Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 192/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 4 ust. 1 -3, par. 21 ust. 1 pkt 2b
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018r. wniosku adwokat A. S. T. – D. z dnia [...] lipca 2017r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adwokat A. S. T. – D. kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 maja 2018r. sygn. akt I OSK 2681/17 oddalił skargę kasacyjną R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 sierpnia 2017r. sygn. akt IV SA/Po 192/17 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.

Do rozpoznania pozostał wniosek adwokat A. S. T. D. wyznaczonej do występowania w imieniu skarżącego na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2017r., o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nieopłaconych nawet w części, złożony wraz ze skargą kasacyjną, który został ponowiony w piśmie z dnia 12 października 2018r.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 - dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714 – dalej rozporządzenie), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r.

Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. (§ 21 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia). Zgodnie z 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w w/w przepisie, a nieprzekraczającej 150% tejże opłaty, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.

Uwzględniając, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości wyższej niż minimalna, mając na uwadze że koszty pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu nie zostały uiszczone nawet w części a występująca w imieniu skarżącego adwokat została wyznaczona pełnomocnikiem przed wydaniu wyroku przez Sąd I instancji, uwzględniając fakt, iż na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku przez NSA w imieniu skarżącego kasacyjnie stawiła się adwokat E. B. wyznaczona do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym , na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.