Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 82/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 2, art. 13, art. 16
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 149 § 1 pkt 3, § 1a, art. 200
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Asesor WSA Kamila Karwatowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2022 r. sprawy ze skargi Organizacji [...] na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącej Organizacji z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącej Organizacji kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2022 r. Organizacja Międzyzakładowa [...] (dalej również jako: wnioskodawca, skarżąca), powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 – dalej: u.d.i.p.) zwróciła się do Urzędu Miasta o przedstawienie wzrostu wynagrodzeń brutto według załączonej tabeli wskazującej stanowisko pracy, łączny wzrost wynagrodzenia w kwocie brutto w okresie od [...] stycznia 2022 do [...] maja 2022 (z podziałem: najniższe dla jednej osoby i najwyższe dla jednej osoby), liczbę osób zatrudnionych na stanowisku, w tym liczbę osób, którym wzrosło wynagrodzenie.

Prezydent Miasta pismem z dnia [...] lipca 2022 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem dokonania samodzielnej oceny, czy w sprawie zachodzi szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych. Jednocześnie organ powiadomił o wyznaczeniu nowego terminu rozpoznania wniosku, wyznaczając dzień 29 lipca 2022 r.

Ustosunkowując się do powyższego wezwania organu strona skarżąca wyjaśniła, iż [...] obejmuje swoją działalnością zakład pracy – Urząd Miasta a związki zawodowe mają uprawnienia wynikające m.in. z przepisów ustawy o związkach zawodowych, czy kodeksu pracy, dzięki którym mają prawo do uzgadniania regulaminu wynagradzania, który z kolei może szczegółowo określać zasady wynagradzania pracowników oraz przedziały wynagrodzeń. NZSS może wykorzystać wnioskowane informacje do ochrony i poprawy sytuacji pracowników Urzędu. W rezultacie doprowadzi to do lepszego funkcjonowania jednostki - prawidłowość jej funkcjonowania jako zakładu pracy bezpośrednio przekłada się na jakość wykonywania obowiązków jako organu władz publicznych. Skoro podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej jest zarazem zakładem pracy, to kompetencje związku zawodowego, prowadzące faktycznie do usprawnienia działania zakładu pracy, przełożą się na realną poprawę funkcjonowania podmiotu zobowiązanego. Dalej skarżący stwierdził, że organ nie wykazał przekonująco, aby wnioskowana informacja miała w istocie charakter informacji publicznej przetworzonej oraz na czym miałoby polegać przetworzenie wnioskowanej informacji.

Pismem z dnia [...] lipca 2022 r. organ zawiadomił wnioskodawcę o wyznaczeniu nowego terminu rozpatrzenie wniosku, wskazując dzień 23 sierpnia 2022 r. Przedłużenie terminu realizacji wniosku organ uzasadnił koniecznością podjęcia kolejnych czynności, których nie udało się zrealizować w wyznaczonym wcześniej terminie. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r. Prezydent Miasta poinformował stronę, że Urząd Miasta nie jest w posiadaniu wnioskowanych informacji.

Organizacja Międzyzakładowa wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2022 r., zarzucając organowi naruszenie:

- prawa do informacji publicznej określonego w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieuzasadnione nieudostępnienie informacji publicznej;

- art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez nieudostępnienie informacji publicznej przez organ do tego zobowiązany,

- art. 16 ust. 1 u.d.i.p., poprzez niewydanie przez organ decyzji, czym naruszył art. 8, 11 i 107 k.p.a.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpatrzenia w terminie 14 dni wniosku o udzielenie informacji publicznej, a tym samym udzielenie informacji publicznej lub wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie oraz zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wywiedzionej skargi strona podniosła, iż w jej ocenie żądana informacja stanowi informację publiczną, bowiem dotyczy wynagrodzeń pracowników Urzędu Miasta. Skarżąca zakwestionowała twierdzenia organu w udzielonej odpowiedzi na wniosek, uznając je za kuriozalne. Zdaniem strony skarżącej działanie organu stanowi celową próbę utrudnienia dostępu do informacji publicznej, nadto niewydanie przez organ decyzji ograniczyło uprawnienia skarżącej. Strona skarżąca powołując się na przepisy u.d.i.p. wyjaśniła, że wnioskowana informacja obejmuje dane statystyczne dotyczące wynagrodzeń pracowników, które organ jako pracodawca zobowiązany jest gromadzić. Jednocześnie organ jako jednostka sektora finansów publicznych musi dokumentować wszystkie ponoszone wydatki, w tym również przeznaczone na wynagrodzenia. W końcowych rozważaniach skarżąca zaznaczyła, iż zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 oraz art. 6 u.d.i.p. żądana informacja stanowi informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ w pierwszej kolejności podniósł, że skarga na bezczynność Urzędu Miasta jest niedopuszczalna i należy ją odrzucić. Wyjaśnił, iż Urząd Miasta na gruncie niniejszej sprawy nie posiada zdolności sądowej, stanowi bowiem aparat pomocniczy wspierający organy gminy w wykonywaniu zadań.

