Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 364/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.9,35
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędziowie WSA Renata Czeluśniak Kazimierz Bandarzewski / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M. R., A. O. i Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 stycznia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Spółka [....] S.A. w K. w dniu 15 lutego 2013 r. złożyło wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na budowę zamierzenia budowlanego pn. budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym oraz wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji sanitarnej i opadowej, centralnego ogrzewania, wentylacji mechanicznej i gazu oraz elektrycznymi, a także wewnętrznym układem komunikacyjnym, w tym rampą zjazdową do garażu podziemnego i ciągami komunikacji pieszej na działce nr [....] obr. [....] oraz budowa odcinka sieci kanalizacji ogólnospławnej na działkach nr [....] i nr [....] , fragmentu sieci energetycznej na działce nr [....] przy ul. [....] w K. Do wniosku zostało dołączone oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia należące do właściwej izby samorządu zawodowego, co zostało potwierdzone zaświadczeniami wydanymi przez tę izbę.

Decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [....] z dnia [....] kwietnia 2013 r. odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody [....] z 30 lipca 2013 r. znak: [....] i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W dniu [....] września 2013 r. wydana została zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta K. Nr-[....] znak: [....] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. W treści decyzji organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji określił obszar oddziaływania obiektu, obejmujący działki nr nr: [....] , [....], [....] obręb [....] .

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła w ustawowym terminie Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. [....] w K. reprezentowana przez M.R. i A.O. Odwołujący się podnieśli, że "(...) zamierzenie inwestycyjne skutkować będzie powstaniem elementu dominującego zmieniającego dotychczasowy charakter urbanistyczny istniejącej zabudowy. Powstanie tak dużego obiektu w znaczny sposób ograniczy dostęp światła, w szczególności do niższych kondygnacji budynku nr [....] przy ul. [....] . (...) Dostęp komunikacyjny do zamierzonej inwestycji jest dalece niewystarczający (...) brak jasno zdefiniowanej drogi przeciwpożarowej (...) w wyniku realizacji tej inwestycji w sposób istotny zostaną zmienione warunki bezpieczeństwa pożarowego budynków sąsiednich (...) powstanie obiektu budowlanego w kształcie zatwierdzonym zaskarżona decyzja negatywnie wpłynie na wartość nieruchomości sąsiednich".

Decyzją z dnia 9 stycznia 2014 r. znak: [....] Wojewoda [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Wojewoda podał, że analizę projektu budowlanego organ odwoławczy przeprowadził w odniesieniu do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Projekt budowlany opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, poszczególne tomy projektu zostały trwale zszyte, posiadają numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (karta 7-15 proj. budowlanego). W projekcie określona została II kategoria geotechniczna obiektu, przy prostych warunkach gruntowych (opinia geotechniczna i projekt geotechniczny karta 1-83 akt sprawy). Dokumentacja geologiczno-inżynierska została bez zastrzeżeń uzgodniona [....] 2011 r. decyzją Prezydenta Miasta K. znak: [....] . Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kserokopii aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej dla celów projektowych, potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez uprawnionego geodetę. W aktach sprawy znajdują się stosowne oświadczenia i uzgodnienia dotyczące połączenia działki z drogą publiczna tj. ul. [....] oraz drogą wewnętrzną - ul. [....] (karta 59, 60 proj. budowlanego) oraz zapewnienie możliwości podłączenia projektowanego budynku i warunki podłączenia do sieci: wodociągowej i kanalizacyjnej (karta 77 - 84 proj. budowlanego), ciepłowniczej (karta 85, 86 proj. budowlanego), gazowej (karta 75, 76 proj. budowlanego) i elektrycznej (karta 69 - 74 proj. budowlanego). Do akt załączone zostały opinie Prezydenta Miasta K. : znak: [....] oraz znak: [....] , w których stwierdzono bezkolizyjność sieci uzbrojenia terenu i innych obiektów budowlanych wobec już istniejących i projektowanych innych przewodów i urządzeń (karta 65 - 68 proj. budowlanego). Decyzją Prezydenta Miasta K. z 29 listopada 2011 r. znak: [....] udzielono zezwolenia na usunięcie poszczególnych drzew i zastąpienia innymi drzewami.

Wniosek inwestora o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji został złożony w okresie ważności decyzji Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy Nr [....] z 16 lipca 2012 r., znak: [....] , przeniesionej na Spółkę [....] S.A. decyzją Nr [....] z 29 sierpnia 2012 r.

Warunki określone ww. decyzją zostały spełnione. W projekcie zagospodarowania terenu została wyznaczona obowiązująca linia zabudowy, którą zgodnie z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy wyznaczono od strony ul. [....] w granicy działki drogowej nr [....] . Projektowana lokalizacja obiektu nie narusza warunków tej decyzji, obiekt usytuowany został od strony ul. [....] przy granicy z działką drogową. Poziom parteru ±0,00 zaprojektowany jest na poziomie rzędnej 213,79 metrów nad poziomem morza.

Zaprojektowany obiekt jest zróżnicowany wysokościowo stopniowo zwiększa się ilość kondygnacji nadziemnych w kierunku do ul. [....] od strony południowej zaprojektowane zostały jedna i dwie kondygnacje nadziemne, następnie od strony północnej i wschodniej pięć; najwyższa część budynku to siedem i osiem kondygnacji. Budynek w części podziemnej ma zaprojektowany garaż z miejscami postojowymi. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej projektowanego budynku (od ul......) tj. wysokość od poziomu terenu do poziomu attyki, wynosząca 16,55 metra, jest zgodna z określoną w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy (od 12 metrów do 17 metrów od strony ul......). Wysokość górnej krawędzi części najwyższej budynku, wynosząca 25,90 metra, również jest zgodna z wysokością określoną w ww. decyzji (do 26 metrów z tolerancją ±0,5 m).

Spełnione zostały wymagania dotyczące maksymalnej szerokości elewacji frontowej (od strony ul......) określone w ww. decyzji (od 18 do 27,5 metra oraz w widoku ortogonalnym od strony tej ulicy do 33 metrów). Szerokość elewacji frontowej wynosi 25,92 metra natomiast w widoku ortogonalnym 30,46 metra. W projekcie budowlanym spełnione zostały warunki dotyczące wskaźnika powierzchni zabudowy (powierzchnia zabudowy wynosi 923,17 m2 tj. 49,9% powierzchni terenu wynoszącej 1850 m2) zatem nie przekracza ustalonej ww. decyzją powierzchni zabudowy 35 - 50% oraz spełnione zostały warunki dotyczące wymaganej powierzchni biologicznie czynnej nie mniej niż 25 % (464,1 m2 powierzchni stanowi powierzchnię biologicznie czynną tj. 25,1 % powierzchni terenu). Spełnione zostały wymogi zapewnienia miejsc postojowych dla prawidłowego funkcjonowania przedmiotowej inwestycji, zaprojektowano miejsca postojowe w garażu podziemnym w ilości wystarczającej dla zamierzonej funkcji obiektu zarówno dla części usługowej jak i mieszkalnej (37 miejsc postojowych).

Odpowiadając na argumenty skarżących, że "zamierzenie inwestycyjne skutkować będzie powstaniem elementu dominującego zmieniającego dotychczasowy charakter urbanistyczny istniejącej zabudowy", wyjaśniono, że lokalizacja projektowanego obiektu o funkcji mieszkalnej i usługowej została ustalona w decyzji o warunkach zabudowy, jako kontynuacja funkcji zabudowy na działkach sąsiednich. Decyzją tą określone zostały również gabaryty planowanego obiektu. Warunki określone w tej decyzji zgodnie z treścią art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Odnosząc się zatem do podnoszonego argumentu stwierdzono, że projekt budowlany jest zgodny z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy wydaną dla przedmiotowej inwestycji. Dodano, że na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, organ administracji architektoniczno-budowlanej bada zgodność zaprojektowanego obiektu z warunkami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i jeżeli inwestycja nie narusza tych warunków (lub innych przepisów), organ administracji nie jest uprawniony do oceny zasadności zaproponowanego przez inwestora zamierzenia inwestycyjnego.

Projekt budowlany (rzut parteru i projekt zagospodarowania terenu), został uzgodniony bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przez rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych 25 września 2012 r. Przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych został pozytywnie zaopiniowany w zakresie spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. [....] Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej znak: [....] udzielona została zgoda na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż podany w § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 124, poz. 1030). Określone zostały dodatkowe rozwiązania techniczne zapewniające bezpieczeństwo przeciwpożarowe budynku oraz umożliwiające ewakuację ludzi ze wszystkich stref pożarowych w budynku, określono także, iż dojazd i dostęp w przypadku pożaru zapewniony będzie od strony zachodniej przez ustaloną służebność gruntową od ul. [....].

