Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 367/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 104 par. 1 i par. 2,art.5 pkt 4a
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
article: art. 7,77 par. 1, art.80, 138 par. 1 pkt 1, art. 107 par. 1 ,3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1c, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz /spr./, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego J. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 104 § 1 i § 2 k.p.a. i art. 5 pkt 4a ustawy

o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2010 r. Nr 21, poz. 105) po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej u J.B. nie stwierdził choroby zawodowej - przewlekłe [...], które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej [...] z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1) poniżej [...] % wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej co najmniej w 30 % przypadków stwierdzono na stanowisku pracy przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń wymienioną w poz. 5 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869).

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny ustalił następujący stan faktyczny.

J.B. [...] r. został skierowany przez lek. W.Z. na badania jednostki orzeczniczej I stopnia - Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w związku z podejrzeniem choroby zawodowej - przewlekłe o [...], które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1) poniżej [...] % wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich warunków higienicznych. Jednostka orzecznicza I stopnia przeanalizowała zgłoszone dolegliwości, między innymi rozpoznaną w [...] r. przewlekłą [...], oraz wykonała badania ogólnolekarskie i konsultację pulmonologiczną. Jednostka orzecznicza I stopnia stwierdziła między innymi w badaniu fizykalnym –[...], badanie spirometryczne z dnia [...]. Jednostka orzeczenia I stopnia uznała, na podstawie przeprowadzonych badań i oceny narażenia zawodowego, iż brak jest podstaw do rozpoznania u J.B. choroby zawodowej i dnia [...] wydała orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej poz. 5 wykazu chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). J.B. nie zgodził się z orzeczeniem i złożył wniosek o ponowne badanie. Sprawę przekazano do Instytutu Medycyny Pracy.

Jednostka orzecznicza II stopnia po przeprowadzeniu badań lekarskich nie stwierdziła przewlekłego [...]- zgodnie z obowiązującą w 2007 r. definicją, aby zapalenie oskrzeli mogło być za chorobę zawodową musiało powodować trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1) poniżej 50% wartości należnej), a w przypadku J.B. wartość ta wynosiła [...]%, W związku z powyższym jednostka orzecznicza II stopnia z dnia [...] r. wydała orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Na podstawie przeprowadzonej analizy narażenia zawodowego i orzeczenia lekarskiego nr [...] Instytutu Medycyny Pracy

Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny w dniu [...] r. wydał decyzję o sygn. [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

J.B. nie zgodził się z ww. decyzją i złożył odwołanie w dniu

[...] r. do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego

. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w toku postępowania dowodowego ustalił, iż J.B. nie wykonywał pracy

w narażeniu na zapylenie, a jedynie na hałas i wibracje i tym samym uznał, że warunki pracy nie stwarzały możliwości powstania choroby zawodowej. Po przeprowadzeniu analizy medycznej Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, iż Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny pomimo, iż w uzasadnieniu decyzji Nr [...] r. stwierdził, że warunki pracy w Zarządzie Portów Morskich na stanowiskach dowódca [...] nie stwarzały możliwości powstania choroby zawodowej, to przesłał ww. decyzje do Zarządu Portów Morskich [...] jako pracodawców zatrudniających pracownika w warunkach, które mogły spowodować skutki zdrowotne uzasadniające postępowanie w sprawie rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej. Zatem Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, iż Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny prowadząc postępowanie administracyjne zobowiązany był do wyjaśnienia stanu faktycznego, uzupełnienia dowodów w sposób wyczerpujący pod względem narażenia zawodowego na stanowiskach pracy (zgodnie z art. 7, 77 § 1, 80 kpa).

W związku z powyższym Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny

uznał odwołanie za uzasadnione i decyzją przekazał do Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego do ponownego rozpoznania. W [...] r. J.B. złożył nową dokumentację medyczną do Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarna. Jednostka orzeczenia I stopnia stwierdziła, że nowa dokumentacje medyczna nie wnosi nic nowego do sprawy, ale jednostka orzecznicza II stopnia wyznaczyła termin hospitalizacji na [...] r.

