Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 337/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 3 par. 1,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 138 par. 2, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3,
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 235, art. 235,
journal: Dz.U. 2016 poz 1666
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

1. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 5 pkt 4a oraz art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2015, poz. 1412 ze zm.), orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u R.K. choroby zawodowej – [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca

2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. 20[...]r., poz. [...]67).

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Organ I instancji wskazał, że w związku z otrzymanym w dniu [...] r. zgłoszeniem podejrzenia choroby zawodowej wszczął postępowanie administracyjne w sprawie.

W toku postępowania R.K. został zbadany w kierunku choroby zawodowej w WO M P, który w dniu [...] r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u R.K. choroby zawodowej: [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych.

W uzasadnieniu ww. orzeczenia podano, że zapoznano się z przebiegiem pracy zawodowej R.K., w tym ustalono, że wnioskodawca został zatrudniony w Spółce A. na stanowisku pracownika produkcji na okres próbny od [...] r., a następnie od [...]r. na czas określony.

Badania wstępne do pracy w dniu [...] r. przeprowadził specjalista medycyny pracy w Poradni Medycyny Pracy ZOZ, orzekając brak przeciwwskazań zdrowotnych do pracy i wyznaczając termin następnego badania za [..] lata. Ponadto ustalono, że R.K. od [...] r. przebywał na zwolnieniu lekarskim - jak podaje z powodu dolegliwości ze [...], po wyczerpaniu okresu zasiłkowego [...] dni - lekarz POZ wystąpił o świadczenie rehabilitacyjne. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] r. - ustalono brak okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.

W oparciu o wywiad z pacjentem jednostka orzecznicza I instancji ustaliła, że w [...] R.K. przebył leczenie [...] ([...].) i ([...].) Po okresie zasiłkowym [..] dni ustalono ww. [...] miesięczne świadczenie rehabilitacyjne.

Z kolei na podstawie dokumentacji medycznej i przeprowadzonego wywiadu stwierdzono, że R.K. nigdy nie był leczony l[..], nie ma [...]W [...] r. był konsultowany [..] z powodu zgłaszanych dolegliwości pod postacią uczucia "" i "". Badanie [..]z dnia [...] wykazało [...], kolejne badanie z dnia [...] wykazało [...] W Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy R.K. zgłaszał występowanie [...], czasem [...].

W badaniu [...] stwierdzono: [...].

Rozpoznano [...].

W podsumowaniu wydanego orzeczenia jednostka orzecznicza I instancji nie stwierdziła cech [...], a w konsekwencji brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej ujętej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych.

Nie zgadzając się z treścią ww. orzeczenia R.K. złożył wniosek o przeprowadzenie badań w jednostce orzeczniczej II stopnia tj. Instytucie Medycyny Pracy [...], który w dniu [...] r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania wskazanej choroby zawodowej – [...] określonej w poz. [..] wykazu chorób zawodowych.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż według karty oceny narażenia zawodowego pacjent od [...] r. był zatrudniony w Spółce A. na stanowisku. Od [...] r. pacjent przebywał na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. Do obowiązków służbowych pracownika produkcji należał[...], [..]w opakowania zbiorcze, prowadzenie [...]. Badany pracował w narażeniu na[...] oraz czynniki [...].

Powołując się na oświadczenia pacjenta jednostka orzecznicza ustaliła, iż pierwsze dolegliwości pod postacią [...] występujących głównie w godzinach pracy wystąpiły na przełomie [...] roku. Pacjent podniósł również występowanie okresowo [..] oraz zmian o charakterze [...]. Dolegliwości nie ustępowały w czasie dni wolnych od pracy. Jednocześnie pacjent wyjaśnił, iż od lat młodzieńczych występowała u niego [...]. W chwili obecnej po około pół roku po zakończeniu pracy zawodowej w narażeniu na substancje potencjalnie [..] pacjent wskazał na zmniejszenie dolegliwości.

W dalszej części uzasadnienia orzeczenia lekarskiego podano, że w trakcie hospitalizacji pacjenta w O C Z i Z Ś Instytutu Medycyny Pracy nie stwierdzono osłuchowych cech [...], natomiast spoczynkowe badanie [..] nie wykazało zaburzenia [...]. Testy skórne wykonane metodą punktową z zestawem pospolitych [..] środowiska komunalnego dały wynik jedynie dla. W badaniach [..]oraz [..] nie stwierdzono istotnej liczby komórek charakterystycznych dla [..]. W przeprowadzonej konsultacji [...] stwierdzono [...] oraz [...], nie stwierdzono natomiast zmian [..] .

