Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 972/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: wniosku nie uwzględniono
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i 3 art. 61 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA - Marian Jaździński po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D S o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z dnia [...] r., [...] uchylającej po wznowieniu postępowania ostateczną decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2005-2009 p o s t a n a w i a: wniosku nie uwzględnić.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 października 2010 r., [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta K z dnia 6 lipca 2010 r., oznaczonej nr. [...] którą organ ten po wznowieniu postępowania uchylił swoje ostateczne decyzje ustalające D S wysokość podatku od nieruchomości za lata [...] w łącznej wysokości [...] zł i jednocześnie ustalił wysokość tego podatku na łączną kwotę [...] zł.

Składając w dniu 22.11.2010 r. (data stempla pocztowego) skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję ostateczną z powodu jej niezgodności z pra-wem, skarżąca zawarła w niej również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskar-żonego aktu, uzasadniając go jednakże - jak to wynika z treści skargi - samym fak-tem zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego.

Rozpatrując powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szcze-cinie uznał, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania zaskarżo-nego aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi przez organ, które-go akt lub czynność zaskarżono, sąd może na wniosek skarżącego wydać postano-wienie o wstrzymaniu ich wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebez-pieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwróce-nia skutków. Jak wynika z kolei z przepisu art. 61 § 6 w/w ustawy, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności skuteczne jest wyłącznie na czas trwa-nia postępowania przed sądem pierwszej instancji, skoro upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego to postępowanie.

Z przytoczonej powyżej regulacji prawnej wynika zatem, że wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego ma zabezpieczać stronę, która legalność tej decyzji skarży do sądu administracyjnego, przed wskazanymi w ustawie skutkami, tj. przed niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody lub przed ich nieodwracalnością, a to na wypadek zakwestionowania przez sąd zgodności zaskar-żonej decyzji z prawem.

Składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ostatecznej skarżąca ani nie wskazuje na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody na skutek ewentualnego wykonania decyzji przez rozpatrzeniem skargi, ani też na ewentualność wystąpienia nieodwracalnych skutków na skutek tego wykonania

Mając na względzie zasadę, iż ostateczna decyzja organu podatkowego pod-lega wykonaniu, chociażby była nieprawomocna i zaskarżona do sądu adminis-tracyjnego, za regułę przyjąć należy, iż sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru z wykonaniem tym związanego, jak i ewentualny brak środków finansowych koniecznych do tego wykonania, nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania tego wykonania. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieod-wracalność skutków tego wykonania, a o tym trudno mówić w przypadku uiszczenia należności podatkowych wyrażonych w pieniądzu, względnie realna groźba wys-tąpienia poważnej szkody majątkowej wynikłej na skutek wykonania nieprawomocnej decyzji, tymczasem możliwości wystąpienia takiej szkody, a więc uszczerbku na swym majątku, mającym źródło w wykonaniu kwestionowanej i nieprawomocnej decyzji, skarżąca w istocie nawet nie próbuje wykazać

Na marginesie zauważyć wypada, że finansowe trudności w realizacji należ-ności budżetowych ustawodawca pozwala podmiotom gospodarczym rozwiązywać we właściwym trybie określonym w rozdziale 7a Ordynacji podatkowej.

Nie znajdując w tych okolicznościach podstaw faktycznych i prawnych do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzec należało jak w postanowieniu.