Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2193/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wymierzenie grzywny -art.154 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 286,  art. 58 par. 1 pkt 6, art. 154
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 407/13 postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu K. L. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 407/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 26 lipca 2010 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...] – w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Wyrok Sądu z dnia 11 października 2013 r. stał się prawomocny od dnia 10 grudnia 2013 r., a doręczenie organowi I instancji jego odpisu wraz ze stwierdzeniem prawomocności oraz aktami sprawy nastąpiło w dniu 20 stycznia 2014 r. (pismo – k. 34 i dowód doręczenia – k. 35 akt sądowych sygn. I SAB/Wa 407/13).

Z akt administracyjnych sprawy oraz ze skargi z dnia 6 maja 2014 r. wynika, że skarżący – K. L., reprezentowany przez adw. R. N., przed wniesieniem przedmiotowej skargi, pismem z dnia 8 stycznia 2014 r., nadanym w tym samym dniu w Urzędzie Pocztowym [...], wezwał Prezydenta W. do wykonania w/w wyroku Sądu z dnia 11 października 2013 r.

Skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 407/13 wniósł K. L., reprezentowany przez adw. R. N.. Strona skarżąca zaznaczyła, że Prezydent W. nie wykonał orzeczenia z dnia 11 października 2013 r., pomimo iż termin wyznaczony przez Sąd już upłynął. Pełnomocnik strony wniósł o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie niespornym jest, iż wykonaniu podlega prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 407/13 zobowiązujący Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 26 lipca 2010 r. o ustalenie odszkodowania za sporną nieruchomość w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Sąd zwraca jednak uwagę na to, że orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 10 grudnia 2013 r., a stwierdzenie prawomocności tego wyroku nastąpiło postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. Odpis prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy doręczono zaś Prezydentowi W. dopiero w dniu 20 stycznia 2014 r., a więc już po skierowaniu do organu I instancji przez skarżącego wezwania do wykonania wyroku.

W ocenie Sądu, istota problemu zaistniałego w niniejszej sprawie sprowadza się to tego, czy skuteczne wezwanie organu do wykonania wyroku uwzględniającego skargę może mieć miejsce przed doręczeniem organowi prawomocnego orzeczenia oraz akt administracyjnych sprawy, czy dopiero wtedy, gdy organ otrzyma to orzeczenie wraz z aktami.

Zgodnie z art. 286 P.p.s.a., po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji, określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Przepis ten ustanawia generalne terminy do załatwienia sprawy administracyjnej po wyroku sądowym. Ustanawia on zatem zasadę "realnej możliwości" wykonania wyroku sądowego. Niewątpliwie bowiem organ musi dysponować aktami sprawy w sposób możliwy do podjęcia rozstrzygnięcia, a zatem aktami kompletnymi. Dopiero wówczas rozpoczyna się początek biegu terminów do załatwienia sprawy wyznaczonych wyrokiem Sądu (lub w przepisach prawa), a ich niedochowanie skutkować może nałożeniem na organ grzywny. Powyższe znajduje uzasadnienie również z uwagi na okoliczność, iż ocena prawna, którą organ obowiązany jest uwzględnić, wynika z uzasadnienia orzeczenia i samo ogłoszenie wyroku nie pozwala jeszcze organowi na zastosowanie się do niej.

Powyższe oznacza, że procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku nie jest spełniona, jeżeli strona skarżąca wezwała właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy (por. Tarno J., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, str. 354; T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 481; J. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008, str. 387; podobnie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 822/09; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1727/09; Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1529/07; Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1485/10).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżący wezwał Prezydenta W. do wykonania wyroku Sądu z dnia 11 października 2013 r. w dniu 8 stycznia 2014 r., natomiast organ otrzymał odpis tego wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności i aktami sprawy w dniu 20 stycznia 2014 r. Skarżący nie czekając zatem na otrzymanie przez organ uprawomocnionego wyroku, skierował do niego pismo wzywające do załatwienia sprawy. Wobec powyższego uznać należy, iż przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku tj. uprzednie pisemne wezwanie, nie została w niniejszej sprawie spełniona.

Powyższe stanowi podstawę do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Wyjaśnić jednak należy, że fakt odrzucenia skargi nie zamyka stronie skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na niewykonanie wyroku, jednak dopiero po wyczerpaniu trybu określonego w art. 154 § 1 P.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.