Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 911/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 130u ust. 2a i ust. 10h
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 22 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant: asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 22 października 2014 roku sprawy ze skargi J. Cz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów usunięcia pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz J. Cz. kwotę 177 (sto siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 4. nakazuje zwrócić od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) na rzecz J. Cz. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 911/14

Uzasadnienie

Na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 130 a ust. 2 i 10h ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w zw. z pkt 3a załącznika do uchwały Nr XLVII/1010/ 13 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 30 października 2013 r. w sprawie ustalenia opłat za usuwanie i przechowywanie pojazdów usuniętych z dróg na parkingach strzeżonych oraz kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia a następnie odstąpienia od usunięcia pojazdu (Dz. Urz. Woj. Kujaw.-Pomorsk. z 2013 r., poz. 3384) Prezydenta Miasta B. decyzją z dnia ... 2014 r., ..., skarżący J. C. został obciążony kosztami w wysokości ... zł powstałymi w wyniku wydania dyspozycji usunięcia jego pojazdu marki T. nr rej. ..., wskazując, że w dniu ... 2014 r. Straż Miejska wydała dyspozycję usunięcia ww. pojazdu z powodu pozostawienia go w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie odholowany na koszt właściciela. Decyzję o odstąpieniu od holowania podjęto, gdy wezwany do holowania pojazd już wyjechał, co spowodowało powstanie kosztów dojazdu.

Od tej decyzji J. C. złożył odwołanie, zarzucając naruszenie art. 7, 8, 75 i 77 Kpa oraz art. 130a ust. 2a i 10h ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym, wskazując że w miejscu zdarzenia zaparkowane były inne pojazdy, więc pojazd holujący zapewne mógł odholować inny pojazd, co oznaczałoby, że koszty holowania musi pokryć właściciel lub posiadacz faktycznie usuniętego auta; zbędne koszty powstałyby gdyby holownik nie odholował żadnego auta.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 1 ustawy z 12 października 2004 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz przepisów wymienionych w decyzji z ... 2014 r., decyzją z dnia ... 2014 r. (nr ...) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując że została wydana dyspozycja usunięcia samochodu skarżącego na skutek złego zaparkowania, którą następnie odwołano i zgodnie z pkt 3a załącznika do ww. uchwały, słusznie ustalono koszt podjętej interwencji na ... zł.

W skardze pełnomocnik skarżącego J. C. zaskarżając w całości decyzję Kolegium, wniósł o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 7, 8, 75 i 77, 78 § 1 Kpa oraz art. 130a ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, wywodząc że pojazd skarżącego nie został odholowany i organ nie wskazał jaki koszty powstały w związku z wydaniem dyspozycji, ignorując wnioski dowodowe. Decyzję wydano bez rozważenia całości materiału dowodowego. Prawidłowe zastosowanie art. 130a ust. 2a prowadziłoby do umorzenia postępowania, bowiem ustały przyczyny usunięcia pojazdu, gdyż skarżący sam usunął auto. Naliczone koszty nie odpowiadają rzeczywiście poniesionym kosztom związanym z przyjęciem dyspozycji. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoją decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, co ma szczególnie istotne znaczenie w niniejszej sprawie, i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu ... 2014 r. w B. skarżący J. C. pozostawił pojazd, auto osobowe marki T. o nr rejestracyjnym: ..., w miejscu niedozwolonym tj. przy ul. N. R. w okolicach Sądu Rejonowego. Gdy przybył na miejsce został poinformowany przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej, że parkuje w miejscu niedozwolonym a także, że do samochodu został wezwany pojazd holujący. Z akt sprawy wynika także, że o godzinie ... funkcjonariusz Straży Miejskiej wydał dyspozycję usunięcia pojazdu na koszt właściciela (dyspozycja nr ...) oraz że w trakcie oczekiwania na holownik, o godzinie ... do pojazdu przybył jego kierowca, czyli skarżący w związku z tym odstąpiono od usunięcia pojazdu, zawiadamiając o tym dysponenta wezwanego pojazdu holującego. Z akt sprawy nie wynika natomiast, czy wezwany pojazd holujący faktycznie dojechał na miejsce zdarzenia. W aktach sprawy wielokrotnie jest mowa o wydaniu dyspozycji i wezwaniu pojazdu holującego przez dyżurnego, jednakże nie ma nigdzie dowodu, że pojazd holujący faktycznie dojechał na miejsce zdarzenia (tj. N. R.). Przeciwnie z akt sprawy zdaje się wynikać, że w trakcie interwencji funkcjonariuszy oraz przeprowadzania czynności po przybyciu kierowcy (tj. skarżącego) wezwany pojazd holujący nie przybył na miejsce. Wynika to choćby z oświadczenia skarżącego sporządzonego na miejscu zdarzenia w obecności funkcjonariusza Straży Miejskiej, na odwrocie dokumentu. "Dyspozycja usunięcia pojazdu", które nie zostało podważone jakimkolwiek przeciwnym dowodem. W szczególności nie zaprzeczył temu funkcjonariusz Straży Miejskiej sporządzający ww. dokument, podpisując się także na odwrocie sporządzonego dokumentu i to bezpośrednio pod oświadczeniem skarżącego stwierdzającego, iż wezwany pojazd holujący nie przyjechał. Należy jednak zauważyć, że w sprzeczności z powyższym oświadczeniem pozostaje zapis nienazwanej karty z akt administracyjnych, z pieczątką. "A" w której uwidoczniono w poz. ... pojazd skarżącego i zapis "dojazd".

