Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 9/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2016 r. wniosku M. T. z dnia 13 maja 2015 r., ponowionego w pismach z dnia 22 maja 2015 r., 11 czerwca 2015 r. oraz 27 lipca 2016 r. o unieważnienie bądź stwierdzenie nieważności sprawy ze skargi M. T. na przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 maja 2015 r. M. T. wniosła o unieważnienie bądź stwierdzenie nieważności sprawy toczącej się pod sygn. akt I SAB/Sz 9/13 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 marca 2015 r. oddalającym skargę M. T. na przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. W uzasadnieniu podniosła, że nie powiadomiono jej o terminie rozprawy, przez co została całkowicie pozbawiona możliwości działania i nie mogła przedstawić swojego stanowiska Sądowi.

W pismach z dnia 22 maja 2015 r., 11 czerwca 2015 r. oraz 27 lipca 2016 r. Skarżąca ponowiła wnioski oraz argumentację zamieszczoną w ww. piśmie. Nadto, zarzuciła, że w sprawie wpisano (zatrudniono) fikcyjnego adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o unieważnienie bądź stwierdzenie nieważności sprawy toczącej się pod sygn. akt I SAB/Sz 9/13. Tego typu wniosek jest niedopuszczalny, bowiem ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." - nie przewiduje możliwości złożenia wniosku o unieważnienie przez sąd administracyjny sprawy bądź stwierdzenie jej nieważności. Możliwości takiej nie dają również przepisy odrębnych ustaw.

Zauważyć należy, że w dniu złożenia wniosku z 13 maja 2015 r., orzeczenie wydane w sprawie nie było jeszcze prawomocne. W tej sytuacji, nie można uznać, by wniosek Skarżącej inicjował postępowanie wpadkowe w ramach toczącego się pod niniejszą sygnaturą akt postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 63 § 1 p.p.s.a. postępowanie przed sądem administracyjnym wszczyna się na wniosek wyłącznie wówczas, gdy tak stanowi przepis ustawy. Do grupy takich wniosków nie zalicza się jednakże wniosek Skarżącej. Ponadto, zauważyć należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ramach zwyczajnego trybu zaskarżenia wyroku wydanego przez sąd I instancji przewidują możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, w której należy wskazać m.in., czy jest on zaskarżony w całości, czy w części (art. 176 p.p.s.a.), lecz -jak wynika z treści wniosku - nie było to celem Skarżącej, bowiem żąda unieważnienia sprawy bądź stwierdzenia jej nieważności.

Nadto, Sąd zauważa, że wobec braku sporządzenia skargi kasacyjnej i tym samym skutecznego podważenia powyższego wyroku z dnia 26 marca 2015 r., stał się on prawomocny w dniu 24 sierpnia 2015 r. – na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GPP 4/16. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują w ramach trybów nadzwyczajnych możliwość wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem oraz możliwość złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 270-285 p.p.s.a. oraz 285a-285l p.p.s.a). Jednakże z treści pism z dnia 13 maja 2015 r., 22 maja 2015 r., 11 czerwca 2015 r oraz 27 lipca 2016 r. wynika, że Skarżąca żąda unieważnienia sprawy bądź stwierdzenia jej nieważności, a nie uruchomienia jednego z wyżej wymienionych trybów nadzwyczajnych. Jednocześnie, Sąd zauważa, że pismo Skarżącej z 13 maja 2015 r., uzupełnione późniejszymi pismami, nie spełnia wymogów przewidzianych w p.p.s.a. dla instytucji wznowienia postępowania oraz skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Mając powyższe na uwadze, sąd uznał wniosek Skarżącej o unieważnienie sprawy bądź stwierdzenie jej nieważności za niedopuszczalny i na podstawie

art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., uczynił to postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.

Na marginesie i jedynie dla porządku Sąd wyjaśnia, że przy rozpatrywaniu sprawy znane było mu stanowisko Skarżącej, bowiem Strona osobiście sporządziła skargę w sprawie, a następnie uzupełniła ją kolejnymi pismami. Nadto, Sąd zauważa, również, że w niniejszej sprawie wnioskiem z 12 września 2013 r. Skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd przyznał Skarżącej prawo pomocy w żądanym zakresie, a postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej na wyżej wymienione postanowienie wobec czego stało się ono prawomocne. Następnie Sąd, zgodnie z art. 253 p.p.s.a., zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w S. o wyznaczenie adwokata z urzędu. Pismem z 15 maja 2014 r. nr [...] Okręgowa Rada Adwokacka w S. poinformowała Sąd i Skarżącą, że pełnomocnikiem z urzędu Skarżącej wyznaczono adwokata K. M. Następnie w dniu 21 maja 2015 r. do Sądu wpłynął odpis decyzji Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w S. o wyznaczeniu – na podstawie art. 37a pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze – substytuta generalnego w osobie adwokata P. H. dla prowadzenia spraw, w których pełnomocnikiem jest adwokat K. M. Z powyższego wynika zatem, że na wniosek Skarżącej ustanowiony został dla niej adwokat z urzędu, oraz że do dnia poinformowania Sądu o ustanowieniu substytuta generalnego, tj. do 21 maja 2015 r. obowiązki te pełnił adwokat K. M., którego prawidłowo powiadomiono o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 26 marca 2015 r. oraz pouczono, że stawiennictwo na rozprawie - zgodnie z art. 107 p.p.s.a. - nie jest obowiązkowe. Obecnie zaś w imieniu Skarżącej działa adwokat P. H.

Jednocześnie, Sąd zauważa, że powyższe uwagi zostały przekazane Skarżącej w piśmie informacyjnym Sądu z dnia 1 lipca 2015 r.

Wskazać również należy, że ww. postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił złożoną przez Skarżącą skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarga na przewlekłość postępowania wniesiona w niniejszej sprawie – na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.2004.179.1843 ze zm.) – jest niedopuszczalna, ponieważ wobec niezłożenia skargi kasacyjnej w sprawie, postępowanie zostało prawomocne zakończone.