Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 740/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 3 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi V. S. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt III SAB/Wr 2042/21, postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt III SAB/Wr 2042/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi V. S. (dalej jako: skarżący), na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej jako: organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę: I. stwierdził, że Wojewoda Dolnośląski przewlekle prowadził postępowanie w sprawie z wniosku strony skarżącej; II. stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody Dolnośląskiego do załatwienia sprawy; IV. przyznał od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 800 (osiemset) złotych; V. oddalił skargę w zakresie żądania wymierzenia grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu; VI. zasądził od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powyższy wyrok stał się prawomocny od dnia 14 lipca 2022 r.

Pismem z dnia 25 marca 2022 r., doręczonym organowi w dniu 4 kwietnia 2022 r., strona skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, zwróciła się do organu o wykonanie pkt IV i VI wyroku poprzez zapłatę zasądzonych na rzecz skarżącego kwot.

W dniu 9 sierpnia 2022 r. do siedziby organu wpłynął odpis ww. prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Pismem z dnia 26 lipca 2022 r., doręczonym Wojewodzie w dniu 28 lipca 2022 r., strona skarżącą ponownie zwróciła się do organu o wykonanie pkt IV i VI wyroku poprzez zapłatę zasądzonych na rzecz skarżącego kwot, zaznaczając, że niniejsze pismo stanowi wezwanie, o którym mowa w przepisie art. 154 § 1 (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).

Dnia 18 sierpnia 2022 r. do organu wpłynęła skarga strony skarżącej, działającej przez profesjonalnego pełnomocnika, w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt III SAB/Wr 2042/21. Do skargi zostało dołączone m. in. pismo z dnia 26 lipca 2022 r. jako dowód wniesienia wezwania do wykonania wyroku Sądu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że wezwanie do wykonania wyroku i skarga wpłynęły przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku do organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przepis ten nie określa terminu, w jakim należy wnieść to wezwanie. Sposób liczenia terminów do załatwienia sprawy administracyjnej po wyroku sądowym określa art. 286 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Zarządzenie o zwrocie akt może wydać referendarz sądowy. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia (§ 2).

W orzecznictwie przyjmuje się zatem, że warunek uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku jest spełniony, jeżeli wezwanie to nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286). Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1529/07). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie wyrok z dnia 10 stycznia 2022 r. stał się prawomocny z dniem 14 lipca 2022 r. i został doręczony organowi wraz ze stwierdzeniem daty jego prawomocności w dniu 9 sierpnia 2022 r. (data wpływu do organu). Tymczasem pełnomocnik strony skarżącej jako dowód wniesienia wezwania do wykonania wyroku Sądu przedłożył w załączeniu do skargi pismo z dnia 26 lipca 2022 r., które - jak wynika z akt administracyjnych - zostało doręczone organowi 28 lipca 2022 r., a więc przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Strona skarżąca nie czekając zatem na otrzymanie przez organ prawomocnego wyroku, skierowała do niego pismo wzywające do wykonania wyroku. Tym samym strona skarżąca nie dopełniła obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku. Wezwanie jako przedwczesne nie wywiera - co wyżej wskazano - skutku. Nie został zatem dochowany warunek formalny do wniesienia skargi.

W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.