Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 116/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska, Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak, Sędzia del. WSA Magdalena Józefczyk (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta H. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Burmistrzem Miasta H. a Wójtem Gminy G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku L.H. w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego wraz z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności postanawia: 1. umorzyć postępowanie wnioskowe; 2. zwrócić z budżetu Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskującemu Burmistrzowi Miasta H. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta H. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wójtem Gminy G. w zakresie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego.

W uzasadnieniu wskazano, że zainteresowany L. H. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. wystąpił o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego wraz z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, a jako adres zamieszkania wskazał H. ul. [...] . W dniu [...] marca 2017 r., przed podjęciem decyzji L. H. poinformował, że aktualnie zamieszkuje w miejscowości K., gmina [...]. Informacja ta stanowiła podstawę do przekazania za pismem z dnia [...] marca 2017 r. wniosku do Wójta Gminy [...], jako organu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Wójt Gminy [...] zawiadomieniem z dnia [...] marca 2017 r. poinformował, że uznał się za organ niewłaściwy do rozpatrzenia wniosku za okres od 9 stycznia 2017 r. do 8 marca 2017 r.

W uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, Burmistrz Miasta H., wskazał na treść art. 23 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 11ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1518 ze zm.) zwana dalej w skrócie u.ś.r., że do prowadzenia postępowania jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Miejsce zamieszkania należy definiować zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, przez które należy rozumieć przebywanie osoby fizycznej w danej miejscowości z zamiarem stałego pobytu, a aktualnie dla L. H. miejscem zamieszkania jest miejscowość K. Podkreślono, że świadczenia te są wypłacane z budżetu Państwa. Zatem właściwym organem do rozpatrzenia wniosku za okres od 1 stycznia 2017 r. do 28 lutego 2017 r. jest Wójt Gminy G..

W odpowiedzi na wniosek o rozpatrzenie sporu o właściwość Wójt Gminy G. wniósł o ustalenie, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego dla L. H. za okres od stycznia 2017 r. lutego 2017 r. jest Burmistrz Miasta H. W dacie złożenia wniosku, zainteresowany w okresie od 6 listopada 2016 r. do 8 marca 2017 r. przebywał w Stowarzyszeniu Przeciwdziałania Patologiom Społecznym "[...] " w H. Po zmianie miejsca zamieszkania w marcu 2017 r. organem właściwym stał się Wójt Gminy w G., co znalazło wyraz w decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r. przyznającej L. H. zasiłek pielęgnacyjny na okres od [...] marca 2017 r. Akta sprawy obejmujące okres od stycznia do lutego 2017 r. zostały zwrócone do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w H.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga sprawy o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej.

Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, niemającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.). Rozstrzyganie sporów o właściwość w sprawach należących do sądów administracyjnych należy do kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).

W realiach niniejszej sprawy wystąpił spór negatywny o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta H., a Wójtem Gminy G. dotyczący ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku L. H. o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego za okres od stycznia do lutego 2017 r.

Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest fakt, że Wójt Gminy G. rozpatrzył wniosek zainteresowanego i decyzją z [...] kwietnia 2017 r. przyznał zainteresowanemu zasiłek pielęgnacyjny za okres od 1 marca 2017 r. Wbrew twierdzeniom Wójta Gminy G. wobec uznania się za organ właściwy miejscowo do wydania decyzji o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego, to winien był rozpoznać wniosek w pełnym zakresie to jest od 1 stycznia 2017 r. Niedopuszczalne jest bowiem taki podział kompetencji organu, jakiego domaga się Wójt Gminy G. Wnioskodawca informując o fakcie zamieszkania w miejscowości K. znajdującej się na terenie gminy G. spowodował, że Burmistrz Miasta H. prawidłowo przekazał wniosek do właściwego organu.

Zauważyć też należy, że w H. wnioskodawca przebywał w określonym celu leczniczym, a zatem pobytu czasowego nie można identyfikować z miejscem zamieszkania w rozumieniu art. 25 Kodeksu cywilnego.

W dacie złożenia wniosku, o wskazanie organu właściwego, w wyniku wydania decyzji wyżej opisanej spór o właściwość już nie istniał, zatem nie było przedmiotu dla rozpoznania wniosku, co uzasadniało umorzenie postępowania.

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.