Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3656/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 94 ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1882
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
article: art. 155
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi N.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Policji w R. (zwany dalej KWP

w R./Organ) decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] (zwaną dalej decyzją

z dnia [...] lipca 2021 r.) po rozpatrzeniu odwołania Pani N. S. (zwanej dalej Skarżącą) utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w W. (zwanego dalej KPP w W./organ I instancji) z dnia [...] kwietnia 2021 r.

nr [...] (zwaną dalej decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r.) orzekającą o odmowie zmiany ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia

[...] sierpnia 2019 r. nr [...] (zwaną dalej decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r.)

w sprawie przyznania Skarżącej pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe.

Skarżąca pełni służbę w Policji od dnia [...] stycznia 2013 r. Policjantem

w służbie stałej została mianowana z dniem [...] sierpnia 2017 r.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz.U.

z 2020 r., poz. 360 ze zm. zwaną dalej ustawą o Policji) policjantowi w służbie stałej przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Szczegółowe zasady przyznawania przedmiotowego świadczenia reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 947), które zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej - art. 92 ust. 2 ustawy o Policji.

W dniu [...] lipca 2019 r. Skarżąca złożyła w KPP w W. wniosek

w sprawie przyznania pomocy finansowej stanowiący załącznik do rozporządzenia MSWiA z dnia [...] października 2001 r. w sprawie pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. KPP w W. przyznał Skarżącej pomoc finansową na uzyskanie w drodze budowy domu jednorodzinnego

w W. na działce ewidencyjnej oznaczonej numerem [...] , zgodnie przysługującymi normami.

W dniu [...] marca 2021 r. Skarżąca złożyła w siedzibie organu I instancji wniosek w sprawie o zmianę ostatecznej decyzji KPP w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej. Prośbę swoją uzasadnia możliwością korzystania w dalszym ciągu z dodatku mieszkaniowego wypłacanego na rzecz jej męża.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. KPP w W. orzekł o odmowie zmiany decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przyznania Skarżącej pomocy finansowej, z powodu braku podstaw prawnych do zwrotu otrzymanej pomocy finansowej.

W odwołaniu skierowanym do KWP w R. Skarżąca zarzuciła naruszenie przez organ I instancji przepisów postępowania, które w ocenie Skarżącej polegały na błędnej wykładni i braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto, podnosi zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, które w jej ocenie polegały na błędnej wykładni i zastosowaniu przepisów określających warunki przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.

Wnosi o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji KPP w W.; zmianę ostatecznej decyzji KPP w W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przyznania na rzecz Skarżącej pomocy finansowej na uzyskanie w drodze budowy domu jednorodzinnego w W na działce nr [...]w kwocie 19.904,00 zł poprzez jej uchylenie; ewentualnie wnosi o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy KPP w W. do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. KWP w R. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2021 r. i stwierdził, że zarzuty podniesione w odwołaniu są bezpodstawne.

Stwierdził, że przyznanie przedmiotowego świadczenia dokonano w oparciu

o obowiązujące przepisy, na podstawie art. 94 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (t.j.: Dz.U. z 2013r. poz. 864 ze zm.) oraz rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału

i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (t.j.: Dz.U.

z 2020r. poz. 947).

Organ wskazał, że w oświadczeniu mieszkaniowym do ustalenia uprawnień

do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości a następnie we wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej Skarżąca nie wskazała, że mąż A.S.f pełni służbę w innej formacji mundurowej oraz że pobiera świadczenie za brak lokalu, mające wpływ na uzyskanie powyższych świadczeń przez Skarżącą. Wskazał, że w druku oświadczenia mieszkaniowego

do ustalenia uprawnień do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości, stanowiącym załącznik do rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r., jest wprost wskazane by policjant wykazał:

"Członkowie mojej rodziny pobierają świadczenia:

1. za remont lokalu mieszkalnego - podać kto i z jakiej jednostki

2. emeryturę (rentę, rentę rodzinną) - podać kto

3. za brak lokalu - podać kto i z jakiej jednostki".

Skarżąca nie wskazała, że jej mąż A. S. pobiera świadczenie mieszkaniowe z Agencji Mienia Wojskowego.

Organ stwierdził, że w dacie wydania decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej Skarżąca spełniała przesłanki do jej przyznania.

Organ wskazał, że stosownie do art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2021 r., poz. 735) "Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony."

Jego zdaniem postępowanie w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 Kpa. jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest jedynie ustalenie, czy zachodzą przesłanki do uchylenia lub zmiany takiej decyzji ze względu na interes społeczny i słuszny interes strony, i czy ewentualnemu uchyleniu lub zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1832/10).

Wskazał, że § 5 ust. 1 wydanego, w oparciu o delegacje ustawową zawartą

w art. 94 ust. 2 ustawy o Policji, rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U.

z 201 r., poz. 864 ze zm.), zawarto przypadki, przy zaistnieniu których pomoc finansowa podlega zwrotowi.

Zauważył, że zgodnie z zapisem powyższego paragrafu obowiązek zwrotu pomocy finansowej zachodzi w przypadku:

1) jej nienależnego pobrania;

2) zwolnienia policjanta ze służby przed upływem 10 lat od dnia jej rozpoczęcia, z uwzględnieniem okresów służby w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, o ile nie nabył uprawnień do emerytury, renty policyjnej lub renty przyznanej na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

3) gdy osoba, która otrzymała pomoc finansową, została prawomocnie skazana za przestępstwo, o którym mowa w art. 94 ust. la ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

Warunki zwrotu przyznanej pomocy, do czego de facto sprowadza się uchylenie decyzji w tym przedmiocie, zostały przez ustawodawcę skonkretyzowane w przepisach rozporządzenia i zamknięte w wąskim katalogu. Jego zdaniem zastosowanie art. 155 Kpa. już z mocy tego przepisu do przedmiotowej decyzji nie jest możliwe.

Uznał, że wniosek Skarżącej złożony w dniu [...] marca 2021 r. do KPP

w W. w sprawie o zmianę poprzez uchylenie, w oparciu o art. 155 Kpa., ostatecznej decyzji KPP w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie w drodze budowy domu jednorodzinnego w W. na działce nr [...] oraz zwrotu środków pieniężnych przyznanych ww. decyzją nie zasługuje na uwzględnienie. Za takim stwierdzeniem przemawia fakt, iż Skarżąca skorzystała z pomocy finansowej, która co do zasady jest pomocą jednorazową, w pełnej przysługującej wysokości a przyznane środki wykorzystała na budowę domu jednorodzinnego w W. na działce nr [...].

Wskazał, że przyznana pomoc finansowa została przez Skarżącą wykorzystana zgodnie z celem. Uznał, że przepis art. 155 Kpa. ma zastosowanie

do decyzji, które nie zostały jeszcze "skonsumowane", a zatem takich których cel nie został jeszcze całkowicie zrealizowany (wyrok SN z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. III SK 7/12), co w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie organu, zaskarżona decyzja KPP w W. z dnia [...] kwietnia 2021 r. orzekająca o odmowie zmiany decyzji Nr KPP w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej Skarżącej jest zasadna i prawidłowa zasługuje na utrzymanie w mocy.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonej

decyzji, tj.:

a) art. 7 Kpa. w zw. z art. 77 § 1 Kpa. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności poprzez nieustalenie, że mąż Skarżącej pobiera świadczenie z tytułu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, czyli pominięcie, że Skarżąca wskazała w piśmie z dnia [...] marca 2021 r., że jej mąż także pobiera świadczenie z tytułu braku lokalu mieszkalnego;

b) art. 155 Kpa. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie zachodzą przesłanki uzasadniające zmianę decyzji administracyjnej, podczas gdy we wniosku z dnia [...] marca 2021 r. Skarżąca wykazała, że zaistniały wszelkie pozytywne przesłanki uchylenia decyzji, a jednocześnie brak było przesłanek negatywnych, przemawiających za odmową jej uchylenia;

c) art. 107 § 3 Kpa. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu skarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione oraz braku wyjaśnienia podstaw prawnych decyzji, co uniemożliwia skontrolowanie decyzji pod względem tego, czy Organ II instancji w sposób wyczerpujący zebrał i ocenił materiał dowodowy pod kątem braku przesłanek do uchylenia decyzji Organu I instancji;

d) art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy Organ II instancji winien był na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. uchylić zaskarżoną decyzję w całości i zmienić decyzję KPP w W.

nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r.;

e) art. 8 Kpa. poprzez orzeczenie przez Organ II instancji na podstawie samodzielnie tworzonych przesłanek, nie znajdujących oparcia w przepisach prawa oraz wydanie w toku postępowania administracyjnego dwóch odmiennych rozstrzygnięć w tożsamym stanie prawnym, co poskutkowało naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a) § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego poprzez zaniechanie ustalenia przez organ, że świadczenie pobierane przez męża Skarżącej z tytułu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest świadczeniem korzystniejszym niż przysługujące Skarżącej

w policji i w konsekwencji braku odmowy Skarżącej przyznania przedmiotowego świadczenia,

b) art. 95 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy

o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej poprzez jego pominięcie

i nieuwzględnienie, że mąż Skarżącej w dacie wydania decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. otrzymywał ze Skarbu Państwa świadczenie mieszkaniowe realizujące prawo do zakwaterowania (własnego oraz rodziny — żony i małoletnich dzieci) w miejscu pełnienia służby, o czym Skarżąca nie miała wiedzy; fakt ten powoduje, że możliwym jest, że w dacie wydania ww. decyzji Skarżąca nie spełniała przesłanek do przyznania jej pomocy finansowej na pozyskanie lokalu mieszkalnego;

c) art. 94 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji poprzez jego błędną wykładnię

i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w dacie złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej na pozyskanie lokalu mieszkalnego Skarżąca była uprawniona do takiej pomocy, podczas gdy w tamtym czasie mąż Skarżącej pobierał świadczenie mieszkaniowe realizujące prawo do zakwaterowania co mogło powodować, że Skarżąca nie spełniała przesłanek do uzyskania pomocy finansowej;

d) § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów poprzez brak analizy stanu faktycznego niniejszej sprawy przez pryzmat wskazanej normy prawnej, podczas gdy w ocenie Skarżącej, mogła ona nie być uprawniona do uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego;

Wskazała, że wnioskiem z dnia [...] marca 2021 r. Skarżąca wniosła do KPP

w W. o zmianę ww. decyzji poprzez jej uchylenie, w oparciu o art. 155 Kpa. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, że w dacie złożenia wniosku

o przyznanie pomocy finansowej na pozyskanie lokalu mieszkalnego mogła nie być uprawniona do takiego świadczenia, bowiem mąż Skarżącej, pełniący służbę wojskową jako żołnierz zawodowy, pobiera comiesięczne świadczenie mieszkaniowe, o czym Skarżąca nie miała wiedzy w dacie złożenia wniosku. W ten sposób, w ocenie Skarżącej, została zrealizowana przesłanka interesu społecznego, uzasadniającego zmianę ostatecznej decyzji poprzez jej uchylenie. Wskazała także, że za takim rozstrzygnięciem przemawia również jej słuszny interes, bowiem chciałaby, aby potrzeby mieszkaniowe rodziny były w dalszym ciągu zaspokajane poprzez comiesięczne, cykliczne wypłaty świadczenia mieszkaniowego na rzecz męża.

Uznała, że przyznanie i cykliczne udzielanie pomocy finansowej mężowi Skarżącej w dacie poprzedzającej złożenie wniosku oznacza, że na kanwie ustawy

o Policji, Skarżąca powinna być potraktowana jako osoba, której potrzeby mieszkaniowe zostały zaspokojone. Pomoc taka nie ma bowiem charakteru indywidualnego, gdyż dotyczy całej rodziny funkcjonariusza. Z tego też względu

w orzecznictwie wypracowane zostało stanowisko, zgodnie z którym pomoc finansowa przysługuje tylko jednemu funkcjonariuszowi w rodzinie.

Uznała, że w tym kontekście nie powinno budzić wątpliwości, że pomoc finansowa na cele mieszkalne ma więc co do zasady charakter jednorazowy. Mając na uwadze jednolite w tym zakresie stanowisko wyrażane w orzeczeniach polskich sądów ocenić należy, że interes społeczny przemawia za uchyleniem decyzji przyznającej na rzecz Skarżącej pomoc finansową.

