Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 512/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 244 par. 1, art. 245 par. 1 i par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowanego ogrodzenia działki - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a 1. ustanowić dla J. F. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka ; 2. odmówić zwolnienia z kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. referendarz sądowy przyznał J. F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i jednocześnie odmówił przyznania mu prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienia od kosztów sądowych).

Od postanowienia tego skarżący wniósł sprzeciw wskazując, że niesłusznie odmówiono mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego, a zatem w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające rozpoznanie kwestii przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie.

Stosownie do przepisu art. 244 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ponadto prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym - art. 245 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 245 § 2 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - art. 245 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przywołana regulacja prawna oznacza zatem, iż przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i może być stosowane w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem (przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia).

W ocenie Sądu skarżący nie spełnia przesłanek do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, co nie oznacza, iż nie spełnia warunków do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Jak wynika ze złożonych dokumentów i oświadczeń skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwiema pracującymi córkami. Dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej tworzy jej emerytura w kwocie 1.255,99 złotych netto oraz wynagrodzenia za pracę córek w kwocie po 1.032,34 złotych netto. Łączny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi zatem 3.320,67 złotych netto. Skarżący jest właścicielem działki o powierzchni 1.048,00 m2, na której posadowiony jest budynek o powierzchni użytkowej 103 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,25 ha. Strona skarżąca podkreśliła, że w związku z chorobą żony ponoszone są znaczne wydatki na zakup leków. Wysokości tych wydatków jednak nie określiła.

Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków uznano, że skarżący nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie i rodziny utrzymaniu. Oceniono bowiem, że poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący nie może ponosić kosztów postępowania sądowego, których wysokość nie przekroczy każdorazowo 100 zł.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.