Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 853/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2212
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - tekst jedn.
article: art. 106, art. 7, art. 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 268 poz 1
law: Rozporządzenie (WE) Nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej  żywności i paszy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 lipca 2018 r. sprawy ze skargi "S" S.A. z siedzibą w M. na postanowienie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie przyznania znaku jakości oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, działając na podstawie art 144 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 106 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.) w związku z art. 13 ust. 3 i art. 21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2212, dalej "ustawa o jakości"), utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] września 2017 r., znak: [...], wyrażające negatywną opinię w sprawie przyznania znaku jakości "Poznaj Dobrą Żywność" dla produktu "[...]", wyprodukowanego przez firmę "S." S.A. z siedzibą w M. (dalej "skarżąca").

Do wydania niniejszych postanowień doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Skarżąca tj. faktyczny producent wyrobu, którego weterynaryjny numer identyfikacyjny umieszczono na przedłożonym wzorze etykiety wystąpiła dla przedmiotowego produktu z wnioskiem o przyznanie znaku jakości "Poznaj Dobrą Żywność".

Postanowieniem z [...] września 2017 r. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno Spożywczych wyraził negatywna opinię dla przedmiotowego produktu. W ocenie organu na podstawie przedłożonego wzoru etykiety stwierdzono następujące nieprawidłowości w oznakowaniu wyrobu "[...]":

1. Umieszczony znak słowno-graficzny "Karma wolna od GMO 100% roślinna" na wzorze etykiety "[...]" informował o składnikach paszy wolnych od GMO stosowanych do karmienia kurczaków podczas, gdy w jednym rodzaju paszy ([...]) wykryto obecność GMO, zgodnie z wynikiem badania zawartym w załączonym do dokumentacji Sprawozdaniu Nr [...] z dnia [...] maja 2017 roku. Wynik badania wskazywał na obecność organizmów modyfikowanych genetycznie w stosowanej paszy dla kurczaków, w związku z tym nie powinna być umieszczana informacja o karmie wolnej od GMO. Obecność GMO w paszy nie potwierdza również informacja o surowcach niemodyfikowanych genetycznie stosowanych do produkcji pasz umieszczona w ust. II.4 lit. a) "Wniosku o przyznanie znaku jakości "Poznaj Dobrą Żywność" z dnia [...] lipca 2017 r. oraz w "Ateście jakościowym" dla mieszanki paszowej [...], które zawierały określenie "Pasza wyprodukowana bez dodatku kokcydiostatyków, bez dodatku surowców GMO".

2. Zastosowanie w znaku słowno-graficznym "Karma wolna od GMO 100% roślinna" informacji o składnikach paszy, które są w 100% roślinne nie miała potwierdzenia w załączonych do pisma z dnia [...] sierpnia 2017 r. "Atestach jakościowych" dla mieszanek paszowych: [...],[...],[...],[...]. W składzie niniejszych mieszanek paszowych oprócz składników roślinnych były również inne składniki, np. mieszanina kwasów organicznych, fosforan 1 -Ca, węglan wapnia, aminokwasy syntetyczne, chlorek sodu, siarczan sodu, enzymy.

3. Umieszczone na wzorze etykiety określenie "Chów bez antybiotyków" informowało o braku stosowania antybiotyków w procesie produkcyjnym kurczaków zagrodowych z P. zarówno w okresie chowu jak i tuczu, podczas gdy w załączonej dokumentacji nie było potwierdzenia dla produkcji kurczaków bez stosowania antybiotyków. Przedłożone przez stronę Sprawozdanie z badań Nr [...] z dnia [...] września 2016 r. wskazywało na brak obecności pozostałości antybiotyków i innych substancji przeciwbakteryjnych w świeżym mięsie z kurczaka.

