Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3600/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 60  ust. 2  pkt 8
journal: Dz.U. 2010 nr 29 poz 154
law: Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2022 r. sprawy ze skargi E. G. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę


UZASADNIENIE

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, dalej: "Szef ABW", "organ", rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1w zw. z art. 127 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.

z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", oraz art. 50 i art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy

z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2020 r. poz. 27 z późn. zm.), dalej: "ustawa o ABW oraz AW", po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [...]

z dnia [...] lipca 2021 r. o zwolnieniu E. G. ze służby w ABW z dniem [...] sierpnia 2021 r., opatrzony rygorem natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a.

Organ w uzasadnieniu wskazał, że [...] E. G. nie podejmowała służby od dnia [...] czerwca 2020 r., ponieważ od tego dnia z powodu choroby była niezdolna do jej pełnienia. Potwierdzały to przedkładane przez nią zaświadczenia lekarskie. Nieobecność

w służbie ww. funkcjonariusza do dnia wydania rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. wyniosła 13 miesięcy. W związku z tym jej nieobecność w służbie z powodu choroby przekracza minimalny okres ustalony w art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW oraz AW.

Podniósł, że nieobecność [...] E. G. w służbie spowodowana chorobą miała znaczący wpływ na funkcjonowanie komórki organizacyjnej ABW, w której pełniła służbę, co potwierdził dyrektor Departamentu [...] ABW w piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r. Przebywanie bowiem na zwolnieniu lekarskim przez ponad 13 miesięcy pozostaje

w sprzeczności z wymaganiami art. 44 pkt 5 ustawy o ABW oraz AW, zgodnie

z którym służbę w ABW może pełnić osoba gotowa podporządkować się szczególnej dyscyplinie służbowej. Szczególna dyscyplina służbowa zaś obejmuje swym zakresem także konieczność bycia przez funkcjonariusza dyspozycyjnym. Tylko funkcjonariusz spełniający to kryterium jest gwarantem zapewnienia sprawnego realizowania przez ABW nałożonych na nią przez ustawodawcę zadań.

Zdaniem Szefa ABW, nie można zatem mówić o przedwczesności wszczęcia postępowania o zwolnieniu ze służby na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW oraz AW. Przy czym nieobecność w służbie z powodu choroby nie musi wynikać z tej samej choroby, ponieważ art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW oraz AW nie zawiera w tym zakresie żadnych ograniczeń. Podstawą zwolnienia funkcjonariusza ABW ze służby w tym trybie jest jedynie upływ okresu 12 miesięcy niepodejmowania służby z powodu jakiejkolwiek choroby.

Szef ABW wskazał, że w przypadku zwalniania funkcjonariusza ze służby w ABW na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW oraz AW, nie ma znaczenia, czy po upływie 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby jego stan zdrowia pozwala na podjęcie służby, czy też nie. Organ nie musi dysponować stosownym orzeczeniem lekarskim zanim podejmie decyzję o zwolnieniu takiego funkcjonariusza ze służby. Bez znaczenia pozostaje również i to, czy po upływie ostatniego dnia zwolnienia lekarskiego stan zdrowia funkcjonariusza pozwalał na podjęcie służby, czy też nie. Argumentując, organ odwoływał się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego.

Stwierdził, że kwestia skierowania E. G. do właściwej komisji lekarskiej ABW nie jest związana z niniejszym postępowaniem. Postępowanie to jest postępowaniem odrębnym, które nie jest elementem postępowania w przedmiocie zwolnienia ww. ze służby na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW oraz AW. Wynik postępowania przed komisją lekarską ABW pozostaje bez żadnego wpływu na przebieg niniejszego postępowania administracyjnego, podobnie jak niniejsze postępowanie administracyjne pozostaje bez wpływu na przebieg postępowania przed komisją lekarską ABW.

W ocenie Szefa ABW, E. G. nie została pozbawiona możliwości wypowiedzenia się w sprawie, ponieważ zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lipca 2021 r. została w dniu [...] lipca 2021 r. zapoznana ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Czynność ta została udokumentowana protokołem z dnia [...] lipca 2021 r. Z treści ww. protokołu wynika, że ww. stwierdziła, iż "Po zapoznaniu się z aktami postępowania administracyjnego, informuję, że uwagi do przedmiotowego postępowania wniosę wkrótce na piśmie." W związku z niewniesieniem uwag do dnia [...] lipca 2021 r., został wydany rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. Dopiero w dniu [...] lipca 2021 r. do ABW wpłynęło pismo E. G. z dnia [...] lipca 2021 r. Pismo to zostało nadane w dniu [...] lipca 2021 r., a więc w dniu wydania ww. rozkazu personalnego. Z treści ww. pisma wynika, że strona zarzuca jedynie, iż postępowanie zostało wszczęte przed czasem wynikającym z art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW oraz AW. Strona nie sprecyzowała jednak, w czym dopatruje się przedwczesności we wszczęciu na podstawie ww. przepisu postępowania. Na powyższe pismo, E. G. otrzymała odpowiedz pismem

z dnia [...] lipca 2021 r.

Organ stwierdził, że zarówno treść pisma strony z dnia [...] lipca 2021 r., jak również tożsamy w brzmieniu zarzut sformułowany w środku zaskarżenia, nie ma wpływu na wynik postępowania. Zwrócił uwagę, że postępowanie przedmiotowe zostało wszczęte na skutek ciągu zwolnień lekarskich, z których ww. korzystała w okresie od dnia [...] czerwca 2020 r., co zostało udokumentowane w notatce służbowej z dnia [...] czerwca 2021 r., z którą strona zapoznała się w dniu [...] lipca 2021 r. E. G. miała możliwość zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia się.

Zaznaczył, że zarówno z treści złożonego przez stronę pisma z dnia [...] lipca 2021 r., jak też treści jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie wynika w jakim zakresie została pozbawiona prawa do dokonania konkretnej czynności procesowej.

E. G. pismem z dnia 15 września 2021 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r.

Zaskarżając powyższy rozkaz personalny w całości pełnomocnik strony skarżącej zarzuciła mu naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. art. 60 ust. 2 pkt. 8 ustawy o ABW i AW poprzez ich zastosowanie i utrzymanie w mocy rozkazu personalnego Szefa ABW nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. o zwolnieniu ze Służby w ABW na podstawie fakultatywnej przesłanki, tj. upływu 12-miesięcznego terminu ciągłego pobytu na zwolnieniu lekarskim,

w sytuacji kiedy przed wszczęciem postępowania administracyjnego o zwolnienie ze służby zostało wszczęte postępowanie przed Komisją Lekarską ABW w celu ustalenia stanu zdrowia skarżącej, które to zostało zakończone przed upływem terminu zwolnienia skarżącej ze służby uznaniem jej za trwale niezdolną do służby, co stanowi obligatoryjną przesłankę zwolnienia ze służby, mającą pierwszeństwo przed przesłanką fakultatywną,

2. art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW i AW poprzez jego niezastosowanie i niezwolnienie skarżącej ze służby w związku z jej trwałą niezdolnością do służby, w sytuacji kiedy procedura dotycząca ustalenia stanu zdrowia skarżącej i jej zdolności do służby została wszczęta na 6 miesięcy przed wszczęciem postępowania administracyjnego o zwolnienie skarżącej ze służby na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW i AW, a zatem organ zobligowany był wstrzymać się z wydaniem rozkazu personalnego o zwolnienie na podstawie przesłanki fakultatywnej do czasu rozstrzygnięcia, czy w sprawie nie zachodzi obligatoryjna przesłanka zwolnienia, zważywszy, iż w celu ustalenia tej ostatniej postępowanie zostało uruchomione raportem z dnia [...] stycznia b.r., a zatem blisko 6 miesięcy wcześniej,

3. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez faktyczne uniemożliwienie skarżącej zrealizowania prawa czynnego udziału w postępowaniu polegającego na prawie odniesienia się przed wydaniem zaskarżonego rozkazu do zebranego w sprawie materiału dowodowego,

4. art 7, art. 15, art 75 § 1, art 77 § 1 i art 80 k.p.a. w zw. z art 60 ust 2 pkt 8 ustawy o ABW i AW oraz w zw. z art 6 i art. 8 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organ ponownie

w sposób rzetelny, bezstronny i z uwzględnieniem również interesu strony, postępowania wyjaśniającego, w tym pominięcie okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.:

• faktu, iż przed wszczęciem postępowania o zwolnienie skarżącej ze służby, na podstawie art 60 ust 2 pkt 8 ustawy o ABW i AW, od 6 miesięcy, raportem skarżącej z dnia [...] stycznia 2021 r., zostało faktycznie uruchomione formalnie postępowanie przed Komisją Lekarską ABW, celem ustalenia jej stanu zdrowia oraz dalszej zdolności do służby w ABW, którego wynikiem było wystąpienie obligatoryjnej przesłanki do zwolnienia ze służby, a mianowicie uznanie skarżącej, jako trwale niezdolnej do służby, jeszcze przed ekspirowaniem terminu do zwolnienia ze służby,

• faktu, iż to na skutek zawinionej opieszałości organu - działającego w tym zakresie przez Dyrektora Biura Kadr ABW, mimo kilku monitów ze strony skarżącej, jej raport

o skierowanie do Komisji Lekarskiej 4 miesiące oczekiwał na realizację polegającą na wydaniu przez Biuro Kadr ABW karty skierowania do RKL ABW wraz z informacją

o przebiegu służby, co spowodowało znaczne opóźnienie procesu orzeczniczego przez RKL ABW,

• faktu, iż w dniu [...] sierpnia 2021 r., tj. na dzień przed wydaniem zaskarżonego rozkazu, skarżąca stanęła przed RKL ABW celem oceny jej stanu zdrowia i dalszej przydatności do służby w ABW, a zatem organ miał świadomość, iż wydanie ostatecznego orzeczenia RKL nastąpi w ciągu kilku dni, a zatem jeszcze przed upływem terminu do zwolnienia ze służby, który został ustalony w rozkazie nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. na [...] sierpnia b.r., a co za tym idzie, winien wstrzymać się z wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia ze służby na podstawie przesłanki fakultatywnej, mając na względzie, że orzeczenie RKL ABW rozstrzygnie, co do wystąpienia albo wykluczenia ewentualnej obligatoryjnej przesłanki do zwolnienia skarżącej ze służby, zważywszy, iż to na skutek opieszałości organu (nieprzesłania w terminie dokumentacji kadrowej - opisu stanowiska) termin komisji został wyznaczony dopiero na dzień [...] sierpnia b.r., albowiem Biuro Kadr ABW 4 miesiące zwlekało z wystawieniem skierowania, a następnie przesłaniem dokumentacji kadrowej do RKL ABW - co doprowadziło do wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a co za tym idzie nieprawidłowej subsumpcji przepisów prawa materialnego i w konsekwencji, do zwolnienia skarżącej ze służby na niewłaściwej podstawie prawnej, tj. na podstawie art 60 ust. 2 pkt 8 zamiast na podstawie art. 60 ust. 1 pkt. 1 ustawy o ABW i AW,

5. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art 11 k.p.a. poprzez sporządzenie przez organ uzasadnienia niespełniającego wymogów przewidzianym w tym przepisie, tj. przede wszystkim bez wskazania, wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim niewyjaśnienia z jakich powodów organ najpierw zwlekał z wystawieniem skierowania do RKL ABW oraz przesłaniem dokumentacji kadrowej, a następnie z jakich przyczyn organ ponownie rozpoznając sprawę nie uwzględnił wystąpienia przesłanki obligatoryjnej zwolnienia ze służby, mając na względzie, iż od [...] stycznia b.r. miał wiedzę o toczącej się procedurze przed RKL ABW,

6. art 108 § 1 k.p.a. w zw. z art 107 § 3 k.p.a., poprzez jego zastosowanie i tym samym nadanie rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji oczywistego braku zaistnienia w sprawie przesłanek wskazanych w tym przepisie oraz niewyjaśnienie w uzasadnieniu rozkazu personalnego konieczności zastosowania tej wyjątkowej regulacji, zważywszy choćby na odroczoną przez organ datę zwolnienia skarżącej ze służby.

Skarżąca, mając na uwadze powyższe wniosła o:

• uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego Szefa ABW nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz rozkazu go poprzedzającego, w całości,

• zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,

• jednocześnie, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., wniesiono o dopuszczenie

i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci:

• orzeczenia RKL ABW nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r.,

• pisma RKL ABW nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. na potwierdzenie faktu wydania, przyczyn opóźnienia procesu orzeczniczego i treści wydanego przez RKL ABW orzeczenia potwierdzającego zaistnienie obligatoryjnej przesłanki do zwolnienia skarżącej ze służby w ABW.

