Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 507/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: Art.49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. W. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 87/07 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 7 marca 2008 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 września 2007 r. oddalającego skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...]. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że mimo wezwania (dwukrotnego) do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 września 2007 r., skarżąca w zakreślonym terminie tego braku nie uzupełniła. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 5 grudnia 2007 r. skarżąca wniosła "o przywrócenie terminu wydania wyroku", ponieważ "nie miała wiedzy, iż o przesłanie wyroku należy zwracać się na piśmie". Powyższe uzasadniało zastosowanie dyspozycji art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w świetle którego jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wskazała, że nie zrozumiała wezwania do uzupełnienia braków formalnych (złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia). Skarżącej wydawało się, że chodzi o wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanym przypadku doszło do nieprawidłowego zastosowania art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 4 p.p.s.a. Co do zasady, niedokonanie równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu czynności, która nie została dokonana w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.), stanowi brak formalny wniosku o przywrócenie terminu, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Należy jednak stwierdzić, że przedmiotem wezwania kierowanego do strony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. może być tylko usunięcie takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu (postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2005 r., FSK 2583/04, ONSAiWSA 2006/2/42). Nie można uznać, że takim brakiem jest w rozpoznawanej sprawie brak w odrębnym piśmie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skoro z kierowanych przez stronę do Sądu pism jasno wynikała wola skarżącej otrzymania orzeczenia sądowego wraz z uzasadnieniem (pismo z dnia 21 grudnia 2007 r., k. 26). W tych okolicznościach treść żądania Sąd powinien odczytać jako zarówno jako żądanie sporządzenia uzasadnienia wyroku, jak i żądanie przywrócenia uchybionego terminu. Należy bowiem przyjąć, że pismo procesowe strony może zawierać kilka wniosków formalnych. Należy zauważyć, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.) nie wymaga, w przeciwieństwie np. do wniosku o przywrócenie terminu, uzasadnienia. Również z tego względu nie było podstaw do przyjęcia, że niezłożenie w odrębnym piśmie wniosku o sporządzenie uzasadnienia uniemożliwiało nadanie biegu wnioskowi o przywrócenie terminu. Oznacza to, że nie zachodziły przesłanki do wezwania do uzupełnienia braków pisma, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., a w konsekwencji do pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.