Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 846/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i 2,  art. 4,  art. 58  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 231 w zw. z  art. 229 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2008r. Nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2008r. W. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2008r. Nr [...]w przedmiocie przekazania pisma według właściwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z akt sprawy, złożone przez W. K. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pismo wskazujące brak właściwego nadzoru ze strony Burmistrza [...] nad odpowiednimi służbami miejskimi w zakresie uzyskania przez skarżącą schronienia, przekazane zostało przez ten organ według właściwości Radzie Miejskiej [...] w trybie art. 231 w zw. z art. 229 pkt 3 kpa. Czynność ta zaskarżona została przez W. K. do tut. Sądu i jako taka podlega odrzuceniu, ponieważ

w sprawach dotyczących trybu skargowego, w tym także przekazania skargi wg właściwości, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII kpa nie są bowiem aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie WSA w Warszawie z dn. 17 sierpnia 2005r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04, LEX nr 191974).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), ze względu na niewłaściwość, orzekł jak w sentencji postanowienia.