Jej zdaniem istotnym jest także zaistnienie drugiej z przesłanek pozytywnych umożliwiających zmianę ostatecznej decyzji administracyjnej na gruncie art. 155 Kpa., tj. wystąpienie słusznego interesu Skarżącej w uchyleniu decyzji nr [...] - interesu ekonomicznego samej Skarżącej, jak i jej rodziny. Wskazała, że obecna sytuacja finansowa Skarżącej i jej rodziny pozwala na zwrot kwoty wypłaconego na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2019 r. świadczenia bez poważnego uszczerbku dla zabezpieczenia jej materialnych potrzeb. Z drugiej strony – uchylenie ww. decyzji umożliwi w dalszym ciągu na korzystanie rodzinie z pierwotnej formy pomocy finansowej udzielanej przez Skarb Państwa - cyklicznego dodatku mieszkaniowego wypłacanego na rzecz męża Skarżącej, z którego korzysta cała rodzina w ramach bieżącego utrzymania i zaspokajania potrzeb życiowych. Comiesięcznie wypłacana kwota dodatku stanowi bardziej adekwatną formę pomocy finansowej, którą rodzina chciałaby nadal realizować. Jednocześnie Skarżąca podniosła, że nie chciałaby doprowadzić do sytuacji, w której koniecznym stałby się "przymusowy" zwrot którejś z form pomocy finansowej na potrzeby mieszkaniowe udzielonej przez Skarb Państwa, dlatego wniosek o uchylenie decyzji i zwrot świadczenia w sposób uporządkowany stał się konieczny dla zrealizowania słusznego interesu Skarżącej.

W związku z powyższym wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zasądzenie na rzecz Skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] lipca 2021 r. utrzymująca

w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji KPP w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej,

przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej "P.p.s.a.").

Faktem jest, że decyzją [...] sierpnia 2019 r. KPP w W. przyznał Skarżącej pomoc finansową na uzyskanie w drodze budowy domu jednorodzinnego w W. na działce ewidencyjnej oznaczonej numerem [...], zgodnie przysługującymi normami.

Skarżąca składając w dniu [...] sierpnia 2017 r. w KPP w W. oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości wg wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 946), wskazała męża A. S. jako członka rodziny w rozumieniu art. 89 ustawy o Policji, pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym z policjantem. W oświadczeniu mieszkaniowym do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości, a następnie we wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej Skarżąca nie wskazała, że mąż A. S. pełni służbę w innej formacji mundurowej lub pobiera świadczenie mieszkaniowe.

W dniu [...] marca 2021 r. Skarżącą złożyła wniosek w sprawie o zmianę ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej. Prośbę swoją uzasadniła możliwością korzystania w dalszym ciągu z dodatku mieszkaniowego wypłacanego na rzecz jej męża.

Wyżej opisanymi decyzjami ostatecznie odnowiono skarżącej uchylenia ostatecznej decyzji KPP w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r.

Organ stwierdził, że istotą postępowania prowadzonego na podstawie art. 155 Kpa. jest sprawdzenie, czy w stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne okoliczności, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. Prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 Kpa. uwarunkowana jest zatem prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron.

Skarżąca twierdzi, że w niniejszej sprawie zaskarżone decyzje są błędne a za ich uchyleniem zarówno przemawia okoliczność, że za uchyleniem decyzji KPP

w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. przemawiają zarówno względy społeczne, jaki i indywidualny interes Skarżącej.

Stosownie do art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) "Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony."

Pojęcie "słuszny interes strony" nie oznacza samej woli czy chęci strony do uchylenia decyzji. Wyrażenie to należy rozumieć wyłącznie jako interes prawny, a nie faktyczny. Słuszny interes strony nie może być sprzeczny z interesem społecznym,

a takim jest zasada praworządności wyrażona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jak i zasada legalności działania zawarta w art. 6 Kpa. (wyrok NSA z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. II OSK 1809/17). Postępowanie w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 Kpa. jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest jedynie ustalenie, czy zachodzą przesłanki

do uchylenia lub zmiany takiej decyzji ze względu na interes społeczny i słuszny interes strony i czy ewentualnemu uchyleniu lub zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1832/10).

