Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1145/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-03-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 92a ust. 1, art. 92b, art. 92c
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) NSA Krystyna Kutzner Protokolant specjalista Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 września 2018 r. znak: [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej A sp. z o.o. w P od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2018 r. znak: [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 poz. 1257 ze zm.) – dalej. k.p.a., art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1481), art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm.) lp. 5.1, lp. 5.2, lp. 5.3, lp. 5.4, lp. 5.6, lp. 6.2.1, lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 6, art. 7, art. 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 32, art. 33, art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego, zwanego dalej rozporządzenie "165/2014" ( Dz. U. UE L 2014 60.1 ze zm.), art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U.2012.1155), uchylił decyzję organu I instancji w całości i nałożył na ww. spółkę karę pieniężną w wysokości 15 000 zł.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] 2018 r. znak: [...] nałożył na A sp. z o.o. w P karę pieniężną w wysokości 15.000 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że podstawę faktyczną skarżonego rozstrzygnięcia stanowiło: przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu: o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każdą następną rozpoczętą godzinę; przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas powyżej 15 minut do 30 minut, za każde następne rozpoczęte 30 minut; skrócenie dziennego czasu odpoczynku: o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każdą następną rozpoczętą godzinę; skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku: o czas do jednej godziny; za każdą następną rozpoczętą godzinę; przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni: o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin, za każdą następną rozpoczętą godzinę; nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi; nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień.

Powyższe uchybienia zostały stwierdzone w wyniku dokonanej kontroli przedsiębiorstwa A sp. z o.o. w P. Do kontroli okazano licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy wydaną w dniu 30 stycznia 2017 na okres od dnia 25 kwietnia 2017 r. do dnia 24 kwietnia 2022 r., zaświadczenie nr [...] na przewozy drogowe na potrzeby własne wydane w dniu 16 stycznia 2017 r. z ważnością do dnia 28 stycznia 2022 r. Przedmiotem kontroli była zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania warunków i obowiązków przewozu drogowego określonych w art. 4 pkt 22 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, w tym także warunków dostępu do zawodu przewoźnika drogowego w zakresie dysponowania bazą eksploatacyjną. Kontrolą objęto okres od dnia 8 lutego 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. Zgodnie z protokołem kontroli w przedsiębiorstwie w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przedsiębiorstwo zatrudniało średnio 10 kierowców. Ustalenia kontroli zostały ujawnione w protokole kontroli nr [...] z dnia 15 lutego 2018 r. Po przeprowadzonej kontroli organ I instancji wydał ww. decyzję.

Strona pismem z dnia 18 maja 2018 r. złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji, informując, iż uzasadnienie prześle niezwłocznie następnym pismem.

Po analizie materiału dowodowego Główny Inspektor Transportu Drogowego wydał ww. decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji przytoczył treść art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1481) oraz art. 92a ust. 3 - 6 ustawy o transporcie drogowym i art. 92b ust. 1-2 ustawy o transporcie drogowym. Następnie organ odwołał się do treści przepisów art. 92c ust. 1 i art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym. Dalej organ wskazał na przepis art. 189a § 2 k.p.a., zgodnie z którym w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych: 1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, 2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, 3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej, 4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej, 5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej, 6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej - przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się.

Organ wskazał, że w realiach sprawy nie znajdzie zastosowania art. 189a § 2 pkt 1 - 3 k.p.a. Podniósł on, że w rozpatrywanej sprawie kary pieniężne są nakładane na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Treść art. 92a ust. 1 i 6 w zw. z załącznikiem nr 3 do ustawy określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 3 do ww. ustawy, co powoduje, że organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych. Dlatego też regulacja wynikająca z art. 189d k.p.a. na mocy art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania w sprawie. Wyjaśnił, że zastosowania nie znajdzie również art. 189e oraz art. 189f k.p.a., które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały uregulowane odrębnie przez ustawę o transporcie drogowym w art. 92c ust. 1 pkt 1, a w odniesieniu do naruszeń związanych z nieprzestrzeganiem przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku zastosowanie ma art. 92b ust. 1 tej ustawy. Reguła kolizyjna wyrażona w art. 189 § 2 kpa daje w tym zakresie pierwszeństwo przepisom odrębnym, a nie przepisom zawartym w dziale IVa kpa.

Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny i za każdą następną godzinę organ odwoławczy podniósł, że treść lp. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu. I tak, przekroczenie czasu powyższej 15 minut do 1 godziny podlega karze pieniężnej w wykosi 100 zł, natomiast każda następna rozpoczęta godzina karze w wysokości 200 zł.

Inspektor wskazał, że na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie z dnia 15 lutego 2018 r., danych cyfrowych z karty kierowców ustalono, że:

- kierowca R. B., przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 58 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 9 godzin i 58 minut w okresie od godziny 13:02 dnia 6 maja 2017 r. do godziny 3:18 dnia 7 maja 2017 r. Ponadto przekroczył on maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 27 minut, prowadził pojazd przez 9 godzin i 27 minut w okresie od godziny 3:16 dnia 12 października 2017 r. do godziny 18:14 dnia 12 października 2017 r.,

- kierowca J. B. przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 23 minuty. Prowadził on pojazd przez 10 godzin i 23 minut w okresie od godziny 21:30 dnia 15 lipca 2017 r. do godziny 16:36 dnia 16 lipca 2017 r.,

- kierowca K. C. przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu: o 22 minuty (prowadził pojazd przez 10 godzin i 22 minuty w okresie od godziny 4:28 dnia 23 sierpnia 2017 r. do godziny 19:10 dnia 23 sierpnia 2017 r.); o 1 godzinę i 26 minut (prowadził pojazd przez 10 godzin i 26 minut w okresie od godziny 4:38 dnia 10 września 2017 r. do godziny 17:52 dnia 10 września 2017 r.); o 1 godzinę i 40 minut (prowadził pojazd przez 10 godzin i 40 minut w okresie od godziny 4:52 dnia 14 września 2017 r. do godziny 20:12 dnia 14 września 2017 r.); o 21 minut (prowadził pojazd przez 10 godzin i 21 minut w okresie od godziny 9:56 dnia 4 października 2017 r. do godziny 23:27 dnia 4 października 2017 r.); o 22 minuty (prowadził pojazd przez 9 godzin i 22 minuty w okresie od godziny 3:01 dnia 6 października 2017 r. do godziny 17:43 dnia 6 października 2017 r.; o 51 minut (prowadził pojazd przez 9 godzin i 51 minuty w okresie od godziny 5:18 dnia 19 października 2017 r. do godziny 20:38 dnia 19 października 2017 r.; o 23 minuty (prowadził pojazd przez 10 godzin i 23 minuty w okresie od godziny 3:16 dnia 15 listopada 2017 r. do godziny 17:09 dnia 15 listopada 2017 r.); o 59 minut (prowadził pojazd przez 9 godzin i 59 minut w okresie od godziny 3:07 dnia 19 listopada 2017 r. do godziny 18:16 dnia 19.11.2017 r.),

- kierowca L. D. przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę 51 minut, bowiem prowadził pojazd przez 11 godzin i 51 minuty w okresie od godziny 16:43 dnia 5 marca 2017 r. do godziny 17:40 dnia 6 marca 2017 r.),

- kierowca T. P. przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu: o 40 minut (prowadził pojazd przez 9 godzin i 40 minut w okresie od godziny 5:21 dnia 30 lipca 2017 r. do godziny 20:02 dnia 30 lipca 2017 r.); o 58 minut (prowadził pojazd przez 9 godzin i 58 minut w okresie od godziny 5:54 dnia 15 września 2017 r. do godziny 20:02 dnia 15 września 2017 r.); o 37 minut (prowadził pojazd przez 9 godzin i 37 minut w okresie od godziny 14:25 dnia 17 listopada 2017 r. do godziny 6:44 dnia 18 listopada 2017 r.),

- kierowca A. S. przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 35 minut (prowadził pojazd przez 9 godzin i 35 minut w okresie od godziny 6:43 dnia 11 marca 2017 r. do godziny 20:37 dnia 11 marca 2017 r.); o 23 minuty (prowadził pojazd przez 10 godzin i 23 minuty w okresie od godziny 2:00 dnia 15 marca 2017 r. do godz. 15:15 dnia 15 marca 2017 r.); o 45 minut (prowadził pojazd przez 10 godzin i 45 minuty w okresie od godziny 4:25 dnia 24 marca 2017 r. do godziny 18:15 dnia 24 marca 2017 r.); o 16 minut (prowadził pojazd przez 9 godzin i 16 minut w okresie od godziny 9:01 dnia 5 października 2017 r. do godziny 22:16 dnia 5 października 2017 r.); o 31 minut (prowadził pojazd przez 10 godzin i 31 minut w okresie od godziny 1:26 dnia 13 października 2017 r. do godziny 1:56 dnia 13 października 2017 r.)

Inspektor podkreślił, że przedsiębiorca w toku postępowania nie okazał dokumentów uzasadniających odstąpienie od przestrzegania przepisów czasu pracy określonych w art. 12 rozporządzenia 561/2006.

W związku z powyższym organ nałożył na spółkę łączną karę pieniężną w wysokości 2.600 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.1 załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym.

Odnośnie stwierdzonych w sprawie naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut organ II instancji wskazał na art. 7 rozporządzenia 561/2006 oraz treść lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, która sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Wyjaśnił, że przekroczenie o czas powyższej 15 minut do 30 minut podlega karze pieniężnej w wysokości 150 zł, z kolei każde następne rozpoczęte 30 minut karze pieniężnej w wysokości 200 zł.

Mając na względzie wskazane przepisy, organ podniósł, że na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie z dnia 15 lutego 2018 r., danych cyfrowych z kart kierowców ustalono, że:

- kierowca L. D., w dniu 15 marca 2017 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 17 minut (kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 47 minut w okresie od godziny 1:22 do godziny 6:13 dnia 15 marca 2017 r.); w dniu 11 kwietnia 2017 r. o 19 minut (prowadził pojazd przez 4 godziny i 49 minut w okresie od godziny 4:39 do godziny 9:54 dnia 11 kwietnia 2017 r.),

- kierowca T. P., w dniu 26 maja 2017 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 godziny i 10 minut (prowadził pojazd przez 6 godzin i 40 minut w okresie od godziny 20:18 do godziny 4:29 dnia 26 maja 2017 r.),

- kierowca K. C. w dniu 10 września 2017 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 44 minuty (prowadził pojazd przez 5 godzin i 14 minut w okresie od godziny 4:38 do godziny 10:19 dnia 10 września 2017 r.); w dniu 12 września 2017 r. o 23 minuty (prowadził pojazd przez 4 godzin i 53 minuty w okresie od godziny 3:09 do godziny 8:48 dnia 12 września 2017 r.); w dniu 3 października 2017 r. o 21 minut (prowadził pojazd przez 4 godzin i 51 minuty w okresie od godziny 11:18 do godziny 16:51 dnia 3 października 2017 r.); w dniu 8 listopada 2017 r. o 36 minut (prowadził pojazd przez 5 godzin i 6 minut w okresie od godziny 11:09 do godziny 17:06 dnia 8 listopada 2017 r.); w dniu 27 listopada 2017 r. o 20 minut (prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut w okresie od godziny 22:38 do godziny 4:02 dnia 27 listopada 2017 r.)

W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na skarżącą spółkę łączną karę pieniężną w wysokości 2.400 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następna rozpoczętą godzinę, organ wskazał na przepisy art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia 561/2006 i lp. 5.3. zał. nr 3 do ww. ustawy. Jak podkreślił, skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny podlega karze pieniężnej w kwocie 100 zł, natomiast każda następna rozpoczęta godzina to 200 zł.

Organ wskazał, że na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie z dnia 15 lutego 2018 r., danych cyfrowych z kart kierowców ustalono, że:

- - - w odniesieniu do kierowcy R. B.:

- w dniu 9 września 2017 r. o godzinie 21:14 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 6 godzin i 43 minuty, tj. od godziny 14:31 dnia 10 września 2017 r. do godziny 21:14 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 17 minut;

- w dniu 6 września 2017 r. o godzinie 21:05 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 35 minut, tj. od godziny 12:30 dnia 7 września 2017 r. do godziny 21:05 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 25 minut;

- w dniu 13 lipca 2017 r. o godzinie 3:33 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7godzin i 19 minut, tj. od godziny 20:14 dnia 13 lipca 2017 r. do godziny 3:33 dnia 14 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 41 minut;

- w dniu 1 października 2017 r. o godzinie 3:33 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7godzin i 53 minut, tj. od godziny 19:40 dnia 1 października 2017 r. do godziny 3:33 dnia 2 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 7 minut;

- w dniu 6 lipca 2017 r. o godzinie 4:50 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 47 minut, tj. od godziny 17:57 dnia 6 lipca 2017 r. do godziny 3:44 dnia 7 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 13 minut;

- w dniu 1 lipca 2017 r. o godzinie 6:32 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 32 minut, tj. od godziny 21:00 dnia 1 lipca 2017 r. do godziny 6:32 dnia 2 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 28 minut;

- w dniu 19 czerwca 2017 r. o godzinie 7:33 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 19 minut, tj. od godziny 22:14 dnia 19 czerwca 2017 r. do godziny 7:33 dnia 20 czerwca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 41 minut;

- w dniu 5 czerwca 2017 r. o godzinie 20:27 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 15 minut, tj. od godziny 12:12 dnia 6 czerwca 2017 r. do godziny 20:27 dnia 6 czerwca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 45 minut;

- w dniu 2 czerwca 2017 r. o godzinie 22:16 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 32 minut, tj. od godziny 13:44 dnia 3 czerwca 2017 r. do godziny 22:16 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 28 minut;

- w dniu 24 listopada 2017 r. o godzinie 2:57 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 7 minut, tj. od godziny 18:50 dnia 24 listopada 2017 r. do godziny 2:57 dnia 25 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 53 minuty;

- w dniu 15 grudnia 2017 r. o godzinie 2:45 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 44 minut, tj. od godziny 16:01 dnia 15 grudnia 2017 r. do godziny 2:45 dnia 16 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 16 minut;

- w dniu 7 grudnia 2017 r. o godzinie 2:33 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 38 minut, tj. od godziny 17:55 dnia 7 grudnia 2017 r. do godziny 2:33 dnia 8 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 22 minuty;

- w dniu 1 grudnia 2017 r. o godzinie 2:25 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 33 minut, tj. od godziny 17:52 dnia 1 grudnia 2017 r. do godziny 2:25 dnia 2 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 27 minut;

- w dniu 29 listopada 2017 r. o godzinie 3:48 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 5 minut, tj. od godziny 17:43 dnia 29 listopada 2017 r. do godziny 3:48 dnia 30 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 55 minut;

- w dniu 24 września 2017 r. o godzinie 2:46 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 38 minut, tj. od godziny 19:08 dnia 24 września 2017 r. do godziny 2:46 dnia 25 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 22 minuty;

- w dniu 20 listopada 2017 r. o godzinie 2:43 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 26 minut, tj. od godziny 18:17 dnia 20 listopada 2017 r. do godziny 2:43 dnia 21 listopada 2017 r.;

- w dniu 15 października 2017 r. o godzinie 3:01 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 34 minuty, tj. od godziny 19:27 dnia 15 października 2017 r. do godziny 3:01 dnia 16 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 26 minut;

- w dniu 10 października 2017 r. o godzinie 2:18 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 9 minut, tj. od godziny 18:09 dnia 10 października 2017 r. do godziny 2:18 dnia 11 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 51 minut;

- w dniu 28 listopada 2017 r. o godzinie 1:33 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin, tj. od godziny 16:33 dnia 28 listopada 2017 r. do godziny 1:33 dnia 29 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny;

- w dniu 24 lutego 2017 r. o godzinie 5:20 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 6 godzin i 56 minut, tj. od godziny 22:24 dnia 24 lutego 2017 r. do godziny 5:20 dnia 25 lutego 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 4 minuty;

- w dniu 18 kwietnia 2017 r. o godzinie 2:19 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 57 minut, tj. od godziny 18:22 dnia 18 kwietnia 2017 r. do godziny 2:19 dnia 19 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 3 minuty;

- w dniu 13 kwietnia 2017 r. o godzinie 2:23 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 37 minut, tj. od godziny 16:46 dnia 13 kwietnia 2017 r. do godziny 2:23 dnia 14 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 23 minuty;

- w dniu 11 kwietnia 2017 r. o godzinie 8:12 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 25 minut, tj. od godziny 00:30 dnia 12 kwietnia 2017 r. do godziny 9:55 dnia 12 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 35 minut;

- w dniu 13 marca 2017 r. o godzinie 4:14 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 6 godzin i 56 minut, tj. od godziny 21:18 dnia 13 marca 2017 r. do godziny 4:14 dnia 14 marca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 4 minuty;

- w dniu 23 lutego 2017 r. o godzinie 13:08 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 25 minut, tj. od godziny 19:55 dnia 23 lutego 2017 r. do godziny 5:20 dnia 24 lutego 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 35 minut;

- w dniu 29 maja 2017 r. o godzinie 5:14 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 1 minutę, tj. od godziny 21:13 dnia 29 maja 2017 r. do godziny 5:14 dnia 30 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 59 minut;

- w dniu 28 lutego 2017 r. o godzinie 3:06 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 6 godzin i 34 minuty, tj. od godziny 20:32 dnia 28 lutego 2017 r. do godziny 3:06 dnia 1 marca 2017 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 26 minut;

- w dniu 17 maja 2017 r. o godzinie 2:31 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 24 minut, tj. od godz. 18:07 dnia 17 maja 2017 r. do godziny 2:31 dnia 18 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 26 minut;

- w dniu 25 maja 2017 r. o godzinie 22:51 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 4 godzin i 45 minut, tj. od godziny 18:06 dnia 26 maja 2017 r. do godziny 22:51 dnia 26 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 15 minut;

- w dniu 19 kwietnia 2017 r. o godzinie 4:42 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 14 minut, tj. od godziny 20:28 dnia 19 kwietnia 2017 r. do godziny 4:42 dnia 20 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 46 minut;

- w dniu 10 maja 2017 r. o godzinie 4:05 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 17 minut, tj. od godziny 20:48 dnia 10 maja 2017 r. do godziny 4:05 dnia 11 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 43 minuty;

- w dniu 1 maja 2017 r. o godzinie 7:26 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 29 minut, tj. od godziny 9:28 dnia 1 maja 2017 r. do godziny 18:57 dnia 1 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 31 minut;

- w dniu 23 kwietnia 2017 r. o godzinie 5:04 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin, tj. od godziny 19:04 dnia 23 kwietnia 2017 r. do godziny 5:04 dnia 24 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę;

- w dniu 1 maja 2017 r. o godzinie 18:57 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 9 minut, tj. od godziny 8:48 dnia 2 maja 2017 r. do godziny 18:57 dnia 2 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 51 minut;

- w dniu 8 maja 2017 r. o godzinie 21:45 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 51 minut, tj. od godziny 13:54 dnia 9 maja 2017 r. do godziny 21:45 dnia 9 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 9 minut;

- - w odniesieniu do kierowcy J. B.:

- w dniu 8 lutego 2017 r. o godzinie 6:16 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 39 minut, tj. od godziny 7:54 dnia 8 lutego 2017 r. do godziny 16:33 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 21 minut;

- w dniu 30 czerwca 2017 r. o godzinie 14:02 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 10 minut, tj. od godziny 5:52 dnia 1 lipca 2017 r. do godziny 14:02 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 50 minut;

- w dniu 15 lipca 2017 r. o godzinie 21:29 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 4 godzin i 52 minut, tj. od godziny 16:37 dnia 16 lipca 2017 r. do godziny 21:29 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 8 minut;

- - - w przypadku K. C.:

- w dniu 19 lipca 2017 r. o godzinie 1:54 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 42 minut, tj. od godz. 18:12 dnia 19 lipca 2017 r. do godziny 1:54 dnia 20 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 18 minut;

- w dniu 20 lipca 2017 r. o godzinie 3:17 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 14 minut, tj. od godziny 20:03 dnia 20 lipca 2017 r. do godziny 3:17 dnia 21 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 46 minut;

- w dniu 26 lipca 2017 r. o godzinie 22:38 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 2 minut, tj. od godziny 10:44 dnia 27 lipca 2017 r. do godziny 19:46 dnia 27 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 58 minut;

- w dniu 14 sierpnia 2017 r. o godzinie 1:44 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 32 minut, tj. od godziny 18:12 dnia 14 sierpnia 2017 r. do godziny 1:44 dnia 15 sierpnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 28 minut;

- w dniu 6 września 2017 r. o godzinie 3:07 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 23 minuty, tj. od godziny 18:44 dnia 6 września 2017 r. do godziny 3:07 dnia 7 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 37 minut;

- w dniu 14 września 2017 r. o godzinie 4:52 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 39 minut, tj. od godziny 20:13 dnia 14 września 2017 r. do godziny 4:52 dnia 15 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 21 minut;

- w dniu 4 października 2017 r. o godzinie 9:53 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 25 minut, tj. od godziny 23:28 dnia 4 października 2017 r. do godziny 9:53 dnia 5 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 35 minut;

- w dniu 10 października 2017 r. o godzinie 2:57 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 39 minut, tj. od godziny 18:18 dnia 10 października 2017 r. do godziny 2:57 dnia 11 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 21 minut;

- w dniu 11 października 2017 r. o godzinie 2:57 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 19 minut, tj. od godziny 17:38 dnia 11 października 2017 r. do godziny 2:57 dnia 12 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 41 minut;

- w dniu 12 października 2017 r. o godzinie 3:05 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 34 minuty, tj. od godziny 16:31 dnia 12 października 2017 r. do godziny 3:05 dnia 13 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 26 minut;

- w dniu 19 października 2017 r. o godzinie 5:17 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 37 minuty, tj. od godziny 20:40 dnia 19 października 2017 r. do godziny 5:17 dnia 20 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 23 minuty;

- - - w przypadku L. D.:

- w dniu 5 marca 2017 r. o godzinie 16:43 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 6 godzin i 19 minut, tj. od godz. 22:51 dnia 5 marca 2017 r. do godziny 5:10 dnia 6 marca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 41 minut;

- w dniu 17 marca 2017r. o godzinie 18:02 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 31 minut, tj. od godziny 9:31 dnia 18 marca 2017 r. do godziny 18:02 dnia 18 marca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 29 minut;

