatem, w ocenie organu, było wielokrotne przedłużanie terminu zakończenia prac aż do 2007 r. Poza tym organ wskazał, iż pierwsze zawiadomienie o przedłużeniu terminu wykonania pracy geodeta wystosował dopiero po otrzymaniu decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2005r. o zawieszeniu wykonywania uprawnień zawodowych.

Ponadto organ wskazał, iż z wyjaśnień skarżącego wynika, że motywem przedłużenia terminu było wykorzystywanie materiałów w postępowaniu sądowym, dla którego skarżący sporządził opinię na temat wznawianych znaków granicznych. Główny Geodeta Kraju przypomniał, iż opracowanie geodezyjne, które ma służyć sądowi jako podstawa orzeczenia zgodnie z wymogami art. ustawy geodezyjnej, winno mieć status materiału przyjętego do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skoro zaś materiał geodezyjny został przyjęty do zasobu w dniu [...] września 2007r. to dopiero po tym dniu mógł on uzyskać status materiału zasobu i od tego dnia mógł on

służyć Sądowi jako podstawa wydania orzeczenia. Tymczasem, według oświadczenia skarżącego, postępowanie sądowe zakończyło się w 2006 r., a więc orzeczenie sądowe wydano na podstawie materiału nie będącego w tym czasie materiałem zasobu geodezyjnego i kartograficznego, do czego przyczynił się skarżący.

Główny Geodeta Kraju wskazał, iż M. B. w dniu [...] września 2002r. zgłosił inną pracę geodezyjną polegającą na wznowieniu znaków granicznych, zarejestrowaną pod nr [...], wskazując termin jej zakończenia na dzień [...] stycznia 2003 r. Praca ta została wykonana i zakończona w listopadzie 2002 r. na co wskazują kopie protokołów z czynności wznowienia znaków granicznych z dnia [...] listopada 2002 r. Tymczasem z pisma Urzędu Miasta w G. z dnia [...] stycznia 2008 r. wynika, iż geodeta do 2008 r. nie przekazał materiałów z wykonanej w 2002r. pracy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wprawdzie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r. Prezydent Miasta G. upoważnił geodetę do prowadzenia w postępowaniu rozgraniczeniowym czynności geodezyjnych dotyczącej przedmiotowej granicy, jednakże nie zwalniało to geodety z obowiązku złożenia do zasobu materiałów powstałych przy wykonywaniu czynności wznowienia znaków granicznych.

Oprócz ww. przykładów, Główny Geodeta Kraju wskazał także, iż w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się także sporządzony przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G. według stanu na dzień [...] kwietnia 2007r. wykaz 44 operatów, z których wynika, że mimo upływu terminu zakończenia prac większa ich część nie została przekazana do zasobu, ani nie przedłużono terminu ich zakończenia. Z akt sprawy wynika, iż termin zakończenia prac KERG: [...] przedłużono dopiero w dniu [...] lutego 2009 r., a więc dopiero po dwóch do ośmiu lat.

Biorąc pod uwagę powyższe organ uznał, iż przedłużanie zakończenia prac i przekazania operatów tych prac do zasobu jest nagminnym działaniem skarżącego. Dopiero wezwania właściwych organów oraz ukaranie geodety upomnieniem spowodowało, że zaczął zawiadamiać ośrodek dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej o zmianach terminu zakończenia prac. Niemniej wielkość zaległości i ignorowanie obowiązku przekazywania materiałów geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, przekazywanie sądowi powszechnemu opracowań nie mających statusu materiału państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego, uzasadniała - w ocenie organu - zastosowanie wobec M. B. sankcji określonych w decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r.

Główny Geodeta Kraju wskazał ponadto, iż orzekając o konieczności zastosowania sankcji zawieszenia uprawnień zawodowych do czasu zdania egzaminu wziął pod uwagę nie tylko skalę zaniedbań geodety w zakresie przekazywania operatów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, ale także powtarzalność tych faktów. Wziął także pod uwagę, że wobec tego geodety były już zastosowane sankcje w postaci upomnienia (decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r.), podjęte z powodu analogicznych zaniedbań przy wykonywaniu innych prac niż badane w niniejszej sprawie oraz, że mimo wielokrotnych wezwań organów do przekazywania spraw lub uzupełnienia braków w operatach, geodeta ignorował swoje obowiązki, przekazywał opracowania dopiero po zakończeniu postępowań sądowych, zamiast przed wydaniem orzeczeń przez te organy, żądał od organu prowadzącego zasób opłaty za przekazanie operatu do zasobu.

Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2008 r. zarzucając jej naruszenie:

art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez wydanie decyzji nakładającej na skarżącego karę

dyscyplinarną w sytuacji gdy kara ta została już na niego nałożona inną decyzją

ostateczną (decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. na mocy której wymierzono mu karę

upomnienia);

naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji polegające na tym, że organ nie wskazał jakie to konkretne przewinienie zadecydowało o zastosowaniu wobec niego tak surowej kary, nie ustosunkował się do żadnych argumentów podnoszonych przez skarżącego w kierowanych do niego pismach, w szczególności w piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r., piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r., piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. i piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. Wskazał, że twierdzenie przez Głównego Geodetę Kraju, że zgłoszona w dniu [...] marca 1999 r. praca geodezyjna -wznowienie znaków granicznych nieruchomości położonej w G.

o numerze ewidencyjnym w KERG: [...], a przekazana właściwemu

organowi w 2007 r. narusza zasady wynikające z art. 12 ustawy geodezyjnej

jest sprzeczne z postanowieniem Sądu Rejonowego w G., Wydział [...]

Grodzki z dnia [...] kwietnia 2007 r., sygn. akt [...]. Niezawisły Sąd

stwierdził, że skarżący wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 12

ustawy geodezyjnej. Wskazał ponadto, iż praca o numerze ewidencyjnym

KERG: [...] została zgłoszona przez Przedsiębiorstwo Geodezyjne [...] "G." Sp. z o.o. w G., a nie przez skarżącego;

b) naruszenie art. 7, 10 i 77 .k.p.a. poprzez niedokonanie jakichkolwiek ustaleń

dotyczących istnienia po stronie skarżącego winy w wykonywaniu określonych

obowiązków zawodowych;

c) naruszenie art. 78 i 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przy podejmowaniu

rozstrzygnięcia argumentów i wniosków dowodowych zawartych w pismach

skarżącego z dnia [...] kwietnia 2008 r., z dnia [...] kwietnia 2008 r., z dnia [...]

grudnia 2009 r. i z dnia [...] lutego 2010 r., których to pism brak w aktach

sprawy;

3.naruszenie prawa materialnego, a to:

a) art. 46 ust. 1 ustawy geodezyjnej poprzez zastosowanie w stosunku do

skarżącego zbyt surowych środków prawnych, tj. orzeczenie zawieszenia

wykonywania uprawnień zawodowych pomimo braku po jego stronie

jakiegokolwiek stopnia zawinienia w wykonywaniu swych obowiązków;

b) art. 42 ust. 3 ustawy geodezyjnej poprzez niewłaściwe zastosowanie

polegające na przyjęciu, że skarżącemu można postawić zarzut naruszenia

obowiązków przewidzianych w tej normie bez wyraźnego wskazania na czym

naruszenie to miałoby polegać. Dodał, iż w okresie od [...] stycznia 1997r. do [...]

grudnia 2007 r. kierował i sprawował bezpośredni nadzór nad 570 pracami

geodezyjnymi. Prace te podlegały zgłoszeniu do państwowego zasobu

geodezyjnego i kartograficznego, zostały zakończone a powstałą

dokumentację włączono do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego. Logicznym jest zatem, iż niemożliwe jest stwierdzenie

braku znajomości przepisów, jeśli nie jest to poparte naruszeniem

konkretnych, nałożonych przez ustawę obowiązków. Organ nie wykazał nie

tylko, które obowiązki zostały przez skarżącego naruszone, ale również

z jakich przepisów prawa miałyby one wynikać.

c) Wobec powyższego skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [..] sierpnia 2008 r. jako wydanej w sprawie rozstrzygniętej już inną decyzją ostateczną oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p. p. s. a.).

Oceniając wydane w sprawie decyzje w oparciu o powyższe kryteria Sąd rozpoznający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja z dnia [...] sierpnia 2008 r. - naruszają przepisy postępowania, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego zobowiązane są na podstawie art. 7 i 77 k.p.a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Zebrane natomiast w sprawie dowody oceniły z naruszeniem zasady zawartej w art. 80 k.p.a. tj. swobodnej oceny dowodów. W konsekwencji uzasadnienia wydanych decyzji nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

Podstawę materialno - prawną podejmowanych w sprawie decyzji stanowił art. 46 ust. 1 ustawy o geodezji i kartografii zgodnie z którym osobom, o których mowa w art. 42, które ze swojej winy naruszyły przepisy art. 42 ust. 3, można:

1) udzielić upomnienia;

2) udzielić nagany z wpisem do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia

zawodowe;

3) zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych na okres od 6 miesięcy do jednego

roku;

4) zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia

egzaminu z wynikiem pozytywnym;

5) odebrać uprawnienia zawodowe, z możliwością ubiegania się o ponowne ich

uzyskanie po upływie 3 lat od dnia ich odebrania.