4. Zawarte na wzorze etykiety określenie "karmiony zbożami i słonecznikiem" nie spełniało wymagań rozporządzenia Komisji nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz. Urz. WE L 157 z 17.06.2008 r. str. 46 ze zm.) w zakresie umieszczania informacji o żywieniu zbożami. Niniejsze rozporządzenie wskazuje rodzaj informacji dotyczący żywienia kur zbożami w okresie tuczu, tj. "żywione z udziałem ...%...".

5.

Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca załączyła dokumenty na poparcie swego stanowiska, zaś przy piśmie z [...] września 2017 r. złożyła dodatkowe wyjaśnienia. Wyjaśnienia i dokumenty zostały złożone przez stronę także przy piśmie z [...] grudnia 2017 r.

Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych uznał za niewystarczające wyjaśnienia oraz przedłożone dokumenty dotyczące umieszczenia w oznakowaniu mięsa z "[...]" określenia "Karma roślinna bez GMO" oraz "Chów bez antybiotyków", jak również zmiany wprowadzone w oznakowaniu wyrobu. W ocenie organu, użycie powyższych określeń nie znajduje uzasadnienia w przekazanych przez stronę dokumentach i wyjaśnieniach a tym samym nie potwierdza zasadności stosowania takich określeń.

Organ wskazał, że wyjaśnienie laboratorium JARS dotyczy sprawozdania z badań nr [...] odnośnie paszy [...], brak jest natomiast wyników badań pozostałych mieszanek paszowych stosowanych w żywieniu kurczaków tj. [...],[...] i [...]. Zdaniem organu, w przedłożonej przez stronę dokumentacji nie została potwierdzona informacja o chowie bez antybiotyków przez lekarzy weterynarii nadzorujących chów ptaków we wszystkich fermach produkujących kurczaki.

Ponadto organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18 ze zm.), informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd odnośnie właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego składu, charakteru, właściwości, metod wytwarzania lub produkcji.

Z kolei na podstawie art. 5 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2070) praktykę rynkową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeśli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął.

Organ wyjaśnił, że wprowadzające w błąd działanie może dotyczyć m. in. cech produktu a przy ocenie, czy praktyka rynkowa wprowadza w błąd, uwzględnia się wszystkie jej elementy oraz okoliczności wprowadzenia produktów do obrotu, w tym sposób ich prezentacji. Zdaniem organu obowiązkiem producenta jest wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i nie wzbudzający wątpliwości konsumenta. Obowiązujące przepisy prawa żywnościowego, w tym w szczególności rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002, str. 1 ze zm.), tworzą podstawy dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony interesów konsumentów poprzez umożliwienie dokonywania świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Powyższy cel realizowany jest poprzez zapobieganie oszukańczym lub podstępnym praktykom, fałszowaniu żywności oraz wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła rażące naruszenie:

- art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz art. 4 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 poprzez uznanie, że obecność zatwierdzonego materiału zmodyfikowanego genetycznie w paszach poniżej poziomu 0,9 % uprawnia organ do stwierdzenia, że pasza stosowana w hodowli nie jest wolna od GMO, podczas gdy przywołane przepisy dopuszczają w przypadku ujawnienia w badaniu obecności materiału genetycznie modyfikowanego na poziomie <0,9% możliwość używania oznaczeniem bez GMO pod warunkiem wykazania, że obecność GMO jest przypadkowa lub nieunikniona technicznie. Załączone do wniosku atesty pasz oraz kontrola Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych przeprowadzona w dniach [...],[...] i [...] października 2017 r. z sprawie sygn. akt [...] oraz kontrola przeprowadzona przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...],[...],[...] oraz [...] września 2017 r. znak [...] potwierdziły, że pasze typu C przeznaczone do skarmiania kurczaka zagrodowego produkowane są na bazie surowców bez udziału GMO. Zabezpieczone w trakcie kontroli wymienionej wyżej dokumenty w postaci umów na dostawę surowców do produkcji pasz przez spółki P. sp. z o.o. oraz D. sp. z o.o. potwierdzają, że kupowane do produkcji pasz surowce spełniały wymagania wolne od GMO, potwierdzały to również okresowe kontrole tych pasz i surowców do produkcji pasz, zaopatrzenie producentów drobiu w pasze spełniające wymagania bez GMO przez spółki P. sp. z o.o. i D. sp. z o.o.;

- art. 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz art. 7 ust. 1 lit a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Radu (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011 r., str. 18 ze zm.) poprzez uznanie, że oznaczenie bez GMO i bez antybiotyków mogą wprowadzać w błąd odnośnie właściwości środka spożywczego, podczas gdy kontrola przeprowadzona u skarżącej przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w L. na zlecenie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w dniach [...],[...] i [...] października 2017 r. w sprawie sygn. akt [...] oraz kontrola przeprowadzona przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...],[...],[...] i [...].09.2017 r. znak [...] potwierdziły, że nie ma podstaw do zakwestionowania użytych określeń "Karma roślinna bez GMO", "Chów bez antybiotyków";

- art. 53 ust. 4 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 69. poz. 625) i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie zakresu i sposobu prowadzenia dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej i ewidencji leczenia zwierząt oraz wzorów tej dokumentacji i ewidencji z dnia 29 września 2011 r. (Dz. U. Nr 224, poz. 1347) poprzez uznanie, że złożone dokumenty nie potwierdzają, że stada do uboju nie były leczone antybiotykami, podczas gdy zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami, lekarz weterynarii ma obowiązek wpisać do książki leczenia zastosowane w wyniku leczenia antybiotyki lub preparaty lecznicze. Skarżąca podkreśliła, że przywołane przepisy nie dają podstaw do wystawiania przez lekarzy weterynarii dokumentu potwierdzającego, że stado nie było leczone a żądanie przedstawienia takiego dokumentu jest pozbawione podstaw faktycznych i prawnych. W ocenie skarżącej dodatkowymi dowodami potwierdzającymi zabezpieczenie przed wprowadzeniem do produkcji kurczaków leczonych antybiotykami jest zapis w umowach na dostawę drobiu, z którego wynika, że stada leczone antybiotykami nie są kierowane do uboju u skarżącej;

- naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mających istotne znaczenie dla ustalenia spełniania przez skarżącą wymagań do przyznania znaku jakości "Poznaj Dobrą Żywność" w szczególności pomięcie w całości wyników kontroli przeprowadzonej u skarżącej w dniach [...],[...],[...] października 2017 r. oraz dokumentacji stanowiącej załącznik do protokołu kontroli. Kontrola ta przeprowadzona przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora oraz kontroli przeprowadzonej przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...],[...],[...] i [...].09.2017 r. znak [...], która obejmowała swym zakresem znakowanie mięsa z "[...]" określeniami - Karma bez GMO 100% roślinna, Chów bez antybiotyków lub wyhodowane bez antybiotyków, wyniki kontroli zapisane w protokole kontroli potwierdzają jednoznacznie, że oznakowanie [...], nie naruszyło przepisów w zakresie znakowania żywności i nie ma podstaw do kwestionowania użytych określeń "Chów bez antybiotyków", "Karma roślina bez GMO".

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz postanowienia go poprzedzającego i o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto wniosła o zaliczenie w poczet materiału dowodowego protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w L. na zlecenie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w dniach [...],[...] i [...] października 2017 r. w sprawie sygn. akt [...] wraz z załącznikami oraz protokołu kontroli przeprowadzonej przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...], [...], [...] oraz [...].09.2017 r. znak [...].

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, nie naruszył przepisów prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego z obrotu prawnego.

