Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 51/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2014 roku sprawy ze skargi A. B. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Przedszkola Samorządowego nr [...] w P. za niewykonanie wyroku 1. wymierza Dyrektorowi Przedszkola Samorządowego nr [...] w P. grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 września 2013 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 90/13; 2. zasądza od Dyrektora Przedszkola Samorządowego nr [...] w P. na rzecz A. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

A. B. w dniu 20 grudnia 2013r złożył do sądu administracyjnego skargę na niewykonanie przez Dyrektora Przedszkola Samorządowego nr [...] w P. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 września 2013r., sygn. akt II SAB/Łd 90/13, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że ww. wyrokiem sąd zobowiązał Dyrektora Przedszkola Samorządowego nr [...] w P.- A. R. do załatwienia wniosku A. B. z dnia 28 maja 2013 roku o udostępnienie informacji publicznej przez udzielenie odpowiedzi na pytania:

1. z jakiego miejsca pracy i w jakiej wysokości dyrektor otrzymała wykazane w oświadczeniu z dnia 29 sierpnia 2013r. wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia;

2. czy w związku z błędnie naliczanym obowiązkowym pensum dyrektora w Szkole Podstawowej w P. w latach 2008-2012 (pełniąc funkcję dyrektora tej szkoły) niezgodnym z uchwałą nr XVII/111/2004 Rady Miejskiej z dnia 21 czerwca 2004 r. otrzymała zaległe wynagrodzenie wraz z należnymi odsetkami i w jakiej wysokości po ujawnieniu tego faktu w 2012r.?

Skarżący wyjaśnił, że w toku postępowania pismem z dnia 22 listopada 2013r bezspornie usunął oczywistą omyłkę, iż żądanie informacji dotyczy danych zawartych w oświadczeniu majątkowym z dnia 29 kwietnia a nie sierpnia 2013 roku. W ocenie skarżącego organ przesyłając oświadczenie majątkowe z kwietnia 2013 roku nie udzielił odpowiedzi na zadane pytania. Z treści przesłanego oświadczenia majątkowego Dyrektora Przedszkola A. R. z dnia 29 kwietnia 2013r. nie wynika bowiem, z jakich miejsc pochodziły umowy zlecenia.

Ponadto skarżący podniósł zarzut, że kwotę zasądzonych kosztów sądowych A. R. przesłała skarżącemu z prywatnego adresu swojego zamieszkania, a nie jako Dyrektor Przedszkola. Ta okoliczność również świadczy o niewykonaniu wyroku.

Na tej podstawie skarżący wniósł o wymierzenie Dyrektorowi Przedszkola Samorządowego nr [...] w P. grzywny w wysokości 5.000zł.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Przedszkola Samorządowego nr [...] w P. wyjaśniła, że prawomocny wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 września 2013r., sygn. akt II SAB/Łd 90/13, wraz z aktami sprawy otrzymała w dniu 18 listopada 2013r. W celu wykonania wyroku już w dniu 24 października 2013r. wystosowała do A. B. odpowiedź na jego pytania zawarte w punktach 1 i 3 wniosku z dnia 28 maja 2013r. (punkt 1 i 2 prawomocnego wyroku) wyjaśniając, że nie składała oświadczenia majątkowego w dniu 29 sierpnia 2013r. Poinformowała również, że otrzymała zaległe wynagrodzenie za okres od 1 marca 2010r. do 31 sierpnia 2012r. w wysokości 8.057,84zł brutto i że nie otrzymała ustawowych odsetek. Taką kwotę poprzedni organ prowadzący zwrócił jej w związku z błędnie naliczanym pensum i taką podała zainteresowanemu. Dyrektor Przedszkola wyjaśniła również, że zasądzone wyrokiem koszty sądowe przesłała pocztą.

Po otrzymaniu powyższych informacji skarżący pismem z dnia 25 listopada 2013r. ponownie wezwał dyrektora Przedszkola Samorządowego nr [...] do wykonania wyroku, uznając, że nie został on wykonany. Skarżący zażądał zwrotu kosztów sądowych z konta przedszkola na jego konto, a także wezwał do wykonania wyroku w punkcie 1. swojego wniosku z dnia 28 maja 2013r. prostując, że chodziło mu o oświadczenie majątkowe z dnia 29 kwietnia 2013r. Ponadto wezwał do wykonania wyroku w zakresie punktu 3 swojego wniosku poprzez udzielenie precyzyjnej odpowiedzi zgodnie z jego treścią szczegółowego pytania w nim zawartego.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor Przedszkola w dniu 16 grudnia 2013r. wyjaśniła, że odpowiedzi na wszystkie pytania postawione przez skarżącego w punkcie 1 jego wniosku znajdują się na stronie BIP, co wyłącza obowiązek ponownego jej udostępniania.

Na rozprawie w dniu 25 marca 2014 roku skarżący cofnął skargę w zakresie informacji dotyczącej zaległych wynagrodzeń w związku z wadliwie naliczonym pensum.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz.270, dalej jako p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W postępowaniu tym sąd dokonuje oceny w zakresie wykonania bądź niewykonania innego, prawomocnego orzeczenia sądowego. Niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność ma miejsce wtedy, gdy organ administracji publicznej będąc zobowiązanym prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie wykonuje nałożonego przez ten sąd obowiązku, polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu określonych przez sąd czynności procesowych. Dotyczy to zarówno obowiązków objętych sentencją wyroku, jak też wskazań zawartych w jego uzasadnieniu (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00). Za niewykonanie wyroku należy uznać również takie działanie organu, które następuje po zwrocie akt administracyjnych organowi przez sąd administracyjny, lecz pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w prawomocnym wyroku sądu.

Z powyższego przepisu wynika również, że przesłankę dopuszczalności skargi o wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku stanowi uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Poza sporem pozostaje fakt, iż skarżący dopełnił tego obowiązku, zawierając takie żądanie w piśmie z dnia 22 listopada 2013 roku.

Skarga jest częściowo uzasadniona. Zarzut organu, że złożenie oświadczenia majątkowego z dnia 29 kwietnia 2013 roku czyni zadość obowiązkowi nałożonemu wyrokiem jest nietrafny. Z treści wyroku, jak i uzasadnienia orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 września 2013 roku w sprawie II SAB/Łd 90/13 wprost wynika, że organ został zobowiązany nie do przedstawienia oświadczenia majątkowego, a do wskazania miejsca pracy i wysokości wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia w określonym okresie. Te dane nie wynikają zaś z treści oświadczenia majątkowego. Zatem doręczenie skarżącemu odpisu oświadczenia majątkowego nie stanowiło wykonania wyroku, skoro wniosek o udostępnienie informacji wprost odwoływał się do innych danych, bardziej szczegółowych, niż te zawarte w oświadczeniu majątkowym. Zakres zobowiązania był określony na tyle precyzyjnie, że odesłanie do oświadczenia majątkowego należy ocenić nie tyle jako niewłaściwe wykonanie wyroku, co jego niewykonanie w ogóle.

Należy też podkreślić, że próba podważenia zakresu żądanych informacji jest na obecnym etapie postępowania niedopuszczalna, zarówno bowiem organ, jak i sąd są związani treścią orzeczenia i uzasadnienia wyroku w sprawie II SAB/Łd 90/13. Bezprzedmiotowe są zatem rozważania, czy żądna informacja jest informacją publiczną.

Z prawomocnego wyroku WSA w Łodzi jednoznacznie wynika, że skarżący winien uzyskać informację, z jakich źródeł Dyrektor Przedszkola otrzymywała wynagrodzenie. Jeżeli były to umowy zlecenia, organ winien określić z jakim podmiotem te umowy były zawarte i dokładnie jaka kwota została wypłacona tytułem wynagrodzenia z każdego z tych stosunków prawnych z osobna. Zapis w oświadczeniu majątkowym "umowy zlecenia w tym prace w komisjach egzam. – 1.515,01 zł brutto" jest informacją niepełną, nie odpowiada na wniosek skarżącego. Użycie w oświadczeniu sformułowania w liczbie mnogiej "Umowy zlecenia, w tym prace w komisjach egzam. - 1.515,01zł brutto" nie wskazuje na miejsce czy miejsca pracy, ani też na wysokość wynagrodzenia z tego tytułu, skoro kwota 1.515,01zł obejmuje w tym opisie także prace w komisjach egzaminacyjnych. Powoływanie się przez organ na powszechną dostępność w BIP jej oświadczeń majątkowych jest zatem nieuzasadnione. Należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 września 2013 roku nie zobowiązał organu do przedstawienia oświadczenia majątkowego. Jakkolwiek trafnie dyrektor przedszkola powołuje się na fakt dostępności oświadczenia majątkowego w BIP, to argument ten o tyle nie ma znaczenia, że skarżący wnosił o informację przekraczającą dane publikowane w BIP. Jednocześnie, jak wywiedziono wcześniej, są to również informacje publiczne.

Reasumując, odwołanie się do treści oświadczenia wyroku nie jest udzieleniem informacji o miejscach uzyskania wynagrodzenia w tytułu umów zlecenia ani wysokości tegoż wynagrodzenia z tytułu każdej z umów. Zatem trafnie skarżący zarzuca, ze organ w tym zakresie nie wykonał wyroku.

Przy tym poza sporem jest, że organ również na etapie wykonywania wyroku uzyskał stosowne sprostowanie, że chodzi o kwoty wskazane w oświadczeniu majątkowym z dnia 29 kwietnia a nie sierpnia 2013r. Tak więc po wezwaniu z dnia 22 listopada 2013 roku nie mógł mieć wątpliwości co do okresu, jakiego dotyczy żądanie. Świadczy też o tym fakt przesłania oświadczenia majątkowego z właściwego okresu. Co więcej, w wyroku z dnia 10 września 2013r. sąd wyraźnie wskazał, że to organ wobec nieścisłości pkt 1 wniosku z dnia 28 maja 2013r. powinien w pierwszej kolejności wyjaśnić o jakie oświadczenie majątkowe chodzi, a następnie udzielić precyzyjnej odpowiedzi na zadane pytanie.

W zakresie punktu 3 wniosku skarżący cofnął zarzut co do niewykonania punktu trzeciego wyroku z dnia 10 września 2013 roku, przyznając, że odpowiedź na skargę zawierała żądane przez niego informacje, wskazane w punkcie trzecim wniosku z dnia 13 maja 2013 roku.

Kwestie dotyczące sposobu wykonania wyroku w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania nie należą do kognicji sądu administracyjnego. Skarżący przyznaje wszak, że otrzymał zasądzone koszty. Zatem zrzut niewykonania wyroku w tym zakresie jest całkowicie pozbawiony podstaw. Ponadto skarga na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych jest niedopuszczalna. Przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie ma bowiem zastosowania w tym zakresie, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem.

Reasumując, wobec niewykonania wyroku w części sąd zobligowany był do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie grzywna winna mieć charakter przed wszystkim mobilizujący do wykonania wyroku, zważywszy na stosunkowo intensywną wymianę pism miedzy stronami bezpośrednio po wyroku, częściową niezasadność zarzutów skargi, jak i częściowe spełnienie żądań w odpowiedzi na skargę.

Z uwagi na powyższe sąd uznał za odpowiednie wymierzenie grzywny w wysokości 100 zł.

O kosztach procesu orzeczono z mocy art. 200 p.p.s.a.

d.j.