- w dniu 15 czerwca 2017 r. o godzinie 5:27 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 33 minut, tj. od godziny 20:54 dnia 15 czerwca 2017 r. do godziny 5:27 dnia 16 czerwca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 27 minut;

- w dniu 1 sierpnia 2017 r. o godzinie 4:51 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 31 minut, tj. od godziny 20:20 dnia 1 sierpnia 2017 r. do godziny 4:51 dnia 2 sierpnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 29 minut;

- w dniu 30 listopada 2017 r. o godzinie 4:31 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 35 minut, tj. od godziny 19:56 dnia 30 listopada 2017 r. do godziny 4:31 dnia 1 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 25 minut;

- w dniu 18 grudnia 2017 r. o godzinie 3:50 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 46 minut, tj. od godziny 20:04 dnia 18 grudnia 2017 r. do godziny 3:50 dnia 19 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 14 minut;

- - - w przypadku kierowcy J. K.:

- w dniu 22 lutego 2017 r. o godzinie 8:05 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 25 minut, tj. od godziny 23:40 dnia 22 lutego 2017 r. do godziny 8:05 dnia 23 lutego 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 35 minut;

- - - w odniesieniu do kierowcy T. P.:

- w dniu 13 marca 2017 r. o godzinie 14:53 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 38 minut, tj. od godziny 6:15 dnia 14 marca 2017 r. do godziny 14:53 dnia 14 marca 2017 r. Oznaczało, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 22 minuty;

- w dniu 8 lipca 2017 r. o godzinie 22:05 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 42 minut, tj. od godziny 12:23 dnia 9 lipca 2017 r. do godziny 22:05 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 18 minut;

- w dniu 3 sierpnia 2017 r. o godzinie 20:49 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 14 minut, tj. od godziny 00:45 dnia 4 sierpnia 2017 r. do godziny 9:49 tego samego dnia. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 56 minut;

- w dniu 15 listopada 2017 r. o godzinie 23:26 rozpoczął się 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 23 minut, tj. od godziny 22:03 dnia 16 listopada 2017 r. do godziny 5:26 dnia 17 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 37 minut;

- w dniu 17 listopada 2017 r. o godzinie 9:13 rozpoczął się 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 28 minut, tj. od godziny 6:45 dnia 18 listopada 2017 r. do godziny 15:13 dnia 18 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 32 minuty;

- - - w przypadku kierowcy J. R.:

- w dniu 15 marca 2017 r. o godzinie 4:31 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 35 minut, tj. od godziny 13:38 dnia 15 marca 2017 r. do godziny 22:13 dnia 15 marca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 25 minut;

- w dniu 4 maja 2017 r. o godzinie 16:36 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 58 minut, tj. od godziny 8:38 dnia 5 maja 2017 r. do godziny 16:36 dnia 5 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 2 minuty;

- w dniu 10 maja 2017 r. o godzinie 4:54 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 28 minut, tj. od godziny 20:26 dnia 10 maja 2017 r. do godziny 4:54 dnia 11 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 32 minuty;

- w dniu 21 lipca 2017 r. o godzinie 10:05 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 30 minut, tj. od godziny 23:35 dnia 21 lipca 2017 r. do godziny 10:05 dnia 22 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 30 minuty;

- w dniu 5 września 2017 r. o godzinie 3:15 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin, tj. od godziny 19:15 dnia 5 września 2017 r. do godziny 3:15 dnia 6 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę;

- w dniu 12 listopada 2017 r. o godzinie 3:54 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 22 minut, tj. od godziny 19:32 dnia 12 listopada 2017 r. do godziny 3:54 dnia 13 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 38 minut;

- w dniu 6 grudnia 2017 r. o godzinie 3:42 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 54 minut, tj. od godziny 19:48 dnia 6 grudnia 2017 r. do godziny 3:42 dnia 7 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 6 minut;

- w dniu 19 grudnia 2017 r. o godzinie 4:48 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 14 minut, tj. od godziny 20:34 dnia 19 grudnia 2017 r. do godziny 4:48 dnia 20 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 46 minut;

- w dniu 27 grudnia 2017 r. o godzinie 2:35 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 57 minut, tj. od godziny 18:38 dnia 27 grudnia 2017 r. do godziny 2:35 dnia 28 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 3 minuty;

- - - w odniesieniu do kierowcy K. S.:

- w dniu 1 kwietnia 2017 r. o godzinie 23:52 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 37 minut, tj. od godziny 15:15 dnia 2 kwietnia 2017 r. do godziny 23:52 dnia 2 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 23 minuty;

- w dniu 4 kwietnia 2017 r. o godzinie 00:02 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin, tj. od godziny 16:02 dnia 4 kwietnia 2017 r. do godziny 00:02 dnia 5 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę;

- w dniu 9 kwietnia 2017 r. o godzinie 4:51 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 39 minut, tj. od godziny 21:12 dnia 9 kwietnia 2017 r. do godziny 4:51 dnia 10 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 21 minut;

- w dniu 23 kwietnia 2017 r. o godzinie 00:20 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 15 minut, tj. od godziny 16:05 dnia 23 kwietnia 2017 r. do godziny 00:20 dnia 24 kwietnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 45 minut;

- w dniu 22 maja 2017 r. o godzinie 00:17 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 19 minut, tj. od godziny 15:58 dnia 22 maja 2017 r. do godziny 00:17 dnia 23 maja 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 41 minut;

- w dniu 4 czerwca 2017 r. o godzinie 5:03 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 4 minut, tj. od godziny 20:59 dnia 4 czerwca 2017 r. do godziny 5:03 dnia 5 czerwca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 56 minut;

- w dniu 1 lipca 2017 r. o godzinie 6:33 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 19 minut, tj. od godziny 22:14 dnia 1 lipca 2017 r. do godziny 6:33 dnia 2 lipca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 41 minut;

- w dniu 22 września 2017 r. o godzinie 4:25 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 4 godzin i 56 minut, tj. od godziny 19:01 dnia 22 września 2017 r. do godziny 23:57 dnia 22 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 4 minuty;

- w dniu 29 września 2017 r. o godzinie 4:03 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 37 minut, tj. od godziny 19:26 dnia 29 września 2017 r. do godziny 4:03 dnia 30 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 23 minuty;

- w dniu 7 października 2017 r. o godzinie 23:48 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 57 minut, tj. od godziny 15:51 dnia 8 października 2017 r. do godziny 23:48 dnia 8 października 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 3 minuty;

- - - w przypadku kierowcy A. S.:

- w dniu 24 marca 2017 r. o godzinie 4:25 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 10 minut, tj. od godziny 18:15 dnia 24 marca 2017 r. do godziny 4:25 dnia 25 marca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 50 minut;

- w dniu 22 września 2017 r. o godzinie 9:46 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 9 godzin i 3 minut, tj. od godziny 20:00 dnia 22 września 2017 r. do godziny 5:03 dnia 23 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 57 minut;

- w dniu 28 września 2017 r. o godzinie 6:15 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 11 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 10 godzin i 6 minut, tj. od godziny 20:09 dnia 28 września 2017 r. do godziny 6:15 dnia 29 września 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 54 minuty;

- - - w odniesieniu do kierowcy D. S.:

- w dniu 15 listopada 2017 r. o godzinie 23:28 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 24 minut, tj. od godziny 22:04 dnia 16 listopada 2017 r. do godziny 5:28 dnia 17 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 36 minut;

- w dniu 17 listopada 2017 r. o godzinie 9:12 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 8 godzin i 25 minut, tj. od godziny 6:47 dnia 18 listopada 2017 r. do godziny 15:12 dnia 18 listopada 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 35 minut;

- w dniu 1 grudnia 2017 r. o godzinie 12:54 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 7 godzin i 25 minut, tj. od godziny 5:29 dnia 2 grudnia 2017 r. do godziny 12:54 dnia 2 grudnia 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 35 minut;

- w przypadku kierowcy T. W.:

- w dniu 12 czerwca 2017 r. o godzinie 21:51 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze co najmniej 9 godzin. W tym okresie kierowca odebrał odpoczynek w wymiarze 6 godzin i 38 minut, tj. od godziny 9:17 dnia 13 czerwca 2017 r. do godziny 15:55 dnia 13 czerwca 2017 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 22 minuty.

Jak podkreślił organ, przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu uzasadniającego zastosowanie art. 12 rozporządzenia 561/2006.

Z uwagi na powyższe organ odwoławczy nałożył na stronę łączną karę pieniężną w wysokości 20.700 zł za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia przepisu lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Odnosząc się do naruszenia polegającego na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny i za każdą następną rozpoczętą godzinę, organ wskazał na art. 4 lit. h i art. 8 rozporządzenia 561/2006, podnosząc, że konsekwencją tych przepisów jest lp. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który karą w wysokości 50,00 zł sankcjonuje skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku, o czas do jednej godziny, oraz karze w wysokości 100,00 z każdą następną rozpoczętą godzinę.

Organ odwoławczy na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie z dnia 15 lutego 2018 r., danych cyfrowych z karty kierowców ustalił, że:

- - - w przypadku kierowcy R. B.:

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 17 kwietnia 2017 r. do godziny 23:59 dnia 23 kwietnia 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 23 godziny nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 9:26 dnia 20 kwietnia 2017 r. do godziny 8:26 dnia 21 kwietnia 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24 - godziny nieprzerwanego odpoczynku. Organ wskazał, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 1 godzinę;

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 8 maja 2017 r. do godziny 23:59 dnia 14 maja 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 20 godziny i 30 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 19:18 dnia 13 maja 2017 r. do godziny 15:48 dnia 14 maja 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24 - godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 3 godziny i 30 minut. - w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 22.05.2017 r. do godziny 23:59 dnia 28 maja 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 17 godziny i 18 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 5:33 dnia 25 maja 2017 r. do godziny 22:51 dnia 25 maja 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24- godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 6 godzin i 42 minuty;

- - - w odniesieniu do kierowcy K. C.:

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 11 września 2017 r. do godziny 23:59 dnia 17 września 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 17:16 dnia 15 września 2017 r. do godziny 4:16 dnia 17 września 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 45- godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 10 godzin;

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 9 października 2017 r. do godziny 23:59 dnia 15 października 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 21 godzin i 14 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 5:43 dnia 9 października 2017 r. do godziny 2:57 dnia 10 października 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24- godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 2 godziny i 46 minut;

- - - w przypadku L. D. Inspektor wskazał, że organ I instancji niezasadnie nałożył na stronę karę pieniężną za naruszenie polegające na skróceniu tygodniowego okresu odpoczynku w okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 8 maja 2017 r. do godziny 23:59 dnia 14 maja 2017 r. We wskazanym okresie kierowca wpisem manualnym ujawnił aktywność w postaci odpoczynku. W związku z powyższym organ odwoławczy uchylił nałożoną na stronę karę pieniężną w wysokości 650,00 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.4. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym;

- - - w odniesieniu do kierowcy T. P.:

- po przyjętych sześciu okresach 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku zawierającym się od godziny 18:07 dnia 14 czerwca 2017 r. do godziny 18:07 dnia 20 czerwca 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie odebrał jedynie 13 godzin i 3 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 14:52 dnia 18 czerwca 2017 r. do godziny 3:55 dnia 19 czerwca 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24- godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 10 godzin i 57 minut;

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 3 lipca 2017 r. do godziny 23:59 dnia 9 lipca 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 20 godzin i 45 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 1:20 dnia 8 lipca 2017 r. do godziny 22:05 dnia 8 lipca 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24- godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 3 godzin i 15 minut;

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 13 listopada 2017 r. do godziny 23:59 dnia 19 listopada 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 19 godzin i 35 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 14:54 dnia 13 listopada 2017 r. do godziny 10:29 dnia 14 listopada 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24- godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 4 godziny i 25 minut;

- w przypadku kierowcy J. R.:

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 19 czerwca 2017 r. do godziny 23:59 dnia 25 czerwca 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 21 godzin i 53 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 9:07 dnia 18 czerwca 2017 r. do godziny 7:00 dnia 19 czerwca 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24 - godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 2 godziny i 7 minut;

- - - w odniesieniu do kierowcy A. S.:

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 11 września 2017 r. do godziny 23:59 dnia 17 września 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy o 1 minutę, odbierając go w wymiarze 23 godzin i 59 minut, tj. od godziny 3:14 dnia 16 września 2017 r. do godziny 3:13 dnia 17 września 2017 r. podczas gdy powinien odebrać odpoczynek w wymiarze co najmniej 24 godzin. Organ odwoławczy zważył, że w tej sytuacji będzie miał zastosowanie art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Kontrolowany kierowca zarówno przed odbieraniem odpoczynku tygodniowego, jak i bezpośrednio po jego odebraniu nie prowadził pojazdu o nr rej. [...], tylko wykonywał "inną pracę". Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie polegające na skróceniu odpoczynku tygodniowego w wymiarze 1 minuty, w sytuacji gdy kierowca bezpośrednio po zakończeniu odbierania odpoczynku nie prowadził pojazdu (tylko wykonywał inną pracę) w ocenie organu odwoławczego jest niezasadne. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy uchylił nałożoną na stronę karę pieniężną w wysokości 50,00 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.4. załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym.

- - - w przypadku kierowcy S. T.:

- w tygodniowym okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 00:00 dnia 4 września 2017 r. do godziny 23:59 dnia 10 września 2017 r. kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 19 godzin i 35 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 2:43 dnia 7 września 2017 r. do godziny 22:18 dnia 7 września 2017 r., a powinien odebrać co najmniej 24- godziny nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 4 godziny i 25 minut.

Jak podał organ, ww. kierowcy podczas kontroli nie okazali dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków.

W związku z powyższym Inspektor nałożył na stronę łączną karę pieniężną w wysokości 4.800 zł za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia przepisu lp. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Odnosząc się do stwierdzonego naruszenia polegającego na przekroczeniu całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę, organ wskazał na treść przepisu art. 6 ust. 3 rozporządzenia 561/2006 oraz lp. 5.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni.

Organ odwoławczy podkreślił, że na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie z dnia 15 lutego 2018 r., danych cyfrowych okazanych podczas kontroli ustalono, że organ I instancji w decyzji administracyjnej z dnia 20 kwietnia 2018 r. nie wskazał kierowcy, który w okresie rozliczeniowym od dnia 17 lipca 2017 r. do dnia 30 lipca 2017 r. przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni, co uniemożliwiło organowi odwoławczemu dokonanie kontroli instancyjnej decyzji we wskazanym wyżej zakresie. Z tych powodów organ odwoławczy uchylił nałożoną na stronę karę pieniężną w wysokości 100 zł za stwierdzone w protokole kontroli naruszenie przepisu lp. 5.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Odnosząc się do naruszenia nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, organ odwoławczy wskazał na treść lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 32 ust. 3 oraz na art. 34 rozporządzenia 165/2014.

