Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 431/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par 2 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. G. Sp. z o.o. w likwidacji w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier hazardowych za miesiąc kwiecień 2012 roku p o s t a n a w i a odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

G. G. Spółka z o.o. w likwidacji w W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą związaną z grami losowymi i zakładami wzajemnymi. Przedsiębiorstwo nie posiada wolnych od zajęcia aktywów obrotowych, ani też zbywalnego majątku trwałego, który pozwalałby na uiszczenie wpisu. Wnioskodawca w wyniku zmian jakie przyniosła ustawa o grach hazardowych

nie ma możliwości prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych, bowiem wszystkie posiadane zezwolenia wygasły. Konto bankowe firmy zostało zajęte. Dodatkowo, w latach 2013 – 2017 spółka poniosła gigantyczną stratę. Wartość środków trwałych przedsiębiorstwa jest tylko pozornie duża, są to działki niezabudowane zajęte lub zabezpieczone przez organy egzekucyjne. W rezultacie działań podjętych przez organy podatkowe (decyzje na kwotę przekraczającą 20.000.000 zł) wspólnicy podjęli uchwałę o postawieniu spółki w stan likwidacji. Przedsiębiorstwo nie generuje przychodów, poza kwotą czynszu za dzierżawę pola w kwocie kilkunastu tysięcy złotych rocznie. Najpilniejsze potrzeby finansowane są z dopłat wspólników oraz pożyczek. Rok obrotowy 2017 spółka zakończyła stratą w wysokości 1.496.700,21 zł. Wartość środków trwałych wnioskodawcy za 2017 r. to 14.059.823,69 zł. Wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych to kwota 3.000.000 zł. Skarżąca spółka nie posiada środków na rachunkach bankowych (k. 61-64).

Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje - gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).

G. G. Spółka z o.o. w likwidacji w W. rok obrotowy 2017 zakończyła stratą w wysokości 1.496.700,21 zł. Wartość środków trwałych wnioskodawcy to 14.059.823,69 zł. Spółka nie posiada środków w kasie. Rachunki bankowe strony skarżącej zostały zajęte przez organy skarbowe. Wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych to kwota 3.000.000 zł.

W tym miejscu należało wskazać, iż u podstaw negatywnego rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie niniejszej legł, przede wszystkim fakt dysponowania przez skarżącą spółką znacznym majątkiem

o wartości 14.059.823,69 zł. Wartość wykazanego majątku wielokrotnie przekracza wysokość kosztów sądowych w sprawie niniejszej – na obecnym etapie postępowania koszty te ograniczają się do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 600 zł (k. 1). Dodatkowo, skarżąca spółka dysponuje możliwością uzyskania środków finansowych w szczególny sposób, jakim jest zobowiązanie się wspólników do dopłat, których uchwalenie dopuszczalne jest także w okresie likwidacji spółki (art. 275 § 3 k.s.h.). Dopłata jest formą wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz spółki. Celem zaś dopłat jest przekazanie środków finansowych przez wspólników na dofinansowanie prowadzenia działalności gospodarczej, w tym również na opłacenie niezbędnych kosztów sądowych. Jak wynika z treści złożonego oświadczenia firma korzysta już z tej możliwości w zakresie finansowania najpilniejszych potrzeb (k. 62). W złożonym wniosku nie wskazano zatem przesłanek, które mogłyby uzasadniać przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Końcowo podnieść również należy, iż w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego podtrzymane zostało stanowisko, iż w świetle art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 10 i 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r. poz. 1112 ze zm.) wszczęcie wobec wnioskodawcy postępowania upadłościowego (układowego lub likwidacyjnego) nie uzasadnia automatycznie przyznania prawa pomocy; dopiero wykazanie - zgodnie z wymogiem art. 246 § 2 p.p.s.a. - zasadności przyznania prawa pomocy, czyli przedstawienie sytuacji majątkowej i finansowej w sposób nie budzący wątpliwości, że zasadne jest przerzucenie kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, może prowadzić do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2015 r. w sprawie II FZ 1937/14, publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.