Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 838/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2018 r. A. W. złożył, na urzędowym formularzu, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2929 zł. Są właścicielami domu o pow. 120m2 oraz gruntów rolnych o pow. 1,88 ha. Skarżący podał, że brakuje im pieniędzy na bieżące utrzymanie. Większość dochodów pochłania leczenie żony, która cierpi na chorobę [...], [...]. Wnioskodawca jak i jego żona, jak wskazał, leczą się również na [...] i [...]. Jako stałe wydatki podał: gaz – 55 zł, prąd 344 zł, woda – 150 zł, śmieci 20 zł, leki 100 zł, podatki i ubezpieczenia 79 zł, opał – 500 zł.

W piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. wezwano Skarżącego do nadesłania wyciągów z posiadanych przez niego i jego żonę (K.) rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, kopii dokumentów potwierdzających ponoszenie wydatków (za media, koszty leczenia, ogrzewanie itp.) za ostatnie 3 miesiące. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie toczyło się już postępowanie o przyznanie prawa pomocy z wniosku Skarżącego i składał on również do akt sprawy dodatkowe dokumenty wezwano również do wyjaśnienia, czy w dalszym ciągu dokonuje przelewów na konto M. S. Jeżeli takie przelewy w ostatnich 3 miesiącach zostały wykonywane zobowiązano Skarżącego do wyjaśnienia na jakie cele one pochodzą.

W piśmie z dnia 10 maja 2018 r. Wnioskodawca nadesłał wyciągi z rachunków bankowych, kopie rachunków, kopie orzeczenia niepełnosprawności jego żony. Podał również, że nadesłane rachunki nie odzwierciedlają wszystkich rachunków za leki, bowiem jego żona przyjmuje leki niedostępne w obiegu aptecznym w Polsce, a ich koszt miesięczny wynosi 1200 zł. Odnosząc się zaś co do wezwania o wyjaśnienie przelewów na konto M. S. Wnioskodawca oświadczył, że są przeznaczona na opłaty za faktury. Wszystkie operacje bankowe realizuje ta osoba, ponieważ Skarżący może wypłacić środki ze swojego konta tylko raz w miesiącu bez prowizji.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwanej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Należy mieć na względzie, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i sprowadzać się powinno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dopiero gdy środki, którymi dysponuje wnioskodawca, okażą się niewystarczające, można wystąpić o przyznanie prawa pomocy.

W ocenie Referendarza środki, którymi dysponuje Skarżący pozwalają mu na pokrycie kosztów postępowania sądowego.

Z dokumentów nadesłanych przez Skarżącego wynika, że na konto bankowe K. W. wpływały za okres od lutego do maja 2018 świadczenia w wysokości od 901 do 926 zł. Ostania wypłata z tego konta miała miejsce w dniu 8 maja 2018 r., gdy wypłacono z niego sumę 1840 zł. Natomiast na konto A. W. wpływały środki w wysokości od 2052 zł do 2814 zł. W dniu 2 maja 2018 r. na rachunku bankowym Skarżącego pozostawała kwota 2056 zł.

Należy również zauważyć, że w okresie marzec – kwiecień 2018 r. Skarżący przelał na konto M. S. kwotę prawie 5800 zł tytułem "przekazania środków". Skarżący w piśmie z dnia 10 maja 2018 r. stwierdził, że środki te zostały przekazane na realizacją opłat za bieżące faktury. Zauważyć jednak należy, że suma przekazanych środków wielokrotnie przekracza wysokość miesięcznych zobowiązań Skarżącego, wynikających z nadesłanych faktur. Skarżący oświadczył, że wszystkie przelewy bankowe realizuje M. S. (jak należy rozumieć ze swojego konta), ponieważ Skarżący może wypłacić środki ze swojego konta tylko raz w miesiącu bez prowizji. Tymczasem z nadesłanego wyciągu z konta bankowego wynika, że w dniu 13 kwietnia 2018 r. i 12 lutego 2018 r. zlecono przelew z jego konta na rachunek bankowy spółki [...] w kwotach 145,98 zł i 398,59 zł (za prąd), w dniu 16 kwietnia 2018 r. dokonano z jego konta opłaty 48,07 zł za gaz, w dniu 13 marca 2018 r. dokonano przelewu kwoty 63,57 zł na konta MPWiK w [...] (za wodę), w dniu 27 lutego 2018 r. zlecono przelew kwoty 353 zł na rachunek UM w [...].

Powyższe wskazuje, że Skarżący sam dokonuje opłat za media, korzystając przy tym z własnego konta bankowego. Oświadczenie zatem, że suma 5800 zł została przekazana na konto M. S. celem regulowanie bieżących wydatków jest nieprawdziwa.

Wnioskodawca przedstawił również dowody ponoszenia wydatków na zakup leków. W formularzu przyznanie prawa pomocy z dnia 29 marca 2018 r. Skarżący oświadczył, że na leki wydaje miesięcznie kwotę 100 zł. We wniosku z dnia 7 czerwca 2017 r. kwotę tą oszacował na ok. 160 zł. Na podstawie nadesłanych do niniejszej sprawy dokumentów nie budzi wątpliwości, że Skarżący jak i jego żona są osobami chorymi, co wiąże się z koniecznością przyjmowania leków. Na podstawie tylko nadesłanych kopii faktur można je oszacowań na przekraczające 100 zł miesięcznie. Skarżący nie przedstawił natomiast żadnego dowodu na to, że faktycznie ponosi koszty leczenia przekraczające 1200 zł miesięcznie.

Zauważyć także należy, że w niniejszej sprawie Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł., w dniu 8 stycznia 2018 r. uiścił również kwotę 200 zł (prawdopodobnie jako wpis (nadpłacony) od zażalenia na postanowienie sądu z dnia 11 grudnia 2017 r.), i obecnie nie jest obowiązana do ponoszenia żadnych innych opłat. Potrafił zatem wygospodarować środki na poniesienie kosztów sądowych.

Wskazać również należy, że Skarżący dysponuje oszczędnościami w wysokości przekraczającej 2000 zł (stan na dzień 2 maja 2018 r.) i w ocenie Referendarza to z nich w pierwszej kolejności powinien pokryć należności związane w ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący nie wyjaśnił również przekonująco z jakiego tytułu przekazuje znaczne środki na konto M. S. Suma środków przekazywana tej osobie z nawiązką wystarczyłaby na ustanowienie pełnomocnika.

W tej sytuacji należało uznać, że Wnioskodawca nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa orzeczono jak w sentencji.