Zdaniem Wojewody nie znajduje uzasadnienia argument skarżących, że "(...) w wyniku realizacji tej inwestycji w sposób istotny zostaną zmienione warunki bezpieczeństwa pożarowego budynków sąsiednich", ponieważ projektowany obiekt w żaden sposób nie zmienia możliwości ochrony przeciwpożarowej ich budynku a odległość usytuowania projektowanego budynku jest zgodna z wymaganiami, o których mowa w § 271-273 w zakresie bezpieczeństwo pożarowego.

Usytuowanie projektowanego obiektu nie narusza przepisów § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Obiekt usytuowano w taki sposób, że między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okien pomieszczeń przesłanianych w budynkach sąsiednich, nie znajduje się obiekt przesłaniający, ponieważ wysokość liczona od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien (pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) tych budynków do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi projektowanego obiektu jest mniejsza od odległości pomiędzy nimi (rys. i analiza karta 84 - 99 akt sprawy).

W odniesieniu do pokoi mieszkalnych znajdujących się w budynkach na działkach sąsiadujących z terenem inwestycji spełnione zostały wymagania przepisów § 60 ww. rozporządzenia (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w zakresie wymaganego nasłonecznienia pokoi mieszkalnych. Do akt sprawy załączone zostało opracowanie przedstawiające analizę przesłaniania i zacieniania dla przedmiotowej inwestycji i budynków znajdujących się sąsiedztwie, z którego wynika, że nie następuje ponadnormatywne ograniczenie naturalnego nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w tych budynkach (rys. i analiza karta 84 - 99 akt sprawy). Czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych od strony wschodniej budynku przy ul. [....] wynosi 4 godziny, natomiast w odniesieniu do pokoi mieszkalnych w budynku skarżących projektowana inwestycja nie ograniczy obecnego czasu nasłonecznienia. Nie znajduje zatem uzasadnienia argument, że "(...) powstanie tak dużego obiektu w znaczny sposób ograniczy dostęp światła, w szczególności do niższych kondygnacji budynku nr [....] przy ul. [....] ". Natomiast postanowieniem Prezydenta Miasta K. z 18 czerwca 2013 r. (po otrzymaniu upoważnienia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 5 czerwca 2013 r. znak: [....] ) udzielona została zgoda na odstępstwo od przepisów § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgoda na odstępstwo od ww. przepisów w zakresie ograniczenia nasłonecznienia udzielona została tylko i wyłącznie w odniesieniu do lokali mieszkalnych w projektowanym budynku (karta 222 - 225 akt sprawy).

Badanie wartości rynkowej działek (zmniejszenie czy też zwiększenie wartości nieruchomości, mieszkań) nie podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej. Ewentualne "obniżenie wartości nieruchomości skarżących" w wyniku zrealizowania przedmiotowej inwestycji nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Organ administracji architektoniczno-budowlanej zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, (...) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 Prawa budowlanego, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Jak wynika z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotowa inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Zacytować należy przepis art. 4 Prawa budowlanego zgodnie z którym "każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami". Analiza przedłożonego materiału dowodowego, nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Tym samym inwestor jest uprawniony do korzystania z prawa wynikającego z art. 4 Prawa budowlanego.

Z powyższą decyzją nie zgodziła się Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. [....] zaskarżając ją w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W ocenie skarżącej Wspólnoty zaskarżona decyzja zatwierdza projekt budowlany niespełniający ogólnie obowiązujących przepisów, gdyż dla jej wydania konieczne było wydanie poprzedzających ją postanowienia [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z 14 kwietnia 2011 r. o sygn. [....] o wyrażeniu zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż w ogólnie obowiązujących przepisach oraz postanowienia Prezydenta Miasta K. z 18 czerwca 2013 r. znak: [....] o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie nasłonecznienia lokali mieszkalnych w projektowanym budynku. Trzeba przy tym zauważyć, że opisane wyżej postanowienie Prezydenta Miasta K. wydane zostało po dacie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Oznacza to, że organ gminy wydający decyzję o warunkach zabudowy nie mógł znać zakresu odstępstw od ogólnie obowiązujących przepisów Prawa budowlanego jakie dopuści organ starostwa powiatowego. Nie ma przy tym znaczenia, że w tym konkretnym przypadku oboma organami jest Prezydent Miasta K. , bowiem w tym przypadku rozstrzygał on w sprawach pozostających w kompetencji organów samorządu różnych szczebli. Organ wydający decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz organ utrzymujący tę decyzję w mocy nie zbadały zgodności projektu budowlanego z decyzja o warunkach zabudowy w zakresie odstępstw projektu od ogólnie obowiązujących norm.