W oparciu o wyniki analizy dostępnej dokumentacji medycznej jednostka orzecznicza II instancji stwierdziła, iż u pacjenta nie obserwowano kiedykolwiek objawów [...], pacjent nie był hospitalizowany w trybie nagłym z powodu [..]. Objawy występowały również poza środowiskiem pracy (również w czasie dni bez narażenia zawodowego na substancje potencjalnie [..]), narastały stopniowo, nie miały nagłego charakteru.

W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że [..] o podłożu [..] jest reakcją natychmiastową, pojawiającą się w przeciągu kilku do kilkudziesięciu minut od kontaktu z czynnikiem sprawczym. Obraz występujących u badanego dolegliwości jednoznacznie wskazuje na brak związku przyczynowo - skutkowego z narażeniem zawodowym. Ponadto według słów pacjenta uczucie [...] występowały już w wieku młodzieńczym, co dodatkowo świadczy o pozazawodowym charakterze zgłaszanych dolegliwości.

W podsumowaniu Instytut podał, że analiza narażenia zawodowego, przebiegu klinicznego schorzenia oraz wyników aktualnie wykonanych badań nie dają podstaw do rozpoznania u badanego choroby zawodowej pod postacią [...] określonego w poz. [..] wykazu chorób zawodowych.

Organ I instancji wskazał, że R.K. nie przedstawił dodatkowych dowodów na poparcie swojego stanowiska.

Wobec powyższego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u R.K. choroby zawodowej – [..] wymienionej w poz. [..] wykazu chorób zawodowych.

2. Kwestionując powyższą decyzję R.K. złożył od niej odwołanie, w którym podniósł, iż zebrany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego materiał dowodowy zawiera nieścisłości dotyczące m.in., zakresu wykonywanych przez niego czynności oraz sposobów produkcji Spółce A. Dodatkowo odwołujący się wskazał, iż informacje przekazane do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego pismem z dnia [..] r. oraz pismem z dnia [..] r. przez pełnomocnika firmy Spółka A. są nieprawdziwe i miały na celu wprowadzenie w błąd Organu I instancji, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego. W związku z powyższym strona wnosi o ponowne, wnikliwe sprawdzenie dowodów dołączonych do odwołania oraz przeprowadzenie kontroli w firmie.

3. Rozpoznając złożone odwołanie decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. [...]8 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 2015r., poz. 1412), Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uchylił zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Uzasadniając swoje stanowisko Organ II instancji ustalił w oparciu o analizę zebranego materiału dowodowego, że R.K. pracował w narażeniu zawodowym na:

- pył drewna w okresie od [...] r. na stanowisku w [...], czynniki biologiczne w okresie od [...] na stanowisku pracownika produkcji w firmie.

Organ zaznaczył, że decyzja Organu I instancji wydana została w oparciu o orzeczenia lekarskie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy nr [...] oraz Instytutu Medycyny Pracy nr [...], jednak z pominięciem znajdujących się w aktach sprawy informacji dotyczących możliwości wystąpienia choroby zawodowej w związku z wykonywaniem przez R.K. pracy w narażeniu na stanowisku w [...]".

Zdaniem Organu II instancji, zarówno Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy jak i Instytut Medycyny Pracy w wydanych orzeczeniach jako okres narażenia wskazały jedynie okres zatrudnienia w Spółce tj. od [...]. Wobec tego nie uwzględniły narażenia zawodowego występującego u pozostałych pracodawców. Powyższa kwestia nie została wyjaśniona przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w toku prowadzonego postępowania, jak również w samej decyzji.

Tym samym w ocenie organu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny prowadząc postępowanie w sprawie choroby zawodowej R.K. dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Podsumowując Organ II instancji podniósł, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w toku postępowania powinien przeprowadzić ponowną analizę zebranej dokumentacji w zakresie narażenia zawodowego R.K. na czynniki szkodliwe, w tym narażenia ujętego w orzeczeniu lekarskim. Winien uzyskać wyjaśnienia jednostek orzeczniczych I i II stopnia w zakresie narażenia zawodowego ujętego w wydanych orzeczeniach, a ponadto winien uwzględnić całokształt zatrudnienia oraz wykazać, czy wykonywane w okresie zatrudnienia czynności miały wpływ na powstanie u strony choroby zawodowej.

4. Spółka A. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca"), zaskarżyła powyższą decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jednocześnie wnosząc o uwzględnienie skargi przez organ stosownie do art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ewentualnie o jej uchylenie w całości stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Ponadto Spółka A. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w tym art. 2352 Kodeksu pracy poprzez niewłaściwą wykładnię i pominięcie faktu, że rozpoznanie choroby zawodowej może nastąpić pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych.

Dodatkowo zarzuciła naruszenie §2 i poz. [...] załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych poprzez pominięcie faktu, że rozpoznanie choroby zawodowej – [..] o podłożu – może nastąpić pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie 1 roku od zakończenia pracy w narażeniu zawodowym i przyjęcie, że zatrudnienie w [...] powinno zostać uwzględnione.

5. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie oraz utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie.

7. W rozpoznawanej sprawie przedmiot kontroli sądu stanowi decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wydana w oparciu o art. [...]8 § 2 K.p.a. - uchylająca decyzję Organu I instancji o braku podstaw do stwierdzenia u R.K. choroby zawodowej – [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. 2013 r., poz. 67).

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, określającym jeden ze sposobów zakończenia postępowania przed organem administracji publicznej drugiej instancji, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Wydanie zatem decyzji o charakterze kasatoryjnym usprawiedliwione jest jedynie wówczas, gdy spełnione łącznie są dwie przesłanki, gdy: organ odwoławczy stwierdzi, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem przepisów postępowania oraz konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Dokonana w oparciu o wskazane wyżej kryterium kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

8. Należy mieć na względzie, że podstawę materialnoprawną do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia choroby zawodowej stanowią przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.1666).

W myśl art. 235¹ Kodeksu pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących

w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym".

Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych (art. 2352 Kodeksu pracy).

Z powyższych unormowań wynika, że o stwierdzeniu choroby zawodowej decyduje zachowanie dwóch przesłanek. Pierwsza to zamieszczenie danego schorzenia w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. A druga to ustalenie, że schorzenie zostało spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy lub w związku ze sposobem wykonywania pracy. Należy wskazać, że aby można było stwierdzić chorobę zawodową nie wystarczy sama okoliczność wykonywania pracy w narażeniu zawodowym. Konieczne jest bowiem powiązanie przyczynowo - skutkowe objawów danej choroby z warunkami pracy wykonywanej przez chorego.

Wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie choroby zawodowej poprzedza przeprowadzenie postępowania dowodowego. Prowadząc takie postępowanie organ zobowiązany jest do podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 K.p.a.), zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.) i dokonania oceny tego materiału na podstawie jego całokształtu (art. 80 K.p.a.).

9. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, iż warunkiem koniecznym stwierdzenia przez organ inspekcji sanitarnej choroby zawodowej jest uprzednie jej lekarskie rozpoznanie przez właściwe medyczne jednostki orzecznicze (tj. wskazane w § 5 rozporządzenia), zaś orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej i prowadzi do odmowy stwierdzenia choroby. Orzeczenia lekarskie mają walor opinii biegłego, natomiast organ wydając decyzję nie jest uprawiony do kontroli merytorycznej takiego orzeczenia, gdyż nie dysponuje specjalistyczną wiedzą medyczną. Jednakże związanie organu sanitarnego orzeczeniem kompetentnej placówki medycznej nie jest tożsame z bezkrytyczną akceptacją zawartych w nim informacji, gdyż podlega ocenie jak każdy inny dowód w postępowaniu z tym zastrzeżeniem, że ocenie tej nie podlega merytoryczna treść orzeczenia.

Podkreślenia wymaga, że w świetle przepisów prawa orzeczenie lekarskie

w istocie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, o ile nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów i jest prawidłowe pod względem formalnym (logiczne, spójne i rzeczowe, wydane przez właściwych orzeczników). W konsekwencji, zakwestionowanie orzeczenia lekarskiego przez organ administracji publicznej lub sąd administracyjny jest dopuszczalne, ale wyłącznie w przypadku, jeżeli zostanie wykazane, że nie zawiera wyczerpującego uzasadnienia lub ewidentne błędy, niejasności, które dyskwalifikują jego walor dowodowy.

