Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1059/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie NSA Piotr Lechowski AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi Rady Miejskiej w Miechowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 27 czerwca 2006r. nr PN.II.0911-162-06 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Nr 79/2006 postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2006 r. Wojewoda Małopolski w drodze zarządzenia zastępczego stwierdził wygaśnięcie mandatu Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie.

Burmistrz Gminy w Miasta w Miechowie w dniu 7 czerwca 2006 r. wydał zarządzenie Nr 79/2006 w sprawie zaskarżenia zarządzenia zastępczego Wojewody dotyczącego wygaśnięcia mandatu Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie.

Po przekazaniu zarządzenia organowi nadzoru, Wojewoda Małopolski pismem z dnia 26.06.2006 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania nadzorczego, po czym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 27.06.2006 r. znak PN.II.0911-162-06 stwierdził nieważność w całości zarządzenia Nr 79/2006 Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie z dnia 7.06.2006 r. w sprawie zaskarżenia zarządzenia zastępczego Wojewody dotyczącego wygaśnięcia mandatu Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie jest uprawniony do wniesienia skargi na zarządzenie zastępcze stwierdzające wygaśnięcie mandatu osoby piastującej funkcje organu wykonawczego. Katalog podmiotów uprawnionych do zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia nadzorczego jest zamknięty i nie obejmuje on organów wykonawczych gmin.

Na to rozstrzygniecie nadzorcze skargę wniosła Rada Miejska w Miechowie, reprezentowana przez Przewodniczącego Rady.

Podstawę wniesienia skargi stanowi uchwała Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 25 lipca 2006 r. Nr XXXVIII/365/2006 w sprawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego Nr PN.II.0911-l 62-06 z dnia 27 czerwca 2006 r., dotyczące stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Miechowie podjętej na sesji w dniu 16 czerwca 2006 r.

W skardze skarżąca Rada Miejska w Miechowie domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego oraz o uchylenia w całości tego rozstrzygnięcia nadzorczego w związku z naruszeniem art. 2 ust. 3, art. 19 ust. 4 oraz art. 20 ustawy o samorządzie gminnym, a także § 27 Statutu Gminy Miechów.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że na sesji w dniu 16.06.2006 r. przybyło 11 radnych, czym zapewniono niezbędne quorum do przeprowadzenia obrad. Sesja na dzień 16.06.2006 r. została prawidłowo zwołana. Wskazano, że ani ustawa o samorządzie gminnym, ani Statut Gminy Miechów nie regulują sytuacji odwołania już zwołanej sesji rady gminy i ewentualnej zmiany terminu jej przeprowadzenia, stąd przesunięcie terminu sesji jest dopuszczalne w trybie właściwym do jej zwołania. W skardze podniesiono, że na przewodniczącym rady gminy lub wiceprzewodniczących ciążył obowiązek obligatoryjnego zwołania raz na kwartał sesji organu stanowiącego, a tymczasem w przypadku Rady Miejskiej w Miechowie mimo składanych w tym zakresie wniosków ani Przewodniczący Rady, ani Wiceprzewodniczący nie chcieli zwoływać sesji. Wyjaśniono, że w związku z brakiem stawienia się na sesji osoby uprawnionej do jej przewodniczenia, wypełnienie w tym zakresie luki ustawowej powinno nastąpić poprzez odpowiednie zastosowanie art. 20 ust. 2c ustawy o samorządzie gminnym. Tym samym osobą uprawnioną do prowadzenia sesji był najstarszy wiekiem radny J. T.

Wojewoda Małopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub o oddalenie w całości.

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi podniesiono, że Rada Miejska w Miechowie w dniu 25 lipca 2006 r. podjęła uchwałę w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego Nr PN.II.0911-161-06 stwierdzającego nieważność w całości zarządzenia Nr 79/2006 Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie z dnia 7.06.2006 r. w sprawie zaskarżenia zarządzenia zastępczego Wojewody dotyczącego wygaśnięcia mandatu Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie i organ nadzoru stwierdził nieważność tego zarządzenia.

W odpowiedzi na skargę wskazano również, że Wojewoda Małopolski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 22.08.2006 r. Nr PN.II.0911-225-06 stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 25.07.2006 r. Nr XXXVIII/365/2006 w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 27.06.2006 r. Nr PN.II.0911-162-06 stwierdzającego nieważność w całości zarządzenia Nr 79/2006 Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie z dnia 7.06.2006 r. w sprawie zaskarżenia zarządzenia zastępczego Wojewody dotyczącego wygaśnięcia mandatu Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie. Tym samym skarga w tej sprawie została wniesiona przez podmiot nieuprawniony.

Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, Wojewoda Małopolski podniósł, że wobec odwołania wcześniej zaplanowanej na dzień 16.06.2006 r. sesji Rady Miejskiej w Miechowie, przybyłych na ten dzień radnych nie można uznać za organ uchwałodawczy gminy. Obradom w dniu 16.06.2006 r. przewodniczył najstarszy wiekiem radny me będący ani Przewodniczącym Rady ani jej Wiceprzewodniczącym.

Pismem z dnia 13 grudnia 2006 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca Rada Miejska w Miechowie cofnęła swój ą skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprawuje wymiar sprawiedliwości w zakresie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, póz. 1269).

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na akty, a w tym zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).

Stosownie do art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wojewoda Małopolski ma siedzibę na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygając Sąd uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia zaskarżonego zarządzenia.

W niniejszej sprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. Rada Miejska w Miechowie występująca w tej sprawie jako skarżąca złożyła pismo o cofnięciu skargi. Do wniosku dołączono uchwałę Rady Miejskiej Nr II/6/2006 z dnia 5 grudnia 2006 r. o cofnięciu skargi.

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia

prawa bądź utrzymania w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § l k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 27.06.2006 r. znak PN.11.0911-162-06 stwierdzające nieważność w całości zarządzenia Nr 79/2006 Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie z dnia 7.06.2006 r. w sprawie zaskarżenia zarządzenia zastępczego Wojewody dotyczącego wygaśnięcia mandatu Burmistrza Gminy i Miasta w Miechowie. Przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało podjęte przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ nadzoru, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej innym aktem o charakterze administracyjnym, zostało prawidłowo skierowane do strony postępowania, było wykonalne w dniu jego wydania, nie wywołało i nie wywołuje czynu zagrożonego karą w razie jego wykonania oraz nie zawiera wady powodującej jego nieważności z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.).

Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 28 czerwca 2006 r. znak N.11.0911-161-06 nie zmierza również do obejścia prawa.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.

Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje ostanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego. W tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i skutkiem tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do zasadności zarzutów odniesionych w skardze.

Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.