Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1770/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art. 29, art. 30, art. 31
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. przy udziale – sprawy ze skargi G. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...] r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania G. R. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego, z tytułu importu samochodu osobowego marki [...], zgłoszonego na podstawie jednolitego dokumentu administracyjnego SAD OGL nr [...] z dnia [...]r.

W decyzji przedstawił następujący przebieg postępowania w sprawie: W dniu [...]r. Strona zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Stanów Zjednoczonych Ameryki samochód osobowy marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...], z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. skokowej [...] ccm. W zgłoszeniu celnym zadeklarowano kod CN 87032390. Dla ww. towaru zastosowano stawkę celną konwencyjną w wysokości 10% - zgodnie z obowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfą Celną Wspólnot Europejskich. Wartość celną importowanego pojazdu zadeklarowano w kwocie [...] USD na podstawie dowodu zakupu nr [...] z dnia [...]r. Do ww. zgłoszenia celnego załączono m.in.: dowód zakupu nr [...] z dnia [...]r., opinię techniczną nr [...] z dnia [...] r. sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego - mgr inż. K. J., dokument pojazdu, tj. Certificate of title for a vehicle nr [...], deklarację elementów dotyczącą wartości celnej D. W. 1, zlecenie wykonania dewizowego polecenia wypłaty. W tym samym dniu zgłoszenie - jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte i zarejestrowane w ewidencji OGL pod nr [...]. W wyniku rewizji celnej stwierdzono samochód osobowy marki [...] o numerze nadwozia zgodnym ze zgłoszeniem, widoczne uszkodzenia zgodne z opinią rzeczoznawcy, stan licznika: [...] mile. Mając na uwadze, że w sprawie może dojść do ustalenia kwoty należności celnych wyższej od kwoty ustalonej na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu, organ celny l instancji pismem z dnia [...] r. wezwał Stronę do złożenia zabezpieczenia w kwocie [...] zł na poczet należności celnych i podatkowych.

Po uiszczeniu zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym należności oraz złożeniu żądanego zabezpieczenia towar zwolniono do wnioskowanej procedury w dniu [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w R. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej kwoty należności celnych w związku z importem samochodu osobowego marki [...] objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ pierwszej instancji wydał w przedmiotowej sprawie decyzję nr [...] z dnia [...] r, w której określił dla ww. towaru niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości [...] zł oraz dokonał zaksięgowania retrospektywnego ww. kwoty wzywając jednocześnie do jej zapłaty. Naczelnik Urzędu Celnego w R. ustalił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę [...] PLN (tj. [...] USD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 USD = 2,1522 PLN) - zgodnie z art.31 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Pismem z dnia [...] r. uzupełnionym pismem z dnia [...]r. Strona wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] zarzucając, iż "decyzja ta zawiera błędne i arbitralne ustalenie wartości sprowadzonego towaru, tj. ww. samochodu - odrzuca prawidłową i wiarygodną transakcyjną wartość samochodu i ustala wartość przez metodę ostatniej szansy". Strona podniosła, że w USA samochód został zakwalifikowany jako szkoda całkowita (80% korekt), natomiast rzeczoznawca w Polsce ustalił tylko 35% korekt . Wskazała również, że w [...]r. wartość średnia tego modelu w stanie nieuszkodzonym (najuboższa wersja) wynosiła ok. [...]