Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 100/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 15 par. 1 pkt 4, art. 58 par 1 pkt 1, art. 64 par 3, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 5 par 2, art. 22
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 2 lutego 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Borkowska Sędzia del. NSA Tomasz Zbrojewski ( spr. ) Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź - Widzew z dnia 30 listopada 2010r.o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Radomiu w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku spółki [...] dotyczącego zwrotu środków pieniężnych postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

II OW 100/10

U Z A S A D N I E N I E

Wnioskiem z dnia 30 listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew, na podstawie art. 22 § 2 i § 3 kpa wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Radomiu a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew i wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku [...] sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2010 r. dotyczącego zwrotu środków pieniężnych w wysokości 1.250 złotych wraz z odsetkami.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomiu wystawił spółce w dniu [...] maja 2009 r. tytuł wykonawczy w związku z zaliczką na pokrycie kosztów wykonania ekspertyzy technicznej budynku na kwotę 25.008,80 złotych. Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew w dniu 26 czerwca 2009 r. nadał tytułowi wykonawczemu klauzulę o skierowaniu do egzekucji. Pismem z dnia 13 lipca 2009 r. bank poinformował organ egzekucyjny o dokonaniu blokady na rachunku bankowym dłużnika. W dniu 27 lipca 2009 r. dłużnik zajętej wierzytelności przekazał kwotę 26.529,20 złotych, która pokryła dochodzoną zaległość spółki i została zaksięgowana następująco: należność główna – 25.008,08 złotych, koszty upomnienia – 8,80 złotych, koszty egzekucyjne – 1.511,60 złotych. Organ egzekucyjny od ściągniętej kwoty zgodnie z art. 66 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji naliczył opłatę komorniczą w wysokości 1.250 złotych, a następnie przekazał kwotę 23.766,72 złotych na konto wierzyciela, czyli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomiu.

W dniu 28 kwietnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomiu dokonał zwrotu kwoty 23.750 złotych na rachunek bankowy spółki. Pismem z dnia 29 lipca 2010 r. spółka wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomiu o zwrot bezpodstawnie przetrzymywanych środków pieniężnych w wysokości 1250 złotych wraz z odsetkami, która to kwota stanowi równowartość opłaty komorniczej.

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomiu, działając na podstawie art. 65 § 1 kpa, przekazał organowi egzekucyjnemu wniosek spółki do rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew złożył zażalenie, jednak Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie umorzył postępowanie zażaleniowe.

Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że w jego ocenie treść żądania spółki jest oczywista i nie dotyczy w żadnej mierze zwrotu opłaty komorniczej, którą zobowiązana spółka nie mogła być obciążona ze względu na przepisy art. 66 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wobec powyższego, wnioskując o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, organ egzekucyjny wniósł o wskazanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomiu jako organu właściwego do rozpatrzenia podania spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu

Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga sprawy o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.

Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygania sporów kompetencyjnych między organami znajduje również odzwierciedlenie m.in. w treści art. 22 § 3 kpa, zgodnie z którym sąd administracyjny rozstrzyga tego rodzaju spory między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej.

Powołując się na ostatni z cytowanych przepisów Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Radomiu, dotyczącego organu właściwego do rozpoznania wniosku Central Fund of Immovables sp. z o.o. w sprawie zwrotu środków pieniężnych.

Należy jednak stwierdzić, że Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew błędnie przyjął, iż do rozstrzygnięcia zaistniałego sporu właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Poza sporem pozostaje fakt, iż naczelnik urzędu skarbowego jest organem administracji rządowej niezespolonej podległym ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, co wynika z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 z późn. zm.). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest natomiast organem jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu kpa.

Stosownie do art. 5 § 2 pkt 6 kpa na gruncie kpa pod pojęciem organów jednostek samorządu terytorialnego rozumie się organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kierowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samorządowe kolegium odwoławcze.

Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 z późn. zm.) wykonuje zadania nadzoru budowlanego. Jak wynika z art. 86 ust. 1 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powoływany przez starostę i wykonuje swoje zadania przy pomocy powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego, jednak podkreślenia wymaga, że działa on w ramach własnych ustawowych kompetencji, nie zaś w imieniu starosty. Tym samym nie sposób zaliczyć powiatowego inspektora nadzoru budowlanego do kręgu podmiotów, o których mowa w art. 5 § 2 pkt 6 kpa.

Reasumując - uprawnione jest twierdzenie, że spór między Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Łódź – Widzew a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Radomiu nie należy do kategorii sporów wymienionych w art. 22 § 2 kpa oraz art. 4 p.p.s.a., zatem do jego rozstrzygnięcia nie jest właściwy Naczelny Sąd Administracyjny. Jednocześnie należy wskazać, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, właściwym do rozstrzygnięcia sporu w niniejszej sprawie jest – na podstawie art. 22 § 1 pkt 8 kpa - minister właściwy do spraw administracji publicznej.

Mając zatem na uwadze fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania przedstawionego wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 15 § 2, art. art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.