Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 587/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 4 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 grudnia 2011r. sprawy ze skargi P.R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi P. R. - dalej skarżący, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 22 lutego 2010 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

P. R. został zarejestrowany po raz drugi w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba pozostająca bez pracy i jej poszukująca, w dniu 17 kwietnia 2009 r. uzyskując na mocy decyzji Starosty W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. status osoby bezrobotnej od dnia 17 kwietnia 2009 r. Tą samą decyzją organ zatrudnienia przyznał stronie prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 25 kwietnia 2009 r.

W okresie od 5 października 2009 r. do 20 grudnia 2009 r. bezrobotny pobierał stypendium z tytułu odbywania szkolenia pn. "Kurs dla kandydatów na instruktorów nauki jazdy kat. B".

W dniu 13 kwietnia 2010 r. wpłynęło do PUP w W. pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego we W. nr [...], w którym podano, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w związku z kontrolą drogową przeprowadzoną w W. ustalono, że w dniu 22 lutego 2010 r. skarżący wykonywał na rzecz i w imieniu Przedsiębiorstwa Transportowego [...] czynności kierowania autobusem marki FORD o nr rej. [...], realizując zarobkowy przewóz osób na linii regularnej Ś. – W.. Kierowca podczas kontroli okazał wymagane dokumenty, wśród nich wydane przez przewoźnika drogowego zaświadczenie o swoim zatrudnieniu w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] z/s w W., ul. "[...]". W toku kontroli zaistniało podejrzenie, iż kierowca nie posiada ukończonego wymaganego szkolenia okresowego dla kierowców zawodowych, dlatego wobec przewoźnika wszczęto postępowanie wyjaśniające w tym zakresie. Poczynione dotychczas w postępowaniu ustalenia, poza potwierdzeniem wątpliwości organu kontrolnego, co do nieprawidłowości w zakresie transportu drogowego, wykazały również istnienie poważnych nieprawidłowości z zakresu prawa pracy albowiem stwierdzono, iż:

• zgodnie z wystawionym przez T. S., dyrektora Przedsiębiorstwa Transportowego [...] z/s w W. ul. [...] na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 235, poz. 1701) zaświadczeniu z dnia 2 stycznia 2010 r., skarżący jest zatrudniony w w/w przedsiębiorstwie (wg stanu na dzień 22 lutego 2010 r.).

• w dniu 22 lutego 2010 r. skarżący wykonywał na rzecz i w imieniu Przedsiębiorstwa Transportowego [...] czynności kierowania autobusem marki FORD o nr rej. [...], realizując zarobkowy przewóz osób na linii regularnej Ś. – W.

• skarżący figuruje od 17 kwietnia 2009 r. w prowadzonym przez PUP w W. rejestrze osób bezrobotnych z prawem do pobierania zasiłku w okresie od 25 kwietnia 2009 r. do 24 kwietnia 2010 r.

• skarżący, jako osoba bezrobotna, został na swój wniosek skierowany przez PUP w W. na finansowany przez Urząd kurs dla kandydatów na instruktorów nauki jazdy kat. "B". Kurs ten został ukończony przez skarżącego w dniu 20 grudnia 2009 r.

Do pisma dołączono uwierzytelnione kopie:

1. protokołu kontroli nr [...] z dnia 22 lutego 2010 r.,

2. notatki urzędowej pracownika Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego we W. Oddział Terenowy Wydziału Inspekcji w K. z dnia 22 lutego 2010 r.,

3. zaświadczenia Przedsiębiorstwa Transportowego [...] w W. z dnia 2 stycznia 2010 r., w którym podano, że skarżący jest zatrudniony,

4. dowodu rejestracyjnego pojazdu [...],

5. prawa jazdy skarżącego,

6. wypisu z licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób,

7. wypisu z zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym osób,

8. rozkładów jazdy,

9. książki kasy rejestrującej,

10. zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (pismo Urzędu Miejskiego w W. Wydział Rozwoju Miasta z dnia 2 marca 2010 r., z którego wynika, że T.S. posiada wpis w ewidencji działalności gospodarczej pod nazwą: Przedsiębiorstwo Transportowe [...] z/s w W. przy ul. "[...]" od dnia 22 kwietnia 2003 r., pod nr [...]),

11. wniosku o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych skierowanego do PUP w W.,

12. odpowiedzi z dnia 30 marca 2010 r. przedłożonej przez PUP w W.. Pismem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Powiatowy Urząd Pracy w W. wezwał skarżącego na dzień 26 kwietnia 2010 r. w celu złożenia wyjaśnień. Pismo odebrała matka strony w dniu 19 kwietnia 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru pisma). Bezrobotny nie zgłosił się do PUP w W. w celu złożenia wyjaśnień.

