Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1388/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 232
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 92/19 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sadowego.


UZASADNIENIE

Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej "Organ") uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. (dalej jako "zaskarżona uchwała"), działając na podstawie art.158 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) oraz w związku z art. 33 pkt 10 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2016 r. Nr 1725), po rozpatrzeniu wniosku M. P. (dalej także "Skarżący", "Strona") z dnia 14 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. – odmówiła stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.

Na powyższą Uchwałę Nr [...] z [...] listopada 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M.P.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.

Wyrokiem z 10 stycznia 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 92/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Strony.

Następnie, postanowieniem z 6 lipca 2020 r. stwierdzono, że wyrok z 10 stycznia 2020 r. jest prawomocny od dnia 23 czerwca 2020 r.

Pismem z 15 lipca 2020 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 92/19 zakończonej wyrokiem z dnia 10 stycznia 2020 r.

W skardze Strona zarzuciła naruszenie:

- art. 25 § 1 oraz art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej ,,Ppsa") poprzez odebranie Skarżącemu zdolności sądowej i nieuwzględnienie go jako strony postępowania i pominięcie go w postępowaniu sądowym poprzez niedoręczenie uzasadnienia wyroku, co uniemożliwiło złożenie skargi kasacyjnej;

- art. 65 § 2 Ppsa poprzez naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przepisów o doręczeniach, gdzie poprzez wadliwe zastosowanie tych przepisów Sąd przyjął, że Skarżącemu doręczono uzasadnienie wyroku nie mając ku temu podstaw i potwierdzenia w materiale dowodowym;

- art. 142 § 2 Ppsa poprzez naruszenie obowiązku doręczenia Skarżącemu odpisu wyroku z uzasadnieniem, czym pozbawiono go prawa do złożenia skargi kasacyjnej;

- art. 168 § 1 Ppsa poprzez stwierdzenie prawomocności wyroku w sytuacji, gdy Skarżącemu przysługiwało prawo do złożenia skargi kasacyjnej;

- art. 177 § 1 Ppsa poprzez odebranie Skarżącemu prawa złożenia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem;

- art. 229 § 2 Ppsa poprzez działanie Sądu wbrew przepisom tj. niezgodne z prawem doręczenia pism, czym pozbawiono Skarżącego możliwości złożenia skargi kasacyjnej;

- art. 300 Ppsa poprzez niezastosowanie przepisu, w sytuacji gdzie zachodziły ku termu podstawy.

W uzasadnieniu wniesionej skargi, jako podstawę wznowienia postępowania Strona wskazała art. 271 pkt 2 Ppsa powołując się na okoliczność nieprawidłowego doręczenia jej uzasadnienia wyroku z 10 stycznia 2020r., co pozbawiło ją możliwości złożenia skargi kasacyjnej.

W zakresie zaś wykazania zachowania terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania Strona podniosła, że możliwość zapoznania się z uzasadnieniem wyroku i wiedzę o jego prawomocności uzyskała w dniu 7 lipca 2020r. za pośrednictwem strony internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl. W konsekwencji, w ocenie Skarżącego, termin określony w art. 277 Ppsa na złożenie skargi został zachowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu.

Możliwość wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego przewiduje przepis art. 270 Ppsa. Skarga o wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową w tym znaczeniu, że przysługuje tylko od ściśle określonych orzeczeń i może być oparta tylko na podstawach prawnych, enumeratywnie wyliczonych w przepisach art. 271 – 273Ppsa.

Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 Ppsa).

Zgodnie z dyspozycją art. 277 Ppsa skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest zatem od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania wznowieniowego, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 Ppsa oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia.

W pierwszej kolejności zatem przedmiotem oceny sądu administracyjnego przy wpłynięciu skargi o wznowienie postępowania jest spełnienie wymagań w zakresie wniesienia jej w terminie i oparcia na ustawowej podstawie wznowienia.

Postępowanie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 92/19 zostało prawomocnie zakończone wyrokiem z dnia 10 stycznia 2020r.

Podnoszona przez Stronę podstawa wznowienia postępowania wskazuje na art. 271 pkt 2 Ppsa tj. na naruszenie przepisów prawa wskutek czego Skarżący był pozbawiony możności działania.

Uzasadniając zachowanie warunków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z 10 stycznia 2020r. Strona, twierdzi, że możliwość zapoznania się z uzasadnieniem wyroku i wiedzę o jego prawomocności uzyskała w dniu 7 lipca 2020r., za pośrednictwem strony internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl.

Zarzucane naruszenie prawa jest oparte przez Stronę na twierdzeniu o nieprawidłowościach w doręczeniu uzasadnienia wyroku z 10 stycznia 2020r. i braku w związku z tym możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący, odwołując się do okoliczności związanej z możliwością zapoznania się z uzasadnieniem wyroku z 10 stycznia 2020r. z wykorzystaniem wspomnianej strony internetowej utrzymuje nadto, że dopiero z dniem 7 lipca 2020r. ustała niemożność działania.

Sąd zauważa, że Strona pismem z dnia 2 czerwca 2019r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 92/19 złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o udostępnienie akt sprawy w systemie teleinformatycznym Sądu podnosząc, że z uwagi na pozostawanie poza granicami Polski będzie miała zapewnioną możliwość zapoznania się z aktami w celu obrony swoich praw. Zarządzeniem Przewodniczącego VI Wydziału tego Sądu zgoda taka została Skarżącemu udzielona (k. 43 akt sprawy).

Pismem z dnia 6 lutego 2020r. Strona złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 stycznia 2020r. (k. 92 akt sprawy).

Wniosek ten został następnie zeskanowany do akt udostępnianych w systemie teleinformatycznym Sądu. Nastąpiło to w dniu 18 lutego 2020 r. Sporządzone zaś uzasadnienie wyroku zostało zamieszczone także w tym samym dniu w systemie. Zatem od 18 lutego 2020r. Strona miała możliwość zapoznania się ze stanem sprawy, w tym zweryfikowania, czy wnioskowana przez nią czynność Sądu polegająca na sporządzeniu uzasadnienia została przedsięwzięta i zakończona. Niezależnie już zatem od kwestii doręczenia uzasadnienia ww. wyroku w dniu 23 marca 2020r., którego sposób dokonania Strona kwestionuje, trzeba wskazać, że Skarżący już od dnia 18 lutego 2020r. miał możliwość zapoznawania się z aktami sprawy, w tym z zamieszczonym w systemie uzasadnieniem wyroku. Z tą też chwilą ustała niemożność działania na którą powołuje się Strona a która w jej ocenie wynikała z braku możliwości zapoznania się z uzasadnieniem wyroku z 10 stycznia 2020r.

W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, że pozbawienie Strony możności działania ustało dopiero w dniu 7 lipca 2020r. tj. z datą zapoznania się z uzasadnieniem wyroku na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl. Zasadnym zaś staje się przyjęcie, że złożenie skargi o wznowienie postępowania w dniu 15 lipca 2020r. jest spóźnione skoro Strona miała już od 18 lutego 2020r. zapewnioną możliwość zapoznania się z aktami sprawy, w tym z uzasadnieniem wyroku sporządzonym na jej wniosek. Niemożność działania ustała wcześniej niż z dniem wskazanym przez Stronę a nadto przed uprawomocnieniem się wyroku, które nastąpiło 23 czerwca 2020r.

Z powyższych względów należy uznać, że Skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu określonego w art. 277 Ppsa a okoliczność ta warunkuje jej odrzucenie na podstawie art. 280 § 1 Ppsa.

Zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r. poz. 374 ze zm., dalej "ustawa o covid"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r., poz.1829) począwszy od 17 października 2020r. miasto stołeczne Warszawa, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. W związku z tym, na podstawie zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem miasta stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w związku z § 3 tego rozporządzenia), a także z uwagi na brak technicznych możliwości przeprowadzenia zdalnie rozprawy z udziałem stron – Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o covid.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.