Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 743/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 86 par. 3, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...)r. w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) /-/ A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia (...) października 2010 r. J. K. zwrócił się do Prezydenta Miasta P. z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2011/2012 na rzecz I. K.

W okresie od (...) grudnia 2010 r. do (...) lutego 2012 r. postępowanie zapoczątkowane wnioskiem z dnia (...) października 2010 r. było zawieszone na wniosek J. K. z uwagi na zwrócenie się przez niego do sądu powszechnego z wnioskiem o powierzenie władzy rodzicielskiej nad dziećmi – I. i W. K.

Decyzją z dnia (...) marca 2012 r. Prezydent Miasta P. odmówił przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2011/2012 na rzecz I. K. wskazując, iż niezbędnym warunkiem przyznania powyższego świadczenia byłoby zasądzenie świadczenia alimentacyjnego na rzecz dziecka. Tymczasem z protokołu rozprawy przeprowadzonej w dniu (...) stycznia 2012 r. przed Sądem Rejonowym wynika, że renta alimentacyjna została zasądzona na rzecz I. K

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. K. wskazując, iż dostarczył wszystkie wymagane dokumenty, a obecnie ponosi ujemne konsekwencje związane z wadliwą formą zasądzenia przez sąd powszechny renty alimentacyjnej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) maja 2012 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) marca 2012 r. podtrzymując stanowisko organu I instancji. Decyzja powyższa zawierała pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oraz wskazywała warunki, jakie musi spełniać skarga. Jak wskazuje załączone do akt sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru, przesyłka pocztowa zawierająca decyzję Kolegium z dnia 16 maja 2012 r., zaadresowana do J. K., została odebrana przez dorosłego domownika – I. K. w dniu (...) czerwca 2012 r.

Wraz z datowaną na dzień (...) sierpnia 2012 r. (data wpływu do organu: (...) sierpnia 2012 r.) skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2012 r. w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego, skarżący J. K. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając powyższy wniosek wskazano, że brak skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego był podyktowany oczekiwaniem skarżącego na rozstrzygnięcie przez Sąd Rejonowy jego wniosku z marca 2012 r. o zasądzenie alimentów na rzecz dzieci. Skarżący dopiero w końcowych dniach lipca dowiedział się, że wniosek powyższy nie zostanie rozpatrzony z uwagi na ukończenie przez dzieci 18 roku życia. Natychmiast po uzyskaniu powyższej informacji skarżący udał się po stosowne wyjaśnienia do Centrum Świadczeń, które to wyjaśnienia trwały, aż do momentu wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Równocześnie, zgodnie z art. 86 § 1 powyższej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 ustawy procesowej pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Mając powyższe względzie należy wskazać, że skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Usprawiedliwieniem dla niedokonania czynności w terminie nie może być błędne przekonanie skarżącego, iż przed wniesieniem skargi winien on wystąpić do sądu powszechnego z wnioskiem o zasądzenie alimentów na rzecz dzieci. Okoliczność powyższa nie przeszkodziła skarżącemu we wniesieniu odwołania od niekorzystnej dla niego decyzji Prezydenta Miasta P., jednakże, w jego opinii, uniemożliwiła wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Analiza akt sprawy wskazuje, iż skarżący został prawidłowo pouczony o warunkach formalnych skargi do sądu administracyjnego. Co więcej, decyzja zawierająca powyższe pouczenie została mu w sposób prawidłowy doręczona. Równocześnie złożone przez niego wyjaśnienia nie wskazują, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi wynikało z niezawinionych przez niego okoliczności.

Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2012 r.

/-/ A. Łaskarzewska