Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 36/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30 ust. 5, art. 30 ust. 6 pkt 3, art. 49 b ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 23 października 2008 r. sprawy ze skargi E. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 36/08

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2007 r. nr [...] wydana w wyniku odwołania E. N. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].08.2007 r. nr [...] nakazująca w/w rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej w kształcie statku wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W podstawie prawnej powołano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 49b ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118/.

W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione, że w dniu 16.07.2007 r. pracownicy Inspektoratu przeprowadzili kontrolę na działce nr 196 w miejscowości S. stanowiącej własność E. N. W wyniku tej kontroli zostało ustalone, że na działce nr 196 zrealizowana została inwestycja na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego przez Starostę decyzją z dnia [...].03.2007r., w której to decyzji brak jest pozwolenia na posadowienie obiektu budowlanego konstrukcji drewnianej w kształcie statku. Obiekt ten posadowiony jest na słupach betonowych, ściany zewnętrzne wykonano z konstrukcji drewnianej szkieletowej, która to konstrukcja obita jest obustronnie deskami, wewnątrz obiektu wykonano dwa tarasy widokowe, oraz pomieszczenia kuchni z zapleczem. Obiekt ten posiada wymiary długość 23 metry, szerokość 10 metrów, w odległości 16 m. od granicy z działką nr 197 oraz bezpośrednio przy granicy działki nr 194 stanowiącej gminną drogę dojazdową.

W dniu kontroli ustalono, że inwestorka nie posiada zgłoszenia, ani pozwolenia na ten obiekt, a przeznaczenie jego jest jako obiekt usługowy.

Ustalone zostało również, że 29.06.2007 r. Starostwo Powiatowe przekazało do Inspektoratu kserokopię zgłoszenia zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego pn. "Statek piratów" na działce nr 196 w miejscowości S., które to zgłoszenie wpłynęło do Starostwa w dniu 26.06.2007 r. Termin rozpoczęcia w zgłoszeniu określono na dzień 27.07.2007 r. Od niniejszego zgłoszenia Starosta zgłosił sprzeciw decyzją z dnia [...].07.2007 r.

Zostało ustalone, że miejscowość S. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego, jak również brak jest decyzji o warunkach zabudowy dla w/w obiektu, co wyklucza możliwość legalizacji stosownie do art. 48 ust. 2 prawa budowlanego. W/w stan faktyczny sprawy dał podstawę organowi I instancji w oparciu o art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. do wydania nakazu rozbiórki w/w obiektu budowlanego.

W odwołaniu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i wyjaśniła, że obiekt pod nazwą "Statek piratów" traktuje jako obiekt tymczasowy, który na tej działce miał być usytuowany w okresie letnim, tj. w 2008 r. miał być przeniesiony w inne miejsce i posadowiony na trwałym fundamencie, do którego byłyby podłączone media, tj. woda, prąd kanalizacja, po załatwieniu wymaganych pozwoleń i formalności. Z uwagi na okazyjny zakup jego i szybki termin odebrania został posadowiony tymczasowo w obecnym miejscu na betonowych stopach i belkach drewnianych na okres przejściowy. Zgłoszenie na jego posadowienie zostało dokonane w dniu 26.06.2007 r. z uwagi na rozpoczęty sezon turystyczny nie wyczekała terminu 30-dniowego do jego posadowienia.

Wniosła o uchylenie decyzji i ułatwienie jej do czasu załatwienia wszystkich formalności związanych z jego posadowieniem korzystania z niego.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uwzględnił odwołania i stawianych w nim zarzutów, pomimo stwierdzenia pewnych uchybień, które to uchybienia zdaniem organu odwoławczego nie mają wpływu na zmianę decyzji.

W ocenie organu odwoławczego błędnie został zakwalifikowany w/w obiekt jako obiekt budowlany oraz błędnie została ustalona jego kwalifikacja co do jego rozbiórki.

W ocenie organu odwoławczego jest to obiekt tymczasowy zgodnie z treścią art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane, na posadowienie którego wymagane jest zgłoszenie stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 12 w/w Prawa budowlanego.

Bezsporne jest, że posadowienie tego obiektu zostało dokonane przed upływem 30 dni od daty jego zgłoszenia, a w sytuacji wniesienia sprzeciwu zgłoszenie to jest prawnie nieskuteczne. W takiej sytuacji postępowanie winno być prowadzone na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, a nie art. 48 ust. 1 w/w Prawa budowlanego.

Procedura legalizacji budowy obiektu budowlanego lub jego części prowadzonej bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ w oparciu o art. 49b stanowi analogię do procedury legalizacji budowy realizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę na podstawie art. 48 w/w ustawy. Warunki umożliwiające zalegalizowanie samowoli budowlanej lub wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia lub wybudowania mimo sprzeciwu wniesionego przez właściwy organ, określa przepis art. 49b ust. 2, które to przesłanki w niniejszej sprawie nie zostały spełnione.

Ponieważ działka nr 196 w miejscowości S. nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a także inwestor nie posiada ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, to obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest wydanie decyzji o nakazie rozbiórki na podstawie art. 49b ust. 1 i taka sytuacja w niniejszej sytuacji zachodzi. Pozostałe zarzuty zgłaszane w odwołaniu nie znajdują wsparcia w w/w przepisach prawa budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca powtórzyła argumenty jak w odwołaniu, a nadto dodała, że Wójt Gminy pozytywnie zaopiniował lokalizację tej inwestycji i wskazała na pismo z dnia 25.07.2007 r. Powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19.12.2007 r. o możliwości legalizacji samowoli budowlanej o konieczności posiadania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto wskazała, że okres zimowy w którym otrzymała nakaz nie sprzyja pracom związanym z rozbiórką tego obiektu, domagając się odroczenia rozbiórki obiektu do maja 2008 r.

Reasumując wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umożliwienie jej legalizacji tego obiektu, a nadto wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia tego sporu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

skarga jest nieuzasadniona

Kontrola tego Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotycząca nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wydana w oparciu o art. 49 b ust.1 ta ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane /Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 118 ze zm./.

Stan faktyczny sprawy dotyczy posadowienia obiektu budowlanego przed upływem terminu określonego w zgłoszeniu, na działce nr 196 w S. własności E. N. konstrukcji drewnianej, posadowiony na słupach betonowych w kształcie statku pirackiego, o wymiarach; długość 23 m szerokość, 10 metrów. Termin jego posadowienia w zgłoszeniu budowlanym dokonanym w dniu 26 czerwca 2007 został określony na dzień 27 lipca 2007 r. Natomiast w wyniku kontroli dokonanej w dniu 17 lipca 2007 roku zostało stwierdzone, że obiekt objęty w/w zgłoszeniem został już posadowiony.

W tej sytuacji decyzją z dnia [...] lipca 2007 roku Starosta zgłosił sprzeciw w oparciu o przepis art. 30 ust.6 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Wprawdzie w aktach administracyjnych sprawy brak jest dowodu doręczenia skarżącej w/w decyzji, które to uchybienia podniósł na rozprawie sądowej w dniu 23 .10.2008 r pełnomocnik skarżącej i jest to niewątpliwie uchybienie organu, niemniej jednak w ocenie Sądu nie ma ono wpływu na wynik niniejszego rozstrzygnięcia.

Prawo budowlane /ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118/ - zwana dalej ustawą, przyjęło ogólną zasadę reglamentacji robót budowlanych, zgodnie z którą wolne od pozwolenia na budowę są tylko roboty budowlane wyraźnie w ustawie wyszczególnione. Wymagają one jednak w przeważającej większości zgłoszenia organom administracji architektoniczno-budowlanej /art. 29 – 30 ustawy/.

Pośród obiektów budowlanych, które nie wymaga pozwolenia budowlanego wymieniona została budowla obiektu tymczasowego.

Art. 29 ust.1 pkt 12 ustawy stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia na inne miejsce w terminie określonym z głoszeniu, w którym mowa w art. 30 ust.1, nie później niż 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu; zwolnienie to nie dotyczy obiektów, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska /art. 29 ust.1 pkt 12 ustawy/.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, termin posadowienia w/w obiektu budowlanego określony w został w zgłoszeniu na dzień 27 lipca 2007 r. stosownie do art. 30 ust.2 ustawy.

Analiza w/w przepisu wskazuje, że w pierwszej kolejności inwestor musi spełnić wymogi formalne zgłoszenia tj. określić /rodzaj obiektu, zakres i sposób wykonania robot budowlanych, termin rozpoczęcia, oświadczenie o którym mowa w art. 32 ust.4 pkt 2, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice rysunki, pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W drugiej kolejności ustawodawca w tym przepisie wskazał tryb postępowania organów w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia lub w przypadku dokonania zgłoszenia po fakcie dokonanym przez inwestora /art. 30 ust. 6 pkt 3 ustawy/.

Ust. 5 art. 30 ustawy wyraźnie określa termin 30 dniowy od dnia doręczenia zgłoszenia, kiedy to inwestor może przystąpić do wykonania robót budowlanych.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że inwestor nie zachował terminu wskazanego w zgłoszeniu /27 lipca 2007 r./ gdyż obiekt ten posadowił przed tym terminem tj. 16 lipca 2007 r., jak również nie wyczekał terminu 30 dniowego o którym mowa w ust. 5 art. 30 ustawy.

W/w stan faktyczny sprawy niewątpliwie wskazuje, że obiekt ten został posadowiony w tzw. samowoli budowlanej i w konsekwencji podlega on rygorom określonym w art. 49 b ust.1 ustawy.

Kwestia jego legalizacji o której mowa w art. 49 b ust. 2 ustawy była przedmiotem rozważań organu orzekającego w sprawie lecz wobec stwierdzenia braku przesłanek do jego legalizacji tj. decyzji o warunkach zabudowy wobec braku planu miejscowego, nakaz rozbiórki znajduje uzasadnienie.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd skargę jako nieuzasadniona oddalił stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.