Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 857/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: ART. 18.19,165,22 PAR. 1,2,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) sędzia WSA Maria Mysiak sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków R. S. o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka i sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2012 r. odmawiającego wyłączenia sędziego Arkadiusza Windaka i sędziego Elżbiety Makowskiej Sygn. akt II SA/Sz 857/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) sędzia WSA Maria Mysiak sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego


UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2013 r. na rozprawie R.S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania Jego skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 857/12 z powodu naruszenia przez tego sędziego podstawowej zasady konstytucyjnej do uczciwego i sprawiedliwego procesu poprzez faktyczne popieranie przez sędziego oszukańczych zachowań procesowych adwokata L.L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07 polegających na złożeniu opinii prawnej na szkodę i krzywdę skarżącego i wbrew jego woli.

W tym samym dniu R.S. złożył też wniosek o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od rozpoznawania jego skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 857/12 z powodu stosowania przez tego sędziego omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego na szkodę i krzywdę skarżącego. Wnioskodawca podał, że podstawą wyłączenia tego sędziego jest także treść oświadczenia z dnia 8 lutego 2012 r. złożonego w sprawie II SA/Sz 345/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie były już rozpoznawane dwukrotnie wnioski R.S. o wyłączenie sędziego Arkadiusza Windaka i sędziego Elżbiety Makowskiej. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wnioski o wyłączenie tych sędziów od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd wskazał w uzasadnieniu tego postanowienia, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Tymczasem wnioski R.S. oparte były na odczuciach skarżącego, które nie znajdują oparcia w materiałach sprawy. Subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego nie daje podstaw do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt I OZ 60/13 oddalił zażalenie R.S. na to postanowienie.

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił zmiany postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r., a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 459/13 oddalił zażalenie na to postanowienie.

We wnioskach o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka i sędziego NSA Elżbiety Makowskiej złożonych w dniu 29 sierpnia 2013 r. R.S. nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek wyłączenia. Skarżący, składając po raz trzeci wnioski o wyłączenie tych samych sędziów powołał te same okoliczności, które legły u podstaw jego wcześniejszych, niezasadnych wniosków o wyłączenie sędziów.

W tej sytuacji ponowne wnioski o wyłączenie tych samych sędziów należało potraktować jako kolejne żądanie zmiany postanowienia Sądu z dnia 27 kwietnia 2012 r. oddalającego wnioski o wyłączenie sędziów.

Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skarżący składając ponowne wnioski o wyłączenie sędziów nie uprawdopodobnił, by okoliczności które były brane pod uwagę przy ocenie poprzednich wniosków o wyłączenie uległy zmianie. W poprzednio złożonych dwóch wnioskach o wyłączenie sędziego Arkadiusza Windaka, R.S. także zarzucał temu sędziemu popieranie oszukańczych działań adwokata L.L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07 poprzez przyznanie adwokatowi wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu, mimo złożenia opinii prawnej niezgodnej z wolą skarżącego i jego wniosku o nie wypłacanie wynagrodzenia adwokatowi. W rozpoznawanym obecnie wniosku R.S. podniósł, że sędzia popierał oszukańcze działania procesowe adwokata L.L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07, oraz, że stosuje w sprawie II SA/Sz 744/08 omnipotencję władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego.

W poprzednio złożonych dwóch wnioskach o wyłączenie sędziego Elżbiety Makowskiej R.S. zarzucał stosowanie przez tego sędziego omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego na szkodę i krzywdę skarżącego, oraz wskazywał na treść oświadczenia z dnia 8 lutego 2012 r. złożonego przez sędziego w sprawie II SA/Sz 345/11.

Zatem powody złożenia rozpoznawanych wniosków o wyłączenie sędziów nie uległy zmianie. W poprzednio wydanych w przedmiotowej sprawie prawomocnych postanowieniach Sąd uznał, że nie uzasadniają one uwzględnienia wniosków o wyłączenie sędziów. W tej sytuacji brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r., ponieważ wnioskodawca nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego.

Z tych względów na podstawie art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

U Z A S A D N I E N I E

R.S. na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2013 r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał stosowanie przez ww. sędziego

w procedurze sądowej i orzecznictwie omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego oraz naruszenie podstawowej zasady konstytucyjnej do sprawiedliwego, uczciwego, przejrzystego i rzetelnego procesu. Wyjaśnił, iż okoliczności i fakty stanowiące podstawę do wyłączenia ww. sędziego zostały wskazane we wniosku o uzupełnienie i sprostowanie protokołu posiedzenia Sądu z 2 lutego 2011 r. i 26 sierpnia 2011 r. w sprawie II SA/Sz 277/10. Wnioskodawca podał, że przyczyną złożenia wniosku o wyłączenie jest oświadczenie sędziego z dnia 26 sierpnia 2011 r. złożone w sprawie II SA/Sz 277/10 w którym sędzia wskazał, że wykonując czynności przewodniczącego rozpraw i wypełniając obowiązek czuwania nad ich przebiegiem w każdej sprawie styka się z taką sytuacją, w której skarżący R.S. chce decydować o przebiegu rozprawy, treści protokołu, podejmowanych rozstrzygnięciach, zawsze kwestionując zarówno zarządzenia przewodniczącego jak i postanowienia całego składu w toku rozprawy, a także, że każda czynność przewodniczącego lub Sądu która nie odpowiada skarżącemu jest torpedowana wnioskiem o wyłączenie przewodniczącego.

Sędzia NSA Iwona Tomaszewska złożyła oświadczenie, w którym wskazała, że R.S. zna wyłącznie z rozpraw w których występował jako strona skarżąca i nie łączy jej z wnioskodawcą żaden stosunek prawny ani osobisty o którym mowa w art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przepis art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowania zawartego w art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Oznacza to, że we wniosku o wyłączenie sędziego należy uprawdopodobnić istnienie takich okoliczności które wskazywałyby na wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W niniejszej sprawie R.S. składając wniosek nie wskazał takich przyczyn wymienionych w art. 19 P.p.s.a, które w sposób racjonalny uzasadniałyby wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między ww. sędzią a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego.

Rozpatrywany wniosek R.S. oparty jest na odczuciach wnioskodawcy, które nie znajdują oparcia w materiałach niniejszej sprawy, a zatem brak jest podstaw prawnych w ramach art. 19 § 1 p.p.s.a. do uwzględnienia wniosku.

Subiektywne przekonanie o braku bezstronności sędziego, oparte wyłącznie na okoliczności orzekania tego sędziego w niniejszej sprawie, nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeżeli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z oświadczeniem sędziego złożonym w innej sprawie, nie uzasadnia uznania, że zachodzi wątpliwość co do bezstronności sędziego.

Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych

do uwzględnienia wniosku.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., wniosek R.S. należało oddalić.