Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 77/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie WSA Małgorzata Miron (spr.),, As. WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2005 r. sprawy ze skargi E. i P. D., T. K. i K. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie Lokalizacja drogi ekspresowej 1. ze skargi E. i P. D. oraz T. K.- uchyla punkt 3 zaskarżonej decyzji w części dotyczącej rozstrzygnięcia co do działki nr [...] położonej w gminie S., obręb B.; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja w części objętej rozstrzygnięciem zawartym w pkt 1 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. oddala skargę K. S.; 4. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz E. i P. D. – kwotę 500 ( pięćset) zł oraz na rzecz T. K. kwotę 500 ( pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...], na podstawie art. 2 ust., art. 7, art. 8 oraz art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w związku z art. 104 kpa, decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. o numerze [...]:

1. ustalił lokalizację drogi ekspresowej [...]

- I etap realizacji – odcinek; węzeł [...]

2. zatwierdził projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji,

3. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W pkt. 5 przedmiotowej decyzji Wojewoda [...] rozstrzygnął co do podziału nieruchomości jednocześnie wskazując, które z działek ewidencyjnych zostają przeznaczone pod inwestycję.

Odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji wnieśli: Burmistrz Miasta P., Wójt Gminy S., mieszkańcy i przedsiębiorcy miejscowości M. i J.: D. P., E. P., M. O., K. S., T. K. oraz E. i P. D.

W wyniku rozpoznania odwołań wyżej wymienionych podmiotów Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] listopada 2004r. o numerze: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. – o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz.U. Nr 80, poz. 721 ze zm.):

1. uchylił decyzję Wojewody [...] w części obszaru miasta P. objętą arkuszem "a" w załączniku 1 i ustalił nowy arkusz "a" w załączniku 1, który nie obejmuje w zakresie linii rozgraniczających obszaru miasta P.,

2. uchylił decyzję Wojewody [...] w zakresie obszaru miasta P. objętą pkt 5 i załącznikiem nr 2 wykazu zmian gruntowych wraz z dołączoną do niego mapą sytuacyjną projektowanego pasa drogowego do celów prawnych z podziałem działek, oznaczoną: Województwa [...], Powiat P., miasta P., obręb 1 i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w części dotyczącej obszaru miasta P.

3. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Wojewody [...] w pozostałej części decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, w dniu 7 stycznia 2004r.,na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. - o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 721 ze zm.) wniósł do Wojewody [...] o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi [...] na odcinku: [...].

Na podstawie powyższego wniosku zostało wszczęte przez Wojewodę [...] postępowanie o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji wyżej opisanego odcinka drogi ekspresowej [...].

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w dniu 28.05.2004r. zwrócił się ponownie do Wojewody [...] z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi ekspresowej [...] dla pierwszego etapu realizacji trasy na odcinku [...]. W piśmie tym inwestor zwrócił się również z prośbą o nadanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi rygoru natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny i gospodarczy.

Wojewoda [...] w dniu [...] czerwca 2004r. wydał decyzję Nr [...] ustalającą lokalizację drogi ekspresowej [...] – I etap realizacji - odcinek: [...].

Ustosunkowując się do odwołań Minister Infrastruktury wskazał, że na uwzględnienie zasługuje wyłącznie odwołanie Burmistrza Miasta P. zarzucające wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji [...] bez powiadomienia o tym mieszkańców miasta P., a zatem z naruszeniem przepisu art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. oraz art. 10 § 1 Kpa.

Odnosząc się do odwołania K. S. organ wskazał, że decyzja Wojewody [...] ustalająca lokalizację [...] ustala m. in. przebieg linii rozgraniczających i określa teren niezbędny dla potrzeb inwestycji. Powyższe spowodowało podział działki nr [...], będącej własnością K. S., na trzy działki, z których dwie o numerach [...] i [...] przeznaczone zostały pod inwestycję a trzecia - o numerze [...] (leżąca poza terenem zajętości), ze względu na jej wielkość -3746m2 nadaje się do dalszego zagospodarowania. Działki zajęte pod inwestycję, w ramach oddzielnego postępowania, objęte zostaną pełnym odszkodowaniem (działki wraz z naniesieniami), a w przypadku działki [...] odszkodowaniem objęte będą naniesienia znajdujące się na tej działce.

