Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 552/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

"A" Sp. z o.o. w skardze z dnia 1 lipca 2009 r. na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Uzasadniając wniosek wyjaśniła, że określona w zaskarżonych decyzji łączna kwota należności głównej wynosi [...],- zł. Wnioskodawczyni podniosła, że powyższa kwota znacznie przewyższa majątek spółki, przedsiębiorstwo nie posiada środków na zapłatę takiej sumy. Zdaniem wnioskodawczyni wyegzekwowanie powyższej należności równoznaczne jest z koniecznością likwidacji działalności gospodarczej. Powyższe, w przekonaniu skarżącej dowodzi, że spółka ma uzasadniony i szczególnie ważny interes we wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004).

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który

w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody

i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Wnioskodawczyni na poparcie twierdzeń przedstawionych we wniosku złożyła bilans i rachunek zysków i strat przedsiębiorstwa sporządzony na dzień 31 maja 2009 r. Skarżąca wykazała, że na aktywa przedsiębiorstwa składają się środki trwałe ([...],- zł), zapasy tj. materiały i towary (na kwotę [...]zł), należności krótkoterminowe (w kwocie [...]zł), inwestycje krótkoterminowe (na kwotę [...] zł), krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe (na kwotę [...] zł). Sąd ustalił, że z przedstawionych dokumentów wynika, że nawet dokonanie sprzedaży wszystkich składników majątku przedsiębiorstwa, posiadanych towarów i materiałów, ściągnięcie należności, co byłoby równoznaczne z likwidacją działalności przedsiębiorstwa, nie pozwoliłoby na uiszczenie należności głównej. Sąd uznał więc, że wnioskodawczyni uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wywołałoby znaczną szkodę i spowodowałoby nieodwracalne skutki.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.