Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1706/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 34a
journal: Dz.U. 2018 poz 1036
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski (sprawozdawca), sędzia WSA Jacek Kaute, Protokolant starszy referent Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 maja 2019 r. nr 0114-KDIP2-3.4010.55.2019.2.MS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz I. S.A. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2019 r. do Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej (dalej DKIS) wpłynął wniosek I. S.A. z/s w W. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036, ze zm., dalej Updop).

We wniosku spółka podała, że jest jedną z największych w Polsce organizacji o strukturze holdingu produkcyjno-handlowego. Na strukturę organizacyjną wnioskodawcy składa się Centrala w W. oraz zakład H. w K. (dalej: Zakład). Głównym przedmiotem działalności Zakładu jest natomiast produkcja walcowanych wysoko przetworzonych wyrobów płaskich z aluminium i jego stopów. Potencjał produkcyjny Zakładu koncentruje się w dwóch wydziałach produkcyjnych - Wydziale Odlewni oraz Wydziale Walcowni. Wydział Odlewni zajmuje się produkcją wsadów w postaci wlewków i bloków, które są następnie przetwarzane w Wydziale Walcowni do postaci blach i taśm zimnowalcowanych, o zróżnicowanych wymiarach, własnościach użytkowych i przeznaczeniu. Głównymi produktami Zakładu są: blachy i taśmy - stosowane w przemyśle elektrotechnicznym, chemicznym, samochodowym i budownictwie; blachy i taśmy cienkie - stosowane do produkcji chłodnic, nakrętek do butelek, tacek, żaluzji okiennych i listew budowlanych.

W związku z nową inwestycją, która ma zostać zrealizowana w Zakładzie, spółka otrzymała decyzję o wsparciu, o której mowa w art. 13 z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1162, dalej Uwni), (dalej Decyzja). Decyzja została wydana w [...] stycznia 2019 r. przez Zarząd [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej działający w imieniu Ministra Przedsiębiorczości i Technologii, na okres 10 lat licząc od dnia jej wydania.

Celem nowej inwestycji realizowanej przez wnioskodawcę w ramach działalności Zakładu (dalej: Inwestycja), w związku z którą została wydana Decyzja, jest zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa (Zakładu). W szczególności, projekt inwestycyjny spółki zakłada zwiększenie mocy produkcyjnych w wyrobach odlewanych stanowiących wsad do walcowania oraz wzrost produkcji wyrobów finalnych (walcowanych).

Na realizację projektu składają się dwa zasadnicze zadania/cele inwestycyjne. Rozbudowa Wydziału Odlewni - obejmująca w szczególności budowę nowoczesnego węzła topielno-odlewniczego wraz z urządzeniami towarzyszącymi oraz oddziałem przygotowania wsadu do topienia. Rozbudowa Wydziału Walcowni obejmująca w szczególności rozbudowę istniejącej hali Walcowni, instalację pieców obróbki cieplnej oraz urządzeń obróbki końcowej. W ramach Inwestycji planowane jest również m.in. dokonanie rozbudowy magazynu wyrobów gotowych. Zgodnie z Decyzją, minimalne koszty kwalifikowane Inwestycji zostaną poniesione do dnia 31 marca 2022 r., jednocześnie planowana data zakończenia Inwestycji określona na potrzeby Decyzji to [...] luty 2023 r. (do tej daty mogą zostać poniesione maksymalne nakłady inwestycyjne). Wnioskodawca przewiduje, że realizacja Inwestycji umożliwi przede wszystkim zwiększenie wolumenu sprzedaży, wprowadzenie na rynek innowacyjnych produktów dla segmentu samochodowego oraz zwiększenie możliwości produkcji wyrobów cienkich oraz platerowanych, co pozwoli znacznie umocnić pozycję spółki na rynku motoryzacyjnym i opakowaniowym.

Realizacja Inwestycji nastąpi z wykorzystaniem nakładów na środki trwałe w obrębie istniejącego parku maszynowego/środków trwałych, do których dodane zostaną nabyte w ramach realizacji Inwestycji nowe urządzenia/maszyny lub części składowe istniejących maszyn, które będą wykorzystywane w ramach istniejących cykli produkcyjnych. Ponadto, część nakładów będzie dotyczyć istniejących budynków i budowli wykorzystywanych w ramach działalności Zakładu (w szczególności hali Walcowni oraz magazynu wyrobów gotowych). Projekt inwestycyjny spółki (na który została wydana Decyzja) nie zakłada zmiany profilu działalności przedsiębiorstwa/Zakładu, ale zwiększenie jego mocy produkcyjnych. W szczególności spółka podkreśla, że prowadzi już działalność gospodarczą w Zakładzie położonym na terenie określonym w Decyzji, w zakresie wyrobów lub usług

sklasyfikowanych w tych pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), które zostały wskazane w Decyzji.

W związku z otrzymaną Decyzją, Spółka zamierza korzystać ze wsparcia w tytułu kosztów Inwestycji. Spółka nie posiada innych decyzji o wsparciu lub zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej

W związku z powyższym spółka zadała następujące pytania:

1. Czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej?

2. Czy spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji (do limitu przysługującej pomocy publicznej), niezależnie od momentu, w którym wnioskodawca zakończy Inwestycję?

Przedstawiając własne stanowisko w zakresie pytania pierwszego spółka udzieliła odpowiedzi twierdzącej.

W uzasadnieniu powyższego stanowiska podała, że dla określenia dochodu zwolnionego decydujące jest czy został on uzyskany z wykonywania działalności w zakresie wskazanym w decyzji o wsparciu (wg konkretnych kodów PKWiU określonych w decyzji) oraz czy działalność ta jest prowadzona/wykonywana na terenie wskazanym w decyzji (tj. na terenie nieruchomości oznaczonych w decyzji wg stosownych danych ewidencyjnych). Tym samym, w ocenie spółki, bez znaczenia pozostaje fakt, czy dochód ten został osiągnięty w wyniku realizacji inwestycji i w zakresie dotyczącym wyłącznie inwestycji, czy też został on wygenerowany także z uwzględnieniem wykorzystania aktywów, w tym środków trwałych (maszyn, urządzeń, obiektów), które nie zostały nabyte lub wytworzone w ramach inwestycji, lub które wyłącznie częściowo zostały poddane rozbudowie lub modernizacji/ulepszeniu w wyniku inwestycji. Jednocześnie, jeżeli spółka rozpoczęłaby prowadzenie działalności innej niż wskazana w decyzji o wsparciu, wówczas dochód z tej działalności nie korzystałby ze zwolnienia z podatku dochodowego. Taka sama sytuacja wystąpiłaby w sytuacji uzyskania dochodów z działalności prowadzonej poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu, przykładowo w odniesieniu do działalności prowadzonej przez spółkę w ramach centrali w W.. Spółka nawiązała następnie do treści art. 2 pkt 1 Uwni oraz § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1713, dalej Rozporządzenie), które dodatkowo potwierdzają, że wsparcie udzielane na mocy decyzji w formie zwolnienia podatkowego, dotyczy w szczególności istniejących przedsiębiorstw, w szczególności, gdy cel danego przedsięwzięcia inwestycyjnego w takim przedsiębiorstwie stanowi zwiększenie zdolności produkcyjnych, dywersyfikację produkcji bądź zasadniczą zmianę procesu produkcji. A tym samym, poniesione w związku z tym koszty inwestycji, jakkolwiek wyznaczają wartość pomocy z ramach analizowanego instrumentu wsparcia, to niemniej jednak nie ograniczają one, na gruncie obowiązujących przepisów, zakresu zwolnienia w ten sposób, iż objęty tym zwolnieniem jest wyłącznie dochód w zakresie zaangażowania/wykorzystania środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych zakupionych lub wytworzonych w wyniku inwestycji.

W zakresie pytania drugiego spółka stwierdziła natomiast, że będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop (w ramach przysługującego limitu pomocy publicznej) począwszy od miesiąca, w którym w ramach Inwestycji zostały/zostaną poniesione wydatki będące kosztami kwalifikowanymi Inwestycji (w myśl przepisów Rozporządzenia), niezależnie od momentu, w którym wnioskodawca zakończy Inwestycję.

W interpretacji indywidualnej z 21 maja 2019 r., wydanej na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej Op), DKIS uznał za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego i za prawidłowe w zakresie pytania drugiego.

W uzasadnieniu DKIS wskazał, że biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisów art. 14 ust. 1 pkt 2 Uwni i art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop, zwolnienie podatkowe należałoby odnosić do całego dochodu podatnika z działalności gospodarczej prowadzonej zgodnie z decyzją o wsparciu nowej inwestycji, oczywiście pod warunkiem, że podatnik prowadzi działalność gospodarczą na terenie określonym w uzyskanej przez niego decyzji oraz osiąga dochód z działalności gospodarczej określonej w tej decyzji. Zdaniem DKIS, powyższe przepisy należy rozpatrywać jednak w szerszym kontekście, a w szczególności z uwzględnieniem celu określonego w Uwni jakim jest stymulowanie wzrostu inwestycji prywatnych poprzez wprowadzenie nowego mechanizmu udzielania przedsiębiorcom wsparcia w podejmowaniu nowych inwestycji na terytorium RP.

Zgodnie z Oceną Skutków Regulacji do ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, "instrument zwolnień podatkowych dostępny będzie dla nowych inwestycji, które zgodnie z ustawodawstwem polskim oraz definicją Komisji Europejskiej obejmują utworzenie nowego zakładu produkcyjnego oraz reinwestycje. Dotyczy to inwestycji spełniających kryteria ilościowe: nakłady inwestycyjne i kryteria jakościowe zgodne z Strategią na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (Załącznik do uchwały nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r. (M.P. poz. 260)), weryfikujące wpływ inwestycji na wzrost konkurencyjności polskiej gospodarki oraz wpływ na rozwój gospodarczy regionu."

Biorąc zatem pod uwagę cel udzielania wsparcia, który jest analogiczny jak w ustawie z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r.,poz.482), art. 3 Uwni odnosi się do wsparcia (zwolnienia), które udzielane jest na realizację nowej inwestycji. Oznacza to, że jedynie dochody uzyskane w związku z realizacją takiej inwestycji podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop, a decyzja o wsparciu jedynie umożliwia stosowanie tego zwolnienia. W konsekwencji brak jest możliwości stosowania ww. zwolnienia w stosunku do innych dochodów uzyskiwanych z pozostałej działalności gospodarczej niezależnie od tego, czy rodzaj prowadzonej działalności jest zbieżny z określonym w zezwoleniu/decyzji o wsparciu, albo czy nowa inwestycja realizowana jest na tym samym terenie.

DKIS podkreślił, że zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop stanowi regionalną pomoc publiczną i również w tym kontekście należy je rozpatrywać. Decyzja o wsparciu jest podstawą udzielania pomocy, gdyż umożliwia po spełnieniu wszystkich warunków, stosowanie ulgi podatkowej. Tak więc brak jest podstaw do udzielenia pomocy publicznej w stosunku do dochodów generowanych w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej nie będącej realizacją nowej inwestycji. DKIS dodał, że treść § 5 Rozporządzenia wskazuje sposób wyliczania dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji, biorąc pod uwagę poniesione koszty kwalifikowane, co wskazuje, iż korzystanie z pomocy publicznej (zwolnienia) jest związane z realizacją nowej inwestycji. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 3 tego Rozporządzenia, do kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji można zaliczyć również koszty rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych.

Nie bez znaczenia dla interpretacji zakresu stosowania zwolnienia pozostaje fakt, że art. 17 ust. 6a Updop wprowadza, w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji, obowiązek wyodrębniania organizacyjnego i ustalania wielkości zwolnienia w oparciu o przychody i koszty jednostki prowadzącej działalność na tym terenie. Przyjęcie odrębnego rozwiązania (zwolnienie całości dochodów) w przypadku prowadzenia działalności na tym samym terenie byłoby więc sprzeczne z zasadą równości przedsiębiorców i wprowadzałoby dualizm rozwiązań podatkowych, co mogłoby powodować nadużycia podatkowe.