-[...] USD (nowy w salonie [...] USD). Strona zarzuciła, że wartość została ustalona na [...] złotych, podczas gdy w USA w tym samym okresie prawie tyle samo kosztował nowy samochód w salonie. Ponadto podniosła, że dokument zakupu nie został sprawdzony pod względem formalnym ani materialnym, tylko zakwestionowany na podstawie wyceny auta na rynku w USA przez rzeczoznawcę w Polsce, na podstawie metod przyjętych w Polsce, a nie w USA. W odwołaniu powołano się na wyrok WSA w Białymstoku z 1.04.2009r. - sygn. akt l SA/Bk 47/09 podnosząc, że na organie ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w taki sposób by stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę trafnego zastosowania przepisu prawa. Zarzucono również, że wyceny samochodu na rynku polskim dokonano na podstawie samochodu [...] wskazując, iż "to są auta podobne ale nie te same - w Polsce dużo droższe". Podsumowując odwołanie podniesiono, że dokumenty stwierdzające wartość zakupu samochodu [...] są wiarygodne i potwierdzają wartość na rynku amerykańskim. Dyrektor Izby Celnej w K. nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i wyjaśnił, iż zgodnie z art. 29 ust.1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (określanego dalej jako Wspólnotowy Kodeks Celny lub WKC) wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33. Jednocześnie, zgodnie z art. 29 ust.3 lit. a WKC - ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów przez kupującego sprzedającemu lub przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedającego. Płatność niekoniecznie musi zostać dokonana w formie przelewu pieniężnego. Płatność może być dokonana za pomocą akredytyw lub zbywalnych instrumentów płatniczych i może zostać dokonana bezpośrednio lub pośrednio. Strona w zgłoszeniu celnym nr jw. zadeklarowała wartość celną przedmiotowego pojazdu na kwotę [...] USD na podstawie dowodu zakupu nr [...] z dnia [...]r. Organ podkreślił, iż zadeklarowane zostały warunki dostawy DDU J.. Zgodnie zaś z międzynarodowymi formułami handlowymi Incoterms 2000 - termin DDU, tj. delivered duty unpaid (...named place of destination) - dostarczone, cło nieopłacone (... oznaczone miejsce przeznaczenia) - oznacza, że sprzedający ponosi wszelkie koszty, ryzyko utraty i uszkodzenia towaru do momentu postawienia towaru do dyspozycji kupującego w oznaczonym miejscu przeznaczenia, w tym zobowiązany jest do zawarcia na swój koszt, umowy przewozu do oznaczonego miejsca przeznaczenia w kraju importu. Według terminu DDU gestia transportowa na całej drodze przewozu należy do sprzedającego, wszelkie koszty do momentu dostawy obciążają sprzedającego. Zgodnie z art. 78 ust.2 WKC po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy celne mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art. 78 ust.3 WKC). Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje m.in., iż zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego. Przepis art. 181 a ust.1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993r., str.1 z późn. zm.; Dz. Urz. U E Polskie Wydanie specjalne, raz. 2, t. 6 str.3 z poźn. zm.) –dalej RWKC- przewiduje, że jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust.2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należna sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Regulacja upoważnia organy celne do oceny przedłożonych dokumentów zarówno pod względem formalnym jak i materialnym w celu wyeliminowania przypadków wprowadzania na obszar celny Wspólnoty towarów o zaniżonej wartości celnej. Dokument taki nie jest zatem wiarygodny w sytuacji, gdy podana w nim cena transakcyjna budzi wątpliwość, tzn. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona wartości celnej towaru. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. organ pierwszej instancji zasadnie wykazał oraz udokumentował, iż cena transakcyjna w oczywisty sposób nie odzwierciedla wartości celnej towaru. Naczelnik Urzędu Celnego w R. już w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego posiadał takie wątpliwości, stąd wezwał stronę do złożenia zabezpieczenia. W konsekwencji powyższego po wszczęciu postępowania organ celny wezwał stronę do nadesłania dodatkowych dokumentów lub informacji potwierdzających zadeklarowaną wartość celną do czego strona się nie odniosła . Organ odwoławczy podniósł iż w dniu [...] r. do zgłoszenia celnego została dołączona przez Stronę opinia techniczna nr [...] z [...] r. uprawnionego rzeczoznawcy Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych POLEKSMOT - mgr inż. K. J.. Jak wynika z ww. opinii zakres oceny obejmował określenie stanu technicznego pojazdu w stanie przedstawionym do badania i ustalenie szacunkowych kosztów naprawy. Przy szacowaniu wartości rzeczoznawca korzystał z materiałów źródłowych Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych POLEKSMOT, EKSPERTMOT, INFO-EKSPERT, EUROTAX oraz skorzystał z baz internatowych firm amerykańskich zajmujących się obrotem samochodami osobowymi. Rzeczoznawca ustalił uśrednioną wartość rynkową na rynku amerykańskim samochodu marki, typu i rocznika będącego przedmiotem rozważań o przeciętnym stanie technicznym, sprawnego bez widocznych uszkodzeń, o średnim zużyciu ogumienia - na kwotę [...] USD. Jednocześnie rzeczoznawca wskazał korekty - ze względu na stan techniczny (wyszczególniając uszkodzenia pojazdu) - 35% oraz z uwagi na brak historii pojazdu - 5%. Po uwzględnieniu korekt wartość pojazdu na rynku USA została ustalona przez rzeczoznawcę na kwotę [...] USD. Wartość ta zatem ponad dwuipółkrotnie przewyższa zadeklarowaną przez Stronę w zgłoszeniu celnym wartość pojazdu ([...] USD). Dodatkowo organ odwoławczy podkreślił, iż wskazana w dowodzie zakupu nr [...] z dnia [...]r. kwota [...] USD obejmowała również koszty transportu i ubezpieczenia do miejsca dostarczenia, które to koszty zgodnie z zadeklarowana formułą DDU ponosi kupujący. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego w R. nie mógł przyjąć jako wartości transakcyjnej kwoty wykazanej w dowodzie zakupu nr [...] z dnia [...] r. W związku z tym konieczne było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą w oparciu o art. 30 ust. 1 WKC. Następnie organ omówił kolejne metody ustalania wartości celnej określone w WKC i podał przyczyny braku możliwości ich zastosowania, wskazując na konieczność zastosowania tzw. metody ‚"ostatniej szansy" (art. 31 ust.1 WKC). Wyjaśnił, że w sprawie nie mogło dojść do ustalenia wartości celnej metodą wartości transakcyjnej identycznych towarów, gdyż w przypadku samochodów używanych praktycznie niemożliwe jest ustalenie wartości celnej metodą wartości transakcyjnej identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a WKC). Ostatecznie organ wskazał, iż wartość celna używanych pojazdów ustalana jest zatem według tzw. metody "ostatniej szansy" (art.31 ust.1 WKC). Przepis ten stanowi, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: - porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., - artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r, - przepisów niniejszego działu. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. w przypadku ustalenia wartości celnej importowanych używanych towarów w oparciu o powołaną metodę "ostatniej szansy" istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny na rynku kraju importu. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelnik Urzędu Celnego w R. postanowieniem z dnia [...] r. powołał w charakterze biegłego -rzeczoznawcę samochodowego K. J. celem ustalenia ceny sprzedaży na rynku polskim samochodu marki [...] o parametrach technicznych takich jak importowany - na dzień dokonania zgłoszenia celnego, tj. [...] r. z uwzględnieniem procentowego stopnia uszkodzeń, braków, przebiegu i innych elementów mających wpływ na wartość pojazdu. W sporządzonej opinii technicznej nr [...] z dnia [...]r. ww. rzeczoznawca wskazał, iż średnia wartość rynkowa (brutto) pojazdu podobnego na rynku polskim ([...]) o takich samych parametrach jak importowany w stanie nieuszkodzonym w [...]r, kiedy to dokonano zgłoszenia celnego - wynosiła w Polsce [...] zł. Jednocześnie rzeczoznawca zastosował następujące korekty ujemne, które pomniejszały jego wartość: - korekta ze względu na brak historii pojazdu (-5 %) - stan techniczny stwierdzony podczas pierwotnego badania po uwzględnieniu uszkodzeń mechanicznych (-35%). Razem korekty ujemne wyniosły 40% Wartość rynkową pojazdu na [...] r. po uwzględnieniu ww. korekt rzeczoznawca ustalił na kwotę [...] zł brutto wskazując jako źródło danych materiały Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych POLEKSMOT, Stowarzyszenia Rzeczoznawców samochodowych EKSPERTMOT, INFO-EKSPERT, EUROTAX, internetowe bazy notowań wartości rynkowych. Naczelnik Urzędu Celnego w R. ustalił kwotę bazową uwzględniając wskazane w opinii korekty (40%) na kwotę [...] zł ([...] PLN - 40%). Obliczona przez Naczelnika Urzędu Celnego w R. wartość celna metodą "ostatniej szansy" wyniosła [...] zł (tj. [...] USD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 USD = 2,1522 Kwotę należnego cła, przy zastosowaniu wyżej obliczonej wartości celnej oraz stawki celnej konwencyjnej w wysokości 10% obliczono w kwocie [...] zł ([...] PLN x 10% = [...] PLN) zaś niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu określono w kwocie [...] zł. Odnosząc się do zarzutu odwołania co do błędnego i arbitralnego ustalenia wartości celnej gdy rzeczoznawca ustalił "tylko 35%" korekt, gdy tymczasem w ocenie Strony korekta ta powinna wynieść 80%, gdyż samochód został w USA zakwalifikowany jako szkoda całkowita Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż zarzuty te nie znajdują odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy. W pierwszej kolejności zauważył, że w opinii technicznej nr JEA [...] z dnia [...] r. powołany przez Stronę rzeczoznawca zastosował łącznie 40% ujemnych korekt - a nie jak wskazuje Strona 35%. Ponadto w sprawie Strona nie przedłożyła żadnych dowodów potwierdzających twierdzenie, iż korekta powinna wynosić 80%. Przeciwnie, przedłożyła jako dowód w sprawie opinię techniczną nr JEA [...] z dnia [...] r., w której uprawniony rzeczoznawca motoryzacyjny działając na zlecenie Strony, określił przy wycenie przedmiotowego w sprawie pojazdu na rynku USA ujemne korekty w łącznej wysokości 40 %. Sporządzona przez rzeczoznawcę opinia techniczna z dnia [...] r. uznana została za istotny dowód, który posłużył organowi celnemu do oceny wiarygodności deklarowanej w zgłoszeniu celnym wartości celnej importowanego pojazdu. W dokonanej kalkulacji - w ocenie organu odwoławczego -rzeczoznawca zastosował wysoki stopień korekt mających wpływ na wartość pojazdu i korekty te zostały przez organ celny uwzględnione. Ponadto rzeczoznawca sporządzając opinie posługiwał się informacjami zawartymi w bazach internetowych firm zajmujących się obrotem samochodami używanymi na rynku amerykańskim. Organ podkreślił powołując wyrok NSA z dnia 29 września 1998r. - sygn. III SA 682/92, Temida (CD), Sopot 2003a, iż gdy organ podatkowy wyprowadza określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanej dokumentacji, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania. Odnosząc się zarzutu, iż dokument zakupu nie został sprawdzony pod względem formalnym ani pod względem materialnym tylko zakwestionowany na podstawie wyceny auta na rynku w USA poprzez rzeczoznawcę w Polsce, który tę wycenę tworzy na podstawie metod przyjętych w Polsce, a nie w USA to Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż w przypadku zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru, przepisy WKC nie przewidują dla organów celnych obowiązku w postaci konieczności przeprowadzenia weryfikacji dowodu zakupu u zagranicznego wystawcy. Organy celne mogą więc odstąpić od sprawdzenia przedłożonego dokumentu za pośrednictwem służb celnych kraju wysyłki i samodzielnie podważyć ich wiarygodność w zakresie podanej ceny importowanego pojazdu i taka też sytuacja miała miejsce w sprawie . W zakresie zarzutu nieuwzględnienia przelewu za importowany pojazd Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż załączone do zgłoszenia celnego zlecenie wykonania dewizowego polecenia wypłaty z dnia [...] r. stanowi jedynie potwierdzenie przekazania przez G. R. kwoty [...] USD na rzecz beneficjenta, tj. Z. Ś. z C.. Tymczasem zgodnie z załączonym do zgłoszenia rachunkiem nr [...] z dni [...] r. podmiotem, który dokonał sprzedaży przedmiotowego pojazdu był "A", [...]. Za nietrafne uznano twierdzenie Strony, że wyceny samochodu na rynku polskim dokonano na podstawie podobnego samochodu jakim jest [...] gdy są to auta podobne jednak nie te same – i w Polsce znacznie droższe. Z treści sporządzonej przez rzeczoznawcę opinii nr JEA [...] w sposób jednoznaczny bowiem wynikało, że zakres oceny obejmował ustalenie wartości pojazdu dla warunków rynku polskiego, ale pojazdu pochodzącego z rynku amerykańskiego, o takich parametrach technicznych jak samochód importowany. Wskazano, iż W USA przedmiotowy model [...] jest oferowany pod nazwą [...], natomiast w Europie pod nazwą [...] podając w tym zakresie źródło tych twierdzeń. Informacje te potwierdził również J. D. - Certyfikowany Rzeczoznawca Samochodowy CCRS [...] ds. techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków, wyceny wycen wartości pojazdów i kalkulacji kosztów naprawy wpisany na listy: biegłych sądowych, biegłych skarbowych i rzeczoznawców Ministra Transportu [...] w opinii nr [...] z dnia [...]r. sporządzonej w innej sprawie, której stroną postępowania był również G. R.. Odnosząc się do powołanego przez Stronę wyroku WSA w Białymstoku z 1.04.2009r. - sygn. akt l SA/Bk 47/09 organ stwierdził, iż dotyczy on indywidualnej sprawy, w której jak wynika z treści uzasadnienia wyroku podstawą do uchylenia decyzji było niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego sprawy i braku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Końcowo Dyrektor Izby Celnej w K. wskazując na regulacje z art. 122, art. 187 §1, art. 191 Ordynacji podatkowej stwierdził, iż organy celne w spornej sprawie zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, podejmując działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W skardze zarzucono naruszenie przepisów proceduralnych określonych w art.120, art.122, art.187, art.191 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając skargę Strona podniosła przede wszystkim, że odrzucono wartość przedstawioną na rachunku na podstawie opinii rzeczoznawcy, gdzie wartość samochodu na rynku amerykańskim została skorygowana na podstawie wyliczeń uszkodzeń według realiów w Polsce. Ponadto zdaniem Skarżącego organ celny ustalając wartość celną nie uwzględnił wystarczającej ilości korekt (konieczna zmiana oświetlenia, w związku z przystosowaniem do ruchu drogowego w Polsce, jak również koszty opinii rzeczoznawcy, badań technicznych, opłat recyklingowych). Skarżący podnosi, iż Naczelnik Urzędu Celnego opiera swoją decyzję na tym, iż był stroną inicjującą powołanie rzeczoznawcy, z czym się nie zgadza, gdyż opinię przedstawił na żądanie organu. Zdaniem Skarżącego organ celny stosuje korzystne dla siebie metody ustalania faktów – opiera się jedynie na swoich domysłach, niejednokrotnie uzasadniając swoje wnioski na podstawie zwrotów "prawdopodobnie" czy "możliwe". W końcowej części skargi Strona stwierdziła, iż w okresie do dwóch tygodni będzie w posiadaniu potwierdzenia notarialnego umowy zakupu ww. samochodu. Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedzi na skargę zauważył, iż zarzuty podniesione w skardze do WSA w Gliwicach dotyczą w istocie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. i były w znacznej części podnoszone już w odwołaniu. Dyrektor Izby Celnej w K. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. Dokonane w zakreślonych ramach badanie sprawy nie wykazało, by organy celne przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły przepisy prawa. Przy czym zaznaczyć trzeba, że Sąd przyjął jako stan faktyczny sprawy stan wynikający z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. (por: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). W punkcie wyjścia przypomnieć należy, iż organ celny określając należności wobec Skarbu Państwa powinien brać pod uwagę, jako wyznacznik ich wysokości, cenę transakcyjną, chyba że nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości celnej towaru. Aby umożliwić ustalenie tej kwoty ustawodawca przewidział instrumenty, pozwalające na określenie wartości celnej towaru, jednocześnie wskazując kiedy uzasadnione jest uznanie przez organy celne ceny transakcyjnej za nieodzwierciedlającą wartości celnej i wskazał na środki służące weryfikacji danych powoływanych przez dokonującego zgłoszenia celnego. Wyrazem tego jest art. 78 ust. 2 WKC stanowiący, że: "Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania". Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje, iż: "Zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego". Stosownie natomiast do art. 181 a ust. 1 RWKC jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organowi celnemu, na podstawie art. 78 ust. 2 WKC przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06). W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła cena importowanego samochodu wynikająca z załączonego do zgłoszenia dowodu zakupu nr [...] z dnia [...] r., z którego wynikało, że strona skarżąca za samochód [...] rok produkcji [...] zapłaciła [...] USD. Wątpliwości w tym zakresie wynikały min. z faktu, iż do zgłoszenia celnego w dniu [...] r. została dołączona przez Stronę opinia techniczna nr JEA [...] z [...] r. uprawnionego rzeczoznawcy Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych POLEKSMOT K. J.. W ww. opinii zakres oceny obejmował określenie stanu technicznego pojazdu w stanie przedstawionym do badania i ustalenie szacunkowych kosztów naprawy. Przy szacowaniu wartości rzeczoznawca korzystając z materiałów źródłowych Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych POLEKSMOT, EKSPERTMOT, INFO-EKSPERT, EUROTAX oraz z baz internetowych firm amerykańskich zajmujących się obrotem samochodami osobowymi ustalił uśrednioną wartość rynkową na rynku amerykańskim samochodu marki, typu i rocznika będącego przedmiotem rozważań o przeciętnym stanie technicznym, sprawnego bez widocznych uszkodzeń, o średnim zużyciu ogumienia - na kwotę [...] USD.

Jednocześnie rzeczoznawca wskazał korekty - ze względu na stan techniczny (wyszczególniając uszkodzenia pojazdu) - 35% oraz z uwagi na brak historii pojazdu - 5%. Po uwzględnieniu korekt wartość pojazdu na rynku USA została ustalona przez rzeczoznawcę na kwotę [...] USD. W sporządzonej opinii ww. rzeczoznawca wskazał zatem, iż na rynku amerykańskim (gdzie został zakupiony rzeczony pojazd) cena zakupu samochodu [...] (rok prod. [...], poj. [...] ccm) wynosiła średnio [...] USD, a z uwzględnieniem korekt dotyczących braku historii pojazdu oraz uszkodzeń takich jakie posiadał importowany pojazd: [...] USD. Zestawiając zatem tę wartość ([...] USD) do wartości zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym wartość rzeczoznawcy organ celny stwierdził, iż ponad dwuipółkrotnie przewyższała ona zadeklarowaną przez Stronę w zgłoszeniu celnym wartość pojazdu ([...] USD). Nadto wskazana w dowodzie zakupu nr [...] z dnia [...] r. kwota [...] USD obejmowała również koszty transportu i ubezpieczenia do miejsca dostarczenia, które to koszty zgodnie z zadeklarowana formułą DDU ponosi kupujący. W świetle powyższego słusznie Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż deklarowana wartość transakcyjna towaru ([...] USD) w sposób znaczący odbiega od wartości towaru (w analogicznym stanie) na rynku kraju zakupu ([...] USD), co powoduje, że wystąpiły przesłanki wyłączające możliwość ustalenia wartości na podstawie wartości transakcyjnej (art. 29 WKC). Konieczne zatem było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą. W sprawie ustalano wartość celną używanego pojazdu według tzw. metody "ostatniej szansy" (art.31 ust.1 WKC). W tym zakresie organ zwrócił się do rzeczoznawcy samochodowego celem ustalenia ceny sprzedaży na rynku polskim samochodu marki [...] o parametrach technicznych takich jak importowany - na dzień dokonania zgłoszenia celnego, tj. [...]r., z uwzględnieniem procentowego stopnia uszkodzeń, braków, przebiegu i innych elementów mających wpływ na wartość. Ze sporządzonej opinii technicznej nr JEA [...] z [...]r. wynikało, iż średnia wartość rynkowa (brutto) pojazdu podobnego na rynku polskim ([...]) o takich samych parametrach jak importowany w stanie nieuszkodzonym w [...]r., kiedy to dokonano zgłoszenia celnego - w Polsce wynosiła [...] zł Jednocześnie z opinii tej wynikało także, iż po zastosowaniu korekty ujemnych ze względu na brak historii pojazdu (-5 %), stan techniczny stwierdzony podczas pierwotnego badania po uwzględnieniu uszkodzeń mechanicznych (-35%) wartość rynkową pojazdu na [...] r. stanowiła kwotę [...] zł. W opinii rzeczoznawca zaznaczył, iż jako źródło danych korzystał z materiałów Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych POLEKSMOT, Stowarzyszenia Rzeczoznawców samochodowych EKSPERTMOT, INFO-EKSPERT, EUROTAX, internetowych baz notowań wartości rynkowych. W tej sytuacji zatem trafnie organy celne zakwestionowały cenę nabycia przedmiotowego samochodu – [...] USD, porównując ją do średniej ceny samochodu tej samej marki na rynku amerykańskim wynoszącej po przeliczeniu na PLN kwotę [...]. Skoro cena wskazana w umowie rażąco odbiegała od ceny ustalonej przez organ, to tym samym zaistniała podstawa do kwestionowania wiarygodności dokumentów, gdyż cena transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać jego wartość. Biorąc pod uwagę wskazaną cenę, organ celny zasadnie uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość towaru zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w niniejszej sprawie i odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o cenę transakcyjną. Trzeba tutaj podkreślić, iż odstąpienie od zasady ustalania wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną musi znajdować uzasadnione podstawy w okolicznościach sprawy. Takie podstawy daje w szczególności stwierdzenie, że cena towaru była rażąco niska, co zakłada jej porównywanie z innymi cenami. Ustalenie tychże cen nie może być intuicyjne ani dowolne a ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju sprzedawcy. Należy zatem wykazać, że treść zakwestionowanego dokumentu nie jest zgodna ze stanem faktycznym (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r. sygn. I GSK 3350/05; niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach. Źródłem uzasadnionych wątpliwości organów celnych była analiza cen kształtujących się na rynku amerykańskim zawarta w opinii rzeczoznawcy. Zauważyć też należy, że poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie organ zasięgnął opinii rzeczoznawcy, który posłużył się prawidłowymi metodami poszukując właściwego modelu odpowiadającego pojazdowi podobnemu na rynku polskim ([...]) o takich samych parametrach jak importowany model. Opinia jest jednym z dowodów zebranych w postępowaniu dowodowym podlegającym ocenie na równi z innymi dowodami. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Porównanie średnich cen sprzedaży samochodu marki [...] rok produkcji [...] z wartością pojazdu zadeklarowaną przez skarżącego w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości co do prawidłowości wartości zadeklarowanej i w świetle art. 181a RWKC stanowiło podstawy do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z umowy była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności zgodnie z przepisami prawa celnego nie tylko może, ale i powinna uwzględniać zastępcze metody ustalania wartości celnej podanej w prawie celnym. W pierwszej kolejności należy zastosować ustalenie wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Zastosowanie tej metody w przypadku importu samochodów osobowych, nie nabytych od producenta trafnie uznaje się za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodu osobowego o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia, nawet samochodu podobnie użytkowanego z podobnym przebiegiem. Kolejna metoda - ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) dotyczy sprzedaży towarów masowych, odsprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającym. Wyklucza się również metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), opartej na kosztach produkcji i zysku. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych przy zastosowaniu tej metody, gdyż metoda ta może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej. Dlatego zwykle nie jest możliwe zastosowanie tej metody w sytuacji importu towarów używanych, skoro w takim stanie nie są one wytwarzane (wyrok NSA z 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a taki status posiadał importowany samochód na rynku amerykańskim. W przypadku braku możliwości zastosowania metod opisanych w art. 30 WKC wartość należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31 WKC, tj. metodę "ostatniej szansy", co w przedmiotowej sprawie zasadnie zostało uczynione. Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 lub art. 30 WKC, ustalana jest na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu, Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu. W szczególności dokonuje się weryfikacji w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art. 31 WKC, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty bądź z opinii biegłego. Zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie biegły rzeczoznawca, powołany przez organ, w wydanej opinii, przy ustalaniu wartości rynkowej przyjął bazową cenę pojazdu podobnego pod względem silnika, o analogicznych parametrach technicznych jak samochód importowany w kwocie [...] zł, a następnie dokonał odpowiednich korekt ujemnych opisanych w opinii za uszkodzenia i brak historii pojazdu. Jak wynika z wyceny, wartość rynkowa pojazdu została ustalona przy uwzględnieniu wskazanych w niej korekt mających wpływ na jego wartość, na kwotę [...] zł. Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ I instancji przyjął wartość bazową wynikającą z oceny technicznej w kwocie [...] zł ( tj. [...] USD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 USD = 2,1522 PLN) odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj.10% cła, 3,1% podatku akcyzowego, 22% podatku od towarów i usług, 10% zwyczajowo stosowanej marży. Końcowo wartość tę określił na kwotę [...] zł . Główną przesłanką do skorzystania z tej metody był fakt, iż dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, t j. z [...] r. W ocenie Sądu, zasadnie podważono wartość transakcyjną, a po wyeliminowaniu poszczególnych metod, prawidłowo zastosowano metodę "ostatniej szansy". Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi, stanowił wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego. Z dokumentów przedłożonych przez stronę w toku postępowania a to; dowodu zakupu nr [...] z dnia [...]r., opinii technicznej nr JEA [...] z dnia [...] r. sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego K. J. w zakresie oceny stanu technicznego pojazdu z wyliczeniem wartości rynkowej pojazdu, zlecenia wykonania dewizowego polecenia wypłaty kwota [...] USD nie wynika jednoznacznie czy kwota [...] USD mogła stanowić całkowitą płatność za importowany samochód. Reasumując w ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego dokumenty nie ograniczyły uprawnień organu celnego co do weryfikowania wartości transakcyjnej i nie mogły rozwiać wątpliwości co do wartości transakcyjnej pojazdu. Tym bardziej, że zadeklarowana wartość samochodu rażąco odbiega od wartości tego typu samochodów na rynku kraju eksportu, co wykazały organy w postępowaniu. Sąd zauważa jednocześnie iż skarżący w toku postępowania administracyjnego nie wykazał z jakich powodów cena importowanego samochodu była dużo niższa od średniej wartości odnoszących się do samochodów tej samej marki, typu i rocznika, co sprowadzony przez skarżącego, występujących na rynku kraju eksportu. Ponadto w ocenie Sądu w przypadku importowanego pojazdu niemożliwym jest znalezienie samochodu identycznego lub podobnego pod względem stopnia zużycia, a w związku z tym w celu dokonania obiektywnej oceny i porównania należy wziąć pod uwagę wartość samochodu nieuszkodzonego, którą następnie należy pomniejszyć o stosowne upusty, co uczyniły organy w niniejszej sprawie, przyjmując jako samochód podobny do importowanego, samochód marki [...]