Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 838/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy Cz. G. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, wniosek swój motywując niskim stanem uzyskiwanych dochodów oraz brakiem możliwości zdobycia dodatkowych źródeł dochodu.

Z treści formularza wynika, że skarżący samotnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekracza 3.000 euro. Jako źródło utrzymania wnioskodawca podał świadczenie rentowe w wysokości 1169 zł brutto, z którego potrącana jest kwota 500 z tytułu obowiązku alimentacyjnego względem syna –B. G. oraz kwota 299 zł z tytułu zaległości względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Do druku formularza dołączono odcinek renty opiewający na kwotę do wypłaty: 369 zł oraz zaświadczenie wystawione przez ZUS Oddział w S., potwierdzające fakt dokonywania opisanych wyżej potrąceń. Ponadto skarżący przedłożył dokumenty wskazujące na zły stan jego zdrowia (orzeczenie o niezdolności do pracy oraz kartę leczenia szpitalnego).

Z udzielonych informacji wynika również, że strona nie może liczyć na wsparcie innych członków swojej rodziny ze względu na powstały konflikt interesów.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Podane przez stronę informacje, dotyczące sytuacji materialnej oraz życiowej pozwoliły stwierdzić, że uzasadnione jest uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie skarżącej prawa pomocy w całym, wnioskowanym zakresie.

Skarżący podał, że nie posiada żadnego majątku, którego zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść dodatkowy dochód pozwalający na poniesienie kosztów sądowych oraz skorzystanie z usług fachowego pełnomocnika. Ta konstatacja znajduje pośrednie potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, a zwłaszcza w protokołach oględzin nieruchomości. Zauważyć trzeba, że jedynym źródłem utrzymania się Cz. G. jest świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie 369,50. Mając to na uwadze, uznać trzeba, że w zasadzie cały wspomniany dochód (niewątpliwie niewysoki) jest przeznaczany na pokrycie bieżących potrzeb, wobec czego trudno przyjąć, że skarżący będzie w stanie samodzielnie opłacić usługi fachowego pełnomocnika oraz koszty sądowego.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.