Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 449/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 pkt 2 i art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. a
journal: Dz.U. 2021 poz 2268
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 13 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości odpłatności za pobyt ojca w Domu Pomocy Społecznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 25 czerwca 2018 r. nr [...] Starosta G. umieścił M. P. – ojca A. N. w Domu Pomocy Społecznej "A" w G. Natomiast decyzją z dnia 14 lutego 2022 r. nr [...] Wójt Gminy J. zmienił decyzję własną z dnia 2 lipca 2018 r. i ustalił M. P. odpłatność za pobyt w DPS od 1 lutego 2022 r. w kwocie 1.282,49 zł miesięcznie.

Następnie decyzją z dnia 31 października 2019 r. nr [...] Wójt Gminy J. ustalił odpłatność A. N. za pobyt ojca w DPS w kwocie 965,02 zł miesięcznie od 1 października 2019 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 20 grudnia 2019 r. nr [...], od której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w wyroku z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt IV SA/Wr 112/20.

Po rozpatrzeniu wniosku strony z dnia 3 kwietnia 2020 r., Wójt Gminy J. decyzją z dnia 19 października 2020 r. nr [...] odmówił całkowitego zwolnienia strony z ponoszenia odpłatności za pobyt ojca w DPS. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 14 grudnia 2019 r. nr [...], od której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w wyroku z dnia 25 maja 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 192/21.

Decyzją z dnia 7 września 2021 r. nr [...] Wójt Gminy J. zmienił decyzję z dnia 31 października 2019 r. nr [...] i ustalił odpłatność strony za pobyt ojca w DPS w kwocie 789,77 zł miesięcznie od 1 lutego 2020 r. do 31 marca 2020 r., w kwocie 777,04 zł miesięcznie od 1 kwietnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. oraz w kwocie 891,04 zł miesięcznie od 1 lutego 2021 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 12 listopada 2021 r. nr [...], od której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w wyroku z dnia 21 czerwca 2022 r. sygn. akt IV SA/Wr 39/22.

Następnie decyzją z dnia 12 kwietnia 2022 r. nr [...] Wójt Gminy J. zmienił decyzję z dnia 31 października 2019 r. nr [...] i ustalił odpłatność strony za pobyt ojca w DPS w kwocie 854,88 zł miesięcznie od 1 stycznia 2022 r.

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że ojciec strony jest rozwiedziony i posiada czworo dorosłych dzieci. Od 1 lutego 2021 r. koszt pobytu w DPS wynosił 4.700,00 zł, a odpłatność mieszkańca 1.135,83 zł. Natomiast od 1 marca 2022 r. koszt pobytu w DPS wynosił 5.200,00 zł, a odpłatność mieszkańca 1.282,49 zł.

Strona mieszka w [...], od stycznia 2021 r. pozostaje w nieformalnej separacji z mężem i obecnie prowadzi wspólne gospodarstwie domowym z dwójką dzieci: 18 – letnim synem i 14 – letnim synem. Z uwagi na fakt, że strona pomimo wezwania organu z dnia 28 stycznia 2022 r. nie wykazywała chęci współpracy z tut. Ośrodkiem i nie podała aktualnej wysokości dochodów, organ ustalił odpłatność strony korzystając z danych podanych przez stronę w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 13 lipca 2021 r. Miesięczny dochód strony z pracy zarobkowej wynosi 908,20 euro, a zgodnie z oświadczeniem strony otrzymuje alimenty po 400 euro na dziecko. Łączny dochód strony wynosi 1.708,20 euro, w przeliczeniu na dzień wydania decyzji 7.964,65 zł, na osobę w rodzinie 2.654,88 zł. Kwota odpowiadająca 300 % kryterium dochodowego rodziny to 1.800,00 zł (600,00 zł x 300 %) na osobę w rodzinie. Uzyskany dochód kwalifikuje stronę do partycypowania w kosztach utrzymana ojca w DPS. Górna granica opłaty za pobyt ojca w DPS wynosi 854,88 zł (2.654,88 zł – 1.800,00 zł). Zatem od 1 stycznia 2022 r. odpłatność strony wynosi 854,88 zł miesięcznie.

W odwołaniu sporządzonym przez fachowego pełnomocnika strona wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i całkowite zwolnienie strony z obowiązku ponoszenia opłat za pobyt ojca w DPS z uwagi na naruszenie interesu prawnego strony i występowanie szczególnie uzasadnionych okoliczności sprawy. Decyzji zarzucono naruszenie art. 7, art. 7a oraz art. 8 k.p.a. przez ich niezastosowanie oraz naruszenie art. 77 k.p.a. przez brak rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, wskazującego na sprzeczną z zasadami współżycia społecznego postawę ojca strony wobec rodziny oraz pominięcie, że strona pozostaje w nieformalnej separacji z mężem.

Uzasadniając odwołanie, strona wskazała, że organ pominął rażąco naganną postawę ojca wobec swojej córki oraz jej trudną sytuację życiową. Ojciec strony nadużywał alkoholu, nie interesował się losem żony i dzieci, znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną i dziećmi, wszczynał awantury, kończące się interwencją Policji. W 1986 r. opuścił dom, porzucając żonę i trójkę małoletnich dzieci, całkowicie zaniechał wszelkich kontaktów z rodziną i nie łożył na utrzymanie dzieci. Cały ciężar utrzymania i wychowania dzieci obarczał matkę strony. Nałożenie na stronę obowiązku uiszczania opłat za pobyt ojca w DPS i brak zwolnienia z wnoszenia tych opłat na podstawie art. 64 pkt 7 ustawy o pomocy społecznej jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i słusznym interesem strony. Zdaniem strony szczególną uwagę należy zwrócić na art. 64 pkt 7 ustawy umożliwiający zwolnienie z opłat, jeżeli osoba obowiązana do wnoszenia opłaty wykaże rażące naruszenie przez osobę kierowaną do domu pomocy społecznej lub mieszkańca domu obowiązku alimentacyjnego lub innych obowiązków rodzinnych względem osoby obowiązanej do wnoszenia opłaty.

Nieprawidłowość skarżonej decyzji ma swoje źródło w błędnym założeniu, że w odniesieniu do strony nie występują podstawy do zwolnienia jej od obowiązku uiszczania opłat za pobyt ojca w DPS. Nie uwzględniono również, że strona pozostaje w nieformalnej separacji z mężem i prowadzi gospodarstwo domowe tylko z dziećmi. Wydana decyzja, nieuwzględniająca trudnej sytuacji finansowej strony oraz rażąco niewłaściwej postawy ojca, który porzucił rodzinę jawi się jako szczególnie nieusprawiedliwiona. Wątpliwości organu w zakresie możliwości zwolnienia strony z odpłatności nie zostały rozpatrzone na korzyść strony zgodnie z art. 7a k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia 13 czerwca 2022 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że łączny dochód rodziny wynosi w przeliczeniu 7.964,65 zł miesięcznie, na osobę w rodzinie 2.654,88 zł. Kwota odpowiadająca 300 % kryterium dochodowego rodziny to 1.800,00 zł (600,00 zł x 300 %) na osobę w rodzinie. Uzyskany dochód kwalifikuje stronę do partycypowania w kosztach utrzymana ojca w DPS. Obecnie ustalona wysokość odpłatności w kwocie 854,88 zł miesięcznie uległa zmniejszeniu w stosunku do poprzednio ustalonej odpłatności. W złożonym odwołaniu nie zakwestionowano prawidłowości ustalenia wysokości dochodu. Wbrew zarzutom odwołania, organ pierwszej instancji uwzględnił fakt nieformalnej separacji małżonków i nie uwzględnił w strukturze rodziny męża strony.

Zdaniem SKO obowiązek uiszczania opłat za pobyt w DPS nie został uzależniony od wzajemnych relacji osobistych pomiędzy osobą umieszczona w DPS a członkiem rodziny, zobowiązanym do uiszczania opłat. Argumenty o nagannym zachowaniu ojca strony wobec rodziny nie mogą stanowić podstawy do odstąpienia od wydania decyzji w sprawie zmiany wysokości opłat.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO w całości i zwolnienie strony z ponoszenia opłat z uwagi na naruszenie interesu prawnego strony i występowanie szczególnie uzasadnionych okoliczności, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 7, art. 7a, art. 8 przez ich niezastosowanie oraz art. 77 k.p.a. przez brak rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, wskazującego na sprzeczną z zasadami współżycia społecznego postawę ojca strony wobec rodziny.

Strona podniosła, że organ pominął rażąco naganną postawę ojca wobec córki. GOPS nie wziął pod uwagę szczególnego przypadku, uzasadniającego zwolnienie strony od obowiązku uiszczania opłat za pobyt ojca w DPS. To błędne stanowisko zostało podtrzymane przez SKO w zaskarżonej decyzji. Tymczasem względem skarżącej z całą pewnością zachodzą przesłanki, uzasadniające zwolnienie jej od ponoszenia opłat.

Ojciec strony nadużywał alkoholu, nie interesował się losem żony i dzieci, znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną i dziećmi, wszczynał awantury, kończące się interwencją Policji. W 1986 r. opuścił dom, porzucając żonę i trójkę małoletnich dzieci, całkowicie zaniechał wszelkich kontaktów z rodziną i nie łożył na utrzymanie dzieci, nawet alimentów w wysokości 10 zł miesięcznie po denominacji. Cały ciężar utrzymania i wychowania dzieci obarczał matkę strony, a alimenty wypłacane były z funduszu alimentacyjnego. Małżeństwo rodziców strony zostało rozwiązane w 2017 r. przez rozwód z wyłącznej winy męża matki. Skarżąca w chwili popełniania przez ojca przestępstw z użyciem przemocy wobec rodziny była małoletnia i nie miała możliwości złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnieni przestępstwa, a od roku 1986 nie miała z ojcem żadnego kontaktu.

Skarżąca winna być zwolniona z odpłatności na podstawie art. 64 pkt 7 ustawy o pomocy społecznej, dodany ustawą o zmianie ustawy o pomocy społecznej z dnia 17 listopada 2021 r., która weszła w życie dnia 27 stycznia 2022 r. Dorosłe dzieci rodziców, którzy względem nich w sposób rażący zaniedbywali obowiązki rodzicielskie, doprowadzając tym do ustania więzi rodzinnych, a także w sposób rażący nie spełniali na rzecz dzieci obowiązku alimentacyjnego, mogą zostać zwolnione z opłaty bez względu na ich sytuację materialną. Wobec tego w świetle aktualnie obowiązującego stanu prawnego i brzmienia art. 64 ustawy brak jest podstaw do nakładania na skarżącą obowiązku ponoszenia opłaty za pobyt jej ojca w DPS. Natomiast SKO pominęło możliwość zwolnienia z opłaty ze względu na niewłaściwe relacje osobiste między osobą zobowiązaną a osobą umieszczoną w DPS.

Strona zwróciła też uwagę, że wątpliwości organu w zakresie możliwości zwolnienia strony z odpłatności nie zostały rozpatrzone na korzyść strony zgodnie z art. 7a k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę orzekania w niniejszej sprawie przez organy administracji stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1876), dalej u.p.s. Zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.s. obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są małżonek, zstępni przed wstępnymi. Natomiast stosownie do art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b) u.p.s. opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust. 2 - w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

Decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody (art. 106 ust. 5 u.p.s.).

Skarżąca niewątpliwie jako zstępna zobowiązana jest do wnoszenia opłaty za pobyt ojca w DPS. Łączny dochód strony wynosi 1.708,20 euro (bez dochodu męża, z którym, jak twierdzi, pozostaje w nieformalnej separacji), po przeliczeniu 7.964,65 zł, czyli na osobę w rodzinie 2.654,88 zł. Kwota odpowiadająca 300 % kryterium dochodowego rodziny to 1.800,00 zł (600,00 zł x 300 %) na osobę w rodzinie. Wysokość uzyskanego dochodu kwalifikuje stronę do partycypowania w kosztach utrzymana ojca w DPS. Górna granica opłaty strony za pobyt ojca w DPS wynosi 854,88 zł (2.654,88 zł – 1.800,00 zł). Zatem od 1 stycznia 2022 r. odpłatność strony wynosi 854,88 zł miesięcznie. Kwota ta nie została bowiem pokryta opłatami wnoszonymi przez mieszkańca DPS ani też przez pozostałą trójkę rodzeństwa strony. Należy zauważyć, że odpłatność ustalona skarżącej w powyższy sposób mieści się w granicach przewidzianych w art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b) u.p.s.

Należy zauważyć, że skarżąca nie kwestionuje prawidłowości ustalenia dochodu jej rodziny ani też sposobu ustalenia wysokości opłaty za pobyt ojca w DPS, ale zarzuca, że skarżąca powinna być zwolniona z odpłatności za pobyt ojca w DPS na podstawie art. 64 pkt 7 u.p.s. Zgodnie z art. 64 pkt 7 u.p.s. osoby wnoszące opłatę lub obowiązane do wnoszenia opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej można zwolnić z tej opłaty częściowo lub całkowicie, na ich wniosek, po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, w szczególności jeżeli osoba obowiązana do wnoszenia opłaty wykaże, w szczególności na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku, rażące naruszenie przez osobę kierowaną do domu pomocy społecznej lub mieszkańca domu obowiązku alimentacyjnego lub innych obowiązków rodzinnych względem osoby obowiązanej do wnoszenia opłaty.

Należy zaznaczyć, że jest to zwolnienie o charakterze fakultatywnym, a nie obligatoryjnym, ponieważ osoby "można" zwolnić z opłaty całkowicie lub częściowo.

Postepowanie w celu zwolnienia osoby zobowiązanej z odpłatności jest postępowaniem wnioskowym, a więc osoba zobowiązana winna złożyć do organu stosowny wniosek w tym przedmiocie. Jeżeli więc skarżąca zamierzała skorzystać z możliwości zwolnienia przez organ z odpłatności za pobyt ojca w DPS, winna złożyć w tym celu wniosek do organu pierwszej instancji, wykazując wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 64 pkt 7 u.p.s.

Jednakże skarżąca nie złożyła takowego wniosku do organu pierwszej instancji, a więc organ nie miał możliwości ustalenia, czy zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 64 pkt 7 u.p.s. Należy zaznaczyć, że skarżąca zastępowana była w postępowaniu dotyczącym zmiany wysokości opłaty przez fachowego pełnomocnika, również przed organem pierwszej instancji. Natomiast w odwołaniu od decyzji skierowanym do organu odwoławczego fachowy pełnomocnik skarżącej opisuje trudne dzieciństwo skarżącej i niewłaściwą postawę ojca wobec rodziny oraz konkluduje, że stosownie do art. 64 pkt 7 u.p.s. brak jest podstaw do nakładania na skarżącą obowiązku ponoszeni opłaty za pobyt ojca w DPS. Również z odwołania sporządzonego przez pełnomocnika strony nie wynika jednak, aby strona złożyła na podstawie art. 64 pkt 7 u.p.s. wniosek do organu pierwszej instancji z uzasadnieniem wystąpienia przesłanek wskazanych w tym przepisie oraz z żądaniem zwolnienia z obowiązku wnoszenia opłat.

Istotne jest też, że zgodnie z brzmieniem art. 64 pkt 7 u.p.s. osoba ubiegająca się o zwolnienie na podstawie tego przepisu winna wykazać, w szczególności na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku, występowania przesłanek z art. 64 pkt 7 u.p.s. Natomiast pełnomocnik strony wyszczególnił w odwołaniu 6 dokumentów (s. [...] odwołania), wskazując że znajdują się one w aktach sprawy. Jednakże do akt administracyjnych sprawy nie zostały załączone przez stronę i jej pełnomocnika jakiekolwiek dokumenty.

Z powyższych względów, rozważań fachowego pełnomocnika skarżącej odnośnie ewentualnego zastosowania w sprawie art. 64 pkt 7 u.p.s. nie można uznać za złożenie wniosku skierowanego do organu pierwszej instancji odnośnie zwolnienia skarżącej przez ten organ z opłat za pobyt ojca w DPS. Nie złożenie przez skarżącą wniosku o zwolnienie z obowiązku ponoszenia opłat nie pozbawia stronę możliwości złożenia takowego wniosku do organu pierwszej instancji na obecnym etapie postępowania.

Poza ty, w przypadku postępowań prowadzonych w oparciu o art. 64 u.p.s. wydanie rozstrzygnięcia na podstawie tego przepisu powinno być poprzedzone wyjaśnieniem okoliczności sprawy w zakresie sytuacji rodzinnej i dochodowej wnioskodawcy, w szczególności zaś przesłanek wymienionych w pkt 1-7 tego przepisu, oraz jej analizą z zachowaniem wymogów proceduralnych przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Organ powinien zatem szczegółowo rozważyć kwestię istnienia bądź nieistnienia w konkretnej sprawie szczególnych okoliczności uzasadniających skorzystanie z omawianej instytucji oraz okoliczności uzasadniające zakres jej ewentualnego zastosowania, co następnie powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.

Podjęcie decyzji w przedmiocie zwolnienia z obowiązku ponoszenia opłaty za pobyt mieszkańca w domu pomocy społecznej winno zatem zostać poprzedzone postępowaniem wyjaśniającym, którego elementem koniecznym jest rodzinny wywiad środowiskowy (art. 64 w związku z art. 106 ust. 4 i art. 107 u.p.s.). Rodzinny wywiad środowiskowy jest szczególnym rodzajem dowodu, przewidzianym w przepisach u.p.s., który pełni w sprawach pomocowych kluczową rolę w zakresie ustaleń faktycznych. Przeprowadza się go w celu ustalenia sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osób i rodzin ubiegających się o świadczenia oraz korzystających ze świadczeń, w tym również w postępowaniach z wniosku o zwolnienie z opłat za pobyt mieszkańca w DPS.

W rozpatrywanej sprawie, organ pierwszej instancji pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. zwrócił do strony, zastępowanej przez fachowego pełnomocnika, o złożenie oświadczeń lub zaświadczeń dotyczących sytuacji osobistej strony, wypełnienie załączonego do pisma druku oświadczenia oraz dołączenie niezbędnych dokumentów, potwierdzających jej sytuację (w związku z brakiem możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego z uwagi na zamieszkiwanie za granicą). Pomimo doręczenia powyższego pisma pełnomocnikowi strony w dniu 16 lutego 2022 r. strona nie zareagowała w jakikolwiek sposób na powyższe wezwanie organu. Również z tego względu należy uznać, że strona nie ubiegała się zgodnie z art. 64 pkt 7 u.p.s. o zwolnienie z opłat za pobyt ojca w DPS.

Nadmienić należy, że skarżąca złożyła w dniu 3 kwietnia 2020 r. wniosek o zwolnienie z wnoszenia opłat za pobyt ojca w DPS, a Wójt Gminy J. decyzją z dnia 19 października 2020 r. nr [...] odmówił całkowitego zwolnienia strony z ponoszenia odpłatności za pobyt ojca w DPS na podstawie obowiązującego wówczas brzmienia art. 64 u.p.s. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 14 grudnia 2019 r. nr [...], od której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w wyroku z dnia 25 maja 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 192/21.

Wobec powyższego, nieuzasadnione są zarzuty skargo odnośnie naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a przez ich niezastosowanie oraz art. 77 k.p.a. przez brak rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, pominięcie sprzecznej z zasadami współżycia społecznego postawy ojca strony wobec rodziny, rażącego naruszenia przez ojca obowiązku alimentacyjnego i innych obowiązków rodzinnych, zerwania przez ojca wszelkich kontaktów ze skarżącą i braku zainteresowania losem skarżącej. Nie jest również trafny zarzut naruszenia art. 7a k.p.a., ponieważ w sprawie nie występowały wątpliwości co do treści normy prawnej, tj. art. 64 u.p.s.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.