Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 502/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 71 , art 80 ust 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art 7 , art 107 par 3 , art 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia skargę oddala.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 14 lutego 2018 r. (znak: [...]) na podstawie:

- art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm. – dalej jako: k.p.a.),

- art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1405 z późn. zm. – dalej jako: ustawa lub ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku) oraz

- § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71 – dalej jako: rozporządzenie),

po rozpatrzeniu odwołania K. W. od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia 8 listopada 2017 r. (znak: [...]) określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul[...] w B.",

uchyliło decyzję organu I instancji w całości i orzekło o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.".

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 6 maja 2016 r. do organu l instancji wpłynął wniosek M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: Z.U.P.H. [...]" w B. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na dz. nr [...] przy ul. [...] w B.". Do wniosku załączono kopię mapy ewidencyjnej oraz Kartę informacyjną przedsięwzięcia.

W dniu 12 maja 2016 r. zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania ww. decyzji.

Opinią z dnia 7 lipca 2016 r. (znak: [...]) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko, natomiast postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2016 r. Burmistrz Miasta B. orzekł, iż nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Następnie decyzją z dnia 19 września 2016 r. Burmistrz Miasta B. określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B." oraz stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko. W obszernym uzasadnieniu organ wyjaśnił na czym ma polegać przedmiotowa inwestycja, ocenił jej wpływ na poszczególne komponenty środowiska wskazując, iż odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zostało poprzedzone zbadaniem jej wpływu na środowisko, co wykazało, że na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz dowodów będących w dyspozycji organu przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła K. W. zarzucając organowi, iż nie uznał jej za stronę postępowania, pomimo że jest właścicielką dz. nr [...], która położona jest w bliskiej odległości od terenu inwestycji. Odwołująca zarzuciła także organowi, iż decyzja wydana została bez przeprowadzenia właściwego postępowania i bez uwzględnienia faktycznych uciążliwości jakie niesie za sobą przedmiotowy Zakład.

W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia 15 listopada 2016 r. (znak: [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu l instancji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji powinien był ustalić strony postępowania, wyjaśnić dlaczego w przedmiotowej sprawie nie zdecydowano o przeprowadzeniu oceny odziaływania na środowisko i wreszcie ocenić czy zamierzona inwestycja będzie zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W dalszej kolejności postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r. Burmistrz Miasta B. ustalił obowiązek przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko. W następstwie rozpoznania zażalenia K. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 3 lutego 2017 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy postanowienie organu l instancji. Skargę na to postanowienie wniosła K. W., jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie podzielił argumentów strony i wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 r. (sygn. akt II SA/Kr 432/17) oddalił skargę K. W..

Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. (znak: [...]) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. uzgodnił realizację przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.", a następnie decyzją z dnia 8 listopada 2017 r. organ l instancji określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowej inwestycji.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła K. W. zwracając uwagę, iż w raporcie o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko brak było ustaleń odnoszących się do pośredniego i bezpośredniego wpływu skumulowanych oraz zrealizowanych przedsięwzięć. Odwołująca wskazała, że na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] zlokalizowany jest punkt selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, który znajduje się w odległości ok. 70 m od jej domu, zaś na działkach nr [...] i [...] prowadzona jest działalność polegająca na magazynowaniu i odsprzedaży węgla kamiennego. Ponadto odwołująca się podniosła, że w jej ocenie planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze na wstępie przywołało treść art. 71 ust. 1 i 2, art. 60 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz § 3 ust. 1 pkt 81 ww. rozporządzenia, a następnie wskazało, że w aktach sprawy zalegał raport o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko autorstwa K. W. – [...] w [...]. W tym zakresie podkreślono, że autor raportu opisując stan istniejący podał, iż dz. o nr ewid. [...] zlokalizowana jest w miejscowości B. przy ul. [...], w terenach o charakterze zabudowy usługowej i stanowi własność Gminy Miasta B. w użytkowaniu wieczystym [...] Zakładu Usług Komunalnych Spółka z o.o., zaś na jej terenie znajduje się utwardzony betonem plac o powierzchni ok. 4880 m2. Wyjaśniono przy tym, że teren ten pozostawał również zabudowany garażami magazynowymi oraz budynkiem biurowym, a dotychczasowo działka ta wykorzystywana była jako teren magazynowo-składowy materiałów. Zaznaczono także, że użytkowanie działki na rzecz inwestora ustalono na podstawie umowy dzierżawy, obejmującej utwardzony i ogrodzony plac magazynowy o powierzchni 4880 m2 wraz z garażami magazynowymi i budynkiem biurowym usytuowanych na dz. nr [...]. Ponadto wskazano, że w ramach realizacji przedsięwzięcia wydzierżawiona część działki oraz garaży magazynowych stanowić będzie miejsce zbierania odpadów złomu, metali kolorowych, przy czym kontenery stalowe na złom o pojemności 10 m3, 20 m3 i 30 m3 zostaną umieszczone na terenie wyznaczonej części placu magazynowego. Zwrócono również uwagę, że na terenie placu magazynowego ustawione zostaną też zadaszone zamykane kontenery typu K-35, kontenery KP-7 o pojemności 7 m3 oraz beczki i hoboki, waga najazdowa o skali ważenia do 30 Mg. Dodano także, że w zakładzie zatrudnionych będzie ok. 5 pracowników w systemie jednozmianowym, zaś przewidywana ilość zbieranych odpadów (w tym głównie złomu metali żelaznych i nieżelaznych) w skali roku ma nie przekroczyć 1500 Mg rocznie (str. 20-22 raportu). Jednocześnie organ odwoławczy podał, że autor raportu opisując proces technologiczny (str. 23 raportu) wskazał, iż odpady będą dostarczane na dz. nr [...] transportem samochodowym, stanowiącym własność inwestora, w specjalnie do tego przeznaczonych kontenerach stalowych. Następnie organ II instancji przytoczył obszerny fragment raportu, w którym opisano kolejne etapy procesu zbierania i selekcji odpadów metalowych (tj. ważenie, rozładunek, selekcja, magazynowanie, przekazanie do hut w celu ich odzysku i recyklingu, załadunek, transport złomu wsadowego) oraz podano, że zbierane na terenie zakładu odpady surowców wtórnych, przeznaczonych do dalszego przerobu nie będą zawierać przedmiotów oraz substancji niebezpiecznych.

Ponadto organ odwoławczy powołując się na treść art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, wskazał, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawowe kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tym samym, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, tylko stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem uprawnia organ do wydania decyzji pozytywnej, natomiast brak tej zgodności obliguje organ do wydania decyzji odmownej, bez dalszego badania rzeczywistego wpływu planowanej działalności na środowisko, co znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Mając zatem na uwadze powyższe, organ odwoławczy zaznaczył, że teren dz. nr [...] w B. przy ul[...] znajduje się na terenach objętych Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Terenu "[...]" w B. (uchwała Rady Miasta B. z dnia 29 kwietnia 2010 r., Nr [...]) o oznaczeniu symbolem 4U. W tym zakresie organ II instancji powołując się na postanowienia ww. planu (tj. § 10 ust. 1-3) podał, że w planie tym wyznaczono tereny zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym oznaczone na rysunku planu symbolami od 1U do 8U z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod obiekty usług administracji, oświaty, łączności, bankowości, kultury, zdrowia, turystyki (hotele), gastronomii, rzemiosła i obsługi komunikacji (z wykluczeniem stacji paliw), handlu z wykluczeniem obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 (ust. 1). Wskazano również, że jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym, w granicach działki ustalono możliwość lokalizacji: sieci, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej (pkt 1), dróg i dojazdów nie wydzielonych, zatok postojowych (pkt 2), obiektów gospodarczych, socjalnych i garaży (pkt 3), zatok autobusowych i urządzeń ochrony podróżnych przed warunkami atmosferycznymi (pkt 4), obiektów magazynowych związanych z obsługą zlokalizowanych w tych terenach obiektów usługowych (pkt 5), urządzeń sportu i rekreacji oraz obiektów małej architektury typu fontanna, pomnik, plac zabaw, altana, ławki, siedziska, itp. (pkt 6), a nadto w terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 8U ustalono możliwość realizacji kompleksu usług publicznych związanych z kultem, w tym realizację kościoła wraz z innymi usługami towarzyszącymi typu: dom opieki społecznej, przedszkole integracyjne i inne – pkt 7 (ust. 2). Dodano przy tym, że warunkiem lokalizacji obiektów i urządzeń towarzyszących w ramach przeznaczenia dopuszczalnego jest dostosowanie ich do wymogów i charakteru przeznaczenia podstawowego oraz zachowanie proporcji, aby suma powierzchni zabudowy obiektów przeznaczenia dopuszczalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 3 i 5 nie stanowiła więcej niż 40% powierzchni zabudowy obiektów usługowych (ust. 3). Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że w poprzedniej decyzji z dnia 15 listopada 2016 r. wskazano, iż koniecznym będzie ustalenie przez organ l instancji, czy planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z planem miejscowym. W nawiązaniu do powyższego podano, że w toku postępowania organ zwrócił się o opinię urbanistyczną do Pracowni Urbanistyczno-Architektonicznej prowadzonej przez A. S. (rzeczoznawcy Polskiej Izby Urbanistów), która w sporządzonej przez siebie opinii z dnia 20 maja 2015 r. uznała, iż zamierzenie inwestycyjne polegające na "skupie złomu" będzie zgodne z ustaleniami ww. planu miejscowego, gdyż skup taki stanowi operację (czynność) handlową, a działalność handlowa stanowi podstawowe przeznaczenie terenu. Ponadto zwrócono uwagę, że w ramach prowadzenia działalności handlowej – skupu – zgodnie z ustaleniami planu o przeznaczeniu dopuszczalnym (§ 10 ust. 2 pkt 5), można również dopuścić realizację miejsc gromadzenia i zbierania złomu. Organ odwoławczy wyjaśnił, że argumentację tą przytoczył organ I instancji w treści decyzji i w oparciu o nią wskazał, że planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z ww. ustaleniami planu miejscowego. Dodano przy tym, że powyższa opinia dotyczyła dz. nr [...], niemniej jednak wskazano, iż działka ta położona była w tym samym obrysie co teren aktualnie objęty wnioskiem M. K.. Z taką argumentacją nie zgodził się jednak organ odwoławczy podnosząc, że prawodawca lokalny posłużył się katalogiem zamkniętym usług (usługi administracji, oświaty, łączności, bankowości, kultury, zdrowia, turystyki (hotele), gastronomii, rzemiosła, obsługi komunikacji (z wykluczeniem stacji paliw) oraz handlu z wykluczeniem obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2). Tymczasem, jak podało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, planowana inwestycja nie stanowiła działalności usługowej w zakresie administracji, oświaty, łączności, bankowości, kultury, zdrowia, turystyki (hotele), gastronomii, rzemiosła, obsługi komunikacji. Dlatego też w ocenie organu II instancji, podstawowe znaczenie w sprawie miało ustalenie, czy punkt zbierania odpadów, tj. złomu i metali kolorowych można zaliczyć do usług handlu w rozumieniu przytoczonych przepisów prawa miejscowego. W tym zakresie zdaniem organu odwoławczego, punkt zbierania złomu i metali kolorowych nie jest rodzajowo przyporządkowany do działalności handlowej o jakiej mowa w ww. przepisie prawa miejscowego. Podkreślono bowiem, że wnioskowana na dz. nr [...] w B. inwestycja, jak to opisano w przedłożonym przez inwestora raporcie, sprowadzać się będzie do zbierania odpadów złomu i metali kolorowych. Stąd też według Samorządowego Kolegium Odwoławczego, powołującego się na orzecznictwo sądów administracyjnych, zbieranie odpadów stanowi jedną z form "gospodarowania odpadami", które to pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie o odpadach. Dodano, że jest to specyficzna usługa, traktowana przez ustawodawcę jako usługa o uciążliwym charakterze, potencjalnie negatywnie oddziałująca na otoczenie, szczególnie to o funkcji mieszkalnej. Wyjaśniono również, że m.in. dlatego prawodawca zdecydował się na reglamentację działalności w obszarze odpadów, w tym poprzez system pozwoleń i zezwoleń. Zwrócono także uwagę, że planowane przedsięwzięcie będzie polegało m.in. na magazynowaniu odpadów złomu i metali kolorowych, które będą przywożone w to miejsce odpowiednimi samochodami. Następnie odpady te, po segregacji, będą wywożone w inne miejsce w celu dalszego przetworzenia. W ocenie organu odwoławczego, będzie to oczywiście działalność komercyjna, niemniej jednak nie będzie ona miała nic wspólnego z działalnością handlową, o jakiej mowa w przepisach planu miejscowego. Podniesiono bowiem, że określając katalog usług prawodawca lokalny generalnie dopuścił realizację inwestycji, które co do zasady nie są inwestycjami szkodliwymi dla środowiska. Tymczasem – zdaniem organu odwoławczego – gdyby przyjąć pogląd, zgodnie z którym objęta wnioskiem inwestycja stanowi działalność handlową w rozumieniu przepisów tego planu, to w istocie każda inwestycja mogłaby być w tym miejscu realizowana.

Dodatkowo w ocenie organu II instancji, nie został też spełniony warunek wynikający z § 10 ust. 2 pkt 5 planu miejscowego, a odnoszący się do przeznaczenia dopuszczalnego. Przypomniano bowiem, że zgodnie z tym przepisem jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym, w granicach działki ustalono możliwość lokalizacji obiektów magazynowych związanych z obsługą zlokalizowanych w tych terenach obiektów usługowych. Niemniej jednak organ odwoławczy zaznaczył, że skoro punkt zbierania złomu nie stanowił usługi z zakresu handlu, to realizacja na tej działce punktu zbierania złomu i metali kolorowych nie mogła zostać uznana za dopuszczalną. Zwrócono również uwagę, że ww. przepis jednoznacznie wskazywał, iż działalność podstawowa i dopuszczalna muszą być realizowane w granicach działki oraz że przeznaczenie dopuszczalne zgodnie z legalną definicją planu to przeznaczenie "które uzupełnia i wzbogaca oraz nie powoduje kolizji z przeznaczeniem podstawowym" (§ 3 pkt 9 planu). Podsumowując organ odwoławczy wskazał, że punkty do zbierania lub przeładunku złomu zaliczane są do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w myśl § 3 ust. 1 pkt 81 ww. rozporządzenia. Niemniej jednak w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skoro w ww. uchwale Rady Miasta B. z dnia 29 kwietnia 2010 r. posłużono się katalogiem zamkniętym wymienionych tam usług, tym samym nie można uważać, że dopuszczona została możliwość realizacji tam jeszcze innych usług, zwłaszcza mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dlatego też organ odwoławczy wskazał, że analizując obowiązujące przepisy prawa miejscowego w relacji do zamierzonego przedsięwzięcia należało przyjąć, iż w sprawie zaistniała przesłanka do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań, gdyż zamierzenie nie będzie zgodne z przepisami prawa miejscowego, albowiem nie podlega zakwalifikowaniu do którejkolwiek z form działalności przewidzianych przywołanymi postanowieniami planu.

Skargę na ww. decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący – M. K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w postaci:

- art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 80 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, poprzez odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.", pomimo że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazał, iż realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia spełniać będzie obowiązujące standardy jakości środowiska, zostały uzgodnione warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K., a lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

- art. 80 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, poprzez odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z uwagi na uznanie, iż lokalizacja przedsięwzięcia jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami planu, gdyż skup jest operacją (czynnością) handlową, a działalność handlowa stanowi podstawowe przeznaczenie tego terenu,

- § 10 ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 5 uchwały Nr [...] Rady Miasta B. z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "[...]" w B., poprzez błędne uznanie, iż "tereny zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym" oznaczone na rysunku planu symbolem 1U do 8U nie obejmują planowanego przedsięwzięcia skarżącego, podczas gdy działalność polegająca na skupie, czasowym magazynowaniu i sprzedaży złomu i metali kolorowych jest "handlem" o jakim mowa w tym przepisie prawa miejscowego,

2. naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

- art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 6 k.p.a., poprzez uchylenie w całości decyzji organu I instancji, podczas gdy decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia była wydana zgodnie z przepisami i procedurą oraz poprzez orzeczenie o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.", podczas gdy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, będący kluczowym dowodem w sprawie, zawierał treści zgodne z obowiązującymi przepisami, uwzględniał wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją wnioskowanego zamierzenia, został zaakceptowany przez organy współdziałające, lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także spełnione zostały pozostałe przesłanki pozytywnego rozpoznania wniosku, a w konsekwencji zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 k.p.a. organ nie mógł odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

- art. 80 k.p.a., poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny czy udowodniono okoliczność niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz pominięcie w ocenie dowodu z opinii urbanistycznej z dnia 20 maja 2015 r., raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedstawionego przez skarżącego w marcu 2016 r., postanowienia RDOŚ w K. z dnia 27 września 2017 r.,

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego dotyczącego ustalenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

- art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewskazanie w uzasadnieniu przyczyn z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej opinii urbanistycznej z dnia 20 maja 2015 r., raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedstawionemu przez skarżącego w marcu 2016 r., postanowieniu RDOŚ w K. z dnia 27 września 2017 r.,

- art. 8 k.p.a., poprzez wydanie decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, co w stanie faktycznym i prawnym sprawy, w szczególności w związku z brakiem odpowiedniego uzasadnienia wydanej decyzji, stoi w sprzeczności z zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do organów państwa.

W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo rozwinął podniesione zarzuty, powołując na ich poparcie orzecznictwo sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w tym zakresie stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.

