Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 541/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2081
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jedn.
article: § 3 ust. 1 pkt 35 i 36
journal: Dz.U. 2016 poz 71
law: Rozpozradzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi P. S.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. S.A., pismem z dnia [...] października 2018 r. zwrócił się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji do dystrybucji i magazynowania ropy naftowej dla planowanej budowy stacji paliw P. S.A., w miejscu istniejącej przeznaczonej do rozbiórki położonej w miejscowości [...] na dz. o nr ewid. [...]. Planowane przedsięwzięcie wnioskodawca określił jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 3 ust. 1pkt 35 i 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (DZ.U. 2016 poz. 71), zwane dalej rozporządzeniem. Wnioskodawca wskazał, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia będzie niezbędna do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Do wniosku załączono m.in. cztery egzemplarze karty informacyjnej przedsięwzięcia.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., na podstawie art. 61 § 4 kpa w związku z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 pażdziernika 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (DZ.U. z 2018 r. poz. 2081) dalej jako u.o.o.ś., Burmistrz [...] wszczął postępowanie z wniosku P. S.A., dla przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji do dystrybucji i magazynowania ropy naftowej dla planowanej budowy stacji paliw P. S.A., w miejscu istniejącej przeznaczonej do rozbiórki położonej w miejscowości [...] na dz. o nr ewid. [...].

Na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.o.o.ś. organ prowadzący postepowanie zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...], Państwowego Gospodarstw Wodnego [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] o wyrażenie opinii o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2018 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyraził opinię, zgodnie z którą dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym wymiarze zgodnie z art. 66 u.o.o.ś.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2018 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich zawarł stanowisko, w myśl którego dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz wskazał na konieczność zawarcia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określonych warunków i wymagań.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2018 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie wniósł o przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2018 r. inwestor P. S.A. odniósł się do stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zawartego w jego opinii z dnia [...] grudnia 2018 r. Strona podniosła, że opinia geologiczna została załączona do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (w skrócie KIP). W pkt 2.7 KIP wskazano, że z uwagi na występowanie nasypów oraz licznego uzbrojenia terenu o niedokładnie udokumentowanym przebiegu, nie ma możliwości wykonania odwiertów na badanym terenie (kilkukrotne próby wykonania otworów kończyły się na osłonach przewodów elektrycznych lub rurach kanalizacji). Do badanej głębokości zwierciadła wód podziemnych nie stwierdzono. Wykonywanie odwiertów na czynnym obiekcie stacji paliw przy niezidentyfikowanym uzbrojeniu może grozić poważną awarią, a nawet katastrofą. Geolog pomimo kilkukrotnych prób w różnych miejscach zmuszony był odstąpić od wierceń. Ponadto strona wskazała, że w KIP szczegółowo określono oddziaływanie przedsięwzięcia na klimat akustyczny wraz z obliczeniami i częścią graficzną. Do pisma strona załączyła dokumentację geologiczną.

W.w. pismo strony z dnia [...] grudnia 2018 r. wraz dokumentacją uzupełniającą, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.o.o.ś., organ prowadzący postępowanie przekazał Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu.

Organy opiniujące, po zapoznaniu się z dokumentacją uzupełniającą oraz argumentacją strony zawartą w piśmie z dnia [...] grudnia 2018 r. podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

W piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. odnosząc się do argumentacji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, wnioskodawca ponownie zwrócił się o niewyrażanie konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko.

Organy opiniujące działając w trybie art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.o.o.ś. podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie

Dnia 29 marca 2019 r. do Urzędu Miejskiego wpłynęło pismo Inwestora z prośbą o niewyrażanie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia lub wyłączenie z zakresu raportu pkt 1 i 2 opinii RDOŚ.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak [...] Burmistrz nałożył na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia, z opracowaniem raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie, zgodnym z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Ponadto organ I instancji nałożył obowiązek przedstawienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z uwzględnieniem:

1) Określenia warunków gruntowo-wodnych w miejscu realizacji planowanej inwestycji. Oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne w fazie realizacji i eksploatacji inwestycji,

2) Przedstawienia wyników badań ziemi (próby pobrać na głębokości poniżej osadzenia zbiorników do magazynowania paliw płynnych) w zakresie zawartości węglowodorów C6-C12 stanowiących frakcję benzyn, węglowodorów C12-C35 stanowiących frakcję oleju oraz węglowodorów aromatycznych, tj. benzen, etylobenzen, ksylen i toluen; analizę badań należy wykonać zgodnie z metodyką wykonywania badań określoną w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia

1 września 2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia oceny zanieczyszczenia powierzchni ziemi (Dz. U. z 2016 r., poz. 1395),

3) Określenia przewidywanych szczegółowych oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny w fazie eksploatacji inwestycji (w połączeniu z częścią obliczeniową i graficzną),

4) Określenia przewidywanych szczegółowych oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na powietrze atmosferyczne w fazie eksploatacji inwestycji (w połączeniu z częścią obliczeniową i graficzną).

