Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1859/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-02-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W., M.K. i R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy R.P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza wskazał, że nie posiada żadnego majątku, w tym ruchomości lub nieruchomości, ani tez żadnych oszczędności lub papierów wartościowych, a jego jedynym źródłem utrzymania się jest dochód z umowy o pracę w wysokości 1600 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca podniósł, że jest osobą cierpiąca na liczne schorzenia, mieszkającą w lokalu udostępnionym mu przez pracodawcę. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że wszelkie opłaty z tego tytułu ponosi podmiot udostępniający mu lokal a skarżący nie posiada rachunku bankowego.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

W realiach rozpoznawanej sprawy uznano, że wniosek R. P. zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie dysponuje środkami pozwalającymi na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie wpis od skargi, ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia tj. kwotę 1.052.300,00 zł wynosi 10.523 zł – zgodnie z treścią § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W sytuacji, w której jedynym źródłem dochodu skarżącego jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1600 zł brutto miesięcznie niepodobna oczekiwać, ze skarżący uiści cały wspomniany wpis. Dodatkowo wskazać trzeba, ze wnioskodawca jest osobą cierpiąca na schorzenia o charakterze przewlekłym, o czym wspomina we wniosku, a co znalazło częściowe potwierdzenie w orzeczeniu o niepełnosprawności. Potwierdzeniem okoliczności podniesionych przez wnioskodawcę w niniejszym postępowaniu są dokumenty nadesłane do sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Gl 1261/10, której referendarz sądowy, opierając się na przedstawionych przez stronę dowodach stwierdził, że R. P. rzeczywiście choruje przewlekle, co było podstawą do zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w tamtej sprawie.

Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.