Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 815/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 3, art. 14, art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 612
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 180 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 roku sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A. M. kwotę 5.897 ( pięć tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2015r.,poz.613 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania A M od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł nr [...]z dnia[...]r., wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier poza kasynem na automatach Money Transfer Kiosk bez numeru (CSANI), Hot Spot Admiral nr[...], Hot Spot Gaminator nr [...], w łącznej wysokości 36000 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 27.08.2014r., funkcjonariusze Urzędu Celnego w Ł przeprowadzili kontrolę w lokalu "[...]" mieszczącym się w Ł ul. P [...] Podmiotem kontrolowanym była A M, prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą: A M "[...]", ul. B [...] lok.[...] [...] [...] W ww. lokalu w Ł, przy ul. P [...] - A M, prowadziła własną działalność gospodarczą.

Kontrola została przeprowadzona w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r., o grach hazardowych. Z protokołu kontroli z dnia 27 sierpnia 2014r., wynika, że na terenie kontrolowanego lokalu, znajdowały się trzy włączone i udostępnione dla klientów urządzenia: Money Transfer Kiosk bez numeru (CSANI), Hot Spot Admirał nr[...], Hot Spot Gaminator nr[...]. W celu sprawdzenia, czy ujawnione urządzenia spełniają przesłanki art. 2 ust. 3 lub art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009r., funkcjonariusze przeprowadzili czynności w drodze eksperymentu. W wyniku przeprowadzonych eksperymentów funkcjonariusze celni stwierdzili, że gra na przedmiotowych urządzeniach ma charakter komercyjny (o czym świadczy konieczność użycia środków finansowych), zawiera element losowości (grający nie ma wpływu na wynik gry), urządzenia wypłacają pieniądze. W ocenie organu wskazane wyżej elementy wskazują, że kontrolowane urządzenia wypełniają definicję automatów do gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Wobec powyższego organ I instancji postanowieniem z dnia 20 października 2014r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji wymierzył skarżącej karę pieniężną z tytułu urządzania gier poza kasynem na automatach, w łącznej wysokości 36000 zł, w lokalu "[...]", w Ł, ul. P[...].

W odwołaniu od zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że skarżąca jest podmiotem urządzającym gry na automatach podlegające restrykcjom ustawy o grach hazardowych i wbrew przepisom tej ustawy;

2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 89 ustawy o grach hazardowych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą podlega sankcji z art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 6 ustawy o grach hazardowych poprzez ich bezzasadne zastosowanie, w sytuacji gdy skarżący jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, nie może być adresatem tych przepisów;

3. naruszenie art. 2 ust.6 ustawy o grach hazardowych poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo braku decyzji Ministra Finansów rozstrzygającej, czy gra na zatrzymanym urządzeniu, jest grą na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych;

4. naruszenie art. 6 ust. 1 i art.14 ustawy o grach hazardowych poprzez ich bezzasadne zastosowanie, w sytuacji gdy są one całkowicie bezskuteczne w krajowym porządku prawnym jako sprzeczne z prawem Unii Europejskiej (a nie Konstytucji RP).

W odwołaniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.

Nadto skarżąca wniosła o:

- dopuszczenie dowodu z zeznań strony na okoliczność charakteru umowy łączącej skarżącą z właścicielem urządzenia, nieurządzania gier na automatach przez skarżącą, zręcznościowego charakteru gry na zatrzymanym urządzeniu, współpracy z firmą A Spółka z o. o.;

- dopuszczenia dowodu z przesłuchania świadka - funkcjonariuszy Urzędu Celnego w Ł, którzy dokonali kontroli w lokalu skarżącej na okoliczność ustaleń dokonanych w czasie kontroli, w szczególności kompetencji, doświadczenia i uprawnień do dokonywania oceny charakteru oprogramowania zainstalowanego w zatrzymanych urządzeniach;

- dopuszczenia dowodu z zeznań świadka - Ł B - Prezesa Zarządu A, Spółka z o.o. z/s w K na okoliczność charakteru współpracy z A M, praw i obowiązków stron;

- przeprowadzenie rozprawy administracyjnej z udziałem funkcjonariuszy celnych, którzy dokonali kontroli w lokalu skarżącej, podczas której zatrzymano powyższe urządzenia, albowiem jest to konieczne dla ustalenia faktów mających istotne znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego, zwłaszcza hazardowego charakteru zatrzymanych urządzeń i przyczyni się do przyśpieszenia rozpoznania sprawy.

Powyższe wnioski dowodowe zostały rozpatrzone postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016r, mocą którego Dyrektor Izby Celnej w Ł odmówił przeprowadzenia rozprawy administracyjnej oraz żądanych dowodów.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w Ł utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ustawy o grach hazardowych, prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach dozwolone jest wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. W myśl art. 14 ust, 1 ww. ustawy, urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 129 ustawy o grach hazardowych).

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Zatem, grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy są gry: na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, zawierające element losowości. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w ust.1 pkt 2 - wynosi 12.000 zł od każdego automatu (art.89 ust.2 pkt 2 ww. ustawy). W świetle art. 90 ust.1 ustawy o grach hazardowych, kary pieniężne wymierza w drodze decyzji naczelnik urzędu celnego, na którego obszarze działania urządzana jest gra hazardowa.

Zdaniem organu odwoławczego celem rozstrzygnięcia sporu w niniejszej sprawie należy w pierwszej kolejności ustalić, czy ujawnione urządzenia o nazwach: Money Transfer Kiosk bez numeru (CSANI), Hot Spot Admiral nr [...], Hot Spot Gaminator nr [...] - umożliwiały grę na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 lub ust. 5 ustawy o grach hazardowych.

Organ wskazał, że z protokołu kontroli z dnia 27 sierpnia 2014 r., wynika, że funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w Ł ujawnili na terenie lokalu "[...]" mieszczącym się w Ł, ul. P [...] trzy włączone i udostępnione dla klientów urządzenia do gier: Money Transfer Kiosk bez numeru (CSANI), Hot Spot Admiral nr [...], Hot Spot Gaminator nr[...]. W chwili kontroli obecny był T A - pracownik skarżącej. W celu sprawdzenia, czy ujawnione urządzenia spełniają przesłanki art. 2 ust. 3 lub art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009r., funkcjonariusze przeprowadzili czynności w drodze eksperymentów. Przebieg eksperymentów opisano szczegółowo w protokole kontroli nr [...]. Organ odwoławczy wskazał, że w zakresie urządzenia Money Transfer Kiosk z opisem "CSANI" bez oznaczeń stwierdzono, że urządzenie eksploatowane jest w celach komercyjnych, o czym świadczy konieczność użycia środków finansowych do jego uruchomienia; gra na urządzeniu zawiera element losowości. Grający nie ma wpływu na wynik gry, a jego zdolność percepcji i sprawności nie dają gwarancji wpłynięcia w pożądany sposób na ten wynik, a o odpowiedniej konfiguracji bębnów decyduje mechanizm urządzenia, a nie działanie gracza. Wynik gry jest nieprzewidywalny dla grającego. Ponadto, na urządzeniu możliwe było prowadzenie gier w opcji AUTO SPIN tj. automatycznego startu, pozwalającego urządzeniu samoczynnie prowadzić grę. Opcja ta całkowicie wykluczała jakikolwiek istotny udział gracza w grze, a uzyskiwane rezultaty klasyfikują rozgrywane na nich gry jako losowe; ustalono empirycznie, że urządzenie wypłaca pieniądze. Stwierdzono, że urządzenie to podłączone jest do modemu/routera znajdującego się na zapleczu lokalu.

W zakresie urządzenia Hot Spot Admiral nr [...] i Hot Spot Gaminator nr [...] organu ustaliły, że grający nie miał wpływu na moment zatrzymania bębnów. W chwili zatrzymania się bębnów powstał układ losowy, którego grający nie mógł przewidzieć. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu stwierdzono, że przedmiotowe urządzenia eksploatowane są w celach komercyjnych, o czym świadczy konieczność użycia środków finansowych do ich uruchomienia, gra na urządzeniach zawiera element losowości. Grający nie ma wpływu na wynik gry, a jego zdolność percepcji i sprawności nie dają gwarancji wpłynięcia w pożądany sposób na ten wynik, a o odpowiedniej konfiguracji bębnów decyduje mechanizm urządzenia, a nie działanie gracza. Wynik gry jest nieprzewidywalny dla grającego. Ustalono empirycznie, że urządzenia wypłacają pieniądze.

W wyniku przeprowadzonych eksperymentów funkcjonariusze celni stwierdzili, że gra na przedmiotowych urządzeniach ma charakter komercyjny (o czym świadczy konieczność użycia środków finansowych), zawiera element losowości (grający nie ma wpływu na wynik gry), urządzenia wypłacają pieniądze a zatem wskazane wyżej elementy wypełniają definicję automatów do gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Stanowi on, iż "grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości". Oznacza to, że działalność prowadzona przez kontrolowany podmiot narusza art. 3 tej ustawy, zgodnie z którą urządzanie gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry (art 14 ust. 1).

Organ odwoławczy wskazał, że skarżąca prowadząca działalność pod nazwą

[...] A M zawarła w dniu 1.01.2013r. z A G prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą Forum Kancelaria Prawa Finansowego w S umowę dzierżawy powierzchni użytkowej, której przedmiotem był wynajem powierzchni użytkowej w lokalu położonym w Ł, ul. P[...], w którym A M prowadzi własną działalność gospodarczą. Z ww. tytułu skarżąca miała otrzymywać czynsz w wysokości 40 % od

różnicy wpłat i wypłat uzyskanych z zainstalowanego urządzenia Money Transfer Kiosk (CSANI). W toku kontroli funkcjonariusze celni ujawnili automat o nazwie Money Transfer Kiosk bez numeru (CASANI), który został wstawiony do kontrolowanego lokalu w związku z umową z A. G.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że skarżąca zawarła umowę z dnia 15.05.2014r., nr [...] ze Spółką z o. o. A , której przedmiotem jest najem 3 m2 powierzchni lokalu przy ul. P[...], w Ł, celem prowadzenia tam przez Spółką z o. o. A działalności hazardowej (§ 2 umowy). Na podstawie zawartej umowy, zainstalowano w lokalu urządzenia Hot Spot Admiral [...] oraz Hot Spot Gaminator [...]. Zgodnie z § 3 tej umowy Najemcy należny jest od Wynajmującego czynsz w wysokości 500 zł. Skarżąca zobowiązała się do dostarczania energii elektryczneej do automatów do gier, utrzymywania porządku wynajmowanej powierzchni (sprzątanie) oraz zapewnienia bezpieczeństwa (ochrona). W razie dostrzeżenia jakiejkolwiek nieprawidłowości – skarżąca zobowiązana była niezwłocznie, co najmniej telefonicznie powiadomić Spółkę.