Organ wskazał, że analizowana inwestycja zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 35, 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może być stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., dlatego planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem określonym w art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś.

Burmistrz przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazał, że pismem z dnia [...] listopada 2018 r., znak [...] Burmistrz zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z prośbą o wydanie opinii w sprawie konieczności potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, przedkładając wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, kartę informacyjną oraz zaświadczenie z dnia [...] listopada 2018 r. znak: [...], że stracił ważność miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym planowane jest przedsięwzięcie.

Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r., znak [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyraził opinię, że stwierdza potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie, zgodnym z art. 66 u.o.o.ś.

Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r., znak: [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r., znak: [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Zlewni Wód Polskich wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednak wskazał konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dodatkowych warunków i wymagań.

Wnioskodawca pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. uzupełnił wniosek o dodatkowe wyjaśnienia na temat planowanej inwestycji. Dokumentacja dostarczona przez inwestora wraz z załącznikami została przekazana organom opiniującym, celem aktualizacji opinii. Organy te podtrzymały swoje stanowiska przedstawione w poprzednich opiniach.

Dnia 29 marca 2019 r. do Urzędu Miejskiego wpłynęło pismo Inwestora z prośbą o niewyrażanie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia lub wyłączenie z zakresu raportu pkt 1 i 2 opinii RDOŚ.

Z danych zawartych w przedłożonej karcie informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że inwestycja polegać będzie na budowie instalacji do dystrybucji i magazynowania ropy naftowej dla planowanej budowy stacji paliw P. S.A. w miejscu istniejącej przeznaczonej do rozbiórki położonej w miejscowości [...] na dz. o nr ewid. [...]. Przedmiotem planowanego przedsięwzięcia jest rozbiórka istniejącej stacji i budowa nowej. Przedsięwzięcie kwalifikuje się zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 35 i 36 rozporządzenia, jest zatem przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Najbliższa zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (w zabudowie szeregowej) zlokalizowana jest na zachód od przedmiotowej inwestycji, na działce nr ewid. [...] ok. 10 m od granic działki. Natomiast zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna znajduje się na dz. nr ewid. [...] ok. 5 m od granic działki.

Analizowany teren jest własnością P. S.A. Nieruchomość ta położona jest w miejscowości [...] przy drodze krajowej nr [...] i oznaczona geodezyjnie nr działki: [...] (są w wieczystym użytkowaniu P.), oraz działka nr ewid. [...], na której obecnie znajduje się wiata, jednak w wyniku realizacji inwestycji pozostanie ona wolna od zabudowy.

Na terenie stacji znajdują się: pawilon stacji (indywidualny), wiata naddystrybutorowa pięcio-słupowa ze świetlikiem, instalacje i urządzenia infrastruktury technicznej i technologicznej. Na stacji zlokalizowanych jest 5 podziemnych jednopłaszczowych zbiorników paliw z laminatem o pojemnościach 45m3. Część pola zbiorników przykryta jest kostką betonową. Zlew paliwa znajduje się przy zbiornikach. Na terenie działek znajdują się instalacje technologiczne podziemne. Na stacji znajdują się 3 dystrybutory paliw cztero-produktowe, dwustronne w tym jeden z szybką wydawką dla TIR. Wszystkie instalacje i urządzenia technologiczne oraz wszystkie elementy infrastruktury technicznej należące do Inwestora przeznaczone są w całości do rozbiórki. Na działce nr ewid. [...] występuje zieleń wysoka - drzewa i krzewy. Kolidująca z inwestycją zieleń zostanie przeznaczona do wycinki - grupa wielopiennych żywotników, część kolidującą z inwestycją przeznaczono do przesadzenia, reszta zieleni do zachowania

Zamiarem P. S.A. jest rozbiórka istniejącej stacji i budowa nowej w brandzie O. z B. w pawilonie stacji. Przedsięwzięcie obejmuje: podziemne, najazdowe zbiorniki paliw 2 szt. po 60 m3; podziemny zbiornik LPG 10 m3; dystrybutory paliw: MPD, MPD/T1R 40/70 l/s, LPG; butle z gazem; naziemne stanowisko zlewu paliw na wysepce dystrybucyjnej. Pozostały program inwestycji: pawilon stacji "O60" o gabarytach 22,0 x 8,0 m, parterowy h=5,0 m; wiata dwusłupowa o gabarytach do 10,0 x 15,5 m, h=5,5 m; kompresor, odkurzacz; osłona śmietnika; elementy wizualizacji - pylon i znaki informacyjne strefa postoju.

W zagospodarowaniu terenu i lokalizacji obiektów uwzględniono obsługę komunikacyjną z istniejących zjazdów zlokalizowanych na dz. [...] - w ramach inwestycji zostaną one przebudowane. Pawilon stacji usytuowano prostopadle do drogi krajowej nr [...], natomiast wiatę naddystrybutorową równolegle do pawilonu. Łącznie na dobę przewiduje się obsługę 380 pojazdów osobowych i 20 ciężarowych.

Główną działalnością stacji paliw będzie handel paliwami i LPG. Stację paliw projektuje się, jako samoobsługową z płatnością za paliwo w pawilonie stacji. Paliwa dostarczane będą typowymi cysternami dostosowanymi do przewozu paliw płynnych z lewostronnym zrzutem paliwa. Spust oleju napędowego i benzyn z autocysterny do zbiornika magazynowego podziemnego odbywać się będzie grawitacyjnie. Dwa zbiorniki magazynowe o pojemności 2 x 60 m3, podziemne, najazdowe dwupłaszczowe wyposażone będą w zawory oddechowe. Zbiornik magazynowy wyposażony będzie również w system ciągłej automatycznej kontroli wycieków i armaturę zabezpieczającą przed jego przepełnieniem oraz w elektroniczny system pomiaru objętości. Dla instalacji LPG przewiduje się zbiornik podziemny 10 m3 i dystrybutor. Wszystkie dystrybutory wyposażone będą we wlewki z zabezpieczeniem przed przelaniem zbiornika tankowanego pojazdu. Dla terenu planowanego przedsięwzięcia miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stracił ważność. Uwzględniając łącznie uwarunkowania związane z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, określone w art. 63 u.o.o.ś., po analizie wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia oraz karty informacyjnej, stwierdzono, że nie jest ono zlokalizowane na obszarach wodno-błotnych, obszarach wybrzeży i środowisku morskim, obszarach górskich lub leśnych, obszarach objętych ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód, obszarach o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, obszarach przylegających do jezior, obszarach ochrony uzdrowiskowej i terenach uzdrowisk.

Przedsięwzięcie położone jest poza obszarami prawnie chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody; poza obszarami Natura 2000. Najbliższy obszar NATURA 2000 to [...] w odległości 0,05 km od planowej inwestycji oraz [...].

Etap realizacji będzie związany z szeregiem oddziaływań na środowisko, w szczególności emisji hałasu i zanieczyszczeń do powietrza czy wytwarzania odpadów charakterystycznych dla prac budowlanych. Oddziaływania te ustaną po zakończeniu fazy budowy. W celu zminimalizowania negatywnego oddziaływania omawianej inwestycji na środowisko na etapie realizacji: prace ziemne prowadzone będą pod nadzorem, zgodnie z dokumentacją, wykorzystywany będzie tylko sprawny technicznie sprzęt budowlany i środki transportu, sprzęt budowlany i środki transportu dostosowane będą do wielkości działań, podczas prac budowlanych stosowane będą rozwiązania organizacyjno-techniczne minimalizujące emisję substancji pyłowo-gazowych do powietrza ze spalania paliw w silnikach maszyn, urządzeń i pojazdów używanych na placu budowy, zostaną zorganizowane place postojowe dla maszyn i środków transportu, w sposób zabezpieczający gleby i wody przed zanieczyszczeniami substancjami ropopochodnymi, zostanie zorganizowany skład materiałów budowlanych. Etap realizacji związany jest z demontażem istniejących elementów stacji paliw i budową nowych. W związku z powyższym do odpadów zaliczać się będą zarówno urobek z pogłębiania jak i odpady z rozbiórek: zbiorniki, rurociągi i inne urządzenia. Mając powyższe na uwadze w raporcie należy uwzględnić przede wszystkim oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne w fazie realizacji i eksploatacji inwestycji. Dodatkowo należy przedstawić wyniki badań ziemi w zakresie zawartości węglowodorów C6-C12 stanowiących frakcję benzyn, węglowodorów C12-C35 stanowiących frakcję oleju oraz węglowodorów aromatycznych, tj. benzen, etylobenzen, ksylen i toluen.

