Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 94/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec (spr.) Sędziowie: NSA Józef Gach WSA Urszula Zięba Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005r sprawy ze skarg Firmy Handlowo- Usługowej "B." - G. D. , W. D. i K. C. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 grudnia 2003 r Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania -skargi oddala-


UZASADNIENIE

W dniu [...].08.2003 r. Firma Handlowo - Usługowa "B." s.c. D. G., C. K., D. W. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2000 r. Postanowieniami z dnia [...].09.2003 r. Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2000 r. W wyniku tego postępowania stwierdzono, że podatnik występował już pismem z dnia [...].05.2003 r. z wnioskiem o wznowienie postępowania w tych sprawach. Postępowania te wznowiono wówczas postanowieniami z dnia 06.06.2003 r. Nr [...] wyniku wznowienia postępowań Izba Skarbowa w Krakowie wydała w dniu [...].06.2003 r. decyzje Nr [...] odmawiające uchylenia w całości decyzji ostatecznych Izby Skarbowej Nr [...]z dnia [...].08.2001 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik 2000 r. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej decyzjami z dnia [...].10.2003 r. Nr [...]umorzył wszczęte postępowania o wznowienie postępowań w związku z tym, że nie można w tej samej sprawie wydać drugiej decyzji.

Od powyższych decyzji podatnik wniósł odwołania. W ocenie odwołującego się tylko wtedy, gdy w tożsamej sprawie wydane zostały ostateczne decyzje rozstrzygające o istocie tej samej sprawy to wtedy powstaje przesłanka stwierdzenia nieważności późniejszej decyzji., a taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszych sprawach. Izba Skarbowa po wznowieniu postępowania wydała w dniu [...].06.2003 r. decyzje odmawiające uchylenia w całości ostatecznych decyzji będących przedmiotem sprawy w związku z nie stwierdzeniem przesłanek wymienionych w przepisie art. 240 par. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn.zm.). W ocenie podatnika w wyniku uchylenia wyrokiem z dnia 06.02.2003 r. sygn. akt l SA/Kr 2009/01 przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie decyzji Izby Skarbowej z dnia [...].08.2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2000 r. i następnie umorzenia postępowania w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2000 r. przez Urząd Skarbowy w Limanowej powstał odmienny stan prawny mający wpływ na wyliczenia wynikające z decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za późniejsze miesiące.

Decyzjami z dnia [...].12.2003 r. Nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzje od których podatnik wniósł odwołania i po przeprowadzeniu postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy dotyczącej wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące lipiec, sierpień, wrzesień, październik 2000 r. odmówił uchylenia w całości ostatecznych decyzji Izby Skarbowej [...] Nr [...] z dnia[...].08.2001 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że brak jest nowych przesłanek w sprawach wznowienia postępowań. We wniosku z dnia [...].05.2003 r. podatnik nie podnosił jednak sprawy wydania przez Urząd Skarbowy w Limanowej decyzji Nr [...] z dnia [...]07.2003 r. w sprawie umorzenia postępowania podatkowego w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za czerwiec 2000 r. Dyrektor izby Skarbowej uznał, ze brak jest podstaw do przyjęcia, że nowe okoliczności stanowią przesłankę do weryfikacji decyzji w oparciu o przepis art. 240 par. 1 pkt 7 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które następnie zostały uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Wydawane przez organ podatkowy decyzje w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące, które stanowią okresy rozliczeniowe są samodzielnymi aktami administracyjnymi, które po ich doręczeniu wywołują skutki prawne w odniesieniu do miesiąca, którego dotyczą. Decyzja określająca podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za czerwiec 2000 r. nie była decyzją na podstawie, której wydane zostały decyzje za kolejne miesiące. Decyzją taką nie jest również decyzja Urzędu Skarbowego .

