Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1582/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1, art. 19, art. 184 w zw z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1218/14 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA Janusza Bociągi od orzekania w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1218/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek G. P. o wyłączenie sędziego WSA Janusza Bociągi od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że G. P. zawarł w piśmie z 21 maja 2015 r. wniosek o wyłączenie sędziego WSA Janusza Bociągi wskazując, że ww. sędzia jest stronniczy. Podniósł, że sędzia wielokrotnie odrzucał jego skargi i go poniżał. Zarzucił również dyskryminacyjne traktowanie przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie.

W dniu 25 maja 2015 r. sędzia Janusz Bociąga złożył pisemne wyjaśnienia, oświadczając, że w sprawie nie zachodzą przewidziane w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." przesłanki wyłączenia sędziego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając wniosek o wyłączenie stwierdził, że w sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy z mocy ustawy - z urzędu. Skarżący nie wykazał również w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziego. Same odczucia skarżącego, że sędzia nie jest bezstronny w związku z wcześniejszym orzekaniem w sprawach z jego skarg niezgodnie z jego oczekiwaniami, bez rzeczowego uprawdopodobnienia w tym zakresie, skutkowało oddaleniem wniosku. Sama podejrzliwość strony, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł G. P., zarzucając naruszenie art. 19 P.p.s.a., poprzez uznanie, że podane przez skarżącego we wniosku o wyłączenie okoliczności nie mogą budzić wątpliwości co do jego bezstronności.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że wyrażenie przez sędziego w uprzednio wydanych wyrokach, na skutek skargi złożonej przez skarżącego, swojego indywidualnego poglądu w przedmiocie osoby skarżącego oraz mających zastosowanie przepisów prawa, do stanu faktycznego niemal identycznego jak w niniejszej sprawie, może spowodować trudności w zachowaniu przez niego bezstronnej postawy w tej sprawie, ponieważ będzie on zmierzał w kierunku rozstrzygnięcia wydanego we wcześniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 18 § 1 P.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego Janusza Bociągi od orzekania. Za taką okoliczność nie mogą być uznane wskazywane przez skarżącego zastrzeżenia co do sposobu prowadzenia innych spraw przez ww. sędziego. Należy zwrócić uwagę, iż przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, z naruszeniem przepisów prawa, nie stanowi przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 P.p.s.a., wyłączenie sędziego, bowiem merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Ponadto wskazać należy, że wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Skarżący nie wskazał obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia sędziego, uzasadniających wątpliwość co do zachowania bezstronności tego sędziego podczas orzekania w niniejszej sprawie. Wskazane we wniosku okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia skarżącego z prowadzenia przez ww. sędziego prowadzenia czynności w innych sprawach, w których skarżący był stroną. Nie mogą one natomiast stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego w sprawie niniejszej.

Podkreślenia także wymaga, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).

Sędzia Janusz Bociąga złożył pisemne oświadczenie, że brak jest podstaw wymienionych w art. 19 P.p.s.a. do wyłączenia od orzekania w sprawie. Tym samym – wobec niewskazania okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tego oświadczenia, stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie wskazanego wyżej sędziego było zgodne z prawem.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.