Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 595/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 3 w zw. z art. 64 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA - Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Sędzia WSA - Alicja Polańska Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego J. C. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi J. C. na pismo Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na skargę p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie


UZASADNIENIE

1. Skarżący J. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "fałszywe" pismo Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] złożone "celowo i umyślnie" do sprawy o sygn. akt II SAB/Sz 52/14.

2. Postanowieniem z dnia [..] r. Sąd odrzucił skargę, a następnie doręczył Skarżącemu w dniu [...] r. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem.

3. W piśmie z dnia [...] r. Skarżący zawarł wniosek o wyłączenie przewodniczącego II Wydziału oraz wszystkich sędziów II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] (wpływ do WSA w dniu [...] r.).

4. Następnie w piśmie z dnia [...] r. (pismo nadane do WSA

w dniu [..] r.) Skarżący złożył ponownie wniosek

o wyłączenie ww. sędziów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawacho ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.). Sędzia, który brał udział

w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych

w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 2 p.p.s.a.). Do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności niecierpiące zwłoki (art. 20 § 3 p.p.s.a.).

Wniosek w przedmiocie wyłączenia sędziego, co do zasady, powinien być zgłoszony przed przystąpieniem do rozprawy lub innego posiedzenia merytorycznego w sprawie. Po przystąpieniu do rozprawy wniosek może być złożony jedynie w przypadku późniejszego powstania przyczyny wyłączenia sędziego, o czym stanowi art. 20 § 2 p.p.s.a. Przyjmuje się że wniosek o wyłączenie sędziego może być złożony do momentu zamknięcia rozprawy i ogłoszenia orzeczenia w sprawie (por. postanowienie NSA sygn. akt I OSK1133/10 z dnia 4 lutego 2011 r. – orzeczenie dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

6. Okoliczności ustalone na podstawie akt sprawy i daty wpływu wniosku (tj. pisma z dnia [...] r. oraz [...] r.) wskazują, że Skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziów po wydaniu i doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Twierdzenia Skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku nie wskazują, że przyczyna wyłączenia sędziów powstała lub stała się skarżącemu znana dopiero po wydaniu i doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi.

Wobec powyższego, wniosek o wyłączenie sędziów złożony przez Skarżącego po wydaniu postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, nie spełnia wymogów określonych w art. 20 § 1 i § 2 p.p.s.a.

W sytuacji, kiedy Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał już kontroli postępowania administracyjnego, brak jest podstaw do żądania wyłączenia sędziów tego sądu. Dokonanie na skutek takiego żądania oceny, czy zachodzą bezwzględne, bądź względne przesłanki wyłączenia w sprawie, jest bezprzedmiotowe.

7. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a. pkt 3

w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji postanowienia.