Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 347/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sędzia WSA Janusz Walawski Protokolant Referent – stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o waloryzacji emerytury wojskowej po [...] stycznia 1999 r. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] odmawiającą wydania na wniosek [...] M.B. decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po [...] stycznia 1999 r. w sprawie waloryzacji emerytury wojskowej.

Z akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy:

W dniu [...] grudnia 2008 r. M.B. wniósł do Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. (dalej WBE w W.) o: 1) zmianę wysokości świadczenia emerytalnego poprzez ponowne jego ustalenie, 2) wypłacenie wraz z odsetkami kwot wynikających z równicy świadczeń od 1999 r., 3) stwierdzenie nieważności decyzji waloryzacyjnych wydanych przez organ wojskowy emerytalny po 1999 r., które wydano z rażącym naruszeniem prawa.

Dyrektor WBE w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] odmówił ponownego ustalenia wysokości świadczeń emerytalno-rentowych i wypłaty odsetek oraz decyzją z tego samego dnia odmówił wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności rozstrzygnięć po [...] stycznia 1999 r.

Od powyższych decyzji, zgodnie z zawartymi w nich pouczeniami, M.B. wniósł odwołania do Sądu Okręgowego w W.

Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt [...]) oddalił odwołania od powyższych decyzji (pkt I wyroku).

Na skutek rozpatrzenia apelacji M.B., Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. [...] wyrokiem z dnia [...] lipca 2010 r., sygn. akt [...] uchylił zaskarżony wyrok w pkt I w części oddalającej odwołanie od decyzji WBE w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] odmawiającej wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanych po dniu [...] stycznia 1999 r. i odwołanie od tej decyzji przekazał Ministrowi Obrony Narodowej celem rozpatrzenia oraz oddalił apelację w pozostałej części.

Po zapadnięciu ww. wyroku Sądu Apelacyjnego, Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie waloryzacji M.B. świadczeń emerytalno-rentowych po [...] stycznia 1999 r.

M.B.i wniósł na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wystąpił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całość oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wg norm przypisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W uzasadnieniu pisma procesowego pełnomocnik organu podniósł, iż odwołanie skarżącego zostało przez Ministra Obrony Narodowej rozpatrzone decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], którą doręczono stronie w dniu [...] listopada 2010 r. Następnie wskutek omyłki Minister Obrony Narodowej w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał kolejną decyzję nr [...] w sprawie już rozstrzygniętej decyzją ostateczną, co powoduje skutki przewidziane w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów niż zostały w niej podniesione.

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. możliwe jest tylko w przypadku stwierdzenia, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Podstawowe w tym wypadku znaczenie ma tożsamość sprawy rozstrzygniętej dwiema po sobie wydanymi decyzjami. Dla zaistnienia tożsamości sprawy konieczne jest aby obie decyzje dotyczyły tożsamego podmiotu oraz tożsamego przedmiotu sprawy, przy jednoczesnej tożsamości stanu prawnego, jak i faktycznego.

Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, iż odwołanie M.B. od decyzji Dyrektora WBE w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. zostało przez organ odwoławczy rozpatrzone dwukrotnie ostatecznymi decyzjami z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] i z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Decyzje te są przedmiotowo tożsame. Nie może być zatem wątpliwości, iż decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2010 r., bez względu na merytoryczną poprawność rozstrzygnięcia, obarczona jest kwalifikowaną wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. To z kolei powoduje obowiązek usunięcia jej z obrotu prawnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.