Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2014/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...]września 2006 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 2014/06

UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u J. K. choroby zawodowej - obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132. poz. 1115).

W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ ustalił, iż J. K. zatrudniony był od 1978 r. w Hucie [...] (późniejsze nazwy Huta [...] W., [...] Huta [...]) na stanowiskach: pomiarowca, mechanika i elektryka - spawacza. Od [...] listopada 2004 r. do chwili obecnej zatrudniony jako elektronik w P. C. Sp. z o.o.

W trakcie wykonywanych prac przy użyciu elektronarzędzi i narzędzi ręcznych w warsztatach i na halach produkcyjnych J. K. narażony był na oddziaływanie hałasu okresowo przekraczającego dopuszczalne normy.

Jednak z orzeczenia lekarskiego nr [...] wydanego w dniu [...] września 2005r. przez Poradnię Chorób Zawodowych [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Oddział w W. oraz z orzeczenia lekarskiego nr [...] wydanego w dniu [...] czerwca 2006 r. przez Przychodnię Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. wynika, że "oceniony badaniami audiologicznymi obustronny niedosłuch odbiorczy typu ślimakowego (...) nie spełnia kryterium wymaganego do rozpoznania choroby zawodowej".

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., po rozpatrzeniu odwołania J. K. decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2006 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny analizując dokumentację lekarską dołączoną do odwołania stwierdził, iż pierwsze objawy upośledzenia słuchu u J.K. wystąpiły już w latach 80 - tych.

W związku z powyższym, J. K. w 2000 r. został przebadany w [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w P. Oddział w W. (orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r.) oraz po odwołaniu się w Instytucie Medycyny Pracy w Ł. (orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r.). W obu jednostkach orzeczniczych stwierdzono wówczas brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu spowodowanego hałasem.

W 2005 r. lekarz laryngolog z Poradni Medycyny Rodzinnej ponownie skierował J. K. na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej.

[...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w W., który rozpatrywał sprawę jako jednostka orzecznicza pierwszego stopnia wydał w dniu [...] września 20005 r. orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu słuchu. Podobne stanowisko zajął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. jako jednostka orzecznicza drugiego stopnia w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r.

Organ odwoławczy podkreślił, iż zaskarżona decyzja zapadła w oparciu o ocenę narażenia zawodowego oraz orzeczeń lekarskich jednostek orzeczniczych pierwszego i drugiego stopnia stwierdzających brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu słuchu. Odnosząc się do zarzutu, że orzeczenia lekarskie jednostek orzeczniczych są odmienne w treści, organ odwoławczy stwierdził, iż różnice dotyczą wyłącznie wartości liczbowej stwierdzonego w uchu prawym niedosłuchu, co wynika z rodzaju i specyfiki przeprowadzonych testów audiologicznych i nie ma wpływu na meritum sprawy.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. podkreślił, iż w obu orzeczeniach lekarskich stwierdzono mieszany charakter ubytku słuchu, który nie jest charakterystyczny dla przewlekłego urazu akustycznego wywołanego pracą w narażeniu na hałas. Zdaniem organu odwoławczego, wykładnikiem niedosłuchu o etiologii zawodowej jest rozpoznanie trwałego obustronnego ubytku słuchu typu ślimakowego. Organ odwoławczy nie kwestionując pracy J. K. w narażeniu na działanie hałasu stwierdził, że nie przesądza ona o uznaniu choroby za chorobę zawodową, a ponadto orzeczenia lekarskie są wiążące dla organów Inspekcji Sanitarnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. K.. Skarżący kwestionuje ustalenia, iż nie spełnia kryteriów uzasadniających przyjęcie u niego uszkodzenia słuchu, wywołanego hałasem w miejscu pracy. Podkreśla, iż organy inspekcji sanitarnej zaakceptowały odmienne w swojej treści orzeczenia lekarskie nie wyjaśniając przyczyny i wielkości utraty słuchu. Skarżący do skargi załączył dokumentację lekarską wyjaśniając, iż w związku ze swoją niepełnosprawnością i wynikającym z niej zakazem pracy w hałasie i na wysokości jest pracownikiem nieprzydatnym dla pracodawcy zagrożonym bezrobociem.

W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wyjaśniając, iż dokumenty dołączone do skargi nie mają wpływu na rozstrzygniecie sprawy bowiem znane były lekarzom orzecznikom.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy tez celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

Zgodnie z brzmieniem par. 21 wykazu chorób zawodowych stanowiących załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych ...(Dz. U. z 2002 r., nr 132, poz. 1115), za chorobę zawodową uznawany jest "obustronny trwały ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1,2 i 3 kHz".

Tak określony zespół chorobowy wymaga jednoczesnego spełnienia następujących warunków:

trwały ubytek słuchu musi być obustronny;

w obu uszach ubytek ten musi być typu ślimakowego

wielkość stwierdzonego ubytku musi wynosić co najmniej 45dB w uchu lepiej słyszącym.

W orzeczeniu lekarskim nr [...] [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P., Oddział w W. stwierdzono brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej w oparciu o następujące ustalenie kliniczne:

prawostronny ubytek słuchu typu ślimakowego ze średnim ubytkiem słuchu 45dB

niedosłuch mieszany ucha lewego z komponentą przewodzeniową, stan po urazie głowy w 1991 r.

Z powyższym orzeczeniem lekarskim nie zgodził się J. K. i w efekcie przeprowadzono ponowne badanie przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, w wyniku którego Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. orzeczeniem lekarskim nr [...] potwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej stwierdzając u skarżącego:

niedosłuch odbiorczy o lokalizacji ślimakowej w uchu prawym (40 dB)

niedosłuch mieszany w uchu lewym (55 dB).

Orzeczenie wydane w wyniku ponownego badania jako ostateczne wiązało organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej i stanowiło podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Analiza orzeczenia lekarskiego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż ze względu na niespełnienie warunków wyżej opisanych ze względu na typ niedosłuchu (w uchu prawym ślimakowy, zaś w lewym mieszany) oraz jego natężenie (40 dB wg jednostki orzeczniczej II stopnia) brak było podstaw do stwierdzenie u skarżącego choroby zawodowej.

W tym miejscu należy podkreślić, iż okolicznością w sprawie całkowicie bezsporną jest fakt, że skarżący podczas wykonywania pracy zawodowej narażony był na hałas okresowo przekraczający wartość dopuszczalną, jednak pozostaje ona, ze względu na rozpoznanie kliniczne, bez wpływu na treść rozstrzygnięcia organów.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego popierania odmiennych orzeczeń lekarskich przez organy Inspekcji Sanitarnej Sąd zauważa, że organ odwoławczy trafnie wyjaśnił, iż różnice w wartościach liczbowych niedosłuchu między orzeczeniem jednostki orzeczniczej I stopnia, a orzeczeniem jednostki orzeczniczej II stopnia wynikają ze sposobu przeprowadzonych badań. Natomiast w obu orzeczeniach została postawiona analogiczna diagnoza określająca schorzenie skarżącego. Podkreślić należy, że w obu orzeczeniach stwierdzono w uchu prawym ubytek słuchu typu ślimakowego, natomiast w uchu lewym - niedosłuch mieszany i właśnie dlatego że w uchu lewym nie stwierdzono ubytku słuchu typu ślimakowego organy Inspekcji Sanitarnej prawidłowo orzekły o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze. zm.).