Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 718/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 33a par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, WSA Małgorzata Fita, Protokolant Referent stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 718/11

UZASADNIENIE

1. Zaskarżona decyzja miała za przedmiot zabezpieczenie zobowiązania A. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. i określenie przybliżonej kwoty zobowiązania, podlegającej zabezpieczeniu z odsetkami.

Podstawą faktyczną zabezpieczenia było ustalenie, że podatnik nie wywiązuje się ze zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych. Ustalony stan majątkowy podatnika uzasadnia obawy co do przyszłej realizacji zaległości podatkowych z odsetkami.

Podstawą prawną był art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3, § 4 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa / Dz.U.05.8.60 ze zm. – o.p. /

2. Podatnik złożył skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. Zarzucił naruszenie art. 145 § 2 o.p. przez doręczenie decyzji osobie nieuprawnionej; art. 120, art. 121 § 1 o.p. przez przyjęcie stanowiska profiskalnego i dowolną interpretację treści pełnomocnictwa; art. 33 § 2, § 4 o.p. przez nieuzasadnione zastosowanie.

3. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko, argumenty przyjęte w zaskarżonej decyzji.

4. W dniu 14 lutego 2011 r. do akt sądowych wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej z załączoną decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], określającą A. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. Decyzja została złożona w kserokopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Na ostatniej stronie widnieje kserokopia odręcznej adnotacji, w której doradca podatkowy, jako pełnomocnik podatnika potwierdził otrzymanie tej decyzji w dniu 16 grudnia 2010 r. / 77 do 119 akt sądowych /.

5. Postępowanie sądowe było zawieszone w warunkach art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U.02.153.1270 ze zm. – p.p.s.a. / do czasu podjęcia uchwały w sprawie I FPS 1/11.

6. W dniu 24 października 2011 r. w sprawie I FPS 1/11 została podjęta uchwała, zgodnie z którą wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 o.p. powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 o.p.

7. Wobec podjęcia uchwały w sprawie I FPS 1/11 postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało podjęte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8. Postępowanie w sprawie sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu w warunkach art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

9. Z przedstawionej kserokopii decyzji określającej podatnikowi zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. wynika, że została skierowana do doradcy podatkowego, jako pełnomocnika podatnika i ten doradca odręcznie potwierdził doręczenie tej decyzji. Skarżący podatnik tego doręczenia nie podważył. W tych okolicznościach nie było podstaw do kwestionowania doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, jako przesłanki wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu z art. 33a § 1 pkt 2 o.p.

10. Doręczenie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego spowodowało wygaśnięcie zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu z mocy prawa w warunkach art. 33a § 1 pkt 2 o.p. Konsekwencją wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu jest bezprzedmiotowość postępowania sądowego w sprawie kontroli legalności tej decyzji w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

11. Sąd podziela stanowisko prawne w sprawach: II FSK 1285/10, II FSK 112/05 / por. też powołane w nich orzeczenia /. Za tym stanowiskiem należy stwierdzić, że doręczenie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, które spowodowało z mocy prawa wygaśnięcie zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu w warunkach art. 33a § 1 pkt 2 o.p, czyni bezprzedmiotowym postępowanie sądowe w sprawie kontroli legalności tej decyzji o zabezpieczeniu w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wygaśnięcie z mocy prawa zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu jest równoznaczne z brakiem podstawy faktycznej i prawnej dla przeprowadzenia sądowej kontroli legalności tej decyzji. Wobec wygaśnięcia z mocy prawa zaskarżona decyzja o zabezpieczeniu, będąca przedmiotem sądowej kontroli legalności, nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, nie kształtuje praw i obowiązków. Późniejszy rezultat sądowej kontroli legalności nie może ponownie eliminować z obrotu prawnego decyzji, już wyeliminowanej z mocy prawa. Brak jest podstawy prawnej do wyeliminowania decyzji, która już w obrocie prawnym nie funkcjonuje, wobec wygaśnięcia. Po wygaśnięciu z mocy prawa zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu, organ podatkowy nie prowadzi już dalej czynności w sprawie zabezpieczenia. W takiej sytuacji merytoryczne stanowisko prawne wyrażone w rezultacie sądowej kontroli legalności co do zasady nie będzie podlegało wykonaniu.

W konsekwencji zaistnienie przesłanki z art. 33a § 1 pkt 2 o.p. na etapie sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego w sprawie kontroli legalności tej decyzji stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. / por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, Wolters Kluwer 2011, s. 460 /.

12. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.