Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1667/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy: article: art. 28 , art. 32 ust 4a
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7 w zw. z art 77 , art. 8 , art. 9 , art. 107
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit  c w zw. z art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: st. ref. Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia 18 września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję organu II instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 września 2014 r. znak [...] Wojewoda , działając na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej w skrócie P.b.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Starosty T. z dnia 30 lipca 2014 r. znak [...] o uchyleniu własnej decyzji nr [...] z dnia 16 grudnia 2013 r. znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w ramach wymiany substancji, zlokalizowanego na działce nr [...] w Z. , w granicy z działką nr [...] oraz umorzeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego budynku na działce nr [...] w Z.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:

Pismem z dnia 20 maja 2014 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. wystąpił do Starosty T,. o zbadanie, czy w sprawie zakończonej wydaniem decyzji nr [...] z dnia 16 grudnia 2013 r. znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w ramach wymiany substancji, zlokalizowanego na działce nr [...] w Z. , nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.

Organ nadzoru budowalnego podał, że w toku prowadzonego postępowania w sprawie budowy ww. budynku ustalił, iż na przełomie października i listopada 2013 r., a zatem przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, inwestor wykonał roboty budowlane polegające na wykonaniu ławy fundamentowej i ściany murowanej z pustaków pianowych solbet jako elementy konstrukcyjne obiektu.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r. Starosta T. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 149 § 1 i art. 150 § 1 K.p.a. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną z dnia 16 grudnia 2013 r., znak [...].

W dniu 20 czerwca 2014 r. do Starostwa Powiatowego w T. wpłynęło pismo A.Z. – pełnomocnika inwestora B.Z. z dnia 16 czerwca 2014 r., którego pismem Starosty T. z dnia 6 czerwca 2014 r. wezwano w charakterze świadka do złożenia wyjaśnień na okoliczność wykonania ław fundamentowych nowego budynku i ściany murowanej z pustaków pianowych solbet jako elementów konstrukcyjnych. A.Z. potwierdził swoje zeznania złożone w organie nadzoru budowlanego, iż na skutek remontu budynku na działce nr[...] zakupionego przez B.Z. zawaliły się zbutwiałe ściany i na przełomie października i listopada 2013 r. wykonano roboty budowlane dotyczące odtworzenia części ławy fundamentowej i ściany od strony działki nr [...] w celu zabezpieczenia sąsiedniego zamieszkałego budynku przed zimą. Również w piśmie B.Z. z dnia 17 czerwca 2014 r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w T. inwestor potwierdza wykonanie na przełomie października i listopada 2013 r. robót budowlanych przy wznoszeniu części budynku mieszkalnego celem zabezpieczenia domu zamieszkałego przez sąsiadów.

Decyzją Starosty T. z dnia 30 lipca 2014 r., znak [...] , na podstawie art. 151 § 1 pkt 2, art. 105 § 1, w związku z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., po wznowieniu postępowania, uchylono decyzję Starosty T. Nr [...] z dnia 16 grudnia 2013 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, w ramach wymiany substancji, lokalizowanego na działce nr [...] w Z. , w granicy z działką nr [...] i umorzono postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę tego budynku.

W uzasadnieniu podano, że zgromadzone w sprawie dowody potwierdzają rozpoczęcie i wykonanie przed wydaniem pozwolenia na budowę części robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Z. w sąsiedztwie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr[...]. Skoro zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (decyzja Starosty T. z dnia 16 grudnia 2013 r. stała się ostateczna z dniem 31 grudnia 2013 r.), a roboty związane z budową budynku mieszkalnego na działce nr [...] rozpoczęto już w październiku/listopadzie 2013 r., postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe, dlatego należało uchylić zakwestionowaną przez organ nadzoru budowlanego decyzję o pozwoleniu na budowę z równoczesnym zakończeniem postępowania w tym przedmiocie poprzez jego umorzenie.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B.Z. twierdząc, iż wydano ją bez rzetelnego rozpoznania stanu faktycznego w oparciu o nieprawdziwe ustalenia organu nadzoru budowlanego. W odwołaniu strona potwierdza, iż przystąpiła do remontu zrujnowanego budynku drewnianego, którego ściany praktycznie były pozbawione fundamentów, lecz w toku wykonania prac okazało się, że remont ze względów technicznych i ekonomicznych jest niewykonalny. Po zawaleniu się drewnianych ścian na przełomie października i listopada przystąpiono do wykonania prac zabezpieczających konstrukcję budynku na sąsiedniej działce nr [...] na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 12 października 2010 r., znak [...] , o nałożeniu obowiązku doprowadzenia budynku do stanu technicznego zgodnego z zaleceniami ekspertyzy technicznej, której wygaśnięcie stwierdzono dopiero decyzją PINB w T. z dnia 28 lutego 2014 r. Strona odwołujące się stwierdza, iż jedynym dowodem dokumentującym chronologiczny przebieg wykonanych prac budowlanych jest dziennik budowy.

