Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 691/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1, art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego A. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 8.856 zł (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych), w tym: tytułem opłaty – kwotę 7.200 zł (słownie: siedem tysięcy dwieście złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 1.656 zł (słownie: tysiąc sześćset pięćdziesiąt sześć złotych)


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 lipca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej – H. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Pismem z 10 października 2014 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego A.N. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.

W dniu 23 grudnia 2014 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy.

W dniu 18 stycznia 2015 r. pełnomocnik złożył pismo procesowe, w którym skonkretyzował zarzuty zawarte w skardze oraz uzupełnił uzasadnienie tych zarzutów.

Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2015 r. pełnomocnik poparł skargę.

Wyrokiem z 30 czerwca 2015 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Pismem z 23 listopada 2015 r. pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia

z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 1,5 stawki minimalnej ze względu na nakład pracy i stopień skomplikowania sprawy. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do pisma załączył fakturę na kwotę 13.284 zł brutto.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącą przed Sądem I instancji.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej – "rozporządzenie").

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3.

W niniejszym postępowaniu przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna,

a wartość przedmiotu sprawy wynosi 621.045 zł. Dlatego też, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia, stawkę należało określić na kwotę 7.200 zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23%.

Równocześnie, mając na uwadze kryteria wymienione w § 2 ust. 1 rozporządzenia, a mianowicie charakter sprawy oraz wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się

do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, referendarz sądowy uznał, że brak jest podstaw

do przyznania mu wynagrodzenia, zgodnej z jego żądaniem, w podwyższonej kwocie wynoszącej 150 % wspomnianej stawki. Zdaniem referendarza sądowego, nakład pracy wnioskującego doradcy podatkowego w zakresie niniejszego postępowania nie był ponadprzeciętny. Aktywność doradcy podatkowego wyrażająca się w zapoznaniu

z aktami sprawy, złożeniu pisma procesowego oraz udziale w rozprawie, nie przekracza granic zwykłej staranności wymaganej od ustanowionego pełnomocnika.

Dodatkowo, należy podkreślić, że z uwagi na wartość przedmiotu sprawy pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie w kwocie najwyższej z określonych w § 3 ust. 1 rozporządzenia tj. 7.200 zł. Tym samym, nie można przyjąć, że kwota ta nie rekompensuje nakładu pracy pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.