Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 387/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. R. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 26 stycznia 2013 r. G. R., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2012 r. w części w jakiej nakłada ona na niego, jako odbiorcę odpadów w postaci 29 sztuk pojazdów przewiezionych nielegalnie z [...] na terytorium Polski, karę pieniężną w wysokości 90.000 zł.

Uzasadniając żądanie ochrony tymczasowej skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. uiszczenie kary w wysokości 90.000 zł spowoduje jego niewypłacalność i zepchniecie na margines życia społecznego. W ocenie skarżącego istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że ściągniecie w trybie egzekucji administracyjnej wymierzonej kary spowoduje destabilizację finansową jego firmy i niemożliwe do odwrócenia skutki finansowe. Skarżący wskazał, że nie posiada takich oszczędności ani możliwości kredytowych, które mógłby zostać przeznaczone, przed oceną legalności zaskarżonej decyzji przez Sąd, na opłacenie wymierzonej kary.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej: P.p.s.a.) jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przesądu.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu.

W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy której nałożono na skarżącego karę pieniężną, przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Uiszczenie kary pieniężnej w wysokości 90.000 zł może bowiem rodzić trudności w funkcjonowaniu skarżącego - jako przedsiębiorcy -prowadzącego działalność gospodarczą. Ze względu na powyższe, a w szczególności okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania tym znacznej szkody dla skarżącego.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a.

W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.