Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 592/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 116 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA. Małgorzata Niedobylska Sędziowie WSA Grzegorz Panek /spr/ WSA Tomasz Smoleń Protokolant ref. st. Eliza Kaplita po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 listopada 2011r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za kwiecień i sierpień 2005r. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w R., uchylił decyzję Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] w części orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej R. G. - byłego członka zarządu A. w N. S. za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r. wraz z naliczonymi z tego tytułu odsetkami oraz kosztami postępowania egzekucyjnego i w tym zakresie umorzył postępowanie, w pozostałym zakresie tj. w zakresie odpowiedzialności za zobowiązania spółki za sierpień 2005 r. i należne z tego tytułu odsetki oraz koszty postępowania egzekucyjnego utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Jak wynika z akt administracyjnych spółka z o.o. A nie uregulowała ciążącej na niej należności podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za kwiecień i sierpień 2005 r. Organ I instancji ustalił, że R. G. pełnił funkcję członka zarządu od dnia 21 czerwca 2004 r. do 1 października 2005 r. a więc w czasie upływu terminu płatności zobowiązania podatkowego oraz, że prowadzone względem spółki postępowanie egzekucyjne okazało się bezskuteczne. Ustalono również, że wniosek o ogłoszenie upadłości spółki A z dnia 28 września 2005 r. złożono po upływie dwutygodniowego terminu, który rozpoczął swój bieg od dnia, w którym powinno zostać uregulowane zobowiązanie spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2005 r. tj. w dniu 25 maja 2005 r., a zakończył w dniu 8 czerwca 2005 r., co mając na uwadze organ I instancji orzekł o odpowiedzialności R. G. w zakresie określonym w decyzji.

Wydając reformatoryjne rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej dokonał własnych ustaleń. Ograniczając odpowiedzialność do zaległości powstałych w miesiącu sierpniu 2005 r., wynikających z nich odsetek oraz kosztów postępowania egzekucyjnego organ odwoławczy ustalił, że deklaracja w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r. nie została podpisana, podczas gdy skutki prawne wywoływać może jedynie złożenie deklaracji, co do której istnieje pewność, że pochodzi ona od podatnika.

W zakresie okresu pełnienia przez R. G. funkcji członka zarządu organ odwoławczy zweryfikował ustalenia organu I instancji odnośnie daty objęcia funkcji przyjmując dzień 15 maja 2004 r. a nie jak przyjął organ I instancji dzień 21 czerwca 2004 r. Powyższych ustaleń dokonał na podstawie uchwały Rady Nadzorczej spółki nr 7/2004.

Potwierdziły się natomiast ustalenia organu I instancji odnośnie bezskuteczności prowadzonej względem spółki egzekucji.

Przystępując do oceny przesłanek egzoneracyjnych, w tym zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, organ odwoławczy zweryfikował datę rozpoczęcia biegu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku.

W pierwszej kolejności przeprowadzono analizę pod kątem wystąpienia przesłanki wskazanej w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze czyli "niewypłacalności". Ustalenia w tym zakresie oparto na treści listy wierzycieli spółki sporządzonej na dzień 31 sierpnia 2005 r. (dołączonej do wniosku o ogłoszenie upadłości spółki) biorąc pod uwagę wyłącznie zobowiązania spółki, których termin płatności jednoznacznie wynikał z tego zestawienia. Poszczególne należności, zgodnie z terminem płatności, przyporządkowano do kolejnych miesięcy 2005 r. W oparciu o te wyliczenia organ odwoławczy zauważył, iż z każdym miesiącem 2005 r. poziom zadłużenia spółki wzrastał. Ponadto analiza sytuacji finansowej spółki w latach 1994-2005, dokonana z pomocą biegłego rewidenta, w której oceniano czy jednostka ta była zagrożona upadłością przy użyciu tzw. wskaźników Altmana, wskazywała na to, iż stan ten wystąpił już w czerwcu 2005r. Z protokołu ze Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 25 czerwca 2005 r., wynikało, że relacja straty z działalności spółki do kapitału podstawowego na koniec 2004 r. wyniosła około 90%, co obligowało Zgromadzenie Wspólników do podjęcia decyzji w zakresie sposobu jej pokrycia oraz dalszego istnienia spółki lecz wbrew wyjaśnieniom strony nie postanowiono wówczas pokryć straty kapitałem zakładowym, ale podjęto uchwałę w sprawie pokrycia straty za 2004 r. przychodami z przyszłych okresów. Organ odwoławczy wskazał, że nawet jeśliby zgodzić się z subiektywnym przekonaniem R. G. (opartym na zaufaniu do wspólników wynikającym z wieloletniej współpracy), że ze złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości należało poczekać do planowanego na koniec sierpnia 2005 r. zgromadzenia wspólników, na którym miała zapaść decyzja o dokapitalizowaniu spółki, to w sytuacji gdy nie doszło ono do skutku, stwierdzić należy, iż najpóźniej wówczas zaistniały przesłanki do zgłoszenia wniosku o upadłość, nawet z tego subiektywnego punktu widzenia. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy powołał się także na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 548/09, w uzasadnieniu którego stwierdzono, iż "dłużnik może oczywiście podjąć ryzyko i zaniechać złożenia wniosku o upadłość mimo zajścia stosownych ku temu przesłanek, jeśli według jego oceny uda się opanować sytuację finansową reprezentowanego podmiotu prawnego i w konsekwencji spłacić całość zobowiązań. Podjęciu takiego ryzyka musi jednak zawsze towarzyszyć świadomość odpowiedzialności z tym związanej, a w sytuacji gdy ryzyko takie podejmują członkowie zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, muszą liczyć się z tym, że w przypadku dokonania błędnej oceny sytuacji rodzącej w konsekwencji choćby częściową niemożność zaspokojenia długów przez spółkę, sami będą musieli ponieść subsydiarną odpowiedzialność finansową."

W świetle tych ustaleń, w ocenie organu odwoławczego spółka już w czerwcu 2005 r. była niewypłacalna, a niewypłacalność ta miała charakter trwały. Organ nie zgodził się z twierdzeniem skarżącego, że trudności ze spłacaniem zobowiązań, były jedynie chwilowymi zatorami płatniczymi, przede wszystkim z uwagi na rozmiar zadłużenia, jego narastający charakter, liczbę wierzycieli oraz okoliczność, iż części z tych wierzycieli nie płacono przez dłuższy okres. W świetle poczynionych ustaleń należało wyznaczyć datę, w której najpóźniej wystąpił obowiązek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki A Zdaniem organu odwoławczego termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powinien rozpocząć swój bieg od dnia 30 czerwca 2005r. a zakończyć w dniu 14 lipca 2005 r. Organ ten przyjął również, iż najpóźniej dnia 31 sierpnia 2005 r. wystąpiła także druga przesłanka określona w art. 11 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego a ustaleń tych dokonał na podstawie sporządzonego na ten dzień bilansu spółki.

Organ odwoławczy podobnie jak organ I instancji nie znalazł przyczyn pozwalających skarżącemu na uwolnienie się od odpowiedzialności za zobowiązania spółki.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, R. G. złożył do tutejszego Sądu skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz dopuszczenie dowodu z oświadczenia P. Urzędu Skarbowego z dnia 17 października 2005 r. W uzasadnieniu podniesiono, że w związku z uchyleniem przez organ drugiej instancji decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej odpowiedzialności za zobowiązanie podatkowe za miesiąc kwiecień, należało przyjąć, że stan niewypłacalności w odniesieniu do wierzytelności przysługujących organom podatkowym powstał po dniu 26 września 2005 r., ponieważ wtedy upłynął termin zapłaty podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień, a co za tym idzie termin do wystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości upływał w dniu 10 października 2005 r., tym samym złożony w dniu 28 września 2005 r. wniosek o ogłoszenie upadłości mieścił się w przewidzianym prawem terminie. Za przyjęciem braku niewypłacalności do dnia 26 września 2005 r. przemawiał także fakt, iż w dniu 25 czerwca 2005 r. na ostatnim zgromadzeniu wspólników podjęto uchwałę o kontynuowaniu działalności i odroczono decyzję o ewentualnym dokapitalizowaniu spółki do 27 sierpnia 2005 r. Istotne znaczenie miał również fakt odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lipiec 2005 r., który w ocenie skarżącego wskazywał na to, że urząd uznał spółkę za wiarygodnego podatnika a tym samym, że dane finansowe pozwalały na kontynuowanie działalności. Dodatkowo wskazano na oświadczenie Urzędu Skarbowego z dnia 17 października 2005 r. o zwolnieniu spod zajęcia egzekucyjnego ruchomości pod warunkiem wpłaty kwoty 10 tys. zł., co w ocenie strony skarżącej oznaczać musiało, że wypłacenie powyższej kwoty było realne a urząd postrzegał spółkę jako podatnika wypłacalnego.

Z ostrożności procesowej, na wypadek przyjęcia, że wniosek o ogłoszenie upadłości został spóźniony, powołano się na brak winy jako przesłankę egzoneracyjną, za którą przemawiać miały starania zmierzające do dokapitalizowania spółki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumenty, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

|Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. |

|Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) |

|sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta |

|sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności |

|działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub |

|czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżony akt |

|administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie, w |

|przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa |

|materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - |

|art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. |

|Punktem wyjścia oceny działania organów podatkowych powinna być prawidłowość dokonanych przez nie ustaleń faktycznych. Dopiero |

|stwierdzenie ich prawidłowości pozwala na odniesienie się do zastosowanych przez nie przepisów. |

|Przechodząc zatem do oceny zebranego przez organy materiału dowodowego, Sąd stwierdza, że był on wystarczający dla dokonanych przez |

|organ odwoławczy ustaleń. Powyższego nie zmienia fakt, że wniosków takich nie można było wyciągnąć w stosunku do postępowania |

|dowodowego przeprowadzonego przez organ I instancji. |

|Przez zebranie materiału dowodowego należy rozumieć ogół dowodów niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, biorąc pod uwagę nie |

|tylko materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji, ale cały materiał dowodowy zebrany w toku postępowania. Przedmiotem |

|postępowania odwoławczego jest bowiem ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Na organie odwoławczym spoczywa również |

|obowiązek podjęcia wszelkich kroków w celu wyjaśnienia stanu faktycznego. Organ odwoławczy, przy rozpatrywaniu zarzutów zawartych w |

|odwołaniu, ma obowiązek uzupełnienia materiału dowodowego, w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do istotnych dla |

|rozstrzygnięcia okoliczności przyjętych w decyzji organu I instancji. |

|W związku z powyższym choć ustalenia organu I instancji nie były wystarczające do podjęcia decyzji, to jednak przeprowadzone przez |

|organ odwoławczy postępowanie dowodowe pozwoliło w ocenie Sądu na wydanie orzeczenia o odpowiedzialności R. G. jako członka zarządu za|

|zaległości podatkowe spółki A sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2005 r. w kwocie 29.734 zł, za odsetki za |

|zwłokę w kwocie 264 zł oraz za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 1.796,40 zł. |

|Materialną podstawą prawną odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki jest art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. W myśl |

|tego przepisu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej, spółki z o.o. w organizacji oraz spółki|

|akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie zarządu, pod warunkiem, że egzekucja przeciwko spółce |

|okaże się bezskuteczna. Przy czym członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli wykaże co najmniej jedną z przesłanek |

|egzoneracyjnych, tj., że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości|

|albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego upadłości nastąpiło bez jego winy, |

|bądź też wskaże mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. |

|Bezsporne w sprawie jest, że skarżący R. G. był członkiem zarządu w okresie, w którym powstały zaległości podatkowe, za które |

|orzeczono o jego odpowiedzialność w zaskarżonej decyzji. Za prawidłowe w tym zakresie należy uznać ustalenia organu odwoławczego, że |

|skarżący był członkiem zarządu A sp. z o.o. od 15 maja 2004 r. do 1 października 2005 r. Znajduje to oparcie w zebranym materiale |

|dowodowym i co do zasady nie było również kwestionowane przez skarżącego. |

|Poza sporem pozostawała również kwestia bezskuteczności prowadzonej względem spółki egzekucji. Z akt administracyjnych wynikało, że |

|zaległość spółki A w podatku od towarów i usług za sierpień 2005 r. była przedmiotem postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez |

|Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w R. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2005 r., Nr [...]. Ze względu na |

|ogłoszenie, postanowieniem Sądu Rejonowego w R., Wydział V Gospodarczy z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt V GU 46/05 upadłości |

|obejmującej likwidację jej majątku, postępowanie egzekucyjne umorzono (postanowienie z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...]). Następnie |

|Naczelnik P. Urzędu Skarbowego w R. zgłosił wymienioną wierzytelność do Sądu Rejonowego w R. celem zaspokojenia z masy upadłości. |

|Wierzytelności zostały wciągnięte na listę i zaliczone do kategorii II podczas gdy ze sprawozdania końcowego z |

|postępowanie upadłościowego wynikało, że ze środków finansowych uzyskanych z likwidacji masy upadłości zaspokojono koszty postępowania |

|upadłościowego oraz wierzycieli kategorii I. Postanowieniem z dnia 21 października 2010 r. Sąd Rejonowy w R. stwierdził |

