Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 320/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 art. 230 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 9/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 listopada 2020 r. nr DZP-III.6110.215.2020 w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie odmowy wpisu na listę radców prawnych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 listopada 2020 r., w przedmiocie odmowy zmiany decyzji

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w sprawie bezsporne jest, że skarżący złożył dwukrotnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienia od kosztów sądowych. Pierwsze postępowanie incydentalne w tym zakresie zakończyło się prawomocnym zarządzeniem referendarza sądowego WSA z dnia 13 kwietnia 2021 r., który wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Natomiast drugie postępowanie zakończyło się wydaniem przez referendarza sądowego WSA w dniu 3 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt VI SPP/Wa 143/21 postanowienia o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od koszów sądowych w zakresie wpisu sądowego. Wobec niewniesienia sprzeciwu, postanowienie z dnia 3 listopada 2021 r. stało się prawomocne z dniem 18 listopada 2021 r.

Po prawomocnym zakończeniu pierwszego postępowania w sprawie prawa pomocy został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie to zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach procesowych zaniechania wezwania w wyznaczonym terminie i zostało doręczone skarżącemu 22 lipca 2021 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 29 lipca 2021 r. Wnioskodawca do tego dnia nie uiścił należnego wpisu, zaś złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego. Wniosek ten został rozpoznany odmownie, zaś strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wniesienia sprzeciwu na ww. postanowienie referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2021 r. W konsekwencji postanowienie to stało się prawomocne.

Strona zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2021 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia sędziego z dnia 7 lipca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w zakreślonym przez WSA terminie z pouczeniem o skutkach procesowych jego niewykonania. Skarżący osobiście odebrał w dniu 15 grudnia 2021 r. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 7 lipca 2021 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wymaganej kwocie 200 złotych, zatem ostatnim dniem na dokonanie przez stronę opisanej wyżej czynności był 22 grudnia 2021 r. Strona do tego dnia nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, będąc zarazem pouczona o skutkach jej niewykonania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący zaskarżając je w całości i wniósł i jego uchylenie i kontynuowanie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Ponadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535).

Z akt sprawy wynika, że Skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2021 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z 7 lipca 2021 r. sygn. akt. VI SA/Wa 9/21 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący nie uiścił wpisu, wobec czego Sąd pierwszej instancji był zobligowany do odrzucenia skargi.

Natomiast zażalenie nie zawiera żadnych argumentów przeciwko rozważaniom Sądu I instancji zawartym w zaskarżonym postanowieniu.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji