Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 813/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Maria Kwiecińska WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: ref. staż. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. przy udziale sprawy ze skargi K. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów o d d a l a s k a r g ę /-/M. Górecka /-/B. Koś /-/M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Starosta działając jako organ I instancji na podstawie art. 104 & 1 i 127 k.p.a.i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027) i § 10 oraz 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Rolnictwa i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) wraz z załącznikiem nr 6 tego rozporządzenia- orzekł o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów prowadzonym dla obrębu geodezyjnego [...] polegających na:

- zmianie kształtu działki nr [...] o pow. [...] stanowiącej drogę we władaniu Urzędu Gminy i nadaniu jej nowego numeru [...] i powierzchni [...]

- wykreśleniu w jednostce rejestrowej [...] prowadzonej dla nieruchomości K. N. działki nr [...] o pow. [...] oraz działki nr [...] o pow. [...] i wpisaniu działki nr [...] o pow. [...] obejmującej swoim zasięgiem likwidowane działki nr [...] i [...] oraz część drogi oznaczonej numerem [...] na odcinku przechodzącym pomiędzy likwidowanymi działkami.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji podał, iż K. N. wystąpił do organu z pismem z dnia [...] wskazując na niezgodność operatu ewidencji jego gruntów z treścią księgi wieczystej KW nr [...] w której ujawnione są działki nr [...] żądając doprowadzenia do zgodności zapisów ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków ze stanem prawnym nieruchomości wynikającym z księgi wieczystej KW nr [...].

Organ I instancji ustalił, że ujawnione w księdze wieczystej KW nr [...] działki o numerach: [...] zostały wydzielone podczas parcelacji majątku [...]. Majątek ten przejęty był przez Skarb Państwa i zapisany w księdze wieczystej KW nr [...], z której odpisywano działki sprzedawane rolnikom indywidualnym. Odpowiednikiem działki nr [...] obecnie jest działka nr [...] i [...] oraz część drogi oznaczonej numerem działki [...], na odcinku przebiegającym pomiędzy tymi działkami.

W toku postępowania K. N. rozszerzył swój wniosek o ujawnienie działek nr [...] i [...] w jego jednostce rejestrowej [...] zgodnie z księgą wieczystą KW [...] . Organ I instancji ustalił, że właścicielem działki nr [...] jest K. K .

W oparciu o księgę wieczystą KW nr [...] prowadzoną dla tej nieruchomości dalej ustalono, że działka nr [...] obejmuje również obszar oznaczony przez K. N. jako działka nr [...]. Z kolei właścicielem działki nr [...] jest M. M. (Kw nr [...]). Ponieważ K. N. wystąpił do sądu powszechnego z pozwem przeciwko K. K. i M. M. o wydanie nieruchomości: działek nr [...] i [...] i wniósł o zawieszenie postępowania administracyjnego co do rozszerzonej części żądania obejmującego ujawnienie tychże działek w jego jednostce rejestrowej [...] toteż organ I instancji zawiesił postępowanie administracyjne w tej części postanowieniem z [...] mając na uwadze to, iż Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę o wydanie przedmiotowych działek będzie musiał odnieść się do własności tych działek. Postanowienie to jest prawomocne.

Odnosząc się więc do pierwotnego żądania organ I instancji stwierdził, że istniejąca w ewidencji gruntów część drogi oznaczonej numerem działki [...] na odcinku pomiędzy działkami nr [...] i [...] nie została wydzielona podczas parcelacji majątku [...] a zatem Skarb Państwa nie posiada do niej tytułu prawnego. W tym względzie organ I instancji oparł się na stanie prawnym ujawnionym w księdze wieczystej KW [...] i orzekł o likwidacji tej części drogi. Analizując zaś powierzchnię działek nr [...] i [...] w oparciu o obliczenia powierzchni zawarte w dokumentacji technicznej sporządzonej w dniu [...] przez geodetę S. S. organ ten uznał, iż ta cześć drogi zawiera się już w powierzchni przylegających do niej działek i wobec tego jej likwidacja nie spowodowała zwiększenia powierzchni tych działek. Wraz z likwidacją części drogi organ dokonał połączenia wszystkich przylegających do siebie działek w jedną działkę ewidencyjną zgodnie z postulatami K. N. jak i zgodnie z definicją działki i stanem ujawnionym w księdze wieczystej KW nr [...], której to działce po połączeniu nadał numer [...], zaś powierzchnię określił jako sumę działek połączonych t.j. [...].

Od powyższej decyzji pierwszoinstancyjnej odwołanie wniósł K. N. żądając jej uchylenia.

Skarżonej decyzji zarzucił brak rozstrzygnięcia całościowego w przedmiocie żądania doprowadzenia do zgodności zapisów w ewidencji gruntów ze stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej. Odwołujący zarzucał m. in., że wymieniona w decyzji działka nr [...] nie została jednoznacznie umiejscowiona na gruncie bowiem w zapisie brak jest określenia jej początku i końca oraz sąsiedztwa z przyległymi działkami. Nadto wskazał, że nadal nie jest uregulowany stan prawny działki nr [...] , zaś Sąd Rejonowy zawiesił postępowanie w sprawie wydania tej działki do czasu przedłożenia wypisu z rejestru gruntów, którego to wydania odmówiono.

Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...] z dnia [...] orzekł:

- o utrzymaniu w mocy części decyzji w pkt. 1,

- o uchyleniu części decyzji w pkt. 2

- o wykreśleniu z pozycji rejestrowej [...] działki nr [...] o pow. [...] i działki nr [...] o pow. [...]

- o ujawnieniu w pozycji rejestrowej [...] działki nr [...] o pow. [...] powstałej z połączenia działek nr [...] o pow. [...] i nr [...] o pow. [...] oraz części działki nr [...] o pow.[...] , składającej się ze wskazanych w treści tej decyzji użytków gruntowych.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji oparł się na ustaleniach poczynionych przez organ I instancji, dodatkowo wyjaśnił -opierając się na znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentach: szkicu polowym nr ewid. pom. [...] i dokonanych przez geodetę S. S. pomiarach kontrolnych- że działkę nr [...] podzielono na działki: [...] , [...] i[...] , działkę nr [...] podzielono na działki: [...] i [...] z kolei działkę nr [...] wpisaną w pozycji rejestrowej M. M. podzielono na działki o numerach: [...] i [...] jednak podział ten nie doszedł do skutku podobnie jak podział działki nr [...] wpisanej w pozycji rejestrowej Z. O. na działki o numerach [...] i [...]. Dalej organ ten wyjaśnił, iż działki nr [...] i [...] wpisane w pozycji rejestrowej S. N. wyodrębnione zostały jako zgodne ze stanem prawnym z księgi wieczystej KW nr [...] , zaś tytuł prawny do kolejnych działek o numerach [...] został uregulowany w trybie ustawy z dnia 26 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250) i postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] (sygn. akt [...] ). Ponieważ dokumentacja pomiarowa z [...] nie zawiera rozliczenia działki nr [...] (droga), zaś S. N. wskazywał, że cały obszar składający się na działkę nr 1 z księgi wieczystej KW nr [...] , z wyłączeniem działki nr [...] ,zgodnie z jej zapisami powinien wynosić [...] - toteż o takiej właśnie powierzchni nowo utworzonej działki nr [...] orzekł organ I instancji. Zdaniem zaś organu odwoławczego należało dokonać kontrolnego obliczenia powierzchni działki nr 307- co też uczyniono na potrzeby postępowania odwoławczego metodą digitalizacji z mapy ewidencyjnej w skali 1:5000. Obliczona tą metodą powierzchnia działki nr [...] jest powierzchnią matematyczną i wynosi [...]. Tak więc organ odwoławczy ocenił, iż działce nr [...] należy ujawnić powierzchnię wynoszącą [...] będącą matematyczną sumą powierzchni ewidencyjnych poszczególnych działek, z których ta działka powstała. W tym względzie organ podał, że powierzchnie obliczane były graficznie stwierdzając, iż nie zachodziła w omawianej sprawie sytuacja pozwalająca na obliczenie powierzchni zgodnie z § 10 pkt 2 Instrukcji Technicznej G 5 Ewidencja gruntów i budynków, wprowadzonej do stosowania zarządzeniem nr 16 Głównego Geodety Kraju z dnia 3 listopada 2003r. .

Co do żądania włączenia do nieruchomości odwołującego działek nr [...] (części działki nr [...] z Kw nr [...] ) i działki nr [...] (części działki nr [...] z Kw. nr [...] ), które do tej pory nie są ujawnione w ewidencji gruntów ponieważ wchodzą w skład działek odpowiednio: nr [...] i nr [...] - to postępowanie zostało zawieszone ze względu na toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o wydanie tych działek odwołującemu.

Organ odwoławczy stwierdził, iż działka nr [...] stanowi własność R. i K. małż. K. na podstawie wpisu do księgi wieczystej KW nr [...] , zaś działka nr [...] pozostaje w posiadaniu M. M. Nadto w obrocie prawnym pozostaje prawomocna decyzja Wójta Gminy z dnia [...] określająca granicę działki [...] na odcinkach graniczących z działkami będącymi własnością S. N., a więc- zdaniem organu odwoławczego- przesądzająca o zasięgu prawa własności M. M. W obu tych przypadkach- zdaniem organu odwoławczego- zachodzi niezgodność między treścią ksiąg wieczystych i rzeczywistym stanem prawnym jednak o tytułach prawnych do spornych nieruchomości winien orzec sąd powszechny. Stąd też dopiero prawomocne orzeczenie sądowe będzie podstawą wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków gdyż Prawo geodezyjne i kartograficzne nie daje organom ewidencyjnym uprawnień do samodzielnego rozstrzygania w zakresie tytułów prawnych podlegających wpisowi ani też uprawnień do orzekania o ewentualnych niezgodnościach miedzy treścią ksiąg wieczystych a rzeczywistym stanem prawnym.

Obecnie skargę na powyższą decyzję z dnia [...] do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł K. N. żądając jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania.

Skarżonej decyzji zarzucał naruszenie przepisów art. 35, 9, 11 i 12 k.p.a., nieuzasadnione powiększenie areału jego gospodarstwa o [...] naruszenie prawa własności i definicji działki ewidencyjnej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi podał, iż zmiana numeru jednostki rejestrowej nie stanowi naruszenia prawa, zaś działkę nr [...] w dokumentacji ujawniono jako droga nie zaś jako użytek gruntowy na działce skarżącego i na istnienie tej działki wskazują "Wypisy i wyrysy" wydane skarżącemu z operatu ewidencyjnego podziału w [...].

Na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. skarżący poinformował, iż postępowanie przed Sądem Rejonowym zostało zakończone oddaleniem jego powództwa, od którego to wyroku skarżący wniósł apelację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na jej uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przede wszystkim należy wskazać, iż decyzja pierwszoinstancyjna była decyzją częściową, co wyraźnie zostało zaznaczone w jej treści (patrz: uzasadnienie) .

Tak więc wywiedzione od niej odwołanie mogło być rozpoznane przez organ II instancji jedynie co do zarzutów tyczących się zakresu objętego decyzją częściową.

W orzecznictwie administracyjnym utrwalił się pogląd, iż decyzja częściowa może być wydana gdy sprawa jest podzielna i można z niej wyodrębnić części nadające się do względnie samodzielnego rozstrzygnięcia.

W omawianej sprawie taka sytuacja miała miejsce.

Skarżący żądał aby usunięto niezgodności operatu ewidencji jego gruntów ze stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej KW nr [...] w tym wskazywał, że został pozbawiony drogi dojazdowej do działki nr [...] (obecnie nr [...] ), która to droga na mapie ma nr [...] ( pismo zatytułowane "Skarga" z dnia [...] .) .

Organ I instancji pismem z dnia [...] nr [...] poinformował, iż wszczyna postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów w celu doprowadzenia tych zapisów do zgodności ze stanem ujawnionym w księdze wieczystej nr [...]. Z treści tego pisma wynikało, iż niezgodność dotyczy działki nr [...] stanowiącej według operatu ewidencji gruntów drogę publiczną we władaniu Gminy, która przechodzi pomiędzy działkami [...] i [...] stanowiącymi własność skarżącego podczas, gdy w księdze wieczystej KW nr [...] jest wpisana działka nr [...] obejmująca działki nr [...] i [...] oraz część drogi oznaczonej nr działki [...] ( strona 16 akt administracyjnych , teczka 2).

Kolejnym pismem o tym samym numerze jest pismo organu I instancji z dnia [...] W piśmie tym organ I instancji zawiadomił, iż prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie drogi dojazdowej do działki nr [...] we wsi [...] , przebiegającej pomiędzy działkami [...] i [...] stanowiącymi własność R. i K. małż. K. i działką nr [...] stanowiącą własność Z. G. i J. G.

Następnie w dniu [...] skarżący do protokołu podał, iż żąda wykazania ( w operacie ewidencji gruntów) działek nr [...] i [...] jako stanowiących jego własność zgodnie z zapisem księgi wieczystej Kw nr [...] ( strona 1 akt administracyjnych, teczka 1).

Powyższy wniosek organ I instancji potraktował jako rozszerzenie żądania i w związku z wytoczonym przez skarżącego przed sądem powszechnym powództwem windykacyjnym obejmującym żądanie wydania owych działek nr [...] i [...] ( strona 41 akt administracyjnych, teczka 1) i w związku z wnioskiem skarżącego o zawieszenie w tej części (rozszerzonej) postępowania administracyjnego ( strona 34 akt administracyjnych, teczka 1) – organ I instancji postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ujawnienia działek nr [...] i [...] położonych we wsi [...] gm. [...] w poz. [...] prowadzonej dla skarżącego (strona 44 akt administracyjnych, teczka 1). Postanowieniem z dnia [...] organ odwoławczy utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy (strona 11 akt administracyjnych, teczka 1) a z akt jak i oświadczenia skarżącego złożonego na rozprawie sądowej nie wynika aby od rozstrzygnięcia organu odwoławczego była wywiedziona skarga do tutejszego Sądu ( k. 68 akt sądowych).

Ostatecznie więc organ I instancji wydał w dniu [...] decyzję częściową nie rozstrzygając w sprawie dodatkowo zgłoszonych żądań t.j. ujawnienia w jednostce rejestrowej skarżącego działek nr [...] i [...] bowiem w tym zakresie postępowanie zostało zawieszone (uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej).

Konkludując powyższe należało stwierdzić, iż organ administracji publicznej miał prawo wydać decyzję częściową i wszelkie zarzuty skargi odnoszące się do kwestii związanej z ujawnieniem w operacie ewidencji gruntów działek nr [...] i [...] są bezprzedmiotowe bowiem nie objęte są skarżoną decyzją, która w tej części także nie zawiera rozstrzygnięcia powtarzając za organem I instancji, że postępowanie w tej części zostało zawieszone.

W tym miejscu jedynie ubocznie należy zauważyć, iż powołane wyżej rozporządzenie z dnia 29 marca 2001r. wskazuje w § 12 podstawy, w oparciu o które uwidacznia się w ewidencji gruntów prawa właścicieli .

Mianowicie dokonuje się tego na podstawie wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości ( z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali), ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia).

W aktach administracyjnych znajduje się nie tylko odpis z księgi wieczystej KW nr [...] ale także prawomocna decyzja Wójta Gminy z dnia [...] o rozgraniczeniu nieruchomości (akta administracyjne, teczka 1). Nadto z akt administracyjnych (teczka 2 ) wynika, iż skarżący w wyniku zawartej w dniu [...] przed Sądem Rejonowym ugody w sprawie działu spadku po zmarłym S. N. stał się właścicielem zabudowanego gospodarstwa rolnego położonego w [...] , gmina [...] o powierzchni [...] obejmującego działki o numerach ewidencyjnych: [...], (protokół z rozprawy w aktach administracyjnych, teczka 2 ). Biorąc pod uwagę treść postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] . wydanego w sprawie [...] , działki o numerach ewidencyjnych:[...] łącznie stanowiły powierzchnię [...]. Tak więc pozostała powierzchnia działek, których właścicielem stał się skarżący wynosiła łącznie [...] i zgodnie z rejestrem pomiarowym poszczególnym działkom odpowiadały następujące powierzchnie: działka nr [...] stanowiła powierzchnię [...] działka nr [...] stanowiła powierzchnię [...] i działka nr [...] stanowiła powierzchnię [...] . Biorąc pod uwagę orzecznictwo ( wyrok NSA z 10.02.2003r., II S.A. 1907/01, Lex nr 1563640 w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zmian w ewidencji gruntów nie można oceniać aktów, orzeczeń i czynności prawnych objętych § 12 cytowanego już rozporządzenia ani uzależniać zmian w ewidencji od wyniku takiej oceny.

Kontynuując kwestię prawidłowości wydania przez organ I instancji decyzji częściowej, z urzędu należy zauważyć, iż wydana w omawianej sprawie decyzja częściowa swoim rozstrzygnięciem nie załatwia sprawy związanej z drogą dojazdową do działki nr [...] przebiegającej pomiędzy działkami [...] i [...] oraz działką nr [...] . W ogóle nie odnosi się do tej części żądania objętego pismem skarżącego z dnia [...] wszczynającym postępowanie administracyjne w sprawie, które to żądanie nie zawiera się również w części, w stosunku do której postępowanie zawieszono (co zostało wyjaśnione we wcześniejszej części uzasadnienia).

Powyższe jednak nie może skutkować uchyleniem przez Sąd orzekający skarżonej decyzji bowiem w takim przypadku przepis art. 111 k.p.a. uprawia stronę postępowania administracyjnego do żądania uzupełnienia decyzji.

Uprawnienie to obwarowane jest co prawda terminem, który wynosi czternaście dni i liczony jest od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, niemniej w przypadku uchybienia terminowi z art. 111 § 1 k.p.a. i braku wniosku o jego przywrócenie, stronie zawsze służy prawo wystąpienia z podaniem o rozstrzygnięcie żądań wcześniej nierozpoznanych z tym, że będzie to już nowa sprawa. Dodatkowo należy w tym miejscu wskazać na postanowienie NSA z 7.7.1988r. (III AZP 10/88, OSNCP 1990, Nr 9, poz. 116) , w którym orzeczono, iż organ I instancji powinien odwołanie od decyzji, które dotyczy żądań strony nierozstrzygniętych w I instancji, potraktować jako żądanie uzupełnienia decyzji na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. i tak samo powinien postąpić organ odwoławczy.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących rozstrzygnięcia objętego treścią decyzji częściowej należy wskazać, iż materialno- prawną podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy art. 7b, 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne(t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086, ze zm.) oraz przepis § 9 pkt 6, § 12 i 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454).

Otóż zgodnie z art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy ewidencja gruntów i budynków obejmuje m. in. informacje dotyczące gruntów- ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą dane grunty. Organ ewidencyjny powinien również wykazywać w ewidencji właściciela nieruchomości podlegającej wpisowi do niej (art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy) .

Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowym, rejestr ewidencji gruntów – jako specjalnie prowadzony zbiór informacji o gruntach- stanowi jedynie odzwierciedlenie stanu prawnego dotyczącego nieruchomości i zawierając dane wynikające z tytułu własności ma charakter wyłącznie deklaratoryjny ( a nie konstytutywny). Nie może on wobec tego kształtować nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Zapisy dokonywane w tym rejestrze mają charakter czynności materialno- technicznych. Ewidencja gruntów nie rozstrzyga zatem sporów o prawa do gruntów, ani nie może nadawać takich praw. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można też dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy innych uprawnień do władania nieruchomością. Nie można także w postępowaniu o zmianę danych samodzielnie ustalać i rozstrzygać o prawidłowości tytułów własności- aktów notarialnych, aktów własności ziemi, prawomocnych orzeczeń sądowych czy ostatecznych decyzji administracyjnych, które stanowiły podstawę dokonania wpisów (zob. m. in. wyrok NSA z 20.11.1998r., II S.A. 914/98, Lex nr 41816; z 27.10.1998r., II S.A. 1094/98, Lex nr 41305; z 20.08.1998r., II S.A. 766/98, Lex nr 41298; z 16.04.1998r., II S.A. 258/98, Lex nr 41288; z 21.01.1998r., II S.A. 725/97, Lex nr 41837).

Odnosząc powyższe do omawianej sprawy należy wskazać, iż przedmiotowy wniosek skarżącego dotyczący doprowadzenia do zgodności zapisów dotyczących nieruchomości skarżącego, ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków ze stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej KW nr [...] , prowadzonej przez Sąd Rejonowy został przez organ administracji publicznej załatwiony skarżoną decyzją częściową prawidłowo i zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Organ I instancji prawidłowo ustalił w oparciu o zgromadzony materiał w sprawie, w szczególności kopię mapy z księgi wieczystej KW nr [...] Skarbu Państwa z parcelacji majątku [...] , a za nim słusznie przyjął organ odwoławczy, że przez działkę nr [...] stanowiącą zwarty kompleks gruntów nie przebiega droga dojazdowa ujawniona na mapie ewidencyjnej i w rejestrze gruntów jako działka nr [...]. Skoro istniejąca w ewidencji gruntów droga nie została wydzielona podczas parcelacji majątku [...], zatem Skarb Państwa nie posiadał do niej tytułu prawnego a jedynie droga ta została ujawniona w ewidencji gruntów na podstawie stanu faktycznego istniejącego na gruncie, co nie było zgodne z istniejącym stanem prawnym. Tak więc w oparciu o te ustalenia należało dokonać zmiany danych w ewidencji gruntów potwierdzających stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej i wynikający z zapisów księgi wieczystej Kw nr [...] i mapy z księgi wieczystej Kw nr [...].

Owa zmiana polegać musiała więc na uwidocznieniu w ewidencji gruntów skarżącego tej części działki nr [...] , która przebiegała między działkami: nr [...] i [...] bowiem wynikało to z wypisów wskazanych wyżej ksiąg wieczystych.

Tak więc organ administracji miał prawo w oparciu o § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego już rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków uwidocznić w ewidencji gruntów skarżącego jego prawo do tej części działki nr [...].

Ponieważ przedmiotowa działka przed skarżonym rozstrzygnięciem oznaczona była w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] we władaniu Urzędu Gminy i przebiegała nie tylko przez nieruchomość skarżącego, zatem rozpatrując wniosek skarżącego rozstrzygnięcie tyczyć się musiało całej działki nr [...] , tak aby wiadomym było, iż pozostała jej część jest nadal we władaniu Urzędu Gminy i jest to obecnie działka o nowym numerze ( i jest to numer podany w postaci ułamka , gdyż kolejną niewykorzystaną w danym obrębie liczbą naturalną oznacza się działkę ewidencyjną powstałą w przypadku połączenia działek ewidencyjnych- § 9 ust. 6 rozporządzenia) i nowej, bo umniejszonej- stosownie do wyliczeń organu- powierzchni (pkt 1 skarżonej decyzji).

Co do części dawnej działki nr [...] przebiegającej na nieruchomości skarżącego, organ prawidłowo przyjął, iż należało ujawnić ją w pozycji rejestrowej [...] bowiem stosownie do § 13 powoływanego już wielokrotnie rozporządzenia , działki położone w granicach jednego obrębu, wchodzące w skład jednej nieruchomości tworzą jednostkę rejestrową gruntów. Omawiana tu część działki nr [...] weszła w skład nowo powstałej w wyniku połączenia działek, działki nr [...] i położona jest w granicach jednego obrębu. Skoro działki [...] i [...] były ujawnione w pozycji rejestrowej [...] , toteż w tej pozycji rejestrowej należało ujawnić działkę nr [...] powstałą z połączenia w/w działek i części działki nr [...].

Także prawidłowo przyjął organ odwoławczy, że w/w działki należy połączyć i nadać im nowy numer, co jest zgodne z zapisem § 9 ust. 1 i ust. 6 rozporządzenia ( pkt 4 sentencji skarżonej decyzji) i rozstrzygnięcie w tej części musiało poprzedzić wykreślenie w pozycji rejestrowej [...] działek [...] i [...] (pkt 3 sentencji skarżonej decyzji).

Ponieważ ewidencja gruntów jest zbiorem informacji o gruntach i obejmuje m. in. dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów (§ 10 cyt. rozporządzenia), zaś stosownie do § 31 rozporządzenia wykaz gruntów jest spisem danych o ogólnej powierzchni i wartości gruntów położonych w granicach jednostki ewidencyjnej, zestawionych według przynależności do poszczególnych grup i podgrup rejestrowych z jednoczesnym podziałem na użytki gruntowe, toteż nowo ujawnionej działce nr 307 należało przypisać użytki gruntowe, które są zgodne z dotychczasowymi zapisami ewidencyjnymi (wypisy z rejestrów gruntów złożone w aktach administracyjnych), zaś różnica dotyczy powierzchni gruntów ornych R IV a i R VI i związana jest z powierzchnią części przedmiotowej działki nr [...] .

Organ odwoławczy w związku z ujawnieniem w ewidencji gruntów skarżącego części działki nr [...] dokonał przeliczenia powierzchni nowo powstałej działki nr [...].

W ocenie Sądu orzekającego postępowanie to uznać należało za uzasadnione skoro dokumentacja pomiarowa z [...] z pomiaru kontrolnego wykonanego przez geodetę S. S. nie zawierała rozliczenia powierzchni działki nr [...], zaś w rejestrze gruntów prowadzonym dla dawnej działki nr [...] wskazano jej powierzchnię jako [...] a jedynie część tej działki została włączona do nowo powstałej działki nr [...]. Wobec tego zaistniała także potrzeba wskazania powierzchni działki o nowo nadanym numerze [...] (drogi nadal pozostającej we władaniu gminy).

Organ odwoławczy dokonał w tym celu kontrolnego obliczenia powierzchni działki nr [...] (wyliczenie podane na karcie 32 akt administracyjnych, teczka 2) metodą digitalizacji i porównując otrzymaną powierzchnię matematyczną działki (geodezyjną) i ewidencyjną przypisał nowo utworzonej działce nr [...] powierzchnię: [...] ( w tym część działki nr [...] ).

Wobec powyższego zarzut skargi odnoszący się do "nieuzasadnionego powiększenia areału gospodarstwa o [...] " nie jest trafny.

Także nie można uznać za trafny zarzut skarżącego dotyczący bezprawnego "dopisywania części działki nr [...] " skoro – na co wykazuje przeprowadzone postępowanie administracyjne- przez nieruchomość nr [...] wydzieloną podczas parcelacji majątku [...] nie przechodziła żadna droga dojazdowa.

Pozostałe zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia przepisów art. 9,11 i 12 k.p.a. ograniczyły się wyłącznie do stwierdzenia, że zostały te przepisy prawa procesowego przez organ naruszone bez wyjaśnienia na czym owo naruszenie miało by polegać , dlatego trudno jest się Sądowi do nich ustosunkować.

Sąd z urzędu zauważa, iż organy prowadzące postępowanie nie naruszyły zasady czynnego udziału strony w postępowaniu ( art. 10 k.p.a.). Skarżący miał zapewniony czynny udział w sprawie i z tej możliwości korzystał jak również przed wydaniem decyzji dano skarżącemu możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Biorąc powyższe pod uwagę i uznając , iż skarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.)- orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Górecka /-/ B. Koś /-/ M. Kwiecińska