Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 633/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 246 par 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, , po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 października 2010 r. sygn. akt I SA/Op 257/10 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 17 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił spółce przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, że wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł. Dokonując oceny przedstawionych przez Skarżącą w złożonym wniosku okoliczności dotyczących aktualnej sytuacji finansowej, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wykazany przez wnioskodawcę stan majątkowy i finansowy stwierdzono, że pokrycie pełnych kosztów postępowania przed sądem administracyjnym pozostaje w granicach możliwości finansowych skarżącej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadanie biegu skardze. W zażaleniu zarzucono błędne przyjęcie, że koszty sądowe wymagane od skarżącego nie przekraczają jego możliwości finansowych, podczas gdy prawidłowa analiza i ocena całej sytuacji ekonomicznej spółki prowadzi do wniosku przeciwnego. W uzasadnieniu podkreślono, że mimo iż wpis jest relatywnie niewielki to może stanowić niekiedy dość znaczne obciążenie ekonomiczne. Kilkumilionowe zadłużenie spółki sprawia, że poniesienie nawet takiego wpisu jest dla spółki obciążeniem przerastającym jej aktualne możliwości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpatrując wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym Sąd dysponował danymi zawartymi w formularzu oraz dokumentami o jakie strona została wezwana. Z przedłożonego rachunku zysku i strat wynika iż Spółka prowadzi działalność gospodarczą znacznych rozmiarów (przychody netto ze sprzedaży za I półrocze 2010 r. wyniosły 5.420.206,02 zł, a zysk na tej działalności 1.604,76 zł). Należy w całej rozciągłości poprzeć stanowisko sądu pierwszej instancji, że skoro skarżąca spółka obracała środkami pieniężnymi, które wielokrotnie przewyższały wysokość wpisu, a także dokonywała wydatków niewspółmiernie wyższych od wspomnianej wysokości to nic nie stało na przeszkodzie, aby w strukturze ponoszonych wydatków znalazły się również wydatki dotyczące postępowania sądowego. Wysokość osiąganego przychodu, jak i szeroko rozumiany majątek Spółki sprawia, iż kwota wpisu oraz inne koszty mogące zaistnieć w tej sprawie wydają się nie być nadmiernie wygórowane w stosunku do możliwości finansowych Strony. Z przedłożonych dokumentów wynika też, że Spółka nie ma problemów finansowych, które zmuszają do obniżania kapitału zakładowego, wyprzedaży środków trwałych, likwidacji rachunków bankowych itp. W okresie w którym wiedziała o konieczności poniesienia kosztów postępowania, posiadała środki pieniężne pozwalające na ich uiszczenie.

Ponadto wielomilionowe zadłużenie spółki nie może stanowić przesłanki do uznania wyższości należności cywilnoprawnych nad należnościami publicznoprawnymi.

Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa.