Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 1271/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 marca 2021 r. strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – D.M.. Do skargi załączono również pełnomocnictwo udzielone D.M.. Następnie, D.M. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi lub przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zgodnego z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 29 czerwca 2021 r. Do dnia dzisiejszego powyższe braki nie zostały uzupełnione

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia szeregu wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Osoby mogące być pełnomocnikiem strony skarżącej wymienione są w art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (§ 3).

Z przytoczonego art. 35 § 1 wynika ściśle określony krąg osób mogących zastępować stronę skarżącą, będącą osobą fizyczną, jako jej pełnomocnik. Z kolei art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W ramach powyżej zaprezentowanych uwag zauważyć należy, że w razie niewykazania przez wnoszącego skargę wymienionych warunków, ich udokumentowanie i złożenie podpisu przez osobę uprawnioną, może nastąpić w drodze odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia w wyznaczonym, ustawowym terminie braków formalnych skargi. Nieuczynienie zadość wezwaniu skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że podpisany pod skargą D.M. nie wykazał umocowania do reprezentowania strony skarżącej, stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a. Z pełnomocnictwa procesowego załączonego do skargi nie wynika, aby D.M. był profesjonalnym pełnomocnikiem, lub by pozostawał ze stroną w innej relacji, wynikającej z art. 35 § 1 p.p.s.a. (inny skarżący lub uczestnik postępowania; małżonek; rodzeństwo; wstępni lub zstępni strony; osoba pozostająca ze stroną w stosunku przysposobienia; inna osoba, jeżeli przewidują to przepisy szczególne). Pomimo skutecznego wezwania do uzupełnienia braków formalnych w dniu 29 czerwca 2021 r. Skarżący nie usunął w/w. braków.

Końcowo należy zauważyć, że przed tut. Sądem toczy się postępowanie ze skargi Skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pod sygn. akt I SAB/Wr 1272/21 – gdzie Strona jest reprezentowana przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.