Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1605/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędzia WSA Włodzimierz Kubik( spr.) Asesor WSA Iwona Bogucka Protokolant st. sekretarz Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Starosta Powiatu [...] udzielił P. R. pozwolenia na dobudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego posadowionego na działce o numerze ewid. [...] położonej w miejscowości K. przy ul. [...] gmina W. Pozwolenie na budowę zostało udzielone w okresie ważności decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Budynek mieszkalny którego dotyczy nadbudowa i dobudowa jest posadowiony bezpośrednio przy granicy z działką skarżącego oznaczonej numerem ewid. [...]. W związku z powyższym organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji wyraźnie zaznaczył w sentencji wydanej decyzji, że pozwolenie dotyczy wykonania robót budowlanych w budynku usytuowanym w granicy działki. Także we wspomnianej decyzji Wójta Gminy W. ustalone zostało (wynika to z załącznika graficznego do tej decyzji), iż przedmiotowa inwestycja może zostać zrealizowana przy granicy z sąsiednią działką - z uwagi na usytuowanie rozbudowywanego budynku mieszkalnego.

Od decyzji .Starosty Powiatu [...] odwołał się W. S. podnosząc – jak należy wnieść z pliku dołączonych do odwołania pism - że nie wyraża zgody na przedmiotową inwestycję. Podniósł także, iż nie rozumie dlaczego Starosta wydał decyzję o pozwoleniu na budowę, skoro wcześniej decyzją z dnia [...] r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na przedmiotową budowę. Podał również, że wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na ostateczną decyzję SKO w C. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nie stwierdzając naruszenia nią przepisów prawa materialnego jak i procedury administracyjnej. W kwestii dotyczącej wcześniej wydanej decyzji organu I instancji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę , organ ten stwierdził, że Starosta miał obowiązek wydać nową decyzję z uwagi na złożenie przez inwestora nowego wniosku o pozwolenie na budowę .

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w szeregu pism procesowych (wraz z załącznikami) W. S. podnosi, że domaga się zatrzymania budowy na działce P. R. ( ze stosownym wnioskiem wystąpił też do Starosty Powiatu [...]). Podaje także, że rozbudowywany budynek jest usytuowany 12 cm na jego działce. Kwestionuje naruszenie zaskarżoną decyzją przepisów prawa budowlanego, bowiem nie wyraził zgody na realizację zamierzenia budowlanego przez inwestora w granicy z jego działką, a mimo to udzielono przedmiotowego pozwolenia, odmiennie niż to miało miejsce w przypadku decyzji Wojewody [...] z [...] r. mocą której to decyzji, odmówiono udzielenia pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał on argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu realizacji inwestycji częściowo na działce skarżącego, organ ten podał, że ze znajdującego się w aktach sprawy projektu zagospodarowania działki sporządzonego na aktualnej mapie zasadniczej sporządzonej przez uprawnionego geodetę wynika, że inwestycja jest zlokalizowana w całości na działce inwestora. Odsyła wreszcie skarżącego w tej kwestii na drogę postępowania przed organami nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej zwanej ustawą Popsa.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził bowiem naruszenia prawa w stopniu mającym wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącemu, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta jak stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Odnosząc się do oceny prawnej zaskarżonej decyzji przyjdzie stwierdzić, że zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w czasie wydawania zaskarżonej decyzji, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym i wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak wskazano wyżej inwestor P. R. uzyskał decyzję Wójta Gminy W. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowaniu terenu z terminem jej ważności do dnia [...]r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. , stała się ona z tą chwilą decyzją ostateczną. Wniesienie na taką decyzję skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje, odmiennie niż sądzi skarżący, jej wykonania. W tym miejscu wskazać przyjdzie, że wniesiona przez W. S. skarga na wyżej wymienioną decyzję SKO w C. została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2004 r. Sygn. akt II SA/Ka 3508/01.

Inwestor spełnił też drugi warunek wynikający z wyżej zacytowanego przepisu, a mianowicie do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył odpis księgi wieczystej Kw nr [...] z którego wynika, że jest on wraz z żoną współwłaścicielem działki nr [...] na której ma być zrealizowana inwestycja, dołączył także zgodę małżonki E. R.

Do wniosku o pozwolenie na budowę dołączony został także projekt budowlany odpowiadający wymogom określonym w art. 34 ustawy Prawo budowlane w jej ówczesnym brzmieniu. Z uwagi na usytuowanie budynku przy granicy działki w projekcie jego nadbudowy - zatwierdzonego decyzją Starosty - nie przewidziano otworów w ścianie zwróconej w stronę granicy. Odnosząc się do zarzutu skarżącego o braku zgody na realizację inwestycji przy granicy z jego działką , co jak wskazuje było powodem odmowy udzielenia P. R. pozwolenia na budowę w ubiegłych latach, należy wskazać w tym miejscu na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r. (sygn. akt P. 11/2000, publ. OTK z 2001 r. nr 2, poz. 33) uznający § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 140) za niezgodny z Konstytucją . Na mocy tego wyroku wymieniony wyżej przepis, nakładający na inwestora obowiązek uzyskania zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości w przypadku usytuowania budynku bezpośrednio przy granicy działki, utracił swoją moc. W tej sytuacji o usytuowaniu budynku bezpośrednio przy granicy działki inwestora organy administracji architektoniczno-budowlanej rozstrzygają uwzględniając wszystkie przesłanki rozstrzygnięcia, w tym przepisy wyżej cytowanej ustawy Prawo budowlane odnoszące się do szeroko rozumianej ochrony interesów osób trzecich (por. w tej kwestii wyrok 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2001 r. (sygn. akt OSA 4/01 publ. ONSA Z 2001r. z. 4,poz. 145). W przypadku przedmiotowej decyzji organ musiał wziąć pod uwagę przede wszystkim dotychczasowe usytuowanie budynku podlegającego rozbudowie. Skarżący mimo licznych pism kierowanych do organów administracji publicznej oraz Sądu nie wskazuje na czym konkretnie polega naruszenie jego interesu przedmiotową inwestycją. Okolicznością taką nie może być podniesione dopiero w skardze, usytuowanie jednej ze ścian budynku inwestora 12 cm na działce skarżącego. Ze znajdującego się w aktach sprawy części rysunkowej projektu zagospodarowania działki sporządzonego na kopii aktualnej mapy zasadniczej, która to mapa stanowi także załącznik do decyzji Wójta Gminy W. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, wynika bowiem, że budynek inwestora jest ulokowany w granicach jego działki. W przypadku kwestionowania przez skarżącego przebiegu granicy między działkami, skarżący powinien dochodzić swoich racji w odrębnym postępowaniu, a organy administracji architektoniczno-budowlanej - jak słusznie wskazuje Wojewoda [...] – nie są władne rozstrzygać w tej kwestii.

Wreszcie przyjdzie wskazać, odnosząc się do zgłoszonego zarzutu dotyczącego poprzednio wydawanych decyzji odmawiających zatwierdzenia przedłożonych przez P. R. projektów budowlanych i udzielenia pozwolenia na budowę, że odmowa udzielenia pozwolenia na budowę nie pozbawia inwestora możliwości ponownego ubiegania się o takie pozwolenie w przypadku m.in. złożenia nowego, poprawionego bądź uzupełnionego projektu budowlanego.

Z tych wszystkich względów skarga nie mogła odnieść skutku i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Poppsa w związku z art. 97 § 1 cytowanej ustawy przepisy wprowadzające (...).