Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 17/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odmówiono wymierzenia grzywny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Z. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność Wójta Gminy Z. w udostępnieniu informacji publicznej opisanej we wniosku z dnia 29 marca 2015 r. w dniu 5 czerwca 2015 r. postanawia odmówić wymierzenia grzywny.


UZASADNIENIE

M.B. 14 maja 2015 r. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Z. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność. Wnioskodawca wskazał, że 24 kwietnia 2015 r. wniósł za pośrednictwem Wójta Gminy Z. skargę na bezczynność tego organu, zarzucając mu bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, o którą zwrócił się wnioskiem z dnia 29 marca 2015 r., żądając udostępnienia wszystkich protokołów z posiedzeń wszystkich komisji Rady Gminy Z. w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 27 marca 2015 r.

W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy Z. wniósł o jego oddalenie i wyjaśnił, że przedmiotowa skarga M.B. wraz z aktami sprawy została przekazana do WSA w Krakowie 25 maja 2015 r. Wójt przyznał, że został przekroczony piętnastodniowy termin określony w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz uchybienie to nie wynikało ze złej woli organu, lecz było spowodowane nadzwyczajną ilością wniosków o udostępnienie informacji publicznej, jaka wpłynęła do Urzędu Gminy Z. oraz brakiem możliwości skierowania innych pracowników do Urzędu do załatwiania takich wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie grzywny nie jest zasadny.

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.) wynika, że w przypadku skarg wnoszonych na podstawie tej ustawy przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zgodnie z art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa.

Z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Kr 79/15 wynika, że skarga M.B. na bezczynność Wójta Gminy Z. w udostępnieniu informacji publicznej wraz z aktami sprawy wpłynęła do WSA w Krakowie 27 maja 2015 r.

Niewątpliwie zatem skarga M.B. wraz z aktami sprawy została przekazana Sądowi z opóźnieniem wynoszącym 14 dni, co stanowi naruszenie terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak oprócz samego faktu naruszenia terminu przekazania skargi sądowi przy rozstrzyganiu o nałożeniu grzywny należy wziąć pod uwagę czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków.

W ocenie Sądu czternastodniowe opóźnienie w przekazaniu skargi nie może być uznane za znaczne, choć z całą pewnością nie zasługuje na aprobatę. Przepisy o terminie przekazania skargi sądowi oraz dopuszczające wymierzenie organowi grzywny mają na celu dyscyplinowanie organów jak również stosowanie wobec nich finansowych środków represyjnych, a Sąd, orzekając o zasadności wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 ppsa, musi wziąć pod uwagę stopień winy organu.

W rozpatrywanym przypadku przekroczenie terminu do przekazania skargi nie było znaczne, a organ w przekonujący sposób wytłumaczył zaistniałe opóźnienie.

Dlatego też Sąd uznał, że pomimo przekroczenia terminu z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie zachodzą podstawy do stosowania wobec Wójta Gminy Z. środka dyscyplinująco – represyjnego w postaci grzywny. W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 ppsa.