Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 551/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 40
journal: Dz.U. 2018 poz 1508
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2019 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...] lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 31/18 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej "SKO") z dnia [...] listopada 2017 r. [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza T. z dnia [...] września 2017 r. [...] (pkt 1 wyroku).

W związku z ww. wyrokiem Burmistrz T. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. odmówił przyznania B. S. (dalej "skarżącemu") zasiłku celowego przyznawanego w sytuacji klęsk i zdarzeń losowych na remont budynku mieszkalnego w związku z poniesionymi stratami powstałymi w wyniku nawałnicy z dnia [...] sierpnia 2017 r. położonego w miejscowości B..

Z treści uzasadnienia ww. decyzji wynika, iż przeprowadzony wywiad środowiskowy potwierdził uszkodzenie budynku mieszkalnego położonego w miejscowości B. nr [...], a odmowa przyznania wnioskowanej pomocy, spowodowana została tym, że straty oceniono na 0,8 %, a po weryfikacji na 3,2%. Wraz z odwołaniem od decyzji z dnia [...] września 2017 r. skarżący przedłożył ocenę techniczną budynku mieszkalnego jednorodzinnego sporządzoną przez firmę M. z siedzibą w T.. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku, organ I instancji pismem z dnia [...] stycznia 2019 r., zwrócił się do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w T. o udostępnienie oryginałów lub kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz ze zdjęciami oceny uszkodzeń spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych - sierpień 2017 r. w miejscowości B. [...]. Żądane dokumenty organ otrzymał w dniu [...] stycznia 2019 r. W dniu [...] stycznia 2019 r. przeprowadzono u skarżącego wywiad środowiskowy, w wyniku, którego stwierdzono, że uszkodzenia budynku mieszkalnego nie przekraczają 5%.

W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego SKO decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu SKO podało, że z akt sprawy wynika, że w dniu [...] sierpnia 2017 r. ekspert Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego i inspektor Powiatowego Nadzoru Budowlanego ocenili uszkodzenia budynku mieszkalnego spowodowane działaniem zjawisk atmosferycznych - sierpień 2017 r. stwierdzając, że procentowy udział uszkodzenia budynku mieszkalnego wynosi 0,8%.

SKO przypomniało, że stosownie do przepisu art. 40 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1508), zasiłek celowy może, ale nie musi być przyznany, bo poza poniesieniem straty osoba ubiegająca się o przyznanie musi znajdować się w trudnej sytuacji życiowej, której sama nie może pokonać, a ponadto przyznanie zasiłku i jego wysokość są ograniczone możliwościami pomocy społecznej. Na powiązanie zasiłku celowego, o którym mowa w art. 40 ust. 1 ustawy, z przesłanką zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej wskazuje także sformułowanie ,,może być przyznany również" odsyłające do ogólnej przesłanki przyznania zasiłku celowego w art. 39 ustawy.

Zdaniem SKO organ przeprowadził wszechstronną i kompletną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem wystąpienia określonych w art. 40 ustawy przesłanek uzasadniających odmowę przyznania skarżącemu wnioskowanego zasiłku celowego. Na podstawie zgromadzonego, w ramach postępowania administracyjnego, materiału dowodowego ustalono, że strona poniosła stratę w wyniku zniszczenia przedmiotowego budynku mieszkalnego i dlatego za wiążącą i odpowiadającą stanowi faktycznemu uznał wycenę dokonaną przez dwóch rzeczoznawców w dniu [...] sierpnia 2017 r. oraz ocenę stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w B. . Wobec tego za wiarygodne uznano ustalenia dokonane przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w T.. Z przedstawionej przez skarżącego ekspertyzy dotyczącej przedmiotowego budynku mieszkalnego nie wynika, aby została ona sporządzona na okoliczność szkód i strat wywołanych wyłącznie działaniem zjawisk atmosferycznych mających miejsce w dniu [...] sierpnia 2017 r.

Ponadto SKO zakwestionowało uprawnienia Z. K. do oceny uszkodzeń, ponieważ jest osobą niebędącą na liście załączonej do pisma Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r., a zatem nie jest osobą posiadającą uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości. Wobec tego, jak wyżej wskazano, uznano za prawidłową ocenę uszkodzeń dokonaną przez inspektorów w dniu [...] sierpnia 2017 r., z czym skarżący się zgodził podpisując bez uwag protokół.