W międzyczasie w związku ze zmianą przepisów Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę postanowieniem nr [...] do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Jednostka orzecznicza II stopnia po przeprowadzeniu badań nie stwierdziła, iż zostały spełnione warunki konieczne do rozpoznania choroby zawodowej- brak objawów trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1) poniżej 60 % wartości należnej oraz brak udokumentowanego wymaganego przy tej chorobie przekroczenia normatywów higienicznych. W związku z powyższym jednostka II stopnia w dniu [...]. wydała orzeczenie nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Z przeprowadzonego przez Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny

postępowania dowodowo - wyjaśniającego, a w szczególności oceny narażenia zawodowego wynika, iż J.B. mógł być narażony na zapylenie i substancje niebezpieczne jednak z powodu braku reprezentatywnych danych dotyczących narażenia zawodowego na zajmowanych przez J.B. stanowiskach pracy trudno bezspornie ustalić na jakie stężenia tych czynników był narażony i czy mogły one przyczynić się do powstania choroby zawodowej. "[...] stwierdził, iż J.B. w okresie zatrudnienia wykonywał prace w jednostkach pływających typu barka bez napędu, posiadających w niektórych przypadkach agregaty prądotwórcze oraz na łapaczkach (zbieraczach odpadów stałych z akwenów portowych i rozlewów produktów ropopochodnych) w bardzo sporadycznych przypadkach w okresie zatrudnienia mógł być narażony na hałas i wibracje w związku z obsługą agregatów i silników okrętowych. Pracodawca oświadczył, iż posiada pomiary ww. czynników szkodliwych. Innych pomiarów między innymi zapylenia, nie wykonywał ponieważ nie było takiego narażenia. Zatem pracodawca nie zgodził się z twierdzeniem J.B., że warunki pracy przyczyniły się do utraty przez niego zdrowia.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uznał za słuszne ustalenia orzeczenia jednostki orzeczniczej II stopnia, która uznała, iż u J.B. nie zostały spełnione warunki konieczne do rozpoznania choroby zawodowej. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uznał, iż podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy a pozostałymi objawami chorobowymi. Co prawda Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdził, iż jeżeli symptomy wskazują na zawodowe tło choroby, to pomimo, że ocena warunków pracy nie pozwala stwierdzić bezspornie czy praca była wykonywana w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej i tym samym nie ma możliwości wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy powstałymi objawami chorobowymi a narażeniem zawodowym przyjmuje się domniemanie, że takie narażenie występowało. Organ jednak uznał, iż w takiej sytuacji podstawą staje się kryterium medyczne a zgodnie z orzeczeniem lekarskim nie ma rozpoznania choroby zawodowej. W niniejszym przypadku z orzeczenia jednostki orzeczniczej II stopnia, która przeprowadziła badania u skarżącego nie stwierdzono osłuchowych objawów [...].

J.B. w dniu [...]. wniósł odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektor Sanitarny, podnosząc w uzasadnieniu, iż w trakcie wykonywanej pracy we wskazanych zakładach pracy między innymi w [...] był narażony na szkodliwe warunki - substancje i czynniki szkodliwe, które wywołały u niego objawy choroby zawodowej. Przedstawił też warunki pracy i zagrożenia występujące podczas pracy i wskazał, że pracodawca nie robił pomiarów zapylenia i czynników chemicznych ze względu na to, że były one niewygodne. Odwołujący wniósł o wydanie nowej decyzji.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2010 r. Nr 21, poz. 105) w związku z § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) po rozpatrzeniu odwołania J.B. z dnia [...] r. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy przyjął ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji za własne. Nadto wskazał, że w toku postępowania uzyskał dodatkowe wyjaśnienia z Instytutu Medycyny Pracy na zgłaszane przez J.B. zarzuty błędnego zakwalifikowania wskaźnika istotnego dla ustalenia trwałego upośledzenia sprawności [...]% wartości należnej. Odwołujący wniósł o wydanie nowej decyzji.

Z wyjaśnień Instytutu wynika, że posiadane przez skarżącego wyniki badań wskazują, że wskaźnik ten w [...]r. wynosił [...] N.

Z wcześniejszych wyjaśnień tej jednostki zawartych w piśmie z [...] r. wynika, że do uznania etiologii zawodowej przewlekłego [...] konieczne jest wykazanie trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej [...] z obniżeniem FEV 1 poniżej 60% wartości należnej. U J.B. podczas kontrolnych badań w tej jednostce wynosił odpowiednio [...] % oraz [...] %. Instytut Medycyny Pracy uzasadnił, iż różnice w badaniach mogły wynikać z okresowego zaostrzenia choroby.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie jest spełnione kryterium medyczne i formalne będące podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej. Z całości zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby na stanowiskach pracy, na których był zatrudniony J.B. doszło do przekroczenia dopuszczalnych norm higienicznych zapylenia.

W dniu [...] r. J.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę za pośrednictwem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego zarzucając decyzji organu II instancji ustalenia niezgodne z prawdą niedokładne ustalenia rozeznanie stanu faktycznego, naruszenie art. 7 k.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji i wydanie orzeczenia stwierdzającego, że w czasie zatrudnienia skarżącego pracował w warunkach szkodliwych przez co doszło do trwałego ubytku zdrowia. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, iż modyfikuje skargę składając wniosek o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik zarzucił decyzji naruszenie art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 1 § 3 kpa wskazując, iż organ mimo stwierdzenia na podstawie oceny narażenia zawodowego, że skarżący mógł być narażony na zapylenie i substancje niebezpieczne i mimo braku danych na temat pozazawodowych czynników chorobowych, nie uznał, że praca była wykonywana przez skarżącego w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej.

Ponadto pełnomocnik zarzucił decyzji, iż mimo różnicy w wyniku badań przeprowadzonych u skarżącego przez różne jednostki orzecznicze w niewielkim odstępie czasu uznał wyniki wszystkich badań za w pełni wiarygodne i nie przeprowadził dowodu z opinii innej jednostki.

W dniu [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, iż na podstawie postępowania dowodowo - wyjaśniającego zarówno organu I jak i II instancji nie stwierdzono u skarżącego powstania choroby zawodowej na skutek pracy w szkodliwych warunkach. W pierwszej kolejności nie zostały wykazane przesłanki pracy w szczególnych warunkach jak i nie zostało spełnione kryterium medyczne.

Wojewódzki Sad Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Jednocześnie, na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W konsekwencji Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona.

W niniejszej sprawie skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy (zwanym dalej K.p.) za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym".

Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych.

Natomiast w art. 2352 K.p. wyznaczona została ustawowa przesłanka czasowa, co do okresu, w którym może nastąpić rozpoznanie choroby zawodowej. Zgodnie z treścią wskazanych regulacji za chorobę zawodową uważa się chorobę:

1/ wymienioną w wykazie chorób zawodowych;

2/ jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących

w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy;

3/ związek przyczynowy pomiędzy działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy a zachorowaniem może mieć charakter bezspornego albo może przyjąć postać wysokiego prawdopodobieństwa;

4/ rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić tylko w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych.

Odnosząc się do pierwszej ze wskazanych przesłanek zauważyć należy,

że we wspomnianym w przytoczonej definicji wykazie chorób zawodowych w pozycji

5 wymieniono schorzenie w postaci przewlekłego [...]. Wskazano tam medyczne kryteria, których spełnienie wymagane jest, by schorzenie to uznane być mogło, jako choroba zawodowa.

Dla stwierdzenia choroby zawodowej, którego domaga się skarżący, z punktu widzenia medycznego niezbędne jest, by [...] spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej [...] z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 60 % wartości należnej.

Należy jednak zauważyć, że wyniki badań przeprowadzonych przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, to jest Instytut Medycyny Pracy (badania przeprowadzono dwukrotnie: w [...] r.), znacznie różnią się od wyników badań przeprowadzonych przez jednostkę orzeczniczą I stopnia (Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy). Badanie spirometryczne przeprowadzone w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy wykazało obniżenie sprawności wentylacyjnej [...] (FEV1 [...]%).

Z posiadanych przez skrzącego badań przeprowadzonych w [...]r. wskaźnik ten wynosił .[...] N, a w roku [...] – [...]% N.

