Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2112/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 1 lit.a i pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant referent stażysta - Agnieszka Mazańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi H. w B. na rozstrzygnięcie Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 6 grudnia 2017 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez H. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: Skarżąca, Wnioskodawca, Beneficjent, Strona), jest informacja Banku Gospodarstwa Krajowego S.A. (dalej BGK, IP, Instytucja Pośrednicząca, organ) z dnia (...) listopada 2017 r. znak sprawy: nr (...) w sprawie nieuwzględnienia protestu z (...) września 2017 r. złożonego od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie dla projektu nr (...) pn. "Wdrożenie technologii produkcji szkła samoczyszczącego z zastosowaniem hydrofobowej warstwy ochronnej i wymiennych wiązań chemicznych tej warstwy z powierzchnią szkła" (dalej: wniosek lub projekt) w ramach konkursu dla naboru nr (...) dla Osi priorytetowej III "Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach" w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny rozwój 2014-2020, Działanie 3.2 - "Wsparcie wdrożeń wyników prac B+P", Poddziałanie 3.2.2. -"Kredyt na innowacje technologiczne".

Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

Pismem z 31 sierpnia 2017 r. nr (...) Bank Gospodarstwa Krajowego zawiadomił Stronę, że na podstawie wyników oceny wniosku z 6 kwietnia 2017 r. o dofinansowanie dla projektu dla inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym podjęta została decyzja o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. W piśmie wyjaśnił, że po dokonaniu oceny formalnej i merytorycznej projekt uzyskał 14,50 punktów. Wyniki oceny merytorycznej zawarte zostały w załączonych do pisma Kartach Oceny Merytorycznej każdego z trzech niezależnych ekspertów oceniających projekt. Karty oceny zawierały punktację i uzasadnienia ekspertów. Instytucja Pośrednicząca stwierdziła zgodność przeprowadzenia oceny merytorycznej z wymogami dla Poddziałania 3.2.2 POIR. Przyznana punktacja nie budziła wątpliwości w świetle uzasadnień dla jej przyznania.

Mając na uwadze oceny ekspertów oraz uzasadnienie dla przyznanych punktów Instytucja Pośrednicząca wskazała, że projekt nie spełnił obligatoryjnego kryterium wyboru projektu: "Wydatki przeznaczone na realizację projektu zostały określone zgodnie z katalogiem wydatków kwalifikowalnych oraz są niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej i są powiązane funkcjonalnie" (kryterium nr 4) oraz fakultatywnego kryterium wyboru nr 10: "Wnioskodawca jest członkiem Krajowego Klastra Kluczowego".

Skarżąca (...) września 2017 r. wniosła protest od wyniku oceny merytorycznej. Spółka nie zgodziła się z opiniami Eksperta 1 odnoszącymi się do kryterium nr 1 "Zgodność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu z wymogami dla poddziałania", kryterium nr 2: "Innowacyjność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu", kryterium nr 3: "Nowość i potencjał rynkowy końcowego rezultatu projektu (towaru, procesu, usługi)", podkryterium 3.1.A: "Planowany do wytwarzania w wyniku realizacji projektu towar/proces/usługa jest nowy lub znacząco ulepszony w odniesieniu do dotychczas wytwarzanych w RP i jest wynikiem wdrożenia przedstawionej w projekcie technologii".

Nie zgodziła się również z opiniami Ekspertów 1,2,3 dotyczącymi kryterium nr 3: "Nowość i potencjał rynkowy końcowego rezultatu projektu (towaru, procesu, usługi)", podkryterium 3.1.B: "Planowany do wytwarzania towar/proces/usługa może być określany jako produkt przełomowy z punktu widzenia danej branży (np. posiadający potencjał wpływający na dalszy rozwój)" oraz podkryterium 3.1.C: d. "Czy rezultat projektu ma charakter uniwersalny, tj. posiada cechy, które umożliwiają jego adaptację do nowych celów, nieopisanych w projekcie (tj., czy specyfika danego rezultatu projektu nie wymusza jego stosowania w ścisłym, ograniczonym zakresie opisanym w projekcie)".

