Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 162/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych w T. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia w stanie technicznym obiektu budowlanego – mostu stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 lutego 2019 r. Zarząd Dróg Powiatowych w T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...).

Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. (dalej organ I instancji) z dnia (...) października 2018 r. nr (...) w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczono nowy termin do dnia 1 stycznia 2020 r., w pozostałej części utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzją organu I instancji nałożono na Zarząd Dróg Powiatowych w T. obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego – mostu o nr (...) w ciągu drogi powiatowej nr (...) kilometraż (...) usytuowanego w miejscowości K. w gminie Ż. – w terminie do 29 listopada 2019 r.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na możliwość wyrządzenia niepowetowanej szkody stronie zwłaszcza w świetle argumentów przywołanych w zarzutach skargi, w trybie zarówno przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jak i ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wskazuje, że wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli na rozpoznanie skargi bez uszczerbku majątkowego po stronie skarżącego, co w świetle podniesionych argumentów skargi uzasadnia stawiany wniosek. Wykonanie decyzji prowadziłoby do nieuzasadnionych i nieodwracalnych konsekwencji. Skarżący podnosi również, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadny, gdyż błędy w treści ekspertyzy, jakie podnosi strona dowodzą tego, że nie można bez ich wyjaśnienia nakazywać stronie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie jest wystarczające złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Zatem rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wstrzymanie wykonalności decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek.

W przedmiotowej sprawie strona wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie przedstawiła stosownych dokumentów źródłowych wskazujących na wiążące się z wykonaniem decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd podziela stanowisko skarżącego dotyczące znacznej wysokości nakładów finansowych potrzebnych do wykonania nałożonych obowiązków, jednak podkreślić należy, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji muszą być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. W przedmiotowej sprawie zaś po pierwsze zauważyć należy, że organ nadzoru budowlanego oparł swoją decyzję między innymi na art. 66 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Nadmienić należy, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje merytorycznej oceny samej decyzji, jednak oparcie rozstrzygnięcia organu I instancji na wskazanych podstawach prawnych (art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego), którego funkcją jest zabezpieczenie dóbr szczególnie prawnie chronionych (np. zdrowie, życie, mienie) powoduje, że Sąd nie może przesądzać, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba udzielenia takiej ochrony. Z tych względów, w przedmiotowej sprawie, wbrew temu co twierdzi skarżący, to właśnie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować powstanie większych nakładów finansowych oraz trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzenie znacznej szkody.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.