Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1065/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezzasadne w sprawie niezałatwienia sprawy w terminie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu pisma M.J. z dnia 9 lipca 2013 roku, zakwalifikowanego jako ponaglenie na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku, uznał złożone ponaglenie za bezzasadne.

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem organu podatkowego, pełnomocnik M.J. pismem z dnia 12 sierpnia 2013 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, której przedmiot sprecyzował następnie w drodze pisma z dnia 1 października 2013 roku, wskazując jednoznacznie, że przedmiotem skargi jest opieszałe działanie (bezczynność) Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...], o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT.

Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 7 października 2013 roku Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zarządził rozdzielenie skarg zawartych w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 12 sierpnia 2013 roku i wyłączył do odrębnego rozpoznania skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2013 roku.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, traktując, iż została ona wniesiona na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie w terminie sprawy, wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, uczynił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku.

W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie spełnia żadnego z wymogów wskazanych w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., warunkujących sądową kontrolę. Postanowienie to nie kończy bowiem postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej (podatkowej) co do jej istoty, a ponadto nie służy na nie zażalenie. Jest ono rodzajem postanowienia, o których mowa w art. 216 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

Mając na uwadze powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.

(MSi)