Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1202/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dziekan Wydziału
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na uchwałę Rady Wydziału [...] Akademii Sztuk Pięknych w [...]. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie nadania stopnia w zakresie sztuki W. K. postanawia: - odrzucić skargę –


UZASADNIENIE

D. Z. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (brak daty na skardze), która została doręczona Radzie Wydziału [...] w dniu 11 czerwca 2018 r.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest skarga D. Z. na uchwałę Rady Wydziału [...] Akademii Sztuk Pięknych w [...] z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie nadania stopnia w zakresie sztuki W. K.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że skarżącemu nie przysługuje status strony w rozumieniu art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", ponieważ skarżący nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi, a interes faktyczny nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Dalej pełnomocnik organu wskazał, że stroną w postępowaniu o nadanie stopnia doktora habilitowanego sztuki są jedynie osoby, których dotyczy postępowanie, a zatem ubiegające się o nadanie tych stopni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Wyjaśnić należy także, że legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Nie można jednak mówić o istnieniu interesu prawnego w sytuacji, gdy strona wywodzi jego istnienie z okoliczności nieistniejących już w momencie wniesienia skargi. Zgodnie z glosą do wyroku NSA z dnia 17 października 2007 r., II OSK 1225/06 gdy skargę wnosi nieuprawniony podmiot sąd zobligowany jest do odrzucenia takiej skargi jako niedopuszczalnej. Skoro podstawowym warunkiem dopuszczalności skargi stanowi istnienie po stronie wnoszącego skargę legitymacji do jej wniesienia, to stwierdzenie jej braku wyklucza możliwość orzekania o jej zasadności bądź bezzasadności- pozwala wyłącznie na orzeczenie jej niedopuszczalności i to niezależnie od momentu, w którym nastąpi ta ocena.

Niedopuszczalna jest ocena zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa. Skarżący nie ma w takim przypadku interesu prawnego w doprowadzeniu zaskarżonego aktu do zgodności z prawem, gdyż akt ten nie kształtuje jego sytuacji prawnej (por. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 618/09, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych- orzeczenia.nsa.gov.pl).

Konsekwencją powyższego jest brak możliwości poszukiwania ochrony w postepowaniu przed sądem administracyjnym przez osobę niemającą interesu prawnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz 2, warszawa 2013, art. 50 nb. 9).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 zdanie 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2016 r. poz. 882, z późn. zm.), osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem.

Stosownie natomiast do treści art. 29 ust. 1 ww. ustawy, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). Do zaskarżania decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.

Z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, że skargę do sądu administracyjnego może wnieść wyłącznie osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego i tylko na decyzję Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów. Nadto, odwołanie do Centralnej Komisji przysługuje wyłącznie od chwały organu I instancji, natomiast w rozpatrywanej sprawie skarżący dążył do stwierdzenia nieważności postępowania zakończonego uchwałą o nadaniu innej osobie stopnia naukowego.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi na uchwałę Rady Wydziału w przedmiocie nadania innej niż skarżący osobie, stopnia w zakresie sztuki, ponieważ nie był adresatem tej uchwały. Zatem uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.