Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1523/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2010 r., nr ... w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2005 r. S.K. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) we W. wniosek o przyznanie pomocy finansowej dla gospodarstwa niskotowarowego.

Decyzją z [...] grudnia 2005 r. o numerze [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. przyznał S.K. wnioskowaną płatność.

Następnie, decyzją z [...] stycznia 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. wskazując, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane przez niewłaściwy organ.

W dniu [...] kwietnia 2010 r., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z [...] stycznia 2010 r., Prezes ARiMR utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. stwierdzające nieważność decyzji o przyznaniu płatności.

Organ wyjaśnił, iż właściwość organów administracji, w tym Kierownika Biura Powiatowego ARiMR ustała się według miejsca zamieszkania producenta rolnego, a zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Podkreślono, iż skoro miejscem zamieszkania wnioskodawcy jest I., co wynika ze złożonej przez S.K. zmiany do wniosku o wpis do ewidencji producentów, to Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. nie był właściwym organem do rozpatrzenia wniosku. Organem właściwym – z uwagi na miejsce zamieszkania producenta rolnego – był natomiast Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. Mając zatem na uwadze, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. naruszył przepisy dotyczące właściwości, Prezes ARiMR orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji stwierdzającej nieważność rozstrzygnięcia z dnia [...] grudnia 2005 r. o numerze [...].

Na powyższą decyzję Prezesa ARiMR S.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucił, iż w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie wskazano w sposób jednoznaczny, które biuro powiatowe ARiMR właściwe jest do rozpatrywania składanych przez niego wniosków. Wskazał, iż jego zdaniem organ badając właściwość miejscową winien wziąć pod uwagę nie tylko miejsce zamieszkania rolnika ale również miejsce położenia gospodarstwa rolnego.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości – między innymi – poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Kontrola administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., zwanej dalej – w skrócie – p.p.s.a.).

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego każdej decyzji administracyjnej, która dotknięta jest co najmniej jednym z uchybień wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a. Z drugiej jednak strony, sądy te są zobowiązane do oddalenia skarg na decyzje zgodne z prawem (art. 151 tej samej ustawy).

Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o udzielenie pomocy finansowej dla gospodarstwa niskotowarowego.

Przepisy dotyczące warunków i trybu udzielania producentom rolnym ww. płatności określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870, z późn. zm.). Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia płatność dla gospodarstwa niskotowarowego przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR.

Wyjaśnić należy, iż w celu ustalenia właściwości miejscowej organy ARiMR posługują się danymi zawartymi w ewidencji producentów, która zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76, z późn. zm.) zawiera, m.in. imię i nazwisko albo nazwę producenta, określenie jego miejsca zamieszkania i adres albo określenie siedziby i adres.

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż miejscem zamieszkania wnioskodawcy jest I. znajdujący się w gminie N.O. położonej w powiecie k. w województwie [...]. Powyższa informacja wskazana została w złożonej przez S.K. zmianie do wniosku o wpis do ewidencji producentów (karta 52 akt adm.).

Skoro więc miejscem zamieszkania skarżącego jest powiat k., to organem właściwym do rozpatrzenia wniosku był Kierownik Biura Powiatowego w K., nie zaś we W. Kierownik Biura Powiatowego we W. byłby organem właściwym, gdyby miejscem zamieszkania skarżącego była wskazana w uprzednio złożonym wniosku o wpis do ewidencji producentów (karta 54 akt adm.) miejscowość K. położona w gminie L. w powiecie w. w województwie [...]. Wraz ze zmianą miejsca zamieszkania skarżącego zmieniła się właściwość miejscowa organu, który winien rozpatrzeć wniosek o przyznanie pomocy.

Podkreślić raz jeszcze należy, że płatność dla gospodarstwa niskotowarowego przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, a Biura Powiatowe ARiMR jak wynika z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634) działają w każdym powiecie. Wobec powyższego wydanie decyzji w przedmiocie przyznania płatności dla producenta mającego miejsce zamieszkania w powiecie k. przez Kierownika Biura Powiatowego we W., tj. właściwego dla powiatu w., było działaniem nieprawidłowym.

Wobec powyższego bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostają okoliczności będące przyczyną zmiany miejsca zamieszkania (zameldowania) skarżącego, tj. śmierć siostry oraz matki oraz sprawowanie opieki nad nieletnią siostrzenicą. Istotnym jest natomiast, że skarżący w zmianie do wniosku o wpis do ewidencji producentów wskazał, iż jego nowym miejscem zamieszkania jest I. w powiecie k.. Tym samym wniosek o przyznanie pomocy finansowej winien zostać rozpatrzony zgodnie z danymi ewidencyjnymi podanymi przez samego wnioskodawcę.

Odnosząc się do podniesionego w skardze argumentu, iż skarżący posiada gospodarstwo w miejscowości K. (powiat w.) należy powtórzyć za organem, iż życie skarżącego koncentrowało się w I. gdzie mieszkał i opiekował się siostrzenicą oraz chorą matką.

Bez znaczenia w niniejszej sprawie jest również podniesiona przez skarżącego okoliczność, iż Kierownik Biura Powiatowego we W. rozpatrzył złożone przez skarżącego w latach 2005 i 2006 wnioski rolnośrodowiskowe. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że niniejsza sprawa dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, a ponadto każdy wniosek rozpatrywany jest indywidualnie z uwzględnieniem przepisów regulujących daną formę pomocy.

W świetle powyższego zauważyć należy, iż orzekające w sprawie organy słusznie uznały, że w niniejszej sprawie właściwym miejscowo był Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K., zaś decyzja wydana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. w dniu [...] grudnia 2005 r. dotknięta jest wadą nieważności i winna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

W przedstawionych okolicznościach sprawy, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku,