Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 62/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 16 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi E. L. i K. L. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie dotyczącym żądania zawartego w punkcie czwartym wniosku skarżących z dnia 19 lipca 2017 r., 2. oddala skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

E. L. i K. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 2 sierpnia 2017 r. skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej (dalej jako "Dyrektor Szkoły" lub "organ") w rozpoznaniu ich wniosku z dnia 19 lipca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W skardze zarzucili naruszenie art. 13 ust. 1 i 2, art 14 ust. 1 i 2 oraz

art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) - zwanej dalej "u.d.i.p.", w zw. z art. 61 ust. 1 i 4 Konstytucji RP przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z ww. wnioskiem.

Skarżący wnieśli o zobowiązanie Dyrektora Szkoły do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, a w przypadku udzielenia żądanych informacji zgodnie z wnioskiem lub wydania decyzji odmownej, stwierdzenie przez sąd, czy organ pozostał w bezczynności bądź przewlekle prowadził sprawę od dnia 19 lipca 2017 r. do czasu podjęcia czynności przez organ lub do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny. Ponadto zażądali wymierzenia organowi grzywny za pozostanie w bezczynności lub przewlekłe prowadzenie sprawy na postawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", przyznania skarżącym sumy pieniężnej w wysokości określonej w art. 154 § 7 p.p.s.a oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Jak wyjaśnili, wnioskiem z dnia 19 lipca 2017 r. zwrócili się do organu o udostępnienie kserokopii następujących dokumentów:

1. rejestru korespondencji wpływającej i wychodzącej za lata 2009 - 2017 do dnia wydania kopii;

2. Ksiąg Rady Pedagogicznej z lat 2014 - 2017 do dnia wydania kopii;

3. sprawozdań z organizacji Szkoły w latach 2014 - 2017 do dnia wydania kopii;

4. dziennika szkolnego lekcyjnego uczennicy E. L. w roku szkolnym 2013/2014;

5. dziennika szkolnego lekcyjnego uczennicy E. L. w roku szkolnym 2014/2015;

6. dziennika szkolnego lekcyjnego uczennicy E. L. w roku szkolnym 2015/2016;

7. protokołów z posiedzeń Rady Pedagogicznej z roku szkolnego 2013/2014, 2014/2015, 2015/ 2016 z załącznikami.

Zdaniem skarżących, w niniejszej sprawie uzasadniona jest zarówno skarga na bezczynność jak i przewlekłe prowadzenie sprawy, bowiem organ do dnia złożenia skargi nie udostępnił żądanej informacji, ani też nie wydal decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W związku zaś z pozostawaniem organu w bezczynności, z uwagi na nieudzielenie w terminie odpowiedzi ani jakiejkolwiek innej informacji czy też wydanie decyzji, zasadnym jest także wymierzenie organowi grzywny oraz przyznanie skarżącym sumy pieniężnej.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 11 sierpnia 2017 r. organ, po przeprowadzeniu konsultacji prawnych w zakresie właściwej i zgodnej z prawem formy udostępnienia informacji oraz jej zakresu, a także prac archiwistycznych, częściowo przychylając się do wniosku skarżących, udostępnił im dziennik lekcyjny prowadzony w roku szkolnym 2013/2014. Jednocześnie organ odmówił udostępnienia skarżącym rejestru korespondencji wpływającej i wychodzącej oraz protokołów z posiedzeń Rady Pedagogicznej stwierdzając, że dokumenty te nie stanowią informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Poinformował także, że nie jest zobowiązany i nie prowadzi Księgi Rady Pedagogicznej ani sprawozdań z organizacji Szkoły. Zwrócił też uwagę, że żądane informacje częściowo zostały już udostępnione. W dniu 9 maja 2016 r. skarżącym została bowiem przekazana kserokopia dziennika lekcyjnego prowadzonego w roku szkolnym 2014/2015.

W związku z powyższym, w odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły wniósł o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżących o udostępnienie informacji publicznej, stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz odstąpienie od zasądzania od organu na rzecz skarżących zwrotu całości lub części kosztów postępowania. W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg czynności związanych z realizacją żądania zawartego we wniosku o udostępnienie informacji publicznej stwierdzając, że już w dniu 11 sierpnia 2017 r. przekazał skarżącym część dokumentacji, a pełna realizacja ich żądań miała miejsce w dniu 10 września 2017 r., zatem termin na udostępnienie informacji został nieznacznie przekroczony.

W piśmie z dnia 13 listopada 2017 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę w części dotyczącej udostępnienia im dziennika szkolnego za rok szkolny 2013/2014 i w tym zakresie wnoszą o umorzenie postępowania, natomiast w pozostałej części podtrzymują skargę.

Skarżący wyjaśnili, że otrzymali jedynie dziennik szkolny lekcyjny uczennicy E. L. za rok szkolny 2013/2014. W dniu 9 maja 2016 r. został im natomiast udostępniony jedynie fragment dziennika lekcyjnego z roku szkolnego 2014/2015. Innych żądanych we wniosku z dnia 19 lipca 2017 roku dokumentów nie otrzymali. Skarżący stwierdzili nadto, że w ich ocenie rejestr korespondencji wpływającej i wychodzącej oraz protokoły z posiedzeń Rady Pedagogicznej są informacją publiczną, gdyż dokumentacja ta dotyczy działalności publicznej Szkoły. Ponadto, ich zdaniem, wbrew stanowisku organu, Szkoła jest zobowiązana do prowadzenia Księgi Rady Pedagogicznej i sprawozdań z organizacji Szkoły.

Pismem z tej samej daty skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu z wydruku strony BIP Urzędu Miasta oraz wydruku z konsultacji nauczycieli, z której to dokumentacji wynika - ich zdaniem, że w Szkole znajduje się m.in. Księga Rady Pedagogicznej oraz sprawozdania z organizacji Szkoły.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", sprawowana przez sądy administracyjne kontrola obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a p.p.s.a.

W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności organu w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji wymaganej ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) - zwanej dalej "u.d.i.p.", jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach określonych przepisami u.d.i.p.

Oceniając, czy Dyrektor Szkoły pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżących z dnia 19 lipca 2017 r. Sąd w pierwszej kolejności zważył, że każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlegać winien ocenie z punktu widzenia przesłanek podmiotowych i przedmiotowych. Udostępnienie informacji objętej wnioskiem może bowiem nastąpić jedynie wówczas, gdy podmiot, do którego zostało skierowane żądanie, należy do katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej określonych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz, gdy stwierdzone zostanie, że żądana informacja stanowi informację o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Stosownie natomiast do art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.

W świetle powyższych przepisów podmiotami, o których informacja może być uznana za informację publiczną, są organy władzy publicznej oraz osoby pełniące funkcje publiczne. Dotyczy to również organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób i jednostek organizacyjnych, ale tylko w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jednakże nie każde działanie organu władzy publicznej będzie przedmiotem informacji publicznej, lecz tylko takie, które zawiera pewien dodatkowy element w postaci "sprawy publicznej". Odnosi się zatem do funkcjonowania państwa i jego organów, dotyczącego interesów szerszej grupy obywateli lub gospodarowania mieniem publicznym. Posługiwanie się przy wykładni art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wyłącznie lub przede wszystkim kryterium podmiotowym jest niczym nieuprawnione, zwłaszcza jeśli zważyć, że u.d.i.p. traktuje prawo do informacji publicznej jeszcze szerzej niż normy konstytucyjne. Daje ona prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku (Kamińska Irena, Rozbicka - Ostrowska Mirosława, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, WK 2016).

Odnosząc powyższe rozważania do oceny niniejszej sprawy stwierdzić należy, co zresztą było w tej sprawie bezsporne, że Dyrektor Szkoły Podstawowej jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Szkoła Podstawowa jest bowiem szkołą publiczną, co oznacza, że jej Dyrektor wykonuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, np. poprzez wydawanie decyzji administracyjnych w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów (zob. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1573/15; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II SAB/Ol 64/17 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu natomiast żądanie skarżących, dotyczące udostępnienia kserokopii: rejestru korespondencji wpływającej i wychodzącej, Ksiąg Rady Pedagogicznej, sprawozdań z organizacji Szkoły, dzienników szkolnych lekcyjnych uczennicy E. L., a także protokołów z posiedzeń Rady Pedagogicznej Szkoły z załącznikami, nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej.

Odnośnie dzienników szkolnych lekcyjnych uczennicy E.L. należy wyjaśnić, że nie zawierają one informacji publicznej, ponieważ zawarte w nich informacje nie dotyczą spraw publicznych jako odnoszących się do interesów szerszej grupy obywateli lub gospodarowania mieniem publicznym. Informacje te dotyczą jedynie uczennicy Szkoły Podstawowej– E.L., która jest córką skarżących. Dokumenty te nie zawierają zatem informacji publicznej.

Informacji publicznej nie zawiera także rejestr korespondencji wpływającej i wychodzącej ze Szkoły. Przedmiotowy rejestr nie stanowi bowiem o sposobie realizacji przez szkołę publiczną nałożonych na nią ustawowych zadań. Jest nośnikiem informacji o charakterze wewnętrznym, porządkowym, ewidencyjnym, który ma służyć zapewnieniu porządku w organie. Taki rejestr nie odnosi się zatem do publicznej sfery działania Szkoły i jako taki nie zawiera informacji publicznej. Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 2337/15 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że rejestr wejść (wyjść) do organu nie stanowi informacji publicznej.

Oceniając żądanie skarżących dotyczące udostępnienia kopii protokołów z posiedzeń Rady Pedagogicznej Szkoły z załącznikami, Ksiąg Rady Pedagogicznej, które stanowią zbiory tych protokołów, oraz sprawozdań z organizacji Szkoły, Sąd również stwierdził, że nie stanowi ono żądania udostępnienia informacji publicznej.

Definicja informacji publicznej zawarta w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. odsyła do pojęcia "sprawy publicznej", której definicji legalnej brak w u.d.i.p. Wskazówką interpretacyjną jest przepis art. 6 u.d.i.p., który zawiera otwarty katalog różnych rodzajów informacji stanowiących informację publiczną. Przykładowe wyliczenie zawarte w powyższym przepisie wymaga jednak odwoływania się w procesie wykładni pojęcia "informacji publicznej" do regulacji art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w u.d.i.p.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organów władzy publicznej, związanych z organem bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio wytworzone przez organ, jak i te, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Pomimo szerokiego rozumienia pojęcia informacji publicznej należy jednak podkreślić, że u.d.i.p. nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania w celu wystąpienia z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji (por. wyrok WSA w Warszawie z 16 marca 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 2/04, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby w rezultacie do merytorycznego rozpoznawania przez sąd tych skarg, które są tylko "inspirowane" u.d.i.p., a ich rzeczywista treść nie ma nic wspólnego z tą regulacją.

Wnioskiem z dnia 19 lipca 2017 r. skarżący zażądali udostępnienia m.in. kserokopii następujących dokumentów: Ksiąg Rady Pedagogicznej, sprawozdań z organizacji Szkoły oraz protokołów z posiedzeń Rady Pedagogicznej z załącznikami.

W ocenie Sądu tak sformułowane żądanie skarżących nie stanowi żądania z zakresu informacji publicznej, które należałoby załatwić na podstawie przepisów u.d.i.p. Udostępnieniu w trybie tej ustawy podlega bowiem jedynie informacja publiczna, a tak sformułowany wniosek dotyczy udostępnienia dokumentów (nie stanowiących dokumentów urzędowych), które jedynie potencjalnie mogą zawierać informacje publiczne. Podkreślenia wymaga, że to zawarta w dokumencie treść stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Dlatego też we wniosku złożonym w niniejszej sprawie powinna zostać sprecyzowana treść żądania poprzez wskazanie, jakiej informacji publicznej wnioskodawcy żądają, tzn. jakich konkretnie informacji publicznych miałyby dotyczyć wskazane powyżej dokumenty. Nie każdy bowiem dokument znajdujący się w posiadaniu szkoły publicznej zawiera informację publiczną, a przepisy u.d.i.p. mają służyć realizacji konstytucyjnego prawa obywateli do uzyskania informacji o działaniach władzy i sprawach publicznych, a nie uzyskiwaniu od organów i innych podmiotów wykonujących zadania publiczne wszelkich wytworzonych przez nie dokumentów. Żądanie udzielenia informacji w trybie u.d.i.p. musi zatem dotyczyć sprawy publicznej, a nie jakiegokolwiek dokumentu będącego w posiadaniu podmiotu wykonującego zadania publiczne.

Od pojęcia informacji publicznej trzeba wyraźnie odróżnić jej nośnik, czyli formę w jakiej ta informacja występuje (np. dokument). W art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. wskazuje się, że prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. uprawnienie do wglądu do dokumentów urzędowych, którymi jednak żądane dokumenty nie są. Stanowią one zbiór różnego rodzaju dokumentów, o rozmaitej treści i znaczeniu, w tym dokumentów wewnętrznych. Dokumenty te są jedynie nośnikiem wielu różnorodnych informacji, w tym także takich, którym można przypisać cechę informacji o sprawach publicznych. Nie zmienia to jednak faktu, że część z nich na pewno nie zawiera informacji publicznej, np. dokumenty wewnętrzne, dokumenty dotyczące spraw indywidualnych uczniów.

Należy dodać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że organom władzy publicznej niezbędna jest możliwość podejmowania decyzji dopiero po zebraniu zasobu niezbędnych informacji, uzgodnieniu stanowisk i przeanalizowaniu kilku możliwych wariantów danego rozstrzygnięcia, i z tej przyczyny przyjmuje się, że część wytwarzanych przez nie dokumentów stanowi "dokumenty wewnętrzne", które służą wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nie przesądzają o kierunkach działania organu. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Mogą mieć dowolną formę, nie są wiążące co do sposobu załatwienia sprawy, nie są w związku z tym wyrazem stanowiska organu, nie stanowią więc informacji publicznej (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 stycznia 2012 r. sygn. I OSK 2130/11;

z 15 lipca 2010 r., sygn. I OSK 707/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl).

Z powyższego wynika, że sprawozdania z organizacji Szkoły oraz protokoły z posiedzeń Rady Pedagogicznej z załącznikami, a także Księgi Rady Pedagogicznej, czyli dokumenty będące nośnikiem różnego rodzaju informacji, tj. takich, które są informacją publiczną, oraz takich, które jej nie stanowią, nie mogą być udostępnione jako całość na podstawie przepisów u.d.i.p., chociażby ze względu na konieczność ochrony tych ostatnich informacji. Przyjęcie odmiennego poglądu w praktyce powodowałoby niemożność prawidłowego załatwienia wniosku o udostępnienie wszystkich żądanych dokumentów w sposób wymagany przez u.d.i.p. Uznanie, że w oparciu o u.d.i.p. można wnioskować o dostęp do wszystkich ww. dokumentów sporządzonych w określonym czasie, nawet bez wskazania we wniosku (tak jak w tej sprawie), że żąda się kopii dokumentów zawierających informację publiczną, oraz bez sprecyzowania o jaką informację publiczną w istocie chodzi, każdorazowo nakładałoby na organ (podmiot zobowiązany) konieczność nie tylko analizy wszystkich dokumentów za dany okres, ale również konieczność jednoczesnego podjęcia wielu różnych rozstrzygnięć dostosowanych odpowiednio do poszczególnych informacji, co nie wydaje się ani prawidłowe, ani też z praktycznego punktu widzenia możliwe (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16 września 2015 r., II SAB/Gd 110/15, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem regulacji u.d.i.p. jest informacja publiczna pojmowana jako pewna wiedza, wiadomość, fakt, rzeczywistość. Zatem wniosek złożony w trybie tej ustawy musi wskazywać, o jaką informację tak naprawdę chodzi i co ma być jej przedmiotem, czego w niniejszej sprawie zabrakło.

Trzeba przy tym wyjaśnić, że dostęp do posiedzeń kolegialnych organów dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów

(art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.), a takim organem z pewnością nie jest rada pedagogiczna szkoły publicznej. Nie oznacza to wszak, że żadne informacje zawarte w protokołach z posiedzeń rady pedagogicznej nie będą miały przymiotu informacji publicznej. Jednak wskazanie, że o takie właśnie informacje chodzi obciąża podmiot żądający dostępu do nich, nie zaś organ. Dopiero sprecyzowanie żądania, które byłoby nakierowane na uzyskanie konkretnej informacji, mającej znamiona informacji publicznej, rodzi po stronie podmiotu zobowiązanego obowiązek jej udostępnienia. Nawet wówczas nie sposób będzie jednak przyjąć, że informacja taka miałaby zawsze obejmować pełną treść protokołu, a jedynie tę ich część, która spełnia przesłanki z u.d.i.p. (co skutkowałoby udostępnieniem np. wyciągu z protokołu) /zobacz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2017 r., sygn. I OSK 1190/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl/.

Dodać jednocześnie należy, że brak jest podstaw prawnych, aby oczekiwać od podmiotu zobowiązanego, aby ten żądał od wnioskodawcy uściślenia wniosku w tej części. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Z przepisu tego wynika zatem, że jego pozostałe przepisy nie mają zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie powołanej ustawy. Tym samym brak jest podstawy prawnej do żądania przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, uzupełnienia lub sprecyzowania wniosku o jej udostępnienie (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 marca 2017 r., sygn. I OSK 1190/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl)

W konsekwencji należało uznać, że wniosek skarżących o udostępnienie im kserokopii: Ksiąg Rady Pedagogicznej, sprawozdań z organizacji Szkoły oraz protokołów z posiedzeń Rady Pedagogicznej z załącznikami, nie dotyczył udostępnienia informacji publicznej.

Powyższe oznacza, że Dyrektor Szkoły nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżących o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ ich żądanie takiej informacji nie dotyczyło.

Należy dodać, że w piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2017 r. skarżący cofnęli skargę w części dotyczącej żądania udostępnienia im dziennika szkolnego za rok szkolny 2013/2014 i w tym zakresie wnieśli o umorzenie postępowania.

Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Z uwagi na częściowe cofnięcie skargi, opisane powyżej, Sąd w tym zakresie postępowanie sądowe umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Natomiast w pozostałym zakresie Sąd uznał skargę za bezzasadną i w związku z tym w tym zakresie – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – ją oddalił.

Sąd wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi była bezczynność organu.