Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1229/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska- Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Mariusza K., Marioli Z., Bożeny Ż., Sławomira P., Edwarda D., Ireny S., Wioletty C., Zdzisława L. i Danuty K. postanawia odrzucić skargę co do Marioli Z., Bożeny Ż., Sławomira P., Edwarda D., Ireny S., Wioletty C., Zdzisława L. i Danuty K.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1229/04

UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia z dnia 06.10.2004 r. wezwano skarżących Mariolę Z., Bożenę Ż., Sławomira P., Edwarda D., Irenę S., Wiolettę C., Zdzisława L. i Danutę K. każdego z osobna, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, przez:

1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności bądź bezczynności,

2. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy,

1. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania doręczono skarżącym w dniu 11.10.2004 r.

W wyznaczonym terminie żaden ze skarżących nie wykonał zarządzenia. Przesyłką z dnia 15.10.2004 r. skarżący wymienieni wyżej, z wyjątkiem Wioletty C., złożyli do Sądu pełnomocnictwo dla Mariusza K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z alt. 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwanej p.p.s.a.) - sądy administracyjne powołane są wyłącznie do rozpoznawania spraw administracyjnych tj. spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz spraw innych z mocy ustaw szczególnych. Jednocześnie wart. 3 p.p.s.a. ustawodawca zastrzegł, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje wyłącznie orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Podkreślić należy, że według art. 57 § l p.p.s.a. skarga powinna zawierać:

l. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności,

2. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy,

3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Skarga złożona przez skarżących wskazanych warunków nie spełniała, w związku z czym skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi. Nieusunięcie tych braków sprawiło, że skardze nie można nadać właściwego biegu.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że fakt ustanowienia pełnomocnika w trakcie biegu 7-dniowego terminu, przewidzianego do usunięcia braków skargi, nie zwalniał skarżących od obowiązku wykonania zarządzenia. Mogli dokonać tego osobiście, bądź przez pełnomocnika.

Nieuczynienie tego skutkować musiało odrzuceniem skargi.

Dodać ponadto trzeba, że zastosowany rygor nie odnosi się do skarżącego Mariusza K., który we własnym imieniu złożył w dniu 29.07.2004 r. wniosek o prawo pomocy. Postanowienie w tym przedmiocie uprawomocniło się dnia 10.11.2004 r. W konsekwencji jego skardze nadany jest odrębny bieg.

Z tych względów orzeczono jak na wstępie, zgodnie z art. 58 § l pkt 3.