Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 982/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska – Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik "A" Sp. z o.o. w T. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygniecie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...]r., nr [...], którym wymierzono skarżącej Spółce karę w wysokości [...] ([...]) złotych tytułem naruszenia przepisów dotyczących transportu drogowego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany do organu odwoławczego względnie, w przypadku jego nieuwzględnienia przez organ, adresatem wniosku uczyniono Sąd, wnosząc o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionego aktu do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Wniosek nie został przez pełnomocnika strony skarżącej w żaden sposób umotywowany. Również organ w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do jego treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r.,

poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na fakt, że instytucja ta jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt

II GSK 2060/11, LEX nr 984625).

W realiach rozpoznawanej sprawy chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem przez skarżącą Spółkę wymierzonej kary, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uchylenia decyzji organów administracyjnych zapłata ta nie powinna być dokonywana. Ponieważ Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, nie może więc sam stwierdzić, czy wykonanie aktu spowoduje takie zagrożenia. Wniosek pełnomocnika skarżącej Spółki nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie został on przez stronę umotywowany. Sąd nie może zatem dokonać oceny, czy wystąpienie przesłanek określonych

w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest prawdopodobne, szczególnie w sytuacji braku jakichkolwiek danych na temat sytuacji finansowej skarżącej Spółki. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by z jego treści wynikało, że może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu, co - zdaniem Sądu - w tym przypadku nie nastąpiło. Nie można bowiem przyjąć, że argumenty wysuwane przez pełnomocnika strony skarżącej na dowód istnienia podstaw do uchylenia decyzji organów administracyjnych są tymi samymi, które Sąd bierze pod uwagę postanawiając o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.