Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 159/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1 pkt 1 lit a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr./, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] z dnia [...] roku nr [...] II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 104 i 268a Kpa i art. 7 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) odmówił E. B. przyznania dodatku mieszkaniowego z tego powodu, że nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu oraz nie oczekuje na lokal socjalny lub zamienny.

Od decyzji organu I instancji odwołał się E. B. domagając się przyznania dodatku mieszkaniowego. Odwołujący zarzucił nadto przewlekłość postępowania w jego sprawie, albowiem wniosek, który złożył w dniu [...] r. nie został jeszcze rozpatrzony.

E. B. zarzucał decyzji organu I instancji sprzeczność z art. 1, 2 i 71 Konstytucji RP, art. 8 i 17 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Paktem Praw Obywatelskich. Zarzucał również dyskryminację jego osoby na podstawie art. 31 i 32 Konstytucji RP.

Uzasadniając odwołanie E. B. podniósł, że nie zgadza się z ustawą o dodatkach mieszkaniowych w części, w której pozbawia się dodatku osoby nie posiadające tytułu prawnego do zajmowanego lokalu lub oczekujące na lokal socjalny lub zamienny.

Podał również, że w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie eksmisji odwołującego się z mieszkania i przyznania lokalu socjalnego, wniósł apelację do Sądu Okręgowego w [...]. Okoliczności tych organ I instancji nie wziął pod uwagę zajmując się jedynie brakiem tytułu prawnego E. B. do lokalu spółdzielczego po wykluczeniu z członkostwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...] na mocy uchwały Zebrania Przedstawicieli w dniu [...] r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], do którego odwołał się E. B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 001 r. o dodatkach mieszkaniowych, utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium przytoczyło treść art. 2, ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym prawo do dodatku mieszkaniowego przysługuje:

1/ najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2/ osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

3/ osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,

4/ innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,

5/ osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.

Kolegium na podstawie akt administracyjnych sprawy stwierdziło, że skoro E. B. został wykluczony z członkostwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...], to nie posiada tytułu prawnego do mieszkania lokatorskiego, które zajmował na podstawie decyzji o przydziale.

Kolegium stwierdziło nadto, że odwołujący nie oczekuje na lokal socjalny lub zamienny.

Skoro E. B. nie spełnia ustawowych wymogów do otrzymania dodatku mieszkaniowego, to organ odwoławczy nie może mu tego świadczenia przyznać, albowiem nie działa w warunkach uznania administracyjnego.

Kolegium odniosło się również do zarzutów dotyczących przewlekłości postępowania w sprawie o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Organ odwoławczy nie stwierdził w tej materii uchybień, albowiem nawet późniejsze wydanie decyzji nie miało wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

E. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], domagając się uchylenia decyzji i przyznanie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu skargi E. B. przytoczył argumenty podniesione w odwołaniu od decyzji i stwierdził, że spełnia warunki określone przepisami ustawy do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Faktem jest – jak twierdzi- że zajmuje lokal bez tytułu prawnego, lecz jednocześnie oczekuje na lokal socjalny.

Po wniesieniu skargi E. B. załączył pismo z datą [...] r. wraz odpisami wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] r. – sygn. akt [...], który w pkt II ustalił, że E. B. oraz I. B. przysługuje prawo do lokalu socjalnego oraz wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] r. – sygn.. akt II [...], oddalający apelację pozwanych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga jest zasadna ze względu na naruszenie przez organy orzekające w sprawie przepisów prawa materialnego regulujących zasady i tryb przyznawania dodatku mieszkaniowego.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 2 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. ), który stanowi, że dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje:

1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,

4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,

5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Organy obu instancji uznały, że skarżącemu nie przysługuje dodatek mieszkaniowy, albowiem nie przysługuje mu tytuł prawny do zajmowanego mieszkania w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...].

Tymczasem na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy stanowi, iż osobom oczekującym na lokal zamienny albo socjalny świadczenie określone w ustawie przysługuje.

Prawo skarżącego do lokalu socjalnego jest bezsporne, albowiem wynika z prawomocnego orzeczenia Sądu.

Organ odwoławczy pomimo podnoszonego przez E. B. w odwołaniu od decyzji zarzutu w tej materii, nie przeprowadził postępowania dowodowego na okoliczność prawa skarżącego do dodatku mieszkaniowego z innego tytułu aniżeli brak tytułu prawnego do lokalu.

Odmowa przyznania skarżącemu prawa do dodatku mieszkaniowego przyczyn podanych przez organy obu instancji stanowi naruszenie przepisów ustawy z dnia 21 marca 2001 r.

Skoro uprawnienie osoby oczekującej do lokalu socjalnego jest niesporne, to organy administracji publicznej ponownie orzekając w sprawie winny w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy ponownie rozpatrzyć wniosek E. B.

Ze względu na to, że naruszenie przez organy orzekające w sprawie przepisów ustawy z dnia 21 marca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych oraz przepisów postępowania administracyjnego w zakresie zebrania i wszechstronnego zebrania dowodów miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji. W kwestii wykonalności decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 tej ustawy.