Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 898/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w sprawie ze skargi B. L., Z. R. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2010r. B. L., Z. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

We wniosku i jego uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, iż domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego - letniskowego o konstrukcji drewnianej, o wymiarach 8,9 x 6,8 m, ustawionego na bloczkach betonowych oraz obiektu sanitarnego - WC ustawionego na betonowej płycie wylanej na gruncie o wymiarach 1,5 x 1,3 m. Działka jest bowiem przez nich znakomicie utrzymana i zagospodarowana zielenią, co daje możliwość ekologicznego odpoczynku na łonie natury. Rozbiórka zaś wywoła nieodwracalne skutki, pogorszy stan działki i narazi ich na niepowetowane straty finansowe oraz uniemożliwi starszym ludziom odpoczynek w zgodzie z naturą.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie zaskarżonej decyzji są: grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to obowiązkiem strony jest wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna, zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawić wiarygodne okoliczności wskazujące, iż przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa faktycznie zaistnieją oraz skonkretyzować przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258).

Wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący w ocenie Sądu nie wskazali przesłanek uzasadniających jej wstrzymanie jak również w żaden sposób nie uprawdopodobnili, iż przesłanki te faktycznie występują. Strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała jedynie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ją na niepowetowane straty finansowe i uniemożliwi odpoczynek w zgodzie z naturą i przy ponoszeniu niewielkich kosztów.

Przedstawione przez stronę skarżąca przesłanki w żadnym stopniu nie wskazują więc, iż wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków.

W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.

jh