Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2366/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 12 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2010 r. sprawy ze skargi E.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VIISA/Wa 2366/09

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] października 2009 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., mocą której zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę J.K. i N.L. inwestycji polegającej na rozbudowie wraz z przebudową budynku gospodarczego z jednoczesną zmianą sposobu użytkowania całości na budynek gospodarczo - garażowy zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podkreślił m.in., że zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza m.in. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

1) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami

ochrony środowiska,

2) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

3) przepisami, w tym techniczno - budowlanymi.

Wojewoda [...] powołał się również na treść pisma Urzędu Miasta [...] z dnia [...] marca 2009 r, z którego wynikało, że działka na której ma być realizowana inwestycja położona jest na terenie objętym planem miejscowym, z którego wynika, że ów teren przewiduje zabudowę mieszkaniową jednorodzinną na działkach leśnych ( symbol ML 17). Oznacza to - zdaniem organu odwoławczego, iż sporna inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

Podkreślono także, iż zatwierdzony wydaną w I instancji decyzją projekt budowlany przewiduje rozbiórkę części mieszkalnej budynku o długości ok. 26 m, natomiast część gospodarczą wykorzystywaną przez poprzednich właścicieli jako część warsztatową przewiduje nieznacznie rozbudować w głąb działki inwestora i przekształcić na budynek garażowo - gospodarczy z jednoczesny pozostawieniem dotychczasowej wysokości obiektu. Wskazano, że przez rozbiórkę części mieszkalnej istniejącego budynku mieszkalno - garażowo - warsztatowego skróci

się ściana w granicy z działką sąsiednią o około 12 -13 m. Nadto przy rozbudowie (zgodnie z załączonym projektem) przedmiotowy budynek ma być wyremontowany. Położny bowiem zostanie nowy dach a także odnowiona będzie elewacja. W związku z tym po rozbudowie będzie on estetycznym uzupełnieniem nowowybudowanego budynku mieszkalnego. Poza tym projektowana inwestycja polepszy walory estetyczne działki nr [...] jak również sąsiedniej działki a istniejący budynek po rozbudowie i remoncie nie będzie zagrażał odwołującym się. W projekcie budowlanym znajduje się bowiem pozytywna opinia techniczna dotycząca wytrzymałości konstrukcji budynku gospodarczego pozwalająca na zmianę przekształcenia na budynek garażowo - gospodarczy.

Organ odwoławczy stwierdził również, że organ administracji architektoniczno - budowlanej nie jest upoważniony do sprawdzania i kontrolowania stanu istniejącego na działce przed wydaniem pozwolenia na budowę. Nie było więc podstaw do uchylenia decyzji Starosty [...] albowiem wnioskodawca dołączył do akt sprawy projekt budowlany, który zawiera m.in. opinię techniczną dla istniejącego budynku gospodarczego, kserokopie uprawnień budowlanych projektanta oraz zaświadczenie o wpisie projektanta na listę członków [...] Okręgowej Rady Izby Architektów, jak również jego oświadczenie, że projekt inwestycji został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Załączone zostało również oświadczenie o dysponowaniu działką na cele budowlane.

Skargę na decyzję Wojewody [...] wnieśli: R.W., E.W. i I.W.. W toku trwania postępowania sądowego zmarła I.W., zaś skarga R.W. będącego także współspadkobiercą I.W. została odrzucona.

Z treści skargi wynika, iż kwestionowanej decyzji zarzuca się naruszenie przepisów prawa materialnego tj. prawa budowlanego oraz przepisów procedury administracyjnej.

W skardze nie sprecyzowano jednak o naruszenie jakich przepisów chodzi.

W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in. że ściana, o skróceniu której mówi organ w ogóle nie została skrócona, zaś inwestorzy w sposób świadomy oraz zamierzony łamią prawo i naruszają postanowienia dotyczące pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych. Obecnie istniejący budynek został bowiem posadowiony na samej granicy działek tj. niezgodnie z przepisami prawa

budowlanego. Poza tym jeśli Wojewoda [...] nie jest upoważniony do sprawdzania i kontrolowania stanu istniejącego na działce inwestora przed wydaniem pozwolenia na budowę to winien on zgłosić stosownej jednostce nadzoru budowlanego potrzebę przeprowadzenia stosownej kontroli a tego nie uczynił. W ocenie autora skargi ściana, która miała ulec skróceniu została wzmocniona i będzie zaadaptowana do powiększenia planowanej inwestycji.

Podniesiono również, że Wojewoda [...] nie ustosunkował się do zgłoszonego zastrzeżenia, iż na granicy działek przy ulicy [...] [...] i [...] w [...] umiejscowiona jest ściana bezprawnie wybudowanego wcześniej budynku, który w chwili obecnej jest przebudowywany. Poza tym stanowisko organów pozostaje w sprzeczności z § 6 pkt 9 Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] etap Ml A gdzie stwierdza się, że przez nieprzekraczalną linię zabudowy należy rozumieć linie określające najmniejszą dopuszczalną odległość zewnętrznych ścian budynków od ulic, placów, ciągów pieszo - jezdnych i wydzielonych dojazdów z pominięciem balkonów, loggi i wykuszy wysuniętych poza obrys budynku nie więcej niż 1,5 metra oraz elementów wejścia do budynku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i jako taka została oddalona.

Z jej treści wynika, że naruszony został jedynie § 6 pkt 9 Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] etap III A (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z 2003 r., poz. [...]), jako że naruszenie jedynie tego przepisu skarga expressis verbis wskazuje.

Przepis ten wskazuje, że ilekroć w ww. uchwale mowa jest o nieprzekraczalnych liniach zabudowy to należy przez to rozumieć linie określające najmniejszą dopuszczalną odległość zewnętrznych ścian budynków od ulic, placów, ciągów pieszo - jezdnych i wydzielonych dojazdów z pominięciem baikonów, loggi i

wykuszy wysuniętych poza obrys budynku nie więcej niż 1,5 metra oraz elementów wejścia do budynku.

Przepis ten nie mówi jednak o najmniejszej dopuszczalnej odległości pomiędzy zewnętrznymi ścianam budynku a granicami działek sąsiednich co oznacza, iż w takim przypadku wskazana odległość 1,5 metra nie może być uznana za obowiązującą.

Ma to o tyle istotne znaczenie, ze zwłaszcza w miastach, które charakteryzują się zabudową zwartą sytuowanie budynków dopuszcza się w odległości 1,5 m. od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ( por. § 12 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz. U nr 75, poz. 690 ze zm.)

Z powyższego wynika jednak, ze chodzi o sytuowanie budynków nowych, nie zaś takich, które powstają " na bazie" budynków starych wzniesionych kilkadziesiąt lat temu tak jak to miało miejsce w przypadku tego, o który chodzi w przedmiotowej sprawie. Jego rozbudowa i pr ;ebudowa w sposób wynikający z projektu budowlanego sporządzonego przez inż. arch. S.W. nie narusza postanowień planu miejscowego. Budynek ten nie będzie miał bowiem większej powierzchni niż poprzedni a jego usytuowanie nie będzie wykraczało poza granice budynku poprzedniego.

Czym innym jest jednak realizowanie inwestycji w sposób odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego co zdaje się sugerować strona skarżąca. Jeśli istotnie tak jest, ma ona prawo powiadomić o tym fakcie organy nadzoru budowlanego ( właściwego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego), który po dokonaniu kontroli podejmie czynności adekwatne do zaistniałej sytuacji.

Nie jest prawdą jakoby w następstwie realizacji spornej inwestycji ściana budynku przylegającego do działki nr [...] nie uległa skróceniu. Budynek mieszkalny oznaczony na mapie sporządzonej dla celów projektowych nr 6 zostanie bowiem rozebrany. Ponieważ stanowi on swoiste przedłużenie spornego obiektu jego rozbiórka spowoduje, iż boczna ściana tego co pozostanie siłą rzeczy ulegnie skróceniu.

Bezprzedmiotowy jest zarzut braku ustosunkowania się przez Wojewodę [...] do zarzutu dotyczącego inwestycji na granicy działek nr [...] i [...]

znajdujących się przy ulicy [...] w [...]. Działki te nie znajdują się bowiem w obszarze oddziaływania spornego obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Za taki obszar uznano bowiem zasadnie jedynie działkę nr 19.

Umiejscowienie inwestycji na granicy ww. działek tj. nr [...] i [...] sugeruje, że chodzi o zupełnie inną inwestycję, która nie była przedmiotem oceny organów w sprawie niniejszej.

Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest art. 151 p.p.s.a.