Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 977/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 §  1 pkt 4, art. 49 § 1 i art. 58 ˘1 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 stycznia 2009r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]’, znak: "[...]" w przedmiocie zasiłku rodzinnego z dodatkami postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2008r. B. J. zaskarżyła w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza B. przez Kierownika Sekcji Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia "[...]", którą organ I instancji odmówił wyżej wymienionej przyznania zasiłku rodzinnego na córkę wraz z dodatkami: z tytułu samotnego wychowywania dziecka, na pokrycie wydatków związanych z zapewnieniem dziecku możliwości dojazdu z miejsca zamieszkania do miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły oraz jednorazowego dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ podniósł, iż miesięczny dochód rodziny skarżącej w przeliczeniu na osobę, w roku 2007, wyniósł 595,78 zł, a zatem był wyższy od ustawowego kryterium dochodowego warunkującego możliwość przyznania wnioskowanych świadczeń o 91,78 zł.

Przedłożone przez B. J. pismo stanowiło jedynie kserokopię skargi. W związku z tym, na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 22 grudnia 2008r., w dniu 29 grudnia 2008r. skarżąca została wezwana (poprzez doręczenie zastępcze dokonane do rąk dorosłego domownika – syna P. J.) do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez własnoręczne podpisanie załączonej kopii skargi i nadesłanie jej do Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest

w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Stosownie do art. 57§1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna zawierać m.in. podpis strony. Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Z tych też względów podpis ten powinien być własnoręczny. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że nie stanowi podpisu mechaniczne jego odbicie, chociażby stanowiło dokładne odtworzenie podpisu (por T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wyd. 2 LexisNexis, W-wa 2008r., str. 231).

Zgodnie z art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek zaniedbania powyższego obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Złożona skarga jest kserokopią pisma i nie zawiera oryginalnego podpisu skarżącej. W związku z tym wezwano skarżącą do własnoręcznego podpisania załączonej do wezwania kopii skargi i nadesłanie jej do Sądu. Zobowiązania tego jednak skarżąca w zakreślonym terminie nie wypełniła, mimo pouczenia

o skutkach zaniechania. Zatem skoro braki formalne skargi nie zostały przez skarżącą uzupełnione Sąd, z mocy art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, skargę odrzucił.