Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 622/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : opłata za składowanie odpadów p o s t a n a w i a Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 sierpnia 2007r. skarżąca spółka W., działając przez pełnomocników – radców prawnych, złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Marszałka Województwa z dnia [...]

w przedmiocie określenia opłaty podwyższonej za składowanie odpadów na zakładowym składowisku odpadów w miejscowości G., gmina D.

w III kwartale 2003r. w kwocie 137.633,76 zł z ustaleniem wysokości nie wniesionej opłaty w kwocie 126.241,96 zł.

W skardze powyższej strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, adresowany zarówno do SKO w , jak i do tutejszego Sądu.

W uzasadnieniu tego wniosku spółka wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po jej stronie znaczną szkodę oraz wywoła trudne do odwrócenia skutki. Z uwagi bowiem na fakt, że oprócz zaskarżonej decyzji spółka kwestionuje także zasadność wielu podobnych rozstrzygnięć, łączna kwota zobowiązań z tego tytułu wynosi 2,3 miliona złotych, której uiszczenie mogłoby doprowadzić do utraty przez skarżącą spółkę płynności finansowej, zahamowania niezbędnych dla jej działalności inwestycji, a nawet doprowadzić do zwolnień pracowników.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania swojej decyzji z dnia [...] nr [...].

Po przekazaniu sprawy do WSA w Gorzowie Wlkp. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2007r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do złożenia w zakreślonym 7 – dniowym terminie, pod rygorem rozpoznania wniosku jedynie w oparciu o informacje zawarte w złożonym wniosku, danych uprawdopodabniających zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji), w szczególności poprzez:

– złożenie odpisów miesięcznych deklaracji na podatek: dochodowy, od towarów

i usług oraz akcyzowy (za okres ostatnich sześciu miesięcy),

– złożenie wykazu i wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych spółki za ostatnie trzy miesiące,

– złożenie dwóch ostatnich rocznych zeznań podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych,

– złożenie dokumentu wskazującego wartość środków trwałych należących do spółki,

– złożenie odpisu ostatnio sporządzonego bilansu i rachunku zysków i strat,

– wskazanie ilości zatrudnionych pracowników.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej spółki nadesłał wyżej wskazane dokumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadą jest, iż wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.).

Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego aktu jest uzasadnione, a staje się ono uzasadnione wtedy, gdy stronie grozi szkoda, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot świadczenia.

Z samej istoty obowiązku uiszczenia określonej należności pieniężnej, z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, wynika, że powoduje on uszczerbek majątkowy u zobowiązanego, co nie przesądza automatycznie o wystąpieniu znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków.

Zaznaczyć trzeba, że pomimo złożenia wniosku wraz ze skargą przez pełnomocników będących radcami prawnymi, w uzasadnieniu tego wniosku w sposób ogólnikowy podano, że ze względu na skalę skarżonych zobowiązań, tj. łącznie 2,3 mln zł konieczność ich realizacji przed wydaniem prawomocnego wyroku mogłaby doprowadzić do utraty płynności finansowej przez skarżącą, zahamowania niezbędnych dla jej działalności inwestycji, a nawet doprowadzić do zwolnień pracowników.

Również w dalszym toku postępowania, wskutek wezwania Sądu o przedstawienie danych uprawdopodabniających zasadność wniosku, pełnomocnicy złożyli pismo

z dnia 3 października 2007r., z którego treści nie wynika, aby zaistniały okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonych decyzji, będących przedmiotem postępowań w sprawach o sygn. akt II SA/Go 620/07 – 629/07.

Na brak przesłanek do uwzględnienia wniosku wskazuje analiza dokumentacji przedstawionej przez skarżącą.

Według wyciągów z rachunków bankowych stan środków był następujący:

– rachunek w banku [...], bieżący PLN, stan na 26 września 2007r.:

+ 164.030,84 zł.

Zasadnicze operacje na tym rachunku związane są z zobowiązaniami z tytułu wynagrodzeń. Na przykład w czerwcu wpływ środków wyniósł +1.165.031,13 zł, wypłaty: -667.227,90 zł (saldo = 497.772,82), w lipcu wpływ środków:

+1.037.314,51 zł, wypłaty: -715.744,83 zł (saldo = 321.476,24).

Pozostałe operacje z tego rachunku dotyczą codziennego założenia lokaty, przeksięgowania odsetek i likwidacji lokaty następnego dnia.

– rachunek w banku [...], bieżący GBP, saldo końcowe na dzień

18 września 2007r. wyniosło +42.561,06 GBP.

– rachunek w banku [...], bieżący EUR, w okresie 8 sierpnia 2007r. do 27 września 2007r. wpływ środków +11.285.768,01 EUR, wypłaty: 8.479.484,16 EUR, saldo wyniosło: +2.806.283,85 EUR, przy czym saldo na dzień 26 września 2007r. wynosiło +4.014.211,90 EUR, a w dniu 27 września 2007r. dokonano operacji: przelew W. Europe (...) na kwotę 1.296.377,92 EUR.

Większość operacji zawartych w wyciągu dotyczy otwierania i przeksięgowania odsetek lokaty overnight. Trzy większe operacje na tym rachunku, w podanym okresie, dotyczą skupu walut na kwoty: 1 mln EUR, 2.359.939,09 EUR, 510.633,20 EUR.

– rachunek w banku [...], bieżący – PLN, saldo na dzień 26 września 2007r. wyniosło +2.590.243,94 zł,

– rachunek w banku [...], bieżący USD saldo na dzień 26 września 2007r. wyniosło +222.031,83 USD.

Według przedstawionego bilansu za okres 31 grudnia 2006r. do 31 sierpnia 2007r. aktywa trwałe wynoszą 47.484.605,12 zł,

aktywa obrotowe 77.490.843,61 zł,

aktywa razem 124.975.448,75 zł,

a pasywa razem 124.975.448,75 zł.

Przykładowo wśród pozycji bilansu wykazano łącznie należności dla skarżącej na koniec sierpnia w wysokości ponad 52 mln zł.

Wśród pozycji zobowiązań i rezerw na zobowiązania wątpliwości budzi potrzeba utworzenia tak wysokiej rezerwy na świadczenia emerytalne wypłacane przez skarżącą (zasadniczo odprawy emerytalne), tj. w kwocie 1.293.737 zł, przy zatrudnionych pracownikach w ilości 537 osób.

Z dokumentów CIT-8 wynika, że w 2005r. przychody wynosiły: 121.769.115,63 zł, koszty: 104.123.736,58 zł, a dochód netto: 14.292.757,05 zł; w 2006r. przychody wynosiły: 133.440.932,32 zł, koszty: 109.517.305,85 zł, a dochód netto: 19.378.139,47 zł.

Zgodnie z pismem W. z 15 lutego 2007r. kwota obliczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych wskazuje, że skarżąca przyjęła przewidywany dochód do opodatkowania w 2007r. w wysokości:

23.923.642 zł.

Według rachunku zysków i strat za 8 miesięcy 2007 roku zysk z działalności gospodarczej wynosi: 20.451.771,06 zł, zysk netto: 17.237.485,06 zł.

Przy równomiernym wzroście oznacza to, że na koniec 2007r. zysk z działalności wynieść może ponad 30.000.000 zł, a zysk netto: 24.300.000 zł.

Przedstawione powyżej dane obrazujące sytuację majątkową i finansową skarżącej spółki wskazują, że wbrew temu co wywodzi się we wniosku oraz piśmie uzupełniającym, zapłata spornych należności przed wydaniem wyroku przez Sąd

I instancji nie zagrozi bezpośrednio realizacji przedstawionych w piśmie celów inwestycyjnych oraz bieżącej realizacji zobowiązań wynikających z zapewnienia ciągłości dostaw surowców i materiałów do produkcji.

Podnieść przykładowo należy, że w bilansie na dzień 31 sierpnia 2007r. wykazano w stosunku do stanu na dzień 31 grudnia 2006r. bardzo duży wzrost zobowiązań i rezerwy na zobowiązania krótkoterminowe z kwoty 9.418.874 zł do kwoty 21.892.405,54 zł.

Szczególną uwagę zwraca to, że obok zobowiązań z tytułu dostaw i usług (suma: 20.950.075,36 zł) ujęto pod pozycją zobowiązania i rezerwy – na pozostałe świadczenia – sumę 9.761.118,27 zł (na dzień 31 grudnia 2006r. była to suma 196.401,06 zł). Można więc zakładać, że skarżąca tworząc rezerwę w tak wysokiej kwocie na pozostałe świadczenia przewidywała, a na pewno mogła przewidzieć, również należności z tytułu opłat objętych zaskarżonymi decyzjami.

Według twierdzeń skarżącej zawartych w piśmie z dnia 3 października 2007r. wartość łączna zobowiązań będących przedmiotem dziesięciu zaskarżonych decyzji wynosi: 3.446.336,44 zł. Zestawienie tej sumy z wielkością przychodów osiąganych z działalności gospodarczej przez skarżącą w ostatnich trzech latach, a w szczególności z wielkością zysku, prowadzi do wniosku, że zapłata spornych należności jeszcze w tym roku nie naruszy na tyle płynności finansowej, aby nastąpiły niemożliwe do odwrócenia skutki, jak wywodzi skarżąca w piśmie z dnia

3 października 2007r.

Ponadto nie bez znaczenia jest kwestia powstania spornych należności. Zauważyć bowiem trzeba, że pierwsze postępowanie wszczęte zostało przez właściwy organ wskutek złożenia przez skarżącą wniosku z dnia 15 października 2004r. o odstąpienie od naliczenia opłaty podwyższonej za składowanie odpadów na zakładowym składowisku odpadów.

Decyzja Marszałka Województwa z 21 października 2005r. określająca wysokość opłaty podwyższonej została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia 31 stycznia 2006r. Następnie w postępowaniu wszczętym z urzędu decyzją Marszałka Województwa z dnia 30 stycznia 2007r. określono opłatę podwyższoną za składowanie odpadów w

III kwartale 2003r. ustalając, iż spółka w dniu 29 października 2003r. wniosła opłatę za składowanie odpadów w wysokości 11.391,80 zł, a wysokość nie wniesionej opłaty wynosi 126.241,96 zł i kwotę tę podwyższa się o odsetki za zwłokę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania utrzymało w dniu 26 czerwca 2007r. tę decyzję w mocy.

Z powyższego wynika, że skarżąca już w 2004 roku musiała liczyć się z ewentualną potrzebą uiszczenia podwyższonej opłaty za składowanie odpadów. Dobra sytuacja majątkowa i finansowa w następnych latach pozwalała skarżącej zabezpieczyć środki potrzebne na pokrycie spornych należności do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy.

W konsekwencji należało przyjąć, że w niniejszej sprawie brak było podstaw by uznać wniosek skarżącej za zasadny w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wskazać również trzeba, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., nawet wtedy, gdy następuje wstrzymanie wykonania aktu przez Sąd, to upada ono w razie wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Natomiast w razie uwzględnienia skargi przez sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt podlega wykonaniu (art. 152 p.p.s.a.).

Z kolei nieuwzględnienie skargi otwiera stronie skarżącej możliwość złożenia wniosku o wstrzymanie w ramach postępowania kasacyjnego.

Mając na uwadze to, że instytucja ochrony tymczasowej nie może służyć tamowaniu biegu postępowania sądowego i opóźniać wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, w niniejszej sprawie wyznaczony został termin rozprawy na dzień 22 listopada 2007r., według kolejności wpływu skarg.

Z tych wszystkich względów należało uznać, że brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wyrokowania w sprawie przez Sąd Wojewódzki jako sąd pierwszej instancji.