Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 755/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 755/04

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. Nr 64, poz. 414 z późn. zm.) utrzymało w mocy decyzję Kierownika Filii nr [...] Ośrodka Pomocy Społecznej W. z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...].

W uzasadnieniu podano, że wskazaną decyzją pierwszoinstancyjną przyznano B. D. zasiłek celowy bezzwrotny w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na pokrycie kosztu zakupu leków – w lutym 2004 r. i odmówiono przydzielenia pomocy w formie zasiłku celowego na opłacenie zaległości za energię elektryczną, czynsz, fundusz remontowy, gaz, telefon oraz podatek od nieruchomości.

Po rozpatrzeniu sprawy w wyniku odwołania wniesionego przez zainteresowanego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wykazała prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia w świetle art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej. Przepis ten stanowił, że w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może zostać przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej. Taka dyspozycja normy prawnej nadaje jej charakter uznaniowy, to znaczy pozwala organowi na podjęcie decyzji w ramach tak zwanego uznania administracyjnego. Swoboda działania organu nie zwalnia go z obowiązku starannego działania i przeprowadzenia postępowania zgodnie z zasadami kodeksu postępowania administracyjnego. Badając sprawę pod tym kątem stwierdzono, iż organ pierwszej instancji nie przekroczył granic uznania i przyznał skarżącemu pomoc finansową biorąc pod uwagę sytuację materialną i osobistą wnioskodawcy, jak również możliwości finansowe Ośrodka Pomocy Społecznej.

Podniesiono, że B. D. objęty jest pomocą Ośrodka i podkreślono, że sytuacja, w jakiej znajduje się zainteresowany upoważnia go do podejmowania starań o objęcie dalszą pomocą.

Na powyższą decyzję B. D. w dniu [...] maja 2004 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie. Skarżący szczegółowo opisał swoją sytuację życiową, problemy zdrowotne i okoliczności towarzyszące staraniom o uzyskanie środków z pomocy społecznej. Zarzucił, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca oraz, że organy postąpiły niezgodnie z Konstytucją RP.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy stało się bezprzedmiotowe.

Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. Nr 64, poz. 414 ze zm.). Z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisu art. 149 ust. 1 tej ustawy z dniem wejścia w życie ustawy decyzje, które zostały wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej wygasają z mocy prawa (z zastrzeżeniem przewidzianych tą ustawą wyjątków, do których nie należą sprawy dotyczące zasiłków celowych). Zgodnie z art. 150 nowej ustawy o pomocy społecznej do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy nowej.

Skoro zaskarżona decyzja wygasła z mocy prawa z dniem 1 maja 2004 r., to stwierdzić należało, że postępowanie sądowe ze skargi B. D. stało się bezprzedmiotowe i na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.