Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1277/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37-41
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Marek Krawczak, Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynikało, iż w dniu 9 września 2011 r. B. spółka akcyjna (dalej "Skarżąca", "Bank") wpłynął do Ministra Finansów wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Zgodnie ze stanem faktycznym zaprezentowanym we wniosku Bank nabywa od podmiotu zagranicznego (nierezydenta), będącego podatnikiem zarejestrowanym dla celów podatku VAT w Wielkiej Brytanii (dalej: "Kontrahent") usługę, która jest niezbędna do obrotu przez Bank pochodnymi instrumentami finansowymi (oferowania i nabywania od innych podmiotów). Usługi wykonywane przez Kontrahenta zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej "ustawa o VAT") opodatkowane są w Polsce i Bank rozpoznaje obowiązek podatkowy z tego tytułu jako nabywca usług. Usługa świadczona przez Kontrahenta jest realizowana poprzez zapewnienie wskazanym pracownikom Banku (zajmujących się obrotem derywatami) zdalnego dostępu (za pośrednictwem sieci Internet) do narzędzia informatycznego, przy pomocy którego dokonywana jest wycena różnego typu instrumentów pochodnych w rozumieniu ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (dalej: derywatów) w oparciu o stosowny w danym przypadku model wyceny. Wyspecjalizowani pracownicy Banku wprowadzają do aplikacji dane pozwalające wycenić daną transakcję na derywacie. Wycena pozwala ustalić cenę po jakiej Bank może zaoferować lub sprzedać dany typ derywatu. Opracowane przez Kontrahenta i ustalone w aplikacjach udostępnionych przez Kontrahenta modele wycen i użyte do wyceny kursy i krzywe produktów są powszechnie akceptowane na rynku co powoduje, że ustalanie cen derywatów w oparciu o aplikacje dostępne na ww. stronie Kontrahenta jest uważane na rynku za standard.

2. W związku z powyższym stanem faktycznym Skarżąca zwróciła się do Ministra Finansów z pytaniem: czy bank rozpoznając obowiązek podatkowy z tytułu nabywanych usług import usług uprawniony będzie do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT ? Zdaniem Skarżącej, usługi nabywane od Kontrahenta stanowią usługi stanowiące element usług, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 ze zm.), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie, a ponadto usługi Kontrahenta stanowią odrębną całość i są właściwe i niezbędne do świadczenia ww. usług. W konsekwencji zdaniem Skarżącej usługi nabywane od Kontrahenta, jako usługi pomocnicze do usług wykonywanych przez Bank, są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT. o pomocniczym charakterze usług nabywanych od Kontrahenta świadczy to, że ich nabycie przez Bank pozostaje w ścisłym związku z wykonywanymi przez Bank usługami, których przedmiotem są instrumenty finansowe takie jak opcje, kontrakty terminowe, swap, umowy forward na stopę procentową inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są papier wartościowy, waluta, stopa procentowa lub inne wskaźniki czy aktywa. Nabywane usługi mają na celu wsparcie tej działalności, poprzez faktyczne umożliwienie wykonywania oraz zwiększenie efektywności świadczonych przez Bank usług, których przedmiotem są ww. finansowe instrumenty pochodne. Pracownicy Banku dzięki wprowadzeniu określonych parametrów transakcji są w stanie ustalić cenę po jakiej można zaoferować lub nabyć dany instrument. Serwis tego rodzaju jak oferowany przez Kontrahenta jest tak wystandaryzowany w prowadzonej przez instytucje finansowe działalności, iż w praktyce nie jest możliwe świadczenie usług w zakresie pochodnych instrumentów finansowych bez wykorzystania usług takich, jak opisane powyżej. W konsekwencji należy stwierdzić, że nabywane od Kontrahenta usługi: stanowią element usługi finansowej wykonywanej na rzecz klientów bezpośrednio przez Bank, ponieważ umożliwiają ustalenie ceny derywatu a tym samym powstanie samej oferty w tym zakresie (pochodny instrument finansowy to skrótowo ujmując antycypowana w przyszłości - dacie rozliczenia wartość/cena instrumentu bazowego będącego podstawą rozliczenia danej transakcji) innymi słowy - serwis oferowany przez Kontrahenta umożliwia w ogóle ustalenie warunków danego kontraktu, czyli stworzenie danego pochodnego instrumentu finansowego przez Banie a w konsekwencji usługi na rzecz klienta lub kontrahenta);

