Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 926/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 29 września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych postanawia odmówić T. R. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

T. R. zwrócił się ponownie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe razem z dziadkiem i konkubiną. Źródłem utrzymania rodziny są dochody z tytułu umowy o pracę wnioskodawcy (w kwocie 1 300 zł miesięcznie brutto) oraz renta rolnicza dziadka (w wysokości 750 zł miesięcznie). Konkubina wnioskodawcy nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada żadnego majątku, studiuje na koszt wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazał, że jest właścicielem nieruchomości gruntowej wraz domem o powierzchni 67 m2. Poza tym, nie posiada żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych.

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2011 r. referendarz, w odpowiedzi na wniosek o zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych, przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w pozostałym zakresie odmawiając uwzględnienia jego wniosku. Postanowienie to, wobec braku złożenia sprzeciwu, uprawomocniło się.

Z uwagi na fakt, że pierwszy wniosek skarżącego został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem referendarza - należało dokonać porównania sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych wnioskodawcy istniejących w dacie złożenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie (a takim jest postanowienie w przedmiocie prawa pomocy) mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Regulacja cytowanego przepisu sprawia, że analiza złożonego obecnie przez stronę wniosku winna być dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych, nieznanych referendarzowi lub sądowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jego sytuacji z punktu widzenia przesłanek przyznania prawa pomocy i w konsekwencji - przyznanie tegoż prawa. W odniesieniu do wnioskodawcy, który już jest beneficjentem prawa pomocy w zakresie częściowym uwzględnienie jego wniosku prowadziłoby do przyznania mu tego prawa w szerszym zakresie.

Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu jego aktualnego wniosku oraz w oświadczeniu dotyczącym majątku i dochodów wskazuje, iż nie uległy żadnej zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia w dniu 11 lutego 2011 r. Okoliczności wskazane w treści złożonego na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy z 17 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) są identyczne, jak te, które stały się podstawą wydania postanowienia z dnia 11 lutego 2011 r. Zarówno wówczas, jak i obecnie głównym źródłem utrzymania wnioskodawcy i jego rodziny są osiągane przez niego dochody z umowy o pracę oraz renta dziadka wnioskodawcy. Wysokość tych dochodów nie uległa żadnej zmianie. Podobnie – nie uległy zmianie zasoby majątkowe wnioskodawcy, ani też jego sytuacja osobista, czy zdrowotna. Zarówno w dacie składania pierwszego wniosku jak i obecnie pomaga on finansowo swojej niepracującej konkubinie i nie ma na utrzymaniu dzieci. W tych okolicznościach, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony, bowiem nie zaoferowała ona nowych faktów, które mogłyby skutkować odmienną oceną jego sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy, tj. wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego, referendarz na mocy art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.