Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 335/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.68, art. 70
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2014r. sprawy ze skargi U. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 rok - oddala skargę-


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2014r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...], w przedmiocie ustalenia U. W. i A.W. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 rok, w wysokości 10 985zł., na które składa się podatek rolny w wysokości 300 zł, podatek leśny w wysokości 11 zł oraz podatek od nieruchomości w wysokości 10 674 zł.

Za podstawę zakażonej decyzji przyjęto przepisy art. 13 § 1 pkt 3 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) – zwanej dalej Op., oraz art. 1, art. 3 ust. 1pkt 1 i 3, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6a ust. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) - zwaną dalej ustawą o pr., art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 3,art. 3 ust. 1 pkt 1 i 3, ust. 4, art. 4 ust. 1 pkt 1, 2 i 3, art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o pol., oraz art. 1 ust. 1 i 2, art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.).

Zaskarżona decyzja jest trzecią w toku postępowania w przedmiocie ustalenia U. W. i A.W. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 rok. Poprzednio, decyzjami z dnia [...] września 2013r. nr SKO [...] oraz z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylało zaskarżone decyzje Wójta Gminy, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi wraz ze wskazaniem uchybień.

Z ustalonego w toku postępowania stanu faktycznego wynika, że małżonkowie U. i A. W. w roku 2008 byli współwłaścicielami, na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, położonych na terenie Gminy następujących nieruchomości gruntowych:

* działki nr 486 poł. w miejscowości B.W. o powierzchni 10,63 ha stanowiącej 5,2995 ha przeliczeniowych gruntów rolnych i leśnych - w tym 10,28 ha tj. 4,8725 ha przeliczeniowych gruntów rolnych oraz 0,35 ha gruntów leśnych;

* działki nr 954/4 poł. w miejscowości Wołkowyja o pow. 0,1001 ha stanowiącej 0,0801 ha przeliczeniowego, obejmującej w całości grunty rolne;

Ponadto, podatnicy byli użytkownikami wieczystym zabudowanej działki nr 4 położonej w miejscowości B. o powierzchni 1,7619 ha, stanowiącej własność Skarbu Państwa – wykorzystywanej przez część roku od 1 maja do 31 sierpnia 2008r. do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług turystycznych.

Działki nr 486 i nr 954/4, jak wynika z wypisów z rejestru gruntów, nie były zabudowane i w roku podatkowym 2008 były wykorzystywane wyłącznie na cele rolnicze i leśne, podlegają zatem opodatkowaniu wyłącznie podatkiem rolnym i leśnym.

Na działce nr 4 posadowionych było 16 budynków, w tym oznaczony numerem ewidencyjnym nr 130 budynek mieszkalny, oraz pozostałe oznaczone w ewidencji gruntów jako "inne niemieszkalne". Działka Nr 4 o pow. 1,7619 ha w ewidencji gruntów i budynków została sklasyfikowana jako: użytki rolne o symbolach Lz-Ps IV oraz B-Ps IV o powierzchni 1,2738 ha stanowiących 0,7005 ha przeliczeniowego oraz inne tereny zabudowane o symbolu Bi o powierzchni 0,4881 ha. W ocenie organu I Instancji część tej działki o powierzchni 0,4881 ha podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, pozostała zaś część stanowiąca 0,7005 ha przeliczeniowego podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym.

Działka nr 5 położona w miejscowości B. ma powierzchnię 0,7230 ha. W całości została sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako inne tereny zabudowane o symbolu Bi. Na działce tej znajdowało się 8 budynków, oznaczonych w ewidencji gruntów jako mieszkalne. Działka ta, w ocenie organu, w całości podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

W przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, organ dopuścił dowód z opinii biegłego sporządzonej w postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku za 2007 rok celem ustalenia powierzchni budynków w 2008r. stwierdzając, iż dane przyjęte za podstawę wydania przedmiotowej opinii nie uległy zmianie. Łączna powierzchnia posadowionych na powyższych działkach, budynków mieszkalnych stanowiących własność podatników wynosiła 852.02 m2, łączna zaś powierzchnia budynków niemieszkalnych wyniosła 726,20 m2. Ustaleń tych podatnicy nie kwestionowali w toku postępowania.

W ocenie organu I instancji, gruntów sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako tereny zabudowane o symbolu Bi, nie zalicza się do gospodarstwa rolnego, zgodnie z art. 1 ustawy o pr. Przedmiotowe grunty podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Łączna powierzchnia działek nr 4 i 5 podlegająca opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wyniosła 1,2111 ha tj. część działki nr 4 sklasyfikowana jako tereny o symbolu Bi 0,4881 ha oraz cała działka nr 5 o powierzchni 0,7230 ha co daje podstawę opodatkowania o powierzchni 12111 m2. Organ przyjął, że grunty działki nr 4 pod budynkami innymi niemieszkalnymi powinny zostać opodatkowane stawką 0,35 zł od 1 m2 powierzchni, jako grunty o których mowa w art. 5 ust1pkt 1 lit c ustawy o pol.

Budynki znajdujące się na działce nr 5 położonej w miejscowości B. są wyłącznie budynkami mieszkalnymi. Działka ta została sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako inne tereny zabudowane o symbolu Bi. W związku z tym, że jest to działka pod budynkami mieszkalnymi organ zastosował stawkę 0,15 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej gruntów.

Ustalając zatem wysokość podatku od nieruchomości organ stwierdził, że przedmiotem opodatkowania są grunty działek nr 4 i nr 5 położone w miejscowości Bóbrka oraz budynki i budowle znajdujące się na tych działkach. Część działki nr 4 o powierzchni 1,2738 ha opodatkowana jest podatkiem rolnym, ponieważ grunt ten sklasyfikowany jest jako użytek rolny.

Wśród gruntów opodatkowanych podatkiem od nieruchomości organ wydzielił:

- grunty zajęte pod budownictwo mieszkaniowe o pow. 7230 m2 0,15 zł za 1m2 i wyliczył kwotę podatku w wysokości 1 084,50 zł.

- grunty zajęte pod budownictwo letniskowe, rekreacyjne o pow. 4881 m2 opodatkowane stawką 0,35 zł za 1m 2 w okresie 8 miesięcy kiedy działalność gospodarcza nie jest prowadzona i wyliczył kwotę podatku w wysokości 1138,88 zł.

- grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków o powierzchni pow. 4881 m2 opodatkowane według stawki 0,70 zł za 1m 2 w okresie prowadzenia działalności gospodarczej i wyliczył kwotę podatku w wysokości 1138,88 zł

Wśród budynków organ wydzielił:

- budynki mieszkalne o pow. 852,02 m2 opodatkowane według stawki x 0,50 zł za 1m 2 co daje podatek w kwocie 426,01 zł,

- budynki inne niemieszkalne o pow. 726,20 m2 opodatkowane według stawki 6,37 zł. za 1m 2 za czas 8 miesięcy kiedy działalność gospodarcza nie jest prowadzona co daje podatek w kwocie 3083,93 zł,

- budynki inne niemieszkalne związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 726,20 m2 opodatkowane w okresie 4 miesięcy prowadzenia działalności według stawki 15,50 zł za 1m 2 co daje podatek w wysokości 7261,98 zł.

Organ ustalił ponadto istnienie budowli do opodatkowania, o zadeklarowanej przez podatników wartości 7500 zł. Ponieważ budowle podlegają opodatkowaniu tylko w przypadku, gdy są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a podatnicy prowadzili przedmiotową działalności jedynie w okresie od 1 maja 2008 r. do 31 sierpnia 2008r. budowle te zostały opodatkowane jedynie za czas prowadzonej działalności stawką 2% ich wartości tj. kwotą 50,00 zł.

Łącznie podatek od nieruchomości ustalono w kwocie 10 674,00 zł

Podatek rolny naliczono od gruntów rolnych podatników o pow. 11,6539 ha, stanowiących pow. 6,0801 ha przeliczeniowych, z których tylko pow. 5,1484 ha przeliczeniowych stanowi podstawę wymiaru podatku rolnego. Stawkę podatku po uwzględnieniu zwolnień i ulg ustalono na kwotę 300 zł.

Podatek leśny naliczono od 0,35 ha fizycznych lasu w kwocie 11 zł. .

W uzasadnieniu organ I Instancji zaznaczył, że powierzchnię działek, w tym rodzaj użytków, ustalił w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków a powierzchnię użytkową budynków ustalił na podstawie opinii z dnia 12 września 2007 r. sporządzonej przez biegłego rzeczoznawcę budowlanego. Dodał, iż w toku postępowania podatnicy nie kwestionowali powierzchni użytkowej budynków oraz że ustalona przez biegłego powierzchnia budynków zgadza się z powierzchnią zadeklarowaną przez podatników z piśmie z dnia 22 października 2009 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji, domagając się jej uchylenia w całości, podatnicy podnieśli, że zapłacili już cały podatek rolny i od nieruchomości za 2008 rok, a przedmiotowe postępowanie jest jedynie nękaniem podatników.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż ustalenie podatnikom łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008r. nastąpiło zgodnie z prawem.

W ocenie organu nie budzą zastrzeżeń ustalenia Wójta Gminy dokonane na podstawie danych z ewidencji gruntów w oparciu o art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 1010r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), iż opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty tworzące gospodarstwo rolne o pow. 6,0801 ha przeliczeniowych, pomniejszonej o 0,9317 ha przeliczeniowych na podstawie zwolnienia podatkowego o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o pr., wobec czego jako podstawę opodatkowania przyjąć należy 5,1484 ha przeliczeniowych, co przy uwzględnieniu stawki dla gospodarstw rolnych oraz przysługującej ulgi górskiej daje podatek w kwocie 300,00 zł.

Nie budzi również wątpliwości ustalenie wysokości podatku leśnego od gruntów leśnych od powierzchni 0,35 ha sklasyfikowanej w ewidencji gruntów jako Ls IV w wysokości 11 zł.

Analizując wysokość sposób ustalenia podatku od nieruchomości organ odwoławczy zauważył, że:

* działka nr 5 w B., oznaczona w ewidencji jako Bi - inne tereny zabudowane, o pow. 7230 m2 w związku z jej zabudowaniem budynkami mieszkalnymi, opodatkowana została jako grunty zajęte pod budownictwo mieszkaniowe, z zastosowaniem określonej w Uchwale Nr XIII/107/07 Rady Gminy z dnia 26 października 2007 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Województwa Podkarpackiego Nr 92, poz. 2061)- zwanej dalej Uchwałą - stawki 0,15 zł od 1 m2 powierzchni. Podatek od gruntów przedmiotowej działki wynosi więc 1 084,50 zł,

* część działki nr 4 w B. o pow. 4881 m2, oznaczona w ewidencji gruntów symbolem "Bi", zabudowana domkami kempingowymi, podlega opodatkowaniu :

- za czas kiedy nie jest prowadzona działalność gospodarcza tj. w okresie od 1 stycznia do 30 kwietnia oraz od 1 września do 31 grudnia 2008r. stawką przewidzianą w Uchwale dla gruntów zajętych pod budownictwo letniskowe, rekreacyjne tj. 0,35 zł od 1 m2 powierzchni, co daje podatek w wysokości 1 138,88zł,

- za okres od 1 maja do 31 sierpnia 2008 r. stawką przewidzianą w Uchwale dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - 0,70 zł od 1 m2 pow. -co daje podatek w kwocie 1 138,88 zł. Opodatkowanie gruntów i budynków decyzją organu I instancji nastąpiło na podstawie zapisów w ewidencji gruntów i budynków obowiązujących w 2008r.

Niesporne są ustalenia dotyczące opodatkowania gruntów rolnych i leśnych.

Organ podatkowy posiłkował się opinią biegłego K. G., sporządzoną w postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku za 2007r., ale tylko w zakresie ustalenia powierzchni użytkowej poszczególnych budynków, której to powierzchni Skarżący nie kwestionowali.

Odnośnie stawianego przez skarżących zarzutu co do statusu biegłego, to organ odwoławczy wskazał, że K. G. nie był i nie jest pracownikiem Urzędu Gminy, a w postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku za 2007r., to wydawał opinię w charakterze biegłego, jako podmiot całkowicie niezależny od organu.

Wobec powyższego, organ odwoławczy, utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy uznając ją za prawidłową.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie podatnicy wnieśli o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości twierdząc, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego, o którym mowa w przepisach art. 69-71 Op.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o oddalenie skargi , podtrzymało dotychczasowy pogląd w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych orzeczeń z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ppsa., zaskarżone decyzje czy postanowienia podlegają uchyleniu tylko w sytuacji naruszenia prawa mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy tak rozumianej kognicji sądu, przedmiotowa skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W przedmiotowej sprawie organy podatkowe dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego jak i jego oceny prawnej.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu przedawnienia prawa do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, należy podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 68 Op. zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2 tej ustawy, czyli powstające na skutek doręczenia podatnikowi decyzji organu , nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Jeśli jednak podatnik, na którym ciążył obowiązek złożenia deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, nie złożył tej deklaracji bądź też w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, termin do doręczenia podatnikowi decyzji ustalającej wysokość zobowiązania został zgodnie z art. 68 § 2 przedłużony do lat 5.

W omawianym przepisie chodzi o sytuację, w której - wskutek upływu czasu - zobowiązanie podatkowe w ogóle nie powstaje. Przedawnienie prawa do wydania decyzji jest możliwe jedynie w odniesieniu do zobowiązań, które nie powstają z mocy prawa, lecz do których powstania niezbędne jest doręczenie podatnikowi decyzji organu podatkowego ustalającej wysokość tego zobowiązania. Dotyczy to zwłaszcza zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego.

Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem, decyzję w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego wydaje w zasadzie organ podatkowy pierwszej instancji a decyzja ta jest natychmiast wykonalna, wobec czego nie stanowi przeszkody do jej utrzymania w mocy przez organ odwoławczy okoliczność, iż sprawa w postępowaniu odwoławczym została rozpoznana po upływie terminu określonego w art. 68 Op. Utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji nie jest bowiem powtórnym merytorycznym orzeczeniem kreującym zobowiązanie podatkowe, lecz oznacza jedynie stwierdzenie, że decyzja organu pierwszej instancji, w wyniku której powstało zobowiązanie podatkowe, była zgodna z prawem (Ordynacja podatkowa. Komentarz. Babiarz Stefan, Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Hauser Roman, Kabat A., Niezgódka-Medek Małgorzata, wyrok SN z 27 czerwca 1983 r., III ARN 8/83, Lex Polonica nr 301716, OSNCP 1984, nr 1, poz. 16 na tle art. 7 nieobowiązującej już ustawy z 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych).

Organ odwoławczy może także po upływie terminu określonego w art. 68 uchylić decyzję organu pierwszej instancji i orzec co do istoty sprawy, z tym jednak zastrzeżeniem, że niedopuszczalne jest podwyższenie zobowiązania podatkowego ustalonego przez organ pierwszej instancji ani też objęcie podatkiem dochodu, od którego nie wymierzono tego zobowiązania. Jeżeli bowiem od jakiegoś dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym nie powstało zobowiązanie podatkowe na skutek niewydania decyzji konstytutywnej w terminie przewidzianym w art. 68, to po upływie tego terminu powstanie zobowiązania nie jest już możliwe. Możliwa jest natomiast korekta orzeczenia organu pierwszej instancji w tym sensie, że kwota zobowiązania podatkowego zostanie orzeczona w niższej wysokości. Organ odwoławczy, rozpoznający odwołanie, nie kreuje w takim wypadku zobowiązania podatkowego, które już powstało w wyniku doręczenia podatnikowi decyzji organu pierwszej instancji, lecz kontroluje prawidłowość dokonanego ustalenia, i w razie stwierdzenia, że ustalenie jest wadliwe, jest zobowiązany do dokonania niezbędnej korekty.

Organ odwoławczy rozpoznaje odwołanie w warunkach zupełnie odmiennych niż organ pierwszej instancji. O ile postępowanie przed organem pierwszej instancji zmierza do wydania decyzji powodującej powstanie zobowiązania podatkowego, o tyle organ odwoławczy rozpoznaje odwołanie w sytuacji już istniejącego zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy może więc korygować istniejące zobowiązanie podatkowe na korzyść strony wnoszącej odwołanie, gdyż korekta nie spowoduje powstania takiego zobowiązania, lecz prawidłowe ustalenie jego wysokości (por. uchwałę SN z 23 września 1986 r., III AZP 11/86, Lex Polonica nr 301915, OSNCP 1987, nr 11, poz. 167).

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy podkreślić, iż jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do zaskarżonej decyzji, podatnicy w informacjach w sprawie podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości za 2007r. złożonych w dniu 30 czerwca 2007r. zadeklarowali własność 12,6009 ha gruntów oraz 3,33ha gruntów w dzierżawie, 0,35 ha lasu oraz 12111m2 gruntów zajętych pod budownictwo mieszkaniowe, 907,5m2 nieruchomości stanowiących budynki mieszkalne, 563m2 budynków gospodarczych położonych na gruntach gospodarstw rolnych oraz 176m2 budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia. Po przeprowadzonej u podatników kontroli podatkowej wykazano, iż powyższe dane były niekompletne, wobec czego zgodnie z przepisem art. 68 § 2 Op. okres przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego wynosi 5 lat. Dla decyzji mającej za przedmiot wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008r. czas ten upływa z dniem 31 grudnia 2013r. Decyzja organu I instancji z dnia 20 grudnia 2013r. została zatem wydana w prawidłowym terminie. Biorąc pod uwagę wyżej opisane rozważania należy z całą stanowczością stwierdzić, że podniesiony przez skarżących zarzut przedawnienia prawa do wydania, o którym mowa w art. 68 Op. jest bezzasadny. Z przyczyn wyżej opisanych, fakt iż decyzja organu odwoławczego została wydana dopiero w dniu 19 marca 2014r., nie wpływa na kwestię przedawnienia przedmiotowego zobowiązania.

Odnosząc się kolejno do zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego o którym mowa w art. 70 Op., należy podkreślić, że przepis ten dotyczy przedawnienia powstałego już zobowiązania podatkowego - zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zobowiązanie, które nie powstało, nie może oczywiście wygasnąć. Skoro zatem łączne zobowiązanie podatkowe skarżących za rok 2008 powstało dopiero z chwilą doręczenia im decyzji organu podatkowego I instancji z dnia 31 grudnia 2013r. nie można mówić o jego przedawnieniu.

Przechodząc do kontroli merytorycznej zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, iż zarówno sposób ustalenia wysokości przedmiotowego zobowiązania tj. dokonane przez organy ustalenia w zakresie stanu posiadania skarżących, oraz zastosowane stawki podatkowe jak również postępowanie prowadzące do wydania przedmiotowej decyzji nie budzi zastrzeżeń Sądu. Prawidłowo też określono podstawy prawne rozstrzygnięcia.

Wobec powyższych ustaleń organ prawidłowo opodatkował grunty zajęte pod budownictwo mieszkaniowe o pow. 7230 m² stawką 0,15zł za 1m². Natomiast grunty zajęte pod budownictwo letniskowo-rekreacyjne o pow. 4881m² stawką 0,35zł za 1m² w zakresie ośmiu miesięcy gdy działalność nie była prowadzona, zaś w okresie czteromiesięcznej działalności gospodarczej stawką 0,70zł za 1m². Zasadnie też organ opodatkował domki rekreacyjne o pow. 726m² stawką 6,37zł za 1m² za okres ośmiu miesięcy, gdy działalność gospodarcza nie była prowadzona, a za okres czteromiesięczny prowadzenia działalności stawką 15,50zł za 1m².

Opodatkowanie budowli dokonano w oparciu o zadeklarowaną ich wartość 7500zł, przy zastosowaniu stawki miesięcznej 2%, przez okres 4 miesięcy, gdy były związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Na wyjaśnienie zasługuje okoliczność powołania się w toku postępowania na opinię biegłego rzeczoznawcy K. G. i dopuszczenie jej jako dowodu w sprawie na okoliczność ustalenia łącznej powierzchni posiadanych przez skarżących budynków. K. G. na podstawie upoważnienia Wójta Gminy z dnia 24 sierpnia 2007r. został upoważniony do przeprowadzenia postępowania kontrolnego u skarżących w zakresie prawidłowości sporządzenia informacji podatkowej w podatku od nieruchomości. Tym samym wątpliwości może budzić powołanie się w toku przedmiotowego postępowania na opinię sporządzoną przez niego w charakterze biegłego. Sąd uznał jednak, że przeprowadzone postępowanie podatkowe nie narusza obowiązującego prawa, gdyż na podstawie sporządzonej przez tego rzeczoznawcę opinii ustalono jedynie łączną powierzchnię posiadanych przez skarżących budynków, która to okoliczność nie była przez skarżących kwestionowana, natomiast charakter nieruchomości wynika nie tyle z opinii rzeczoznawcy co z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Włączenie zatem do postępowania przedmiotowej opinii w zakresie w jakim nie stanowi ona przedmiotu sporu pomiędzy skarżącymi a organem podatkowym - nie narusza w ocenie Sądu zasad obowiązujących postępowania podatkowego. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że K. G. nie był i nie jest pracownikiem Urzędu Gminy .

W związku z powyższym, uznając przedmiotowa skargę za niezasadną, Sąd na podstawie art. 151 ppsa. orzekł jak w sentencji.