Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 445/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. – P.H.U. F. na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], w przedmiocie uznania złożonego protestu za niezasadny postanawia: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia. 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na dzień [...] sierpnia 2011 r. A. D., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. F., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], w przedmiocie uznania złożonego protestu za niezasadny. W skardze wskazano, iż załącznikami do niej są: wniosek wraz załącznikami, protest, rozstrzygnięcie protestu, dowód uiszczenia opłaty oraz pełnomocnictwo wraz z odpisem KRS spółki i dowodem uiszczenia opłaty sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, ze zm.) po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, (...) wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).

Warunki formalne skargi określa ust. 2 cytowanego artykułu. W świetle tego przepisu skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej.

Analizując spełnienie warunków formalnych dopuszczalności skargi w badanej sprawie sąd stwierdził, że skarga jest niekompletna.

Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 ustawy, stąd a contrario należy wywieść, że skargą niekompletną jest skarga mająca braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 ustawy.

W świetle wypracowanego orzecznictwa dołączenie do skargi sądowej wniosku o dofinansowanie bez obligatoryjnych załączników, stanowiących integralną część złożonego przez Spółkę wniosku, stanowi o jej niekompletności (por. postanowienia NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 864/10; z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1015/10, postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 649/10).

W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia zamieszczonego w rozstrzygnięciu protestu z dnia [...] lipca 2011 r., w którym organ wyraźnie wskazał, że "skarga powinna zostać wniesiona przez wnioskodawcę (...) wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami (...)", do sądu wniesiono skargę niekompletną.

Z dokumentów przedłożonych przez skarżącego wynika, iż do wniosku o dofinansowanie dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego województwa l na lata 2007-2013 dołączono szereg załączników, co wynika jednoznacznie z zakreślonego pola "Tak" przy konkretnej nazwie załącznika, na stronach 26 i 27 wniosku.

Porównanie załączników zaznaczonych w liście załączników wymaganych przy złożeniu wniosku o dofinansowanie z dokumentacją złożoną przez skarżącego ze skargą prowadzi do stwierdzenia, że nie złożono ze skargą kompletu obligatoryjnych załączników. Do skargi nie dołączono załączników wymienionych w punkcie 2 – odpis oryginału lub kopia aktualnego dokumentu rejestrowego Wnioskodawcy (zaświadczenie o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej), w punkcie 6 – kopie dokumentów potwierdzających sytuację finansową wnioskodawcy, w punkcie 18a – kopia wyciągu bankowego firmy, w punkcie 18b – certyfikaty potwierdzające wykształcenie kadry zarządzającej. Załącznik określony w punkcie 18c – wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający prawo własności, nie został wyodrębniony wśród złożonych załączników, został on jednak dołączony do pisma skarżącego z dnia [...] czerwca 2011 r. (protestu), znajdującego się w złożonych ze skargą dokumentach.

Wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Sąd, aby mógł merytorycznie ocenić legalność zaskarżonego aktu, musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej, co oznacza, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu. Jeżeli wniosek o dofinansowanie zawierał załączniki, to one również muszą być dołączone w komplecie.

W świetle utrwalonego orzecznictwa, wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ustawy, nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09 oraz z 16 marca 2011 r., sygn. akt: II GSK 269/11).

Szczególny rygoryzm co do wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego w tego typu sprawach jak badana jest podyktowany ich szczególnym charakterem. Z uwagi na konieczność sprawnego prowadzenia procedur związanych z dofinansowaniem projektów z funduszy Unii Europejskiej ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje bardzo krótkie terminy na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania kontrolnego, w tym przed sądem administracyjnym. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 września 2010 r. (sygn. akt: II GSK 1051/10; LEX nr 621208) uregulowanie polegające na nałożeniu na stronę obowiązku przedstawienia sądowi kompletnej dokumentacji wraz ze skargą jest koniecznością, bowiem 30 dniowy termin na rozpatrzenie skargi w zasadzie wyklucza możliwość korespondencji ze stroną i co za tym idzie uzupełnianie braków. Sąd zwrócił także uwagę, że zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te powinny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedur ocennych, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku.

Charakter postępowania w badanej sprawie wymaga zatem szczególnej staranności ze strony skarżącego i rygorystycznego podejścia do wymogów formalnych skargi ze strony sądu.

W zaistniałej sytuacji należy uznać, że wniesiona skarga jest niekompletna. W świetle art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie cytowanego przepisu, sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji.

O zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącego wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.