|ukończenie postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku spółki. |

|W świetle powyższego stwierdzić należy, że wyciągnięte przez organ wnioski |

|o bezskuteczności egzekucji, są jak najbardziej uzasadnione. Jak słusznie przyjął organ odwoławczy nie ma żadnych wątpliwości, że wobec|

|zakończenia postępowania upadłościowego oraz zaspokojenia w wyniku likwidacji masy upadłościowej wierzycieli zaliczonych do kategorii |

|I, wierzytelności Naczelnika Urzędu Skarbowego zaliczone do kategorii II nie zostaną zaspokojone, co należy utożsamiać z |

|bezskutecznością egzekucji. |

|Spór natomiast sprowadzał się do oceny przesłanek egzoneracyjnych tj. czy wniosek o ogłoszenie upadłości został zgłoszony we właściwym |

|terminie, a w przypadku odpowiedzi negatywnej, ustalenia czy podatnik ponosił za to winę. |

|Przepisy Ordynacji podatkowej nie definiują, co należy rozumieć pod pojęciem "właściwego czasu do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie |

|upadłości". Zdaniem Sądu należy w tym przypadku wziąć pod uwagę, w szczególności, czy wniosek był złożony w czasie umożliwiającym |

|ochronę wierzycieli, tzn. czy postępowanie chociażby częściowo dawało możliwość zaspokojenia wierzycieli z majątku spółki. Podstaw |

|prawnych ogłoszenia upadłości lub zawarcia układu należy z kolei poszukiwać w prawie upadłościowym i naprawczym. |

|Stosownie do art. 10 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.; dalej |

|"p.u.n.") upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. W myśl art. 11 cytowanej ustawy dłużnik |

|jest niewypłacalny, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań, a gdy jest osobą prawną uważa się go za niewypłacalnego także |

|wówczas, kiedy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, a więc również wtedy, gdy wykonuje zobowiązania na bieżąco. Stosowny |

|wniosek o ogłoszenie upadłości osoby prawnej może zgłosić każdy, kto ma prawo ją reprezentować samodzielnie lub łącznie z innymi |

|osobami (art. 20 ust. 2 pkt 2 p.u.n.) i jest zobowiązany złożyć stosowny wniosek w sądzie nie później niż w terminie dwóch tygodni od |

|dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości (art. 21 ust. 2). |

|Z treści art. 11 ust. 1 p.u.n. wynika, że niewypłacalność zachodzi wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje wszystkich ciążących na nim |

|wymagalnych zobowiązań. W konsekwencji nieistotne jest, czy nie wykonuje wszystkich zobowiązań, czy też tylko niektórych z |

|nich. Dwutygodniowy termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości liczy się od dnia, w którym wystąpiła podstawa ogłoszenia |

|upadłości, a więc kiedy dłużnik stał się niewypłacalny bądź też w przypadku osoby prawnej dzień, w którym zobowiązania |

|przekroczyły wartość majątku tegoż podmiotu. |

|Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki A został złożony w dniu 28 września 2005 r. i wbrew stanowisku strony skarżącej nastąpiło to z |

|uchybieniem wskazanego wyżej dwutygodniowego terminu. Nie można bowiem zgodzić się ze skargą, iż termin ten rozpoczął swój bieg po dniu|

|26 września 2005 r. z czym strona skarżąca wiąże upływ terminu do zapłaty podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2005 r., |

|podczas gdy wyniki finansowe spółki długo wcześniej wskazywały na niewypłacalność spółki. Organ odwoławczy dokonał szerokiej analizy |

|sytuacji majątkowej spółki, która pozwoliła na wyciągnięcie tego rodzaju wniosków. Ustaleń tych dokonano na podstawie listy wierzycieli|

|spółki sporządzonej na dzień 31 sierpnia 2005 r. Przyporządkowując zgodnie z terminem płatności, wierzytelności do kolejnych miesięcy, |

|zauważono, że z każdym miesiącem poziom zadłużenia spółki wzrastał i o ile w styczniu kształtował się na poziomie 1%, w lutym 3%, marcu|

|4% to w kwietniu wzrósł do 10%, maju 13%, czerwcu 29%, lipcu 37% a sierpniu do 72 %. Ponadto ze sporządzonego bilansu na dzień 31 |

|sierpnia 2005 r. wynikało, że spółka posiadała aktywa o wartości 617.745,67 zł a zobowiązania w wysokości 605.157,21 zł, zatem wartość |

|nominalna aktywów przewyższała wartość zobowiązań o 12.588,46 zł. Następnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 |

|r. o rachunkowości (w brzmieniu obowiązującym w omawianym okresie (Dz. U. z 2002 r., Nr 76, poz. 694 ze zm.) ustalono wartość aktywów |

|spółki, na podstawie której przyjęto, że posiadane przez spółkę należności mogły zostać wyegzekwowane w 39-41%, co oznaczało, że |

|wartość zobowiązań przekroczyła wartość aktywów i uprawniało do przyjęcia, że wniosek ten powinien być złożony do dnia 14 lipca 2005 r.|

| |

|W świetle wszechstronnej analizy sytuacji finansowej spółki, twierdzenia skarżącego, że zgłoszony w dniu 28 września 2005 r. wniosek o |

|ogłoszenie upadłości został dokonany z zachowanie dwutygodniowego terminu należy uznać za nieuzasadniony. Termin na zgłoszenie |

|powyższego wniosku jak wynika z przytoczonych regulacji nie może być wynikiem subiektywnego przekonania |

|o dobrej czy złej kondycji finansowej spółki a decydować mogą o nim jedynie czynniki ekonomiczno-prawne. O prawidłowości jego dokonania|

|nie mogą świadczyć niepoddające się żadnej weryfikacji wewnętrzne przekonania pociągniętego do odpowiedzialności podatkowej członka |

|zarządu. Ten ekonomiczno prawny charakter terminu, oznaczać będzie, że dla prawidłowości złożenia wniosku decydujące znaczenia będą |

|miały wielkości ekonomiczne, które na zasadzie bilansu pozwolą stwierdzić czy dana działalność daje gwarancje dalszego prawidłowego |

|funkcjonowania, bez zagrożenia po stronie jej wierzycieli, czy też zachodzi konieczność wdrożenia procedur mających na celu ochronę |

|interesów tych podmiotów. Decydować będą o nim okoliczności obiektywnie stwierdzalne, uchwytne zewnętrznie i poddające się weryfikacji.|

|Nadanie zaś temu terminowi charakteru prawnego oznaczać będzie związane z nim skutki prawne na wypadek jego przekroczenia, którymi |

|będzie przeniesienie odpowiedzialności za powstałe zobowiązania ze spółki na członków jej zarządu. |

|O ile dla ustalenia terminu do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości decydujące znaczenia będą miały okoliczności obiektywne, o |

|tyle dla oceny winy w niezgłoszeniu wniosku we właściwym terminie mogą mieć znaczenie podnoszone przez podatnika okoliczności |

|subiektywne o ile w obiektywnym odczuciu będą usprawiedliwione. Dla powyższej oceny konieczne jest przyjęcie właściwego miernika |

|staranności. W stosunku do członka zarządu ten miernik staranności powinien być wyższy. Związane jest to z ryzykiem pełnienia funkcji |

|członka zarządu. Nie ma bowiem obowiązku bycia członkiem zarządu spółki. Członek zarządu w każdej chwili, bez podawania przyczyn z |

|funkcji tej może zrezygnować. |

|Nie może usprawiedliwiać spóźnionego wniosku fakt, na który powołuje się skarżący, odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej w|

|podatku dochodowym od osób fizycznych za lipiec 2005 r. czy też stanowisko Podkarpackiego Urzędu Skarbowego o zwolnieniu spod zajęcia |

|egzekucyjnego ruchomość pod warunkiem wpłaty kwoty 10 tys. zł Okoliczności te wbrew temu co stara się dowodzić skarżący nie mogły |

|usprawiedliwiać jego przekonania o dobrej kondycji finansowej spółki a tym samym prolongować terminu do zgłoszenia upadłości. |

|Świadczyły one niezbicie o tym, że sytuacja ekonomiczna spółki nie była płynna a jej zobowiązania podatkowe nie były regulowane na |

|bieżąco. Takie krótkofalowe plany poprawy sytuacji spółki nie mogły zapobiegać postępującemu procesowi zmierzającemu do całkowitej |

|niewypłacalności spółki. Ponadto wskazane wyżej niejako naprawcze programy względem finansów Spółki skierowane były jedynie do |

|należności publicznoprawnych podczas stale narastających należności prywatnoprawnych. "Nadzieja" zaś na podjęcie przez zgromadzenie |

|wspólników uchwały o dokapitalizowaniu spółki, wpisana jest w ryzyko sprawowania funkcji zarządzających w spółce. |

|Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. |