Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1386/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch, Protokolant Agnieszka DObroń, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2005 sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody z dnia 22 maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA \ Gd 1386 /02

UZASADNIENIE

Wójt Gminy S. decyzją z dnia 8 marca 2002 r. nr rejestru [...]. na podstawie art. 28. 33 ust 1. art. 34 ust 4 i art. 36 ustany z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. z 2000 r. Nr 106. poz. 1126 ze zm.). uzasadniając swoją kompetencję porozumieniem zawartym przez Starostę W. z Radą Gminy (Dz. Urz. Woj. Pom. Nr 50. po/. 561). zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi Spółce A S.A. pozwolenia na budowę linii kablowej niskiego napięcia dla zasilania działek nr [...] w drodze dz. nr [...] we wsi B., Gmina S. W rozstrzygnięciu określono ponadto szczegółowe warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych związane z dojazdem do placu budowy, obowiązkiem uporządkowania terenu po zakończeniu inwestycji, ustanowienia kierownika budowy oraz wskazano, że projekt został sporządzony przez J. M., posiadającego stosowne uprawnienia, a załączniki rysunkowe i opisowe do tego projektu stanowią integralną część decyzji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że zatwierdzony decyzją projekt budowlany zgodny jest z ustaleniami ostatecznej decyzji Wójta Gminy S. z dnia 23 listopada 2001 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji.

Projekt sporządzony został przez osoby posiadające uprawnienia oraz posiada wymagane uzgodnienia.

Organ administracji wskazał, że w toku postępowania zastrzeżenia wniósł Z. G. lecz projektowana linia energetyczna nie narusza nieruchomości stanowiącej jego własność. Linia energetyczna niskiego napięcia realizowana będzie na terenie stanowiącym własność gminy, a inwestor legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli Z. G., B. G. oraz J. A. G. We wszystkich tych odwołaniach zarzucono, że ich wniesienie jest konieczne, gdyż decyzja o pozwoleniu na budowę jest niezgodna z wcześniejszą decyzją, w której stwierdzono, że projektowana linia winna zasilać teren zaznaczony na załączniku graficznym nr 1. a projektu linii zaznaczającej teren nie przedstawiono. Tym samym, w ocenie odwołujących się, nie może być realizowana linia energetyczna nieistniejącego projektu. Odwołujący się wywodzili również, że budowa narusza ich prawo własności, gdyż rozbudowa linii energetycznej oparta jest na instalacji, która znajduje się na ich działce, bez ich zgody i tytułu prawnego do gruntu.

W odwołaniach organ co no również, że organ I instancji, bez zgody i wiedzy wnoszących odwołanie udostępnia ich dane osobowe, co stanowi naruszenie ustawy o ochronie danych osobowych.

Nie uwzględniając tego odwołania Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje w dniu 22 maja 2002 r.. podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy wskazał, że z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla

przedmiotowej inwestycji wystąpiła Spółka A S.A., która załączyła do niego projekt budowlany z wymaganymi załącznikami i uzgodnieniami.

Inwestycja jest zgodna z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu wydanej przez Wójta Gminy S. w dniu 23 listopada 2001 r.

Inwestor złożył wniosek w terminie ważności tej decyzji oraz załączył dowód potwierdzający jego prawo do dysponowania nieruchomością (stanowiącą własność gminy) na cele budowlane oraz projekt zgodny z art. 34 ust 1 -3 i art. 35 ust 1 i 2 Prawa budowlanego.

Skoro zatem inwestycja jest zgodna z planem, a jej projekt posiada wymagane opinie i uzgodnienia, to brak było podstaw do uwzględniania zarzutów odwołania.

Organ odwoławczy wyjaśnił odwołującym się, że linia energetyczna objęta pozwoleniem na budowę mieści się w granicach terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Ponadto odwołującym się wyjaśniono przyczyny, dla których nie uwzględniono ich zastrzeżeń zgłoszonych do tej inwestycji w postępowaniu administracyjnym przed organem I instancji. Uzasadnienie tej decyzji odpowiada wymaganiom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Wojewody inwestycja, dla której udzielono pozwolenia na budowę, nie narusza prawa własności odwołujących się, gdyż zlokalizowana jest na terenie działki gminnej będącej drogą.

Z. G. wniósł skargę do Sądu, w której domagając się uchylenia decyzji organów obydwu instancji, zakazu wykonywania prac budowlanych, podania wyroku do publicznej wiadomości oraz zasądzenia odszkodowania w wysokości 1 000 000 zł. wywodził, że zaskarżona decyzja narusza jego prawo własności chronione artykułami 21 i 64 Konstytucji.

Skarżący wywodził, że w toku postępowania dokonał pisemnego zastrzeżenia, gdyż istniejący słup energetyczny i kabel na jego działce nr [...] znajdują się tam bez tytułu prawnego do gruntu pod instalacjami. Jego zastrzeżenia oraz odwołanie zostały zignorowane przez organ II instancji. Skarżący wywodził, że od 1996 r. domaga się usunięcia ze swojej działki instalacji elektrycznej. którą zrealizowano tam bezprawnie. Do dnia dzisiejszego stanu tego nie zmieniono.

Z. G. wywodził ponadto, że budowa przedmiotowej linii napowietrznej przewiduje ustawienie słupa energetycznego na drodze, co może być przyczyną wypadku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie, powołując się na argumentację faktyczna i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy wskazał dodatkowo, że z załączonych do akt sprawy dokumentów i decyzji o warunkach zabudowy wynika, że planowana inwestycja jest zgodna z aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego, ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, przepisami techniczno - budowlanymi oraz posiada wszystkie wymagane przepisami prawa uzgodnienia, w tym z gestorami sieci. Decyzja nie narusza prawa własności skarżącego, gdyż jest w całości zlokalizowana na terenie działki gminnej nr [...], będącej drogą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustaw)' z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153. poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Powołane jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepisy art. '28 i 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) przewidują że wykonanie przedmiotowej linii energetycznej wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, które mogło być wydane inwestorowi po spełnieniu warunków, o jakich mowa w art. 33 ustawy.

inwestor do wniosku owydanie pozwolenia na budowę winien był dołączyć

1 ) projekt budów lany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami

i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi. 2l dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.

4) w przypadku obiektów usytuowanych na terenach zamkniętych i terenach, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1, postanowienie o uzgodnieniu z organem administracji architektoniczno-budowlanej, o którym mowa w art. 82 ust. 2, projektowanych rozwiązań w zakresie:

a) linii zabudowy oraz elewacji obiektów budowlanych projektowanych od strony dróg, ulic. placów i innych miejsc publicznych,

b) przebiegu i charakterystyki technicznej dróg, linii komunikacyjnych oraz sieci uzbrojenia terenu, wyprowadzonych poza granice terenu zamkniętego, portów morskich i przystani morskich, a także podłączeń tych obiektów do sieci użytku publicznego.

W sprawie niniejszej jest bezsporne, że inwestor spełnił wszystkie opisane wyżej warunki, a przedłożony przez niego projekt budowlany, wykonany przez uprawnioną osobę odpowiadał w całości warunkom określonym w art. 34 ustawy.

Skoro zatem, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdził i potwierdził zgodność projektu zagospodarowania działki z planem, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy oraz wykazanie się przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (por. art. 35 ustawy), to brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo.

Zarzuty skargi ograniczają się do okoliczności, które wykraczają poza przedmiot rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, którym jest wyłącznie udzielenie pozwolenia na budowę, na terenie stanowiącym własność gminy napowietrznej linii niskiego napięcia w drodze gminnej. Udzielone zatem pozwolenie na budowę nie narusza interesu prawnego skarżącego, gdyż przedmiotowa linia nie będzie realizowana na terenie stanowiącym jego własność. Wynika to wprost z projektu i załączonych do niego dokumentów oraz akt organów obydwu instancji.

Zagadnienie natomiast dotyczące lojalności posadowienia na działce skarżącego w przeszłości słupa energetycznego oraz wynikających z tego konsekwencji dla właściciela nieruchomości mogą być przedmiotem odrębnych postępowań administracyjnych lub sporów cywilno-prawnych, które mogą być rozstrzygnięte w postępowaniu przed sadem powszechnym (por. art. 2 ej 1 k.p.c).

Z łych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustaw z. dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (i)/. U. Nr 153. po/. 1270) skargę oddalił.