Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 57/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu w kwestii skargi kasacyjnej skarżącego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2009 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 marca 2009 r. Sąd odrzucił skargę R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu.

Odpis tego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, będącemu radca prawnym, w dniu [...].

W dniu [...] na adres Sądu nadane zostało pismo, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zatytułowane "skarga kasacyjna". Na kopercie nadawczej oraz na przedmiotowym piśmie widniało imię i nazwisko skarżącego, brak było jednak jego własnoręcznego podpisu. Na tej podstawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego tego pisma poprzez jego podpisanie. W dniu [...] nadesłano do Sądu odpis powyższego pisma podpisany przez pełnomocnika, z wyjaśnieniem, że z uwagi na brak kontaktu z mocodawcą, osobiście składającym pismo nazwane skargą kasacyjną, czynności tej dokonuje pełnomocnik. W świetle tych okoliczności Sąd wezwał pełnomocnika do wskazania w terminie 7 dni, kto sporządził przedmiotowe pismo z dnia [...], pod rygorem przyjęcia, że pismo to zostało sporządzone osobiście przez skarżącego. Siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ustawą, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Tego rodzaju środek zaskarżenia może również sporządzić sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem (art. 175 § 2 ustawy).

Pismo z dnia [...] zatytułowane "skarga kasacyjna" wniesione zostało osobiście przez R.S., zaś jego treść, m.in. sformułowanie: "działając w imieniu własnym..." oraz brak odpowiedzi pełnomocnika na wezwanie z dnia [...] wskazują, że zostało ono także przez niego osobiście sporządzone. Pismo to zatem nie czyni zadość powyższemu wymaganiu ustawowemu.

Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez kwalifikowanego pełnomocnika jest warunkiem jej dopuszczalności, którego uchybienie nie podlega usunięciu w trybie braków skargi, przewidzianym w art. 49 ustawy. Należy jednakże podkreślić, że w orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym brak skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez stronę może z jej inicjatywy zostać konwalidowany na skutek złożenia na tej skardze podpisu przez jedną z osób wymienionych w art. 175 ustawy bądź poprzez złożenie nowej skargi kasacyjnej spełniającej wymogi określone w tym przepisie. Możliwość ta istnieje jedynie w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej (vide: postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 965/08, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tymczasem w niniejszej sprawie odpis osobistej skargi kasacyjnej R.S., podpisany przez fachowego pełnomocnika, został wniesiony po upływie terminu do wniesienia tej skargi. Stąd pismo skarżącego zatytułowane "skarga kasacyjna", sporządzone bez zachowaniu przymusu adwokacko-radcowskiego nie mogło zostać uznane za skargę kasacyjną.

W świetle powyższego, działając na podstawie art. 178 ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.