Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 92/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1 i par. 2, art. 14 p, art. 14n, art. 52 par. 1, art. 14h, art. 133, art. 133a, art. 14e par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2012 r. sprawy ze skargi "E." spółki cywilnej E. T., K. C. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2011 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w W. działającego w imieniu Ministra Finansów wpłynął wniosek E. Spółka cywilna E. T., K. C. (dalej jako: “Skarżąca" lub "Spółka") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

Skarżąca w niniejszym wniosku opisała szczegółowo zdarzenie przyszłe, po czym zadała następujące pytania:

Pytanie nr 2: Czy w sytuacji opisanej w niniejszym wniosku podatnik VAT czynny w dniu wpłaty zaliczki lub zaliczek (przedpłat) na rachunek bankowy Skarżącej, jako rolnika ryczałtowego powinien zgodnie z art. 116 ust. 9b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U nr 54 poz. 535 ze zm.) - dalej jako: "ustawy o VAT", wystawić i wydać jej pisemny dokument lub dokumenty potwierdzające nabycie produktu rolnego, produktów rolnych, świadczenia usługi rolniczej lub świadczenia usług rolniczych od Spółki, jako rolnika ryczałtowego przez podatnika VAT czynnego, w którym lub których podatnik VAT czynny powinien wykazać dane identyfikujące dokument lub dokumenty potwierdzające dokonanie zapłaty zaliczki lub zaliczek (przedpłat) na rachunek bankowy Spółki jako rolnika ryczałtowego?

Pytanie nr 4: Czy już po dokonaniu (w momencie dokonania) przez podatnika VAT czynnego wpłaty na rachunek bankowy Skarżącej, jako rolnika ryczałtowego zaliczki (przedpłaty) lub zaliczek (przedpłat) za nabywany przez podatnika VAT czynnego produkt rolny, produkty rolne, usługę rolniczą lub usługi rolnicze od Spółki jako rolnika ryczałtowego, powinna zostać wystawiona lub wystawione przez podatnika VAT czynnego faktura VAT RR lub faktury VAT RR, której oryginał lub oryginały powinna otrzymać Spółka jako rolnik ryczałtowy od podatnika VAT czynnego, czy dopiero po dostawie produktu rolnego lub po całkowitej dostawie produktów rolnych lub po całkowitym wykonaniu usługi rolniczej lub po całkowitym wykonaniu usług rolniczych przez Spółkę jako rolnika ryczałtowego?

Pytanie nr 6: Czy stanowisko Skarżącej, oparte w całości na wykładni art. 116 ust. 9b ustawy o VAT dokonanej przez Pana Janusza Zubrzyckiego Sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz na interpretacjach indywidualnych: nr IPPP2/443-747/10-3/MM z dnia 14 stycznia 2011 r. i nr IPPP2/443-719/10-4/IG z dnia 21 stycznia 2011 r., wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów jest prawidłowe, a jeśli nie, to dlaczego zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego w imieniu Ministra Finansów pogląd Pana Janusza Zubrzyckiego Sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego zacytowany w niniejszym wniosku oraz pogląd zaprezentowany w ww. interpretacjach indywidualnych, odnośnie niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej są poglądami błędnymi?

Postanowieniem z [...] września 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając w imieniu Ministra Finansów odmówił Skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie złożonego przez nią wniosku.

W uzasadnieniu przytoczył przepis art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej jako: "O.p.", zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Przepis ten wprowadza ograniczenie, kto może wystąpić o interpretację indywidualną. Mianowicie, wniosek taki może złożyć zainteresowany podmiot w swojej indywidualnej sprawie. Pomiędzy sprawą, w której Wnioskodawca wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji, a Wnioskodawcą musi wystąpić związek a przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania, lub ewentualnego opodatkowania Wnioskodawcy. Ponadto, przepisy prawa podatkowego objęte wnioskiem muszą mieć zastosowanie przy wykonywaniu obowiązków podatkowych ciążących na Wnioskodawcy. Innymi słowy, złożenie wniosku wraz z przytoczonymi w nim przepisami prawa podatkowego musi wiązać się z prowadzoną lub zamierzoną działalnością Wnioskodawcy. Wydana interpretacja powinna więc posiadać walor praktyczny dla zainteresowanego. Interpretację indywidualną prawa podatkowego wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego, a zatem jej adresatem może być wyłącznie jeden podmiot, tj. podmiot, który o jej wydanie wystąpił.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy organ stwierdził, że Skarżąca posiada status rolnika ryczałtowego, a więc pytania oznaczone nr 2 i 4 nie dotyczą zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Skarżącej, lecz bliżej niezidentyfikowanego podmiotu - czynnego podatnika podatku od towarów i usług, który jest lub będzie jej kontrahentem.

Ponadto w złożonym wniosku Skarżąca zwróciła się z pytaniem nr 6, sprowadzającym się co do istoty do wydania opinii w sprawie oceny poglądu wyrażonego przez Pana Janusza Zubrzyckiego - Sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wydania opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Spółki w oparciu o stanowiska organu podatkowego zawarte w odrębnych interpretacjach podatkowych.

Biorąc pod uwagę § 1 i § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz art. 3 pkt 2 O.p. organ stwierdził, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej musi dotyczyć przepisów podatkowych. Natomiast odpowiedź na pytanie oznaczone nr 6 nie dotyczy przepisów prawa, z których wynika podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawa opodatkowania, wymiar podatku. Pytanie to dotyczy jedynie wydania opinii o zasadności stanowiska innej osoby fizycznej na temat wykładni art. 116 ust. 9b ustawy o VAT oraz opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Spółki w oparciu o stanowisko organu podatkowego zawarte w odrębnych interpretacjach podatkowych. Tym samym, wniosek w zakresie tak przedstawionego pytania nie spełnia normy uregulowanej w przepisie art. 14b § 1 O.p., przez co niemożliwe jest udzielenie odpowiedzi na gruncie obowiązujących przepisów prawa podatkowego.

Pismem z 28 września 2011 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.

Odnośnie pytań oznaczonych nr 2 i 4 stwierdziła, iż kwestia zadania pytań, dotyczących otrzymywania dokumentów przez Spółkę, jako rolnika ryczałtowego od podatnika VAT czynnego, nie była kwestionowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie m.in. w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 258/11 oraz III SA/Wa 1760/10.

Natomiast odnośnie pytania nr 6 zauważyła, iż pomimo, że interpretacje indywidualne, nie mają w polskim systemie prawnym charakteru precedensowego, to w zakresie interpretacji indywidualnych wydane interpretacje zyskują szczególnie na znaczeniu. Zgodnie bowiem z art. 14a O.p., minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji. Interpretacje te mają więc normatywne przełożenie na tworzenie warunków jednolitego stosowania prawa podatkowego.

Postanowieniem z [...] listopada 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając w imieniu Ministra Finansów zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu w pełni potwierdził wyżej opisane stanowisko organu pierwszej instancji.

Następnie stwierdził, że interpretacje indywidualne, na które Skarżąca powołała się w zażaleniu, dotyczyły przepisów ustawy o VAT, w zakresie możliwości posiadania przez nią statusu rolnika ryczałtowego w 2010 r. i w latach następnych, a w związku z tym określenia czy ciąży na niej obowiązek prowadzenia ewidencji oraz wystawiania faktur VAT, a także czy taki obowiązek spoczywa na podmiocie nabywającym od niej produkty rolne lub usługi rolnicze. Zatem wbrew twierdzeniu Skarżącej, we wnioskach tych nie wnosiła o wskazanie kiedy i w jaki sposób winny być wystawiane dokumenty lub faktury oraz jakie elementy winny zawierać przedmiotowe dokumenty lub faktury wystawiane na jej rzecz, dokumentujące wpłatę zaliczek na poczet przyszłych dostaw produktów rolnych lub usług rolniczych.

Odnosząc się kolejno do twierdzenia Skarżącej o "precedensowym charakterze interpretacji indywidualnych" organ stwierdził, że tak sformułowana treść zarzutu nie spełnia wymogów określonych w przepisach Ordynacji podatkowej dotyczących instytucji zażalenia. Powyższe stwierdzenie nie stanowi bowiem zarzutu przeciwko postanowieniu z [...] września 2011 r. Nie zostały również wskazane przepisy Ordynacji podatkowej, które zdaniem Skarżącej, naruszył organ, decydując o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie pytania oznaczonego nr 6. Pytanie niniejsze pozostaje bez wpływu na zakres i sposób zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Spółki. Nie dotyczy ono przepisów prawa podatkowego, a jedynie wydania opinii o zasadności stanowiska innej osoby na temat wykładni art. 116 ust. 9b ustawy o VAT. Tym samym na zadane pytanie niemożliwe jest udzielenie odpowiedzi na gruncie obowiązujących przepisów prawa podatkowego.

Pismem z 5 grudnia 2011 r. Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 pkt 1, art. 165a § 1, art. 14b § 1, art. 14g § 3, art. 14h, art. 120, art. 121 § 1, art. 122 O.p.

W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy, a także zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W uzupełnieniu skargi z 17 września 2012 r. zaskarżonym postanowieniom zarzuciła naruszenie:

- art. 14b § 1 O.p. - przez uznanie, iż Skarżąca nie jest podmiotem "zainteresowanym" w indywidualnej sprawie Spółki, dotyczącej wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług;

- art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. - przez brak wezwania Skarżącej do usunięcia braków wniosku o wydanie interpretacji, w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia;

- art. 165a § 1 O.p. - przez wadliwe uznanie, że żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez podmiot, który nie jest stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte i w konsekwencji postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania;

- art. 120 O.p. z uwagi na to, że organ podatkowy powinien działać na podstawie przepisów prawa, a żadne przepisy prawa nie przeciwstawiają się możliwości wydania Skarżącej interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 14b § 1 O.p., zawierającej ocenę jej stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, zgodnie z art. 14c § 1 O.p., odnośnie pytań przedstawionych we wniosku;

- art. 121 § 1 O.p. - ponieważ nie może budzić zaufania do organów podatkowych odmowa oceny stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, o czym mowa w art. 14c § 1 O.p., przez co uniemożliwienie uzyskania wiedzy czy planowane działania (zdarzenie przyszłe) Skarżącej opisane we wniosku ORD-IN są prawidłowe czy też nie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając w imieniu Ministra Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów.

Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., 270, dalej: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu, przy wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak również poprzedzającego je postanowienia organ nie naruszył przepisów prawa procesowego w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie sprowadzało się w istocie do odpowiedzi na pytanie, czy żądanie strony skarżącej zawarte w treści wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego obligowało Ministra Finansów do wydania tejże pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, czy też uprawnione było stwierdzenie, że wydanie interpretacji na wniosek strony wykracza poza obowiązki tego organu określone w art. 14 b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, co uzasadniałoby odmowę wszczęcia postępowania w sprawie na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej.

Przy tym należy podkreślić, że przedmiotem kontroli Sądu objęta jest wyłącznie kwestia formalna wskazana wyżej, a nie merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie podatku od towarów i usług.

Art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), a na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.

Oceniając zakres stosowania art. 14b § 1 Ordynacji, podzielić należy w pełni pogląd zawarty w wyroku NSA z dnia 14 października 2010r. sygn. akt II FSK 923/09.

NSA wskazał w tym wyroku, iż z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zainteresowany.

Z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że zainteresowanym, jak ustawa nazywa stronę podatkowego postępowania interpretacyjnego, w rozumieniu powołanego przepisu jest ten, kto zwraca się o wydanie wymienionej interpretacji w jego indywidualnej sprawie. Wskazanie we wniosku owej indywidualnej sprawy stanowi niezbędny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie. Treść art. 14b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to z tej części przepisu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w której stanowi się, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego, "w jego indywidualnej sprawie".

Wykładnia systemowa art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje, że dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej. Wniosek taki wynika z zestawienia wzmiankowanego przepisu z przepisem art. 14p ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, że przepisy rozdziału 1a ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52 § 1.

Odstępstwo od zasady, że wnioskiem o interpretację może wystąpić podmiot zainteresowany przewiduje art. 14n § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Wynika z niego, że z wnioskiem o interpretację, która będzie dotyczyła spółki, mogą wystąpić również osoby planujące jej utworzenie. Ponadto, z wnioskiem o interpretację dotyczącą sytuacji, w której może się znaleźć oddział lub przedstawicielstwo, może wystąpić tworzący je przedsiębiorca. W obu tych przypadkach wniosek składany będzie przed powstaniem podmiotów, do których sytuacji odnosić się ma wnioskowana interpretacja.

Reasumując i egzemplifikując, osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego są:

1) podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników – niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji,

2) osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej,

3) osoby planujące utworzenie spółki – w sprawach związanych z przyszła sytuacją tej spółki,

4) przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo – w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa.

Z wnioskiem o wydanie rozważanej interpretacji nie może natomiast wystąpić:

1) we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeśli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego,

2) osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego na możliwości stosowania oraz wykładnię określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych,

3) osoba, na której sytuację ekonomiczną, czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski: Ordynacja podatkowa, Komentarz, Wydawnictwo "Dom Organizatora" Toruń 2007 r., tom I, 78 – 79).

