Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 904/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić W. Sp. z o.o. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę [...] ([...]) złotych wniesioną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2019 r. skarżąca W. Sp. z o. o. z siedzibą

w W. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2019 r., nr [...].

Zaskarżonym postanowieniem Kolegium, na podstawie art. 159 § 1 K.p.a., omówiło wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. nr [...] wydanej na rzecz Muzeum S. [...] i Teatru [...], którą Prezydent W. uchylił własną decyzję ostateczną nr [...] w sprawie podziału nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...], z obrębu [...], położoną przy ul. [...] w W. na dz. [...] i [...] i zatwierdził podział ww. nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest złożenie jej na akt lub czynność (bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania) objęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonym – zasadniczo – w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.").

Z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Wyznaczając zakres postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego ustawodawca nie posłużył się zatem – jak w odniesieniu do decyzji – klauzulą generalną, lecz metodą enumeracji pozytywnej – w tym sensie, że wymienione zostały określone kategorie postanowień, na które skarga przysługuje. A contrario pozostałe postanowienia nie mogą być samoistnym przedmiotem kontroli sądowej.

Wskazać należy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 159 § 1 k.p.a., zgodnie, z którym organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Wymaga przy tym podkreślenia, że na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie (art. 159 § 2 k.p.a.), a co za tym idzie – stosując wnioskowanie a contrario – zażalenie takie nie przysługuje stronie na wydane w toku sprawy postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Postanowienie to – w świetle obowiązujących przepisów – jest więc niezaskarżalne (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1794/11, LEX nr 1298492).

Pogląd o niedopuszczalności zażalenia (i w konsekwencji skargi do sądu administracyjnego) na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji – wydane na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. – jest przyjmowany jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok NSA z 31 stycznia 2013 r., II OSK 1794/11, LEX 1298492; wyrok NSA z 9 stycznia 2001 r. IV SA 2254/98, LEX 54729); nie budzi też wątpliwości w doktrynie (zob. M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 159 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el., teza 3; A. Matan, w: G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2010, t. II, s. 387; R. Kędziora, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2014, s. 1101).

Tym samym, w razie odmowy wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji, strona zainteresowana wzruszeniem takiego postanowienia nie ma możliwości wniesienia skutecznie odrębnego środka zaskarżenia.

Zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do żadnej z kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a., ponieważ na postanowienie to nie służy zażalenie, nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.