Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 721/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.U. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przeniesienia odpowiedzialności na członka zarządu za zadłużenie spółki z tytułu nieopłaconych składek postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący R.U. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie przeniesienia odpowiedzialności skarżącego – jako członka zarządu "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. – za zadłużenie tej spółki z tytułu nieopłaconych składek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) – zwanej w dalszej części "ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych", ustawodawca wprowadził regułę zaskarżania decyzji administracyjnych, podejmowanych w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, do sądu powszechnego. Z kolei z treści art. 83a ust. 2 tej ustawy wynika, że decyzje ostateczne Zakładu, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego sądu, mogą być z urzędu przez Zakład uchylone, zmienione lub unieważnione, na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zatem istnieje wyjątkowo możliwość weryfikowania takich decyzji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt II GSK 240/08, niepubl.).

W niniejszej sprawie została wydana decyzja w trybie wznowienia postępowania, który to tryb zaliczyć należy do form działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określonych w art. 83a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, jednak skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie służących w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia. W myśl art. 52 § 2 ww. ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Stosownie do art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w sprawach uregulowanych ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak więc do postępowań przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych stosuje się przepisy k.p.a., w szczególności jego art. 15, który stanowi, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.

Skoro ustawodawca w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie wyeliminował odwołania z art. 127 k.p.a. oraz z uwagi na to, że nakazał w sprawach uregulowanych w tej ustawie stosować przepisy procedury administracyjnej, przyjąć należy, iż od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydanej w pierwszej instancji w trybie przewidzianym art. 83a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przysługuje środek zaskarżenia w postaci odwołania.

Wobec powyższego w sprawie winien mieć zastosowanie art. 127 § 1 k.p.a., który stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Konsekwentnie przyjąć dalej należy, że odwołanie przysługuje do organu administracji publicznej wyższego stopnia, co wynika z § 2 omawianego artykułu.

W świetle art. 17 pkt 3 k.p.a. organami wyższego stopnia – uprawnionymi do rozpatrywania odwołań – w rozumieniu k.p.a., w stosunku do organów administracji publicznej są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie. Organem nadrzędnym jest organ sprawujący nadzór nad działalnością danego organu.

Przepis art. 66 ust. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, dodany przez art. 10 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 21, poz. 125) z dniem 24 lutego 2007 r. i obowiązujący w dacie wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, stanowi, że w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w stosunku do Zakładu jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego. Natomiast ministrem kierującym działem administracji rządowej – zabezpieczenie społeczne, jest Minister Pracy i Polityki Społecznej (§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 216, poz. 1598).

Wobec powyższego stwierdzić należy, że organem wyższego stopnia w rozumieniu art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 3 k.p.a. w stosunku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydającego decyzję w pierwszej instancji jest Minister Pracy i Polityki Społecznej.

Na marginesie należy wskazać, że w decyzji z dnia [...] Kierownik Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie do złożenia skargi na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w trybie przepisów P.p.s.a.

Wprawdzie stosownie do art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji, co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, to jednak przepis ten nie stwarza podstaw do rozpoznania skargi w sprawie, w której nie wyczerpano trybu postępowania wymaganego przepisem art. 52 § 1 P.p.s.a.

Niewyczerpanie przez stronę – przed wniesieniem skargi do sądu – środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.