Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 947/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw (prawo pomocy)
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 pkt 4, art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W. S. na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 5 lutego 2019 r. pozostawiające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 5 lutego 2019 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pozostawił bez rozpoznania wniosek W.S. o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 257 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). W uzasadnieniu zarządzenia wskazał, że skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym, własnoręcznie podpisanym formularzu PPF – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednak mimo wezwania skarżący w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W dniu 15 lutego 2019 r. drogą mailową skarżący złożył sprzeciw na zarządzenie referendarza sądowego z 5 lutego 2019 r. Ponieważ sprzeciw zawierał brak formalny, zarządzeniem z dnia [...] lutego 2019 r. W. S. został wezwany do jego uzupełnienia poprzez podpisanie sprzeciwu, w terminie 7 dni po rygorem pozostawienia sprzeciwu bez rozpoznania.

Nadana za pośrednictwem poczty korespondencja pod wskazany przez stronę skarżącą adres została prawidłowo doręczona 1 marca 2019 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. do czynności wykonywanych przez referendarza sądowego należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.

Od zarządzeń referendarza o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia (art. 259 § 1 p.p.s.a.). Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).

Złożony w niniejszej sprawie w dniu 15 lutego 2019 r. drogą mailową sprzeciw dotknięty był brakiem formalnym, albowiem nie zawierał podpisu strony. Z uwagi na to W. S. został wezwany do jego uzupełnienia poprzez podpisanie sprzeciwu - w terminie 7 dni. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone 1 marca 2019 r. W wyznaczonym terminie tj. do 8 marca 2019 r. strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu (strona nadesłała jedynie wyjaśnienia drogą mailową).

Podkreślenia wymaga, że w obecnym stanie prawnym warunkiem skuteczności pism w postępowaniu sądowym jest złożenie do akt sprawy pisma własnoręcznie podpisanego, co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Nie ma natomiast możliwości skutecznego składania pism sądowych drogą elektroniczną, opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym. Powyższe uchybienie skutkuje odrzuceniem sprzeciwu.

W związku z powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.