Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 250/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35,  art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. D. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2012 r. E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za część nieruchomości położonej w W. przy dawnym Placu [...][...] (obecnie [...][...]) ozn. hip. "[...] Nr [...]" o pow. [...] m2.

W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała przebieg dotychczasowego postępowania wskazując, że w dniu [...] września 2010 r. zwróciła się do Prezydenta W. o przyznanie i wypłatę odszkodowania za część nieruchomości położonej w W. przy dawnym Placu [...][...] (obecnie [...][...]) ozn. hip. "[...] Nr [...]" o pow. [...] m2, objętej działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o właściwości i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (DZ.U. Nr 50, poz.279).

Z uwagi na brak rozstrzygnięcia wniosku w terminie zakreślonym w kpa, pismem z dnia [...] marca 2012 r. wniesione zostało do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Następnie w dniu [...] maja 2012 r. E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. W uzasadnieniu podniosła, iż wszystkie dokumenty niezbędne do podjęcia decyzji zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami są zgromadzone i od kilku miesięcy skarżąca oczekuje na wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość części przedmiotowej nieruchomości i na podjęcie ostatecznej decyzji przez organ.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] uznał zażalenie z dnia [...] marca 2012 r. za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] sierpnia 2012 r.

Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. strony zostały poinformowane, iż ze względu na złożony charakter postępowania oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w terminie wyznaczonym w art. 35 § 3 kpa. Organ podkreślił ponadto, iż jako datę zakończenia postępowania wskazano dzień [...] sierpnia 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2012 r., Nr 270).

Na wstępie należy wskazać, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżąca bowiem - przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. - złożyła zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa.

Ponadto stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

W niniejszej sprawie wniosek taki złożyła skarżąca, a organ administracji nie zażądał przeprowadzenia rozprawy, w związku z czym skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym.

Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Podnieść również należy, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy zgodnie z art. 12 § 1 kpa, jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia - stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa.

Bezczynność organu administracji publicznej ma zatem miejsce nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że organ administracji pismem z dnia [...] października 2011 r. zawiadomił strony o przyczynach przekroczenia terminów określonych w art. 35 kpa i wyznaczył termin jej załatwienia do końca lutego 2012 r.

Z uwagi na brak rozstrzygnięcia wniosku w w/w terminie, pismem z dnia [...] marca 2012 r. skarżąca E. D. wniosła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] uznał zażalenie z dnia [...] marca 2012 r. za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] sierpnia 2012 r.

Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została wniesiona w dniu [...] maja 2012 r.

W myśl regulacji zawartej w art. 37 § 2 kpa organ uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Powyższe oznacza zatem, iż organowi wyższego stopnia, który rozpoznaje zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 kpa, przysługuje uprawnienie do wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia przedmiotowej sprawy.

W tych okolicznościach uznać należało, że chociaż ustawowy termin określony w art. 35 kpa do załatwienia sprawy został przez Prezydenta W. przekroczony, jednak w wyniku rozpatrzenia przez Wojewodę [...] zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie został wyznaczony termin dodatkowy na załatwienie przedmiotowej sprawy.

Skarżąca skorzystała zatem ze środka prawnego mającego na celu obronę jej praw w oparciu o przepisy kpa i uzyskała orzeczenie uznające wniesione zażalenie za uzasadnione, przy jednoczesnym określeniu terminu zakończenia postępowania do dnia [...] sierpnia 2012 r. Orzekając w sprawie bezczynności organu nie można więc pominąć tej okoliczności.

Z akt sprawy wynika, że skarga na bezczynność została wniesiona bezpośrednio do Sądu na [...] dni przed wydaniem postanowienia wyznaczającego dodatkowy termin załatwienia sprawy.

W tych okolicznościach skoro skarżąca wyczerpała formalną możliwość wniesienia skargi na bezczynność i nie czekając na rozpoznanie zażalenia przez Wojewodę [...] złożyła skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przed upływem wyznaczonego postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], dodatkowego terminu do załatwienia sprawy, to przedmiotowa skarga podlegała oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Nr 270), w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.