Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 10/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w zw z art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. B. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 maja 2011 r., sygn. akt II SO/Kr 10/08 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku P. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendantowi [...] Komisariatu Policji w K. postanawia: sprzeciw odrzucić


UZASADNIENIE

Dnia 9 maja 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem o sygn. akt II SO/Kr 10/08 pozostawił bez rozpoznania wniosek P. B. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu.

Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 27 maja 2011 r. i dnia 3 czerwca 2011 r. skarżący wniósł od niego sprzeciw.

Ponieważ sprzeciw ten nie został podpisany, zarządzeniem z dnia 7 lipca 2011 r. skarżący został wezwany do podpisania własnoręcznym podpisem wniesionego sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to odebrał osobiście P. B. w dniu 15 lipca 2011 r.

Do dnia 9 września 2011 r. sprzeciw nie został podpisany własnoręcznym podpisem skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżący P. B. wniósł sprzeciw na zarządzenie o pozostawieniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na zarządzenie wzywające do podpisania tego sprzeciwu, skarżący nie podpisał własnoręcznie sprzeciwu.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. oraz art. 259 § 2 P.p.s.a., każdy sprzeciw musi zawierać podpis strony albo podpis przedstawiciela ustawowego strony lub jej pełnomocnika. Takie stanowisko zajęto w orzecznictwie sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OZ 7/06, opub. w LEX nr 299387, zawarł tezę, zgodnie z którą:

"1. Sprzeciw od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonemu w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

2. Sprzeciw złożony bez odpisu (lub odpisów) jest obarczony brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu".

Pogląd ten w całości akceptuje Sąd w tej sprawie.

Mając na uwadze powyższy brak formalny skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał stronę składającą sprzeciw do jego podpisania pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to nie zostało wykonane przez P. B. i tym samym nie został przez stronę skarżącą uzupełniony brak formalny w postaci podpisania sprzeciwu.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stosowanym odpowiednio do sprzeciwów wnoszonych w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, sąd administracyjny odrzuca sprzeciw, jeżeli nie uzupełniono jego braków formalnych w wyznaczonym terminie, a takim brakiem jest w tej sprawie nie podpisanie sprzeciwu.

Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a

W związku z powyższym należało, stosownie do treści art. 259 § 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji i sprzeciw odrzucić.