Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1041/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 239 par. 1 pkt 1 lit. e art. 249a art. 246 par. 1 pkt 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 08 listopada 2016 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek; postanawia: 1. ustanowić dla A. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P., 2. umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący, w prawem przewidzianej formie, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym; zażądał zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona, która wnosi skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.).

W konsekwencji uznać należy, że Skarżący w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.

W tej sytuacji postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało umorzyć, gdyż rozpoznanie wniosku w tym zakresie jest zbędne w rozumieniu art. 249a P.p.s.a.

Aktualna pozostaje merytoryczna ocena żądania przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca nie posiada stałego źródła dochodu, a koszty utrzymania koniecznego pokrywa z zasiłku dla bezrobotnych (271 zł) oraz świadczeń przyznawanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (zasiłek okresowy – 181,26 zł oraz zasiłek na żywność 150,00 zł). Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, akcji, udziałów, obligacji lub innych papierów wartościowych, a także przedmiotów ruchomych o wartości przekraczającej 5000 zł. Wskazał także, że jest zadłużony z tytułu zaległych alimentów, składek ZUS oraz kredytów bankowych na łączną kwotę około 86.000 zł.

Aktualna sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Odmowa przyznania prawa pomocy w tym zakresie powodowałaby zatem ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 239 §1 pkt 1 lit. e, art. 249a, art. 246 §1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.