Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 817/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 110 par. 1, art. 111 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 19 lutego 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.), Asesor WSA Anna Dębowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2021 roku sprawy ze skargi B. B.-B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku o przeprowadzenie kontroli wykonania ścianki działowej na klatce schodowej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej B. B.-B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 13 października 2020 roku, pod pozycją [...]. dc


UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2020r. B. B.-B. złożyła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przeprowadzenia kontroli wykonania ścianki działowej na klace schodowej. Postanowienie to został doręczone skutecznie skarżącej w dniu 24 sierpnia 2020r.

Następnie skarżąca pismem z dnia 24 sierpnia 2020r. poinformowała [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., że otrzymała niepełnie postanowienie nr [...], nie doręczono jej bowiem strony numer 4 tegoż postanowienia i tym samym wniosła o ponowne przesłanie jej kompletnego postanowienie. Jednocześnie poinformowała, że data odbioru kompletnego postanowienia będzie stanowiła nowy termin wniesienia skargi.

Inspektor przesłał ponownie skarżącej postanowienie nr [...] z dnia [...] r., które skarżąca odebrała w dniu 16 września 2020r.

W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.), zwanej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Jak bowiem wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skutecznie skarżącej w dniu 24 sierpnia 2020r., zatem termin do wniesienia skargi na to postanowienie upłynął w dniu 23 września 2020r. Tymczasem przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 14 października 2020r. Uchybienie terminowi do wniesienia tej skargi było – jak można domniemywać w oparciu o treść pisma skarżącej z dnia 24 sierpnia 2020r. – wynikiem błędnego, bo nie mającego oparcia w prawie, a nadto wbrew wyraźnemu pouczeniu zawartemu w tym postanowieniu, przyjęcia przez skarżącą daty, w której zaczął swój bieg termin do jego zaskarżenia. A mianowicie, że termin do wniesienia tej skargi będzie biegł od daty powtórnego doręczenia skarżącej zaskarżonego postanowienia, lecz zawierającego wszystkie strony uzasadnienia. Skarżąca w piśmie z dnia 24 sierpnia 2020r. oświadczyła wszak, iż nie otrzymała strony numer 4 zaskarżonego postanowienia i zażądała ponownego przesłania kompletnego postanowienia, informując przy tym, iż według niej termin doręczenia ponownego postanowienia otworzy termin do wniesienia skargi. Analiza przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020r., poz. 256), zwanej k.p.a., wbrew przekonaniu skarżącej, prowadzi jednakże do jednoznacznego wniosku, iż przedłużenie terminu do wniesienia skargi do sądu jest możliwe jedynie w sytuacji zastosowania trybu określonego w art. 111 § 1 lub § 2 k.p.a. Ten zaś dotyczy uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia bądź prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo też sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Wówczas, stosownie do art. 111 § 2 k.p.a., termin do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od daty doręczenia lub ogłoszenia postanowienia w przedmiocie uzupełnienia lub sprostowania (zob. prawomocne postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2013r., II SA/Rz 569/13, LEX nr 1347070). W tej sprawie nie zaistniała jednak żadna z tych okoliczności.

Wobec tego Sąd nie może przyjąć, tak jak uczyniła to skarżąca, iż przesłanie kompletnego postanowienia otwiera dopiero termin do wniesienia skargi. Zauważyć też należy, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie wydał drugiego postanowienia, a tylko doręczył skarżącej ponownie postanowienie. Stanowi to jednak czynność o charakterze technicznym nie mającą wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi (zob. prawomocne postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2013r., II SA/Rz 569/13, LEX nr 1347070).

Niezależnie od tego Sąd wyjaśnia, że postanowienie to było na tyle kompletne, że skarżąca mogła zapoznać się z jego sentencją (rozstrzygnięciem), podstawą prawną, a także pouczeniem co do trybu i terminu jego zaskarżenia. Zawierało ono zasadnicze elementy, tj. rozstrzygnięcie, oznaczenie organu, datę oraz podpis upoważnionego pracownika organu. Wobec tego było ono aktem istniejącym, a do tego organ – stosownie do art. 110 § 1 k.p.a. - był nim związany od daty doręczenia skarżącej. Natomiast wskazywany brak – jak podnosi skarżąca - jednej strony uzasadnienia tego postanowienia (strony 4) nie wykluczał w żaden sposób prawa skarżącej do jego zaskarżania, stosownie do pouczenia, skargą do sądu administracyjnego i oparcia tej skargi na zarzucie niekompletności postanowienia w zakresie jego wszystkich stron i wpływu tego braku na jej prawa, w tym do poznania motywów organu podjętego postanowienia. Niekompletność aktu administracyjnego, a takim jest zaskarżone postanowienie, nie stanowi bowiem przeszkody do jego zaskarżenia, a co najwyżej poznania pełnej jego treści.

Sąd zauważa również, że kompletne postanowienie (przesłane ponownie) zostało doręczone skarżącej w dniu 16 września 2020r. Ta okoliczność - biorąc pod uwagę przedmiot postanowienia oraz brak tzw. przymusu adwokackiego – również wskazuje na to, że skarżąca mogła w terminie wnieść skargę, której argumenty i stanowisko do czasu zamknięcia rozprawy przez sąd mogła uzupełnić czy uszczegółowić. Ustawodawca w tym zakresie nie wprowadza bowiem żadnych ograniczeń przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Potwierdza to zresztą treść osobiście sporządzonej przez skarżącą skargi, nie wskazująca na jej profesjonalne sporządzenie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji postanowienia.

dc