Zaskarżoną w sprawie decyzją z dnia 18 września 2014 r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji podkreślił prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji, wskazując, że w dzienniku budowy nr [...] zarejestrowanym w Starostwie Powiatowym w T. z dniu 2 stycznia 2014 r. nie mogły być dokonywane wpisy dotyczące robót wykonywanych w 2013 r. Podczas kontroli stanu technicznego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] w Z. , przeprowadzonej przez przedstawicieli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w dniu 23 stycznia 2014 r., stwierdzono do protokołu, że w miejscu poprzedniego drewnianego budynku mieszkalnego widoczna jest budowa budynku mieszkalnego murowanego z pustaków z wykonanymi do poziomu stropu ścianami zewnętrznymi i stropem żelbetowym wylewanym na mokro, co zobrazowano na wykonanych podczas kontroli fotografiach. Zgodnie natomiast z wpisem dokonanym w dniu 25 stycznia 2014 r. w dzienniku budowy przez kierownika budowy S.A, w dniu tym wykonano fundamenty od strony sąsiada. Nie ulega wątpliwości, że w dniu 25 stycznia 2014 r. fundamenty nowego budynku były już wykonane, a ponadto jak wynika z fotografii dołączonych do ww. protokołu wykonano już przykryte stropem pomieszczenie parteru przylegające do ściany budynku mieszkalnego istniejącego na sąsiedniej działce. S.A., dokonujący wpisów w dzienniku budowy, który to dziennik, zdaniem strony, powinien być uznany przez organ jako jedyny wiarygodny dokument, został przesłuchany w dniu 25 czerwca 2014 r. na okoliczność wykonania ław fundamentowych nowego budynku wraz ze ścianą murowaną od strony działki nr [...], stwierdzając do protokołu, że nie wie kiedy wykonano fundamenty i ścianę z pustaków. S.A. dołączył do protokołu fotografie budynku z okresu, gdy przystąpił do jego projektowania. Skoro projekt budowlany budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach wymiany substancji stanowiący załącznik do decyzji Starosty T. z dnia 16 grudnia 2013 r. o pozwoleniu na budowę wykonano we wrześniu 2013 r. to należałoby uznać, że dołączone do protokołu Starostwa Powiatowego w T. z dnia 25 czerwca 2014 r. przez S.A. fotografie stanowią potwierdzenie zaawansowanej już budowy budynku mieszkalnego w momencie wykonywania projektu, który był dołączony do wniosku B.Z. z dnia 28 października 2013 r. o pozwolenie na budowę.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że wznowienie z urzędu postępowania, z powodu okoliczności wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., było zasadne i skuteczne, stanowiąc podstawę do przeprowadzenia przez organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do WSA w Krakowie B.Z. , wskazując, że decyzja jest nieprawidłowa, bowiem podjęte prace budowlane nie były realizacją pozwolenia na budowę udzielonego decyzją z dnia 16 grudnia 2013 r., ale stanowiły realizację obowiązku nałożonego decyzją PINB w T. z dnia

12 października 2010 r. znak [...] na poprzedniego właściciela nieruchomości, polegającego na usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości poprzez m.in. odtworzenie fundamentów i wymianę belki drewnianej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy administracyjne - w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji z urzędu.

Z brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Wobec uzasadnionych jej zarzutów, wskazanych poniżej, skargę należało uwzględnić, a zaskarżoną decyzję organu II instancji - uchylić.

W nawiązaniu do podstaw prawnych znajdujących zastosowanie w sprawie, trzeba wyjaśnić, że ustawodawca przewidział, poza wyjątkami wskazanymi w ustawie, powszechny zakaz prowadzenia robót budowlanych bez pozwolenia. Ten powszechnie obowiązujący zakaz uchylany jest - w odniesieniu do indywidualnego inwestora na tle konkretnego stanu faktycznego, przy spełnieniu przesłanek określonych prawem - przez ostateczne pozwolenie na budowę .

Powyższe stwierdzenia wynikają z treści art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2013.1409, ze zm.), dalej w skrócie u.P.b, zgodnie z którym: " 1. Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.2. Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. 3. Przepisu art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. 4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę wymagającym udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 44 ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym".

Dla kontrolowanej sprawy szczególnie istotne jest brzmienie art. 32 ust. 4a u.P.b. stwierdzającego, że "Nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1".

Jak wynika z treści art. 32 ust. 4a u.P.b., sankcjonuje ona zachowania inwestorów sprzeczne z prawem polegające na prowadzeniu robót budowlanych przed uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę, przez zakaz wydawania przez właściwy organ pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 u.P.b.

Zagadnieniem prawnym do rozstrzygnięcia w kontrolowanej sprawie jest zgodność z powszechnie obowiązującym prawem zaskarżonej do WSA w Krakowie decyzji Wojewody utrzymującej w mocy decyzję Starosty T. z dnia 30 lipca 2014 r. o uchyleniu własnej decyzji nr [...] z dnia 16 grudnia 2013 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w ramach wymiany substancji, zlokalizowanego na działce nr [...] w Z. , w granicy z działką nr [...] oraz umorzeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego budynku na działce nr [...] w Z.

Przechodząc do kontroli treści zaskarżonych decyzji Sąd zauważa, że aby można mówić o zgodności decyzji z prawem powinna być ona zgodna z normami prawa materialnego, proceduralnego, ustrojowego, w tym aksjologią/zasadami stosowanej ustawy a także zasadami demokratycznego państwa prawnego - a ewentualne uchybienia w tym zakresie nie powinny mieć istotnego znaczenia/wpływu dla treści rozstrzygnięcia właściwego organu podjętego na ich podstawie.

Właściwość organów w kontrolowanej sprawie nie budzi wątpliwości i jest bezsprzeczna.

Zasadnicze podstawy materialnoprawne kontrolowanej decyzji Sąd wskazał powyżej. Pozostaje zatem do przedstawienia kwestia istotnych w sprawie, z uwagi na treść skargi, przepisów proceduralnych

Zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego: " W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Wyrażona w art. 7 in fine K.p.a. zasada prawdy materialnej, obiektywnej znajduje rozwinięcie w postanowieniach art. 77 K.p.a. stwierdzającego, że " § 1. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. § 2. Organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu. § 3. Organ przeprowadzający postępowanie na wezwanie organu właściwego do załatwienia sprawy (art. 52) może z urzędu lub na wniosek strony przesłuchać również nowych świadków i biegłych na okoliczności będące przedmiotem tego postępowania. § 4. Fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie".

Jednocześnie w art. 8 K.p.a. ustawodawca formułuje zasadę pogłębiania zaufania do władzy publicznej, wskazującą organom władzy publicznej kierunek prowadzenia postępowania wyjaśniającego stanowiąc, że " Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej".

Z kolei, zgodnie z art. 9 k.p.a. " Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek". Treść art. 9 K.p.a. wzmacnia odpowiednio zasadę zaufania stron postępowania do władzy publicznej.

W konsekwencji można stwierdzić, że postępowanie administracyjne wyjaśniające, dowodowe prowadzące celowościowo, w efekcie końcowym, do wydania decyzji administracyjnej, służy co najmniej dwóm wartościom, którymi są odpowiednio prawda materialna i zaufanie uczestnika postępowania do władzy publicznej. Z kolei na tych dwóch wartościach opiera się m.in. konstytucyjna zasada sprawiedliwości demokratycznego państwa prawnego, oznaczająca równe traktowanie wszystkich/każdego według przyjętych przez ustawodawcę tych samych, adekwatnych, odpowiednich dla sprawy prawideł, zarówno w swym wymiarze proceduralnym jak i materialnoprawnym.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt kontrolowanej sprawy, Sąd zauważa, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ II instancji pominął okoliczności faktyczne i prawne przedmiotowej sprawy wynikające z faktu skierowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 5 sierpnia 2013 r. do skarżącej tytułu wykonawczego stosowanego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Jako podstawa prawna została wskazana w omawianym tytule wykonawczym decyzja powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 12 października 2010 r. Treść obowiązku jest następująca "usunąć stwierdzone nieprawidłowości w budynku mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej usytuowanym na działce nr [...] w miejscowości Z. Gm. T. - Części budynku o konstrukcji drewnianej, poprzez: 1) odtworzenie istniejących murowanych z cegły fundamentów budynku na fundamenty w postaci wylewanej na mokro, tj. ławy żelbetowej o wymiarach; szer. 60 cm i wysokość 40 cm., zbrojnej (8 prętów i średnicy 12 mm, łączonych strzemionami o średnicy 6 mm. o rozstawie co 30 cm) posadowionej na głębokości 1,10 m, a następnie na tej ławie fundamentowej wymienić istniejącą ceglaną ścianę fundamentową na ścianę betonową lub z pustaków betonowych o grubości 30 cm., wykonując powyższe roboty odcinkami i długości 1 m, wykonywanymi nie częściej niż co 5 m. (licząc wzdłuż ścian), 2) wycięciu zniszczonej belki drewnianej wspierającej się na fundamencie, zaizolowaniu wykonanej ściany fundamentowej izolacją poziomą przeciwwilgociową, a następnie ułożenie na ścianie fundamentowej nowej belki drewnianej bądź podmurowanie ściany parteru cegłą, 3) wymianę zniszczonych elementów drewnianych więźby dachowej na nowe i uzupełnienie ubytków dachówki w pokryciu dachu, 4) wykonanie obróbki blacharskiej na połączeniu dachu nad częścią drewnianą budynku i dachu nad dobudówka murowaną; 5) otynkowaniu kominów tynkiem cementowym, 6) wykonanie rynien i rur spustowych odprowadzających wodę opadową z dachu budynku na nieutwardzony teren własnej działki, w terminie do 30 czerwca 2011 r. Roboty należy wykonać zgodnie z "Opinią techniczną budynku mieszkalnego, położonego w Z. Gm. T. na działce Gruntu Nr [...]" opracowaną we wrześniu 2010 r. przez mgr inż. M.B. posiadającego wymagane uprawnienia budowlane" .

W sprawie jest bezsprzeczne, że istnieje rozbieżność pomiędzy wpisami do Dziennika Budowy a rzeczywistym czasem realizacji na działce nr [...] wykonania fundamentów i ściany z pustaków graniczącej z sąsiednim budynkiem.

Nie mniej jednak Sąd zwraca uwagę na szczególną sytuacje prawną i faktyczną w jakiej znalazła się skarżąca.

Z jednej strony została zobowiązana do wykonania ostatecznej decyzji PINB z dnia 12 października 2010 r. Z drugiej strony, wobec m.in., jak twierdzi skarżąca, nieskuteczności robót budowlanych prowadzonych w związku z realizacją treści w/w decyzji PINB w T. , w tym zawaleniem się, jak twierdzi skarżąca, w ich wyniku budynku, - złożyła wniosek w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, w ramach wymiany substancji, lokalizowanego na działce nr [...] w Z. , w granicy z działką nr [...] .

Całość działań od strony prawnej wydaje się wskazywać na to, że skarżąca była zdezorientowana co do znaczenia prawnego skierowanego do niej tytułu wykonawczego w zbiegu ze staraniami o uzyskanie pozwolenia na budowę. Należy zatem bezsprzecznie ustalić w jakiej korelacji z działaniami/czynnościami/wnioskami prawnymi skarżącej i czynnościami właściwych organów pozostaje stan faktyczny sprawy.

W związku z tym szczegółowego wyjaśnienia wymaga, czy i w jakim stopniu roboty budowlane, które zostały zakwalifikowane jako prowadzone przez skarżącą przed uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę, i które zostały potraktowane przez właściwe organy architektoniczno-budowlane jako bezsprzeczna i oczywista przesłanka, w trybie wznowienia postępowania, do uchylenia pozwolenia na budowę i umorzenia postępowania w sprawie tego pozwolenia - były robotami, które objęte były zakresem wykonania ostatecznej decyzji PINB w T. z dnia 12 października 2010 r.

Sąd zauważa, że w przypadku nie dających się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy, o ile takie zaistnieją, wątpliwości rozstrzyga się, zgodnie z obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadą in dubio pro reo, czyli rozstrzygania wątpliwości na korzyść podmiotu administrowanego/zobowiązanego.

Z treści kontrolowanej decyzji Wojewody nie wynika, że dokonując po raz drugi w przedmiotowej sprawie ustaleń w zakresie stanu faktycznego, szczegółowo i wszechstronnie rozważał argumenty odwołania skarżącej nawiązujące do okoliczności związanych ze skierowanym do niej w/w tytułem wykonawczym. W przekonaniu Sądu, okoliczności te wymagają skrupulatnego zbadania z uwagi na: zasadę zaufania uczestnika postępowania do administracji publicznej (art. 8 K.p.a.), jego prawa podmiotowe do uzyskania informacji mającej znaczenie dla rozpatrywanej sprawy (art. 9 K.p.a.), a także z uwagi na wymogi zasady prawdy materialnej (art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a.). Naruszenie przez właściwe organy art. 7 w zw, z art. 77 K.p.a. doprowadziło do sytuacji, w której nie można ocenić w pełni zgodności z prawem zastosowania w sprawie w/w norm prawa materialnego.

Z treści skargi wynika, że skarżąca oczekiwała pewnej pomocy ze strony właściwych organów administracji publicznej z uwagi na to, że kupiła przedmiotową nieruchomość od gminy, na której uprzednio spoczywały obowiązki wynikające z treści decyzji PINB w T. z 12 października 2010. Jak podnosi skarżąca w pismach adresowanych do WSA w Krakowie, i jak na to pośrednio wskazuje treść aktu notarialnego, o tych obowiązkach skarżąca nic nie wiedziała. Oczywiście oczekiwanie na pomoc, nie może usprawiedliwiać działania sprzecznego z normami prawa administracyjnego, ale w kontrolowanej sprawie właściwe organy powinny rozważyć, czy w sprawie nie doszło do naruszenia zasady obowiązku informowania, które mogło przełożyć się na pewne działania skarżącej wywołujące dla niej niekorzystne skutki prawne.

Organ II instancji powinien, zdaniem Sądu, ustalić precyzyjniej, wszechstronniej stan faktyczny sprawy i wypowiedzieć się kompleksowo, zgodnie z art. 107 K.p.a., o przyczynach swojego rozstrzygnięcia.

W zdaniu końcowym czwartego akapitu od dołu, w uzasadnieniu decyzji Wojewody , organ ten stawia zasadniczą tezę, na której opiera utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Organ w nim twierdzi, że skoro projekt budowlany budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach wymiany substancji stanowiący załącznik do decyzji Starosty T. z dnia 16 grudnia 2013 r. o pozwoleniu na budowę wykonano we wrześniu 2013 r., to należałoby uznać, że dołączone do protokołu Starostwa Powiatowego w T. z dnia 25 czerwca 2014 r. przez S.A. fotografie stanowią potwierdzenie zaawansowanej już budowy budynku mieszkalnego w momencie wykonywania projektu, który był dołączony do wniosku B.Z. z dnia 28 października 2013 r. o pozwolenie na budowę. W zdaniu tym organ nie wskazuje, kiedy konkretnie były wykonane wskazane przez niego w tym zdaniu fotografie i na czym konkretnie polega zaawansowana budowa domu, o której jest mowa powyżej. Skarżąca w piśmie z dnia 11 sierpnia 2014 r. adresowanym do Starostwa Powiatowego podnosi, że jej zdaniem w/w fotografie zostały wykonane w dniu 18 stycznia 2014 r. kiedy S.A. przyjechał na działkę i objął funkcję kierownika budowy.

Sąd zwraca uwagę, że w części opisowej projektu budowlanego, w pkt 1. Zat. "przedmiot inwestycji" znajduje się stwierdzenie, że istniejący budynek mieszkalny drewniany został rozebrany z uwagi na bardzo zły stan techniczny. Kwestie powyższe wymagają, zdaniem Sądu, jednoznacznego ustalenia.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyżej wykazane naruszenia powszechnie obowiązującego prawa w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Jak w punkcie II sentencji wyroku, orzeczono na podstawie art. 152 ustawy jak wyżej.