Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 172/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że z uwagi, iż nie ma możliwości opłacenia pełnomocnika, który zastępuje stronę w niniejszej sprawie, zgodził się udzielić pomocy prawnej w postępowaniu przed tutejszym Sądem bez wynagrodzenia. Pozostały majątek postaci kosztowności, strona spieniężyła, aby zapłacić honorarium pełnomocnikowi. Dalej skarżąca wskazała, że prawny aspekt niniejszej sprawy jest jej obcy, a nałożone zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe znacznie przekracza możliwości finansowe. Strona nie posiada majątku, który mogłaby spieniężyć, a jedynym źródłem utrzymania jest emerytura. Dodatkowo organy podatkowe wszczęły egzekucję wskazanego wyżej podatku, który wynosi 256.289 zł. Skarżąca jest w podeszłym wieku i po wyprowadzeniu się syna prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wiek skarżącej, urodzonej w 1934 r., potwierdzają dane z akt administracyjnych sprawy.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika dodatkowo, że skarżąca dysponuje zasobami pieniężnymi w wysokości 500 zł, jej emerytura netto wynosi 1.150,31 zł i przeznaczana jest na bieżące wydatki przedstawione w załączniku do wniosku. W utrzymaniu domu pomagają częściowo synowie, którzy w razie potrzeby opiekują się skarżącą. Strona zwróciła uwagę, że ze względu na wiek nie jest w stanie podjąć zatrudnienia.

Z załącznika do wniosku wynika że miesięczne wydatki strony wynoszą: 400-500 zł na opłaty, 300 zł na żywność, 10 zł na środki higieny. Strona ponosi też wydatki na lekarstwa.

Do akt sprawy przedłożone zostały kopie dowodów bieżących opłat oraz przekazu pocztowego z wykazaną kwotą emerytury, które potwierdzają dane przedstawione we wniosku i załączniku

Stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.)., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżąca wykazała powyższe przesłanki. Jej jedynym dochodem bez wątpienia jest emerytura, której wysokość właściwie zapewnia tylko pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania. Nadto, mając na uwadze wiek skarżącej, za konieczne należy też uznać duże wydatki na lekarstwa. Strona nie posiada również majątku, który można by spieniężyć na potrzeby opłacenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego stwierdzić należało, że zostały wypełnione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednakże rozpoznający wniosek o przyznanie prawa pomocy jest związany zakresem żądania strony skarżącej i dlatego też przedmiotowy wniosek został uwzględniony co do całości tego żądania. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.