Etap eksploatacji również związany będzie z oddziaływaniem akustycznym inwestycji oraz oddziaływaniem przedsięwzięcia na stan powietrza atmosferycznego. Emisja zanieczyszczeń do powietrza będzie związana z procesem napełniania zbiorników i dystrybucji paliw płynnych. Instalacja spustu paliw wyposażona będzie

w system hermetyzacji, natomiast dystrybutory wyposażone będą w system odsysania oparów podczas tankowania zbiorników samochodowych. Dodatkowo źródłem emisji do powietrza będzie emisja ze spalania gazu w kotle gazowym na terenie stacji o mocy 30 kW. Ścieki bytowe powstające na istniejącej stacji paliw będą odprowadzane do istniejącej kanalizacji sanitarnej. Wody opadowe z powierzchni narażonych na zanieczyszczenie produktami naftowymi przed odprowadzeniem do kanalizacji deszczowej będą oczyszczane za pomocą separatora substancji ropopochodnych. Serwis i czyszczenie urządzeń podczyszczających wody opadowe, zostaną zlecone specjalistycznym firmom zewnętrznym. Wytwarzane odpady będą gromadzone na terenie obiektu do czasu ich odbioru przez specjalistyczne firmy, w celu ich odzysku bądź unieszkodliwienia. Będzie prowadzona ewidencja jakościowa i ilościowa powstających i przekazywanych odpadów. Miejsca gromadzenia odpadów będą zabezpieczone przed czynnikami atmosferycznymi, nie będą stanowiły źródła zanieczyszczenia środowiska. Etap funkcjonowania będzie związany z emisją hałasu. Na terenie stacji funkcjonować będzie szereg źródeł punktowych hałasu, jak również występować będzie hałas komunikacyjny związany z ruchem pojazdów. Ze względu jednak na bliskość terenów chronionych przed hałasem koniecznym jest szczegółowe przeanalizowanie oddziaływania inwestycji na lokalny klimat akustyczny. Raport powinien zawierać także analizę oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza.

Z uwagi na zakres planowanej inwestycji nie wystąpi możliwość kumulowania się oddziaływań. Przedsięwzięcie nie wiąże się z wykorzystaniem zasobów naturalnych.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku lub do zakładu o dużym ryzyku poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. 2016, poz. 138), ilości paliwa przechowywane na stacji, nie powodują zaliczenia obiektu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku poważnej awarii przemysłowej.

Analizowane przedsięwzięcie nie spowoduje żadnych konsekwencji dla ewentualnych skutków środowiskowych, których charakter mógłby posiadać znaczenie transgraniczne. Planowane przedsięwzięcie posiada charakter lokalny i ewentualne negatywne oddziaływanie będzie miało również zasięg lokalny - należy zaznaczyć, że inwestycja obejmuje teren istniejącej stacji paliw, która zostanie zmodernizowana.

Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza Odry (Dz. U. 2016, poz. 1938) oraz mapami zagrożenia powodziowego planowana inwestycja, tj. budowa stacji paliw nie znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, z prawdopodobieństwem wystąpienia powodzi 1% - raz na 100 lat.

Budowa i użytkowanie obiektów planowanych do realizacji nie będzie się wiązało z ryzykiem poważnej awarii lub katastrofy naturalnej (np. osuwiska). Zastosowane w procesie budowy materiały i sprzęt nie będą zawierały substancji niebezpiecznych mogących być przyczyną awaryjnego zanieczyszczenia środowiska. Także projektowany zakres robót budowlanych nie stwarza ryzyka katastrofy budowlanej w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane.

W ocenie organu I instancji z przedłużonej dokumentacji - karty informacyjnej przedsięwzięcia - nie można jednoznacznie wykluczyć czy planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego oddziaływania na środowisko. Ponadto ze względu na eksploatowaną w przeszłości stację paliw płynnych i możliwość przekroczenia standardów jakości powierzchni ziemi (gleby i ziemi), należy wykonać pomiary, w celu określenia aktualnego stanu powierzchni ziemi. Dopiero analiza szczegółowych informacji dotyczących poszczególnych komponentów środowiska, które zostaną zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, pozwoli ocenić bezpośredni i pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, a także możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem organu przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko pozwoli również na weryfikację skuteczności rozwiązań projektowych i organizacyjnych mających na celu ograniczenie wpływu zamierzenia inwestycyjnego na środowisko zarówno na etapie jego realizacji, eksploatacji jak i likwidacji. Zatem raport w ocenie Burmistrza powinien zostać wykonany zgodnie z art. 66 u.o.o.ś. i powinien dodatkowo zawierać szczegółowe informacje w zakresie aspektów przedstawionych w pkt 1 - 4 sentencji postanowienia organu I instancji.

Po dokonaniu szczegółowej analizy przedłożonych materiałów, mając na uwadze lokalizację przedmiotowej inwestycji w sąsiedztwie istniejących przedsięwzięć o tym samym profilu działalności (stacje paliw) oraz w związku z ewentualnymi zmianami w środowisku, które inwestycja ta może spowodować przede wszystkim dla środowiska gruntowo-wodnego, Burmistrz w celu określenia pełnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a także wobec zagrożeń związanych z eksploatacją przedmiotowej inwestycji, postanowił nałożyć obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia.

