Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 152/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3 w zw. z  art. 276
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz- Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Z.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 932/09 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z.K. i T. Ł.- K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 13 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za rok 2005 (sygn. akt I SA/Wr 932/09). Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2010 r. przyznano Z.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. odrzucono skargę kasacyjną od ww. postanowienia wniesioną przez pełnomocnika skarżącego, a postanowieniem z dnia 22 lipca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. WSA we Wrocławiu odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalny. Od tego postanowienia nie wniesiono środka zaskarżenia. Listem poleconym nadanym na adres Sądu w dniu 11 stycznia 2011 r. skarżący przesłał pismo zatytułowane "Wniosek o wznowienie postępowania". Z motywów wniosku wynika, że podstawą do wniesionego środka prawnego było pozbawienie możności działania w sprawie. Zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. zwolniła adwokat I.G. z funkcji pełnomocnika z urzędu i wyznaczyła pełnomocnikiem adwokata W.S. Pismem z dnia 4 lipca 2011 r. pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu do ustosunkowania się do skargi o wznowienie. Z kolei pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. oświadczył, iż z uwagi na brak kontaktu ze skarżącym nie jest w stanie uprawdopodobnić zachowania terminu do wniesienia skargi.

W dniu 9 sierpnia 2011 r. pełnomocnikowi z urzędu ponownie doręczono wezwanie do wskazania daty, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe wezwanie pełnomocnik nie odpowiedział. Następnie, w dniu 18 sierpnia 2011 r. wezwanie do wskazania, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, daty, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie doręczono skarżącemu. W odpowiedzi na wezwanie Z.K. przesłał pismo procesowe, w którym podtrzymał prezentowane dotychczas stanowisko w sprawie i wskazane w nim uchybienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Stosownie do art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym, gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji, od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Zgodnie z art. 279 p.p.s.a w zw. z art. 46 § 1 oraz art. 276 zd. 2 tej ustawy skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oprócz elementów wspólnych dla wszystkich pism sądowych (o których mowa w art. 46 § 1p.p.s.a. ) także dodatkowo oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Na podstawie art. 280 § 1 w zw. z 49 § 1 zdanie 2.p.p.s.a., jeżeli skardze o wznowienie postępowania nie można nadać dalszego toku z uwagi na niezachowanie wymogów formalnych dotyczących uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu lub dopuszczalności wznowienia, sąd wzywa stronę do uzupełnienia pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Dla skargi o wznowienie skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3

w zw. z art. 276 p.p.s.a., w myśl których sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, której braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.

Z kolei wedle art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania wskazanego w doręczonym stronie skarżącej wezwaniu rozpoczynał zatem bieg

w sprawie w dniu 19 sierpnia 2011 r. i kończył się z dniem 25 sierpnia 2011 r.

Skarżący nie uzupełnił ww. braku formalnego środka zaskarżenia w określonym

w ustawie terminie mimo doręczenia stosownego wezwania. Za takie nie można bowiem uznać pisma skarżącego z dnia 22 sierpnia 2011 r. w którym podtrzymał prezentowane dotychczas stanowisko w sprawie i wskazane w nim uchybienia. Nadal bowiem nie jest znana Sądowi data w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia

W tych okolicznościach sprawy zaistniała zatem - w ocenie Sądu- przesłanka odrzucenia skargi, określona w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a..

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie powołanych przepisów prawa oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.