Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 858/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 190 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1842
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant, referent stażysta Magdalena Frąckiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Instytutu Nauk [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów studiów doktoranckich – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].03.2017 r. Dyrektor Instytutu [...] utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję nr [...] z dnia [...].01.2017 r. o skreśleniu z listy studentów K.K..

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że w 2014 r. pani K.K. pozytywnie ukończyła rozmowę kwalifikacyjną na studia doktoranckie w [...] i zgodnie z umową podpisaną w dniu [...].11.2014 r. winna wnosić opłaty wynikające z umowy. Strona dokonała jedynie wpłaty za I rok studiów, tj. rok akademicki 2014/2015 (w dniu 13.01.2015 - wpłata w wysokości 3.700 zł i w dniu 24.04.2015 r. - wpłata w wysokości 3.700 zł). Nie dokonała natomiast opłat za rok akademicki 2015/2016 w wysokości 7.400 zł, mimo uczęszczania na zajęcia objęte tokiem studiów (na dowód sprawozdanie z przebiegu studiów złożone w sekretariacie studiów doktoranckich [...] z dnia 28.06.2016 r.) oraz zaczęła uczęszczanie na zajęcia od października 2016 r.

W dniu 15 lipca 2016 r. pani K. złożyła podanie o umorzenie opłat czesnego za rok akademicki 2015/2016, a następnie, w dniu 27.09.2016 r., zobowiązanie do wyrównania zaległej opłaty za rok akademicki 2015/2016 do końca czerwca 2017 r. oraz do wpłacania w ratach miesięcznych po 720 zł na poczet bieżącego roku akademickiego, tj. 2016/2017. Strona do grudnia 2016 r. nie wpłaciła wcześniej zadeklarowanych rat miesięcznych.

W związku z powyższym Instytut [...] w dniu 12 grudnia 2016 r. wystosował do pani K. wezwanie do zapłaty zaległych opłat za udział w studiach doktoranckich w Instytucie na łączną kwotę 14.800 zł. Strona odebrała wezwanie w dniu 27.12.2017 r., ale w dalszym ciągu nie uregulowała należności wobec Instytutu [...]. Wobec stwierdzenia braku uregulowania zaległości strona została skreślona z listy studentów decyzją nr [...] z dnia [...].01.2017, od której wniosła odwołanie, skutecznie doręczone adresatowi w dniu 3.03.2017 r.

Organ wyjaśnił także, iż w myśl art. 190 ust. 2 pkt. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Podobne postanowienie zawiera cz. VII pkt. 3 Regulaminu Studiów Doktoranckich prowadzonych w Instytucie [...].

Odnosząc się do przedstawionych w odwołaniu z dnia 03.03.2017 r. argumentów i dowodów to w ocenie organu, dotyczą one relacji Strony nie z Instytutem [...] lecz z osobami trzecimi, wobec czego pozostają bez wpływu na przedmiotowe postępowanie o skreśleniu z listy studentów.

Od powyższej decyzji K.K. wniosła skargę do tut. Sądu z powodu – jak stwierdziła - jej niezgodności z prawem.

Wyjaśniła, ze została skreślona z listy studentów studiów doktoranckich decyzją nr [...], z dnia [...]/01/2017 roku, a następnie wydano decyzję utrzymującą w mocy nr [...], z dnia [...]/03/2017 roku. W tym samym dniu w którym otrzymała decyzję utrzymującą w mocy decyzję o skreśleniu z listy studentów studiów doktoranckich tj. [...]/04/2017 roku, otrzymała również decyzję o nieprzyznaniu jej stypendium z dnia [...] marca 2017r. Była to odpowiedź na wniosek złożony do Instytutu o udzielenie stypendium, w miesiącu wrześniu 2016 roku.

