Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1086/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1 pkt 1,  art. 131
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z urzędu postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. odmawiającą skarżącej spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych – oleju smarowego o kodzie CN 2710 19 81.

W skardze na to rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu spółka zarzuciła między innymi naruszenie:

- art. 2 pkt 2), art. 4 ust. 1 pkt 5), art. 62 ust. 1 pkt 1) i załącznika nr 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz obowiązujących aktualnie art. 2 pkt 1) i 9), art. 8 ust. 1 pkt 4), art. 86 ust. 1 pkt 2) i załącznika nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity w Dz. U. nr 108 z 2011 r. poz. 262 ze zm.), poprzez ich błędne zastosowanie pomimo sprzeczności tej regulacji z mającymi pierwszeństwo przepisami prawa wspólnotowego,

- art. 3 ust. 3 w zw. z ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. L 76 z 23 marca 1992 r. ze zm.) oraz aktualnie art. 1 ust. 3 lit. a/ i akapit pierwszy w związku z ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej Dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., str. 12 ze zm. – dalej: nowa Dyrektyw Horyzontalna), w tym motywu piątego preambuły nowej Dyrektywy Horyzontalnej – poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że nałożenie podatku akcyzowego na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 81 wykorzystywane dla celów innych niż napędowe i grzewcze, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych jest dopuszczalne,

- art. 1 w zw. z art. 2 ust. 4 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania wyrobów energetycznych i energii elektrycznej – dalej: Dyrektywa Energetyczna), poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że dopuszczalne jest stosowanie zasad i obostrzeń właściwych dla ujednoliconego systemu podatkowego dotyczącego wyrobów akcyzowych do nabycia oleju smarowego o kodzie 27101981, przeznaczonego do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania, to jest do produktów energetycznych wyłączonych z zakresu działania Dyrektywy Energetycznej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie wraz z jego uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I GSK 780/11 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992r., s. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t. 1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a/ akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej Dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, ze zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?".

Po dokonaniu analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, Sąd powziął wątpliwości tożsame z wątpliwościami sformułowanymi przez NSA w wyżej wskazanym postanowieniu. Kierując się ekonomiką postępowania sądowoadministracyjnego uznał Sąd jednak za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o treści jednakowej z treścią pytania, na które TSUE ma udzielić odpowiedzi na skutek opisanego postanowienia NSA.

Wystąpienie przez NSA z wyżej przywołanym pytaniem prejudycjalnym do TSUE powoduje, że w sprawie spełnia się przesłanka zawieszenia postępowania w sprawie podatnika, bowiem treść tego pytania jest związana z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie i odpowiedź na nie ma dla rozsądzenia tego sporu zasadnicze znaczenie, a zatem rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego.

W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) oraz art. 131 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.