Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 571/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Mirosław Kupiec (spr.), Protokolant Starszy referent Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2010 r. przy udziale – sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. W deklaracji VAT-7 za lipiec 2000 r. A.M., właściciel Przedsiębiorstwa Handlowo-Transportowo-Usługowego A, wykazał podatek naliczony w wysokości [...] zł.

1.1. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. zmienił rozliczenie podatku przedstawione przez podatnika w ten sposób, że kwotę podatku naliczonego przyjął w wysokości [...] zł, bo taka wynikała z okazanego przez niego duplikatu faktury. Dla pozostałej części kwoty podatku naliczonego podatnik nie posiadał dokumentów źródłowych, gdyż, jak twierdził, uległy one zniszczeniu w pożarze.

1.2. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i zmienił rozliczenie dokonane przez ten organ, przyznając A.M. prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w łącznej kwocie [...] zł, wynikającej z duplikatów faktur VAT przedłożonych w postępowaniu odwoławczym.

1.3. Wyrokiem z dnia 8 września 2006 r., III SA/Gl 414/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.M. na wskazaną tu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K.

2. Pismem z dnia [...], złożonym [...] w [...] Urzędzie Skarbowym w C., A.M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Powołał się przy tym na art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., zwanej dalej O.p.) twierdząc, że wyszły na jaw nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji lecz nieznane organowi, który wydał decyzję. Uzasadniając swoje żądanie podatnik przedłożył [...] duplikatów faktur zakupu dotyczących lipca 2000 r.

2.1. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. wznowił postępowanie w sprawie i pismem z dnia [...] wezwał A.M. do złożenia w terminie do dnia [...] wszelkich materiałów dowodowych, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.

2.2. Pismami z dnia [...] A.M. wniósł o wystąpienie przez organ podatkowy do właściwych terytorialnie innych organów podatkowych o spowodowanie wydania przez [...] wskazanych tam imiennie podatników duplikatów faktur dokumentujących transakcje zawarte z firmą PTHU A.

2.3. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił uwzględnienia tych wniosków.

2.4. W dniu [...] strona przedłożyła kolejny 1 dokument dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług za dany miesiąc. Dokumenty te zostały złożone w sprawie uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] wydanej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r.

2.5. Na wniosek Dyrektora Izby Skarbowej w K. zostały przeprowadzone czynności sprawdzające u wystawców przedłożonych duplikatów faktur VAT.

2.6. Postanowieniem z dnia [...] organ wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w kwestii zebranego w sprawie materiału dowodowego.

2.7. W piśmie z dnia [...] strona wskazała, że zgromadzony materiał dowodowy jest niepewny i brak jest w nim wielu elementów, które w sposób istotny wpłynęłyby na wysokość podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od [...] do [...].

3. Decyzją z dnia [...], nr [...] organ pierwszej instancji uchylił swą poprzednią decyzję z dnia [...] nr [...] i dokonując rozliczenia zobowiązania strony w podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. uwzględnił podatek naliczony w kwocie [...] zł, zawarty w 5 duplikatach faktur przedłożonych przez podatnika.

4. W odwołaniu z dnia [...] strona nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem zarzucając naruszenie art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 O.p.

5. Postanowieniem z dnia [...] organ odwoławczy poinformował A.M. o możliwości skorzystania z praw, o których mowa w art. 123 § 1 i art. 200 § 1 O.p.

6. Z aktami sprawy skarżący zapoznał się dnia [...], po czym pismem z [...] wniósł o wydanie mu kserokopii wszelkich duplikatów faktur wystawionych przez firmy leasingowe, będących w posiadaniu organu podatkowego, stwierdzając przy tym, że wiele takich duplikatów nie zostało uwzględnionych w rozliczeniach zobowiązań podatkowych za poszczególne miesiące lat [...], ponadto, zapoznając się z aktami sprawy [...], wniósł o zakreślenie mu terminu do dnia [...] do przedłożenia kolejnych duplikatów faktur.

7. Postanowieniem z dnia [...] organ nie uwzględnił wniosków dowodowych strony, natomiast przedłużył do dnia [...] termin do przedłożenia dokumentów przez stronę. Ponadto, uwzględniając wniosek A.M. przesłał mu kserokopie 12 duplikatów faktur VAT wystawionych przez firmy leasingowe, tej przesyłki jednak nie odebrano, mimo dwukrotnego awizowania.

