Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 243/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par.1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 5, art. 97 ust. 1, art. 63 ust. 2, art. 74 ust. 2, art. 75 ust. 1, art. 88 ust. 1, art. 97 ust. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1398
law: Ustawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Joanna Wegner Protokolant st. spec. Łukasz Skóra po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2020 r. sprawy ze skargi "(...)" S.A. Sp. k. z siedzibą w "(...)" na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia "(...)" listopada 2019 r. nr "(...)" w przedmiocie nakazu wycofania produktu z obrotu i kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia "(...)" września 2019 r; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz "(...)"S.A. Sp. k. z siedzibą w "(...)"kwotę 7397 (siedem tysięcy trzysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej "Prezes UOKiK" lub "organ") decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...], po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku D. S.A. sp.k. (dalej "skarżąca", "spółka" lub "strona") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] września 2019 r., postanowił:

1. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), dalej "k.p.a.", utrzymać w mocy decyzję [...] w zakresie pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 5, pkt 6 i pkt 7;

2. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie wniosku o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji [...] w zakresie pkt 3;

3. na podstawie art. 135 k.p.a. w zw. z art. 84 ust. 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 544), dalej "ustawa o zgodności i nadzoru rynku" lub "u.z.o.n.", odmówić wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności rozstrzygnięcia, o którym mowa w pkt 1 i pkt 2 decyzji [...].

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W toku kontroli przeprowadzonych przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w S. (nr akt kontroli [...]) oraz inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w W. (nr akt kontroli [...]) stwierdzono w ofercie handlowej m.in. piecyk gazowy [...] kod [...] (dalej "wyrób" lub "urządzenie"), zakupiony przez kontrolowanych przedsiębiorców od spółki.

W wyniku oględzin urządzenia stwierdzono brak na opakowaniu ostrzeżenia dotyczącego konieczności użytkowania wyrobu w pomieszczeniach z odpowiednią wentylacją. Stwierdzono także brak umieszczenia za oznakowaniem CE, numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej biorącej udział w etapie kontroli produkcji urządzenia, co narusza wymagania określone w art. 17 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/426 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe oraz uchylenia dyrektywy 2009/142/WE (Dz. Urz. UE. L 2016 Nr 81, str. 99), dalej "rozporządzenie".

Ponadto, w toku kontroli przedmiotowy wyrób został poddany badaniom laboratoryjnym w Instytucie Nafty i Gazu - Państwowy Instytut Badawczy w K. (sprawozdanie Nr [...] z 16 maja 2019 r.) na zgodność z normą PN-EN 449:2002+A1:2007 Wymagania dotyczące urządzeń zasilanych skroplonymi gazami węglowodorowymi (C3-C4) - Domowe ogrzewacze pomieszczeń bez odprowadzenia spalin łącznie z ogrzewaczami o dyfuzyjnym spalaniu katalitycznym, które wykazały, że urządzenie nie spełnia wymagań określonych w pkt 5.17.1 normy w zakresie wymagań dla temperatury powierzchni zewnętrznych części urządzenia. Temperatura ściany przedniej wyniosła 93,7±2 przy dopuszczalnej <80, co narusza wymagania zasadnicze rozporządzenia określone w pkt 3.6.3 Załącznika I Zasadnicze wymagania do rozporządzenia 2016/426, ze względu na przekroczenie temperatury na powierzchni zewnętrznych części urządzenia, co stanowi zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników.

Akta z kontroli przekazano Prezesowi UOKiK celem wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie przepisów ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

W toku postępowania prowadzonego w I instancji, Prezes UOKiK postanowieniem z dnia 16 maja 2019 r. zawiadomił spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego i zwrócił się o przedstawienie w terminie 7 dni wszystkich faktur zakupu wyrobu wraz z oświadczeniem o ilości wyrobów wprowadzonych do obrotu, informacji o aktualnym stanie posiadania wyrobu oraz listy odbiorców sporządzonej w porządku alfabetycznym z danymi adresowymi wraz z ilością wyrobów sprzedanych każdemu kontrahentowi. Co też spółka uczyniła. Jednocześnie poinformowała, że po kontroli przeprowadzonej przez inspektorów w sklepie Leroy Merlin w S. zostały rozpoczęte działania naprawcze w celu usunięcia nieprawidłowości w deklaracji zgodności oraz oznakowaniu opakowania i urządzenia. Na dowód czego, spółka przedstawiła zdjęcia etykiet użytych do naklejania na wyrób oraz zdjęcia etykiet naklejonych na wyrób w sklepach Leroy Merlin.

Następnie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2019 r. organ wyznaczył stronie termin 40 dni na przedstawienie dowodów potwierdzających wycofanie wyrobu z obrotu lub usunięcie niezgodności wyrobu z wymaganiami i niezgodności formalnych oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach poprzez zamieszczenie ogłoszenia w dzienniku (gazecie) o zasięgu ogólnopolskim i na stronie internetowej www.durasantrading.pl, wskazując jednocześnie, że na dowód podjęcia ww. działań w przypadku podjęcia decyzji o usunięciu niezgodności należy przedstawić pisemne oświadczenia wszystkich kontrahentów (sklepów sieci) potwierdzające usunięcie niezgodności, ze wskazaniem ilości wyrobów w stosunku do których podjęto te działania oraz deklarację zgodności wystawiona przez chińskiego producenta dla wyrobów wprowadzonych do obrotu w 2018 r. i objętych prowadzonym postępowaniem. Termin na wykonanie postanowienia upłynął bezskutecznie wraz z dniem 22 lipca 2019 r.

Pismem z dnia 3 września 2019 r. organ poinformował spółkę, że wpłynęły akta kontroli [...] przeprowadzonej przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w W. w markecie OBI w Z., w toku której stwierdzono w ofercie handlowej przedmiotowy wyrób. W odpowiedzi na pismo spółka przesłała sprawozdanie Instytutu Nafty i Gazu z dnia 27 lutego 2019 r., nr [...].

Decyzją [...] z dnia [...] września 2019 r. Prezes UOKiK:

1. na podstawie art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku nakazał spółce wycofanie z obrotu urządzenia, niespełniającego wymagań zasadniczych określonych w pkt 1.5 lit. c w zw. z pkt 1.6.3 Załącznika I Zasadnicze wymagania do rozporządzenia 2016/426 oraz w pkt 3.6.3 Załącznika I Zasadnicze wymagania do rozporządzenia 2016/426, a także wymagań formalnych ujętych w art. 40 ust. 1 lit. d w zw. z art. 17 ust. 3 rozporządzenia 2016/426 i w art. 40 lit. e rozporządzenia 2016/426 w zw. z art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/426 i pkt 2.4.2 Załącznika IlI Procedury oceny zgodności urządzeń i osprzętu do rozporządzenia 2016/426;

2. na podstawie art. 84 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku zakazał spółce udostępniania urządzenia;

3. na podstawie art. 84 ust. 2 pkt 6 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku nakazał spółce powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z wymaganiami wyrobu w gazecie (dzienniku) o zasięgu ogólnopolskim w formie ogłoszenia o wielkości min. 7/7 cm oraz na stronie internetowej www.[...].pl, o treści: "D. spółka akcyjna spółka komandytowa z siedzibą w W. informuje, że wprowadzony do obrotu piecyk gazowy [...] kod [...] nie spełnia wymagań

określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/426 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe oraz uchylenia

dyrektywy 2009/142/WE, ze względu na przekroczenie temperatury na powierzchni

zewnętrznych części urządzenia, co stanowi zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników oraz brak wskazania na opakowaniu wyrobu ograniczeń użytkowania, w szczególności dotyczących zainstalowania urządzenia wyłącznie w miejscach z odpowiednią wentylacją, nieumieszczenie za oznakowaniem CE numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej biorącej udział w etapie kontroli produkcji urządzenia oraz brak deklaracji zgodności UE sporządzonej przez producenta. Ogłoszenie publikuje się w związku z decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] września 2019 r. znak [...]";

4. na podstawie art. 84 ust. 6 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, zobowiązał spółkę do przedstawienia dowodów wykonania decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji;

5. na podstawie art. 84 ust. 7 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, w odniesieniu do rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 - 3 nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności;

6. na podstawie art. 97 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 3 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku nałożył na spółkę karę pieniężną w kwocie 90.000 zł za niedopełnienie obowiązku określonego w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/426 w zakresie wprowadzania do obrotu wyłącznie urządzeń zgodnych z wymaganiami;

7. na podstawie art. 97 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku nałożył na spółkę karę pieniężną w kwocie 9.000 zł za niedopełnienie obowiązku określonego w art. 9 ust. 4 rozporządzenia 2016/426 w zakresie zapewnienia dołączenia do urządzenia informacji na temat bezpiecznego użytkowania, tj. ostrzeżenia o możliwości zainstalowania urządzenia wyłącznie w miejscach z odpowiednią wentylacją.

Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, załączając raport DR 100, dokumentację fotograficzną urządzenia i jego opakowań, kserokopię strony z prasy zawierającej ogłoszenie o niezgodności wprowadzonego do obrotu urządzenia z normami oraz sprawozdanie Instytutu Nafty i Gazu z dnia 17 października 2019 r., nr [...]

W wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UOKiK decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...], postanowił:

1. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymać w mocy decyzję [...]w zakresie pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 5, pkt 6 i pkt 7;

2. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie wniosku o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji [...] w zakresie pkt 3;

3. na podstawie art. 135 k.p.a. w zw. z art. 84 ust. 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 544), dalej "ustawa o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku", odmówić wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności rozstrzygnięcia, o którym mowa w pkt 1 i pkt 2 decyzji [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego spółka jest importerem wyrobu, który nie spełnia wymagań:

1. zasadniczych, o których mowa w:

a. pkt 1.5 lit. c w zw. z pkt 1.6.3 Załącznika I Zasadnicze wymagania do rozporządzenia 2016/426, ze względu na brak wskazania na opakowaniu wyrobu ograniczeń użytkowania wyłącznie w miejscach z odpowiednią wentylacją,

b. pkt 3.6.3 Załącznika I Zasadnicze wymagania do rozporządzenia 2016/426, ze względu na niespełnienie wymagań pkt 5.17.1 normy PN-EN 449.2002+a1:2007 w zakresie dla temperatury powierzchni zewnętrznych części urządzenia (temperatura ściany przedniej wyniosła 93 +/- 2 przy temperaturze dopuszczalnej <80 stopni Celsjusza, co narusza art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/426,

2. formalnych, o których mowa w:

a. art. 40 ust. 1 lit. d w zw. z art. 17 ust. 3 rozporządzenia 2016/426, ze względu na nieumieszczenie za oznakowaniem CE, numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej biorącej udział w etapie kontroli produkcji urządzenia,

b. art. 40 ust. 1 lit e w zw. z art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/426 i pkt 2.4.2 Załącznika III do rozporządzenia, ze względu na brak deklaracji zgodności UE sporządzonej przez producenta.

W toku postępowania prowadzonego przez Prezesa UOKiK ustalono, że spółka przekazała dowody na okoliczność wprowadzenia do obrotu 6 464 sztuk wyrobu, z czego 5 956 sztuk sprzedano sieciom handlowym: Castorama, Leroy Merlin, Superhobby, Market Budowlany (łącznie 171 sklepów) w cenie 176 zł, jak wynika z faktur sprzedaży, natomiast stan magazynowy to 505 sztuk wyrobu. Strona przedłożyła również dokumentację fotograficzną na okoliczność podjęcia działań naprawczych w sklepach sieci Leroy Merlin, poprzez oklejenie wyrobów etykietami z wymaganym ostrzeżeniem oraz numerem identyfikacyjnym jednostki notyfikowanej. Ponadto Prezes UOKiK stwierdził, że przekazana dokumentacja obrazuje sposób usunięcia niezgodności, jednak brak jest dowodów potwierdzających, że działania te podjęto we wszystkich sklepach Leroy Merlin oraz sklepach pozostałych 2 sieci handlowych i w odniesieniu do jakiej ilości wyrobów. W toku postępowania prowadzonego w I instancji przedstawiono również umocowanie dla spółki do działania w charakterze upoważnionego przedstawiciela, co potwierdza, że strona była uprawniona do wystawienia deklaracji zgodności w imieniu producenta.

Powyższe ustalenia podzielił Prezes UOKiK działając również jako organ ll instancji rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W związku z przedstawieniem we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez stronę nowych dowodów na okoliczność usunięcia niezgodności, organ wskazał, że dowody te w jego ocenie nie pozwalają na wyciągnięcie nowych istotnych wniosków, a tym samym na zmianę rozstrzygnięcia. W ocenie Prezesa UOKiK, z załączonych dowodów wynika, że w wyniku podjęcia działań zmierzających do usunięcia niezgodności z wymaganiami zasadniczymi, o których mowa w pkt 3.6.3 Załącznika I Zasadnicze wymagania do rozporządzenia 2016/426, doprowadzono do usunięcia niezgodności projektu modelu wyrobu z wymaganiami zasadniczymi w tym zakresie, co potwierdzają wyniki badań laboratoryjnych. Z tego względu zdaniem organu wszystkie wyroby poddane procesowi usunięcia niezgodności poprzez instalację daszka będą spełniać wymagania zasadnicze, o których mowa w pkt 3.6.3 Załącznika l Zasadnicze wymagania do rozporządzenia 2016/426. Niemniej jednak załączona dokumentacja w postaci wydruków fotografii nie pozwala na uznanie, że usunięto zarówno powyższą niezgodność z zasadniczymi wymaganiami poprzez instalację daszka, jak i pozostałych niezgodności poprzez umieszczenie na opakowaniu wyrobu informacji o ograniczeniach użytkowania (tj.: ostrzeżenia o możliwości zainstalowania urządzenia wyłącznie w miejscach z odpowiednią wentylacją) oraz umieszczenie za oznakowaniem CE numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej biorącej udział w etapie kontroli produkcji urządzenia. Prezes UOKiK wziął pod uwagę, iż wyłącznie dokumentacja przedstawiona w toku postępowania I instancji potwierdzona jest przez dyrektora sklepu Leroy Merlin w S., zatem daje podstawy do uznania, iż miało miejsce usunięcie niezgodności egzemplarzy wyrobu udostępnianych w tej placówce dystrybutora.

Prezes UOKiK wskazywał, że dowodami na usunięcie niezgodności wyrobu z wymaganiami będą faktury korygujące potwierdzające zwrot wyrobów bądź oświadczenia kontrahentów o braku wyrobu w ofercie handlowej, ogłoszenie o stwierdzonych nieprawidłowościach w prasie ogólnopolskiej, wydruk komunikatu zamieszczonego na stronie internetowej oraz wyjaśnienie rozbieżności między ilością wyrobów zakupionych a sprzedanych i znajdujących się na stanie magazynowym, oświadczenie strony, iż wyroby znajdującej się na jej stanie magazynowym i zwrócone przez odbiorców nie zostaną udostępnione do sprzedaży wraz ze wskazaniem sposobu ich zagospodarowania.

W rozpoznawanej sprawie organ uznał, iż niezgodności usunięte zostały w sklepie w S., albowiem dokumentacja fotograficzna potwierdzona została przez dyrektora tej placówki. Do dnia wydania decyzji I instancji strona nie przedstawiła zasługujących na uznanie Prezesa UOKiK dowodów na potwierdzenie, iż proces usuwania niezgodności został przeprowadzony w pozostałych placówkach sieci Leroy Merlin, jak również w sieciach Obi (Superhobby Market Budowlany) lub Castorama. Przedstawione w I instancji wydruki zdjęć informacji, które miały zostać dołączone do wyrobu, stanowią wyłącznie dowód na fakt, że strona posiada takie materiały. Nie mogą natomiast przemawiać za uznaniem, że faktycznie znalazły się one na wyrobach. Natomiast wydruki zdjęć dołączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy obrazują dołączanie tych informacji do wyrobu, nie dają natomiast możliwości potwierdzenia, gdzie dokładnie takie działania zostały podjęte. Brak jest bowiem możliwości ustalenia liczby i położenia placówek w których je wykonano. Ponadto na podstawie zdjęć nie jest możliwe ustalenie w ilu placówkach wyroby znajdowały się jeszcze w obrocie, a tym samym stwierdzenie czy działania podjęte zostały wobec wszystkich egzemplarzy, które nie spełniają wymagań. Strona udowodniła zaś, że zamieściła ogłoszenie w prasie ogólnopolskiej.

Dokonując zaś oceny sprawozdania z badań Instytutu Nafty i Gazu z 27 lutego 2019 r., nr [...], organ wyjaśnił, że dokument ten nie może zostać uznany za dowód na okoliczność spełniania wymagań przez kontrolowany wyrób. Jak wynika z dokumentacji fotograficznej badanie przeprowadzone na zlecenie strony w lutym 2019 r. dotyczy urządzenia, które jest wyposażone w "daszek'", natomiast przedmiotem kontroli był wyrób o konstrukcji, która nie przewidywała umieszczenia "daszku" nad wylotem spalin z urządzenia. Z tego też względu dokument ten nie mógł zostać uznany za dowód podważający ustalenia kontroli i badań przeprowadzonych na zlecenie Prezesa UOKiK.

Zdaniem organu, nie podlega wątpliwości, że strona wprowadziła do obrotu wyrób niezgodny z wymaganiami, czego zresztą strona nie kwestionowała, wskazując na fakt podjęcia próby usunięcia niezgodności. Wymierzając karę pieniężną organ wziął pod uwagę kryteria określone w art. 97 ust. 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

Rozpatrując wniosek strony o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności, Prezes UOKiK wyjaśnił, iż z załączonych do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dowodów wynika, że strona umieściła ogłoszenie w gazecie o zasięgu ogólnopolskim, zatem wykonała pkt 3 decyzji [...]. Dlatego też, postępowanie w tej części stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Rozważając zaś wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności w zakresie pkt 1 i pkt 2 decyzji [...], organ zwrócił uwagę, iż ujawnione nieprawidłowości mogą stanowić zagrożenie w przypadku bezpośredniego kontaktu z urządzeniem, prowadząc do poparzenia, zwłaszcza dzieci i osób starszych, w przypadku których należy uwzględnić odpowiedni czas reakcji. Strona nie przedstawiła argumentów, które przemawiałyby za zmianą stanowiska Prezesa UOKiK w tym zakresie.

Określając zaś wysokość nałożonej kary pieniężnej organ podkreślił, że rozważył wszystkie przesłanki wymiaru kary z art. 97 ust. 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

Na ww. decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w pkt 1, tj. w części utrzymującej w mocy decyzję nr [...] w zakresie pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 5, pkt 6 pkt 7. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- naruszenie art. 7, art 77 i art. 127 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie i niezebranie całego materiału dowodowego, brak pełnego przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz zaniechanie obowiązku prawidłowego ustalenia stanu faktycznego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, pomimo obowiązku uwzględnienia zmian stanu faktycznego, które wystąpiły po wydaniu pierwotnej decyzji;

- błędne uznanie przez organ, że nowe dowody przedstawione przez stronę na okoliczność usunięcia niezgodności wyrobu z wymaganiami zasadniczymi załączone do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, tj. wyniki badań laboratoryjnych i dokumentacja fotograficzna nie pozwalają na uznanie, że usunięto niezgodność wyrobu z wymaganiami, a organ oprócz nieuzasadnionego zakwestionowania mocy dowodowej dokumentów przedstawionych przez stronę, nie przedstawił żadnego dowodu na to, iż strona wbrew swoim twierdzeniom i załączonym dokumentom niezgodności nie usunęła;

- odmowę nadania waloru wiarygodności dowodom w postaci sprawozdania z badań laboratoryjnych nr [...] z dnia 27 lutego 2019 r., wykonanych przez Instytut Nafty i Gazu - Państwowy Instytut Badawczy w K., pomimo iż wyniki tych badań dotyczące zakresu temperatur różnych części wyrobu potwierdzały jego zgodność z wymaganiami i zostały przeprowadzone przez niezależny, właściwy do ich przeprowadzenia organ;

- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że strona nie powiadomiła konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach wyrobu z wymaganiami poprzez złożenie oświadczenia o określonej treści na stronie internetowej, podczas gdy spółka takie oświadczenie zamieściła i przedłożyła organowi dowód na wykonanie decyzji w tym zakresie;

- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że wyrób wprowadzony do obrotu i udostępniony do sprzedaży przez skarżącą na dzień wydania przedmiotowej decyzji nie spełnia wymagań zasadniczych i wymagań formalnych, podczas gdy skarżąca niezwłocznie po otrzymaniu wyników kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w S. w sklepie sieci Leroy Merlin w S. i wezwaniu do usunięcia nieprawidłowości w tym zakresie, przeprowadziła kompleksowe działania naprawcze we wszystkich sklepach sieci handlowych, które dokonały zakupu wyrobu, poprzez oklejenie wyrobów etykietami z wymaganym ostrzeżeniem oraz numerem identyfikacyjnym jednostki notyfikowanej. Na potwierdzenie faktu i sposobu przeprowadzania ww. działań naprawczych strona przedłożyła organowi w toku postępowania w I instancji w dniu 31 maja 2019 r. dokumentację fotograficzną obrazującą usuniecie niezgodności m.in. w sklepach Leroy Merlin, a wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy również dokumentację fotograficzną z akcji naprawczej przeprowadzonej w sieci sklepów Obi oraz CASTORAMA. Ponadto skarżąca złożyła oświadczenie, że działania naprawcze w tym czasie zostały przeprowadzone w stosunku do wszystkich udostępnionych przez stronę do sprzedaży wyrobów, a nie tylko w jednym ze sklepów sieci Leroy Merlin;

- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że wyrób wprowadzony do obrotu i udostępniony do sprzedaży przez skarżącą nie spełnia wymagań w zakresie zgodności z normą PN-EN 449:2002+A1:2007, tj. wymagań dla temperatury powierzchni zewnętrznych części urządzenia, podczas gdy ta niezgodność została stwierdzona i niezwłocznie usunięta przez skarżącą dobrowolnie we własnym zakresie, przed dniem wszczęcia przez organ postępowania w przedmiotowej sprawie, tj. w okresie od dnia 6 września 2018 r. do dnia 15 listopada 2018 r., poprzez przeprowadzenie badań technicznych, dokonanie zmiany w konstrukcji wyrobu - zlecenie produkcji dodatkowego elementu - "daszku", a następnie przeprowadzenie akcji handlowej uzupełnienia opakowań wszystkich wyrobów udostępnionych do sprzedaży kontrahentom o ww. dodatkowy element i erratę, w zakresie samodzielnego montażu nowego elementu przez konsumenta;

- naruszenie art. 97 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 3 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku poprzez nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 90.000 zł, stanowiącej 90% maksymalnej wysokości, pomimo iż skarżąca jeszcze przed wszczęciem postępowania w przedmiotowej sprawie przez organ, dobrowolnie, po samodzielnym wykryciu i stwierdzeniu niezgodności dotyczącej nadmiernej temperatury na powierzchni zewnętrznej wyrobu, tj. w dniu 6 września 2018 r. niezwłocznie, tj. do dnia 15 listopada 2018 r. przeprowadziła działania naprawcze mające na celu usunięcie tej niezgodności przeprowadzając m.in. badania techniczne i na ich podstawie zmianę w konstrukcji wyrobu (zlecenie produkcji dodatkowego elementu - "daszku"), a po otrzymaniu tych elementów, tj. "daszków", zrealizował dobrowolnie akcję handlową poprzez uzupełnienie opakowań

wszystkich wyrobów udostępnionych do sprzedaży kontrahentom o ww. dodatkowy element i erratę, w zakresie samodzielnego montażu dodatkowego elementu przez konsumenta. Dodatkowo skarżąca poinformowała również producenta o konieczności trwałej modyfikacji urządzenia, czego efektem była produkcja wyrobu z zespolonym na stałe "daszkiem". Usunięcie zaś niezgodności w zakresie dotyczącym

umieszczenia za oznakowaniem CE numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej biorącej udział w etapie kontroli produkcji urządzenia nastąpiło niezwłocznie po wezwaniu do jej usunięcia. W ocenie skarżącej organ ustalając wysokość nałożonej w pkt 6 i 7 zaskarżonej decyzji w sposób błędny dokonał analizy i oceny wagi przesłanek określonych w tym przepisie, mających wpływ na ustalenie wysokości orzeczonej kary (zawyżona wysokość ustalonej korzyści majątkowej osiągniętej przez skarżącą ze sprzedaży wyrobu, błędnie określony czas trwania naruszenia, nieuwzględnienie działań podjętych przez stronę dobrowolnie w celu usunięcia skutków naruszenia, niewłaściwa ocena stopnia przyczynienia się strony do powstania naruszenia, nieuwzględnienie we właściwym stopniu przy określaniu wymiaru kary incydentalności naruszenia prawa), co spowodowało, że nałożona kara pieniężna jest rażąco nadmierna;

- naruszenie art. 91 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku poprzez nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 9.000 zł, stanowiącej 90% maksymalnej wysokości kary za niedopełnienie obowiązku w zakresie dołączenia do wyrobu informacji dotyczącej bezpieczeństwa użytkowania, pomimo iż organ winien odstąpić od jej nałożenia, ewentualnie obniżyć wysokość tej kary, albowiem skarżąca podjęła działania naprawcze i wyeliminowała ww. niezgodność niezwłocznie po wezwaniu organu do jej usunięcia poprzez oklejenie wyrób etykietami z wymaganym ostrzeżeniem, na potwierdzenie czego przedłożył dowody w postaci dokumentacji fotograficznej.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, spółka wniosła uchylenie decyzji w zaskarżonej części oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej, a także zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona w sprawie decyzja została wydana z uchybieniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a."..

Przepis art. 5 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku stanowi, iż wyroby wprowadzane do obrotu lub oddawane do użytku muszą spełniać wymagania. Wymagania dla urządzeń spalających paliwa gazowe określają przepisy rozporządzenia. Nie jest sporne w sprawie, iż skarżąca spółka D. jest importerem piecyka gazowego [...] kod [...] pochodzącego z państwa trzeciego, który wprowadziła do obrotu na terenie Polski, który według przeprowadzonej przez organy inspekcji handlowej, kontroli nie zawierał na opakowaniu ostrzeżenia dotyczącego konieczności użytkowania wyrobu w pomieszczeniach z odpowiednią wentylacją oraz nie posiadał za oznakowaniem CE, numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej biorącej udział w etapie kontroli produkcji urządzenia, nie spełniając tym samym wymagań określonych w art. 17 ust. 3 rozporządzenia. Ponadto, jak wykazały badania laboratoryjne przeprowadzone w Instytucie Nafty i Gazu - Państwowy Instytut Badawczy w K. (sprawozdanie Nr [...] z 16 maja 2019 r.) urządzenie to nie spełniało wymagań określonych w pkt 5.17.1 normy w zakresie wymagań dla temperatury powierzchni zewnętrznych części urządzenia. Temperatura ściany przedniej wyniosła 93,7±2 przy dopuszczalnej < 80, co naruszało wymagania zasadnicze rozporządzenia określone w pkt 3.6.3 Załącznika I Zasadnicze wymagania do Rozporządzenia, ze względu na przekroczenie temperatury na powierzchni zewnętrznych części urządzenia, stanowiące zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników.

Z tych względów nie budzi wątpliwości Sądu, iż zachodziły przesłanki do wszczęcia postępowania administracyjnego i zbadania przesłanek do wydania decyzji o wycofaniu produktu z obrotu oraz nałożenia kary pieniężnej na importera na podstawie art.97 ust.1 u.z.o.n.

Na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy o zgodności i nadzoru rynku w przypadku, o którym mowa w art. 74 ust. 2. art. 75 ust. 1 oraz do postępowań, o których mowa w art. 76 ust. 1. art. 85 ust. 1 i art. 87 ust. 3, a także do postępowań w sprawach kar pieniężnych, o których mowa w art. 88-96, w zakresie nieuregulowanym w u.z.o.n., stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a.

Zgodnie z art.88 ust.1 u.z.o.n. producent albo importer albo instalator, który wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku wyrób niezgodny z wymaganiami, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. Importer, który nie wypełnia obowiązków określonych w przepisach art. 9 ust. 1 rozporządzenia również podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł (art. 88 ust. 3 pkt 3 u.z.o.n.) .Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, importer, który nie wypełnia obowiązków, z wyłączeniem obowiązku zapewnienia umieszczenia oznakowania CE, określonych w przepisach art. 9 ust. 2 akapit pierwszy lub drugi, lub ust. 3, lub ust. 4 rozporządzenia podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.

Na podstawie art.97 ust.1 u.z.o.n. kary pieniężne, o których mowa w art. 88-94, nakłada, w drodze decyzji, organ nadzoru rynku prowadzący postępowanie, o którym mowa w art. 76 ust. 1 lub 1a lub art. 85 ust. 1 u.z.o.n według dyrektyw wymiaru kary określonych, również w art.97 ust.3-6.

Uprawniony organ nakładając karę pieniężna na przedsiębiorcę na podstawie przedstawionych wyżej przepisów, po przeprowadzonym prawidłowo postępowaniu administracyjnym, którego zakres wyznaczają powołane wyżej przepisy prawa materialnego , według procedury określonej w przepisach k.p.a. W postępowaniu administracyjnym reguły determinujące czynności ustalania stanu faktycznego, zwane zbiorczo postępowaniem wyjaśniającym, wytyczone są przede wszystkim przez uregulowane w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k. p. a. zasadę prawdy obiektywnej, zasadę oficjalności, zasadę ciężaru dowodu, bezpośredniości i zupełności zgromadzonego materiału. Treścią zasady prawdy obiektywnej jest powinność organu procesowego dokonania ustaleń co do faktów zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem. Tylko takie fakty mogą stanowić podstawę załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 2173/11, LEX nr 1358369). Za zgodne z prawdą przyjmuje się w orzecznictwie takie ustalenia faktyczne, które prowadzą do konkluzji, że "w świetle przeprowadzonych dowodów fakt przeciwny dowodzeniu jest niemożliwy lub wysoce nieprawdopodobny" (zob. postanowienie SN z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt V KK 13/13, LEX nr 1312594; wyrok SA w K. z 13 czerwca 2013 r., sygn. akt [...], LEX nr 1349898). Wniosek o zaistnieniu określonego przebiegu zdarzeń może stanowić także rezultat uwzględniającego wiedzę wynikającą z zasad doświadczenia życiowego i obserwacji życia społecznego oraz logicznego rozumowania o faktach wykazanych określonymi dowodami (zob. postanowienie SN z 23 maja 2002 r., sygn. akt V KKN 426/00, OSNKW 2002/9–10, s. 81).

Ustanowiona w kodeksie zasada oficjalności obciąża organ administracji publicznej obowiązkiem zebrania, a następnie rozważenia całego materiału dowodowego z urzędu. Koresponduje z nim przyjęta w postępowaniu administracyjnym koncepcja spoczywającego na organach administracji ciężaru dowodu, która nabiera szczególnego znaczenia w postępowaniu, którego przedmiotem jest nałożenie sankcji administracyjnej, a więc obowiązku o quasi karnym charakterze. Obciążenie strony sankcją administracyjną musi być poprzedzone jednoznacznym, nie budzącym jakichkolwiek wątpliwości ustaleniem faktu, iż istotnie naruszyła ona prawo, z którym to naruszeniem ustawa wiąże odpowiedzialność karno-administracyjną.

W rozpoznawanej sprawie organ wymaganiom tym nie sprostał. Sąd uznał za zasadne podniesione w skardze naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie i niezebranie całego materiału dowodowego, brak pełnego przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz zaniechanie obowiązku prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, przede wszystkim nie uwzględnienia zmian stanu faktycznego które wystąpiły po wydaniu decyzji w pierwszej instancji w trakcie postępowania odwoławczego. Organ odwoławczy nie jest uprawniony do badania wyłącznie legalności wydanej w sprawie decyzji w pierwszej instancji, ale zobowiązany jest do ponownego i pełnego merytorycznego sprawy, co sam zauważa w zaskarżonej decyzji. Z tych względów Prezes UOKiK mimo, że ma prawo zakwestionować skuteczność i moc dowodową dowodów przedstawianych przez stronę, to zgodnie z art.7 i art.77 k.p.a., przed wydaniem decyzji zobowiązany jest, nie tylko do oceny materiału dowodowego pochodzącego od strony, ale do przeprowadzenia samodzielnego postępowania dowodowego, celem zebrania materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji w sprawie. Sąd podziela tym samym stanowisko strony, że jeżeli w ocenie organu fakt usunięcia niezgodności mógł być wykazany wyłącznie przez oświadczenia kontrahentów skarżącego, to organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy, po otrzymaniu wraz z wnioskiem nowych dowodów od strony jeżeli nawet uznał, są one niepełne i niewystarczające do ustalenia faktów prawotwórczych w sprawie, dających podstawę do nałożenia na skarżącą spółkę kary pieniężnej, nie był zwolniony z nałożonych na niego obowiązków o których mowa w art.7 i art.77 k.p.a.

Strona w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wprost wskazała i oświadczyła, że usunęła nieprawidłowości we wszystkich sklepach w całej Polsce oraz wobec wszystkich produktów. Jeżeli organ w jakikolwiek sposób kwestionował prawdziwość złożonego oświadczenia, bądź poddawał je w wątpliwość winien był dokonać weryfikacji jego prawdziwości poprzez dokonanie czynności sprawdzających w poszczególnych, wybranych przez siebie sklepach sieci handlowych.

Co do braku powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach , w odpowiedzi na skargę organ nie kwestionuje, że skarżąca takie zawiadomienie zamieściła na stronie internetowej firmy D., ale że nie zawiera wszystkich informacji, do zamieszczenia których została zobowiązana przez organ. Organ podniósł również, iż ogłoszenie to nie zostało załączone przez stronę do akt sprawy. W zaskarżonej decyzji natomiast Prezes UOKIK stwierdził, że skarżąca takiego ogłoszenia nie zamieściła. W ocenie Sądu okoliczność ta świadczy o błędach w ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że jeżeli strona nie załączyła, do akt wydruku ze strony internetowej, to obowiązkiem organu było wezwać ją do jego przedstawienia, a nie mimo, braku jakichkolwiek ustaleń, wyciągać negatywne konsekwencje prawne.

Ponadto w ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ zobowiązany będzie ocenić zamieszczone przez skarżącą, jak twierdzi powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach wyrobu z wymaganiami jakie powinien spełniać, w świetle omawianych w decyzji kryteriów, biorąc pod uwagę datę jego publikacji i usunięte na dzień ogłoszenia nieprawidłowości związanych z wprowadzeniem produktu do obrotu oraz jaki wpływ na treść spornego ogłoszenia miało usunięcie tych nieprawidłowości.

Wbrew wywodom organu okoliczność ta jak i wcześniej wskazane powinna być uwzględniona przy wymiarze kary.

O istotnej wadliwości zaskarżonej w sprawie decyzji w ocenie Sądu świadczy również i ta okoliczność, iż organ uznał, za całkowicie nieistotne, zamontowanie daszka na spornym grzejniku i załączone w tym zakresie dowody przez stronę w tym badania laboratoryjne (sprawozdanie z badań Instytutu Nafty i Gazu z 27 lutego 2019 r.), wskazujące na usunięcie nieprawidłowości przez stronę na dzień wydania decyzji przez organ drugiej instancji. Za zasadny należało uznać zarzut skargi, iż wskazując jakie dowody powinna złożyć strona, organ w ogóle nie uwzględnił usunięcia niezgodności poprzez instalację "daszka" oraz umieszczenie stosownych oznaczeń. Strona właśnie w ten sposób usunęła wszelkie niezgodności produktu. Organ mimo, że wskazał w treści zaskarżonej decyzji, że taki sposób jest przez niego akceptowalny, pominął je jednak przy podjęciu decyzji w sprawie. Tym samym nie uwzględnił istotnych w sprawie okoliczności faktycznych, które powinny mieć wpływ na wymiar nałożonych na stronę kar .

Podobnie należy się odnieść do stanowiska organu, iż dokumentacja fotograficzna złożona przez stronę nie pozwala na uznanie, że usunięto niezgodności i nieprawidłowości wyrobu, ograniczając swoje ustalenia jedynie do zakwestionowania mocy dowodowej dokumentów przedstawionych przez stronę, bez przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego, choćby wezwania strony do przedłożenia dodatkowych dowodów i wyjaśnień w tym zakresie.

Niezłożenie przez stronę wszystkich wymaganych dowodów, nie dawało rzeczywiście podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art.97 ust.6 u.z.o.n, bowiem aby to ocenić, materiał dowodowy musi być kompletny. Ponadto w sytuacji gdy organ decydował o wymierzeniu kary na podstawie art.97 u.z.o.n. okoliczność ta nie zwalniała go z przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego w tym wystąpienia do kontrahentów skarżącego celem weryfikacji twierdzeń i dowodów przedstawionych przez stronę.

Zgodnie bowiem z art.97 ust.3 u.z.o.n. wymierzając karę pieniężną, o której mowa w art. 88-96, organ nadzoru rynku bierze pod uwagę:

1) wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności liczbę wyrobów niezgodnych z wymaganiami wprowadzonych do obrotu, oddanych do użytku lub udostępnionych na rynku, potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia;

2) częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara;

3) uprzednie ukaranie za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe;

4) stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa;

5) działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu usunięcia skutków naruszenia prawa;

6) wysokość korzyści, którą strona osiągnęła;

7) w przypadku osoby fizycznej - warunki osobiste strony, na którą kara pieniężna jest nakładana;

8) współpracę z organem nadzoru rynku prowadzącym postępowanie, o którym mowa w art. 76 ust. 1 lub 1a lub art. 85 ust. 1, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.

Mając powyższe na uwadze organ pominął w swoich rozważaniach działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu usunięcia skutków naruszenia prawa, szeroko opisanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i w skardze do Sądu wymierzając kary w wysokości 90 procent kary maksymalnej w obu stwierdzonych przez organ deliktach administracyjnych, opierając się na niepełnym materiale dowodowym.

Rozpoznając sprawę ponownie organ zobowiązany będzie odnieść się wszechstronnie do argumentacji strony, uznając za istotne wszystkie okoliczności faktyczne przedstawiane przez stronę w trakcie prowadzonych w sprawie postępowań co do jej dobrowolnych działań usunięcia nieprawidłowości sprowadzonego wyboru, uznając za istotne również te, które miały miejsce przed wszczęciem postępowania administracyjnego, od momentu wprowadzenia wyrobu do obrotu, jednocześnie mając na względzie współpracę z organem i zaangażowanie strony oraz rzetelność w dążeniu do ochrony konsumentów, przed skutkami wadliwie wprowadzonego do obrotu towaru. Strona we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniosła szereg zarzutów, które okazały się uzasadnione w postępowaniu prowadzonym przed Sądem. Tymczasem zarzuty te nie zostały w żaden sposób przez Prezesa UOIK rozpoznane.

Z tych wszystkich względów Sąd uznał za zasadne podniesione w skardze naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Dopiero gdy wszystkie istotne w sprawie okoliczności zostaną ustalone możliwe będzie wydanie wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku . O kosztach postępowania Sąd postanowił : na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz.2193 ) zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot wpisu sądowego w wysokości - 1980 zł, natomiast na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U. z 2015 r., poz.1800 ) Sąd zasądził na rzez Strony skarżącej, zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 5400 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.