Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 413/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87, art. 72 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Usługi Handel Transport A. C. z siedzibą w C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. C. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Usługi Handel Transport A. C. z siedzibą w C. na uchwałę Rady Miejskiej w Skalbmierzu z dnia 8 lutego 2013 r. nr XXVI/136/2013 w przedmiocie określenia przystanków komunikacyjnych na terenie gminy, warunków i zasad korzystania z tych przystanków oraz ustalenia stawki opłat za korzystanie z tych przystanków postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

A. C. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Usługi Handel Transport A. C. z siedzibą w C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Skalbmierzu

z dnia 8 lutego 2013 r. nr XXVI/136/2013 w przedmiocie określenia przystanków komunikacyjnych na terenie gminy, warunków i zasad korzystania z tych przystanków oraz ustalenia stawki opłat za korzystanie z tych przystanków.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 21 czerwca 2018 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej P. A. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 czerwca 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 3 lipca 2018 r. Pełnomocnik skarżącej należny wpis sądowy od skargi uiścił dnia 12 lipca 2018 r.

Tego samego dnia tj. 12 lipca 2018 r. P. A. złożył osobiście do tutejszego Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że wezwanie zostało odebrane w dniu 26 czerwca 2018 r. przez dorosłego domownika obecnego pod adresem dla doręczeń jego matkę K. A. Wnioskodawca podał, że jego matka K. A., mająca 73 lata, w czasie kiedy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało odebrane była "chora, pod wpływem leków ograniczających niestety chwilowo jej świadomość". Wskazał, że pismo zostało mu doręczone przez matkę dopiero dnia 11 lipca 2018 r. Wnioskodawca podkreślił, że dotychczasowa praktyka odbioru obszernej korespondencji m. in. z WSA w Kielcach była nienaganna, co za tym idzie brak było jakichkolwiek podstaw do przypuszczenia, że fakt taki zaistnieje. W związku z powyższym brak uiszczenia wpisu w terminie nie był zależny od niego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie termin.

Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony

z zachowaniem 7 - dniowego terminu na jego wniesienie, bowiem jak wynika

z oświadczenia pełnomocnika skarżącej przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 11 lipca 2018 r., kiedy, jak podniósł, dowiedział się o treści wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, zaś przedmiotowy wniosek został złożony osobiście w biurze podawczym tut. Sądu dnia 12 lipca 2018 r. Ponadto pełnomocnik skarżącej dokonał czynności, której terminowi uchybił, wobec tego pozostała do oceny kwestia braku winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu, argumentacja zawarta w uzasadnieniu wniosku

o przywrócenie terminu nie przekonuje, że strona nie ponosi winy

w uchybieniu terminu. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została prawidłowo doręczona dorosłemu domownikowi (w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a.), który podjął się oddania pisma. Okoliczność, że na skutek zachowania tej osoby przesyłka nie została przekazana niezwłocznie adresatowi nie zwalnia strony od konsekwencji niedochowania wyznaczonego terminu. Osoba świadoma toczącego się postępowania sądowego powinna należycie dbać o swoje interesy przed sądem.

Podnoszona przez wnioskodawcę dotychczasowa nienaganna praktyka odbioru obszernej korespondencji m. in. z WSA w Kielcach, tym bardziej obliguje pełnomocnika skarżącej do dbałości o odbiór korespondencji, skoro, składając kolejną skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, strona nie uiściła wpisu od tej skargi. Powinien był spodziewać się wezwania do uzupełnienia co najmniej braku fiskalnego skargi.

Nie może również w tej sprawie stanowić argumentu uprawdopodabniającego brak winy strony w uchybieniu terminu choroba dorosłego domownika, który odebrał korespondencję i podjął się jej oddania adresatowi. Nie sposób nie dostrzec, że przesyłkę odebrała matka pełnomocnika skarżącej, w podeszłym wieku. Wnioskodawca nie wykazał, że strona nie była w stanie na czas trwania choroby matki pełnomocnika skarżącego, ograniczającej - jak stwierdził - jej świadomość, zabezpieczyć prawidłowego odbioru korespondencji kierowanej do pełnomocnika skarżącej, zważywszy na rodzaj i rozmiar prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej i wielość spraw toczonych przed sądem administracyjnym, choćby poprzez osobisty odbiór korespondencji w urzędzie pocztowym, czy podjęcie innych działań uniemożliwiających odbiór korespondencji przez matkę. Ponadto pełnomocnik skarżącej jedynie ogólnikowo powołał się na chorobę matki, zażywane leki, które mogły ograniczyć jej świadomość, nie podał jednak konkretnych okoliczności dotyczących choroby i zażywanych leków.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07, lex nr 344095). Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zatem wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przezwyciężenia. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. FZ 713/04, lex nr 302279).

W świetle przedstawionych powyżej okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i nie wykazała dochowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86

§ 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.