Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 455/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru i długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. 1039 (tysiąc trzydzieści dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 stycznia 2018 r. nr [...] skierowaną do "A." Spółki z o.o. w W., Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G., po przeprowadzeniu postępowania w sprawie klasyfikacji taryfowej towaru ujętego w zgłoszeniu celnym [...] z dnia 31 grudnia 2014 r. i określenia należności celnych w prawidłowej wysokości:

1. orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru z nowo utworzonej pozycji 2 ww. zgłoszenia celnego - wirniki turbin – kod Taric 8411 99 00 99;

2. określił stawkę celną erga omnes dla towarów z pozycji 2 – 4,1%;

3. orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych typu (A00) w wysokości 3 018 zł;

4. orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne.

Decyzją z dnia 23 kwietnia 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w G., po rozpatrzeniu odwołania spółki, decyzję organu pierwszej instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 31 grudnia 2014 r. przedstawiciel bezpośredni firmy A. zgłosił celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu wg [...] sprowadzony z Chin towar m.in. wirniki turbin.

Importowane wirniki turbin (Shaft Wheel) zaklasyfikowano do kodu TARIC 8414 90 00 90, obejmującego: "pompy powietrzne lub próżniowe, sprężarki i wentylatory powietrza lub innych gazów; okapy wentylacyjne lub recyrkulacyjne z wbudowanym wentylatorem, nawet z filtrami; części; pozostałe". Stawka erga omnes przyporządkowana do tego kodu to 2,2 %.

W okresie od 27 czerwca 2017 r. do 18 sierpnia 2017 r. funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. przeprowadzili kontrolę w firmie A. Zakresem kontroli objęto dokumenty księgowe, handlowe i celne związane z obrotem towarowym z zagranicą. W czasie kontroli stwierdzono m.in. nieprawidłową klasyfikację ww. towarów. Na podstawie dokonanych ustaleń sporządzono Protokół Kontroli nr [...] z dnia 21 sierpnia 2017 r.

Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte w okresie obowiązywania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej w skrócie: WKC) (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. ze zm.).

W niniejszej sprawie, w dacie przyjęcia przez organ celny zgłoszenia celnego, obowiązywało rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 290 z 31 października 2013 r.). Załącznik I niniejszego rozporządzenia składa się z trzech części: Przepisów Wstępnych, Tabeli Stawek Celnych oraz Załączników Taryfowych.

Kwestią sporną w sprawie była klasyfikacja towaru, który w ocenie organu winien być sklasyfikowany do kodu TARIC 8411 99 00 99.

Organ wyjaśnił, że taryfa celna, w dacie dokonywania zgłoszenia towarów do objęcia wnioskowaną procedurą, w zakresie spornych pozycji posiadała następujące brzmienie:

8411 - Silniki turboodrzutowe, turbośmigłowe oraz inne turbiny gazowe;

- Części;

8411 99 - Pozostałe.

Zgodnie z brzmieniem Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8411: Niniejsza pozycja obejmuje silniki turboodrzutowe, turbośmigłowe oraz inne turbiny gazowe.

Do grupy tej należą także inne turbiny gazowe bez komory spalania, zawierające sam kadłub i wirnik, wykorzystujące energię gazów dostarczanych przez inne maszyny lub urządzenia (np. wytwornice gazu, silniki wysokoprężne, bezkorbowe generatory gazu) oraz turbiny na sprężone powietrze lub inny gaz.

Części

Z zastrzeżeniem postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części, części silników i urządzeń napędowych ujętych w niniejszej pozycji są również klasyfikowane do tej pozycji (m.in. wirniki turbin gazowych, komory spalania oraz wentylatory silników turboodrzutowych, regulatory dopływu paliwa, dysze paliwowe, części silników turboodrzutowych (np. pierścienie kadłuba z łopatkami lub bez, koła i tarcze wirnikowe turbin, ze skrzydełkami lub bez, łopatki i skrzydełka), regulatory ilości paliwa, wtryskiwacze).

8414 - Pompy powietrzne lub próżniowe, sprężarki i wentylatory powietrza lub innych gazów; okapy wentylacyjne lub recyrkulacyjne z wbudowanym wentylatorem, nawet z filtrami;

8414 90 - Części.

Zgodnie z brzmieniem Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8414: Niniejsza pozycja także wyklucza:

Turbiny spalinowe (pozycja 8411).

Ponadto w myśl Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej do podpozycji 8414 90 00: Podpozycja ta obejmuje także części do spalinowych turbosprężarek doładowujących do silników spalinowych, natomiast części turbin spalinowych wykorzystywane w spalinowych turbosprężarkach doładowujących klasyfikowane są do pozycji 8411, jako części turbiny gazowej bez komory spalania.

W ocenie organu indywidualne cechy importowanych wirników turbin, jak również fakt, że wirnik turbiny wprowadzany jest w ruch obrotowy przez spaliny (gazy) pochodzące z silnika, należało stwierdzić, że co do zasady należy je klasyfikować do pozycji 8411 i podpozycji 8411 99, która opisuje sporne towary w sposób bardziej precyzyjny.

Noty wyjaśniające do pozycji 8411 wskazują, że części silników i urządzeń napędowych ujętych w niniejszej pozycji są również klasyfikowane do tej pozycji. Oznacza to, że wirniki turbin stanowiące część turbiny spalinowej klasyfikowanej do pozycji 8411 winny zostać objęte ww. pozycją. Dodatkowo należy wskazać że Noty wyjaśniające do pozycji 8411 wskazują także, że grupa ta obejmuje turbiny gazowe bez komory spalania, zawierające kadłub i wirnik, wykorzystujące energię gazów dostarczanych przez inne maszyny lub urządzenia (np. silniki wysokoprężne).

Potwierdzenie takiej klasyfikacji wirników turbin stanowi Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) nr 1035/2014 z dnia 25 września 2014r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej.

Organ odniósł się też do opinii technicznej nr [...] z dnia 24 stycznia 2018 r. wydanej przez Stowarzyszenie Rzeczoznawców B. stwierdzając, że opinia biegłego nie podważa dokonanych przez organ celny ustaleń faktycznych, jak również nie dostarcza żadnych nowych informacji na temat spornych towarów.

Poza sporem był zatem fakt, że turbina poruszana jest przez gazy spalinowe silnika. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budziła wątpliwości także okoliczność, że wirnik w rodzaju stanowiącym przedmiot niniejszego postępowania stanowi część turbiny będącej elementem turbosprężarki. Stanowisko powyższe jest zgodne z opinią biegłego, który w przedłożonej opinii stwierdził m.in., że w skład mechanizmu turbosprężarki wchodzą dwa kluczowe elementy - turbina poruszana przez gazy spalinowe i sprężarka powietrza. Ponadto stwierdzono, że turbosprężarka jest maszyną (urządzeniem) służącą do zwiększenia mocy (doładowania) silnika spalinowego.

Organ odwoławczy nie podzielił też stanowiska biegłego zawartego w Opinii technicznej z dnia 24 stycznia 2018 r. (w części REASUMUJĄC), gdzie w punkcie pierwszym wskazano, że turbosprężarka nie może być traktowana jako turbina spalinowa ponieważ zasilana jest gazami spalinowymi silnika. Zdaniem organu, zgodnie z definicją silnika spalinowego (https://pl.wikipedia.org/wiki) - turbina spalinowa jest to urządzenie (maszyna), które energię napędową pobiera z przepływających spalin lub innego gazu roboczego. Natomiast jak już powyżej wykazano turbiny spalinowe są wyłączone z pozycji 8414, a części turbin spalinowych wykorzystywane w spalinowych turbosprężarkach doładowujących klasyfikowane są do pozycji 8411.

Co do poboru odsetek organ podał, że strona działała za pośrednictwem agencji celnej, a więc wyspecjalizowanego podmiotu, który kompleksowo zajmuje się importowanym towarem m.in. w zakresie odprawy celnej (w tym prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów), ewentualnych kontroli towarzyszących procesowi odprawy celnej oraz pośredniczy w uiszczaniu należności celno-podatkowych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła. Popełnione błędy czy zaniedbania agencji celnej występującej w ramach przedstawicielstwa bezpośredniego, które naraziły importera na szkodę nie mogą stanowić przesłanki do odstąpienia od wydania przez organy celne decyzji zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wobec powyższego nie było podstaw do uwzględnienia wniosku strony i uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej poboru odsetek.

A. Spółka z o.o. w W. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji.

W skardze podniesiono zarzuty obejmujące:

- naruszenie art. 181 § 1 i art. 197 § 1 o.p., poprzez nieprzeprowadzenie istotnego z punktu widzenia kwestionowanego przez skarżącego zaklasyfikowania przez organ określonej w decyzjach części jako części turbosprężarki a tej jako turbiny spalinowej, zawnioskowanego przez spółkę dowodu z opinii biegłego - Instytutu który wydał załączoną kwestionowaną prywatną opinię lub innego Instytutu tej samej specjalności;

̶ naruszenie art. 122 i 187 § 1 o.p. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, w tym opinii z urzędu;

̶ naruszenie art. 191 o.p. - zasady prawdy obiektywnej, zakwestionowanie prywatnej opinii biegłego, pomimo nie przeprowadzenia kontrdowodu przez organ, skupiając się jedynie na polemice z treścią opinii;

oraz błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne zakwalifikowanie wirników turbin do kodu CN 8411 99 00 TARIC - Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich ustanowionej przez Komisję UE na podstawie art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) ze stawką celną 4,1%.

Zdaniem skarżącej spółki przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien przeprowadzić dowód z przeprowadzenia opinii biegłego odnośnie kwestionowanych przez skarżącego ustaleń organu dotyczących części klasyfikowanych turbin silników spalinowych używanych w pojazdach, takich jak wirniki turbin - silników (lub maszyn) pod nazwą turbin gazowych.

Spółka podtrzymała swoje wyjaśnienia odnośnie różnic pomiędzy turbosprężarkami, które są elementem wspomagającym pracę silnika, ale które same bez silnika nie działają a silnikami spalinowymi spalającymi paliwo w komorze wewnętrznej i posiadające, jako jego część sprężarkę i turbinę które razem pracują.

Wskazano, że w przypadku wejścia na stronę Służby Celnej Rzeczypospolitej Polskiej http://isztar.mf.qov.pl/isztar/tarvfacelna/web/main PL. w zakładkę Wyszukiwanie tekstowe, po wpisaniu słowa turbosprężarki następuje przekierowanie do pozycji 8414. Pod tym numerem ustawodawca umieścił różne urządzenia, które nie są silnikami a tylko urządzeniami sprężające czynniki w silnikach. Zakwestionowane przez Kontrolujących części podchodzą pod pozostałe. Turbosprężarki, do których części są sprowadzane, są urządzeniami które podnoszą sprawność samochodowych silników spalinowych. Urządzenia te nie są zasilane jakimkolwiek paliwem. Są one przeznaczone dla silników do mocy 150 KW i ich waga nie przekracza 5-7 kg.

W odróżnieniu od takich urządzeń ustawodawca wprowadził pozycję numer 8411 w której znajdują się silniki spalinowe spalające paliwo w komorze wewnętrznej i posiadające, jako jego część sprężarkę i turbinę. W tej są wyszczególnione: "Turbiny gazowe, silniki turboodrzutowe, silniki turbośmigłowe". Te silniki służą do napędu bloków energetycznych, statków powietrznych i śmigłowców. Moce minimalne tych silników są od 1500KW, 2000 i więcej MW a ich masy sięgają setek ton.

Zdaniem spółki w sprawie należało rozstrzygnąć czy Turbosprężarka lub jej część może być traktowana, jako turbina gazowa. W związku z powyższym po otrzymaniu stanowiska organu I instancji spółka zwróciła się ze zlecaniem do Instytutu Techniki Motoryzacyjnej Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego o udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy niektóre części turbosprężarek samochodowych można zakwalifikować jako części turbin gazowych, ponieważ w pismach urzędów celno-skarbowych, kierowanych do firmy urzędy te, kwalifikują niektóre części do turbosprężarek samochodowych, jako części do turbin gazowych. W wydanej w dniu 24.01.2018r. opinii technicznej nr [...] stwierdzono, że z technicznego punktu widzenia, zakwalifikowanie turbosprężarki silnika spalinowego jako turbiny gazowej, jest nieuzasadnione i błędne. Opinia ww. Instytutu jako dowód z opinii prywatnej została złożona do akt.

Po zakwestionowaniu stanowiska organu I instancji spółki wystąpiła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego - Instytutu który wydał załączoną opinię lub innego Instytutu tej samej specjalności. Skarżąca stwierdziła, że w razie wątpliwości organ podatkowy powinien skłaniać się ku przeprowadzeniu wnioskowanego dowodu. W postępowaniu podatkowym odpowiedzialność za przeprowadzone postępowanie dowodowe spoczywa na organach, które działają głównie z urzędu ( art. 122 i 187 o.p.).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w G. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli to naruszenie miało bądź mogło mieć - istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na potrzeby rozważań Sądu w niniejszej sprawie niezbędnym jest zwrócenie uwagi na następujące kwestie.

Sprawa dotyczy weryfikacji zgłoszenia celnego nr [...] dokonanego w dniu 31 grudnia 2014 r. W wyniku tego organy celne orzekły o odmiennej, niż przyjęta w zgłoszeniu celnym, klasyfikacji taryfowej towaru z wyższą niż dotychczas stawką celną oraz - na skutek tego ustalenia – orzekły o długu celnym i poborze odsetek. Zauważyć należy, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana w dniu 11 stycznia 2018r., zaś jej doręczenie nastąpiło w dniu 16 stycznia 2018r. - data doręczenia decyzji, to powiadomienie dłużnika o kwocie długu celnego.

Ponieważ zgłoszenia dokonano w dniu 31 grudnia 2014r. w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy prawa materialnego obowiązujące w dacie dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego to jest rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC) oraz obowiązujące od dnia 1 maja 2016r. przepisy prawa proceduralnego zawarte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013r. ustanawiającym unijny kodeks celny (UKC).

Zgodnie z art. 67 WKC jeżeli szczególne przepisy nie stanowią inaczej, datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne. Z kolei art. 201 WKC stanowi, że w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, powstaje dług celny, decydująca jest przy tym chwila przyjęcia zgłoszenia celnego.

Odnosząc się do powyższego trzeba mieć na względzie treść art. 221 ust. 3 WKC. Należy bowiem zauważyć, że w doktrynie i w orzecznictwie przyjmuje się, że art. 221 ust. 3 WKC jest przepisem materialnym, tzn. takim, który określa bezpośrednio stosunki pomiędzy podmiotami prawa, określając przesłanki powodujące ich powstanie, zmianę lub wygaśnięcie. W istocie z upływem określonego w tym artykule terminu roszczenie o pokrycie długu celnego ulega przedawnieniu (zob. W. Morawski (red.), Wspólnotowy kodeks celny. Komentarz, opubl. LEX 2007 - komentarz do art. 221 WKC; wyrok ETS z dnia 23 lutego 2006 r., C-201/04, LEX nr 226381). Stosownie bowiem do art. 221 WKC:

1. Niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania dłużnik zostaje powiadomiony o kwocie należności zgodnie z odpowiednią procedurą.

2. Jeżeli na zgłoszeniu celnym została podana orientacyjna kwota należności celnych przywozowych, organy celne mogą przewidzieć, że powiadomienie określone w ust. 1 następuje jedynie w przypadku, gdy podana kwota należności nie odpowiada kwocie określonej przez organy celne.

Bez uszczerbku dla stosowania art. 218 ust. 1 akapit drugi w przypadku korzystania z możliwości przewidzianej w pierwszym akapicie zwolnienie towarów przez organy celne jest równoznaczne z powiadomieniem dłużnika o kwocie zaksięgowanych należności.

3. Powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 na czas trwania procedury odwoławczej.

4. Jeżeli dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego, dłużnika można powiadomić o kwocie długu celnego na warunkach przewidzianych w obowiązujących przepisach, po upływie terminu trzech lat, określonych w ust. 3.

W przywołanym powyżej orzeczeniu Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) z dnia 23 lutego 2006 r. stwierdzono, że art. 221 ust. 3 WKC należy uznać, w przeciwieństwie do ust. 1 i ust. 2 tego artykułu, za przepis materialny. W istocie z upływem tego terminu roszczenie o pokrycie długu celnego ulega przedawnieniu, z zastrzeżeniem określonego w tym artykule wyjątku, co jest równoważne z przedawnieniem samego długu, a zatem z jego wygaśnięciem. W ocenie Sądu orzeczenie to przesądza, że przepis art. 221 ust. 3 WKC, jako przepis prawa materialnego, ma moc obowiązującą w stosunku do długów celnych powstałych pod rządami (w trakcie obowiązywania) Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Jak wynika z akt sprawy zgłoszenie celne nr [...] miało miejsce w dniu 31 grudnia 2014 r. i w tym dniu nastąpiło powiadomienie skarżącej spółki o długu celnym ( k.53 i 53v. w aktach administracyjnych), a więc w chwili obowiązywania Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Należało zatem przyjąć, że cytowany art. 221 ust. 3 WKC, jako przepis prawa materialnego, ma zastosowanie przy ocenie konsekwencji prawnych wiążących się z długiem celnym wynikającym z przedmiotowego zgłoszenia.

W konsekwencji - w ocenie Sądu – przy rozpoznawaniu przez organy niniejszej sprawy celnej nie mogły znajdować zastosowania przepisy materialne rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, dotyczące przedawnienia długu celnego.

Zarzut przedawnienia podlega badaniu z urzędu, zatem pomimo, że skarżąca nie podnosiła takiego zarzutu w odwołaniu, obowiązkiem organu odwoławczego była analiza tej kwestii, w sytuacji, gdy z akt sprawy bezspornie wynikało, że zgłoszenia dokonano w dniu 31 grudnia 2014r., natomiast organ pierwszej instancji wydał decyzję w przedmiocie określenia należności celnych w dniu 11 stycznia 2018r., zaś jej doręczenia nastąpiło w dniu 16 stycznia 2018r. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera w ogóle argumentacji w tym zakresie, tymczasem kwestia ta może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Należy zauważyć, że na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznaje sprawę nie będąc związany zarzutami ani wnioskami skargi, bez znaczenia pozostaje zatem, że skarżąca zarzutu przedawnienia nie postawiła również w skardze. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że w sprawie zachodziła konieczność wyjaśnienia, czy organ pierwszej instancji był uprawniony do orzekania w sprawie weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego decyzją doręczoną stronie w dniu 16 stycznia 2018r. ( data powiadomienia dłużnika o kwocie długu celnego). Dodać należy, że Sąd nie jest uprawniony do zastępowania organu administracji publicznej w dokonaniu takiej oceny.

W tej sytuacji, koniecznym stało się uchylenie w całości decyzji organu odwoławczego. Stąd, nie przesądzając za organ celny o kwestii przedawnienia długu celnego stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja w omawianym zakresie wydana została z naruszeniem art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 73 Prawa celnego, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z uwagi na stwierdzone naruszenia przepisów postępowania polegające na niewyjaśnieniu (braku zbadania) kwestii przedawnienia w okolicznościach niniejszej sprawy, skutkujące koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, przedwczesne było wypowiadanie się Sądu, co do merytorycznej zasadności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionego wyżej stanowiska Sądu, którymi to wskazaniami, na mocy art. 153 p.p.s.a., organ jest związany.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku 205 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 2 pkt 3 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na łączną sumę zasądzonych kosztów składają się: zwrot wpisu w kwocie 122 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 900 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).