Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1894/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. P. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie skargi na pismo p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. P., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 219,60 (dwieście dziewiętnaście 60/100) złotych w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 39,60 (trzydzieści dziewięć 60/100).


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1894/09 odrzucił skargę W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2009 r., nr [...] wydane w przedmiocie skargi na pismo.

Postanowieniem z 12 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1894/09 referendarz sądowy przyznał W. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, w następstwie czego Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego P. P. Działając w imieniu skarżącego wyznaczony z urzędu pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego (na stronie 5 k- 51) zamieścił wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości ani w części. Wyjaśnił, że z uwagi na to, że przedmiotem sprawy są roszczenia o charakterze pieniężnym wyliczenia kosztów pomocy dokonano w następujący sposób:

- z § 15 pkt 1 rozporządzenia wynika, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę nie wyższą niż 150% stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.),

- z § 14 ust. 2 pkt 1 a rozporządzenia wynika, że przedmiotem skargi wnoszonej w imieniu mocodawcy jest należność pieniężna w kwocie przekraczającej [...] zł więc do podstawy wyliczeń należy przyjąć kwotę z § 6 pkt 7, czyli [...] zł,

- z § 14 ust. 2 pkt 2c rozporządzenia wynika, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie, wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA radcy prawnego, który nie prowadził jej w pierwszej instancji stanowią 75% stawki z § 14 ust. 2 pkt 1a.

Reasumując radca prawny P. P. oświadczył, że po dokonaniu wyliczeń ustalona do zwrotu kwota to [...] zł do czego należy dodać 22% podatku VAT, czyli razem będzie to brutto [...] zł.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Zgodnie z brzmieniem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 16 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do wyliczenia pełnomocnika skarżącego ustalającego wysokość kosztów których zwrotu żąda. Podkreślić należy, że wbrew twierdzeniom radcy prawnego P. P. przedmiotem niniejszej sprawy nie są roszczenia o charakterze pieniężnym. Skarga dotyczy bowiem czynności z zakresu szeroko rozumianej pomocy i opieki społecznej. Wobec powyższego dla ustalenia wysokości stawki minimalnej zastosowanie ma § 14 ust. 2 pkt 1 lit c a nie a cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., i jej wysokość wynosi 240 zł.

Natomiast zgodzić się należy z wnioskodawcą, że dla ustalenia wynagrodzenia będzie miał znaczenie zapis z § 14 ust. 2 pkt 2 c cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia środka zaskarżenia w przedmiotowej sprawie. Złożony wniosek zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.