Zaskarżonym postanowieniem organ wyraził negatywną opinię w sprawie przyznania znaku jakości "Poznaj Dobrą Żywność" dla wyrobu "[...]" wyprodukowanego przez skarżącą.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy o jakości artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu produkcji, składu lub właściwości organoleptycznych, mogą być oznakowane znakiem jakości. Znak ten, w zgodnie z ust. 3, wspomnianego artykułu, przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Literalne brzmienie wyżej wymienionych przepisów wskazuje na to, że decyzja w sprawie przyznania znaku jakości jest decyzją uznaniową, a przed jej wydaniem minister właściwy do spraw rynków rolnych jest obowiązany zasięgnąć opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, który to wydaje postanowienie w trybie art. 106 k.p.a.

W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie znaku jakości "Poznaj Dobrą Żywność" dla produktu "[...]". Wobec powyższego to skarżąca winna wykazać, że jej produkt spełnia wysokie standardy jakości handlowej w zakresie zdrowej żywności. Przepisy prawa wspólnotowego oraz krajowego powoływane przez organ w zaskarżonym postanowieniu tworzą podstawy dla zapewnienia wysokiego poziomu interesów konsumentów albowiem to oni dokonują świadomego wyboru spożywanej żywności. Dlatego też oznaczenia znajdujące się na etykiecie wyrobu nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd tzn. nie mogą przyczyniać się do podjęcia przez niego decyzji dotyczącej zakupu, której by nie podjął.

Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, że załączone przez stronę dokumenty i wyjaśnienia zawierały braki, które nie pozwalały na wydanie pozytywnej opinii w sprawie. Skarżąca nie wykazała, aby w każdej partii ze stad nie były stosowane pasze genetycznie modyfikowane oraz nie były stosowane antybiotyki, jak również nie udokumentowała, dla tych wszystkich rodzajów pasz stosowanych w żywieniu kurczaków przez każdego producenta kurczaków, że są wolne od GMO. Dodatkowo Sąd wskazuje, że oznakowanie informujące o składnikach paszy wolnych od GMO stosowanych do karmienia kurczaków nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym np. w sprawozdaniu z nadania laboratorium JARS nr [...] z [...] maja 2017 r. dla paszy [...], w której wykryto obecności GMO.

Skarżąca zarzuciła organowi błędne uznanie, że obecność w paszy organizmów modyfikowanych genetycznie na poziomie poniżej 0,9 % uprawnia organ do stwierdzenia, że pasza stosowana w hodowli nie jest wolna od GMO. Odnosząc się do powyższej kwestii, Sąd stwierdza, że w obecnym stanie prawnym rozporządzenie (WE) 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy, nakłada obowiązek znakowania jako genetycznie zmodyfikowanej żywności lub genetycznie zmodyfikowanych pasz, produktów, które zawierają powyżej 0,9% organizmów genetycznie zmodyfikowanych. Konsument nabywając produkt, w oznakowaniu którego brak wskazania, że zawiera GMO, ma jedynie pewność, że ilość GMO w takim produkcie nie przekracza 0,9%. Ustawodawca wspólnotowy uregulował wyłącznie kwestię obowiązku umieszczania informacji o obecności GMO, natomiast pozostawił lukę w odniesieniu do produktów w oznakowaniu, którego zawierają GMO w przedziale od 0-0,9% oraz tych, które są całkowicie wolne od GMO, tj. zawierają 0,0% GMO. Informacją szczególnie pożądaną przez świadomych konsumentów jest informacja o całkowitym braku GMO w nabytym przez nich produkcie. Wobec powyższego, zakwestionowane oznakowanie wskazujące, że pasza stosowana w żywieniu kurczaków nie zawiera GMO budzi pozytywne skojarzenia u konsumenta, który ma przeświadczenie, że kupuje produkt lepszej jakości (zdrowszy/bezpieczniejszy bo całkowicie wolny od GMO) niż analogiczne produkty (mięso drobiowe) nieoznakowane takimi hasłami reklamowymi.

Niezależnie od powyższych twierdzeń, jak słusznie podniósł organ, w materiale zgromadzonym w sprawie brak jest wyników badań dla pozostałych mieszanek paszowych stosowanych w żywieniu kurczaków tj. [...],[...] i [...]. Dlatego też należy uznać, że producent nie wykazał prawdziwości hasła zawartego w oznakowaniu mięsa z kurczaka zagrodowego o zastosowanej karmie bez GMO.

W ocenie Sądu, określenie znajdujące się na wzorze etykiety "Chów bez antybiotyków", informuje o braku stosowania antybiotyków w procesie produkcyjnym [...] zarówno w okresie chowu jak i tuczu, co nie zostało potwierdzone, jak prawidłowo przyjął organ, w przedstawionej przez stronę dokumentacji.

Skarżąca przedłożyła sprawozdanie z badań z dnia [...] września 2016 r. nr [...], które wskazuje na brak obecności pozostałości antybiotyków i innych substancji przeciwbakteryjnych jedynie w świeżym mięsie z kurczaka. Brak obecności antybiotyków w świeżym mięsie drobiowym jest wymogiem prawa, co dowodzi, że stado zwierząt nie było poddane leczeniu antybiotykami na etapie chowu czy tuczu. Nawet jeśli stado poddane zostało leczeniu, to przepisy weterynaryjne nakazują zachowanie odpowiedniego okresu karencji tj. okresu pomiędzy stosowaniem antybiotyków w celach leczniczych a ubojem zwierząt, tak aby w świeżym mięsie antybiotyki nie występowały. Wystarczającego dowodu w sprawie nie może stanowić również przedstawiona przez stronę kserokopia dokumentu "[...]". Przedmiotowy dokument zawiera co prawda informacje potwierdzające, że stado kurczaka zagrodowego w liczbie 4600 sztuk utrzymywane na fermie o numerze weterynaryjnym: [...], prowadzonej przez E. G., [...][...], nad którą nadzór weterynaryjny sprawowali lekarze weterynarii M. E. i A. N. nie było leczone antybiotykami, jednak na dokumencie tym widnieje podpis i pieczątka jedynie urzędowego lekarza weterynarii dokonującego badania przedubojowego na fermie tj. J. D., a także podpis właściciela fermy. Należy jednak podkreślić, że wyżej wymieniony producent nie jest jedynym dostawcą mięsa drobiowego do zakładu skarżącej. Koniecznym więc było przedstawienie potwierdzenia ze strony lekarzy weterynarii nadzorujących chów ptaków we wszystkich fermach produkujących kurczaki.

W tym stanie rzeczy organ zasadnie przyjął, że zastosowane na wzorze etykiety produktu "[...]" określenia o treści "Chów bez antybiotyków" i " Karma roślinna bez GMO" nie mają uzasadnienia w przekazanych przez stronę dokumentach, co wyklucza możliwość zastosowania powyższych określeń w oznakowaniu wyrobu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym poprzez uznanie, że oznaczenie "bez GMO" i "bez antybiotyków" mogą wprowadzać w błąd odnośnie właściwości środka spożywczego, podczas gdy nie potwierdziły tego 2 kontrole przeprowadzone przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych należy stwierdzić, że wyniki tych kontroli nie mogą przesądzić o wydaniu przez organ pozytywnej opinii albowiem w zgromadzonych w sprawie dokumentach zabrakło uzasadnienia dla pochodzenia każdej partii mięsa ze stad, w których nie były stosowane pasze genetycznie modyfikowane oraz nie były stosowane antybiotyki.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 7, 8 k.p.a. albowiem organ podjął wszelkie niezbędne czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego m. in. poprzez oględziny etykiet, analizę przedstawionej dokumentacji. Ponadto organ wezwał również stronę do uzupełnienia dowodów w sprawie, tym samym strona miała zapewnioną możliwość czynnego udziału w sprawie. Natomiast po dokonaniu oceny materiału dowodowego, organ wydał postanowienie, które wszechstronnie uzasadnił.

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, nie doszło do naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, wobec czego skargę jako bezzasadną należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) orzekł jak w sentencji.