Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 3/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wymierzenie grzywny [...] w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia [...] września 2015 r. wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. wymierzyć [...] w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 1 000 zł (jeden tysiąc złotych), 2. zasądzić od [...] w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz A. K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2016 r. A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 11 września 2015 r. na bezczynność tej Spółki w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że wskazaną wyżej skargę wniósł w dniu 11 września 2015 r. Skarga ta wpłynęła do Spółki w dniu 17 września 2015 r.

i najpóźniej w dniu 2 października 2015 r. powinna być przekazana do Sądu. Podniósł również, że nieprzekazanie skargi narusza jego prawo do sądu. Wskazał również, że grzywna, której wymierzenia się domaga, ma charakter mieszany: dyscyplinujący, represyjny oraz prewencyjny. Stąd też, jeżeli na dzień złożenia wniosku organ przekazał skargę, to i tak jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wymierzenie grzywny stanowiłoby bowiem sankcję za uchybienie ustawowemu terminowi do przekazania skargi.

W piśmie z dnia 25 stycznia 2016 r. Spółka udzieliła odpowiedzi na wniosek. W piśmie tym Spółka jednocześnie udzieliła odpowiedzi na skargę z dnia 11 września 2015 r. i ustosunkowała się do jej zarzutów. Do pisma tego Spółka dołączyła wykonany przez nią odpis skargi A. K. z dnia 11 września 2015 r.

Na podstawie zarządzenia z dnia 2 lutego 2016 r. nadesłana odpowiedź na skargę została wyłączona z akt sprawy o sygn.. II SO/Wa 3/16 i zarejestrowana pod sygnaturą II KO/Wa 46/16/. Pismem z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt II KO/Wa 46/16, Sąd wezwał Spółkę do nadesłania oryginału skargi, odpisu odpowiedzi na skargę oraz akt postępowania administracyjnego niezbędnych do rozpoznania skargi.

W odpowiedzi na to wezwanie Spółka nadesłała przy piśmie z dnia 12 lutego dwa odpisy skargi z dnia 11 września 2015 r. wykonane przez Spółkę oraz odpis pisma z dnia 25 stycznia 2016 r. skierowanego do skarżącego, stanowiącego odpowiedź na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Jednocześnie Spółka wyjaśniła, że nie dysponuje wcześniejszymi pismami zawierającymi zapytanie skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wskazała, że dokumenty te nie zostały przekazane przez poprzedniego właściciela po nabyciu większościowego pakietu udziałów Spółki przez [...] w [...] Sp. z o.o.

Pismem z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II KO/Wa 46/16, Sąd ponownie wezwał Spółkę, do nadesłania oryginału skargi z dnia 11 września 2015 r.

Przy piśmie z dnia 1 marca 2016 r. Spółka ponownie nadesłała sporządzony przez nią odpis przedmiotowej skargi oraz powołała się na swoje pismo z dnia 12 lutego 2016 r. Spółka wskazał, że w piśmie tym poruszona została kwestia oryginału skargi, którego, jak wskazała, nie posiada.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.).

Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).

Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

W ocenie Sądu wniosek A. K. o wymierzenie grzywny [...] w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 11 września 2015 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotowa skarga wpłynęła do Spółki w dniu 17 września 2015 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji w dniu 2 października 2015 r. Odpowiedź na skargę (stanowiąca jednocześnie odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny) przekazana została do Sądu w dniu 25 stycznia 2016 r. Część akt postępowania administracyjnego została natomiast przekazana do Sądu w dniu 12 lutego 2016 r. Opóźnienie w tym zakresie wynosi zatem niemal 4 miesiące, w przypadku przekazania odpowiedzi na skargę i ponad 4 miesiące, w przypadku przekazania akt postępowania administracyjnego. Opóźnienie to należy zatem określić jako znaczne. Ponadto do dnia dzisiejszego Spółka nie przekazała oryginału przedmiotowej skargi.

Z treści odpowiedzi na wniosek nie wynika, jakie były powody opóźnienia

w przekazaniu do Sądu odpowiedzi na skargę i akt postępowania administracyjnego.

Z pisma organu z dnia 12 lutego 2016 r. oraz 1 marca 2016 r. wynika natomiast, że organ nie jest w posiadaniu skargi A. K. Spółka wyjaśniła przy tym, że poprzedni właściciel Spółki, po nabyciu większościowego pakietu jej udziałów przez [...] w [...] Sp. z o.o., nie przekazał jej dokumentów.

Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Wewnętrzne problemy organizacyjne spowodowane zmianami własnościowymi w Spółce, nie mogą usprawiedliwiać opóźnień w realizacji obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a.

Biorąc zatem pod uwagę skalę opóźnienia oraz brak okoliczności, które by je usprawiedliwiały, zasadne jest wymierzenie grzywny w wysokości określonej

w sentencji postanowienia. Wymierzenie grzywny ma w tej sytuacji charakter restrykcyjny oraz prewencyjny. Nie jest bowiem pożądanym, aby tego typu zaniedbania, jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości. Funkcja dyscyplinująca grzywny nie będzie natomiast mogła być zrealizowana albowiem organ, mimo że udokumentowany jest fakt wpływu skargi do Spółki, to nie jest obecnie w jej posiadaniu.

Wskazać również należy, że stosownie do treści art. 55 § 2 P.p.s.a. jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Stąd też po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia skarżący będzie mógł wystąpić do Sądu o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi.

Wyjaśnić przy tym należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r., według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r. (M. P. z 2015 r. poz. 221) wynosiło 3 308, 33 zł.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 210 § 2 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a..