Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 53/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Uzasadnienie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2,  art. 139 par. 1,  art. 141  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, postanawia : odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Skarżąca Z. L., działająca przez pełnomocnika swego syna M. L. (pełnomocnictwo k.8 ) , wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 5 grudnia 2008r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego .

W dniu 10 czerwca 2009r., po przeprowadzeniu rozprawy, ogłoszony został wyrok , którym skarga została oddalona. O terminie rozprawy skarżąca została prawidłowo zawiadomiona (k.63). Nie była jednak obecna ani na rozprawie ani na ogłoszeniu wyroku. O terminie informacyjnie zawiadomiony był także jej pełnomocnik, jakkolwiek jego pełnomocnictwo było ograniczone do wykonywania niektórych czynności w postępowaniu sądowych i nie upoważniało do występowania przed sądem ( k.8, 43 , 62).

Dnia 13 lipca 2009r., wpłynął do sądu , nadany 8 lipca 2009r. (.k.68-69) wniosek pełnomocnika skarżącej o doręczenie mu odpisu protokołu rozprawy. Żądany odpis doręczony mu został w dniu 28 lipca 2009r. (k.75).

Pismem z dnia 28 lipca 2009r., nadanym w dniu 29 lipca 2009r. (k.77-78), pełnomocnik skarżącej wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarżąca "z przyczyn siły wyższej nie była obecna na rozprawie", a nie została powiadomiona pisemnie o ogłoszeniu wyroku. Strona jest bowiem osobą chorą a jej pełnomocnik przebywa w zakładzie karnym. Nie "miała więc możliwości wiedzieć ,że w dniu 10.06.2009r. Sąd ogłosi wyroki". Według pełnomocnika skarżącej , sąd powinien w takiej sytuacji określić termin ogłoszenia wyroku oraz pisemnie powiadomić o tym skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pełnomocnik skarżącej , zgodnie z treścią udzielonego mu pełnomocnictwa (k.8) , uprawniony jest do złożenia w jej imieniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu . Wniosek taki złożył w terminie przewidzianym w art.87§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( D.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.). O fakcie ogłoszenia wyroku, jego treści i upłynięciu siedmiodniowego terminu określonego w art.141 §2 p.p.s.a. pełnomocnik dowiedział się bowiem w dniu 28 lipca 2009r. , to jest w dniu doręczenia mu odpisu protokołu rozprawy.

Rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu jest jednak bezzasadny. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zaistniały. Przytoczne przez pełnomocnika okoliczności w żadnej mierze nie mogą bowiem usprawiedliwiać uchybienia terminu. W ocenie sądu do uchybienia terminu doszło niewątpliwie w sposób zawiniony przez stronę. Stan zdrowia skarżącej sam przez się nie usprawiedliwia jej bezczynności co do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Złożenie takiego wniosku nie wymaga bowiem stawiennictwa w sądzie i nie jest czynnością szczególnie skomplikowaną. Wprawdzie strona, prawidłowo zawiadomiona o rozprawie, nie była obecna na ogłoszeniu wyroku, lecz zgodnie z art.107 p.p.s.a. nieobecność strony nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. O treści wyroku strona mogła się dowiedzieć także w inny sposób (vide: B. Dauter i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Zakamycze 2006 Wyd.II, str. 210 i cyt. tam wyrok Sądu Najwyższego z 02.06.1997r., sygn. akt I PKN 194/97). Podnoszone przez wnioskodawcę okoliczności nie kwalifikują się przy tym jako "siła wyższa". Stan zdrowia i trwała niepełnosprawność skarżącej oraz przebywanie jej pełnomocnika w zakładzie karnym nie są bowiem zdarzeniami o charakterze katastrofy, wojny czy klęski żywiołowej.

Wbrew stanowisku wyrażonemu we wniosku, nieobecność strony na rozprawie nie może być przyczyną odroczenia ogłoszenia wyroku. Sprzeciwia się temu wyraźna treść art. 139 § 1 p.p.s.a., który określa przesłanki odroczenia ogłoszenia wyroku jako odstępstwa od zasady ogłoszenia wyroku na posiedzeniu , na którym zamknięto rozprawę . Zgodnie z cytowanym przepisem , sąd może odroczyć ogłoszenie wyroku tylko "w sprawie zawiłej", a taki przypadek w ocenie sądu nie zachodził w niniejszej sprawie. Podstawą odroczenia ogłoszenia wyroku i pisemnego zawiadamiania o tym nieobecnej strony , nie jest - jak twierdzi pełnomocnik skarżącej- zły stan zdrowia strony, czy sytuacja jej pełnomocnika.

Nadmienić również należy, że mimo ograniczonego pełnomocnictwa, pełnomocnik strony został informacyjnie, niezależnie od strony, zawiadomiony o terminie rozprawy. Miał więc świadomość, kiedy rozprawa się odbędzie i nic nie stało na przeszkodzie aby nawet z tzw. ostrożności procesowej wniósł w ustawowym terminie o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 czerwca 2009r. Do złożenia takiego wniosku był bowiem uprawniony przez stronę (k.8).

W świetle powyższych okoliczności uznać zatem należało ,że uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło w wyniku zawinionych zaniedbań strony i jej pełnomocnika oraz braku dostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Nie zachodzą więc podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Na podstawie art. 86 § 1 zd. drugie p.p.s.a. orzec więc należało jak w sentencji postanowienia.