Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1893/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: § 14 ust. 2 pkt 2 lit a
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity
article: § 2 ust. 3 pkt 1, § 3
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2, art. 194 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. w K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w pkt 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1893/13 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej C. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1374/12 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1893/13, Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1374/12 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Z kolei w pkt 2 sentencji zasądzono od K. K. na rzecz C. w K. kwotę 500 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

C.w K., reprezentowane przez radcę prawnego A. G. w dniu [...] maja 2015 r. wniosło zażalenie na zawarte w pkt 2 ww. wyroku postanowienie w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego. Zarzucono, że NSA naruszył art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. poprzez brak orzeczenia w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego strony przez pełnomocnika, pomimo, że koszty te należą do niezbędnych kosztów postępowania. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie na rzecz C. w K. nieopłaconych kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając swoje żądanie skarżący kasacyjnie wskazał na treść art. 203 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 205 § 2 P.p.s.a., z których wynika, że w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia wyroku sądu I instancji uwzględniającego skargę, skarżącemu kasacyjnie należy się od skarżącego zwrot poniesionych przez skarżącego kasacyjnie niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, do których zalicza się m.in. wynagrodzenie adwokata lub radcy prawnego, który reprezentował skarżącego kasacyjnie. W związku z tym NSA powinien zasądzić również koszty stanowiące wynagrodzenie występującego w sprawie pełnomocnika (radcy prawnego) skarżącego kasacyjnie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że skoro art. 194 § 1 przewiduje zażalenie na postanowienia WSA, to a contrario nie ma możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia NSA. Postanowienia takie są prawomocne, z zastrzeżeniem art. 168 § 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zażalenie na postanowienie o kosztach będące składową wydanego przez NSA wyroku było niedopuszczalne, bowiem postanowienia NSA jako ostateczne i prawomocne nie podlegają zaskarżeniu. Stąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało wniesione zażalenie odrzucić.

Strona mająca wątpliwości co do treści wydanego w niniejszej sprawie postanowienia NSA może co najwyżej wnioskować o jego sprostowanie co do stwierdzonych niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek (art. 156 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.), uzupełnienie go o dodatkowe orzeczenie, które Sąd według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu (art. 157 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.), czy też wystąpić o wyjaśnienie jego treści (art. 158 P.p.s.a. w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.).

Na marginesie należy stwierdzić, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193, dalej jako rozporządzenie ws. wpisu), wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

Nie ulega wątpliwości, że niniejsza sprawa dotyczyła spraw z zakresu prawa budowlanego w związku z tym stosownie do § 2 ust 3 pkt 1 rozporządzenia ws. wpisu, wpis jaki należało uiścić w niniejszej sprawie na etapie składania skargi do sądu I instancji był wpisem stałym z zakresu budownictwa i architektury i wynosił 500 zł. Składając skargę kasacyjną należało wnieść wpis stały według § 3 cytowanego rozporządzenia tj. w wysokości połowy wpisu od skargi – 250 zł. Jak wynika z akt sprawy skarżący kasacyjnie wnosząc skargę kasacyjną dokonał w dniu [...] maja 2013 r. wpłaty wpisu na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w wysokości 500 zł. (k. 136 akt sądowych). NSA rozpoznał skargę kasacyjną i prawidłowo orzekł o kosztach w oparciu o art. 203 pkt 2 P.p.s.a. i art. 205 § 2 P.p.s.a. zasądzając zwrot wpisu od skargi kasacyjnej w prawidłowej wysokości tj. 250 zł oraz zasądzając wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego kasacyjnie według zasad określonych w § 14 ust. 2 pkt 2 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 490 j.t., dalej jako rozporządzenie) tj. 100% stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tego rozporządzenia w kwocie 240 zł, wychodząc z założenia, że reprezentacja skarżącego kasacyjnie przed NSA jest reprezentacją w II instancji, przez radcę prawnego, który nie prowadził dotąd sprawy. NSA nie miał podstaw by zwrócić nienależnie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Mając na uwadze okoliczność nadpłacenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł NSA wyjaśnia, że w tym zakresie należy wystąpić do WSA w Krakowie z wnioskiem o dokonanie przez ten Sąd z urzędu zwrotu nadpłaconego wpisu stosownie do art. 225 P.p.s.a. jako różnicę między kosztami pobranymi a należnymi. Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 226 § 2 prawo do żądania zwrotu opłaty sądowej (wpisu) przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia powstania tego prawa.