Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 819/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, art. 61 § 3, 61 § 4 § 2 i 3 ,art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "S." Spółki z o.o. w N. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 30 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 533/15 w zakresie odmowy zmiany postanowienia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "S." Spółki z o.o. w N. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 533/15 odmówił zmiany postanowienia w zakresie wniosku "S." Sp. z o.o. w N. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. P.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), odmówił zmiany postanowienia z dnia [...] r. sygn. akt I SA/Lu 533/15, w którym to Sąd nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Oceniając sytuację materialną spółki, Sąd I instancji wskazał, że złożone przez stronę dokumenty nie świadczą o istnieniu możliwości pozytywnego rozpoznania wniosku. Strona skarżąca prowadzi dochodową działalność, a wykazana przez nią strata, skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania.

Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła skarżąca, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 4 poprzez przyjęcie, że nie uległ zmianie stan faktyczny z dnia [...] r. w stosunku do stanu faktycznego z dnia [...] r. oraz brak było podstaw do zmiany postanowienia tut. Sądu z dnia [...] r., podczas gdy stan faktyczny sprawy z dnia [...] r. uległ zmianie w stosunku do stanu faktycznego z dnia [...] r., w ten sposób, że sytuacja skarżącej uległa dalszemu pogorszeniu, co uzasadniało konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p..p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, które muszą zostać we wniosku wskazane i uprawdopodobnione. Oznacza to, że skarżący obowiązany jest wskazać we wniosku okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają ten wniosek uprawdopodabniając, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Stosownie zaś do art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, a skuteczność ponownego wniosku jest uzależniona od wykazania przez stronę zmiany okoliczności istotnych z punktu widzenia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż w niniejszej sprawie jak słusznie podnosi strona skarżąca, doszło do zmiany stanu faktycznego ujętego w postanowieniu z dnia [...] r., w stosunku do tego obowiązującego w dniu wydawania postanowienia z dnia [...] r. Jednakże nowe okoliczności jakie zostały powołane w ponownie złożonym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie uzasadniają jego uwzględnienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób zgodzić się ze spółką, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody w prowadzonej działalności, której skutkiem może być jej likwidacja. Z załączonego materiału dowodowego wynika, iż spółka na koncie bankowym ma saldo ujemne, a także posiada zaległości wobec kontrahentów, a według bilansu zysku ponosi stratę. Jednakże powyższe nie może mieć znaczenia w okolicznościach, gdy spółka prowadzi rentowną działalność z bilansu zysku i strat wynika, że spółka na koniec [...] r. – osiągnęła przychód w wysokości [...] zł, a na koniec [...] r. – w wysokości [...] zł. Zatem nie sposób uznać, iż wykonanie decyzji opiewającej na kwotę [...] zł może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Podkreślenia wymaga, iż fakt, że na rachunku bankowym (wyciąg złożony do akt sprawy) spółki widnieje saldo ujemne, nie oznacza, zważywszy na powyżej wskazane kwoty przychodu, że spółka nie dysponuje środkami, aczkolwiek poza rachunkami bankowymi.

Odnośnie podniesionej przez skarżącą wykazanej straty, wypada dodać, że powstaje ona wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego), nie stanowi potwierdzenia o faktycznie złej sytuacji finansowej. Innymi słowy, wykazanie jedynie straty w bilansie nie może przesądzić automatycznie o zaistnieniu przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.