Dalej podniesiono, że organ wydający decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie rozstrzygnął ostatecznie, czy inwestor, któremu udzielono pozwolenia na budowę dysponuje prawem do dysponowania terenem na cele budowlane. Organ I instancji prowadząc postępowanie powziął informacje, że zamierzenie inwestycyjne objęte postępowaniem jest niezgodne z celami na jakie teren inwestycji oddano inwestorowi w wieczyste użytkowanie. Było to bezpośrednim powodem wydania 24 kwietnia 2013 r. decyzji Prezydenta Miasta K. znak [....] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzje tę uchylił 30 lipca 2013 r. Wojewoda [....] stwierdzając, że organ wydający pozwolenie na budowę ma tylko sprawdzić, czy występujący o wydanie takiej decyzji załączył wymagane przepisami oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania terenem na cele budowlane. Nie ma natomiast prawa badać, czy oświadczenie to zgodne jest z prawdą. W toku ponownego rozpatrywania sprawy organ I instancji nie zbadał ponownie sprawy prawa inwestora do dysponowania terenem na cele budowlane i nie rozstrzygnął czy inwestor takim prawem dysponuje.

Objęty decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nowy budynek ma powstać w miejscu wyburzonego budynku biurowego. W stosunku do budynku wyburzonego zwiększona została znacznie powierzchnia zabudowy, a przede wszystkim intensywność zabudowy. W konsekwencji kaskadowo opadające piętra zamierzenia inwestycyjnego (od siódmej do trzeciej kondygnacji) znajdą się w bezpośrednim sąsiedztwie budynku nr [....] przy ul. [....] oraz pomiędzy istniejącymi w tamtej okolicy domami jednorodzinnymi. Tym samym w stosunku do istniejącej zabudowy zrealizowane zamierzenie inwestycyjne skutkować będzie powstaniem elementu dominującego zmieniającego dotychczasowy charakter urbanistyczny istniejącej zabudowy.

Powstanie tak dużego obiektu w znaczny sposób ograniczy dostęp światła, w szczególności do niższych kondygnacji budynku nr [....] przy ul. [....] oraz do sąsiednich domów jednorodzinnych. W toku postępowania, którego celem było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę nie przeprowadzono analizy wpływu projektowanego budynku na warunki oświetlenia istniejących już lokali i budynków mieszkalnych. Przedstawiono natomiast postanowienie Prezydenta Miasta K. z 18 czerwca 2013 r. znak: [....] o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie nasłonecznienia lokali mieszkalnych w projektowanym budynku. Tym samym potwierdzone zostało, że projektowany budynek nie spełnia norm powszechnie obowiązujących w tej dziedzinie.

W ocenie skarżących dostęp komunikacyjny do zamierzonej inwestycji jest niewystarczający. Dojazd do projektowanego budynku jest wąski i przebiega pomiędzy istniejącymi budynkami. Zaprojektowana ilość miejsc parkingowych zdecydowanie odbiera od minimalnej ilości samochodów na mieszkańca.

W zatwierdzonym zaskarżona decyzją projekcie budowlanym brak jasno zdefiniowanej drogi przeciwpożarowej. W kontekście wyżej przedstawionych problemów z komunikacją (dotychczasowych i wygenerowanych przez nową inwestycję) spowoduje to realny wzrost zagrożenie pożarowego nie tylko dla budynku objętego zaskarżona decyzją ale także dla już istniejących budynków. Potwierdza to dołączone do akt postępowania postanowienie [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z 14 kwietnia 2011 r. o wyrażeniu zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż w ogólnie obowiązujących przepisach. Odstępstwa dotyczą nie tylko przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę ale przede wszystkim dróg przeciwpożarowych. Oznacza to, że nie tylko dla budynku objętego zaskarżoną decyzją nie będą spełnione ogólnie obowiązujące normy i przepisy. W wyniku realizacji inwestycji objętej zaskarżaną decyzją w sposób istotny zostaną zmienione warunki bezpieczeństwa pożarowego budynków sąsiednich. Zatem winno to być zbadane i wyjaśnione w toku postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Z akt postępowania wynika, że badań ani analiz w tej dziedzinie nie przeprowadzono a przynajmniej nie przedstawiono ich w materiale dowodowym.

