Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 293/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Podatek od nieruchomości
Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 32, art. 34, art. 184, art. 197 par. 1, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1715/15 którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, referendarza sądowego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 7 lipca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1715/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, referendarza sądowego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu

z dnia 7 lipca 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r.

W uzasadnieniu tego zarządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że pismami z dnia 12 maja 2017 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - R. P., wniósł zażalenia, w których zawarł wniosek "o wyłączenie w/w Referendarza - Sędziego z powodu wątpliwości co do jego bezstronności". Pismem z dnia 28 czerwca 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez sprecyzowanie kogo ma dotyczyć wyłączenie oraz o wskazanie z imienia i nazwiska osoby, o której wyłączenie wnosi. Pouczono go również o terminie oraz konsekwencjach nieuzupełnienie ww. braków. Pismo wzywające do sprecyzowania wniosku doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 lipca 2017 r. (potwierdzenie odbioru - karta nr 213 akt sąd.). Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 26 lipca 2017 r.

Pozostawiając bez rozpoznania ww. wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyjaśnił, że pomimo skutecznego doręczenia pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 lipca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 213 akt sądowych) wezwania do uzupełnienia braków formalnych, pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na nie w zakreślonym przez Sąd terminie. Zatem ziściła się przesłanka do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. R. P. złożył kolejne zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości jako niezgodnego ze stanem, faktycznym I prawnym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Przede wszystkim Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z zażalenia z dnia 30 sierpnia 2017 r. nie wynika w żaden sposób, aby R. P. złożył je w imieniu swojego mocodawcy - M. P. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ww. zażalenie złożył R. P. w imieniu własnym. W tym więc zakresie błędnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że zażalenie zostało złożone przez uprawniony do tego podmiot. Wniosek ten Sąd kasacyjny oparł na treści złożonego pisma - z nagłówka jasno wynika, że wnoszącym zażalenie jest R. P. Również podpis widniejący pod zażaleniem potwierdza, że pismo zostało złożone przez R. P. Z treści zażalenia nie można natomiast wyczytać, że zostało wniesione w imieniu M. P. Zważając na powyższe nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zażalenie z dnia 30 sierpnia 2017 r. wniósł we własnym imieniu R. P., tj. podmiot nie posiadający legitymacji do złożenia w imieniu własnym zażalenia na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że skoro zażalenie wniosła osoba nieuprawniona (nieposiadająca legitymacji do złożenia zażalenia), to Sąd winien je oddalić z przyczyn formalnych, a tym samym nie było podstaw do merytorycznej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Podkreślenia wymaga bowiem, że zdolność sądowa stanowi cechę danego podmiotu, która pozwala na skuteczne przeprowadzenie ważnego postępowania przed sądem administracyjnym z jego udziałem w charakterze strony. Stosownie do art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Strona może, zgodnie z art. 34 P.p.s.a. działać przez pełnomocnika. Ustanowiony pełnomocnik nabywa uprawnienie do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy, a nie w swoim własnym. Tym samym, mając na względzie, że pełnomocnik nie działa w imieniu własnym, ale strony przez siebie reprezentowanej, za wadliwe uznać należy formułowanie środków odwoławczych pełnomocnika składanych w imieniu własnym.

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.