Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 511/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części
Powołane przepisy: article: art. 7 ust.3, art. 20d
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Prokuratora Regionalnego w B. na uchwałę Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 30 listopada 2016 r. nr XXV/321/2016 w przedmiocie udzielenia zwolnienia od podatku od nieruchomości stanowiącego regionalną pomoc inwestycyjną na inwestycję początkową stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w § 6


UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2016 r. Rada Miejska w Suwałkach podjęła uchwałę

nr XXV/321/2016 w sprawie udzielenia zwolnienia od podatku od nieruchomości stanowiącego regionalną pomoc inwestycyjną na inwestycję początkową. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego z 2015 r. poz. 4628.

Podstawę prawną podjęcia ww. uchwały stanowił art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 716 ze zm., zwanej dalej: "u.p.o.l."), art. 18 ust. 2 pkt 8, art. 40 ustawy z dnia 8 marca

1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm., dalej powoływanej jako: "u.s.g.").

Na mocy § 1 uchwały zwalnia się od podatku od nieruchomości w formie regionalnej pomocy inwestycyjnej na warunkach określonych w niniejszej uchwale oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, pomoc na kulturę

i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową

i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną oraz pomoc na infrastrukturę lokalną

(Dz. U. z 2015 r. poz. 174, zwanego dalej: "rozporządzeniem"):

1) nowo zakupione grunty,

2) nowo zakupione lub nowo wybudowane budynki lub ich części,

3) nowo zakupione lub nowo wybudowane budowle lub ich części,

- związane z działalnością gospodarczą, będące własnością przedsiębiorcy, stanowiące inwestycję początkową, zdefiniowaną w § 3 pkt 10 rozporządzenia

i zrealizowaną na nieruchomościach stanowiących na dzień podjęcia uchwały własność Parku Naukowo-Technologicznego Polska-Wschód w Suwałkach Sp. z o.o.

W § 6 uchwały wskazano natomiast, że podatnik korzystający ze zwolnienia określonego w § 1:

1) nie może posiadać zaległości z tytułu podatków, opłat lokalnych i innych zobowiązań wobec budżetu miasta Suwałk w wysokości przekraczającej 500 zł;

2) nie może posiadać zaległości podatkowych wobec Urzędu Skarbowego i zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne;

3) zobowiązany jest składać do 31 stycznia każdego roku podatkowego oraz na każde wezwanie organu podatkowego pisemne informacje dotyczące wielkości oraz przeznaczenia pomocy publicznej uzyskanej przez przedsiębiorcę;

4) w okresie stosowania zwolnienia zobowiązany jest dotrzymać wyznaczonych przepisami prawa podatkowego terminów składania deklaracji lub informacji podatkowych pozwalających ustalić prawidłowe podstawy opodatkowania i wysokość podatku.

Nie zgadzając się z zapisami ww. uchwały Prokurator Regionalny

w B. (dalej powoływany również jako: "Prokurator") wywiódł skargę do tutejszego sądu zarzucając istotne naruszenie prawa, tj. art. 7 ust. 3 i art. 20d u.p.o.l., poprzez wprowadzenie w § 6 zaskarżonej uchwały warunku udzielenia zwolnienia z podatku od nieruchomości w postaci braku zaległości wobec miasta Suwałki z tytułu podatków, opłat lokalnych i innych zobowiązań w wysokości przekraczającej 500 zł (pkt 1) oraz braku posiadania zaległości podatkowych wobec Urzędu Skarbowego i zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne, które to warunki nie zostały przewidziane w rozporządzeniu, a ponadto wprowadzenie zwolnienia podmiotowego od podatku od nieruchomości o treści powyżej opisanej, podczas gdy art. 7 ust. 3 i art. 20d u.p.o.l. upoważnia radę gminy (miasta) jedynie do wprowadzania zwolnień przedmiotowych.

Z uwagi na powyższe Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności § 6 pkt 1

i 2 zaskarżonej uchwały.

W uzasadnieniu Prokurator wyjaśnił, że w zaskarżonej uchwale kwestionowane zapisy, uzależniające udzielenie zwolnienia i jego utratę (§ 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.) od braku zaległości wobec miasta Suwałki z tytułu podatków, opłat lokalnych i innych zobowiązań w wysokości przekraczającej 500 zł oraz braku posiadania zaległości podatkowych wobec Urzędu Skarbowego i zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne, w sposób jednoznaczny odwołują się do cech podatnika, które to wychodzą poza cechy stawiane nieruchomości objętej zwolnieniem i nie pozostają z nią w jakimkolwiek związku.

W tym więc zakresie, ustanowione zwolnienie, odwołując się do cech podatnika, ma charakter podmiotowy do wprowadzenia, którego Rada Miejska w Suwałkach nie miała kompetencji.

Rada Miejska w Suwałkach wywiodła odpowiedź na skargę wnosząc o jej

oddalenie. Zdaniem organu wprowadzony w § 6 pkt 1 i pkt 2 ww. uchwały ma charakter przedmiotowy z uwagi na to, że wprowadza wyłączenia, które w żaden sposób nie indywidualizują podatnika, którego zwolnienie dotyczy. Z tych względów nie został naruszony art. 7 ust. 3 u.p.o.l. Wskazał, że pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w skrócie "p.u.s.a."), sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod względem zgodności z prawem aktów wydawanych przez organy administracji publicznej. Z przepisu art. 1 p.u.s.a. wynika, że sądowoadministracyjna kontrola administracji publicznej zawsze powinna uwzględniać trzy aspekty, a mianowicie: 1) ocenę zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym; b) ocenę dochowania wymaganej procedury; c) ocenę respektowania reguł kompetencji. Kontrola ta polega więc na wszechstronnym zbadaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy, a sąd powinien poddać szczególnie gruntownej ocenie i analizie te wszystkie aspekty sprawy, w odniesieniu do których istnieją wątpliwości, a ustalenia organów są odmienne od wniosków i twierdzeń strony. Należy również dodać, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.")).

W dniu 30 listopada 2016 r. Rada Miejska w Suwałkach podjęła uchwałę nr XXV/321/2016 w sprawie udzielenia zwolnienia od podatku od nieruchomości stanowiącego regionalną pomoc inwestycyjną na inwestycję początkową. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego z 2016 r., poz. 4628. Jako podstawę prawną podjęcia w/w uchwały wskazano art. 18 ust. 2 pkt 8 i art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 199Ir. o podatkach i opłatach lokalnych. Organ w § 6 zaskarżonej uchwały postanowił, że podatnik korzystający ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w niej uregulowanego: 1/ nie może posiadać zaległości z tytułu podatków, opłat lokalnych i innych zobowiązań wobec budżetu miasta Suwałk w wysokości przekraczającej 500 zł (pkt 1); 2/ nie może posiadać zaległości podatkowych wobec Urzędu Skarbowego i zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne. Racje ma Skarżący Prokurator, iż unormowanie powyższe pozostaje w sprzeczności z art. 7 ust. 3 i art. 20d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych oraz Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną oraz pomoc na infrastrukturę lokalną. Zgodnie z treścią art. 20b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli uchwała rady gminy przewiduje udzielenie pomocy publicznej, uchwała ta powinna być podjęta z uwzględnieniem przepisów dotyczących pomocy publicznej. Należy podkreślić, że zgodnie z treścią § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2015 r. określa ono warunki zwolnień między innymi z podatku od nieruchomości, stanowiących pomoc publiczną, wprowadzonych w drodze uchwał rad gmin na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Rozporządzenie wydane zostało na podstawie art. 20d przywołanej wyżej ustawy, zgodnie z treścią którego Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia warunki udzielania zwolnień stanowiących 3 i pomoc publiczną, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych - mając na uwadze zapewnienie zgodności udzielania pomocy z warunkami dopuszczalności tej pomocy określonymi w przepisach Unii Europejskiej. Wskazać należy, iż ustawodawca w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną oraz pomoc na infrastrukturę lokalną nie wprowadził warunku nabycia zwolnienia przez przedsiębiorcę w postaci braku zaległości podatkowych wobec gminy i Urzędu Skarbowego lub braku zaległości tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne. Warunku takiego nie przewiduje również rozporządzenie Komisji UE nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz.UE.L 187 z 26.6.2014). Warunku takiego nie zawierają również wytyczne Komisji Europejskiej w sprawie regionalnej pomocy państwa na lata 2014-2020 (akt nienormatywny, Dz.U.UE.C z dnia 23 lipca 2013 r. Nr 209, str. 1). Uprawnienie określone w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych do ustanawiania zwolnień przez gminę dotyczy wyłącznie zwolnień przedmiotowych, tj. takich, które odnoszą się do pewnej kategorii przedmiotów opodatkowania. Nie obejmuje natomiast prawa do ustanowienia zwolnień podmiotowo - przedmiotowych, to jest wyłączenia z opodatkowania pewnych kategorii podmiotów znajdujących się w określonej sytuacji faktycznej lub prawnej. W ukształtowanym orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, iż zwolnienie określone w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych może dotyczyć wyłącznie przedmiotu, a więc nieruchomości wykorzystywanych do różnego rodzajów działalności (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. II FSK 124/18, LEX nr 2768378 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. II FSK 3 773/13, Lex nr 2036662). Zwolnienie określone w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych może dotyczyć wyłącznie przedmiotu, a więc nieruchomości wykorzystywanych do różnego rodzajów działalności. Przy czym, co istotne, przedmiot ten winien być tak określony, żeby nie była możliwa identyfikacja konkretnego podatnika, a więc cechy przedmiotu muszą zostać tak w przepisie określone, żeby dotyczyły potencjalnie (hipotetycznie) nieoznaczonego indywidualnego podatnika (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2016 r., sygn. 11FSK1307/16, LEX nr 2168265). W zaskarżonej uchwale tymczasem kwestionowane zapisy, uzależniające udzielenie zwolnienia i jego utratę (§ 7 ust. 1 pkt 2) od braku zaległości wobec miasta Suwałki z tytułu podatków, opłat lokalnych i innych zobowiązań w wysokości przekraczającej 500 zł oraz braku posiadania zaległości podatkowych wobec Urzędu Skarbowego i zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne, w sposób jednoznaczny odwołują się do cech podatnika, które to wychodzą poza cechy stawiane nieruchomości objętej zwolnieniem i nie pozostają z nią w jakimkolwiek związku. W tym więc zakresie, ustanowione zwolnienie, odwołując się do cech podatnika, ma charakter podmiotowy do wprowadzenia którego Rada Miejska w Suwałkach nie miała kompetencji (por. pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. I SA/Sz 489/19, LEX nr 2757080, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2019 r., sygn. I SA/Po 475/19, LEX nr 2728479 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. I SA/Ol 233/18, LEX nr 2505570). Na zakończenie Sąd zaznacza, iż celowym było stwierdzenie nieważności całego zaskarżonego zapisu § 6 uchwały, gdyż pozostawienie ust. 3 i ust. 4 mijałoby się z celem. Poza tym ust. 4 dotyczy kolejnych wymagań nie precyzując o jakie podatki chodzi.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.