8. W kolejnym piśmie z dnia [...] A.M. zwrócił się o uwzględnienie w rozliczeniu przedłożonych wraz z pismem kserokopii faktur z odręcznym dopiskiem "duplikat faktury VAT wystawiony w dniu ...". Stwierdził przy tym, że pochodzą one od kontrahentów, którzy nie mają technicznych możliwości wystawienia duplikatów faktur w sposób czyniący zadość wymogom wynikającym z przepisów rozporządzenia wykonawczego do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

9. W dniu [...] strona odebrała przesłane mu ponownie kserokopie faktur VAT dotyczących leasingu.

10. Postanowieniami z dnia [...] i [...] organ odwoławczy przedłużył do dnia [...] termin do rozpatrzenia odwołania, uwzględniając tym samym wniosek strony o wyznaczenie jej kolejnego terminu do przedłożenia duplikatów faktur.

11. Na wniosek strony organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] włączył do akt sprawy kserokopie duplikatów faktur VAT wystawionych przez B S.A. oraz C S.A. przedłożonych przez stronę wraz z odwołaniem w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r.

12. Dnia [...] organ odwoławczy przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia [...].

13. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] wydaną w sprawie wznowienia postępowania w pierwszej instancji i orzekł w tym zakresie, ponieważ uwzględnił dodatkowo podatek naliczony w łącznej kwocie [...] zł wynikający z 2 duplikatów faktur włączonych do akt sprawy postanowieniem z dnia [...].

14. W skardze z dnia [...] skarżący zarzucił organowi podatkowemu obrazę przepisów dotyczących postępowania:

- art.121 § 1 O.p. wskutek przeprowadzenia postępowania w sposób podważający zaufanie podatnika do organów podatkowych,

- art.122 O.p. poprzez pominięcie szeregu działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy,

- art.187 § 1 O.p. wskutek braku wyczerpującego zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego.

14.1. W uzasadnieniu stwierdził, że informował organ podatkowy o istotnych brakach w materiale dowodowym, ale jego zastrzeżenia zostały zignorowane. Zwracał się o zestawienie pisemne wszystkich duplikatów faktur będących w posiadaniu organu podatkowego – odmówiono mu. Dalej stwierdził, że dnia [...] uległ wypadkowi, miał złamaną nogę, o czym poinformował organ prowadzący postępowanie, a pomimo tego został zmuszony do osobistego stawiennictwa w siedzibie organu i przeglądania akt, co pogorszyło jego stan zdrowia. Informował również organ o tym, że posiada kolejne duplikaty faktur, które nie zostały uwzględnione w dokonanych rozliczeniach, że wymienił te duplikaty, które sporządzone były dotychczas w formie kserokopii na prawidłowo wystawione duplikaty, a pomimo tych informacji organ wydał decyzję kończącą postępowanie, zamykając mu drogę do uzupełnienia materiału dowodowego.

14.2. W końcowej części skargi skarżący przedstawił własne rozlicznie podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. dokonane z uwzględnieniem prawidłowo wystawionych duplikatów faktur, które dołączył do skargi, a których organ podatkowy dotychczas nie uwzględnił.

15. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o oddalenie skargi.

15.1. Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów podkreślił, że w toku postępowania dokonał oceny wszystkich dokumentów pod kątem potwierdzenia prawa do odliczenia wykazanego w nich podatku. Dokumenty spełniające wymogi ustawowe zostały uwzględnione, przyczyny nieuwzględnienia pozostałych dokumentów zostały wskazane. Dysponując protokołem z kontroli oraz zestawieniami dokumentów dostarczonych organowi podatkowemu A.M. był zorientowany co do ich treści i ilości, pomimo złożonej deklaracji dostarczenia do [...] dodatkowych duplikatów faktur skarżący nie przedłożył ich. Prowadzenie postępowania w czasie, kiedy A.M. miał złamaną nogę nie naruszyło jego praw, ponieważ działał również ustanowiony przez niego pełnomocnik. Duplikaty faktur dołączone do skargi są nowymi, nie przedłożonymi dotychczas organom podatkowym w toku postępowania wznowieniowego dokumentami posiadanymi przez stronę już w latach [...]. Skarżący nie wskazał ani jednego przedłożonego przez niego dokumentu uprawniającego do obniżenia podatku należnego o wynikający z niego podatek naliczony, który nie został uwzględniony przez organy podatkowe w rozliczeniu dotyczącym lipca 2000 r. Nie zakwestionował skutecznie żadnego odrzuconego przez organy podatkowe dokumentu, okres od pożaru, który miał miejsce [...] do wydania zaskarżonej decyzji, czyli [...] był wystarczającym na przedłożenie dokumentów, które podatnik winien posiadać żądając wznowienia postępowania.

16. W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Stwierdził między innymi, że:

- w czasie przeglądania dokumentów zauważył, iż część duplikatów faktur VAT złożonych do postępowania odnośnie podatku dochodowego nie zostało przekazanych przez osoby kontrolujące do pokoju obok, w którym prowadzono postępowanie odnośnie podatku od towarów i usług i odwrotnie,

- dopiero po jego dodatkowej interwencji wymiana taka nastąpiła i w dniu [...] duplikaty faktur VAT wystawione przez C S.A. oraz B zostały włączone do postępowania,

- wielokrotnie informował organ podatkowy, że posada część duplikatów, ponieważ Sąd przesłał cześć dokumentów do organu, a część do niego,

- w czasie postępowania udało mu się uzyskać dalsze duplikaty faktur.

17. Organ odwoławczy w piśmie z dnia [...] zaznaczył między innymi, że skarżący nie wykazał, aby jakikolwiek duplikat faktury spośród setek przedłożonych przez niego na poszczególnych etapach kolejnych postępowań został przez organ pominięty. Przy tym zauważono, że dokumenty przedłożone przez podatnika w postępowaniu dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych, włączone do akt tej sprawy postanowieniem z dnia [...], miały wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług wyłącznie za poszczególne miesiące od [...] do [...].

18. Na rozprawę wyznaczoną na dzień 19 marca 2010 r. strony nie stawiły się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

19. Skarga nie jest zasadna.

20. Zawarte w skardze zarzuty mają charakter proceduralny. Generalnie skarżący zarzuca Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. wadliwe poprowadzenie postępowania w sposób naruszający art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 O.p.

20.1. Zarzutów tych Sąd nie podzielił. Ich ocena musi być poprzedzona stwierdzeniem, że mocą ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] kwestia zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. została rozstrzygnięta. Zgodność z prawem tej decyzji została stwierdzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 września 2006 r., III SA/Gl 414/06. W tej sytuacji rozliczenie zobowiązania skarżącego w sposób inny, niż to wynika z decyzji z dnia [...] wymagało jej wzruszenia w jednym z trybów nadzwyczajnych przewidzianych w Ordynacji podatkowej, co też nastąpiło. Skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] w oparciu o przepis art. 240 § 1 pkt 5 O.p. i wniosek ten został uwzględniony w podwójnym wymiarze; postępowanie zostało wznowione, a decyzja z dnia [...] r. uchylona. Stan ten otworzył drogę do ponownego orzekania w przedmiocie podatku od towarów i usług A.M. za lipiec 2000 r. Postępowanie tego typu, zresztą jak każde inne postępowanie administracyjne, ma doprowadzić do uzyskania pełnego materiału dowodowego, który da podstawy do ustalenia wszystkich okoliczności niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy

20.2. W świetle treści zarzutów podniesionych w skardze o zaniechaniu przez organ podatkowy działań prowadzących do zebrania materiału dowodowego i oparciu decyzji na niekompletnym materiale dowodowym należy rozróżnić dwie podstawowe kwestie; obowiązek prowadzenia postępowania dowodowego i rozkład ciężaru dowodowego. Obowiązek prowadzenia postępowania dowodowego w oczywisty sposób ciąży na organie podatkowym i wynika z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Zgodnie z nimi w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Tak więc, rolą organu podatkowego jest określenie granic postępowania dowodowego, faktów koniecznych do ustalenia jako niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy i przeprowadzenie dowodów, które temu służą. Natomiast rozkład ciężaru dowodowego wskazuje na kim ciąży obowiązek przedstawienia dowodu. Nie wynika on z przepisów procesowych, ale znajduje swoje źródło w materialnym prawie podatkowym przy zastosowaniu ogólnej zasady, w myśl której ciężar udowodnienia okoliczności spoczywa na tym uczestniku postępowania, który wywodzi z niej skutki prawne.

20.3. Wracając zatem do sytuacji skarżącego należy podkreślić, że domagał się on w postępowaniu wznowieniowym rozliczenia jego zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. w sposób inny, niż to miało miejsce w ostatecznej decyzji z dnia [...] z uwagi na fakt, iż uzyskał nowe dowody, które pozwolą dokonać nowego rozliczenia jego zobowiązania podatkowego, bo pozwolą na przyjęcie innej kwoty podatku naliczonego jako pomniejszającej kwotę podatku należnego. Jest zatem oczywiste, że ciężar udowodnienia tej okoliczności spoczywał na skarżącym jako stronie postępowania, która z podniesionych przez siebie faktów wywodziła skutki prawne. Źródeł takiego rozkładu ciężaru dowodowego należy także upatrywać w zasadniczym założeniu konstrukcyjnym podatku od towarów i usług, wynikającym tak z poprzedniej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), jak i obowiązującej od dnia 1 maja 2004 r. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Podatek od towarów i usług jest bowiem podatkiem rozliczanym na zasadzie samoobliczenia przez podatnika, który obowiązany jest składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla potrzeb tego podatku. Rozliczenia tego zobowiązania musi dokonywać w oparciu o szczególne dowody, jakimi są, między innymi, faktury VAT, czasem ich duplikaty. Organ podatkowy dokonuje natomiast kontroli prawidłowości rozliczenia się z tego podatku przez podatnika.

20.4. Zdaniem Sądu zarzut naruszenia powyższych zasad nie ma umocowania. Pismem z dnia [...] organ podatkowy wezwał skarżącego do przedłożenia wszystkich materiałów dowodowych, które mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Od tej chwili obowiązek dostarczenia duplikatów faktur spoczywał na skarżącym. Jeśli skarżący uważa, że decyzje wydano bez zgromadzenia całego materiału dowodowego, co musi być rozumiane w ten sposób, że istnieją jeszcze inne duplikaty faktur, które nie zostały uwzględnione przez organ podatkowy, to zgodnie z przedstawionymi tu zasadami postępowania fakt ten nie obciąża organu podatkowego, a jedynie skarżącego. Organ podatkowy nie miał obowiązku występować do kontrahentów skarżącego o wystawienie duplikatów wcześniej wydanych mu faktur, bo taki obowiązek spoczywa na podatniku. Tryb wystawiania duplikatów faktur, dla stanu faktycznego z maja 2000 r., uregulowany był w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.). Przepis § 51 tego rozporządzenia stanowił, że sprzedawca wystawia duplikat faktury na wniosek nabywcy.

21. Nie jest też zasadny zarzut prowadzenia postępowania w sposób, który uniemożliwił skarżącemu przedstawienie wszystkich duplikatów faktur.

21.1. Postępowanie podatkowe musi mieć swe ramy czasowe. Nie może być prowadzone bez zważania na upływ czasu, ponieważ upływ czasu oznacza bieg różnorodnych terminów, w tym terminu przedawnienia zobowiązania, co organ podatkowy musi mieć na względzie. Ponadto, brak ostatecznego uregulowania otwartej kwestii prawnej samo w sobie stwarza stan niepewności w obrocie prawnym, którego należy unikać. Stąd ustawodawca sformułował w art. 125 O.p. zasadę szybkości postępowania stanowiąc, że organy podatkowe powinny działać w sprawie szybko, po czym w art. 139 O.p. wyznaczył terminy, w jakich sprawy mają być załatwione (nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane – nie później niż w ciągu 2 miesięcy).

21.2. Patrząc pod tym kątem na przebieg postępowania w niniejszej sprawie nie można powiedzieć, że organ podatkowy nadmiernie skrócił czas jego trwania, uniemożliwiając tym skarżącemu dowodzenie korzystnych dla niego okoliczności. Czas od wznowienia postępowania ([...]) do wydania zaskarżonej decyzji ([...]) był ku temu wystarczający i nie zmienia tego kontuzja skarżącego, jakiej doznał [...], ponieważ do tego zdarzenia postępowanie trwało już [...]. Słusznie też organ podatkowy podkreśla fakt, iż skarżący miał w toku postępowania podatkowego pełnomocnika umocowanego do działania w jego imieniu, a więc nie był pozbawiony możliwości działania w sprawie. Pełnomocnik nie był zobowiązany do osobistego stawiennictwa do organu. Jeśli strona była w posiadaniu jakichkolwiek duplikatów faktur, to mogła, tak jak i pełnomocnik, przesłać je za pośrednictwem poczty, za potwierdzeniem odbioru.

22. Do skargi wniesionej do Sądu skarżący załączył duplikaty faktur, których nie okazał organowi prowadzącemu postępowanie dowodowe i z ich uwzględnieniem dokonał własnego rozliczenia zobowiązania podatkowego. Trzeba zatem skarżącemu wyjaśnić, że w ten sposób nie da się postawić organowi zarzutu naruszenia zasad postępowania ze skutkiem uchylenia decyzji przez sąd. Sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji według stanu na dzień orzekania przez organ podatkowy. Wszelkie fakty lub dowody nie ujawnione do tego momentu nie mogą powodować uchylenia decyzji, ponieważ nie można organowi postawić skutecznie zarzutu nieuwzględnienia dowodów, których mu nie przedstawiono, a którymi, jak wskazują daty tych duplikatów, skarżący dysponował przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Przyjęcie przeciwnego poglądu obróciłoby w niwecz cel i zasady postępowania administracyjnego. Jak zaznaczono powyżej, jeżeli strona dysponowała tymi duplikatami w trakcie postępowania mogła je przesłać organowi, bez konieczności osobistego stawiennictwa.

22.1. Wprawdzie niniejszej sprawie strona skarżąca nie złożyła pisma po zamknięciu rozprawy, tak jak w innych postępowaniach sądowych, ale należy zaznaczyć, że powyższe uwagi dotyczą też sytuacji powoływania się na okoliczności zaistniałe po wydaniu zaskarżonej decyzji. Mianowicie z pisma z dnia [...] (oryginał pisma skierowany był do innych spraw zawisłych przed sądem) wynika jedynie, że w czerwcu 2005 r. skarżący przedłożył organowi podatkowemu 43 duplikaty faktur uzyskanych od jednego z kontrahentów. Miało to zatem miejsce przed wydaniem decyzji z dnia [...], którą Sąd, na skutek skargi A.M., uznał za zgodną z prawem, oddalając jego skargę. Ponadto, trudno w sposób konkretny powiązać to stwierdzenie z zaskarżoną decyzją, tym bardziej, że w skardze skarżący dokonał własnego rozliczenia zobowiązania podatkowego i powołał się na dokumenty, których nie okazał wcześniej organowi podatkowemu. Z tych powodów Sąd nie zdecydował się na otwarcie rozprawy i prowadzenie w tym kierunku postępowania dowodowego.

23. Sąd uważa jednocześnie, że odmowa skarżącemu sporządzenia przez organ podatkowy zestawienia wszystkich duplikatów faktur przedłożonych organom podatkowym w odniesieniu do poszczególnych lat i miesięcy nie narusza przepisów proceduralnych.

23.1. Przepis art. 178 O.p. nakłada na organ podatkowy obowiązek umożliwienia stronie przeglądania akt, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Żądanie skarżącego wykraczało poza te ramy. Skarżący domagał się stworzenia dla niego na podstawie akt szeregu spraw zestawienia złożonych przez siebie samego duplikatów faktur. To się nie mieści w dyspozycji art. 178 O.p.

24. Pozostaje jeszcze jedna, ostatnia kwestia natury procesowej - prowadzenia postępowania w sposób podważający zaufanie podatnika do organów państwowych (art. 121 § 1 O.p.). I tego zarzutu Sąd nie uznał. W sytuacji, gdy postępowanie podatkowe prowadzone jest zgodnie z prawem, a tak Sąd przyjął i to powyżej uzasadnił, co do zasady nie można mówić o naruszeniu tej zasady postępowania. Podatnik nie może zarzucać, że wzruszono jego zaufanie do organów podatkowych, ponieważ potraktowano go zgodnie z prawem, bo to jest po prostu nielogiczne.

25. Wszystkie przedstawione dotychczas rozważania Sądu zadecydowały o tym, że Sąd nie podzielił zasadności zarzutów zawartych w skardze A.M.

26. Skarga nie zawiera zarzutów natury materialno-prawnej. Niemniej jednak, z uwagi na zawarte w jej końcowej części wyliczenie zobowiązania podatkowego, należy podnieść, że zgodnie z § 50 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podstawę do odliczenia podatku naliczonego stanowiły tylko oryginały prawidłowo wystawionych faktur lub faktur korygujących albo ich duplikaty. W przypadku zagubienia lub zniszczenia oryginału faktury podstawę taką stanowił prawidłowo wystawiony duplikat faktury. Zasady sporządzania duplikatów faktur określał § 51 tego rozporządzenia. Zgodnie z nim sprzedawca na wniosek nabywcy wystawiał fakturę, zgodnie z danymi zawartymi w kopii faktury. Tak wystawiona faktura musiała zawierać wyraz "DUPLIKAT" oraz datę jej wystawienia. Duplikat faktury wystawiało się w dwóch egzemplarzach, przy czym jeden otrzymywał nabywca, a kopię zatrzymywał sprzedawca. Tylko tak wystawiony duplikat faktury dawał podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o zawartą w nim kwotę podatku naliczonego.

26.1. Stanowisko organu podatkowego, który nie uwzględnił duplikatów faktur wystawionych w drodze sporządzenia ich kserokopii jest zatem uzasadnione.

27. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę A.M. zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).