Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1149/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: par. 19 pkt 3, , par. 9 pkt 3, par. 12 pkt 1,2, par. 11 pkt 2, par. 16
journal: Dz.U. 1999 nr 45 poz 453
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRÓW SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI ORAZ ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ z  dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości.
article: art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 1,
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 156 par. 1 pkt 2, art. 157 par. 1, art. 158 par. 1, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3, art. 7,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 135, 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi W. T. i T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących W. T. i T. T. solidarnie kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], Wójt Gminy orzekł o ustaleniu, w trybie rozgraniczenia, granic nieruchomości nr [...], położonych w obrębie [...], z działkami sąsiednimi.

W dniu [...] r. W. i T.T., właściciele działki nr [...], złożyli wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wójta Gminy z dnia [...] jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 przy uwzględnieniu art. 157 § 1 pkt 7 Kodeksu postępowania administracyjnego). Wnioskodawcy wskazali, że dokumentacja geodezyjna, stanowiąca podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia kwestionowanej decyzji, obarczona jest wadami, gdyż prace geodezyjne związane z ustaleniem przebiegu granic, w ramach procedury rozgraniczeniowej, były prowadzone bez stosownego zgłoszenia w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Na dowód strona podała zakres prac, jaki został zgłoszony i zarejestrowany pod nr [...], jako podział działki nr [...]. Dodatkowo o tym, że prace przedmiotowe nie zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, świadczy fakt, że wniosek o przyjęcie danych do ww. zasobu, został zgłoszony przez Spółkę "P." i podpisany przez geodetę S.Z., nie zaś przez geodetę W.S., który dokonywał faktycznie czynności rozgraniczenia.

Ponadto, W. i T.T. wskazali, że do czynności rozgraniczenia geodeta posłużył się danymi z operatu pomiarowego z [...] r. z wydzielenia działek nr [...] dla potrzeb Ministerstwa Obrony Narodowej, znajdującego się poza zasobem geodezyjnym, wyłącznie w Rejonowym Zarządzie Infrastruktury MON, odmawiając jednocześnie wiarygodności innym operatom dotyczącym granic, a znajdującym się w zasobie geodezyjnym w [...].

W piśmie z dnia [...] r., będącym uzupełnieniem wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] r., W. i T.T. powołali dodatkową argumentację wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, tj. zarzucili wydanie decyzji w oparciu o czynność rozgraniczenia nieruchomości przeprowadzoną z rażącym naruszeniem prawa, a mianowicie z § 19 pkt 3 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453). Wnioskodawcy wskazali, że przeprowadzone czynności rozgraniczenia działki geodeta dokonał bez zgłoszenia w KERG. Natomiast podpis pod dokumentacją rozgraniczeniową złożył nieuprawniony podmiot gospodarczy. Według wnioskodawców, upoważnienie geodety W.S. przez organ gminy, nie stanowi dowodu, że w [...], zarejestrowana została czynność rozgraniczenia, jako pierwszy etap podziału działki nr [...] i to na 14 dni przed złożeniem wniosku w tym zakresie przez WAM oraz na miesiąc przed wydaniem postanowienia wszczynającego procedurę rozgraniczeniową przez Wójta Gminy [...]. Nadto, przejawem rażącego naruszenia przepisów rozporządzenia o rozgraniczaniu nieruchomości było nie zawiadomienie przez geodetę wnioskodawców, jako stron postępowania, o okazaniu granic działki nr [...], objętej tym samym protokołem z dnia [...] r., gdy taki wymóg zawiadomienia stron, wynika z art. 32 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Do rażącego naruszenia prawa doszło także poprzez przeprowadzenie wywiadu terenowego (§ 9 pkt 3 ww. rozporządzenia), bez udziału wnioskodawców, jeszcze przed ustaleniem przebiegu granic w dniu [...] r. Co za tym idzie pozbawiono strony prawa do złożenia oświadczenia co do przebiegu granicy (§ 12 pkt 1 i pkt 2 ww. rozporządzenia oraz art. 31 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), które geodeta miał uznać za zbędne.

W. i T.T. postawili także kwestionowanej decyzji zarzut wydania jej z naruszeniem § 11 pkt 2 i § 16 ww. rozporządzenia, poprzez nie przeprowadzenie czynności stabilizacji utworzonych przez geodetę punktów granicznych działki nr [...], w obecności stron postępowania i podanie przez geodetę nieprawdy w protokole granicznym, poprzez umieszczenie w nim wpis o zakończeniu czynności w dniu [...] r. Niezgodna z rzeczywistością jest również treść tego protokołu (w § 13), iż "strony zgodnie oświadczyły, że ustalone granice uznają za obowiązujące i nie zgłaszają zastrzeżeń do ich przebiegu", bowiem zapis ten został umieszczony w protokole w formie maszynopisu przed przystąpieniem do czynności w dniu [...] r., a wówczas geodeta nie mógł wiedzieć, co oświadczają strony postępowania. Umieszczenie tego zapisu przed przystąpieniem do okazania granic świadczy, że zamiarem geodety było wprowadzenie stron w błąd co do ich praw i narzucenie ustalonego przez siebie przebiegu tej granicy i dlatego oświadczeń tych nie odebrano.

Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 30 ust. 1 i art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r., uznając, że żadna z powołanych przez strony zarzutów, nie świadczy o wydaniu decyzji organu gminy z rażącym naruszenia prawa.

W. i T.T. zakwestionowali powyższą decyzję, składając do Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strony podtrzymały zarzut wydania decyzji rozgraniczeniowej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia wykonawczego w sprawie rozgraniczania nieruchomości. W ich ocenie, do wydania decyzji z dnia [...] r. nie została spełniona żadna z przesłanek wymienionych w art. 33 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, tj. nie został ustalony przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie zebranych dowodów. Rażącym naruszeniem prawa, jest także przyjęcie przez geodetę, jako jedynego dowodu na przebieg granicy, operatu pomiarowego z [...] r., sporządzonego przez wewnętrzne służby MON. Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia o rozgraniczaniu nieruchomości, służby MON nie są objęte wykazem osób i organów uprawnionych do sporządzenia dokumentów stanowiących podstawę do ustalenia przebiegu granic nieruchomości. Oparcie się na przedmiotowym szkicu, przy ustalenia granic, nie jest ustaleniem tej granicy w oparciu o przewidziany prawem dowód jej przebiegu. Wobec czego nie było podstawy do wydania decyzji rozgraniczeniowej dla granicy wyznaczonej z tak rażącym naruszeniem prawa i w oparciu o wskazanie nieistniejących w rzeczywistości punktów granicznych.

Ponadto w oparciu o § 12 ust. 1 rozporządzenia o rozgraniczaniu nieruchomości, strony wskazały na obowiązek przyjęcia przez geodetę oświadczenia stron, co do przebiegu granic, a w przypadku braku zgodnego oświadczenia stron, potrzebę prowadzenia postępowania zgodnie z § 13 lub § 15 rozporządzenia. Procedura powyższa nie została przez geodetę przeprowadzona i dlatego informacja umieszczona w protokole rozgraniczeniowym przez geodetę o treści: "nie wniesiono oświadczeń", jest rażącym naruszeniem procedury wskazanej w rozporządzeniu. W. i T.T. dodali, że złożenie przez strony podpisów pod protokołem rozgraniczeniowym nie sankcjonuje rażącego naruszenia prawa i nie stanowi złożenia oświadczenia w rozumieniu art. 31 ust. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 art. 158 § 1 K.p.a. w związku z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] r.

W wyniku zaskarżenia powyższej decyzji, wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1243/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę W. i T.T., uchylając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Sąd stwierdził, że wobec złożenia przez skarżących wniosku do Kolegium o ponowne rozpatrzenie ich sprawy, sprawa powinna ulec rozpoznaniu przez ten sam organ w znaczeniu strukturalnym, jednakże w innym składzie orzekającym. Tymczasem w wydaniu decyzji z dnia [...] r. jak i decyzji ją poprzedzającej z dnia [...]r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, dwukrotnie brał udział ten sam członek Kolegium. W świetle powyższego Sądu uznał, że w sprawie wystąpiła przesłanka o której mowa w art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 25, 25 i 27 K.p.a.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy W. i T.T., decyzją z dnia [...] działając w oparciu o art. 138 § 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 K.p.a. w związku z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] r.

Kolegium uznało, że nie wystąpiły podstawy do zmiany uprzednio wyrażonego stanowiska w decyzji z dnia [...]. W szczególności podstaw takich nie dała argumentacja zawarta we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Kolegium stwierdziło, że w świetle art. 156 § 1 K.p.a. nie jest zadaniem organu prowadzącego postępowanie nieważnościowe ponowne rozstrzygnięcie sprawy co do meritum, dokonywanie po raz kolejny merytorycznej oceny materiału dowodowego, czy przeprowadzenie dalszych dowodów mogących mieć w ocenie stron istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Kierując się zamkniętym katalogiem przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 K.p.a.), zdaniem Kolegium, żadna z podnoszonych przez strony okoliczności nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r. Zarzuty te nie dotyczą bowiem wad tkwiących w treści tej decyzji, lecz dotyczą w całości jednego z dowodów, w oparciu o który decyzja ta została wydana, a mianowicie dokumentacji geodezyjnej z czynności rozgraniczeniowych przeprowadzonych przez geodetę W.S. Tym samym Kolegium zajęło stanowisko, że nie może być mowy o rażącym naruszeniu prawa przy wydawaniu kwestionowanej decyzji, a jedynie co najwyżej o niezgodnym z regułami (określonymi w art. 31 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzeniu w sprawie rozgraniczania nieruchomości) sposobie ustalenia przebiegu granic przez geodetę, nie wykrytym przez Wójta Gminy w chwili wydania decyzji rozgraniczeniowej, co z kolei wskazywać mogłoby jedynie na wadliwość postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ, a w konsekwencji stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

Kolegium nie podzieliło jednocześnie zarzutów sformułowanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dokumentacja z czynności dokonanych przez geodetę przeszła pozytywną weryfikację i została przyjęta do zasobu kartograficznego i geodezyjnego pod nr [...]. Dokumentacja ta stała się jednym z dowodów w oparciu o który Wójt Gminy wydał decyzję rozgraniczeniową. Dokumentacja geodety została sporządzona na wniosek właściciela działki nr [...] (Wojskowej Agencji Mieszkaniowej), w celu podziału tej nieruchomości, z tym, że wbrew zarzutom stron, sprawa dotyczy także rozgraniczenia nieruchomości. W przedmiotowej dokumentacji wskazano bowiem, że czynność rozgraniczenia stanowiła pierwszy etap prowadzący do podziału działki. Rozgraniczenie działki było natomiast konieczne z uwagi na niejednoznacznie ustalony przebieg jej granicy.

Organ wskazał ponadto, że wnioskodawcy brali udział w czynności ustalenia przebiegu granic, utrwalonej w protokole granicznym, która odbyła się w dniu [...] r. i podpisali ten protokół bez zastrzeżeń. Z treści protokołu granicznego wynikało, że stabilizacja punktów granicznych została wykonana przez podpisaniem protokołu, a nie jak twierdzą wnioskodawcy, kilka lub kilkanaście dni później. Ponadto, opierając się na istniejącej dokumentacji, Kolegium ustaliło, że wszelkich istotnych okoliczności geodezyjnych związanych z rozgraniczeniem nieruchomości dokonywał – zgodnie ze wskazaniem organu – geodeta W.S. Powszechną praktyką jest, że podmiot wykonawstwa geodezyjnego, część prac geodezyjnych, powierza innym geodetom i taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa zleciła Spółce "P" podział swojej nieruchomości, a ta ostatnia wyznaczyła geodetę W.S. do wykonywania wszelkich czynności rozgraniczeniowych działki. W takiej sytuacji zgłoszenie do właściwej ewidencji dokumentów i opatrzenie ich nazwą Spółki "P" nie dyskwalifikuje, w ocenie Kolegium, tej dokumentacji rozgraniczeniowej, albowiem operat rozgraniczeniowy został sporządzony przez upoważnioną do tego osobę.

Odnosząc się do zarzutu użycia przez geodetę dokumentacji pomiarowej z zasobów MON, Kolegium zauważyło, iż był to jeden, ale nie jedyny dowód w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Kolegium podzieliło stanowisko stron, że dokument ten został sporządzony przed podmiot, który nie został wymieniony w załączniku nr 1 do rozporządzenia w sprawie rozgraniczania nieruchomości, a zatem nie spełnia wymogów dla dokumentu, który mógł być wykorzystany w procedurze rozgraniczenia nieruchomości (§ 6 pkt 4 rozporządzenia). Uchybienie to nie zostało wykryte przez Wójta Gminy na etapie wydawania decyzji rozgraniczeniowej. Nie oznacza to jednak, że organ gminy zaniechał dokonania oceny prawidłowości czynności ustalenia przebiegu granicy i zgodności sporządzonych dokumentów przez geodetę, a tylko wtedy można mówić o rażącym naruszeniu art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W.T. i T.T. zaskarżyli wyżej opisaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zdaniem skarżących, Kolegium nie ustosunkowało się do przedstawionego przez nich zarzutu zastosowania dokumentu niedopuszczalnego (z zasobów MON) do procedury rozgraniczeniowej (pomiaru i wytyczenia granic), na podstawie której została wydana z rażącym naruszeniem prawa decyzja Wójta Gminy z dnia [...] r. Decyzja ta, w ocenie skarżących, narusza również ich interes prawny, poprzez bezprawną ingerencję w prawo własności, gdyż zatwierdzony, odmienny od istniejącego dotychczas, przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] pozbawia ich części gruntu tych działek. Kwestia ta była podnoszona w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie nadzwyczajnym, lecz została całkowicie pominięta przez organ, który je prowadził.

Powyższe zaniechanie organu stanowi o rażącym naruszeniu art. 77 § 1 i art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Uwagi Kolegium na temat wadliwości decyzji Wójta Gminy świadczą, według skarżących, o bagatelizowaniu przez Kolegium wagi wskazanych naruszeń i zostały sformułowane wyłącznie dla uzasadnienia odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, mimo jej oparcia na wadliwie przeprowadzonej procedurze postępowania rozgraniczeniowego oraz przy zastosowaniu niedopuszczonego przez prawo dokumentu, dotyczącego pomiaru granic nieruchomości.

Skarżący wskazali, że wbrew twierdzeniom Kolegium, dokument pomiaru granic (pochodzący z zasobów MON), nie był jednym z dowodów, ale jedynym dowodem na którym oparto pomiar granic działki nr [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze udzielając odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną w sprawie argumentację, wynikającą z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje

Przedmiotem kontroli Sądu stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej, wydanej przez Wójta Gminy z dnia [...], a dotycząca nieruchomości o nr geodezyjnych [...], położonych w obrębie [...]a, które w części graniczą z działką skarżących [...].

Głównym z zarzutów podnoszonych w postępowaniu prowadzonym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w stosunku do decyzji Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, było wydanie tej decyzji na podstawie wyniku prac geodezyjnych wykonanych przez geodetę W.S., opierających się na dokumencie uzyskanym z zasobów MON. Dokumentem tym był "pomiar granicy drogi" sporządzony w sierpniu 1965 r.

Odnosząc się do tej kwestii Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało rację skarżącym, że dokument ten nie został sporządzony przez podmiot wskazany w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453), a zatem nie spełnia wymogów określonych w § 6 pkt 3 tego rozporządzenia, jakim winny odpowiadać dokumenty wykorzystywane do ustalenia przebiegu granicy w postępowaniu rozgraniczeniowym. Organ stwierdził, że uchybienie to nie zostało wykryte przez Wójta Gminy na etapie wydawania decyzji rozgraniczeniowej, choć niewątpliwie w tym czasie już zaistniało. Jednakże, zdaniem Kolegium, nie oznacza to, że Wójt zaniechał dokonania oceny prawidłowości czynności ustalenia przebiegu granicy i zgodności sporządzonych dokumentów przez geodetę, lecz jedynie to, że ocena ta została wykonana niedostatecznie dokładnie. Jednocześnie Kolegium podało, że dokument MON nie był jedynym dokumentem uwzględnionym przez geodetę przy ustaleniu przebiegu granicy.

Sąd w składzie rozpoznającym sprawę stanowiska Kolegium nie podzielił. Na wstępie celowym jest przypomnienie, że w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., jako przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, ustawodawca wskazał na wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy jest niesporne, że zarzut przeciw decyzji Wójta Gminy dotyczy drugiej przesłanki wymienionej w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., a zatem przypadku wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Przyjmuje się, że pojęcie "naruszenie prawa" należy upatrywać szeroko, tzn. uwzględnić wszystkie normy prawne przez organ użyte, a zatem przepisy prawa materialnego, procesowego oraz przepisy o charakterze ustrojowym i kompetencyjnym. Charakteryzowana wada decyzji, określona w art. 156 § 1 pkt 2, nie odnosi się do przepisów stanowiących jej podstawę prawną i jako takich wymienionych w niej, lecz dotyczy ona stanu prawnego sprawy, wyznaczonego faktami prawotwórczymi niezbędnymi w stosowaniu prawa co do określonego podmiotu i przedmiotu tej sprawy (por. B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz." wyd. C.H.Beck z 2012 r., s. 635).

Zarzuty podnoszone przez skarżących wskazują na rażące naruszenie przepisów procesowych przez Wójta Gminy. Tego rodzaju zarzuty mieszczą się w katalogu przypadków rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

Przechodząc do prawidłowości ich oceny przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Sąd, opierając się na aktach administracyjnych doszedł do następujących wniosków.

Jak wynika z zapisów geodety W.S. poczynionych w protokole granicznym nr [...], do ustaleń przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] a działkami skarżących o nr [...], wykorzystał on punkty, znaki i dane liczbowe z operatu MON. Przy tym geodeta zaznaczył, że operat pomiarowy z roku [...], z wydzielenia działek [...] dla potrzeb MON, nie został włączony do państwowego zasobu geodezyjnego ze względu na klauzulę jego tajności.

Przepisy rozporządzenia z 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości w sposób jednoznaczny wymieniają dokumenty, które mogą być wykorzystywane w postępowaniu rozgraniczeniowym. Według § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, dokumenty nie znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym mogą stanowić podstawę ustalania przebiegu granic nieruchomości, jeżeli:

1) stanowią całość lub część operatu pomiarowego lub katastralnego,

2) zawierają podpis wykonawcy i datę sporządzenia dokumentu lub istnieje możliwość ustalenia wykonawcy i takiej daty,

3) można stwierdzić, że zostały one sporządzone w wyniku dokonania pomiarów na gruncie i użyte do opracowania mapy nieruchomości, której przebieg granic jest ustalany, lub nieruchomości bezpośrednio z nią sąsiadującej,

4) zostały sporządzone przez osoby i organy, których wykaz stanowi załącznik 1 do rozporządzenia.

Skoro, jak uznało Kolegium, operat MON nie został sporządzony przez osoby i organy wyszczególnione w załączniku 1 do ww. rozporządzenia, to, zdaniem Sądu, nie mógł być wykorzystany w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości.

Za zasadne należy uznać spostrzeżenie skarżących, że w części dotyczącej ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] z działkami o nr [...] geodeta w zasadzie odwołał się jedynie do ustaleń poczynionych przy realizacji operatu MON z [...]r. Trudno w takiej sytuacji zgodzić się z twierdzeniem Kolegium, że oparcie się na ww. operacie było uchybieniem nie na tyle istotnym, aby mówić o rażącym naruszeniu prawa.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było nie tyle dokonanie ewentualnych skutków nierzetelnej oceny przez Wójta czynności ustalenia przebiegu granicy ale udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy ustalenie przebiegu granicy w oparciu o dokument, który, jak stwierdziło Kolegium, nie mógł być wykorzystany w procedurze rozgraniczeniowej określonej przepisami prawa, miało postać rażącego naruszenia prawa. W ocenie Sądu, przyjęcie przez organ, że operat MON nie spełniał warunków do uznania go za dokument o którym mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia, w sytuacji w której protokół rozgraniczenia został wykonany w znacznej części, a w szczególności tej która dotyczyła ustalenia granic z działkami skarżących, w oparciu o dane liczbowe z operatu MON, mogło stanowić przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r. Tym niemniej takie rozstrzygnięcie również byłoby przedwczesne.

Zdaniem Sądu, istnieją okoliczności, które w sprawie wymagają wyjaśnienia i które mogą mieć istotny wpływ na jej wynik końcowy.

Przede wszystkim wątpliwości budzi to, czy rzeczywiście operat MON, a konkretnie wykonane przy jego sporządzaniu dokumenty i pomiary, nie mogły być wykorzystane w świetle obowiązujących przepisów prawa. Z krótkiej wzmianki geodety zamieszczonej na stronie 4 protokołu granicznego, wynika, że operat MON z roku [...] dotyczył wydzielenia działek nr [...]. Jeżeli tak w istocie było, to należałoby wyjaśnić jaki charakter miało to wydzielenie, w jakim nastąpiło trybie i w konsekwencji czy przybrało postać orzeczenia, czy też zakończyło się inną czynnością o mocy wyroku sądowego lub ugody sądowej. Dla przykładu można wskazać na takie, obowiązujące wówczas akty jak dekret z dnia 21 września 1950 r. o rozgraniczeniu nieruchomości Skarbu Państwa lub nieruchomości nabywanych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz. U. Nr 44, poz. 398), który w art. 8 stanowił, że protokół graniczny podpisany przez osoby biorące udział w czynnościach rozgraniczenia ma moc ugody sądowej w stosunku do granic niespornych, czy dekret z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 53, poz. 298), który w art. 11 przewidywał, iż prawomocne orzeczenia władzy mierniczej o rozgraniczeniu wydane w trybie niniejszego dekretu mają moc wyroków sądowych.

Ustalenie procedury i charakteru aktu, mocą którego doszło do "wydzielenia" działek nr [...] w oparciu o operat MON, może zatem wyjaśnić, czy akt wydzielenia tych działek mógłby zostać uznany za któryś z dokumentów wymienionych w § 4 rozporządzenia, jeżeli zawiera dane o przebiegu granicy (vide: § 7 rozporządzenia).

W ocenie Sądu, Kolegium, nie wyjaśniło w dostateczny sposób powyższej kwestii, co będzie zobowiązane uczynić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Uchybienie organu wynikające z niepełnego dokonania ustaleń faktycznych (art. 7, art. 77 § 1 K.p.a.), mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego względu konieczne było uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Kolegium z dnia [...] r., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 ww. ustawy.

,