Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 60/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] P.G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 3.000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Wnioskiem z dnia [...] skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Skarżący kolejnym wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu "PPF" domagał się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wskazał ponownie, że zamieszkuje u rodziców, których utrzymuje. Ponadto ma na utrzymaniu niepracująca żonę oraz małoletniego syna. Dodatkowo pomaga finansowo choremu bratu i jego rodzinie. Sytuacja finansowa skarżącego jest krytyczna, ma liczne długi, trudności w spłacie bieżących należności, zaległości w płaceniu podatków oraz składek na ubezpieczenie społeczne. Wszelką gotówkę zajmuje komornik, dlatego też skarżący nie ma środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego.

Jako składniki majątku skarżący wskazał nieruchomość rolną o pow. [...] m2 obciążoną hipoteką przymusową oraz siedem samochodów służących do prowadzenia działalności gospodarczej, znajdujących się, wedle deklaracji skarżącego, w bardzo złym stanie techniczny. Pojazdy zostały dodatkowo obciążone zastawem skarbowym i zajęte przez komornika sądowego. Wnioskodawca podał, że nie posiada żadnych oszczędności ani papierów wartościowych jak również przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. P.G. podkreślił, iż prowadzona działalność gospodarcza przyniosła [...] zł straty na koniec marca 2011 r.

Zarządzeniem z dnia 7 września 2011 r. wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia danych wykazanych we wniosku.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia [...], które wprawdzie zawierało w treści listę załączników, jednakże faktycznie nie zostały one do niego dołączone (k. 188 i notatka służbowa pracownika biura podawczego k. 189).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że strona skorzystała już z możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 27 maja 2011 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zatem kolejny wniosek o prawo pomocy złożony przez stronę należy w istocie uznać za wniosek o zmianę wskazanego postanowienia. Stosownie natomiast do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy, a kwestie związane z przesłankami uzasadniającymi uwzględnienie żądania muszą być również udokumentowane, tak samo jak w pierwotnym wniosku o prawo pomocy.

Odnosząc się bezpośrednio do wniosku skarżącego przyjdzie wskazać, że podlega on oddaleniu z tych samych powodów jakie zaistniały we wcześniejszym postanowieniu go dotyczącym. Skarżący ponownie nie wykazał, iż nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania (żądanie dotyczy ustanowienia pełnomocnika i zwolnienia od kosztów sądowych). Tym samym wymóg określony w art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. nie został w sprawie zachowany. Skarżący zarządzeniem z dnia 7 września 2011 r. został prawidłowo wezwany do wykazania okoliczności zawartych we wniosku, jednakże jak przy rozpoznaniu wcześniejszego wniosku go nie wykonał. P.G. nadesłał wprawdzie pismo z dnia [...], które jednakże nie zawierało ono wymienionych w nim załączników, które miały wykazać zasadność zgłoszonego żądania. Wina za ewentualne niedbalstwo w tym zakresie obciąża w całości skarżącego, tak jak negatywne konsekwencje braku wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Na marginesie można zauważyć, że skarżący składając kolejny już wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien mieć świadomość jakie wymagane dokumenty winien do niego dołączyć. Jego zaniechanie rodzi przypuszczenie, że skarżący celowo prowadzi do przewlekłości postępowania. Znajduje to również potwierdzenie w braku zaskarżania postanowień w zakresie prawa pomocy (które, co należy podkreślić są wolne od wpisu sądowego).

W związku z powyższym, na podstawie 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.