Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 501/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 581/15 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 581/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014.

Sąd I instancji podniósł, że skarga M. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w O. z dnia [...] lipca 2015 r., została podpisana przez pełnomocnika T. P. Nie zostało do niej dołączone pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, z którego wynikałoby, że T. P. został umocowany do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz nie podano, kim pełnomocnik jest w stosunku do skarżącego.

W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 września 2015 r., doręczonym w dniu 5 października 2015 r., T. P. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego M. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z wskazaniem kim pełnomocnik jest w stosunku do skarżącego.

W piśmie procesowym z dnia 12 października 2015 r. T. P. wyjaśnił, że M. P. jest jego synem. Do pisma załączono kserokopię pełnomocnictwa z dnia 23 grudnia 2014 r., udzielonego przez M. P. T. P. do występowania w jego imieniu i załatwiania na jego rzecz wszystkich spraw w postępowaniach przed organami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, za wyjątkiem odbioru należnych płatności przyznanych mu, jako producentowi w drodze decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Sąd I instancji postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. odrzucił skargę, uznając, że nie uzupełniono braków formalnych skargi, bowiem z przesłanej kserokopii pełnomocnictwa wynika, iż skarżący udzielił pełnomocnictwa T. P. do występowania przed organami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a nie przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. W uzasadnieniu podniósł, że przez pomyłkę wysłał pełnomocnictwo do reprezentowania syna przed Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Do pisma zostało załączone pełnomocnictwo do reprezentowania M. P. przed sądami administracyjnymi.

Sąd I instancji, odmawiając przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podkreślił, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia pełnomocnictwa, gdyż jego wyjaśnienia nie mogą świadczyć o braku winy (jako koniecznej przesłanki przywrócenia terminu). Nie może bowiem stanowić usprawiedliwienia fakt, że T. P. przez pomyłkę wysłał niewłaściwe pełnomocnictwo do sądu. Podniesione okoliczności świadczą o tym, że nie wykazał on należytej staranności, jaką można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł ponownie, że niewłaściwe pełnomocnictwo nadesłał do sądu przez pomyłkę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania terminu.

Przenosząc te rozważania na treść rozpoznawanego zażalenia, należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał obiektywnie niezależnych przyczyn, które uniemożliwiły mu uzupełnienie braków formalnych skargi z zachowaniem wyznaczonego terminu.

Skarżący podał jako przyczynę uchybienia terminu błąd polegający na nadesłaniu niewłaściwego pełnomocnictwa, upoważniającego pełnomocnika do występowania w postępowaniu przed organem administracji, a nie przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można przyjąć, by tego rodzaju błąd świadczył o zachowaniu najwyższej staranności w prowadzeniu sprawy, a co za tym idzie, by mógł zostać uznany za błąd niezawiniony. Z przedstawionych powodów należało podzielić ocenę dokonaną przez Sąd I instancji, że skarżący nie wykazał braku zawinienia w dochowaniu terminu. Sam fakt pomyłki co do przesłanego pełnomocnictwa nie stanowi tego rodzaju okoliczności, która uzasadniałaby przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.