Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 44/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1 pkt 1, art. 133
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Mączyński Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [..] nr [...] w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od lipca 2010 r. do czerwca 2011 r. postanawia: 1. zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo, 2. zawiesić postepowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. skarżąca [...] S.A., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2017 r., uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] września 2016 r., określającą Spółce stratę za okres od [...] lipca 2010 r. do [...] czerwca 2011 r. w wysokości [...] zł i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W skardze skarżąca zarzuciła m.in. naruszenie:

1) art. 70c, art. 138a § 1, art. 144 i art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm. – dalej: "O.p."), poprzez nieprawidłowe zawiadomienie skarżącego o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia z uwagi na pominięcie przy doręczaniu zawiadomienia ustanowionego w sprawie podatkowej pełnomocnika;

2) art. 208 § 1 w związku z art. 59 § 1 pkt 9 O.p. poprzez prowadzenie postępowania pomimo zaistnienia przesłanki do jego umorzenia, tj. przedawnienia zobowiązania podatkowego;

3) art. 70 § 1 w związku z art. 70 § 6 pkt 1 i art. 59 § 1 pkt 9 O.p. poprzez błędne uznanie, że w sprawie nie doszło do wygaśnięcia zobowiązania podatkowego w związku z jego przedawnieniem.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 26 października 2018 r. Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia na 8 listopada 2018 r.

Pismem procesowym z [...] listopada 2018 r. strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania.

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2018 r. Sąd postanowił zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo i zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W myśl art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi. Na podstawie art. 133 § 2 P.p.s.a. Sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo. Według art. 133 § 3 P.p.s.a. rozprawa powinna być otwarta na nowo, jeżeli istotne okoliczności ujawniły się dopiero po jej zamknięciu. Natomiast stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 30 października 2018 r. o sygn. akt I FSK 1960/16 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a., przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:

1. Czy dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć bezpośrednio podatnikowi czy jego pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony?

2. Czy uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być badane przez pryzmat jego wpływu na wynik sprawy czy jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej?

Należy zauważyć, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie w zakresie najdalej idącego zarzutu skargi jest kwestia dotycząca komu należało doręczyć zawiadomienie o wszczęciu śledztwa w sprawie przestępstwa skarbowego, aby doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od [...] lipca 2010 r. do [...] czerwca 2011 r. Tym samym odpowiedź na pytanie, które zostało przedstawione składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, będzie miała istotne znaczenia dla oceny prawidłowości wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę z urzędu zobowiązany jest więc rozważyć kwestie związane z przedawnieniem zobowiązania podatkowego. Mając zaś na względzie treść przytoczonego postanowienia, zarzuty podniesione w skardze oraz argumentację organu przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że podjęcie rozstrzygnięcia w kwestii przedstawionego zagadnienia prawnego będzie miało znaczenie dla oceny zasadności skargi w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 133 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w p. I sentencji. W oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w p. II sentencji.