Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1799/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 11a ust. 1, art. 30 ust. 1, art. 101a ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 24 ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 123 poz 858
law: Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędziowie Sędzia NSA Wiesław Kisiel ( spr. ) Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska Protokolant Kamil Buliński po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej L. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt II SAB/Wr 27/09 w sprawie ze skargi L. D. na niewykonanie uchwały w sprawie dopłat za usługi z zakresu zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków z terenu Lubina oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r., II SAB/Wr 27/09, odrzucił skargę L. D. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Lubina uchwały Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 13 stycznia 2009, nr XLII/164/09, w sprawie dopłat za usługi z zakresu zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków z terenu Lubina. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie sprawy:

a) W dniu 29 kwietnia 2009 r., powołując się na art.101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2001, nr 142, poz.1591 ze zm. powoływana w dalszym ciągu niniejszego uzasadnienia jako "u.s.g."), L. D. wezwał Prezydenta Miasta Lubina do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niewykonaniu uchwały w sprawie dopłat za usługi z zakresu zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków z terenu Lubina.

c) Prezydent Miasta Lubina pismem z dnia [...] maja 2009, nr [...] odmówił zastosowania się do powyższego wezwania. Wysoki deficyt budżetowy Miasta uniemożliwia wykonanie uchwały wskazanej przez L. D..

2. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r., II SAB/Wr 27/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę L. D. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Lubina uchwały Rada Miejska w Lubinie z dnia 13 stycznia 2009, nr XLII/164/09 w sprawie dopłat za usługi z zakresu zbiorczego dostarczania wody i odprowadzania ścieków z terenu Lubina. Skarga ta wykracza poza kognicję sądów administracyjnych (art.3 § 2 i art.4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153. poz.1270, dalej powoływana jako "P.p.s.a. ").

Artykuł 101a u.s.g. umożliwia żądanie kontroli przez sąd administracyjny bezczynności organu gminy, gdy odpowiedni przepis nakłada na organ gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej. Uwzględnienie skargi na podstawie wymienionego przepisu uzależnione jest od wskazania ustawy, nakładającej na organ samorządu terytorialnego obowiązek podjęcia uchwały oraz od wykazania związku przyczynowego między niewykonaniem tego obowiązku przez organ gminy i naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego. Skarga z art.101a u.s.g. może zatem dotyczyć bezczynności organów gminy w zakresie działalności uchwałodawczej czy wydania zarządzenia i to tylko w takim zakresie, w jakim przepisy prawne nakładają na organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązek podjęcia stosownych uchwał lub wydania zarządzeń.

Artykuł art.24 ust.6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U.2006, nr 123, poz.858) nie zobowiązuje rady gminy do podjęcia uchwały o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich taryfowych grup odbiorców usług. Podjęcie takiej uchwały jest fakultatywne.

3. L. D. w skardze kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art.141 § 4 w zw. z art.166 P.p.s.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz brak wskazań co do dalszego postępowania.

Ponadto zarzucił Sądowi I. instancji naruszenie prawa materialnego, tj.:

— art.101a ust.1 u.s.g., przez przyjęcie, że przepis ten umożliwia zaskarżanie bezczynności wyłącznie Rady Gminy,

— art.11a ust.1 pkt 2 u.s.g. przez nieuznanie Prezydenta Miasta Lubina za organ gminy,

— art.30 ust.1 u.s.g. poprzez pominięcie, że obowiązkiem Prezydenta Miasta Lubina jest wykonywanie uchwał rady gminy.

4. Prezydent Miasta Lubina w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie w całości, ewentualnie o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż nie wykazała naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydający zaskarżony wyrok.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie naruszył art.30 ust.1 u.s.g. w sposób określony w skardze kasacyjnej, albowiem w żadnym miejscu swojego uzasadnienia nie stwierdził, że do obowiązków Prezydenta Miasta Lubina nie należy wykonywanie uchwał rady gminy. Sąd I instancji nie stwierdził również, że Prezydent Miasta Lubin nie jest organem Gminy czyli nieuzasadniony jest zarzut naruszenia przez Sąd art.11a ust.1 u.s.g.

Nie może być również uwzględniony zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art.101a ust.1 u.s.g. mającego polegać na błędnej ocenie przez ten Sąd zakresu swej kognicji. Skarga kasacyjna uznała, że zaskarżona bezczynność Prezydenta Miasta Lubina polegała na nieprzekazaniu przez dopłat w takim zakresie, w jakim zostało to przewidziane w uchwale Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 13 stycznia 2009 r. Ma rację Sąd I instancji, kiedy stwierdza, że tego rodzaju czynności oraz ich zaniechanie nie jest objęte katalogiem zapisanym w art.3 § 2 P.p.s.a. Umowa i przelew bankowy nie są również czynnościami objętymi przez art.101a ust.1 zd.1 u.s.g.: "Przepisy art.101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem", a skarżący zarzucił Prezydentowi niewykonanie uchwały nie będącej źródłem prawa, w rozumieniu powyższego przepisu. Uchwała nie wprowadza uprawnienia dla indywidualnych odbiorców usług przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego do otrzymania dopłat. Uchwała adresowana jest jednostkowo, tj. do Prezydenta Miasta. Zobowiązała ona do dokonania czynności oznaczonych konkretnie. Uchwała jest przejawem zastosowania w gminie art.24 ust.6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków ("Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich taryfowych grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu."), a nie – stanowienia prawa miejscowego.

A. Skoro prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucając skargę L. D. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Lubina uchwały Rada Miejska w Lubinie z dnia 13 stycznia 2009, nr XLII/164/09, w sprawie dopłat za usługi z zakresu zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków z terenu Lubina — to należało oddalić skargę kasacyjną na podstawie art.184 P.p.s.a.