Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 307/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie kasacyjne
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1, art. 60 , art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia WSA del. Izabela Najda-Ossowska (sprawozdawca), Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 385/14 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 8 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2003 r. postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 385/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. W. (skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 8 stycznia 2014 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2003 r. Od tego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W piśmie procesowym z 25 lipca 2016 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 28 lipca 2016 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę kasacyjną z uwagi na to. że złożona przez nią skarga kasacyjna w sprawie za inny okres rozliczeniowy, na tle tożsamego stanu faktycznego i prawnego, została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 marca 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej ustawa p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LEX 2013) odpowiednie stosowanie art. 60 ustawy p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze ustawy p.p.s.a. Wynikająca z tego artykułu zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.

Wobec powyższego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 ustawy p.p.s.a. umorzyć postępowanie kasacyjne. Ponieważ skarżąca korzystała ze zwolnienia od kosztów sądowych, nie było podstaw do orzekania o ich zwrocie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.