3. Minister Finansów w indywidualnej interpretacji z dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdził, iż stanowisko Skarżącej jest nieprawidłowe, zaś Skarżąca nabywając usługę i rozpoznając import usług od Kontrahenta z Wielkiej Brytanii nie może skorzystać ze zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. Organ interpretacyjny wskazał, że w przedmiotowej sprawie, kluczowym jest ustalenie, czy opisane usługi stanowią odrębną całość oraz są właściwe i niezbędne do świadczenia usługi zwolnionej, tj. czy mogą stanowić usługi pomocnicze do usług finansowych w rozumieniu art. 43 ust. 13 ustawy. Odnośnie pierwszej cechy, Minister Finansów zgodził się ze Skarżącą, że świadczone usługi mogą być potraktowane jako odrębna całość od szeroko rozumianych usług finansowych. O powyższym świadczy choćby fakt, iż mogą być świadczone przez odrębny podmiot. Niewątpliwie też stanowią wsparcie i zwiększają efektywność działania banku. Jednakże, jak wskazuje sam Bank, usługa ta ma charakter narzędzia informatycznego, przy użyciu którego pracownicy Skarżącej dokonują określonych czynności. Opracowane i ustalone w aplikacjach udostępnionych przez Kontrahenta modele wycen i użyte do wyceny kursy i krzywe produktów są powszechnie akceptowane na rynku i traktowane jako standard. Z kolei, analizując przedstawione przez Skarżącą cechy nabywanej usługi, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do uznania, iż nabywana przez Bank usługa stanowi element usługi wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, który jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT. Czynności nabywane przez Bank nie obejmują charakterystycznych funkcji usługi finansowej, której przedmiotem są instrumenty finansowe. Przyczyną nabycia przedmiotowych usług jest przede wszystkim brak u Skarżącej specjalistycznych aplikacji, zawierających dane, niezbędne do wyceny instrumentów pochodnych. Dostępu do odpowiednich narzędzi, które w związku z prowadzoną działalnością banku mają przełożenie na należytą wycenę danych typów instrumentów pochodnych po stronie Banku, który to proces ma bezpośredni związek z efektywnością prowadzenia sprzedaży produktów bankowych, w tym derywatów. W związku z powyższym zdaniem Ministra Finansów w przedmiotowej sprawie usługi nabywanej przez Skarżącą nie można uznać za usługę właściwą, gdyż owszem stanowią one osobną całość, jednakże nie obejmują one funkcji charakterystycznych dla usługi finansowej zwolnionej od podatku VAT, świadczonej przez Bank w zakresie m.in. usług, których przedmiotem są instrumenty finansowe.

4. W odpowiedzi na wezwanie strony do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, uznającej stanowisko strony za nieprawidłowe.

5. Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie w całości interpretacji indywidualnej, zarzucając jej: naruszenie prawa materialnego tj.: art. 43 ust. 13 ustawy o VAT poprzez uznanie, że przepis ten nie ma zastosowania do usług opisanych we wniosku o interpretację indywidualną. Zarzuciła nadto naruszenie art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej; "ustawy Ord. pod.") poprzez nieprzedstawienie oceny stanowiska wnioskodawcy, prezentowanego we wniosku o interpretacje indywidualną w tym nie przedstawienie uzasadnienia prawnego i nie wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym; art. 121 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ord. pod. przez niedostateczne wyjaśnienie Skarżącej przesłanek, jakimi kierował się organ podatkowy wydając zaskarżoną interpretację; art. 121 § 1 w związku z art. 14b i § 2 ustawy Ord. pod. polegającego na wydaniu interpretacji bez uwzględnienia przedstawionego przez Bank stanu faktycznego w szczególności oparcia się o okoliczność, iż przyczyną nabycia przedmiotowych usług jest przede wszystkim brak u wnioskodawcy specyficznych aplikacji, zawierających dane niezbędne do wyceny instrumentów pochodnych, co nie wynika z opisu przedstawionego we wniosku o interpretację. - które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż tak jak to zostało opisane we wniosku, nabycie przez Bank przedmiotowych usług pozostaje w ścisłym związku ze świadczonymi przez Bank usługami finansowymi, tj. oferowaniem instrumentów pochodnych. Usługi te są tak ściśle powiązane z działalnością Banku, iż w praktyce nie byłoby możliwe dokonanie przez Bank określonej transakcji obejmującej instrument pochodny bez wykorzystywania przedmiotowych usług. Zgodnie z sentencją wyroku ETS w sprawie SDC (C-2/95),:"1. Punkty 3 oraz 5 artykułu 13(B)(d) VI Dyrektywy powinny być interpretowane w taki sposób, aby skorzystanie ze zwolnienia w nich przewidzianego nie było ograniczone do transakcji przeprowadzanych przez określony rodzaj instytucji, przez określony rodzaj osoby prawnej lub do transakcji całkowicie lub częściowo wykonanych za pomocą środków elektronicznych lub techniką manualną. Zwolnienie przewidziane w punktach 3 i 5 artykułu 13(B)(d) VI Dyrektywy nie jest uzależnione od tego, czy usługa była wykonana przez instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym odbiorcą. Fakt, że transakcja podlegająca tym przepisom jest wykonana przez stronę trzecią, ale z punktu widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą wykonaną przez bank, nie wyklucza objęcia jej zwolnieniem. Usługi polegające na udostępnieniu finansowych informacji bankom i innym użytkownikom nie są objęte zwolnieniem przewidzianym w punktach 3 i 5 artykułu 13(B)(d) VI Dyrektywy. Sam fakt, że transakcje związane z zarządzaniem rachunkami terminowymi, z umowami kupna i pożyczkami są wykonywane przez centrum przetwarzania danych, nie wyklucza ich zaklasyfikowania jako usługi wymienione w punktach 13 i 15 załącznika F do VI Dyrektywy, Do kompetencji sądu krajowego należy określenie czy, przed dniem 1 stycznia 1991 r., transakcje te miały odrębny charakter i były niezbędne i charakterystyczne dla wspomnianych usług." Zatem w ocenie Skarżącej ETS potwierdził iż za usługi pomocnicze mogą być uznane usługi, które nie są świadczone ani przez samą instytucję finansową (pkt 1 i 2 sentencji wyroku) - to samo można powiedzieć o przedmiotowym stanie faktycznym. Natomiast co się tyczy pkt 3 sentencji wyroku, to nie można utożsamiać usług opisanych we wniosku o interpretację z "udostępnieniem finansowych informacji". Jak wynika z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku przedmiotowe usługi polegają na umożliwieniu wyceny danego instrumentu pochodnego, w oparciu o odpowiednio dobrany model wyceny, z użyciem odpowiednio (opracowanych przez Kontrahenta) wycen kursów i krzywych produktów. Także z uwagi na panujące na rynku derywatów standardy, korzystanie z przedmiotowych usług jest niezbędne dla zaoferowania klientom banku instrumentów pochodnych. Nie można wiec zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w interpretacji, iż przedmiotowe usługi "nie wykraczają poza wsparcie z zakresu technologii informatycznych i rozwiązań systemowych". W stanie faktycznym niniejszej sprawy istotny jest nie fakt, iż usługa świadczona jest z wykorzystaniem narzędzia informatycznego, lecz jaka jest faktyczna treść tej usługi i co dzięki niej Bank uzyskuje. Fakt posługiwania się narzędziem informatycznym (czy jakimkolwiek innym narzędziem) nie może mieć decydującego znaczenia dla oceny charakteru danej usługi spełniania przez nią cech określonych w art. 43 ust 13 ustawy o VAT. Korzystanie z narzędzia informatycznego w tym przypadku jest oczywiste w dzisiejszych czasach (wręcz trudno sobie inaczej wyobrazić świadczenie usługi, w której stosowane są skomplikowane modele wyceny, z zastosowaniem matematyki finansowej, i wykorzystywane są bazy danych), niemniej jednak sednem świadczonej usługi nie jest samo wsparcie informatyczne jako takie, lecz umożliwienie zawarcia konkretnej transakcji pochodnej, co zawsze wiąże się z wyceną danego instrumentu, a to z kolei wymaga zastosowania stosownego w danym przypadku modelu wyceny, kursów i krzywych produktów. Ponadto konieczne jest uwzględnienie istotnych różnic pomiędzy stanem faktycznym ww. wyroku a stanem faktycznym w niniejszej sprawie; w sprawie SDC przedmiotem rozważań były transakcje pomocnicze do transakcji związanych z płatnościami (przelewy), i w tym kontekście ETS wywodził o czysto fizycznym lub technicznym świadczeniu, takiego jak udostępnianie bankowi systemu przetwarzania danych" (punkt 66 wyroku w sprawie SDC). Tymczasem w niniejszej sprawie chodzi o zupełnie inny od przelewów typ usługi finansowej, jakim jest zawarcie z klientem banku umowy o instrument pochodny - skorzystanie z opisanej we wniosku usługi jest niezbędne i wręcz kluczowe dla określenia warunków, na jakich konkretna umowa jest zawierana. Zastosowanie wystandaryzowanej wyceny, w której wykorzystywane są odpowiednie dla danej sytuacji modele wyceny, jest po prostu wstępnym warunkiem dla ustalenia treści danego instrumentu pochodnego, i dla jego skonstruowania niezbędne jest skorzystanie z wyspecjalizowanych usług. Z pewnością nie można tego porównać do prostego udostępnienia informacji (jak w pkt 3 wyroku w sprawie SDC). Co do wyroku ETS w sprawie CSC, również cytowanego w interpretacji, to należy zwrócić uwagę, iż wyrok odnosił się do obrotu papierami wartościowymi i usług typu call centre, zatem do zupełnie innych stanów faktycznych, więc ten wyrok nie może być pomocny w niniejszej sprawie.

6. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje

skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

7. Sąd na wstępie podkreśla, iż zaskarżona interpretacja indywidualna Ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydana została w wyniku rozpatrzenia wniosku Skarżącej złożonego na podstawie przepisów art. 14b - 14p ustawy Ord. pod. Na podstawie powołanych powyżej przepisów ustawy Minister Finansów, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie z art. 14b § 2 i § 3 ustawy Ord. pod. wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego; albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Mając na uwadze wskazane powyżej przepisy ustawy Ordynacja podatkowa podnieść także należy, iż podstawą udzielenia interpretacji indywidualnej jest wyłącznie stan faktyczny wskazany we wniosku osoby zainteresowanej. W związku z czym orzeczenie Sądu w przedmiotowej sprawie wiąże wyłącznie w zaprezentowanym przez Skarżącą zaistniałym stanie faktycznym. Sąd wskazuje ponadto, iż w postępowaniu o udzielenie indywidualnej interpretacji organ nie prowadzi postępowania dowodowego w zakresie potwierdzenia okoliczności wskazywanych przez Stronę we wniosku. Powyższe prowadzi do konkluzji, iż rzeczywisty stan prawny może odbiegać od okoliczności opisanych przez Stronę we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji. Na podkreślenie zasługuje także to, iż w organ dysponując całokształtem materiału dowodowego zebranego w postępowaniu podatkowym, a także Sąd następnie go oceniając na etapie skargi może wywieść inne wniosku niż wynikają one z oceny indywidualnej interpretacji stanowiącej ocenę stanowiska zaprezentowanego przez Skarżącą we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji. Sąd w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy, a także kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego w postaci pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach; określone w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona indywidualna interpretacja Ministra Finansów zawierająca ocenę wniosku Banku została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu.

8. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwalifikacja świadczonych na rzecz Skarżącej usług zdalnego dostępu (za pośrednictwem sieci Internet) do narzędzia informatycznego, przy pomocy którego dokonywana jest wycena różnego typu instrumentów pochodnych w rozumieniu ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w oparciu o stosowny w danym przypadku model wyceny. W ocenie Skarżącej usługa ta jako usługa pomocnicza do usług finansowych świadczonych przez Bank powinna być zwolniona od podatku VAT zgodnie z przepisem art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. Organ interpretujący uznał, iż przedmiotem umowy nie jest usługa o finansowym charakterze a usługa o charakterze technicznym. Sąd w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie podzielił stanowisko organu interpretacyjnego.

9. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, zwolnieniu podlegają usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie. Natomiast w myśl art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam w sobie stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

10. Sąd zgodził się z organem podatkowym, iż w rozpoznawanej sprawie, kluczowym było ustalenie, czy opisane usługi stanowią odrębną całość oraz są właściwe i niezbędne do świadczenia usługi zwolnionej, tj. czy mogą stanowić usługi pomocnicze do usług finansowych w rozumieniu art. 43 ust. 13 ustawy. Pomijając bezsporną odrębność świadczonej usługi podnieść należy, iż warunki objęcia zwolnieniem usługi pomocniczej dla zwolnionej usługi finansowej są następujące: – stanowi ona element zwolnionej usługi finansowej, który jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia zwolnionej usługi finansowej. Podstawowe znaczenie ma pierwszy ze wspomnianych warunków. Zgodnie z nim omawiane zwolnienie dotyczy takich usług pomocniczych w stosunku do zwolnionej usługi finansowej, które stanowią jej element. Nie dotyczy więc ono takich usług pomocniczych, które są związane ze zwolnioną usługą finansową, ale nie stanowią jednego ze świadczeń dokonywanych w ramach takiej usługi (np. usługa ochrony i konwojowania wartości pieniężnych oraz serwisowania bankomatów czy usługa obrotu gotówkowego, w ramach której dokonywane jest m.in. sortowanie, liczenie, pakowanie banknotów i monet oraz sprawdzanie ich autentyczności vide Mariusz Chudzik, Komentarz do art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług, LEX). Kierując się koniecznością kumulatywnego spełnienia powyższych warunków, dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, konieczna jest zdaniem Sądu ocena omawianych usług w kontekście wskazanych wyżej właściwości. Należy zatem dokonać oceny, czy wskazane przez Skarżącą we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej usługi są elementami usług zwolnionych stanowiącymi odrębną całość, oraz czy są one właściwe oraz niezbędne do świadczenia zwolnionych usług finansowych. Przy czym Sąd zauważa, iż zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN słowo "niezbędny" oznacza nieodzowny, taki bez którego nie można się obejść.