Na powyższe postanowienie, w ustawowym terminie, inwestor złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie postanowienia w całości oraz wydanie postanowienia stwierdzającego, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie żalącego Burmistrz winien podjąć wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzyć sprawę mając na uwadze słuszny interes strony, a ewentualne wątpliwości rozstrzygnąć na korzyść strony. Skarżąca podniosła, że w uzasadnieniu postanowienia w żaden sposób nie odniesiono się do wyjaśnień i argumentów podniesionych przez P. S.A. w trzech pismach kierowanych do Urzędu Miejskiego. Mimo obowiązku wynikającego z art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej jako k.p.a., nie uzasadniono w postanowieniu, dlaczego wyjaśnienia inwestora złożone jako dowody w sprawie nie zostały uwzględnione.

W ocenie żalącego zaskarżone postanowienie narusza zarówno słuszny interes P. S.A. jak i prawo materialne.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 123 § 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 63 ust. 1 i art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 u.o.o.ś. w związku z § 3 ust. 1 pkt 35, 36 rozporządzenia, postanowiło w całości utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Kolegium w uzasadnieniu decyzji wyjaśniło, iż ocena, czy planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko nie została pozostawiona organom wydającym decyzje środowiskowe, lecz wynika z przepisów prawa tj. rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Rozporządzenia to jednoznacznie wskazuje przedsięwzięcia, które mogą zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jak również te, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a przy określaniu wskazanych przedsięwzięć uwzględniono uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.

Z rozporządzenia wynika, że planowane w niniejszej sprawie przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Powyższa okoliczność nie oznacza, że w sposób automatyczny powstaje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek ten może być nałożony przez organ prowadzący postępowanie w razie stwierdzenia, że jest to konieczne by wydać decyzje środowiskową, w związku ze stwierdzeniem, że konkretne przedsięwzięcie, z uwagi na uwarunkowania w jakich ma powstać i funkcjonować, może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Zdaniem Kolegium dokonując tej oceny organ winien kierować się uwarunkowaniami określonymi w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Organ odwoławczy podkreślił, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde przedsięwzięcie będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Zdaniem organu odwoławczego oczywistym jest, że dla wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie.

Mając powyższe na uwadze Kolegium uznało, że wydane w sprawie postanowienie jest zasadne, a organ I instancji słusznie przedstawił jakie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustalaniu zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium nie zgodziło się z zarzutem zażalenia, że karta informacyjna jest wystarczającym dokumentem w niniejszej sprawie i tym samym nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia raportu jest bezzasadne.

Zdaniem Kolegium karta informacyjna przedsięwzięcia swym zakresem

i treścią różni się od raportu i samo jej załączenie nie uzasadnia odstąpienia od sporządzenia raportu. Inwestor uzupełniał kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz składał dodatkowe wyjaśnienia dotyczące tejże karty, niemniej jednak na ich podstawie nie są możliwe pełne rozważania dotyczące środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowej inwestycji.

Organ II instancji zauważył, iż karta informacyjna przedsięwzięcia nie zawiera rozważań w zakresie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne w fazie realizacji i eksploatacji inwestycji uwzględniającego badania ziemi w zakresie węglowodorów C6-C12 stanowiących frakcję benzyn, węglowodorów C12-C35 stanowiących frakcję oleju oraz węglowodorów aromatycznych, tj. benzenu, i etylobenzenu, ksylenu i toluenu. Również w zakresie oddziaływania planowanej inwestycji na lokalny klimat akustyczny oraz w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza zasadnie uznano konieczność ich szczegółowego i przedstawienia w raporcie. Organ odwoławczy podniósł, że także ze względu na eksploatowaną w przeszłości stację paliw i płynnych i możliwość przekroczenia standardów jakości powierzchni ziemi, zasadne jest sporządzenie raportu środowiskowego dla zamierzonej inwestycji.

Zdaniem Kolegium zakres zagadnień w raporcie środowiskowym jest niewątpliwie szerszy od ujętych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Jest to niezwykle ważne, ponieważ w niniejszej sprawie dopiero analiza szczegółowych informacji dotyczących poszczególnych aspektów środowiskowych, które zostaną zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, pozwoli ocenić kwestie analizowane w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Tym samym zakres opracowania ujęty w karcie informacyjnej przedsięwzięcia nie jest w ocenie Kolegium wystarczający do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, dlatego zasadnie organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Dodatkowo SKO wskazało na konieczność ujęcia w raporcie analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, czy też opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru.

Kolegium wyjaśniło ponadto, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może być nałożony przez organ prowadzący postępowanie w razie stwierdzenia, że jest to konieczne by wydać decyzję środowiskową, w związku ze stwierdzeniem, że konkretne przedsięwzięcie, z uwagi na uwarunkowania w jakich ma powstać i funkcjonować może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

SKO wskazało, iż z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że organ I instancji nakładając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oparł się m.in. na stanowisku organów PPIS, RZGW oraz RDOŚ . W zaskarżonym postanowieniu podkreślono specyfikę, lokalizację oraz sposób realizacji inwestycji. Zaznaczono, że planowana inwestycja będzie źródłem emisji hałasu do środowiska oraz zanieczyszczeń do powietrza. Ze względu na specyfikę zamierzenia istotne będzie uwzględnienie w raporcie oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne w fazie realizacji i eksploatacji inwestycji Z powyższych względów określono jako konieczne przeprowadzenie badań ziemi przy sporządzaniu raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Na podstawie powyższego zdaniem Kolegium należało przyjąć, że organ I instancji stwierdzając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, odniósł się do kwestii, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., a które stosownie do art. 65 ust. 3, winny być uwzględnione w uzasadnieniu postanowienia i przedstawił w uzasadnieniu, jakie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustalania zakresu i raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Ustalony zakres raportu został uzasadniony. Zdaniem Kolegium raport o oddziaływaniu na środowisko pozwoli na określenie faktycznej skali zjawiska oraz możliwy zakres środków służących ograniczeniu uciążliwości. Raport oddziaływania na środowisko jest podstawowym, określonym przez ustawę środowiskową dokumentem stanowiącym podstawę oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przybiera on formę opracowania naukowego. Wynika to przede wszystkim z zakresu zagadnień, które powinny być przedmiotem analizy tego dokumentu. Raport, chociaż jest dokumentem prywatnym oraz opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne, musi być jednak kompleksowy, spójny i rzetelny. Oznacza to, że raport powinien uwzględniać wszystkie wymagania nałożone przez ustawodawcę w świetle przepisu art. 66 u.o.o.ś., ponieważ jest także kluczowym dowodem w tym postępowaniu administracyjnym.

Przy tak ukształtowanym stanie faktycznym i prawnym organ I instancji miał podstawy do kwalifikacji inwestycji jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W niniejszej sprawie zdaniem SKO bezspornym pozostaje, iż planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wynika bowiem z samego wniosku oraz przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej, jak również zezwala na to dyspozycja § 3 ust. 1 pkt 35 i 36 Rozporządzenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w świetle art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. dla wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Kolegium wskazało, iż istnieją przesłanki, których wystąpienie stanowiło podstawę nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W szczególności należy wskazać na emisje i występowanie innych uciążliwości, przewidywane ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, a także zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji, a więc na zaistnienie przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.

Ustosunkowując się do zarzutów zażalenia Kolegium wyjaśniło, że celem postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest ocena, czy planowane przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływać na środowisko, jaki będzie zasięg i skala tego oddziaływania, czy wobec oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzasadniona jest jego realizacja w wariancie proponowanym przez inwestora, czy też może w innym wariancie lub może odstąpienie od realizacji przedsięwzięcia. Rozstrzygnięcie wskazanych zagadnień nastąpi więc w toku dalszego postępowania toczącego się po wydaniu postanowienia w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz po przedstawieniu przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W niniejszej sprawie na skutek wydanego postanowienia, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia uzależnione jest zatem od uprzedniego przeprowadzenia postępowania, w którym nastąpi wnikliwa analiza ewentualnych zagrożeń jakie pociągać może realizacja przedsięwzięcia, z udziałem organów specjalistycznych, których ocena będzie miała wpływ na wynik sprawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na postanowienie SKO z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] złożył P. S.A., działający przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonej postanowieniu zarzucił rażące naruszenie norm materialnych i przepisów proceduralnych, mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez naruszenie treści:

- art. 7, 8, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przejawiające się brakiem odniesienia do dowodów, w tym w szczególności do faktów znanych organowi I instancji z urzędu;

- art. 6, 7, 8, 10, 77 § 1 i 84 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organy administracji publicznej wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, tak jak wymagałby tego interes skarżącego oraz słuszny interes obywateli;

- art. 80 k.p.a. poprzez przeprowadzenie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów;

- art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jego wadliwe ustalenie polegające na przyjęciu, że konieczne jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwą konstrukcję uzasadnienia decyzji i niewykazanie dowodów, na podstawie których zrekonstruowano stan faktyczny;

- art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., poprzez jego niezasadne zastosowanie przy braku przesłanek do jego zastosowania i ustaleniu o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przy braku podstaw do powyższego.

W przypadku stwierdzenia, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, stosownie do treści art. 138 § 2 k.p.a. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej części decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Względnie, wniósł o uznanie przez SKO, że niniejsza skarga zasługuje w całości na uwzględnienie i wydanie nowej decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że w przedmiotowej sprawie organ administracji w sposób pobieżny albo wręcz znikomy dokonał weryfikacji przestawionych przez stronę dowodów i argumentów. Działanie organów ograniczyły się tylko i wyłącznie do zachowania procedury zasięgania opinii, nie opierających się w dużej mierze na merytoryce, poszczególnych organów zgodnie z wymogiem ustawy. Nie wzięto pod uwagę merytorycznych argumentów strony skarżącej, takich jak choćby niemożliwość wykonania żądanych badań oraz faktu, że informacje wymagane raportem zostały już wielokrotnie przedstawione.

Zdaniem skarżącego SKO rozpatrując sprawę powinno było wziąć pod uwagę, a całkowicie pominęło fakt, że w treści KIP już na etapie złożenia wniosku znalazło się szczegółowe określenie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko z pełnymi obliczeniami i izoliniami.

Ponadto, składając zażalenie do SKO złożono wraz z nim uzupełnienie KIP, w którym szczegółowo odniesiono się do oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na powietrze atmosferyczne w fazie eksploatacji inwestycji z częścią obliczeniową i graficzną. Tym samym KIP i jego uzupełnienie zawierają wszystkie wymagane elementy poza badaniami gruntu, których wykonanie na czynnym obiekcie nie jest możliwe. Zdaniem skarżącego nie są prawdziwe wskazania SKO, że KIP nie zawiera również w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne w fazie realizacji i eksploatacji. Informacje te zawarto w pkt 6 KIP, a w pkt. 6.1.2 wskazano szczegółowo postępowanie w przypadku stwierdzenia ewentualnego zanieczyszczenia. Dodatkowo SKO stwierdziło, że zasadnie nałożono konieczność uszczegółowienia w raporcie oddziaływania inwestycji na klimat akustyczny i emisję zanieczyszczeń, pomijając tym samym fakt, że pełne i szczegółowe oddziaływanie na klimat akustyczny było zawarte w KIP, a szczegółowe emisje zawarto w uzupełnieniu KIP.

Organ administracji nie wziął pod uwagę, żadnego z argumentów strony skarżącej nie tylko nie oceniając ich znaczenia w sprawie, ale i także nie uzasadniając dlaczego pominął je przy podejmowaniu decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zdaniem Kolegium zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ stanowią w zasadzie powtórzenie zarzutów zażalenia, do których SKO ustosunkowało się w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co nastepuje.

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji (postanowienia), a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź prawa procesowego w stopniu skutkującym konieczność jego uchylenia.

Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - u.o.o.ś., uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W ramach postępowania poprzedzającego wydanie takiej decyzji przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, która ma przede wszystkim na celu zweryfikowanie, czy przedsięwzięcie nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że organ właściwy do wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego (albo o warunkach zabudowy), czy pozwolenia na budowę obowiązany jest uwarunkować wydanie zgody na lokalizację bądź realizację inwestycji od przedłożenia przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach tylko w przypadkach, gdy taka inwestycja spełnia cechy przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko.

Przedmiotem kontroli legalności w niniejszym postępowaniu jest postanowienie wydane na podstawie art. 63 ust. 1 i art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.o.ś., nakładające na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji do dystrybucji i magazynowania ropy naftowej dla planowanej budowy stacji paliw P. S.A., w miejscu istniejącej przeznaczonej do rozbiórki położonej w miejscowości [...] na dz. o nr ewid. [...] z opracowaniem raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie, zgodnym z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W toku postępowania administracyjnego oraz w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca kwestionowała zasadność nałożonego na nią obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, wskazując że niezbędne dane zawarte zostały w KIP oraz dokumentacji uzupełniającej, a nadto część z nałożonych obowiązków, ze względu na charakter inwestycji oraz jej lokalizację, nie jest możliwych do wykonania.

Wskazać należy, że planowana inwestycja prawidłowo została zakwalifikowana jako mogąca potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o której mowa w § 3 ust. 1pkt 35 i 36 w.w. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Dla tego typu przedsięwzięć, jak wynika z art. 63 ust. 1 u.o.o.ś, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie kryteria wymienione w tym przepisie, które dotyczą rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, usytuowania przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś,, wynikające z:

Przed wydaniem postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obowiązany zasięgnąć opinii: regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz właściwych organów inspekcji sanitarnej. Pogląd o niewiążącym charakterze tych opinii jest przesądzony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Nie mniej jednak ustalając, czy istnieje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie można pominąć faktu, że ochrona środowiska ma charakter interdyscyplinarny i wymaga wiadomości z zakresu różnych dziedzin nauki. W związku z tym ustawodawca w art. 64 ust. 1 przewidział, że postanowienie w tym zakresie wydaje się po zasięgnięciu opinii organów wskazanych w tym przepisie, które są uprawnione do opiniowania w różnym zakresie.

