Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 805/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 86 §, art. 87 § 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1154/17 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 1154/17 odrzucił wniosek P.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 24 stycznia 2018 r.

W dniu 5 lutego 2018 r. P.K. wniósł zażalenie na w/w postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1154/17 odmówił przywrócenia terminu.

W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.).

W ocenie Sądu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie skarżący we wniosku nie wskazał jakichkolwiek okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Jak wskazuje Jan Paweł Tarno w Komentarzu do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Wyd. V, Lexis Neksis 2011), nie ma podstaw prawnych, aby uznać, że niewskazanie we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności uprawdopodobniających brak winy w jego uchybieniu mogło być potraktowane jako brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1. Konkluzja ta znajduje uzasadnienie w treści § 2 komentowanego przepisu. Ze sformułowania "w piśmie tym (czyli we wniosku o przywrócenie terminu) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu" wynika jednoznacznie, że nie chodzi tu o jeden z elementów formalnych wniosku, lecz o przesłankę warunkującą przywrócenie uchybionego terminu. Tym samym należało przyjąć, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, przez co wniosek podlega oddaleniu.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia P.K., reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu, do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1) art. 87 § 2 P.p.s.a., poprzez jego wadliwe zastosowanie w sprawie, tj. odmowę przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sytuacji, gdy z okoliczności faktycznych przytaczanych przez skarżącego wynika zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu;

2) art. 49 § 1 P.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, w sytuacji uznania przez Sąd, że złożony wniosek był niekompletny.

Ponadto pełnomocnik skarżącego uzasadnił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, wskazując na dolegliwości chorobowe skarżącego na przełomie stycznia i lutego 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.

Należy podkreślić, iż pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu musi odpowiadać wszelkim warunkom formalnym pisma procesowego (art. 46 P.p.s.a.) oraz musi zawierać uzasadnienie wniosku okolicznościami, które wskazują, że strona nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. Należy więc uprawdopodobnić zasadność takiego wniosku. W sytuacji, gdy pismo to nie będzie spełniać wymagań formalnych, jakimi muszą się charakteryzować wszelkie pisma procesowe, lub będzie zawierało inne braki, powinny one zostać uzupełnione w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. (por. Komentarz do art. 87 P.p.s.a. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H.BECK, wyd. 5, Warszawa 2017). Stanowisko to wyrażane jest również w orzecznictwie, gdzie akcentuje się, że brak wskazania we wniosku jakichkolwiek przyczyn uchybienia terminu uzasadnia wezwanie do uzupełnienia braków pisma w trybie art. 49 P.p.s.a., a ich nieuzupełnienie uzasadnia pozostawienie pisma bez rozpoznania (por. postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2016 r. sygn. akt I OZ 1219/16).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, zobowiązany był zatem do wezwania skarżącego do wykazania zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.