Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 274/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.9a i art.30 c
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO W PRZEDMIOCIE OKREŚLENIA T. S. ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2006 R.

W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE POSTANOWIENIEM Z DNIA 4 LISTOPADA 2009 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WSZCZĄŁ WOBEC T. S. POSTĘPOWANIE PODATKOWE W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2006 R., POSTANOWIENIE DORĘCZONO STRONIE W DNIU 12 LISTOPADA 2009 R. PISMEM Z DNIA 17 LISTOPADA 2009 R. T. S. UDZIELIŁ PEŁNOMOCNICTWA DORADCY PODATKOWEMU. POSTĘPOWANIE TO NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ZAKOŃCZYŁ DECYZJĄ Z 4 MAJA 2010 R., OKREŚLAJĄC ZOBOWIĄZANIE W KWOCIE WYŻSZEJ NIŻ ZADEKLAROWANA W PIT-36. WYŻSZA KWOTA ZOBOWIĄZANIA ZOSTAŁA OKREŚLONA NA SKUTEK STWIERDZENIA, ŻE PODATNIK NIE ZŁOŻYŁ OŚWIADCZENIA O WYBORZE OPODATKOWANIA DOCHODÓW Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PROWADZONEJ W 2006 R., W RAMACH SPÓŁKI KOMANDYTOWEJ C. A. S. SP. KOMANDYTOWA NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 30 C USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 176 ZE ZM.). Z TEGO WZGLĘDU DOCHODY UZYSKANE PRZEZ PODATNIKA Z TEJ DZIAŁALNOŚCI (W KWOCIE ZEZNANEJ W PIT-36L, TJ. 99.520,24 ZŁ) NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OPODATKOWAŁ WG SKALI PODATKOWEJ.

Z OPODATKOWANIA SKALĄ PODATKOWĄ WYŁĄCZYŁ NATOMIAST - WYKAZANE W PIT-36 - PRZYCHODY Z NAJMU JAKO STANOWIĄCE ELEMENT PRZYCHODU Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ SPÓŁKI CYWILNEJ B., KTÓRĄ OPODATKOWANO ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM.

PISMEM Z DNIA 11 MAJA 2010 R. T. S., REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA, ZŁOŻYŁ ODWOŁANIE OD DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, ZARZUCAJĄC:

- WYSTĄPIENIE KWALIFIKOWANEJ WADY POSTĘPOWANIA STANOWIĄCEJ PRZESŁANKĘ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA OKREŚLONĄ W ART. 240 § 1 PKT 4 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ NARUSZENIE PRZEZ ORGAN PRZEPISÓW: ART. 165 § 1, § 2, § 4, ART. 121 § 1 I § 2, ART. 145 § 2 I ART. 200 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 123 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ;

- NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, TJ. ART. 120, ART. 121, ART. 122, ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 180, ART. 181, ART. 187 § 1 I § 2, ART. 188, ART. 191, ART. 192, ART. 200 § 1 PKT 2. ART. 210 § 1 PKT 6 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ - W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ICH ZASTOSOWANIE;

- NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, TJ.: ART. 8 UST. 1 W ZWIĄZKU Z ART. 9A UST. 1, 2 I 4, ART. 14 UST. 2 PKT 11, ART. 27 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, ART. 9 UST. 1 I 2 USTAWMY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE (DZ. U. NR 144, POZ. 144, POZ. 930 Z PÓŹN. ZM.).

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W UZASADNIENIU SWOJEGO STANOWISKA W SPRAWIE WSKAZAŁ, ŻE T. S. PROWADZIŁ W 2006 R., DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W RÓŻNYCH FORMACH ORGANIZACYJNYCH W TYM:

1) SPÓŁKA KOMANDYTOWA A. (WSPÓLNICY A. S., T. S., A. S., P. S. ),

2) SPÓŁKA CYWILNA B. (WSPÓLNICY: T. S., P. S., A. S.) - ROZLICZANA ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM,

3) SPÓŁKA CYWILNA C. (WSPÓLNICY: P. S., A. S.) - ROZLICZANA ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM.

PRZEDMIOT SPORU DOTYCZYŁ PRZEDE WSZYSTKIM SPOSOBU OPODATKOWANIA DOCHODÓW PODATKIEM DOCHODOWYM, KTÓRE NIE BYŁY OPODATKOWANE ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH, ORAZ ZARZUTÓW PROCEDURALNYCH.

JEDNYM Z ZARZUTÓW BYŁO POMINIĘCIE, W FAZIE DORĘCZENIA POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA, OSOBY PEŁNOMOCNIKA USTANOWIONEGO PRZEZ PODATNIKA, CO STANOWI NARUSZENIE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ I DAJE PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA Z ART. 240 § 1 PKT 4 ORDYNACJI.

ODNOSZĄC SIĘ DO POWYŻSZEGO ZARZUTU DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE BEZSPORNYM JEST, IŻ PODATNIK PISMEM Z DNIA 4 MARCA 1996 R., UDZIELIŁ R. J. PEŁNOMOCNICTWA Z PRAWEM DO UDZIELANIA DALSZYCH PEŁNOMOCNICTW "NA CZAS NIEOKREŚLONY DO REPREZENTOWANIA MOICH INTERESÓW WE WSZELKICH SPRAWCACH PODATKOWYCH, PRZED WSZYSTKIMI ORGANAMI PODATKOWYMI PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI I PRZED NACZELNYM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM. NINIEJSZE PEŁNOMOCNICTWO UPOWAŻNIA UMOCOWANEGO DO SKŁADANIA WYJAŚNIEŃ, OŚWIADCZEŃ, PODPISANIA WSZELKICH DOKUMENTÓW ORAZ BRANIA UDZIAŁU WE WSZELKICH POSTĘPOWANIACH PODATKOWYCH."

POWYŻSZE PEŁNOMOCNICTWO NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO UWZGLĘDNIŁ W PROWADZONYCH CZYNNOŚCIACH SPRAWDZAJĄCYCH, POMINĄŁ JE NATOMIAST W ZWIĄZKU Z WSZCZĘTYM WOBEC T. S. W DNIU 4 LISTOPADA 2009 R., POSTĘPOWANIEM PODATKOWYM.

Stwierdził również Dyrektor Izby Skarbowej, że poprawność działania organu pierwszej instancji uzasadnia treść przepisów art. 165 § 1, 2 i 4 oraz art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej. W myśl art. 165 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a wszczęcie postępowania następuje w formie postanowienia (§ 2). Przy czym jak wynika z § 4 tego przepisu datą wszczęcia postępowania z urzędu jest dzień doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania".

Treść art. 136 ustawy Ordynacja podatkowa uprawnia natomiast stronę do działania przez pełnomocnika - w zakresie spraw, które nie wymagają osobistego działania samej strony.

Przy czym z treści art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej wynika, że "pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa", a "adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa".

Po drugie: sposób postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego jest zgodny z aktualną linią orzecznictwa sądowo - administracyjnego w zakresie stosowania wskazanych wyżej przepisów dotyczących pełnomocnictwa (art.136-137 Ordynacji podatkowej) w postępowaniach podatkowych. Ich interpretacja sprowadza się do konieczności ustanawiania odrębnych pełnomocnictw do każdego z prowadzonych postępowań i braku możliwości uwzględnienia pełnomocnictw ogólnych.

L TAK, W WYROKU Z DNIA 12 LUTEGO 2008 R., SYGN. AKT I SA/GD 727/07 WSA STWIERDZIŁ JEDNOZNACZNIE, ŻE Z TREŚCI PRZEDMIOTOWYCH PRZEPISÓW WYNIKA "JASNY WYMÓG DOKONANIA WSKAZANYCH DZIAŁAŃ, ABY MÓC STWIERDZIĆ, ŻE W DANEJ SPRAWIE PEŁNOMOCNIK ZOSTAŁ USTANOWIONY. DO MOMENTU DOŁĄCZENIA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA DO AKT ORYGINAŁU LUB POŚWIADCZONEGO PRZEZ SIEBIE PEŁNOMOCNICTWA, ORGAN POWINIEN DOKONYWAĆ DORĘCZENIA STRONIE POSTĘPOWANIA. (...) WIELOKROTNIE PODKREŚLA SIĘ W ORZECZNICTWIE SĄDOWYM, IŻ W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM PEŁNOMOCNICTWO MUSI BYĆ UDZIELONE WPROST I NIE MOŻE BYĆ DOMNIEMANE". SĄD WSKAZAŁ TAKŻE - POWOŁUJĄC SIĘ NA WYROK NSA Z 31 MAJA 1996 R., SYGN. AKT SA/SZ 1757/95, ŻE "URZĄD SKARBOWY NIE MA OBOWIĄZKU ZAWIADAMIANIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA WYMIAROWEGO PEŁNOMOCNIKA USTANOWIONEGO W TOKU CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH ZEZNANIE PODATKOWE. WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA WYMIAROWEGO, BĘDĄCEGO ODRĘBNYM POSTĘPOWANIEM, ZAWSZE OBLIGUJE NAJPIERW DO ZAWIADOMIENIA STRONY WPROST. PO OTRZYMANIU ZAWIADOMIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA STRONA MOŻE USTANOWIĆ PEŁNOMOCNIKA, KTÓRY W LOKU POSTĘPOWANIA NIE MOŻE BYĆ POMINIĘTY".

POGLĄD ZAPREZENTOWANY W CYTOWANYM WYROKU BYŁ WIELOKROTNIE POTWIERDZANY RÓWNIEŻ W INNYCH ORZECZENIACH WOJEWÓDZKICH SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (M.IN. Z DNIA 12 LUTEGO 2008 R., SYGN. AKT L SA/GD 727/07, Z DNIA 22 MAJA 2007 R., SYGN. AKT III SA/WA 4034/06, Z DNIA 21 MAJA 2004 R., SYGN. AKT L SA/WR 1649/02) ORAZ NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (NP. Z DNIA 11 KWIETNIA 2008 R., SYGN. AKT II FSK 128/08), ORAZ W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 8 KWIETNIA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 726/09 WYDANYM W ZWIĄZKU ZE SKARGĄ A. S. (WSPÓLNIKA SPÓŁKI KOMANDYTOWEJ C.") W ANALOGICZNYM STANIE FAKTYCZNYM.

WSKAZAŁ RÓWNIEŻ DYREKTOR IZBY, ŻE NIE ZNAJDUJE UZASADNIENIA DLA ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W KWESTII DOPUSZCZENIA W TEJ SPRAWIE MATERIAŁÓW DOWODOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W POSTANOWIENIU NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 2 GRUDNIA 2009 R. NR [...] - UZYSKANYCH Z AKT SPRAWY A. S. ZNAJDUJĄCYCH SIĘ (WÓWCZAS) W WOJEWÓDZKIM SĄDZIE ADMINISTRACYJNYM W GDAŃSKU (SPRAWA O SYGN. AKT L SA/GD 726/09).

W OCENIE PEŁNOMOCNIKA POSTANOWIENIEM TYM NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO NARUSZYŁ ART. 122 § 1, ART. 180 § 1 ORAZ ART. 181 ORDYNACJI PODATKOWEJ, GDYŻ ZANIECHAŁ PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W SPRAWIE ORAZ PRZYJĄŁ USTALENIA DOT. INNEGO PODATNIKA I WYKORZYSTAŁ JE NIEZGODNIE Z PRAWEM.

WSKAZANYM WYŻEJ POSTANOWIENIEM Z DNIA 2 GRUDNIA 2009 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DOPUŚCIŁ JAKO DOWÓD W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY ZEBRANY W AKTACH PODATKOWYCH A. S., KTÓRE ZNAJDOWAŁY SIĘ WÓWCZAS W WOJEWÓDZKIM SĄDZIE ADMINISTRACYJNYM W GDAŃSKU. DOWODY TE DOTYCZĄ TEGO SAMEGO OKRESU ROZLICZENIOWEGO, TJ. ROKU PODATKOWEGO 2006 I OBEJMUJĄ:

- IMIENNE UPOWAŻNIENIE DO PRZEPROWADZENIA KONTROLI PODATKOWEJ U A. S.,

- PROTOKÓŁ Z KONTROLI PRZEPROWADZONEJ U WW. ORAZ KONKRETNYCH JEGO ZAŁĄCZNIKÓW,

- PISMO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 29 PAŹDZIERNIKA 2008 R., (WRAZ Z POTWIERDZENIEM NADANIA),

- ODPIS ZUPEŁNY Z KSIĘGI WIECZYSTEJ KW NR [...] (WRAZ Z KOPERTĄ).

W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO FAKT UWZGLĘDNIENIA TREŚCI TEJ DOKUMENTACJI W POSTĘPOWANIU PROWADZONYM WOBEC PODATNIKA NIE NARUSZA W ŻADNYM ZAKRESIE POSTANOWIEŃ PRZEPISÓW WSKAZANYCH WYŻEJ. POZA SPOREM POZOSTAJE BOWIEM, ŻE A. S. BYŁ RAZEM Z PODATNIKIEM WSPÓLNIKIEM DWÓCH SPÓŁEK NIE BĘDĄCYCH OSOBAMI PRAWNYMI: SPÓŁKI CYWILNEJ B. ORAZ SPÓŁKI KOMANDYTOWEJ C.". OCZYWISTYM JEST ZATEM, ŻE USTALENIA W ZAKRESIE ROZLICZENIA DOCHODÓW OSIĄGNIĘTYCH PRZEZ TE SPÓŁKI W ROKU PODATKOWYM POWINNY BYĆ TOŻSAME DLA WSZYSTKICH JEJ WSPÓLNIKÓW. TEJ KWESTII DOTYCZY WŁAŚNIE MATERIAŁ DOWODOWY DOPUSZCZONY SPORNYM POSTANOWIENIEM.

NIEWĄTPLIWIE MATERIAŁ TEN PRZYCZYNIŁ SIĘ DO WYJAŚNIENIA TEJ SPRAWY, I CO WAŻNE - WPŁYNĄŁ NA SZYBSZE JEJ ZAKOŃCZENIE (ART. 125 O.P.). PRZEPROWADZANIE KOLEJNEJ KONTROLI W TOŻSAMYM ZAKRESIE BYŁOBY BOWIEM NIEEKONOMICZNE ZARÓWNO Z PUNKTU WIDZENIA DZIAŁANIA URZĘDU (KOLEJNA KONTROLA WERYFIKUJĄCĄ TĄ SAMA DOKUMENTACJĘ), JAK I PODATNIKA.

SPOSÓB WYKORZYSTANIA TYCH MATERIAŁÓW NIE ŚWIADCZY W ŻADNYM RAZIE O NARUSZENIU JAKICHKOLWIEK PRZEPISÓW, CZYLI "NIEZGODNIE Z PRAWEM". PRZEDE WSZYSTKIM PEŁNOMOCNIK NIE WYJAŚNIŁ WPROST CO ROZUMIE POD POJĘCIEM NIEZGODNOŚCI Z PRAWEM W TYM KONKRETNYM PRZYPADKU. ZA TAKĄ OKOLICZNOŚĆ NIE MOŻNA BOWIEM UZNAĆ ANI SUGEROWANEGO PRZEZ PEŁNOMOCNIKA BRAKU W AKTACH SPRAWY KORESPONDENCJI POMIĘDZY NACZELNIKIEM URZĘDU SKARBOWEGO A SĄDEM DOTYCZĄCEJ SPORZĄDZENIA KSEROKOPII TYCH DOKUMENTÓW ANI FAKTU, ŻE W PRZEDMIOTOWYCH AKTACH (BĘDĄCYCH W POSIADANIU SĄDU) ZNAJDUJE SIĘ TAKŻE ODPIS SKARGI A. S. PODKREŚLIŁ PRZY TYM DYREKTOR IZBY, ŻE:

- PISMEM Z DNIA 13 LISTOPADA 2009 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ZWRÓCIŁ SIĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU O UDOSTĘPNIENIE DO WGLĄDU I UMOŻLIWIENIE SPORZĄDZENIA KSEROKOPII WYBRANYCH KART SPRAWY O SYGN. AKT I SA/GD 726/09,

- TO SĄD - JAKO ORGAN DYSPONUJĄCY AKTAMI DECYDUJE O TYM. CZY ISTNIEJĄ PODSTAWY PRAWNE DO UDOSTĘPNIENIA WNIOSKUJĄCEMU TYCH AKTAMI I SPORZĄDZENIA EWENTUALNYCH KSEROKOPII.

PRZY CZYM NIEWĄTPLIWIE W TEJ SPRAWIE NIE MAMY DO CZYNIENIA Z UDOSTĘPNIENIEM DOKUMENTACJI POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO OSOBOM POSTRONNYMI, ALE ORGANOWI PODATKOWEMU. PRACOWNIKÓW ORGANÓW PODATKOWYCH OBOWIĄZUJE TAJEMNICA SKARBOWA. DO TEGO CEL WYKORZYSTANIA SKSEROWANYCH DOKUMENTÓW BYŁ OCZYWISTY, CZEGO DOWODEM SĄ AKTA TEJ SPRAWY I TREŚĆ KWESTIONOWANEJ DECYZJI.

ZAUWAŻYĆ TAKŻE NALEŻY, ŻE STAWIAJĄC ZARZUT BEZPODSTAWNEGO WYKORZYSTANIA WSKAZANYCH WYŻEJ DOWODÓW PEŁNOMOCNIK ZARZUCIŁ JEDNOCZEŚNIE, ŻE MATERIAŁY ZOSTAŁY WŁĄCZONE WYBIÓRCZO, Z POMINIĘCIEM LICZNYCH PISM SKŁADANY W TOKU KONTROLI I POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. ZALICZYŁ DO NICH M.IN.: ZASTRZEŻENIA DO PROTOKOŁU KONTROLI, ODWOŁANIE OD DECYZJI, CZY SKARGĘ NA DECYZJĘ ORGANU ODWOŁAWCZEGO. KONFRONTACJA TYCH ZARZUTÓW ŚWIADCZY O NIEKONSEKWENCJI W FORMUŁOWANIU ZARZUTÓW, ZWŁASZCZA, ŻE ZAŁĄCZONE DOKUMENTY NIE GENERUJĄ W ISTOCIE ŻADNYCH NEGATYWNYCH SKUTKÓW DLA PODATNIKA. NATOMIAST DOKUMENTY WSKAZANE PRZEZ PEŁNOMOCNIKA WYŻEJ - JAKO BRAKUJĄCE - DOTYCZĄ BEZPOŚREDNIO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO A. S. .

FAKTEM JEST NATOMIAST, ŻE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO NIE USTOSUNKOWAŁ SIĘ DO WNIOSKU O SPORZĄDZENIE ODPISÓW Z CAŁOŚCI DOKUMENTACJI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W AKTACH A. S. ZAWARTEGO W PIŚMIE Z DNIA 17 MARCA 2010 R. OKOLICZNOŚĆ POWYŻSZA NIE WPŁYWA JEDNAK W ISTOTNY SPOSÓB NA POPRAWNOŚĆ ZASTOSOWANEJ PROCEDURY I W KONSEKWENCJI NA POWZIĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE, GDYŻ DLA TEJ SPRAWY WAŻNE JEST PRZEDE WSZYSTKIM, ŻE ZEBRANY W AKTACH MATERIAŁ DOWODOWY BYŁ WYSTARCZAJĄCY DO JEJ ZAŁATWIENIA. W OCENIE TUT. ORGANU TREŚĆ TEGO MATERIAŁU WYCZERPUJE DYSPOZYCJE PRZEPISU ART. 187 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ ("ORGAN PODATKOWY JEST OBOWIĄZANY ZEBRAĆ I W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ROZPATRZYĆ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY").

ODNIÓSŁ SIĘ RÓWNIEŻ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DO KWESTII ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO A TOCZĄCEJ SIĘ SPRAWY A. S., Z KTÓREJ MATERIAŁY DOWODOWE WŁĄCZONO DO NINIEJSZEJ SPRAWY.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE POSIŁKOWAŁ SIĘ CO DO ZASADY "SPRAWĄ" A. S. ANI ROZSTRZYGNIĘCIEM W TYM ZAKRESIE, A JEDYNIE TREŚCIĄ NIEKTÓRYCH DOKUMENTÓW, KTÓRE WŁĄCZONO DO SPRAWY POSTANOWIENIEM Z 2 GRUDNIA 2009 R.

NIE MA WIĘC TU ZASTOSOWANIA ART. 201 § 1 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY A. S. NIE STANOWI ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO W NINIEJSZEJ SPRAWIE.

ODNIÓSŁ SIĘ RÓWNIEŻ DYREKTOR IZBY CO DO ISTNIENIA NIEPRAWIDŁOWOŚCI W WEZWANIU Z DNIA 17 GRUDNIA 2009 R. NR [...] UZNAJĄC JEDNAK, ŻE OKOLICZNOŚĆ TA POZOSTAJE BEZ WPŁYWU NA ROZSTRZYGNIĘCIE TEJ SPRAWY. WSKAZANYM POSTANOWIENIEM NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WEZWAŁ T. S. DO DOSTARCZENIA DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH ZŁOŻENIE PRZEZ A. S. OŚWIADCZENIA O WYBORZE FORMY OPODATKOWANIA DOCHODÓW UZYSKANYCH W 2006 R., W ZWIĄZKU Z UDZIAŁEM W SPÓŁCE KOMANDYTOWEJ C. NA WSTĘPIE TEGO PISMA NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WSKAZAŁ NA "OBOWIĄZEK OSOBISTEGO STAWIENIA SIĘ", ALE W KOŃCOWEJ CZĘŚCI TEGO PISMA POUCZONO STRONĘ O SPOSOBACH PRZEDŁOŻENIA WYJAŚNIEŃ (OSOBIŚCIE LUB ZA POŚREDNICTWEM POCZTY). DODATKOWO WSKAZANO NA KONSEKWENCJE NIE ZASTOSOWANIA SIĘ DO WEZWANIA - W POSTACI KARY PORZĄDKOWEJ. NIEWĄTPLIWIE SŁUSZNY JEST POGLĄD, ŻE PRZEDŁOŻENIE DOWODÓW JEST PRAWEM STRONY I POUCZENIE KARY PORZĄDKOWEJ NIE POWINNO MIEĆ TU MIEJSCA. W TREŚCI TEGO WEZWANIA BŁĘDNIE WSKAZANO TAKŻE IMIĘ PODATNIKA: ZAMIAST T. S. WSKAZANO A. S. . POWYŻSZE UCHYBIENIA, A ZWŁASZCZA POMYŁKA PISARSKA (W TYM SAMYM CZASIE PROWADZONE BYŁO POSTĘPOWANIE PODATKOWE WOBEC A. S. ŻONY T.) NIE ŚWIADCZĄ JEDNAK - CO PODNOSI PEŁNOMOCNIK - O NARUSZENIU PRZEPISÓW ART. 155 § 1 I ART. 189 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. PRZEDMIOTOWE WEZWANIE WYSTOSOWANE ZOSTAŁO BOWIEM DO STRONY POSTĘPOWANIA, TJ. DO T. S., A BŁĄD WYSTĄPIŁ JEDYNIE W TREŚCI UZASADNIENIA. WYJAŚNIĆ W TYM MIEJSCU NALEŻY, ŻE OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY NIE PRZEWIDUJĄ PROCEDURY "ANULOWANIA" PISM WYSTOSOWANYCH DO STRONY W TOKU POSTĘPOWANIA. STĄD TEŻ ZARZUT NIEDOPEŁNIENIA TEJ CZYNNOŚCI JEST BEZPODSTAWNY.

PODNIÓSŁ PRZY TYM DYREKTOR IZBY, ŻE W ODPOWIEDZI NA PRZEDMIOTOWE WEZWANIE PEŁNOMOCNIK - NIE KWESTIONUJĄC JEGO TREŚCI - WNIÓSŁ O PRZESUNIĘCIE TERMINU DO PRZEDSTAWIENIA DOKUMENTACJI Z RACJI CHOROBY PEŁNOMOCNIKA. PO CZYM NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PONOWNIE W DNIU 2 LUTEGO 2010 R., WYSTOSOWAŁ WEZWANIE W POWYŻSZYM ZAKRESIE (PRAWIDŁOWO PODAJĄC IMIĘ PODATNIKA). ŻĄDANYCH DOKUMENTÓW STRONA JEDNAK NIE PRZEDSTAWIŁA. PRZY CZYM STWIERDZENIE O DYSPONOWANIU ŻĄDNYM DOKUMENTEM PRZEZ PRACOWNIKÓW URZĘDU SKARBOWEGO NIE ZNAJDUJE UZASADNIENIA. ZAUWAŻYĆ W TYM MIEJSCU NALEŻY, ŻE STANOWISKO ORGANU W KWESTII ZŁOŻENIA PRZEZ PODATNIKA WW. OŚWIADCZENIA BYŁO STRONIE (PEŁNOMOCNIKOWI) ZNANE, BOWIEM JUŻ NA ETAPIE CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WZYWAŁ PODATNIKA (ZA POŚREDNICTWEM PEŁNOMOCNIKA) DO SKORYGOWANIA ZEZNANIA ROCZNEGO PIT-36 W ZWIĄZKU Z BRAKIEM OŚWIADCZENIA O WYBORZE OPODATKOWANIA DOCHODÓW Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PODATKIEM LINIOWYM. W PIŚMIE TYM ORGAN POINFORMOWAŁ PODATNIKA O OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISACH REGULUJĄCYCH SPOSÓB OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM I KONIECZNOŚCI - NIEDOPEŁNIONEGO W TYM PRZYPADKU - OBOWIĄZKU ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA O WYBORZE OPODATKOWANIA WEDŁUG ART. 3C USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM.

W OCENIE DYREKTORA IZBY NIE ZNAJDUJE TAKŻE POTWIERDZENIA ZARZUT NARUSZENIA ART. 121 ORAZ ART. 123 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZWIĄZKU Z BRAKIEM SPORZĄDZENIA PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO ANALIZY PRAWNEJ ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, O KTÓRA PEŁNOMOCNIK WNIOSKOWAŁ WYPOWIADAJĄC SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO.

POZA SPOREM POZOSTAJE, ŻE TREŚĆ ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ NAKŁADA NA ORGANY PODATKOWE OBOWIĄZEK PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW ORAZ UDZIELANIE NIEZBĘDNYCH INFORMACJI I WYJAŚNIEŃ O PRZEPISACH PRAWA PODATKOWEGO POZOSTAJĄCYCH W ZWIĄZKU Z PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA. W TYM PRZYPADKU PEŁNOMOCNIK NIEWĄTPLIWIE POSIADAŁ WIEDZĘ O ZAKRESIE STOSOWANYCH W TYM POSTĘPOWANIU PRZEPISÓW, GDYŻ ZAKRES UCHYBIEŃ STWIERDZONYCH PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO ZOSTAŁ WSKAZANY I WYJAŚNIONY JUŻ W PIŚMIE Z DNIA 13 WRZEŚNIA 2007 R., WZYWAJĄCYM DO ZŁOŻENIA KOREKTY ZEZNANIA PODATKOWEGO Z RACJI BRAKU OŚWIADCZENIA O WYBORZE OPODATKOWANIA PODATKIEM LINIOWYCH. STĄD PONOWNE WYPOWIADANIE SIĘ - W FORMIE PISEMNEJ W TYM ZAKRESIE - NIE ZNAJDUJE UZASADNIENIA. ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY NASTĘPUJE BOWIEM W DRODZE DECYZJI. W KONSEKWENCJI TUT. ORGAN NIE ZNALAZŁ TAKŻE UZASADNIENIA DLA SPORZĄDZENIA TAKIEJ ANALIZY PRAWNEJ PRZED WYDANIEM NINIEJSZEJ DECYZJI - NA WNIOSEK ZŁOŻONY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA W PIŚMIE Z DNIA 7 GRUDNIA 2010 R., I POSTANOWIENIEM Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R., NR [...] DYREKTOR IZBY ODMÓWIŁ SPORZĄDZENIA WNIOSKOWANEJ ANALIZY. ZARÓWNO ZAKRES JAK I SPOSÓB INTERPRETACJI ZASTOSOWANYCH W TEJ SPRAWIE PRZEPISÓW BYŁ PODATNIKOWI ZNANY, GDYŻ W TEJ KWESTII NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYPOWIEDZIAŁ SIĘ W DECYZJI Z DNIA 4 MAJA 2010 R. ORGAN ODWOŁAWCZY MA ZATEM MOŻLIWOŚĆ ZAAPROBOWAĆ STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, BĄDŹ NEGUJĄC TO STANOWISKO PRZYZNAĆ RACJĘ STRONIE. SWOJE STANOWISKO W SPRAWIE PRZEDSTAWIA W DECYZJI.

NIE SPORZĄDZENIE TYCH ANALIZ NIE STANOWI O NIE ZAPEWNIENIU STRONIE CZYNNEGO UDZIAŁU W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU, GDYŻ ZARÓWNO PRZED WYDANIEM KWESTIONOWANEJ DECYZJI, JAK I NINIEJSZEJ DECYZJI STROME UMOŻLIWIONO ZAPOZNANIE SIĘ Z AKTAMI SPRAWY I WYPOWIEDZENIE SIĘ CO DO TREŚCI ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO.

DYREKTOR IZBY PODNIÓSŁ RÓWNIEŻ, ŻE NIE USTOSUNKOWAŁ SIĘ DO ZARZUTU DOT. BRAKU PODSTAW DO ŻĄDANIA PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NA MOCY WEZWANIA Z DNIA 12 MARCA 2010 R., DOKUMENTACJI DOTYCZĄCEJ ROZLICZEŃ PODATKOWYCH UMÓW NAJMU - DZIERŻAWY. W MATERIALE DOWODOWYM BRAK JEST BOWIEM TAKIEGO WEZWANIA.

PRZECHODZĄC DO MERYTORYCZNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY, TJ. OKREŚLENIA T. S. WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2006 R. - DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, IŻ JEST ONO SKUTKIEM ZAKWESTIONOWANIA PRAWA PODATNIKA DO OPODATKOWANIA DOCHODÓW Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ - PROWADZONEJ W FORMIE SPÓŁKI KOMANDYTOWEJ C. NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 30C USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU OD OSÓB FIZYCZNYCH TJ. WG STAWKI LINIOWEJ 19%.

PEŁNOMOCNIK KWESTIONUJE W TYM ZAKRESIE STANOWISKO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO UZNAJĄCE, ŻE PODATNIK NIE ZŁOŻYŁ OŚWIADCZENIA O WYBORZE W 2006 R., OPODATKOWANIA DOCHODÓW WG ZASAD WSKAZANEGO PRZEPISU.

ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 9A UST. 1 WW. USTAWY DOCHODY OSIĄGNIĘTE PRZEZ PODATNIKÓW ZE ŹRÓDŁA, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3 (POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ), SĄ OPODATKOWANE NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 27, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 2 I 3, CHYBA, ŻE PODATNICY ZŁOŻĄ WŁAŚCIWEMU NACZELNIKOWI URZĘDU SKARBOWEGO PISEMNY WNIOSEK LUB OŚWIADCZENIE O ZASTOSOWANIE FORM OPODATKOWANIA OKREŚLONYCH W USTAWIE O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM.

W UST. 2 TEGO ARTYKUŁU USTAWODAWCA POSTANOWIŁ NATOMIAST, ŻE PODATNICY, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 3, MOGĄ WYBRAĆ SPOSÓB OPODATKOWANIA DOCHODÓW Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 30C. W TYM PRZYPADKU SĄ OBOWIĄZANI DO ZŁOŻENIA WŁAŚCIWEMU NACZELNIKOWI URZĘDU SKARBOWEGO DO DNIA 20 STYCZNIA I ROKU PODATKOWEGO PISEMNEGO OŚWIADCZENIA O WYBORZE TEGO SPOSOBU OPODATKOWANIA, A JEŻELI PODATNIK ROZPOCZYNA PROWADZENIE POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W TRAKCIE ROKU PODATKOWEGO - DO DNIA POPRZEDZAJĄCEGO DZIEŃ ROZPOCZĘCIA TEJ DZIAŁALNOŚCI, NIE PÓŹNIEJ JEDNAK NIŻ W DNIU UZYSKANIA PIERWSZEGO PRZYCHODU.

T. S. przychody osiągnięte w 2006 r., w związku z jego udziałem w spółce komandytowej (założonej 29 listopada 2006 r.), opodatkował podatkiem liniowym (19%). Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił jednakże, iż podatnik nie złożył stosownego oświadczenia o wyborze tej formy opodatkowania.

Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE FAKT TEN NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO STWIERDZIŁ JUŻ NA ETAPIE CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH W ZWIĄZKU Z WERYFIKACJĄ ZEZNAŃ PODATKOWYCH ZA 2006 R., (ZGODNOŚCI Z POSIADANYMI DOKUMENTAMI). NA TĄ OKOLICZNOŚĆ ORGAN WEZWAŁ PODATNIKA (ZA POŚREDNICTWEM PEŁNOMOCNIKA) DO SKORYGOWANIA ZEZNANIA PTT-36 (WEZWANIE Z DNIA 13 WRZEŚNIA 2007 R.). ŻADNEGO OŚWIADCZENIA O WYBORZE OPODATKOWANIA DOCHODÓW ZA 2006 R., PODATKIEM LINIOWYM PODATNIK NIE ZŁOŻYŁ TAKŻE W DRUGIM URZĘDZIE SKARBOWYM (TJ. URZĘDZIE WŁAŚCIWYM MIEJSCOWO Z UWAGI NA POPRZEDNIE MIEJSCE ZAMIESZKANIA PODATNIKA), CO POTWIERDZA PISMO Z DNIA 9 GRUDNIA 2009 R. NR [...].

Również na wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego (z dnia 17 grudnia 2009 r. Nr [...]) wystosowane w toku postępowania podatkowego strona nie przedłożyła żadnego dokumentu potwierdzającego w sposób wiarygodny fakt złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania w ustawowym terminie (tj. najpóźniej do dnia osiągnięcia pierwszego przychodu przez C. A. S. Spółka Komandytowa, KRS z dnia 30 listopada 2006 r. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi ze strony pełnomocnika.

Z POWYŻSZEGO WYNIKA ZATEM, ŻE STRONA W ŻADEN WIARYGODNY SPOSÓB NIE UDOWODNIŁA, A NAWET NIE UPRAWDOPODOBNIŁA FAKTU ZŁOŻENIA DO URZĘDU SKARBOWEGO OŚWIADCZENIA O OPODATKOWANIU DOCHODÓW Z, DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZA 2006 R., WG STAWKI LINIOWEJ.

PEŁNOMOCNIK TWIERDZIŁ, IŻ RZEKOMO ZŁOŻONE OŚWIADCZENIE ZNAJDOWAŁO SIĘ, JAKO ZAŁĄCZNIK DO ZŁOŻONYCH ZAWIADOMIEŃ I ZGŁOSZEŃ, W PRZESYŁCE Z DNIA 30 LISTOPADA 2006 R.

ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, IŻ Z ANALIZY ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W AKTACH SPRAWY KOPII KOPERTY (OZNACZONEJ NR PRZESYŁKI "[...]") NIE WYNIKA, IŻ ZNAJDOWAŁY SIĘ W NIEJ PRZEDMIOTOWE OŚWIADCZENIA. ZGODNIE BOWIEM Z ZAMIESZCZONYM NA KOPERCIE OPISEM, ZNAJDOWAŁY SIĘ W NIEJ DOKUMENTY DOT. C. A. S. SPÓŁKA KOMANDYTOWA (KRS, AKT NOTARIALNY ZAŁOŻENIA SPÓŁKI) ORAZ:

- NIP-2,

- NIP-D,

- VAT-R.

(TAKIE TEŻ DOKUMENTY WPŁYNĘŁY DO URZĘDU SKARBOWEGO).

NIE BYŁY TO ZATEM - JAK TWIERDZI PEŁNOMOCNIK - OŚWIADCZENIA WSPÓLNIKÓW O WYBORZE FORMY OPODATKOWANIA, A JEDYNIE DOKUMENTY DOTYCZĄCE DZIAŁALNOŚCI T. S. JAKO UDZIAŁOWCA W SPÓŁCE KOMANDYTOWEJ C. BRAK JEST TYM SAMYM PODSTAW DO PRZYJĘCIA (NA PODSTAWIE ISTNIEJĄCEGO OPISU NA KOPERCIE NADAWCZEJ), IŻ W KOPERCIE TEJ ZNAJDOWAŁO SIĘ TAKŻE NIE WYMIENIONE NA JEJ OPISIE OŚWIADCZENIE.

STANOWISKO TUT. ORGANU ODWOŁAWCZEGO W POWYŻSZYM ZAKRESIE POTWIERDZIŁ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W WYROKU DOT. POWOŁYWANEJ JUŻ WYŻEJ SPRAWY O SYGN. AKT L SA/GD 726/09, DOT. A. S., GDZIE WYSTĄPIŁ TOŻSAMY Z ROZPATRYWANĄ SPRAWĄ STAN FAKTYCZNY.

REASUMUJĄC POWYŻSZE DOCHÓD UZYSKANY PRZEZ PODATNIKA W 2006 R., Z UDZIAŁU W SPÓŁCE KOMANDYTOWEJ (99.520,24 ZŁ) PODLEGA OPODATKOWANIU WEDŁUG SKALI PODATKOWEJ OKREŚLONEJ W ART. 27 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

PODNIÓSŁ PONADTO DYREKTOR IZBY, ŻE BRAK JEST NATOMIAST PODSTAW DO OPODATKOWANIA WEDŁUG PRZEPISÓW W/W USTAWY DOCHODU OSIĄGNIĘTEGO Z NAJMU, NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCEJ MAJĄTEK SPÓŁKI CYWILNEJ B.

WBREW ZARZUTOM ODWOŁANIA DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 18 LUTEGO 2009 R., NIE NARUSZA W TYM ZAKRESIE PRZEPISÓW ART. 14 UST. 2 PKT 11 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ANI ART. 9 UST. 1 I 2 TEJ USTAWY. WSKAZANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA ART. 9 UST. 1-2 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., OKREŚLA OGÓLNE ZASADY OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM. WYNIKA Z NIEGO W SZCZEGÓLNOŚCI, ŻE:

- OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM PODLEGAJĄ WSZELKIEGO RODZAJU DOCHODY (POZA WYMIENIONYMI W ART. 21, 52, 52A I 52C TEJ USTAWY),

- DOCHODEM ZE ŹRÓDŁA PRZYCHODU JEST NADWYŻKA PRZYCHODÓW NAD KOSZTAMI ICH UZYSKANIA,

- DOCHODY Z RÓWNYCH ŹRÓDEŁ PODLEGAJĄ ZSUMOWANIU.

OD ZASAD OKREŚLONYCH W TYM PRZEPISIE PRZEWIDZIANE ZOSTAŁY WYJĄTKI, KTÓRE USTAWA TA PRECYZYJNIE OKREŚLA. L TAK, Z CYTOWANEGO WCZEŚNIEJ ART. 9A UST. 1 TEJ USTAWY WYNIKA, ŻE PODATNIK OSIĄGAJĄCY PRZYCHODY (DOCHODY) Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ MOŻE - PO ZŁOŻENIU PISEMNEGO WNIOSKU LUB OŚWIADCZENIA WYBRAĆ OPODATKOWANIE TYCH PRZYCHODÓW WG ZASAD OKREŚLONYCH W USTAWIE O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM. NATOMIAST ART. 14 UST. 2 PKT 11 PRZEDMIOTOWEJ USTAWY STANOWI, ŻE "PRZYCHODEM Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ SĄ RÓWNIEŻ PRZYCHODY Z NAJMU, PODNAJMU, DZIERŻAWY, PODDZIERŻAWY ORAZ Z INNYCH UMÓW O PODOBNYM CHARAKTERZE, SKŁADNIKÓW MAJĄTKU ZWIĄZANYCH Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ".

T. S. PRZYCHODY OSIĄGANE Z DZIAŁALNOŚCI PROWADZONEJ W FORMIE SPÓŁKI CYWILNEJ B. OPODATKOWYWAŁ OD ROKU 2004 (NIE ZMIENIAJĄC WYBORU FORMY OPODATKOWANIA W KOLEJNYCH LATACH) WG ZASAD WYNIKAJĄCYCH Z USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM (TZW. RYCZAŁTEM EWIDENCJONOWANYM).

SKORO ZATEM:

• NIERUCHOMOŚĆ POŁOŻONA W S. PRZY UL. R. [...], STANOWIŁA WŁASNOŚĆ WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI CYWILNEJ B. (SKŁADNIKI JEJ MAJĄTKU), CO POTWIERDZA ODPIS ZUPEŁNY Z KSIĘGI WIECZYSTEJ KW NR [...] PROWADZONEJ DLA TEJ NIERUCHOMOŚCI, A DO TEGO

• PRZYPADAJĄCY NA PODATNIKA UDZIAŁ W PRZYCHODACH Z. NAJMU TEJ NIERUCHOMOŚCI ZOSTAŁ USTALONY ZGODNIE Z UMOWĄ SPÓŁKI (UDZIAŁ 33%) - OŚWIADCZENIE PEŁNOMOCNIKA ZŁOŻONE DO PROTOKOŁU KONTROLI,

- TO OSIĄGNIĘTY W 2006 R., PRZYCHÓD Z NAJMU TEJ NIERUCHOMOŚCI, STANOWI PRZYCHÓD Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PROWADZONEJ PRZEZ SPÓŁKĘ CYWILNĄ B. I PODLEGA OPODATKOWANIU ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM.

ZASADNIE ZATEM NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYŁĄCZYŁ WARTOŚĆ PRZYCHODU (DOCHODU) OSIĄGNIĘTEGO Z NAJMU TEJ NIERUCHOMOŚCI Z OPODATKOWANIA WG SKALI PODATKOWEJ OKREŚLONEJ W ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R. DOKONUJĄC TAKIEJ KWALIFIKACJI TEGO PRZYCHODU NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO NIE NARUSZYŁ ANI PRZEPISU ART. 14 UST. 2 PKT 8 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., ANI TYM BARDZIEJ ART. 9 UST. 1-2 TEJ USTAWY, CO POTWIERDZIŁ TAKŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W POWOŁYWANYM WCZEŚNIEJ WYROKU O SYGN. AKT I SA/GD 726/09.

REASUMUJĄC POWYŻSZE ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO SPORNĄ DECYZJĄ NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, ANI MATERIALNEGO, KTÓRE UZASADNIAŁYBY WYELIMINOWANIE DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO.

SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ WNIÓSŁ T. S. . WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ (ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI), SKARŻĄCY ZARZUCIŁ JEJ:

1) NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TO JEST: ART. 120, ART. 121, ART. 122, ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 180, ART. 181, ART. 187 § 1 I § 2, ART. 188, ART. 191, ART. 192, ART. 200 § 1, ART. 210 § 1 PKT 5 I 6, ART. 210 § 4 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.), POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ICH ZASTOSOWANIE,

2) NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TO JEST:

a) ART. 8 UST. 1 W ZW. Z ART. 9A UST. 1, 2 I 4, ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 176 Z PÓŹN. ZM., W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2006 R.),

b) ART. 14 UST. 2 PKT 11 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2006 R.,

c) ART. 9 UST. 1 I 2 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE (DZ. U. NR 144, POZ. 930 Z PÓŹN. ZM. W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2006 R.), - POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE.

W UZASADNIENIU SKARGI PEŁNOMOCNIK ZARZUCIŁ, IŻ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NARUSZYŁ PRZEPISY ART. 200 § 1 W ZW. Z ART. 123 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ZANIECHANIE WYZNACZENIA PODATNIKOWI TERMINU DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE MATERIAŁÓW DOWODOWYCH SPRAWY PO WYDANIU POSTANOWIENIA NR [...] Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R., W PRZEDMIOCIE ODDALENIA WNIOSKU ZAWARTEGO W PIŚMIE Z DNIA 7 GRUDNIA 2010 R., O SPORZĄDZENIE NA PIŚMIE ANALIZY PRAWNEJ DOTYCZĄCEJ PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY.

TERMIN, O KTÓRYM MOWA W ART. 200 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ MOŻE BYĆ WYZNACZONY DOPIERO PO ROZPATRZENIU WSZYSTKICH WNIOSKÓW DOWODOWYCH. POWYŻSZE ZANIECHANIE MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, GDYŻ PODATNIKOWI UNIEMOŻLIWIONO ZAJĘCIE OSTATECZNEGO STANOWISKA W SPRAWIE.

W SYTUACJI POZBAWIENIA STRONY SKARŻĄCEJ MOŻLIWOŚCI WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE MATERIAŁÓW DOWODOWYCH BEZPOŚREDNIO PRZED WYDANIEM DECYZJI OSTATECZNEJ DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY ART. 192 ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKUTKIEM POWYŻSZEGO ZOSTAŁO SPORZĄDZONE BŁĘDNE ROZSTRZYGNIĘCIE I UZASADNIENIE PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI, CO STANOWI NARUSZENIE ART. 210 § 1 PKT 5 I 6 I ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

PONADTO NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA 2 GRUDNIA 2009 R., BEZZASADNIE DOPUŚCIŁ JAKO DOWODY W MNIEJSZEJ SPRAWIE KSEROKOPIE DOKUMENTÓW Z AKT INNEJ SPRAWY, CO NARUSZYŁO ART. 122 § 1, ART. 180 § 1 I ART. 181 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE. USTALENIA BOWIEM ZAWARTE W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 8 KWIETNIA 2010 R., O SYGNATURZE AKT I SA/GD 726/09 WYDANYM W SPRAWIE A. S. NIE MOGĄ BYĆ AUTOMATYCZNIE PRZENOSZONE NA GRUNT NINIEJSZEJ SPRAWY. PONADTO WW. WYROK NIE JEST PRAWOMOCNY, GDYŻ PISMEM Z DNIA 24 CZERWCA 2010 R., WNIESIONO SKARGĘ KASACYJNĄ, KTÓREJ JESZCZE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE NIE ROZPATRZYŁ.

ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI ZANIECHAŁY W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEPROWADZENIA WYCZERPUJĄCEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO. USTALENIA ZAWARTE W DECYZJACH Z DNIA 4 MAJA 2010 R., I 24 STYCZNIA 2011 R., ZOSTAŁY DOKONANE W ZNACZNEJ CZĘŚCI NA PODSTAWIE MATERIAŁÓW DOWODOWYCH ZGROMADZONYCH W INNEJ SPRAWIE, KTÓRE ZOSTAŁY UZYSKANE Z WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z AKT SPRAWY O SYGNATURZE AKT I SA/GD 726/09 I WYKORZYSTANE NIEZGODNIE Z PRAWEM. ZARZUCIŁ, IŻ W WYNIKU PRZEGLĄDU AKT SPRAWY NR [...] W DNIU 17 MARCA 2010 R., STWIERDZIŁ, ŻE ZNAJDUJĄ SIĘ W NICH DOKUMENTY Z INNEJ SPRAWY PODATKOWEJ DOTYCZĄCEJ A. S. . PODTRZYMUJE SWOJE STANOWISKO, IŻ POWYŻSZE ODPISY DOKUMENTÓW ZOSTAŁY SPORZĄDZONE W DNIU 23 LISTOPADA 2009 R., W WOJEWÓDZKIM SĄDZIE ADMINISTRACYJNYM W GDAŃSKU PRZEZ J. M. NIEZGODNIE Z PRZEPISAMI PRAWA. W AKTACH SPRAWY I SA/GD 726/09 WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU BRAK KORESPONDENCJI DOTYCZĄCEJ SPORZĄDZENIA KSEROKOPII POWYŻSZYCH DOKUMENTÓW, NATOMIAST NOTATKA SŁUŻBOWA Z DNIA 23 LISTOPADA 2009 R., NA KTÓRĄ POWOŁUJE SIĘ ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI, NIE MA ŻADNEJ MOCY DOWODOWEJ. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE JEST STRONĄ POSTĘPOWANIA I SA/GD 726/09 I NIE POWINIEN MIEĆ WGLĄDU DO AKT SPRAWY, A TYM BARDZIEJ UZYSKIWAĆ ODPISY DOKUMENTÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W TYCH AKTACH.

PONADTO NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE DOKONAŁ WYBIÓRCZEGO DOBORU DOKUMENTÓW Z AKT DOTYCZĄCYCH A. S., TO JEST WŁĄCZONO JEDYNIE DOKUMENTY URZĘDOWE, A POMINIĘTO LICZNE PISMA ZŁOŻONE W IMIENIU PODATNIKA W TRAKCIE KONTROLI PODATKOWEJ I POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. PROTOKÓŁ Z KONTROLI PODATKOWEJ NARUSZA WYMAGANIA WYNIKAJĄCE Z PRZEPISÓW PRAWA. ZAZNACZYŁ, IŻ W PIŚMIE Z DNIA 13 KWIETNIA 2010 R., WYSTĄPIŁ DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO O SPORZĄDZENIE ODPISÓW Z CAŁOŚCI DOKUMENTACJI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W AKTACH, W SZCZEGÓLNOŚCI WSZYSTKICH ZASTRZEŻEŃ DO PROTOKOŁU KONTROLI, ODWOŁANIA OD DECYZJI ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI ORAZ SKARGI NA DECYZJĘ OSTATECZNĄ I FORMALNE WŁĄCZENIE TYCH ODPISÓW DO AKT NINIEJSZEJ SPRAWY POPRZEZ WYDANIE STOSOWNEGO POSTANOWIENIA DOWODOWEGO.

KOLEJNY ZARZUT PEŁNOMOCNIKA DOT. NIEPRAWIDŁOWEGO WEZWANIA SKARŻĄCEGO DO PRZEDŁOŻENIA OŚWIADCZENIA O WYBORZE OPODATKOWANIA DOCHODÓW UZYSKANYCH W 2006 R., W ZWIĄZKU Z UDZIAŁEM W SPÓŁCE KOMANDYTOWEJ C. A. S. W ZWIĄZKU Z TYM USTALENIA ORGANÓW PODATKOWYCH DOTYCZĄCE RZEKOMEGO BRAKU TEGO OŚWIADCZENIA SĄ CAŁKOWICIE BEZPODSTAWNE. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA, SKORO ORGANY PODATKOWE NIE WEZWAŁY PRAWIDŁOWO PODATNIKA DO PRZEDŁOŻENIA TEGO OŚWIADCZENIA, TO W SWOICH DECYZJACH NIE MOGŁY POWOŁYWAĆ SIĘ NA NIEZASTOSOWANIE SIĘ SKARŻĄCEGO DO TREŚCI WADLIWEGO WEZWANIA. WEZWANIA ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI BYŁY WADLIWE, GDYŻ ZOSTAŁY WYSTOSOWANE Z NARUSZENIEM ART. 155 § 1 I ART. 189 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. PODATNIK BOWIEM NIE BYŁ ZOBOWIĄZANY DO PODPORZĄDKOWANIA SIĘ OBOWIĄZKOWI OSOBISTEGO STAWIENNICTWA I DOSTARCZENIA DOKUMENTÓW.

WSKAZAŁ PRZY TYM NA WEZWANIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 17 GRUDNIA 2009 R., DO OSOBISTEGO DOSTARCZENIA DOKUMENTÓW, CO BYŁO NIEPRAWIDŁOWE, A PONADTO NIE ZOSTAŁO ANULOWANE. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA ORGAN PODATKOWY BEZPODSTAWNIE ZAŻĄDAŁ PRZEDSTAWIENIA PRZEZ T. S. OŚWIADCZENIA ZŁOŻONEGO PRZEZ INNEGO PODATNIKA, TO JEST A. S. STWIERDZIŁ, IŻ WW. DOKUMENT ZNAJDUJE SIĘ W AKTACH ORGANU PODATKOWEGO (ZOSTAŁ PRZESŁANY NA ADRES URZĘDU SKARBOWEGO W DNIU 30 LISTOPADA 2006 R., WRAZ Z OŚWIADCZENIAMI POZOSTAŁYCH WSPÓLNIKÓW, CO PODWAŻA CELOWOŚĆ POWYŻSZEGO ZOBOWIĄZANIA).

JEGO ZDANIEM STRONA NIE MA OBOWIĄZKU OSOBISTEGO DOSTARCZENIA JAKICHKOLWIEK DOKUMENTÓW DO SIEDZIBY ORGANU PODATKOWEGO I TO W DODATKU DOTYCZĄCYCH INNEGO PODATNIKA. POZA TYM STRONA NIE MA OBOWIĄZKU STOSOWANIA SIĘ DO NIEPRAWIDŁOWEGO WEZWANIA, CAŁKOWICIE BEZZASADNIE ZAOPATRZONEGO W RYGOR NAŁOŻENIA KARY PORZĄDKOWEJ. PRZEDSTAWIENIE PRZEZ STRONĘ DOKUMENTÓW NA PODSTAWIE ART. 189 ORDYNACJI PODATKOWEJ JEST PRAWEM, A NIE OBOWIĄZKIEM STRONY, ZATEM NIE PRZEDSTAWIENIE DOWODU NIE JEST ZAGROŻONE KARĄ PORZĄDKOWĄ. PODOBNIE PEŁNOMOCNIK UZNAŁ ZA WADLIWE WEZWANIE Z DNIA 2 LUTEGO 2010 R., NR [...], KTÓRE RÓWNIEŻ NIE ZOSTAŁO ANI ANULOWANE, ANI PONOWIONE.

KOLEJNO PEŁNOMOCNIK ZARZUCIŁ BŁĘDNE USTALENIE PRZEZ ORGANY PODATKOWE, IŻ SKARŻĄCY NIE ZŁOŻYŁ OŚWIADCZENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 9A UST. 2 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ZDANIEM STRONY PRZEDMIOTOWE OŚWIADCZENIE POWINNO ZNAJDOWAĆ SIĘ W POSIADANIU ORGANÓW PODATKOWYCH (KOPIA POCZTOWEGO DOWODU NADANIA Z DNIA 30 LISTOPADA 2006 R., W AKTACH SPRAWY) I BYĆ MOŻE ZOSTAŁO ZAGUBIONE W URZĘDZIE SKARBOWYM. PEŁNOMOCNIK ZAZNACZYŁ, IŻ W DNIU 7 GRUDNIA 2006 R., BYŁ OSOBIŚCIE W URZĘDZIE SKARBOWYM I W TRAKCIE JEGO POBYTU NIE STWIERDZONO ŻADNYCH BRAKÓW W DOKUMENTACJI, A PRACOWNICY NIE ŻĄDALI PRZEDSTAWIENIA RZEKOMO BRAKUJĄCYCH OŚWIADCZEŃ. PONADTO PRZY SKŁADANIU ZEZNAŃ PIT-36L ZA 2006 R., WSPÓLNIKÓW W DNIU 28 KWIETNIA 2007 R., PRACOWNICY TEGOŻ ORGANU NIE STWIERDZILI ŻADNYCH BRAKÓW W DOKUMENTACJI. PODOBNIE W PRZYPADKU ZŁOŻENIA PIT-36 ZA 2006 R., PRACOWNIK ORGANU PODATKOWEGO NIE STWIERDZIŁ BRAKU OŚWIADCZENIA. JEGO ZDANIEM ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA EWENTUALNE BRAKI W DOKUMENTACJI PONOSI ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI. TYMCZASEM WĄTPLIWOŚCI DOTYCZĄCE ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA (PODOBNIE JAK W PRZYPADKU ZAKRESU PEŁNOMOCNICTWA ZNAJDUJĄCEGO SIĘ W AKTACH URZĘDU SKARBOWEGO W DACIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA) ZOSTAŁY ROZPATRZONE NA NIEKORZYŚĆ PODATNIKA.

W OCENIE STRONY DECYZJE ORGANÓW PODATKOWYCH ZOSTAŁY WYDANE Z NARUSZENIEM ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., POPRZEZ NIEPRAWIDŁOWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA OPODATKOWANIU DOCHODÓW T. S. Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ UZYSKANYCH W 2006 R., W ZWIĄZKU Z CZŁONKOSTWEM SPÓŁKI KOMANDYTOWEJ C. A. S. SPÓŁKA KOMANDYTOWA ŁĄCZNIE Z PRZYCHODAMI Z INNYCH ŹRÓDEŁ I ICH OPODATKOWANIU WEDŁUG SKALI PODATKOWEJ, W SYTUACJI GDY PODATNIK ZŁOŻYŁ OŚWIADCZENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 9A UST. 2 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. NIEPRAWIDŁOWE ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO STANOWI KONSEKWENCJĘ WADLIWYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH.

DALEJ PEŁNOMOCNIK ZARZUCIŁ, IŻ DECYZJE ORGANÓW PODATKOWYCH ZOSTAŁY WYDANE Z NARUSZENIEM ART. 14 UST. 2 PKT 11 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2006 R.), POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, IŻ T. S. W ZEZNANIU PIT-36 ZA 2006 R., BEZZASADNIE WYKAZAŁ PRZYCHODY Z WYNAJMU LOKALU POŁOŻONEGO W S. PRZY UL. R. [...]. ORGANY PODATKOWE BŁĘDNIE UZNAŁY, IŻ BRAK BYŁO PODSTAW DO OPODATKOWANIA TYCH PRZYCHODÓW WG SKALI ZGODNIE Z ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. BŁĘDNIE ZINTERPRETOWAŁY PRZEPIS ART. 9 UST. 1 I 2 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2006 R. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA ZŁOŻONE PRZEZ PODATNIKA W 2004 R., OŚWIADCZENIE O WYBORZE ZRYCZAŁTOWANEJ FORMY OPODATKOWANIA PRZYCHODÓW Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W ZWIĄZKU Z CZŁONKOSTWEM W B. SPÓŁKA CYWILNA T. S., P. S., A. S. NIE WYŁĄCZA OPODATKOWANIA PRZYCHODÓW Z WYNAJMU UZYSKANYCH PRZEZ PODATNIKA W 2006 R., WG ZASAD OGÓLNYCH, TJ. ZGODNIE ZE SKALĄ WYNIKAJĄCĄ Z ART. 27 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

KOŃCOWO PEŁNOMOCNIK ZARZUCIŁ, IŻ DECYZJE ORGANÓW PODATKOWYCH ZOSTAŁY WYDANE Z NARUSZENIEM ART. 210 § 1 PKT 6 W ZW. Z ART. 210 § 4, ART. 121 § 1 I ART. 124 ORDYNACJI PODATKOWEJ, GDYŻ NIE ZAWIERAJĄ PRAWIDŁOWYCH UZASADNIEŃ. PONIEWAŻ ORGANY PODATKOWE NIE ROZPATRZYŁY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO I NIE WYJAŚNIŁY STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, TO W TEJ SYTUACJI - ZDANIEM STRONY - NIE MOGŁY ZAWRZEĆ W DECYZJACH UZASADNIEŃ ODPOWIADAJĄCYCH WYMAGANIOM STAWIANYM PRZEZ ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W KONSEKWENCJI STRONA ZOSTAŁA POZBAWIONA INFORMACJI O PRZESŁANKACH ROZSTRZYGNIĘCIA.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE.

SKARŻĄCY DODATKOWO ZŁOŻYŁ PISMO PROCESOWE Z DNIA 4 STYCZNIA 2012 R., ROZSZERZAJĄC ZARZUTY O NARUSZENIE PRZEPISU ART. 165 § 1, 2 I 4 ORAZ ART. 145 § 2 W ZW. Z ART. 123 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ODNIESIENIU DO DORĘCZENIA STRONIE A NIE PEŁNOMOCNIKOWI POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŹN. ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. KONTROLA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. NATOMIAST WEDŁUG ART. 3 § 1 I 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM., DALEJ JAKO P.P.S.A.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I STOSUJĄ ŚRODKI OKREŚLONE W USTAWIE. KONTROLA TA OBEJMUJE MIĘDZY INNYMI ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. SĄD ADMINISTRACYJNY BADA TYLKO LEGALNOŚĆ WYDANEJ DECYZJI, CZYLI SPRAWDZA CZY PRAWIDŁOWO USTALONO STAN FAKTYCZNY I CZY ZASTOSOWANA NORMA PRAWA MATERIALNEGO ODPOWIADA USTALONEMU STANOWI FAKTYCZNEMU.

TYLKO ZATEM STWIERDZENIE, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, Z NARUSZENIEM PRAWA DAJĄCYM PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO LUB Z INNYM NARUSZENIEM PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŻELI MOGŁO MIEĆ ONO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, MOŻE SKUTKOWAĆ UCHYLENIEM PRZEZ SĄD ZASKARŻONEJ DECYZJI (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A, B, C P.P.S.A.).

KONTROLUJĄC W TAK ZAKREŚLONEJ KOGNICJI ZASKARŻONĄ PRZEZ SKARŻĄCEGO DECYZJĘ SĄD UZNAŁ, IŻ SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, W SPRAWIE NIE DOSZŁO BOWIEM DO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ. ART. 9A UST. 2 USTAWY Z 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 176 ZE ZM.) SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ RÓWNIEŻ NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ. USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (T.J. DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.; DALEJ O.P.).

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH W SKARDZE SĄD ORZEKAJĄCY STWIERDZIŁ, ŻE NIE PODZIELA POGLĄDU SKARŻĄCEGO O NIEPRAWIDŁOWYM DORĘCZENIU PODATNIKOWI (STRONIE) POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO.

TRYBY POSTĘPOWANIA DOT. PODATKÓW NORMUJE ORDYNACJA PODATKOWA, KTÓRA W POSZCZEGÓLNYCH DZIAŁACH NORMUJE TRYBY: POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO (DZIAŁ IV), CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCE (DZIAŁ V), KONTROLĘ PODATKOWĄ (DZIAŁ VI). ZARÓWNO W ORZECZNICTWIE JAK I W DOKTRYNIE UTRWALONY JEST POGLĄD, ŻE CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCE I KONTROLA PODATKOWA MAJĄ ODRĘBNY CHARAKTER. W WYNIKU CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH MOGĄ BYĆ USUNIĘTE EWENTUALNE NIEPRAWIDŁOWOŚCI W DEKLAROWANIU ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH, PODOBNIE PO ZAKOŃCZENIU KONTROLI PODATNIK MA PRAWO SKORYGOWAĆ UPRZEDNIO ZŁOŻONĄ DEKLARACJĘ. JEŻELI TO NIE NASTĄPI, ORGAN PODATKOWY WSZCZYNA POSTĘPOWANIE PODATKOWE. WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA Z URZĘDU NASTĘPUJE W FORMIE POSTANOWIENIA, KTÓRE ZAWSZE POWINNO BYĆ DORĘCZONE STRONIE (ART. 165 § 1, 2 I 4 ORDYNACJI), NIEZALEŻNIE OD TEGO CZY W TOKU CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH (LUB KONTROLI PODATKOWEJ) PODATNIK BYŁ REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA (PODOBNIE WSA W WARSZAWIE W WYROKU Z 27 MAJA 2009 R., SYGN. AKT III SA/WA 174/09, LEX NR 547636; ORAZ NSA W WYROKU Z 19 STYCZNIA 2010 R., SYGN. AKT I FSK 1833/2010, LEX NR 593729.

KOLEJNYM ZARZUTEM SKARGI JEST ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISU ART. 200 § 1 W ZW. Z ART. 123 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

ODNOŚNIE TEGO ZARZUTU, TO NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE NARUSZENIE ART. 200 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ SAMO W SOBIE NIE MOŻE AUTOMATYCZNIE SKUTKOWAĆ WYELIMINOWANIEM ZASKARŻONEJ DECYZJI Z OBROTU, MOŻE DOPROWADZIĆ DO UCHYLENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C P.P.S.A., JEŻELI NARUSZENIE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY (POR. UCHWAŁA NSA Z 25 KWIETNIA 2005 R., SYGN. FPS 6/04, ONSA I WSA 2005/4/66, WYROK NSA Z 5 LIPCA 2011 R., SYGN. AKT I GSK 417/10, LEX NR 927154).

