Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 15/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 64 § 3, art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 kwietnia 2014r. sprawy z wniosku M. W. o wymierzenie grzywny Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego za nieprzekazanie akt administracyjnych i skargi w sprawie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2014r. M. W. wniósł o wymierzenie grzywny Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt administracyjnych i skargi w sprawie odmowy udzielenia informacji publicznej.

W odpowiedzi na wniosek Przewodniczący Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego wniósł o oddalenie wniosku jako bezzasadnego. Wskazał, że skarga wraz z aktami sprawy przekazana została Sądowi z zachowaniem 30-dniowego terminu, określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Pismem z dnia 7 kwietnia 2014r. M. W. cofnął wniosek

o wymierzenie grzywny Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W myśl zaś art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy

o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej

Cofnięcie wniesionej do sądu skargi (wniosku) oznacza rezygnację strony

z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego wpisu od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.