Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 466/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję II instancji w całości i I instancji w części
Powołane przepisy: article: art. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 966
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 9 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 26 lutego 2018 r. nr [...] w części dotyczącej przyznania W. K. dodatku mieszkaniowego na okres od 1 maja 2016 r. do 31 maja 2016 r., 2. oddala skargę w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 9 kwietnia 2018 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 26 lutego 2018 r. nr [...] o odmowie przyznania W. K. dodatku mieszkaniowego.

Z akt sprawy wynikają następujące istotne okoliczności faktyczne i prawne.

Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. W. K. wystąpił o przyznanie dodatku mieszkaniowego z tytułu zamieszkiwania w lokalu przy ul. B. 13/4 w S..

Decyzją z dnia 18 maja 2016 r. Prezydenta Miasta S. odmówił przyznania wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie nie została spełniona żadna z przesłanek określonych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U 2013, poz. 966 ze zm.). Umowa najmu ww. mieszkania została bowiem skutecznie wypowiedziana w dniu 22 maja 2014 r. w trybie art. 25 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, co potwierdził zarządca mieszkania pismem z dnia 28 maja 2015 r. przyczyna wypowiedzenia umowy najmu lokalu socjalnego było zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych poza lokalem oraz posiadanie tytułu prawnego do innego lokalu. Jednocześnie organ ustalił, że dzień 12 maja 2016 r. W. K. nie znajduje się na liście osób oczekujących na przyznanie mieszkania z zasobów Miasta S., a w sprawie tytułu prawnego wnioskodawcy do ww. lokalu nie zapadł jeszcze wyrok sądowy.

Decyzją z dnia 22 czerwca 2016 r. SKO w S. uchyliło decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na braki przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Kolegium wskazało, przyjęta przez organ I instancji okoliczność skutecznego wypowiedzenia umowy najmu nie może być że z uwagi na braki materiału dowodowego zweryfikowana. Z okoliczności ustalonych w tożsamej sprawie wnioskodawcy przez WSA w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 165/16 wynika bowiem, że rozprawa w sprawie dotyczącej posiadania przez wnioskodawcę tytułu prawnego do lokalu została wyznaczona w Sądzie Rejonowym w S. na dzień 6 czerwca 2016 r.

Decyzją z dnia 15 listopada 2016 r. Prezydent Miasta S. ponownie odmówił przyznania wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego.

Organ wskazał, że w jego ocenie z dotychczas zebranego w sprawie materiału dowodowego bezspornie wynika, że wobec W. K. doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu mieszkania. W. K. odebrał bowiem pismo dotyczące wypowiedzenia umowy najmu w dniu 16 czerwca 2016 r. Skutkiem wypowiedzenia umowy było wezwanie W. K. do opuszczenia, opróżnienia i wydania lokalu, co nastąpiło pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. Następnie do sądu powszechnego skierowano w dniu 16 czerwca 2014 r. pozew o eksmisję. Organ podkreślił, że sprawa która toczy się przed Sądem Rejonowym w S. nie dotyczy przywrócenia tytułu prawnego do lokalu ale jej przedmiotem jest opuszczenie, opróżnienie i wydanie przedmiotowego lokalu. Mając na uwadze, że postępowanie w tej sprawie, zarejestrowane pod sygn. akt [...] wciąż się toczy, organ dwukrotnie zawiadamiał o przedłużeniu terminu załatwienia niniejszej sprawy. Sprawy sądowe po wydaniu zaskarżonej decyzji odbywały się kolejno w dniu 7 czerwca 2016 r., 23 sierpnia 2016 r. i 8 listopada 2016 r. Kolejna ma się zaś odbyć 29 listopada 2016 r., gdzie ma nastąpić zmiana pełnomocnika z urzędu, co z kolei znów zapewne przedłuży postępowanie. W ocenie organu zakończenie ww. postępowania o eksmisję nie ma wpływu na przyznanie prawa do dodatku mieszkaniowego. Spełnienie przesłanki do jego uzyskania będzie bowiem możliwe dopiero po zakończeniu postepowania o eksmisję - o ile sąd powszechny przyzna W. K. w tym wyroku prawo do lokalu socjalnego.

W wyniku wniesionego przez W. K. odwołania, decyzją z dnia 21 grudnia 2016 r.., sygn. akt [...] w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji jako zgodną z prawem.

W wyniku wniesionej przez W. K. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 149/17 uchylił zaskarżoną decyzję SKO z dnia 21 grudnia 2016 r.., sygn. akt [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta miasta S. z dnia 15 listopada 2016 r., nr [...]. W wyroku wskazano, że organy powinny uwzględnić, że wynik postępowanie przed sądem powszechnym ostatecznie rozstrzygnie kwestię czy wnioskodawca ma prawo do lokalu i czy umowa najmu tego lokalu została skutecznie wypowiedziana.

Mając na uwadze powyższe Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2017 r. zawiesił postępowanie w sprawie wszczęte wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego do czasu wydania przez Sąd Okręgowy wyroku w sprawie tytułu prawnego go lokalu.

Wyrokiem z dnia 27 września 2017 r., sygn.. akt [...] Sąd Okręgowy w S. nakazał W. K. opróżnić i wydać Miastu S. ww. lokal mieszkalny, ustalił, że W. K. przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego i nakazał wstrzymanie wykonania obowiązku opróżnienia lokalu do czasu złożenia pozwanemu przez Miasto S. oferty zawarcia najmu lokalu socjalnego (wyrok wydany na skutek apelacji Miasta S. od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 lutego 2017 r. sygn. akt [...] który oddalił powództwo Miasta S. o eksmisję W. K.)

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2018 r. Prezydent Miasta S. podjął zawieszone postępowanie administracyjne.

Decyzją z dnia 26 lutego 2018 r. nr [...] Prezydent Miasta S., po kolejnym rozpoznaniu wniosku W. K. z dnia 20 kwietnia 2016 r. orzekł o nieprzyznaniu wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego.

Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2017r., poz. 180). Organ wskazał, że wnioskodawca na dzień wydania decyzji nie spełnia warunku przyznania dodatku mieszkaniowego z art. 2 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy jakim jest posiadanie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, co jednoznacznie wynika ze zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym przede wszystkim oświadczeń zarządcy lokalu tj. Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w S. o skutecznym wypowiedzeniu umowy najmu z dniem 22 maja 2014 r. Ponadto składając wniosek o przyznanie dodatku wnioskodawca został poinformowany przez pracownika urzędu, że nie otrzyma dodatku mieszkaniowego, gdyż od trzech lat w sprawie tytułu prawnego do lokalu nie zapadł prawomocny wyrok i w dalszym ciągu nie ma podstaw do jego przyznania. Po wydaniu wyroku wnioskodawcy przysługiwać zaś będzie dodatek mieszkaniowy na postawie zapisu cyt. ustawy zawartym w art. 2 ust. 1 pkt 5 –właściwym dla osób zajmujących lokal bez tytułu prawnego, oczekujących na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny. Prawo do takiego lokalu zostało zaś W. K. przyznane dopiero z dniem wydania ww. wyroku Sądu Okręgowego tj. z dniem 27 września 2017 r.

W złożonym odwołaniu W. K. zakwestionował decyzję organu pierwszej instancji jako sprzeczną z wydanym w sprawie wyrokiem WSA w Gdańsku i zawartymi w nim wytycznymi.

Decyzją z dnia 9 kwietnia 2018 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 26 lutego 2018 r. jako zgodną z prawem, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów wniesionego odwołania.

W uzasadnieniu wskazano, że wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 września 2017 r. sygn.. akt [...] jednoznacznie i ostatecznie przesądził o uznaniu skuteczności wypowiedzenia W. K. z dniem 22 maja 2014 r. umowy najmu lokalu przy u. B. w S. przez właściciela lokalu. Z tego względu kolegium stanęło na stanowisku, że organ I instancji prawidłowo przyjął, że strona w dniu złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie posiadała tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu. Tytuł taki wobec treści art. 2 ust. 2 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych uzyskała z dniem prawomocności wyroku z dnia 27 września [...], a do czasu jego prawomocności wymogu tego strona nie spełniała. "obowiązek dostarczenia osobie uprawnionej lokalu socjalnego przez gmin aktualizuje się z momentem uprawomocnienia się wyroku nakazującego eksmisję z jednoczesnym przyznaniem prawa do lokalu socjalnego" Wobec tego dopiero po uprawomocnieniu się takiego orzeczenia strona mogłaby wystąpić o przyznanie dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 2 ust.1 pkt 5 cyt. ustawy. Z treści ar.t 7 ust. 5 ww. ustawy wynika bowiem, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu wniosku. Jeżeli wiec strona składając wniosek nie była osoba oczekującą na przysługujący jej lokal socjalny, to nie spełnia ustawowego warunku. Zatem zdaniem Kolegium organ I instancji zasadnie uznał, że odwołujący się nie spełnił wymogów stawianych ustawą dla przyznania dodatku mieszkaniowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku W. K. podważył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 9 kwietnia 2018 r., która w ocenie skarżącego zawiera wady prawne.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a., zarządził połączenie spraw o sygn. akt III SA/Gd 466/18, III SA/Gd 469/18 i III SA/Gd 470/18 w celu ich łącznego rozpoznania, pozostają one bowiem ze sobą w związku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontroli Sądu poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 9 kwietnia 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 26 lutego 2018 r., którą odmówiono przyznania dodatku mieszkaniowego W. K. (dalej jako - "skarżący").

Skarżący wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. wystąpił o przyznanie dodatku mieszkaniowego z tytułu zamieszkania przy ul. [...] 13/4 w S..

Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. - o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2017r. poz. 180 ze zm., w skrócie - "ustawa"). Organy obu instancji odmawiając przyznania wnioskowanego przez skarżącego świadczenia wskazały na brak legitymowania się tytułem prawnym do ww. lokalu mieszkalnego (z uwagi na wypowiedzenie umowy najmu). Jednak zdaniem Sądu, stanowisko organów o nie posiadaniu przez skarżącego tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu mieszkalnego w świetle zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, nie zasługuje na aprobatę.

Przepis art. 2 ust. 1 ustawy stanowi, że dodatek mieszkaniowy przysługuje:

1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych;

2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego;

3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych;

4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem;

5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z ww. tytułów (art. 2 ust. 2 ustawy).

Niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (vide: wyrok przywołany na początku niniejszego uzasadnienia). Okoliczność ta nie jest obojętna dla przedmiotowej sprawy z uwagi na brzmienie przepisu art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 20 kwietnia 2017 r., w sprawie sygn. akt III SA/Gd 149/17, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 15 listopada 2016 r., Sąd wskazał, że organy przedwcześnie uznały, że w sprawie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu skarżącemu. Okoliczność, że wobec skarżącego został złożony do Sądu Rejonowego w S. pozew o eksmisję i sprawa ta na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie była rozstrzygnięta, ma w ocenie Sądu, kluczowe znaczenie dla przedmiotowej sprawy. W konkluzji poczynionych rozważań Sąd podniósł, że "dokonanie przez organ ponownej oceny spełniania warunków przyznania dodatku mieszkaniowego powinno być przeprowadzone na podstawie pełnego materiału dowodowego, który umożliwi stwierdzenie, czy skarżący zajmuje lokal na podstawie tytułu prawnego, czy też bez zgody uprawnionych osób i nie oczekuje na przysługujący mu lokal socjalny. Dla powyższych ustaleń podstawowe znaczenie ma wyrok Sądu Rejonowego w S. wydany w dniu 24 lutego 2017 r. w sprawie o sygn. akt [...] i - ewentualne dalsze wyroki sądu powszechnego w tej sprawie".

