Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1238/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. D. na uchwałę Rady Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stawek opłaty targowej za 2014 r. w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącemu radcę prawnego.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Podkreślił, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie

z niewielkiej renty inwalidzkiej, przeznaczanej w znacznej części na leczenie. Według wniosku skarżący nie posiada żadnego majątku, poza mieszkaniem, odziedziczonym nieznacznym udziałem we współwłasności gospodarstwa domowego oraz samochodem osobowym niewielkiej wartości.

Na wezwanie referendarza sądowego przedłożono dokumentację źródłową, która potwierdza powyższe okoliczności, tj. kopie: zeznania podatkowego za ubiegły rok, potwierdzenia wypłaty emerytury przekazem pocztowym (wypłacono kwotę 989,01 zł), dokumentów dotyczących bieżącego utrzymania, w tym faktur wystawionych w aptece, z których najwyższa opiewa na kwotę 127,51 zł, oraz rachunku bankowego, za pośrednictwem którego ponoszone są należności w tym zakresie (saldo na rachunku jest zerowe, jest on jednak regularnie zasilany wpłatami gotówkowymi dokonywanymi w imieniu skarżącego przez osobę trzecią o jego nazwisku).

Skarżącemu wielokrotnie przyznano już prawo pomocy w innych sprawach przed Sądem, np. postanowieniem z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt II SO/Gl 12/10 zwolniono go od kosztów sądowych i przyznano mu adwokata, postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1528/12 zwolniono go od kosztów sądowych, a postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. ustanowiono mu radcę prawnego w sprawie sygn. akt II SA/Gl 1132/13.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową.

W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżącego przesłanka ta została spełniona. Wykazał ona przede wszystkim, że otrzymuje bardzo niewielką rentę, która z pewnością nie może wystarczyć na opłacenie zarówno wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, jak i kosztów postępowania. Dowodzi to fakt, że korzysta on ze wsparcia finansowego celem regulowania bieżących, koniecznych opłat, udzielonego, jak można mniemać, przez syna (lub inną osobę bliską). Brak jednak zarazem jakichkolwiek podstaw prawnych, aby wymagać, by pomoc ta rozciągała się też na opłacenie kosztów postępowania w sprawie. Renta stanowi więc jedyne stałe źródło dochodu skarżącego i bez większego wpływu na jego możliwości płatnicze pozostaje to, że jego sytuację życiową polepsza prowadzenie przez niego upraw rolnych na gospodarstwie posiadanym przez niego we współwłasności, w tym sporadyczna sprzedaż uzyskanych w ten sposób produktów.

Nie można również tracić z pola widzenia stanu zdrowia skarżącego

i związanych z nim wydatków, które przy jego niewielkich dochodach muszą być dla niego znacznym obciążeniem.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku

z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.