Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1780/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 89 ust. 4 pkt 1, ust. 14-16
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2011 r., określającą skarżącej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2009 r.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając m.in. naruszenie zasady proporcjonalności, wywodzonej z art. 5 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską w zw. z pkt 37 preambuły Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, podnosząc również iż stosowne pytanie skierował WSA we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 652/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Wprawdzie na gruncie powyższej regulacji jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca nie wymienił wprost postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również to postępowanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym (zob. m.in. wyrok NSA z 5 sierpnia 2014 r., II FSK 2021/12, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości UE jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. (zob. np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z powodu wskazanego w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym że rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

W ocenie Sądu sytuacja, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi w niniejszej sprawie.

Należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 562/14) wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści:

– "Czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?

– Czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?

– Czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ".

W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie przez Trybunał powyższych pytań prejudycjalnych będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy, z uwagi na tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornej między stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, która dotyczy błędnej wykładni art. 89 ust. 16 u.p.a. polegającej na uznaniu, że złożenie po terminie miesięcznego zestawienia oświadczeń o sprzedaży oleju stanowi podstawę do zastosowania stawki określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.

W tych okolicznościach uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie zawisłej przed Sądem do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości UE, gdyż odpowiedź udzielona na wskazane pytania prejudycjalne będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.