Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2132/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 pkt 6 lit. b, art. 24
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 23 ust. 5
journal: Dz.U. 2009 nr 151 poz 1220
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Miasta i Gminy S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. znak: [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r, Nr. 98, poz.1071 ze zm. dalej K.p.a.), art. 17 pkt. 6 lit. b oraz art. 24 ustawy z 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (D.U. Nr. 80, poz.717 ze zm. -dalej p ustawa o p. z. p.) i art. 23 ust. 5 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (D.U. z 2009 r, Nr. 151, poz. 1220 ze zm. - dalej ustawa o o.p.), po rozpoznaniu zażalenia Burmistrza Miasta i Gminy S. z [...] lutego 2012 r.: znak: [...], na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z [...] lutego 2012 r. znak: [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nr. [...]- D. w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i ocen prawnych.

Burmistrz Miasta i Gminy S. wnioskiem z [...]5 stycznia 2012 r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. - dalej RDOŚ, o uzgodnienie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Nr, [...]- D. - dalej Plan. Przedmiotem zagospodarowania obszarów Planu było wyznaczenie terenów na farmę wiatrową oraz utrzymanie terenów rolnych i w części leśnych.

Postanowieniem z [...] lutego 2012 r. znak: [...] RDO w R. odmówił uzgodnienia projektu planu wskazując, że obszary na których miałyby być posadowione turbiny wiatrowe znajdują się na terenach pełniących ważną rolę dla migracji ptaków odbywających wędrówki wzdłuż doliny rzeki S. z wykorzystaniem otaczających terenów do żerowania i odpoczynku. Obszary te są bardzo ważne pod względem przyrodniczym w tym ornitologicznym. Ponadto wnioski zawarte w Prognozie oddziaływania na środowisko i załączonych do niej opiniach nie wskazują na brak znaczących oddziaływań na siedliska ornitofauny. Farmy wiatrowe spowodują efektywną utratą dużej powierzchni cennych siedlisk ornitofauny na skutek fizycznej utraty siedlisk, zmiany charakteru żerowisk, efektywnej utraty siedlisk na skutek efektu odstraszania oraz efektu bariery związanej z migracjami ptaków i przelotami nad żerowisko. Powyższe powoduje złamanie zakazu wymienionego w § 3 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia nr. [...] Wojewody [...] z [...] czerwca 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (D.Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] ze zm. -dalej rozporządzenie nr [...]) Poza tym elektrownie nie są elementem tworzącym krajobraz tego Parku i nie były nim również w momencie stanowienia ochrony krajobrazowej. Przy wcześniejszej lokalizacji tego rodzaju urządzeń na tym terenie obszar chroniony najpewniej nie zostałby utworzony. Elektrownie znacząco zmodyfikowałyby krajobraz którego możliwość obserwacji występuje właśnie na terenach nieleśnych i wpłynęłyby znacząco na funkcje chronionego krajobrazu związane z turystyką i wypoczynkiem.

Na skutek zażalenia Burmistrza Miasta i Gminy S. na powyższe postanowienie GDOŚ zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie RDOŚ z [...] lutego 2012 r., powołane wyżej.

W postanowieniu wskazał na następujące argumenty faktyczne.

Planowana inwestycja znajduje się na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu dla którego obowiązuje wyżej wskazane rozporządzenie nr. [...]. Obszar chroniony został powołany w celu czynnej ochrony ekosystemów obszaru realizowanej w ramach racjonalnej gospodarki rolnej i leśnej, polegającej na zachowaniu różnorodności biologicznej siedlisk przyrodniczych. Teren ten stanowi ok [...] ha, jest niezabudowany, użytkowany jako teren rolniczy na którym przeważają grunty orne klasy IV i V, pastwiska i nieużytki. Ze wschodu i zachodu graniczy z rozległymi lasami stanowiącymi schronienie dla licznych gatunków zwierząt i ptaków. Od wschodu graniczy z obszarem specjalnej ochrony Natura 2000 "Lasy [...]" PLH [...], który także zawiera się w granicach chronionego obszaru krajobrazu. Na terenie planowanej inwestycji stwierdzono występowanie między innymi bobra europejskiego, wydry, kumaka nizinnego, traszki grzebieniastej oraz 158 gatunków ptaków z czego 37 to gatunki z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej. Stwierdzono gniazdującą populację bociana czarnego, trzmielojada, orlika krzykliwego, derkacza, puchacza, puszczyka uralskiego, dzięcioła zielonosiwego, białoszyjnego i muchołówki białoszyjnej. Otwarte tereny pół uprawnych, łąk czy nieużytków są terenami żerowisk dla zwierzyny płowej i dla ptaków drapieżnych. Ekosystem [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu jest urozmaicony pod względem fauny i flory. Przyrodę tego obszaru tworzy urozmaicony krajobraz leśny i pól uprawnych a poszczególne siedliska Obszaru współtworzą ekosystem w którym każdy element tego ekosystemu (rośliny, ssaki, ptaki, krajobraz) z osobna w powiązaniu ze sobą są chronione rozporządzeniem nr [...]. Obszary te mają status korytarzy ekologicznych które tworzą drogi dla zwierząt bezpieczne do przemieszczania się z jednego żerowiska na drugi.

W prognozie oddziaływania na środowisko stwierdzono, że w ciągu 22 całodziennych obserwacji odnotowano 13 000 osobników, blisko połowę na przelotach jesiennych a wśród nich grzywacza, szpaka, skowronka polnego, świergotka łąkowego, dzwońca, szczygła, ziębę. Sporadycznie spotykane były także gatunki kluczowe tj. bielik , orlik krzykliwy, bocian czarny, kulik wielki. W prognozie wskazano, że w okresie jesienno zimowym oraz wiosenno-letnim obserwowano 1,3- 4,2% osobników w strefie potencjalnej kolizji z pracującymi śmigłami elektrowni a w okresie przelotów wiosennych blisko 40% ptaków widziano na pułapie 50-150 m (gęgawa) Ponadto obserwowano w strefie bezpośredniego zagrożenia (50-150 m) gatunki szczególnie cenne tj. żurawia, kulika wielkiego, błotniaka zbożowego, orlika krzykliwego, bielika i bociana czarnego. W opracowaniu ekofizjograficznym podstawowym wskazano nadto na coraz liczniejsze występowanie drapieżników takich jak myszołów zwyczajny, jastrząb gołębiarz, nocek duży, mroczek późny i gacek wielkouchy, choć występowanie tych trzech ostatnich jest sporadyczne. Organ wskazał także, że obszar planowanej inwestycji stanowi ostoję ptaków o znaczeniu międzynarodowym i jest jednym z najważniejszych w skali kraju lęgowisk dla bociana czarnego, trzmielojada, gadożera, orlika krzykliwego, derkacza, dzięcioła zielonosiwego, dzięcioła bałoszyjego, muchołówki białoszyjej Dla bociana czarnego, trzmielojada i orlika krzykliwego tereny te mają status lęgowych. Poza tym gatunki te są gatunkami zagrożonymi dla których państwa członkowskie Unii mają obowiązek wyznaczania obszarów specjalnej ochrony. Poza tym elektrownie wiatrowe stanowią największe zagrożenie dla ptaków drapieżnych oraz nietoperza. Na tym terenie odnotowano przeloty nietoperzy takich jak mroczek późny, borowiec wielki, nocek, karlik a nocki późne zostały zaliczone do średniej kategorii ryzyka kolizji z turbinami. W tych okolicznościach organ uznał, że wymienione gatunki ptaków i nietoperzy są szczególnie narażone na kolizję z wirnikami elektrowni w związku z czym należy przyjąć, że realizacja przedsięwzięcia będzie miała negatywny wpływ na przyrodę [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, tym bardziej że główną funkcją tego rodzaju obszarów chronionych jest pełnienie funkcji korytarzy ekologicznych między obszarami cennymi przyrodniczo, między innymi obszarami Natura 2000.

Organ wskazał nadto, że w projekcie Planu dopuszcza się między innymi realizację melioracji i budowę zbiorników wodnych oraz wprowadzenie zieleni śródpolnej (m. in. § 8 ust. 1 pkt. 2 i 5). Tego rodzaju działania mogą spowodować zmianę stosunków wodnych, zniekształcenie rzeźby terenu i stworzyć warunki przyciągające w okolice inwestycji więcej ptaków i nietoperzy (poprzez budowę zbiorników wodnych) a w konsekwencji spowodować zwiększenie ryzyka ich zderzenia z turbinami. Zgodnie z §3 ust. 1 pkt. 5 Rozporządzenia [...] zabrania się na tych obszarach wykonywania prac ziemnych które zniekształcą rzeźbę terenu z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym, przeciwpowodziowych, przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową naprawą lub remontem urządzeń wodnych. Ponadto w § 3 ust 1 pkt. 6 ustanowiono zakaz zmian stosunków wodnych jeżeli zmiany te służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka. Zakaz zniekształcania rzeźby terenu nie będzie miał tu zastosowania jednakże to przedsięwzięcie będzie miało wpływ na zmianę stosunków wodnych poprzez budowę zbiorników wodnych. W ocenie organu nie ma w niniejszym przypadku zastosowania wyjątek o jakim mowa w § 3 ust. 3 pkt. 1 i 2 Rozporządzenia [...] (zakaz zmiany stosunków wodnych nie dotyczy "realizacji zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, dla których w wyniku postępowania przeprowadzonego zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody wykazano brak znaczącego negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu oraz realizacji mogących znacząco oddziaływać na środowisko dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znaczącego negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu). W sprawie brak jest jakiejkolwiek analizy zamierzeń projektu Planu pod tym kątem dlatego brak jest podstaw do zastosowania tego wyjątku. Nie ma również informacji na temat parametrów stawu lub rozmiaru planowanej melioracji w związku z tym nie jest możliwe zakwalifikowanie powyższych przedsięwzięć pod kątem ich wpływu na ochronę przyrody w zakresie o jakim mowa w § 3 ust. 3 pkt. 2 Rozporządzenia nr [...].

Istnieje więc podejrzenie, że planowana inwestycja doprowadzi do złamania zakazu z § 3 ust. 1 rozporządzenia [...] ("zabrania się dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna i rybacka".

W podsumowaniu organ stwierdził, że lokalizacja farmy wiatrowej jest przedsięwzięciem kontrowersyjnym, stanowi ingerencję w ukształtowany krajobraz i jest elementem nienaturalnym krajobrazu. Wysoka konstrukcja wież (do 160 m) i ich ilość (12) będzie miało znaczący wpływ na otaczający krajobraz który charakteryzuje się m.in. ciągłością pasm ułożonych horyzontalnie i doprowadzi do zdominowania krajobrazu tymi elementami obcymi. Ponadto w niedalekiej odległości w trakcie uzgodnień jest inny Plan w którym proponuje się budowę 7 elektrowni wiatrowych a z "pewnych treści" znajdujących się w nadesłanych przez Burmistrza materiałach można wywodzić, że na tym terenie planuje się budowę większej ilości elektrowni wiatrowych, W takim wypadku może nastąpić jeszcze szerszy negatywny wpływ inwestycji na obszar chroniony.

Ostatecznie organ uznał, że planowane przedsięwzięcie nie spowoduje naruszenie zakazów o jakich mowa w Rozporządzeniu nr [...] jednakże możliwość lokalizowania elektrowni jako elementów obcych krajobrazu i przekształcenia otaczających terenów wywrze znaczący wpływ na ochronę przyrody [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Turbiny w połączeniu z lokalizacją zbiorników wodnych spowodują znacząco negatywny wpływ na pełnioną przez ten obszar funkcję korytarzy ekologicznych oraz spowodują zagrożenie dla fauny przedmiotowego obszaru.

Skargę na powyższe postanowienie wywiódł Burmistrz Miasta i Gminy S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia praz postanowienia I instancji.

Zarzucił mu błędną wykładnię rozporządzenia nr 66 tj. § 3 ust. 1 pkt 1 i nie uwzględnienie obowiązującego stanu prawnego.