SKO uznało, że prawidłowo ustalono stan faktyczny sprawy, który znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym, a następnie zastosowano odpowiednie przepisy ustawy o pomocy społecznej, odmawiając przyznania skarżącemu środków z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na pokrycie strat powstałych w wyniku nawałnicy z dnia [...] sierpnia 2017 r. Zaś samo powstanie straty w jego nieruchomości budynkowej z powodu nawałnicy z [...] sierpnia 2017 r., gdy strona ma zaspokojone podstawowe potrzeby życiowe, w tym i mieszkaniowe, nie może stanowić wyłącznej przesłanki udzielenia mu pomocy w postaci zasiłku celowego w żądanej przez niego wysokości.

Zdaniem SKO w oparciu o ustalenia wynikające z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego oraz zebranej w sprawie dokumentacji, uznano, że straty poniesione w budynku mieszkalnym skarżącego nie kwalifikują do przyznania zasiłku celowego w trybie art. 40 ustawy o pomocy społecznej.

W ocenie SKO w niniejszej sprawie nie było sporne, że skarżący należy do osób poszkodowanych zdarzeniem klęskowym w postaci nawałnicy oraz, że w wyniku tego zdarzenia powstały straty w stanowiącym jego własność budynku mieszkalnym. Jak podkreślono wyżej określoną w art. 40 ust. 2 ustawy, przesłanką warunkującą możliwość przyznania pomocy w ramach zasiłku celowego jest poniesienie straty w wyniku klęski żywiołowej.

Według SKO spór w przedmiotowej sprawie dotyczył określenia wysokości poniesionej straty przez skarżącego. Organ podkreślił, że wskaźnik uszkodzeń ma istotne znaczenie dla ustalenia wysokości pomocy finansowej, gdyż od jego wymiaru została uwarunkowana skala pomocy i co znalazło wyraz w załączniku nr 2 do wydanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji pismem znak: DOLiZK-IV-775-10/2017 z dnia 17 sierpnia 2017 r. wytycznych, którymi to określił zasady udzielania pomocy na odbudowę lub remont zniszczonych budynków lub lokali mieszkalnych.

Pomimo przedłożenia przez skarżącego dowodu w postaci ekspertyzy budowlanej, ustalającej stan techniczny budynku mieszkalnego, spowodowany działaniem zjawisk atmosferycznych, wyceniającej zakres uszkodzeń przedmiotowego budynku mieszkalnego na 8,4% w skali ogólnej, organ odwoławczy w niniejszej decyzji przedstawił stanowisko w tej sprawie.

W ocenie SKO organ miał prawo do oceny materiału dowodowego, zebranego w aktach sprawy, w postaci rozbieżnych wycen strat na skutek klęski żywiołowej i dokonał jej w granicach art. 80 K.p.a., a rozstrzygając o przyjętej wycenie przez Z. K. w wartości wyższej niż to wynikało z wyceny ekspertów z [...] sierpnia 2017 r., korzystnej dla strony wskazał w spornej decyzji, z jakich przyczyn takiej oceny dokonał. Tę ocenę, jako nieprzekraczającą swobodnej oceny dowodów SKO podzieliło w całości. SKO zaznaczyło, iż wydany akt został wyczerpująco uzasadniony, zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 K.p.a.

Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę wnosząc o jej uchylenie oraz zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 7a, 8 § 1 i 2 K.p.a. polegające na prowadzeniu przez organ postępowania niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, zróżnicowanie orzecznictwa w stosunku do identycznych stanów faktycznych, art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewłaściwe i niewyczerpujące uzasadnienie wydanej decyzji, z której treści trudno wywnioskować przesłanki przyznawania pomocy w przypadku budynków mieszkalnych oraz nie wskazano przesłanek uznania administracyjnego, którymi organ się kierował. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o pomocy społecznej, rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 2017 r. w sprawie gmin poszkodowanych w wyniku działania żywiołu w sierpniu 2017 r., w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych oraz zasad określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 sierpnia 2017 r. dotyczących udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęsk żywiołowych poprzez błędne przyjęcie, że budynek mieszkalny uszkodzony w wyniku nawałnicy nie kwalifikuje się do przyznania pomocy, a także pomylenie przez organ uznania administracyjnego z dowolnością.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej przywoływana jako "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozumieniu powyższych przepisów, sąd administracyjny bada legalność, czyli innymi słowy zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron, oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd orzekając w sprawie nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Po myśli art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 P.p.s.a, skarga podlega oddaleniu w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.