10. W ocenie Sądu, słusznie Organ I instancji w realiach niniejszej sprawy uznał orzeczenia lekarskie wydane w dniu [...] r. przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy oraz z dnia [...] r. przez Instytut Medycyny Pracy, czyli upoważnione do tego placówki służby zdrowia, za dowód w sprawie, czyniąc wynikające z nich okoliczności podstawą swoich ustaleń faktycznych.

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że pan [..] został poddany dwukrotnemu badaniu w uprawnionych wyżej wymienionych jednostkach orzeczniczych I i II stopnia, które wydały orzeczenia o braku podstaw do stwierdzenia u R.K. choroby zawodowej – [...] określonej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. 20[...]r., poz. [...]67).

Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w oparciu o analizę oceny narażenia zawodowego, wywiad z pacjentem, dokumentację medyczną jak i przeprowadzonych badań ustalił, że R.K. nigdy nie był leczony [..]. U badanego rozpoznano [...], lecz nie stwierdzono cech [...].

Podobnych ustaleń dokonał Instytut Medycyny Pracy [...], który w wydanym orzeczeniu stwierdził [...], nie stwierdzając przy tym zmian [...]. Zaś w oparciu o wyniki analizy dokumentacji medycznej badanego ustalił, że u R.K. nie obserwowano kiedykolwiek objawów [...]. Obraz zaś występujących u R.K. dolegliwości wskazuje na ich pozazawodowy charakter oraz brak związku przyczynowo- skutkowego z narażeniem zawodowym.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że skoro badany nie przedstawił żadnego przeciwdowodu, który mógłby wydane w sprawie orzeczenia lekarskie podważyć, to organ I instancji nie miał w tym zakresie podstaw do przyjęcia, że rzeczywisty stan zdrowia R.K. kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę tych orzeczeń lekarskich.

Zdaniem Sądu, uwzględnienie przez jednostki orzecznicze okresu zatrudnienia wnioskodawcy jedynie w Spółce A. z pominięciem rozważań odnośnie zatrudnienia u innych pracodawców ([...] w okresie od [...]r.) w kontekście narażenia zawodowego, wbrew stanowisku organu II instancji, nie stanowiło naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania w tym art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. związanych z obowiązkiem dążenia do rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu wyjaśnienie powyższej kwestii nie ma wpływu na jej rozstrzygnięcie.

Ponownie podkreślenia wymaga, że sama okoliczność wykonywania pracy

w narażeniu zawodowym, nie jest jeszcze równoznaczna z powstaniem choroby zawodowej, gdyż ustawodawca wymaga rozpoznania takiej choroby przez jednostkę orzeczniczą, która potwierdzi istnienie związku przyczynowo -skutkowego pomiędzy warunkami pracy, a stanem zdrowia badanego. W świetle powyższego podkreślenia wymaga, że skoro w obu orzeczeniach lekarskich nie stwierdzono u R.K. wystąpienia schorzenia w postaci [...], czyli jednostki chorobowej wymienionej w pozycji poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu, tym samym w ocenie Sądu, zbędne jest badanie kwestii zatrudnienia R.K. u innych pracodawców pod kątem narażenia zawodowego.

11. Ponadto na co prawidłowo zwróciła uwagę strona skarżąca przy uwzględnieniu treści powołanego wyżej art. 2352 Kodeksu pracy dla rozpoznania sprawy nie ma znaczenia poprzedni okres zatrudnienia R.K., przed powstaniem dolegliwości związanych z [..], które wystąpiły na przełomie [...] roku.

Zdaniem Sądu, skoro podlegający wyjaśnieniu zakres sprawy nie ma istotnego wpływu na jej rozstrzygnięcie, zatem brak było podstaw do podjęcia przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego decyzji kasatoryjnej stosownie do art. [...]8 § 2 K.p.a.

12. Podsumowując stwierdzić należy, że dostrzeżone nieprawidłowości przy wydaniu zaskarżonej decyzji, obligują Sąd do wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego. Ponownie rozpoznając sprawę Organ odwoławczy powinien uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w niniejszym orzeczeniu, a następnie rozstrzygnąć stosownie do art. 107 § 3 K.p.a.

[...]. Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. [...]8 § 2 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jej uchyleniu.