Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1150/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 46 § 3, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 212 § 1, art. 219 § 1, art. 221, art.230 § 1 i 2, art. 231, art. 232 § 1 pkt 1 lit a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 5 § 5 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu.


UZASADNIENIE

Adwokat A. W. w imieniu A. Z. wniósł skargę do Sądu na wymienioną w sentencji decyzję, którą Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] i orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w B. z dnia [...] kwietnia 1980 r. i utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1980 r. o przejęciu na własność Państwa jako opuszczonego gospodarstwa rolnego o pow. [...], położonego we wsi Z. w gminie B., stanowiącego byłą własność J. Z.

Skarga podlega odrzuceniu z dwóch przyczyn: nie uiszczenia przez pełnomocnika skarżącego w terminie do wniesienia skargi wpisu stałego od skargi oraz z uwagi na brak pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Sądem.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Art. 221 p. p. s. a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata, które nie są należycie opłacone odrzuca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wpis jest zgodnie z art. 212 § 1 p. p. s. a. opłatą sądową.

Zgodnie z art. 231 p. p. s. a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie są należności pieniężne, a zatem pobiera się od niej wpis stały.

Przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących decyzji wydanych w trybie stwierdzenia nieważności wynosi 200 zł.

W związku z powyższym na pełnomocniku skarżącego będącym adwokatem ciążył, zgodnie z art. 221 p. p. s. a., obowiązek uiszczenia wpisu stałego od skargi bez odrębnego wezwania do jego uiszczenia. Zgodnie z art. 219 § 1 p. p. s. a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, a najpóźniej - w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi.

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. w sprawie o sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z 2006 r. nr 45, poz. 322) uznał za niezgodny z art. 221 p. p. s. a. i art. 2 Konstytucji ust. 2 § 5 rozporządzenia, który przewidywał, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi. Powyższe oznacza, że od dnia 17 marca 2006 r. (tj. dnia publikacji powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego) Sąd zwolniony jest z obowiązku wzywania do uiszczenia wpisu stałego od skargi wniesionej przez adwokata.

Obowiązkiem pełnomocnika będącego adwokatem jest uiszczenie należnego wpisu stałego wraz z wniesieniem skargi do Sądu lub najpóźniej w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia. Skarżącemu doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 19 maja 2008 r. Biorąc pod uwagę art. 53 § 1 p. p. s. a. termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 czerwca 2008 r. W terminie do wniesienia skargi, tj. do dnia 18 czerwca 2008 r., pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu od skargi. Kwotę 200 zł tytułem wpisu uiścił dopiero w dniu 29 lipca 2008 r. (k. 12).

§ 5 ust. 1 rozporządzenia przewiduje, że przy uiszczaniu wpisu - zarówno gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, jak i na rachunek bankowy tego sądu - należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Odnosząc się do pisma pełnomocnika datowanego na 29 lipca 2008 r. (k. 11), w którym podnosi, że zgodnie § 5 ust. 1 rozporządzenia opłacenie wpisu jest możliwe dopiero po nadaniu sygnatury akt sądowych, Sąd wyjaśnia, że powołany przepis ma charakter instrukcyjny, a podanie sygnatury akt sądowych pozwala na łatwiejsze ustalenie przez Sąd, czego wpis dotyczy. W związku z tym do uiszczenia wpisu nie jest konieczne posiadanie przez skarżącego sygnatury akt sądowych.

Drugą przyczyną odrzucenia skargi jest nienadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Sądem. Zgodnie z art. 57 § 1 in principio p. p. s. a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 46 § 3 p. p. s. a. - dołączenie do skargi pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Jako że podpisany pod skargą adwokat A. W. nie złożył wcześniej pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 17 lipca 2008 r. (k. 8) został wezwany przez Sąd do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego go do reprezentowania skarżącego przez sądem administracyjnym - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone adwokatowi A. W. w dniu 22 lipca 2008 r. (k. 10), a więc termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi upłynął w dniu 29 lipca 2008 r.

W wyznaczonym terminie do Sądu wpłynęło pismo adwokata A. W. (k. 11), w którym informuje on, że stosowne pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2008 r. i uprawnia go ono do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. We wspomnianych aktach administracyjnych nie ma jednak wspomnianego pełnomocnictwa. Znajduje się w nich jedynie skierowane do organu pismo skarżącego z dnia 12 października 2007 r., w którym informuje on, że w przedmiotowym postępowaniu ustanowił pełnomocnika w osobie adwokata A. W. i wnosi o doręczanie temu adwokatowi wszelkich pism związanych ze sprawą.

W związku z tym Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu stałego od skargi w terminie do wniesienia skargi na podstawie art. 221 p. p. s. a. oraz z powodu nienadesłania pełnomocnictwa na podstawie art. 46 § 3 p. p. s. a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p. p. s. a. i art. 57 § 1 in principio p. p. s. a. O zwrocie kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p. p. s. a.