Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 879/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonania stawu postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych oraz ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., w pozostałej części wniosek oddalić. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 879/16

Uzasadnienie

J.Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonania stawu.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz studiującym synem. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1900 zł, zaś żona – wynagrodzenie ze stosunku pracy w kwocie 2000 zł. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 68 mkw., nieruchomość rolną o powierzchni ok. 1 ha z budynkiem gospodarczym, samochód osobowy (rok produkcji 2002). Skarżący nie zadeklarował posiadania innego wartościowego majątku ani oszczędności. Strona oświadczyła ponadto, że zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w części.

Na uwadze należało mieć fakt, że dochód w rodzinie skarżącego kształtuje się na poziomie 3900 zł, a strona ma zapewnione potrzeby mieszkaniowe i posiada majątek w postaci nieruchomości. Jednak nie można tracić z pola widzenia i tej okoliczności, że jak wiadomo z akt sprawy o sygn. II SA/Łd 36/15 skarżący jest osobą z orzeczoną niepełnosprawnością, co wiąże się z wydatkami na rehabilitację, a także ma na utrzymaniu studiującego syna. Mając zatem na względzie całokształt sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, a także wysokość kosztów sądowych, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł oraz ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego wysokość deklarowanych dochodów umożliwia natomiast partycypację w kosztach postępowania w kwocie 200 zł. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla siebie, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG