Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 256/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata 2. zwrócić się do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata dla B.S. zam. [...]


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 lipca 2008 r. B.S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że wraz z żoną utrzymuje się z dochodu w wysokości 1176 zł brutto, którego znaczną część pochłaniają wydatki na leki. Do wniosku załączył opinię o stanie zdrowia z dnia 19 marca 2008 r., z której wynika, że ma on stwierdzone [...], które nie mogą być terapeutyzowane przez podjęcie pracy. Schorzenia, na które cierpi skarżący w istotny sposób upośledzają funkcjonowanie społeczne. Jako jedyny majątek wnioskodawca wymienił mieszkanie o powierzchni 57 m2.

Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a, wniosek skarżącego podlegał rozpoznaniu tylko w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, bowiem z powołanego przepisu wynika, że nie ma on obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych z własnym udziałem w sprawie.

Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

W myśl art. 246 § 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jest

wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.

Mając na względzie wyjaśnienia skarżącego znajdujące potwierdzenie w dokumentach źródłowych, a w szczególności wysokość uzyskiwanych dochodów przez wnioskodawcę i jego małżonkę uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.