Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 525/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1  lit.  a w zw. z  art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędzia WSA Beata Kozicka Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. sprawy ze skargi B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...], którą odmówiono B. W. prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci K. i W. W. w okresie od 1 listopada 2009 r. do 31 października 2010 r. oraz dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2010/2011 na K.W., a także dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na W. W. w okresie od 1 listopada 2009 r. do 31 stycznia 2010 r.

Powyższa decyzja organu odwoławczego zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] r. nr [...], przyznał B. W. zasiłki rodzinne na dzieci – K. i W. W.l na okres od 1 listopada 2009 r. do 31 października 2010 r., a także dodatki z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego oraz z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Z kolei decyzją z dnia [...] r. nr [...] wyżej wymieniony organ uchylił prawo do dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego z uwagi na rezygnację z tego prawa przez stronę.

Po uzyskaniu informacji ze strony Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej Województwa [...], że w sprawie od 25 maja 2009 r. mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego Wójt decyzją z dnia [...]r. uchylił od dnia [...] r. decyzję przyznającą stronie wnioskowane świadczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzjami z [...] r. nr [...] i nr [...] oraz nr [...] stwierdziło nieważność wymienionych wyżej decyzji Wójta Gminy W., które dotyczyły uprawnień B. W. do świadczeń rodzinnych w okresie zasiłkowym 2009/2010.

Następnie sprawę rozpatrywał Marszałek Województwa [...] który decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił stronie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do niego na K. i W. W. w okresie od 1 listopada 2009 r. do 31 października 2010 r.

Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. stwierdziło nieważność decyzji wydanej przez Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r., a to z tego powodu , że została ona wydana m.in. na podstawie przepisów rozporządzenia z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.), gdy tymczasem w chwili orzekania przez Marszałka obowiązywało już nowe rozporządzenie z dnia 27 grudnia 2011 r. (Dz. U. Nr 298, poz. 1769), a ponieważ nie zawiera ono przepisów intertemporalnych, to miało ono zastosowanie do spraw rozpatrywanych w dacie jego wejścia w życie, tj. 1 stycznia 2012 r.

W kolejnej decyzji z dnia [...] r. nr [...] Marszałek Województwa [...] powtórzył rozstrzygnięcie z poprzedniej swojej decyzji opierając się jednak w miejsce rozporządzenia z dnia 2 czerwca 2005 r. na przepisie art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych w zakresie ustalenia dochodu z uwzględnieniem dochodu uzyskanego przez męża wnioskodawczyni, który od 25 maja 2009 r. rozpoczął działalność zawodową w W., a następnie dochodu uzyskanego przez stronę w związku z zakończeniem urlopu wychowawczego. Biorąc pod uwagę dochód z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód męża strony został osiągnięty, tj. czerwca 2009 r. ustalono, że miesięczny dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł 905,60 zł, a zatem przekroczył ustalone przepisami prawa kryterium dochodowe uprawniające do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku. Natomiast w związku z tym, że w dniu 31 stycznia 2010 r. B. W. utraciła prawo do urlopu wychowawczego dokonano ponownie przeliczenia dochodu rodziny po uwzględnieniu dochodu strony z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, tj. luty 2010 r. i ustalono, że miesięczny dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł 1166,40, a więc również przekroczył kryterium dochodowe. W związku z tym wnioskodawczyni nie uzyskała prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci K. i W. W. w okresie od 01 listopada 2019 r. do 31 października 2010 r. oraz dodatków do zasiłku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2010/2011, a także z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego.

W odwołaniu B. W. zarzuciła, że zastosowanie przez organ administracyjny ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji jak i rozporządzenia z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny... (Dz. U. z 2012 r., poz. 959) było sprzeczne z art. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy oświadczeniach rodzinnych oraz o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 205, poz. 1212). W konsekwencji doszło do nieprawidłowego wyliczenia jej dochodu i odmowy przyznania świadczeń. Jednocześnie w tym zakresie przytoczyła orzecznictwo interpretujące zasady zaliczania dochodu uzyskanego na gruncie rozporządzenia z 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne.

Organ odwoławczy po rozpoznaniu odwołania w zaskarżonej decyzji w całości podzielił ustalenia faktyczne i wnioski organu I instancji. Odnosząc się do okoliczności podniesionych w odwołaniu Kolegium podało, że zastosowano się do zaleceń wskazanych w decyzji z dnia [...] r. w zakresie przepisów, w oparciu o które sprawa miała być załatwiona oraz wyjaśniono, iż skarżąca nie spełniała również kryterium dochodowego obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2012 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3 ustawy nowelizacyjnej z dnia 19 sierpnia 2011 r.W uzasadnieniu skargi skarżąca zasadniczo podtrzymała stanowisko i argumentację prezentowane w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, dodając jedynie, że należało stosować przepisy aktualnie obowiązujące, gdyż w rozporządzeniu z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny (...) nie było przepisów intertemporalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), że tylko ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze.

W ocenie Sądu skarga jest uzasadniona, albowiem decyzje organów obu instancji naruszają prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Kolegium w swoich wywodach całkowicie pomija istotę problemu, wyraźnie opisaną w odwołaniu i odniosło się jedynie do zupełnie pobocznej kwestii wysokości kryterium dochodowego. Tymczasem trafnie zarzuciła skarżąca, że w sprawie nie można było zastosować art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, dodany ustawą nowelizującą z dnia 19 sierpnia 2011 r. (Dz. U. Nr 205, poz. 1212), a to ze względu na przechodni przepis art. 3 tej ostatniej ustawy, nakazujący stosować przepisy dotychczasowe do spraw o świadczenia rodzinne, do których prawo powstało przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. 1 stycznia 2012 r.

Wbrew twierdzeniom Kolegium w jego decyzji z dnia [...] r. nie zalecono stosowania tej nowej regulacji ustawowej, lecz wskazano na nowe rozporządzenie w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne z dnia 27 grudnia 2011 r. (Dz. U. Nr 298, poz. 1769). Natomiast dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sądowej nie było konieczne odnoszenie się do kwestii legalności tamtej decyzji podjętej w trybie nadzwyczajnym, albowiem podniesiona w niej okoliczność pozostaje bez wpływu na zasadniczą kwestię, jaką jest rozliczenie dochodu uzyskanego przez męża skarżącej oraz przez skarżącą. Mianowicie rozporządzenie z 27 grudnia 2011 r. w ogóle się do tej kwestii nie odnosi, bowiem została ona włączona do materii ustawowej. W tym miejscu należy dodać, że w czasie orzekania przez organy obowiązywało już kolejne rozporządzenie z dnia 3 stycznia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 3). Tak więc wskazany wywód z decyzji z dnia [...]r. pozostawał bez znaczenia dla sposobu załatwienia sprawy, a organy zobowiązane były do kierowania się normą intertemporalną z art. 3 ustawy nowelizacyjnej z dnia 19 sierpnia 2011 r., czego jednak nie uczyniły, w związku z czym dopuściły się obrazy prawa materialnego.

Zachodzi zatem konieczność rozpatrzenia sprawy przez organ podstawowego stopnia według właściwych przepisów materialnoprawnych, trafnie wskazanych przez skarżącą. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należy też mieć na uwadze ugruntowane orzecznictwo ukształtowane na tle tych przepisów, na co również skarżąca zwróciła uwagę.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.