W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że organ całkowicie pomiął istotne dla sprawy fakty, znane mu z urzędu, w postaci choćby okoliczności formalnego uruchomienia przez skarżącą, raportem z dnia [...] stycznia 2021 r., procedury przed RKL ABW celem ustalenia jej stanu zdrowia w kontekście zdolności do dalszej służby, tj. na 6 miesięcy przed wszczęciem postępowania w przedmiocie zwolnienia ze służby na podstawie art. 60 ust. 2 pkt. 8 ustawy o ABW i AW, którego wynik mógł skutkować zwolnieniem w oparciu

o obligatoryjną przesłankę, o której mowa w art. 60 ust. 1 pkt. 1 ustawy o ABW i AW. Organ również całkowicie pominął fakt, iż to na skutek zawinionej opieszałości organu - działającego w tym zakresie przez Dyrektora Biura Kadr ABW, mimo kilku monitów ze strony skarżącej, jej raport o skierowanie do Komisji Lekarskiej 4 miesiące oczekiwał na realizację polegającą na wydaniu przez Biuro Kadr ABW karty skierowania do RKL ABW wraz z informacją o przebiegu służby, co spowodowało znaczne opóźnienie procesu orzeczniczego przez RKL ABW, pozwalając na upływ 12-miesięcznego terminu ciągłego pobytu skarżącej na zwolnieniu lekarskim. Jednocześnie całkowicie pominięto fakt, iż

w dniu [...] sierpnia 2021 r., tj. na dzień przed wydaniem zaskarżonego rozkazu, skarżąca stanęła przed RKL ABW celem oceny jej stanu zdrowia i dalszej przydatności do służby

w ABW, a zatem organ miał świadomość, iż wydanie ostatecznego orzeczenia RKL nastąpi w ciągu kilku dni, a zatem jeszcze przed upływem terminu do zwolnienia ze służby, który został ustalony w rozkazie nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. na [...] sierpnia b.r., a co za tym idzie winien wstrzymać się z wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia ze służby na podstawie przesłanki fakultatywnej, mając na względzie że orzeczenie RKL ABW rozstrzygnie, co do wystąpienia albo wykluczenia ewentualnej obligatoryjnej przesłanki do zwolnienia skarżącej ze służby, zważywszy, iż to na skutek opieszałości organu (nieprzesłania w terminie dokumentacji kadrowej – opisu stanowisk) termin komisji został wyznaczony dopiero na dzień [...] sierpnia b.r., albowiem Biuro Kadr ABW 4 miesiące zwlekało z wystawieniem skierowania, a następnie przesłaniem dokumentacji kadrowej do RKL ABW.

W odpowiedzi na skargę Szef ABW wniósł o jej oddalenie oraz w całości podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zaskarżony rozkaz odpowiada prawu, co czyni skargę niezasadną.

Materialnoprawną podstawę decyzji o zwolnieniu skarżącej ze służby w ABW stanowił art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy ABW oraz AW.

Rozkaz personalny o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby, podejmowany w trybie art. 60 ust. 2 pkt 8 wyżej wskazanej ustawy, jest tzw. decyzją uznaniową, o czym świadczy sformułowanie "funkcjonariusza można zwolnić", użyte w jego treści.

Zaznaczyć należy, iż decyzje uznaniowe pozostają pod kontrolą sądowoadministracyjną, jednakże zakres tej kontroli jest ograniczony. Sąd administracyjny nie wnika bowiem

w celowość rozstrzygnięcia zawartego w zakwestionowanej decyzji administracyjnej. Decyzja uznaniowa w pełnym zakresie podlega natomiast badaniu, co do jej zgodności

z przepisami proceduralnymi i ocenie czy organ administracji publicznej prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski mają swoje uzasadnienie

w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się

w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. Decyzja uznaniowa może być przez Sąd uchylona w przypadku stwierdzenia, że została wydana

z takim naruszeniem przepisów prawa materialnego czy procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. O tego rodzaju naruszeniach można mówić, gdy organ pozostawił poza swoimi rozważaniami istotne argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy lub dokonał jego oceny wbrew zasadom logiki

i doświadczenia życiowego.

Zgodnie z art. 60 ust. 2 pkt 8 ustawy o ABW i AW, funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Przepis ten nie nasuwa trudności interpretacyjnych, a do jego zastosowania wymagane jest jedynie spełnienie przesłanki upływu 12 miesięcy zaprzestania przez funkcjonariusza służby z powodu choroby.

