Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 836/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie decyzji II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2003 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 marca 2008 r., nr [...].


UZASADNIENIE

W.M., reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego R.J., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2003 r., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W obszernym uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że za wstrzymaniem wykonania ww. decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano, że wysokość zaległości podatkowej wynikającej ze skarżonej decyzji ostatecznej przekracza możliwości płatnicze skarżącej, zaś wykonanie tej decyzji przed wydaniem wyroku przez sąd administracyjny doprowadzi do skutków nieodwracalnych, w szczególności do utraty środków utrzymania. Zdaniem pełnomocnika za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia nie tylko kwota podatku wynikająca ze skarżonej decyzji ostatecznej, ale również kwoty zaległości podatkowych ustalonych innymi decyzjami wydanymi w sprawach W. i M.M. Podano zaznaczył, że łączna kwota podatków wynikających z decyzji wydanych w sprawach M.M. wynosi 398.708 zł, natomiast w sprawach W.M. – 461.387 zł. Pełnomocnik podał również, że w stosunku do skarżącej zostało wszczętych kilka postępowań egzekucyjnych, w toku których zastosowano środki egzekucyjne w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, natomiast na nieruchomościach stanowiących własność lub współwłasność skarżącej ustanowiono hipoteki przymusowe kaucyjne, a następnie zwykłe, na rzecz Skarbu Państwa, co w znaczny sposób obniżyło ich wartość.

W piśmie z dnia 10 grudnia 2010 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącej podał, że na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), wystąpił do organu I instancji z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2010 r. ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za lata 2001-2006 r., powołując się na fakt wpisu na rzecz Skarbu Państwa hipotek przymusowych w księgach wieczystych nieruchomości stanowiących własność W. i M.M., jednakże organy zamiast wstrzymać ich wykonanie podjęły intensywne czynności egzekucyjne względem zobowiązanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącej, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie wskazanych we wniosku decyzji ustalających zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, a potwierdzeniem tego są również okoliczności i charakter sprawy.

W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawia wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego (kwota ustalonego przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2003 r. wynosi 40.052 zł) oraz trudna sytuacja materialna W.M., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 836/10 o przyznaniu skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Należy również wskazać, że do majątku skarżącej i jej małżonka prowadzone są postępowania egzekucyjne, co bez wątpienia w sposób niekorzystny wpływa na ich sytuację finansową, chociażby z uwagi na dokonane zajęcia rachunku bankowego i związany z tym brak możliwości dysponowania określonymi składnikami majątku oraz ustanowienie hipotek przymusowych na nieruchomościach stanowiących współwłasność skarżącej, co bez wątpienia obniża ich wartość rynkową.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak

w sentencji.