Organ wskazał, że przesłuchany dnia 27.08.2014r., w charakterze świadka T A (pracownik firmy "[...]") - zeznał, że automaty do gier były wstawione w 2013r. (wcześniej stały w innym miejscu). Z tych urządzeń do gier korzystają klienci obiektu. Gdy występuje problem z automatami on telefonicznie wzywa serwisanta. Również gdy brakuje monet dzwoni do serwisanta i ten przyjeżdża i wypłaca pieniądze.

Organ odwoławczy stwierdził, że ustawa o grach hazardowych nie zawiera definicji pojęcia "losowości", jak również nie odsyła do przepisów definiujących takie pojęcia. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2012r., sygn. akt V KK 420/11, wskazano, że zgodnie z przyjętymi w teorii prawa dyrektywami percepcyjnej wykładni (zob. M. Zieliński: Wykładnia prawa, Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2008, s.335 i n.), przy braku definicji legalnej danego zwrotu języka prawnego oraz w sytuacji nienadania temu zwrotowi określonego (ugruntowanego) znaczenia w języku prawniczym, należy ustalić jego znaczenie na gruncie języka ogólnego (powszechnego, naturalnego)". Organ wskazał, że gra zatem zawiera element losowości jeśli wygrana zależy od losu, przypadku, nie zaś od zręczności, umiejętności (wrodzonych lub nabytych) przez uczestnika gry, jego predyspozycji fizycznych lub intelektualnych. Gry prowadzone na ujawnionym automacie nie mają również charakteru gry zręcznościowej. W języku polskim przymiotnik "zręcznościowy" oznacza "mający na celu wykazanie zręczności, wyrabiający, ćwiczący zręczność, sprawność fizyczną". Zręcznościowe mogą być ćwiczenia, gry zabawy, popisy (zob. Słownik języka polskiego (red. M. Szymczak), PWN, Warszawa 1989, t. III, s. 1058).

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w Ł kontrolujący bezspornie wykazali, że po uruchomieniu gry przez grającego, nie ma on wpływu na ustawienie się konfiguracji gry, bowiem po wyborze gry za pomocą przycisku na ekranie dotykowym i uruchomieniu jej przyciskiem start na panelu sterowania automatu wynik dla grającego jest nieprzewidywalny, takiej grze można przypisać cechy losowości. Prowadzący grę nie decyduje o jej wyniku, nie zależy on także od sprawności psychomotorycznej grającego, bowiem o odpowiedniej konfiguracji licznika decyduje

mechanizm urządzenia, a nie działania gracza, który nie ma wpływu na moment zatrzymania gry i końcową konfigurację. W prowadzonych grach padały wygrane rzeczowe w postaci punktów, za które grający mógł kontynuować grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze lub kontynuować grę bez wpłaty środków pieniężnych. Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Natomiast w myśl art.89 ust 2 pkt 2 ww. ustawy, wysokość kary pieniężnej w takim przypadku wynosi 12.000 zł od każdego automatu.

W ocenie organu odwoławczego przez urządzanie gry należy rozumieć realizowanie czynności, które w swoim efekcie doprowadziły do tego, że gra hazardowa faktycznie się odbywa. Przy czym realizowanie nawet jednej z wielu czynności prowadzących finalnie do tego, że gra hazardowa miała miejsce, wystarczającym jest do uznania osoby realizującej tę czynność za urządzającego grę. Uznać bowiem trzeba, iż urządzanie gry na automatach stanowi ciąg pewnych czynności, z których każda przyczynia się bezpośrednio i w takim samym stopniu do tego, że ta gra hazardowa w ogóle się odbędzie. Do czynności tych należą czynności związane z organizacją (stworzeniem warunków) samej gry na automatach, takie jak wyposażenie lokalu (miejsca prowadzenia gry) w automaty do gier, zakup lub wynajem lokalu, w którym prowadzona jest gra na automatach. Do czynności tych należą także czynności związane z nadzorem i zapewnieniem ciągłości przebiegu samej gry hazardowej, w tym bieżąca obsługa automatów do gier (zapewnianie wypłat uzyskanych wygranych graczom czy realizowanie wypłat uzyskanych wygranych graczom, zapewnianie odpowiednich warunków, aby gra na automatach w ogóle mogła być prowadzona). Nadto urządzanie i prowadzenie gier na automatach to czynności powiązane ze sobą

funkcjonalnie, podejmowane w celu osiągnięcia korzyści finansowych. Definicja ta obejmuje zatem szeroko pojęta organizację tych gier, jak również samego podmiotu podlegającego karze pieniężnej jako urządzającego gry hazardowe.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że bezspornym jest, że skarżąca zawarła w dniu 1.01.2013r. z A G prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą Forum Kancelaria Prawa Finansowego umowę dzierżawy powierzchni użytkowej, której przedmiotem był wynajem powierzchni użytkowej w lokalu położonym w Ł, ul. P[...], celem prowadzenia w tym miejscu działalność również przez A. G. Skarżąca zawarła również umowę z dnia 15.05.2014r., nr[...] ze Spółką z o. o. A, której przedmiotem jest najem 3 m2 powierzchni lokalu przy ul. P[...], w Ł, celem prowadzenia tam działalność hazardowej (§ 2 umowy). W związku z tą umową w kontrolowanym lokalu zainstalowano urządzenia Hot Spot Admiral[...] oraz Hot Spot Gaminator[...].

Na podstawie powyższych umów oraz zeznań pracownika skarżącej organ stwierdził, że skarżąca udostępniła miejsce pod instalację przedmiotowych automatów do gier, za co pobierała opłaty. Skarżąca dostarczała energię elektryczną do automatów do gier, utrzymywała porządek oraz zapewniała ochronę automatów. W ocenie organu realizowane przez skarżącą czynności dają podstawę do przyjęcia, że urządzała gry na automatach poza kasynem gry.

Dyrektor Izby Celnej w Ł stwierdził, ze w niniejszej sprawie bezspornie ustalono, że gra na badanych automatach odpowiada warunkom przewidzianym w art. 2 ust 3 ustawy o grach hazardowych oraz, że naruszony został art. 3 w związku z art. 6 ust 1 ustawy, zgodnie z którym urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie, a działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry ( art 6 ust. 1 ).

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej materiał dowodowy organ odwoławczy uznał, że Naczelnik Urzędu Celnego w Ł - prawidłowo przyjął, że gry urządzane na ujawnionych automatach posiadają cechy, które kwalifikują je jako gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Organ odwoławczy uznał za niezasadny zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego polegający na przyjęciu, że skarżąca jest podmiotem urządzającym gry na automatach podlegających restrykcjom ustawy o grach hazardowych i wbrew przepisom tej ustawy. Wskazał, że urządzającym gry jest zarówno osoba posiadająca tytuł prawny do automatu (właściciel), jak również może być osoba dzierżawiąca automat, osoba wynajmująca powierzchnię pod automat, dostarczająca energii elektrycznej do automatów i każda inna osoba czerpiąca korzyści z tego rodzaju działalności (właściciel lokalu, osoba obsługująca automat itp.). Bezspornie strona wynajęła powierzchnię w swoim lokalu pod ujawnione automaty oraz dostarczała energii elektrycznej do tych urządzeń oraz zobowiązała się sprawować nadzór nad ww. urządzeniami tj., niezwłocznie informować o ewentualnych uszkodzeniach.

Zdaniem organu niezasadny jest również zarzut naruszenia prawa materialnego tj., art.89 ustawy o grach hazardowych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżąca jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą podlega sankcji z art.89 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych i poprzez ich bezzasadne zastosowanie, w sytuacji gdy skarżąca jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, nie może być adresatem tych przepisów. W ocenie organu odwoławczego - fakt, że skarżąca - z przyczyn formalnych nie mogłaby uzyskać przedmiotowej koncesji na prowadzenie kasyna, nie oznacza automatycznie, że nie może ponosić sankcji administracyjnej w postaci kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust.1 pkt 2 ww. ustawy. Fakt, że skarżąca prowadząca działalność pod nazwą "[...]", z/s w Ł nie mogła prowadzić legalnej działalności w zakresie gier na automatach, nie oznacza, że może taką działalność prowadzić nielegalnie.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej chybiony jest również zarzut naruszenia art. 2 ust.6 ustawy o grach hazardowych poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo braku decyzji Ministra Finansów rozstrzygającej, czy gra na zatrzymanym urządzeniu, jest grą na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych nie obliguje do uzyskania decyzji ministra właściwego do spraw finansów publicznych w każdej sprawie tzn. kwestii rozstrzygnięcia ewentualnych wątpliwości, czy gry zainstalowane w przedmiotowych

urządzeniach są grami na automacie w rozumieniu ustawy. Wymóg ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy podmiot prowadzący taką działalność gospodarczą ma wątpliwości, co do charakteru takiej gry.

Odnosząc się do zarzutu naruszenie art. 6 ust. 1 i art.14 ustawy o grach hazardowych poprzez ich bezzasadne zastosowanie, w sytuacji gdy są one całkowicie bezskuteczne w krajowym porządku prawnym jako sprzeczne z prawem Unii Europejskiej (a nie Konstytucji RP) - organ odwoławczy powołując się na bardzo obszerne fragmenty uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2016r., sygn. akt II GPS 1/16 uzasadnił bezpodstawność zarzutów w tym zakresie.

W skardze A M zarzuciła :

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że urządzającym gry na automatach jest podmiot, który wyłącznie udostępnia powierzchnię lokalu w ramach cywilnoprawnego stosunku najmu, co uzasadnia nałożenie kary za urządzanie gier automatach poza kasynem gry

2. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 187 § 1 o.p. i art. 188 o.p., art 122 o.p., mające wpływ na wynik sprawy poprzez bezzasadne oddalenie wszystkich wniosków dowodowych strony zgłoszonych w toku prowadzonego postępowania, pomimo, że dotyczyły okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy i nie zostały udowodnione zgodnie z twierdzeniem skarżącej,

Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. skarżąca wniosła o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci prawomocnego postanowienia Urzędu Celnego w Ł z dnia [...] roku wydanego w sprawie [...] [....] umarzającego postępowanie karne przeciwko A M w kwestii urządzania gier na automatach w lokalu przy ul. P [...] w Ł.

Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji oraz umorzenie postępowania w sprawie urządzania gier na automatach poza kasynem gry przez skarżącą jako bezprzedmiotowego oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

Skarżąca podkreśliła, że w toku prowadzonego postępowania organ nie wykazał, że w jakikolwiek sposób urządzała bądź organizowała gry na automatach. Organ nie ustalił, czy: strona instalowała oprogramowanie w zatrzymanych urządzaniach, objaśniała komukolwiek regulamin, zasady gry na tych urządzaniach, dysponowała kluczami do tych urządzeń, otwierała je bądź zamykała, czy zasilała je pieniędzmi, czy wypłacała wygrane, czy w jakikolwiek sposób przerobiła, przystosowała swój lokal w Ł przy ul. P[...] w związku z wstawieniem do niego automatów. Co więcej, na podstawie zebranego przez organ materiału dowodowego wynika, że czynności tych dokonywał kto inny T A pracownik strony oraz serwisant urządzenia CSANI, który regularnie do niego przyjeżdżał i towarował je środkami pieniężnymi. Nie ma w aktach sprawy żadnego dowodu, by osoby te wykonywały czynności na zlecenie i polecenie skarżącej. Ponadto w ocenie strony, nie ma żadnego dowodu, że włączała i wyłączała przedmiotowe automaty do prądu i że miała świadomość uczestniczeniu w przedsięwzięciu polegającym na organizowaniu gier na automatach.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany zarzutami, wnioskami oraz powołaną w skardze podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Ocena legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona według wskazanych powyżej kryteriów wykazała, że skarga jest uzasadniona.

Spór w sprawie dotyczy legalności nałożenia przez organy celne na skarżącą prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą[...] A M kary pieniężnej w łącznej wysokości 36 000,00 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, w Ł przy ul. P[...].

Przede wszystkim na wstępie należy podkreślić, że Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko zgodnie z którym sankcja z art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h. może zostać nałożona na więcej niż jeden podmiot, w sytuacji gdy każdemu z nich można przypisać cechę "urządzającego gry" na tym samym automacie w tym samym miejscu i czasie. Wynika to z szerokiego zakresu definicji podmiotu "urządzającego gry na automatach" jaką należy przyjąć na potrzeby tego rodzaju postępowań. Wykładnia tego pojęcia, umożliwiająca nakładanie kar administracyjnych na więcej niż jeden podmiot, jest niezbędna jeżeli system kontroli i skuteczność przewidzianych przez ustawodawcę sankcji ma mieć realny charakter, zwłaszcza zaś jeżeli spojrzy się na to zagadnienie z perspektywy eliminowania sytuacji obejścia bądź nadużycia prawa przez podmioty uczestniczące w działalności hazardowej. Nie do pogodzenia bowiem z zasadą skuteczności stanowionego prawa byłaby taka wykładnia przepisów ustawy hazardowej, która w istocie pozostawiałaby bez kontroli i sankcji np. sytuacje tworzenia pozorów urządzania gier na automatach przez jeden podmiot, a więc też jego nominalnej odpowiedzialności, podczas gdy w rzeczywistości gry na automacie urządzane byłyby również na rachunek innego podmiotu jako element wspólnego przedsięwzięcia. Zdaniem Sądu prawo musi takie działania obejmować swoim zakresem i tworzyć realne możliwości ich kontroli. Sąd zaznacza także, iż nie może zostać poczytana za przeszkodę w takim rozumieniu wskazanego pojęcia, użyta w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. liczba pojedyncza - "urządzający gry na automatach poza kasynem gry". Jak wskazano, wykładnia tego zwrotu musi uwzględniać sens regulacji sankcjonującej określone zachowanie, w którym bez wątpienia mieści się również działanie więcej niż jednego podmiotu, o ile można w sprawie ustalić i przypisać określonym osobom cechę wspólnego urządzania gier na automacie poza kasynem.

W kontekście powyższego zwrócić należy uwagę, iż istnienie możliwości karania więcej niż jednego podmiotu za urządzanie gier na automatach nie oznacza, iż organy mogą w sposób automatyczny i dowolny rozszerzać krąg podmiotów, które można obciążyć sankcją. W celu ustalenia odpowiedzialności istotne jest przypisanie konkretnym podmiotom cechy "urządzającego gry na automatach". Istniejące powiązanie określonych podmiotów np. urządzającego gry na automacie w lokalu i wynajmującego lokal lub serwisanta automatów samo przez się nie świadczy jeszcze o tym, iż te podmioty również urządzają gry na automacie. Granica ocen w tego rodzaju sytuacjach powinna uwzględniać złożoność sytuacji faktycznych i rzeczywiste powiązania istniejące pomiędzy podmiotami.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, z naruszeniem art. 122 O.p. organy nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego w powyższym zakresie, poczynione zaś ustalenia nie zawsze znajdują oparcie w zebranym materiale dowodowym, co zasadnym czyni zarzut naruszenia art. 187 § 1 O.p. Do takich wniosków prowadzi analiza zgromadzonego przez organy materiału dowodowego w postaci umów zawartych w dniu 1 stycznia 2013 r., oraz w dniu 15 maja 2014 r.

Stronami zawartej w dniu 1 stycznia 2013 r. "Umowa dzierżawy powierzchni użytkowej", była Kancelaria Prawa Finansowego "[...]" oraz [...] A M jako Wydzierżawiająca. Z umowy tej wynika, że dzierżawca – Kancelaria Prawa Finansowego miała na wydzierżawionej powierzchni prowadzić działalność w zakresie pośrednictwa pieniężnego, w tym "przekazy realizowane od i do brokera instrumentów finansowych CSANI.com", a pośrednictwo to miało być realizowane za pomocą wolno stojącego kiosku z ekranem dotykowym oraz urządzeniem do przyjmowania i wydawania banknotów lub/i monet. Kancelaria poinformowała, że działalność ta jest w pełni legalna i nie podlega restrykcjom ustawy hazardowej, na potwierdzenie czego oświadczyła, że jest w posiadaniu stosownych wymienionych w treści umowy dokumentów. Czynsz dzierżawy zgodnie z pkt 7 umowy strony ustaliły w wysokości 40% od zrealizowanych przez urządzenie przekazów pieniężnych tj. różnicy pomiędzy wpłatami i wypłatami pieniężnymi. Dołączenie do akt sprawy tej umowy może sugerować, że zdaniem organów to właśnie na jej podstawie zostały wstawione do lokalu skarżącego urządzenia do gry, chociaż z umowy tej wynika, że jej przedmiotem było wydzierżawienie powierzchni lokalu pod zupełnie inne urządzenie. Wyjaśnienie powyższych okoliczności jest zdaniem Sądu istotne z tego powodu, że w ocenie Sądu dla uznania skarżącej za urządzającą gry nie jest wystarczające samo wynajęcie przez nią powierzchni lokalu (zwłaszcza, że nie wiadomo czy wynajęła ona ten lokal podmiotowi prowadzącemu działalność na urządzeniach do gry). W wyroku z dnia 9 listopada 2016r. w spr. II GSK 2736/16 Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że samo wynajęcie lokalu za określony procentowo czynsz najmu liczony od przychodów uzyskiwanych przez automat nie przesądza jeszcze o urządzaniu gier przez wynajmującego. Do przypisania odpowiedzialności wynajmującego niezbędne jest ustalenie czy oprócz czynszu istnieją jeszcze inne okoliczności przemawiające za jego udziałem w urządzaniu gier na automatach. Konieczne jest ustalenie czy na wynajmującym spoczywają obowiązki, które wskazywałyby na jego uczestniczenie w urządzaniu gier. Tylko w sytuacji ustalenia, że wynajmujący aktywnie partycypował w obowiązkach dotyczących organizowania gier można uznać, że był on osobą urządzającą gry.

W niniejszej sprawie organy celne uznały, że skarżąca urządzała gry na urządzeniu Money Transfer Kiosk (CSANI), powołując się na umowę dzierżawy powierzchni użytkowej z dnia 1 stycznia 2013 r., gdy tymczasem z treści tej umowy nie wynika nawet, że przedmiotowe urządzenie jest automatem do gier. Wręcz przeciwnie w treści tej umowy wskazano na dokumenty urzędowe wyłączające przedmiotowe urządzenie spod restrykcji ustawy hazardowej. Oczywiście nie można wykluczyć, że urządzenie to było specyficznym automatem do gier hazardowych, co miał potwierdzić przeprowadzony przez funkcjonariuszy celnych eksperyment, jednak treść zawartej umowy w żaden sposób nie potwierdza tezy organów, że skarżąca była urządzającą gry w rozumieniu art. 89 ustawy o grach hazardowych. Pojęcie "urządzanie gier" w języku polskim rozumiane jest jako synonim takich pojęć, jak: "utworzyć, uporządkować zagospodarować", "zorganizować, przedsięwziąć, zrobić" (Słownik poprawnej polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994). Według zaś Słownika języka polskiego pod red. Mieczysława Szymczaka (PWN, Warszawa 1981 r.) urządzić to m.in. zorganizować jakąś imprezę, jakieś przedsięwzięcie, itp. W tym kontekście "urządzanie gier" obejmuje niewątpliwie podejmowanie aktywnych działań, czynności dotyczących zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (eksploatacji automatów), w znaczeniu art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. Natomiast "urządzający gry" w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h. to podmiot realizujący (wykonujący) te działania, czynności. Urządzanie gier na automatach obejmuje zatem w szczególności zachowania aktywne polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzenia, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego automatu nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywanie automatu w stanie stałej aktywności, umożliwiającej jego sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, związane z obsługą urządzenia czy zatrudnieniem odpowiednio przeszkolonego personelu. W konsekwencji warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Nie wyklucza to oczywiście możliwości współdziałania wielu podmiotów w nielegalnym procederze urządzania gier, a więc np. właściciela automatu i właściciela lokalu, którzy na podstawie zawartej umowy (porozumienia, niekoniecznie pisemnego) dokonują podziału zadań i funkcji związanych z procesem organizacji gier, jeżeli można im przypisać nawet niewielki wycinek z opisanej wyżej aktywności. Tymczasem z treści zawartej umowy nie wynikają dla skarżącej żadne obowiązki. Poza kwestią udostępnienia części lokalu - gdzie na wydzierżawionej powierzchni Kancelaria miała prowadzić działalność w zakresie pośrednictwa pieniężnego, w tym "przekazy realizowane od i do brokera instrumentów finansowych CSANI.com", a pośrednictwo to miało być realizowane za pomocą wolno stojącego kiosku z ekranem dotykowym oraz urządzeniem do przyjmowania i wydawania banknotów lub/i monet - i określeniem czynszu, ustala ona obowiązki wydzierżawiającej w egzekwowaniu wewnętrznej procedury przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy. Organy celne nie wyjaśniły na czym miały polegać czynności skarżącej w urządzaniu gier na automatach poza kasynem gry ewentualnie obowiązki związane z funkcjonowaniem tego konkretnie urządzenia uznanego za automat do gier hazardowych. Żadna z tych kwestii nie została wyjaśniona. Poza dokumentami w postaci protokołu z kontroli, protokołu zatrzymania rzeczy, protokołu oględzin do akt załączono jedynie przedmiotową umowę dzierżawy powierzchni użytkowej z dnia 1 stycznia 2013r. Poza tym nie przeprowadzono żadnego postępowania dowodowego. W szczególności, mimo składanych przez skarżącą wniosków dowodowych nie przesłuchano stron umowy na okoliczność praw i obowiązków skarżącej w stosunku do tego urządzenia Money Transfer Kiosk. Wobec powyższe zasadny jest więc zarzut naruszenia art. 188 O.p. Jak już była bowiem o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach samo udostępnienie części lokalu dla zainstalowania urządzenia nie oznacza, że wynajmująca urządzała grę na automacie. Dla przyjęcia odpowiedzialności wynajmującej konieczne jest ustalenie, że w sposób aktywny uczestniczyła ona w przedsięwzięciu jakim jest organizowanie gry. Niezbędne jest wykazanie, że wynajmująca w sposób aktywny partycypowała w takim przedsięwzięciu co wiąże się z koniecznością dokładnego wyjaśnienia obowiązków wynajmującej związanych z funkcjonowaniem automatu. W niniejszej sprawie organy celne nie wykazały aby skarżąca podejmowała aktywne działania w urządzaniu gier na przedmiotowym urządzeniu, gdyż nie przeprowadzono praktycznie żadnego postępowania dowodowego w tym zakresie. Skoro takie postępowanie nie zostało przeprowadzone to teza organów celnych, że skarżąca urządzała gry na tym urządzeniu, potraktowanym jako automat do gier, nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Do takiego wniosku na pewno nie prowadzi lektura jedynego dowodu w postaci umowy. W ocenie Sądu nie uzasadnia go także zeznanie pracownika T A, z którego wynika, że obsługą tego urządzenia zajmuje się serwisant, do którego T A dzwoni w każdym przypadku problemów z tym urządzeniem jak również w kwestiach finansowych (wypłaty pieniędzy).

W niniejszej sprawie organy celne uznały również, że skarżąca urządzała gry na automatach Hot Spot Admiral nr[...], Hot Spot Gaminator nr [...] opierając się na treści umowy najmu powierzchni użytkowej nr [...] z dnia [...] r. zawartej pomiędzy "[...]" [...], ul. P[...](treść pieczątki na w/w umowie) z siedzibą przy ul. B [...] reprezentowanej przez D M, a A sp. z o.o. z siedzibą w K. Przedmiotem tej umowy jest najem 3 m2 powierzchni lokalu przy ul. P[...], w Ł, celem prowadzenia tam przez Spółką z o. o. A działalności hazardowej (§ 2 umowy). Na podstawie zawartej umowy, zainstalowano w lokalu urządzenia Hot Spot Admiral [...] oraz Hot Spot Gaminator [...]. Zgodnie z § 3 tej umowy Najemcy należny jest od Wynajmującego czynsz w wysokości 500 zł. Jak zaś wynika z § 5 tej umowy Najemca zakazuje Wynajmującemu jakiejkolwiek ingerencji w najętą powierzchnię oraz w urządzenia na niej zlokalizowane, z wyjątkiem obowiązku dostarczenia energii elektrycznej do najętej powierzchni, utrzymywania porządku(sprzątanie) oraz zapewnienia bezpieczeństwa (ochrona). W razie dostrzeżenia jakiejkolwiek nieprawidłowości w działaniu urządzeń Wynajmujący zobowiązany jest niezwłocznie, co najmniej telefonicznie, powiadomić o tym Najemcę.

Zdaniem Sądu również treść tej umowy nie uzasadnienia stanowiska organu odwoławczego, przedstawionego w uzasadnieniu decyzji że "urządzającym gry jest zarówno osoba posiadająca tytuł prawny do automatu (właściciel), jak również może nim być osoba dzierżawiąca automat, osoba wynajmująca powierzchnię pod automat, dostarczająca energii elektrycznej do automatów i każda inna osoba czerpiąca korzyści z tego rodzaju działalności (właściciel lokalu, osoba obsługująca automat itp.). Bezspornie strona wynajęła powierzchnię w swoim lokalu pod ujawnione automaty oraz dostarczała energii elektrycznej do tych urządzeń oraz zobowiązała się sprawować nadzór nad ww. urządzeniami tj., niezwłocznie informować o ewentualnych uszkodzeniach".

Przede wszystkim należy podkreślić, że stroną przedmiotowego postępowania jak również zaskarżonej decyzji jest A M "[...]". Tymczasem, stroną zawartej umowy jest "[...]" [...], ul. P[...] (treść pieczątki na w/w umowie oraz załączniku pt. "Informacja prawna") z siedzibą przy ul. B[...] reprezentowana przez D M. Z akt sprawy, przedstawionych Sądowi, nie wynika kim jest D M. Ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu z CEIDG można wnioskować, że przedsiębiorca A M "[...]" nie posiada pełnomocników bowiem w rubryce "pełnomocnicy przedsiębiorcy" brak jest wpisów. Nie bez znaczenia w sprawie jest również okoliczność, że D M reprezentuje [...] [...], ul. P[...] z siedzibą przy ul. B[...], a nie skarżącą prowadzącą działalność pod nazwą A M "[...]". Tej istotnej okoliczności organy w ogóle nie wyjaśniły. Skarżąca w odwołaniu składała wnioski dowodowe w tym m.in. wniosek o jej przesłuchanie na okoliczność nieurządzania przez nią gier na automatach oraz współpracy z firmą A Sp. z o.o. Organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów. Tymczasem wyjaśnienie powyższych wątpliwości było niezbędne i konieczne. W oparciu o treść cytowanej umowy nie można bowiem jednoznacznie twierdzić, jak uczynił to organ, że skarżąca jest urządzającą gry na przedmiotowych automatach. Już abstrahując od znaczenia obowiązków wynikających z tej umowy, w kontekście pojęcia urządzającego gry, kwestią fundamentalną było oczywiście ustalenie kto i w czyim imieniu zawarł tę umowę i czy dotyczy ona działalności prowadzonej przez A M "[...].Nadto Sąd zauważa, iż zapisy umowy nie stanowią per se o urządzaniu bądź nieurządzaniu gier na automatach przez dany podmiot. Ich zakwestionowanie wymaga nieco większej aktywności organów, niż tylko analiza zapisów umowy i generalne wiązanie odpowiedzialności z uzyskiwaniem czynszu z najmu powierzchni i dostarczaniem energii. Tym bardziej w sytuacji takiej jak ta, w której Najemca zakazuje Wynajmującemu jakiejkolwiek ingerencji w najętą powierzchnię oraz w urządzenia na niej zlokalizowane, z wyjątkiem obowiązku dostarczenia energii elektrycznej do najętej powierzchni, utrzymywania porządku(sprzątanie) oraz zapewnienia bezpieczeństwa (ochrona) oraz informowania w razie dostrzeżenia jakiejkolwiek nieprawidłowości w działaniu urządzeń. W sprawach dotyczących podmiotów, którym nie można wprost przypisać cechy "urządzającego gry na automacie", organy celne powinny dokładnie wyjaśnić ich udział w tego rodzaju przedsięwzięciu. Konstrukcja zawartej umowa nie przesądza ani o urządzaniu tych gier przez wynajmującego, ani też takiej okoliczności nie wyłącza.

Podsumowując zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie organ przedwcześnie przyjął, iż odpowiedzialność skarżącej jest niewątpliwa. Powtórzyć należy, że dla przyjęcia odpowiedzialności wynajmującego konieczne jest ustalenie, że w sposób aktywny uczestniczył on w przedsięwzięciu jakim jest organizowanie gry. Niezbędne jest wykazanie, że wynajmujący w sposób aktywny partycypował w takim przedsięwzięciu co wiąże się z koniecznością dokładnego wyjaśnienia obowiązków wynajmującego związanych z funkcjonowaniem automatu, wykazania czerpania korzyści z urządzania gier.

Reasumując sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. Organy celne nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego ani nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Stanowiło to naruszenie przepisu art. 122,187 § 1, 188 i 191 Ordynacji podatkowej co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt.1 c.) p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Na zakończenie należy wskazać, że bez znaczenia dla wyniku sprawy w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry jest okoliczność prawomocnego umorzenia postępowania karnego w stosunku do A M. Sprawa karna jest sprawą odrębną od sprawy administracyjnej o nałożenie kary pieniężnej. Inne przesłanki są przedmiotem oceny w tych postępowaniach. Kwestia ta została przesądzona w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2015r. sygn. akt P 32/12.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Należy wyjaśnić okoliczności zawarcia wskazanych umów, ich strony oraz przedmiot. W następnej kolejności ustalić prawa i obowiązki skarżącej w kontekście urządzania gier na automatach. W tym celu należy rozważyć możliwość przesłuchania wynajmującej i najemcy oraz ewentualnie przeprowadzić inne dowody konieczne do wyjaśnienia sprawy w aspekcie wskazanej podstawy prawnej nałożenia kary pieniężnej.

k.p.