Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SO/Lu 1/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu "PPF" R. N. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że wykonuje prace dorywcze, z których dochód za trzy miesiące wyniósł [...] zł. Podniósł, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostaje na utrzymaniu matki. Wnioskodawca wezwany do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, po raz kolejny nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym w rubryce dotyczącej informacji o przedmiocie zaskarżenia podał, że dotyczy bezczynności SKO w [...] w sprawie zwrotu prawa jazdy. Do formularza dołączył kserokopie dowodów wpłaty za energię elektryczną, ubezpieczenie, wodę, odcinek świadczenia emerytalnego matki za styczeń 2017 r. oraz decyzję miejskiego urzędu pracy o uznaniu go za osobę bezrobotną od [...] r. i odmowie prawa do zasiłku.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 ( 2 p.p.s.a.).

Z przytoczonych powyżej unormowań wynika, że ciężar dowodu wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy obciąża stronę ubiegającą się o uzyskanie takiego prawa. Podejmując decyzję o przyznaniu prawa pomocy należy opierać się na dokładnych danych dotyczących stanu rodzinnego, majątkowego, wysokości dochodów i wydatków strony wnioskującej o prawo pomocy. Obowiązkiem zaś strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące wykazanie swojej sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej.

Analiza oświadczeń wnioskodawcy złożonych na urzędowych formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów prowadzi do wniosku, że nie wykazał on w pełni, jaka jest jego rzeczywista sytuacja materialna, zaś jego oświadczenia co do sytuacji rodzinnej są sprzeczne. We wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonym 5 grudnia 2016 r. podał, że nikt nie pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, jego dochód z prac dorywczych wynosi [...] zł netto miesięcznie, a jednocześnie że pozostaje na utrzymaniu matki i jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podał również, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów pieniężnych. Natomiast we wniosku sporządzonym 26 stycznia 2017 r. wykazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, która osiąga dochód z emerytury w wysokości [...] zł netto, zaś jego wynagrodzenie z prac dorywczych wynosi [...] zł miesięcznie. Podał, że w skład majątku matki wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2.

Wątpliwości co do sytuacji rodzinnej i materialnej nie zostały przez wnioskodawcę wyjaśnione. Nadesłane dokumenty wskazują, że matka wnioskodawcy zamieszkuje pod adresem ul. [...], natomiast skarżący jako miejsce zamieszkania podaje ul. [...]. Z porównania danych adresowych wynika zatem, że są to dwa różne adresy, a wnioskodawca nie wyjawił do kogo należy mieszkanie, w którym zamieszkuje, ani jakie są jego koszty utrzymania i skąd czerpie środki na ich pokrycie. Wnioskodawca nie wyjawił również, że jego matka prowadzi działalność gospodarczą, co pośrednio wynika z nadesłanego dowodu wpłaty za energię elektryczną, gdzie podmiotem wpłacającym jest matka wnioskodawcy jako prowadząca "[...]". Jeśli jak twierdzi wnioskodawca pozostaje on z matką we wspólnym gospodarstwie domowym i pozostaje na jej utrzymaniu, to powinien również ujawnić dochody matki z prowadzonej działalności gospodarczej. Nie można bowiem dać wiary oświadczeniu wnioskodawcy, że oboje utrzymują się jedynie z emerytury matki w wysokości [...] zł i kwoty [...] zł uzyskiwanej przez niego z prac dorywczych. W świetle zasad doświadczenia życiowego podana kwota dochodu nie jest wystarczająca na pokrycie niezbędnych kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania matki o pow. [...] m2, ponadto mieszkania, w którym zamieszkuje wnioskodawca (nie określił jego powierzchni), wydatków na bieżące utrzymanie (zakup żywności, środków czystości, itp.), a także kosztów związanych ze spłatą pożyczek i kosztów rehabilitacji (koszty wykazane we wniosku z 26 stycznia 2017 r.).

W ocenie referendarza negatywnie należy ocenić fakt, że skarżący odpowiedział jedynie częściowo na wezwanie z dnia 16 stycznia 2017 r. do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Skarżący nie nadesłał wyciągów rachunków i kont bankowych z okresu ostatnich sześciu miesięcy, ani nie złożył oświadczenia o ich nieposiadaniu, nie wyjawił też w pełni dochodów matki (z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej), z którą wedle oświadczenia pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wbrew obowiązkowi zachowania należytej staranności, skarżący nie przedstawił swojej sytuacji materialnej i rodzinnej w sposób rzetelny i wyczerpujący. Skarżący nie wyjaśniając wszystkich wątpliwości, przedstawiając swoją sytuację materialną wybiórczo, nie wykazał wystąpienia przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej określonych art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy zarówno w zakresie całkowitym, jak też w zakresie częściowym.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.