Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1370/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o. o. z siedzibą we W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] – [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia kontroli podatkowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowana pod poz. 2850/2014.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego, w dniu[...]r. wniosła skargę na Naczelnika Urzędu Skarbowego W – [...](dalej: Naczelnik US) z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia kontroli podatkowej w zakresie weryfikacji podatku od towarów i usług za marzec 2012 r.

W uzasadnieniu skarżąca spółka podniosła, że termin kontroli podatkowej, która została wszczęta w dniu 6 czerwca 2012 r., był wielokrotnie przedłużany. Każdorazowo bowiem, gdy zbliża się termin zakończenia kontroli, Naczelnik US wzywa skarżącą spółkę do przedstawienia nowych dokumentów. Wezwania te skarżąca spółka wykonuje. W ocenie skarżącej spółki taki sposób prowadzenia kontroli, który prowadzi do wstrzymania zwrotu podatku od towarów i usług, stanowi naruszenie zasady szybkości postępowania oraz zasady neutralności. Skarżąca spółka dodała, że poza naruszeniem zasady neutralności, działanie organu podatkowego może doprowadzić do jej niewypłacalności, a następnie do upadłości.

Z akt sprawy wynika, że 20 kwietnia 2012 r. skarżąca spółka złożyła deklarację VAT-7 za marzec 2012 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 421.830 zł do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. W dniu 6 czerwca 2012 r. Naczelnik US wszczął u skarżącej spółki kontrolę podatkową na podstawie upoważnienia do kontroli z dnia 7 maja 2012 r. w zakresie weryfikacji rozliczenia podatku od towarów i usług za marzec 2012 r. Naczelnik US na podstawie art. 216 § 1 w związku z art. 236 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.) oraz art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. nr 177 poz. 1054 ze zm.; dalej: u.p.t.u.) postanowieniem z dnia [...]r. przedłużył termin zwrotu różnicy podatku wykazanego w deklaracji podatkowej VAT-7 za marzec 2012 r. do czasu zakończenia kontroli podatkowej w celu sprawdzenia zasadności tego zwrotu. W upoważnieniu do kontroli z dnia 7 maja 2012 r. wskazano przewidywany termin zakończenia kontroli w dniu 30 czerwca 2012 r. Termin ten Naczelnik US przedłużał pięciokrotnie - ostatnio zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r., z uwagi na konieczność złożenia przez skarżącą spółkę wyjaśnień i dokumentów źródłowych koniecznych dla wyjaśnienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik US wniósł o oddalenie skargi i stwierdził, powołując tezę zawartą w wyroku NSA z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt I FSK 33/10, że wielokrotne przedłużanie terminu zakończenia kontroli na podstawie art. 284b § 2 O.p. jest dopuszczalne.

Skarżąca spółka na wezwanie Sądu uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie Naczelnika US, które zostało wydane w toku prowadzonej u skarżącej spółki kontroli podatkowej, a polegające na nieuprawnionym – jej zdaniem – przedłużaniu okresu trwania kontroli.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty (decyzje; postanowienia, w tym wydane w postępowaniu egzekucyjnym (zabezpieczającym), na które służy zażalenie bądź kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty) lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W ocenie Sądu zaskarżony akt (postanowienie) nie podlega zakresowi kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego, zakreślonego w zacytowanym przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Postanowienie to nie jest bowiem zaskarżalne w drodze zażalenia, nie kończy także postępowania w sprawie oraz nie orzeka co do istoty sprawy. Również sama czynność przedłużania terminu kontroli nie może zostać w tym trybie zaskarżona, choć wskazany przepis przewiduje skargę na czynność organu administracji publicznej. Niemniej jednak ustawodawca sprecyzował, że czynność ta musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków strony skarżącej, wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a czynnością, która takiego uprawnienia lub obowiązku dotyczy. Taką interpretację omawianego przepisu przyjął NSA w postanowieniu z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04 (ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 30, s. 27). Należy bowiem podkreślić, że prawo i obowiązek, o jakich mowa w tym przepisie muszą wynikać z przepisów prawa materialnego, te bowiem prawa przyznają i nakładają obowiązki.

Zatem, prawidłowość postępowania kontrolnego i dokonywanych w tego toku czynności mogą być przedmiotem badania przez sąd administracyjny przy ocenie legalności aktu kończącego to postępowanie i wywołanych przez niego skutków prawnych, o ile akt ten podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie może być natomiast – jak w niniejszej sprawie – przedmiotem odrębnej skargi. W konsekwencji, skarga taka, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.

Na marginesie należy dodać, że zgodnie z art. 87 ust. 2 zd. 2 u.p.t.u., jeżeli zasadność zwrotu podatku od towarów i usług wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

Przepis ten określa kompetencje organów administracji, a nie obowiązki podmiotów kontrolowanych, te bowiem wynikają z przepisów o konkretnym rodzaju postępowania kontrolnego i co do zasady mają charakter procesowy, a nie materialny.

W tak ustalonych okolicznościach sprawy Sąd uznał, że skargę podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt. I sentencji postanowienia. Zwrot całości uiszczonego wpisu sądowego od skargi nastąpił w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.