Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 314/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia co do klasyfikacji taryfowej towaru, cła antydumpingowego oraz długu celnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...]

w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia co do klasyfikacji taryfowej towaru, cła antydumpingowego oraz długu celnego.

W skardze spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając, że jej wykonanie spowoduje bardzo dotkliwe straty finansowe w bieżącej działalności i będzie miało wpływ na zachwianie płynności finansowej firmy. Uiszczenie wysokiej kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji może skutkować koniecznością dokonania redukcji zatrudnienia oraz utratą kontrahentów i majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek w tym przepisie zawartych, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.

Zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia takich okoliczności. Przedstawiona przez skarżącą argumentacja sprowadzająca się do twierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje dotkliwe straty finansowe jest zbyt ogólnikowa i w istocie niemożliwa do zweryfikowania. Samo przekonanie skarżącej o wystąpieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może być podstawą uwzględnienia wniosku. Skarżąca nie podała jakichkolwiek danych, które można byłoby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Nie ma też podstaw do prowadzenia przez sąd w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń.

Podkreślenia wymaga, że sąd przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi.

W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.