Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 466/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za nieuzasadnione zażalenie M. B. na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta sprawy dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie trzech drzew z działki nr 226/10 obręb 5, położonej przy ul. W. w M.

Na postanowienie to skargę wniósł M. B., podnosząc iż uzasadnienie rozstrzygnięcia Kolegium nie znajduje żadnych podstaw prawnych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując iż zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jednakże kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym skargę można wnieść tylko na takie postanowienia, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), który stanowi iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, przy czym w przypadku uznania zażalenia za uzasadnione organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Wprawdzie przepis ten nie określa w jakiej formie organ rozstrzyga tę kwestię, jednakże zgodnie z art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia, dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy, chyba że przepisy szczególne ustawy stanowią inaczej. Stąd też rozstrzygnięcia podejmowane na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego mają formę postanowienia. Z mocy zaś art. 141 § l Kodeksu postępowania administracyjnego na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym trybie, a w związku z tym zażalenie na takie postanowienie stronie nie służy. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie, ani rozstrzygające sprawę co do istoty. W związku z tym skarga na postanowienie w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych powodów Sąd nie mógł w niniejszym postępowaniu badać zarzutów podniesionych w skardze. Zarzuty dotyczące zwłoki organu w załatwianiu sprawy Sąd rozpoznaje bowiem jedynie w przypadku wystąpienia strony do Sądu ze skargą na bezczynność organu.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.