Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 867/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 21 pkt. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 54 § 1 i 2, art. 55 § 1, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 36/10 o wymierzeniu grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie w sprawie z wniosku W. S. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 36/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie grzywnę w wysokości 1.200 zł w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 7 marca 2010 r. W. S. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 lutego 2010 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.

W dniu 18 maja 2010 r. W. S. złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 lutego 2010 r.

Pismem z dnia 24 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis powyższego wniosku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie, celem ustosunkowania się do niego w terminie 7 dni. Odpis ten został doręczony organowi w dniu 26 maja 2010 r.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, organ nadesłał akta administracyjne wraz ze skargą z dnia 7 marca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzając organowi grzywnę stwierdził, że ostateczny termin do przekazania skargi z dnia 7 marca 2010 r. wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy upływał w dniu 22 marca 2010 r. Skarga natomiast przekazana została Sądowi dopiero w dniu 22 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego).

Zestawiając zatem powyższą datę (22 lipca 2010 r.) z datą wpływu skargi do organu (8 marca 2010 r.), stwierdzono, że organ nałożony na niego obowiązek wykonał z przekroczeniem terminu piętnastu dni, zakreślonego w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W uzasadnieniu wskazano, że sprawy prowadzone z wniosku W. S. stanowią obszerne akta, a duża ilość wniosków i skarg składanych przez niego sprawia, iż łatwo o przeoczenie pisma bądź skargi skutkujące nieudzielaniem na nie odpowiedzi, bądź nieprzekazania skargi w ustawowym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

W przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się (...), przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie niewątpliwie uchybił określonemu terminowi, gdyż skargę strony z dnia 7 marca 2010 r. na bezczynność przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie ze znacznym opóźnieniem.

Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.