Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 447/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88, art. 89
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnych wydawanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. "A" Sp. z o.o. w S. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie dotyczącym stawki podatku akcyzowego dla produktów oznaczonych kodem CN 3811 wykorzystywanych jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

We wniosku spółka przedstawiła następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność między innymi w zakresie importu i sprzedaży produktów o kodzie CN 3811, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 roku w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) jako środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne.

Produkty importowane i sprzedawane przez stronę są używane jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, w szczególności do olejów napędowych, benzyny czy LPG. Ich celem jest m.in. zapobieganie korozji silnika, ułatwianie jego rozruchu, poprawienie pracy silników napędowych, czyszczenie układów wtryskowych czy usuwanie osadu, nagarów oraz wilgoci z układów paliwowych silników. W skład opisywanych produktów wchodzą m.in. destylaty lekkie obrabiane wodorem 1,2,4 trimetylobenzen, naftalen lub inne mieszaniny związków organicznych i substancji pomocniczych. Środki te są dodawane głównie w celu poprawy własności paliwa napędowego oraz zabezpieczenia podzespołów pojazdu przed szybszym zużyciem.

Obecnie obowiązująca ustawa z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym w art. 86 ust. 1 pkt 6 ustala, że do wyrobów energetycznych, w rozumieniu przedmiotowej ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycją CN 3811, zatem będące przedmiotem działalności Spółki. Jednakże enumeratywne wyliczenie wysokości stawek podatku w art. 89 ust. 1 przedmiotowej ustawy nie wymienia produktów oznaczonych kodem CN 3811 (według Nomenklatury Scalonej).

Na tle powyższego stanu faktycznego strona stwierdziła, iż na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, stawka podatku akcyzowego dla produktów oznaczonych kodem CN 3811 wykorzystywanych jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych powinna wynosić 0 zł.

[...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w imieniu Ministra Finansów wydał interpretację indywidualną, nr [...], którą uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Organ powołał przepisy art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) w myśl, których wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, gdzie w pozycji 38 tegoż załącznika zostały wymienione wyroby o kodzie CN 3811 - środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne.

Wskazał na regulacje art. 86 ust. 2 stanowiącą, iż paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Z tych względów organ uznał, iż wyroby o kodzie CN 3811 przeznaczone do użycia do napędu silników spalinowych jako komponent ( dodatek ) paliw silnikowych należy uznać za paliwo silnikowe. Konsekwencją tego jest objęcie takich wyrobów stawką akcyzy właściwą dla paliw silnikowych.

Dalej organ przywołując art. 89 ust. 1, stwierdził, iż stawki określone w tym przepisie w stosunku do niektórych wyrobów energetycznych odwołują się bezpośrednio do ich kodów klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), - art. 89 ust. 1 pkt 1-13, inne do definicji paliw silnikowych lub opałowych – art. 89 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy , odpowiednio określonych w art. 86 ust. 2 lub ust. 3 ustawy .

Określona w art. 89 ust. 2 stawka 0 zł ma zastosowanie jedynie do wyrobów energetycznych innych, niż określone w art. 89 ust. 1 ust. 13 ust. 1 oraz przeznaczonych do celów innych niż:

- cele opalowe ,

- jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych,

- do napędu silników spalinowych,

- jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Tym samym stawka 0 zł na wyroby energetyczne, określone w art. 89 ust. 2 ustawy, będzie miała zastosowanie do wyrobów innych niż określone w ust. 1 pkt 1-13, jeżeli przeznaczenie tych wyrobów będzie inne niż dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Organ zaznaczył, iż przez dodatki lub domieszki do paliw silnikowych należy rozumieć wyroby dodawane w celu poprawy ich właściwości, np. smarowych, myjących, kalorycznych itp., z wyjątkiem substancji stosowanych do znakowania i barwienia o których mowa w ustawie.

W takich przypadkach nie ma znaczenia kod CN takich wyrobów, muszą one być jedynie przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż, lub używane jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych lub opałowych.

Podsumowując organ zauważył, iż wyroby energetyczne dot. niewymienionych kodów CN w art. 89 ust. 1 pkt1-13 ustawy , są wyrobami o różnym przeznaczeniu i o różnych stawkach akcyzy. Gdy są przeznaczone do celów opałowych, jako dodatki do lub domieszki do paliw do silników spalinowych lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, wówczas stawka akcyzy jest określona odpowiednio w art. 89 ust. 1 pkt 14 i pkt 15 ustawy. A zatem przedmiotowe produkty są opodatkowane stawką w wysokości 1822 zł. /1000 l.

Pismem z dnia [...] r. strona złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

[...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w imieniu Ministra Finansów udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie i w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany kwestionowanej indywidualnej interpretacji.

Skargą z [...] r. strona zaskarżyła ww. interpretację indywidualną i wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonej interpretacji,

2) zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych,

3) uznanie w orzeczeniu prawidłowości stanowiska Skarżącej, tj. że stawka akcyzy na wyroby energetyczne objęte pozycją CN 3811 wynosi 0 zł, ewentualnie, że wyroby te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, albo że powinny być opodatkowane według stawki właściwej dla danego paliwa, do którego są przeznaczone.

W skardze strona zarzuciła naruszenie art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwą interpretację, tj. przyjęcie, że przepis ten daje podstawę opodatkowania wyrobów energetycznych objętych pozycją CN 3811 (art. 86 ust. 1 pkt 6) stawką określoną w pkt 14 dla pozostałych paliw silnikowych, a to w wysokości 1.822,00 zł/1.000 litrów.

Strona wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania podatkowego w sprawie indywidualnej przed Ministrem Finansów -Dyrektorem Izby Skarbowej w K., znak [...] ([...]).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w imieniu Ministra Finansów podtrzymał swoje stanowisko zawarte zaskarżonej interpretacji.

Organ zaznaczył, iż organ dokonuje interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej O.p). Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 O.p., interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy.

Organ wskazał, że strona w wezwaniu do naruszenia prawa oraz w złożonej skardze zmodyfikowała swoje stanowisko zaprezentowane w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Skarżąca podniosła bowiem, iż jej zdaniem brak jest podstaw do opodatkowania wyrobu o kodzie CN 3811 przeznaczonego jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych. Jeżeli jednak przyjąć by istnienie obowiązku podatkowego, to w/w wyrób winien być opodatkowany wg stawki akcyzy w wysokości 0 zł, lub stawki akcyzy w wysokości zależnej od tego do jakiego wyrobu gotowego został on dodany, stawką 1048,00 zł /1000l, lub stawką 1565,00 zł /1000l.

Organ zauważył, iż obowiązujące jednak przepisy nie pozwalają organowi odnieść się w wydanej interpretacji do zmodyfikowanego stanowiska Skarżącej zaprezentowanego dopiero w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa oraz w skardze, gdyż w takiej sytuacji przedmiotem oceny nie byłby stan faktyczny podany w zapytaniu złożonym [...] r.

Odnosząc się do sformułowanego przez Skarżącą zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwą interpretację, tj. przyjęcie, że przepis ten daje podstawę opodatkowania wyrobów energetycznych objętych pozycją CN 3811 (art. 86 ust. 1 pkt 6) stawką określoną w pkt 14 dla pozostałych paliw silnikowych, a to w wysokości 1.822,00 zł/1.000 litrów organ stwierdził, iż przyjęta przez polskiego ustawodawcę w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym definicja paliw silnikowych jest szeroka i jej zakresem objęte są wszystkie wyroby energetyczne, które są wykorzystywane jako paliwa silnikowe.

Natomiast stawki dla wyrobów energetycznych wykorzystywanych jako paliwa silnikowe zostały określone w art. 89 ustawy.

W art. 89 ust. 1 stawki określone w stosunku do niektórych wyrobów odwołują się bezpośrednio do ich kodów klasyfikacyjnych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), inne zaś do definicji paliw silnikowych określonych odpowiednio w art. 86 ust. 2.

Dla wyrobu o kodzie CN 3811 (będącego przedmiotem wniosku) nie została określona stawka podatku akcyzowego w art. 89 ust. 1 pkt 1-13.