Podkreślić należy, że ponieważ stroną postępowania interpretacyjnego jest zainteresowany - w przedstawionym powyżej rozumieniu przepisów rozdziału 1a działu II Ordynacji podatkowej, w postępowaniu tym nie będą miały zastosowania przepisy i definicje strony administracyjnego postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (rozdziału 3 działu IV) Ordynacji podatkowej, których unormowanie art. 14 h ustawy Ordynacja podatkowa do postępowania "interpretacyjnego" nie wprowadza.

Organ interpretacyjny nie będzie badał więc wprost interesu prawnego danego podmiotu w uzyskaniu dochodzonej przezeń interpretacji, ale tylko: czy jest on "zainteresowany" w uzyskaniu interpretacji, z uwagi na skutki w zakresie odpowiedzialności podatkowej, które przedstawiany stan faktyczny w jego sprawie, bądź (wyjątkowo) w odniesieniu do planowanej spółki albo oddziału lub przedstawicielstwa, może spowodować. Interes prawny w zakresie prawa podatkowego w podatkowym postępowaniu interpretacyjnym konstytuuje realizacje pochłaniającego go wymogu: ubiegania się o interpretację i uzyskanie interpretacji wyłącznie we własnej indywidualnej sprawie podatkowej.

Jeżeli wnioskodawca nie wykaże związku przedstawianego (jako zasadnicza podstawa wniosku interpretacyjnego) stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkową (albo odpowiedzialnością podatkową projektowanej spółki lub tworzonego oddziału albo przedstawicielstwa), będzie to uzasadniało ocenę, że o interpretację nie wystąpił w rozumieniu prawa zainteresowany, to jest, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony w świetle unormowania art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

W takiej sytuacji organ podatkowy nie tylko że nie ma obowiązku udzielenia interpretacji, ale nie ma prawa jej wydania i na podstawie art. 165a w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa powinien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania "interpretacyjnego".

Jak wskazał NSA w przywołanym wyżej wyroku przypomnieć także trzeba, że znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej.

Indywidualna interpretacja prawa podatkowego posiada znaczenie prawne dla jej wnioskodawcy – adresata. Zważyć należy, że zawiera ona ocenę możliwości zastosowania konkretnych przepisów w relacji do indywidualnych ze swej istoty okoliczności zaszłego bądź przewidywanego przez jednostkowy podmiot stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych. Wydanie interpretacji jest załatwieniem zapytania prawnego określonego wnioskodawcy, który może się do niej zastosować i oczekiwać z tego tytułu ochrony prawnej. Jeżeli jednak ze stanu faktycznego pytania interpretacyjnego wynika, że dotyczy on innych podmiotów niż wnioskujący o wydanie interpretacji, wnioskodawca nie będzie mógł się do niej z ochronnym skutkiem prawnym zastosować. Udział w administracyjnym postępowaniu interpretacyjnym i zostanie adresatem interpretacji indywidualnej pomimo braku zgodnego z prawem przymiotu zainteresowanego w tym konkretnym postępowaniu nie przyniesie temu podmiotowi żadnych korzyści prawnych, skoro przeprowadzona przez organ ocena możliwości zastosowania i/lub wykładnia prawa dotyczyć będą stanu faktycznego i prawnego opodatkowania innych niż wnioskodawca albo też bliżej nie określonych podmiotów.

Wykładnia operatywna prawa dokonana w danej sprawie nie posiada formalnej mocy prawnej w innych postępowaniach. Nawet więc porównywalny pozytywnie podatkowy stan faktyczny nie uzasadnia odniesienia go oraz przekazanych na jego podstawie informacji o ocenie możliwości zastosowania i wykładni prawa w relacji do innych podmiotów. Interpretacja indywidualna nie jest prawem ani też źródłem prawa, a z racji zawarcia jej w piśmie administracyjnym, stanowiącym wynik postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie, jest prawnie znacząca tylko dla jej adresata, to jest wnioskodawcy i spełniającej wymogi prawa strony postępowania (zainteresowanego), w którym została wydana.

Na podstawie art. 14i § 3 Ordynacji podatkowej, interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, są niezwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej. Wszyscy mogą się z nimi zapoznać i postępować zgodnie z ich treścią, z uwagi na to, że dają one podstawy do relatywnie konkretnych prognoz w przedmiocie upublicznionych i przewidywalnych możliwości stosowania i wykładni prawa przez organy podatkowe, tym bardziej, że nieprawidłowe interpretacje indywidualne, na podstawie art. 14e § 2 Ordynacji podatkowej, podlegają zmianie a zmiana taka powinna być także publikowana w sposób wskazany w art. 14e § 2 Ordynacji podatkowej. Postępowanie zgodnie z interpretacją indywidualną przez podmiot nie będący jej adresatem nie wywołuje jednak dla niego ochrony prawnej - związanej tylko z osobą, wobec której w danej sprawie interpretacja zgodnie z prawem została wydana, chyba że stan faktyczny interpretacji wskazuje, że winna ona dotyczyć innych podmiotów niż jej adresat.

W sprawie niniejszej wnoszący żądanie udzielenia interpretacji nie mógł być w rozumieniu prawa zainteresowanym w postępowaniu interpretacyjnym.

Ze stanu faktycznego wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w sposób niewątpliwy wynika, że podmiot ubiegający się o wydanie interpretacji nie był w nim: podatnikiem, płatnikiem, inkasentem, osobą trzecią odpowiedzialną za zobowiązania podatkowe, osobą, u której wystąpiła zaległość podatkowa w rozumieniu art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej, planującym utworzenie spółki, oddziału lub przedstawicielstwa.

Uzyskanie wiedzy o możliwości zastosowania i/lub wykładni prawa w odniesieniu do innych aniżeli wnioskujący o wydanie interpretacji albo nieokreślonych podmiotów realizować może tylko interes faktyczny i nie wskazuje na interes prawny konstytuujący "własną indywidualną sprawę podatkową", w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, żadną miarą nie jest to bowiem interpretacja we własnej podatkowej sprawie wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe uwagi na stan faktyczny niniejszej sprawy należy podkreślić, iż rację miał organ odmawiając wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 i art. 14h Ordynacji podatkowej, bowiem strona skarżąca nie jest podmiotem zainteresowanym (w rozumieniu tego pojęcia przywołanym wyżej) wydaniem indywidualnej interpretacji. Z treści żądania strony skarżącej wynika bowiem, że interpretacja miałaby dotyczyć obowiązków odrębnego podmiotu, jakim jest nabywca towarów i usług – kontrahent strony skarżącej, przy czym jest to podmiot nieokreślony i niezidentyfikowany. Powyższych poglądów nie może zmienić odmienne subiektywne odczucie strony skarżącej, która bardzo szeroko - w oderwaniu od istoty instytucji interpretacji indywidualnych – interpretuje pojęcie zainteresowanego jej udzieleniem.

W ocenie Sądu organ zasadnie również stwierdził, że niemożliwe jest udzielenie odpowiedzi w zakresie oceny poglądu wyrażonego przez sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prawidłowości postępowania spółki w oparciu o interpretacje podatkowe wydane w innych sprawach.

Wspomniany wcześniej przepis art. 14b Ordynacji podatkowej stanowi m.in., że minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Ordynacja podatkowa nie zawiera legalnej definicji interpretacji przepisów prawa podatkowego, natomiast art. 3 ust. 2 tej ustawy stanowi, że ilekroć w Ordynacji podatkowej jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. W ust. 1 art. 3 Ordynacji podatkowej ustawodawca wyjaśnia natomiast pojęcie ustaw podatkowych, które obejmuje ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Oceniając zakres stosowania art. 14b § 1 Ordynacji, podzielić należy w pełni pogląd zawarty w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1737/07, publ. M.Podatkowy 2008/3/45, LEX nr 340479), w którym stwierdzono, że "nie można obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość".

Zaaprobować także trzeba przedstawione w tym orzeczeniu rozumienie prawa podatkowego w kontekście wymogów dotyczących wydawania jego indywidualnych interpretacji, które określono jako "ogół przepisów regulujących zasady powstawania, ustalania oraz wygasania zobowiązań podatkowych oraz obowiązki podatników, płatników i inkasentów poszczególnych podatków" Przedstawiony pogląd jednolicie utrwalił się w orzecznictwie sądów administracyjnych, czego dowodem są przykładowo wyroki WSA w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2009r. sygn. akt I SA/Bd 197/09, WSA w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt I SA/Gl 1044/08 czy wyrok NSA z dnia 4 listopada 2011r. sygn. akt II FSK 1019/09.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca żądała wydania przez organ opinii w przedmiocie prawidłowości stanowiska sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz innych organów podatkowych wyrażonych w interpretacjach indywidualnych. Jednocześnie sposób sformułowania pytania nie uzasadnia twierdzenia Skarżącej, że poglądy powyższe stanowią część jej argumentacji.

W związku z powyższym nie znalazły usprawiedliwionych podstaw zarzuty zawarte w skardze. Sąd nie doszukał się także naruszenia innych przepisów prawa.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpatrując skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, działającego z upoważnienia Ministra Finansów i badając sprawę zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., nie stwierdziwszy naruszeń przepisów prawa, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.