Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 364/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Wa 364/04

UZASADNIENIE

B. K. jest nauczycielką w szkole podstawowej w K.. Pracę pedagogiczną w szkole wykonuje od 1993 r. w pełnym wymiarze zajęć, z tym, że do dnia[...] sierpnia 1999 r. była zatrudniona na stanowisku nauczyciela początkowego, zaś po tej dacie na stanowisku wychowawcy świetlicy. Na tym też stanowisku pracowała w dniu 5 kwietnia 2000 r. W dniu [...]czerwca 1992 r. ukończyła studium nauczycielskie o specjalności nauczania początkowego, a w dniu [...] czerwca 1996 r. ukończyła magisterskie studia wyższe na Uniwersytecie [...], na kierunku pedagogiki w zakresie edukacji wczesnoszkolnej.

W dniu 20 grudnia 2002 r. B. K. złożyła wniosek do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu o zwolnienie z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego na podstawie art. 7a ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw.

Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. Minister Edukacji Narodowej i Sportu odmówił nadania stopnia nauczyciela mianowanego z powodu niespełnienia w dniu 5 kwietnia 2000 r. warunków niezbędnych do zatrudnienia na podstawie mianowania, to jest braku wymaganych kwalifikacji do zajmowania stanowiska wychowawcy świetlicy szkolnej oraz wymaganego okresu pracy pedagogicznej wykonywanej w szkole zgodnie z wymaganiami kwalifikacjami, które to warunki określa art. 10 ust. 2 pkt 5 i 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r.

B. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził, że z kompetencji przewidzianej w art. 7a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw może skorzystać jedynie w odniesieniu do tych nauczycieli, którzy w dniu 5 kwietnia 2000 r. spełniają warunki określone w art. 10 ust. 2 pkt 1-5 i 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym z dniu 5 kwietnia 2000 r. B.K. warunków tych nie spełnia, gdyż po pierwsze: nie legitymuje się kwalifikacjami do zajmowania stanowiska wychowawcy świetlicy - nie posiada dyplomu ukończenia studiów wyższych na kierunku (specjalności) zgodnym lub zbliżonym z prowadzonymi zajęciami w świetlicy ani nie ukończyła studiów podyplomowych albo kursu kwalifikacyjnego z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej; po drugie: nie legitymowała się na dzień 5 kwietnia 2000 r. wymaganym, nieprzerwanym 4-letnim okresem pracy pedagogicznej wykonywanym zgodnie z wymaganiami kwalifikacyjnymi.

Od powyższej decyzji B. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazywała na swój ośmioletni staż pracy, na swoje wykształcenie pedagogiczne oraz wskazywała na wyjątkowe okoliczności związane z trudnościami na rynku pracy, które spowodowały, że musiała zaprzestać pracy nauczycielki nauczania początkowego i podjąć pracę wychowawczyni w świetlicy.

Minister Edukacji Narodowej i Sportu wnosił o oddalenie skargi, przytaczając poprzednio przywołane argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na obszarze którego właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna.

Organ administracji prawidłowo rozpatrzył sprawę i prawidłowo zastosował wskazane w decyzjach przepisy prawa. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w tym względzie.

Zgodnie z treścią art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 ze zm.), minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadać stopień nauczyciela mianowanego zatrudnionemu w szkole nauczycielowi, który w dniu 5 kwietnia 2000 r. był zatrudniony w szkole w wymiarze nie niższym niż - obowiązkowego wymiaru zajęć oraz spełniał obowiązujące w tym dniu (5 kwietnia 2000 r.) warunki wymagane do zatrudnienia na podstawie mianowania określone w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r. Przywołane wyżej przepisy Karty Nauczyciela stanowią, że stosunek pracy z nauczycielem był nawiązywany na podstawie mianowania, jeżeli nauczyciel spełniał następujące warunki: 1) posiadał obywatelstwo polskie, 2) posiadał pełną zdolność do czynności prawnych, 3) korzystał z praw publicznych, 4) nie toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne lub o ubezwłasnowolnienie, 5) posiadał wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska, 6) bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny co najmniej wyróżniające, na zasadach i w trybie określonym z art. 6a lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkolę w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata i na koniec czwartego roku pracy uzyskał co najmniej ocenę dobrą albo bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie jako nauczyciel akademicki pracę dydaktyczną w szkole wyższej co najmniej przez 3 lata i uzyskał ocenę pozytywna w tym zakresie.

Skarżąca bezpośrednio przed datą 5 kwietnia 2000 roku i w tej dacie pracowała na stanowisku wychowawcy świetlicy w pełnym wymiarze zająć, nie posiadała jednakże specjalizacji z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej w rozumieniu § 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr 98, poz. 433 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 7 października 2002 r.

B. K. posiada dyplom ukończenia wyższych magisterskich studiów na kierunku pedagogiki w zakresie edukacji wczesnoszkolnej, a więc kierunku zgodnym z ukończonym wcześniej studium nauczycielskim o specjalności nauczania początkowego, gdy tymczasem praca w charakterze wychowawcy świetlicy wymaga innych kwalifikacji pedagogicznych z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej.

W tym stanie faktycznym cały okres pracy B. K. w charakterze wychowawczyni w świetlicy nie może być uznawany za okres pracy pedagogicznej wykonywanej zgodnie z wymaganiami kwalifikacyjnymi.

Dlatego też decyzje organu są słuszne.

Przepisy prawa uniemożliwiają skorzystanie przez skarżącą z dobrodziejstwa art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw. Podkreślić tu należy szczególny charakter tego przepisu. Aby w pełni można było skorzystać z dobrodziejstw jego treści, poza spełnieniem przez nauczyciela wszystkich wyżej określonych wymogów formalnych, w danej sprawie powinny nadto zachodzić szczególnie uzasadnione przypadki, dla których Minister Edukacji Narodowej i Sportu może zwolnić danego nauczyciela z odbycia stażu, zwolnić z postępowania egzaminacyjnego i nadać mu stopień nauczyciela mianowanego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.