Natomiast przeprowadzone zaledwie kilka miesięcy później przez jednostkę orzeczniczą II stopnia badanie spirometryczne dało zupełnie inny obraz zdrowia skarżącego - stwierdzono obniżenie natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej FEV1, ale na poziomie [...]%. Wynik przeprowadzonego przez tę jednostkę powtórnego badania (z [...] r.) był podobny, wskaźnik był nawet jeszcze wyższy. W związku z powyższym jednostka orzecznicza II stopnia wydała orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Słusznym zatem okazał się zarzut skarżącego, że organ I i II instancji nie wyjaśnił skąd wynika taka rozbieżność w wynikach badań spirometrycznych. Szczególnie istotnym może być okoliczność jak sugeruje skarżący, iż przed badaniem mogły być mu podane leki, które mogą w pewnym stopniu zwiększyć sprawność wentylacyjną [...].

Kolejny zarzut stawiany przez skarżącego to taki, że organ, mimo stwierdzenia na podstawie oceny narażenia zawodowego, że skarżący mógł być narażony na zapylenie i substancje niebezpieczne i mimo braku danych na temat pozazawodowych czynników chorobowych, nie stwierdził, że praca była wykonywana przez skarżącego w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej.

W uzasadnieniu decyzji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdził, że z przeprowadzonego postępowania dowodowo-wyjaśniającego, a w szczególności oceny narażenia zawodowego wynika, że skarżący mógł być narażony na zapylenie i substancje niebezpieczne, jednak z powodu braku reprezentatywnych danych dotyczących narażenia zawodowego na zajmowanych przez skarżącego stanowiskach pracy, trudno ustalić bezspornie, na jakie stężenia tych czynników był narażony i czy mogły one przyczynić się do powstania choroby zawodowej. Jednocześnie organ wskazał, że "Jeżeli symptomy wskazują na zawodowe tło choroby, to pomimo że ocena warunków pracy nie pozwala stwierdzić bezspornie, czy praca była wykonywana w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej i tym samym nie ma możliwości wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy powstałymi objawami chorobowymi a narażeniem zawodowym, przyjmuje się domniemanie, że narażenie takie występowało. W takim przypadku, kiedy wystąpiła ekspozycja na czynnik szkodliwy, ale nie znany jest stopień tej ekspozycji, organ wskazał, że powołuje się przede wszystkim na wyniki badań oraz konsultacji lekarskich i podstawą uznania choroby zawodowej staje się wówczas kryterium medyczne tzn. stwierdzenie lub brak określonych symptomów charakterystycznych dla danej jednostki chorobowej." Zdaniem organu w niniejszej sprawie kryterium medyczne nie zostało spełnione, z uwagi na to, że jednostka orzecznicza II stopnia uznała, że przeprowadzone u skarżącego badania nie dają podstaw do rozpoznania przewlekłej [...] pochodzenia zawodowego.

W ocenie Sądu organ I jak i II instancji prowadząc postępowanie administracyjne wbrew art. 7 Kpa nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy. Fakt, iż w miejscach pracy skarżącego nie były wykonywane pomiary stężenia zapylenia nie oznacza jeszcze, iż takiego zapylenia nie było i nie mogło wpływać w sposób szkodliwy na pracowników. Ponadto należy mieć na uwadze, iż jeżeli symptomy wskazują na zawodowe tło choroby, to pomimo, że ocena warunków pracy nie pozwala stwierdzić bezspornie czy praca była wykonywana w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej i tym samym nie ma możliwości wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy powstałymi objawami chorobowymi a narażeniem zawodowym przyjmuje się domniemanie, że takie narażenie występowało (por. wyrok WSA

w Gliwicach z 24 stycznia 2012r. IV SA/GL 392/12 oraz wyrok NSA z 9 lutego 2012r.

II OSK 2502/11).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ uzupełni materiał dowodowy na podstawie, którego będzie możliwa ocena narażenia zawodowego.

Wyjaśnieniu będzie również podlegać znaczna rozbieżność w wynikach badań przeprowadzonych u skarżącego przez różne jednostki orzecznicze w niewielkim odstępie czasu.

Zgodnie z § 8 ust.2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych jeżeli właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, dodatkowego uzasadnienia tego orzeczenia lub wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację lub podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia tego materiału.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) P.p.s.a. należało orzec jak w pkt I wyroku.

Na podstawie art. 152 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie II, natomiast

o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w związku z § 18 ust.1 pkt 1c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).