Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 690/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C. i P. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. R.T.


UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2016 r. I. C. i P. C., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] w [...], działając przez pełnomocnika – adw. W. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Jednocześnie skarga I. C. i P. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, wniesiona do Sądu przez pełnomocnika skarżących adw. J. M. w dniu 2 sierpnia 2016 r., została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pod sygn. akt III SA/Łd 689/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma natomiast miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.

Istota powyższej regulacji sprowadza się do tego, iż w tej samej sprawie, pomiędzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko jednokrotnie. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga I. C. i P. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Sądowi z urzędu wiadomo, iż postępowanie w sprawie ze skargi I. C. i P. C. na ww. decyzję zostało już wcześniej wszczęte na skutek wniesienia w dniu 2 sierpnia 2016 r. skargi zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Łd 689/16 i obecnie jest w toku. Z powyższego wynika, że w istocie skarżący wnieśli dwie skargi na tę samą decyzję.

Dodać przy tym należy, iż Sąd dokonuje badania istnienia przesłanki określonej w przepisie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa, a więc stanu sprawy w toku lub stanu powagi rzeczy osądzonej z daty wniesienia skargi (por. postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 21 września 2010r., sygn. akt IV SA/Wr 457/10 oraz z dnia 13 lutego 2013r., sygn. akt III SAB/Wr 17/12, postanowienie WSA W Warszawie z dnia 21 listopada 2005r., sygn. akt III SA/Wa 2274/05).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych o dacie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego decyduje data wniesienia skargi w sposób prawem przewidziany. Środek zaskarżenia uznaje się za skutecznie wniesiony, jeżeli zostanie on złożony w organie, który wydał objęty zaskarżeniem akt. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Moment wniesienia środka zaskarżenia został przez ustawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w urzędzie pocztowym (postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2014 r., II FSK 2054/14, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji istotna jest data przekazania (nadania) skargi na adres organu właściwego (postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., II GSK 99/15). Na mocy art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest bowiem równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Nie ma przy tym znaczenia, iż zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, bowiem nawet jeśli bezpośrednim adresatem pisma jest organ, dzień oddania takiej przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest dniem wniesienia jej do sądu (postanowienie NSA z dnia 22 sierpnia 2008 r., I FSK 1042/08).

Zatem o tym, która z opisywanych spraw (tzn. III SA/Łd 689/16 oraz III SA/Łd 690/16) została wszczęta wcześniej, decyduje nie data ich zarejestrowania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, lecz data wniesienia skarg, co nastąpiło wcześniej w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 689/16.

Z uwagi na fakt, iż pomiędzy niniejsza sprawą, a wszczętą wcześniej sprawą o sygn. akt III SA/Łd 689/16 zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa, postępowanie w niniejszej sprawie uznać należało za niedopuszczalne. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

Na marginesie dodać należy, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji zostanie zbadana w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 689/16 (pod warunkiem spełnienia wymogów dopuszczalności tej skargi) i w tej sprawie skarżący mogą bronić swojego interesu prawnego oraz podnosić wszelkie zarzuty i twierdzenia, które w tym zakresie uznają za konieczne.

R.T.