W niniejszej sprawie Główny Geodeta Kraju po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego orzekł o zawieszeniu M. B. wykonywanie uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu pisemnego z wynikiem pozytywnym. W ocenie Sądu organ orzekający w niniejszej sprawie z wyraźnym naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. nie ustalił czy M. B. ze swojej winy naruszył przepisy art. 42 ust. 3 powołanej ustawy. Organ uznał, iż przedłużanie zakończenia prac zleconych skarżącemu i przekazania operatów tych prac do zasobu jest nagminnym działaniem skarżącego. Dopiero wezwania właściwych organów oraz ukaranie geodety upomnieniem spowodowało, że zaczął zawiadamiać ośrodek dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej o zmianach terminu zakończenia prac. Niemniej wielkość zaległości i ignorowanie obowiązku przekazywania materiałów geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, przekazywanie sądowi powszechnemu opracowań nie mających statusu materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, uzasadniała - w ocenie organu - zastosowanie wobec M. B. sankcji określonych w decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r.

Organ uzasadniając nieprawidłowości w działaniu skarżącego opisał dwie konkretne sprawy tj. J. M. oraz Spółdzielni "S." w G., a ponadto Główny Geodeta Kraju wskazał, iż w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się także sporządzony przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G. według stanu na dzień [...] kwietnia 2007 r. wykaz 44 operatów, z których wynika, że mimo upływu terminu zakończenia prac większa ich część nie została przekazana do zasobu, ani nie przedłużono terminu ich zakończenia. Z akt sprawy wynika, iż termin zakończenia prac KERG: [...] przedłużono dopiero w dniu [...] lutego 2009 r. a więc dopiero po

dwóch do ośmiu lat.

Zauważyć jednak należy, iż przeciwko skarżącemu toczyło się już postępowanie dyscyplinarne zakończone wydaniem w dniu [...] stycznia 2008r. decyzji udzielającej M. B. upomnienia również z tytułu nieterminowego wykonywania zleconych prac i przekazywania operatów do zasobu. Wniosek o wszczęcie kolejnego postępowania dyscyplinarnego przeciwko skarżącemu złożony został miesiąc po zakończeniu pierwszego postępowania. W tej sytuacji ogólne stwierdzenie, iż nieprawidłowości dotyczą 44 operatów uznać należy za niewystarczające. Wyjaśnienia wymaga, czy nie są to te same sprawy, które były podstawą ukarania skarżącego w zakończonym już postępowaniu dyscyplinarnym karą upomnienia. Ma to istotne znaczenie gdyż uznanie, że za pewną część nieprawidłowości skarżący poniósł już karę dyscyplinarną, oznacza, że ocenie podlegają te czyny, które nie były objęte poprzednim postępowaniem dyscyplinarnym. Za niedopuszczalną uznać należy sytuację, aby dwukrotnie ukarać osobę za ten sam czyn.

Ponadto skarżący M. B. w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego złożył obszerne wyjaśnienia dotyczące wykonywania prac na rzecz J. M. oraz Spółdzielni "S." w G., do których to argumentów organ w zasadzie nie ustosunkował się.

Mając na uwadze, iż wydanie decyzji administracyjnej o zawieszeniu uprawnień zawodowych do czasu zdania egzaminu jest bardzo dolegliwą karą uznać należy, iż obowiązkiem organu rozpatrującego sprawę jest nie budzące wątpliwości ustalenie istnienia bądź nieistnienia przesłanek do orzeczenia kary dyscyplinarnej. Obowiązek ten wynika z zasady dążenia do prawdy obiektywnej określonej w art. 7 k.p.a., tj. organy administracji publicznej powinny podejmować wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w tym celu obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), a następnie ocenić czy dana okoliczność została udowodniona. Zdaniem Sądu dopiero uzupełnienie materiału dowodowego, a następnie jego ocena zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 80 k.p.a. pozwoli na ustalenie stanu faktycznego i podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 80 k.p.a organ administracji ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten wyraża równocześnie zasadę prawdy obiektywnej jak też zasadę swobodnej oceny dowodów. Organ prowadzący

postępowanie musi dążyć do ustalenia prawdy materialnej i według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenić wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych. W orzecznictwie wskazuje się, iż organ administracji państwowej, dysponując sprzecznymi ze sobą zeznaniami stron i świadków, nie może uchylić się od oceny wiarygodności tych dowodów, a tym samym i od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7, 77 § 1, art. 80 k.p.a.). Powyższa ocena musi znaleźć odzwierciedlenie w treści uzasadnienia wydanej decyzji.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku, sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których w niniejszej sprawie nie poczyniono.

Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c) p. p. s. a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 orzekł o niewykonywaniu uchylonych decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz § 14 ust.2 pkt c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).