Przywoływana w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji uchwała Rady Miasta Bydgoszczy XLVII/1010/13 z 30 października 2013 r. w sprawie ustalenia opłat za usuwanie i przechowywanie pojazdów usuniętych z dróg na parkingach strzeżonych oraz kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia a następnie odstąpienia do usunięcia pojazdu wydana na podstawie art. 12 pkt 11 i art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz . U. z 2013 r., poz. 595 i poz. 645) oraz art. 130a ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z 2011 r. Nr 30, poz. 151, Nr 222, poz. 1321, z 2012 r. poz. 951, poz. 1448, z 2013 r. poz. 700) w związku z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 1 sierpnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2014 r. maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym (M.P. z 2013 r. poz. 704), ustanawia we wskazanym w decyzji pkt 3 załącznika opłaty z tytułów kosztów powstałych w wyniku odstąpienia od usunięcia pojazdu różnicując je w zależności od tego czy nastąpił dojazd do miejsca zdania (pkt 3 lit. a) czy też nastąpił dojazd i podjęto czynności załadunku (pkt 3 lit. b). W tym drugim przypadku opłaty są wyższe.

Skoro z akt sprawy nie wynika w sposób niebudzący jakichkolwiek wątpliwości, aby nastąpił dojazd wezwanego pojazdu holującego, to należało uznać, że naruszono przepis prawa materialnego i dlatego należało skargę uwzględnić, ale nie z przyczyn w niej wskazanych, skoro przywoływane przepisy – wbrew wywodom skargi- nie nakazują ustalania rzeczywistych kosztów dojazdu. Koszty te uzależnione są tylko od faktu wezwania pojazdu holującego, odstąpienia od usunięcia pojazdu i rzeczywistego dojazdu pojazdu holującego albo dojazdu tegoż pojazdu i podjęcia czynności załadunku.

Skargę należało uwzględnić uznając, że została spełniona przesłanka wskazana w przepisach art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 tej ustawy orzeczono jak w sentencji.

Prowadząc ponownie postępowanie stosując przepisy art. 7, 8, 75, 78 oraz 107 § 3 kpa organ dokona nie budzących wątpliwości ustaleń czy zostały spełnione wszystkie przesłanki dające podstawę do obciążenia skarżącego opłatą przewidzianą w pkt 3a załącznika do ww. uchwały Rady Miasta Bydgoszczy z 30 października 2013 r. – XLVII/1010/13, która uzależniona jest od faktycznego, rzeczywistego dojazdu holownika (pojazdu holującego) czyli przybycia na wskazane miejsce co w świetle dotychczas zebranych dowodów nie zostało w żadnej mierze wykazane. Obowiązkiem organu będzie wyjaśnienie sprzeczności między oświadczeniem pisemnym skarżącego umieszczonym na odwrocie wskazanego dokumentu "Dyspozycja usunięcia pojazdu" m.in. poprzez przesłuchanie funkcjonariusza sporządzającego ten dokument i w zależności od treści tych zeznań – innych funkcjonariuszy Straży Miejskiej z patrolu, a nawet innych pośrednio uczestniczących w tych czynnościach (np. dyżurny o którym mowa w piśmie z ... 2014 Komendanta Straży Miejskiej) czy nawet ustaliwszy nazwisko- przesłuchanie jako świadka kierowcy pojazdu holującego, który otrzymał plecenie wykonania czynności odholowania samochodu skarżącego.

W przypadku braku takich ustaleń rzeczą organu będzie odstąpienie w sposób przewidziany przepisami Kpa od ustalenia opłaty.

Rozstrzygnięcie w pkt 2 sentencji wyroku oparto na przepisie art. 152 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast zawarte w pkt 3 na przepisach art. 200 i 205 § 2 tej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) a zawarte w pkt 4 - na podstawie oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2006 r., Nr 45, poz. 322) stwierdzając, że prawidłowo ustalony wpis winien wynosić ... złotych a nie ... zł, który w tej wysokości został uiszczony.