W ocenie Strony podkryterium 3.1.B powinno zostać przez Ekspertów 1, 2 i 3 ocenione pozytywnie i otrzymać 3 pkt od każdego z nich, a podkryterium 3.1.C powinno zostać przez Ekspertów 1 i 2 ocenione pozytywnie i otrzymać 1 pkt od każdego z nich.

Spółka nie zgodziła się z oceną Ekspertów, zgodnie z którą projekt nie spełniał kryterium nr 4: "Wydatki przeznaczone na realizację projektu zostały określone zgodnie z katalogiem wydatków kwalifikowalnych oraz są niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej i są powiązane funkcjonalnie." Wskazała, że Ekspert nr 1 nie dokonał żadnej oceny wydatków projektu i ich zgodności z regulaminem, Eksperci nr 2 i 3 uznali powiązanie funkcjonalne wszystkich wydatków i uznali jedynie kwalifikowalność linii do nanoszenia powłoki (poz.16.6) uznając, że pozostałe wydatki nie mogą zostać zakwalifikowane, gdyż Spółka posiada podobne maszyny oraz uznali pełne powiązanie kosztów budowy hali i działki (poz. 16.1 i 16.2) i nie uznali ich kwalifikowalności bez jakiegokolwiek uzasadnienia, mimo że Skarżąca nie posiadała własnej hali produkcyjnej i działki budowlanej.

Strona wyjaśniła, że nie posiada działki budowlanej, ani też hali produkcyjnej. Wynajmowana hala nie pozwala na uruchomienie dodatkowej linii technologicznej do nanoszenia warstwy hydrofobowej ze względu na brak miejsca. Wskazała również, że posiadane maszyny nie są maszynami o takich samych parametrach, jak maszyny objęte wnioskowanym projektem. Spółka opisała różnice pomiędzy stanem posiadania (obecnym), a zakupami, które uwzględniła we wniosku.

Podniosła również, że zapisy Regulaminu konkursu nie stanowią, że nie można zaliczyć do kosztów kwalifikowanych urządzeń podobnych do posiadanych już przez wnioskodawców, na żadnym etapie konkursu nie prosi się wnioskodawców o złożenie oświadczenia o posiadaniu, czy nie posiadaniu elementów objętych planem wydatków, w konkursie nie sprawdza się i nie żąda od wnioskodawców żadnych oświadczeń w zakresie uzyskania dofinansowania podobnych wydatków z innych konkursów unijnych. Argumentowała, że brak opisanych ograniczeń powoduje, że inni wnioskodawcy, którzy nie uzyskali na swoje projekty środków z kredytu technologicznego BGK, a zakupili maszyny zbliżone do wnioskowanych w ramach zakupów własnych, czy w wyniku uzyskania środków w innych konkursach, byli uprzywilejowani w ocenie swoich projektów w stosunku do Spółki, co stanowi o nierównym traktowaniu uczestników konkursu. W związku z powyższym w ocenie Spółki kryterium nr 4 powinno zostać ocenione pozytywnie przez wszystkich Ekspertów.

Pismem z 16 listopada 2017 r. BGK powiadomił Skarżącą o nieuwzględnieniu protestu. Ponieważ dokonanie oceny sformułowanego w proteście zarzutu dotyczącego kryteriów merytorycznych wymagało wiedzy specjalistycznej, Instytucja Pośrednicząca zasięgnęła opinii nowego Eksperta zewnętrznego, który nie brał wcześniej udziału w jakiejkolwiek ocenie wniosku o dofinansowanie, i który po zapoznaniu się i dokumentacją projektową oraz przedmiotowym protestem wyraził swoją opinię w "Karcie Oceny Merytorycznej wniosku o dofinansowanie". W ocenie Instytucji Pośredniczącej ocena Eksperta w zakresie objętym protestem została sporządzona poprawnie pod względem logicznym, jak i merytorycznym, a przyznana punktacja nie budziła wątpliwości w świetle uzasadnień dla jej przyznania przedstawionych w Karcie Oceny Merytorycznej.

Odnosząc się do oprotestowanego kryterium 1, podkryterium 1.2 Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do uzasadnień Strony i uznała protest w zakresie podkryterium 1.2 za zasadny. Zwróciła jednak uwagę, że podniesienie oceny cząstkowej nie zmieniło ogólnej oceny w ramach kryterium 1.

W zakresie kryterium 2: "Innowacyjność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu" IP nie zmieniła przyznanej punktacji (2,5 pkt). Instytucja Pośrednicząca zwróciła uwagę, że Wnioskodawca w proteście zaproponował ocenę 4,5 pkt zamiast 0 pkt, ale nie odwołał się jednocześnie do oceny dwóch pozostałych Ekspertów, którzy przyznali 2,5 pkt i nie zakwestionował ich oceny. Jej zdaniem brak podniesienia zarzutu co do oceny Ekspertów nr 2 i 3 świadczy, iż Wnioskodawca zgodził się z przyznaną przez nich punktacją i uzasadnieniem. IP zwróciła również uwagę, iż Wnioskodawca nie podał argumentów na podstawie których technologia miałaby wprowadzać nowe korzystne rozwiązania o charakterze innowacyjnym, które nie były wcześniej dostępne w rozwiązaniach alternatywnych.

BGK podtrzymał pierwotną ocenę podkryterium 3.1.A. i uznał, że kryterium zostało przez Spółkę spełnione.

Oceniając zarzuty protestu w zakresie oceny spełnienia podkryterium 3.1.B Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do opinii Eksperta nr 4. W ocenie IP podkryterium zostało spełnione, a tym samym projekt powinien otrzymać w omawianym podkryterium 3 punkty. Podsumowując, po rozpatrzeniu protestu Instytucja Pośrednicząca stwierdziła, Skarżąca spełniła kryterium nr 3 i zasadne jest przyznanie jej 8 pkt.

Analizując zarzuty dotyczące oceny spełnienia kryterium 4: "Wydatki przeznaczone na realizację projektu zostały określone zgodnie z katalogiem wydatków kwalifikowanych oraz są niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej i są powiązane funkcjonalnie" IP wskazała, że kryterium uznaje się za spełnione jeśli do wydatków niekwalifikowalnych zostaną przesunięte wydatki o wartości nieprzekraczającej progu określonego w Regulaminie konkursu (w odniesieniu do wartości pierwotnych wydatków kwalifikowalnych, ujętych we wniosku o dofinansowanie). Wszyscy trzej Eksperci stwierdzili, że to kryterium nie jest spełnione.

W opinii Instytucji Pośredniczącej Strona nie wykazała, że linia do laminowania szkła w technologii ciśnieniowej (autoklawowej), proponowana w ramach projektu, jest niezbędna do wdrożenia danej technologii. IP podtrzymała również stanowiska Ekspertów 2 i 3, zgodnie z którymi jedyną pozycją kwalifikowalną w ramach harmonogramu rzeczowo-finansowego jest poz. 16.6 - linia produkcyjna do elektrospinningowego nanoszenia warstwy hydrofobowej. Wnioskodawca w proteście zadeklarował, że nie posiada takiej linii, a jest ona niezbędna do realizacji wnioskowanej inwestycji.

W wyniku rozpatrzenia protestu Instytucja Pośrednicząca stwierdziła, że kryterium 4 nie zostało spełnione. Kwota wydatków uznanych za niekwalifikowalne przekroczyła dopuszczalny Regulaminem konkursu próg 15%.

Zdaniem Instytucji Pośredniczącej uzasadnienia Eksperta zawarte w opinii oraz w Karcie Oceny Merytorycznej wskazywały na wszystkie okoliczności, które przesądziły o wyniku oceny danego kryterium oraz wskazywały okoliczności uniemożliwiające przyznanie maksymalnej, możliwej do uzyskania liczby punktów, jak również wskazywały okoliczności, które zadecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów.

Instytucja Pośrednicząca podkreśliła, że wniosek o dofinansowanie uzyskał łącznie 17,50 pkt. Niemniej jednak dalej nie zostało uznane za spełnione kryterium obligatoryjne nr 4, co tym samym skutkowało negatywną oceną projektu.

