Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 1102/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 871/15 w przedmiocie odrzucenia skargi P.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej P. z dnia 9 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za wrzesień 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 10 kwietnia 2015 r. P.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 9 marca 2015 r. odmawiającą odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za wrzesień 2014 r. w kwocie 70.285 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 246 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 29 maja 2015 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącemu 26 czerwca 2015 r.

W związku z uprawomocnieniem się postanowienia sądu odmawiającego Skarżącemu przyznania prawa pomocy, doręczono Skarżącemu w dniu 9 listopada 2015 r. odpis prawomocnego zarządzenia z 29 maja 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 12 listopada 2015 r. Skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Zaskarżonym postanowieniem z 2 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę. Sąd administracyjny pierwszej instancji wskazał, że odpis prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 maja 2015 r. został skutecznie doręczony Skarżącemu w dniu 9 listopada 2015 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 16 listopada 2015 r. W zakreślonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony. Kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 29 maja 2015 r. w przedmiocie wpisu.

Powyższe postanowienie Skarżący zaskarżył zażaleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu przewodniczącego wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął, a na jego bieg – jak słusznie podkreślił sąd administracyjny pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – nie miało wpływu złożenie przez Skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.