Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 957/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 ust. 1, art. 88 ust. 3a ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2006 r. 1. oddala skargę, 2. nakazuje ściągnąć od A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę [...] złotych tytułem brakującej części kwoty wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję [...]r., nr [...]na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust.1 i ust. 3, art. 15 ust. 1 i ust. 2, art. 19 ust. 1 i ust. 13 pkt 4, art. 29 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit.a i ust. 10 pkt 1 , art. 88 ust. 3a pkt 2, art. 99 ust. 1 i ust. 12, art. 103 ust. 1 oraz art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054), po rozpoznaniu odwołania spółki z o.o. A z siedzibą w S od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S z [...] r. określającej w podatku od towarów i usług za maj 2006 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...]zł,

w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie.

Spółka z o.o. A z siedzibą w S , zwana dalej w skrócie "spółką A", została zarejestrowana w 2006 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym- Rejestr Przedsiębiorców pod nr [...], prezesem zarządu (jednoosobowy) był A B, który objął 100% udziałów o wartości [...] zł ([...]zł - kapitał spółki). Spółka A zarejestrowana została jako podatnik podatku od towarów i usług. Spółka A zakupiła od PHU J spółki z o.o. z siedzibą w S , zwanej dalej w skrócie "spółką J", 19 maja 2006 r. nieruchomość położoną w S przy ul. R za kwotę [...]zł netto (akt notarialny Repertorium A nr [...]). Z aktu notarialnego wynika, że nie pobrano podatku od czynności cywilnoprawnych ze względu na oświadczenie złożone przez wspólników spółki J tj. prezesa J G i wiceprezesa S G, iż sprzedaż opodatkowana będzie podatkiem od towarów i usług.

23 maja 2006 r. wspólnicy J J G i S G sprzedali wszystkie udziały na rzecz S J, który został prezesem zarządu (jednoosobowy), zaś siedziba spółki została przeniesiona do P ul. S 8. Spółka J wystawiła 23 maja 2006 r. fakturę VAT nr [...] na wartość netto [...] zł i podatek od towarów i usług według stawki 22% w kwocie [...]zł. Spółka A ujęła ww. fakturę w poz. 1 rejestru zakupu VAT: zakup środka trwałego za maj 2006 r. w powyższych kwotach oraz w księgach rachunkowych na koncie [...] w kwocie [...]zł- zakup nieruchomości.

Uchwałą nr 1 z 21 czerwca 2006 r. w spółce J powołano prokurenta E P, lecz z uwagi na braki formalne sąd rejonowy nie dokonał zmiany w KRS dotyczącej powołania prokurenta. W deklaracji VAT 7 za maj 2006 r. złożonej

26 czerwca 2006 r. przez spółkę J, wykazała ona zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł, którego nie zapłaciła. Deklarację podpisał E P.

Spółka A przedstawiła na dowody zapłacenia należności spółce J w postaci rachunków KP z 3 lipca 2007 r. na kwotę [...]zł, z 4 lipca 2007 r. na kwotę [...]zł, z 5 lipca 2007 r. na kwotę [...]zł i 6 lipca 2006 r. na kwotę [...]zł. Na ww. dowodach widnieją dane obu firm oraz w części "kwotę powyższą otrzymałem"- pieczątka prezes zarządu J spółki z o.o. S J

i nieczytelny podpis.

Spółka A ujęła ww. dowody na łączną kwotę [...]zł w raporcie kasowym nr 2 z 3 lipca 2006 r., zaś kwotę [...]zł objęła kompensata zobowiązania spółki J względem spółki A wynikająca z faktury VAT nr [...]z 19 maja 2006 r. na wartość netto [...]zł i podatek od towarów i usług w kwocie [...]zł wystawionej tytułem dzierżawy pomieszczeń magazynowych i biurowych przy ul. R w S za okres od 19 maja do 30 sierpnia 2008 r. Zawiadomienie o dokonanej kompensacie podpisała w imieniu spółki J- księgowa K K.

Spółka A 26 czerwca 2006 r. złożyła w urzędzie skarbowym w S deklarację VAT7 za maj 2006 r., w której wykazała:

-razem podatek należny- [...]zł;

-razem podatek naliczony [...]zł;

- nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do odliczenia , w tym: [...]zł

-kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni [...]zł

- kwotę do przeniesienia na następny miesiąc [...]zł

Spółka A sfinansowała zakup przedmiotowej nieruchomości z pożyczek uzyskanych dniu 19 maja 2006 r. od wspólników J J G i S G w wysokości po [...]zł od każdego z nich. Termin spłaty pożyczek ustalono na 30 listopada 2006 r., który przedłużono do 31 grudnia 2020 r. (aneksy umów z 30 listopada 2006 r.).

Od 15 listopada 2006 r. jedynym wspólnikiem spółki A jest T S, który jest prezesem zarządu spółki.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S (organ I instancji) podał, że 10 kwietnia 2008 r. Naczelnik Zachodniopomorskiego Urzędu Skarbowego

zwrócił się o przeprowadzenie kontroli podatkowej w spółce A z uwagi na prowadzone postępowanie wyjaśniające i karnoskarbowe co do spółki J

na okoliczność przeprowadzonej transakcji nabycia nieruchomości przy ul. R 2B w S . Naczelnik Urzędu Skarbowego

wskazał, że osoba, która nabyła udziały w spółce J posługująca się dowodem osobistym na nazwisko S J jest osoba nieznaną. Również prokurent spółki J posługujący się paszportem E P okazał się osoba nieznaną. Prawdziwy E P jest osobą ubezwłasnowolnioną. Prawdziwy S J przesłuchany 15.10.2007 r. podał, że nie nabywał udziałów w żadnej spółce, nie zna panów G, nie ma stałego dochodu i utrzymuje się ze zbierania surowców wtórnych oraz nie wie kiedy utracił dowód osobisty i kto mógłby się nim posługiwać. Naczelnik Urzędu Skarbowego otrzymał od prokuratora Prokuratury Rejonowej w S kopie dokumentów w sprawie o sygn. akt 1 Ds. 239/08 w sprawie przeciwko J G. Przesłuchani pracownicy J i J G na okazanych im tablicach poglądowych nie rozpoznali S J jako osoby, która nabyła udziały spółki J i została powołana na jej prezesa. K K- księgowa w spółce J i T S obecnie prezes spółki A rozpoznali osobę podająca się za E P, a był nim M L. Ponadto prokurator poinformował o prowadzeniu śledztwa o sygn. akt 1 Ds.1941/10/S (pismo z 14 kwietnia 2011 r.) przeciwko M L, J G i K S (osobie posługującej się dowodem S J). Prokurator podał, że K. S stwierdził, że nie otrzymał żadnych pieniędzy od A. B.

Wobec czego, Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że deklaracja VAT 7 za maj 2006 r. spółki J został złożona przez osobę nieuprawnioną i nie wywołuje żadnych skutków w zakresie podatku

od towarów i usług, zaś zobowiązanie podatkowe za maj 2006 r. wynosi 0 zł.

Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał,

że przedmiotowa nieruchomość stanowiła wkład niepieniężny o wartości [...]zł wniesiony do spółki J w dniu 23 września 1997 r. na pokrycie udziałów. Wobec czego, Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję w dniu [...]r., na podstawie art. 29 ust. 5 i art. 43 ust. 1 pkt 2,

ust. 2 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, mając na uwadze, że ww. nieruchomość stanowiła aport oraz okres jej używania, że przedmiotowa nieruchomość spełniła definicję towaru używanego. W związku z tym do sprzedaży tej nieruchomości przez spółkę J na rzecz spółki A ma zastosowanie zwolnienie podatkowe. Jednocześnie z uwagi na wystawienie przez spółkę J faktury VAT, dokumentującej tą sprzedaż i wprowadzenie tejże do obrotu, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Szczecinie określił spółce J na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy

o podatku od towarów i usług kwotę 154.000 zł tytułem tego podatku. Kwota ta nie została przez spółkę uregulowana.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S , mając na uwadze powyższe informacje, wszczął 7 lutego 2011 r. wobec spółki A postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za maj 2006 r.

Organ I instancji przytoczył art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu na maj 2006 r. Na podstawie zebranego materiału organ I instancji uznał, że spółka A nie uregulowała kwoty [...] zł wynikającej z faktury VAT z 23 maja 2006 r. wystawionej przez spółkę J. Spółka A zawyżyła w maju

2006 r. wartość podatku naliczonego do obliczenia o kwotę [...]zł z tytułu przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie organ uznał, że część należnej kwoty

w wysokości [...]zł została uregulowana w formie kompensaty między spółkami. Wobec powyższego organ określił spółce A w podatku od towarów i usług za maj 2006 r. kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...]zł.

Spółka A złożyła odwołanie od powyższej decyzji i wniosła o jej uchylenie.

Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie przytoczył art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług . Organ odwoławczy wskazał, że podatnik posiada prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie dokumentu jakim jest faktura. Sam fakt posiadania faktury nie przesądza jednak o prawie do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu podatku naliczonego. Niezależnie od warunków formalnych jakie musi spełniać ww. dokument konieczne jest aby oddawał rzeczywisty przebieg transakcji gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Organ odwoławczy wskazał, że spółka A powinna zapłacić za przedmiotową nieruchomość do 15 czerwca 2006 r. (termin wnikał z aktu notarialnego i faktury) przelewem. W tym terminie spółka A nie dokonała zapłaty

za ww. nieruchomość, bo jak zeznał A. Bi, spółka J nie domagała się zapłaty. Nastąpiło to po ponagleniu przez prezesa spółki J w dniach 3 do 6 czerwca 2006 r. A. Bi zapłacił gotówką w 4 transzach osobie podającej się za prezesa J i posługującego się nazwiskiem S J. Jak zeznał A. B gotówkę pożyczoną spółce A przez panów G przechowywał w domu i tymi pieniędzmi zapłacił spółce J za przedmiotową nieruchomość. Organ odwoławczy wskazał, że następnie A. B sprzedał udziały w spółce A T S (byłemu pracownikowi spółki J) i w związku z tym uległ przedłużeniu termin zwrotu pożyczek zaciągniętych przez spółkę A od panów G. Organ odwoławczy podkreślił, że nabywca udziałów spółki J i jej prezes nie był osobą za którą się podawał, tj. S J. Ponadto, przedmiotowa nieruchomość stanowiła wkład niepieniężny wniesiony do spółki J

w dniu 23 września 1997 r. na pokrycie udziałów. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 43 ust. 2 pkt 1, art. 43 ust. 6 i art. 29 ust. 5 ustawy o podatku

od towarów i usług. Organ odwoławczy wskazał, że w dacie wniesienia nieruchomości jako aportu do spółki J zgodnie z § 73 pkt 2a rozporządzenia Ministra Finansów

z 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów

i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 154, poz. 797 ze zm.), czynność ta nie podlegała opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. W związku z tym,

że wniesienie tej nieruchomości jako aportu było zwolnione o podatku i spółce J nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu, a także z uwagi na okres użytkowania jej przez spółkę J, dalsza jej sprzedaż winna korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Nieruchomość ta spełniała bowiem definicję towaru używanego zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów usług.

Z uwagi, że spółka J wbrew przepisom ustawy o podatku od towarów i usług obciążyła sprzedaż ww. nieruchomości podatkiem od towarów i usług, konieczne stało się, zdaniem organu odwoławczego, zbadanie czy zachodzą przesłanki z art. 88

ust. 3a pkt 2 tej ustawy w celu ustalenia czy spółce A przysługuje prawo do odliczeni podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentującej sprzedaż nieruchomości. Oznacza to, że jeżeli kwota z faktury została zapłacona, to wówczas nie stosuje się zakazu jej odliczenia. Spółka A przedstawiła jako dowody zapłaty kwoty wynikającej z faktury rachunki KP oraz zawiadomienie o dokonaniu kompensaty. Organ odwoławczy wskazał, że A. B dokonując płatności gotówką zamiast przelewem naruszył art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Organ odwoławczy podkreślił, że osoba podpisująca się na dowodach KP jako S J nim nie była. Powyższe oznaczało, że osoba występująca jako prezes J, posługująca się danymi osobowymi S J, nie była uprawniona do reprezentacji spółki, w tym do podpisywania dokumentów w jej imieniu. Tym samym działania tej osoby nie mogą wywoływać skutków prawnych i nie stanowią dowodu potwierdzającego zapłatę kwoty [...]zł na rzecz spółki J tytułem nabycia przedmiotowej nieruchomości. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, organ odwoławczy stwierdził, że przesłanka z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku

od towarów i usług, tj. zapłaty należności wynikającej z faktury nie została spełniona. Organ odwoławczy stwierdził, że spółka A nie miała prawa do odliczenia podatku

od towarów i usług wykazanego w fakturze i w deklaracji VAT 7 za maj 2006 r. zawyżyła kwotę podatku naliczonego o wartość [...]zł. Prawidłowo zatem organ I instancji określił spółce A podatek od towarów i usług za maj 2006 r. w wysokości [...]zł. Kwota ta wynikała z faktury z [...]r. wystawionej na kwotę netto [...]zł

i podatek od towarów i usług w kwocie 1.760 zł, dokumentującej usługę dzierżawy budynków. Art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie zawiera ograniczeń co do formy uregulowania należności. Wobec czego dopuszczalna była forma kompensaty wzajemnych zobowiązań. Jak zaznaczył organ odwoławczy, prawo do odliczenia podatku wynikające z faktury determinowane jest uregulowaniem całej należności z faktury, a to nie nastąpiło w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem spółki A, iż dokonała wszystkich czynności sprawdzających, w tym sprawdziła aktualny KRS spółki J, zapoznała się

z nazwiskiem prezesa zarządu i wzorem jego podpisu. Bowiem A. B zeznał, że nie sprawdzał dowodu osobistego osoby, której przekazał gotówkę za ww. nieruchomość, o tym, iż jest to prezes spółki J wiedział od panów G.

Tym samym zarzut spółki A naruszenia przez organ art. 17 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym jest bezzasadny. Organ odwoławczy podkreślił, że prawdziwy S J nie otrzymał należności z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości. Organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przez organ I instancji art. 120, art. 121 i art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa.

Spółka A złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję i wniosła o jej uchylenie.

Zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie:

1. art. 88 ust. 3a ustawy o podatku do towarów i usług przez odmowę jego zastosowania;

2. art. 86 ust. 1 ww. ustawy przez bezpodstawne zanegowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego;

3. art. 17 ustawy o Krajowym rejestrze Sądowym przez nieuwzględnienie domniemania wiary publicznej rejestru;

4. art. 120 i art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa

Zdaniem spółki A, jej postępowanie było prawidłowe, bowiem dokonała ona zapłaty za przedmiotową nieruchomość osobie wpisanej do KRS-u jako prezes zarządu, a dane wpisane do tego rejestru korzystają domniemania prawdziwości.

W ocenie spółki sprawdzenie dowodu osobistego prezesa spółki J nic by nie zmieniło, gdyż jak ustalono osoba ta posługiwała się podrobionym dokumentem na nazwisko S J. Według niej, okoliczność, iż spółka uregulowała należność w gotówce, a nie przelewem nie ma znaczenia. Strona podała, że do dnia wniesienia skargi, wpis do KRS spółki J nie został zmieniony i S J pozostaje nadal jej prezesem. Ponadto, spółka wskazała, że nałożenie na nią przez organ podatkowy, obowiązku kontroli drugiej strony transakcji w zakresie zapłaty należnego podatku i prawidłowości składania deklaracji podatkowych, nie ma podstaw prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie jest zasadna.

Spór między skarżącą a organem podatkowym dotyczył kwestii zapłaty

za zakupioną przez spółkę A od spółki J nieruchomość położoną w S przy ul. R 2B.

W niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku

od towarów i usług (Dz. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przytoczono w brzmieniu obowiązującym w maju 2006 r.

Zgodnie z art. 86 § 1 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie

w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego [...]. Kwota podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ww. ustawy, stanowi sumę kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Sam fakt posiadania przez podatnika faktury nie przesądza o prawie dokonania obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Wystawiona faktura musi odpowiadać dokumentować rzeczywiste zdarzenie.

W niniejszej sprawie organ podatkowy nie zakwestionował czynności jaką była sprzedaż przedmiotowej nieruchomości. Organ podatkowy wskazał na fakt, że sprzedaż tej nieruchomości przez spółkę J korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług z uwagi na to, iż nieruchomość spełniała definicję towaru używanego, określonego w art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z uwagi na to, że spółka J wbrew przepisom ustawy o podatku od towarów i usług obciążyła sprzedaż ww. nieruchomości tym podatkiem, konieczne stało się, w celu ustalenia czy spółce A służy prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury VAT nr [...]z 23 maja 2006 r.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 tej ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu, jest zwolniona od podatku, a kwota wykazana w fakturze nie została uregulowana.

Sąd zgodził się z organem podatkowym, że na podstawie okoliczności zaistniałych w sprawie nie doszło do uregulowania w całości przez spółkę A kwoty wykazanej w ww. fakturze na rzecz spółki J.

Kwestia kompensaty wzajemnych zobowiązań między spółkami na kwotę [...]zł netto jest bezsporna. Dotyczyła ona zobowiązania spółki J względem spółki A z umowy dzierżawy pomieszczeń, udokumentowana fakturą VAT z 19 maja 2006 r.,

z ujętym w niej podatkiem od towarów i usług w kwocie [...]zł.

Spółka A stwierdziła, że dokonała uregulowania pozostałej kwoty należności w gotówce do rąk jej prezesa S J i na tę okoliczność przedstawiła cztery dowody KP. Zdaniem strony, dokonała ona wszystkich czynności sprawdzających, w tym zbadała odpis KRS spółki J i zapoznała się z nazwiskiem prezesa zarządu i ze wzorem jego podpisu oraz osoba S J zgadzała się z dowodem osobistym, którym posługiwała się osoba, która przyjęła zapłatę za ww. nieruchomość (k. 204 akt- str. 8 odwołania).

