Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 83/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2009 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 221/09 postanawia 1) przyznać W. R. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać W. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę W. R. na bezczynność Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2009 r., w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 221/09.

W dniu 22 lipca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący nadesłał wypełniony formularz PPF domagając się przyznania prawa pomocy

w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, iż jest osobą starszą, schorowaną (m. in. [...]). Jest zmuszony korzystać z opieki osób trzecich. Wnioskodawca jest osobą samotną, posiada mieszkanie o pow. 59,60 m2. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1969,16 zł. Oświadczył, iż po opłaceniu stałych miesięcznych świadczeń (m. in. związanych utrzymaniem mieszkania), pozostaje mu kwota ok. 600 zł "na życie".

Rozpatrując przedmiotowy wniosek, zważono co następuje.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści wskazanego przepisu wynika,

że jedyne kryterium od którego ustawa uzależnia przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym ma charakter materialny i jest nim brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów.

Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę jego dochód, oraz opisaną przez niego sytuację życiową i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości 1969,16 zł, poza mieszkaniem o pow. 59,60 m2 nie posiada jakiegokolwiek majątku. Jest osobą starszą, schorowaną, wymagająca opieki osób trzecich. Wobec powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Również ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie

z uwagi na etap, na którym znajduje się postępowanie w sprawie.

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. R. w niniejszej sprawie. Od powołanego orzeczenia przysługuje skarżącemu skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącego konstytucyjnego prawa do sądu.

Z przedstawionych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.