W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE, ZDANIEM SĄDU, NIE MOŻNA PRZYJĄĆ, ŻE BRAK WYZNACZENIA STRONIE TERMINU DO WYPOWIEDZENIA SIĘ PO WYDANIU POSTANOWIENIA Z 17 STYCZNIA 2011 R., W PRZEDMIOCIE ODDALENIA WNIOSKU STRONY O SPORZĄDZENIE NA PIŚMIE PEŁNEJ ANALIZY PRAWNEJ DOTYCZĄCEJ PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY, MIAŁ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. RÓWNIEŻ STRONA SKARŻĄCA NIE WSKAZAŁA TAKICH OKOLICZNOŚCI CZY FAKTÓW, KTÓRE POZWOLIŁYBY NA ODMIENNĄ OCENĘ TEJ SYTUACJI.

SKARŻĄCY KWESTIONUJE SPOSÓB PROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO ORAZ PRAWIDŁOWOŚĆ DOKONANYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH, DLATEGO TEŻ W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NALEŻY OCENIĆ, CZY W SPRAWIE ZOSTAŁ PRAWIDŁOWO ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY I WŁAŚCIWIE USTALONY STAN FAKTYCZNY.

W OCENIE SĄDU, ORGANY OBU INSTANCJI NIE DOPUŚCIŁY SIĘ NARUSZENIA ART. 121 ORAZ ART. 122 OP., ZGODNIE Z KTÓRYMI POSTĘPOWANIE PODATKOWE POWINNO BYĆ PROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH, A W JEGO TOKU ORGANY PODATKOWE OBOWIĄZANE SĄ PODEJMOWAĆ WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM. PRZEPISY TE WYRAŻAJĄ ZASADĘ PRAWDY OBIEKTYWNEJ, JEDNEJ Z NACZELNYCH ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. REALIZACJI TEJ ZASADY SŁUŻĄ PRZEPISY ROZDZIAŁU 11 ZATYTUŁOWANEGO "DOWODY" W DZIALE IV ORDYNACJI PODATKOWEJ REGULUJĄCE POSTĘPOWANIE DOWODOWE, W TYM M.IN. ART. 187 § 1 NAKŁADAJĄCY NA ORGAN PODATKOWY OBOWIĄZEK ZEBRANIA I WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. ZADANIEM ORGANÓW PODATKOWYCH JEST WIĘC TAKIE USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO, ABY ODPOWIADAŁ ON RZECZYWISTOŚCI. PRAWIDŁOWE ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY PODATKOWEJ, WIĄŻĄCE SIĘ Z WŁAŚCIWYM ZASTOSOWANIEM ODPOWIEDNICH NORM MATERIALNOPRAWNYCH, UZALEŻNIONE JEST OD UPRZEDNIEGO DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, ZEBRANIA MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ JEGO ROZPATRZENIA I SWOBODNEJ OCENY, W MYŚL REGUŁ OKREŚLONYCH W PRZEPISACH ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 OP.

PRZENOSZĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA GRUNT PRZEDMIOTOWEGO POSTĘPOWANIA W OCENIE SĄDU NALEŻY UZNAĆ, ŻE ORGANY PODATKOWE PODJĘŁY NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, A TAKŻE W SPOSÓB PRAWIDŁOWY I ZGODNY Z NORMAMI WYNIKAJĄCYMI Z ART. 187, 191 I 199 OP., ZEBRAŁY I ROZPATRZYŁY MATERIAŁ DOWODOWY. ART. 180 § 1 OP. WSKAZUJE, ŻE JAKO DOWÓD NALEŻY DOPUŚCIĆ WSZYSTKO, CO MOŻE PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WYJAŚNIENIA SPRAWY, A NIE JEST SPRZECZNE Z PRAWEM. PRZEPIS TEN WYKLUCZA STOSOWANIE FORMALNEJ TEORII DOWODÓW POLEGAJĄCEJ NA TWIERDZENIU, ŻE DANĄ OKOLICZNOŚĆ MOŻNA UDOWODNIĆ WYŁĄCZNIE ŚCIŚLE OKREŚLONYMI ŚRODKAMI DOWODOWYMI BĄDŹ TEŻ PRZEZ TWORZENIE NOWYCH REGUŁ KORZYSTANIA ZE ŚRODKÓW DOWODOWYCH. ZATEM USTAWA ORDYNACJA PODATKOWA PRZYJMUJE ZASADĘ RÓWNEJ MOCY ŚRODKÓW DOWODOWYCH BEZ WZGLĘDU NA ICH CHARAKTER. WRESZCIE ART. 181 OP. STANOWI, ŻE DOWODAMI W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM MOGĄ BYĆ W SZCZEGÓLNOŚCI KSIĘGI PODATKOWE, DEKLARACJE ZŁOŻONE PRZEZ STRONĘ, ZEZNANIA ŚWIADKÓW, OPINIE BIEGŁYCH, MATERIAŁY I INFORMACJE ZEBRANE W WYNIKU OGLĘDZIN, INFORMACJE PODATKOWE ORAZ INNE DOKUMENTY ZGROMADZONE W TOKU CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH LUB KONTROLI PODATKOWEJ, Z ZASTRZEŻENIEM ART. 284A § 3, ART. 284B § 3 I ART. 288 § 2 OP., ORAZ MATERIAŁY ZGROMADZONE W TOKU POSTĘPOWANIA KARNEGO ALBO POSTĘPOWANIA W SPRAWACH O PRZESTĘPSTWA SKARBOWE LUB WYKROCZENIA SKARBOWE. OKREŚLENIE W SZCZEGÓLNOŚCI ZAWARTE W CYTOWANYM PRZEPISIE OZNACZA, ŻE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM DOPUSZCZALNE SĄ INNE DOWODY, NIE WYMIENIONE W ART. 181 OP., KTÓRE MOGĄ PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WYJAŚNIENIA SPRAWY, A NIE SĄ SPRZECZNE Z PRAWEM. DOZWOLONE JEST RÓWNIEŻ DOPUSZCZENIE DOWODÓW ZGROMADZONYCH W TOKU CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH LUB KONTROLI PODATKOWEJ ORAZ W TOKU POSTĘPOWANIA KARNEGO ALBO POSTĘPOWANIA W SPRAWACH O PRZESTĘPSTWA SKARBOWE LUB WYKROCZENIA SKARBOWE.

WARTO PONADTO W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ, ŻE Z OBU PRZEPISÓW ART. 122 I ART. 187 § 1 OP. WYNIKA, ŻE POSTĘPOWANIE DOWODOWE PROWADZONE JEST NA ZASADZIE OFICJALNOŚCI. ORGAN PODATKOWY OBOWIĄZANY JEST Z URZĘDU PRZEPROWADZIĆ DOWODY SŁUŻĄCE USTALENIU STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY. NATOMIAST PRZYJĘTA W ART. 191 OP., ZASADA SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW ZAKŁADA, ŻE ORGAN PODATKOWY NIE JEST SKRĘPOWANY PRZY OCENIE DOWODÓW KRYTERIAMI FORMALNYMI, MA SWOBODNIE OCENIAĆ WIARYGODNOŚĆ I MOC DOWODOWĄ POSZCZEGÓLNYCH DOWODÓW, NA KTÓRYCH OPARŁ SWOJĄ DECYZJĘ. ABY W RAMACH OWEJ SWOBODA NIE ZOSTAŁY PRZEKROCZONE GRANICE DOWOLNOŚCI, ORGAN PODATKOWY PRZY OCENIE ZEBRANYCH W SPRAWIE DOWODÓW POWINIEN M.IN. KIEROWAĆ SIĘ PRZY ICH OCENIE PRAWIDŁAMI LOGIKI, ZGODNOŚCIĄ OCENY Z PRAWAMI NAUKI I DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO, TRAKTOWANIA ZEBRANYCH DOWODÓW JAKO ZJAWISK OBIEKTYWNYCH, OCENIANIA DOWODÓW WYŁĄCZNIE Z PUNKTU WIDZENIA ICH ZNACZENIA I WARTOŚCI DLA ROZPATRYWANEJ SPRAWY, WSZECHSTRONNOŚCIĄ OCENY.

Z ART. 122 I ART. 187 OP. WYNIKA, ŻE CO DO ZASADY, TO NA ORGANIE PODATKOWYM SPOCZYWA OBOWIĄZEK AKTYWNEGO POSZUKIWANIA I GROMADZENIA DOWODÓW I USTALANIA NA ICH PODSTAWIE ISTOTNYCH W SPRAWIE FAKTÓW. REGUŁA TA DOZNAJE WYJĄTKU, GDY PODATNIK PRZEJMUJE INICJATYWĘ PROCESOWĄ. Z SYTUACJĄ TAKĄ BĘDZIEMY MIELI DO CZYNIENIA W SZCZEGÓLNOŚCI WÓWCZAS, GDY STRONA FORMUŁUJE TWIERDZENIA CO DO OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO, KTÓRE NIE ZNAJDUJĄ OPARCIA W MATERIALE DOWODOWYM ZEBRANYM PRZEZ ORGAN LUB ZAPRZECZA POPRAWNOŚCI DOKONANEJ PRZEZ ORGAN PODATKOWY OCENY STANU FAKTYCZNEGO. W TAKICH PRZYPADKACH LOGIKA PODPOWIADA BOWIEM, ŻE WRAZ Z TĄ INICJATYWĄ PRZECHODZĄ NA NIĄ TAKŻE I WSZELKIE KONSEKWENCJE, JAKIE WIĄŻĄ SIĘ Z WYNIKIEM PROWADZONEGO DOWODU, (PODOBNIE WSA W WARSZAWIE W WYROKU Z 5 MAJA 2011 R., SYGN. AKT III/WA 2792/10, LEX 863658).

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE ORGAN PODATKOWY WŁĄCZAJĄC DO MATERIAŁU DOWODOWEGO MATERIAŁY ZEBRANE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM DOT. A. S. NIE NARUSZYŁY PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ DOTYCZĄCYCH DOWODÓW I POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W ZAKRESIE SKUTKUJĄCYM UCHYLENIEM ZASKARŻONEJ DECYZJI. ORGAN DOKONAŁ RÓWNIEŻ PRAWIDŁOWEJ OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO I PRAWIDŁOWO UZASADNIŁ W ZASKARŻONEJ DECYZJI SWOJE STANOWISKO ODNOSZĄC SIĘ PRZY TYM DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH W UZASADNIENIU ODWOŁANIA OD DECYZJI PIERWSZEJ INSTANCJI.

ODNOSZĄC SIĘ DO KOLEJNYCH ZARZUTÓW SKARGI NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE T. S. W 2006 ROKU UZYSKIWAŁ PRZYCHODY Z TYTUŁU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W SPÓŁCE KOMANDYTOWEJ ORAZ DWÓCH SPÓŁKACH CYWILNYCH. PRZY CZYM PRZYCHODY UZYSKANE Z TYTUŁU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI W SPÓŁCE KOMANDYTOWEJ OPODATKOWAŁ PODATKIEM LINIOWYM.

PRZY CZYM SPORNE BYŁO TO, CZY SKARŻĄCY DOCHOWAŁ FORMALNEGO WYMOGU ZŁOŻENIA W TRYBIE ART. 9A UST. 2 U.P.D.F., OŚWIADCZENIA O OPODATKOWANIU DOCHODÓW OSIĄGANYCH Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PROWADZONEJ W FORMIE SPÓŁKI KOMANDYTOWEJ NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 30C U.P.D.F. PRZEPIS ART. 30C UST. 1 U.P.D.F. STANOWI, IŻ PODATEK DOCHODOWY OD DOCHODÓW Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ LUB DZIAŁÓW SPECJALNYCH PRODUKCJI ROLNEJ UZYSKANYCH PRZEZ PODATNIKÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 9A UST. 2 LUB UST. 7, Z ZASTRZEŻENIEM ART. 29, 30, 30D I ART. 44 UST. 4, WYNOSI 19% PODSTAWY OBLICZENIA PODATKU. DOCHODÓW Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ LUB DZIAŁÓW SPECJALNYCH PRODUKCJI ROLNEJ, OPODATKOWANYCH W SPOSÓB OKREŚLONY W UST. 1, NIE ŁĄCZY SIĘ Z DOCHODAMI OPODATKOWANYMI NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 27 ORAZ ART. 30B I 30E (ART. 30C UST. 6 USTAWY P.D.F.). PODATNICY CHCĄCY SKORZYSTAĆ Z PRAWA OPODATKOWANIA SWYCH PRZYCHODÓW NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 30C U.P.D.F., SĄ OBOWIĄZANI DO ZŁOŻENIA WŁAŚCIWEMU NACZELNIKOWI URZĘDU SKARBOWEGO DO DNIA 20 STYCZNIA ROKU PODATKOWEGO PISEMNEGO OŚWIADCZENIA O WYBORZE TEGO SPOSOBU OPODATKOWANIA, A JEŻELI PODATNIK ROZPOCZYNA PROWADZENIE POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W TRAKCIE ROKU PODATKOWEGO - DO DNIA POPRZEDZAJĄCEGO DZIEŃ ROZPOCZĘCIA TEJ DZIAŁALNOŚCI, NIE PÓŹNIEJ JEDNAK NIŻ W DNIU UZYSKANIA PIERWSZEGO PRZYCHODU.

W AKTACH SPRAWY BRAK JEST TAKIEGO OŚWIADCZENIA, A STRONA NIE PRZEDŁOŻYŁA ŻADNEGO DOWODU DOKUMENTUJĄCEGO JEGO ZŁOŻENIE. DOWODEM TAKIM NIE JEST W SZCZEGÓLNOŚCI DOWÓD NADANIA PRZESYŁKI LISTOWEJ Z DNIA 30 LISTOPADA 2006 R., NIE WYNIKA BOWIEM Z NIEGO, CO ZAWIERAŁA PRZESYŁKA. Z KOLEI W AKTACH ORGANU ZNAJDUJE SIĘ KOPERTA, W KTÓREJ ZNAJDOWAŁA SIĘ OWA PRZESYŁKA. Z OPISU NA TEJ KOPERCIE WYNIKA, ŻE ZAWIERAŁA ONA JEDYNIE DOKUMENTY SPÓŁKI, NIP-2, NIP-D, VAT-R. TAKIE TEŻ DOKUMENTY WPŁYNĘŁY DO ORGANU. RÓWNIEŻ POWOŁYWANE PRZEZ STRONĘ ADNOTACJE ZNAJDUJĄCE SIĘ NA ZEZNANIACH PIT-36L I PIT-36 ZA 2006 R., O TREŚCI "SPRAWDZONO DANE REJESTRACYJNE - W URZĘDZIE ZNAJDUJĄ SIĘ INFORMACJE POTWIERDZAJĄCE ŹRÓDŁA DOCHODU PODATNIKA - MAŁŻONKA" I "SPRAWDZONO POD WZGLĘDEM FORMALNYM I RACHUNKOWYM" NIE ŚWIADCZĄ O TYM, ŻE W DACIE SKŁADANIA TYCH ZEZNAŃ NIE WYSTĘPOWAŁY "BRAKI W DOKUMENTACJI", JAK TO OKREŚLA STRONA SKARŻĄCA. ADNOTACJE TE, ZGODNIE ZE SWĄ JEDNOZNACZNĄ TREŚCIĄ, DOTYCZĄ SPRAWDZENIA DANYCH REJESTRACYJNYCH PODATNIKA ORAZ SPRAWDZENIA ZEZNAŃ POD WZGLĘDEM FORMALNYM I RACHUNKOWYM (POTWIERDZENIE FAKTU ZAREJESTROWANIA PODATNIKA W DANYM URZĘDZIE, SPRAWDZENIE WYMOGÓW FORMALNYCH ZEZNANIA, TJ. NP. PODPISU, SPRAWDZENIE POD WZGLĘDEM RACHUNKOWYM, TJ. POPRAWNOŚĆ DZIAŁAŃ MATEMATYCZNYCH). NATOMIAST MERYTORYCZNA POPRAWNOŚĆ ZŁOŻONEGO ZEZNANIA NIE PODLEGA BADANIU W TOKU TZW. CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 272 PKT 3 O.P. CELEM TYCH CZYNNOŚCI JEST KOREKTA FORMALNYCH (NP. RACHUNKOWYCH), A NIE MERYTORYCZNYCH WAD DEKLARACJI. ELIMINACJA TYCH OSTATNICH WYMAGA PRZEPROWADZENIA STOSOWNEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. W TOKU CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH NIE DOKONUJE SIĘ WIĘC BADANIA, CZY PODATNIK SPEŁNIŁ WARUNKI SKORZYSTANIA Z PRAWA DO OPODATKOWANIA DOCHODÓW PODATKIEM LINIOWYM. FAKT PRZEPROWADZENIA CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH NIE WYKLUCZA TEŻ PÓŹNIEJSZEGO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO CZY PODATKOWEGO W SPRAWIE I - W KONSEKWENCJI - WYDANIA DECYZJI W TYM ZAKRESIE. ZATEM FAKT, IŻ DO CZASU WYSTOSOWANIA WEZWANIA Z DNIA 13 WRZEŚNIA 2007 R., PRACOWNICY URZĘDU SKARBOWEGO NIE AWIZOWALI ANI STRONIE, A NIE JEJ PEŁNOMOCNIKOWI, BRAKU OŚWIADCZENIA O WYBORZE FORMY OPODATKOWANIA, NIE OZNACZA, ŻE W TYM CZASIE ORGAN TYM OŚWIADCZENIEM DYSPONOWAŁ.

PRZY CZYM NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE WYKŁADNIA GRAMATYCZNA PRZEPISU ART. 9A UST. 2 U.P.D.O.F., NIE POZOSTAWIA WĄTPLIWOŚCI, ŻE O WYBORZE SPOSOBU OPODATKOWANIA DECYDUJE PODATNIK, A SWÓJ WYBÓR KOMUNIKUJE W FORMIE PISEMNEGO OŚWIADCZENIA ZŁOŻONEGO WŁAŚCIWEMU ORGANOWI PODATKOWEMU. POWYŻSZE CZYNI BEZZASADNYM ZARZUT DOT. BRAKU PRAWIDŁOWEGO WEZWANIA PODATNIKA DO PRZEDŁOŻENIA W/W OŚWIADCZENIA, ALBOWIEM ZŁOŻENIE LUB NIE POWYŻSZEGO OŚWIADCZENIA ORAZ WYKAZANIE, ŻE JE ZŁOŻYŁ, JEST SPRAWĄ PODATNIKA. RÓWNIEŻ KWESTIA ZŁOŻENIA LUB NIE ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA PRZEZ POZOSTAŁYCH WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI POZOSTAJE BEZ PŁYWU NA TREŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA W SPRAWIE SKARŻĄCEGO. SKARŻĄCEMU NIE PRZYSŁUGIWAŁO ZATEM PRAWO DO OPODATKOWANIA PODATKIEM LINIOWYM UZYSKIWANYCH PRZEZ NIEGO W 2006 R., PRZYCHODÓW Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PROWADZONEJ W FORMIE SPÓŁKI KOMANDYTOWEJ Z UWAGI NA NIE ZŁOŻENIE OŚWIADCZENIA O WYBORZE TEJ FORMY OPODATKOWANIA W TRYBIE ART. 9A UST. 2 U.P.D.O.F.

W OCENIE SĄDU ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI ZASADNIE UZNAŁY TEŻ BRAK PODSTAW PRAWNYCH DO OPODATKOWANIA PRZEZ PODATNIKA DOCHODÓW Z NAJMU NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCEJ SKŁADNIK MAJĄTKU SPÓŁKI CYWILNEJ NA ZASADACH OGÓLNYCH, TJ. WG SKALI OKREŚLONEJ W ART. 27 UST. 1 U.P.D.F. ZŁOŻENIE OŚWIADCZENIA O WYBORZE ZRYCZAŁTOWANEJ FORMY OPODATKOWANIA PRZYCHODÓW Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ OSIĄGANYCH W ZWIĄZKU Z UDZIAŁEM W SPÓŁCE CYWILNEJ, NIE WYŁĄCZA OPODATKOWANIA PRZEZ PODATNIKA PRZYCHODÓW Z NAJMU WEDŁUG ZASAD OGÓLNYCH, JEDYNIE W SYTUACJI, GDY NAJEM NIE BĘDZIE DOTYCZYŁ SKŁADNIKA MAJĄTKU ZWIĄZANEGO Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ SPÓŁKI CYWILNEJ. NATOMIAST W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE NIERUCHOMOŚĆ BĘDĄCA PRZEDMIOTEM NAJMU, POŁOŻONA W S. PRZY UL. R. [...], STANOWIŁA SKŁADNIK MAJĄTKU SPÓŁKI CYWILNEJ ZWIĄZANY Z PROWADZONĄ PRZEZ NIĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, DLATEGO TEŻ DOCHODY UZYSKANE Z TEGO TYTUŁU POWINNY ZOSTAĆ OPODATKOWANE W ZRYCZAŁTOWANEJ FORMIE.

WOBEC POWYŻSZEGO WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, KTÓREGO KOGNICJA USTALONA W ART. 1 § 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269) OGRANICZA SIĘ DO BADANIA ZASKARŻONYCH DECYZJI POD WZGLĘDEM ICH LEGALNOŚCI, A WIĘC ZGODNOŚCI Z POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCYM PRAWEM MATERIALNYM I PROCESOWYM, NIE STWIERDZAJĄC PRZY WYDANIU ZASKARŻONEJ DECYZJI NARUSZENIA PRAWA MAJĄCEGO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), SKARGĘ ODDALIŁ.