Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 461/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Ewa Rynczak Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2007r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki; I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącego S.D. 757,00 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004r. znak:[...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego w K. działając w oparciu o art. 80 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 83 ust. 1 oraz art. 81 ust. 1 i art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz art. 2 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, a także w oparciu o art. 104 k.p.a. nakazał inwestorom: S.D. i K.D. zamieszkałym w Z. przy ul. K. wykonanie rozbiórki będącego w budowie budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy ok. 15,0 m x 20 m położonego na działce nr "1" w Z. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ l instancji wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowego obiektu zostało wszczęte z urzędu w związku ze zgłoszeniem dokonanym w dniu 22 kwietnia 2004r. przez Urząd Gminy Z. o prowadzeniu robót budowlanych na działce nr "1" w Z. niezgodnie ze zgłoszeniem - przyjętym przez Wydział Architektury, Budownictwa Inwestycji i Remontów Starostwa Powiatowego - Filia w K. W wyniku oględzin na miejscu w dniu 13 maja 2004 r. stwierdzono, że na terenie w/w działki znajduje się w trakcie budowy - budynek parterowy w stanie surowym otwartym, nie podpiwniczony, murowany z pustaków, z dachem jednospadowym pokryty blachą trapezową. Budynek zajmuje powierzchnię zabudowy o wymiarach: ok. 15 m x 20 m. Na podstawie dokumentów zgromadzonych w toku postępowania ustalono, że inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru budowy 6 szt budynków gospodarczych o pow. zabudowy po 10 m2 każdy pismem przyjętym przez Urząd Gminy Z. w dn. 24 grudnia 2003r. Reprezentujący inwestorów S.D. oświadczył, że nie przystąpił do budowy 6 szt. budynków gospodarczych objętych w/w zgłoszeniem, natomiast na realizowany obecnie budynek gospodarczy nie posiada decyzji pozwolenia na budowę. W związku z tym, że budowa budynku gospodarczego o pow. zabudowy ok. 300 m2 nie jest wymieniona w spisie obiektów i robót zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (art. 28 - 31 obowiązującej ustawy Prawo budowlane) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. ziemskiego w K. na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - w dniu [...] maja 2004r. wydał postanowienie nr[...] w którym nakazał inwestorom wstrzymać prowadzenie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego budynku oraz przedłożyć do dnia 31 lipca 2004r. - zaświadczenie organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - a następnie w przypadku potwierdzenia tej zgodności - dalsze określone dokumenty wynikające z art. 33 ust. 2 i 3 w/w ustawy. Organ l instancji wskazał ponadto w uzasadnieniu, że w dniu 22 lipca 2004 r. - działający w imieniu inwestora pełnomocnik S.K. złożył wniosek do Powiatowego Inspektoratu o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie przedmiotowego budynku będącego w budowie - w związku z pismem wystosowanym w dniu 16 lipca 2004r. do Wójta Gminy Z. o dokonanie zmiany ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw K. i Z., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Z. Nr [...] z dnia [...] maja 2003r. - dla nieruchomości obejmującej działkę nr "1" w taki sposób, by jej przeznaczenie umożliwiało budowę obiektów mieszkaniowych i usługowych. Urząd Gminy Z. udzielając odpowiedzi na zapytanie PINB o stan zaawansowania prac w sprawie postulowanej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i uściślenie terminu podjęcia takiej uchwały przez Radę Gminy - w piśmie z dnia 29 września 2004r. stwierdził, iż fragment działki nr "1" w Z., na której zrealizowany został przedmiotowy budynek gospodarczy ujęty jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sołectw K. i Z. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Z. nr [...] z dnia [...] maja 2003 w obszarze drogi głównej ruchu przyspieszonego (symbol planu KGP). Organ l instancji wyjaśnił następnie w uzasadnieniu decyzji, że rezerwa ta pod realizację obwodnicy północnej Z. została określona już w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. z dnia [...] maja 1992r. i utrzymana w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego z dnia 17 marca 1998r. Organ l instancji biorąc powyższe pod uwagę jak też brak jednoznacznej odpowiedzi Urzędu Gminy Z. - czy będzie dokonana zmiana w planie zagospodarowania przestrzennego i w jakim terminie nastąpi - organ nadzoru budowlanego nie znalazł przesłanek określonych w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do zawieszenia na wniosek inwestora - postępowania prowadzonego w przedmiotowej sprawi - co wyraził w postanowieniu nr [...] wydanym w dniu 29 września 2004r. Organ l instancji podkreślił, że brak zgodności obiektu z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego - co jest podstawowym warunkiem legalizacji zapisanym w art. 48 ust. 2a ustawy Prawo budowlane - skutkuje wydaniem nakazu rozbiórki samowolnie budowanego obiektu - na podstawie art. 48 pkt 1 w/w ustawy.

Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniósł S.K. działając w imieniu S.D. Decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego i wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ l instancji. Wskazał, że wydanie zaskarżonej decyzji było co najmniej przedwczesne, bowiem nie zostało poprzedzone rozstrzygnięciem organu II instancji w zakresie zażalenia na postanowienie organu l instancji w zakresie zawieszenia postępowania. Odwołujący podkreślił, że w trakcie postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją, skarżący wniósł 22 lipca 2004 roku o zawieszenie postępowania. Wniosek ten nie został uwzględniony przez organ l instancji, który w dniu [...] września 2004 roku wydał postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Odwołujący w dniu 14 października 2004 roku, wbrew twierdzeniom organu l instancji w piśmie z dnia 22 października 2004r. z zachowaniem terminu zgodnie z przepisem art. kodeksu postępowania administracyjnego, złożył zażalenie na to postanowienie. Jednocześnie, nim zażalenie to zostało przesłane do organu ł instancji, wydano zaskarżoną decyzję. Tym samym organ l instancji zdaniem odwołującego uniemożliwił procesową i zagwarantowaną kodeksem postępowania administracyjnym kontrolę zaskarżonego aktu. Aktu, którego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Zawieszenie postępowania administracyjnego wstrzymuje bowiem bieg terminów, a co za tym idzie, rozstrzygnięcie organu II instancji mogło mieć wpływ na bieg postępowania przed organem l instancji, szczególnie w zakresie terminu wyznaczonego w postanowieniu organu l instancji z dnia [...] maja 2004 roku. Jednocześnie odwołujący zarzucił, że organ l instancji nie wykazał w zaskarżonej decyzji powodów jej wydania. Wskazał, że uzasadnienie decyzji skupia się na wyjaśnieniu przyczyn odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, pomijając niemal całkowicie przesłanki leżące u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim uzasadnienie skarżonej decyzji organu l instancji nie wyjaśnia zdaniem odwołującego, na czym polega sprzeczność zamierzenia inwestora z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectw K. i Z. oraz dlaczego obiekt ten podlega rozbiórce w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Odwołujący podkreślił, że uzasadnienie decyzji narusza wymagania art. 107 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] lutego 2005r. znak[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] działając na podstawie art. 138 § l pkt l oraz art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i w zw. z art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając rozstrzygniecie organ II instancji wskazał, że organ l instancji uczynił zadość przepisom ustawy - Prawo budowlane, a także przepisom k.p.a. i w związku z tym skarżona decyzja jest prawidłowa. Organ odwoławczy wskazał, że inwestorzy nie legitymują się decyzją o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego o wymiarach 15,0 m x 20,0 m realizowanego na działce nr "1" w Z. Niedopełnienie przez inwestora w/w obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę przed rozpoczęciem inwestycji oznacza, że zostało naruszone prawo. Zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przy czym ustawodawca wyraźnie podkreślił, że podstawą do rozpoczęcia robót może być tylko ostateczna decyzja administracyjna o pozwoleniu na budowę. Z kolei art. 29 i 30 w/w prawa precyzuje w sposób enumeratywny jakie obiekty i roboty budowlane zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Brak wyszczególnienia w wyliczeniu w/w artykułów budynku gospodarczego o tak dużej powierzchni zabudowy - 300 m2 oznacza, iż na ich budowę konieczne było uzyskanie przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę od właściwego organu. Organ II instancji nadmienił przy tym, iż ustawa - Prawo budowlane nie może być interpretowana rozszerzające. Do obowiązków organów nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego. Zatem PINB prawidłowo wszczął postępowanie w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane, który jest właściwy w sytuacji samowoli budowlanej. Mając na uwadze treść art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane po nowelizacji - właściwy organ prowadząc postępowanie legalizacyjne wstrzymuje postanowieniem prowadzenia robót budowlanych oraz nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów. W myśl powyższego PINB w dniu [...] maja 2004r. wydał postanowienie nr [...] w oparciu o art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane którym nakazał wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych przy budynku gospodarczym oraz nakazał przedłożyć do dnia 31 lipca 2004 r. wyszczególnione dokumenty w tym m. in. zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności w/wym. obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. We wskazanym terminie inwestor nie dostarczył wymaganych dokumentów, zatem zasadne było w myśl art. 48 ust. l ustawy Prawo budowlane nakazanie rozbiórki przedmiotowego obiektu. Konstrukcja przepisu art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane jednoznacznie wskazuje jaki tryb postępowania należy przyjąć w przypadku nie wykonania nałożonego obowiązku w wyznaczonym terminie. Organ odwoławczy wskazał, że organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do działania zgodnie z prawem. Organ II instancji podkreślił, że swobodna interpretacja przepisów ustawy Prawo budowlane jest niedopuszczalna, a zatem w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy zobligowany jest wobec naruszenia prawa do utrzymania nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego. Ponadto organ wskazał, że z licznych pism Urzędu Gminy Z. - będących w aktach sprawy organu l instancji - wynika, iż obecnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na terenie Gminy Z. w obrębie części działki "1" przewiduje obszar drogi głównej ruchu przyspieszonego. Powyższe zdaniem U.G.Z. powoduje, że realizacja budynku gospodarczego w miejscu w którym został zrealizowany jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego (k. 44 akt organu l instancji). Konsekwencją powyższego stanowiska jest, że treść art. 48 ust. 2 pkt l lit. a) ustawy Prawo budowlane nie jest spełniona co uniemożliwia zalegalizowanie spornego obiektu. Odpowiadając na zarzut do odwołującego o przedwczesnej decyzji PINB o rozbiórce wobec nie rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania - organ odwoławczy wskazał, że wobec niespełnienia obowiązków wynikających z postanowienia PINB z dnia [...] maja 2004r. wniosek o zawieszenie postępowania nie mógł wywołać innego skutku prawnego jak wydanie skarżonej decyzji.