Na powyższe decyzje Dyrektora Izby Skarbowej podatnik złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Strona skarżąca twierdzi, że w wyniku uchylenia przez organ podatkowy l instancji decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2000 r. i utrzymania stanu z deklaracji VAT złożonej przez podatnika powstał odmienny stan prawny mający wpływ na wyliczenia dotyczące szacowania obrotu za pozostałe miesiące 2000 r. Uchylenie decyzji za miesiąc czerwiec 2000 r. powoduje wadę prawną pozostałych decyzji, gdyż nie istnieje remanent w oparciu, o który mógłby zostać dokonany szacunek zmieniły się podstawy materialnoprawne do wydanych decyzji co powoduje nieważność decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do października 2000 r. Strona skarżąca przyznaje, że decyzja za miesiąc czerwiec nie była decyzją na podstawie której wydano decyzje za pozostałe miesiące jednak uchylenie tej decyzji spowodowało brak podstaw materialnych przyjętych do wydawania tych decyzji.

W odpowiedziach na skargi Izba Skarbowa podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosła o oddalenie skarg.

Na mocy przepisu art. 111 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na rozprawie w dniu 04 listopada 2005 r. postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę o sygn. akt l SA/Kr 94/04 ze sprawami o sygn. akt l SA/Kr 95/04 do l SA/Kr 97/04 i prowadzić je pod wspólną sygn. akt l SA/Kr 94/04.

Rozpoznając skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargi nie zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje nie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżone decyzje zostały wydane w trybie wznowienia postępowania. Zgodnie z przepisem art. 240 par. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub postanowienia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa przesłanka stanowi podstawę wznowienia postępowania, jeżeli warunki w niej przewidziane zaistniały po wydaniu decyzji i prawidłowo przeprowadzonym, poprzedzającym wydanie tej decyzji, postępowaniu.

Warunkiem zastosowania omawianego przepisu jest ustalenie, że:

- decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu,

- ta inna decyzja lub orzeczenie sądu zostały następnie uchylone lub zmienione,

- uchylenie lub zmiana decyzji lub orzeczenia sądu nastąpiło w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

W sprawie niniejszej żaden z powyższych warunków nie został spełniony.

Przede wszystkim decyzje, których strona skarżąca domaga się uchylenia w trybie wznowienia nie zostały wydane na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu.

Mówiąc bowiem, w art. 240 par 1 pkt 7 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa o innej decyzji lub orzeczeniu sądu ustawodawca miał na uwadze akt administracyjny lub sądowy, który stanowił podstawę prawną, a nie faktyczną wydania decyzji podatkowej. Pogląd taki potwierdzony jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 09.04.2003 r., sygn. III SA 1933/01).

W przypadku art. 240 par. 1 pkt 7 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa chodzi o sytuację, gdy decyzja została wydana w oparciu o rozstrzygnięcie innego organu lub sądu i rozstrzygnięcie to wchodziło w skład szeroko rozumianej postawy prawnej (wyrok Wojewódzkiego Sądu w Rzeszowie z dnia 09.08.2004 r., sygn. SA/Rz 1824/03).

Nie stanowi natomiast podstawy prawnej do wydania decyzji w podatku od towarów i usług za określony miesiąc decyzja w tym podatku wydana za miesiąc poprzedni. Przyjęta przez ustawodawcę konstrukcja podatku od towarów i usług, określony miesiąc kalendarzowy czyni okresem rozliczeniowym i powoduje, że wydana przez organ podatkowy decyzja w sprawie określenia kwoty zobowiązania podatkowego jest "samodzielnym" aktem administracyjnym, który po jego prawidłowym doręczeniu, wywołuje określone w nim skutki prawne.

Brak pierwszego z warunków do zastosowania przesłanki wznowieniowej określonej w art. 240 par. 1 pkt 7 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa powoduje, że nie zaistniały również dwa pozostałe warunki, w tym przepisie określone.

W podatku od towarów i usług okresami rozliczeniowymi są okresy miesięczne. Organy podatkowe wydają decyzje za poszczególne miesiące, a decyzje te stanowią samodzielne akty administracyjne, wywołujące skutki prawne w miesiącu, którego dotyczą.

Zakres kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że Sąd sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem, Sąd sprawdza, czy wydanie decyzji nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, procesowego, a naruszenie prawa mające lub mogące mieć wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji zgodnie z przepisem art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W związku z powyższym, skoro zaskarżone decyzje nie naruszają prawa materialnego lub procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uznając je za zgodne z prawem, skargi oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).