Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 666/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.K. i M.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 września 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 728/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M.K. i M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

II FZ 666/17

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 września 2017r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 728/17, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 t.j.) - dalej p.p.s.a., odmówił M.K., M.K. prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej [...] wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 19 czerwca 2017 r., w przedmiocie opłaty targowej. Zaskarżoną decyzją z dnia 19 czerwca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia 19 kwietnia 2017 r. określającą M.K. i M.K. prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą [...], wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za dokonywanie sprzedaży odzieży w budynku i tzw. wystawce o pow. do 4 m² zorganizowanej przed sklepem, znajdującym się w miejscowości M., w miesiącach październik i listopad 2016 r. (38 dni) w łącznej kwocie 1.140 zł. Strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję, złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podała, że zapłata kwoty orzeczonej decyzją organu, tj. 1.140 zł za dokonywanie sprzedaży, jest dla skarżących olbrzymią dolegliwością i "z uwagi na niewielkie przychody spółki w stosunku do podniesionych wydatków jest niebezpieczeństwo utraty finansowej przez spółkę". Zwrócono uwagę, że wspólnicy wynajmują nieruchomość na prowadzoną działalność, mają dodatkowo znaczne obciążenia publiczne i niewielkie zarobki. Wykonanie zaskarżonej decyzji w kontekście dalszego jej działania, może wywołać skutki nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu, strona nie wykazała występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd argumentował, że strona skarżąca nie przedstawiła żadnych przekonujących argumentów i dokumentów, które można byłoby z urzędu ocenić jako okoliczności będące ustawowymi przesłankami, skutkującymi uwzględnieniem wniosku. W szczególności nie przedstawiła dokumentów dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej skarżących. Strona skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia ponownie podniosła, że wykonanie decyzji w związku z niskimi przychodami osiąganymi przez stronę skarżącą jest olbrzymią dolegliwością i wiąże się z niebezpieczeństwem "utraty finansowej przez spółkę". Ponadto w zażaleniu wskazano na okoliczność, że z udziałem skarżących jako strony postępowania sądowoadministracyjnego toczą się inne postępowania przed sądem administracyjnym, łączna kwota zobowiązań wynikających z zaskarżonych w tych sprawach decyzji przewyższa 10.000 zł, a uiszczenie tej kwoty stanowi dla strony skarżącej ciężar ponad miarę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu. Wykładnia art. 61 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji złożony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest uprawniony do samodzielnego szukania okoliczności spełniających kryteria przyznania tej ochrony. Normy art. 61 § 3 p.p.s.a poprzez wskazanie, że sąd jest władny do działania w tym zakresie jedynie na wniosek podmiotu skarżącego, zaś decyzja sądu uzależniona jest od spełnienia choć jednej ze wskazanych w ustawie przesłanek pozytywnych przesądzają, że sąd nie ma możliwości rozważania innych argumentów ponad te, które wskazano we wniosku. Oznacza to, że na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., to strona skarżąca w celu uzyskania ochrony własnego interesu, po tym jak wniesie skargę bądź równocześnie z dokonaniem tej czynności, występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd, ma obowiązek wykazania istnienia oraz uzasadnienia ustawowych przesłanek popierających to żądanie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 maja 2010 r., II FZ 182/10 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy zatem uznać, że strona skarżąca w celu uzyskania tymczasowej ochrony swoich interesów poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, we wniosku kierowanym do sądu powinna przedstawić okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w związku z wykonaniem decyzji. Powinna wykazać poprzez uprawdopodobnienie, że wykonanie decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi przy tym o adekwatny związek przyczynowy między wykonaniem decyzji przed zakończeniem postępowania jej sądowej kontroli, a możliwymi negatywnymi konsekwencjami jej wykonania opisanymi w art. 61 § 3 p.p.s.a., na wypadek uchylenia decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stwierdzenie istnienia związku przyczynowego jest ustaleniem faktycznym, z którym ustawa wiąże określone skutki prawne. Odbywa się to za każdym razem w oparciu o okoliczności faktyczne konkretnej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2014 roku, I FSK 1778/14, CBOSA). Uprawdopodobnienie, jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie, jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienia NSA: z 20 lutego 2012 r., II FZ 145/12; z 24 listopada 2011 r., II FZ 711/11). W piśmiennictwie uprawdopodobnienie określane jest jako ułatwione postępowanie dowodowe, postępowanie zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastka dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (za: M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, NP 1980, nr 3, s. 75) (podobnie wskazano w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2012r., sygn. akt II FZ 142/12). W świetle powyższych uwag należało uznać, że strona skarżąca w zażaleniu nie zgadzając się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji nie podważyła tego stanowiska w sposób skuteczny twierdząc, że wykonanie decyzji w związku z niskimi przychodami osiąganymi przez stronę skarżącą jest olbrzymią dolegliwością i wiąże się z niebezpieczeństwem utraty płynności finansowej przez prowadzoną przez spółkę. Twierdzenie to nie zostało we wniosku przez skarżących poparte, a zatem nie było uprawdopodobnione, żadnymi dokumentami źródłowymi wskazującym na to, że niskie dochody spółki uniemożliwiają uiszczenie wynikającego z decyzji zobowiązania w kwocie 1.140 zł bez ryzyka trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Stanowisko Sądu pierwszej instancji zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie wykazała okoliczności uzasadniających spełnienie choć jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji jest więc prawidłowe i wbrew zarzutowi zażalenia, nie narusza art. 61 § 3 p.p.s.a. Aby sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. mógł udzielić ochrony tymczasowej konieczne było wskazanie konkretnych informacji potwierdzonych stosownymi dokumentami o kondycji finansowej strony skarżącej. Oczywistym jest, że każde wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnych jest uciążliwe i stanowi uszczerbek w budżecie jej adresata, jednak nie oznacza automatycznie, że zapłata należności będzie za każdym razem powodować powstanie po stronie podmiotu wnoszącego skargę oraz skargę kasacyjną znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do z kolei do argumentu zażalenia, że z udziałem skarżących jako strony postępowania sądowoadministracyjnego toczą się inne postępowania przed sądem administracyjnym, łączna kwota zobowiązań wynikających z zaskarżonych w tych sprawach decyzji przewyższa 10.000 zł, a uiszczenie tej kwoty stanowi dla spółki ciężar ponad miarę, należy wskazać, że okoliczność ta pozostawała bez znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu badał jedynie, czy Sąd pierwszej instancji słusznie, wobec regulacji art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania decyzji stanowiącej przedmiot skargi rozpoznawanej w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej i nie badał konsekwencji wykonania innych zaskarżonych do sądu administracyjnego aktów lub czynności organów administracji wydanych wobec strony skarżącej, co podniesiono po raz pierwszy w zażaleniu. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wystąpienie nowych okoliczności istotnych z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., może stanowić podstawę do wniesienia kolejnego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a.