Wobec treści otrzymanych wytycznych, organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę, prawidłowo zawiesił postępowanie, oczekując na prawomocne rozstrzygnięcie sądu powszechnego.

Poza sporem było w sprawie, że w dacie orzekania przez organy obu instancji zapadł w dniu 27 września 2017 r., prawomocny wyrok w sprawie sygn. akt [...] Sądu Okręgowego w S. (wyrok ten został wydany na skutek apelacji Miasta S. od ww. wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 lutego 2017 r., w sprawie sygn. akt [...] który oddalał pozew o eksmisję skarżącego). W wyroku tym: nakazano skarżącemu, aby opróżnił, opuścił i wydał Miastu S. lokal mieszkalny położony w S. przy ul. [...] 13/4; ustalono, że skarżącemu przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego; nakazano wstrzymanie wykonania obowiązku opróżnienia lokalu do czasu złożenia pozwanemu przez Miasto S. oferty zawarcia najmu lokalu socjalnego.

W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd Okręgowy w S. jednoznacznie stwierdził, że umowa najmu ww. lokalu mieszkalnego wygasła w dniu 31 maja 2016 r. Oznacza to, że umowa najmu nie została wcześniej skutecznie rozwiązana poprzez jej wypowiedzenie. Tym samym uprawnione jest stanowisko, że skarżący został pozbawiony tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego z dniem 1 czerwca 2016 r. W tym miejscu należy podnieść, że wadliwe jest stanowisko organu odwoławczego reprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wynik sporu cywilnego przesądził o uznaniu skuteczności wypowiedzenia umowy najmu w dniu 22 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w S. nie wypowiedział się bowiem w tej kwestii. Jednak w świetle stanowiska tego Sądu nie może budzić wątpliwości, że do dnia 31 maja 2016 r. skarżący miał tytuł prawny do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...] 13/4 w S.. Zatem skarżący w dacie złożenia wniosku, tj. w dniu 20 kwietnia 2016 r. legitymował się tytułem prawnym do lokalu mieszkalnego.

Ponadto trzeba mieć na uwadze, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wypowiedzeniem umowy najmu bez zachowania terminu wypowiedzenia, dokonanego na podstawie art. 25 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. - o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150). Zgodnie z tym przepisem, gmina może wypowiedzieć najem lokalu socjalnego bez zachowania terminu wypowiedzenia, jeżeli najemca uzyskał tytuł prawny do innego lokalu i może używać tego lokalu. Skuteczne więc wypowiedzenie umowy najmu na tej podstawie prawnej wymagało ustalenia, że skarżący (najemca) uzyskał tytuł prawny do innego lokalu i może go używać. Takich ustaleń w niniejszej sprawie brak. Oparcie się w okolicznościach niniejszej sprawy tylko na fakcie złożenia wypowiedzenia oraz zapoznania się z nim przez skarżącego, jest niewystarczające dla uznania skuteczności wypowiedzenia.

W świetle stanowiska zaprezentowanego w uzasadnieniu wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w S. nie może budzić wątpliwości, że po wygaśnięciu umowy najmu, a zatem od dnia 1 czerwca 2016 r. skarżący nie posiadał tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...] 13/4 w S.. W dacie złożenia wniosku, to jest w dniu 20 kwietnia 2016 r. skarżący legitymował się zatem tytułem prawnym do lokalu mieszkalnego, który następnie utracił. Mając na uwadze treść art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy skarżący z dniem wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w S. (to jest w dniu 27 września 2017 r.) ponownie uzyskał tytuł do otrzymania dodatku, okoliczność ta nie miała jednak znaczenia w rozpoznawanej przez Sąd sprawie.

Należy podkreślić, że organy orzekały w sprawie w istocie retrospektywnie bo odnosząc się do okresu z przeszłości (w realiach sprawy 1 maja 2016r. – 31 października 2016r.). Mając zatem na uwadze treść art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy uznać należy, że od 1 maja do 31 maja 2016 r. skarżącemu przysługiwało prawo do dodatku mieszkaniowego i okoliczność tę winien był uwzględnić organ pierwszej instancji wydając swoją decyzję w dniu 26 lutego 2018 r. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy, dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu wniosku. Sformułowanie "przyznaje na okres 6 miesięcy" użyte w tym przepisie ustawy należy rozumieć w ten sposób, że uprawniony organ rozpoznając sprawę dodatku przysługującego w okresie od dnia pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek, ocenia - co warte podkreślenia - zasadność tego wniosku w całym tym okresie i stosownie do wyniku tej oceny, orzeka o przyznaniu dodatku za te miesiące, za które dodatek stosownie do poczynionych ustaleń może być przyznany, w pozostałym zaś zakresie odmawia przyznania dodatku. W realiach rozpatrywanej sprawy 6 – miesięczny okres następujący po miesiącu zgłoszenia wniosku ( 20 kwietnia 2016 r.) objął okres od 1 maja do 31 października 2016r. Pomimo treści prawomocnego wyroku eksmisyjnego z dnia 27 września 2017 r. w dniu 26 lutego 2018r. doszło do wydania decyzji odmownej.

Reasumując Sąd uznał, że wnioskodawcy przysługuje dodatek mieszkaniowy za okres od 1 maja 2016r. do 31 maja 2016 r. Natomiast, wnioskodawca nie spełniał wymogów stawianych ustawą dla przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego w okresie 1 czerwca - 31 października 2017 r. W tym bowiem okresie wnioskodawca nie legitymował się jakimkolwiek tytułem prawnym wskazanym w art. 2 ust. 1 ustawy.

Z tej przyczyny zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca w części odmawiającej skarżącemu przyznania dodatku mieszkaniowego za okres od 1 maja 2016r. do 31 maja 2016 r. zostały uznane za wadliwe.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. w części odmawiającej skarżącemu dodatku mieszkaniowego na okres 1 maja 2016r. do 31 maja 2016 r., o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym wyroku.

Orzekając jak w punkcie drugim wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę w pozostałej części.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań i wiążą organy orzekające z uwagi na treść art. 153 p.p.s.a. Organ pierwszej instancji winien ponownie rozpoznać wniosek skarżącego w zakresie dotyczącym okresu 1 maja 2016r. do 31 maja 2016 r. Należy jednak wskazać, że organ będzie mógł rozpoznać sprawę we wskazanym wyżej zakresie dopiero po ostatecznym rozpoznaniu wniosku W. K. o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia 29 października 2015 r. (wpływ do organu 6 listopada 2015 r.). Wniosek ten został rozpoznany decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia 1 marca 2018 r., nr [...] która została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 9 kwietnia 2018 r., nr [...]. Obie ww. decyzje zostały w całości uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 września 2018r. sygn.. akt 470/18. Wniosek skarżącego wpłynął do organu 6 listopada 2015 r., zgodnie zatem z art. 7 ust. 5 ustawy obejmuje żądanie przyznania dodatku mieszkaniowego na miesiące: grudzień 2015 r. oraz styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2016 r. Wynika z powyższego, że we wniosku z dnia 20 kwietnia 2016 r. skarżący ponownie wystąpił o przyznanie dodatku za miesiąc maj 2016 r. Co oczywiste, skarżącemu nie można przyznać dwukrotnie dodatku na ten sam okres. Jeżeli zatem po rozpatrzeniu wcześniejszego wniosku z dnia 29 października 2015 r. (wpływ do organu 6 listopada 2015 r.) skarżącemu zostanie przyznany dodatek mieszkaniowy na okres od grudnia 2015 r. do maja 2016 r., skarżącemu nie będzie już przysługiwał kolejny dodatek na maj 2016 r., co uwzględni organ I instancji rozpoznając ponownie wniosek z dnia 20 kwietnia 2016 r.