Wobec powyższego, na podstawie sporządzonej przez Eksperta 4 opinii i Karty Oceny Merytorycznej oraz analizy otrzymanych dokumentów, Instytucja Pośrednicząca podtrzymała dotychczasowe stanowisko i stwierdziła, że przedmiotowy projekt nie mógł zostać wybrany do dofinansowania ze względu na niespełnione kryterium obligatoryjne nr 4.

W związku z nieuwzględnieniem protestu Skarżąca wniosła skargę na rozstrzygnięcie BGK S.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organowi wydającemu zaskarżone rozstrzygnięcie Strona zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez pominięcie konkretnych zarzutów oraz niezgodność oceny merytorycznej ze złożonym przez wnioskodawcę wnioskiem o dofinansowanie. Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z powodu naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik postępowania, oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Bank Gospodarstwa Krajowego S.A. wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z 9 stycznia 2018 r., stanowiącym uzupełnienie skargi z 6 grudnia 2017 r. Spółka zarzuciła naruszenie Regulaminu Konkursu oraz przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez obrazę paragrafu 8 ust. 1 Regulamin Konkursu, poprzez dokonanie oceny merytorycznej przez Ekspertów w zakresie wykraczającym poza informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie oraz niezgodność oceny merytorycznej Panelu Ekspertów ze złożonym przez wnioskodawcę wnioskiem o dofinansowanie poprzez pominięcie informacji zawartych we wniosku i zarzucenie Wnioskodawcy braku tej informacji. Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z powodu wskazanych naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik postępowania oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, obecnie Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa, u.z.r.p.s. - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1.

Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez BGK, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu.

Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z:

- cyt. ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020;

- ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1710, dalej: ustawa);

a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności:

- Wytycznymi w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020 (zwanymi dalej: "Wytycznymi"), za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych.

- Regulaminem konkursu z dnia 16 stycznia 2017 r., w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 Oś Priorytetowa III: Wsparcie Innowacji w Przedsiębiorstwach, Działanie 3.2: Wsparcie wdrożeń wyników praz B+R Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne, Konkurs Nr 3, zwanym dalej: Regulaminem konkursu.

Dokonując kontroli działania organu Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych.

Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem.

W ramach konkursu BGK na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców.

Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów.

Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o odmowie przyznania premii technologicznej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych.

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt Skarżącej nie spełnił kryterium oceny merytorycznego nr 4 "Wydatki przeznaczone na realizację projektu zostały określone zgodnie z katalogiem wydatków kwalifikowalnych oraz są niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej i są powiązane funkcjonalnie" ocenianego na panelu ekspertów (ocena punktowa).

Zgodnie z opisem kryterium nr 4 w ramach tego kryterium weryfikowane jest:

A. Czy wydatki planowane do poniesienia w ramach projektu wpisują się w katalog wydatków kwalifikowalnych określony w art. 10 ust. 5-6 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz są zgodne z wymogami określonymi w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach PO IR.

B. Czy wydatki planowane do poniesienia w ramach projektu są niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz czy zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy nabywane środki trwałe są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej.

W przypadku stwierdzenia, że dany wydatek nie należy do katalogu wydatków kwalifikowalnych lub nie jest niezbędny do realizacji inwestycji technologicznej lub dotyczy środka trwałego niepowiązanego funkcjonalnie z pozostałymi środkami trwałymi/wydatkami, jest on wyłączany z wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem i ujmowany w wydatkach niekwalifikowanych.

Kryterium uznaje się za spełnione jeśli do wydatków niekwalifikowalnych zostaną przesunięte wydatki o wartości nieprzekraczającej progu określonego w Regulaminie konkursu (w odniesieniu do wartości pierwotnych wydatków kwalifikowalnych, ujętych we wniosku o dofinansowanie).

W zaskarżonej informacji IP wskazała, że kryterium uznaje się za spełnione, jeśli do wydatków niekwalifikowalnych zostaną przesunięte wydatki o wartości nieprzekraczającej progu określonego w Regulaminie konkursu (w odniesieniu do wartości pierwotnych wydatków kwalifikowalnych, ujętych we wniosku o dofinansowanie). Wszyscy trzej Eksperci stwierdzili, że to kryterium nie jest spełnione.