Decyzją administracyjną Starosty W. z dnia 27 stycznia 2010 r. orzeczono o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 2 stycznia 2010 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej).

W toku postępowania odwoławczego decyzją Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] uchylono decyzję organu I instancji i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.

W dniu 18 czerwca 2010 r. PUP w W. wystąpił z wnioskiem o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych do Przedsiębiorstwa Transportowego [...] w W. T. S. w sprawie udzielenia informacji, w jakim okresie skarżący był zatrudniony w firmie: Przedsiębiorstwo Transportowe [...] z/s w W. Pismo było dwukrotnie awizowane, a następnie zwrócone do PUP z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Pismem z dnia 2 lipca 2010 r. PUP w W. zwrócił do Państwowej Inspekcji Pracy w W. z prośbą o przeprowadzenie kontroli w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] z/s w W. ul. "[...]" i nadesłanie informacji o okresach zatrudnienia skarżącego w tym przedsiębiorstwie.

Pismem z dnia 16 lipca 2010 r. PUP w W. zwrócił się ponownie z wnioskiem do Przedsiębiorstwa Transportowego [...] w sprawie udzielenia informacji w jakim okresie skarżący był zatrudniony w firmie: Przedsiębiorstwo Transportowe [...]. Pismo odebrał pracownik firmy w dniu 21 lipca 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).

W dniu 27 lipca 2010 r. wpłynęło do PUP w W. pismo z Państwowej Inspekcji Pracy, w którym podano, że inspektor pracy PIP w W. niezwłocznie podjął działania mające na celu przeprowadzenie kontroli w przedmiocie wynikającym z pisma PUP w W. z dnia 2 lipca 2010 r. W ich trakcie wskazany do kontroli przedsiębiorca wykazał, że obecnie istnieją przeszkody do jej przeprowadzenia. Przeszkody te wynikają z ograniczeń nałożonych na organy kontroli przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W związku z tym inspektor do czasu ustania przeszkód, nie ma możliwości przeprowadzenia kontroli, przy czym po ich ustaniu zostanie przeprowadzona kontrola i udzielona odpowiedź.

Powiatowy Urząd Pracy w W. pismem z dnia 19 sierpnia 2010 r. przesłał do Przedsiębiorstwa Transportowego [...] w W. kserokopię wniosku o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych z dnia 16 lipca 2010 r., który został odebrany przez osobę z firmy i jednocześnie zwrócił się z prośbą o nadesłanie informacji w jakim okresie skarżący był zatrudniony. Pismo zostało wysłane również do skarżącego, które było dwukrotnie awizowane, a następnie zwrócone do urzędu.

Pismem z dnia 9 września 2010 r. PUP w W. wezwał skarżącego na dzień 21 września 2010 r. w celu złożenia wyjaśnień w sprawie odwołania od decyzji Starosty W. z dnia 27 stycznia 2010 r. w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z dniem 2 stycznia 2010 r.

W dniu 21 września 2010 r. zainteresowany zgłosił się do PUP w W. i oświadczył, że od dnia 2 stycznia 2010 r. nie jest zatrudniony w firmie Przedsiębiorstwo Transportowe [...]. Ostatnie jego zatrudnienie w danej firmie było od 1 lutego 2008 r. do 31 marca 2009 r. Obecnie nie jest zatrudniony nigdzie.

Pismem z dnia 22 września 2010 r. PUP w W. wezwał T. S., prowadzącego firmę p.n. Przedsiębiorstwo Transportowe [...] w W., na dzień 4 październik 2010 r., w sprawie skarżącego. Jednocześnie poinformował, że jego wyjaśnienia są niezbędne w prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. Pracodawca nie zgłosił się do PUP i nie złożył wyjaśnień w sprawie.

Pismem z dnia 24 listopada 2010 r. PUP w W., w nawiązaniu do pisma PIP z dnia 26 lipca 2010r. zwrócił się do Państwowej Inspekcji Pracy w W. z prośbą o udzielenie informacji, czy planowana do przeprowadzenia kontrola w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] została przeprowadzona i jakie wynikają z tego wnioski.

Również w dniu 24 listopada 2010 r. urząd wystąpił kolejny raz do Przedsiębiorstwa Transportowego [...] z wnioskiem o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych w sprawie udzielenia informacji o okresie zatrudnienia skarżącego w firmie i podstawy wykonywania przez niego usługi lub pracy w dniu 22 lutego 2010 r.

W dniu 29 listopada 2010 r. wpłynęło do PUP pismo z Państwowej Inspekcji Pracy Oddział w W., w którym podano, że inspektor pracy PIP Oddział w W. podjął działania zmierzające do przeprowadzenia kontroli. Przedsiębiorca utrzymywał, że jest w toku kontroli innego organu, co jest przeszkodą do podjęcia równoczesnej kontroli inspektora pracy zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej. Obecnie również skierowano do przedsiębiorcy stosowne pismo celem przeprowadzenia kontroli.

W dniu 27 stycznia 2011 r. wpłynęło do Urzędu Pracy pismo z Państwowej Inspekcji Pracy, w którym podano, że inspektorzy pracy w ramach właściwości terytorialnej Okręgowego Inspektoratu Pracy we W., wykorzystując posiadane uprawnienia podjęli szereg działań zmierzających do przeprowadzenia kontroli w przedmiocie - Przedsiębiorstwo Transportowe [...], celem ustalenia stanu przestrzegania przepisów prawa pracy i legalności zatrudnienia w zakresie wynikającym z treści pisma PUP w W. z dnia 2 lipca 2010 r. Pomimo podjętych działań zmierzających do przeprowadzenia kontroli nie doszło do niej, z uwagi na:

• powoływanie się przez przedsiębiorcę na przeszkody wynikające z ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.)

• brak reakcji przedsiębiorcy na pisemne żądania inspektorów pracy skierowane za pośrednictwem poczty na adres siedziby przedsiębiorcy, po wcześniejszych nieskutecznych próbach osobistego ich doręczenia.

W związku z wyczerpaniem możliwości kontroli obecnie prowadzone są czynności celem ustalenia, czy nie doszło do popełnienia wykroczenia z art. 283 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r Nr 21, poz. 94 ze zm. oraz Nr 224. poz. 1459), polegającego na utrudnianiu działalność organu Państwowej Inspekcji Pracy.

Pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. PUP w W. wezwał skarżącego na dzień "18 lutego 2010 r." w celu złożenia dodatkowych wyjaśnień w sprawie pozbawienia statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z dniem 2 stycznia 2010 r. Pismo odebrała matka skarżącego - w dniu 7 lutego 2011 r.

Następnie w dniu 25 lutego 2011 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 22 lutego 2010 r. Jednocześnie poinformował stronę o treści art. 10 Kpa oraz możliwością zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismo odebrał ojciec skarżącego - w dniu 3 marca 2011 r.

W dniu 5 kwietnia 2011 r. Starosta W. wydał decyzje, w której postanowił pozbawić skarżącego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 22 lutego 2010 r. z powodu wykonywania pracy zarobkowej.

Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podał, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone wielokrotnie w pismach do Urzędu Pracy, a także w wyjaśnieniach ustnych urzędnikom w obecności adwokata. Poinformował, że w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] zatrudniony był od dnia 1 lutego 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r. W okresie, w którym pobierał zasiłek nie świadczył pracy dla nikogo. Jego pełnomocnicy opisali konflikt, jaki miał miejsce pomiędzy pełnomocnikami Przedsiębiorstwa Transportowego [...], a szefem Inspekcji Transportu Drogowego. Bezrobotny podał, że jak wynika z zebranego materiału dowodowego, policjanci (...) złożyli doniesienie do Inspekcji Transportu Drogowego w celu wyeliminowania jego byłej firmy z rynku. Do tego celu używano uprawnień funkcjonariuszy publicznych. Bezrobotny zarzucił, że pozbawiono jego prawa do uczestniczenia w postępowaniu jego pełnomocnika, który pomimo złożonego pełnomocnictwa nie został poinformowany o decyzji z dnia 5 kwietnia 2011 r.

