Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SAB/Ke 1/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 52 par. 1, 2, art. 53 par. 2b,art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 141
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.S. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 26 lipca 2018 r. skarżący Ł.S. skierował do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. ponaglenie w związku z brakiem dokonania przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. zwrotu nadpłaty podatku w terminie przewidzianym przez ustawę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z 4 września 2018 r. uznał ponaglenie za bezprzedmiotowe, z uwagi na to, że dotyczyło ono podjęcia przez Naczelnika działań, które zostały już wykonane.

W dniu 10 września 2087 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.w przedmiocie niedopełnienia przez Dyrektora obowiązku udzielenia pełnej odpowiedzi na pismo z 26 lipca 2018 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Natomiast stosownie do treści z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu jest wniesienie ponaglenia w trybie art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm., dalej: O.p.). Ponaglenie jest szczególnym środkiem zaskarżenia, ponieważ nie odnosi się ono do konkretnej czynności procesowej lub też aktu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 26 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 121/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie jest to prawny instrumentem umożliwiającym stronie wymuszenie na organie podatkowym załatwienia sprawy.

Zgodnie z art. 141 § 1 na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego; 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do okoliczności faktycznych sprawy poddanej sądowej kontroli stwierdzić należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący przed złożeniem skargi wniósł ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie do organu wyższego stopnia w odniesieniu do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., tj. Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie wyczerpał właściwego, obligatoryjnego trybu poprzedzającego wniesienie skargi do Sądu. Niewypełnienie tego warunku wyklucza możliwość dokonywania przez sąd merytorycznej oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów dotyczących bezczynności organu podatkowego, jak i wniosków w niej zawartych.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.