Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 75/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2005-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia w sprawie robót budowlanych innych niż budowa obiektu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca U. P. złożyła skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia w sprawie robót budowlanych innych niż budowa obiektu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Sąd wezwał ją do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżącą na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej złożonym w dniu 10 marca 2005 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2005 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą z większej części wpisu od skargi i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałej części. Kwota zwolnienia wyniosła 350 zł, skarżącą miała więc do zapłaty kwotę po zastosowaniu zwolnienia 150 zł.

Postanowienie to odebrała skarżąca w dniu 25 kwietnia 2005 r. i listem poleconym z dnia 30 kwietnia 2005 r. wniosła od niego sprzeciw. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, rozpoznał w wyniku sprzeciwu wniosek skarżącej o przyznanie prawa przyznanie prawa pomocy w całości i zwolnił ją od wpisu sądowego ponad kwotę 150 zł, w pozostałej części wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalił.

Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 14 lipca 2005 r., listem poleconym w dniu 20 lipca 2005 r. skarżąca wniosła na nie zażalenie. Sąd w dniu 25 sierpnia 2005 r. wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca nie złożyła brakującego odpisu zażalenia i w związku z tym postanowieniem z dnia 26 września 2005 r. Sąd odrzucił jej zażalenie. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 30 września 2005 r. i uprawomocniło się ono w dniu 7 października 2005 r. Skarżąca została w dniu 27 października 2005 r. ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie wynikającej z zastosowanego wobec niej prawa pomocy, wynoszącej 150 (sto pięćdziesiąt złotych), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca nie uiściła wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 500 zł, na podstawie art. 231 p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) pobiera się w sprawach skarg z zakresu budownictwa i architektury. Ponieważ skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w przepisanej wysokości, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, a Sąd po rozpatrzeniu wniosku zwolnił ją od części wpisu, w kwocie 350 zł, została ona ponownie wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) złotych. Wpis ten stosownie do art. 220 § 1 ustawy skarżąca obowiązana była uiścić w terminie 7 dni od doręczenia jej wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu, skargę, jako nieopłaconą należało na podstawie art. 220 § 3 ustawy odrzucić.

W związku z tym orzeczono, jak w sentencji.