Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 49/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-03-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 7, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za: X 2012 r., IV-V 2013 r. oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za: IX, XI i XII 2012 r. oraz I, II, III i VI 2013 r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł..


UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2017 r. A. H. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług oraz nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w następnych okresach rozliczeniowych, za poszczególne miesiące 2012 r. i 2013 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 1 lutego 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł.

W odpowiedzi skarżąca złożyła podanie o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi oraz o udzielenie pomocy prawnej w rozpoznawanej sprawie. Uzasadniając wniosek podniosła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i rodzinnej w związku z wypadkiem, któremu w dniu 26 sierpnia 2016 r. uległ mąż skarżącej. Skarżąca oświadczyła, że jej mąż jest prawie całkowicie sparaliżowany i porusza się wyłącznie na wózku inwalidzkim. Skarżąca załączyła kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 12 stycznia 2017 r. wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł..

Skarżąca oświadczyła również że działalność gospodarcza, którą dotychczas wykonywała uległa załamaniu. W roku 2017 osiągnęła przychód w wysokości 10.500 zł z tytułu wyprzedaży majątku swojego przedsiębiorstwa. Wyjaśniła, że konieczność zapewnienia mężowi całodobowej opieki uniemożliwia jej prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Skarżąca oświadczyła, że nie stać jej na ustanowienie pełnomocnika z wyboru ani na uiszczenie wpisu od skargi.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, posiada nieruchomość o powierzchni około 250 m2 o wartości szacunkowej 580.000 zł, nie posiada innego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Małżonkowie posiadają standardowy sprzęt rtv i agd.

Uzupełniając wniosek skarżąca nadesłała:

1) podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za rok 2017, z którego wynika, że osiągnęła przychód w wysokości 25.400 zł, poniosła koszty jego uzyskania w wysokości 4.933,97 zł,

2) informację o dochodach uzyskanych od organu rentowego w roku 2017 (PIT-11A), z której wynika, że osiągnęła dochód w wysokości 6.886,31 zł,

3) zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2016 (PIT-36L), z którego wynika, że osiągnęła przychód w wysokości 1.159.457,77 zł, poniosła koszty jego uzyskania w wysokości 1.184.934,45 zł i poniosła stratę w wysokości 25.476,68 zł. Podatniczka zadeklarowała nadpłatę w wysokości 23.163 zł,

4) wydruk z rachunku bankowego, z którego wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. w Ł. prowadzi wobec skarżącej egzekucję kwoty 35.677,33 zł. Z wyjaśnień skarżącej wynika, że zajęcie rachunku bankowego nastąpiło w dniu 3 stycznia 2018 r.

Skarżąca oświadczyła, że małżonkowie nie posiadają lokat bankowych.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie strona wystąpiła o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Referendarz ocenił, że sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącej, wynikająca z wniosku oraz dodatkowych dokumentów została przedstawiona wiarygodnie.

Z orzeczenia wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. w dniu 12 stycznia 2017 r. wynika, że mąż skarżącej jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy i wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Orzeczenie zostało wydane do 31 stycznia 2020 r.

Powyższy dokument potwierdza oświadczenie skarżącej, iż mąż uległ wypadkowi i wymaga opieki, którą sprawuje skarżąca oraz jej rodzina i rodzina męża.

Referendarz dał wiarę, że w związku z koniecznością sprawowania opieki nad mężem skarżąca zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, a przychód, który uzyskała w roku 2017 z tego tytułu pochodzi z wyprzedaży majątku przedsiębiorstwa.

Powyższe znajduje potwierdzenie w różnicy między przychodem uzyskanym w roku 2016 oraz przychodem w roku 2017. Tak znaczne obniżenie przychodu w dwóch kolejnych latach świadczy o faktycznej likwidacji działalności gospodarczej.

Referendarz dał wiarę oświadczeniu, że skarżąca pomimo znacznych przychodów w roku 2016, nie posiada aktualnie żadnych oszczędności. Przyjął, że ewentualne oszczędności oraz kwota nadpłaty wykazana w zeznaniu podatkowym za rok 2016, zostały przeznaczone na bieżące potrzeby oraz na leczenie męża.

Referendarz ocenił, że bieżące dochody skarżącej, tj. zasiłek pieniężny z ubezpieczenia społecznego, nie pozwalają skarżącej na zapłatę wpisu od skargi i ewentualnych dalszych kosztów sądowych, ani na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji referendarz ocenił, że wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Ake.