Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 272/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska SO del. Jarosław Szaro Protokolant specjalista Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r., w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej określenia wysokości podatku od nieruchomości za 2005 rok postanawia umorzyć postępowanie


UZASADNIENIE

"A" spółka z o.o. z siedzibą w R. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji "B" spółka z o.o. w R. (obecnie "A" spółka z o.o. z siedzibą w R.) pismem z dnia 17 grudnia 2009 r. wniosła o ponowne przeprowadzenie postępowania podatkowego z uwzględnieniem decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...] maja 2005 r., stwierdzającej odbiór sanitarny rozlewni wód w S. Spółka wskazała w nim, że rozlewnia wód została wykonana w całości jako nowy zakład produkcyjny, a w związku z tym od tych powierzchni nie powinien być w 2005 r. naliczany podatek od nieruchomości. Spółka wraz z pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. wskazała istotny dowód w postaci mapy dla celów projektowych, z której zdaniem podatnika wynika, że przed rozbudową w terenie istniały dwa budynki, które nie były ze sobą połączone i były one znacznie od siebie oddalone, zaś wskutek procesu budowlanego w 2005 r. powstał nowy obiekt budowlany.

Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. nr [...] wznowiono postępowanie zakończone ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2009 r. [...] określającej "B" Sp. z o.o. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r.

Spółka pismem z dnia 8 listopada 2010 r. (data wpływu) sprecyzowała wniosek o wznowienie postępowania, wskazując że podstawą wznowienia jest przesłanka wskazana w przepisie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa.

Wójt Gminy decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r. W uzasadnieniu wskazał, że z przedłożonej przez podatnika wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania kopii mapy dla celów projektowych wynika, że przed rozbudową istniały dwa budynki, a proces modernizacji obiektów dotyczył nadbudowy i przebudowy istniejących obiektów budowlanych. Zdaniem organu I instancji nie polegały na prawdzie oświadczenia T.Ś. - prezesa spółki złożone w toku wznowionego postępowania o tym, że budynki o których mowa w postępowaniu zostały zburzone, a w ich miejsce powstały całkiem nowe obiekty budowlane. Oświadczenie to nie zostało poparte żadnymi dowodami, złożone zostało na potrzeby niniejszego postępowania i jest niezgodne z uzyskanymi w trakcie postępowania wznowieniowego danymi z Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w S., z których wynika że w latach 2004-2007, spółka nie występowała z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę istniejących obiektów budowlanych, ani z wnioskiem zgłoszenie na rozbiórkę obiektów budowlanych. Organ I instancji wskazał, że decyzjami z dnia [...] lipca 2004 r. [...] spółka uzyskała pozwolenie na rozbudowę istniejącego budynku inwentarskiego i budynku na pasze objętościowe związane ze zmianą sposobu użytkowania na rozlewnię wód gazowych i nadbudowę pomieszczeń biurowych nad istniejącą częścią socjalno magazynową, a także decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. pozwolenie na nadbudowę dachu (zmiany konstrukcji i pokrycia) na istniejącym budynku gospodarczym.

W odwołaniu od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2011 r. "B" Sp. z o.o., wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i opodatkowanie obiektu budynku od 1 stycznia 2006 r., ewentualnie jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu spółka wskazała, że zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy prawo budowlane przez budowę należy rozumieć m.in. nadbudowę i przebudowę obiektu budowlanego. W związku z tym winny być one opodatkowane od 1 stycznia 2006 r. tj. po roku w którym nadbudowa i przebudowa zostały zakończone albo w którym rozpoczęto użytkowanie części nadbudowywanej i przebudowywanej budynku przed jego ostatecznym wykończeniem (art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). W ocenie spółki nadbudowa i przebudowa zostały zakończone w 2005 r. W ich wyniku powstał całkiem nowy budynek, nie mający nic wspólnego z dotychczasowym przeznaczeniem, wcześniej budynki przeznaczone były na działalność rolniczą nowy budynek przeznaczony jest na rozlewnię wody jej magazynowanie oraz na pomieszczenia socjalno biurowe.

Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2011 r. [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r., podzielając argumentację organu I instancji.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wniosła o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi spółka wyjaśniła, że w toku postępowania odwoławczego zmieniała nazwę z "B" sp. z o.o. na "A" sp. z o.o. O zmianie nie poinformowano organu podatkowego. Korespondencja odbierana była przez stronę jako "B" Sp. z o.o. Ponadto jak wynika z przesłanych dokumentów, postanowieniem z dnia 19 września 2011 r. Sąd Rejonowy w R. wykreślił z KRS firmę "B" spółka z o.o. i wpisał firmę "A".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. (sygn. akt [...]) wznowiło z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2011 r. [...] odmawiającą "B" spółka z o.o. uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r.

W wyniku wznowienia postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2012 r., sygn. [...] stwierdziło, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. [...] podlega uchyleniu w uwagi na istnienie nowych okoliczności nie znanych organowi w chwili orzekania, i jednocześnie uznało, że odwołanie strony od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2011 r. NR [...] nie zasługuje na uwzględnienie.

Z tego też względu na rozprawie w dniu 13 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt [...] z uwagi na okoliczność, że, zaskarżona decyzja, w trybie nadzwyczajnym została wyeliminowana z obrotu prawnego.

Od decyzji z dnia [...] marca 2012 r., [...] zostało wniesione odwołanie. Po jego rozpatrzeniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] utrzymało decyzję z dnia [...] marca 2012 r., w mocy.

Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 listopada 2012 r. (sygn. akt I SA/Rz 981/12). Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 17 grudnia 2012 r.

W rezultacie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dnia 4 kwietnia 2013 r. zostało podjęte zawieszone postępowanie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie poza sporem pozostawało, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. [...]. Decyzja z dnia [...] marca 2012 r. została wydana po uprzednim złożeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2011 r.

Nie ulega też wątpliwości, że obowiązujące przepisy prawa nie regulują kwestii dopuszczalności po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego wszczęcia przez organ administracji publicznej postępowania nadzwyczajnego, w tym wznowienia postępowania. Przepis art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako p.p.s.a.) stanowi jedynie o konieczności zawieszenia postępowania sądowego w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania. Z powyższej regulacji wynika, że weryfikacja decyzji na drodze administracyjnej i sądowoadministracyjnej oparta jest na zasadzie konkurencyjności. Wybór drogi weryfikacji decyzji należy do podmiotów legitymowanych do wniesienia żądania wszczęcia postępowania nadzwyczajnego oraz skargi do sądu administracyjnego, przy czym ustawodawca przyznaje pierwszeństwo weryfikacji aktu w nadzwyczajnych trybach postępowania stanowiąc, że uruchomienie jednego z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego powoduje zawieszenie postępowania sądowego ze skargi na ten sam akt (zob. B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa, Komentarz 2007, Wrocław 2007, s. 924-925 oraz J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 741-742).

W piśmiennictwie prezentowany jest również pogląd, który Sąd w niniejszym składzie podziela, że powyższe uregulowanie zawarte w art. 56 p.p.s.a. przemawia - a contrario za dopuszczalnością wszczęcia nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, w tym wznowienia postępowania po złożeniu skargi do sądu administracyjnego.

W przypadku wznowienia postępowania już po wniesieniu skargi na nią do sądu administracyjnego organ może wobec tego wszcząć nadzwyczajne postępowanie administracyjne i do czasu wydania wyroku dokonywać samodzielnej oceny istnienia przesłanek z art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Jeżeli postępowanie administracyjne zakończy się wyeliminowaniem decyzji ostatecznej przed zakończeniem sprawy sądowej, postępowanie sądowe zostanie umorzone.

Skoro zatem w art. 56 p.p.s.a. ustawodawca dopuścił możliwość kontroli decyzji ostatecznej zarówno w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, jak i w trybie postępowania sądowoadministracyjnego, to należy przyjąć, że możliwość taka powinna istnieć bez względu na to, które z tych postępowań zostało wszczęte jako pierwsze. Należy bowiem zwrócić uwagę, że uruchomienie i przeprowadzenie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego z urzędu może się odbyć w ramach samokontroli, a jednocześnie żaden przepis nie zabrania stronie zgłoszenia żądania przeprowadzenia nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, gdy uprzednio skorzystała ona z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ten sam akt (por. Z. Kmiecik, Zbieg środków prawnych przysługujących od decyzji organów administracji publicznej, Casus 2008 Nr 47, s. 20; R. Hauser, J. Drachal, E. Mzyk, Dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne, Warszawa - Zielona Góra 2003, s. 107).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy trzeba zauważyć, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] listopada 2011 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek wydania decyzji z dnia [...] marca 2012 r. Ta ostatnia decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. [...]. Na decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarga została jedna odrzucona postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 6 listopada 2012 r. (sygn. akt I Sa/Rz 981/12). Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 17 grudnia 2012 r.

Z powyższych względów w niniejszej sprawie zachodziła podstawa do umorzenia postępowania określona w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uwagi bowiem na uchylenie zaskarżonej decyzji w trybie nadzwyczajnym przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie przez Sąd, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Trzeba tutaj także zauważyć, że jakkolwiek pomiędzy postępowaniem podatkowym prowadzonym w trybie nadzwyczajnym a postępowaniem sądowym ze skargi na tę samą decyzję ostateczną istnieje zależność w tym sensie, że w przypadku wcześniejszego zakończenia sprawy sądowej, organ podatkowy będzie zobligowany uwzględnić rozstrzygnięcie wydane w tym postępowaniu, to jednak okoliczność ta nie stanowi o istnieniu przeszkody w prowadzeniu postępowania podatkowego w sytuacji, gdy sprawa nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta przez sąd administracyjny. Takie stanowisko oznaczałoby bowiem przyznanie pierwszeństwa postępowaniu sądowemu przed postępowaniem administracyjnym (podatkowym), co nie znajduje uzasadnienia w obowiązującej regulacji prawnej.

Mając na uwadze powyższe postępowanie należało umorzyć na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.