Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1440/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1  pkt 4,  art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), sędzia WSA Mirosław Montowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. W. (skarżąca) jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("GINB") z [...] czerwca 2020 r., znak: [...], wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania w następującym stanie sprawy:

Postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlane ("[...]WINB"), na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, "k.p.a."), w związku ze sprzeciwem Prokuratora Prokuratury Regionalnej we W. W. T.-P., wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego m.in. z odwołania skarżącej od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ("PINB") nr [...] z [...] maja 2018 r., umarzającej postępowanie w sprawie zabudowy korytarza przez A. i M. J. w budynku nr [...] w C.

We wskazanym sprzeciwie Prokurator, wnosząc o wznowienie postępowania w sprawie robót budowlanych polegających na zabudowie korytarza w budynku nr [...] w C., powołał się na wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z [...] maja 2018 r. sygn. akt [...] (dotyczący uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej C. z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] o nieodpłatnym użyczeniu inwestorom części nieruchomości wspólnej), w świetle którego (jak podniósł) zaistniała potrzeba ponownej oceny ww. sprawy w zakresie legitymowania się przez inwestorów ważnym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Pismem z 29 stycznia 2020 r. pełnomocnik A. J. zwrócił się do [...]WINB o zawieszenie postępowania prowadzonego po wznowieniu z uwagi na to, że w dniu 28 stycznia 2020 r. w Sądzie Rejonowym w K. I Wydział Cywilny został złożony pozew z powództwa ww. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej [...] o ustalenie zmiany przeznaczenia części korytarza na przedpokój i oddanie tak wydzielonej części w dzierżawę A. J.

Postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2020 r. [...]WINB, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił z urzędu wznowione - w związku ze sprzeciwem Prokuratora Prokuratury Regionalnej we W. - postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną nr [...] z [...] sierpnia 2018 r., orzekającą o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji PINB z [...] maja 2018 r. umarzającej postępowanie w sprawie zabudowy korytarza przez A. i M. J. w budynku nr [...] w C. W uzasadnieniu postanowienia organ wojewódzki podał, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. rozpoznania przez Sąd Rejonowy w K. powództwa A. J. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej [...] o sądowe ustalenie zmiany przeznaczenia części korytarza na przedpokój i oddanie, w ten sposób wydzielonego pomieszczenia, z części wspólnej budynku nr [...] w C, w dzierżawę stronie powodowej. Organ ten zaakcentował jednocześnie, że spór w sprawie na obecnym etapie dotyczy prawa inwestorów do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a dokładniej – zbadania czy dysponują oni stosownym tytułem do zabudowy części korytarza, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane w formie stosownej uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej. Podał także, że inwestorzy pierwotnie posiadali taki tytuł, a utracili go na skutek ww. wyroku Sądy Apelacyjnego we W. Przyjął, że w realiach niniejszej sprawy należy powziąć wszelkie czynności, aby umożliwić inwestorom legalizację wykonanego zamierzenia budowlanego.

Z rozstrzygnięciem [...]WINB z [...] lutego 2020 r. nie zgodziły się A. C. i Z. W., wnosząc w ustawowym terminie zażalenia.

Po rozpatrzeniu ww. środków zaskarżenia oraz przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy GINB wydał wskazane na wstępie postanowienie z [...] czerwca 2020 r., którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...]WINB o zawieszeniu z urzędu postępowania prowadzonego w trybie wznowienia.

W uzasadnieniu postanowienia GINB wskazał, że z materiału dowodowego wynika, że decyzja [...]WINB nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. orzekająca o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie zabudowy korytarza, a tym samym kończąca postępowanie w tej sprawie, została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Postępowanie sądowe nie zostało dotychczas prawomocnie zakończone. Od wyroku z 14 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 768/18, oddalającego skargę Z. W. na ww. decyzję z [...] sierpnia 2018 r., złożono bowiem skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wskazana wyżej okoliczność została zupełnie pominięta przez organ wojewódzki, a przecież -jak podkreślił GINB- wniesienie skargi do sądu administracyjnego powoduje zawiązanie się tzw. stosunku sądowo-administracyjnego, który wyłącza możliwość podejmowania przez organy administracji jakichkolwiek rozstrzygnięć względem badanego w postępowaniu sądowym rozstrzygnięcia.

GINB dodał, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 5 czerwca 2017 r. sygn. akt II GPS 1/17, w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego można wszcząć postępowanie administracyjne w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu, jednakże organ administracji publicznej obowiązany jest zawiesić to postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym.

