Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1778/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K.L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) lutego 2015 r. Nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: - przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. K.-L. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z córką, posiada mieszkanie o pow. 61,3 m2 obciążone kredytem hipotecznym w wysokości 250.000 zł oraz samochód osobowy również obciążony kredytem. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, iż osiąga dochód w wysokości 1.930 zł miesięcznie z tytułu wynagrodzenia za pracę. Skarżącą wspomagają finansowo rodzice; bez ich pomocy Skarżąca nie byłaby w stanie utrzymać siebie i córki. Skarżąca oświadczyła, iż jej mąż płaci alimenty w wysokości około 800 zł miesięcznie. Wskazała także, iż posiada zobowiązania finansowe z tytułu zaciągniętych kredytów, których obsługa wynosi około 4.500 zł.

Odpowiadając na wezwanie do przedstawienia dodatkowych dokumentów oraz złożenie dodatkowych informacji Skarżąca wyjaśniła, że nie prowadzi z mężem wspólnego gospodarstwa domowego, pomoc finansowa rodziców jest doraźna, wynosi od 500 zł do 2000 zł i zależy od aktualnej sytuacji finansowej Skarżącej. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada lokat i oszczędności, a jej rachunki bankowe zostały zablokowane. Do kosztów miesięcznego utrzymania zaliczyła opłaty za mieszkanie – 1000 zł, wyżywienie - 600 zł, przedszkole córki 500 zł, ubrania dla dzieci – 100 zł, leczenie – 50 zł oraz kredyt hipoteczny w wysokości 1.800 zł, którego raty opłacają rodzice Skarżącej. Skarżąca przedstawiła umowę o kredyt hipoteczny, zaświadczenia o posiadanych kredytach, zaświadczenie o wynagrodzeniu zeznania podatkowe i odpisy skrócone aktów urodzenia córek – 2 stycznia 2011 r. i 30 kwietnia 2015 r.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż z urzędu wiadomym jest, że w tut. Sądzie Skarżąca złożyła 22 skargi i w wszczętych sprawach ciążą na niej koszty w postaci wpisów sądowych. Dodatkowo wskazać należy, iż sytuacja materialna wnioskodawczyni była już przedmiotem analizy w zainicjowanej w tutejszym Sądzie sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2499/14, w której uznano, że jest ona trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca złożyła dodatkowe oświadczenia i dokumenty. Przedstawiła miesięczne wydatki związane z utrzymaniem, wyjaśniła, iż nie prowadzi ona wspólnego gospodarstwa domowego z mężem, pomoc finansowa od rodziców jest doraźna i zależy od aktualnej sytuacji finansowej. Do pisma załączono szereg dokumentów obrazujących stan majątkowy wnioskodawcy, w tym skrócone akty urodzenia córek, z których wynika, że Skarżąca od 30 kwietnia 2015 r. wychowuje dwie córki .

Mając na uwadze powyższe, zauważyć należało, iż Skarżąca – na której utrzymaniu pozostają dwie małoletnie córka: czteroletnia i trzymiesięczna – nie posiada wystarczających dochodów na pokrycie kosztów sądowych we wszystkich zainicjowanych sprawach. Wysokość jej dochodu pozwala na zaspokojenie jedynie niezbędnych potrzeb życiowych, zaś z uwagi na ciążące na niej zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów, korzysta ona z finansowej pomocy rodziców. Wzięto pod uwagę i to, że nie posiada zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych, zaś środki zgromadzone na rachunku bankowym zostały zajęte w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym. Okoliczności te przemawiają za uznaniem wnioskodawczyni za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.