. Z powyższych względów stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja dotycząca określenia wysokości długu celnego zapadła zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami prawa materialnego oraz z poszanowaniem zasad postępowania dowodowego wynikających z Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu także pozostałe zarzuty skargi okazały się bezpodstawne. Odnośnie tych zarzutów Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej zawarte w odpowiedzi na skargę W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że nie zasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego a więc wskazanego przez stronę art. 120, art.122, art.187, art.191 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu organy prowadząc postępowanie zrealizowały w nim wymogi dotyczące przestrzegania zasady legalności, realizacji prawdy obiektywnej, wyczerpującego zebrania materiału dowodowego w sprawie. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej, organy celne poddały wnikliwej analizie wszystkie dowody w sprawie, a organ pierwszej instancji zebrał i w całości rozpatrzył cały materiał dowodowy, działając zgodnie z przepisami art. 121, art. 122, oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Sąd nie podziela zarzutu Skarżącego nieprawidłowego ustalenia wartości celnej z uwagi na brak stosownej korekty wynikającej z konieczności zmiany oświetlenia w związku z przystosowaniem zaimportowanego pojazdu do ruchu drogowego w Polsce, jak również kosztów opinii rzeczoznawcy, badań technicznych, opłat recyklingowych. Słusznie Dyrektor Izby Celnej w K. zauważył, iż wymóg przystosowania pojazdu do ruchu drogowego w Europie nie ma bezpośredniego wpływu na cenę zakupu pojazdu i w związku z tym przy ustalaniu wartości celnej nie mogą być z tego tytułu stosowane żadne korekty. Przy ustalaniu wartości celnej na podstawie art. 31 ust.1 WKC nie jest możliwe również uwzględnienie kosztów badań technicznych, opinii technicznych czy opłat recyklingowych. Nie są to bowiem elementy ceny zakupu pojazdu, zatem nie mogą

być uwzględniane przy ustalaniu wartości celnej pojazdu. Koszty badań technicznych i opłat recyklingowych są kosztami wynikającymi z odrębnych przepisów w celu zarejestrowania i dopuszczenia pojazdu do ruchu na drogach, nie wynikają z przepisów prawa celnego i podatkowego i wobec tego nie mają związku z wartością celną importowanego pojazdu.

Niesłusznym jest także kwestionowanie wyliczeń co do wartości importowanego pojazdu wg wartości rynkowej samochodu na rynku USA przy jednoczesnym uwzględnianiu korekt związanych z uszkodzeniami pojazdu obliczonymi na rynku polskim. Taki sposób ustalania wartości celnej używanych towarów jest zgodny z obowiązującymi przepisami w tym art. 31 ust. 1 WKC. Jednocześnie wysokość korekt w wysokości 40 % mających ostateczny wpływ na wartość celną pojazdu została przyjęta przez rzeczoznawcę w wydanej opinii w dniu [...] r., w takiej wysokości, w jakiej to wartość korekt wskazana została w opinii biegłego rzeczoznawcy (opinia z [...]r.) dołączonej przez stronę do zgłoszenia celnego z [...]r. Zatem nie może znaleźć uznania w ocenie sądu twierdzenie strony, iż korekty ujemne pomniejszające wartość rynkowa pojazdu winny być zastosowane w wysokości 80 %. Sad nie podziela także zarzutu, iż przy ustalaniu wartości rynkowej pojazdu zaimportowanego metodą ostatniej szansy nieprawidłowo posłużono się średnią wartością rynkową pojazdu podobnego [...], podczas gdy zdaniem strony jest to "pojazd inny chociaż podobny". W sytuacji gdy z dostępnych źródeł wiedzy, w tym internetowych portali motoryzacyjnych jak i z opinii biegłego (vide opinia nr [...]) wynika, iż "samochód w USA występuje pod nazwą [...] lub [...], w Europie jako [...]" ustalenie wartości rynkowej pojazdu zaimportowanego metodą ostatniej szansy, przy posłużeniu się średnią wartością rynkową pojazdu [...] jest w ocenie Sądu prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając skargę za niezasadną oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.