Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 418/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.), Sędzia NSA Anna Stępień, , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2017 roku sprawy ze skargi B. K.-U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniosku o wydanie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł.


UZASADNIENIE

B. K.-U. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję z dnia [...] którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do P. Z. (pkt 1 sentencji), a po rozpatrzeniu odwołań: J. K., B. J., M. Z., M. K., P. S. i P. W.-S. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (pkt 2 sentencji). W skardze zaskarżonej decyzji zarzucono:

a) naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 7, 77 i 107 w zw. z art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie okoliczności wystarczającego wyjaśnienia zarzutów podnoszonych przez odwołujących się i uznanie jakoby organ I instancji nie sprostał wymogom przekonywania wskazanym w art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego, podczas gdy dochował on należytej staranności w wyjaśnieniu stronom zasadności podjętego rozstrzygnięcia,

b) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że w sprawie konieczne jest dokonanie oceny oddziaływania na środowisko w związku z możliwością wystąpienia konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, podczas gdy wskazany przepis ustawy zawiera zamknięty katalog uwarunkowań, które mogą być uwzględniane podczas wydawania decyzji środowiskowej, a możliwość powstania konfliktów społecznych nie jest w nim zawarta.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organ I instancji wskazał, iż oddziaływanie poza obszar działki występuje, ale nie przekracza określonych norm. Burmistrz zobowiązał nadto wnioskodawcę do uwzględnienia rozwiązań projektowych, które mają nie dopuścić do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu na terenach chronionych akustycznie. Podobne rozstrzygnięcie dotyczy zaprojektowania oświetlenia inwestycji w sposób uniemożliwiający oślepienie terenów mieszkalnych w sposób ponadnormatywny w porze nocnej. Burmistrz odniósł się ponadto w swojej decyzji do położonej od planowanej inwestycji w innym kierunku niż wschodni i południowo-wschodni zabudowy mieszkaniowej. Skarżąca podkreśliła przy tym, że organ I instancji wyjaśnił, wbrew stanowisku odwołujących się, iż tereny ŁSSE znajdują się w zbyt dalekiej odległości, aby mogło wystąpić skumulowane oddziaływanie, pogląd ten podzieliło także Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Jej zdaniem chybiony jest także zarzut związany z brakiem planowanych ekranów artystycznych przy budowie drogi S-14, jak wynika bowiem z decyzji Burmistrza planowany jest montaż ekranów na wysokości działki nr 53/7, obręb [...] Karta informacyjna zawiera informacje dotyczące występowania nietoperzy oraz istniejącej melioracji, na co wskazuje organ I instancji. Burmistrz wyjaśnił ponadto, że charakter planowanej produkcji nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska. W odniesieniu do stanowiska Kolegium dotyczącego wydania innej decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań na tym samym terenie skarżąca podniosła, że nie można wykluczyć, aby w obydwu sprawach dokumenty, a zwłaszcza karty informacyjne mogły zawierać treści uzasadniające odmienne rozstrzygnięcia w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W opinii skarżącej planowana inwestycja wprost wpisuje się w ustalone miejscowym planem przeznaczenie, a sposób zagospodarowania działki nr 2/311 został tam przesądzony (tereny zabudowy usługowej oraz obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, usługi komercyjne, usługi handlu detalicznego o pow. sprzedaży większej niż 2000 m2, elektrownie fotowoltaniczne). W konkluzji skarżąca wywiodła, że próby kwestionowania decyzji środowiskowej w rzeczywistości zmierzają do podważenia regulacji wskazanych w miejscowym planie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia [...] sygn. [...] zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej.

W niniejszej sprawie Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie wniosku o wydanie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia uzależnione jest od uprzedniego prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 209/17, w której tutejszy Sąd kontroluje legalność zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w K. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru K. Niewątpliwie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji organy prowadzące postępowanie brały pod uwagę, stosownie do regulacji art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm.), kwestię zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami ww. planu. Oznacza to, iż ocena prawna Sądu dotycząca kwestii legalności powyższej uchwały Rady Miejskiej w K. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], w tym zwłaszcza kwestia pozostawania tej uchwały w obrocie prawnym, ma istotne znaczenie dla prawidłowości rozstrzygnięcia wniesionej przez skarżącą skargi na decyzję w przedmiocie wniosku o wydanie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia na terenie objętym tym planem.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru K.

AC