Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1246/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 219 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2006 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej, zażalenia U. i Z. C., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 140/04 o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi U. i Z. C. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 141/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę U. i Z. C. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [..] stycznia 2004 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wnieśli U. i Z. C., zastąpieni przez pełnomocnika radcę prawnego H. S.

Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną U. i Z. C. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Wojewódzki podniósł, iż pełnomocnik wnoszących skargę kasacyjną nie uiścił wpisu stałego w kwocie 100 zł, wymaganego zgodnie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej, na podstawie art. 221 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik U. i Z. C. zarzucił naruszenie prawa procesowego tj. art. 221 p.p.s.a. albowiem wbrew stanowisku Sądu Wojewódzkiego skarga została opłacona, czego dowodem jest odpis przelewu. Na tej podstawie w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw zaskarżenia.

Zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Termin ten uznaje się za zachowany także w przypadku dokonanie wpłaty w terminie późniejszym, jeśli opłata zostanie uiszczona w terminie otwartym do wniesienia skargi.

W niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku został doręczony pełnomocnikowi U. i Z. C. w dniu 28 czerwca 2006 r. (k. 40 akt sądowych). Termin zatem do wniesienia skargi kasacyjnej a zarazem do uiszczenia wpisu upływał w dniu 28 lipca 2006 r.

Jak wynika z notatki urzędowej (k. 47) wpis stały od skargi kasacyjnej nie został uiszczony w/w okresie od 28 VI 2006 r do 14 VIII 2006 r., co uzasadnia jej odrzucenie, jak to trafnie przyjął Sąd Wojewódzki. Wprawdzie w zażaleniu podniesiono, że wpis został uiszczony z powołaniem się na odpis przelewu, jednakże twierdzenie to jest dowolne i nie znajduje oparcia w materiale dowodowym sprawy, skoro do zażalenia nie dołączono jakiegokolwiek dowodu stwierdzającego uiszczenie wpisu, natomiast dołączona do zażalenia kopia przelewu dotyczy uiszczenia opłaty od zażalenia.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się nieuzasadnione Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.