Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 502/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 24 ust. 1-3, art. 22 ust.1, art. 113 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk- Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Głowacka po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, wrzesień, październik i listopad 2009 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

R.J. (zw. dalej: skarżącym, stroną) - działający poprzez swojego pełnomocnika – złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (zw. dalej: Dyrektorem IS) z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej (zw. dalej: Dyrektorem UKS, organem kontroli skarbowej, organem I instancji), z dnia [...] czerwca 2015 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 2009r. i od września do listopada 2009 roku.

Zaskarżona decyzja wydana zostało po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego wszczętego przez Dyrektora UKS wobec Skarżącego. W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego stwierdzono nieprawidłowości, które miały wpływ na powstanie zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. Organ kontroli skarbowej ustalił, że w kontrolowanym okresie skarżący prowadził działalność handlową polegającą na oferowaniu i sprzedaży nowych telefonów komórkowych, które zostały nabyte w niemieckich sieciach handlowych,

w celu dalszej odsprzedaży za pośrednictwem portalu [...] w Polsce za pomocą trzech kont (o nazwach: b. (w okresie I-II 2007r.), r. (w okresie III-VI, XII 2007r. i I-II 2008r.), a. (w okresie VI-XII 2007r., I-XII 2008r., I-IV, X-XI 2009r.). Z ustaleń Dyrektora UKS wynika, że skarżący wysyłał telefony z Polski do polskich odbiorców, korzystając przy tym z usług Poczty Polskiej oraz firmy kurierskiej. Zapłaty za towar wpływały na rachunek bankowy Strony otwarty i prowadzony w Banku [...] S.A. R.J. nie prowadził żadnych ksiąg ani ewidencji dotyczących wskazanej działalności handlowej. W ocenie organu działalność prowadzona przez Stronę stanowiła handlową działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu i na własny rachunek.

Wobec braku ksiąg podatkowych za 2009 r., pozwalających na określenie podstawy opodatkowania, organ kontroli skarbowej określił tę podstawę w drodze oszacowania w oparciu o wpływy na rachunek bankowy Strony pomniejszone

o dokonane zwroty wpłat, wpłaty gotówkowe wskazujące, że były to wpłaty własne R.J., wpłaty nie powiązane z działalnością gospodarczą jak i o wpłaty ze sprzedaży prywatnych telefonów podatnika. W wyniku obliczeń organu kontroli skarbowej ustalono, że w roku 2009 wartość netto obrotu uzyskanego przez Stronę wyniosła 47.727,30,04 zł, podatek VAT liczony wg stawki 22 % wyniósł 10.500,01 zł. Dodatkowo wskazano także, że kwota obrotów uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia w podatku od towarów i usług, stosownie do przepisu art.113 ust. l ustawy

o podatku od towarów i usług, została przekroczona przez podatnika w styczniu 2007 r., co oznacza, że od tego momentu - również w okresie będącym przedmiotem niniejszej decyzji - podatnik zobowiązany był do rozliczania podatku od towarów i usług.

Z uwagi na to, że skarżący nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, organ kontroli skarbowej, odmówił mu prawa do odliczenia podatku naliczonego..

W dniu [...] czerwca 2014 r. Dyrektor UKS wydał decyzję w której określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 2009r. i od września do listopada 2009 roku.

Od powyższej decyzji, Strona złożyła odwołanie. Decyzją z dnia [...] października 2015r. Dyrektor IS utrzymał w mocy orzeczenie Dyrektora UKS.

Od tej decyzji Skarżący złożył skargę. Zarzucił obrazę:

1) art. 187 § 1 O.p. poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego zgromadzonego materiału dowodowego, co doprowadziło do ustalenie błędnego stanu faktycznego na podstawie którego orzekał organ kontroli skarbowej;

2) art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co przyczyniło się do ustalenia błędnego stanu faktycznego, na podstawie którego orzekał organ kontroli skarbowej;

3) art. 194 § 1 i § 2 O.p. poprzez odmówienie domniemania prawdziwości tego, co zostało urzędowo stwierdzone w certyfikacie rezydencji oraz innych dokumentach przedłożonych przez Stronę do akt postępowania;

4) art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez uznanie, że Skarżący posiadał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, pomimo przedstawienia dowodów zaprzeczających takim ustaleniom;

5) art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez niezastosowanie przepisów art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

6) spowodowanie wskazanymi wyżej naruszeniami błędnego zastosowania uregulowań art. 24 ust. 2 lit. a umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i od majątku poprzez ich zastosowanie jedynie do części dochodów podatnika faktycznie opodatkowanych w Republice Federalnej Niemiec;

7) art. 7 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską

a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

w zakresie podatków od dochodów i od majątku poprzez opodatkowanie zysków przedsiębiorstwa podatnika w drugim umawiającym się Państwie (Polska), pomimo że organ nie wykazał w zaskarżonej decyzji, że podatnik posiadał na terenie Rzeczpospolitej Polskiej zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 tej umowy

8) niezastosowanie do sprzedaży dokonywanej przez podatnika przepisu art. 2 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług i uznanie, iż dokonywał on krajowej sprzedaży towarów , o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy;

9) art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez uznanie, że telefony i urządzenia modemowe, których sprzedaż dokonywał podatnik, nie stanowią towaru używanego, o którym mowa w tym przepisie;

10) art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez niezastosowanie do określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług procedury "VAT marża".

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Z uwagi, że z treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami skargi. Z uwagi na to w pierwszej kolejności należy zbadać czy nie nastąpiło przedawnienie zobowiązania. Przedmiotowa sprawa dotyczy określenia Stronie wysokości zobowiązania w podatku od towarów

i usług za poszczególne (w/w) miesiące 2009 r.

Zgodnie z brzmieniem art.70 §1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie do brzmienia przepisu art. 103 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem

ust. 2 - 4 i art.33. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę przytoczone regulacje prawne, zobowiązanie podatkowe powstałe w miesiącach od stycznia do kwietnia i od września do listopada 2009 r. uległoby przedawnieniu z upływem 31 grudnia 2014 r.

Jak wynika jednak z akt sprawy, w szczególności z pisma Sekcji Postępowań Przygotowawczych Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], w dniu 15 października 2012 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług za lata 2008 oraz 2009. W dniu 9 października 2013 r. doręczono Stronie zawiadomienie z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...] Dyrektor UKS poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego, że w dniu [...] października 2012r. zostało wszczęte wobec R.J. postępowanie karne skarbowe w ww. zakresie. Z informacji natomiast zawartych w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...] wynika, że postępowanie karne skarbowe nadal trwa.

Zgodnie z przepisem art. 70 § 6 pkt 1 oraz § 7 pkt 1 Ordynacji podatkowej, bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe,

o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa

lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej od dnia następującego po dniu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

W niniejszej sprawie oznacza to, że bieg terminu przedawnienia za okresy rozliczeniowe od stycznia do kwietnia i od września do listopada 2009 roku uległ zawieszeniu z dniem [...] października 2012r., tj. z dniem wszczęcia ww. postępowania karnego skarbowego, o którym Strona została poinformowana przed upływem terminu przedawnienia, tj. w dniu 9 października 2013r., i zawieszenie trwa nadal. Okoliczności tej strona skarżąca nie kwestionuje.

Pełnomocnik Skarżącego wskazał na naruszenie przepisów art. 24 ust. 2 lit. a oraz art. 7 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską

a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

w zakresie podatków od dochodów i od majątku. Zarzut ten jest niezasadny. Powołana umowa nie stanowiła podstawy wydania zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu

I instancji. Wskazana umowa odnosi się do podatków od dochodu i od majątku.

W przepisie art. 2 ust. 3 Umowy wyszczególniono rodzaje podatków , do których stosuje się zasady ujęte w Umowie. W przypadku podatków pobieranych na terenie Polski chodzi o podatek dochodowy od osób fizycznych i o podatek dochodowy od osób prawnych. W odniesieniu do podatków pobieranych w Niemczech wskazano podatek dochodowy, podatek dochodowy od osób prawnych, podatek od działalności przemysłowej i handlowej. Z uwagi na powyższe Umowa znajduje zastosowanie jedynie do określonych rodzajów podatku. Są to podatki bezpośrednie (nie przerzucane na inny podmiot). Podatek od towarów i usług, którego dotyczy niniejsza sprawa, jest podatkiem pośrednim, a zatem przerzucalnym i obciąża ostatecznego konsumenta. Podatek ten nie jest objęty Umową z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i od majątku. Z tego też względu nie odnosi się do okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, nie znajduje zastosowania w sprawie podatku od towarów i usług.

Podobnie jest w zakresie zarzutów dotyczących naruszenia przepisów art. 3

ust. 1 i 1a oraz art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowa sprawa dotyczy podatku od towarów i usług, a więc organy nie mogły naruszyć wskazanych przepisów, bo w niniejszej sprawie nie orzekały na ich podstawie.

Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi kwestia zasadności potraktowania skarżącego jako podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego na terenie

kraju działalność gospodarczą, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT i -

w konsekwencji - określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług za w/w miesiące 2009 roku. Zarzuty skargi koncentrują się na naruszeniu przepisów Ordynacji podatkowej, tj. art.122 oraz art.187 §1, nakładających na organ podatkowy obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzedzonego zebraniem i rozpatrzeniem w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Zdaniem Strony, organy nieprawidłowo ustaliły w odniesieniu do towaru nabywanego

w Niemczech, że zbycie tego towaru odbywało się w warunkach krajowej dostawy towarów o której mowa w art. 2 pkt 22 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zdaniem Strony zgromadzony materiał dowodowy świadczy, że

w sprawie doszło do sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

W ocenie Sądu organy zgromadziły obszerny materiał dowodowy pozwalający na podjęcie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Stan faktyczny ustalony został rzetelnie. Okoliczności tej nie zmienia to, że strona z dokonanej oceny materiału dowodowego nie jest zadowolona.

W toku postępowania podatkowego ustalono, że w kontrolowanym okresie skarżący figurował w ewidencji Urzędu Skarbowego jako osoba nie prowadząca działalności gospodarczej, nie był zarejestrowanym podatnikiem dla podatku od towarów i usług, nie składał deklaracji VAT ani korekt deklaracji podatkowych, nie były wobec niego prowadzone żadne kontrole podatkowe, nie wydawano też decyzji podatkowych; brak też zgłoszonego w Urzędzie Skarbowym rachunku bankowego.

Stosownie do twierdzenia skarżącego, prowadził on jedynie zarejestrowaną działalność gospodarczą na terenie Niemiec, uzyskując z tej działalności określony zysk, który został już opodatkowany w Niemczech. Jednak w toku kontroli skarbowej zgromadzono materiał dowodowy wskazujący na to, że strona dokonywała na terytorium Polski sprzedaży towarów za pośrednictwem portalu [...].

Z uwagi na powyższe, koniecznym było ustalenie, czy w niniejszej sprawie miała miejsce sprzedaż rozumiana jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, bądź czy była to sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju w rozumieniu - odpowiednio art. 2 pkt 22 oraz art. 2 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Okoliczności wymagające wyjaśnienia a mające istotne znaczenie dla oceny, czy skarżący posiadał status podatnika podatku od towarów i usług oraz czy prowadził działalność, z której obrót podlegał opodatkowaniu w Polsce, obejmują, między innymi, wskazanie miejsca świadczenia przy dostawie towarów. Ustalenia wymagało również, czy wpłaty dokonywane na rachunek strony prowadzony w Banku [...] S.A. dotyczą transakcji sprzedaży realizowanych za pośrednictwem portalu [...], w ramach faktycznej działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego na terenie kraju.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu tym podatkiem podlega, między innymi, odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art.7 ust.1 ustawy o podatku od towarów

i usług). Przeniesienie wspomnianego prawa odbywa się zwykle w formie sprzedaży, którą w art.2 pkt 22 ww. ustawy zdefiniowano jako, między innymi, odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. Stosownie zaś do art.2 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż może mieć także charakter sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju. Przez sprzedaż wysyłkową rozumie się, że towary objęte dostawą są wysyłane lub transportowane przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa jest dokonywana na rzecz podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu art. 15, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art.9, lub innego

niż wyżej wymieniony podmiot, niebędący podatnikiem w rozumieniu art. 15 i niemający obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa

w art. 9 ustawy. Terytorium kraju stanowi, zgodnie z art.2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; pod pojęciem terytorium państwa członkowskiego rozumie się natomiast terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej (art.2 pkt 4 ww. ustawy).

Dla ustalenia, czy miała miejsce sprzedaż w rozumieniu art.2 pkt 22 ustawy

o podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju (art.2 pkt 24 ww. ustawy), istotne jest wskazanie miejsca dostawy towarów. Zgodnie z przepisem art.22 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, miejscem dostawy towarów w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego dostawy, ich nabywcę lub osobę trzecią - jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

W przypadku natomiast sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju (art.24 ust. 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług) dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju z zastrzeżeniem, że w przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe, wysyłanych lub transportowanych z tego samego państwa członkowskiego na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w roku podatkowym kwoty 160 000 zł. Przepis ten stosuje się jednak pod warunkiem, że całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe, wysyłanych lub transportowanych z tego samego państwa członkowskiego

w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 160 000 zł.

Ustalenie miejsca, gdzie towary będące przedmiotem sprzedaży znajdowały się w chwili ich wysyłki do nabywcy, jest równoznaczne ze wskazaniem, gdzie nastąpiło podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przeniesienie władztwa ekonomicznego nad rzeczą w sensie art.7 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jeżeli więc sprzedaż towaru nastąpiła na terenie kraju lub jest, zgodnie z ustawą za taką uznawana, to transakcja taka będzie podlegała opodatkowaniu według regulacji krajowych i to niezależnie od tego, czy sprzedawcą jest podmiot polski czy zagraniczny. W przypadku natomiast, gdy podmiot taki wykonuje w sposób samodzielny działalność gospodarczą, staje się podatnikiem podatku od towarów i usług. Wspomniana działalność, bez względu na jej cel lub rezultat, rozumiana jest jako wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, przy czym działalność taka obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 1 i ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług).

W toku kontroli podatkowej oraz postępowania podatkowego ustalono,

że skarżący dokonywał sprzedaży telefonów komórkowych za pośrednictwem

portalu [...]. Z protokołu przesłuchania skarżącego w charakterze świadka (przeprowadzonego w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego wobec A.J. - protokół włączony do akt sprawy) wynika, że w latach 2007 - 2009 skarżący dokonywał sprzedaży na internetowym portalu aukcyjnym [...]. Przedmiotem sprzedaży były telefony komórkowe, które, jak zeznał, nabywał od ludzi w Niemczech na podstawie umowy kupna-sprzedaży lub w sklepach M, S i w komisach a potem dokonywał ich odsprzedaży. Dokonywanie sprzedaży za pośrednictwem portalu aukcyjnego podatnik potwierdził w piśmie z dnia [...] października 2012 r. skierowanym do Dyrektora UKS, stanowiącym odpowiedź na pismo organu z dnia [...] września 2012r. Wyjaśnił także, że przy sprzedaży korzystał z kont a. oraz r. kontaktując się z potencjalnymi nabywcami za pośrednictwem komputera posiadanego w domu w Niemczech, w kafejce internetowej w Niemczech oraz w domu w Polsce przy ul. [...]; przedmiotem sprzedaży były używane telefony komórkowe. W kolejnym swoim piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. R.J. wyjaśnił, że "nie prowadził sprzedaży telefonów komórkowych na terenie Polski poza portalem [...]", a zatem sprzedaż na terenie Polski odbywała się wyłącznie za pośrednictwem wspomnianego portalu aukcyjnego.

Fakt dokonywania sprzedaży za pośrednictwem [...] potwierdził również brat strony – A. w trakcie przesłuchiwania go w październiku 2011 r., który między innymi wskazał, że jego brat korzystał z konta założonego na portalu [...] na jego nazwisko (A.J.), tj. z konta o nazwie a. (rejestracja nastąpiła w dniu [...] maja 2007 r.).

O realizowaniu transakcji handlowych świadczą także informacje zawarte w historii rachunku bankowego prowadzonego dla skarżącego przez Bank [...] S.A. dotyczące kontrolowanego okresu, oraz zestawienia transakcji z portalu [...] przypisanych do kont: a. oraz r. obejmujące, między innymi, numer ID aukcji, datę zakończenia aukcji, wartość, rodzaj oraz ilość sprzedanego towaru.

G Sp. z o.o. potwierdziła w swoim piśmie z dnia [...] czerwca 2012r., że w dniu [...] stycznia 2007 r. dokonano rejestracji na nazwisko R.J. konta o nazwie r.. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. P S.A. poinformowała, że R.J. regulował należności za prowizje wobec serwisu [...] dotyczące użytkowania loginów o nazwach: b., r. oraz a.. Konto o nazwie b. zostało natomiast zarejestrowane na nazwisko S.B. w dniu [...] marca 2004 r. (pismo G Sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2012 r.). S.B. - kuzyn skarżącego - w trakcie przesłuchania w dniu [...] września 2012r. zeznał, między innymi, że "mogły zdarzyć się takie sytuacje, że użyczał swoje konto na [...] "b." R.J.".

Powyższe okoliczności wskazują, że skarżący dokonywał sprzedaży towarów

w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Transakcje sprzedaży wiązały się ściśle z przeniesieniem przez skarżącego na nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel: towar wybierany przez osoby zainteresowane trafiał w posiadanie tych osób, co wiązało się z koniecznością uiszczenia ceny

za nabyte przedmioty oraz dawało możliwość swobodnego dysponowania tymi przedmiotami. Miała zatem miejsce dostawa towarów, o której mowa jest w art.7 ust.1 ww. ustawy.

Kolejną kwestią, wymagającą wyjaśnienia, jest miejsce dostawy towarów, a więc ustalenie, stosownie do brzmienia art.22 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów

i usług, gdzie znajdowały się towary w chwili rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu do nabywcy. Od wskazania takiego miejsca uzależnione jest prawidłowe określenie miejsca opodatkowania zrealizowanych przez podatnika transakcji sprzedaży.

Zgodnie z zeznaniami R.J. zawartymi w protokole przesłuchania go w charakterze świadka w dniu [...] listopada 2011 r. (w toku kontroli prowadzonej wobec A.J.), podatnik sprzedawał towary do Polski wyłącznie za pośrednictwem [...]; natomiast w Niemczech sprzedawał przez znajomych. Dokonując sprzedaży wysyłkowej do Polski korzystał z usług firmy kurierskiej G Sp. z o.o., z którą jednak nie zawarł umowy o współpracy, ponieważ, jak wyjaśnił, nie miał numeru NIP EU. R.J. korzystał również z usług Poczty Polskiej.

Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Poczta Polska poinformowała o pocztowych paczkach wartościowych i przesyłkach pobraniowych nadawanych przez R.J. w roku 2009 w placówkach Poczty Polskiej, w liczbie około 15 przesyłek. Poczta Polska przekazała również informację, że nie natrafiono na przesyłki i przekazy pocztowe ani na zwroty przesyłek na rzecz podatnika. R.J. nie zawarł także umowy na świadczenie usług pocztowych w kontrolowanym okresie.

W związku z tym, że R.J. wskazywał, że niektóre transakcje sprzedaży telefonów komórkowych z okresu od stycznia do marca 2007r. oraz wysyłki towarów

z terytorium Polski dokonywane były przez jego ojca, E.J. (pismo podatnika z dnia [...] lipca 2013r.), organ I instancji zwrócił się do Poczty Polskiej o wyjaśnienie powyższego, która w odpowiedzi poinformowała, że na podstawie posiadanych przez nią baz danych nie stwierdziła przesyłek nadawanych w kontrolowanym okresie przez E.J..

W ww. piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. podatnik wyjaśnił również, że "telefony używane były kupowane w Niemczech, tam przygotowywane do przesyłki i wysyłane częściowo

z Polski lub Niemiec. W przypadku wysyłki z Polski dokonywał tego [podatnik], brat lub ojciec."

Sam podatnik w swoim piśmie z dnia [...] września 2014 r., stanowiącym odpowiedź na pismo organu kontroli skarbowej z dnia [...] sierpnia 2014 r., wyjaśnił, że nie jest w stanie przedłożyć do postępowania innych dokumentów związanych z wysyłkami towarów, gdyż takowych nie posiada; przechowywał je bowiem tylko do czasu dostarczenia towaru do nabywcy. Poinformował także, że w chwili rozpoczęcia wysyłki towary znajdowały się w przeważającej części w Niemczech i jedynie część z nich wysyłana była z Polski.

Skarżący wyjaśnił również, że nie zawierał umowy z G Sp. z o.o. a jedynie sporadycznie zlecał firmie realizację przesyłek. Umowę taką posiadał jednak E.J. - ojciec podatnika - w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i mogło zdarzyć się tak, że ojciec, przy okazji pobytu w Niemczech, odbierał od syna paczki i wysyłał je w ramach zawartej z G Sp. z o.o. umowy do nabywców, za co otrzymywał zapłatę na swoje konto a następnie pieniądze przekazywał podatnikowi. Jeśli ojca obciążano kosztami przesyłek kurierskich, skarżący zwracał mu poniesione wydatki.

Organ kontroli skarbowej zwrócił się do firm kurierskich w celu ustalenia, czy strona korzystała w kontrolowanym okresie z usług kurierskich ww. podmiotów. D Sp. z o.o. przekazała informację, że R.J. był w jednym przypadku odbiorcą przesyłki w lipcu 2009 r.; nie korzystał z usług firmy jako nadawca przesyłek. O Sp. z o.o. w kwietniu 2007 r. dostarczyła R.J. jedną przesyłkę kurierską. Firma D przekazała kserokopie listów przewozowych, z których wynika, że skarżący w miesiącach luty, marzec, kwiecień, sierpień i wrzesień 2007 r. korzystał z usług kurierskich wskazanej firmy, w większości przypadków jako nadawca przesyłek adresowanych do A.B.. Firma G pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. poinformowała, że nie świadczyła na rzecz R.J. usług w kontrolowanym okresie.

Oferując do sprzedaży telefony komórkowe skarżący posługiwał się, między innymi, kontem na portalu [...] o nazwie "a.". Zgodnie z informacjami uzyskanymi przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej podczas czynności sprawdzających w G Sp. z o.o., w dniu [...] maja 2007 r. dokonano rejestracji ww. konta na nazwisko A.J., podając przy tym adres w Berlinie; kod aktywacji również został wysłany na ten adres. W piśmie z dnia [...] października 2012 r. skarżący wyjaśnił, między innymi, że korzystał z konta "a." zarejestrowanego na nazwisko brata A.J.. Okoliczność ta została potwierdzona przez samego A.J., który był przesłuchiwany w dniu [...] października 2011 r. w toku prowadzonego wobec niego postępowania. Z pisma P S.A. z dnia [...] stycznia 2012 r. wynika również, że przelewy prowizji z tytułu użytkowania konta "a." regulowane były z rachunku bankowego strony - nr: [...].

Analiza zgromadzonych w trakcie postępowania wydruków przykładowych

aukcji ze strony [...] realizowanych w kontrolowanym okresie za pośrednictwem konta a., wskazuje na to, że sprzedawane towary wysyłane były z Polski. Świadczą o tym sformułowania: "Wysyłka Kurierem G dopiero możliwa od [...] stycznia 2009 r. Do tego czasu wszystkie paczki wysyłamy Pocztą Polską!" (aukcja nr: [...]); "Poczta wpłata na konto - 25 zł", "Poczta za pobraniem - 30 zł", "Kurier G wpłata 30 zł", "Kurier G za pobraniem - 35 zł" (aukcja nr: [...]).

Powyższe okoliczności wskazują, że towary będące przedmiotem transakcji sprzedaży za pośrednictwem portalu [...], znajdowały się w chwili rozpoczęcia ich wysyłki na terytorium Polski. Skarżący sam wyjaśnił, że towary były wysyłane z kraju przez niego osobiście, z pomocą brata lub ojca. W treści ofert sprzedaży umieszczanych na portalu [...] wprost informował potencjalnych nabywców, że towar, mimo że zakupiony na terenie Niemiec, jest wysyłany z Polski. Z zestawienia dostarczonego z Poczty Polskiej przesyłek nadawanych przez skarżącego wynika, że podatnik korzystał z usług świadczonych przez Urzędy Pocztowe zlokalizowane

w [...], przy czym liczba nadanych przesyłek - około 15 przypadków ujętych we wspomnianym zestawieniu - świadczy o tym, że korzystał on z takich usług

w sposób częstotliwy, charakterystyczny dla podmiotu, który prowadzi działalność handlową sprzedając towary w formie wysyłkowej.

Wyjaśnienia skarżącego w zakresie organizacji wysyłek nie są przekonywujące. Skarżący twierdzi, że korzystał z usług G, podczas gdy firma kurierska potwierdza, że nigdy nie świadczyła usług na rzecz Strony niniejszego postępowania w kontrolowanym okresie. Twierdząc, że towary w chwili wysyłki w przeważającej części znajdowały się w Niemczech, nie był równocześnie w stanie dostarczyć żadnych dowodów potwierdzających ten fakt; nie przedłożył, mimo kilkukrotnych wezwań organu kontroli skarbowej, żadnych dokumentów świadczących o nadaniu towaru do wysyłki

z terytorium Niemiec do odbiorcy w Polsce. Organ I instancji pozyskał za to informacje między innymi od Poczty Polskiej wskazujące na to, że za pośrednictwem tych podmiotów dokonywał wysyłek towarów z Polski do nabywców towarów w Polsce.

Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie miejscem świadczenia przy dostawie towarów było terytorium kraju, o którym mowa jest w art.2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji zatem, dostawy realizowane przez skarżącego za pośrednictwem portalu [...], za które to dostawy otrzymywał zapłatę, stanowią sprzedaż, w rozumieniu art.2 pkt 22 ww. ustawy

i przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z przepisem art.5

ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, według przepisów obowiązujących na terytorium kraju.

Okoliczności stanu faktycznego sprawy wskazują na to, że skarżący posiadał status podatnika podatku od towarów i usług a dokonywane przez niego dostawy towarów w ramach faktycznie prowadzonej przez niego, ale niezarejestrowanej

w Polsce, działalności gospodarczej, podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów

i usług. Przyjęcie takiej tezy uzasadniają, między innymi: okoliczności związane

z rozliczeniami z nabywcami towarów dokonywane przy wykorzystaniu konta bankowego prowadzonego dla podatnika w Banku [...] S.A., okoliczności związane z korzystaniem z kilku różnych kont na portalu aukcyjnym [...] oraz z regulowaniem prowizji z tego tytułu; jak i treść ofert sprzedażowych zamieszczanych przy aukcjach internetowych.

Do rozliczania transakcji sprzedaży telefonów komórkowych skarżący wykorzystywał rachunek bankowy prowadzony dla niego w okresie od [...] stycznia 2007 r. do [...] grudnia 2009 r. przez Bank [...] S.A. Bank nadesłał historię rachunku bankowego za ww. okres oraz informacje w zakresie wpłat oraz wypłat gotówkowych podatnika w oddziałach Banku. W roku 2009 dokonano na rzecz strony około 250 wpłat z tytułu sprzedaży towarów za pośrednictwem portalu [...], przy czym podkreślić należy, że wskazany rachunek bankowy, będący w istocie Kontem Osobistym, służył skarżącemu również do regulowania należności o charakterze prywatnym oraz innych należności nie związanych z transakcjami sprzedaży telefonów komórkowych.

Z pisma P S.A. z dnia [...] stycznia 2012 r. wynika, że z ww. rachunku bankowego opłacane były również prowizje z tytułu użytkowania konta na [...] "a.", które zostało zarejestrowane w dniu [...] maja 2007 r. na nazwisko A.J. ([...]), jednak wykorzystywane było przez jego brata – R.J.. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Spółka P potwierdziła, że skarżący opłacał prowizje za użytkowanie wspomnianego konta "a." oraz kont: "r."

oraz "b.". Przelewy na prowizje regulowane były z rachunku strony. W toku postępowania ustalono również, że skarżący faktycznie korzystał przy sprzedaży za pośrednictwem Internetu z trzech kont zarejestrowanych na portalu aukcyjnym [...], przy czym kończąc sprzedaż za pośrednictwem jednego konta, rozpoczynał realizację transakcji na kolejnym koncie. W lutym 2007 r. skarżący zakończył sprzedaż na koncie b., założonym na nazwisko S.B., który zgodził się na korzystanie z tego konta przez niego, a w marcu 2007 r. - rozpoczął na koncie r., które zarejestrował na swoje nazwisko, kontynuując ją do czerwca 2007r., aby następnie wykorzystywać konto a. utworzone na nazwisko A.J.. Za pośrednictwem każdego z tych kont oferował do sprzedaży ten sam rodzaj towaru - telefony komórkowe. Wśród danych rejestracyjnych każdego z ww. kont jak i w treści ofert aukcyjnych podano ten sam numer telefonu (tj.: [...]), a wpłaty z tytułu sprzedaży towaru za pośrednictwem każdego z kont wpływały na jeden rachunek bankowy - strony.

W toku postępowania ustalono, że wbrew twierdzeniom skarżącego korzystał on z konta internetowego o nazwie "b.". Z pisemnych wyjaśnień Strony, wynika,

że w latach 2007 - 2009 sprzedaż odbywała się tylko za pośrednictwem dwóch kont: a. oraz r., zaś wpływy na rachunek bankowy strony w okresie od stycznia do marca (włącznie) 2007 r. dotyczyły dochodów ojca E.J., któremu podatnik użyczył rachunek a potem wypłacał pieniądze i przekazywał ojcu. Zebrany materiał dowodowy przeczy tym wyjaśnieniom. Przesłuchiwany w charakterze świadka w dniu [...] września 2013 r. J.B. (brat S.B., na którego zarejestrowane było konto b.) zeznał, że w latach 2005 - 2006 z konta b. sprzedawał dla wujka – E.J. nowe telefony komórkowe, natomiast okresu 2007 - 2009 sobie nie przypomina. Dodatkowo pismem z dnia [...] lipca 2014 r. organ kontroli skarbowej wystąpił do Poczty Polskiej z prośbą o udzielenie informacji na temat przesyłek nadawanych w okresie od 2007 r. do 2009 r. przez E.J. oraz sposobu rozliczania się Poczty z pobranych kwot zwrotów przesyłek. Poczta Polska w swojej odpowiedzi z dnia [...] października 2014 r. stwierdziła brak przesyłek nadanych w ww. okresie przez E.J., przy czym sprawdzenie dotyczyło Urzędów Pocztowych.

Z treści wydruków z aukcji internetowych, znajdujących się w aktach sprawy wynika,

że przedmiotem sprzedaży są telefony komórkowe zakupione w Niemczech

(w niemieckich sieciach handlowych M itp.), sprzedawane są zwykle z gwarancjami na podstawie oryginalnych rachunków niemieckich, wysyłka odbywa się za pośrednictwem Poczty Polskiej lub kuriera G; proponowana płatność to albo wpłata na konto albo zwykłe pobranie.

Powyższe okoliczności potwierdzają prawidłowość tezy organów, że skarżący prowadził na terytorium kraju działalność gospodarczą w rozumieniu powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a obrót uzyskiwany z tej działalności podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT. Prawidłowo organy wskazały, że posiadanie w banku świadczącym usługi finansowe w Polsce rachunku wykorzystywanego przede wszystkim do wpłat dokonywanych przez nabywców towarów oferowanych na aukcjach internetowych oraz do regulowania prowizji z tytułu użytkowania kilku kont na portalu [...] stanowi typowy dla działalności gospodarczej element zachowania podmiotu, który działalność taką faktycznie prowadzi. Na rozmiar tej działalności, jej intensywność i zamiar jej kontynuowania wskazuje zarówno liczba wykorzystywanych kont na portalu aukcyjnym (trzy konta) jak i liczba ofert zamieszczanych na portalu w kontrolowanym okresie, oraz liczba zrealizowanych transakcji (około 250 w roku 2009 r.) potwierdzona wpłatami nabywców z tytułu nabycia przez nich zakupionych towarów. Również powtarzalność treści ofert sprzedażowych, w tym, między innymi, informacje o stanie faktycznym towarów (z pełnym wyposażeniem), źródle ich pochodzenia (zakupione

w Niemczech) oraz uprawnieniach konsumenckich związanych z nabyciem telefonów (gwarancja na podstawie rachunku niemieckiego, możliwość serwisowania w Polsce itp.), świadczą o tym, że skarżący kupował nowe telefony w celu ich dalszej odsprzedaży, bez uprzedniego ich używania zgodnie z przeznaczeniem a jedynie po dokonaniu niewielkich zmian mających na celu dostosowanie ich do potrzeb użytkowników w Polsce (zdjęcie blokady SIM, wprowadzenie menu polskiego). Działania zatem podejmowane przez stronę miały charakter zarobkowej działalności handlowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzonej na własny rachunek i we własnym imieniu.

W ocenie Sądu organy w należyty sposób wykazały, że Skarżący dokonywał w rzeczywistości wysyłki towarów z terytorium Polski do odbiorców posiadających adresy do doręczeń znajdujące się w Polsce. W konsekwencji zasadnie organy przyjęły, że całość transakcji realizowana była na terytorium kraju.

Tym samym, bezprzedmiotowym staje się analizowanie limitów określonych w art. 24 ust. 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług z uwagi, że odnoszą się one do sprzedaży wysyłkowej, która wiąże się z przemieszczeniem towarów między obszarami dwóch państw członkowskich (w tym Polski). Dostawa towarów miała miejsce w Polsce i w Polsce powstał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, który wiąże się z koniecznością opodatkowania obrotu uzyskanego z tytułu dostawy towarów tym podatkiem na terenie Polski.

Ponadto należy wskazać, że niezasadne są zarzuty podniesione na etapie skargi do sądu dotyczące możliwości zastosowania procedury "VAT- marża" o której mowa

w art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Zastosowanie szczególnej procedury marży może zostać dokonane w przypadku dostawy jedynie konkretnie wskazanych towarów, nabytych od ściśle określonych podatników, a podatnik dokonujący dostawy towarów używanych i opodatkowujących te dostawy w systemie VAT marża musi udokumentować źródło nabycia towaru używanego. Strona w toku postępowania nie przedłożyła dowodów potwierdzających od jakich podmiotów nabyte były poszczególne przedmioty sprzedawane przez stronę za pośrednictwem portalu [...], dlatego zachodziła konieczność opodatkowania sprzedawanych towarów na zasadach ogólnych. Nie było bowiem możliwości zastosowania procedury "VAT-marża".

Jako prawidłowe, aczkolwiek nie mające większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy należy również uznać ustalenia organu w zakresie centrum interesów osobistych oraz miejsce zamieszkania na terytorium Polski w 2009 r. Strony.

Pismem z dnia [...] października 2012 r. pełnomocnik Strony wskazał, że stałe miejsce zamieszkania R.J. znajdowało się pod adresem w [...], co potwierdza zaświadczenie o zameldowaniu z dnia [...] lipca 2007r., z którego wynika, że podatnik jest zameldowany pod ww. adresem od dnia [...] kwietnia 2005 r. Pod tym samym adresem zameldowana jest również małżonka podatnika, B.J.. Lokal mieszkalny znajdujący się pod wskazanym adresem nie stanowi jednak własności strony.

W toku postępowania ustalono, że w lokalu pod adresem przy ul. [...] w okresie od [...] stycznia 2007 r. do [...] grudnia 2009 r. zamieszkiwał skarżący z żoną oraz córką, a opłaty eksploatacyjne za użytkowanie mieszkania wnoszone były za trzy osoby- co wynika z pisma z dnia [...] września 2014r. Administracji Domów Mieszkalnych. Z odpowiedzi Urzędu Stanu Cywilnego z dnia: [...] marca 2015 r. wynika, że żona strony oraz dwójka ich dzieci nadal posiada stałe zameldowanie pod ww. adresem w [...]. Z pisma z dnia [...] lutego 2015r., otrzymanego z Urzędu Stanu Cywilnego wynika, że skarżący nie zgłaszał czasowego wyjazdu do Niemiec, a jego żona oraz dzieci, A. i M., zameldowani byli na pobyt stały w Polsce. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Urząd Miasta poinformował, że w okresie od maja 1990 r. do kwietnia 2012 r. Skarżący był na stałe zameldowany w [...]. Małżonka podatnika, B.J., złożyła za lata 2007 - 2009 zeznania podatkowe PIT-37 w związku z uzyskiwaniem przychodów ze stosunku pracy w Przedszkolu Miejskim w likwidacji oraz w roku 2008 - w Miejskim Przedszkolu [...], a od 1996 r. posiada zgłoszony w Urzędzie adres rejestracyjny w Polsce. Ponadto uzyskane informacje od podmiotów świadczących usługi w zakresie dostaw prądu, gazu, telewizji oraz intemetu potwierdziły, że w kontrolowanym okresie R.J. miał zawarte umowy oraz regulował płatności za usługi firm: M S.A., C S.A., I S.A., O S.A. oraz E S.A.

Z zestawienia płatności kartą, sporządzonego na podstawie dostarczonej przez Bank [...] S.A. historii rachunku bankowego, ustalono, że kartą, której dysponentem jest R.J., płacono lub dokonywano wypłat w roku 2009 łącznie 80 razy. Z samej historii ww. konta wynika, że dokonywano z niego płatności z tytułu abonamentu internetowego, telewizyjnego, ubezpieczenia na życie, płatności za zakupy części samochodowych, akcesoriów do telefonów oraz z tytułu spłaty kredytu teściowej skarżącego. Odbiorcami tych płatności były podmioty polskie. Ze wspomnianego wcześniej zestawienia uzyskanego z Poczty Polskiej dotyczącego przesyłek pocztowych, których nadawcą był skarżący, wynika, że w latach 2007 - 2009 na jego nazwisko nadano 231 przesyłek i paczek.

Skarżący posiadał w Polsce w kontrolowanym okresie zarejestrowane na adres

w [...] dwa samochody osobowe marki [...] oraz [...]. Nabył także wraz z żoną w dniu [...] kwietnia 2011 r., na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej, lokal mieszkalny znajdujący się pod ww. adresem, przy czym nieruchomość tę, jak wynika z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2013 r., przekazał w drodze umowy

o podział majątku dorobkowego z dnia [...] kwietnia 2012 r. swojej żonie B.J..

Z ustaleń organu wynika, że w 2009 r. posiadał zameldowanie zarówno w Polsce jak

i w Niemczech. W obu tych miejscach zameldowana była również żona oraz córka podatnika, syn – M. od urodzenia w marcu 2008r. zameldowany był tylko w Polsce. Prowadzenie zarejestrowanej działalności gospodarczej w Niemczech oraz zameldowanie pod niemieckim adresem w lokalu nie stanowiącym własności R.J. przy równoczesnym posiadaniu stałego meldunku a potem prawa własności nieruchomości oraz ruchomości (samochody osobowe) w Polsce, ponoszeniu kosztów eksploatacyjnych z tytułu użytkowania mieszkania i mediów w kraju, jak i brak

w kontrolowanym czasie bieżącego zgłoszenia do organu podatkowego zmiany

miejsca zamieszkania oznacza, że podatnik nie zamierzał przenieść swojego dotychczasowego centrum życiowego z [...] do [...]. Częste wizyty w [...] (możliwe również w związku z niewielką odległością między [...] a [...] - ok. 136 km) w celach zarówno prywatnych (mecze żużlowe, zakupy, wypłaty pieniędzy z banku) jak i związanych z prowadzoną faktycznie na terenie Polski działalnością gospodarczą (wysyłki sprzedawanych towarów za pośrednictwem Poczty Polskiej) wskazują na utrzymywanie ścisłych związków skarżącego z Polską przy równoczesnej tymczasowości jego pobytu w Niemczech. Zmiany, na jakie zdecydował się w tym zakresie, tj. powiadomienie właściwego Urzędu Skarbowego o zmianie adresu zamieszkania, wyrejestrowanie pojazdów samochodowych zarejestrowanych dotychczas na jego nazwisko, wyzbycie się nieruchomości na rzecz żony B.J. nastąpiły dopiero po wszczęciu w 2012 r. wobec niego postępowania kontrolnego, a zatem po okresie będącym przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Z tego względu nie mają one wpływu na ustalenia dotyczące miejsca zamieszkania Strony w latach 2007 - 2009.

Twierdzenia tego nie zmienia też przedstawiony przez skarżącego certyfikat rezydencji wystawiony w dniu [...] maja 2013 r. Jest to bowiem dokument, w którym zagraniczna administracja podatkowa potwierdza rezydencję podatkową danej osoby fizycznej, czyli posiadanie przez nią miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium danego kraju. Jest to równoznaczne z traktowaniem takiej osoby w tym państwie jako podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Certyfikat rezydencji sam w sobie nie przesądza jednak o tym, w którym kraju dana osoba ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W ramach czynności prowadzonego postępowania organy również podjęły próbę ustalenia, czy dostarczone przez Stronę umowy kupna-sprzedaży używanych telefonów komórkowych mają bezpośredni związek z kwotami uzyskanymi z tytułu sprzedaży towarów na portalu [...] w kontrolowanym okresie. W odpowiedzi pismem z dnia

[...] października 2014 r. Strona poinformowała, że wszystkie ww. umowy miały związek

z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie Niemiec, która częściowo realizowana była poprzez portal [...]; nie wskazała jednak dokładnie, które z tych umów dotyczą konkretnych transakcji przeprowadzonych za pośrednictwem portalu aukcyjnego, gdyż nie prowadziła ewidencji, które dostarczyłyby takich informacji.

Z treści wydruków aukcji internetowych, wynika, ze skarżący oferował do sprzedaży nowe telefony komórkowe, kupowane wcześniej w niemieckich sieciach handlowych, posiadające gwarancję, rachunek lub paragon; zaś nabywane przez niego na podstawie ww. umów kupna-sprzedaży telefony były towarem używanym, sprzedawanym następnie, jak sam zeznał w dniu [...] listopada 2011 r. (w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego wobec A.J.), "w Niemczech poprzez jego znajomych".

Zgodzić się należy z organem, że powyższe stanowi potwierdzenie odrębność zarejestrowanej w Niemczech działalności gospodarczej od niezarejestrowanej działalności prowadzonej na terytorium kraju. Równocześnie uzasadniają stanowisko, zgodnie z którym brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, że przychody uzyskane i zadeklarowane w Niemczech zostały pokryte wpływami na rachunek bankowy skarżącego posiadany w Banku [...] S.A.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym w okresie objętym niniejszym postępowaniem, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone

o kwotę należnego podatku.

W niniejszej sprawie skarżący nie zaewidencjonował prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie prowadził też żadnych ewidencji realizowanych przez siebie dostaw towarów za pośrednictwem Internetu.

Obrót brutto uzyskany ze sprzedaży telefonów komórkowych za pośrednictwem portalu [...] w roku 2009 organy ustaliły na moment powstania obowiązku podatkowego, na podstawie wpływów na rachunek bankowy podatnika związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Prowadzenie przez skarżącego działalności gospodarczej, która przynosiła konkretny obrót z tytułu dostaw towarów, wiązało się z obowiązkiem prowadzenia stosownej ewidencji sprzedaży. Zgodnie z przepisem art.109 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art.113 ust. 1 i 9 są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.

Stosownie zaś do przepisu art. 113 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Z art.113 ust.9 oraz ust. 1 10 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art.5 (w tym, między innymi odpłatnej dostawy towarów) w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy,

w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży kwoty 50.000 zł. Przekroczenie tej kwoty oznacza, że wspomniane zwolnienie traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad ww. wartość; obowiązek podatkowy zaś powstaje z momentem przekroczenia tej wartości.

Jak ustalono w trakcie postępowania zakończonego wydaniem decyzji przez Dyrektora UKS dotyczącej zobowiązania podatkowego za rok 2007, kwota uprawniająca do zwolnienia została przekroczona w dniu [...] stycznia 2007 r, co oznacza, że od tego dnia skarżący stał się podatnikiem podatku od towarów i usług i był zobowiązany do opodatkowania nadwyżki obrotu ponad tę kwotę, zwłaszcza, że działalność prowadzona przez niego w roku 2009 stanowiła kontynuację działalności z lat poprzednich.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy ani przepisów materialnych, ani postępowania do których przestrzegania organy są zobowiązane

- w zakresie wskazanym w skardze, W trakcie prowadzonego postępowania respektowano zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy

i zgromadzenia w tym celu całościowego materiału dowodowego. Każda powoływana przez stronę okoliczność była dogłębnie i rzetelnie badana oraz oceniania zgodnie

z zasadą logicznego powiązania wyprowadzonych wniosków z treścią zebranego materiału dowodowego

Wobec powyższego uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie podlega uchyleniu. W tej sytuacji na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.