Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 774/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Związku Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "[...]" w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 maja 2010 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić wniosek uczestniczki postępowania M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi Polskiego Związku Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "[...]" w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 maja 2010 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Odpis wyroku został doręczony pełnomocnikowi uczestniczki M. W. – A. W. w dniu 9 grudnia 2010 r.

W dniu 10 stycznia 2011 r. M. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. ustanowił dla uczestniczki adwokata. Zarządzeniem z dnia [...] maja 2011 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K., w wykonaniu opisanego wyżej postanowienia, wyznaczył dla M. W. pełnomocnika w osobie adw. A. C..

W dniu 6 czerwca 2011 r. pełnomocnik adw. A. C. wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, podając jednocześnie, że zarządzenie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla uczestniczki M. W. zostało mu doręczone w dniu 18 maja 2011 r., przy czym z uwagi na jego nieobecność w tym dniu w kancelarii, informacja została mu przekazana 19 maja 2011 r. Wskazał również, iż z uwagi na fakt, że ww. zarządzenie nie zawierało adresu M. W. dopiero badanie akt sprawy pozwoliło na skontaktowanie się z klientem, najpierw listownie, a następnie osobiście. Zdaniem pełnomocnika, ustanie przyczyny uchybienia terminu może nastąpić po upływie 30 dni od uzyskania przez profesjonalnego pełnomocnika wiedzy o wyznaczeniu lub też po wcześniejszym sporządzeniu skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie ma miejsce drugi z ww. przypadków. Skarga kasacyjna została sporządzona w dniu 7 czerwca 2011 r., zatem termin do jej złożenia upływa w dniu 14 czerwca 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem

dokonania czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W pierwszej kolejności należało zatem zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, od tego bowiem zależy możliwość jej merytorycznego rozpoznania przez Sąd.

Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. wprowadza wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W związku z doręczeniem stronie wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 9 grudnia 2010 r., termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 10 stycznia 2011 r. (z uwagi na fakt, że ostatni dzień terminu przypadał w sobotę, stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a., został on przedłużony do poniedziałku). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik powziął wiadomość o wyznaczeniu go do reprezentowania M. W. w dniu 19 maja 2011 r., przyjąć zatem należy, że ten dzień jest dniem, od którego należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Termin ten upłynął w dniu 26 maja 2011 r. Skoro wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 8 czerwca 2011r., nastąpiło to już po upływie terminu. Sąd nie podziela poglądu zaprezentowanego w uzasadnieniu wniosku, że przyczyna uchybienia terminu ustaje po upływie 30 dni od uzyskania przez profesjonalnego pełnomocnika wiedzy o wyznaczeniu lub też po wcześniejszym sporządzeniu skargi kasacyjnej. Przedstawiony pogląd nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach. Jak już podniesiono wyżej ustanie przyczyny uchybienia terminu to taki stan w którym istnieje realna możliwość dokonania czynności procesowej. Nie ulega zatem wątpliwości, że z chwilą doręczenia zarządzenia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu wraz z odpisem postanowienia Sądu w tym zakresie, pełnomocnik był zobligowany do zapoznania się ze sprawą i w razie stwierdzenia do tego podstaw - sporządzenia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.