Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 488/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Mendecka, , , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp. jawna – J. S., K. S. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 maja 2009 r. (data nadania) Przedsiębiorstwo A Sp. jawna – J. S., K. S. w K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]

nr [...], mocą którego uchylono w całości postanowienie Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] i umorzono postępowanie o wyłączenie spod egzekucji kwoty [...] zł zajętej w A Sp. jawnej w K..

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 czerwca 2009 r. wezwano stronę skarżącą

do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu (aktualnego odpisu wyciągu z KRS), z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentacji skarżącej Spółki -

w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono skutecznie stronie skarżącej w dniu 3 lipca 2009 r., co wynika z pisma Poczty Polskiej z dnia 4 września 2009 r. Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został uzupełniony.

Na marginesie należy zaznaczyć, że takim samym brakiem dotknięta była identyczna skarga Przedsiębiorstwa A Sp. jawna – J. S., K. S. w K., wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Powyższą skargę zarządzeniem z dnia 15 lipca 2009 r. wydanym w aktach

o sygn. I KO/Gl 18/09 przekazano organowi, który w piśmie z dnia 29 lipca 2009 r. poinformował, że udzielił już odpowiedzi na skargę wniesioną na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w piśmie z dnia 10 czerwca 2009 r.. Wobec powyższego skargę złożoną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach potraktowano jako wniesioną jedynie informacyjnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te, zgodnie

z art. 29 ppsa, mają obowiązek wykazania swojego umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1331/04, ONSAiWSA 2005/5/91). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 10 lipca 2009 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak

w sentencji.