Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 729/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 704/20 w sprawie ze skargi W. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1. oddala skargę kasacyjną; 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 704/20 oddalił skargę W. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W. T. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA, zaskarżając to orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku, a to art. 3 § 1 i 3, art. 134 § 1, art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 7, 8, 61 § 1 i 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej: k.p.a.) oraz art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej: u.p.e.a.) polegające na nieprawidłowej kontroli zaskarżonego postanowienia skutkujące oddaleniem skargi w szczególności polegające na nieprawidłowej ocenie tego w jaki sposób organ ocenił treść żądania skargi i przyznanie mu racji w sytuacji gdy ta ocena pomija część skargi skarżącego, w której podnosi on zastrzeżenia do samych czynności egzekucyjnych.

W związku z powyższym skarżący kasacyjnie wniósł o rozpoznanie skargi i zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienie oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Ponadto na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a. skarżący zrzekł się przeprowadzenia rozprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano argumenty na poparcie podniesionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie art. 182 § 2 p.p.s.a. ponieważ skarżąca kasacyjnie Spółka zrzekła się rozprawy, a organ w terminie wynikającym z tego przepisu nie zażądał jej przeprowadzenia.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.

Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej.

Zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się niezasadne.

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego organy administracyjne w tej sprawie dokonały interpretacji pisma skarżącego z dnia [...].01.2020 r. mając na uwadze jak największy stopień zabezpieczenia słusznego interesu strony. Trafnie Sąd I instancji wskazał, że w przedmiotowym piśmie skarżący przede wszystkim podnosił zarzut nieistnienia obowiązku, którą to kwestię szczegółowo opisał. Mając zaś na uwadze to, że ww. pismo zostało złożone w terminie do wniesienia zarzutów w egzekucji administracyjnej, tym bardziej uzasadnione było potraktowanie go jako zarzutów wniesionych na podstawie art. 33 u.p.e.a.

Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej skarga na czynności egzekucyjne ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego.

W związku z powyższym kwestionowanie czynności egzekucyjnych ze względu na to, że zajęte środki objęte są wyłączeniem egzekucyjnym, co zostało uzewnętrznione w ostatnich słowach pisma skarżącego z dnia [...].01.2020 r. nie powinno następować w ramach skargi na czynności egzekucyjne, na podstawie art. 54 u.p.e.a., ale w ramach żądania wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

Na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości, z uwagi na trudną sytuacją materialną skarżącego kasacyjnie, która wynika z informacji udzielonych przez niego w trakcie rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W odniesieniu do wniosku pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, w niniejszym wyroku nie zawarto rozstrzygnięcia dotyczącego tej kwestii. Zgodnie bowiem z art. 250 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się przez wydanie odrębnego postanowienia przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny.