Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 453/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 906/16 w zakresie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) umorzyć postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 906/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej W. R. (dalej: "skarżąca") w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku w z dnia 2 czerwca 2016 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu.

Uzasadniając zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku.

Pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku.

Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), (w dwóch egzemplarzach) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r. przesłał w jednym egzemplarzu pismo, w którym zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W związku z powyższym kolejnym zarządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r. wezwano stronę do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 20 lutego 2017 r. poprzez złożenie 1 egzemplarza podpisanego pisma procesowego lub jego uwierzytelnionej kopii – celem doręczenia go organowi administracji publicznej – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. nadesłał podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej a nie pisma z dnia 20 lutego 2017 r. o zrzeczeniu się rozprawy przed NSA.

Postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną skarżącej. Sąd uznał, że pismo z dnia 20 lutego 2017 r. należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., co w konsekwencji skutkowało tym, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a.

Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 kwietnia 2017 r.

W dniu 12 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej nadał w placówce pocztowej pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu pełnomocnik oświadczył, że treść wezwania nie była precyzyjna, skutkiem czego strona przesłała do Sądu niewłaściwe pismo. O pomyłce strona dowiedziała się z postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W załączeniu pełnomocnik nadesłał brakujący odpis właściwego pisma procesowego.

Odmawiając przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Jakkolwiek uprawdopodobnienie nie jest równoznaczne z udowodnieniem to jednak wymaga, co najmniej przedstawienia okoliczności, które uwiarygodniłyby wystąpienie określonego zdarzenia. Nie jest do tego natomiast wystarczające poprzestanie na ogólnikowym stwierdzeniu, że treść wezwania nie była precyzyjna.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że do niezachowania terminu doszło na skutek pomyłki spowodowanej niewłaściwym sformułowaniem pisma procesowego przez Sąd. Zdaniem pełnomocnika brak było przeszkód do nadania biegu sprawie, ponieważ braki zostały uzupełnione, a brakowało jedynie odpisu pisma z dnia 20 lutego 2017 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 tegoż artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Użycie w art. 161 § 1 pkt 3 zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego, po wniesieniu skargi do sądu (por. Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M.; Komentarz do art.161 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011).

Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne (por. T. Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 579).

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, do których uzupełnienia została wezwana, z uwagi na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 29 marca 2017 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jednakże, mając na względzie wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 25 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FZ 452/17 o uchyleniu powyższego postanowienia WSA o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącej, postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej stało się bezprzedmiotowe.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku na podstawie art. 185 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.