Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2653/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie ze skargi K. F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

K. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak:[...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] stwierdzająca nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. znak: [...] udzielającej skarżącemu pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo-usługowego (produkcja tablic reklamowych) przy ul. [...] w [...]. Skarżący wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji z uwagi na niepowetowane następstwa, jakie może nieść za sobą realizacja zaskarżonej decyzji, w tym skutków nieodwracalnych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że postępowanie dotyczy struktury budynkowej trwale związanej z gruntem, a skarżona decyzja na dalszym etapie będzie niosła za sobą obowiązek rozbiórki budynku. Jeżeli sąd administracyjny uchyli zaskarżoną decyzję to postępowanie stanie się bezprzedmiotowe, ponieważ nie będzie już budynku. Podkreślił, że zakres sprawy nie jest oczywisty, albowiem sąd już raz uchylił decyzję GINB wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1476/14).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd przede wszystkim zauważa, iż o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 ppsa i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku wykonania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie chodzi więc o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane stwierdzeniem nieważności pozwolenia na użytkowanie, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi, sąd uznałby, że nie było podstaw do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji. W przypadku wstrzymania wykonania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, nie chodzi więc o ocenę, czy zasadna jest rozbiórka obiektu budowlanego, ale czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest prawidłowa.

W ocenie Sądu, należy przychylić do argumentacji wniosku o wstrzymanie i należy wskazać, że wykonanie decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkownie przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy bowiem zauważyć, że wykonanie ostatecznej decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkownie wiąże się z możliwością wszczęcia postępowania naprawczego, które w konsekwencji może prowadzić nawet do rozbiórki części czy całości obiektu. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja stwierdzająca nieważność decyzji o pozwoleniu na użytkowanie była wadliwa, a w międzyczasie zostało wszczęte postępowanie naprawcze, w wyniku którego zostały nałożone na skarżącego obowiązki (np. rozbiórka części obiektu). W takiej sytuacji może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkownie. Tym samym wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć stronę skarżącą, ale również właścicieli poszczególnych lokali w ww. budynku, którzy w przeważającej mierze pozaciągali zobowiązania finansowe związane z nabyciem lokali w ww. budynku.

Z ww. powodów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.