Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 629/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art.61 i art.73
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2014 r. sprawy ze skargi I.W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty P. z dnia [...].03.2014 r. nr [...]; 2. zasądza od organu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. na rzecz skarżącej I.W. kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

IV SA/Po 629/14

Uzasadnienie

Starosta P. postanowieniem z dnia [...].03.2014r. wydanym w sprawie o nr [...] na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, zwanego dalej Kpa) oraz art.7d ust.1 i art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm., zwanego dalej P.g.i.k.) po rozpatrzeniu wniosku I.W. (zwanej dalej skarżącą) z dnia 27 stycznia 2014 r. odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego, że działka położona w obrębie P., miasto P., oznaczona na arkuszu mapy [...] numerem [...] ma w operacie ewidencji gruntów ujawnioną powierzchnię [...] ha.

W uzasadnieniu swego postanowienia organ I instancji wskazał, że w dniu 29 stycznia 2014 r. wpłynął wniosek I.W. z dnia 27 stycznia 2014 r., m.in. w sprawie wydania zaświadczenia potwierdzającego, że powierzchnia działki o numerze [...] ujawniona w operacie ewidencji gruntów wynosi [...] ha, tymczasem przedmiotowa działka figuruje z powierzchnią [...] ha.

Prezydent podkreślił, że w chwili obecnej zapis w operacie ewidencji gruntów dla przedmiotowej działki nie potwierdza wnioskowanej powierzchni. W niniejszej sprawie toczy się przed Starostą P. postępowanie w sprawie weryfikacji wpisu w ewidencji gruntów. Organ I instancji powołał się na Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1072/10 gdzie stwierdzono, że "właściwy organ może odmówić wydania zaświadczenia o żądanej treści, jeżeli miałoby to prowadzić do poświadczenia stanu prawnego niezgodnego z danymi wynikającymi z prowadzonej przez organ ewidencji".

I.W. w ustawowym terminie wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

W zażaleniu wskazano, że skarżąca nigdy nie wnioskowała o zaświadczenie potwierdzające, że działka nr [...] ma powierzchnię [...] ha. Podkreślono, że wniosek skarżącej dotyczył prawidłowego wykonania przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. (zwany w dalszej treści jako PODGiK) opisu i mapy oraz wykazu zmian gruntowych dla istniejącej w dacie zamówienia, tj. w dniu 14.12.2012r., działki nr [...], a nie dla działki nr [...], którą PODGiK utworzył ponad pół roku po złożeniu wniosku o wspomniane dokumenty w dniu 08.07.2013r. W tym zakresie skarżąca powołała się na swoje pismo z dnia 27.01.2014r strona 5, pkt 5).

Postanowienie tej treści w ocenie skarżącej jest absurdalne biorąc pod uwagę, że nie odmówiono wydania zaświadczenia, lecz wydano zaświadczenie niezgodne z zapisem w ewidencji gruntów wg stanu na dzień złożenia wniosku. Błędne zaświadczenie w postaci wypisu i wyrysu oraz wyciągu z wykazu zmian gruntowych wydano, tyle, że nie dla działki nr [...] o którą wnioskowała skarżąca, lecz dla działki nr [...], która w dniu 14.12.2012r jeszcze nie istniała. Jednocześnie w wyciągu z wykazu zmian gruntowych podano nieprawdziwe dane, zaświadczając, że stan dotychczasowy to działka nr [...] a nie działka nr [...], która w tym czasie istniała. Dowodzi tego m.in. dostarczony wyrys z mapy ewidencyjnej pokazujący działki nr [...] i [...] jako efekt dokonanego podziału działki nr [...] a nie działki nr [...].

W związku z powyższym skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu:

* nieustanne mijanie się z prawdą

* interpretowanie jej wniosków niezgodnie z treścią jej skargi z dnia 27.01.2014r,

* pomijanie załączonych do skargi dokumentów,

* nie odpowiadanie na zadane pytania,

* opieranie się na nieprawdziwych danych, nierzetelnej interpretacji posiadanych w PODGiK dokumentów,

* naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 6,7,8,9,10, 77 oraz 80 Kpa, poprzez naruszenie zasady wnikliwego działania przez organy administracji publicznej oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, poprzez ignorowanie prawdziwych danych i rozstrzyganie w sprawie przy braku rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wnikliwy, wyczerpujący i bezstronny.

