Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SO/Go 5/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i 2, art. 200, art. 205 par. 2, art. 209
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2016 r. sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny Okręgowemu Sądowi Lekarsko-Weterynaryjnemu Izby Lekarsko-Weterynaryjnej za nieprzekazanie skargi do sądu postanawia: I. wymierzyć Okręgowemu Sądowi Lekarsko-Weterynaryjnemu Izby Lekarsko-Weterynaryjnej grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych, II. zasądzić od Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego Izby Lekarsko-Weterynaryjnej na rzecz wnioskodawcy Stowarzyszenia [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek Stowarzyszenia [...] o wymierzenie organowi - Okręgowemu Sądowi Lekarsko-Weterynaryjnemu Izby Lekarsko- Weterynaryjnej grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej p.p.s.a.). za nieprzekazanie skargi. Jednocześnie Stowarzyszenie złożyło wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym także kosztów zastępstwa procesowego, a ponadto przeprowadzenie dowodu z kopii dowodów nadania skargi oraz wydruku potwierdzającego doręczenie skargi na okoliczność wniesienia skargi do organu.

Nakreślając stan faktyczny sprawy w treści skargi, a także w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. Stowarzyszenie wskazało, że listami poleconymi z dnia [...] października 2015 r, nr [...] oraz [...], przesłało do organu dwie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Pierwsza z nich (dotycząca bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej o terminach i miejscach posiedzeń Okręgowego Sądu Lekarsko – Weterynaryjnego w 2015 r.) została przekazana sądowi i zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. pod sygn. akt II SAB/Go 86/15, natomiast druga (dotycząca bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii lub skanów orzeczeń Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego, wydanych w latach 2011-2014) nie została do sądu w ogóle przekazana.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. Okręgowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny wskazał także, że w dniu 17 października 2017 r. otrzymał pismo datowane na dzień [...] września 2016 r. zatytułowane "Skarga" na nieudostępnienie informacji publicznej z wniosku z dnia [...] lutego 2015 r. w sprawie doręczenia kopii lub skanów orzeczeń Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego. Pismem z dnia [...] października 2015 r. organ udzielił odpowiedzi bezpośrednio do Sądu (data wpływu do Sądu - 16 października 2015 r.).

Innym pismem wydanym w tej samej dacie organ udzielił stronie skarżącej odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej wskazując terminy i miejsce posiedzeń (data doręczenia stronie skarżącej 19 października 2015r.). Na wezwanie Sądu pismem z dnia [...] października 2015r. przekazano do sądu całość akt sprawy.

Organ podkreślił, że skargę Stowarzyszenia przekazał do Sądu i została ona rozpoznana pod sygn. akt II SAB/Go 86/15. Do odpowiedzi na skargę organ załączył dokumenty dotyczące wniosków z dnia [...] lutego 2015 r.: o udostępnienie informacji publicznej o terminach i miejscach posiedzeń Okręgowego Sądu Lekarsko- Weterynaryjnego w bieżącym roku kalendarzowym oraz o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii lub skanów orzeczeń Okręgowego Sądu Lekarsko – Weterynaryjnego, wydanych w latach 2011-2014.

Z kolei w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. Okręgowy Sąd Lekarsko –Weterynaryjny, wnosząc o oddalenie skargi w całości i umorzenie postępowania sądowego wyjaśnił, że w wyniku ponownego przeglądu akt sprawy , w tym także akt sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem z dnia 10 grudnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Go 86/15 (dot. wniosku nr [...] złożony drogą elektroniczną w dniu 21 lutego 2015 r. o godz. 11.02, skarga opatrzona była oznaczeniem "Odpis") ujawnił otrzymaną w dniu 7 października 2015 r. skargę na bezczynność organu polegającą na nieudzieleniu Stowarzyszeniu informacji publicznej na wniosek nr [...] złożony drogą elektroniczną w dniu 21 lutego 2015 r. o godz. 11.03 przez przesłanie kopii lub skanów orzeczeń Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego, wydanych w latach 2011-2014 oznaczonej jako "oryginał".

Tej wiedzy organ nie miał na wcześniejszym etapie niniejszego postępowania, stąd udzielił takich, a nie innych wyjaśnień w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r., gdyż był przeświadczony, że obie skargi, z których jedną oznaczono jako: "Odpis", a drugą jako "Oryginał" są w istocie tymi samymi skargami, omyłkowo przesłanymi w dwóch różnych kopertach. Zostały one również w taki sposób zarejestrowane w dzienniku korespondencji organu. Błąd organu wynikał również z identycznej szaty graficznej obu pism.

Organ podkreślił, że akta sprawy dot. wniosku nr [...] złożony drogą elektroniczną w dniu 21 lutego 2015 r. o godz. 11.02 zostały przekazane do WSA w Gorzowie Wlkp. wraz z drugą skargą dot. bezczynności organu w zakresie udzielenia informacji publicznej w związku z wnioskiem nr [...] złożony drogą elektroniczną w dniu 21 lutego 2015 r. o godz. 11.03, czego nie dostrzegł też Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Przepisy art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Za takim modelem wprowadzonym już w pierwotnej wersji Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przemawiały względy praktyczne mające wpływ na sprawność i szybkość postępowania w sprawie. Kierowanie skargi do sądu za pośrednictwem organu umożliwia opatrzenie jej wszelkimi informacjami niezbędnymi do nadania skardze biegu, a także koniecznymi do rozpatrzenia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tryb ten umożliwia również stosowanie autokontroli, o której mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a.

Wskazane przepisy nie przyznają jednak organowi żadnych uprawnień do kontroli spełnienia przez skargę wymogów formalnych, konstrukcyjnych, terminowości lub zarzutów merytorycznych i warunkowania, w zależności od wyników tej kontroli, jej dalszego biegu. Obowiązkiem organu jest jedynie, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazanie skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, a w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej – 15 dni od dnia jej otrzymania (por. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.).

To podkreślenie jest konieczne, gdyż jak wynika z pisma organu myli on przedmiot niniejszej sprawy ze sprawą w przedmiocie dostępu do żądanej przez Stowarzyszenie [...] informacji publicznej, która nie jest objęta wnioskiem ani rozstrzygnięciem wydanym w niniejsze sprawie.

Gwarancją realizacji obowiązków, o których mowa w art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. jest przepis art. 55 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny i tego wyłącznie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., dotyczy przedmiot niniejszego postępowania sądowego.

W rozpatrywanej sprawie sam organ przyznaje, że do nienadania biegu skardze przyczyniła się jego omyłka w kwalifikacji pism wnioskującego stowarzyszenia – czyli potraktowanie odrębnie złożonej skargi jako odpisu skargi złożonej w sprawie II SAB 86/15. Omyłka ta obciąża wyłącznie organ bowiem jego zadaniem jest przesłanie skargi i skompletowanie akt sprawy.

Z tych względów wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny bowiem dla nadania wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie ma znaczenia to, czy skarga jest dopuszczalna, merytorycznie zasadna i czy została przez sąd administracyjny przyjęta lub uwzględniona. Dlatego grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Wskazać również należy, że obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest niezależny od tego, czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi (por. post. WSA w Gdańsku z 19 listopada 2007 r., II SO/Gd 5/07, ONSAiWSA 2009, Nr 4, poz. 69). Inne rozumienie przytoczonych przepisów prowadziłoby do nieuprawnionego ograniczenia przez organ prawa strony do sądu.

Z tych względów bez znaczenia są przyczyny jakie spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, wpłynąć jednak one mogą na wysokość wymierzonej grzywny. Mając na uwadze rozmiar, skutki oraz przyczyny zaniedbania oraz to, że Okręgowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny Izby Lekarsko-Weterynaryjnej nie jest "klasycznym" organem administracji, a jego status procesowy wynika z szerokiego katalogu podmiotów zobowiązanych do udzielania dostępu do informacji publicznej Sąd Wojewódzki uznał, że grzywna w wysokości 100 zł jest adekwatna do okoliczności i wagi sprawy.

Uwzględnienie wniosku obligowało Sąd do zasądzenia żądanych kosztów, na które składał się wpis od wniosku, oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem wraz z kosztami udzielenia mu pełnomocnictwa (art. 200, 205 § 2 i 209 p.p.s.a.).