Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 187/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-05-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: 258 § 2 pkt 8 i art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2, § 4 ust. 1 oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o bezzasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. F. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 579/15 oddalającym skargę S. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [....] w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego - postanawia - przyznać adwokatowi B. G. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem opłaty za sporządzenie opinii o bezzasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego oraz kwotę 4,20 zł (słownie: cztery złote dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu wydatków.


UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2016 r. S. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 579/15. W ostatnio wymienionym postępowaniu skarżący reprezentowany był przez ustanowioną w ramach prawa pomocy adwokat J. D., jednak w związku z wnioskiem wymienionej - w piśmie z dnia 22 marca 2016 r. - Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła jako pełnomocnika S. F. adwokata B. G.

Wobec powyższego, w piśmie z dnia 30 marca 2016 r. tut. Sąd zwrócił się do adwokata B. G. o uzupełnienie braków wniesionej skargi strony w zakresie wskazania podstaw wznowienia, ich uzasadnienia, okoliczności wskazujących na zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz o nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi. We wskazanym terminie siedmiu dni pełnomocnik S. F. złożył w tut. Sądzie opinię o bezzasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego sygn. akt II SA/Rz 579/15. Równocześnie wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów. Wymienionymi przepisami są obecnie unormowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Wedle § 1 wskazanego wyżej aktu, określa ono szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc. W świetle § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia (pkt 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Wedle § 4 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, opłatę tę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej, określonej w rozdziałach 2-4. W świetle zaś zawartego w rozdziale 4 rozporządzenia § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie jest to stawka 480 zł ), a jeśli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

Stosując w niniejszej sprawie wymienioną w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawkę wzięto pod uwagę, że akt ten tak jak poprzednio obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.) nie wymienia czynności w postaci opinii o bezzasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego jako takiej, za którą pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie. Pomimo powyższego literalnego brzmienia wskazanych aktów przyjęto, że nie jest to przeszkoda w opłaceniu tego rodzaju pomocy prawnej udzielonej stronie. Na gruncie bowiem wskazanego "starego" rozporządzenia normującego opłaty za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów udzielonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej przyjmowano w orzecznictwie sądowym, że nie formułuje ono zamkniętej listy czynności adwokata, a jego przepisy powinny być interpretowane w sposób możliwie najpełniej zapewniający realizację zasad wyrażonych w ustawach na podstawie których i w celu wykonania których zostały ustanowione. Rolą tego rozporządzenia jest jedynie wyczerpujące określenie wysokości opłat (stawek) za poszczególne czynności, nie zaś wyczerpujące określenie tych czynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19.11.2012 r. II FPS 4/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 5.09.2008 r. III SA/Kr 199/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ostatnio wskazanym orzeczeniu podniesiono, że wynagrodzenie ze środków budżetowych Skarbu Państwa pozostających do dyspozycji sądu należy się adwokatowi ustanowionemu z urzędu nie za samą odmowę sporządzenia skargi o wznowienie postepowania lecz wyrażenie przezeń opinii sporządzonej przy zachowaniu standardów fachowości, gdzie przedstawia i wyjaśnia swoje racje oraz powody, dla których nie widzi szans na wdrożenie postepowania wznowieniowego. Tak określoną czynność uznano w tym orzeczeniu za rodzajowo najbardziej zbliżoną do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Uwzględniając powyższe, w tym podzielając stanowisko przedstawione w powołanych wyżej orzeczeniach sądowych, przyznano adwokatowi B. G. kwotę 299,40 zł, w tym opłatę w kwocie 240 zł powiększoną o kwotę podatku VAT (tj. 55,20 zł) oraz 4,20 zł tytułem zwrotu wydatku na przesłanie skarżącemu odpisu przedmiotowej opinii.

Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 2, § 4 ust. 1 oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.