Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 32/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2005-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono bezskuteczność czynności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak- Sikora Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi H. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie wstrzymania budowy sieci kanalizacji sanitarnej; I zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania wniosku skarżącego H. R. z dnia 2 czerwca 2003 r., w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia akt organowi; II zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz H. R. koszty postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2005 r. H. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., polegającą na braku działania w związku z wnioskiem z dnia 2 czerwca 2003 r. Wyjaśnił w uzasadnieniu, że na jego działce położonej w obrębie N. wiosną 2004 r. Gmina G. rozpoczęła budowę sieci kanalizacji sanitarnej niezgodnie z projektem, a ponadto w miejscu, na które skarżący nie wyraził zgody. Działania te zaskarżył do Urzędu Gminy. Ponieważ prace były kontynuowane, wnioskiem z dnia 2 czerwca 2003 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Z uwagi na brak działań tego organu złożył wniosek z dnia 20 sierpnia 2004 r. do Wojewody, a następnie skargę z dnia 29 października 2004 r. na bezczynność PINB do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 28 września 2004 r., znak: "[...]" udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował skarżącego w piśmie z dnia l marca 2005 r., że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż przedmiotowa sieć została zrealizowana na podstawie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 29 września 1999 r., wydanej przez Starostę O., bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że Starosta Powiatowy w O. pismem z dnia 10 lipca 2003 r., nr "[...]" przyjął zgłoszenie do użytku sieci kanalizacji sanitarnej N. – G. wybudowanej zgodnie z projektem, będącym załącznikiem do pozwolenia na budowę nr "[...]" z dnia 29 września 1999 r., udzielonego przez Starostę O. Skarga dotyczyła odcinka kanalizacji sanitarnej- zadania nr 3, dotyczącego sieci kanalizacji grawitacyjnej wsi N. oraz rurociągu tłoczonego z przepompownią P-G w N. Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Starostę O. nie leży we właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tegoż przepisu, tj. gdy organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

We wskazanej sytuacji kontrola sądu administracyjnego sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Przy czym nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzuca Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. brak działania w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 2 czerwca 2003 r., w którym żądał wstrzymania prac przy budowie sieci kanalizacji sanitarnej prowadzonych przez Gminę G., usunięcia części wykonanej już sieci z działki skarżącego oraz naprawienia wyrządzonych szkód.

W myśl art. 14 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej zobligowany jest do pisemnego załatwienia każdego żądania strony. Co do zasady rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu administracyjnym następuje przez wydanie decyzji zgodnie z art. 104 § l Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (jak np. w przypadku załatwiania skargi przewidując formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi - art. 238 Kodeksu postępowania administracyjnego). Trzeba też wskazać na obowiązek działania w sprawie wnikliwie i szybko. Ustawodawca, konkretyzując tę regułę, określił terminy załatwiania spraw oraz przewidział obowiązek organu administracji zawiadomienia strony o niezałatwieniu sprawy w terminie (art. 35 i 36 Kodeksu postępowania administracyjnego).

W niniejszej sprawie wniosek skarżącego z dnia 2 czerwca 2003 r. nie został załatwiony w ustawowym terminie, gdyż powiatowy organ nadzoru budowlanego nie wydał żadnego aktu, w którym odniósłby się pozytywnie, bądź negatywnie do żądania skarżącego. Ponadto, wbrew regulacji art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zawiadomił strony o niezałatwieniu sprawy w terminie i nie podał przyczyny tej zwłoki ani też nowego terminu załatwienia sprawy.

Ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nie wydał żadnego przewidzianego prawem aktu ani w terminie określonym w art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani w trakcie postępowania sądowego, uzasadniony jest zarzut bezczynności tego organu. Wielomiesięcznego braku działania tego organu nie usprawiedliwia fakt, iż organ po wstępnym wyjaśnieniu sprawy, udokumentowanym protokołem z dnia 19 listopada 2004 r., uznał przedmiotowy wniosek za nieuzasadniony.

Ponadto wskazać należy, że jeżeli organ administracji publicznej uważa siebie za niewłaściwy do merytorycznego rozpoznania wniosku to, stosownie do art. 65 § l Kodeksu postępowania administracyjnego, zobligowany jest do niezwłocznego przekazania tego wniosku do organu właściwego. Organ jest w bezczynności nie tylko wtedy, gdy nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności warunkujących merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Skarżący, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniósł na podstawie art. 37 § l Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do organu administracji wyższego stopnia, czym wyczerpał tryb przewidziany w art. 52 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 2 czerwca 2003 r., i z tego względu, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono po myśli art. 200 powołanej ustawy.