Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2083/96
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1999-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 16 par. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: 1. W sytuacji, gdy organ podatkowy kwestionuje zobowiązanie podatkowe wynikające z deklaracji podatkowej, podatnik otrzymując decyzję w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług rozliczającą ten podatek za dany miesiąc obliczeniowy ma prawo domniemywać, że okres ten został przez organ podatkowy rozliczony w sposób prawidłowy i ostateczny, również w zakresie zobowiązań wynikających z zastosowania art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Późniejsze rozstrzygnięcie w zakresie wyliczenia podatku z zastosowaniem art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy nie może być też uznane za uzupełnienie wcześniejszej decyzji w sprawie wymiaru podatku za dany miesiąc, gdyż jest to dodatkowe rozstrzygnięcie w sprawie wymiaru podatku za ten sam okres obliczeniowy.

2. Wydanie dwóch odrębnych decyzji za ten sam okres obliczeniowy nie znajduje uzasadnienia we wskazanych przepisach cyt. ustawy o podatku od towarów i usług i sprzeczne jest z wynikającą z art. 16 par. 1 Kpa ogólną zasadą trwałości decyzji ostatecznych, która to zasada ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji skutków prawnych.

3. Zgodnie z art. 163 par. 2 kodeksu handlowego wynagrodzenie za usługi świadczone przy powstaniu Spółki można wypłacić tylko z zysku bilansowego, tak więc powyższy wydatek poniesiony przed uzyskaniem przez spółkę osobowości prawnej nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów spółki.

TEZY

1. W sytuacji, gdy organ podatkowy kwestionuje zobowiązanie podatkowe wynikające z deklaracji podatkowej, podatnik otrzymując decyzję w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług rozliczającą ten podatek za dany miesiąc obliczeniowy ma prawo domniemywać, że okres ten został przez organ podatkowy rozliczony w sposób prawidłowy i ostateczny, również w zakresie zobowiązań wynikających z zastosowania art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Późniejsze rozstrzygnięcie w zakresie wyliczenia podatku z zastosowaniem art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy nie może być też uznane za uzupełnienie wcześniejszej decyzji w sprawie wymiaru podatku za dany miesiąc, gdyż jest to dodatkowe rozstrzygnięcie w sprawie wymiaru podatku za ten sam okres obliczeniowy.

2. Wydanie dwóch odrębnych decyzji za ten sam okres obliczeniowy nie znajduje uzasadnienia we wskazanych przepisach cyt. ustawy o podatku od towarów i usług i sprzeczne jest z wynikającą z art. 16 par. 1 Kpa ogólną zasadą trwałości decyzji ostatecznych, która to zasada ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji skutków prawnych.

3. Zgodnie z art. 163 par. 2 kodeksu handlowego wynagrodzenie za usługi świadczone przy powstaniu Spółki można wypłacić tylko z zysku bilansowego, tak więc powyższy wydatek poniesiony przed uzyskaniem przez spółkę osobowości prawnej nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów spółki.