Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 679/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R J na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 462/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi R J na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 lipca 2017 r. odmówił R J wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia [..] kwietnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Z uzasadnienia orzeczenia Sądu I instancji wynika, że w piśmie procesowym z dnia 17 maja 2017 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na trudną sytuację osobistą. Podał, że choruje na dusznicę bolesną i miażdżycę, jest pod stałą opieką poradni kardiologicznej i przyjmuje drogie leki. Tegoroczne przymrozki i śnieg spowodowały spore wymarznięcia w uprawach. Mroźna wiosna spowodowała niespodziewane wydatki na materiały siewne, nawozy, środki ochronne i olej napędowy. Do wniosku skarżący dołączył kserokopie: informacji medycznej oraz faktur za materiały siewne, nawozy oraz olej napędowy.

W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2017 r. skarżący stwierdził, że zapłata tak dużej kwoty pieniężnej zagraża bytowi materialnemu jego i jego rodziny, jak również gospodarstwu, które prowadzi w ograniczonym zakresie. Z uwagi na konieczność szybkiego uzyskania środków pieniężnych istnieje duże prawdopodobieństwo sprzedaży majątku i to po cenie poniżej jego wartości rynkowej. Na poparcie swych twierdzeń skarżący przedłożył: dokumenty potwierdzające historię choroby, umowę ubezpieczenia gospodarstwa rolnego, decyzję w sprawie wymiaru podatku, potwierdzenie uiszczenia składek KRUS, rachunki za energię za miesiące styczeń - maj 2017 r. oraz faktury za zakup oleju napędowego, węgla kamiennego, nawozów i środków ochrony roślin.

Sąd I instancji podając motywy podjętego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności świadczących o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek skarżący ograniczył się do przedstawienia informacji odnośnie stanu zdrowia oraz stwierdził, że podnosi wysokie koszty leczenia (bez wykazania ponoszonych z tego tytułu wydatków). Ponadto skarżący podniósł, że z uwagi na niesprzyjające warunki atmosferyczne powstały szkody w jego uprawach. Podał, że poniósł wydatki na materiał siewny, środki ochronne roślin, nawozy i olej napędowy, przedkładając kserokopie faktur na łączną kwotę 14.038,62 zł.

W ocenie Sądu powyższe dane nie dają podstaw do przyjęcia, że skarżący wykazał zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Skarżący wskazał, że poniósł szkody w uprawach, jednakże nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów obrazujących skalę poniesionych szkód. Skarżący nie przedłożył również wyciągów bankowych potwierdzających wysokość środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, nie udokumentował faktycznych dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz nie podał żadnych informacji o dochodzie osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, jak również o wartości posiadanych przedmiotów majątkowych, w tym nieruchomości.

R J złożył zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie:

- art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że w sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji;

- art. 6 w zw. z 49 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie przez WSA w Gdańsku udzielenia stronie niezbędnych pouczeń odnośnie czynności procesowych i skutków ich zaniedbań, a więc przez zaniechanie wezwania strony do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skarżący podał, że wykonanie decyzji będzie dla skarżącego znacznym obciążeniem. Brak zwrotu w terminie pobranych płatności spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz sprzedaż za bezcen maszyn rolniczych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Obowiązek umotywowania wniosku i poparcia go odpowiednimi dowodami spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie ma obowiązku wyręczać strony w tym zakresie, a tym bardziej działać w jej interesie do czego zdaje się zmierzać argumentacja zażalenia, w której jej autor zarzuca Sądowi I instancji niezastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zauważyć należy, że w przepisie tym mowa jest o wezwaniu strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma, któremu nie można nadać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, nie zaś merytorycznych.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w kwocie 2.318,29 zł. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł zostać uwzględniony, bowiem załączona przez skarżącego dokumentacja nie wskazywała na to, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie szkody, która byłaby znaczna albo może doprowadzić do rezultatów, które byłyby trudne do odwrócenia.

Zdaniem NSA, dokonana przez Sąd I instancji ocena jest prawidłowa. Skarżący dołączył do wniosku szereg dokumentów, jednak nie stanowią one o spełnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z dokumentów tych wynika, że skarżący jest chory na dusznicę bolesną i miażdżycę. Ponadto dokumenty obrazują wysokość poniesionych przez niego wydatków na ubezpieczenie gospodarstwa rolnego, podatek, składki KRUS, energię za miesiące styczeń - maj 2017 r., olej napędowy, węgiel, nawozy i środki ochrony roślin. Z przedstawionych przez skarżącego informacji oraz dokumentów nie wynika jednak, aby zwrot nienależnie pobranych płatności w kwocie 2.318,29 zł spowodował dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Ze wskazanych powodów NSA, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.