Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 166/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1, arrt. 46 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L, S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 1251/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 3 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1251/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA") odrzucił skargę L. S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: "Dyrektor IAS") z dnia 3 września 2018 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

W motywach orzeczenia WSA wskazał, że Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do WSA skargę na postanowienie Dyrektor IAS, w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną dokonaną w oparciu o jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający odzyskiwanie wierzytelności objętych dyrektywą Rady 2010/24/UE o nr referencyjnym [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 listopada 2018 r. WSA wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego albo jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 3 grudnia 2018 r. Przy piśmie z dnia 10 grudnia 2018 r. pełnomocnik Skarżącego przesłał pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi "w sprawie dotyczącej wniesionych zarzutów do tytułu wykonawczego o nr [...] oraz złożonej skargi na czynności egzekucyjne podejmowane w związku z egzekucją prowadzoną na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...], z prawem substytucji".

Odrzucając skargę WSA wskazał, że pełnomocnik nadesłał wprawdzie pełnomocnictwo do działania w imieniu Skarżącego, jednakże z jego treści wynika, że obejmuje ono prawo do reprezentowania Skarżącego w innych niż niniejsza sprawa postępowaniach sądowoadministracyjnych. Z treści nadesłanego pełnomocnictwa wynika bowiem, że dotyczy spraw, w których zaskarżone zostały rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych, a dotyczących zarzutów oraz skargi na czynność egzekucyjną, zainicjowanych tytułem wykonawczym o nr [...]. Tymczasem z akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotowa sprawa dotyczy skargi na rozstrzygnięcie organów egzekucyjnych w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną prowadzoną w oparciu o inny tytuł wykonawczy, tj. o nr [...]. To natomiast oznacza, że brak formalny skargi nie został uzupełniony.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 40 w zw. z art. 39 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że udzielone przez Skarżącego pełnomocnictwo nie obejmowało swoim zakresem wniesienia w imieniu Skarżącego skarg w niniejszej sprawie oraz sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Gl 1252/18;

- art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi pomimo przesłania do WSA udzielonego pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego w przedmiotowej sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Gl 1252/18;

- art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez faktyczne naruszenie prawa Skarżącego do sądu, w sytuacji gdy utrwalona linia orzecznicza sadów administracyjnych nakazuje dokonywanie takiej interpretacji treści pełnomocnictwa, która zapewni jak najszerszy dostęp strony do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Treść art. 46 § 1 p.p.s.a. wymienia je w sposób wyczerpujący. Z kolei zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze stosownych dokumentów przed sądem.

Z tego względu WSA prawidłowo wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie, w konsekwencji niewykonania powyższego wezwania, WSA zasadnie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Należy zauważyć, że złożenie pełnomocnictwa do innej sprawy sądowej lub administracyjnej, z którego treści wynika upoważnienie dla pełnomocnika do występowania w innej sprawie, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji strona obowiązana jest uzupełnić ten brak formalny pisma i złożyć pełnomocnictwo (względnie jego odpis) w każdej indywidualnej sprawie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.