Organ odwoławczy na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie z dnia 15 lutego 2018 r., danych cyfrowych z urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe o nr rej.:

- [...] ustalił, że:

- w dniu 21 lutego 2017 r. w kontrolowanym pojeździe kierowca R. B. prowadził pojazd bez włożonej do tachografu karty kierowcy, tj. od godziny 18:39 do godziny 22:17 dnia 21 lutego 2017 r. Jazda bez karty wystąpiła bezpośrednio po wyjęciu karty kierowcy R. B., który wykorzystał normę jazdy dziennej i godziny pracy,

- w dniu 22 lutego 2017 r. w kontrolowanym pojeździe kierowca R. B. prowadził pojazd bez włożonej do tachografu karty kierowcy, tj. od godziny 8:43 do godziny 12:10 dnia 22 lutego 2017 r. na dystansie 185 kilometrów,

- w dniu 24 lutego 2017 r. w kontrolowanym pojeździe kierowca R. B. prowadził pojazd bez włożonej do tachografu karty kierowcy, tj. w okresie od godziny 22:24 dnia 24 lutego 2017 r. do godziny 00:26 dnia 25 lutego 2017 r. na dystansie 111 kilometrów,

- w dniu 25 lutego 2017 r. w kontrolowanym pojeździe kierowca R. B. prowadził pojazd bez włożonej do tachografu karty kierowcy, tj. w okresie od godziny 23:18 dnia 25 lutego 2017 r. do godziny 1:00 dnia 26 lutego 2017 r. na dystansie 117 kilometrów;

- w dniu 9 marca 2017 r. w kontrolowanym pojeździe kierowca R. B. prowadził pojazd bez włożonej do tachografu karty kierowcy, tj. w okresie od godziny 22:09 dnia 9 marca 2017 r. do godziny 00:16 dnia 10 marca 2017 r. na dystansie około 132 kilometrów.

- w dniu 10 kwietnia 2017 r. w kontrolowanym pojeździe kierowca R. B. o godzinnie 4:59 wyjął kartę z tachografu (pojazd znajdował się wówczas na terytorium Rumunii) na 9 godzin i 3 minut, aby ponownie ją umieścić w tachografie o godzinie 14:02, W ww. okresie na karcie nie prowadzono żadnych rejestracji podczas gdy pojazd przejechał ok. 31 km przez ok. 43 minuty. Zgodnie z okazanym do kontroli zestawieniem okresów wolnych od pracy kierowca pozostawał wówczas na okresie wolnym od pracy. Podczas kontroli nie wskazano na kierowcę, który mógłby w tym okresie prowadzić pojazd bez użycia karty,

- w dniu 19 kwietnia 2017 r. pomiędzy godziną 3:51, a godziną 4:42 ww. pojazd przebył dystans 54 km w czasie 51 minut bez rejestracji danych na karcie kierowcy. O godzinie 4:42 w tachografie umieszczono kartę kierowcy R. B., do godziny umieszczenia karty w tachografie, kierowca dokonał wpisu manualnego odpoczynku na karcie,

- w dniu 23 kwietnia 2017 r. pomiędzy godziną 19:08, a godziną 20:44 przedmiotowy pojazd przebył dystans 87 km. W wymienionym okresie w tachografie nie umieszczono karty kierowcy. Brak rejestracji wystąpił z chwilą wyjęcia karty kierowcy R. B., który w tym dniu wykorzystał 8 godzin i 51 minut jazdy natomiast przy założeniu, że to on prowadził przedmiotowy pojazd przez ostatni okres bez użycia karty czas jazdy dziennej wyniósłby 10 godzin i 24 minut co skutkowałoby przekroczeniem dopuszczonej normy. Zgodnie z wpisami na karcie kierowcy wracał on wówczas z Rumunii,

- w dniu 26 kwietnia 2017 r. pomiędzy godziną 7:23, a godziną 8:15 przebył dystans 52 km z czego czas jazdy trwał 52 minuty. W wymienionym okresie nie używano karty kierowcy. O godzinie 8:15 kartę w tachografie umieścił kierowca R. B. by ponownie ją wyjąć po 9 godzinach i 59 minutach jazdy. Jazda bez karty wystąpiła również od godziny 23:11, a godziną 23:18 przez 7 minut. Przy założeniu, że przedmiotowy pojazd prowadził w tym dniu ten sam kierowca czas jazdy dziennej wyniósłby 10 godzin i 50 minut co skutkowałoby przekroczeniem dopuszczalnej normy,

- [...] ustalił, że:

- w dniu 22 września 2017 r. pojazd prowadzony był przez kierowcę K. S., pomiędzy godziną 2:51, a godziną 4:25 pojazd przebył dystans ok. 102,5 km bez rejestracji danych na karcie kierowcy, a pomiędzy godziną 19:01, a godziną 23:57 bez karty przejechano ok. 300 km, z czego czas jazdy trwał 4 godziny i 35 minut.

Organ odwoławczy wskazał, że kierowcy o nieustalonych danych osobowych wykonywali przewozy drogowe pojazdem o nr rej.:

- [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: 19, 20, 21, 24, 28, 29, 30 marca 2017 r., 4, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 18, 19, 21, 23, 26, 28 kwietnia 2017 r., 5, 6, 7, 9, 17, 19, 22, 24, 25, 26, 27 maja 2017 r., 1,2,3,4, 5, 6, 9, 12, 16, 17, 18, 23, 29, 30 czerwca 2017 r., 1,5, 8, 9, 10, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 21, 24 lipca 2017 r., 4, 6, 9, 10, 13, 14, 17, 18, 21, 26, 29 sierpnia 2017 r., 1, 4, 11, 17, 26, 27, 28, 29 listopada 2017 r., 1, 7, 9, 12, 13, 18, 21 grudnia 2017 r.,

- [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: 4, 11, 12, 13, 15, 16, 18, 19, 21, 22, 26, 27, 31 marca 2017 r., 1, 4, 5, 8, 9, 15, 19, 21, 22, 23, 25, 27, 29 kwietnia 2017 r., 2, 6, 9, 12, 15, 18, 19, 22, 23, 24, 26, 29 maja 2017 r., 3, 5, 6, 7, 8, 11, 13, 14, 15, 19, 21 czerwca 2017 r., 2, 3, 4, 5, 7, 8, 11, 12, 13, 17, 18 lipca 2017 r., 9, 10, 15 sierpnia 2017 r., 15, 16 października 2017 r., 7, 8 grudnia 2017 r.,

- [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: 17, 19 lutego 2017 r., 18 marca 2017 r., 4 czerwca 2017 r., 1, 2, 13, 14, 15, 19 lipca 2017 r., 12 sierpnia 2017 r., 8 września 2017 r., 7, 17, 27 października 2017 r., 3, 12, 13, 16, 21, 22, 27 listopada 2017 r., 19 grudnia 2017 r.

- [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: 22 września 2017 r., 3, 19, 27 grudnia 2017 r.

- [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: 4, 11, 12, 13, 15, 16, 18, 19, 21, 22, 26, 31 marca 2017 r., 1, 4, 5, 8, 9, 15, 19, 21, 23, 25, 27, 29 kwietnia 2017 r., 2, 6, 9, 12, 15, 18, 19, 22, 23,24, 26, 29, 30 maja 2017 r., 3, 5, 6, 7, 8, 11, 13, 14, 15, 19,21 czerwca 2017 r., 3, 4, 5, 7, 8, 11, 12, 13, 17, 18 lipca 2017 r., 9, 10, 15 sierpnia 2017 r., 15, 16 października 2017 r., 7, 8 grudnia 2017 r.

