Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 156/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku akcyzowego za miesiąc wrzesień 2008 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2014 r. wezwano M.K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 listopada 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku akcyzowego – w kwocie 500 zł wraz z pouczeniem, że wskazaną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego postanowienia.

W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 28 stycznia 2014 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego wezwania został doręczony skarżącemu w dniu 29 lipca 2014 r.

W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis od skargi nie został natomiast uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym w szczególności, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc wskazane przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania, co też uczyniono na gruncie rozpoznawanej sprawy. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany (tak postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., II GZ 95/12, LEX nr 1138008). W tym miejscu należy bowiem podkreślić, że o ile postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy jako niekończące postępowania w danej sprawie nie posiadają atrybutu powagi rzeczy osądzonej i można je - stosownie do art. 165 cytowanej ustawy - uchylać i zmieniać wskutek zmiany okoliczności sprawy, to nie można twierdzić, że postanowienia wydane w tym przedmiocie nie posiadają cechy prawomocności (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 383/12). Stosownie bowiem do art. 168 §1 p.p.s.a. orzeczenie sądu, a więc także i postanowienie, staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r. III RN 144/02, publ. LEX 81387). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a., gdyż nie uchyla ono skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. A zatem ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do wykonania zarządzenia oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (zob. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09). Odmienne procedowanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie – skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Jedynie na marginesie Sąd zauważa, że ponowny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, ma identyczną treść jak wniosek złożony uprzednio.

W sprawie termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 5 sierpnia 2014 r., skoro zaś we wskazanym terminie nie został on uiszczony, Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.