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o:

1. uchylenie zaskarżonego postanowienia,

2. wydanie postanowienia uwzględniającego zawarte w uzasadnieniu do zażalenia informacje,

3. wydanie postanowienia o ustaleniu: kto, kiedy, o jakim kształcie i na jakiej podstawie: stworzył nową działkę o numerze [...] , o powierzchni [...] ha, zawierającą w swych granicach część działki nr [...] o powierzchni [...] oraz działkę nr [...] ó powierzchni [...] ha, która pozostała po wydzielaniu ulicy P.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca ponownie podkreśliła, że nigdy nie zwracała się do Starosty o potwierdzenie, że powierzchnia działki [...] wynosi [...] ha. Wnosiła natomiast w pkt 6 na stronie 5 swojej skargi (k.62 akt admin. I inst.) o ustalenie kto, kiedy, o jakim kształcie i na jakiej podstawie stworzył nową działkę o numerze [...] i powierzchni [...] ha, którą to działkę podzielono" z urzędu" jak wszystko w tej sprawie na działki nr [...] i [...].

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. (zwany dalej także WINGiK) postanowieniem z dnia [...].04.2014r. o nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania. Następnie wskazano, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków (w tym udzielania informacji z operatu ewidencyjnego) reguluje ustawa z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454, ze zm.).

Dalej organ odwoławczy przytoczył treść art. 24 ust. 2 - 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nadto wyjaśnił, że zgodnie z § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami źródłowymi. Zgodnie z § 45 pkt 1 ppkt 1-3 przedmiotowego rozporządzenia operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian bazy danych ewidencyjnych w celu:

1)zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi,

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych,

3)wyeliminowania danych błędnych.

Następnie WINGiK przytoczył treść przepisów art. 217, 218 i 219 Kpa.

Wskazano m.in., że zgodnie z art. 217 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego: "Organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:

1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa:

2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Natomiast art.218 Kpa stanowi w § 1, że w przypadkach o których mowa w art.217 § 2 pkt 2 Kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W myśl zaś § 2 organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca otrzymała następujące dokumenty z PODGiK: "Wyciąg z wykazu zmian gruntowych Kw nr [...] " z [...] lipca 2013 r. oraz "wypis i wyrys" dla działki ewidencyjnej nr [...] również z datą [...] lipca 2013 r. (co sama potwierdza). Strona podniosła, że dane zawarte w otrzymanych dokumentach nie odpowiadały posiadanej przez nią dokumentacji. W związku z powyższym złożyła:

* pismo z 28 października 2013 r., które zostało uznane przez Starostę P. za skargę na opieszałe działanie organu,

* pismo z 31 stycznia 2014 r. (faktycznie pismo z dnia 27.01.2014r., k.58 akt admin. organu I instancji. W aktach admin. brak jest pisma skarżącej z data 21.01.2014r. – przyp. M.B.), które zostało uznane przez organ I instancji za zażalenie na postanowienie w sprawie odmowy wydania dokumentów.

Zdaniem organu II instancji strona, domagając się w piśmie z 31 (27) stycznia 2014 r. poprawionych dokumentów z danymi na dzień 14 grudnia 2012 r., dla będącej jej własnością działki (odnośnie powierzchni), tym samym złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia o określonej treści (przy czym należy podkreślić, że wypis i wyrys nie jest zaświadczeniem i w tym przypadku właściwą formą odmowy jest decyzja).

W odniesieniu do dokumentu pt. " wyciąg z wykazu mian gruntowych " zasadne jest wydanie przez organ I instancji postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego, że powierzchnia działki ewidencyjnej nr [...] (powstałej w wyniku podziału "hipotecznego" działki ewidencyjnej [...] nr [...] z 8 lipca 2013 r.) ujawniona w operacie ewidencji gruntów wynosi [...] ha.

Organ II instancji wskazał, że rozpatrując zażalenie z 17 marca 2014 r. na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia nie rozstrzyga kwestii dotyczących prawidłowości zapisu ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków. Z akt sprawy wynika, że dane zawarte w wydanej dokumentacji są zgodne z danymi zawartymi w operacie ewidencji gruntów i budynków na dzień wydania - i zgodnie z orzecznictwem w przypadku postępowania o wydanie zaświadczenia przedmiotem oceny organu II instancji jest fakt, czy wydane zaświadczenie jest pochodną faktów bądź stanu prawnego ujawnionego w określonym rejestrze.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że żądała wydania dokumentów dla działki nr [...] na dzień 14.12.2012r. (pierwszy wniosek został złożony z datą 28 listopada 2012), a otrzymała dokumenty dla działki nr [...] z datą wydania 8 lipca 2013 r. organ II stwierdza, że kwestie ewentualnej bezczynności organu I instancji jak i faktu, iż otrzymała dokumenty dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zamiast zgodnie z wnioskiem dla działki nr [...], nie może być przedmiotem niniejszego postępowania.