Organ podatkowy, iż z zeznań A. B byłego prezesa spółki A wynika, iż nie sprawdzał on dowodu osobistego osoby, której uiścił ww. należność,

a o tym, że jest to prezes spółki J wiedział od panów G. Sąd zgodził się

z organem podatkowym, że wobec powyższego, nie jest prawdopodobne, aby w takiej sytuacji A. B sprawdzał odpis KRS spółki J i wzór podpisu jej prezesa. Skarżąca w skardze wycofała się z twierdzeń sprawdzenia odpisu KRS spółki J, wzoru podpisu jej prezesa i dowodu osobistego osoby podającej się za S J. Spółka A podkreśliła w skardze znaczenie wiarygodności danych wynikających z KRS i powoła się na uchwałę Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2008 r., sygn. akt III CZP 124/08 oraz oparła na tym zarzut naruszenia art. 17 ustawy

o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Sąd uznał, że ww. uchwała nie ma znaczenia przy rozstrzygnięciu tej sprawy z uwagi na inny stan faktyczny, który legł u podstawy jej podjęcia. Domniemanie wiarygodności danych wpisanych do KRS może być obalone. W niniejszej sprawie, organ wskazał, że S J zaprzeczył, aby nabył udziały w spółce J oraz by pełnił stanowisko jej prezesa. Powyższe zostało potwierdzone przez świadków w toku okazania tablic poglądowych, w tym przez T. Jego, obecnego prezesa spółki A, że S J nie był osobą, która była prezesem zarządu spółki J. Wobec powyższego A. B nie przekazał należności za zakup

ww. nieruchomości S J. Jak wynika z akt sprawy, w toku prowadzenia postępowania podatkowego prowadzone było postępowanie karne przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w S o sygn. akt 1 Ds. 1941/10/S, przeciwko M L (osoba podająca się za E P-prokurenta spółki J) i K S (osoba podająca się

za S J) oraz J G (k. 177 akt).

Zdaniem Sądu, organ podatkowy prawidłowo uznał, że nie doszło do uiszczenia całości należności na rzecz spółki J. Osoba podpisująca się z ramienia spółki J pod dowodami KP nie była S J i wobec czego nie była uprawniona do reprezentacji spółki J i podpisywania dokumentów w jej imieniu. Zatem działania osoby posługującej się nazwiskiem S J nie mogą wywoływać skutków prawnych. Podpis S J nie stanowi zatem dowodu potwierdzającego zapłatę kwoty [...]zł na rzecz spółki J z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości. Nieuregulowanie całości kwoty z faktury VAT

nr [...]z 23 maja 2006 r. skutkuje zakazem odliczenia podatku należnego, ujętego w tym dokumencie zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym Sąd uznał zarzuty skargi związane z naruszeniem przez organ podatkowy art. 88 ust. 3a pkt 2 i art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za bezzasadne.

Odnośnie stanowiska skarżącej dotyczącego obciążenie jej przez organ podatkowy obowiązkiem kontroli drugiej strony transakcji w zakresie zapłaty należnego podatku i prawidłowości składania deklaracji podatkowych, wyjaśnić należy, iż organ podatkowy o takim obowiązku, w zaskarżonej decyzji, nie wspomniał. Okoliczności związane z nieprawidłowościami w zakresie składanych deklaracji podatkowych i nieuregulowania przez spółkę J zobowiązań podatkowych zostały przez organ podatkowy przytoczone jako okoliczności ustalonego stanu faktycznego.

Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ podatkowy art. 120 i 121 ustawy Ordynacja podatkowa za bezzasadne. Skarżąca nie zarzuciła organowi braków w materiale dowodowym, lecz wywiedzenie z niego wniosków odmiennych niż jej własne. Organ podatkowy ocenił zebrany materiał dowodowy wszechstronnie

i wywiódł z niego logiczne wnioski, co mieści się w jego kompetencjach.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz.270), skargę oddalił.

O kosztach orzeczono no na podstawie art. 223 § 2 tej ustawy.

Wyjaśnić należy, że skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł od kwoty [...]zł, którą wskazała jako wartości przedmiotu sporu. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, wartość przedmiotu sporu została zakwestionowana przez organ podatkowy i określona w wysokości [...]zł i Sąd w składzie orzekającym uznał ww. wartość za prawidłową. Oznacza to, że na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi wynosił 2.000 zł, z których skarżąca opłaciła tylko 100 zł.

Wobec powyższego kwotę 1.900 zł Sąd nakazał ściągnąć od skarżącej.