11. W ocenie Sądu stwierdzić należy, iż czynności polegające na świadczeniu na rzecz Skarżącej usług zdalnego dostępu (za pośrednictwem sieci Internet) do narzędzia informatycznego, przy pomocy którego dokonywana jest wycena różnego typu instrumentów pochodnych w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi w oparciu o stosowny w danym przypadku model wyceny - nie mogą być uznane za elementy usług zwolnionych i nie są one właściwe i niezbędne dla usług finansowych wymienionych w 43 ust. 1 pkt 7 i 37-41 ustawy o VAT. W kontekście powyższych uwag wskazać należy, iż nie wszystkie usługi związane z usługami zwolnionymi będą korzystały ze zwolnienia podatkowego. Wskazać należy, iż sporne usługi o charakterze technicznym i informacyjnym nie są postrzegane przez klienta Banku jako element otrzymywanej od niego usługi finansowej oraz nie można nadać im przymiotu "niezbędności", bowiem usługi te nie są obligatoryjne, a jedynie fakultatywne w stosunku do zwolnionych usług finansowych. Zdaniem Sądu usługi realizowane poprzez zapewnienie wskazanym pracownikom Banku zdalnego dostępu za pośrednictwem sieci Internet, do narzędzia informatycznego, przy pomocy którego dokonywana jest wycena różnego typu instrumentów pochodnych, nie wykraczają poza wsparcie z zakresu technologii informatycznych i rozwiązań systemowych, nie obejmują one funkcji charakterystycznych dla usługi zwolnionej, zatem nie wypełniają dyspozycji wynikających z art. 43 ust. 13 i nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu udostępnienie bankowi przez podmiot zewnętrzny narzędzia w postaci odpowiednich algorytmów służących wycenie instrumentów finansowych wraz z udostępnieniem aktualizacji programu komputerowego nie stanowi elementu usługi finansowej zwolnionej z podatku VAT. Zdaniem Sądu to, iż program ten udostępnia firma zajmująca się certyfikacją i wyceną derywatów nie stanowi sam w sobie powodu uznania usługi udostępniania modelu wyceny za usługę o charakterze finansowym. Do uznania tej usługi za usługę pomocniczą mogłoby dojść w przypadku, gdy poza udostępnieniem narzędzia informatycznego firma zewnętrzna wydawałaby stosowną opinię o wartości danego instrumentu finansowego wraz ze stosowną gwarancją co do jego wartości oraz innymi elementami, które mogłyby składać się na obraz współdziałania opisanych we wniosku podmiotów w świadczeniu jednej kompleksowej usługi finansowej. Jednakże na podstawie przedstawionego przez Skarżącą stanu faktycznego, w tym braku szczegółowego opisu umowy miedzy Bankiem a firmą zewnętrzną nie sposób przyjąć takiego rozumowania. Zważywszy powyższe Sąd uznał, iż nie zostały spełnione dwie z obligatoryjnych przesłanek określonych w art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, a zatem zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie ustawy, nie ma zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym. W ocenie Sądu stan faktyczny przedstawiony we wniosku pozwala na stwierdzenie, iż przedmiotowe czynności nie są charakterystyczne dla podstawowych usług, a mają jedynie charakter techniczny i polegają na wykonywaniu działań uzupełniających w stosunku do czynności zasadniczych.

12. Odnosząc się do podnoszonych przez Skarżącą zarzutów co do naruszenia przepisów postępowania Sąd stwierdził, iż nie zasługiwały one na uwzględnienie. Dowolne stwierdzenie przez Ministra Finansów w uzasadnieniu interpretacji, iż Bank "nie dysponuje taką specjalistyczną aplikacją" pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy.

13. W tym stanie rzeczy Sąd skargę na indywidualną interpretację na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.