Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 900/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2010 roku, sygn. akt II SA/Wa 1020/10 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2010 roku Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J.G. wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

Sąd I instancji wskazał, że w skardze na opisaną wyżej decyzję strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu I instancji skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem nie przytoczył żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie, a także uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazał, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, co odbiera skarżącemu prawo do dochodzenia swoich praw.

W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w

§ 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.

W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie, bowiem w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Ponownie podkreślenia wymaga, że katalog przesłanek wstrzymania zaskarżonego do Sądu aktu jest katalogiem zamkniętym. Sąd nie jest zatem uprawniony do badania merytorycznej zasadności czy też zgodności z prawem zaskarżonej decyzji na etapie rozpoznania wniosku. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu jest jedynie postępowaniem o charakterze wpadkowym i prowadzi się je w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trudno zatem mówić o pozbawieniu strony możliwości obrony swoich praw, skoro postępowanie przed sądem administracyjnym nadal się toczy, a zaskarżona decyzja i jej zgodność z prawem będzie przedmiotem oceny w czasie merytorycznego rozpoznania sprawy.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.