Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 412/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółka Jawna w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Spółka Jawna w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od [...] do [...] - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż dochodzenie w toku postępowania egzekucyjnego należności określonych w zaskarżonej decyzji naraża skarżącą na niebezpieczeństwo znacznej szkody, a ewentualne jego skutki mogą okazać się niemożliwe lub co najmniej trudne do cofnięcia.

Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W wyniku rozpoznania zażalenia spółki od powyższego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swojego orzeczenia NSA podkreślił, że zasadne jest wzięcie pod uwagę okoliczności, które zostały powołane dopiero w uzasadnieniu zażalenia, a które nie były znane sądowi orzekającemu w I instancji. Badając ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd I instancji zobowiązany został do odniesienia się do dokumentów w postaci salda z konta spółki, rachunku zysków i strat i bilansu za pierwsze półrocze [...] r. oraz rejestru zakupów.

Zarządzeniem z dnia [...] pełnomocnik skarżącej spółki wezwany został do wskazania wszystkich kont bankowych skarżącej z jednoczesnym wykazaniem że zostały one zajęte w trybie postępowania egzekucyjnego oraz wyjaśnienia czy wpis uiszczony w niniejszej sprawie został wpłacony z konta bankowego spółki w sytuacji gdy jak twierdziła skarżąca wszystkie jej konta zostały zajęte. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wyjaśniono jakie rachunki zostały zajęte w związku z niniejszą sprawą stwierdzając, że wpis został uiszczony z konta spółki, które nie było zajęte w trybie postępowania egzekucyjnego bowiem nie zostało w tym czasie zgłoszone organowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Dokonując wykładni wskazanego wyżej przepisu należy wyjaśnić, że przewiduje on restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych.

Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi bowiem do wyłomu od zasady jej wykonalności, wobec czego strona musi precyzyjnie wskazać na zagrożenie płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, publ. Lex nr 1145639). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, publ. Lex nr 468877).

Rozpoznawany wniosek mimo uzasadnienia nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżąca wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Zawarte we wniosku twierdzenia zostały poparte dowodami obrazującymi sytuację finansową skarżącej. Dokumenty finansowe (wyciąg z rachunku bankowego zawierający listę płac, bilans spółki, rejestr zakupów za określone miesiące [...] r.) skarżąca dołączyła do zażalenia na postanowienie, w którym tutejszy Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona uzasadniała głównie faktem związanym z przymusowym wyegzekwowaniem kwot określonych w decyzji twierdząc, iż wykonanie decyzji będzie skutkować znaczącymi stratami w majątku spółki, a prawdopodobnym jest również, że doprowadzi do jej likwidacji. Kwota, której domaga się organ to [...]zł, której skarżąca nie posiada. Spółka zaznaczyła, że organ w celu egzekucji zajął jej rachunki bankowe, co doprowadzi do likwidacji jej działalności bowiem wszelkie transakcje (nabywanie materiałów, płatności dla pracowników, bieżące opłaty) dokonywane są za pośrednictwem kont bankowych.

Odnosząc się do sytuacji finansowej skarżącej należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż na dzień [...]r. przychód netto ze sprzedaży w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej wyniósł [...] zł, strata – [...] zł, spółka posiadała aktywa o wartości [...]zł (aktywa obrotowe [...] zł, wartość towarów [...] zł). Odnosząc się do argumentów skarżącej dotyczących straty, jaką poniosła prowadząc działalność gospodarczą należy zauważyć, iż strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania przychodu nad tym przychodem, co skutkuje brakiem dochodu do opodatkowania i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Ponadto pomimo podnoszonych przez spółkę okoliczności związanych z trudnościami finansowymi (poniesienie straty), skarżąca prowadzi działalności gospodarczą, dysponuje zatem niezbędnymi środkami finansowymi, służącymi jej prowadzeniu. Podkreślić zatem należy, że w przypadku przedsiębiorców miarodajną dla oceny zdolności płatniczych podmiotu nie jest kategoria "dochodu", lecz "przychodu", gdyż istnieją legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów tak, by w końcowym rozliczeniu minimalizować bądź w ogóle eliminować obciążenia podatkowe.

Ponadto jak wynika z nadesłanych do akt rejestrów zakupów VAT za [...], [...] i [...] r. skarżąca dokonuje czynności gospodarczych, na regulowanie których niezbędne są znaczne środki finansowe pozostające w jej dyspozycji, pomimo wykazywanej złej kondycji finansowej i trudności związanych z płynnym regulowaniem płatności (zajęcie kont przez organ egzekucyjny).

Z przedłożonego przez skarżącą wyciągu z rachunku bankowego w Banku [...] wynika, że na dzień [...]r. regulowane były wynagrodzenia pracowników, co stoi w sprzeczności z twierdzeniem spółki o braku możliwości regulowania zobowiązań wobec jej pracowników w sytuacji zablokowania konta przez organ egzekucyjny.

Jak zaznaczono powyżej spółka wskazywała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez przymusowe egzekwowanie przez organ kwot wynikających z zaskarżonej decyzji. Spółka twierdziła, że zajęto jej konta bankowe co istotnie wpływa na jej płynność finansową i znacznie utrudnia regulowanie bieżących zobowiązań. Należy jednak mieć na uwadze, że spółka powołując się na argument zajęcia kont w sposób niepełny podała informacje na ich temat. Wobec zaistnienia wątpliwości Sąd zwrócił się do spółki o wskazanie wszystkich jej kont wraz z wykazaniem, że zostały one zajęte w trybie postępowania egzekucyjnego. Z nadesłanej informacji wynikało, że wbrew temu co stwierdziła pierwotnie spółka, nie zajęto jej wszystkich kont (np. jak stwierdziła wpis opłaciła z konta, które nie było zajęte, a co do którego w terminie późniejszym wniosła tzw. "czynny żal"). Jak wynika z powyższego uzasadniając swoje stanowisko w niniejszej sprawie spółka składała we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak również w zażaleniu na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oświadczenia, które były niezgodne z prawdą. Należy zauważyć ponadto, że spółka zobowiązana była do wykazania, że konta zostały zajęte w trybie postępowania egzekucyjnego, w odpowiedzi wymieniono zajęte konta. Spółka nie wykazała natomiast np. poprzez przedłożenie stosownych dokumentów, że konta są zajęte w trybie postępowania egzekucyjnego.

Oceniając powyższe w kontekście wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie sposób stwierdzić istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Innymi słowy, powołana przez skarżącą argumentacja, nie została poparta argumentami, świadczącymi o możliwości zaistnienia na skutek wykonania zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi (czego na obecnym etapie sprawy Sąd nie przesądza) może sprawić, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone wraz z odsetkami. Każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, LEX nr 742913).

W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.