W opinii Instytucji Pośredniczącej Skarżąca nie wykazała, że linia do laminowania szkła w technologii ciśnieniowej (autoklawowej), proponowana w ramach projektu, jest niezbędna do wdrożenia danej technologii. IP podtrzymała również stanowiska Ekspertów 2 i 3, zgodnie z którymi jedyną pozycją kwalifikowalną w ramach harmonogramu rzeczowo-finansowego jest poz. 16.6 - linia produkcyjna do elektrospinningowego nanoszenia warstwy hydrofobowej. Wnioskodawca w proteście zadeklarował, że nie posiada takiej linii, a jest ona niezbędna do realizacji wnioskowanej inwestycji.

W wyniku rozpatrzenia protestu Instytucja Pośrednicząca stwierdziła, że kryterium 4 nie zostało spełnione, a kwota wydatków uznanych za niekwalifikowalne przekroczyła dopuszczalny Regulaminem konkursu próg 15%.

Zgodnie z § 10 ust. 12 Regulaminu konkursu w przypadku, jeżeli Panel Ekspertów uzna za niekwalifikowalne 15% lub więcej łącznej kwoty wydatków, wskazanych przez wnioskodawcę jako kwalifikowalne we wniosku o dofinansowanie, kryterium wyboru projektów "Wydatki przeznaczone na realizację projektu zostały określone zgodnie z katalogiem wydatków kwalifikowalnych oraz są niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej i są powiązane funkcjonalnie" uznaje się za niespełnione.

W myśl § 11 ust. 3 pkt 2 Regulaminu konkursu projekt nie może zostać wybrany do dofinansowania, gdy nie spełnił kryteriów wyboru projektów lub nie uzyskał wymaganej liczby punktów. Tym samym skoro strona uzyskała 0 pkt, a wymagane było uzyskanie 1 pkt, to odmówiono przyznania promesy premii technologicznej.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 pkt 2 ustawy wydatkami przeznaczonymi na realizację inwestycji technologicznej są ponoszone przez przedsiębiorcę realizującego tę inwestycję, niezbędne do jej realizacji, wydatki na zakup, wytworzenie, a także koszty montażu i uruchomienia nowych środków trwałych innych niż określone w pkt 1, z wyłączeniem środków transportu nabywanych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w sektorze transportu.

Z kolei art. 10 ust. 6 ustawy wskazuje, że do wydatków na realizację inwestycji technologicznej zalicza się także wydatki ponoszone na wykonane przez doradców zewnętrznych studia, ekspertyzy, koncepcje i projekty techniczne, niezbędne do wdrożenia nowej technologii w ramach inwestycji technologicznej.

Środki trwałe, o których mowa w ust. 5, muszą być powiązane ze sobą funkcjonalnie i służyć do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym (art. 10 ust. 7 ustawy).

Natomiast inwestycja technologiczna, zgodnie ze słowniczkiem zamieszczonym w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy, oznacza inwestycję polegającą na:

a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych, w stosunku do dotychczas wytwarzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, towarów, procesów lub usług albo

b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych, w stosunku do dotychczas wytwarzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, towarów, procesów lub usług;

Przechodząc do merytorycznej oceny rozstrzygnięcia należy zauważyć, że wniosek Strony skarżącej został oceniony w sposób prawidłowy. Wszyscy eksperci biorący udział w ocenie projektu Strony zarówno na etapie oceny wniosku, jak i etapie oceny dokonanej w wyniku złożenia środka zaskarżenia zgodnie uznali, że część wydatków jest niekwalifikowalna.

W ocenie protestu wskazano, że do dofinansowania możliwe są te wydatki, które w sposób oczywisty są niezbędne do wdrożenia danej technologii i uruchomienia na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. A zatem, w opinii Instytucji Pośredniczącej poz. 16.3 i 16.4 harmonogramu rzeczowo-finansowego nie można uznać za kwalifikowalne - nie wykazano, że są niezbędne do wdrożenia danej technologii.

Z kolei poz. 16.5 (HRF5) to linia do laminowania szkła w technologii ciśnieniowej (autoklawowej). IP wskazała, że Wnioskodawca stwierdził, iż posiada linię do laminowania szkła w technologii próżniowej, która jest linią o niższej wydajności niż autoklawowa. W opinii IP Ekspert nr 4 trafnie spostrzegł cyt. "W żaden sposób nie wykazał jednak, dlaczego posiadano linia nie nadaje się do realizacji wnioskowanej inwestycji. Z innego stwierdzenia Wnioskodawcy (str. 14/15 odwołania - pkt. C) wynika, że obecna linia do laminowania nie nadaje się do obróbki szkła z innymi powłokami (np. selektywne, refleksyjne...). Dotyczy to jednak tylko pewnego obszaru zastosowania (fasady budynków, zadaszenia) i funkcjonalność takich powłok jest dodatkową, na pewno korzystną cecha, ale nie mającą nic wspólnego z główną cechą produktu - samoczyszczeniem, a to ma być efektem wnioskowanej technologii".

W opinii Instytucji Pośredniczącej poz. 16.5 tym samym także nie można uznać za kwalifikowalną - nie wykazano bowiem, że jest niezbędna do wdrożenia danej technologii.

Instytucja Pośrednicząca w wyniku rozpatrzenia protestu podtrzymała tym samym stanowisko Eksperta nr 2 i 3 z Panelu Ekspertów, iż jedyną (wśród pozycji 16.3 do 16.6) pozycją kwalifikowalną w ramach harmonogramu rzeczowo-finansowego jest poz. 16.6 (HRF6) - linia produkcyjna do elektrospinningowego nanoszenia warstwy hydrofobowej – albowiem Wnioskodawca w proteście zadeklarował, że nie posiada takiej linii, a jest ona niezbędna do realizacji wnioskowanej inwestycji.

W opinii Instytucji Pośredniczącej - w wyniku rozpatrzenia protestu - z uwagi na fakt, że na podstawie posiadanej dokumentacji projektowej w ocenie organu nie można wskazać, jaka powierzchna hali/gruntu przypada na strefę linii produkcyjnej do elektrospinningowego nanoszenia warstwy hydrofobowej (czyli jedynej pozycji w HRF uznanej za kwalifikowalną), należy uznać cały wydatek w poz. 16.1 i 16.2 za niekwalifikowalny.

Należy zgodzić się z organem, który podkreślił, iż w Instrukcji wypełniania wniosku widnieje zapis, z którego wynika, że należy pamiętać, że kwalifikowalne w ramach projektu są jedynie te wydatki, które służą do realizacji inwestycji technologicznej i są ze sobą powiązane funkcjonalnie. Oznacza to, że do dofinansowania możliwe są te wydatki, które w sposób oczywisty są niezbędne do wdrożenia danej technologii i uruchomienia na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Tym samym Instytucja Pośrednicząca prawidłowo stwierdziła - odnośnie poz. 16.3 i 16.4 harmonogramu rzeczowo-finansowego - że nie można ich uznać za kwalifikowalne, gdyż Skarżąca nie wykazała, że są niezbędne do wdrożenia danej technologii.

W ocenie Sądu BGK prawidłowo zatem uznało że wnioskodawca nie wykazał, że wszystkie wydatki, jakie opisał we wniosku, są niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej, co skutkowało uznaniem przedmiotowego kryterium za niespełnione, albowiem kwota wydatków uznanych za niekwalifikowalne przekroczyła dopuszczalny Regulaminem konkursu próg 15%.

W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Jednostka prawidłowo wskazała też, że ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Późniejsze dodatkowe informacje, w szczególności przekazywane w proteście, nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpatrywania protestu.

W ocenie Sądu – dokonując weryfikacji zaskarżonego pisma - należy też uwzględnić brzmienie § 10 ust. 3 Regulaminu konkursu, który stanowi, że w ramach Panelu Ekspertów ocena projektu dokonywana jest przez trzech niezależnych ekspertów branżowych. W przypadku rozbieżnej oceny ekspertów w ramach danego kryterium (lub podkryterium jeśli dotyczy), ostateczny wynik oceny kryterium/podkryterium jest ustalany według następującej zasady:

- jeśli są dwie jednakowe oceny, a ocena trzeciego eksperta jest inna, to brana jest pod uwagę jednakowa ocena przyznana przez dwóch ekspertów;

- jeśli oceny trzech ekspertów są różne, brana jest pod uwagę ocena pośrednia (odrzucane są oceny skrajne);

- w przypadku kryteriów, w których występują oddzielnie punktowane elementy oceny (tj. podkryteria), powyższej analizy rozbieżności ocen dokonuje się na poziomie podkryteriów;

- jeśli w projekcie przewidziano wytwarzanie więcej niż jednego rezultatu, powyższej analizy rozbieżności ocen dokonuje się na poziomie podkryteriów, oddzielnie dla każdego z rezultatów.

W sprawie nie ulega żadnych wątpliwości, że wszyscy eksperci byli zgodni co do swoich ocen.

Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego (w tym adresowanych w pierwszej kolejności do komisji oceny projektów (KOP) kryteriów wyboru projektu) wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione.

Ustawodawca w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl).

Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie.

Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13).

Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p.s. ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.r.p.s., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 6, art.7, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Z upoważnienia nie wynika, że akty te mogą regulować pewne kwestie odmiennie niż ustawa wdrożeniowa. Dotyczy to przede wszystkim przepisów z art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej (właściwa instytucja przekazuje wnioskodawcy pisemną informacje o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu) oraz art. 58 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy (właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem). Zgodnie z zacytowanym przepisem ustawowym obie informacje dotyczące oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu muszą zawierać uzasadnienie. Uzasadnienie to musi odzwierciedlać zasadę zawartą w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącą, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skoro ww. informacje kierowane do wnioskodawcy zgłoszonego projektu stanowią o dwustopniowym postępowaniu konkursowym kontrolowanym również przez sąd administracyjny, to nie ulega wątpliwości, że wymagane przez ustawodawcę uzasadnienie tych informacji musi spełniać element rzetelnego wyjaśnienia przyjętej oceny. Wskazać należy, jak słusznie zaakcentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1051/13): "uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie zatem musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu.". Natomiast w wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1113/13) NSA zaakcentował, iż: "...instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych zarówno przez ekspertów w kartach ocen merytorycznych jak i skarżącą Spółkę w treści złożonego protestu. Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów.".

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji wypada stwierdzić, że odpowiadają one prawu.

Odnosząc się zaś do poprawności oceny projektu to należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie WSA takich błędów IP nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowisko oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o odmowie przyznania premii technologicznej, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody odmowy o dofinansowanie wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie odmowy przyznania premii technologicznej. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny.

Mając na uwadze powyższe rozważania nie można zatem uznać, iż Instytucja Pośrednicząca - wydając zaskarżoną informację - naruszyła zasady wynikające z art. 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak to wskazano w treści skargi. Sąd nie uznał też zarzutu o niezgodności oceny merytorycznej ze złożonym przez Skarżącą wnioskiem.

W ocenie Sądu Instytucja Pośrednicząca nie naruszyła również - podniesionych w uzupełnieniu skargi – zapisów § 8 ust. 1 Regulaminu konkursu, jak też nie można stwierdzić, iż wystąpiła niezgodność oceny merytorycznej Panelu Ekspertów ze złożonym przez Skarżącą wnioskiem poprzez pominięcie informacji zawartych we wniosku i zarzucenie Skarżącej braku tej informacji.

Na zakończenie Sąd zauważa, że BGK w swoim rozstrzygnięciu odniósł się do zarzutów protestu, organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Należy też wskazać, że Sąd - orzekając na podstawie cyt. przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - ocenia działania organu pod kątem przesłanki wskazanej w tym przepisie tj. czy organ oceniając projekt dokonywał tego w sposób naruszający prawo i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie jest natomiast rolą Sądu dokonanie oceny merytorycznej projektu, bowiem nie jest do tego upoważnionym, nie ma też takich możliwości.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.