Ponadto, zastosowanie wskazanego przez wnioskodawcę rozwiązania byłoby sprzeczne ze Strategią na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (SOR), która zakłada rozwój wszystkich terytoriów przez wzmacnianie ich potencjałów endogenicznych i czynników rozwoju oraz likwidacje barier i włączenie w procesy rozwojowe regionów zmagających się z trudnościami, gdyż spowoduje koncentrację prowadzonej działalności w jednym miejscu, a nie jak zakłada SOR włączenie miast i wsi o wysokim wskaźniku bezrobocia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka zaskarżyła interpretację indywidualną w części, w której jej stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe i wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżąca zarzuciła DKIS naruszenie:

1) art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop w zw. z art. 3 ust. 1 Uwni, poprzez błędną wykładnię wskazanych regulacji, a w konsekwencji również niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop, które to naruszenie skutkowało uznaniem, że jedynie dochody uzyskane/wygenerowane przez spółkę w związku z realizacją inwestycji wskazanej w decyzji o wsparciu, wydanej przez zarządzającego Specjalną Strefą Ekonomiczną, podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop (tym samym organ dokonał błędnej wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop, niezgodnej z wykładnią literalną, kwestionując tym samym prawo do zastosowania zwolnienia podatkowego dla dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji);

2) art. 14c § 2 Op, poprzez brak sformułowania przez organ prawidłowego uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy;

3) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz w zw. z art. 14n § 4 pkt 2 Op, poprzez uznanie stanowiska spółki za nieprawidłowe w sytuacji, w której na gruncie rozpatrywanych przepisów funkcjonowała utrwalona praktyka interpretacyjna organów Krajowej Informacji Skarbowej, dominująca w interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych stanach faktycznych lub w odniesieniu do analogicznych zdarzeń przyszłych oraz na gruncie takiego samego stanu prawnego;

4) art. 120 w zw. z art. 14h Op, a także w zw. z art. 2, art. 7, art. 87 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej, poprzez zajęcie stanowiska dotyczącego zasad korzystania ze zwolnienia podatkowego nieznajdującego podstawy prawnej, pozostającego w sprzeczności z przepisami prawa oraz uzasadnienie powyższego stanowiska poprzez odwołanie się do treści niestanowiących przepisów powszechnie obowiązującego prawa, a tym samym nie mogących być podstawą jakichkolwiek obowiązków adresowanych do podatników.

DKIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej Ppsa), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

W myśl art. 57a Ppsa, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozpoznanie sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym następuje zatem wyłącznie we wskazanym w skardze zakresie.

Kontrolując zaskarżoną interpretację indywidualną Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna.

Przystępując do oceny wniesionej skargi należało wskazać, że w sprawie nie było sporne, iż wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko odnośnie pytania, czy spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji (do limitu przysługującej pomocy publicznej), niezależnie od momentu, w którym wnioskodawca zakończy Inwestycję? W tym bowiem zakresie zarówno podatnik jak i organ pozostają zgodni, że spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop (w ramach przysługującego limitu pomocy publicznej) począwszy od miesiąca, w którym w ramach Inwestycji zostały/zostaną poniesione wydatki będące kosztami kwalifikowanymi Inwestycji (w myśl przepisów Rozporządzenia), niezależnie od momentu, w którym wnioskodawca zakończy Inwestycję.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy natomiast tego czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej?

Spółka twierdzi, że tak, gdyż bez znaczenia jest to, czy dochód ten został osiągnięty w wyniku realizacji inwestycji i w zakresie dotyczącym wyłącznie inwestycji, czy też został on wygenerowany także z uwzględnieniem wykorzystania aktywów, w tym środków trwałych (maszyn, urządzeń, obiektów), które nie zostały nabyte lub wytworzone w ramach inwestycji, lub które wyłącznie częściowo zostały poddane rozbudowie lub modernizacji/ulepszeniu w wyniku inwestycji.

