Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1592/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 2, art. 58 § 1 pkt 2, art. 83 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Rada Miejska w N., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...], poz. [...] uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dotyczący zalesienia w granicach administracyjnych gminy N.

Pismem z dnia 4 maja 2010 r. G. K. wezwał Radę Miejską w N. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie bądź zmianę wskazanego planu.

W odpowiedzi pismem z dnia 2 czerwca 2010 r. Burmistrz Gminy N. poinformował G. K., że sprawa przedmiotowego miejscowego planu była rozpatrywana na posiedzeniu Komisji Rolnictwa Rady Miejskiej w N. w dniu 19 maja 2010 r. i zostanie rozpatrzona przez Radę Miejską w N. po zasięgnięciu opinii prawnej oraz konsultacji z mieszkańcami Gminy.

Następnie, w dniu 16 sierpnia 2010 r., G. K. wniósł na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi Rada Miejska w N. wniosła o odrzucenie skargi, gdyż została złożona z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności podnieść należy, iż niewątpliwym celem skarżącego było zaskarżenie uchwały z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Rady Miejskiej w N. Wskazując w/w uchwałę, skarżący jednakże nieprawidłowo oznaczył organ, określając jako właściwego w niniejszej sprawie Burmistrza N. i to za jego pośrednictwem wniósł skargę do Sądu (być może sugerując się pismem z dnia 2 czerwca 2010 r. – nadawcą którego był Burmistrz Gminy). Mając na względzie, iż przedmiotem zaskarżenia jest konkretnie oznaczona uchwała, a ponadto, że skarga została przekazana do Sądu już przez właściwy w sprawie organ – ten który ją wydał (tj. Radę Miejską w N.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga została złożona zgodnie z wymogiem zawartym w art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zwanej P.p.s.a.)".

Następnie zauważyć należy, iż zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 tj. ze zm., dalej zwanej "usg", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Problematyka terminowości skarg składanych w oparciu o art. 101 ust. 1 usg budziła wiele wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, w celu ich eliminacji Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA Nr 3, poz. 60) w której stwierdził, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a., ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 usg.

Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy wniesienia skargi. Pierwszy przypadek dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wtedy termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Z drugim przypadkiem mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, wtedy termin wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z analizy relacji pomiędzy tymi dwoma terminami wynika, iż z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie pozostaje nadal otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciodniowy, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i w tym też terminie winna być wniesiona skarga do Sądu.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie wystąpiła druga sytuacja. Skarżący wezwał organ gminy do usunięcia naruszenia prawa (pismem z dnia 4 maja 2010 r.). Od tego dnia organ miał sześćdziesiąt dni na wypowiedzenie się odnośnie żądania skarżącego, a skarżący na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Termin ten minął dnia 5 lipca 2010 r. (ostatni dzień terminu przypadał w sobotę 3 lipca 2010 r., więc zgodnie z treścią art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy). Wskazać należy, iż w tym terminie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego, natomiast G. K. skargę wniósł (osobiście) dopiero dnia 16 sierpnia 2010 r. Skutkiem czego, skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a. należało odrzucić.

Jednocześnie odnotować należy, iż pismo Burmistrza Gminy N. z dnia 2 czerwca 2010 r. nie może być uznane za formalne udzielenie odpowiedzi, gdyż odpowiedzią może być dopiero uchwała rady gminy.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.