- [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: 10, 16, 17, 23, 24, 26, 27, 28 lutego 2017 r., 1, 10, 15, 19, 24, 26, 27, 29 marca 2017 r., 1, 2, 4, 6, 9, 10, 11, 22, 23, 26, 28 kwietnia 2017 r., 12, 13, 14, 22, 26, 29 maja 2017 r., 2, 5, 16, 19, 23, 24. 25, 26, 27, 29 czerwca 2017 r., 7, 8, 11, 13 lipca 2017 r., 9, 23 sierpnia 2017 r., 8, 9, 10, 13, 14, 21, 22, 26, 28 września 2017 r., 4, 5, 10, 13, 17, 20, 26, 30 października 2017 r., 8, 13, 19, 20, 21 listopada 2017 r., 6, 7, 12, 13, 20, 21 grudnia 2017 r.

- [...] nie rejestrując za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: 11, 14 marca 2017 r., 5, 7, 8, 11, 12, 18, 20, 21, 26 kwietnia 2017 r., 10, 30 maja 2017 r., 7, 28, 29 czerwca 2017 r., 2, 8, 9, 10, 11, 14, 17 lipca 2017 r., 7, 8, 15 sierpnia 2017 r., 14 października 2017 r., 26 listopada 2017 r.

W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień organ odwoławczy wskazał na lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Organ odwoławczy na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie z dnia 15 lutego 2018 r., danych cyfrowych okazanych podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa ustalił, że strona podczas kontroli nieokazała wykresówek z pojazdu o nr rej. [...] z dni: 27 lutego 2017 r., 5 marca 2017 r., 27, 28 kwietnia 2017 r., 1, 2, 3, 4, 5, 6, 13, 14, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 czerwca 2017 r., 2, 3, 4, 5, 6, 12, 23 lipca 2017 r., 7, 8, 9 sierpnia 2017 r., 5, 6, 7, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 26, 27, 28, 29 września 2017 r., 1, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30, 31 października 2017 r., 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 13, 14, 25, 26, 28, 29 listopada 2017 r., 2, 3, 6, 7, 8, 12, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 25, 26, 28, 29, 31 grudnia 2017 r. (łącznie nieokazanych wykresówek za 110 dni).

W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 55.000 zł za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia sankcjonowane przepisem lp. 6.2.7 załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym.

Dalej organ stwierdził, że na stronę nałożono łączną karę w wysokości 90.500 zł za stwierdzone naruszenia, jednakże ze względu na art. 92a ust. 3 ustawy, zgodnie z którym suma kar pieniężnych nałożonych za stwierdzone podczas kontroli naruszenia nie może przekroczyć 15.000 zł dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli, nakłada na spółkę łączną karę pieniężną w wysokości 15.000 zł.

Odnosząc się do zastosowania przepisu art. 92b oraz 92c ustawy o transporcie drogowym, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że po szczegółowej analizie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest okoliczności uzasadniających ich zastosowanie. Ponadto wskazał, iż ewentualne okoliczności uzasadniające zastosowanie w sprawie art. 92b oraz art. 92c ww. ustawy powinien wykazać sam przedsiębiorca.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A Sp. z o.o. w P wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organu odwoławczego oraz o wznowienie postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, bez umożliwienia udziału w postępowaniu pełnomocnikowi, którego konieczność wzięcia udziału w postępowaniu ze względu na zakres sprawy miała istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

W ocenie spółki doszło do naruszenia art. 7, art. 40 § 2 i art. 75 § 1 k.p.a., poprzez brak doręczenia decyzji organu odwoławczego pełnomocnikowi, który posiadał wszystkie wymagane dokumenty w przedmiotowej sprawie. Jak wskazała strona skarżąca, wszelka korespondencja w sprawie była doręczana przez organ I instancji wyłącznie jej pełnomocnikowi A. A. zamieszkałemu w T, os. Z.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu nakazującym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Tym samym wniesiona skarga podlega oddaleniu.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii wyeksponowanej w skardze, a mianowicie do skuteczności doręczenia pełnomocnikowi skarżącej spółki decyzji organu II instancji albowiem kwestia ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia kontroli sądowej tego rozstrzygnięcia.

Wskazać w tym miejscu należy, że A sp. z o.o. z siedzibą w P w dniu 5 lutego 2018 r. udzieliła A. A. pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie wszczętej przez Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego. Pełnomocnik w oświadczeniu z dnia 5 lutego 2018 r. wskazał następujący adres do doręczeń: os. Z, T. Decyzja organu I instancji z dnia 20 kwietnia 2018 r. została doręczona pełnomocnikowi w dniu 4 maja 2018 r. na wskazany w oświadczeniu adres. Pismem z dnia 18 maja 2018 r. pełnomocnik wniósł odwołanie od ww. decyzji, w treści tego pisma został przez niego wskazany adres siedziby spółki tj. K, P. W trakcie postępowania odwoławczego organ II instancji doręczał wszelką korespondencję pełnomocnikowi na wskazany przez niego w odwołaniu adres. Również decyzja organu II instancji z dnia 11 września 2018 r. została doręczona pełnomocnikowi na ww. adres. Korespondencja została odebrana w dniu 18 września 2018 r. przez J. K. (członka zarządu skarżącej spółki). Następnie pełnomocnik skarżącej w dniu 8 października 2018 r. wniósł skargę do Sądu od decyzji organu II instancji w ustawowym terminie do jej wniesienia. W treści skargi pełnomocnik wskazał następujący adres do doręczeń: os. Z, T.

Jak zostało zaznaczone spór między stronami niniejszego postępowania sprowadza się do jednego aspektu, a mianowicie czy doręczenie decyzji dokonane na rzecz pełnomocnika, a na adres skarżącej spółki jest skuteczne i wywołuje wszystkie prawem przewidziane skutki, czy też nie, i takich skutków nie wywołuje.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Zdaniem Sądu, przepis ten jest jednoznaczny - stanowi, iż (1) jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, to pisma doręcza się pełnomocnikowi, (2) jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników - doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi, oraz, że (3) strona może wskazać takiego pełnomocnika. Z przepisu tego, wbrew twierdzeniu organu, nie wynika również, że doręczenie pisma tylko stronie, jeśli ustanowiła pełnomocnika, jest prawnie bezskuteczne, a bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczyna się dopiero z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi. Podkreślić należy, że doręczenie stronie pisma przez organ w sytuacji gdy strona ustanowiła pełnomocnika - jest niebudzącym wątpliwości błędem organu, za który strona w żaden sposób nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji. Przepis ten ma bowiem zapewnić ochronę interesów strony postępowania administracyjnego, a nie powodować dla niej negatywne konsekwencje błędu popełnionego przez organ - doręczenia pisma stronie w przypadku ustanowienia pełnomocnika.

Podkreślić również należy, że w niniejszej sprawie, po złożeniu przez pełnomocnika odwołania, w którym został podany adres spółki, organ odwoławczy nakazał doręczyć wydaną przez siebie decyzję na adres wskazany przez pełnomocnika w odwołaniu, tj. na adres siedziby skarżącej spółki. Po takim doręczeniu zaskarżonej decyzji skarga została wniesiona w ustawowym terminie przez tego samego ustanowionego w sprawie pełnomocnika, w imieniu strony skarżącej. Następnie skarga została podpisana przez członka zarządu spółki, wobec niespełnienia przez dotychczasowego pełnomocnika spółki w postępowaniu administracyjnym przesłanek z art. 35 § 2 p.p.s.a.

Podzielić należy stanowisko wyrażone w uzasadnieniach wyroków sądów administracyjnych:

- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia z dnia 15 czerwca 2016 r. IV SA/Po 243/16 (LEX nr 2087587), w którym Sąd stwierdził, m. in, że "W sytuacji kiedy strona po otrzymaniu decyzji organu wniosła w ustawowym terminie skargę, należy przyjąć, że doręczenie decyzji skarżącej zamiast pełnomocnikowi było skuteczne. Strona ma prawo podjąć każdą czynność w sprawie z pominięciem pełnomocnika (nawet działając przez innego pełnomocnika). W przeciwnym wypadku doszłoby do swoistego "ubezwłasnowolnienia" strony postępowania, która nie miałaby prawa do podjęcia samodzielnie (z pominięciem ustanowionego pełnomocnika) żadnej czynności w sprawie toczącej się z jej udziałem. Skuteczne wniesienie przez stronę skargi na decyzję organu drugiej instancji doręczonej stronie, a nie jej pełnomocnikowi wyłącza możliwość uznania doręczenia tej decyzji za nieprawidłowe.";

- Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r. II OSK 218/14 (LEX nr 1987093): "1. Celem przepisów dotyczących doręczeń jest przede wszystkim zagwarantowanie praw strony do rzetelnego i prawidłowego postępowania. Strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań organów. W sytuacji jednak, gdy wadliwość doręczenia nie powoduje negatywnych konsekwencji dla strony, a zwłaszcza nie pozbawia jej możliwości skorzystania ze środków zaskarżenia, to nie ma podstaw do eliminowania decyzji tylko z tego względu.";

- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 kwietnia 2015 r. II SA/Go 143/15 (LEX nr 1937282): "W sytuacji kiedy strona po otrzymaniu decyzji organu pierwszej instancji nie podnosiła faktu nieprawidłowości w doręczeniu tej decyzji i wniosła w ustawowym terminie odwołanie, należy przyjąć, że doręczenie decyzji skarżącemu zamiast pełnomocnikowi było skuteczne. Strona ma prawo podjąć każdą czynność w sprawie z pominięciem pełnomocnika. W przeciwnym wypadku doszłoby do swoistego "ubezwłasnowolnienia" strony postępowania, która nie miałaby prawa do podjęcia samodzielnie (z pominięciem ustanowionego pełnomocnika) żadnej czynności w sprawie toczącej się z jej udziałem. Skuteczne wniesienie przez stronę odwołania od decyzji organu pierwszej instancji doręczonej stronie, a nie jej pełnomocnikowi wyłącza możliwość uznania doręczenia tej decyzji za nieprawidłowe.";

- Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. II GSK 1937/11 (LEX nr 1341518): "Doręczenie decyzji organu pierwszej instancji bezpośrednio stronie z pominięciem jej pełnomocnika nie może być utożsamiane z brakiem doręczenia. Fakt doręczenia decyzji organu pierwszej instancji stronie, a nie jej pełnomocnikowi, w sytuacji gdy nie pociągnęło to za sobą negatywnych dla niej skutków, umożliwiając mimo to wniesienie odwołania przez pełnomocnika strony skarżącej, aczkolwiek jest naruszeniem przepisu art. 40 § 2 k.p.a., to nie takim, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., to jest mającym wpływ na wynik sprawy."

W świetle powyższego orzecznictwa należy podzielić pogląd, że nie jest wykluczone przyjęcie tezy, że nawet wadliwie doręczona decyzja wchodzi do obrotu prawnego. Podkreślić należy, że teza ta znajduje uzasadnienie w sytuacji kiedy nie budzi wątpliwości, jak w nin. sprawie, fakt doręczenia pełnomocnikowi decyzji i wniesienie skargi w ustawowym terminie, który rozpoczął bieg na skutek odbioru decyzji.

Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy należy uznać, że nawet przyjmując, iż w odwołaniu poprzez wskazanie w lewym górnym rogu pisma adresu spółki, pełnomocnik wprost nie zrezygnował z podanego wcześniej, przed organem I instancji, adresu dla doręczeń, a w związku tym decyzja organu II instancji została doręczona nieprawidłowo ponieważ została wysłana pełnomocnikowi na adres spółki a nie na adres dla doręczeń, to jednak niewątpliwie z dniem doręczenia decyzji na adres siedziby strony, została ona doręczona i stronie, i jak wynika ze skargi – jej pełnomocnikowi, a zatem weszła ona do obrotu prawnego. Mogła zostać i została zatem skutecznie zaskarżona do sądu. Nawet zatem gdyby przyjąć, że został naruszony art. 40 § 2 k.p.a., to jednakże naruszenie to nie byłoby znaczne i nie powinno spowodować uchylenia rozstrzygnięcia, które do Sądu zostało zaskarżone. Doręczenie decyzji bowiem stronie, a nie jej pełnomocnikowi, w sytuacji gdy nie pociągnęło to za sobą negatywnych dla strony skutków - umożliwiając wniesienie skargi w terminie, wprawdzie byłoby naruszeniem art. 40 § 2 k.p.a., to jednakże nie takim, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., czyli mającym wpływ na wynik sprawy.

W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że organ odwoławczy nie naruszył jednak art. 40 § 2 k.p.a. W odwołaniu skierowanym do organu odwoławczego pełnomocnik wskazał adres i na ten wskazany adres (siedziby spółki) organ prawidłowo doręczył mu zaskarżoną decyzję. Wobec wskazania w odwołaniu tego adresu, organ odwoławczy miał wszelkie podstawy do tego, aby przyjąć, że jest to adres dla doręczeń, a nie jedynie podanie znanego przecież organowi adresu siedziby spółki, tym bardziej, że wskazanie poprzedniego adresu dla doręczeń (k. 9 akt adm.) skierowane było do organu I instancji.

Mając na względzie powyższe należy odnieść się do zarzutów strony skarżącej o zasadności wznowienia postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją, jeżeli postępowanie w której ją wydano dotknięte było wadą przewidzianą, między innymi w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Stosownie do wyżej powołanego przepisu w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowania. U podstaw tej przesłanki wznowienia postępowania leży naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Wskazać należy, iż pominięcie pełnomocnika strony w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem strony i wywołuje te same skutki prawne (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt I GSK 97/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jakkolwiek błędne doręczenie decyzji organu II instancji stanowi naruszenie art. 40 § 2 k.p.a., to uchybienie takie nie zawsze musi prowadzić do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie strony prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Przez udział w postępowaniu należy bowiem rozumieć udział strony w całym ciągu czynności przygotowawczych postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ administracji publicznej. Chodzi tutaj o udział w czynnościach, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego strona stawiająca zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. powinna wykazać, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tzn. że uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (zob. też np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt I OSK 2841/15). Natomiast skarżąca spółka w żaden sposób nie wykazała, że w trakcie postępowania odwoławczego nie miała możliwości zgłoszenia wniosków dowodowych, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań, co mogłoby wskazywać na niedopełnienie przez organ administracji obowiązków wynikających z art. 10 § 1 i art. 131 k.p.a. Jak wskazano wyżej Sad nie uznał, aby organ odwoławczy naruszył art. 40 § 2 k.p.a., pełnomocnik strony nie został pominięty w czynnościach postępowania, a odnosząc się do twierdzeń skarżącej o możliwości przedłożenia przez pełnomocnika materiałów mogących skutkować odmienną oceną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy uznać, że jej twierdzenia są w tym zakresie gołosłowne albowiem skarżąca mając możliwość złożenia tych materiałów i na etapie postępowania przed organem I instancji i na etapie postępowania odwoławczego, jak również sądowoadministracyjnego nie przedłożyła ich. W związku z tym zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. należało uznać za niezasadny.

Podsumowując, zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w sposób umożliwiający skarżącej spółce udział w czynnościach organów, materiał dowodowy został zebrany w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę i odniesienie się do wszystkich stwierdzonych naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym. Uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji są rzeczowe, szczegółowe i zrozumiałe. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.