Organ zaś stoi na stanowisku, że zwolnieniu podlegać może wyłącznie dochód uzyskany w związku z realizacją nowej inwestycji. Stanowisko organu, uznające pogląd wnioskodawcy za nieprawidłowy, zakłada zatem konieczność wyodrębnienia, jako niepodlegającą zwolnieniu, część dochodów, która dotyczy pozostałej działalności, nawet jeśli ta działalność jest zbieżna z działalnością wskazaną w decyzji o wsparciu, która nie jest całkowicie oparta na realizacji nowej inwestycji.

W ocenie Sądu, rację w tym sporze należało przyznać skarżącej.

Zgodnie z art. 3 Uwni, wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej "wsparciem", jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pojęcie nowej inwestycji zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 1 Uwni, który stanowi, że nowa inwestycja to inwestycja w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego przedsiębiorstwa, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa, z wyłączeniem przedsiębiorstwa, wobec którego wszczęte zostało postępowanie upadłościowe lub został złożony wniosek do sądu o ogłoszenie upadłości.

Strona podała we wniosku, że celem nowej inwestycji realizowanej przez spółkę w ramach działalności Zakładu, w związku z którą została wydana Decyzja, było zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa (Zakładu). W szczególności, projekt inwestycyjny spółki zakładał zwiększenie mocy produkcyjnych w wyrobach odlewanych stanowiących wsad do walcowania oraz wzrost produkcji wyrobów finalnych (walcowanych). Spółka podała, że realizacja Inwestycji nastąpi z wykorzystaniem nakładów na środki trwałe w obrębie istniejącego parku maszynowego/środków trwałych, do których dodane zostaną nabyte w ramach realizacji Inwestycji nowe urządzenia/maszyny lub części składowe istniejących maszyn, które będą wykorzystywane w ramach istniejących cykli produkcyjnych. Ponadto, część nakładów będzie dotyczyć istniejących budynków i budowli wykorzystywanych w ramach działalności Zakładu (w szczególności hali Walcowni oraz magazynu wyrobów gotowych).

Nie budzi zatem wątpliwości, że z opisanego przez stronę stanu faktycznego wynikało, iż realizuje ona nową inwestycję w rozumieniu art. 2 pkt 1 Uwni. Zwiększenie zdolności produkcyjnej Zakładu mogło bowiem opierać się nie tylko na budowie zupełnie nowych obiektów, ale także na poczynieniu nakładów na obiektach już istniejących. Potwierdza to treść § 8 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, który wskazuje, że do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się nie tylko budowę nowych środków trwałych, ale również koszty będące kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych.

We wniosku spółka podała, że na realizację projektu składały się dwa zasadnicze zadania/cele inwestycyjne: rozbudowa Wydziału Odlewni - obejmująca w szczególności budowę nowoczesnego węzła topielno-odlewniczego wraz z urządzeniami towarzyszącymi oraz oddziałem przygotowania wsadu do topienia; rozbudowa Wydziału Walcowni obejmująca w szczególności rozbudowę istniejącej hali Walcowni, instalację pieców obróbki cieplnej oraz urządzeń obróbki końcowej. W ramach Inwestycji planowane było również m.in. dokonanie rozbudowy magazynu wyrobów gotowych.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika zatem, że spółka prowadzi działania kwalifikujące się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje, gdyż poniesie koszty budowy nowych oraz koszty rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych.

Mając powyższe na uwadze, wobec prowadzenia działalności w Zakładzie położonym na terenie określonym w Decyzji, w zakresie wyrobów lub usług sklasyfikowanych w tych pozycjach PKWiU, które zostały wskazane w Decyzji, spółka będzie mogła skorzystać ze wsparcia w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych. Zasady te określa natomiast w zasadniczej części art. 17 ust.1 pkt 34a oraz art. 17 ust. 4 Updop.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1162), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Rację ma zatem wnioskodawca twierdząc, że przedmiotem zwolnienia są objęte dochody z działalności gospodarczej określonej we wspomnianej decyzji, a nie wyłącznie dochody z tej działalności ściśle przyporządkowane swoistej "wartości dodanej" w infrastrukturze podatnika, powstałej wskutek poczynionych nakładów w ramach nowej inwestycji. W ocenie Sądu, organ interpretacyjny, z niezrozumiałych przyczyn, uznał zatem stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Ograniczenie w omawianym zakresie przewiduje natomiast art. 17 ust. 4 Updop, który wskazuje, że zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Jeśli więc terenem określonym w decyzji o wsparciu byłby zakład, którego zdolność produkcyjna ma zostać zwiększona, to zwolnieniu podlegać będą dochody tego zakładu z tytułu działalności odpowiadającej działalności wskazanej we wspomnianej decyzji.

Taki zakres zwolnienia wynika z przepisów Updop, które w sposób jasny i zrozumiały określają zakres zwolnienia. Zwolnienie obejmuje bowiem działalność gospodarczą prowadzoną na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu w przedmiocie odpowiadającym wskazanemu w treści tej decyzji.

DKIS uznając stanowisko podatnika za nieprawidłowe w zasadzie pominął, że wsparcie nowych inwestycji dotyczyć winno w takim samym stopniu nowopowstałych przedsiębiorstw, jak też istniejących zakładów produkcyjnych, które, co wcale nie jest wykluczone, w znacznie większym stopniu mogą realizować cele wskazane przez DKIS w treści interpretacji indywidualnej. Cechą istniejących zakładów produkcyjnych, które dążą do zwiększenia produkcji jest to, że prowadzą już działalność w zakresie wskazanym w decyzji o wsparciu, która dotychczas opierała się na istniejącej infrastrukturze, która może być nadal przydatna po przeprowadzeniu inwestycji. Z tych względów Sąd nie widzi podstaw, aby inaczej traktować inwestycje całkiem nowe oraz inwestycje sprowadzające się do rozbudowy lub modernizacji należących do tych zakładów istniejących środków trwałych.

W ocenie Sądu, jeśli w działalności wykorzystywany jest wyremontowany magazyn lub rozbudowana linia produkcyjna, które przed dokonaniem inwestycji również generowały dochód, nie mogą być inaczej traktowane niż zupełnie nowo wybudowane obiekty.

Problem wskazany przez wnioskodawcę dotyczył właśnie takiej sytuacji, tj. kontynuowania działalności w oparciu o nowo wybudowane obiekty, w oparciu o obiekty poddane rozbudowie lub modernizacji oraz w oparciu o obiekty niepoddane żadnym zabiegom inwestycyjnym. Wszystkie wymienione obiekty tworzą całość infrastruktury zakładu, która jest wykorzystywana w procesie produkcji walcowanych wysoko przetworzonych wyrobów płaskich z aluminium i jego stopów.

Z tych względów Sąd uznał, że zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 34a Updop w zw. z art. 3 ust. 1 Uwni okazał się zasadny. Ponownie orzekając w sprawie organ interpretacyjny zastosuje zatem wykładnię tych przepisów, przedstawioną w uzasadnieniu niniejszego wyroku.

Sąd nie uwzględnił natomiast pozostałych zarzutów. Przedmiotem skargi była interpretacja indywidualna, która, zdaniem Sądu, spełniała wymóg przewidziany w art. 14c § 2 Op, tj. zawierała stanowisko organu oraz uzasadnienie prawne, które mogło zostać poddane sądowej kontroli. Organ przedstawił własną wykładnię przepisów prawa podatkowego i nie był formalnie związany praktyką interpretacyjną, którą strona powołała w toku postępowania. Stąd DKIS nie naruszył art. 121 § 1 Op. Z kolei samo dokonanie przez DKIS wykładni celowościowej spornych przepisów, z pominięciem ich wykładni literalnej, nie stanowiło naruszenia art. 120 Op. Sąd oczywiście nie podziela argumentacji organu w zakresie odstąpienia od wykładni literalnej analizowanych przepisów, jak też uznaje za wadliwą przyjętą przez DKIS wykładnię celowościową. Nie mniej jednak nie jest to powód by zarzucić organowi naruszenie powołanych w skardze przepisów Konstytucji RP oraz wyrażonej w art. 120 Op zasady praworządności.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną uznając, że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 4 Ppsa. Na koszty w wysokości 697 zł składały się wpis od skargi 200 zł opłata od pełnomocnictwa 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł obliczone na podstawie 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687 ze zm.).