W pierwszej kolejności Sąd podkreśla, że rozpatrywana sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez tut. Sąd, który wyrokiem z dnia [...] lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 31/18 uchylił decyzję SKO z dnia [...] listopada 2017 r. [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza T. z dnia [...] września 2017 r. [...].

Zgodnie z treścią art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 397 uw. 1, 2; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 544, Nb 1-3).

Z powoływanego przepisu wynika bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych, co do dalszego biegu postępowania, który może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 263/10 (wszystkie wyroki powołane w uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), organ administracji rozpatrując sprawę ponownie powinien się zastosować do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych wydanych w innych sprawach. Niezastosowanie się przez organ administracji przy ponownym rozstrzyganiu do oceny prawnej wyrażonej przez sąd w wyroku, narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęte w ten sposób rozstrzygnięcie jest wadliwe.

Uregulowanie zawarte w art. 153 P.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 P.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 534/12 i 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1762/12).

Jak wynika z uzasadnienia powołanego wyroku z [...] lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 31/18 Sąd stwierdził, że wbrew stanowisku SKO wniosek skarżącego nie określał, że dotyczy wyłącznie budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy wbrew treści wniosku oraz decyzji organu I instancji i treści odwołania, w sposób sprzeczny z przepisami art. 7, art. 15, art. 61, art. 138 K.p.a. ograniczył postępowanie jedynie do części sprawy administracyjnej zainicjowanej przez stronę i rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Przy czym z analizy treści decyzji organu odwoławczego wynika jednoznacznie, iż organ ten uznał, że wniosek dotyczy wyłącznie strat spowodowanych w budynku mieszkalnym i tylko w tym zakresie rozpoznał sprawę, pomijając pozostały materiał dowodowy. Nie można zatem podzielić zastrzeżeń skargi, że z uzasadnienia skarżonej decyzji trudno wnioskować jakiego budynku dotyczy.

Sąd w ww. wyroku podał, mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz treść decyzji organów administracji publicznej pierwszej i drugiej instancji, że decyzje te zostały wydane przedwcześnie z istotnym naruszeniem przepisów postępowania, które może mieć wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 6, art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 79a, art. 80, art. 107 § 3, a zaskarżona decyzja organu odwoławczego nadto z naruszeniem art. 15 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.

Sąd w wyroku tym zakwestionował, aby w podstawie prawnej decyzji organu I instancji wskazane było pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 czerwca 2016 r. (DOLiZK-IV-775-1/2016) dotyczące udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, dla osób oraz rodzin poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej, ponieważ nie stanowi ono powszechnie obowiązujących aktów prawnych.

Ponadto Sąd w powoływanym wyroku zarzucił brak w aktach niniejszej sprawy, jak również w treści decyzji organów administracji odniesienia do jakichkolwiek wskazań Wojewody [...], co do sposobu i trybu realizacji przez gminy zadania w zakresie przyznawania i wypłacanie zasiłków celowych na pokrycie wydatków związanych z klęską żywiołową, która miała miejsce w sierpniu 2017 r. Poza tym Sąd zarzucił iż wbrew wymogom art. 10 § 1 i art. 79a K.p.a., w niniejszej sprawie organ I instancji, nie zapewnił skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu, bowiem przed wydaniem decyzji nie umożliwił mu wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Następnie Sąd w przytoczonym powyżej wyroku zarzucił SKO, że pominęło dowody (dokumenty prywatne) przedłożone przez stronę wraz z odwołaniem. SKO, ograniczając się do kontroli stanowiska organu I instancji, bez własnego rozpoznania istoty sprawy w jej całokształcie, bez rozważenia wszystkich dowodów, odniesienia się do dowodów zgłoszonych przez stronę, naruszyło zatem podstawowe zasady i istotę dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego.

Kolejną nieprawidłowością podniesioną przez Sąd w ww. wyroku było to, że w aktach administracyjnych organu I instancji znajdowały się wyłącznie niepotwierdzone za zgodność z oryginałem i niepełne kserokopie dokumentów urzędowych – protokołów oceny uszkodzeń budynków spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych – sierpień 2017 r. dotyczących trzech budynków skarżącego w miejscowości B. [...] gmina T. tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego, gospodarczego – stodoły, budynku inwentarskiego (drewutni) datowanych na [...] sierpnia 2018 r. W związku z kwestionowaną w skardze wiarygodnością tych dokumentów, nie było możliwe w ocenie Sądu odniesienie się do tych zarzutów, bowiem zarzut ten pojawił się dopiero na etapie skargi. Sąd wskazał, iż te jedne z zasadniczych dokumentów urzędowych w sprawie winny znaleźć się w aktach w oryginale, a z pewnością jako kompletne. Z ich treści wynika, że dołączona powinna być dokumentacja fotograficzna, której nie ma w aktach administracyjnych sprawy.

Odnosząc się do rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że zarzuty przedstawione w skardze są w znacznej części zbieżne z zarzutami zawartymi w odwołaniu do zaskarżonej decyzji.

Jak to już zostało w niniejszej sprawie przedstawione jej podstawę materialnoprawną stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1507) oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 2017 r. w sprawie gmin poszkodowanych w wyniku działania żywiołu w sierpniu 2017 r., w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1547). Mając na uwadze powyższe zalecenia zawarte w wyroku organy administracyjne obu instancji wzięły to pod uwagę i nie powoływały w decyzjach w swej podstawie prawnej pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 czerwca 2016 r. (DOLiZK-IV-775-1/2016) w przedmiocie zasad udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej

Podkreślić należy również, że organ I instancji wyodrębnił do oddzielnego postępowania administracyjnego wniosek w zakresie przyznania skarżącemu zasiłku celowego przyznawanego w sytuacji klęsk i zdarzeń losowych na remont budynku mieszkalnego i odrębnie budynku gospodarczego (stodoły) w związku z poniesionymi stratami powstałymi w wyniku nawałnicy z dnia [...] sierpnia 2017 r. Każde z tych dwóch postępowań zakończyły się wydaniem odrębnych decyzji poprzedzonych przeprowadzeniem postępowania dowodowego. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku, organ I instancji pismem z dnia [...] stycznia 2019 r., zwrócił się do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w T. o udostępnienie oryginałów lub kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz ze zdjęciami oceny uszkodzeń spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych - sierpień 2017 r. w miejscowości B. [...]. Żądane dokumenty organ otrzymał w dniu [...] stycznia 2019 r.

W niniejszej sprawie organ I instancji, zapewnił skarżącemu czynny udział w postępowaniu w oparciu o art. 10 K.p.a. (pismo z dnia [...] stycznia 2019 r.).

Ponadto organy ustaliły za wiążącą i odpowiadającą stanowi faktycznemu wycenę dokonaną przez dwóch rzeczoznawców w dniu [...] sierpnia 2017 r. oraz ocenę stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w B. . Wobec tego za wiarygodne uznano ustalenia dokonane przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w T.. Z przedstawionej przez skarżącego ekspertyzy dotyczącej przedmiotowego budynku mieszkalnego nie wynika, aby została ona sporządzona na okoliczność szkód i strat wywołanych wyłącznie działaniem zjawisk atmosferycznych mających miejsce w dniu [...] sierpnia 2017 r. SKO zakwestionowało uprawnienia Z. K. do oceny uszkodzeń, ponieważ jest osobą niebędącą na liście załączonej do pisma Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r., a zatem nie jest osobą posiadającą uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, że organy prawidłowo stwierdziły w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, iż skarżący w wyniku nawałnicy z sierpnia 2017 r. poniósł stratę. Jednakże w tym przypadku brany jest również pod uwagę rozmiar owej straty oraz sytuacja materialna skarżącego. Na tę okoliczność w dniu [...] stycznia 2019 r. przeprowadzono u skarżącego wywiad środowiskowy. W realiach niniejszej sprawy, po uwzględnieniu całości zgromadzonego materiału dowodowego, w ocenie Sądu podjęta przez organ decyzja była prawidłowa.

Należy też zwrócić uwagę, że zasiłek, o którym mowa w art. 40 ustawy o pomocy społecznej ,,może zostać przyznany", co oznacza, że organ może przyznać zasiłek, ale nawet zaistnienie przesłanek warunkujących prawo do tego zasiłku nie obliguje organu do jego przyznania. Organ orzeka w tym przypadku w ramach uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne oznacza pewną swobodę przy podejmowaniu decyzji, choć jednocześnie organ związany jest przepisami procedury administracyjnej, jak i przepisami ustawy o pomocy społecznej. Decyzje wydawane na zasadzie uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu administracyjnego, jak każde inne, ale zakres ich kontroli jest inaczej ukształtowany. Sąd administracyjny bada bowiem zgodność z prawem, a nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia w niej zawartego (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 57/19 - LEX nr 2687294).

W związku z tym na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę jako bezzasadną należało oddalić.