Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 363/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 22 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. oraz I. P. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. nr [...] nr [...] w przedmiocie przedstawienia ekspertyzy/dokumentacji budowlanej/technicznej postanawia: odrzucić skargę I. P.


UZASADNIENIE

S. P. oraz I. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z dnia 15 maja 2019 r. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie przedstawienia ekspertyzy/dokumentacji budowlanej/technicznej.

W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że po zapoznaniu się z treścią skargi nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia w trybie samokontroli, zaś motywy rozstrzygnięcia wyjaśnione zostały w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.) stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei w myśl art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei zgodnie z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Tym samym niezbędną przesłanką do wniesienia skargi jest posiadanie interesu prawnego czyli istnienie normy prawa materialnego, na podstawie której określona osoba może domagać się konkretyzacji uprawnień lub obowiązków bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego sfery praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem. W celu ustalenia interesu prawnego, a tym samym możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, niezbędnym jest istnienie związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą prawa materialnego. Interes prawny musi być interesem indywidualnym strony i dotyczyć bezpośrednio jej praw i obowiązków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., I OSK 1465/10, dostępny w CBOiS).

Odnosząc się do zakresu przedmiotowej skargi wskazać należy, że nie jest sporne, iż skarżąca I. P. nie była stroną postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. postanowieniem nr [...] z dnia [...]nakazał R. i A. B. oraz S. P. przedstawienie ekspertyzy/dokumentacji budowlanej/technicznej garażu w relacji z budynkiem mieszkalnym dwurodzinnym. Na wskazane wyżej postanowienie zażalenie wniósł S. P. i I. P. Organ II instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] umorzył postępowanie zażaleniowe zainicjowane przez I. P. z uwagi na brak legitymacji do wniesienia zażalenia, wynikający z braku interesu prawnego w sprawie administracyjnej. Wskutek rozpoznania zażalenia S. P. DWINB zaskarżonym postanowieniem uchylił postanowienie z dnia [...] w części dotyczącej terminu i w tym zakresie wyznaczył nowy termin. Postanowienie to doręczone zostało S. P. oraz pełnomocnikowi R. i A. B. będącym uczestnikami w niniejszym postępowaniu sądowym.

W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, iż osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (zob: J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 135).

W ocenie sądu, brak jest zatem w tej sytuacji podstaw do wniosku, iż I. P. posiada interes prawny do wniesienia skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. nr [...] z dnia [...].

W przypadku, gdy brak interesu prawnego jest oczywisty istnieje podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej – art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 lutego 2017 r., sygn. II OSK 264/17). Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.