Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 233/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1445
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz,, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lutego 2019 r. Prezydent B. ustalił W. P. (dalej: "Skarżący") łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2019 w kwocie 24.362 zł. Organ, w ramach łącznego zobowiązania pieniężnego podatkiem od nieruchomości obciążył 3.975 m2 gruntów "Bi" związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, 716,54 m2 budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budowle o wartości 250.000 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący zanegował zasadność opodatkowania budynków i budowli wskazując, że o zakończeniu budowy budynku przesądza dopiero decyzja pozwalająca na użytkowanie obiektu. Podał, że taką decyzję otrzymał dopiero [...] stycznia 2019 r., w związku z czym obowiązek w zakresie nowo wybudowanych budynków powstanie dopiero z początkiem 2020 roku.

Decyzją z [...] kwietnia 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Ustalono, że Skarżący się jest właścicielem użytków rolnych (działka nr [...]), gruntów "Bi" (działka nr [...]) oraz 3 budynków niemieszkalnych o powierzchniach użytkowych 83,61 m2, 154,27m2 i 478,66 m2. Odnosząc się do spornego w sprawie opodatkowania budowli i budynków organ zauważył, że zostały one wybudowane w 2018r., są więc nowymi obiektami budowlanymi, do których ma zastosowanie dyrektywa zawarta w art. 6 ust. 2 ustawy podatkach i opłatach lokalnych, co oznacza, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Zdaniem organu, użyta w przepisie alternatywa rozłączna "albo" – oznacza, że dla powstania obowiązku podatkowego od nowo powstałych obiektów wystarczy jedna z dwóch wskazanych przez ustawodawcę okoliczności: albo budowa została zakończona, albo przed zakończeniem budowy rozpoczęto użytkowanie obiektu.

Organ przyjął na podstawie wpisów z ewidencji budynków oraz decyzji z [...] stycznia 2019 r. w sprawie pozwolenia na użytkowanie stacji paliw, że budowa 3 spornych budynków oraz budowli została zakończona w 2018 r. i uznał, że obowiązek podatkowy dotyczący nowo wybudowanych budowli oraz 3 budynków stacji paliw powstał z dniem 1 stycznia 2019 r. W konsekwencji Kolegium uznało za prawidłowy dokonany przez organ pierwszej instancji wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2019 r. w kwocie 24.362 zł.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając naruszenie:

- art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018r. poz. 1445 ze zm. - dalej jako u.p.o.l.) poprzez niewłaściwe określenie momentu powodującego powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości;

- art. 14h, art. 120 i art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, dalej: "o.p.") poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść strony.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowień, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi.

Nie ulega wątpliwości, że Skarżący jest właścicielem użytków rolnych (działka nr [...]), gruntów "Bi" (działka nr [...]) oraz 3 budynków niemieszkalnych o powierzchniach użytkowych. Skarżący nie neguje sposobu opodatkowania gruntów, jednakże nie zgadza się z opodatkowaniem budynków i budowli; twierdzi, że w roku 2019 nie powinny one podlegać podatkowi od nieruchomości, skoro pozwolenie na użytkowanie wydano w styczniu 2019r. Z poglądem tym nie można się zgodzić. Przedmiotowe budowle i budynki (nr ewidencyjne: [...]) zostały wybudowane w 2018r. - są więc nowymi obiektami budowlanymi, do których ma zastosowanie dyrektywa zawarta w art. 6 ust. 2 ustawy podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z tym przepisem jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. W przepisie tym użyto alternatywy rozłącznej "albo" – oznacza to, że dla powstania obowiązku podatkowego od nowo powstałych obiektów wystarczy jedna z dwóch wskazanych przez ustawodawcę okoliczności: albo budowa została zakończona, albo przed zakończeniem budowy rozpoczęto użytkowanie obiektu. Odwołujący się błędnie interpretuje wskazany wyżej przepis, sugerując że dla powstania obowiązku podatkowego konieczne było zaistnienie dwóch okoliczności łącznie, tj. zakończenie budowy i rozpoczęcie użytkowania budynku. Materiał zgromadzony w aktach sprawy dowodzi, że budowa 3 spornych budynków oraz budowli została zakończona w 2018 r. (vide wpisy w ewidencji budynków oraz decyzja z dnia [...].01.2019r. w sprawie pozwolenia na użytkowanie stacji paliw). Stacja paliw jest obiektem zaliczonym do kategorii XX (załącznik do ustawy - Prawo budowlane - dalej jako Pr. bud.). Zgodnie z art. 55 Pr. bud., aby przystąpić do użytkowania takiego obiektu, inwestor musi uzyskać pozwolenie na użytkowanie. Uzyskanie takiego pozwolenia możliwe jest dopiero po zakończeniu budowy. Podatnik nie wnioskował o pozwolenie na użytkowanie przed zakończeniem robót budowlanych - w decyzji z dnia [...].01.2019r. potwierdzono, że inwestor zrealizował wszystkie roboty budowlane zgodnie z pozwoleniem na budowę. Co więcej, z decyzji tej wynika także, że do wniosku o pozwolenie na użytkowanie dołączono wszystkie wymagane prawem dokumenty (a więc także oryginał dziennika budowy), a sam wniosek złożono już w dniu [...].12.2018r. Pozwolenie na użytkowanie zostało wydane zgodnie z wnioskiem strony. Wszystkie powyższe fakty wskazują na to, że inwestor zakończył budowę już w grudniu 2018r., a nie w styczniu 2019r. Budowa musiała być zakończona do dnia złożenia wniosku o pozwolenie na użytkowanie (czuli do [...].12.2018r.) - inaczej organ nadzoru budowlanego nie mógłby wydać decyzji o treści takiej jak w pozwoleniu z dnia [...].01.2019r. Skład orzekający podziela pogląd organu, że złożenie wniosku o pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego (czy też złożenie zawiadomienia o zakończeniu budowy) jest tożsame ze stanem faktycznym świadczącym o zakończeniu robót budowlanych (zakończeniem budowy). Podsumowując, w niniejszej sprawie została spełniona jedna z dwóch przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 2 u.p.l. zakończenie budowy. Fakt rozpoczęcia użytkowania od 15 stycznia 2019r. nie ma znaczenia dla ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości, skoro – jak wyżej wspomniano - jest to inna (alternatywna) przesłanka powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy dotyczący nowo wybudowanych budowli oraz 3 budynków stacji paliw powstał [...].01.2019 r., tj. pierwszego stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona. Wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2019r. w kwocie 24.362zł (z uwzględnieniem ustawowych zaokrągleń) należało uznać za prawidłowy. Ponadto to sam Skarżący we wszystkich składanych dokumentach i wnioskach (wniosek o zmianę w ewidencji gruntów i budynków z [...].10.2018r.; INF-1 na rok 2019) sam wskazuje, iż zakończenie budowy miało miejsce w 2018 r. Organ zatem działał zgodnie z wnioskiem podatnika i nie prowadził żadnego postępowania w tym zakresie, gdyż decyzja wydana była na podstawie wniosku Skarżącego po złożeniu przez niego INF-1 na rok 2019.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.