Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2883/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr) asesor WSA Edyta Podrazik Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2004r. sprawy ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 50,-złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta po rozpatrzeniu wniosku W.L., decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji zabudowy zagrodowej (dom mieszkalny + budynek gospodarczy) na terenie działki nr [...] położonej w P. przy ul. [...].

W uzasadnieniu podniesiono, że nieruchomość położona jest na obszarze oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego miasta P., zatwierdzonym uchwałą nr X/58/II/94 Rady Miejskiej z dnia 6.12.1994r. symbolami III KZ 10tr i ZPK1.

Zgodnie z postanowieniami planu teren oznaczony III KZ 10tr przeznaczony jest pod uprawy polowe, rozproszone zespoły osadnicze, głównie o charakterze zagrodowym, związane z produkcją rolną. Nie dopuszcza się wtórnych podziałów parcel dla celów zabudowy.

Teren oznaczony w planie symbolem ZPK1 stanowi integralną część północnego Klina Zieleni [...], objętego ochroną przyrodniczo-krajobrazową "[...]" na podstawie uchwały Rady Miejskiej z dnia 10.05.1994r. Przeznaczony jest pod uprawy rolne - możliwość zabudowy budynkami mieszkalnymi wykluczona.

Powyższe wskazuje, że przedmiotowa działka nie może być zabudowana.

Zapis w planie dopuszczający zabudowę parterową z poddaszami użytkowymi nie dotyczy obszaru, na którym leży przedmiotowa działka.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W.L. zażądał jej uchylenia.

W ocenie odwołującego się Prezydent Miasta źle zinterpretował ustalenia planu. Nic nie stoi na przeszkodzie, by organ wydał decyzję pozytywna, w szczególności, gdy zważy się, że poprzedni właściciel otrzymał na przedmiotowy teren decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzja z dnia [...] nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta.

Zdaniem organu II instancji treść wniosku pozostaje w sprzeczności z ustaleniami planu. Skutkować to musi odmową ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zgodnie z żądaniem.

Skargę od powyższego rozstrzygnięcia złożył W.L.

Zażądał uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W ocenie skarżącego Kolegium dokonało błędnej wykładni ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowa wykładnia skutkować winna zadośćuczynieniu żądania ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania zgodnie z wnioskiem.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Podkreślono, że to, iż w planie określono tereny w rejonie ulicy [...] jako tereny upraw polowych i rozproszonych zespołów osadniczych o charakterze zagrodowym nie oznacza możliwości realizacji zespołu zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej. Gdyby bowiem zabudowa mieszkalna jednorodzinna była tożsama z zabudową zagrodową, to każdy z planów posiadałby wyłącznie jeden symbol dla jednego i drugiego przeznaczenia terenu.

Zabudowa zagrodowa oznacza, w intencji uchwalających plan, warsztat pracy rolnika. Nie może to być żadna forma budownictwa wyłącznie mieszkaniowego. Nie może też nastąpić parcelacja takiej zabudowy. W tym stanie brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

W istocie bowiem przeprowadzone postępowanie nie wyjaśniło, by żądanie W.L. pozostawało w sprzeczności w ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P., zatwierdzonego uchwała nr X/58/II/94 Rady Miejskiej z dnia 6.12.1994r.

Na wstępie podkreślić należy, iż organ administracji nie zbadał precyzyjnie treści żądania.

Z akt sprawy nie wynika bowiem, czy projektowana inwestycja stanowić ma warsztat pracy rolnika, czy też ma charakter wyłącznie budownictwa mieszkaniowego. Powyższe było niezbędne, gdy zważyć na ustalenia planu.

W myśl jego postanowień na terenach oznaczonych symbolem III KZ 10tr możliwa jest zabudowa rozproszonych zespołów osadniczych, głównie o charakterze zagrodowym, związanych z produkcją rolną.

Zabudowa jednorodzinna możliwa jest jedynie w rejonie ulic: [...],[...],[...],[...]. Zabudowa jednorodzinna nie obejmuje zatem rejonu, w którym przedmiotowa działka jest położona.

Dopiero wyjaśnienie charakteru planowanej inwestycji pozwoliłoby ocenić jej zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustalenia planu, co do zakazu wtórnych podziałów parcel dla celów zabudowy odnieść należy do rejonu ulic: [...],[...],[...],[...].

Do zabudowy pozostałego terenu odnoszą się postanowienia, co do zespołów osadniczych o charakterze zagrodowym, związanych w produkcją rolną na działkach min. 2000 m2 oraz przy zaopatrzeniu istniejących zbiorników bezodpływowych w urządzenia do oczyszczania ścieków lub wywożenie ścieków do kanalizacji zbiorczej.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Decyzja odmowna nie została poprzedzona niezbędnymi badaniami w zakresie rodzaju planowanej inwestycji, tym samym niemożliwym było wykazanie o jej niezgodności z ustaleniami planu.

Stąd orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.).

/-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska

MarK