W rozpoznawanej sprawie, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w opinii z dnia [...] grudnia 2018 r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, natomiast w ocenie pozostałych organów opiniujących tj. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej taka potrzeba nie zachodziła. Rozpatrując zasadność nałożenia obowiązku sporządzenia raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko należy mieć na uwadze, że rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do organu prowadzącego sprawę, który jak wyżej wspomniano, nie jest związany opiniami organów współdziałających. Obowiązek ten może być nałożony przez organ prowadzący postępowanie w razie uznania, że jest to konieczne by wydać decyzję środowiskową, w związku ze stwierdzeniem, że konkretne przedsięwzięcie, z uwagi na uwarunkowania w jakich ma powstać i funkcjonować, może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jak już podniesiono, dokonując tej oceny organ winien kierować się uwarunkowaniami określonymi w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji i ochronie środowiska. Podkreślić jednak trzeba, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji nie wymaga dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdzenia możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją.

Analiza wniosku oraz zgromadzonych w sprawie dokumentów, wykazała, że informacje przedłożone przez inwestora w karcie informacyjnej przedsięwzięcia oraz w jej uzupełnieniu nie są wystarczające dla określenia faktycznego wpływu przedmiotowej inwestycji w szczególności na środowisko i zdrowie ludzi.

Z przedłożonej w sprawie dokumentacji nie wynika oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo – wodne w fazie jego realizacji i eksploatacji. W KIP przedsięwzięcia ujęto charakterystykę i opis podłoża gruntowego pod projektowaną stację, bez odniesienia się do kwestii wpływu inwestycji na środowisko gruntowo – wodne w fazie jego realizacji i eksploatacji. Dalej - z przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów nie wynikają dane o stężeniu substancji C6 - C12, C12 – 35 w glebie na poziomie poniżej osadzenia zbiorników na paliwo, stąd też obowiązek nałożony w pkt II.2 postanowienia I inst. Organ nie uznał argumentacji strony co do niemożności pobrania próbek gleby, z tej głębokości uznając, że fakt eksploatacji w przeszłości stacji paliw płynnych i możliwość przekroczenia standardów jakości powierzchni gleby i ziemi, uzasadniają wykonanie określonych pomiarów w celu ustalenia aktualnego stanu powierzchni ziemi. Odnośnie oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny wskazać należy, że dane w tym zakresie zawarte zostały w KIP - pkt 6.2.1, pkt 7.2 oraz załączniku nr 8 do KIP. W części opisowej zagadnienie odziaływania akustycznego zostało ujęte w sposób ogólnikowy, natomiast w załączniku nr 8 nie wykazano szczegółowego oddziaływania akustycznego inwestycji z w fazie jej realizacji i eksploatacji.

Podobnie, jeżeli chodzi o oddziaływanie planowanej inwestycji na powietrze atmosferyczne – w ocenie organu zachodzi potrzeba przeprowadzenia szczegółowych badań i uzyskania danych dotyczących wpływu inwestycji w fazie eksploatacji inwestycji, albowiem informacje wynikające z części opisowej KIP – pkt 6.2.4 oraz z treści uzupełnienia KIP nie są wystarczające dla określenia wpływu inwestycji na środowisko.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził, aby nakładając obowiązek sporządzenia raportu organ orzekający wykroczył poza przesłanki wymienione w art. 63 u.o.o.ś. oraz, aby wydanie postanowienia nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa procesowego. Podnieść należy, że postanowienie uwzględnia rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, w tym w szczególności możliwość kumulowania się oddziaływań wynikającą z eksploatacji w przeszłości stacji paliw na danym terenie, nadto uwzględnia usytuowanie przedsięwzięcia, którego lokalizację inwestor zaplanował w bliskim sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych. W ocenie organu określenie skali, cech oraz rodzaju oddziaływań na środowisko planowanego przedsięwzięcia wymaga uzyskania szczegółowych danych w formie raportu odziaływania na środowisko.

Wskazać należy, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z zasadniczych dokumentów występujących w procedurze przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jego głównym celem jest ułatwienie ustalenia wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Treść raportu można rozpatrywać w kategorii wytycznych dotyczących realizacji przedsięwzięcia zgodnie z wymaganiami prawa ochrony środowiska.

Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie Sądu wydane w sprawie postanowienia odpowiadają prawu, a organy stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia przedstawiły jakie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustalaniu zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi.