Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 72/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budżetowe prawo
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 31 maja 2005r. r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska /spr./ Sędziowie Asesor WSA Kazimierz Maczewski Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2005r. sprawy ze skargi J. i A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Podczas przeprowadzonej w dniu [...]r. wizji lokalnej PINB w ustalił, że do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na w/w nieruchomości dobudowana została przybudówka o wymiarach [...] m, bez stosownego pozwolenia właściwego organu.

Inwestor oświadczył, że rozbudowa została wykonana w [...]r., na dowód czego przedłożył organowi umowę z wykonawcą na wykonanie robót oraz faktury związane z przedmiotową rozbudową.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nałożył na A. i J. S. obowiązki w celu doprowadzenia samowolnie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Po spełnieniu przez inwestora nałożonych obowiązków Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego , postanowieniem z dnia [...]r. na podstawie art. 49, art. 59f i 59 g ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane , art. 123 kpa nałożył na J. i A. S. obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej w kwocie [...] zł.

Na postanowienie zażalenie wnieśli zobowiązani do wniesienia opłaty legalizacyjnej J. i A. S, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i odstąpienie od nałożonej opłaty legalizacyjnej. Skarżący podnoszą, że w przeprowadzonym postępowaniu nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, w szczególności nie wyjaśniono kto i kiedy dokonał przedmiotowej rozbudowy budynku mieszkalnego. Wskazują również na fakt, że stali się właścicielami przedmiotowej nieruchomości po roku [...], a więc w żaden sposób nie mogli dokonać rozbudowy budynku przed tą datą.

Wojewódzki Inwestor Nadzoru Budowlanego , postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że datę wybudowania obiektu ustalono na podstawie oświadczenia obecnych właścicieli, popartego dostarczonymi przez nich dowodami. Prawo do nieruchomości nabyli oni na podstawie aktu darowizny z dnia [...] r. rep. [...]. Zadaniem organu w przedmiotowej sprawie nie jest istotne na czyje zlecenie powyższe roboty zostały wykonane. W przypadku zbycia nieruchomości, miejsce strony postępowania zajmują jej następcy prawni (art. 30 KPA). Oznacza to, że nabywcy nieruchomości przejmują wszystkie prawa i obowiązki wynikające z faktu jej posiadania.

Ustalone okoliczności tj, samowolna rozbudowa budynku mieszkalnego, oraz ustalenie daty jej wykonania w [...] roku, dają wystarczającą przesłankę do przyjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane, umożliwiającego zalegalizowanie samowolnie wybudowanego obiektu.

Ustalenie kwoty opłaty legalizacyjnej nie zależy od uznania organu prowadzącego postępowanie. Jej wysokość wynika z odpowiednich przepisów ustawy Prawo budowlane, dotyczących obiektów, których budowa wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 49). Organ odwoławczy nie ma podstaw do jej zmiany lub zniesienia.

Skargę na powyższe postanowienie złożyli J. i A. S, z treści której wynika, że domagają się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Uważają, że nałożona opłata jest za wysoka w stosunku do ich możliwości finansowych.

Wojewódzki Inwestor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja, czy też jak w tej sprawie postanowienie, nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź. przepisów postępowania administracyjnego.

Podstawą materialno-prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonego do sądu postanowienia są przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r.. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Rozdział 5 tej ustawy, zatytułowany "Rozbudowa i oddawanie do użytku obiektów budowlanych", zawiera przepisy regulujące cały proces budowy, od jej rozpoczęcia aż do oddania do użytku zrealizowanej inwestycji. a także przepisy służące przeciwdziałaniu tzw. samowoli budowlanej. Zgodnie z przepisem art. 48 ust. 1 tej ustawy samowolą budowlaną jest budowanie albo wybudowanie obiektu budowlanego lub jego części, bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Niewątpliwie w ramach wykonywanych prac i do istniejącego budynku mieszkalnego dobudowano przybudówkę o wymiarach [...]r., która jest samowolą budowlaną w rozumieniu zacytowanego powyżej przepisu. Zmiana przepisów, która wprowadzona została ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80. poz. 718) od dnia 11 lipca 2003 r. umożliwia odstąpienie od nakazu bezwarunkowej rozbiórki tego obiektu i przeprowadzenie jego legalizacji. W tym też kierunku zostało poprowadzone postępowanie administracyjne. W efekcie, po spełnieniu przez skarżących szeregu warunków ustawowych, możliwym stało się zalegalizowanie spornej rozbudowy. Wobec tego wymierzono opłatę legalizacyjną zgodnie z przepisem art. 49 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Ustalenia jej wysokości dokonano na podstawie przepisu art. 49 ust. 2 w związku z art. 59 f ust. 1 t j ustawy oraz w oparciu o dane wynikające z załącznika do niej.

Stwierdzić należy, że prawidłowo określono poszczególne elementy działania matematycznego, którego wynik stanowi wysokość opłaty legalizacyjnej: stawkę opłaty /s/ przyjęto w kwocie [...]zł., współczynnik kategorii obiektu budowlanego (k) - 2,0. współczynnik wielkości obiektu budowlanego (w) 1,0. Działanie matematyczne jest w tej sytuacji następujące: [...]. Prawidłowo zatem wysokość opłaty legalizacyjnej ustalono na kwotę [...] zł. Nie negując trudnej sytuacji materialnej skarżących podnieść należy, że w każdym przypadku, w którym możliwa jest legalizacja samowoli budowlanej, wymierzona musi być oplata legalizacyjna. Zastrzeżenia można mieć jedynie do sposobu ustalenia przez ustawodawcę kategorii obiektów budowlanych, bez ich zróżnicowania w obrębie kategorii, co znacząco wpływa na wysokość opłaty legalizacyjnej niezależnie od wielkości obiektu budowlanego. Nie wpływa to jednak na ocenę zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.

Uznając zatem, ze zaskarżona decyzja odpowiada prawu, orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270).