Organ odwoławczy pismem z dnia 20 maja 2011 r. wezwał skarżącego na dzień 6 czerwca 2011 r. w celu przesłuchania w charakterze strony (art. 86 kpa) na okoliczność wykonywania przez niego usług na rzecz przedsiębiorcy pod nazwą Przedsiębiorstwo Transportowe "[...]". Wskazał, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie strony z dnia 21 września 2010 r., które nie spełnia wymogów art. 75 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ nie zostało złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania (art. 233 Kodeksu karnego) i nie może stanowić dowodu W sprawie. Bezrobotny został poinformowany, że niezastosowanie się do wezwania spowoduje rozpoznanie sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzone dowody, z pominięciem złożonego przez niego oświadczenia z dnia 21 września 2010 r. Pismo zostało doręczone ojcu skarżącego - w dniu 26 maja 2011 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).

Jednocześnie w dniu 20 maja 2011 r. organ odwoławczy zwrócił się do Urzędu Miejskiego w W. z prośbą o udzielenie informacji, czy skarżący ma lub miał zarejestrowaną działalność gospodarczą. W odpowiedzi podano, że skarżący nie posiada i nie posiadał wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

Skarżący nie zgłosił się na wezwanie organu odwoławczego w dniu 6 czerwca 2011 r. Natomiast zgłosił się pełnomocnik strony, który został poinformowany o konieczności przesłuchania skarżącego. Pełnomocnik strony poinformował, że zgłosi się wraz ze skarżącym w dniu 8 czerwca 2011 r. Do dnia wydania decyzji skarżący, ani jego pełnomocnik nie zgłosili się w celu złożenia zeznań.

Organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 wyż. cyt. ustawy bezrobotnym, oznacza to osobę m.in. niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej.

W wyżej cytowanym przepisie ustawodawca jednoznacznie wskazał, jakie przesłanki musi spełniać osoba do posiadania statusu osoby bezrobotnej, o czym bezrobotny został poinformowany w dniu rejestracji.

W sprawie skarżącego do rozważenia pozostaje kwestia, czy w dniu 22 lutego 2010 r. wykonywał pracę zarobkową lub świadczył inne usługi na rzecz Przedsiębiorstwa Transportowego [...] z/s w W..

Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego we W. w piśmie z dnia 8 kwietnia 2010 r., poinformował Powiatowy Urząd Pracy, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w związku z kontrolą drogową, przeprowadzoną w W., ustalono, że w dniu 22 lutego 2010 r. skarżący wykonywał na rzecz i w imieniu Przedsiębiorstwa Transportowego [...] czynności kierowania autobusem marki FORD o nr rej. [...]. realizując zarobkowy przewóz osób na linii regularnej Ś. - W. Kierowca podczas kontroli okazał wymagane dokumenty, wśród nich wydane przez przewoźnika drogowego zaświadczenie o swoim zatrudnieniu w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] z/s w W., ul. "[...]". Do pisma dołączono m.in. protokół kontroli z dnia 22 lutego 2010 r. oraz zaświadczenie Przedsiębiorstwa Transportowego [...] w W. z dnia 2. stycznia 2010 r., w którym podano, że skarżący jest zatrudniony.

W piśmie z dnia 21 maja 2010 r., stanowiącym odwołanie od decyzji Starosty W. z dnia [...] stycznia 2010 r., pełnomocnik strony stwierdził, że zaświadczenie wystawione przez pracodawcę posiada błędną datę i stanowi oczywistą pomyłkę pisarską, gdyż faktycznie było wystawione 2 stycznia 2009 r., a 22 lutego 2010 r. skarżący nie świadczył pracy zarobkowej.

W celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, organ I instancji zwrócił się do Przedsiębiorstwa Transportowego [...] z/s w W. T. S. o udzielenie informacji dotyczącej okresu wykonywania przez skarżącego pracy zarobkowej oraz na jakiej podstawie.

W związku z tym, że przedsiębiorca nie udzielił informacji w sprawie, organ I instancji zwrócił się do Państwowej Inspekcji Pracy Oddział w W. o przeprowadzenie kontroli w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] z/s w W. ul. "[...]" i nadesłanie informacji o okresach zatrudnienia P. R. w tym przedsiębiorstwie.

Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Oddział w W. w piśmie z dnia 26 stycznia 2011 r. podał, że mimo szeregu działań zmierzających do przeprowadzenia kontroli w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] z/s w W., celem ustalenia stanu przestrzegania przepisów prawa pracy i legalności zatrudnienia w zakresie, wynikającym z treści pisma PUP w W. z dnia 2 lipca 2010 r., nie doszło do niej z uwagi na powoływanie się przez przedsiębiorcę na przeszkody wynikające z ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) oraz brak reakcji przedsiębiorcy na pisemne żądania inspektorów pracy skierowane za pośrednictwem poczty na adres siedziby przedsiębiorcy, po wcześniejszych nieskutecznych próbach osobistego ich doręczenia. W związku z wyczerpaniem możliwości kontroli obecnie prowadzone są czynności celem ustalenia, czy nie doszło do popełnienia wykroczenia z art. 283 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r Nr 21, poz. 94 ze zm. oraz Nr 224, poz. 1459), polegającego na utrudnianiu działalność organu Państwowej Inspekcji Pracy.

W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącego z dnia 21 września 2010 r., w którym oświadczył, że od dnia 2 stycznia 2010 r. nie jest zatrudniony w firmie Przedsiębiorstwo Transportowe [...]. Ostatnie jego zatrudnienie w danej firmie było od 1 lutego 2008 r. do 31 marca 2009 r. Obecnie nie jest zatrudniony nigdzie. Oświadczenie to nie może jednak stanowić dowodu w sprawie, gdyż nie spełnia wymogów art. 75 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (nie zostało złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania - art. 233 Kodeksu karnego).

Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Zgodnie z art. 86 kpa jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ administracji publicznej dla ich wyjaśnienia może przesłuchać stronę.

Dokumenty i oświadczenie składane przez stronę w postępowaniu administracyjnym korzystają z domniemania prawdziwości, jeżeli nie są sprzeczne z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi administracyjnemu z urzędu. Ciężar dowodu na mocy art. 77 § 1 kpa obciąża organ administracyjny.

Pismem z dnia 20 maja 2011 r. organ odwoławczy wezwał skarżącego na dzień 6 czerwca 2011 r. celem złożenia zeznań. Jednocześnie poinformował stronę, że niezastosowanie się do wezwania spowoduje rozpoznanie sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzone dowody, z pominięciem złożonego przez niego oświadczenia z dnia 21 września 2010 r. strona nie zgłosiła się.

Organ odwoławczy rozpoznał zatem sprawę skarżącemu w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w jego dyspozycji. Z protokołu kontroli Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego we W. Oddział Terenowy Wydziału Inspekcji w K. wynika, że w dniu 22 lutego 2010 r. skarżący wykonywał na rzecz i w imieniu Przedsiębiorstwa Transportowego [...] czynności kierowania autobusem marki FORD o nr rej. [...], realizując zarobkowy przewóz osób na linii regularnej Ś. – W.

Przedsiębiorca T. S., mimo kilkakrotnych wezwań, nie złożył wyjaśnień w sprawie oraz nie udzielił informacji dotyczącej okresu oraz podstawy wykonywania przez skarżącego usług lub innej pracy zarobkowej w Przedsiębiorstwa Transportowego [...] w W..

Skarżący również nie zgłosił się na wezwanie organu odwoławczego w celu złożenia zeznań w sprawie. Odwołujący w żaden sposób nie udowodnił, że w dniu 22 lutego 2010 r. nie świadczył pracy ani innych usług na rzecz Przedsiębiorstwa Transportowego [...].

Zdaniem organu odwoławczego materiał dowodowy w sprawie wskazuje, że w dniu 22 lutego 2010 r. skarżący wykonywał pracę zarobkową na rzecz Przedsiębiorstwa Transportowego [...] d/s w W.., dlatego istniała podstawa do pozbawienia jego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 22 lutego 2010r.

Natomiast organ odwoławczy nie może odnieść się do pozostałych wyjaśnień strony i jego pełnomocnika, bowiem dotyczą one innego postępowania i nie mają wpływu na rozstrzygnięcie.

W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 8, 10 i 77 § 1 kpa poprzez odstąpienie od obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a przez to odstąpienie od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego uniemożliwiając stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. Wniósł o uchylenie decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżona decyzja została wydana bez przesłuchania skarżącego i bez wyjaśnienia dlaczego przesłuchanie to nie było możliwe w dniu 6 czerwca 2011 r. oraz dlaczego nie wezwano go ponownie. Tymczasem pełnomocnik skarżącego zgłosił się w jego imieniu w dniu 6 czerwca 2011 r. w siedzibie D. Urzędu Wojewódzkiego - Delegaturze w W. jednak nie zastał osoby prowadzącej postępowanie. Pracująca w tym pomieszczeniu kobieta oświadczyła, że osoby prowadzącej postępowanie w tym dniu już nie będzie. W tej sytuacji pełnomocnik uzgodnił, że skontaktuje się w tej sprawie ponownie w dniu 8 czerwca 2011 r. W dniu 8 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego miał wyznaczone rozprawy przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu sygn. akt VIII C 139/11 i Sądem Rejonowym w Świdnicy sygn. akt IV U 104/11 i nie zdążył skontaktować się z osobą prowadzącą postępowanie administracyjne. Ponieważ jednak do przesłuchania w dniu 6 czerwca 2011 r. nie doszło z przyczyn leżących po stronie organu administracji (nieobecność pracownika) to skarżący oczekiwał na wezwanie na kolejny termin. Tymczasem bez takiego wezwania postępowanie zostało zakończone i wydano decyzję. Doszło w ten sposób do rażącego naruszenia przepisu art. 77 § 1 kpa, gdyż organ administracji publicznej obowiązany jest zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Jeżeli funkcjonariusz prowadzący postępowanie stwierdził, że znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie P. R. z 21 września 2010 r. nie spełnia wymogów z art. 75 § 2 kpa to jego obowiązkiem było wezwać skarżącego z zachowaniem wymogów przewidzianych w rozdziale 9 kpa i dopiero gdyby to okazało się bezskuteczne oceniać zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Wyciąganie negatywnych dla strony skutków prawnych wynikających z braku jego przesłuchania, do którego nie doszło w dniu 6 czerwca 2011 r. z powodu nieobecności osoby, która miała poprowadzić tą czynność jest rażącym naruszeniem przepisów kpa, które skarżący ocenia jako próbę utrudniania mu czynnego udziału w postępowaniu tym bardziej, że pomimo złożonego do sprawy pełnomocnictwa wraz z pismem z 21 maja 2010 r., pełnomocnik nie był w ogóle powiadamiany o czynnościach podejmowanych w sprawie. Naruszenie przepisów proceduralnych spowodowało ostatecznie błędne ustalenia faktyczne, że skarżący w dniu 22 lutego 2010 r. wykonywał pracę, zarobkową na rzecz Przedsiębiorstwa Transportowego [...] T. S. z/s w W..

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie z argumentacją przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na samym wstępie należy stwierdzić, że w odwołaniu od decyzji I instancji skarżący zawarł zarzut, iż mimo ustanowienia pełnomocnika w sprawie nie został on "poinformowany o decyzji z dnia 5 kwietnia 2011 r." jak i "pozbawiono prawa do uczestniczenia w postępowaniu pełnomocnika" do czego w decyzji ostatecznej w ogóle się nie odniesiono. Tymczasem należało w takiej sytuacji mieć na uwadze, że w myśl przepisów kpa strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania (art. 32). Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi (...) (art. 40 § 2). Jeśli organ administracyjny prowadzący postępowanie pomija ustanowionego w sprawie pełnomocnika, tak jak zarzuca to skarżący, dopuszcza się tym samym rażącego unormowania przytoczonych przepisów prawa (art. 32 i art. 40 § 2 kpa). Załatwiając sprawę w II instancji organ odwoławczy zobowiązany był zatem zbadać zasadność tego rodzaju zarzutu i decyzję jako naruszającą prawo skasować. Utrzymując w mocy decyzję dotkniętą taką wadą organ odwoławczy naruszył zatem przepisy postępowania, zwłaszcza art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa.

Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2008, Nr 69, poz. 415 ze zm.) starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.

Według art. 2 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy bezrobotny, oznacza m.in. osobę niezatrudnioną, i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej. /.../

Skarżący został uznany za bezrobotnego od dnia 17 kwietnia 2009 r. na podstawie decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], natomiast od dnia 25 kwietnia 2009 r. uzyskał prawo do zasiłku dla bezrobotnych.

W dniu [...] kwietnia 2009 r. Powiatowy Urząd Pracy w W. został zawiadomiony przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego we W. o tym, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w związku z kontrolą drogową przeprowadzoną w W., ustalono, że w dniu 22 lutego 2010 r. P.R. wykonywał na rzecz i w imieniu Przedsiębiorstwa Transportowego [...] czynności kierowania autobusem marki Ford realizując zarobkowy przewóz osób na linii regulowanej Ś.-W.. Kierowca podczas kontroli okazał wymagane dokumenty, wśród nich wydane przez przewoźnika drogowego zaświadczenie o swoim zatrudnieniu w tymże Przedsiębiorstwie (...).

W istocie rzeczy, na podstawie tych danych, skarżącego pozbawiono statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku z dniem 22 lutego 2010 r., co skarżący konsekwentnie kwestionował.

Decyzja ta jest przedwczesna.

W szerokich motywach organ odwoławczy wprawdzie przedstawił problemy jakie stwarzał w toku postępowania skarżący oraz zatrudniająca go Firma w ustaleniu okoliczności zatrudnienia go w lutym 2010 r. ale istotnych czynności zaniechano, a mogły one przyczynić się do usunięcia wątpliwości, co do tego, czy istotnie skarżący pracował w tym czasie mimo posiadania statusu bezrobotnego. Zwrócić tu należy uwagę na postępowanie toczące się przed Inspektorem Pracy w Wałbrzychu zmierzające do wyjaśnienia tych kwestii. Z zaskarżonej decyzji wynika, że na drodze tego postępowania firma skarżącego stwarzała przeszkody ale na efekt tego postępowania przed tym organem nie czekano, tymczasem bez jego zakończenia niemożliwe jest orzekanie w powyższej sprawie. Organy orzekające w sprawie, w związku z tym, powinny były rozważyć zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa do czasu zakończenia postępowania przed organami PiP.

Niezależnie od tego, z rozważań organu odwoławczego, na stronach 5-7 uzasadnienia decyzji ostatecznej, nie wynika, czy i jakie postępowanie toczyło się w Wojewódzkim Inspektoracie Transportu Drogowego we W., którego funkcjonariusze zatrzymali skarżącego do kontroli w dniu 22 lutego 2010 r. w związku z tym faktem. Jakie dokumenty, które ewentualnie mogłyby zaświadczyć o prawdziwości tego, że skarżący w dniu tym rzeczywiście pracował, znajdują się w materiałach tego Inspektoratu. Należało też rozważyć przesłuchanie na okoliczności tego zdarzenia osoby kontrolujące skarżącego krytycznego dnia i podjąć inne ewentualnie czynności, jakich potrzeba mogła się po ich przeprowadzeniu wyłonić.

Nie można natomiast uznać z całym przekonaniem, przy trudnościach stwarzanych przez skarżącego i jego firmy na drodze tego postępowania, że wystarczającym w sprawie jest zawiadomienie wspomnianego Inspektoratu o zatrzymaniu skarżącego do kontroli w dniu 22 lutego 2010 r. i pozbawienie go statusu bezrobotnego, skoro wcześniej za wystarczające tego nie uznano i postępowanie w tym przedmiocie prowadzono. W decyzji z dnia 11 czerwca 2010 r. organ odwoławczy uchylając decyzję Starosty z dnia 27 stycznia 2010 r. i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania wskazał: "W przedmiotowej sprawie organ I instancji powinien wyjaśnić prawidłowość wystawionego w dniu 2 stycznia 2010 r. zaświadczenia. Przede wszystkim istotne jest ustalenie z jaką datą P. R. został ponownie zatrudniony w Przedsiębiorstwie Transportowym [...] w W.. Poprzedni stosunek pracy ustał w dniu 31 marca 2009 r. Dodatkowo należy ustalić na podstawie jakiej umowy skarżący świadczył pracę lub usługi w dniu 22 lutego 2010 r. na rzecz tego przedsiębiorstwa".

Nie można wykluczyć, że materiały będące w gestii wspomnianego Inspektoratu mogłyby zaświadczyć o podstawności takiego rozstrzygnięcia urzędu pracy, tym bardziej gdyby zostały uzupełnione o czynności wskazane tu przez Sąd. Mogłoby to wówczas pozwolić odstąpić od uzależniania tego postępowania od postępowania toczącego się przed organami inspekcji pracy i zawieszenia postępowania administracyjnego.

Ponieważ w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 40 i art. 80 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, należało, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec jak w sentencji wyroku.