Od powyższej decyzji organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył S.D. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżący wskazał, że złożony przez niego wniosek o zmianę ustaleń obowiązującego w Z. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 14 lipca 2004r. miał rozpocząć procedurę, która prowadziłaby do realizacji wszelkich obowiązków nałożonych przez organ l instancji, a w konsekwencji do legalizacji rozpoczętej budowy. W trakcie postępowania administracyjnego skarżący złożył 21 lipca 2004r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego w K. wniosek o zawieszenie postępowania z powodu wniesienia przez niego wniosku o dokonanie zmiany ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przestrzeni sołectw K. i Z. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy Z. nr[...] z dnia [...] maja 2003r. dla nieruchomości obejmującej działkę gruntową nr "1" tak, by jej przeznaczenie umożliwiło budowę obiektów mieszkaniowych i usługowych. Skarżący wskazał ponadto, że wniosek o zawieszenie postępowania nie został uwzględniony przez organ l instancji, który w uzasadnieniu do postanowienia odmawiającego zawieszenie postępowania stwierdził, że zgodnie z informacją uzyskaną od Urzędu Gminy część działki stanowiącej własność Państwa D. podlega obszarowi drogi głównej ruch przyspieszonego. W związku z tym skarżący podniósł w skardze, że zgodnie z przepisem art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym to Rada Gminy, a nie jednostka pomocnicza (Urząd Gminy) decyduje co do zmian w planie miejscowym. Potwierdza to zdaniem skarżącego publikacja Z. Kostki, J. Hyły "Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym" – komentarz Gdańsk 2004r. w której jest mowa, że "rada gminy jest zobowiązana podjąć uchwałę o przystąpieniu do zmian [...] jest tak dlatego, że plan miejscowy kształtuje wraz z innymi przepisami sposób wykonywania prawa własności - ma zatem istotne znaczenie dla właścicieli nieruchomości [...] ". Skarżący przytoczył również sentencję wyroku SN z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 21/97, OSN 1997 r. nr 22 póz. 429) w brzmieniu: " zawarte w planie zagospodarowania przestrzeni ustalenia co do koncepcji urbanistycznej i form zabudowy nie mogą być zmieniane bez zachowania ustanowionego trybu,,. W związku z tym skarżący wskazał, iż pisma Urzędu Gminy nie stanowią zachowania tegoż trybu i nie mają żadnej mocy prawnej.

Następnie S.D. podkreślił, że przy zaistnieniu samowoli budowlanej trzeba jednak brać także pod uwagę jak różne są jej przyczyny i skutki. Wskazał, że w polskim prawie podstawą każdego rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej praw i obowiązków obywateli jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, dające możliwość załatwienia sprawy w sposób uwzględniający reguły zabudowy, przy wzięciu pod uwagę interesu społecznego. Przepis art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 sierpnia 1994 Prawo budowlane daje takie możliwości dla skarżącego. Stąd właśnie zdaniem skarżącego doszło do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania co miało być początkiem procedury zmierzającej do zmiany ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzeni w Z., czyli realizacji dyspozycji przepisu art. 40 ust. 2 pkt 1 prawa budowlanego. Odmowa zawieszenia spowodowała niemożność spełnienia warunków formalnych potrzebnych dla legalizacji budowy na działce gruntowej nr "1". W związku z tym, metoda zapewniania porządku prawnego w budownictwie przez fizyczną likwidację (rozbiórkę) została zastosowana bez badania przyczyn, skutków tego stanu rzeczy oraz bez zastanowienia się nad kosztami społecznymi takich działań urzędowych i wbrew społecznym oczekiwaniom uproszczenia wymagań prawnych w budownictwie. Stoi to zdaniem skarżącego w sprzeczności z zasadami ogólnymi k.p.a. - zasadą prawdy obiektywnej i zasada pogłębiania zaufania obywateli. Są to wyraźne dyrektywy postępowania z których wypływa obowiązek dla organów administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego danej sprawy jest niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. Wiążą się z nimi także nakazy uwzględniania interesu społecznego słusznego interesu obywateli, co wg skarżącego zostało pominięte. Nadto skarżący zwrócił uwagę, że poprzez wydanie zaskarżonej decyzji organu II instancji zostało istotnie naruszone przynależne mu konstytucyjne prawo własności - w nim się zawierające prawo zabudowy. Skarżący wskazał, że z wyjaśnień Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 7 września 2004r. udzielonych na jego prośbę wynika, że z uwagi na bliskość autostrady płatnej, obwodnica północna w Z. najprawdopodobniej nie będzie realizowana. Tym samym brak jest przesłanek jakie błędnie przyjął za podstawę organ wydając decyzję nr [...] czy decyzję ją utrzymującą, a tym bardziej brak podstaw do ograniczania korzystania z prawa własności.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art.134 ustawy).

Skarga jest zasadna.

Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania. Jak wynika z przedłożonych przez organ akt administracyjnych, pełnomocnik inwestora w dniu 21.07.2004r. złożył do organu wniosek o zawieszenie postępowania. Postanowieniem wydanym w dniu [...].09.2004r., doręczonym pełnomocnikowi inwestora w dniu 7.10.2004r., organ odmówił zawieszenia postępowania. W dniu 14.10.2004r. zostało nadane listem poleconym zażalenie na to postanowienie. 15.10.2004r. zażalenie wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Mimo tego, w dniu 18.10.2004r. organ l instancji wydał decyzję o rozbiórce przedmiotowego obiektu. Zarzut ten został podniesiony w odwołaniu od tej decyzji.

Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych organ odwoławczy w dniu 8.02.2005r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie zawieszenia postępowania , a w dniu [...].02.2005 r. wydał zaskarżoną decyzje.

Organ odwoławczy, utrzymując zaskarżoną decyzję, stwierdził jedynie, że wobec niespełnienia obowiązków wynikających z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].05.2004r., wniosek o zawieszenie postępowania nie mógł wywołać innego skutku prawnego jak wydanie zaskarżonej decyzji.

Stanowisko takie nie jest zasadne.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art.15 kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.

Brzmienie art. 15 k.p.a. nie uprawnia w żadnym przypadku do wniosku, by zasadę dwuinstancyjności ograniczać tylko do postępowania odwoławczego, przeciwnie, są podstawy do jej rozciągnięcia także na postępowanie zażaleniowe. Niedopuszczalna jest wykładnia ścieśniająca przepis art. 15 k.p.a.

Inwestor złożył wniosek o zawieszenie postępowania, twierdząc, że w sprawie istnieje konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.

Zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa to okoliczność warunkująca (bądź jeden z warunków) rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.

Organ l instancji nie podzielił tego poglądu, odmawiając zawieszenia postępowania.

Wydając jednak decyzję w sprawie bez odczekania na to, aż postanowienie stanie się ostateczne, naruszył zasadę dwuinstancyjności.

Wydanie decyzji przed rozpoznaniem zażalenia strony na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania stanowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie l wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.