Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 567/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 246 par. 1 pkt 1 i 2, art. 199, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 09 lipca 2014r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia 1. ustanowić dla R. G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. /-/ K. Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Skarżący R. G. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że oprócz emerytury nie posiada z żoną żadnych innych dochodów. Emerytury wynoszą [...] zł oraz [...] zł brutto miesięcznie. Mieszkanie w P. o powierzchni [...] m² zamieszkują dwaj synowie i córka, którzy są na własnym utrzymaniu. Posiada nieruchomość położoną w C. o powierzchni [...] ha ze starym domem, który wyremontował. Nadto wskazał, że żona nie posiada żadnego majątku, nie posiadają oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Wniósł o przyznanie prawa pomocy w związku z niskimi dochodami oraz z uwagi na stan zdrowia.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skarżący powtórzył, że jedynymi dochodami są emerytury, roczne zeznania podatkowe składał za nich organ rentowy, nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej. Posiadany grunt rolny skarżący utrzymuje w kulturze rolnej i pobiera z tego tytułu dopłaty w kwocie [...] zł za 2013r. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnych kredytów i zadłużeń oraz samochodu. Na leki dla siebie i żony przeznacza około [...] zł miesięcznie. Koszty miesięcznego utrzymania to [...] zł za telefon, około [...] zł za prąd, [...] zł za gaz, [...] zł z tytułu podatku od nieruchomości i rolnego, [...] zł za wodę, [...] zł z tytułu ubezpieczenia OC, [...] zł za śmieci, [...] zł abonament RTV, [...] zł składka do PZU, [...] zł na rok na rzecz Spółki Wodnej, co udokumentował kopiami faktur. Łączne koszty miesięcznego utrzymania nieruchomości to [...] zł.

Nadto skarżący przedłożył wyciąg z rachunku bankowego za okres od stycznia 2014r. do 28 czerwca 2014r. z którego wynika, że miesięczne salda są dodatnie, saldo początkowe wynosiło [...] zł, a końcowe wynosiło [...] zł.

Przepis art. 246 §1 p.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (a taką osobą w niniejszej sprawie jest skarżący). W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a).

Podzielić należy stanowisko ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że instytucja prawa pomocy powinna być traktowana jako wyjątek od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006r., sygn. akt II FS 741/06).

Należy, więc podkreślić, że ciężar wykazania występowania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na osobie składającej w tym przedmiocie wniosek. To z kolei oznacza, że taki wnioskodawca powinien poczynić wszelkie kroki mające na celu uzasadnienie i uprawdopodobnienie okoliczności, na które się powołuje, zaś uznanie, czy nastąpiło to w sposób dostateczny zostaje ocenione w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy.

Dlatego instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności, jak i przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Wnioskodawca winien, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe.

Z zebranych w sprawie dokumentów wynika, że sytuacja rodzinna, majątkowa i finansowa wnioskodawcy nie uzasadnia stanowiska, że nie dysponuje on środkami potrzebnymi na zapłacenie kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego wynika, bowiem, że otrzymuje stałe wpływy z tytułu emerytury oraz jednorazowe dopłaty do gruntu rolnego. Miesięczne salda są dodatnie i wynoszą średnio około [...] zł, co oznacza, że skarżącemu po zaspokojeniu koniecznych kosztów utrzymania rodziny pozostają wolne środki, które winien przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Świadczy o tym również fakt, że skarżący, jak sam oświadczył, nie ma żadnych zaległości płatniczych, nie korzysta również z kredytów. Zaznaczyć należy, że koszty sądowe mają charakter należności publicznoprawnych i winny być ponoszone zaraz po zaspokojeniu koniecznych kosztów bieżącego utrzymania rodzony. Poniesienie kosztów sądowych nie spowoduje bowiem zachwiania sytuacji materialnej i bytowej w taki sposób, że skarżący nie będzie w stanie zapewnić sobie i rodzinie minimum warunków socjalnych. Prawo pomocy przysługuje bowiem wnioskodawcy dopiero wtedy, gdy po uiszczeniu koniecznych kosztów bieżącego utrzymania rodziny nie dysponuje już żadnymi wolnymi środkami, które można przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych, a taka sytuacja nie ma w niniejszej sprawie miejsca.

Zaznaczyć należy, że skarżący dysponuje również innym majątkiem nieruchomym w postaci mieszkania w Poznaniu, z którego może uzyskać dodatkowe środki z tytułu czynszu, nawet od zamieszkujących w nim dzieci.

W tym stanie rzeczy przyjąć zatem należy, że wnioskodawca nie wykazał, że nie ma obiektywnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, tym bardziej że ich poniesienie będzie rozłożone w czasie. Oddalić zatem należało w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Natomiast przedstawiona sytuacja finansowa uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie dysponuje już środkami w wysokości pozwalającej na poniesienie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a).

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K. Witkowicz-Grochowska