Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 735/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3, art. 28, art. 29
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2021 r. sprawy ze skargi A. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 stycznia 2014r., sygn. II SA/Rz 1187/13 - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej A. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

A. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 stycznia 2014r., sygn. II SA/Rz 1187/13.

Skarżąca na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 29 kwietnia 2021r. została wezwana do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 23252 ze zm.) wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego w terminie 7 dni od daty doręczenia spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 maja 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania w aktach sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu brak formalny skargi nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 23252 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te mające umocowanie do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu strony, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Jeżeli stroną jak w niniejszej sprawie jest spółka, właściwą formą wykazania przez osobę zgłaszającą się w jej imieniu jest odpis z KRS z rejestru spółek.

Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i w odniesieniu do skarżącej, polega na obowiązku przedstawienia aktualnego na dzień złożenia skargi odpisu z ww. rejestru. Nieprzedłożenie w terminie dokumentu w wymaganej formie powoduje, że brak formalny skargi nie został usunięty, co skutkuje odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Należy wyjaśnić, że z art. 28 i art. 29 P.p.s.a. wynika jednoznacznie, że to na osobie dokonującej czynności w postępowaniu w imieniu osoby prawnej spoczywa obowiązek wykazania swego umocowania. Obowiązku tego nie niwelują przepisy ustawy o KRS, ani bowiem ogłoszenie dokonanego wpisu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym ani ujawnienie danej osoby jako uprawnionej do reprezentacji spółki w Centralnej Informacji nie zwalnia strony postępowania sądowoadministracyjnego (czy działającej osobiście, czy przez pełnomocnika) od obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi, a ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie zostaje przerzucony na sąd. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie danego podmiotu z obowiązku udokumentowania umocowania w toku postępowania sądowoadministracyjnego ze względu na dostęp sądu do określonego wykazu czy rejestru, nic nie stało na przeszkodzie, by odpowiednie wyłączenie zostało w przepisach zawarte. Na takie rozwiązanie ustawodawca w P.p.s.a. się nie zdecydował. Zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego polegającego na niedołączeniu KRS-u i obciążenie tą czynnością sądu, np. w celu usprawnienia postępowania, nie może być domyślne, ale musi mieć oparcie ustawowe (tak postanowienie NSA z 30 marca 2021r., sygn. I FZ 44/21; por. również uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13; wszystkie orzeczenia dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny w wielu orzeczeniach wskazuje na brak możliwości skutecznego usprawiedliwienia nieuzupełnienia braków formalnych pism procesowych poprzez odwoływanie się do ustawy o KRS (tak postanowienia NSA z: 10 lipca 2018 r., II FZ 319/18; 20 lutego 2019 r., II OZ 107/19; 14 czerwca 2019 r., I FZ 101/19; 12 września 2019 r., I FZ 186/19; 18 listopada 2019 r., II FZ 681/19 i wskazywane w tych postanowieniach dalsze orzecznictwo).

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie nadesłała wymaganego odpisu KRS w zakreślonym terminie, dlatego skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.