Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1018/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145  par.  1 pkt 1c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie statusu bezrobotnego I. u c h y l a zaskarżone postanowienie II. stwierdza że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...]r. Nr [...] orzekł o utracie przez M.R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r., z powodu nie stawienia się w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy i niepowiadomienia organu w ciągu 5 dni o przyczynie tego niestawiennictwa.

Decyzja organu I instancji z dnia [...] r. została doręczona stronie w dniu [...] r. /dowód doręczenia k.12 akt administracyjnych/.

W dniu [...] r. M.R. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wyjaśniła przyczynę niestawienia się w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy. Ponadto podniosła, że decyzję organu I instancji otrzymała dopiero w dniu 7 [...] r. listem poleconym. W takim przypadku zgodnie z art. 39 Kpa przesyłka winna być doręczona stronie za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, a faktycznie została pozostawiona w skrzynce pocztowej, co jest przyczyną przekroczenia 14-dniowego terminu z art. 129 kpa do wniesienia odwołania.

Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. [...], na podstawie art. 134 Kpa stwierdził, że odwołanie M.R. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r., zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda stwierdził, że zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie. Powyższą decyzję organu I instancji strona odebrała osobiście w dniu [...]r., składając własnoręczny podpis na potwierdzeniu odbioru listu poleconego.

Ostatnim dniem terminu do wniesienia odwołania był dzień [...] r..

M.R. odwołanie wniosła w dniu [...] r., zatem z uchybieniem 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kpa.

Na powyższe postanowienie M.R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "z powodu jego niezgodności z prawem".

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała przyczyny niestawiennictwa w urzędzie pracy. Podniosła ponadto, że w odwołaniu zawarła informację, iż decyzję organu I instancji otrzymała dopiero w dniu [...]r. i dlatego nie zachowała terminu z art. 129 kpa. Skarżąca wskazała, że decyzję pozostawiono w skrzynce pocztowej, mimo iż jako przesyłka nadana listem poleconym powinna być doręczona za potwierdzeniem odbioru. W przekonaniu o braku potwierdzenia odbioru przesyłki przez skarżącą utwierdziła ją pracownica PUP w [...], która poinformowała skarżącą w dniu [...]r. o braku dowodu doręczenia. Po otrzymaniu postanowienia Wojewody skarżąca dowiedziała się, że jeden z domowników - brat, odebrał decyzję organu I instancji w dniu [...]r., potwierdzając jej odbiór własnoręcznym podpisem. Jednakże decyzję tą pozostawił w skrzynce pocztowej. Brat nie poinformował skarżącej o odbiorze decyzji, gdyż w niedługim czasie po tym fakcie wyjechał. Skarżąca podkreśliła, że składając odwołanie nie wiedziała o powyższych faktach, a informacja uzyskana od pracownika PUP w [...] dodatkowo zmotywowała stronę do takiego posunięcia.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że dany akt administracyjny dotknięty jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego taki wadliwy akt - w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia - poprzez jego uchylenie lub stwierdzenie jego nieważności.

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach rozstrzygania Sądu zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.dalej P.p.s.a.l, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że Sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu wszelkie naruszenia w postępowaniu administracyjnym przepisów prawa materialnego i procesowego, jeśli mogły mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia.

W rozpoznawanej sprawie zaistniała taka, jaka wynika z art. 134 § 1 P.p.s.a, konieczność wyjścia poza zarzuty skargi.

W świetle treści odwołania M.R. od decyzji organu I instancji, nie ulega wątpliwości, że poza zarzutami merytorycznymi, pismo to zawiera elementy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Skarżąca przyznaje w tymże odwołaniu, że uchybiła 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania i wyjaśnienia przyczyny, które legły u podstaw tego, że nie dokonała tej czynności w terminie.

Zdaniem Sądu, taka treść odwołania obligowała organ odwoławczy co najmniej do wyjaśnienia rzeczywistej woli strony a przy wnikliwej analizie tego pisma mogła stanowić bezpośrednią podstawę do jego zakwalifikowania jako odwołanie zawierające również w swej treści wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy rozpatrzył odwołanie tak jakby nie zawierało ono elementów takiego wniosku i kwestii tej nie wyjaśnił. W takiej zaś sytuacji za co najmniej przedwczesne uznać należy wydanie zaskarżonego postanowienia i dlatego podlega ono uchyleniu.

W tym stanie sprawy, rzeczą organu odwoławczego będzie w pierwszej kolejności ustosunkowanie się w formie przewidzianej prawem procesowym do tej części odwołania, które zawiera wskazane przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Następnie, w zależności od ostatecznego wyniku postępowania w tym zakresie, organ odwoławczy rozpozna odwołanie albo wyda postanowienie o uznaniu odwołania za wniesione z naruszeniem obowiązującego terminu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1"c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm,./ orzekł jak w sentencji.