Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 129/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 61/15 postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.


UZASADNIENIE

I. D. w piśmie z dnia 13 stycznia 2015 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w [...] w wysokości 4.000 zł, podnosząc, że organ uchybił treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), poprzez nieprzekazanie wniesionej przez nią skargi, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 1991 r. nr [...] w sprawie nadania nazw ulicom we wsi [...], wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, do dnia złożenia wniosku, choć termin do przekazania powyższych dokumentów do Sądu upłynął w dniu 5 stycznia 2015 r.

W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o odstąpienie od ukarania. Wskazał, że przekroczył 30-dniowy termin do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę o 7 dni, w tym jedynie o 3 dni robocze. Jednocześnie wyjaśnił, że nie wynikało to z zaniedbania, ale ze specyfiki działania organu – Rada Miejska jest organem kolegialnym i obraduje na wyznaczonych posiedzeniach, a ich zwołanie wymaga zachowania określonych w statucie procedur, w tym rozpoznania sprawy przez właściwą komisję, która przedstawia swoje stanowisko Radze. Wyjaśnił, że rozpoznanie skargi nastąpiło na pierwszym możliwym posiedzeniu Rady, tj. w dniu 27 grudnia 2014 r. (sobota), a na czynności techniczne, związane z przygotowaniem tekstu podjętej uchwały i odpowiedzi na skargę, zebraniem wymaganych podpisów oraz skompletowaniem akt, pozostały – w związku z końcem roku oraz dniami wolnymi od pracy – faktycznie 4 dni robocze. Z tego względu skarga wraz z załączonymi dokumentami została przekazana do Sądu w dniu 12 stycznia 2015 r. Podniósł, że nastąpiło to jeszcze przed złożeniem wniosku o ukaranie grzywną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy).

W myśl zaś art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Brzmienie art. 55 § 1 cytowanej ustawy wskazuje, że kwestia orzeczenia grzywny została pozostawiona do uznania Sądu, zaś przy rozstrzyganiu wniosku należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy m. in. takie jak: przyczyny niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz, czy przed rozpatrzeniem wniosku organ nadesłał akta sprawy oraz wyjaśnił przyczyny opóźnienia.

Z akt niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. II SA/Wa 61/15 wynika, że skarga I. D. z dnia 3 grudnia 2014 r. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 1991 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu 4 grudnia 2014 r. (data prezentaty na skardze), natomiast organ skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie).

Zestawiając datę nadania skargi na adres Sądu – 12 stycznia 2015 r. z datą wpływu skargi do organu – 4 grudnia 2014 r., stwierdzić należy, że organ uchybił 30-dniowemu terminowi o 7 dni.

Jednocześnie należy wziąć pod uwagę, że wniosek skarżącej o wymierzenie organowi grzywny został złożony do Sądu w dniu 13 stycznia 2015 r. (data stempla Biura Podawczego Sądu na wniosku), już po przekazaniu przez organ wniesionej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Nadto organ nie pozostawał w sprawie bezczynny, bowiem rozpoznał sprawę w pierwszym możliwym terminie, a następnie niezwłocznie przekazując skompletowane dokumenty do Sądu.

W związku z tym, że obowiązek określony w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, choć po terminie, został przez organ wykonany jeszcze przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny, a przekroczenie ustawowego terminu było nieznaczne (3 dni robocze), wynikało ze specyfiki organu kolegialnego, działającego na wyznaczonych, zgodnie ze statutem, posiedzeniach oraz okresu świątecznego (Święta Bożego Narodzenia, Nowy Rok, Trzech Króli), to w okolicznościach niniejszej sprawy nałożenie grzywny na Radę Miejską w [...] uznać należało za zbędne (por. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1013/11, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.