Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 328/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wspólnota Mieszkaniowa wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku.

Decyzją tą organ wojewódzki uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] z dnia [...] r. nakazującą skarżącej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego części obiektu budowlanego, poprzez wykonanie w terminie do dnia 30 kwietnia 2016 r. robót budowlanych wynikających z punktu 4 ekspertyzy technicznej sporządzonej przez dr inż. S. N., pod nadzorem osoby legitymującej się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi i przynależnej do właściwej izby samorządu zawodowego, w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i nałożył obowiązek wykonania robót budowlanych w terminie do 30 maja 2016 r.

W skardze strona sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że nałożono na nią szereg obowiązków, których wykonanie jest obecnie wątpliwe lub zbędne. Aktualnie nie są zakończone wszystkie prace prowadzone w budynku. Ponadto, dopiero ustalenia z przeprowadzonego monitoringu dadzą możliwość odpowiedzi na pytanie, czy i jakie rysy oraz pęknięcia występują w budynku oraz w dalszej części, jak powinno się je usunąć. Wziąwszy pod uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, zdaniem skarżącej, zasadne jest obecnie wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie cytowanego przepisu, sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne, w ramach tych przesłanek, dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji, czy też dotyczące jej niewykonalności nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mogą być one oceniane merytorycznie przez sąd tylko przy rozpoznawaniu skargi, a nie etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie. W innym wypadku przed rozprawą mogłoby dojść bowiem do przedsądu, co w świetle obowiązujących przepisów prawa byłoby niedopuszczalne.

W ocenie sądu oczywistym jest, iż realizacja nałożonego na skarżącą obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku może generować określone koszty. Jednak strona skarżąca w niniejszej sprawie nie wykazała ani ich przewidywanej wysokości, ani też ewentualnego wpływu wydatkowania tych środków na ogólną kondycję finansową Wspólnoty, tak aby sąd mógł dokonać oceny wniosku z punktu widzenia zaistnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wskazała skarżąca również i innych okoliczności, które przemawiałyby za tym, że wykonanie decyzji spowoduje dotkliwe i trudne do odwrócenia skutki również w sferze pozafinansowej. Samo kwestionowanie ustaleń organu w przedmiocie stanu technicznego nieruchomości nie jest przy tym wystarczające, jeżeli strona nie wykazuje jednocześnie z jakich względów wykonanie nałożonych obowiązków zagraża jej interesom, a zagrożenie to jest na tyle poważne, że powinno skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Subiektywne przekonanie skarżącej, iż konieczność wykonania prac, o których mowa w zaskarżonej decyzji jest wątpliwa lub zbędna nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, jeżeli jednocześnie nie wykazuje ona, iż konsekwencją wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy bowiem zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 P.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie przedstawiła takich okoliczności, wywodząc jedynie, że wykonanie nałożonych obowiązków jest w jej ocenie przedwczesne, co nie pozwala jednak przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Z tych względów sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.