Natomiast wyroby energetyczne nie wymienione w art. 89 ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów napędowych zostały zaliczone do "pozostałych paliw silnikowych", dla których stawka akcyzy została określona w art. 89 ust. 1 pkt 14.

Jednocześnie w art. 89 ust. 2 przyjęto zasadę, iż stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne, niż określone w ust. 1 pkt 1-13 przeznaczone do innych celów niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł.

W swoim stanowisku Skarżąca uznała, iż stosownie do zapisów art. 89 ust. 2 ustawy dodatki do paliw i inne wyroby objęte powyższym kodem CN winny być objęte zerową stawką podatku. Organ nie zgodził się z takim stanowiskiem, gdyż za błędne należy uznać, prezentowane przez skarżącą przyporządkowanie, (przedmiotowego wyrobu energetycznego przeznaczonego jako dodatek do paliw silnikowych), do stawki określonej w art. 89 ust. 2 ustawy.

Stawka określona w art. 89 ust. 2 stawka 0 zł ma bowiem zastosowanie według organu jedynie do wyrobów energetycznych:- innych, niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 13,- przeznaczonych do celów innych niż napędowe lub jako domieszki lub dodatki do paliw napędowych.

Tym samym zdaniem organu stawka określona w art. 89 ust. 2 nie ma zastosowania do domieszek i dodatków do paliw.

Organ wskazał również, że do wyrobu o kodzie CN 3811 przeznaczonego jako dodatek do paliw silnikowych nie mają zastosowania stawki akcyzy wymienione dla wyrobów energetycznych wymienionych w art. 89 ust. 1 pkt 1-13, gdyż dla tego wyrobu w tych przepisach nie została określona stawka.

W związku z powyższym, zdaniem organu jedyną stawką dla tego wyrobu jest stawka określona w art. 89 ust. 14, a w związku z powyższym w przypadku przeznaczenia przedmiotowego wyrobu jako dodatku do paliw silnikowych wyrób ten należy traktować jako pozostałe paliwo silnikowe opodatkowane stawką określoną dla pozostałych paliw silnikowych w art. 89 ust. 1 pkt 14 czyli 1822 zł/1000 I. Organ przytoczył orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości - orzeczenie C-517/07 ETS z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie Afton Chemical Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs. W wyroku tym ETS stwierdził iż "w rzeczywistości wydaje się, iż ustawodawca wspólnotowy zamierzał potraktować dodatki dodawane do paliw silnikowych w taki sam sposób, jak paliwa silnikowe, niezależnie od natury tych dodatków, wyłącznie z uwagi na fakt, iż są one dodawane do tychże paliw, tak by poddać je tej samej regulacji podatkowej jak same paliwa". W wyroku tym Trybunał stwierdził też, iż poprzez wyrażenie "oprócz podlegających opodatkowaniu produktów wymienionych w ust. 1 przepisy art. 2 ust. 3 akapit drugi zdanie pierwsze dyrektywy 92/81 oraz art. 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96 mają na celu wyraźne włączenie do swojego zakresu stosowania wszelkich produktów, które są przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwa silnikowe, jako dodatki albo jako wypełniacze paliw silnikowych, włączając w to produkty będące "olejami mineralnymi" lub "produktami energetycznymi w rozumieniu dyrektyw".

Organ powtórzył, że przeznaczenie wyrobu energetycznego do wykorzystania jako paliwo silnikowe lub jako dodatku, domieszki do paliw silnikowych, determinuje jego opodatkowanie wg stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego.

Dlatego zdaniem organu zatem sformułowany przez stronę zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym poprzez jego błędną interpretację należy uznać za nietrafny, gdyż, opodatkowanie wyrobów, o których mowa w przedmiotowej sprawie należy określić wg stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego.

Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż produkty o kodzie CN 3811 importowane i sprzedawane przez stronę są używane jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, w szczególności do olejów napędowych, benzyny czy LPG i dlatego są one wyrobami energetycznymi w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Natomiast przez paliwo silnikowe na gruncie tej ustawy rozumie się m. in. wyroby energetyczne przeznaczone do użycia do napędu silników spalinowych.

Zdaniem organu skoro strona przeznacza importowane i sprzedawane wyroby na cele napędowe nie może objąć ich zerową stawką podatku akcyzowego, lecz powinna traktować je jako paliwa silnikowe, czego konsekwencją jest zastosowanie odpowiedniej stawki akcyzy.

Organ wskazał, że skarżąca oferując wyroby objęte pozycją CN 3811 do celów napędowych, w istocie decyduje sama o tym, iż wyroby te stają się w rozumieniu przepisów ustawy akcyzowej paliwem silnikowym.

W związku z powyższym organ uznał, że w zaskarżonej interpretacji, dokonano prawidłowej wykładni obowiązującego prawa, dlatego też uznał skargę za niezasadną i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W myśl zaś art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 p.p.s.a Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności - art. 146 § 1 p.p.s.a.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem stanowisko Ministra Finansów wyrażone w zaskarżonej interpretacji Sąd ocenił jako prawidłowe.

Interpretacja przepisów podatkowych dotyczyła importowanego przez wnioskodawcę produktu sklasyfikowanego po kodem CN 3811 określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 roku w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) jako środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne i sprzedawanego przez wnioskodawcę jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych, w szczególności do olejów napędowych, benzyny, czy LPG.

Strony sporu zgodne są co do tego, że przedmiotowy towar jest wyrobem akcyzowym i że jest to wyrób energetyczny określony w art. 86 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym.

Rozbieżne stanowiska stron dotyczą stawki podatku akcyzowego: w ocenie skarżącej stawka na ww. towary , stosownie do art.89 ust. 2 ustawy, wynosi 0 zł/l, natomiast w ocenie organu podatkowego – zgodnie z art. 89 ust.1 pkt.14, stawka wynosi 1.822 zł / 1000 l, gdyż wyrób ten należy traktować jak paliwo silnikowe. Podkreślić też trzeba w tym miejscu, iż pytanie postawione organowi interpretacyjnemu było sformułowane w ten sposób iż dotyczyło zagadnienia, czy stawka podatku akcyzowego dla produktów oznaczonych kodem CN 3811 wykorzystywanych jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych powinna wynosić 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym.

W art. 89 ust. 1 ustawy zostały określone odpowiednie stawki akcyzy na wyroby energetyczne, które odnoszą się m.in. bezpośrednio do kodów klasyfikacyjnych odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) lub oparte na definicji paliw silnikowych, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy.

Zgodnie zaś z art. 86 ust. 1 pkt 9 ustawy do wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy zalicza się pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o których mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 ustawy paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędów silników.

Stawki akcyzy dla konkretnych wyrobów energetycznych zostały określone w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13 ustawy. Natomiast wyroby nie wymienione w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy przeznaczone do celów napędowych lub opałowych zostały zaliczone odpowiednio do: "pozostałych paliw silnikowych" lub "pozostałych paliw opałowych", dla których stawki akcyzy określa przepis art. 89 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca importuje wyrób sklasyfikowany pod kodem CN 3811 określony w rozporządzeniu w Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) jako środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne. Produkty importowane i sprzedawane przez wnioskodawcę używane są jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych, w szczególności do olejów napędowych, benzyny, czy LPG. Skoro wyrób zaimportowany i sprzedawany przez wnioskodawcę, jest przeznaczany jako dodatek do paliw, to błędnym jest twierdzenie, iż stawka podatku akcyzowego na te wyroby winna wynosić 0 zł. Zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne iż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy i przeznaczone do innych celów niż: opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędów silników spalinowych, jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych wynosi 0 zł. Produktów importowanych i sprzedawanych przez skarżącą nie można zaliczyć do tej grupy wyrobów energetycznych skoro przeznaczone są one do sprzedaży jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, (olejów napędowych, benzyny, LPG). Dodatki lub domieszki do paliw silnikowych nie zostały sklasyfikowane w ustawie o podatku akcyzowym na podstawie nomenklatury scalonej (CN) zatem decydującym jest kryterium przeznaczenia, którym w niniejszej sprawie jest używanie importowanych towarów jako dodatków lub domieszek do paliw silnikowych , olejów napędowych W tej sytuacji nie jest zasadnym twierdzenie strony, iż stawka podatku akcyzowego winna być w wysokości 0 zł.

