Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 423/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3, art. 156 par. 1, art. 185 par. 1, art. 193, art. 197
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1278/17 odrzucające skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej postanawia 1) uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; 2) sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1278/17, w ten sposób, że w wersie czwartym od dołu, zamiast błędnie wpisanej sygnatury postanowienia Ministra Rozwoju i Finansów: "[...]", wpisać prawidłową: "[...]".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1278/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 stycznia 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej.

Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w dniu 19 stycznia 2017 r. (k. 61 akt administracyjnych) doręczono pełnomocnikowi Spółki postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 stycznia 2017 r. Skarga na postanowienie została nadana przez Spółkę w urzędzie pocztowym w dniu 21 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego – k. 18 akt sądowych). Z uwagi na niedochowanie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") Sąd na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę Spółki. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 20 stycznia 2017 r. i upłynął z dniem 20 lutego 2017 r. (poniedziałek). Tym samym nadanie skargi w dniu 21 lutego 2017 r. było spóźnione.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez wynikające z nieuzasadnionego zastosowania tego przepisu odrzucenie złożonej przez Spółkę skargi na postanowienie organu z dnia 13 stycznia 2017 r., będące skutkiem błędnego uznania, że skarga została złożona (tj. nadana w urzędzie pocztowym) w dniu 21 lutego 2017 r., tj. z uchybieniem zawitego terminu do jej złożenia, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., podczas gdy w istocie skarga została nadana przez Spółkę w dniu 20 lutego 2017 r., tj. przed upływem ww. terminu procesowego;

oraz będące tego konsekwencją naruszenie

- art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.; dalej jako: "P.u.s.a.") poprzez naruszenie, w rezultacie nieuzasadnionego odrzucenia skargi, przysługującego skarżącej i zagwarantowanego w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawa do sądu oraz zniweczenie w tenże sposób funkcji kontrolnej, jaką sądy administracyjne sprawują wobec organów administracji publicznej i ich działalności.

Pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie w całości skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu pełnomocnik Spółki podniósł, że ocena dokonana przez Sąd pierwszej instancji została oparta na nieprawdziwym stanie faktycznym, wynikającym z braku wiedzy Sądu co do prawdziwej daty nadania skargi w urzędzie pocztowym. Wbrew dacie stempla pocztowego, uwidocznionego na znajdującej się w aktach sprawy kopercie zawierającej wysłaną przez Spółkę skargę, została ona nadana w dniu 20 lutego 2017 r. Przesyłka została wysłana za potwierdzeniem nadania (numer [...]), a w okazanej w trakcie wysyłki przez Spółkę pocztowej książce nadawczej pracownik urzędu pocztowego przystawił stempel urzędowy z datą 20 lutego 2017 r., co jednoznacznie potwierdza fakt, iż rzeczona przesyłka została złożona/nadana w urzędzie pocztowym w tym właśnie dniu. Na dowód powyższego pełnomocnik Spółki dołączył potwierdzoną za zgodność z oryginałem fotokopię właściwej strony pocztowej książki nadawczej Spółki. Ponadto pełnomocnik Spółki wskazał, że okoliczność faktycznego nadania przez Spółkę przesyłki nr [...] w dniu 20 lutego 2017 r. znajduje również dodatkowe potwierdzenie w wynikach analizy elektronicznego monitoringu przesyłek, dostępnego na stronie internetowej Poczty Polskiej SA. Z serwisu tego wynika niezbicie, że przesyłka o numerze [...] została nadana w dniu 20 lutego 2017 r. Pełnomocnik dołączył również wydruk z serwisu "Śledzenie przesyłek (Tracking)" dla nr przesyłki [...], udostępnionego pod adresem elektronicznym: www.emonitoring.poczta-polska.pl.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2017 r. jest budzący wątpliwości stan faktyczny sprawy, którego wyjaśnienie jest niezbędne do właściwego jej rozstrzygnięcia. Okolicznością sporną jest bowiem data nadania w placówce pocztowej przesyłki zawierającej skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 stycznia 2017 r., co powoduje niemożność orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny na tym etapie postępowania o zasadności odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji. Należy przy tym zaznaczyć, że choć Sąd pierwszej instancji w momencie orzekania o odrzuceniu skargi nie miał świadomości o niejasności stanu faktycznego, to wątpliwości w sprawie są na tyle istotne, że wymagają ponownego zbadania sprawy i ustalenia rzeczywistej daty nadania skargi przez pełnomocnika Spółki. Istnieje bowiem rozbieżność w tym zakresie. Sąd pierwszej instancji, zgodnie z datą stempla pocztowego umieszczoną na kopercie zawierającej skargę, przyjął, że została ona nadana w dniu 21 lutego 2017 r. Tymczasem z książki nadawczej pełnomocnika Spółki, która również stanowi dowód nadania i powinna potwierdzać datę stempla z koperty widnieje data 20 lutego 2017 r. Na tym etapie sprawy niezbędne jest więc ustalenie, w jakiej dacie skarga Spółki została rzeczywiście nadana w urzędzie pocztowym

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 193 oraz 197 P.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji powinien wyjaśnić wątpliwości związane z datą nadania skargi (biorąc przy tym pod uwagę dokumenty przedłożone przez pełnomocnika Spółki kwestionujące nadanie przesyłki w dniu 21 lutego 2017 r.) i po ustaleniu stanu sprawy ponownie ocenić zasadność odrzucenia skargi Spółki.

Ponadto na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1278/17, w ten sposób, że w wersie czwartym od dołu, zamiast błędnie wpisanej sygnatury postanowienia Ministra Rozwoju i Finansów: "[...]", wpisał prawidłową: "[...]". Oczywistość ww. omyłki nie budzi wątpliwości, ponieważ w postanowieniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 8 maja 2017 r. (k. 60 akt administracyjnych) wskazano jako sygnaturę sprawy [...]. Tym samym zaistniały błąd należało sprostować.