Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 986/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 757/15 odrzucające skargę D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 757/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", albowiem mimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy od tego pisma.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M.W., kwestionując prawidłowość jego wydania i domagając się jego uchylenia.

Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. (data wpływu) D. i M.W. uzupełnili zażalenie o dodatkowe argumenty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 ww. artykułu).

W niniejszej sprawie skarżący jako wnoszący skargę zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 17 kwietnia 2015 r. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca m.in. wezwania do uiszczenia wpisu została skarżącym doręczona. Powyższe zarządzenie nie zostało zaskarżone. Jednakże w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu D. i M.W. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wnioskodawcom przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie postanowieniem z dnia 14 października 2015 r., a Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem z dnia 10 grudnia 2015 r. II OZ 1266/15 oddalił ich zażalenie na to postanowienie.

W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2015 r. D. i M.W. zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone D.W. i M.W. w dniu 22 stycznia 2016 r.

Zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Z akt sprawy nie wynika, by wpis od skargi został uiszczony przez któregokolwiek ze skarżących. W związku z tym prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił przedmiotową skargę jako nieopłaconą.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.