Zauważyć też na marginesie należy, iż zgodnie z art. 2 ust. 3 akapit 2 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UEL Nr 283, str. 51 ze zm.) oprócz produktów wymienionych w ust. 1 wszelkie produkty przeznaczone do wykorzystania, oferowania na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwa silnikowe lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych, podlegają opodatkowaniu wg stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego. Zgodnie z zasadą wynikającą z powyższego przepisu dyrektywy stawka akcyzy dla dodatków lub domieszek do paliw, jest taka sama, jak dla pozostałych paliw silnikowych o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy. Za taką interpretacją przemawia także stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 grudnia 2008r. sprawa C-517/07 Afton Chemical Ltd. przeciwko The Commissioners For Her Majesty`s Revenue and Customs, w którym Trybunał wskazał, iż "wydaje się, że ustawodawca wspólnotowy zamierzał potraktować dodatki dodawane do paliw silnikowych w taki sam sposób jak paliwa silnikowe niezależnie od natury tych dodatków, wyłącznie z uwagi na fakt, iż są one dodawane do tych paliw, tak aby poddać je tej samej regulacji podatkowej jak same paliwa. Trybunał wskazał, że nie jest możliwe odróżnienie paliwa jako takiego od dodatku z którym zostało ono zmieszane bez przeprowadzenia szczegółowej analizy chemicznej". W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja prawa podatkowego jest zgodna z prawem, a zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy, nie ujawniła wad tego rodzaju by mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie, gdyż w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia norm art. 14 c § 2 Ordynacji podatkowej. Nie mogą zmienić oceny co do prawidłowości stanowiska zajętego przez organy argumenty podnoszone w skardze, a wywiedzione z treści uzasadnienia art. 89 ust. 2 rządowego projektu ustawy o podatku akcyzowym, gdzie stwierdzono iż "art. 89 ust. 2 określa jednoznacznie iż w przypadku przeznaczenia wyrobów energetycznych, innych niż określone w ust. 1 pkt 1-13, do celów innych niż opałowe i napędowe albo jako dodatki lub domieszki do tych paliw stosuje się zerową stawkę akcyzy. Taki zapis umożliwi przedsiębiorcom zużywającym wyroby akcyzowe zaliczone wprawdzie do grupy wyrobów energetycznych, ale na cele inne niż paliwowe na obniżenie kosztów prowadzonej działalności". Skoro ustawodawca w art. 86 ust. 2 ustawy jednoznacznie wskazał, iż dla innych wyrobów energetycznych, niż określone w ust. 1 pkt 1-13, stawka podatku akcyzowego wynosi 0 zł i jednocześnie w sposób wyraźny wyłączył przy tym z tejże stawki wyroby energetyczne przeznaczone na cele opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych, albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych tym samym powoływanie się na argumentację wynikającą z uzasadnienia zawartego w druku sejmowym wskazanym w skardze nie może uzasadniać trafności skargi.

Odnosząc się natomiast do wniosku strony o dopuszczenie dowodu z dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania podatkowego w sprawie indywidualnej przed Ministrem Finansów -Dyrektorem Izby Skarbowej w K., znak [...] ([...]) to zauważyć trzeba, iż nie mógł on zasługiwać na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zgodnie z powołaną regulacją przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe zatem, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki: jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, dowody podnoszone przez stronę nie były niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, gdyż w postępowaniu w sprawie dotyczącej udzielenia interpretacji przepisów prawa podatkowego postępowanie dowodowe nie jest prowadzone przez organ, a ponadto w momencie wydawania interpretacji indywidualnej organ dysponował wystarczającym opisem stanu faktycznego w przedmiocie, którego postawiono pytanie podatkowe.

Końcowo Sąd zauważa, iż w całości podziela stanowisko organu co do braku prawa modyfikacji treści zapytania sprecyzowanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, czy skardze na interpretację indywidualną. Skoro interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny odniesionym do ściśle opisanego we wniosku stanu faktycznego, późniejsze modyfikowanie pytania nie jest możliwe.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r. z późn. zm.).