Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 924/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1a i pkt 9, art. 33 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 11 ust. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 462
law: Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy  projektu budowlanego
article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2019 roku sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Lp/


UZASADNIENIE

Decyzją z [...], nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) – zwanej dalej: "k.p.a." – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...], nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą B Spółka z o.o., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, instalacjami zewnętrznymi: elektryczną, wodociągową, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A nr 5 i 7 (działki nr 1093 i 1094/2 w obrębie [...]).

Organ II instancji wskazał, że w odwołaniu od ww. decyzji organu I instancji Spółdzielnia Mieszkaniowa A w Ł. podniosła, że inwestor nie posiada prawnie zagwarantowanego dostępu do drogi publicznej oraz że decyzja pozwolenia na budowę inwestycji obejmuje również sieci zewnętrzne to jest elektryczną, wodociągową, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, których wykonanie tych sieci wiążę się z ingerencją w cudzą własność, a inwestor nie dysponuje zgodą właściciela na takie działanie.

Dalej organ odwoławczy, w oparciu o art. 35 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202) – powoływanej jako: "Prawo budowlane" – wyjaśnił czynności poprzedzające wydanie decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę, a następnie wskazał, że sporna inwestycja zgodna jest z wytycznymi zawartymi w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [..., nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami (pow. sprzedaży do 120 m2) wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A nr 5 i 7, na terenie oznaczonym jako działki o numerach ewid. 1093 i 1094/2, działka drogowa 1111/14 oraz części działek drogowych numer 1111/49, 1111/26, 1111/27 i 1159/24, w obrębie geodezyjnym [...], która posiada walor ostateczności.

Analizując ustalenia decyzji o warunkach zabudowy w zakresie warunków ochrony i kształtowania ładu przestrzennego organ wojewódzki stwierdził, że projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami od strony ul. A usytuowany jest w granicy z działką nr ewid. 1092, tj. bezpośrednio w obowiązującej linii zabudowy. Od strony ul. B budynek zaprojektowany został z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy oraz zgodnie ze wskazanymi parametrami, wskaźnikami i gabarytami: - wskaźnik zabudowy wyrażony stosunkiem wielkości powierzchni nowej zabudowy do łącznej powierzchni działek 1093 i 1094/2 wynosi 0,515 i mieści się w przedziale od 0,41 do 0,58 - warunek spełniony; - szerokość elewacji budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami od strony ulicy A wynosi 23,87 m i mieści się w przedziale od 21 do 31 m – warunek spełniony; - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami, jej attyki wynosi 24,82 m i mieści się w przedziale od 15 do 25 m – warunek spełniony; - dla wymaganego 1 miejsca postojowego na 1 lokal mieszkalny budynku, zaprojektowano dwa garaże dla samochodów osobowych: w kondygnacji podziemnej budynku - 20 mp, w przyziemiu - 17 mp – warunek spełniony.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewoda stwierdził, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji wypełnia wszystkie ustalenia określone w decyzji o warunkach zabudowy, zarówno w zakresie warunków i szczegółowych zasad zabudowy i zagospodarowania terenu wynikających z przepisów odrębnych jak i wytycznych urbanistyczno-architektonicznych.

Następnie organ odwoławczy przywołał treść § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem" – i stwierdził, że z analizy nasłoneczniania zawartej w projekcie budowlanym wynika, że projektowany budynek nie spowoduje przesłaniania budynków istniejących i mogących powstać w przyszłości zgodnie z przepisami prawa na działkach sąsiednich.

Organ II instancji uznał również, że budynek, na który udzielono pozwolenia na budowę, został zaprojektowany zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, gdyż jego ściana z oknami znajduje się w odległości 5,52 m od granicy z działką sąsiednią nr ewid. 1092).

Wojewoda przytoczył również § 204 ust. 5 i § 206 ust. 1 rozporządzenia i stwierdził, że projektowany budynek w określonej w projekcie budowlanym części przylega do budynku na działce nr ewid. 1092. Do projektu została dołączona "Ekspertyza techniczna stanu budynku usytuowanego na działce 1092, bezpośrednio przylegającego do projektowanego budynku. Wpływ obiektów rozbieranych oraz nowopowstałych na budynek do zachowania.", z której wynika, że inwestycja ta nie zagraża bezpieczeństwu konstrukcji, życiu i zdrowi mieszkańców w budynku na działce 1092. Wobec powyższego należy projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. o warunkach zabudowy Nr [...].

W ocenie organu odwoławczego przedstawiony projekt budowlany jest kompletny, a załączone w dokumentacji oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane świadczą o możliwości wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej A organ II instancji wyjaśnił, że jeżeli działka gruntu jest faktycznie użytkowana jako "droga dojazdowa" i ma dostęp do drogi publicznej, to nawet, jeżeli nie jest oznaczona symbolem "dr", lecz jako np. grunty rolne i sady, to należy uznać, iż taki dostęp jest zapewniony. Natomiast ewentualny spór pomiędzy współwłaścicielami dotyczący sposobu korzystania z tej nieruchomości należy do kategorii sporów rozstrzyganych na gruncie prawa cywilnego. Takie rozwiązanie jest możliwe pod warunkiem, że właścicielem lub współwłaścicielem wydzielonej działki dojazdowej jest właściciel lub współwłaściciel nieruchomości, która korzysta z takiej obsługi komunikacyjnej. W innym bowiem przypadku należałoby ustanowić służebność drogową.

Odnosząc się do zarzutu, że sieć kanalizacji deszczowej, do której inwestor chciałby odprowadzać wody opadowe oraz sieć kanalizacji sanitarnej, do której miałyby być odprowadzane z planowanej inwestycji ścieki bytowe, zostały wybudowane ze środków Spółdzielni Mieszkaniowej A, Wojewoda wyjaśnił, że stosownie do art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane projekt zagospodarowania terenu powinien zostać przedstawiony dla całego zamierzenia inwestycyjnego.

Na projekcie zagospodarowania terenu został przedstawiony również zjazd z działki oraz przyłącza: instalacja teletechniczna, kanalizacja sanitarna, kanalizacja deszczowa, elektryczna nn, rozbudowa istniejącego przyłącza wodociągowego. Przyłącza oraz zjazd z działki nie są objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę i będą przedmiotem odrębnego opracowania. Dlatego, brak jest podstaw do uznania zasadności powyższych zarzutów dotyczących prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane związane z budową ww. przyłączy.

Na ostateczną decyzję Wojewody [...] skargę do sądu administracyjnego złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa A w Ł., zarzucając naruszenie art. 140 Kodeksu cywilnego oraz art. 32 i art. 35 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że zostały spełnione przez inwestora warunki wydania pozwolenia na budowę obiektu budowlanego jako całego zamierzenia inwestycyjnego oraz wymagania dla wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skarżąca podniosła, że w trakcie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, Spółdzielnia Mieszkaniowa A (będąc strona postępowania administracyjnego) wielokrotnie wskazywała, że inwestor B Spółka z o.o.. nie posiada prawnie zagwarantowanego prawa do korzystania z terenu Spółdzielni, na którym znajduje się droga. Tym samym wydane w sprawie decyzje organów administracyjnych pominęły, że nie została spełniona dyspozycja art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak wynika z powszechnie obowiązujących przepisów, obejmuje również prawo do korzystania z dojść i dojazdów łączących teren inwestycji z drogą publiczną. Powyższy wymóg potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, które podkreśla m.in., że nie wystarcza faktycznie istniejący dostęp, ale dostęp ten musi być prawnie zagwarantowany.

Skarżąca podkreśliła, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy prawnym zagwarantowaniem dostępu do drogi publicznej byłaby umowa zawarta pomiędzy właścicielem drogi (właścicielem ulicy B.), a więc Spółdzielnią Mieszkaniową A a inwestorem firmą B Spółką z o.o. Takiej umowy aktach sprawy nie ma, albowiem umowa o ustanowienie służebności przejazdu nie została zawarta.

Jako strona postępowania Spółdzielnia zwracała uwagę, również i na to, że zgodnie z dominującym w orzecznictwie poglądem, oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, korzysta jedynie z domniemania prawdziwości, które może być obalone. Materiał dowodowy sprawy wskazuje w sposób jednoznaczny, że domniemanie prawdziwości zostało przez skarżąca obalone.

Skarżąca wskazała ponadto, że zawarte na stronie 7 zaskarżonej decyzji twierdzenie, że przyłącza oraz zjazd z działki nie są objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę i będą przedmiotem odrębnego opracowania, pozostaje w sprzeczności ze stwierdzeniem ze strony 1 pozwolenia na budowę zawartej w poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, która to decyzja była przedmiotem odwołania złożonego przez Spółdzielnię. Ze strony 1 decyzji organu I instancji wynika, że zatwierdzono projekt budowlany i udzielono inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, instalacjami zewnętrznymi: elektryczną, wodociągową, kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Przyłącza wodociągowe, kanalizacji sanitarnej i deszczowej są sieciami zewnętrznymi, na które w myśl ww. decyzji udzielono pozwolenia. Spółdzielnia wielokrotnie zwracała uwagę, że inwestor nie dysponuje terenem na wykonanie całości tych sieci, albowiem ich wykonanie wiąże się z ingerencją w cudzą własność - własność Spółdzielni. Spółdzielnia nigdy nie wyraziła zgodny na ingerencję w jej własność.

W konsekwencji, w ocenie Spółdzielni, zaskarżana decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepis art.140 k.c.

Dalej skarżąca wskazała, że w trakcie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, Spółdzielnia Mieszkaniowa A zwracała uwagę na fakt, że dokumentacja techniczna (projekt budowlany) stanowiąca załącznik do pozwolenia na budowę, nie zawiera w projekcie zagospodarowania działki układu sieci cieplnej zasilającej budynek mieszkalny, co narusza normę § 8.3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. poz. 462 ze zm.) – zwane: "rozporządzeniem w sprawie projektu budowlanego". Fakt pominięcia w projekcie budowlanym, będącym załącznikiem do pozwolenia na budowę, wskazania podłączenia budynku do sieci cieplnej pomija milczeniem zarówno Prezydent Miasta Ł. w decyzji nr [...] z [...]. w przedmiocie pozwolenia na budowę jak i Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji.

W świetle powyższego, zdaniem skarżącej, nieprawdziwe jest twierdzenie zawarte na stronie zaskarżonej decyzji o kompletności projektu budowlanego, a tym samym spełnieniu wymagań wynikających art. 35 Prawa Budowlanego.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji w całości oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Ponadto skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z przesłuchania inż. H.G. - pełnomocnika skarżącej do prowadzenia spraw wynikających z zakresu Działu ds. Przygotowania Inwestycji i Przekształceń Własnościowych, w tym jednoosobowego reprezentowania Spółdzielni przed sądami w charakterze strony, wpisanego do KRS Nr [...]

Skarżąca wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania, uwzględniających koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika, który zostanie ustanowiony przed terminem posiedzenia sądowego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 15 marca 2019 roku pełnomocnik skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej A podkreśliła, że projekt budowlany jest niekompletny został zatwierdzony pomimo naruszenia wymogów §8 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków , nie zawiera informacji o sposobie podłączenia do sieci ciepłowniczej, przewidywane w decyzji podłączenie do sieci miejskiej wymaga ingerencji w tereny należące do Spółdzielni, do których inwestor nie dysponuje prawem.

Pełnomocnik Spółdzielni i pełnomocnik inwestora zgodnie oświadczyli, iż przed sądem Rejonowym w Ł. zawisła sprawa o ustanowienie służebności drogi koniecznej

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona. Podstawowym problemem spornym jest, czy organy zatwierdziły projekt budowalny z uwzględnieniem wymogów zakreślonych w przepisach prawa budowlanego, czy inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane terenu objętego pracami budowlanymi oraz czy zatwierdzony projekt budowlany po zakończeniu prac ujętych w skarżonej decyzji stanowić będzie całość zdolną do samodzielnego funkcjonowania.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza (między innymi): zgodność projektu budowlanego z ustaleniami (...) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Weryfikacja przez organy powyższych warunków nie jest sporna, nie budzi te zastrzeżeń sądu.

Projekt budowlany składa się zasadniczo z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Pierwsza z nich tj. projekt zagospodarowania terenu lub działki podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego (...) jak też z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 pr. bud.).

Podkreślić należy również, że stosownie do treści art. 33 ust. 1 P.b. pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego i to nawet wówczas, gdy niektóre roboty budowlane objęte tym projektem mogłyby być wykonywane na podstawie zgłoszenia. Projekt budowlany zatwierdzany w drodze pozwolenia na budowę winien obejmować także i te elementy, których odrębna realizacja nie wymagałaby takiego pozwolenia. Tzw. etapowanie zamierzenia budowlanego jest możliwe wówczas, gdy całe zamierzenie obejmuje więcej niż jeden obiekt, a objęte danym etapem zamierzenie może samodzielnie funkcjonować zgodnie ze swoim przeznaczeniem, a ponadto inwestor przedstawił projekt zagospodarowania działki dla całego zamierzenia budowlanego (tak NSA w wyroku z dnia 11 września 2018 roku w sprawie II OSK 2010/17, LEX 2563797).

Zgodnie z treścią art. 3 pkt 1a i 9 ustawy - Prawo budowlane przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, zaś przez urządzenia budowlane - urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Z kolei przepis § 11 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego wymaga, aby opis techniczny określał rozwiązania zasadniczych elementów wyposażenia budowlano - instalacyjnego, zapewniające użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, w szczególności instalacji i urządzeń budowlanych: sanitarnych, grzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych, gazowych, elektrycznych, telekomunikacyjnych, piorunochronnych, a także sposób powiązania instalacji obiektu budowlanego z sieciami zewnętrznymi i punkty pomiarowe, założenia przyjęte do obliczeń instalacji oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, z uzasadnieniem doboru, rodzaju i wielkości urządzeń budowlanych.

Z powyższych unormowań wynika, że w niniejszej sprawie inwestor winien wnioskować o zatwierdzenie projektu budowlanego obejmującego całe przedsięwzięcie, a przynajmniej taką część, która pozwoli na użytkowanie budynku. Niewątpliwie brak rozwiązania zjazdu z nieruchomości, jak i przyłączy instalacji technicznej, kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej - co przyznaje sam organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – świadczy o niekompletności projektu i w istocie stanowi przeszkodę w jego zatwierdzeniu. Niezbędne do działania budynku mieszkalnego wielorodzinnego jest zatwierdzenie rozwiązań dotyczących przyłączy. Tymczasem niesporne jest, że inwestor zamierza w odrębnym postępowaniu uzyskać akceptację organów administracji w zakresie rozwiązań przyłącza\y i zjazdu z nieruchomości.

Ponadto, jak wyjaśnili pełnomocnicy stron na rozprawie w dniu 15 marca 2019 roku, przed sądem powszechnym toczy się postępowanie w sprawie ustanowienia służebności drogi koniecznej i udostępnienia nieruchomości dla wykonania prac budowalnych. To oznacza, że w dacie wydawania decyzji inwestor nie legitymował się dostępem do wszystkich nieruchomości, objętych zamierzeniem budowalnym, na których prowadzone będą prace oraz, ze organ nie wyjaśnił powyższej kwestii w sposób wyczerpujący. Nie jest przy tym trafne odwołanie się przez organ naw uzasadnieniu skarżonej decyzji rozwiązania w drodze cywilnoprawnej sporu współwłaścicieli nieruchomości co do sposobu korzystania z niej i ustanowienia drogi koniecznej. W niniejsze sprawie nie chodzi o spór między współwłaścicielami, a możliwość korzystania przez osobę trzecią, jaką jest inwestor, z nieruchomości należącej do Spółdzielni w celu wykonania zjazdu i przyłączy.

Oczywistym jest, że sporna inwestycja, bez podłączenia jej do mediów nie może samodzielnie funkcjonować – nie uzyska pozwolenia na użytkowanie bez zrealizowania inwestycji w całości. Zatem zatwierdzenie projektu budowalnego zgodnie z definicją obiektu budowalnego i treścią art. 33 ust.1 Pb winno również obejmować powyższe brakujące elementy. Przy tym wskazać należy na pewną sprzeczność w decyzji organu I instancji, którą z jedne strony organ zatwierdza projekt budowlany budynku wraz z instalacjami zewnętrznymi, a w jej uzasadnieniu wspomina się, że instalacje i jazd z nieruchomości będą przedmiotem odrębnego opracowania.

W ocenie sądu takie podzielenie spornej inwestycji, jakiej dokonał inwestor, i jaką zaakceptowały organy doprowadziło do obejścia wymagań określonych w art. 33 ust.1 i at. 35 ust.1 Pb.

Reasumując, pozwolenie musi obejmować całość zamierzenia budowlanego w tym jego części składowe i to w takiej postaci, by mógł on być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem. Niniejsza sprawa dotyczy pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, zatem inwestycji, która nie może funkcjonować zgodnie ze swoim przeznaczeniem bez wykonania przyłączy mediów, które w myśl definicji stanowią część obiektu budowlanego. Przyłącza te muszą stanowić część założenia budowlanego, zaś wyodrębnienie ich jako osobnego etapu zamierzenia budowlanego stoi w sprzeczności z przytoczonym art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane

Powyższe dowodzi, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 33 ust.1 w zw z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane oraz przepisów art. 7 i 77 k.p.a. w związku z nienależytym wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy. Wobec tego sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera "a" i "c" w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30s sierpnia 2002 roku Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1308). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Jednocześnie wskazania co do dalszego postepowania wynikają z treści niniejszego uzasadnienia.

IB