Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 521/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Z treści skargi i wniosku wynika, że postępowanie egzekucyjne dotyczy wykonania obowiązku wykonania szczepienia ochronnego dziecka skarżącego. We wniosku skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zdrowotnych u córki skarżącego. Podkreślił, że złożony wniosek jest przejawem jego troski o stan zdrowia córki oraz obaw co do możliwości negatywnego, długofalowego oddziaływania nieznanych składników szczepionek na organizm dziecka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (zob. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2011, str. 424). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31.01.2006 r., sygn. akt II FZ 882/05).

Przedmiotem skargi, a zarazem wniosku skarżącego, jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji, uznające za nieuzasadnione zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego w przedmiocie uchylania się od obowiązkowych szczepień ochronnych dziecka oraz podtrzymujące zasadność prowadzenia egzekucji. Postanowienie to zawiera negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, nie nakłada zaś na zobowiązanego żadnych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jego praw czy obowiązków. Akt wyrażający stanowisko wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym nie wywołuje żadnych zmian w rzeczywistości. Wobec tego instytucja wstrzymania wykonania nie może znaleźć do niego zastosowania.

Skoro zaskarżone postanowienie ze swej istoty nie podlega wykonaniu, a jego istnienie w obrocie prawnym nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przez co nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. O czym orzeczono jak w sentencji.