W rozpatrywanej sprawie organy bezsprzecznie wykazały spełnienie przesłanki zwolnienia skarżącej ze służby w ABW, o której stanowi art. 60 ust. 2 punkt 8 wyżej wskazanej ustawy. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca począwszy od dnia [...] czerwca 2020 r. do dnia [...] sierpnia 2021 r., przez okres przekraczający 12 miesięcy, nie wykonywała czynności służbowych z powodu choroby. Zwolnienie lekarskie zakończone

w dniu [...] lipca 2021 r. zostało ponowione kolejnym od dnia [...] lipca 2021 r. do dnia

[...] sierpnia 2021 r.

Wbrew zatem zarzutom podniesionym w skardze, Szef ABW, stosując art. 60 ust. 2 punkt 8 ustawy o ABW i AW, nie naruszył przedmiotowej regulacji. Organ, mając na uwadze treść art. 7 k.p.a., który nakazuje załatwienie sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywatela, dokonał ich wyważenia i w sposób przekonujący uzasadnił przyjęcie prymatu interesu społecznego, który wynika ze szczególnego charakteru ABW, jako formacji opartej na dyspozycyjności funkcjonariuszy

i ich gotowości do wykonywania zadań dla dobra społeczeństwa. W niniejszej sprawie organy orzekające zasadnie stwierdziły, że interes społeczny jest tożsamy z interesem służby przejawiającym się w konieczności zapewnienia sprawnego i niezakłóconego funkcjonowania jednostki organizacyjnej, w której skarżąca pełniła służbę. ABW, z uwagi na charakter wykonywanych zadań, zajmuje szczególną pozycję w strukturze państwa. Skuteczność wykonywania zadań przez ABW w sposób nierozerwalny powiązana jest

z dyspozycyjnością jej funkcjonariuszy. Organ w tych warunkach miał podstawy przyjąć, że dalsze utrzymywanie skarżącej w służbie może mieć negatywny wpływ nie tylko na realizację zadań ABW, jako formacji właściwej w sprawach ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i jego porządku konstytucyjnego, ale również obniżać morale innych funkcjonariuszy tej służby.

Należy podzielić stanowisko Szefa ABW, że dla prawidłowości podjęcia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie miała znaczenia kwestia skierowania skarżącej do Regionalnej Komisji Lekarskiej nr [...] ABW w [...] i wydania przez tę Komisję orzeczenia w dniu [...] sierpnia 2021 r., bowiem do dnia wydania zaskarżonego rozkazu personalnego nie istniała obligatoryjna przesłanka zwolnienia funkcjonariusza ze służby,

o której mowa w art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW oraz AW, który stanowi, że funkcjonariusza zwalnia się ze służby w ABW w przypadku orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską ABW.

W ocenie Sądu, argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego z dnia [...] sierpnia 2021 r., jak i utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego z dnia [...] lipca 2021 r., jest wystarczająca i w pełni odnosi się do zarzutów odwołania, spełnia wymagania art. 107 § 3 k.p.a. Organ wskazał zarówno na przesłanki faktyczne, powodujące konieczność zwolnienia funkcjonariusza ze służby w ABW, przepisy prawa, które były podstawą podjętego rozstrzygnięcia, jak i przesłanki uzasadniające nadanie rozstrzygnięciu z dnia [...] lipca 2021 r. rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. Ponadto, biorąc pod uwagę treść art. 7 k.p.a., który nakazuje załatwienie sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywatela, organ dokonał ich wyważenia i uzasadnił przyjęcie interesu społecznego, który wynika ze szczególnego charakteru ABW, jako formacji opartej na dyspozycyjności funkcjonariuszy i ich gotowości do wykonywania zadań z zakresu ochrony bezpieczeństwa państwa i jego porządku konstytucyjnego.

Jeśli chodzi natomiast o zarzut skargi podnoszący naruszenie art. 10 k.p.a., wskazać należy, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż zarzut naruszenia postanowień art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się i składania wniosków może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa zatem ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy (np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 listopada

2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 703/16). Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, należy wskazać, że strona takiego związku nie wykazała.

W takim stanie sprawy wszelkie zarzuty podniesione w skardze należało uznać za bezpodstawne, przyjmując w tym względzie za trafną argumentację organu zawartą

w zaskarżonym rozkazie.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), orzekł jak

w sentencji wyroku.