Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1000/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P., J. B. i S. P. tworzących spółkę cywilną "[...]" o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu handlowego w sprawie ze skargi na tę decyzję - postanawia - wstrzymać wykonanie skarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

P. P., J. B. oraz S. P. tworzący spółkę cywilną "[...]" złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2011r. znak: [...]. To ostatnie rozstrzygnięcie nakazywało wyżej wymienionym rozbiórkę obiektu handlowego pełniącego funkcję użytkową budynku, usytuowanego na działce nr ewid. 3176 przy ul. L. w K.

Do skargi składający ją dołączyli wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej przez nich decyzji podnosząc, że wykonanie rozbiórki przedmiotowego obiektu spowoduje konieczność poniesienia przez nich kosztów z tym związanych, nadto zaś zakłóci w poważnym stopniu wykonywanie przez nich działalności gospodarczej, doprowadzając do rozwiązania umów najmu z posiadaczem wiaty i wypłatę odszkodowań. Powyższe wskazuje – ich zdaniem - na to, iż istnieje w ich przypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślili, że w wyniku kontroli dokonanej przez sąd administracyjny zaskarżona decyzja zostanie prawdopodobnie uchylona. Ponowne wzniesienie obiektu będzie zaś wymagać podjęcia szeregu czynności związanych z procesem inwestycyjnym oraz znacznych kosztów związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej następnie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania objętego nią aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części przedmiotu skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym podniesienie okoliczności, które na zaistnienie tego rodzaju niebezpieczeństw wskazywałyby należy do składającego wniosek.

P. P., J. B. i S. P. wskazali, w ocenie Sądu, okoliczności, które świadczą o możliwości wyrządzenia znacznej szkody.

Przedmiotowy wniosek dotyczy bowiem decyzji nakazującej skarżącym rozbiórkę wybudowanego przez nich obiektu handlowego. Wykonanie tego rodzaju rozstrzygnięcia ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wiąże się ona przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych w związku z realizacją obiektu, z koniecznością ich poniesienia w celu wykonania nałożonego obowiązku, jak też poniesienia kosztów ponownego wzniesienia obiektu, gdyby okazało się, iż decyzja nakazująca rozbiórkę była wadliwa. Tym samym wykonanie nakazu rozbiórki może, zdaniem Sądu, spowodować powstanie w majątku inwestora znacznej szkody. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności, Sąd w wyniku przeprowadzonej analizy treści złożonego przez skarżących wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznał go za uzasadniony. Wobec czego, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.