Zdaniem skarżących przy wydawaniu decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę nie może być uwzględniany wyłącznie interes ekonomiczny inwestora projektowanego budynku. Winny być respektowane, co najmniej w równym stopniu, interesy, w tym ekonomiczne, właścicieli nieruchomości już istniejących w sąsiedztwie projektowanego budynku. A tych właśnie interesów zaskarżona decyzja nie uwzględnia. Co więcej zezwala inwestorowi na liczne odstępstwa od powszechnie obowiązujących norm. W tym od norm dotyczących bezpieczeństwa przeciwpożarowego już istniejącej zabudowy.

Organy wydające decyzję nie zbadały w jaki sposób objęty decyzją obiekt budowlany wpłynie na leżące w strefie jego oddziaływania nieruchomości mimo podnoszenia tej kwestii przez uczestników postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. uczestnik postepowania [....] S.A. w K. wniósł o oddalenie skargi w pełni popierając stanowisko Wojewody [....].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawa.

Sąd kontrolując działanie organów administracji i nie będąc związany ani granicami skargi, ani zawartymi w skardze zarzutami uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja nie zostały wydane z naruszeniem prawa.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli inwestor spełni wymagane prawem przesłanki.

Przepisy Prawa budowlanego wyliczają katalog takich przesłanek, do których w tej sprawie należy zaliczyć złożenie przez inwestora:

1) wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

2) oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zawierającego projekt zagospodarowania działki lub terenu zgodny w szczególności z przepisami techniczno-budowlanymi;

4) kompletnego projektu budowlanego, który ma posiadać wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Na podstawie akt sprawy należy przyjąć, że ww. przesłanki zostały spełnione przez inwestora Spółkę [....] S.A.

Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym tytule prawnym do terenu inwestycji. Inwestor posiada prawo w postaci wieczystego użytkowania gruntu, na którym zamierza zrealizować swoją inwestycję. Wprawdzie co to posiadania skutecznego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w toku postępowania były zgłaszane wątpliwości przez właściciela tego terenu, tym niemniej Sąd stwierdza, że zasadniczo trafne jest stanowisko zajęte w tej sprawie przez organ odwoławczy i samego inwestora, zgodnie z którym posiada on wystarczające prawo legitymujące do dysponowania terenem na cele budowlane. Zgodnie z art. 233 Kodeku cywilnego w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób i rozporządzać tym gruntem. Zgodnie z treścią decyzji z dnia 11 maja 1993 r. stwierdzającej nabycie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego terenu i określającej jego treść, użytkownik wieczysty został zobowiązany do korzystania z gruntu zgodnie z jego przeznaczeniem i utrzymywania budynku produkcyjno-usługowego wraz z urządzeniami w należytym stanie oraz ponoszenia opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego (akta administracyjne, karta nr 169).

Składając wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę nie następuje ocena zgodności realizacji celów prawa użytkowania wieczystego z celami realizacji danej inwestycji. To jest bowiem domena ewentualnego sporu pomiędzy właścicielem i użytkownikiem wieczystym i to sporu o charakterze cywilnym. W toku postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę niezbędnym jest tylko to, ażeby inwestor złożył oświadczenie o posiadanym tytule prawnym do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – takie oświadczenie inwestor Spółka [....] S.A. złożyła i niewątpliwie Spółka ta takie prawo posiada.

Należy jednak wyraźnie stwierdzić, że w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ani organy administracji ani sąd administracyjny nie mogą rozstrzygać kwestii dotyczących wykładni prawa użytkowania wieczystego a w szczególności realizacji celów, na jakie prawo to zostało ustanowione użytkownikowi wieczystemu. W przypadku, gdyby jednak właściciel - Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydent Miasta K. uznał, że tak realizowana inwestycja nie jest zgodna z celem, na jaki oddano ten grunt użytkownikowi wieczystemu – nie będzie mógł użytkownik wieczysty skutecznie powoływać się na sam fakt wydania pozwolenia na budowę jako przesądzający o takiej zgodności celów. O takiej zgodności będzie bowiem rozstrzygał w ostateczności sąd cywilny w postępowaniu cywilnym. To sam inwestor naraża się na ewentualne skutki przegranego sporu cywilnego obejmującego ustalenie zgodności wykonywania prawa użytkowania wieczystego i celów, na jakie to prawo zostało ustanowione lub dodatkowe koszty związane z niewykonywaniem celów, na jakie prawo to zostało ustanowione.

Inwestor w tej sprawie spełnił także przesłankę, zgodnie z która wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę ma być złożony w okresie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy.

Dla przedmiotowej inwestycji została wydana decyzja z dnia 16 lipca 2012 r. znak [....] ustalająca warunki zabudowy i ta decyzja została przeniesiona odrębną decyzją z dnia 29 sierpnia 2012 r. na inwestora.

Oceniając treść decyzji ustalającej warunki zabudowy z treścią projektu budowlanego zatwierdzonego wydanym w tej sprawie pozwoleniem na budowę należy stwierdzić, że pomiędzy tymi decyzjami nie ma rozbieżności. Stanowisko zajęte w tym zakresie przez Wspólnotę Mieszkaniową Budynku przy ul. [....] także nie jest trafne.

Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie określa w sposób wyczerpujący wszystkich parametrów przyszłej inwestycji. Taka decyzja ustala linię zabudowy, wskaźnik powierzchni zabudowy, wysokość projektowanej inwestycji, szerokość elewacji frontowej i kąt oraz układ połaci dachowych. Dodatkowo powinna także ustalać wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej, ilość miejsc parkingowych, dostęp do drogi publicznej i stwierdzać istnienie lub projektowanie uzbrojenia terenu wystarczające do realizacji i funkcjonowania danej inwestycji.

Te parametry zostały uwzględnione w postępowaniu i sporządzony (oraz zatwierdzony przez organy) projekt budowlany nie zawiera sprzecznych wartości co do ww. wskaźników.

Zgodnie z decyzją z dnia 16 lipca 2012 r. znak [....] ustalającą warunki zabudowy wskaźnik powierzchni zabudowy został określony w przedziale od 35 % do 50% i ten wskaźnik zachowuje zaskarżone pozwolenie na budowę, które zatwierdza projekt budowlany przewidujący powierzchnię zabudowy określoną na 49,9 %. Zgodnie z decyzją ustalającą warunki zabudowy szerokość elewacji frontowej ustalona została w granicach od 18 metrów do 27,5 metra. Zatwierdzony zaskarżonym pozwoleniem na budowę projekt budowlany przewiduje szerokość elewacji frontowej na 25 metrów. Decyzja ustalająca warunki zabudowy określa wysokość projektowanego budynku na 12-17 metrów od strony ul. [....] i 25,5-26,5 metra (maksymalnie do 28,5 metra) ma miejscu istniejącego budynku przeznaczonego do rozbiórki. Wskaźnik ten zachowuje zatwierdzony zaskarżonym pozwoleniem na budowę projekt budowlany, zgodnie z którym wysokość maksymalna budynku od strony ul. [....] wynosi 28,28 metra. Decyzja ustalająca warunki zabudowy podaje, że inwestor winien zapewnić taką ilość miejsc postojowych, która byłaby właściwa dla prawidłowego funkcjonowania inwestycji, a zatwierdzony projekt budowlany tą ilość określa na 37. Zgodnie z warunkami zabudowy wyznaczono linię zabudowy projektowanej inwestycji, kąty nachylenia połaci dachowych i układ dachu oraz wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej (nie mniej niż 25 %), - także i te wyznaczniki zostały zachowane w zatwierdzonym projekcie budowlanym (w projekcie budowlanym powierzchnia biologicznie czynna wynosi 25,1 %, a więc mieści się w zakresie określonym decyzją ustalająca warunki zabudowy).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że inwestycja zatwierdzona udzielonym pozwoleniem na budowę, które zostało utrzymane decyzją Wojewody [....] , spełnia przesłankę zgodności z warunkami zabudowy.

Zgodność inwestycji z warunkami zabudowy nie zawsze oznacza zgodności z warunkami technicznymi.

Każdy inwestor, mając ustalone warunki zabudowy i zamierzając realizować daną inwestycję, winien uwzględnić szczegółowe warunki techniczne zawarte w szczególności w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Może bowiem okazać się i tak, że mając ustalone podstawowe warunki zabudowy dla danej inwestycji, inwestor nie uzyska pozwolenia na budowę w związku z brakiem możliwości spełnienia warunków technicznych dotyczących, między innymi, odległości od granic działki, zapewnienia nasłonecznienia, zapewnienia dojść i dojazdów oraz miejsc postojowych, zapewnienia zgodnego z przepisami miejsca gromadzenia odpadów stałych, zapewnienia uzbrojenia technicznego działki i odprowadzenia wód powierzchniowych, szczegółowych wymagań dotyczących budynków i pomieszczeń wraz z ich wyposażeniem technicznym oraz bezpieczeństwa konstrukcji wraz z bezpieczeństwem pożarowym. Wszystko, co zawiera projekt budowlany określone jest w odpowiednich przepisach i stąd może pojawić się i taka sytuacja, w której inwestor mając ogólne warunki zabudowy nie będzie w stanie zaprojektować budynku zgodnego z ogólnie wyznaczonymi przepisami technicznymi. Taka sytuacja miała miejsce w tej sprawie i inwestor skorzystał z możliwości, jakie daje art. 9 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, a takie odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do niektórych obiektów - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych. Organem upoważniającym do udzielenia odstępstwa jest minister zajmujący się działem budownictwa, którym był Minister Infrastruktury.

W tej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Inwestor zamierzając wybudować budynek, którego warunki zabudowy zostały już określone, musiał uzyskać zgodę na odstępstwa od ilości światła (czasu nasłonecznienia) w niektórych mieszkaniach budowanego w przyszłości przez siebie budynku. Zgodnie z § 60 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7oo-17oo. Ponieważ w kilkunastu lokalach mieszkalnych projektowanego budynku ten wskaźnik nie byłby zachowany – inwestor wystąpił do właściwego Ministra o wyrażenie upoważnienia do odstąpienia od tych wymagań. Takie upoważnienie zostało przez Ministra udzielone pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. i na tej podstawie Prezydent Miasta K. wyraził zgodę na odstępstwo od warunku wynikającego z powołanego § 60 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Tym samym zarzut skargi, jakoby nie było prawidłowym udzielenie pozwolenia na budowę w przypadku, gdy projekt budowlany nie był zgodny z warunkami technicznymi, nie jest zasadny.

Jak to już zostało to wyjaśnione, decyzja ustalająca warunki zabudowy nie mogła określać żadnych wskaźników lub elementów związanych ze stopniem nasłonecznienia. Ilość parametrów, jakie może zawierać decyzja ustalająca warunki zabudowy jest bardzo niewielka i sprowadza się do tych podstawowych (szerokość budynku, wysokość, wskaźnik zabudowy, linia zabudowy, układ połaci dachowych). Skoro decyzja ustalająca warunki zabudowy nie może określić zakresu i stopnia nasłonecznienia, to inwestor zamierzając zrealizować budynek zgodnie z warunkami zabudowy ale z naruszeniem warunków technicznych – może zwrócić się do właściwego Ministra o udzielenie upoważnienia do zwolnienia danego inwestora z wyraźnie określonych warunków technicznych.

Analogiczne należy potraktować postanowienie [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, który działając na podstawie § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 124, poz. 1030) uznał, że wniosek inwestora od odstąpienie od warunków dotyczących drogi pożarowej. Zgodnie z powołanym przepisem (§ 13 ust 4 rozporządzenia w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych) w szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy spełnienie wymagań dotyczących doprowadzenia drogi pożarowej do obiektu budowlanego jest niemożliwe ze względu na lokalne uwarunkowania lub jest uzasadnione przyjęcie innych rozwiązań, na wniosek właściciela budynku, obiektu budowlanego lub terenu, dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu, uzgodnionych z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej.

W wydanym w dniu 14 kwietnia 2011 r. postanowieniu [....] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej uzgodnił i wskazał w jaki sposób ma nastąpić zapewnienie wymagać w tym zakresie.

Tym samym należy stwierdzić, że skoro inwestor uzyskał w trybie przewidzianym odrębnymi przepisami zgodę właściwym organów na odstępstwa od określonych warunków technicznych, to organ wydający pozwolenie na budowę nie mógł stwierdzić, że projekt budowlany sporządzony zgodnie z tymi odstępstwami nie może zostać zatwierdzony jako naruszający prawo. Wbrew zarzutowi skargi, decyzja ustalająca warunki zabudowy w ogóle nie wypowiada się co do zakres i wymagań ochrony przeciwpożarowej.

Zarzut skargi, jakoby nie było dopuszczalnym zatwierdzanie projektu budowlanego z tego powodu, że nowo zaprojektowany budynek będzie miał większą powierzchnię niż istniejący dotychczas na tym terenie budynek, który został wyburzony i nowo zaprojektowany budynek będzie stanowił dominantę – także nie jest uzasadniony. Nie jest to bowiem żadna z przesłanek, które organy udzielające pozwolenie na budowę mogłyby uwzględniać. Co więcej, zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Skoro w tej sprawie żaden przepis nie ograniczał możliwości budowy budynku o większym wskaźniku zabudowy niż dotychczas istniejący, jak i mający elementy dominujące na tym terenie – to nie było podstaw prawnych do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego.

Nie jest zasadny zarzut niezgodnego z obowiązującymi przepisami ograniczenia w dostępie do światła budynków sąsiednich, w których znajdują się lokale mieszkalne. Jak wynika z rysunków określających zakres i czas ograniczenia w dostępie do światła (np. akta administracyjne, karta nr 22) w żadnym z budynków mieszkalnych okres pozbawienia dostępu do światła naturalnego (zacienienia) nie przekracza jednej godziny (budynek przy ul......), jednej godziny (budynek przy ul......) i dwóch godzin (budynek przy ul.....). Jak natomiast wynika z powołanego już § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7oo-17oo, a wiec co najmniej 3 godziny nasłonecznia w ciągu 10 godzin. Ten warunek jest spełniony wobec wszystkich lokali mieszkalnych w otoczeniu projektowanego budynku.

Sąd zdaje sprawę, że w stosunkach urbanistycznych wielkomiejskich i w warunkach zwartej zabudowy miast, każda nowa inwestycja powoduje ograniczenie dostępu do światła, ograniczenie widoku i może być traktowana jako kolejne zawłaszczanie przestrzeni nowymi budynkami. Tym niemniej w szczególności w stosunkach wielkomiejskich należy liczyć się z tym, że powierzchnia pozostająca poza zabudową jest niewielka, a wskaźniki zabudowy są znaczne. Jest to na pewno dyskomfort w zamieszkiwaniu w takim układzie urbanistycznym, tym niemniej dopóki nie naruszone są obowiązujące przepisy, w tym także przepisy pozwalające na inne spełnienie poszczególnych wymagań – dopóty organy administracji nie mogą postępować wbrew przepisom prawa.

Sąd nie podziela także zarzutu co do oczywiście niewystarczającej ilości miejsc parkingowych jak i tego, że nawet istniejące miejsca parkingowe projektowane w podziemnym parkingu nie zostaną wykorzystane. W tym zakresie zostały spełnione wymagania wynikające z decyzji ustalającej warunki zabudowy, która nie wskazała konkretnej ilości tych miejsc, a zakres projektowanej inwestycji i jej funkcja nie pozwala na stwierdzenie, że tak zaprojektowana ilość miejsc parkingowych jest oczywiście zbyt mała. Jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego inwestor zaprojektował 60 mieszkań i 3 lokale usługowe, a tym samym przyjęcie 37 miejsc postojowych prawdopodobnie nie zapewnia komfortowej ilości tych miejsc, ale nie jest to aż taka mała ich ilość, która z kolei uzasadniałaby uchylenie zaskarżonej decyzji.

Niczym nie jest uzasadniony pogląd, że mieszkańcy nie będą korzystać z miejsc parkingowych w podziemnych parkingu. Co do możliwości parkowania w ogólnie dostępnych miejscach, to ta sprawa tej kwestii nie dotyczy, tak jak i nie dotyczy dopuszczalności oparkowania w miejscach niedozwolonych. Zarzut dotyczący braku określenia drogi przeciwpożarowej nie jest trafny, ponieważ projekt budowlany zawiera wskazanie takiej drogi.

Także i ostatni zarzut skargi, jakoby zatwierdzonym projektem budowanym i udzielonym pozwoleniem na budowę naruszono interes ekonomiczny skarżącej strony oraz innych sąsiadów terenu inwestycji, w tym także obniżenie bezpieczeństwa zamieszkujących w sąsiedztwie ludzi – także nie znajduje uzasadnienia. Strona skarżąca nie wskazała, na czym miałaby polegać ingerencja w interes ekonomiczny Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul [....] , ani też w jaki sposób ten interes został naruszony. Okoliczność, że właściwy organ udzielił zgody na odstępstwa od warunków ochrony przeciwpożarowej nie oznacza, że taka ochrona nie jest przewidziana. Właściwy Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wyraźnie wskazał, na jakie odstępstwa udziela zgody i pod jakimi warunkami. Inwestor spełnił te warunki, a tym samym zostały zachowane warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

Należy także wskazać, że nawet gdyby Sąd doszukał się jakiegoś naruszenia prawa, to i tak takie naruszenie nie zawsze skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu w tej sprawie Wojewoda [....] jako organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo uznał, że Prezydent Miasta K. udzielił pozwolenia na budowę i zatwierdził projekt budowlany zgodnie z prawem

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę z nieuzasadnioną i orzekł o jej oddaleniu na podstawie art.151 P.p.s.a.