Organ odwoławczy podkreślił, że kwestia prawidłowości wpisu do operatu ewidencji gruntów i budynków nie może być rozpatrywana w postępowaniu o wydanie zaświadczenia. Z akt wynika natomiast, że Starosta P. wszczął postępowanie wyjaśniające oznaczone nr [...], w sprawie sprawdzenia poprawności zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków (przedmiotowe postępowanie jest w toku). W trakcie wyżej wspomnianego postępowania zostanie zbadana zasadność ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków w miejsce działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni [...] ha działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni [...] ha. W takim postępowaniu wnioskodawca ma prawo uczestniczyć jako strona, a w przypadku wydania decyzji prawo złożenia odwołania do organu II instancji.

Mając powyższe na względzie organ odwoławczy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Skargę na powyższe postanowienie w ustawowym terminie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu I.W. wnosząc o jego uchylenie i powtarzając wobec zaskarżonego postanowienia zarzuty podniesione w zażaleniu. Dodatkowo skarżąca zarzuciła działania niezgodne z art. 21 i 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W uzasadnieniu skargi skarżąca częściowo powtórzyła argumentację zawartą w uzasadnieniu zażalenia. W szczególności powtórzyła, że nigdy nie wnioskowała o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że działka nr [...] ma powierzchnię [...] ha. Pomimo tego w dniu 05.03.2014r. Starosta P. wydał postanowienie - rzekomo na jej wniosek - postanawiające odmówić wydania zaświadczenia - potwierdzającego, że działka położona w obrębie P., miasto P., oznaczona na arkuszu mapy [...] numerem [...] ma w operacie ewidencji gruntów ujawnioną powierzchnię [...] ha."

Jednocześnie tego samego dnia 05 marca 2014r; Starosta wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, podając, że "....na wniosek pani I.W., zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zmiany w bazie danych ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy pomiędzy działką położoną w obrębie P., miasto P., oznaczona numerem [...], stanowiącą własność wnioskodawców, a działką oznaczoną nr [...], stanowiącą własność Miasta i Gminy P., oraz zmiany powierzchni działki nr [...]."

Skarżąca podkreśliła, że nigdy nie występowała w sprawie zmiany w bazie danych ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy pomiędzy działką położoną w obrębie P., miasto P., oznaczoną numerem [...], stanowiącą jej własność, a działką oznaczoną nr [...], stanowiącą własność Miasta i Gminy P., oraz zmiany powierzchni działki nr [...].

Skarżąca zaakcentowała, że w dniu 05.03.2014r wydano się absurdalne postanowienie o odmowie wydania jej zaświadczenia mimo, że zamówione dokumenty, chociaż z błędami, otrzymała w dniu 08.07,2013r., a innych nie zamawiała. Jednocześnie wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...] powstałymi w wyniku dokonanego przez PODGiK podziału hipotecznego "zmianą z 8.07.2013r" pomimo tego, że o takie zabiegi również nie występowała.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające skarżącej wydania zaświadczenia potwierdzającego, że działka położona w obrębie P., miasto P., oznaczona na arkuszu mapy [...] numerem [...] ma w operacie ewidencji gruntów ujawnioną powierzchnię [...] ha.

Zasadniczą kwestią w rozpoznawanej sprawie w świetle treści zaskarżonych postanowień oraz treści skargi, a wcześniej zażalenia, była ocena, czy organy prawidłowo oceniły żądanie skarżącej. Organy potraktowały pismo skarżącej z dnia 27.01.2014r. zatytułowane "skarga" jako wniosek o wydanie opisanego wyżej zaświadczenia. W ocenie Sądu orzekającego była to ocena nieuprawniona. Już tylko z wykładni literalnej art. 217 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Nie budzi więc wątpliwości, że zaświadczenie może być wydane jedynie na wniosek strony. Tymczasem z treści pisma skarżącej z dnia 27.01.2014r. nie da się wyprowadzić wniosku, że skarżąca domagała się od organu I instancji wydania zaświadczenia, którego dotyczą postanowienia wydane w niniejszej sprawie. Co więcej, już w swym zażaleniu skarżąca wskazywała wprost, że nie zwracała się do organu o wydanie jakiegokolwiek zaświadczenia. Doszło więc do sytuacji, że organ I instancji sam błędnie zinterpretował pismo skarżącej z dnia 27.01.2014r., a organ odwoławczy - wbrew jednoznacznemu oświadczeniu skarżącej zawartemu w jej zażaleniu iż nie wnosiła o wydanie zaświadczenia - uznał za prawidłowe stanowisko organu I instancji, że skarżąca domagała się wydania jej zaświadczenia objętego zaskarżonymi postanowieniami. Jest to całkowicie niezrozumiałe i nie znajduje oparcia w aktach sprawy. Ponadto takie postępowanie organu odwoławczego doprowadziło do sytuacji, że to organ – wbrew jednoznacznemu stanowisku strony w przypadku organu II instancji – zadecydował za stronę o tym, czego ona się domaga.

W kontekście powyższego należy wskazać, iż istotną zasadą postępowania administracyjnego, wyrażoną między innymi w art. 63, 128 i 140 Kpa, jest jego odformalizowanie tak, aby sprawa mogła być rozpoznana zgodnie z intencją i interesem strony bez zbędnego formalizmu. Nie można jednak przyjąć, że jeżeli żądanie jest zredagowane niezręcznie i mało zrozumiale, to organ administracji jest uprawniony do samodzielnego sprecyzowania treści żądania. Jest to wykluczone, ponieważ mogłoby to doprowadzić do niedopuszczalnej zmiany żądania, wbrew intencji wnoszącego podanie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2002 roku, sygn. akt I SA 2188/00, nie publ.) Stosownie do treści art. 61 § 1 kpa żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do organu administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 1990 roku, sygn. akt I SA 367/90, ONSA z 1990, Nr 2-3, poz. 47). Wniosek wszczynający postępowanie administracyjne, w przypadku wątpliwości, co do treści żądania, stanowi podstawę do podjęcia przez organ ustaleń w zakresie rzeczywistej woli osoby, od której pochodzi. Postępowaniu temu towarzyszy należyte i wyczerpujące poinformowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. (vide wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28.11.2007r. o sygn. IV SA/Po 548/07, publ. CBOiS)

W przedmiotowej sprawie organ wbrew obowiązującym regułom, nie podjął kroków niezbędnych w celu ustalenia rzeczywistego żądania wniosku. Zdaniem Sądu obowiązkiem organu było co najmniej zwrócenie się do strony o sprecyzowanie zawartego w piśmie żądania (art. 7-9 Kpa ). Zgodnie z art. 7 Kpa w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis ten wymaga załatwienia wniosku po myśli strony, z uwzględnieniem jej słusznego interesu, a wszelkie niejasności i niedopowiedzenia nie mogą być interpretowane na jej niekorzyść. Jednocześnie art. 8 Kpa nakazuje prowadzenie postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Natomiast art. 9 Kpa nakłada na organy administracji państwowej obowiązek rzetelnego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz czuwania, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa.

Powtórzyć trzeba, że jak wynika z akt sprawy wbrew uznaniu organów, pismo z dnia 27.01.2014 (wpływ do organu 29.01.2014, k. 58 i nast. Akt admin.) nie zawiera wniosku o wydanie zaświadczenia w treści wskazanej w postanowieniu Starosty P. z dnia [...] marca 2014r. nr [...]. Wydaje się, że powyższe pismo stanowi skargę na działanie PODGiK w P. i dotyczy postępowania wszczętego w związku z wątpliwościami strony zgłaszanymi już wcześniej dotyczącymi powierzchni należącej do niej działki nr [...]. Świadczy o tym zarówno tytuł, jak i treść tego pisma.

Wobec powyższych uwag stwierdzić należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone wbrew intencji skarżącej, a co najmniej bez należytego wyjaśnienia i sprecyzowania treści żądania skarżącej.

Uznając więc, iż dysponentem postępowania o wydanie zaświadczenia jest strona, która kategorycznie w skardze i w zażaleniu podnosi, iż nie składała wniosku będącego przedmiotem niniejszego postępowania zasadnym było uchylenie zaskarżonych postanowień organu I i II instancji.

W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ pierwszej instancji winien ustosunkować się do żądań skarżącej zawartych na s.5 jej pisma z dnia 27.01.2014r., w razie potrzeby domagając się od skarżącej doprecyzowania, czego domaga się ona w tym piśmie. Tak więc jeżeli organ I instancji uzna to za niezbędne zwróci się do skarżącej o wyjaśnienie żądania zawartego jej piśmie i to po odpowiednim pouczeniu, zgodnie z art. 9 Kpa, o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw będących przedmiotem postępowania. Ponadto organ uwzględni wywody zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu i to w zależności od treści oświadczenia skarżącej, wyjaśniającego jej rzeczywisty zamiar i intencje. Dopiero w oparciu o pełne ustalenia faktyczne i rozważania prawne, przy uwzględnieniu okoliczności, iż skarżąca nie jest profesjonalistą będzie możliwe dokonanie analizy merytorycznej całokształtu poczynionych ustaleń w sprawie również w zakresie przepisów prawa materialnego mającego w niej zastosowanie (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.) i wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.

MZ