Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 138/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1-2, art. 178, art. 194 par. 3, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 10 lutego 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Po 138/13 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne jako nieuzasadnionych postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Po 138/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie z dnia 14 listopada 2014 r. M. P. od postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 22 października 2014 r., o sygn. akt I SA/Po 138/13, odrzucającego zażalenie. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."). Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 lutego 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 213 akt sąd.).

W zażaleniu z dnia 10 lutego 2015 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości, albowiem treść tego orzeczenia jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia z dnia 10 lutego 2015 r. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 marca 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 237 akt sąd.).

Pismem nadanym w dniu 16 marca 2015 r. (data nadania na kopercie - k. 250 akt sąd.) pełnomocnik nadesłał pismo zatytułowane zażalenie z dnia 10 lutego 2015 r., którego treść nie była zgodna z zażaleniem z dnia 10 lutego 2015 r. (k. 249 akt sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w skrócie: "P.p.s.a."), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma sądowego w postępowaniu sądowym. Obowiązek dołączenia odpisów do pisma sformułowany został w art. 47 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony, a więc także do zażalenia, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Wskazać przy tym należy, że liczba odpisów zażalenia (pisma procesowego) jest zależna od liczby pozostałych stron uczestniczących w postępowaniu.

Stosownie do art. 47 § 2 P.p.s.a. odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz odwzorowany w dowolnej technice, ale co najistotniejsze na gruncie niniejszej sprawy, odpis musi być w całości zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r., o sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., o sygn. akt II OSK 927/09, LEX nr 563564). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., o sygn. akt I OZ 407/08, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., o sygn. akt II OSK 927/09, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W uchwale 7 sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r., o sygn. akt I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Uzasadnienie tej uchwały wskazuje, że tak samo należy traktować niedołączenie przez stronę odpisów każdego pisma procesowego, w tym również z mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., zażalenia.

Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy Sąd stwierdza, że wniesione przez pełnomocnika skarżącego zażalenie nie spełniało wymogu formalnego określonego w art. 47 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnik został bowiem wezwany do nadesłania brakującego odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Tymczasem nadesłał w zakreślonym terminie pismo zatytułowane wprawdzie "zażalenie" i opatrzone datą 10 lutego 2015 r., ale treść tego pisma odbiega od treści oryginalnego, pierwotnie nadesłanego zażalenia z dnia 10 lutego 2015 r. (m.in. brak oznaczenia daty skarżonego postanowienia, brak pełnej treści w pkt 1 żądania, w ogóle brak pkt 2 żądania). Wobec powyższego Sąd uznał, że w istocie pełnomocnik skarżącego, w zakreślonym terminie nie dopełnił nałożonych na niego obowiązków procesowych poprzez nadesłanie odpisu zażalenia spełniającego wymagania formalne.

Wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego zażalenia nie zostało zatem wykonane i dlatego Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.