Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1265/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 1, art, 145  par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), , Sędzia WSA Artur Kuś, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi M F na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] maja 2020 r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ odwoławczy") - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.) - po rozpatrzeniu zażalenia M F utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ I instancji") z [...] marca 2020 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Decyzją z [...] stycznia 2018 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasto [...]nałożył na M i G F obowiązek m. in. przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, wykonania określonych robót oraz zapewnienia ich nadzorowania przez osobę dysponującą odpowiednim przygotowaniem zawodowym, w terminie do 28 września 2018 r., w związku z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...]przy ul. [...]w [...]z istotnym odstąpieniem od warunków udzielonego pozwolenia na budowę.

Na skutek wniesionego odwołania, decyzją z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...],[...]WINB uchylił ww. decyzję w części określającej zakres projektu budowlanego zamiennego w ten sposób, że projekt ten winien uwzględniać zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz przewidywać wykonanie konstrukcji oporowych. Dodatkowo wyznaczył nowy termin wykonania tak nałożonego obowiązku, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt II SA/Go 432/18, oddalił skargę M i G F na decyzję [...] WINB z [...] kwietnia 2018 r., zaś wyrokiem z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 581/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną ww. od powyższego wyroku.

Pismem z 18 grudnia 2019 r. M i G F wnieśli o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją [...] WINB z [...] kwietnia 2018 r. Jako przesłankę wznowienia postępowania wnioskodawcy wskazali art. 145 § 1 pkt 1, 2, 4 i 6 k.p.a.

Pismem z 29 stycznia 2020 r., organ I instancji wezwał wnioskodawców o wskazanie i udokumentowanie okoliczności stanowiących żądane podstawy wznowieniowe (w szczególności wskazane w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.), a ponadto o wskazanie daty, w której powzięli informację o tych okolicznościach.

Pismem z 29 lutego 2020 r. wnioskodawcy uzupełnili wniosek z 18 grudnia 2019 r. Jako okoliczności potwierdzające wystąpienie ww. przesłanek wskazali:

1) odnośnie przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. - zawiadomienie z 2 stycznia 2020 r. o możliwości popełnienia przestępstwa przez określone osoby, polegającego w istocie na przerobieniu ekspertyzy technicznej, stanowiącej podstawę do wydania decyzji [...] WINB z [...] kwietnia 2018 r., z jednoczesnym stwierdzeniem, że zarówno fałszerstwo dowodu, jak i popełnienie przestępstwa do tego zmierzające jest oczywiste i nie wymaga stwierdzenia przez właściwy sąd lub organ;

2) odnośnie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - pozbawienie stron udziału w postępowaniu dotyczącym nałożenia na podstawie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego obowiązku wykonania ww. ekspertyzy technicznej, a następnie zlecenia jej wykonania na koszt wnioskujących ;

3) odnośnie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. - zaniechanie przez organ obowiązku wystąpienia do organu właściwego w sprawie ochrony środowiska i gleby.

Ponadto jako daty, w których dowiedzieli się o powyższych przyczynach wznowienia postępowania, wnioskujący wskazali 26 listopada 2019 r. (data doręczenia postanowienia NSA z 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 1011/19) oraz bliżej nieokreślony dzień grudnia 2019 r. (data zapoznania się z dokumentami PINB).

Postanowieniem z [...] marca 2020 r., znak: [...],[...]WINB odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...]kwietnia 2018 r.

W dniu 14 kwietnia 2020 r. M F wniosła (drogą elektroniczną) zażalenie od powyższego rozstrzygnięcia.

Utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji GINB wskazał, że dopiero po stwierdzeniu formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania organ może merytorycznie badać przesłanki wznowieniowe określone w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. Ponadto zadaniem organu jest ustalenie, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie.

Dalej GINB stwierdził, że jak wynika z akt sprawy wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu.

W przypadku przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wnioskujący otrzymali decyzję (której wzruszenia domagają się) 7 maja 2018 r., a w związku z tym zainicjowali postępowanie sądowoadministracyjne zakończone wyrokiem NSA z 20 lutego 2020 r. Oczywistym jest więc (jak stwierdził GINB), że posiadali wiedzę o ww. decyzji znacznie wcześniej niż wynika to z wniosku o wznowienie postępowania. GINB podniósł także, że argumentacja wnioskodawców dotyczy w istocie postanowienia wydanego co prawda w toku postępowania naprawczego, jednakże na które przysługuje zażalenie, a więc będącego odrębnym przedmiotem postępowania także w sprawie wznowienia postępowania.

Odnośnie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, iż również w tym zakresie wnioskodawcy uchybili terminowi określonemu w art. 148 § 1 k.p.a. Z treści zarzutów podnoszonych przez wnioskujących wynika bowiem, że dotyczą one określonych uchybień procesowych oraz nieprzeprowadzenia wskazywanych dowodów, o czym wnioskujący mogliby mieć wiedzę wyłącznie w przypadku zapoznania się z treścią decyzji, co - jak już wspomniano wyżej - nastąpiło w dniu jej doręczenia 7 maja 2018 r.

Odnosząc się natomiast do przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. GINB podkreślił, że wnioskodawcy nie przedłożyli żadnego orzeczenia stwierdzającego, że dowody, na podstawie których ustalono okoliczności istotne dla wydania przez [...] WINB decyzji z [...] kwietnia 2018 r., okazały się fałszywe, albo żeby została ona wydana w wyniku przestępstwa. Zdaniem organu odwoławczego roli tej nie spełniają ani same twierdzenia zawarte we wniosku, ani nawet fakt wszczęcia śledztwa przez właściwy organ, gdyż jego celem jest dopiero ustalenie, czy rzeczywiście doszło do sfałszowania dowodu bądź popełnienia innego przestępstwa. Zauważył ponadto, że samo zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa zostało wniesione przez wnioskujących już po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania, nie może zatem stanowić choćby potencjalnie dowodu, iż wniosek został wniesiony w ustawowym terminie, czego wykazanie stanowi jeden z podstawowych obowiązków ciążących na wnioskodawcy. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na to, iż wnioskodawcy nie przedłożyli żadnego orzeczenia, to nie można określić daty początkowej tj. zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Podniósł ponadto, że nie jest to również możliwe do ustalenia na podstawie innych okoliczności sprawy, co samo w sobie stanowi podstawę do odmowy wznowienia z przyczyn formalnych.

W konsekwencji, w ocenie organu odwoławczego M i G F uchybili ustawowemu, jednomiesięcznemu terminowi do wniesienia podania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją [...] WINB z [...] kwietnia 2018 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 6 k.p.a. Natomiast wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. było niedopuszczalne z uwagi na, to że nie zostały spełnione wymagania formalne, dające podstawę do wznowienia postępowania.

Pismem z 26 czerwca 2020 r., M F (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie GINB z [...] maja 2020 r., domagając uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego, wraz z kosztami zastępstwa według norm przepisanych.

Ponadto skarżąca wniosła o przeprowadzenie przez Sąd dowodów uzupełniających z niżej wymienionych dokumentów:

1) kopii ekspertyzy technicznej autorstwa inż. Z R - na okoliczność wykazania istnienia podstaw wznowienia postępowania przewidzianych art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., przy czym skarżąca zaznaczyła, że będący w jej posiadaniu egzemplarz ww. dokumentu zostanie okazany podczas rozprawy przed Sądem;

2) zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z 17 grudnia 2019 r. - na okoliczność daty, w której doszło do złożenia zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez skarżącą, a tym samym wykazania zachowania terminu miesięcznego do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego;

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 7 k.p.a. poprzez ustalenia stanu faktycznego sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym tj. przyjęcie, że wnioskodawcy nie wykazali podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną rzeczonego organu z [...] kwietnia 2018 r. (znak: [...]], jak również nie przedłożyli żadnego orzeczenia, na podstawie którego można byłoby określić fakt zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, co nie jest to również możliwe do ustalenia na podstawie innych okoliczności sprawy, podczas gdy spełnienie ww. przesłanek było możliwe na podstawie dokonania wnikliwej analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy;

2) art. 7 , art 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., gdyż organ nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący i całościowy materiału dowodowego i nie ustalił prawidłowo okoliczności faktycznych, dokonując pobieżnego, wybiórczego i niekorzystnego dla wnioskodawców wyboru i interpretacji materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego przyjęcia, że w niniejszej sprawie brak podstaw do wznowienia postępowania;

3) art. 80, art. 8 § 1 i art. 11 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a tym samym prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie obywateli do organów Państwa;

4) poprzez odstąpienie od zamieszczenia w uzasadnieniu decyzji pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego sprawy, w szczególności brak odniesienia się do twierdzeń skarżącej odnośnie podstaw faktycznych uprawniających do zastosowania trybu wznowieniowego na podstawie art 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 145 § 2 k.p.a., a w konsekwencji powyższego uniemożliwienie weryfikacji wydanej decyzji z punktu widzenia prawidłowości zastosowania art. 80 k.p.a.;

5) art. 145 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., poprzez odmowę ich zastosowania z uwagi na uznanie, że w konkretnej sprawie analiza wniosku o wznowienie postępowania wskazuje na brak podstaw do wznowienia postępowania z zastosowaniem wskazanego na wstępie przepisu, podczas gdy w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, którym organ dysponował w dacie wydania skarżonego aktu, uprawnionym i zasadnym było wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną [...] WINB z [...] kwietnia 2018 r. (znak: [...]) jeszcze przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, albowiem sfałszowanie dowodu i popełnienie przestępstwa w konkretnej sprawie jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa powstania poważnej szkody dla interesu społecznego;

6) art. 145 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art 145 § 2 k.p.a. przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że nie zachodzą podstawy wznowieniowe związane z sfałszowaniem dowodu w postępowaniu administracyjnym na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne oraz wydania decyzji w wyniku przestępstwa, a które to stanowisko uzasadniono brakiem stwierdzenia sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem Sądu Karnego lub innego organu właściwego dla postępowania karnego, mimo obiektywnego faktu przerobienia w toku postępowania zakończonego decyzją ostateczną [...]WINB z [...] kwietnia 2018 r. pierwotnej treści dokumentu w postaci ekspertyzy technicznej autorstwa inż. Z R, która została złożona przez strony do akt postępowania wraz z pismem z 23 lipca 2014 r., a stwierdzenie którego to faktu jest ewidentne i nie wymaga od organu posłużenia się wiedzą specjalistyczną ani prowadzenia postępowania wyjaśniającego w tej sprawie;

7) art. 148 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą niewłaściwym zastosowaniem polegającym na uznaniu, że wnioskodawcy nie wykazali zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, ustalenie której to daty istotnej z punktu możliwości wszczęcia postępowania w sprawie nie jest również możliwe na podstawie innych okoliczności sprawy, co samo w sobie stanowi podstawę odmowy z przyczyn formalnych, podczas gdy dokonanie prawidłowej analizy akt postępowania, w szczególności treści wniosku o wznowienie jak również daty zapoznawania się z aktami sprawy przez skarżącą w grudniu 2019 r. pozwalało na ustalenie, iż w konkretnym przypadku podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia;

8) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., poprzez ich błędne zastosowanie skutkujące utrzymaniem w mocy zaskarżonego postanowienia [...]WINB z [...] marca 2020 r. (znak: [...]), w drodze którego odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną rzeczonego organu z [...]kwietnia 2018 r. (znak: [...]).

Stanowisko skarżącej znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli Sąd stwierdził, że skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie wznowieniowe przebiega dwuetapowo: w pierwszym etapie organ bada warunki formalne wniosku, w szczególności to czy został on złożony w ustawowym terminie, a także to czy wnioskodawca wskazał podstawę wznowienia spośród wymienionych szczegółowo w art. 145-145a k.p.a., a dopiero następnie, gdy stwierdzi, że uchybienia formalne nie występują - wydaje na mocy art. 149 § 1 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania i rozpoznaje sprawę merytorycznie w celu podjęcia jednej z decyzji wskazanych w art. 151 k.p.a., tj. odmawiającej uchylenia decyzji dotychczasowej albo uchylającej tę decyzję i rozstrzygającej na nowo o istocie sprawy. Jeżeli jednak organ ustali, że wniosek o wznowienie jest spóźniony (bądź, że zawiera inne uchybienia formalne), niedopuszczalne jest dokonywanie oceny zasadności tego wniosku - dotyczy to również sądu administracyjnego, gdy rozpoznaje on skargę na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania z powodów formalnych.

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie organu I instancji zostało wydane na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., a zatem Sąd oceniając prawidłowość tego postanowienia (utrzymanego w mocy przez organ II instancji) bada wyłącznie to czy organ miał podstawy do odmowy wznowienia postępowania z przyczyn formalnych.

Przechodząc do oceny zgodności zaskarżonego postanowienia z obowiązującymi przepisami należy stwierdzić, że jest ono prawidłowe.

Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast stosownie do art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Skarżąca, jako jedną z okoliczności stanowiących podstawę do wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...]WINB z [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie przedłożenia m.in. projektu budowlanego zamiennego wskazała że bez własnej winy nie brała udziału w tym postępowaniu – czyli na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Dowiedzenie się oznacza powzięcie wiadomości o wydaniu rozstrzygnięcia. Jest to pewne zdarzenie określane jako akt wiedzy. Podzielić należy stanowisko GINB, że wbrew temu co twierdzi skarżąca (w uzupełnieniu wniosku o wznowienie postępowania) o decyzji, której wzruszenia domaga się w postępowaniu nadzwyczajnym dowiedziała się nie w listopadzie czy grudniu 2019 r. lecz znacznie wcześniej (tj. 7 maja 2018 r.). Świadczy o tym chociażby fakt, że skarżąca skorzystała z uprawnienia zaskarżenia tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który wyrokiem z 13 września 2018 r. oddalił skargę na decyzję [...]WINB. Podanie, w oparciu o tę przesłankę, zostało więc wniesione z uchybieniem ustawowego terminu.

Wnioskodawcy wnieśli o wznowienie postępowania także na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Niezbędne jest więc, aby w dacie wydawania decyzji ostatecznej nie znajdowało się w obrocie prawnym ostateczne postanowienie organu współdziałającego, niezależnie od tego czy organy obu instancji świadomie czy nieświadomie nie wzięły pod uwagę faktu, że w chwili wydawania decyzji organu I instancji postanowienie organu współdziałającego nie posiadało przymiotu ostateczności. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z powodu nieuzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu określa wyżej powołany art. 148 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżącej niezebranie przez PINB dowodów w postępowaniu zwykłym oraz niezwrócenie się do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o stanowisko w sprawie stanowi spełnienie przesłanki z ww. przepisu. I w tym miejscu należy podzielić ocenę organu odwoławczego, że o ewentualnych brakach proceduralnych strona mogła dowiedzieć się już w maju 2018 r. – tj., po zapoznaniu się z decyzją [...]WINB z [...] kwietnia 2018 r. - a to oznacza, że miesięczny termin do wniesienia podania w oparciu o tę przesłankę także nie został zachowany. Co istotne decyzja ta kontrolowana była przez WSA i NSA zaś Sądy nie dopatrzyły się nieprawidłowości uznając ją za zgodną z prawem.

Co do żądania skarżącej wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a (dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe) podkreślić należy, że warunkiem niezbędnym w przypadku powoływania się na tą przesłankę jest uprzednie stwierdzenie fałszywości danego dowodu przez sąd lub inny uprawniony do tego organ. Nie może tego dokonać organ właściwy do wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 27 października 2016 r., I OSK 1663/16). Skarżąca takiego dowodu nie przedłożyła. Analogicznie do żądania skarżącej z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. Aby skutecznie można było wykazać istnienie tej przesłanki musi mieć miejsce fakt popełnienia przestępstwa stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego uprawnionego organu, a nadto pomiędzy wydaniem decyzji, a popełnieniem przestępstwa istnieje związek przyczynowy. Skarżąca takiego orzeczenia również nie złożyła, stwierdzając jedynie, że "decyzja, której wzruszenia domagają się wnioskodawcy została wydana w wyniku przestępstwa urzędniczego przez ówczesnego inspektora PINB (...)". Przesłanki tej nie wypełnia także zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa złożone do Prokuratury w [...]w dniu 17 grudnia 2019 (po złożeniu wniosku o wznowienie postepowania administracyjnego).

Tym samym rację ma GINB, że niewskazanie przez wnioskodawców ww. orzeczenia uniemożliwia ustalenie czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie.

W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała także okoliczności wymienionych w art. 145 § 2 k.p.a. dowodzących o oczywistości sfałszowania dowodu, czy popełnienia przestępstwa. Wskazywanie bowiem, że egzemplarz znajdujący się w zasobach organu różni się od wersji posiadanej przez strony gdyż jak wskazał PINB w piśmie do [...] WINB nastąpiło uzupełnienie ekspertyzy technicznej w części dotyczącej robót ziemnych na dz. ew. [...]– nie jest jeszcze wystarczającą podstawą. Co istotne także sądy administracyjne kontrolując decyzję z [...]kwietnia 2018 r., opartą przecież na powyższej ekspertyzie nie dopatrzyły się naruszenia prawa.

W tym stanie rzeczy, zarzuty skargi nie mogły przynieść oczekiwanego rezultatu. Skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę oddalił.

Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.