Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 765/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1352/12 w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015 r., I SA/Gd 1352/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek J. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 stycznia 2013 r. Wskazując na dotychczasowy przebieg postępowania Sąd podał, że dnia 30 kwietnia 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wskazał, że 23 kwietnia 2015 r., został poinformowany, iż wniesiona przez niego skarga została oddalona. Skarżący dowiedział się, że zawiadomieniem doręczonym 31 grudnia 2012 r. został powiadomiony o terminie rozprawie. Skarżący podniósł, że zawiadomienia o terminie rozprawy nie otrzymał. Wyjaśnił, że wskazany przez niego adres do korespondencji to adres siedziby spółki, w której jest zatrudniony. Jednak żaden z pracowników spółki nie został upoważniony przez skarżącego do odbioru korespondencji do niego kierowanej. Skarżący ustalił, iż osoba, która odebrała kierowaną do niego korespondencję nigdy nie pracowała i nie pracuje w spółce.

W ocenie Sądu przywołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku okoliczność nie uprawdopodobnia braku jego winy w uchybieniu terminu. Sąd zaznaczył, że z akt sprawy wynika, iż w skardze wniesionej na decyzję organu podatkowego skarżący jako adres do doręczeń wskazał: ul. M. 1/6 w G., pod którym mieści się siedziba F. Sp. z o.o., w której skarżący jest zatrudniony. W toku postępowania sądowoadministracyjnego Sąd, zgodnie z wolą skarżącego, kierował pisma na ww. adres. Z adnotacji dokonanych na potwierdzeniach odbioru wynika, że korespondencję w siedzibie spółki odbierał jej pracownik upoważniony w spółce do odbioru korespondencji (k. 28, k. 66, k. 98 akt sądowych). Skarżący dotychczas nie kwestionował dokonywanych doręczeń, a Sąd każdorazowo uznawał je za skuteczne. Zdaniem Sądu brak jest podstaw, aby uznać za nieskuteczne doręczenie zawiadomienia o rozprawie, które miało miejsce 31 grudnia 2012 r. i przyjąć, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Skarżący nie dołożył wymaganej w zaistniałych okolicznościach staranności. Wskazał jako adres do doręczeń adres siedziby swojego pracodawcy, zatem winien liczyć się z tym, że wszelka korespondencja kierowana do skarżącego na ten adres będzie odbierana przez osobę upoważnioną w spółce do jej odbioru.

2. W zażaleniu na opisane wyżej postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 stycznia 2013 r.

3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie jest bezzasadne. Trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji, że stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności. Przedstawiona regulacja określa ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony.

W ocenie Sądu kasacyjnego okoliczności takich strona skarżąca nie uprawdopodobniła. Jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem strona wskazuje niewiedzę co do terminu rozprawy przed Sądem pierwszej instancji, spowodowaną nieprawidłowym doręczeniem zawiadomienia. Tymczasem nie ma wątpliwości co do tego, że przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy została doręczona pod wskazany przez skarżącego adres tj. ul. M. 1/6 w G.. Z adnotacji dokonanych na potwierdzeniu odbioru wynika, że korespondencję w siedzibie spółki odebrał jej pracownik upoważniony w spółce do odbioru korespondencji. O skuteczności doręczenia świadczy potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach (k. 98 akt sądowych). Skarżący dotychczas nie kwestionował dokonywanych doręczeń, Sąd pierwszej instancji każdorazowo uznawał je za skuteczne. Skoro zatem przesyłka została przez stronę odebrana, to przyjąć należy, że strona zapoznała się z jej treścią, w tym konkretnym przypadku dotyczącą terminu rozprawy przed Sądem pierwszej instancji.

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.