W ocenie strony Instytut [...] wydał więc całkowicie niezgodną z prawem decyzję. Decyzja powinna być wydana przez organ niższego rzędu Kierownika jednostki, a następnie przez organ wyższego rzędu Dyrektora jednostki. W omawianym przypadku, pierwszą decyzje wydał Dyrektor Instytutu, a następną utrzymującą w mocy jego zastępca.

Ponadto podniosła, że nie minął termin spłaty czesnego za rok 2015/2016, który mija 30 lipca 2017 roku, zgodnie z zawartym porozumieniem.

Strona przyznała, że czesne za rok 2016/2017 miało być spłacane miesięcznie po 720 PLN, ale zostało przez nią wstrzymane z uwagi na złożony wniosek o stypendium za rok 2016/2017.

W ocenie strony wniosek o stypendium powinien być rozpatrzony w nieprzekraczającym terminie 30 dni od złożenia wniosku, a nie 27/03/2017 roku, (po licznych wezwaniach).

Podała też, że jest samotną matką wychowującą dwie córki samodzielnie, uczy się, chce rozwijać wiedzę prawniczą i działać w interesie Polskiego Społeczeństwa, dlatego rozpoczęcie studiów doktoranckich i zgłębianie wiedzy było dla niej priorytetem.

W dalszej części skargi strona zawarła też takie stwierdzenia : "zgłaszałam te uwagi do Dyrekcji [...] Pani C.N. , zgłaszałam też na co się powołuję w odwołaniu, że są prowadzone postępowania w sprawie zaległych wynagrodzeń na kwoty wysokie ponad 100.000,00 PLN przeciwko Panu [...] W.W. i Rektorowi [...] D.C. na co przedstawiłam Prawomocne Wyroki na kwotę ok. 60.000,00 PLN. Egzekucja komornicza rozpoczęta, zaległe wynagrodzenia za rok 2014 i 2015 częściowo wyegzekwowane.

Więc nie ma argumentów na okoliczność nie wywiązania się z płatności za czesne za rok 2015/2017 do końca lipa 2017 roku, z uwagi na systematyczne wpływy z wynagrodzenia Pana D.C. kwoty ponad 3.500,00 miesięcznie.

W moim przypadku argument podniesiony o zajmowaniu miejsca na liście dla studentów, który w sposób właściwy realizują obowiązki wynikające z zasad i toku studiów jest nie właściwy, ponieważ ja je realizuje, to Instytut działa nie zgodnie z prawem.

Obowiązki na które powołuje się Uczelnia nie dotyczą tylko jednej strony, jest to Umowa wzajemna dotycząca praw i obowiązków zarówno Uczelni jak i Studenta i nie można mi tych praw ograniczać, np. ubiegania się o stypendium jeżeli są spełnione kryteria, jak również egzekwowania programu zagwarantowanego w regulaminie i Ustawie o Szkolnictwie Wyższym.

Nadmienię również, że chciałam przenieś się na inną Uczelnie, ponieważ już od początku roku jest nagonka na moją osobę. Na początku roku przy wyborach do samorządu doktoranckiego Pani z sekretariatu powiedziała, że zgłosiła się jedna osoba na Przewodniczącą Studiów Doktoranckich K.K., ale jest nie rekomendowana przez Uczelnie. Nagonka prawdopodobnie wynika z uwagi na toczące się postępowania sądowe z tytułu zaległych wynagrodzeń przeciwko R.W., który jest Wice-przewodniczącym Rady Naukowej w [...], jak również dlatego, że u Pana D.C., który założył [...] pracuje cała " śmietanka towarzyska" profesorów i doktorów Instytutu, którzy są z tego co mi wiadomo naciskani i w kieszeni Pana C.

Ta cała sytuacja ze skreśleniem mnie z listy jest tylko pretekstem do pozbycia się mojej osoby, która ma jakieś oczekiwania płacąc za studia 7.200, 00 do 7.500,00 rocznie. Moje oczekiwania to nie tylko dyplom, ale przede wszystkim wiedza, która przejawia się przede wszystkim w praktyce i rzetelności ludzi ją przekazujących.

Niestety Instytut [...] nie spełnia programu dotyczących studiów doktoranckich i nie jest możliwe przeniesieni się na inną uczelnie w trakcie trzech lat studiów. Jest możliwość przeniesienia po III roku, kiedy program wykładów już nie obowiązuje, jest tylko współpraca opiekuna z doktorantem i pisanie pracy, dlatego walczę o sprawiedliwość w mojej sprawie, bo to co się dzieje urąga nazwie Polski [...]i działa wbrew wszelkim normą i zasadą współżycia społecznego".

W odpowiedzi na skarg organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.z 2017, Nr 2188 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy skarżona decyzja odpowiadała prawu.

W pierwszej kolejności odnosząc się do najdalej idącego zarzutu skargi, związanego z właściwością organów rozpoznających sprawę zwrócić należało uwagę na różnice typu organizacyjnego, występujące pomiędzy wydziałami uniwersyteckimi, a odrębną jednostką jaką jest Instytut [...] usytuowany poza uczelnią, w ramach [...]. Kierownikiem rzeczonej jednostki organizacyjnej tj. Instytutu [...] jest jego Dyrektor. Od jego rozstrzygnięć nie przysługuje typowy dla postępowania administracyjnego środek odwoławczy w postaci właśnie odwołania (gdyż Instytut będąc usytuowany poza uczelnią nie ma nad sobą organu zwierzchniego w postaci Rektora) a wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. To zaś oznacza, że wniosek taki trafia do tego samego organu tj. do Dyrektora Instytutu [...] i jest przez niego rozpoznawany. W świetle powyższego obydwie decyzje jakie zapadły w niniejszej sprawie, zostały wydane przez uprawnione do tego organy.

Nadto, wbrew twierdzeniom skarżącej, żaden z przepisów prawa nie wyklucza możliwości rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez zastępcę Dyrektora Instytutu. Zastępca ten, działa zaś de facto tak jak Dyrektor, bowiem osoba działająca z czyjegoś upoważnienia, działa tak jak osoba udzielająca tego umocowania. Skoro więc zastępca Dyrektora Instytutu [...] posiadał prawidłowe upoważnienie do działania w imieniu Dyrektora, to skarżona decyzja jawiła się jako pochodząca od uprawnionego organu.

Co zaś się tyczy meritum skarżonego rozstrzygnięcia to uznać należało, iż organ administracji poprawnie uczynił podstawą decyzji przepis art.190 ust.2 pkt.3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016 r. Nr 1842 ze zm.). Norma ta istotnie reguluje bowiem kwestię odpłatności za studia i konsekwencji braku uiszczania opłat za studiowanie.

Całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w sposób nie budzący wątpliwości świadczy też o tym, że organ w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny sprawy. Poza sporem pozostawało bowiem to, że skarżąca zalegała z opłatami czesnego na rzecz podmiotu w którym studiowała. Okoliczność tę przyznała sama skarżąca w skardze podnosząc, że przyczyną zaprzestania uiszczania przez nią stosownych opłat był brak przyznania jej przez uczelnię stypendium. Powyższe świadczy więc o tym, że istniały zarówno podstawy prawne jak i faktyczne do skreślenia strony z listy studentów.

Co się tyczy pozostałych zarzutów skargi, to w ocenie tut. Sądu pozostawały one w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy. Skoro bowiem przedmiotem skargi strona uczyniła decyzję o skreśleniu z listy studentów, Sąd administracyjny nie mógł zajmować się podnoszoną w skardze materią prawidłowości procedowania przez Instytut w sprawie wniosku strony o przyznanie stypendium. Z tego samego powodu nie mógł zajmować się również kwestią animozji personalnych jakie zdaniem strony istniały pomiędzy nią a pracownikami naukowymi.

W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy i przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. Nr 1302 z późn. zm.).