Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 206/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 2 art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na czynność Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 31 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie kosztów przechowywania broni w depozycie postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 października 2014 r., nr [...] Opolski Komendant Wojewódzki Policji w Opolu wezwał A. O., do zapłaty kwoty 2.308,68 zł z tytułu opłaty za zdeponowanie broni i amunicji. Powyższą korespondencję doręczono skutecznie w dniu 17 listopada 2014 r., co potwierdza pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych (por.: k-69). Opisywane wezwanie nastąpiło w związku z oddaniem w lutym 2011 r. przez A. O., broni Opolskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Opolu, znalezionej przez skarżącego w rzeczach pozostałych po śmierci jego ojca – R. O.

Nie godząc się z powyższym, A. O. działając na zasadzie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał ww. organ pismem z dnia 23 listopada 2014 r., do usunięcia naruszenia prawa twierdząc, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ nie wykazało, aby właścicielem broni był R. O. W konsekwencji czego dowodził skarżący, mają w sprawie zastosowanie przepisy art. 23 ust. 1 pkt 3 i art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, zgodnie z którymi koszty związane z deponowaniem broni i amunicji ponosi osoba deponująca broń, jednakże koszty związane z deponowaniem broni i amunicji ponosi Policja, w przypadku przekazania broni do depozytu przez znalazcę.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżony organ odpowiedział na wezwanie skarżącego.

Następnie, pismem procesowym z dnia 13 marca 2015 r., nadanym przesyłką pocztową w dniu 17 kwietnia 2015 r., A. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na podane na wstępie wezwanie z dnia 31 października 2014 r., nr [...], do uiszczenia opłaty z tytułu depozytu broni. W skardze został jednocześnie zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a na orzeczenie to strony postępowania nie wniosły zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest czynność Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 31 października 2014 r., nr [...] określająca obowiązek A. O. do uiszczenia opłaty w kwocie 2.308,68 zł, z tytułu pokrycia kosztów przechowywania broni w depozycie w okresie od dnia 25 lutego 2012 r. do dnia 6 października 2014 r. Opisywana czynność należy do wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a", innych niż określone w pkt 1-3 tego artykułu, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W sprawie ma zastosowanie także przepis art. 52 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarżącemu doręczono pismo organu z dnia 31 października 2014 r., nr [...], będące przedmiotem skargi – w dniu 4 listopada 2014 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący złożył natomiast pismem z dnia 23 listopada 2014 r., nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 1 grudnia 2014 r. (data stempla). Z akt sprawy nie wynika, aby organ udzielił odpowiedzi na wskazane wezwanie, a zatem wymieniony w art. 53 § 2 P.p.s.a. termin na wniesienie skargi na czynność Komendanta, upłynął w dniu 30 stycznia 2015 r.

Skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 17 kwietnia 2015 r., uchybił zatem wskazanemu powyżej terminowi. Jego wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, został natomiast odrzucony przez tut. Sąd, prawomocnym już postanowieniem, wydanym w dniu 24 lipca 2015 r.

Wyjaśnić należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015 r., poz. 658). Okoliczność ta nie ma jednakże nie wpływu na podstawę rozstrzygnięcia Sądu, przywołaną w niniejszym postanowieniu, albowiem w sprawie mają zastosowanie przepisy w brzmieniu dotychczasowym, co wynika z art. 2 ustawy zmieniającej.

Wobec powyższego, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, postanowiono jak w sentencji.