Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1505/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J., C. J. i J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B.J., C.J. i J. J. zakwestionowali postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 100zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe zarządzenie skarżący wnieśli zażalenie żądając jego uchylenia, wydania zarządzenia zgodnego z obowiązującym prawem oraz potwierdzenie składu sędziowskiego (brak podpisów). Zdaniem strony zaskarżone zarządzenie wydano niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco naruszając podstawowe prawa człowieka.

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2010r. NSA oddalił zażalenie skarżących stwierdzając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo określił wysokość należnego wpisu.

W pismach doręczonych skarżącym w dniu 22 grudnia 2010r. wezwano ich do wykonania opisanego wyżej prawomocnego już zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I

W odpowiedzi na te wezwania skarżący w skierowanym do Sądu piśmie stwierdzili, że opłata nie przysługuje i zażądali obciążenia kosztami postępowania "jego sprawców".

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2011r. NSA oddalił zażalenie skarżących potwierdzając prawidłowość określonego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie jednak art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skoro wezwanie do uiszczenia wpisu w oparciu o prawomocne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu zostało skarżącym doręczone w dniu 22 grudnia 2010r. to termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upływał w dniu 29 grudnia 2011r. Skarżący pouczeni o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełnili tego braku skargi.

Złożone przez nich kolejne zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 8 lipca 2011r. sygn. II FZ 254/11. W tej sytuacji ponowne wzywanie skarżących do uiszczenia wpisu od skargi nie znajduje uzasadnionych podstaw, zwłaszcza, iż metodologia działania skarżących wskazuje na możliwość złożenia kolejnego, trzeciego już zażalenia o treści i zawartości merytorycznej identycznej jak poprzednie dwa zażalenia. Skutek w postaci nieuiszczenia opłaty sądowej w terminie, zaistniał – zdaniem Sądu – w momencie gdy po doręczeniu skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 22 grudnia 2010r., wpis ten nie został uiszczony. Wówczas już bowiem prawomocne było pierwotne zarządzenie wzywające skarżących do uiszczenia wpisu, skoro postanowieniem z dnia 24 listopada 2010r sygn. II FZ 617/10 NSA oddalił zażalenie na to zarządzenie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.