Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 124/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Starosty polegającej na braku wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia rozbudowy sieci wodociągowej z przyłączami w miejscowości S. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty L polegającej na braku wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia budowy rozbudowy sieci wodociągowej z przyłączami w miejscowości S.. Skarżący wskazał, że inwestor złożył fałszywe oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, obejmujące również działkę skarżącego, podczas gdy on nigdy takiej zgody nie wyrażał.

Skarga ta jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, a także ze względów podmiotowych.

Stosownie do przepisu art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a.") – skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Skarżący został wezwany o wykazanie, że przed wniesieniem skargi złożył ponaglenie, jednakże okoliczności tej nie wykazał. Skutkuje to niedopuszczalnością skargi na bezczynność.

Ponadto należy zwrócić uwagę na specyfikę postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. II OSK 2379/11 (dostępny w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych) zwrócił uwagę, że w tym trybie nie bierze udziału żaden podmiot poza inwestorem: "Uproszczona forma postępowania zgłoszeniowego w porównaniu do regulacji Prawa budowlanego dotyczącej pozwolenia na budowę, jak również ograniczenie uczestników postępowania jedynie do inwestora i organu wynika z podstawowego dla tej formy reżimu prawnego założenia, iż zgłoszenie dotyczy przedsięwzięć o małym stopniu skomplikowania i znikomym oddziaływaniu na otoczenia. (...) Natomiast żaden inny podmiot, poza inwestorem nie ma prawa do dochodzenia swoich praw w postępowaniu prowadzonym w tym trybie, co powoduje, iż stroną postępowania, o jakim mowa w art. 30 Prawa budowlanego jest tylko inwestor. Powyższa regulacja nie oznacza przy tym, iż na gruncie postępowania administracyjnego inne podmioty domagające się od organów administracyjnych ochrony swoich praw, czy też kwestionujące legalność realizowanych robót budowlanych pozbawione są jakichkolwiek uprawnień. Mogą one stać się stronami wszczynanego tak z urzędu, jak i na wniosek postępowania w trybie art. 50- 51 Prawa budowlanego, w którym to postępowaniu organy nadzoru budowlanego, dokonają kontroli legalności robót budowlanych".

Z powyższego wynika, że skarżący nie był i nie mógł być stroną postępowania zgłoszeniowego, a w konsekwencji nie może również wnieść skargi na bezczynność organu w tej sprawie. Taka skarga jest niedopuszczalna.

Na marginesie należy zwrócić uwagę, że z bezczynnością organu mamy miejsce wówczas, gdy sprawa administracyjna pozostaje nierozstrzygnięta, natomiast milczące przyjęcie zgłoszenia (jak w niniejszej sprawie) jest rozstrzygnięciem sprawy – zgodnym z wnioskiem inwestora. W istocie więc skarżący nie kwestionuje bezczynności organu, lecz sposób rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, która jego zdaniem powinna zakończyć się wniesieniem sprzeciwu, a więc w sposób niekorzystny dla inwestora.

Z uwagi na fakt, że skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi na bezczynność w tej sprawie, a także nie wyczerpał środków zaskarżenia – skarga A. K. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna – na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.