W ocenie Ministra Infrastruktury zarzuty K. S. dotyczące braku informacji na temat toczącego się postępowania a także nieotrzymania przez odwołującą się decyzji Wojewody [...] są niezasadne. Jak bowiem wynika z akt sprawy Wojewoda [...], zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r., zawiadomił o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji drogi ekspresowej [...]: w drodze obwieszczeń w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi (w tym również w Urzędzie Gminy S.) oraz w drodze publikacji obwieszczenia w prasie. Również za bezzasadny organ uznał zarzut niezgodności z prawem powiadomienia stron o wydaniu decyzji na drodze obwieszczeń, a nie pisemnie. Tryb powyższy jest zgodny z przepisem art. 7 ust. 2 ww. ustawy, w myśl którego wojewoda zawiadamia o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi doręczając decyzję wnioskodawcy oraz zawiadamiając o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi i w prasie lokalnej. Zawiadomienie informujące o wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji Nr [...] zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy S. od dnia 30.06.2004r.

Ponadto Minister Infrastruktury nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku K. S. o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, stwierdzając brak podstaw do przychylenia się do powyższego wniosku z uwagi na oddalenie zarzutów zawartych w odwołaniu.

Odnosząc się z kolei do zarzutów przedstawionych we wspólnym odwołaniu przez T. K. oraz E. i P. D. organ odwoławczy również te zarzuty uznał za bezzasadne. Zdaniem Ministra Infrastruktury deklarowana przez E. i P. D. chęć powiększenia terenu, na którym prowadzą działalność gospodarczą i w związku z tym planowanie zakupu przez nich sąsiedniej działki nr [...] nie może stanowić dostatecznej przesłanki do zmiany przebiegu linii rozgraniczających ustalonych decyzją Wojewody [...] Nr [...].

Skargi na powyższą decyzję Ministra Infrastruktury wnieśli T. K., E. i P. D. oraz K. S.

Skarżący T. K., E. i P. D. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucili, iż określa ona linie rozgraniczające trasy [...] przez teren działki [...], które są niezgodne z prawem z powodu ich niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi B. Skarżący podnieśli także, iż w postępowaniu przed organem administracji nie zostały wzięte pod uwagę złożone przez skarżących a żądane przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Agencję G. dokumenty: oświadczenie stron z dnia 07.09.2004r. oraz kopia aktu notarialnego Rep [...] z dnia 20.05.2003, decyzja nr [...] z dnia [...].12.2002r o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydana na rzecz E. i P. D. Wskazali, że skarżącym zostało przyrzeczone przez przedstawicieli GDDKiA umożliwienie odsprzedaży części działki [...] tj. spornego gruntu o powierzchni 80m2.

Skarżąca K. S. zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 93 ust. 3, art. 120 i 128 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz naruszenie art. 13 ust. 3 ustawy o drogach krajowych i autostradach i wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej podziału działki [...] obręb B. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż "podział nieruchomości przewidziany w decyzji Ministra Infrastruktury pozbawia działkę nr [...] dostępu do drogi publicznej oraz niszczy w całości podstawową infrastrukturę nieruchomości (przyłącza, dojazdy)". Zdaniem skarżącej działka nr [...] "utraciła możliwość prawidłowego wykorzystania zgodnie z jej dotychczasowym przeznaczeniem" a także – z uwagi na jej kształt – brak jest możliwości jakiegokolwiek zagospodarowania działki. Skarżąca podniosła również, że oferta wykupu złożona przez Generalną Dyrekcje Dróg Krajowych i Autostrad w dniu 25.10.2004r. nie odpowiada stwierdzeniom zawartym w zaskarżonej decyzji.

W pismach procesowych z dnia 7 września 2005r. , 7 października 2005r. i 15 listopada 2005r. skarżący: T. K., E. i P. D., podtrzymując dotychczasowe stanowisko, doprecyzowali żądania, co do przebiegu: linii rozgraniczającej przebiegu trasy przez teren działki ewidencyjnej nr [...] oraz granicy pasa drogowego na odcinku między działkami [...] i [...] we wsi B.

Skarżąca K. S., pismem procesowym z dnia 14 kwietnia 2005r. wniosła o "zmianę treści" swojej skargi w ten sposób, iż wniosła "o uchylenie decyzji o podziale nieruchomości". Wskazała, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do "rażącego naruszenia" (...) obowiązujących praw: cywilnego, budowlanego, ochrony środowiska oraz ustaw i rozporządzeń z tą decyzją związanych". Skarżąca podtrzymała argumentację prezentowaną w skardze.

W odpowiedzi na skargi Minister Infrastruktury wniósł o ich oddalenie.

W uzasadnieniu tego wniosku w części dotyczącej skargi K. S.organ wskazał, iż nie można stwierdzić, by zaskarżona decyzja naruszała przepisy art. 93 ust. 3, art. 120 i art.128 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami.

W ocenie organu zarzuty podniesione przez skarżącą, dotyczące podziału działki ewidencyjnej nr [...] odnoszą się do decyzji Wojewody [...] a nie zaskarżonej decyzji. Odnosząc się jednak do nich organ odwoławczy stwierdził, że pozostająca nadal własnością skarżącej działka o numerze ewidencyjnym [...] sąsiaduje z przewidzianą do wykupu i przeznaczoną pod ogólnie dostępną drogę publiczną (ulica Warszawska) działką o numerze [...]. Organ wskazał również, że jeśli zdaniem skarżącej jej działka utraciła możliwość prawidłowego wykorzystania zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem, skarżącej - stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych -przysługuje możliwość wystąpienia do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z wnioskiem o nabycie działki. Jeśli natomiast chodzi o kwestie związane z pozyskiwaniem gruntów pod planowaną inwestycję i wysokością odszkodowań proponowanych właścicielom tych gruntów to nie są one rozstrzygane na etapie wydawania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej. Ponadto organ stwierdził, iż wobec braku doprecyzowania przez skarżącą naruszenie, jakiej ustawy o drogach krajowych i autostradach zarzuca Ministrowi Infrastruktury nie może odnieść się do tego zarzutu.

Uzasadniając natomiast wniosek o oddalenie skargi T. K. oraz E. i P. D. organ odwoławczy podniósł, że w sprawach dotyczących lokalizacji drogi krajowej, zgodnie z przepisem art. 10 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, nie stosuje się przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem nie stanowi naruszenia prawa niezgodność przebiegu ustalonych decyzją organu pierwszej instancji linii rozgraniczających drogi ekspresowej [...] przez teren działki [...] z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał także, iż sprawa ewentualnego wyłączenia z pasa drogowego części działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 80m2 w celu jej nabycia przez właścicieli działki [...] nie może być rozstrzygana decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi.

Na rozprawie dnia 7 października 2005r,. zgłosił swój udział w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej K. S. –T. S. W/w podał, że jest byłym mężem skarżącej, nadto wyjaśnił, że nie był stroną postępowania administracyjnego, nie jest również współwłaścicielem żadnej nieruchomości objętej postępowaniem w sprawie lokalizacji inwestycji.

Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być adwokat, radca prawny, a nadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, rodzice, małżonek rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku przysposobienia a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Przepis tego art. nie zawiera zapisu o przysługujących prawach w razie ustania małżeństwa czy przysposobienia. A zatem wykładnia art. 35 ust. 1 prowadzi do wniosku, że ustawodawca nie przewidział możliwości ustanowienia pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym, byłego małżonka. W konsekwencji powyższego – wniosek T. S. o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika Sąd oddalił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) wskazuje, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani wskazaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając na uwadze powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga E. i P. D. oraz T. K. jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej działki nr [...] choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są słuszne.

Zaskarżona decyzja w tym zakresie została podjęta z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 i 138 kpa - sprawa administracyjna jest dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta. Dwukrotne rozpoznanie sprawy oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego natomiast przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest weryfikacja decyzji pierwszoinstancyjnej a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej.

W niniejszej sprawie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. – w części objętej skargą P. i E. D. i E. K. ustalił lokalizację drogi krajowej i zatwierdził projekt podziału nieruchomości. Pod planowaną inwestycję przeznaczona była m.in. działka nr [...] stanowiąca w dacie wydawania decyzji własność T. K. Jak wynika z akt postępowania działka ta była przedmiotem umowy z dnia 20 maja 2003 r. pomiędzy T. K. a E. i P. D., mocą której ta pierwsza ustanowiła prawo pierwokupu tej nieruchomości na rzecz pp. D.

Dnia 5 kwietnia 2005 r. pomiędzy w/w stronami doszło do zawarcia umowy sprzedaży udziału wynoszącego 81/495 części działki nr ew. [...] pod warunkiem, że Agencja Nieruchomości Rolnych nie skorzysta z przysługującego jej prawa pierwokupu. Działka ta miała odpowiadać działce projektowanej oznaczonej nr ew. [...] o powierzchni 81 m2. Umową z dnia 16.06.2005 r. – wobec nie skorzystania przez Agencję Nieruchomości Rolnych z prawa pierwokupu doszło do zawarcia pomiędzy stronami ostatecznej umowy sprzedaży w/w części nieruchomości.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu aktu notarialnego Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] maja 2005 r. zatwierdził podział nieruchomości nr [...] w ten sposób, że w wyniku podziału tej działki powstaną działki nr [...], o powierzchni 414 m2 oraz działka nr [...] o powierzchni 81 m2. Zarówno odwołanie E. i P. D. i T. K. jak i wnioski zawarte w skardze zmierzają do zmiany przebiegu linii inwestycji w taki sposób, aby działka nr [...] (powstała w wyniku późniejszego podziału działki nr [...]) nie została przeznaczona pod inwestycje a granica inwestycji przebiegała na tym odcinku wzdłuż linii D-B wg mapy sytuacyjnej sporządzonej przez uprawnionego geodetę E. S., wpisanej do ewidencji zasobu powiatowego dnia 6.06.2005 r.(k. 209 akt sądowych). Skarżący składali wnioski o zmianę przebiegu linii inwestycji już podczas toczącego się postępowania administracyjnego. Jak wynika wszak z pisma inwestora - Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 20. 09.2004 r. skierowanym do "P." Spółki z o.o. – pp. D. i T. K. zwrócili się z wnioskiem o zmianę granicy przebiegu pasa drogowego na odcinku między działkami [...] i [...] proponując poprowadzenie granicy z punktu X3 w linii prostej na punkt 1758 tak, aby było możliwe odłączenie części działki nr [...] o pow. 80m2 ( w obecnych granicach działki nr [...]). Jednocześnie inwestor przychylił się do w/w wniosku i prosił Biuro P. o ustalenie czy istnieje możliwość takiego zlokalizowania urządzeń drogowych, aby nie przekroczyć granicy proponowanej przez wnioskodawców. Jeśli taka możliwość istnieje inwestor wniósł o uwzględnienie wniosku i przyjęcie zaproponowanych rozwiązań ( k. 207 akt sądowych, k.40 akt postępowania administracyjnego).

Podstawą prawną wydania decyzji były przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych.(Dz.U nr 80 poz. 721 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 2 tej ustawy decyzje o ustaleniu lokalizacji drogi wydaje się na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (inwestora), art. 4 stanowi zaś, że do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi stosuje się przepisy kpa z zastrzeżeniem przepisów tej ustawy. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że organ wydający decyzje jest związany treścią wniosku również co do przebiegu inwestycji.

Rozpoznając ponownie sprawę w wyniku wniesionych odwołań m.in. przez pp. D. i T. K. Minister Infrastruktury w żaden sposób nie odniósł się do podniesionych wyżej kwestii. Wprawdzie Biuro "P." na w/w pismo udzieliło odpowiedzi dopiero 23.03.2005 r. a zatem po wydaniu ostatecznej decyzji (pismo z dnia 23.03.2005 r. -k.208- potwierdzające możliwość dokonania zaproponowanych zmian) jednakże nie zwalniało to organu wydającego decyzję od wszechstronnej oceny stanu faktycznego i materiału dowodowego. W szczególności organ nie wyjaśnił czy pismo inwestora z dnia 23.09.2004 r. nie stanowi zmiany wniosku co do przebiegu pasa drogowego w tej części.

Nawet przy przyjęciu, że uwzględnienie wniosku skarżących co do granicy przebiegu inwestycji byłoby niemożliwe to obowiązkiem organu jest wyjaśnienie przyczyn, dla których wniosek ten nie może być uwzględniony. Należy przy tym zwrócić uwagę, że inwestycja w tej części przebiega wzdłuż linii łamanej, natomiast uwzględnienie propozycji zmian właścicieli działek przeznaczonych pod inwestycję skutkowałoby tym, że granica ta przebiegałaby wzdłuż linii prostej. Z załączonej mapy nie wynika ażeby w tym miejscu (działka nr [...]) miał przebiegać np. węzeł komunikacyjny albo żeby ten konkretny fragment był niezbędny dla realizacji inwestycji. Zważyć przy tym należy, że założeniem ustawodawcy było przeznaczenie pod inwestycję celu publicznego takich jak droga ekspresowa tylko tych nieruchomości, które są niezbędne dla ich realizacji. Nie może także stanowić wyjaśnienia nieuwzględnienia zmian zaproponowanych przez wymienionych skarżących fakt, że z ekonomicznego punktu widzenia niecelowym jest podział działki nr [...] i pozostawienie właścicielce jedynie 81 m2 (należy wszak pamiętać, że w dacie wydawania decyzji działka ta stanowiła własność T. K.) z jednoczesnym przeznaczeniem pod inwestycje pozostałej części. Uwzględnienie takich zmian byłoby wszak zgodne z wnioskiem właścicielki. Jedynie na marginesie wskazać należy, że przeprowadzenie inwestycji wzdłuż granicy wskazanej w decyzji może uniemożliwić skarżącym pp. D. prowadzenie działalności gospodarczej na działce [...] wobec niemożności zapewnienia na tej działce odpowiedniej ilości miejsc parkingowych oraz drogi ewakuacyjnej. Powyższe może skutkować koniecznością wypłaty stosownego odszkodowania na podstawie art. 13 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. co również będzie miało wpływ na koszty inwestycji.

Reasumując tę część rozważań wskazać należy, że organ odwoławczy nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego mając na względzie nie tylko interes społeczny, ale i interes obywateli w tym wypadku skarżących oraz nie zebrał i rozpatrzył całego materiału dowodowego. Stanowiło to naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa oraz art. 77§1 kpa.

W tym stanie rzeczy decyzję w tej części jako naruszającą prawo należało uchylić. Rozpoznając ponownie odwołanie P. i E. D. oraz T. K. organ odwoławczy w pierwszej kolejności oceni, jaki charakter nadać pismu inwestora z dnia 20.09.2004 r. , a przy przyjęciu, że nie jest to pismo zmieniające wniosek o lokalizacji inwestycji ( nie zostało skierowane do organu wydającego decyzję a jedynie do Biura Projektowego) rozważy czy wnioski wskazanych odwołujących się mogą zostać uwzględnione a jeśli nie - dlaczego mając na uwadze ocenę prawną przedstawioną wyżej. W obu przypadkach ( uwzględnienia i nieuwzględnienia tych wniosków) ustalenia organu w tym zakresie znajdą odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.

Natomiast nie zasługują na uwzględnienie zarzuty w/w skarżących dotyczące tego, że decyzja o lokalizacji inwestycji – drogi krajowej jest sprzeczna z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na tym terenie. Z treści art. 10 ustawy z dnia 10.04.2003 r. wynika wszak, że w sprawach dotyczących lokalizacji dróg nie stosuje się przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym nie można uznać, że niezgodność przebiegu linii rozgraniczających drogi ekspresowej przez teren działki nr [...] z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi naruszenie prawa.

Oceniając natomiast zarzuty zawarte w skardze K. S. Sąd uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie a zaskarżona decyzja w tej części nie narusza prawa.

Zaskarżoną decyzją organ administracyjny zatwierdził podział działki nr [...] stanowiącej własność K. S. na działki o nr [...], [...] i [...] przy czym działka nr [...] i [...] zostały przeznaczone pod inwestycje natomiast działka nr [...] ma pozostać własnością K. S. a objęte odszkodowaniem mają być jedynie znajdujące się na niej naniesienia ( budynki). Taki podział – w ocenie Sądu nie narusza prawa. Nietrafny jest zarzut skarżącej, co do tego, że przedstawiony podział nieruchomości będzie sprzeczny z art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie, z którym podział nieruchomości jest niedopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki nie mają bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Sytuacja taka nie zaistniała w niniejszej sprawie. Jak bowiem wyjaśnił organ odwoławczy i wynika to z załączonej mapy -działka nr [...] ma być w całości przeznaczona pod drogę publiczną ( ul. [...]), do której będzie bezpośrednio przylegać działka nr [...]. Powyższe czyni bezpodstawnym zarzut pozostawienia skarżącej własności działki pozbawionej dostępu do drogi publicznej.

Jako nieuzasadnione – na tym etapie realizacji inwestycji należało uznać również pozostałe zarzuty K. S. zawarte w skardze.

Co do tego, że podział działki spowodował nadanie działce nr [...] nieregularnych kształtów, przez co traci ona na wartości a nadto sprawia, że dalsze jej użytkowanie na cele rolnicze – jak dotychczas- jest znacznie utrudnione – to wskazać należy, że okoliczności te nie są brane pod uwagę w postępowaniu o ustalenie lokalizacji drogi. Zgodnie z treścią art. 13 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. GDDKiA może nabywać w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości leżące poza pasami drogowymi w celu dokonania ich zamiany na nieruchomości w pasach drogowych lub wydzielenia ich w tych pasach w postępowaniu scaleniowo- wymiennym. Jeżeli nabywana jest część nieruchomości a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele GDDKiA jest obowiązany do nabycia – na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego tej części nieruchomości. Jeśli zatem powstała w wyniku podziału nieruchomości nr [...] działka nr [...] nie będzie nadawała się do prawidłowego wykorzystania – na etapie inwestycji – nabywania nieruchomości pod drogi skarżąca będzie mogła zgłosić stosowny wniosek o wykup działki. Spory w zakresie oceny ewentualnej utraty wartości działki będą mogły być rozpoznawane na drodze postępowania przed sądem powszechnym.

Nie zasługuje również na uwzględnienie w niniejszym postępowaniu zarzut dotyczący tego, że inwestor nie przedstawił żadnego programu zabezpieczenia działki przed szkodliwym oddziaływaniem inwestycji ani, że nie określił, w jaki sposób zostanie odtworzona infrastruktura działki, co w szczególności dotyczy budynków wzniesionych na linii podziału nieruchomości. Co do budynków posadowionych na granicy inwestycji –faktem jest, że jak wynika z treści pisma z dnia 25 października 2004 r. ( k. 7 akt administracyjnych) inwestor zaproponował skarżącej odszkodowanie za nieruchomości przeznaczone pod inwestycje tylko co do działek nr [...] i [...], natomiast z pisma tego nie wynika, ażeby odszkodowaniem objęte zostały również budynki przeznaczone do rozbiórki posadowione na nieruchomości [...]. Okoliczności te jednak pozostają bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Kwestia wypłaty odszkodowania jest bowiem dalszym etapem inwestycji. Natomiast jeśli chodzi o zarzut braku zabezpieczenia działki przed szkodliwym oddziaływaniem inwestycji to kwestia ta będzie jednym z elementów badania w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę drogi na podstawie art. 24 i nast. ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r.

Reasumując tę część rozważań Sąd uznał, że skarga K. S. nie zasługuje na uwzględnienie, Sąd nie stwierdził również tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia a w konsekwencji skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy – w oparciu o art. 145§1 pkt 1 lit.c i 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – co do skargi E. i P. D. oraz T. K., oraz art. 151 tej ustawy - co do skargi K. S. Sąd orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.