Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1714/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 a
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant st. sekr. sądowy Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. J. i J. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] - po

rozpoznaniu wniosku A. i J. J. o ponowne rozpoznanie sprawy -

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia

[...] maja 2011 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia

nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

z dnia [...] września 2010 nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego

Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] maja 2010 r., Nr

[...], odmawiającą A. i J. J. udzielenia pozwolenia na

użytkowanie budynku usługowego, położonego w D. przy ul. [...] (na działce nr ew.. [...] obręb centrum).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia

faktyczne i prawne:

Postanowieniem z dnia [...] .05.2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] .09.2010 r. w

przedmiocie odmowy udzielenia A. i J. J. pozwolenia na użytkowanie

'K.

budynku usługowego położonego w D. przy ul. [...].

W uzasadnieniu wskazał, że wyrokiem z dnia 9.12.201or. w sprawie II SA/Wr 647/10

(prawomocnym doddnia 1 marca 2011r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we

Wrocławiu oddalił skargę A. i J. J. na decyzję [...] WINB z

dnia [...] września 2009 r. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wystąpili A. i J.

J.. Po przeanalizowaniu w/w wniosku organ przywołał treść uchwały

Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7.12.2009r. w sprawie I OSP 6/09 i

wskazał, że jeśli przyczyny nieważności nie występowały w chwili wydania decyzji to nie

powstaną one również po jej wydaniu a więc wszystkie mogą być ujawnione w

postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zatem po wydaniu przez sąd

administracyjny wyroku oddalającego skargę niedopuszczalnym jest prowadzenie

postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Dalej organ przywołał treść art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej:

P.p.s.a) i wskazał, iż skoro decyzja, której stwierdzenia nieważności domagali się

skarżący była przedmiotem kontroli przez WSA we Wrocławiu to GINB - w oparciu o

art. 61 a kpa zobligowany był do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie

stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy - na skutek wniosku A. i J. J. -

GINB powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].05.2011r.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodzili się A. i J. J. składając

skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze zarzucili naruszenie prawa procesowego, t.j. przepisu

art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. w postaci jego niewłaściwego zastosowania i

wydania postanowienia organu I instancji mimo wydania go z rażącym naruszeniem

prawa;

art. 61a § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu skargi wskazali, że w okolicznościach niniejszej sprawy uchwała

NSA z dnia 9.12.2009r. nie miała zastosowania. Podkreślili, że oddalenie skargi przez

sąd administracyjny nie zawsze implikuje niemożliwością wzruszenia jej w trybie

nadzwyczajnym. Podkreślili, że tylko w takim zakresie organy są związane

stanowiskiem sądu w jakim przyczyny tej wadliwości objęte były zakresem rozpoznania

i orzekania przez sąd. W niniejszej sprawie WSA we Wrocławiu oddalając skargę

wskazał, że z uwagi na pozostawanie wówczas w obrocie prawnym postanowienia

nakładającego karę na podstawie art. 59f Prawa budowlanego organy obu instancji nie

mogły wydać innej decyzji jak tylko odmawiającej udzielenia pozwolenia na

użytkowanie. Z uwagi na związany charakter wskazanej decyzji i całkowite wyłączenie

uznaniowości sąd nie mógł wydać innego rozstrzygnięcia jak oddalenie skargi na

decyzję odmawiającą udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Postanowienie powyższe

korzystało z domniemania prawidłowości. Zatem WSA we Wrocławiu stwierdziwszy w/w

okoliczność nie objął swoim rozpoznaniem istnienia lub nieistnienia istotnych odstępstw

od zatwierdzonego projektu budowlanego. A zatem przedmiotem rozpoznania Sądu nie

było istnienie merytorycznych przesłanek decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na

użytkowanie.

Aktualnie nie istnieje przeszkoda przedmiotowa czyniąca rozpoznanie wniosku o

stwierdzenie nieważności decyzji [...] WINB niedopuszczalnym albowiem

GINB stwierdził nieważność postanowienia [...] WINB z dnia [...].09.2009r.

oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...].10.2008r. nakładającego na stronę

karę pieniężną. W tej sytuacji chybiony jest - w ocenie skarżących - zarzut organu, że

przyczyny nieważności nie występowały w chwili wydania decyzji.

W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz

poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów

postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko

zawarte w zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar

sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem

zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze

zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany

zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje

na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu,

który mógłby uzasadniać jego uchylenie.

Zasadnie organ administracji odmówił wszczęcia postępowania w sprawie

stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. na podst. art. 61a § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią

tego art. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę

niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być

wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia

postępowania. W niniejszej sprawie jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego

postanowienia, organ nie kwestionował przymiotu strony skarżących a spór dotyczy

zaistnienia drugiej przesłanki wskazanej w tym przepisie to jest przedmiotowej

niedopuszczalności postępowania o stwierdzenie nieważności.

W ocenie Sądu organy administracji w sposób prawidłowy zastosowały

wykładnię przepisu art. 61 a kpa uzasadniając dodatkowo swoje stanowisko poglądem

wyrażonym w uchwale NSA z dnia 9.12.2009r., zgodnie z którym "żądanie

stwierdzenia nieważności decyzji od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem

sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie

wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego

badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie - z uwagi

na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej jego

rozpoznanie niedopuszczalnym. W pozostałych przypadkach organ administracji

publicznej obowiązany jest rozpoznać żądanie co do istoty stosując art. 158 § 1 w zw.

z art. 156 § 1 kpa".

Decyzja objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności została wydana w oparciu

o przepis art. 59 f ust. 6 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią tego przepisu w

przypadku wymierzenia kary (o której mowa w ust. 1 omaw. przepisu) właściwy organ

odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza, w odpowiednim

zakresie postępowanie, o którym mowa w art. 51. A zatem jedyną przesłanką

warunkującą odmowę udzielenia pozwolenia na użytkowanie jest uprzednie wydanie

postanowienia nakładającego karę za zrealizowanie obiektu z istotnymi odstępstwami

od zatwierdzonego projektu budowlanego. W postępowaniu tym (o udzielenie

pozwolenia na użytkowanie) organ nie rozważa zatem czy ewentualne stwierdzone

odstępstwa mają charakter istotny albowiem kwestia charakteru tych odstępstw jest

rozważana na wcześniejszym etapie postępowania to jest przy wymierzaniu grzywny.

Z taką sytuacją organ miał do czynienia również w okolicznościach niniejszej

sprawy. Powyższe wynika także z treści uzasadnienia wyroku WSA we Wrocławiu z

dnia 9.12.201 r., w którym Sąd wskazał, że decyzja w przedmiocie pozwolenia na

użytkowanie ma charakter związany i jest ściśle uzależniona od wydania

postanowienia w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Powyższa okoliczność nie jest

także kwestionowana przez skarżących. A zatem skoro dla wydania decyzji w oparciu

o art. 59g ust. 6 Prawa budowlanego niezbędne jest spełnienie 1 przesłanki i jej

zaistnienie zostało ocenione przez WSA we Wrocławiu to rację ma organ administracji,

co do tego, że istnieje przedmiotowa przeszkoda do prowadzenia postępowania o

stwierdzenie nieważności a w konsekwencji, że należało odmówić wszczęcia

postępowania w tym zakresie.

Natomiast nie znajduje uzasadnienia prawnego zarzut skarżących, iż skoro zostało

wyeliminowane z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jego nieważności

postanowienie z dnia [...].03.2009r. i poprzedzające je postanowienie z dnia

[...].10.2008r. w przedmiocie nałożenia kary, o której mowa w ust. 1 art. 59f to zaistniały

przesłanki tak podmiotowe jak i przedmiotowe do prowadzenia postępowania w

przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w oparciu o w/w postanowienie.

Sąd nie neguje, że postanowienie (decyzja) stwierdzające nieważność innego

rozstrzygnięcia administracyjnego rodzi skutki ex tunc. Nie oznacza to jednak, że

uzasadnia to samo przez się żądanie stwierdzenia nieważności innego rozstrzygnięcia

wydanego w oparciu o takie (tu:) postanowienie. Ustawodawca przewidział wszak inne

możliwości niż stwierdzenie nieważności eliminowania z obrotu prawnego wadliwych

rozstrzygnięć. W tym m.in. w art. 145§ pkt. 8 kpa wskazał, że w sprawie zakończonej

ostateczna decyzją wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu

o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. A

zatem ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia, które w dacie

wydawania decyzji omawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie było ostateczne

mogłoby co najwyżej stanowić przesłankę do wznowienia tego ostatniego postępowania

nie zaś do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].09.2010 r. A zatem w sposób

prawidłowy - co raz jeszcze z całą stanowczością należy podkreślić organ uznał, że

brak jest przesłanek do prowadzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji

odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie z dnia [...].09.2010r.

Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach

prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów

prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy -

skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie -na

podstawie art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.