Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2292/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 ust. 1 lit. c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant ref. staż. Anna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej na rzecz skarżącej "A." Sp. z o.o. w W. kwotę 1617 (tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Urząd Patentowy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2013 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny ART’IMPRESSION CATERING zgłoszony w dniu [...] września 2012 r. pod numerem [...] przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: skarżąca, spółka).

Podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.).

W stanie faktycznym sprawy, skarżąca zgłosiła znak słowny: ART’IMPRESSION CATERING dla towarów i usług zawartych w klasach:

35: promocja sprzedaży dla osób trzecich, agencje reklamowe, uaktualnianie materiałów reklamowych, rozpowszechnienie ogłoszeń reklamowych, rozlepianie plakatów reklamowych, tworzenie tekstów reklamowych i sponsorowanych, usługi prenumeraty czasopism dla osób trzecich, agencje public relations, doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, doradztwo specjalistyczne w sprawach działalności gospodarczej, doradztwo w zarządzaniu działalnością gospodarczą, organizowanie targów w celach handlowych lub reklamowych, organizacja wystaw w celach handlowych lub reklamowych, oferowanie w mediach produktów dla detaliczny handel, zarządzanie w zakresie zamówień w handlu, zarządzanie hotelami;

41: wypożyczanie nagrań dźwiękowych, organizowanie i obsługa kongresów, nauczanie; kształcenie; rozrywka; działalność sportowa i kulturalna, organizowanie i prowadzenie konferencji, organizowanie i prowadzenie warsztatów, organizowanie i prowadzenie koncertów, organizowanie balów, organizowanie i prowadzenie seminariów, organizowanie i prowadzenie sympozjów, organizowanie i prowadzenie zjazdów, organizowanie przyjęć;

43: usługi zaopatrzenia w żywność i napoje, tymczasowe zakwaterowanie, obsługa gastronomiczna z własnym zapleczem, produktami i transportem, restauracje, restauracje samoobsługowe, hotele, biura, agencje zakwaterowania w postaci hoteli, pensjonatów, administrowanie hotelami, domy turystyczne, usługi zaopatrzenia w żywność i napoje; tymczasowe zakwaterowanie, motele, pensjonaty, wynajmowanie sal na posiedzenia, mityngi, narady, stołówki, kafeterie, bufety.

Decyzją z dnia [...] września 2013 r. UP odmówił udzielenia prawa ochronnego na objęty zgłoszeniem znak, z uwagi na jego podobieństwo do znaku słowno-graficznego ART CATERING, zarejestrowanego pod nr [...] na rzecz R., z siedzibą w W., z pierwszeństwem od 28 października 2005 r., przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie:

35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnych towarów pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w małych sklepach różnych branż, zwłaszcza w sklepie spożywczym, w sklepie z wyrobami tytoniowymi i napojami, również alkoholowymi, sklepie branży ciastkarsko- cukierniczej, w kwiaciarni, w sklepie muzycznym, w sklepie z upominkami, w dużym sklepie wielobranżowym lub w supermarkecie (hipermarkecie), zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnych towarów, za pośrednictwem systemu telezakupów, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować, przy wykorzystaniu środków telekomunikacji, zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnych towarów pozwalające nabywcy wygodnie oglądać i kupować te towary na stronie internetowej dotyczącej sprzedaży różnorodnych artykułów, zgrupowanie na rzecz osób trzecich ofert różnych usług pozwalające potencjalnemu odbiorcy wygodnie zapoznawać się z tą ofertą oraz "kupować" te usługi na stronie internetowej dotyczącej ofert różnorodnych usług;

41: usługi związane z nauczaniem, rozrywkami i rekreacją, również wycieczki i podróże, prowadzenie klubów i kółek zainteresowań, organizowanie i prowadzenie obozów sportowych i wakacyjnych, organizowanie balów, organizowanie i prowadzenie: kongresów i konferencji, zjazdów, seminariów i sympozjów, organizowanie konkursów (edukacyjnych lub rozrywkowych), organizowanie spektakli i zawodów sportowych, organizowanie i prowadzenie imprez okolicznościowych, również z zapewnieniem oprawy muzycznej i występów artystycznych (np. wesela, chrzciny, posiedzenia, biesiady i bankiety, spotkania);

43: usługi w zakresie: barów, również snack-barów (barów szybkiej obsługi), kawiarni i kafeterii, stołówek i restauracji, moteli i hoteli, ośrodków kempingowych, pensjonatów, wynajmowanie sal na urządzanie imprez okolicznościowych (np. wesela, chrzciny, posiedzenia, bankiety, spotkania), wypożyczanie krzeseł, stołów, bielizny stołowej i zastawy stołowej, przygotowywanie dań (żywność i napoje) na zamówienie oraz ich dostawa.

Skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] listopada 2013 roku wniosła o uchylenie w całości ww. decyzji.

Skarżąca podniosła, iż w razie konfliktu między wcześniejszą nazwą przedsiębiorstwa, a późniejszym formalnie zarejestrowanym znakiem towarowym pierwszeństwo należy się wcześniej używanej nazwie. Podkreśliła, że A. sp. z o.o. funkcjonuje od roku 2004, a więc przed datą, zgłoszenia zarejestrowanego znaku [...] w roku 2005. Poniosła, iż przy dokonywaniu oceny podobieństwa znaków decydujące znaczenie mają ich pierwsze elementy, bowiem na nich skupia się uwaga odbiorcy, jednak gdy pierwszy człon posiada słabą zdolność odróżniającą wzrasta wówczas zdolność odróżniająca pozostałych elementów. W jej ocenie pierwszy element oznaczenia, czyli "art" został użyty w wielu zarejestrowanych znakach i ma słabą zdolność odróżniającą, podczas gdy "catering" nie posiada jej wcale. Dlatego to właśnie element "impression" posiada zdolność odróżniającą i to on ma decydujący i przykuwający charakter. Przeciętny odbiorca oznaczenie odczyta jako "art'impression", zaś słowo "catering" w dalszej kolejności. Znaki różni zastosowana szata graficzna. Dokonując oceny podobieństwa znaków należy mieć na względzie ich dominujące i najbardziej odróżniające elementy. W przedmiotowej sprawie, w ocenie skarżącej, istnieje przewaga elementów rożnych.

Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, iż zgłoszony znak towarowy jest podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego dla podobnych towarów i usług, a tym samym zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia tego znaku ze znakiem wcześniejszym.

Urząd podkreślił na wstępie, iż niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, który jest podobny do znaku już zarejestrowanego. O takim podobieństwie rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów i/lub usług. Niebezpieczeństwo to polega na możliwości błędnego, nie odpowiadającego rzeczywistości, przypisaniu przez przeciętnego odbiorcę podmiotowi nieuprawnionemu znaku należącego do innego uprawnionego podmiotu. Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów jest rezultatem podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń. Obydwa te elementy łączą się ze sobą ściśle i przeciętny odbiorca dokonując wyboru towarów, w toku porównywania znaku towarowego (towaru i oznaczenia) nie rozdziela ich. Im bardziej są podobne towary, tym większa możliwość uznania znaków za podobne do siebie. Zakres ochrony prawa ochronnego na znak towarowy sięga tak daleko, jak sięga granica podobieństwa towaru i oznaczenia przy zestawieniu z innym towarem i oznaczeniem. Organ zaznaczył, że przy ustalaniu podobieństwa towarów bierze się pod uwagę rodzaj towaru, jego przeznaczenie oraz warunki zbytu. Do stwierdzenia podobieństwa nie jest natomiast konieczne rzeczywiste pomylenie znaków przez odbiorców. Wystarczy, że istnieje taka możliwość. Przy ocenie podobieństwa oznaczeń należy mieć na uwadze nie tylko możliwość uznania znaków za identyczne lub ich rozróżnienia przy stwierdzeniu, że dotyczą towarów tego samego przedsiębiorstwa, ale również uznania, że informują o związkach łączących odrębne przedsiębiorstwa.

Nabywający towar lub usługę na ogół nie ma możliwości porównania obydwu znaków w tym samym czasie. Chodzi przecież o ocenę pewnego wrażenia jakie znak wywiera na kupującym. Dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń. Jest to usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się on przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia z pominięciem drobnych rozbieżności. Tak jest w przypadku omawianej sprawy, w którym – jak podkreślił organ - najważniejsze znaczenie ma główny element, wspólny dla obu oznaczeń mianowicie: "art catering", który powoduje, iż wizualnie oba oznaczenia są podobne w takim stopniu, iż zachodzi ryzyko konfuzji i uznania obu oznaczeń za pochodzące od tego samego przedsiębiorcy jako odmianę znaku zarejestrowanego.

Urząd zgodził się ze stanowiskiem Skarżącej odnośnie odczytywania znaków i przykuwania odbiorców uwagi do pierwszych elementów. Urząd podzielił również stanowisko Skarżącej, iż słowo "art" samoistnie ma słabą zdolność odróżniającą i że zostało użyte w wielu znakach, niemniej w połączeniu z pozostałymi elementami słownymi w użytym kontekście posiada w uznaniu Urzędu zarówno odróżniający jak i fantazyjny charakter. W uznaniu Urzędu odbiorcy mają skłonność do posługiwania się skrótami, w związku z czym przedmiotowy znak będzie odczytywany jako "art catering". Zdaniem Urzędu słowo "impression" nie tylko nie nadaje znakowi fantazyjności, lecz również w przedmiotowym znaku stanowi uzupełnienie i dopełnienie elementów głównych jakimi są "art catering". Na miejscu słowa "impression" mogłyby równie dobrze znaleźć się inne słowa, jak chociażby "expression" itp., co powodowałoby, iż każdy inny zgłaszający może w dowolny sposób modyfikować zarejestrowane oznaczenie "art catering", dodając elementy słowne, powodując ich nieskończoną kombinację. A to właśnie słowa "art catering" zostały zastrzeżone na rzecz jednego podmiotu, względem wskazanych klas. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z zawarciem w całości elementów słownych jednego znaku w drugim. Zdaniem organu, element "impression" może przez przeciętnego odbiorcę zostać przeoczony lub uznany za odmianę znaku zarejestrowanego. Oceniając znaki, na względzie należy mieć ich dominujące i najbardziej odróżniające elementy, którymi w uznaniu Urzędu są "art catering".

Organ stwierdził istnienie podobieństwa towarów zawartych w klasach: 35, 41, 43 porównywanych znaków.

Organ wyraził pogląd, iż przeciwstawione znaki są bardzo podobne w warstwie słownej. Znak Skarżącego składa się z trzech elementów, podczas gdy zarejestrowany z dwóch, przy czym różni je jedynie słowo "impression" w znaku zgłoszonym. Konsument dany znak odbiera całościowo, a drobne rozbieżności w odbiorze zostają pominięte. Szczególne ryzyko pomylenia oznaczeń występuje, gdy różnice dotyczą np. dodania jednego elementu, mającego charakter uzupełniający -nie wpływający na całościowe odczytywanie oznaczenia.

Zdaniem Urzędu, także fonetycznie oznaczenia są do siebie podobne. Oba znaki rozpoczynają i kończą się tak samo, zatem jak zostało wykazane niewielka różnica, która występuje między nimi może zostać przez przeciętnego nabywcę przeoczona i odebrana jako odmiana wcześniej zarejestrowanego znaku lub o istniejących związkach organizacyjno-prawnych łączące odrębne firmy.

Organ podkreślił, że jeśli chodzi o argument zastosowania grafiki przez Skarżącego w przypadku porównywania znaków kombinowanych np. słownych i słowno- graficznych, co ma miejsce w niniejszej sprawie, konieczna jest ocena podobieństwa wszystkich elementów porównywanych oznaczeń, jednakże podobieństwo elementów słownych ma decydujące znaczenie.

Urząd zauważył, iż znak Skarżącego jest w postaci słownej, pozbawiony grafiki, która następnie może przybrać dowolną postać przedstawieniową, w tym również zbliżoną do znaku zarejestrowanego.

Wskazał, iż w doktrynie przyjmuje się, że zestawienie ze sobą znaków słownego ze słowno-graficznym może wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów (usług), bowiem może ona sugerować, iż zgłoszony znak słowny jest związany z wcześniej zarejestrowanym znakiem słowno-graficznym i że pochodzi od tego samego producenta lub też istnieją związki organizacyjno-prawne łączące odrębne firmy.

Organ zanegował pogląd strony, aby w razie "konfliktu" między wcześniejszą nazwą przedsiębiorstwa, a późniejszym formalnie zarejestrowanym znakiem, pierwszeństwo przysługiwało podmiotowi, który pierwszy rozpoczął działalność. Zdaniem organu w takiej sytuacji decyduje pierwszeństwo dokonanego zgłoszenia.

W myśl bowiem art. 123 p.w.p., zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu, w którym wpłynęło do Urzędu Patentowego. Organ wskazał, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, uprawniony ze znaku przeciwstawionego rozpoczął swoją działalność jeszcze wcześniej niż skarżąca, bo w 2002 r., a zatem jej argument jest nie tylko bezzasadny, lecz również nieprawdziwy.

Spółka wniosła skargę na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2014 r., zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania art. 7, 77 § 1, 78 § 1 k.p.a. poprzez nie dokonanie całościowej oceny znaku, w szczególności bez uwzględnienia ryzyka wprowadzenia nabywców w błąd;

2. naruszenie przepisów postępowania art. 80, 107 § 3 k.p.a. poprzez nie wskazanie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji okoliczności, które stanowiły podstawę do odmowy udzielenia prawa ochronnego, w szczególności z uwagi na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd;

3. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 132.ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez ocenę podobieństwa z uwzględnieniem tylko wybranych elementów i nie uwzględniając różnic.

Jak wskazała skarżąca, znak zgłoszony jak i przeciwstawiony składa się z elementów "art" i "catering", które nie posiadają samoistnej zdolności odróżniającej z uwagi na ich używanie w codziennym życiu i mediach, jako element używany przez wiele podmiotów. Skarżąca zanegowała, aby element "impression" posiadał drugorzędne znaczenie, na które przeciętny nabywca nie zwróci uwagi, wyrażając pogląd, iż ten element, jak i jego szata graficzna, wyróżniają przedmiotowy znak. W ocenie skarżącej, przedmiotowe oznaczenie odczytywane będzie jako - "art impression" a nie jak wskazuje Urząd - "art catering".

Jej zdaniem, Urząd nie ustalił cech potencjalnych nabywców towarów i usług przedmiotowego oznaczenia, przez co nie zostało wykazane ryzyko wprowadzenia w błąd. Podkreśliła, że istotne jest całościowe wrażenie jakie znak wywołuje, a nie sam fakt zawarcia w nim elementów wykorzystanych wcześniej w innych znakach.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, nie podzielając argumentacji przedstawionej przez skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga w ocenie Sądu oparta jest na uzasadnionej podstawie naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zaskarżoną decyzję cechują bowiem wady świadczące o niedostatecznie wnikliwym przeanalizowaniu stanu faktycznego sprawy i niepełnej ocenie przesłanek ustawowych determinujących istnienie – bądź brak – uregulowanej w przepisie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. względnej przeszkody w rejestracji znaku towaru wynikającej z kolizji z innym znakiem towarowym (naruszenie art. 7, 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.). Powyższe naruszenia mogły mieć w konsekwencji wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

Na wstępie należy zauważyć, że organ w rozpatrywanej sprawie miał do czynienia z przypadkiem inkorporowania elementu słownego znaku przez zgłoszony znak, co – jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych – nie dyskwalifikuje samo przez się znaku zgłoszonego do objęcia ochroną. Należy także wytknąć organowi błędne przyjęcie w osnowie zaskarżonej decyzji, iż zgłoszony znak ma charakter słowno-graficzny, podczas gdy akta sprawy administracyjnej, w tym w szczególności podanie o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy wskazują, iż intencją zgłaszającej spółki było objęcie ochroną znaku słownego. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2014 r. brak jest spójnego wywodu organu w zakresie analizy grafiki znaku przeciwstawionego w aspekcie siły zdolności odróżniającej elementów fantazyjnych tego znaku, jak również całościowej oceny porównawczej znaku zgłoszonego w odniesieniu do tego znaku. Za niewystarczające Sąd uznał bowiem wywody organu w omawianym zakresie sprowadzające się jedynie do wyrażenia poglądu, iż "...w przedmiotowej sprawie znak skarżącego jest w postaci słownej, pozbawiony grafiki, która następnie może przybrać dowolną postać przedstawieniową, w tym również zbliżoną do znaku zarejestrowanego" oraz, że "(...) W doktrynie przyjmuje się, że zestawienie ze sobą znaków słownego ze słowno – graficznym może wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów (usług), bowiem może ona sugerować, iż zgłoszony znak słowny jest związany z wcześniej zarejestrowanym znakiem słowno – graficznym i że pochodzi od tego samego producenta lub też istnieją związki organizacyjno –prawne łączące odrębne firmy.".

Dopiero spójny wywód odnoszący się do odbioru znaku przez przeciętnego odbiorcę, przy czym znak musiałby być potraktowany jako całość, przy wnikliwej analizie jego indywidualnej siły odróżniającej, mógłby służyć jako podstawa do przeprowadzenia właściwej kontroli sądowoadministracyjnej poglądów prawnych organu. Sąd zauważa, że z obowiązku należytego wyjaśnienia sprawy i przedstawienia wyników rozumowania w tym zakresie w wydanej decyzji (art. 7, 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a.) organ wywiązał się w sposób niewystarczający.

Należy przy tym zauważyć, że decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2013 r. również wskazuje na niedostateczne rozważenie kwestii zasadniczej, jaką jest charakter oznaczenia zgłoszonego do ochrony. Świadczy o tym m.in. stwierdzenie na str. 3 decyzji: >Ponadto w warstwie wizualnej oba oznaczenia, oprócz wyrazu "Impression", różnią się od siebie czcionką oraz mają inną reprezentację graficzną. W związku z czym należy uznać, iż również pod względem wizualnym sporne oznaczenia nie są do siebie podobne. Wskazać należy, iż wyłącznie całościowa ocena porównywanych oznaczeń, na którą składają się zwrot, czcionka oraz wielkość liter, wydźwięk fonetyczny, a nadto szata graficzna pozwala na prawidłową ocenę czy mamy do czynienia z oznaczeniami podobnymi (...)<.

W kontekście powyższych stwierdzeń organu można wywnioskować, iż organ uznał, że ma do czynienia ze znakiem słowno-graficznym, wbrew stanowi faktycznemu sprawy, ustalonemu na podstawie akt.

Sąd doszedł do przekonania, iż organ winien był odnieść się do konkretnych okoliczności sprawy i zbadać, czy w odbiorze przeciętnego odbiorcy, znak słowny powstały w wyniku dodania elementu słownego (IMPRESSION) do warstwy słownej znaku już zarejestrowanego, słowno - graficznego (ART CATERING) posiada swój własny charakter odróżniający.

Zdaniem Sądu, a wbrew poglądowi organu, sam fakt użycia w zgłoszonym oznaczeniu in extenso warstwy słownej znaku wcześniej zarejestrowanego przesądza o mylącym ich podobieństwie. Organ w opisanej powyżej sytuacji, zaniechał wnikliwego zbadania, jaki jest element dominujący znaku zgłoszonego, i nie wyjaśnił, z jakich przyczyn uznał dodany element słowny "Impression" za "drobną rozbieżność" czy też "niewielką różnicę, która może nie zostać dostrzeżona" - w sytuacji, gdy słowo to stanowi co najmniej jedną trzecią część oznaczenia składającego się z trzech elementów słownych znaku zgłoszonego (ART CATERING IMPRESSION). Wymagało w tym kontekście również rozważenia, czy w odniesieniu do oznaczanych towarów dodanie powyższego elementu słownego zmienia odbiór oznaczenia jako całości. Sam w sobie argument organu, iż z powodzeniem słowo to mogłoby być zastąpione przez inne, podobne (np. expression), nie może być potraktowany jako uzasadniający dostatecznie stanowisko organu w przedmiocie braku zdolności odróżniającej tego elementu słownego. Organ nie odniósł się w tej mierze do podnoszonej przez skarżącą okoliczności braku zdolności odróżniającej elementów inkorporowanych, t.j. słów "ART CATERING" oraz o połączeniu w odbiorze konsumenckim elementów zgłoszonego znaku jako "ART IMPRESSION" i przydaniu temu skrótowi zdolności odróżniającej. Brak wyjaśnienia tej kwestii, a jedynie przedstawienie własnego poglądu przez organ Sąd uważa za wadę rozstrzygnięcia, na równi z brakiem właściwej oceny charakteru zgłoszonego znaku, uzasadniającą konieczność powtórnego przeanalizowania wskazanych kwestii i przeprowadzenia w tym celu postępowania administracyjnego z poszanowaniem pełni praw stron na każdym etapie postępowania, czemu służy uchylenie obydwu wydanych w sprawie decyzji .

Sąd przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy podzielił poglądy wyrażone w judykaturze przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 11 października 2011 r. w sprawie II GSK 914/10 dopuścił co do zasady możliwość przeniesienia elementów zarejestrowanego znaku do znaku nowego. NSA nakazał przy tym badanie zdolności odróżniającej oznaczenia powstałego w wyniku inkorporowania oznaczenia wcześniej objętego ochroną. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach z dnia 13 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 253/13 oraz z dnia 31 października 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 791/11 wskazywał na brak przeciwwskazań dla praktyki inkorporowania znaku wcześniejszego, z tym jednak zastrzeżeniem, aby nowopowstały znak pozwalał na zachowanie podstawowej funkcji znaku towarowego – moc odróżniania pochodzenia towaru, jaki jest nim opatrywany.

Ocena, którą przeprowadzi organ na skutek niniejszego wyroku, winna polegać na analizie całościowego wrażenia, jakie wywrze znak powstały na skutek działania strony skarżącej polegającej na dodaniu elementu słownego: "IMPRESSION" do elementów znaku inkorporowanego, składającego się ze słów: "ART" oraz "CATERING" - w odniesieniu do opatrywanych tym oznaczeniem usług/towarów, przy pełnym ustosunkowaniu się do twierdzeń strony skarżącej. Organ winien mieć na uwadze poglądy wyrażone przez Sąd w sprawie niniejszej, jak również w przytoczonym przez Sąd orzecznictwie sądów administracyjnych.

Sąd orzekł w myśl art. 145 § 1 ust. 1 lit. c)., o niewykonalności decyzji na mocy art. 152, zaś o kosztach na podstawie art. 200 P.p.s.a.