Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 462/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 marca 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego (dalej jako "organ", "GINB") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako "k.p.a.") postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku T. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., odmawiającym stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] grudnia 2014 r.

Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], znak: [...], zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w [...] na działce nr ewid. [...] przy ul. [...], do czasu ostatecznego zakończenia postępowania toczącego się w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 1996r., nr [...], o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce położonej w [...] przy ul. [...] (dawnej [...]), działka nr ewid. [...] (dawnej [...]).

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu zażalenia T. G. - postanowieniem z dnia [...] lutego 2014r., nr [...] uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2014r., Nr [...] i zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w [...] na działce nr ewid. [...]przy ul. [...] do czasu ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 1996 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce położonej w [...] przy ul. [...], działka nr ewid. [...].

T. G. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014r., nr [...].

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r., odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014r., nr [...].

W ocenie organu I instancji postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] lutego 2014 r. nie jest dotknięte wadą nieważności, bowiem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie uchylił postanowienie powiatowego organu nadzoru budowalnego i zawiesił postępowanie prowadzone w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w [...] na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] do czasu ostatecznego zakończenia postepowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył T. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r.

Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...], utrzymał mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy wskazał, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nie jest dotknięte wadą nieważności. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ wojewódzki zasadnie uchylił postanowienie powiatowego organu nadzoru budowalnego o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania toczącego się w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...], gdyż takie stwierdzenie jest błędne. Zdaniem organu odwoławczego rozstrzygnięcie wydane przez Wojewodę [...] jako organu I instancji nie jest rozstrzygnięciem ostatecznym, z tego względu trafne jest rozstrzygnięcie [...] WINB zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne, prowadzone w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w [...] na działce nr ewid. [...]przy ul. [...], do czasu ostatecznego zakończenia postepowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego.

Organ odwoławczy wskazał, że przesłanką uzasadniającą zawieszenie postępowania jest okoliczność, że w rozpatrywanej sprawie wydanie decyzji w sprawie prawidłowości budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ tj. Wojewodę [...], a w razie złożenia odwołania, przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 1996 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej w [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jak wynika z adnotacji urzędowej WINB z dnia [...] lutego 2014 r. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności było w toku, z uwagi na okoliczność, że decyzja nie została ponownie wydana. Spełniona została zatem dyspozycja art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzasadniająca zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Od wyników postępowania w sprawie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, będzie zależało prowadzenie postępowania przez organy nadzoru budowlanego.

Skargę na powyższe postanowienie do tutejszego Sądu wywiódł T. G. domagając się jego uchylenia i zarzucając organowi naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 10, 35, 75, 77, 78, 80, 123 § 2, 97 § 1 pkt 4, 97 § 2, 98 § 1 i 2 k.p.a., wskazując, iż został wyczerpany warunek wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. w związku z naruszeniem art. 48 § 1 i 2 ustawy Prawo budowlane.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargę należało oddalić.

Przedmiotem kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r., utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2014r. odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014r. Nr [...] zawieszającego postępowania w sprawie wydania nakazu rozbiórki domu usytuowanego na działce nr ewid. [...]obręb [...] w [...] przy ul. [...].

Na wstępie wskazać należy, że zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r. wydane zostało w trybie stwierdzenia nieważności decyzji/postanowienia, który jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego i którego przesłanki zastosowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 k.p.a. Tryb ten jest wyjątkiem od wyrażonej w art. 16 k.p.a. zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej, a organ administracji publicznej orzekający w tym trybie, posiada jedynie uprawnienia kasacyjne tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia - w dacie wydania kontrolowanej w trybie stwierdzenia nieważności decyzji - przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a., nie rozstrzyga zaś o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Aby stwierdzić nieważność badanej decyzji/postanowienia organ zobowiązany jest bezspornie ustalić zaistnienie jednej z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Organ administracji publicznej zobligowany jest do stwierdzenia nieważności decyzji/postanowienia, która m.in.: wydana została z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) .

Rażące naruszenie prawa określane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jako oczywiste i bezsporne naruszenie przepisu prawa, a

przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa. Ponadto o tym, czy naruszenie prawa jest "rażące", decyduje ocena skutków społeczno-gospodarczych jakie dane naruszenie za sobą pociąga (zob. np. wyrok NSA z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1614/09, Lex nr 746680; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 12

sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 499/10, Lex nr 666071).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt sprawy niniejszej należy całkowicie podzielić argumentację organu nadzorczego, iż postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nie jest dotknięte żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1pkt 1-7 k.p.a., co czyni bezzasadnym żądanie stwierdzenia jego nieważności.

Jak słusznie wyjaśnił Główny Inspektor nadzoru Budowlanego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uchylił postanowienie powiatowego organu nadzoru budowalnego o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania toczącego się w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...], bowiem rozstrzygnięcie wydane przez Wojewodę [...] jako organu I instancji nie jest rozstrzygnięciem ostatecznym ze względu na możliwość złożenia odwołania.

Zasadnie w ramach swoich kompetencji [...] WINB naprawił te wadliwość zawieszając z urzędu postępowanie administracyjne, prowadzone w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w [...] na działce nr ewid. [...] przy ul. [...], do czasu ostatecznego zakończenia postepowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego.

Przesłanką uzasadniającą zawieszenie postępowania była okoliczność, że w rozpatrywanej sprawie wydanie decyzji w sprawie prawidłowości budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ tj. Wojewodę [...], a w razie złożenia odwołania, przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Z tych względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku