Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1361/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 32, art. 61 § 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Marszałka Województwa [...] o zmianę postanowienia Ministra Rozwoju z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.S. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu z tytułu niezwróconych środków dotacji ze środków europejskich postanawia: - odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2016 r. S.S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu z tytułu niezwróconych środków dotacji ze środków europejskich. W skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ administracji lub sąd administracyjny, na podstawie art. 61 § 2 i 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Minister Rozwoju wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ww. rozstrzygnięcie organ przytoczył argumentację skarżącego zawartą w treści wniosku tj. twierdzenia skarżącego, iż prowadzi on niewielkie przedsiębiorstwo o niskiej rentowności, w którym wykonuje usługi z zakresu branży meblarskiej, okoliczność posiadania przez skarżącego znacznych zobowiązań finansowych oraz wywód strony mający na celu wykazanie strony, iż obciążenie skarżącego zwrotem należności o łącznej wysokości przekraczającej 150 000 zł doprowadzi do utraty przez niego płynności finansowej, co zaskutkuje likwidacją prowadzonego przez stronę przedsiębiorstwa. W wyniku oceny tych okoliczności organ uznał, iż skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonego aktu spowodowałoby dla niego trudne do odwrócenia skutki lub zaszłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż przedstawił swoją aktualną sytuację finansową i przedłożył dokumenty źródłowe, które potwierdzają jego trudną sytuację majątkową.

Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. organ I instancji – Marszałek Województwa [...] wniósł o zmianę postanowienia z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując złożony wniosek organ I instancji wskazał m.in. na niekonsekwencję strony, która wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, niemal równolegle złożyła wniosek o udzielenie ulgi w postaci rozłożenia przedmiotowej zaległości na 60 rat w wysokości ok. 3000 zł, podnosząc, iż posiada środki na terminowe dokonywanie wpłat i dopiero brak możliwości ratalnego zaspokojenia roszczenia, a nie jednorazowa zapłata może doprowadzić do utraty zdolności finansowej. Takie stanowisko skarżącego w ocenie Marszałka świadczy o tym, iż rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezasadne, gdyż zapłata jakichkolwiek kwot nie doprowadzi do jego niewypłacalności, Ponadto podkreślił, iż zachowanie skarżącego polegające na zaciąganiu zobowiązań pieniężnych u osób prywatnych i instytucji bankowych w trakcie trwania przedmiotowego postępowania administracyjnego, stwarza realne zagrożenie, iż w krótkim czasie nie będzie miał możliwości finansowych pozwalających na terminową spłatę zaciągniętych zobowiązań, co może uniemożliwić organowi I instancji odzyskanie jakichkolwiek należności wynikających z przedmiotowej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Jak podkreśla się w orzecznictwie z treści art. 61 § 4 można wyprowadzić wniosek, że na podstawie tego przepisu sąd administracyjny może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie bez stosownego wniosku strony. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, OSS 2005, nr 3, poz. 72). Rozstrzygnięcie w przedmiocie zmiany orzeczenia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji może zatem może być wydane przez Sąd z urzędu, w przypadku, gdy w toku postępowania uzyska informację o zmianie okoliczności będących podstawą orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, lub na wniosek stron postępowania sądowego.

Jak wynika z art. 32 p.p.s.a. stronami w postępowaniu przed sądami administracyjnymi są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

W przedmiotowym przypadku przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Rozwoju z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu z tytułu niezwróconych środków dotacji ze środków europejskich, stronami niniejszego postępowania są zatem skarżący oraz Minister Finansów. Z wnioskiem o zmianę postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wystąpił natomiast organ I instancji – Marszałek Województwa [...], któremu status strony w przedmiotowej sprawie nie przysługuje. Mając na względzie powyższe wniosek zawarty w piśmie organu I instancji należało więc odrzucić jako złożony przez podmiot nieuprawniony.

Niezależnie od powyższego Sąd stwierdza., iż w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 nie przytoczono żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby rozważenie przez Sąd zastosowania art. 61 § 4 p.p.s.a. z urzędu. Zauważyć bowiem należy, iż w uzasadnieniu swego wniosku organ I instancji powołuje się na treść wniosku skarżącego o rozłożenie na raty niepodatkowej należności budżetowej, która jest w istocie zbieżna z argumentacją zawartą w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji, a do obu wniosków załączono identyczne dokumenty.