Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 427/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wezwania do udzielenia wyjaśnień i przesłania akt administracyjnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 2 czerwca 2017r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego (w skrócie: "SKO") z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...].

Pismem tym SKO wezwało Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do doręczenia pisma z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] wraz z pisemnym ustosunkowaniem się do pisma skarżącej i aktami administracyjnymi. Jako podstawę prawną wezwania, wskazano art. 1, art. 2, art. 19 i art. 20 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1659) w związku z art. 128, art. 129 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ kwestionowane w niej pismo nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Rozważając, czy zaskarżone przez D.B. pismo SKO jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a., stwierdzić należy, iż pismo to choć jest czynnością materialno - techniczną, nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).

Ostatnia z wymienionych przesłanek oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Pismo SKO z dnia [...] kwietnia 2017 r. o wezwaniu do przesłania akt i odpisu pisma skierowane jest do organu I instancji, nie zaś do skarżącej, a wysłano je skarżącej jedynie informacyjnie. Ponadto pismo to stanowi jeden z etapów formalnych, zmierzających do zgromadzenia przez SKO materiału dowodowego, służącego rozpatrzeniu jej podania. Nie ma ono zatem bezpośredniego związku ze sferą praw i obowiązków skarżącej, nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Ponadto nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo SKO nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest ono również żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 9 p.p.s.a.

Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę tę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.