Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 792/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wpierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na 2012 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując, że nie stać go na poniesienie tych wydatków. Posiada wprawdzie nieruchomość rolną o powierzchni 7 ha, jednak są to tylko łąki. Nie posiada żadnych maszyn czy ciągnika. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że mieszka wspólnie z rodzicami w wieku emerytalnym, przy czym zaznaczył, że nie jest na ich utrzymaniu. Posiada mieszkanie w starym budownictwie (90 m2 – mieszka w nim z rodzicami) i wskazaną wyżej nieruchomość rolną. Dochody uzyskuje z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.160 zł netto. Wnioskodawca dodał, że na dojazd do pracy ponosi koszt miesięczny w wysokości 270 zł. Tym samym pozostaje mu na życie 900 zł.

W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów dotyczących stanu finansowego i majątkowego skarżący wyjaśniał, że uzyskanie zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia jest obecnie utrudnione – placówka, w której pracuje, zostanie zamknięta z dniem 30 marca 2014 r. Tym samym jest duże prawdopodobieństwo, że zostanie zwolniony. Rodzice odmówili udzielenia informacji o wysokości swoich dochodów. Nadto obecnie musi zapłacić podatek od nieruchomości.

Przedstawione wyżej okoliczności uzasadniają żądanie wniosku.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższe zostało wykazane. Jedyny dochód skarżącego stanowi wynagrodzenie w kwocie 1.160 zł, z czego po odliczeniu kwoty koniecznej na przejazdy do pracy pozostaje mu 900 zł. Wprawdzie nie zostało podane, jakie są jego miesięczne wydatki, ale nawet przy założeniu, że partycypuje w utrzymaniu mieszkania wspólnie z rodzicami, to powyższa kwota z pewnością starcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb socjalnych, jednak już bez możliwości poczynienia ewentualnych rezerw celem opłacenia kosztów swego udziału w sprawie sądowej.

Jak wynika z treści złożonych oświadczeń, wnioskodawca nie jest w stanie uzyskać pomocy finansowej od rodziców. Natomiast z nieruchomości rolnej pozyskuje jedynie środki tytułem dopłat. Przy czym, w ocenie referendarza, nawet jeśli skarżący ma oszczędności z tego tytułu, to w pierwszej kolejności winne one być przeznaczone na zabezpieczenie na wypadek utraty pracy.

W związku z powyższym wniosek należało ocenić jako zasadny i dlatego, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.