Organ prawidłowo odniósł się do zarzutu pominięcia i nieuwzględnienia faktu, że mąż Skarżącej w dacie wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2019 r. otrzymywał świadczenie mieszkaniowe realizujące prawo do zakwaterowania w miejscu pełnienia służby. Organy zasadnie twierdzą, że KPP w W. nie posiadał informacji w zakresie (pracy męża Skarżącej) świadczenia pobieranego przez męża Skarżącej z tytułu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, gdyż zainteresowana nie poinformowała organu o tym fakcie. Składając oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, a następnie wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej Skarżąca wskazała męża A. S. jako członka rodziny, z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżąca razem z mężem prowadziła budowę domu co poświadczają załączone do wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej dokumenty: Akt notarialny Rep A nr [...] z dnia [...] września 2015r., Decyzja Starosty Powiatu W. nr [...] z dnia [...] .07.2017r. dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, treść księgi wieczystej nr [...] stan z dnia [...].08.2019r., wypis z rejestru budynków z dnia [...].06.2015r., razem planowali wydatki z tym związane, więc trudno uznać, że nie miała wiedzy o wysokości dochodów uzyskiwanych przez męża.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że składając oświadczenie mieszkaniowe za brak lokalu mieszkalnego, a następnie wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej mała wiedzę w przedmiotowym zakresie.

W ocenie Sądu przyznanie przedmiotowego świadczenia dokonano w oparciu o obowiązujące przepisy oraz zaistniałym wówczas stanie faktycznym wynikającym

z dokumentacji, co organ wykazał powyżej, na podstawie art. 94 ust. 1 i 2 ustawy

o Policji, rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia

17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 864 ze zm.) oraz rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 947).

W § 5 ust. 1 wydanego, w oparciu o delegacje ustawową zawartą w art. 94 ust. 2 ustawy o Policji, rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. zawarto przypadki, przy zaistnieniu których pomoc finansowa podlega zwrotowi.

Zgodnie z zapisem powyższego paragrafu obowiązek zwrotu pomocy finansowej zachodzi w przypadku:

1) jej nienależnego pobrania;

2) zwolnienia policjanta ze służby przed upływem 10 lat od dnia jej rozpoczęcia, z uwzględnieniem okresów służby w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, o ile nie nabył uprawnień do emerytury, renty policyjnej lub renty przyznanej na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

3) gdy osoba, która otrzymała pomoc finansową, została prawomocnie skazana

za przestępstwo, o którym mowa w art. 94 ust. 1a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r.

o Policji.

Zdaniem Sądu Organy prawidłowo zinterpretowały powołane przepisy

i zasadnie uznały, że warunki zwrotu przyznanej pomocy, do czego de facto sprowadza się uchylenie decyzji w tym przedmiocie, zostały przez ustawodawcę skonkretyzowane w przepisach rozporządzenia i zamknięte w wąskim katalogu. Oznacza to, że zwrot przyznanej pomocy z innego, niż to wynika z przepisów rozporządzenia powodu, stanowi wprost obejście tych przepisów szczególnych. Skoro tak, zastosowanie art. 155 Kpa. już z mocy tego przepisu do przedmiotowej decyzji nie jest możliwe. W tym kontekście zarzut naruszenia art. 155 Kpa. poprzez jego błędną wykładnię nie zasługuje na uwzględnienie

Skarżąca skorzystała z pomocy finansowej, która co do zasady jest pomocą jednorazową, w pełnej przysługującej wysokości, a przyznane środki wykorzystała na budowę domu jednorodzinnego w W. Sąd podziela stanowisko Organu, że przepis art. 155 Kpa. ma natomiast zastosowanie do decyzji, które nie zostały jeszcze "skonsumowane", a zatem takich których cel nie został jeszcze całkowicie zrealizowany (wyrok SN z dnia 26.11,2012r, sygn. III SK 7/12), co w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania.

Z uwagi na fakt, że Skarżąca nie wykazała, że ziściły się ww. przesłanki

a nadto nie wykazała przesłanek z art. 155 Kpa., zaskarżona decyzja jest prawidłową.

Sąd nie przeprowadził dowodu, żądanego w skardze. W ocenie Sądu dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. - na okoliczność wykazania, że w innym (podjętym z urzędu) postępowaniu administracyjnym, na podstawie tego samego stanu faktycznego Organ I instancji orzekł o obowiązku zwrotu przez Skarżącą kwoty tytułem nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest niezasadne z tego powodu, że jest to sprawa indywidualna

i może być oceniana tylko w innym postępowaniu. Nadto w świetle nowego orzecznictwa Sądów Administracyjnych uznających, że powoływanie się przez organy obu instancji jedynie na pozaustawowe przesłanki i argumentację wyłącznie celowościową, nie stanowią podstawy do odmowy świadczeń w przypadku osób pracujących w różnych formacjach mundurowych.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny.

Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107

§ 3 Kpa..

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę.

-----------------------

1