I dalej GINB stwierdził, że skoro sprawa ze skargi na decyzję [...]WINB z [...] sierpnia 2018 r. zawisła przed sądem administracyjnym, nie jest obecnie możliwe podjęcie rozstrzygnięcia odnośnie do tej decyzji w ramach wznowionego postępowania.

Stąd zaszła konieczność zawieszenia postępowania, nie - jak przyjął organ wojewódzki - do czasu rozstrzygnięcia sprawy cywilnej przed sądem powszechnym, lecz do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję [...]WINB z [...] sierpnia 2018 r. Wskazana okoliczność dowodzi, że zaskarżone rozstrzygniecie organu wojewódzkiego z [...] lutego 2020 r., mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

W skardze do Sądu na ww. postanowienie GINB z [...] czerwca 2020 r. skarżąca nie zgodziła się z oceną organu.

Podniosła, że jako nieuprawniony ww. postanowienie otrzymał T. T., mający reprezentować Wspólnotę Mieszkaniową [...]. Wskazała, że ww. osoba nie posiada stosownego umocowania.

Skarżąca zauważyła również, że w sprawie zawisłej przed NSA, Sąd ten będzie zajmował się wyłącznie jej przymiotem strony, interesem prawnym do skutecznego zakwestionowania decyzji PINB. Natomiast kwestia posiadania przez inwestorów prawa do dysponowania nieruchomością została już rozstrzygnięcia przez Sąd Apelacyjny we W. Podniosła w efekcie, że wyrok NSA nie będzie miał żadnego znaczenia we wznowionym postępowaniu. Wskazała też, że swoim działaniem GINB działa "na szkodę właścicieli, w tym poszkodowanych".

W piśmie z 28 sierpnia 2020 r. skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i przyznanie na jej rzecz od organu sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej "w art. 154 § 6 k.p.a."

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

W piśmie z 2 grudnia 2020 r. (data wpływu 9 grudzień 2020 r.) Prokurator Prokuratury Regionalnej we W. przyłączył się do skargi skarżącej. Wskazał, że wniesienie skargi kasacyjnej do NSA przez pełnomocnika skarżącej w sprawie dotyczącej decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego nie uzasadnia zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie; postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie odpowiada prawu – zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie.

Na wstępie Sąd zauważa, że kontrolował w niniejszej sprawie postanowienie GINB znak: [...] z [...] czerwca 2020 r., utrzymujące w mocy postanowienie [...]WINB o zawieszeniu z urzędu wznowionego - w związku ze sprzeciwem Prokuratora Prokuratury Regionalnej we W. - postępowania, zakończonego własną decyzją ostateczną tego organu nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji PINB z [...] maja 2018 r., umarzającej postępowanie w sprawie zabudowy korytarza przez A. i M. Ja. w budynku nr [...] w C.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia GINB zmienił argumentację wskazaną przez organ wojewódzki, a mającą przemawiać za zastosowaniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjnym we Wrocławiu wyrokiem z 14 marca 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 768/18 oddalił skargę skarżącej wniesioną na ww. decyzję [...]WINB nr [...] z [...] sierpnia 2018 r., a wyrok ten nie jest prawomocny. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną do NSA, a ta nie została ("jeszcze") rozpoznana. To zaś, jak stwierdził GINB, uzasadnia zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w przeciwieństwie do okoliczności wskazanej przez [...]WINB.

Sąd, oceniając zaskarżone orzeczenie, podziela to stanowisko; stwierdza, że w okolicznościach niniejszej sprawy należało zawiesić wszczęte w trybie wznowienia postępowanie administracyjne, mające doprowadzić do wzruszenia ostatecznej decyzji PINB o znaku [...] z [...] maja 2018 r., wydanej w sprawie zakończonej decyzją [...]WINB z [...] sierpnia 2018 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego, a to z przyczyny wskazanej przez GINB.

Rozwijając tę ocenę Sąd zaznacza, że nie jest możliwe równoległe prowadzenie postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego. W myśl art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., p.p.s.a.), w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Cytowany przepis dotyczy - jak wynika z jego treści - takiej sytuacji, gdy skarga do sądu zostanie wniesiona po wszczęciu postępowania w sprawie wyeliminowania wadliwego aktu w trybie postępowania nadzwyczajnego. Brak jest natomiast regulacji prawnej, która określałaby sposób postępowania w sytuacji odwrotnej, tj. wówczas, gdy postępowanie administracyjne jest wszczynane po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Zagadnienie to stało się przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego, w wyniku której w dniu 5 czerwca 2017 r. podjęta została uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II GPS 1/17), zgodnie z którą, w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego można wszcząć postępowanie administracyjne w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania w sprawie kontrolowanego przez sąd rozstrzygnięcia, jednakże organ administracji publicznej obowiązany jest zawiesić to postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wskazanej uchwały stwierdził, że skoro w art. 56 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu do czasu ich zakończenia, to należy a contrario przyjąć, że nie ma podstaw do zawieszenia postępowania sądowego w sytuacji, gdy administracyjne postępowanie w trybie nadzwyczajnym zostało uruchomione po wniesieniu skargi. Sąd wskazał następnie, że jeżeli nie ma podstaw do zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym, a sprawa nie może być rozstrzygana jednocześnie w postępowaniu administracyjnym i sądowym, to organ administracji ma obowiązek zawiesić administracyjne postępowanie nadzwyczajne do czasu prawomocnego zakończenia sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił również uwagę, że sąd administracyjny rozpoznając skargę, nie jest związany jej zarzutami, co powoduje, że przedmiotem kontroli sądu mogą być również okoliczności stanowiące podstawę zastosowania jednego z trybów nadzwyczajnych, a w świetle art. 170 p.p.s.a. organ administracji publicznej nie może wydać rozstrzygnięcia sprzecznego z wyrokiem sądu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził następnie, że wydanie prawomocnego orzeczenia przez sąd nie zawsze zamyka drogę do weryfikacji decyzji lub postanowienia w trybie nadzwyczajnym, jednak oba postępowania pozostają ze sobą w ścisłym związku. Wobec tego, choć wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie stanowi podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania zakończonych zaskarżoną decyzją lub postanowieniem, to jednak organ - na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - jest w takim przypadku zobowiązany do zawieszenia postępowania, aż do prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem. Załatwienie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia przez organ będzie bowiem możliwe dopiero po wydaniu przez sąd prawomocnego orzeczenia. Rozpatrzenie sprawy przez sąd powinno być traktowane, tak jak rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w rozumieniu powołanych przepisów.

Poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w powyższej uchwale tutejszy Sąd, na mocy art. 269 p.p.s.a. jest związany, i pogląd ten w całości podziela.

W konsekwencji Sąd zgadza się z GINB, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego dotyczącego ww. decyzji [...]WINB z [...] sierpnia 2018 r., kontynuowanie postępowania w trybie wznowienia nie jest możliwe.

I tak Sąd zauważa, że dalszy bieg tego postępowania (wywołanego sprzeciwem Prokuratora), będzie zależał od wyniku sprawy sądowoadministracyjnej (sygn. akt WSA we Wrocławiu II SA/Wr 768/18 i sygn. akt NSA II OSK 2493/19). Dostrzega, że sprzeciw Prokuratora, który doprowadził do wznowienia postępowania z urzędu, odnosi się do decyzji PINB, i ta też zakończyła ostatecznie postępowanie co do istoty; przy czym decyzja ta stała się ostateczna na skutek ww. decyzji [...]WINB, którą umorzono postępowanie odwoławcze (nr [...] z [...] sierpnia 2018 r.). Ta też decyzja [...]WINB nie mogła być pominięta; miała znaczenie dla oceny dopuszczalności wznowienia postępowania, a następnie – dla ustaleniu organu właściwego do prowadzenia tego postępowania (v. art. 150 § 1 k.p.a., por. postanowienie NSA z 21 stycznia 2014 r, sygn. akt II OW 131/13). Zależność ta pokazuje, że ww. postępowanie przed WSA we Wrocławiu (następnie – przed NSA), nie jest bez znaczenia dla możliwości dalszego kontynuowania uruchomionego w trybie wznowienia postępowania, jak również, że choć sytuacja zaistniała w sprawie nie odpowiada wprost tej, o której mowa w ww. uchwale NSA, to jednak uchwała ta także i w takim przypadku winna znaleźć zastosowanie. Wprawdzie bowiem przedmiotem toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego nie jest sprawa robót budowlanych polegających na zabudowie korytarza (czyli decyzja wydana w tym przedmiocie), a wyłącznie ocena przymiotu strony Z. W. w ww. postępowaniu administracyjnym (decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego). Niemniej jednak dopiero prawomocne orzeczenie Sądu podtrzymujące ww. decyzję [...]WINB pozwoli na kontynuowanie omawianego postępowania nadzwyczajnego, bo przesądzi o ostateczności kwestionowanej decyzji PINB.

W tym też kontekście Sąd (wobec treści skargi) dodatkowo wyjaśnia, że nadzwyczajny tryb weryfikacji decyzji, jakim jest tryb wznowienia postępowania, może być skutecznie uruchomiony jedynie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną (v. art. 145 § 1 k.p.a.). Uruchomione ale prawomocnie niezakończone postępowanie sądowe dotyczące decyzji [...]WINB nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. może doprowadzić do wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego. Tym samym, choć wskazana decyzja [...]WINB dotyczy w istocie "tylko" interesu prawnego skarżącej i skuteczności wniesienia przez nią odwołania od decyzji PINB z [...] maja 2018 r., jej wyeliminowanie z obrotu prawnego pozbawiłoby tą ostatnią przymiotu ostateczności, co więcej skutkowałoby skierowaniem sprawy do etapu postępowania odwoławczego. Takie zaś rozstrzygnięcie uniemożliwiłoby kontynuowanie wznowionego postępowania, mogącego prowadzić do wzruszenia tylko orzeczenia ostatecznego (tu, zgodnie ze sprzeciwem Prokuratora: orzeczenia PINB). Zatem tylko pozostawienie wskazanej decyzji [...]WINB z [...] sierpnia 2018 r. w obrocie prawnym (poprzez podtrzymanie w tym przypadku przez NSA wyroku Sądu I instancji z 14 marca 2019 r. o sygn. akt II SA/Wr 768/18 oddalającego skargę), będzie pozwalało organom na dalsze prowadzenie postępowania w uruchomionym trybie wznowienia. Będzie jednak jednocześnie obligowało te organy do uwzględnienia w sprawie oceny Sądów dotyczącej interesu prawnego skarżącej.

Zatem, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie w okolicznościach sprawy prawa nie narusza, a argumenty skargi nie są trafne. Dla zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. ważny okazał się wskazany "zbieg" konkurencyjnych postępowań, a okoliczności, które legły u podstaw skierowania przez Prokuratora sprzeciwu (skutkującego wznowieniem postępowania), nie miały w tej kwestii istotnego znaczenia. Z przyczyn powyżej przedstawionych nie okazała się też skuteczna podniesiona przez skarżącą argumentacja, dotycząca zakresu oceny dokonywanej przez Sądy obu instancji w sprawie z jej skargi na ww. decyzję [...]WINB z [...] sierpnia 2018 r., z jednoczesnym zwróceniem uwagi na spór analizowany po wznowieniu postępowania.

Na koniec Sąd także zauważa, że prawidłowo GINB uznał, że powody zawieszenia wskazane w postanowieniu organu I instancji nie uzasadniały zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W tym też kontekście Sąd wyjaśnia (za Naczelnym Sądem Administracyjnym, v. wyrok z 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1570/11), że organ administracji jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde - zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony - zakończenie postępowania administracyjnego. Innymi słowy, zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno więc zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej decyzji. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Podobnie przyjął NSA w wyroku z 19 lipca 2018 r. sygn. akt I OSK 541/18, podnosząc, że "Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego". Przedstawiając pojęcie zagadnienia wstępnego, NSA w wyroku z 11 października 2016 r. sygn. akt II OSK 1067/15 dodatkowo stwierdził, że "Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają, co do zasady, wpływu względy natury celowościowej ani ekonomiki postępowania". Kierując się powyższym Sąd zaznacza więc, że samo stwierdzenie, że wynik jakiegoś innego postępowania (tu: cywilnego, z powództwa inwestorki) będzie mieć wpływ na sposób rozstrzygnięcia toczącego się postępowania administracyjnego, nie daje podstaw do zawieszenia postępowania z mocy art. 94 § 1 pkt 4 k.p.a. i nie zwalnia organu od wydania decyzji zgodnej ze stanem faktycznym i prawnym z chwili orzekania. Tak też przyjął NSA w wyroku z 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 374/17, który wskazał na to, że złożenie wniosku do sądu cywilnego o ustanowienie służebności, a tym samym potencjalna możliwość dysponowania nieruchomością w przyszłości nie może stanowić zagadnienia wstępnego w postępowaniu w sprawie legalizacji samowoli budowlanej oraz podstawy jego zawieszenia. W tych warunkach Sąd orzekając w niniejszej sprawie w całości podzielił stanowisko GINB, tak w zakresie okoliczności podanych przez organ I instancji a mających wypełniać przesłankę wznowienia, jak i tych "dodatkowych", dostrzeżonych przez ten organ, a uzasadniających (pomimo wadliwej oceny organu I instancji), podtrzymanie postanowienia [...]WINB o zawieszeniu postępowania.

Dlatego też, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.