Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 916/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Orzeczono o odmowie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 36, art. 244 § 2, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.S. o przyznanie wynagrodzenia oraz zwrot wydatku w sprawie ze skargi G.J. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz zwrotu wydatku.


UZASADNIENIE

W wyniku ustanowienia radcy prawnego w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy, do pełnienia tejże funkcji Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła J.S. Został on upoważniony przez skarżącą do jej reprezentowania "przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie Wydział II Ogólny w sprawie sygn. akt II SA/Ol 916/07" (k. 82 akt).

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz zasądził na rzecz J.S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej. Jego substytut - radca prawny E.S. wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną złożoną przez uczestnika postępowania. Skarga ta została oddalona wyrokiem z dnia 15 maja 2009 r.

W dniu 5 października 2009 r. radca prawny J.S. wniósł o: "1. przyznanie (mu) wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie sygn. akt II SA/Ol 916/07 za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie sygn. akt II OSK 781/08 - według norm przepisanych. 2. zwrot wydatków tytułem kosztów podróży do siedziby Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w kwocie 60 zł. (...)" (k. 197 akt).

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, co następuje:

W przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: "p.p.s.a.")

nie zawarto regulacji analogicznej do art. 118 k.p.c. W związku z tym ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy nie jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa, tylko oznacza prawo strony do udzielenia takiego pełnomocnictwa wyznaczonemu przez organ właściwego samorządu pełnomocnikowi (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Dopiero legitymujący się stosownym umocowaniem pełnomocnik (art. 37 § 1 p.p.s.a.) może dokonywać w imieniu strony czynności procesowych i domagać się z tego tytułu stosownego wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu

z 11 października 2006 r., sygn. akt I FZ 288/06, publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa. gov.pl).

Stąd też, w przekonaniu referendarza, rozstrzygające znaczenie w niniejszej sprawie ma fakt, iż czynności procesowe, z tytułu dokonania których wnioskodawca domaga się zasądzenia kosztów, nie znajdowały umocowania w udzielonym mu przez stronę pełnomocnictwie – gdyż pełnomocnictwo do reprezentacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie jest tożsame z pełnomocnictwem do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 września 2005 r., sygn. akt II OZ 786/05; teza publ. w pracy zbiorowej pod red.

B. Dautera, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzecznictwo. Wydanie II, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa 2009, teza 11 do art. 36 p.p.s.a., s. 168).

Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 250 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 tejże ustawy.