Z uzasadnienia skargi wynika, że Skarżący uważa że jedynym formą ochrony tego terenu są przepisy rozporządzenia nr [...] a nie inne, wymienione w zaskarżonym postanowieniu. Jego zdaniem nie występują sprzeczności pomiędzy zapisami planu a przepisami dotyczącymi ochrony przyrody. Projekt planu w całości jest podporządkowany treści rozporządzenia nr. [...] o czym stanowi § 4 ust. 1 projektu w którym wskazano że w planie obowiązują zakazy w zagospodarowaniu i zabudowie terenu wynikające z położenia terenu w [...] Obszarze Chronionego Krajobrazu a w szczególności zakaz realizacji mogących znacząco oddziaływać na środowisko z wyjątkiem przedsięwzięć dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochroną przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Przyjęcie przez opiniujący organ, że istnieje obawa tego negatywnego wpływu bez odniesienia do wyników przeprowadzonej oceny oddziaływania narusza § 3 ust. 3 pkt. 1 Rozporządzenia [...]. Ocena oddziaływania na środowisko będzie dokonywana dopiero na etapie właściwym dla realizacji przedsięwzięcia tj. przed przystąpieniem do realizacji zamierzenia inwestycyjnego. Przesądzanie na obecnym etapie jakie skutki dla ochrony przyrody wywrze inwestycja nie jest możliwe z uwagi na charakter sporządzonego dokumentu jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Także realizacja kwestionowanych zbiorników wodnych i melioracji będzie możliwa bez naruszenia przepisów rozporządzenia [...], gdyż tego rodzaju zagospodarowanie istnieje a w rozporządzeniu mowa jest o tym, że dozwolone jest utrzymanie tego rodzaju urządzeń, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 3, 6, 7 Rozporządzenia [...]. Zapis planu o obowiązku zachowania warunków wynikających z Rozporządzenia [...] pozwala na przyjęcie, że ustalenia planu pozostają w zgodności z warunkami zawartymi w tym rozporządzeniu.

W odpowiedzi na skargę GDOŚ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Z kolei z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą.

Oceniając trafność a tym samym zgodność z prawem postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nie narusza ono prawa.

Postawę prawną wydanego postanowienia stanowiły przepisy art. 24 ustawy planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r, o ochronie przyrody w związku z art. 106 k.p.a. Przepisy te nakładają na projektodawców m.in. miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obowiązek uzgodnienia z właściwym dyrektorem ochrony środowiska tych planów, w zakresie w jakim mogą one mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu.

Przedmiotem projektu planu zagospodarowania przestrzennego "Nr. [...] – D." jest zagospodarowanie polegające na wyznaczeniu terenów pod budowę farmy wiatrowej oraz utrzymanie terenów rolnych i w części leśnych.

Przepis art. 23 ust 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody stanowi, że projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw i planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, w części dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu, wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Wobec powyższego uzyskanie stanowiska organu właściwego w sprawach ochrony przyrody jest konieczne do uchwalenia przedmiotowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ odmawiając uzgodnienia trafnie powołał się na zapisy rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] w sprawie [...] Obszaru Chronionego, gdyż ten akt jako zawierający przepisy prawa powszechnie obowiązującego o charakterze miejscowym ustanawia zasady postępowania na obszarze objętym ochroną. Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody na obszarze chronionego krajobrazu mogą być wprowadzone zakazy enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Jeśli zakazy takie znalazły się w akcie wyznaczającym ten obszar stają się prawem obowiązującym, które musi być respektowane, w szczególności przez organ mający na celu ochronę walorów przyrodniczych kraju.

Powołane rozporządzenie w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu w § 3 ust. 1 pkt 1 ustanowiło zakaz zabijania dziko występujących zwierząt w tym m.in. niszczenia ich nor, lęgowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk. Organ dokonując odmowy uzgodnienia projektu planu trafnie powołał się na wymieniony zakaz gdyż jak wynika z prognozy oddziaływania na środowisko ustalono, że w całorocznym monitoringu w ciągu 22 całodziennych wizyt obserwowano 13 000 osobników (ptaków). Blisko połowę z nich stwierdzono na przelotach jesiennych. Co prawda większość ptaków wykorzystuje przestrzeń powietrzną na bezpiecznej wysokości, jednak w okresie przelotów wiosennych, blisko 40% ptaków widziano na pułapie 50-150 m, tj. w granicach działania pracy śmigła (str. 38 prognozy). Nie można zatem zgodzić się ze skarżącym, że brak jest w tym aspekcie negatywnego oddziaływania inwestycji na ochronę ptaków. Nie budzą, zdaniem Sądu, zastrzeżeń rozważania organu związane z koniecznością ochrony ptaków i wpływu posadowienia wiatraków na obszar chronionego krajobrazu. Argumenty wskazane prze organ są logiczne, należycie umotywowane i znajdujące częściowe odzwierciedlenie w prognozie oddziaływania na środowisko.

Drugą istotną z punktu widzenia ochrony przyrody kwestią ocenianą przez organ opiniujący była kwestia dotyczący budowy zbiorników wodnych oraz dokonywania melioracji oraz wpływu tych działać na rzeźbę terenu. W § 3 ust. 1 pkt. 5 rozporządzenia nr [...] zakazuje się wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym, przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowych lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych. Dalej z ust. 3 tego paragrafu wynika, że zakazy te nie dotyczą "realizacji studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, dla których w wyniku postępowania przeprowadzonego zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy o ochronie przyrody wykazano brak znaczącego negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu oraz gdy realizacja przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Ponadto na tym terenie zabrania się dokonywania zmian stosunków wodnych jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka (§ 3 ust. 1 pkt. 6 Rozporządzenia). W tym aspekcie organ wskazał, że projekt planu m.in. w § 8 ust. 1 pkt 2 (tereny oznaczone symbolem R1 i R24), dopuszcza możliwość realizacji "infrastruktury technicznej, dojazdów do pól, melioracji i zbiorników wodnych (stawów) a w pkt. 5 dopuszcza możliwość wprowadzanie zieleni śródpolnej i wykorzystywanie zbiorników wodnych poza terenem strefy technicznej o której mowa w § 3 ust. 1 pkt. 7 oraz przy zachowaniu bezpiecznej odległości od infrastruktury technicznej i w zgodności z przepisami odrębnymi". W tych okolicznościach organ uznał, że zakaz zniekształcania rzeźby terenu nie będzie dotyczył budowy tych obiektów. Jednakże analizując zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych i treść planu oraz prognozy oddziaływania na środowisko organ nie dopatrzył się aby dopuszczone do realizacji w § 8 pkt ust. 2 i 4 obiekty i prace miały służyć "zrównoważonemu wykorzystaniu użytków rolnych, racjonalnej gospodarce wodnej lub rybackiej lub innym celom przyrody". Co prawda organ stwierdził, że nie można jednoznacznie stwierdzić, że realizacja zamierzeń planu spowoduje naruszenie zakazów zawartych w rozporządzeniu nr [...] jednakże z drugiej strony przyjął, że lokalizacja tylu (12) obcych elementów i przekształcenie otaczających terenów, w tym lokalizacja bliżej nie określonych zbiorników wodnych, wywrze znaczący wpływ na ochronę przyrody [...] Obszaru Chronionego.

Przedmiotem ochrony są - zgodnie z art. 23 ustawy o ochronnie przyrody "obszary obejmujące tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych" Trafnie organ wskazał, że lokalizacja elektrowni wiatrowych znacząco wpłynie na krajobraz i pełnioną przez ten obszar funkcję korytarzy ekologicznych oraz spowodują zagrożenie dla fauny przedmiotowego obszaru. Rozmiar planowanych inwestycji, zakres jej odziaływania na faunę i florę opisany m.in. w prognozie oddziaływania na środowisko wskazuje na to, że budowa takiej ilości elektrowni wiatrowych znacząco wpłynie na możliwość przemieszczania się ptaków z których część podlega ochronie a które, szczególnie w okresie przelotów wiosennych przemieszczają się w polu działania skrzydeł wiatraków (funkcja działania korytarzy ekologicznych). Poza tym zasadnie organ przyjął że realizacja tego rodzaju inwestycji (elektrowni wiatrowych, bliżej nie określonych zbiorników wodnych) wpłynie na zniekształcenie rzeźby terenu, jak do tej pory wykorzystywanego jako tereny rolne i leśne poprzez posadowienie na nim elementów obcych co stanowi naruszenie § 3 ust 1 pkt 6 rozporządzenia.

Nie ma racji Skarżący wywodząc w skardze, że zamieszczenie w planie zapisu o obowiązywaniu zakazów w zagospodarowaniu i zabudowie terenu wynikających z położenia terenu w [...] Obszarze Chronionego Krajobrazu (§ 4 ust 1 projektu planu) jest wystarczające do uznania, że plan spełnia warunki do pozytywnego uzgodnienia z organami ochrony przyrody. Obowiązek uzgodnienia planu pod względem przyrodniczym, wynikający z art. 24 ust.1 ustawy o p. z.p. obejmuje ustalenia potencjalnie negatywnych skutków na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu (art. 23 ust.5 ustawy o ochronie przyrody). Tym samym leży w zakresie kompetencji organów ochrony środowiska ustalenie czy studium lub plan zagospodarowania przestrzennego nie wywrze negatywnego skutku względem chronionej przyrody. Obowiązek ten ma przecież na celu ustalenie czy w tych aspektach istnieją jakiekolwiek zagrożenia z punktu widzenia ochrony środowiska. Opinia organu ma w tym wypadku charakter wiążący w tym sensie, że opinia negatywna uniemożliwia dalsze prowadzenie procedury planistycznej w proponowanym kształcie (por. wyrok NSA z 31 sierpnia 2010 r II OSK 1312/09, Lex nr.746465, wyrok WSA w Olsztynie z 7 września 2010 r II SA/OL 687/10, LEX nr 707459, wyrko WSA w Gdańsku II SA/GD 813/10 z 2 marca 2011 r.,LEX nr 1096876). Nie trafne są zatem wywody skarżącego, że analiza negatywnego wpływu ustaleń planu jest możliwa dopiero na późniejszym etapie postępowania administracyjnego tj. na etapie analizy oceny oddziaływania inwestycji na środowisko i że dokonanie tej analizy na etapie opiniowania stanowi naruszenie § 3 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia. Przepis ten wyłącza zakazy o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6 Rozporządzenia nr [...] (w tym wypadku zakaz wykonywania prac związanych ze zniekształcanie m rzeźby terenu) jeżeli prace te dotyczą realizacji zapisów studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, dla których w wyniku postępowania przeprowadzonego zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy o ochronie przyrody wykazano brak znaczącego negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Dotyczą więc takich sytuacji w których stanowią wykonanie zapisów studiów i planów a nie sytuacji w których plan ten jest na etapie uchwalania. Gdyby przyjąć tok rozumowania skarżącego należałoby dojść do wniosku, że opiniujący organ ochrony środowiska nie może oceniać jakie skutki dla przyrody ma dane przedsięwzięcie. Nie byłoby konieczności na etapie uchwalania planu zasięgania tego rodzaju opinii, co oczywiście byłoby sprzeczne z art. 24 ust.1 w zw. z art. 11 pkt. 6 j ustawy o p.z.p. Czyni to zarzut naruszenia § 3 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia nr [...] za nie skuteczny.

Plan miejscowy jest aktem powszechnie obowiązującym który kształtuje wraz z innymi przepisami sposób wykonywania prawa własności (art. 6 ustawy o p.i.z.p.), określa sposób zagospodarowania i zabudowy terenu, zasady ochrony środowiska, przyrody, krajobrazu kulturowego, dziedzictwa kulturowego i inne wymienione w art. 15 ust. 2 tej ustawy. Jest aktem prawa powszechnie obowiązującym a więc musi spełniać wysokie normy stanowienia prawa. Nie może więc w swych postanowieniach zawierać pojęć nieostrych, nie doprecyzowanych. Wynikający z art. 15 ust. 2 ustawy i p.z.p. obowiązek ustalenia określonych zasad zobowiązuje organ planistyczny do ich zamieszczenia w projektowanym planie. Odesłanie w takim wypadku do innych aktów prawnych (tu. Rozporządzenia nr [...]) w zakresie istnienia określonych zakazów czy nakazów (§ 4 ust. 1 projektu) nie stanowi spełnienia przesłanek o jakich mowa w art. 15 ust. 2 powołanej ustawy (por. wyrok WSA w Białymstoku z 12 marca 2009 r II SA/Bk 56/09, Lex nr 509698, wyrok WSA w Krakowie, II SA/Kr 488/08 z 23 czerwca 2008 r, LEX nr 509622, wyrok WSA II SA/Kr 224/08 z 28 kwietnia 2008 r. LEX nr 509622). Brak zamieszczenia tych zakazów w planie i odwołanie się w nim do rozporządzenia prowadzi do wniosku, że projekt planu nie zawiera pełnych zasad ochrony przyrody, na które to zasady składają się konkretne nakazy i zakazy a więc że z punktu widzenia ochrony przyrody plan nie jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami powszechnie obowiązującymi takimi jak ustawa o ochronie przyrody. W związku z tym organ trafnie odmówił uzgodnienia projektu tego przedsięwzięcia.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270 skargę oddalił.