Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 117/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 2, art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 117/09 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa " M." Sp. Jawna na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za grudzień 2002 r. postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo "M." Sp. Jawna, powoływana dalej jako "Skarżąca", "Strona", wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za grudzień 2002 r.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł Skarżąca zwróciła się o zwolnienie od opłat sądowych.

Pismem z 11 lutego 2009 r. Referendarz sądowy wezwał Skarżącą o nadesłanie – w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania – wypełnionego formularza PPPr oraz o nadesłanie – w tym samym terminie – innych informacji o jej sytuacji majątkowej. Pismo to, zostało doręczone Skarżącej w dniu 16 lutego 2009 r.

Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 31 marca 2009 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nienadesłanie, pomimo stosownego wezwania, formularza PPPr oraz informacji o jej sytuacji majątkowej.

Od tego postanowienia Skarżąca wniosła sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r. odrzucił sprzeciw z uwagi na przekroczenie terminu do jego wniesienia. Doręczając powyższe postanowienie w dniu 15 czerwca 2009 r., pouczył Skarżącą, iż przysługuje jej zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego postanowienia za pośrednictwem tutejszego Sądu.

Skarżąca w dniu 6 lipca 2009 r. (data stempla pocztowego) wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, które zostało przekazane tutejszemu Sądowi w dniu 9 lipca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r. odrzucił zażalenie Skarżącej z uwagi na przekroczenie terminu do jego wniesienia. Skarżąca odpis tego postanowienia otrzymała w dniu 10 sierpnia 2009 r.

Skarżąca w dniu 17 sierpnia 2009 r. (data stempla pocztowego) wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zwracając się jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Strona wskazała, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia zażalenia było przebywanie na zwolnieniu chorobowym wspólnika Strony, który jako jedyny może ją reprezentować. Od ponad pół roku walczy on z chorobą [...] i stąd częste nieobecności w pracy bądź niedyspozycje uniemożliwiające podjęcie jakichkolwiek czynności. Skarżąca stwierdziła, że Sąd nie poinformował jej o możliwości złożenia wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, co czyni tym pismem. Strona wskazała, że na żądanie Sądu prześle stosowne zwolnienia lekarskie. Jednak jej zdaniem na tym etapie wystarczające jest pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, potwierdzające podany przez Stronę stan rzeczy.

Sąd pismem z dnia 20 sierpnia 2009 r. wezwał Skarżącą do uzupełnienia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia - braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 30 lipca 2009 r. poprzez jego podpisanie lub przedstawienie podpisanej kopii zażalenia. Strona wezwanie otrzymała w dniu 25 sierpnia 2009 r.

Skarżąca w dniu 19 sierpnia 2009 r. i 4 września 2009 r. uzupełniła braki formalne zażalenia dołączają jednocześnie kopię pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. – Inspektorat w K. z dnia [...] lipca 2009 r., zgodnie z którym S. P. nie przysługuje zasiłek chorobowy za okres od dnia 17 czerwca 2009 r. do dnia 15 lipca 2009 r. w związku z tym, iż wykorzystał on w okresie od dnia 17 grudnia 2008 r. do dnia 16 czerwca 2009 r. 182-dniowy okres zasiłkowy.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2009 r. sygn. akt II FZ 411/09 oddalił zażalenie Strony na postanowienie z dnia 30 lipca 2009 r., wskazując jednocześnie na konieczność rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 4 czerwca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2009 r.

Strona w dniu 1 grudnia 2009 r. nadała w Urzędzie Pocztowym na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2009 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 grudnia 2009 r. przekazał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie Skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W myśl art. 194 § 2 oraz art. 177 § 2 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływana jako "p.p.s.a." zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia z uzasadnieniem.

Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Sąd zwraca uwagę, że brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd.

Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok.

Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w Urzędzie Pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie.

Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż zażalenie nadane w Urzędzie Pocztowym na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone postanowienie, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia zażalenia decydująca jest data nadania tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Urzędzie Pocztowym, lub data bezpośredniego przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 1 grudnia 2009 r. (wtorek).

Strona w dniu 1 grudnia 2009 r. nadała w Urzędzie Pocztowym na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 grudnia 2009 r. przekazał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie Skarżącej, zatem za datę wniesienia zażalenia należało uznać dzień 10 grudnia 2009 r. (czwartek), tj. dzień bezpośredniego przekazania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, że strona, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu w zaskarżonym postanowieniu, wniosła zażalenie z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 194 § 2 p.p.s.a., co uzasadniało jego odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.