Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2737/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 rok postanawia - odmówić przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie przyznał J. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat A. Z.

W dniu 30 grudnia 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie

z 25 czerwca 2009 r. W piśmie tym pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie zaś do §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. - dalej rozp. Ministra Sprawiedliwości) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Oświadczenie takie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku

o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa

do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa.

Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.

W postanowieniu z 25 marca 2009 r. sygn. akt II FZ 90/09, NSA wskazał, iż oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. NSA stanął również na stanowisku, że omawiane oświadczenie nie jest elementem formalnym. Jego brak nie podlega zatem uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (analogicznie wypowiedział się NSA w postanowieniach z 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 603/08 oraz z 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 133/09).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej zgłaszając wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie złożył oświadczenia, o którym mowa wyżej.

Z tej przyczyny, na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.