Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 4/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie: nie rozpoznania wniosku z dnia [...] r. w części dotyczącej przyznania świadczenia na opłacenie wywozu szamba i należności za dostarczoną wodę p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Z. W. w skardze z dnia 29 listopada 2009 r. zarzucił Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...]. w części dotyczącej przyznania świadczenia na opłacenie wywozu szamba i należności za dostarczoną wodę.

Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek Z. W. z dnia [...]r., o przyznanie zasiłku celowego (art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej – Dz. U. z 2009 r. Nr. 175, poz. 1362 ze zm.), wszczął postępowanie w sprawie, którą organ administracji zobowiązany był załatwić przez wydanie decyzji (art. 61 § 1, art. 104 Kpa).

Oznacza to, iż w świetle art. 3 § 2 pkt. 1 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga na bezczynność była dopuszczalna w sytuacji, gdy przed jej wniesieniem skarżący wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy przewidziane w art. 37 § 1 Kpa, wyczerpując tym samym tryb określony w art. 52 § 1 p.p.s.a.

Dopuszczalność skargi nie oznacza jednak, w świetle okoliczności niniejszej sprawy, że skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje zarówno w dacie wniesienia skargi, jak i w dacie orzekania przez sąd administracyjny.

W myśl art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1- 4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a.

Sytuacja taka zaistniała w sprawie niniejszej.

Decyzją z dnia [...] r., doręczoną w dniu 3 lutego 2010 r. (k.18-23), organ administracji odmówił przyznania Z. W. zasiłku celowego z przeznaczeniem na opłacenie wody i wywozu szamba, rozstrzygając jego wniosek z dnia [...]r. w tej części.

Załatwienie sprawy przez wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność i uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – Lex nr 463487).

Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.