Następnie organ podał, że wbrew twierdzeniom strony nie pozostaje on w bezczynności, ponieważ pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek z [...] czerwca 2022 r. Podkreślił przy tym, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku nieudzielenia odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Z kolei w literaturze podkreśla się, że bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności.

Organ wskazał, że mając na uwadze treść przepisów u.d.i.p oraz stanowisko sądowoadministracyjne, aby skutecznie zarzucić organowi bezczynność w udzieleniu informacji publicznej w pierwszej kolejności żądana informacja musi mieć charakter informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Informacja publiczna może dotyczyć wyłącznie sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza prawo do informacji już istniejącej i będącej w posiadaniu organów. Informacja ma pozostawać w dyspozycji organu w chwili złożenia wniosku o jej udostępnienie, a wniosek ten nie może inicjować postępowania nastawionego na odtworzenie pewnych zdarzeń, które w żaden sposób nie zostały utrwalone. Informacja publiczna nie może być przedmiotem poszukiwań i dociekań ze strony organu, które prowadziłyby do jej wytworzenia. Organ podkreślił przy tym, że gdy adresat wniosku nie dysponuje przedmiotową informacją, może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy o sposobie załatwienia sprawy, nie sposób więc dopatrzyć się bezczynności zarzucanej Urzędowi Miasta.

W piśmie procesowym z [...] listopada 2022 r. skarżąca sprecyzowała skarżony organ wskazując w tym zakresie Prezydenta Miasta i podając, że uprzednie wpisanie jako organ Urzędu Miasta było omyłką. Dalej skarżąca podtrzymała skargę na bezczynność wskazując, iż organ jest w posiadaniu objętej wnioskiem informacji jako kierownik urzędu, pracodawca, przy czym organ w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż nie dysponuje żądaną informacją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd uznał wniesioną skargę za uzasadnioną.

Na wstępie należy wyjaśnić , iż skarga została rozpoznana przez tutejszy Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydawanej w indywidualnych sprawach.

Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej organizacji związkowej z dnia [...] czerwca 2022 r., skierowanego do Prezydenta Miasta, o udostępnienie informacji publicznej, dotyczącego wzrostu wynagrodzeń brutto na poszczególnych stanowiskach (według tabeli zamieszczonej we wniosku zawierającej: wykaz stanowisk, łączny wzrost wynagrodzeń brutto w okresie styczeń-marzec 2022, liczba zatrudnionych na stanowisku, liczba osób którym wzrosło wynagrodzenie).

W przedmiotowej sprawie nie budziło wątpliwości i nie było kwestionowane, że wniosek skarżącej z dnia [...] czerwca 2022 r. skierowany został do organu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. - powoływana dalej jako u.d.i.p.), na co wskazuje przede wszystkim przywołany w treści wniosku art. 13 u.d.i.p. W tych okolicznościach brak było podstaw do stwierdzenia, że wniosek ten mógł zostać złożony w trybie art. 28 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. tj. z 2022 r. poz. 854 ze zm., dalej jako u.z.z.). Tym bardziej że przewidziane w art. 28 u.z.z. uprawnienie organizacji do żądania udostępnienia przez pracodawcę określonych informacji stanowi uprawnienie niezależne i odrębne od tego wynikającego z u.d.i.p. i to do organizacji należy prawo dokonania wyboru trybu jaki zastosuje zwracając się do pracodawcy o informacje (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 29 maja 2020 r., IV SAB/Wr 207/19, wyrok NSA z 3 lutego 2022 r., III OSK 147/22). Skoro spełnione zostają warunki podmiotowe i przedmiotowe określone przepisami u.d.i.p. to niewątpliwie organizacja związkowa może skorzystać z trybu przewidzianego u.d.i.p. Do tego dodać należy, iż przepisy u.d.i.p. zapewniają szerszą ochronę niż u.z.z., ponieważ w przypadku braku rozpoznania wniosku w trybie u.z.z. nie przysługuje wnioskodawcy skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 3 lutego 2022 r., III OSK 147/22).

Mając zatem tak określony przedmiot skargi w pierwszej kolejności należało odnieść się do, podniesionego w odpowiedzi na skargę przez pełnomocnika organu, zarzutu braku zdolności sądowej wskazanego przez skarżącą organu określonego skardze jako Urząd Miasta. Powyższy zarzut jest nieuzasadniony przede wszystkim z uwagi na to, że w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2022 r. strona skarżąca sprostowała określenie organu w postępowaniu i podając, że jest nim Prezydent Miasta.

Ponadto wbrew stanowisku pełnomocnika organu, wyrażonemu w odpowiedzi na skargę, w przedmiotowej sprawie brak było także podstaw do uznania rozpoznawanej skargi za niedopuszczalną z uwagi na brak interesu prawnego przysługującego stronie skarżącej. Organizacja Międzyzakładowa [...] skierowała do organu wniosek w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. - powoływana dalej jako u.d.i.p.), a ponieważ w świetle art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, zatem brak ograniczeń podmiotowych w tym zakresie. Skarżąca będąc zatem podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jest także uprawniona do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej złożonym przez nią wnioskiem.

Skarga zatem jako dopuszczalna podlegała merytorycznemu rozpoznaniu.

Dodać należy tylko, że według ugruntowanego stanowiska w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wzywania do usunięcia naruszenia prawa, aktualnie ponaglenia (por. wyroki NSA: z dnia 21 lipca 2011 r., I OSK 678/11, z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, z dnia 3 kwietnia 2014 r., I OSK 2603/13).

Tryb i zasady dotyczące dostępu do informacji publicznej i rozpoznawania wniosków o udostępnienie takiej informacji określa ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, stanowiąca rozwinięcie konstytucyjnego prawa do informacji publicznej określonego w art. 61. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Dodać należy, iż w orzecznictwie sądowym za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi zatem treść wszelkiego rodzaju dokumentów, nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej zawiera przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p.

Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji w świetle u.d.i.p. są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.

Należy w tym miejscu wskazać, że u.d.i.p. przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. Wskazać należy, że na gruncie przepisów u.d.i.p. brak jest jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udzielenie informacji publicznej, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.

W świetle przytoczonych przepisów u.d.i.p. stwierdzić należy, iż na gruncie u.d.i.p. generalnie bezczynność organu ma miejsce, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w terminie 14 dni w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie informuje o wydłużeniu terminu do rozpoznania wniosku, nie wzywa do wykazania istotności udostępnienia żądanej informacji dla interesu publicznego w przypadku uznania żądanej informacji za informację przetworzoną, nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia lub umorzeniu (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż nie było kwestionowane, iż wniosek z dnia [...] czerwca 2022 r. został skierowany do skarżonego organu (wydruk wniosku załączony do skargi), a organ prowadził ze skarżącą korespondencję w sprawie jego rozpoznania (pisma z [...] lipca oraz [...] sierpnia 2022 r.). Nie budziło w sprawie wątpliwości, iż żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p., przede wszystkim art. 6 ust. 1 pkt 3 i 5. Niezaprzeczalnie w ramach informacji o sprawach publicznych mieszczą się również dane na temat sposobu wydatkowania (gospodarowania) środków publicznych w tym dotyczące wydatków na wynagrodzenia dla pracowników urzędu miasta (por. wyrok NSA z 5 stycznia 2016 br., sygn. akt I O|SK 3087/14).

Zdaniem Sądu za oczywiste uznać także należy, iż skarżonemu organowi – Prezydentowi Miasta, przysługuje status zobowiązanego w rozumieniu u.d.i.p., jako organowi władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p.).

Dla oceny, czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej, czego dotyczy niniejsze postępowanie, istotne znaczenie ma ustalenie, iż dysponuje on informacją, która jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. W dalszej kolejności ustaleniu podlega, czy organ udostępnił żądaną informację (lub podjął inne ustawą określone czynności) we wskazanym ustawą terminie (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.).

Na gruncie przedmiotowej sprawy organ, w reakcji na wniosek skarżącej, najpierw stwierdzając, iż zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek jej przetworzenia, wezwał wnioskodawczynię do wykazania w terminie 7 dni szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wskazała na istotność uzyskania informacji objętej wnioskiem dla ochrony i poprawy sytuacji pracowników, powołując się na rolę jako pełni związek zawodowy obejmujący swym działaniem Urząd Miasta i wyznaczoną mu m.in. przez przepisy u.z.z. oraz Kodeksu pracy.

Następnie zaś organ w piśmie z [...] sierpnia 2022 r. poinformował skarżącą, że nie jest w posiadaniu wnioskowanych informacji, gdyż nie prowadzi takiej statystyki.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skoro w rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej i spełniony został warunek podmiotowy, jak i przedmiotowy obowiązku udostępnienia informacji, to organ dopuścił się bezczynności, która nie ustała do dnia wydania przedmiotowego orzeczenia. Podkreślić w tym miejscu należy, iż bezczynność, wbrew stanowisku pełnomocnika organu, to nie tylko sytuacja pozostawienia wniosku bez reakcji. Bezczynność zachodzi także wówczas, gdy co prawda organ podejmuje określone działania, kieruje do wnioskodawcy pisma, ale jednocześnie nie dokonuje czynności przewidzianych przepisami u.d.i.p. Nie jest bowiem wystarczające jakiekolwiek działanie ze strony zobowiązanego, ale konieczne do uwolnienia się od zarzutu bezczynności na gruncie u.d.i.p. jest podjęcie działań, o których mowa w tej ustawie.

Zdaniem Sądu uznać należy, iż organ – Prezydent Miasta jest w posiadaniu informacji dotyczących wynagrodzeń pracowników urzędu jako wykonujący czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników urzędu (art. 7 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych) i kierownik urzędu (art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym). Poza tym brak posiadania przez organ takich informacji nie został w żaden sposób uprawdopodobniony na gruncie niniejszej sprawy. Jednak z lakonicznej odpowiedzi organu z dnia [...] sierpnia 2022 r. skierowanej do skarżącej, należy wyinterpretować, iż Prezydenta Miasta nie informuje, że w ogóle nie posiada informacji co do kwestii objętych wnioskiem z [...] czerwca 2022 r., ale że nie posiada informacji w takiej formie w jakiej domaga się tego skarżąca we wniosku. Powyższe oznacza zaś, że ewentualne udostępnienie żądanej informacji wymagałoby odpowiedniego jej przygotowania przez organ, poprzez dokonanie określonych zestawień, na podstawie posiadanych przez organ danych. W określonych okolicznościach, może to prowadzić do uznania takiej informacji za przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wówczas uzyskanie takiej informacji jest obwarowane wymogiem okazania się przez wnioskodawcę szczególną istotnością dla interesu publicznego uzyskania takiej informacji.

Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, iż organ nie kwestionował początkowo posiadania informacji objętych wnioskiem, ale wobec uznania informacji za przetworzoną wezwał skarżącą do wykazania istotności interesu, a potem jedynie poinformował o braku żądanej informacji.

W tych okolicznościach, mając na uwadze treść cytowanych przepisów u.d.i.p., Sąd uznał, iż organ był obowiązany do rozpoznania wniosku skarżącej zgodnie z przepisami u.d.i.p. tj. powinien albo udostępnić informację publiczną, albo odmówić jej udostępnienia w oparciu o przesłanki znajdujące oparcie w u.d.i.p., a w sytuacji stwierdzenia, że jest to informacja przetworzona zobowiązany był dokonać oceny istotności uzyskania takiej informacji dla interesu publicznego i dalej albo udostępnić informację publiczną albo odmówić jej udostępnienia. Organ nie dokonał żadnej z tych czynności, poprzestając jedynie na pisemnej informacji o braku posiadania informacji jakiej żąda skarżąca, dopuszczając się tym samym bezczynności. Organ co prawda w toku postępowania wezwał skarżącą o wykazanie istotności uzyskania informacji przetworzonej dla interesu publicznego, ale potem po otrzymaniu odpowiedzi w tym zakresie od skarżącej, ani nie udostępnił informacji publicznej, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia, a tylko takie działania w świetle przepisów u.d.i.p. można uznać za prawidłowo kończące postępowanie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast niedopuszczalne było w okolicznościach przedmiotowej sprawy wyłącznie poinformowanie przez organ skarżącej, że nie podsiada żądanej informacji, w formie określonej wnioskiem, czyli jako pewne zestawienie informacji.

W związku z powyższym Sąd na postawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Prezydenta Miasta do załatwienia powyższego wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku (pkt I wyroku). Jednocześnie Sąd uznał stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., iż powyższy organ rozpoznając wniosek skarżącej z dnia [...] czerwca 2022 r. dopuścił się bezczynności (pkt II wyroku). Ponadto Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku). Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1 a p.p.s.a., będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, LEX nr 1218894). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, względnie braku zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., II OSK 468/13 , wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., II SAB/Wr 14/14; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r., II SAB/Po 69/13 i z dnia 11 marca 2015 r., IV SAB/Po 19/15). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Organ nie pozostawił wniosku skarżącej bez reakcji, ale jednocześnie jego działania pozostały w sprzeczności z przepisami u.d.i.p., w związku z ich błędną interpretacją.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 1 w zw. z art. 200 p.p.s.a., na które składa się zwrot uiszczonego w sprawie wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Rozpoznając wniosek skarżącej z [...] czerwca 2022 r. organ - będąc związanym na podstawie art. 153 p.p.s.a. oceną prawną i wskazaniami Sądu zawartymi w niniejszym uzasadnieniu wyroku - zobligowany będzie podjąć czynności w opisanym powyżej trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p.