Sąd jednak podkreśla w tym miejscu, że w świetle zaś art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Skarga nie jest uzasadniona i jako taka podlega oddaleniu.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 lutego 2018 r. (znak: [...]), którą organ - po rozpatrzeniu odwołania K. W. od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia 8 listopada 2017 r. (znak: [...]) określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B." - uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekł o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.".

Normatywnym wzorcem kontroli jest treść art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1405 z późn. zm. – dalej jako: ustawa lub ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku), zgodnie z którą: "1. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. 2. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko".

W myśl art. 80 ust. 2 ww. ustawy: "Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych oraz dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej [...]".

Na podstawie postanowień § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71- dalej jako: rozporządzenie): "1. Do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: 81) punkty do zbierania lub przeładunku złomu;".

W kontrolowanej sprawie jest bezsprzecznie, że w dniu 6 maja 2016 r. do organu l instancji wpłynął wniosek M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: [...]" w B. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na dz. nr [...] przy ul. [...] w B.". Krąg stron postępowania nie jest kwestionowany. Opis planowanego przedsięwzięcia znajduje się w zalegającym w aktach sprawy w raporcie o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko autorstwa K. W.- [...] w [...]. Opisując stan istniejący na przedmiotowej działce autor raportu wskazał, i to nie jest kwestionowane, że działka o nr ewidencyjnym [...] zlokalizowana jest w miejscowości B. przy ul. [...], w terenach o charakterze zabudowy usługowej i stanowi własność Gminy Miasta B. w użytkowaniu wieczystym [...] Zakładu Usług Komunalnych Spółka z o. o. ul. [...], [...]. Na terenie działki nr [...] znajduje się utwardzony betonem plac o powierzchni ok. 4880 m2. Teren ten jest również zabudowany garażami magazynowymi oraz budynkiem biurowym. Dotychczas działka nr [...] wykorzystywana była jako teren magazynowo - składowy materiałów. Użytkowanie działki na rzecz inwestora ustalono na podstawie umowy dzierżawy, obejmującej utwardzony i ogrodzony plac magazynowy o powierzchni 4880 m2 wraz z garażami magazynowymi i budynkiem biurowym usytuowanych na działce nr [...].

Z kolei, w ramach realizacji zamierzonego przedsięwzięcia planuje się, że wydzierżawiona część działki, oraz garaży magazynowych stanowić będzie miejsce zbierania odpadów złomu, metali kolorowych. Kontenery stalowe na złom o pojemności 10 m3, 20 m3 i 30 m3, zostaną umieszczone na terenie wyznaczonej części placu magazynowego. Na terenie placu magazynowego ustawione zostaną także zadaszone zamykane kontenery typu K- 35, kontenery KP-7 o pojemności 7 m3, oraz beczki i hoboki, waga najazdowa o skali ważenia do 30 Mg. W zakładzie zatrudnionych będzie około 5 pracowników, w systemie jednozmianowym. Przewiduje się, że ilość zbieranych odpadów (w tym głownie złomu metali żelaznych i nieżelaznych) w skali roku nie przekroczy 1500 Mg rocznie (str. 20-22 raportu). Opisując proces technologiczny autor raportu (str. 23 raportu) wskazał, iż odpady będą dostarczane na działkę nr [...] transportem samochodowym, stanowiącym własność inwestora, w specjalnie do tego przeznaczonych kontenerach stalowych. Jak dalej wskazano: "Pojazdy przywożące odpady metali w kontenerach będą po wjeździe na teren inwestycji najeżdżały na nawierzchniową wagę najazdową o skali ważenia do 30 Mg. Po zważeniu pojazdy z odpadami metali będą podjeżdżały w specjalnie wyznaczone miejsce w celach rozładunkowych (południowo - wschodnia część placu). Następnie kontenery będą opróżniane z odpadów metali. Odpady metali będą umieszczane na utwardzonej nawierzchni placu magazynowego. Wyselekcjonowane odpady metali żelaznych będą czasowo magazynowane w wyznaczonym miejscu na terenie placu magazynowego i po uzyskaniu odpowiedniej partii transportowej przekazywane do hut w celu ich odzysku i recyklingu. Kolejnym etapem będzie załadunek wstępnie posegregowanych odpadów metali na samochody ciężarowe za pomocą dźwigu samojezdnego. Złom wsadowy będzie transportowany bezpośrednio do huty, do recyklingu w procesie metalurgicznym. Dostarczone do punktu zbierania odpady metali kolorowych po przesortowaniu magazynowane będą selektywnie w wyznaczonych miejscach magazynowych, w sposób zabezpieczający je przed wpływem opadów atmosferycznych. Zbierane na terenie zakładu odpady surowców wtórnych, przeznaczonych do dalszego przerobu nie będą zawierać przedmiotów oraz substancji niebezpiecznych. W zakładzie przyjmowany będzie wyłącznie złom metali należący do grup odpadów innych niż niebezpieczne. Magazynowanie zbieranych odpadów będzie prowadzone selektywnie na utwardzonej powierzchni placu składowego, pomieszczeniach magazynowych w obiekcie biurowym oraz w garażach magazynowych, w opisanych, przeznaczonych do tego celu pojemnikach, magazynowych: kontenerach KP-7 o pojemności 7 m3, kontenerach o pojemności 10m3, 20 m3 i 30 m3, oraz hobokach, beczkach metalowych lub z tworzywa sztucznego o pojemności 200 I. Odpady wielkogabarytowe magazynowane będą luzem, selektywnie na utwardzonym podłożu. Ze względu na to, że dostarczane do punktu zbierania odpady metali nie będą zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi, nie przewiduje się stosowania innych zabezpieczeń w miejscu ich czasowego gromadzenia".

W kontrolowanej sprawie jest także bezsprzecznie, że teren działki nr [...] w B. przy ul. S. znajduje się na terenach objętych Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Terenu [...]" w B. (uchwała Rady Miasta B. z 29 kwietnia 2010 r. Nr [...]) i oznaczony jest symbolem 4U.

Stosownie do § 10 ust. 1-3 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Terenu "[...] w B.:

1. Wyznacza się tereny zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym oznaczone na rysunku planu symbolami od 1U do 8U z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod obiekty usług administracji, oświaty, łączności, bankowości, kultury, zdrowia, turystyki (hotele), gastronomii, rzemiosła i obsługi komunikacji (z wykluczeniem stacji paliw), handlu z wykluczeniem obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000m2

2. Jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym, w granicach działki ustala się możliwość lokalizacji:

1) sieci, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej;

2) dróg i dojazdów nie wydzielonych, zatok postojowych;

3) obiektów gospodarczych, socjalnych i garaży;

4) zatok autobusowych i urządzeń ochrony podróżnych przed warunkami atmosferycznymi;

5) obiektów magazynowych związanych z obsługą zlokalizowanych w tych terenach obiektów usługowych,

6) urządzeń sportu i rekreacji oraz obiektów małej architektury typu fontanna, pomnik, plac zabaw, altana, ławki, siedziska, itp.

7) w terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 8U ustala się możliwość realizacji kompleksu usług publicznych związanych z kultem, w tym realizację kościoła wraz z innymi usługami towarzyszącymi typu: dom opieki społecznej, przedszkole integracyjne i inne

3. Warunkiem lokalizacji obiektów i urządzeń towarzyszących w ramach przeznaczenia

dopuszczalnego wymienionego w ust. 2 jest:

1) dostosowanie ich do wymogów i charakteru przeznaczenia podstawowego; 2) zachowanie proporcji, aby suma powierzchni zabudowy obiektów przeznaczenia dopuszczalnego, o których jest mowa w ust.2 pkt 1, 3 i 5 nie stanowiła więcej niż 40% powierzchni zabudowy obiektów usługowych".

W kontrolowanej sprawie sporna jest zgodność planowanego przedsięwzięcia z treścią obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kwestia ta była zresztą podniesiona przez organ II instancji w poprzedniej kasacyjnej decyzji z tego organu z dnia 15 listopada 2016 r. Kolegium wskazało, iż koniecznym jest ustalenie przez organ I instancji, czy planowane przedsięwzięcie jest zgodne z planem miejscowym.

Z przywołanych powyżej przepisów wynika bezsprzecznie, iż zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W ocenie Sądu trafne i zgodne z prawem jest stanowisko organu II instancji podnoszące, że tylko stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem uprawnia organ do wydania decyzji pozytywnej. W orzecznictwie nie ma sporu co do tego, że w przypadku stwierdzenia braku zgodności inwestycji z planem miejscowym, należy wydać decyzję odmowną, bez dalszego badania rzeczywistego wpływu planowanej działalności na środowisko (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 20.07.2017 r., IV SA/Po 396/17, publ. LEX nr 2340835).

W tej sytuacji dla wyniku kontrolowanej sprawy wiodące znaczenie posiada ocena zgodności z prawem dokonanej przez organ II instancji wykładni norm części opisowej planu miejscowego znajdujących zastosowanie w sprawie i porównania przez organ wyniku wykładni z istotą, treścią planowanego przedsięwzięcia, po to by wyprowadzić wniosek, czy zgodnie z prawem kontrolowany organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie jest zgodne z treścią ww. planu miejscowego, czym uzasadnił odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.".

Na samym początku przystępując do kontroli aktu stosowania prawa dokonanego przez organ II instancji Sąd stwierdza, w nawiązaniu do zarzutów skargi, że stan faktyczny sprawy został ustalony przez kontrolowany organ prawidłowo, zgodnie z zasadą prawdy materialnej, w sposób pozwalający na rozstrzygnięcie sprawy. W ocenie Sądu, w kontrolowanej sprawie nie wystąpiło naruszenie przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym będzie mowa odpowiednio poniżej. Dla prawidłowej wykładni przepisów prawa relewantnych dla sprawy przede wszystkim wystarczyło, że przedsięwzięcie zostało określone jako "punkt zbierania złomu i metali kolorowych" na działce nr [...] przy [...] w B.. A ta okoliczność nie jest kwestionowania.

Przystępując do kontroli wykładni przez organ odwoławczy ww. norm planu miejscowego z uwzględnieniem pojęcia "punktu zbierania złomu i metali kolorowych", trzeba zauważyć, że prawodawca lokalny posłużył się w § 10 ust. 1 części tekstowej ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego katalogiem zamkniętym usług (usługi administracji, oświaty, łączności, bankowości, kultury, zdrowia, turystyki (hotele), gastronomii, rzemiosła, obsługi komunikacji (z wykluczeniem stacji paliw) oraz handlu z wykluczeniem obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2). Nie budzi przy tym wątpliwości w ocenie Sądu fakt, że planowana inwestycja jaką jest "punkt zbierania złomu i metali kolorowych" - nie stanowi działalności usługowej w zakresie administracji, oświaty, łączności, bankowości, kultury, zdrowia, turystyki (hotele), gastronomii, rzemiosła, obsługi komunikacji. W kontrolowanej sprawie zasadniczy problem sprowadza się do tego, czy punkt zbierania odpadów tj. złomu i metali kolorowych można zaliczyć do usług handlu w rozumieniu przytoczonych przepisów prawa miejscowego.

Zdaniem Sądu I instancji trafny i zgodny z wykładanym prawem miejscowym w systemie obowiązującego powszechnie prawa jest pogląd organu II instancji, że punkt zbierania złomu i metali kolorowych nie jest rodzajowo przyporządkowany do działalności handlowej o jakiej mowa w przywołanym § 10 ust. 1 ww. prawa miejscowego. Wnioskowana na działce nr [...] w B. inwestycja, jak to bezsprzecznie opisano w przedłożonym przez inwestora raporcie, sprowadzać się będzie do zbierania odpadów złomu i metali kolorowych. Obecnie orzekający Sąd I instancji w pełni podziela i uważa za swoją ocenę wyrażoną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w myśl której zbieranie odpadów jest jedną z form "gospodarowania odpadami". Pojęcie gospodarowania odpadami zostało bowiem zdefiniowane w ustawie o odpadach i w ramach tej definicji rozumie się m.in. właśnie zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów. Jest to specyficzna usługa, która jest traktowana przez ustawodawcę jako usługa o uciążliwym charakterze, potencjalnie negatywnie oddziałująca na otoczenie, szczególnie otoczenie o funkcji mieszkalnej. Między innymi, dlatego prawodawca zdecydował się na reglamentację działalności w obszarze odpadów, m.in. poprzez system pozwoleń i zezwoleń" ( zob. wyrok z 16.12.2016, II SA/Kr 1214/16, publ. Baza Orzeczeń NSA). W sprawie jest bezsprzeczne, że planowane przedsięwzięcie będzie polegało m.in. na magazynowaniu odpadów złomu i metali kolorowych, które będą przywożone w to miejsce odpowiednimi samochodami. Następnie odpady te, po segregacji, będą wywożone w inne miejsce w celu dalszego przetworzenia. Zatem jest to działalność komercyjna, która jednak nie ma nic wspólnego z działalnością handlową, o jakiej jest mowa w interpretowanych przepisach planu miejscowego. Należy zwrócić uwagę, że określając katalog usług prawodawca lokalny generalnie dopuścił realizację inwestycji, które co do zasady nie są inwestycjami szkodliwymi dla środowiska. W tej sytuacji, wbrew temu co podnoszone jest w skardze, dopuszczone i uzasadnione jest dotychczasową trafną wykładnią językową, systemową i celowościową norm planu, nieco skrótowe, ale obrazowe stanowisko organu odwoławczego podnoszące, że gdyby natomiast przyjąć pogląd, że objęta wnioskiem inwestycja stanowi działalność handlową w rozumieniu przepisów tego planu, to w istocie każda inwestycja (w domyśle handlowa) mogłaby być w tym miejscu realizowana . Jest bowiem oczywiste, z przyczyn wskazanych powyżej, że gospodarowanie odpadami nie przystaje w myśl wykładni językowej, funkcjonalnej, celowościowej i aksjologicznej do podstawowego przeznaczenia gruntów pod obiekty usług administracji, oświaty, łączności, bankowości, kultury, zdrowia, turystyki (hotele), gastronomii, rzemiosła i obsługi komunikacji (z wykluczeniem stacji paliw), handlu z wykluczeniem obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000m2, o jakim jest mowa w § 10 ust. 1-3 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Terenu "[...] w B.. Sąd podziela stanowisko, że trafna językowo, systemowo i celowościowo wykładnia organu II instancji rozważanych ww. przepisów prowadzi do uzasadnionego wniosku, że nie jest też spełniony warunek wynikający z § 10 ust. 2 pkt 5 ww. planu miejscowego, a odnoszący się do przeznaczenia dopuszczalnego. Zgodnie z tym przepisem jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym, w granicach działki ustala się możliwość lokalizacji obiektów magazynowych związanych z obsługą zlokalizowanych w tych terenach obiektów usługowych. Skoro zatem punkt zbierania złomu nie jest usługą z zakresu handlu dopuszczoną przez normy planu, to realizacja na tej działce punktu zbierania złomu i metali kolorowych nie jest dopuszczalna. Należy mieć przy tym na względzie, że przywołany powyżej przepis jednoznacznie wskazuje, że działalność podstawowa i dopuszczalna muszą być realizowane w granicach działki oraz że przeznaczenie dopuszczalne zgodnie z legalną definicją planu to przeznaczenie "które uzupełnia i wzbogaca oraz nie powoduje kolizji z przeznaczeniem podstawowym" (§ 3 pkt 9 planu).

Skoro zatem punkty do zbierania lub przeładunku złomu zaliczane są do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w myśl § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a w uchwale Rady Miasta B. z 29 kwietnia 2010 r. posłużono się katalogiem zamkniętym wymienionych tam usług, tym samym zdaniem Sądu I instancji nie można uważać, że dopuszczona jest możliwość realizacji tam jeszcze innych usług, zwłaszcza mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Mając zatem na uwadze dokonaną kontrolę wykładni norm planu miejscowego przez organ odwoławczy w relacji do zamierzonego przedsięwzięcia, jakim jest punkt zbierania złomu i metali kolorowych, zdaniem Sądu trafne i zgodne z prawidłowo wyłożonym, zinterpretowanym prawem jest stanowisko organu II instancji, że w sprawie zaistniała przesłanka do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Planowane zamierzenie nie jest zgodne z przepisami prawa miejscowego, gdyż nie podlega zakwalifikowaniu do którejkolwiek z form działalności przewidzianych przywołanymi zapisami planu.

W tym miejscu Sąd jeszcze raz podkreśla, że wykładnia prawa została dokonana wobec prawidłowo zdefiniowanego i scharakteryzowanego przedsięwzięcia, jakim jest punkt zbierania złomu i metali kolorowych.

Kontrolowany organ II instancji nie naruszył art. 80 k.p.a., gdyż wbrew twierdzeniom skargi na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ dokonał oceny w przedmiocie wykazania okoliczności niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kontrolowany organ nie pominął w swojej ocenie dowodu z opinii urbanistycznej z dnia 20 maja 2015 r., ani postanowień raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedstawionego przez skarżącego w marcu 2016 r., a także postanowienia RDOŚ w K. z dnia 27 września 2017 r. w sposób, który miałby znaczenie dla wyniku sprawy. Kontrolowany organ zgodnie z treścią art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., podjął wszelkie niezbędne czynności oraz wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy dotyczący ustalenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Sądu, kontrolowana decyzja spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a., gdyż jasno wskazuje w uzasadnieniu przyczyny z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej opinii urbanistycznej z dnia 20 maja 2015 r. Z kolei treść raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedstawionego przez skarżącego w marcu 2016 r., jak i postanowienie RDOŚ w K. z dnia 27 września 2017 r. nie wiązały organu przy samodzielnej wykładni norm planu miejscowego wobec przedsięwzięcia o nazwie punkt zbierania złomu i metali kolorowych. Organ ten nie był związany także opinią z dnia 20 maja 2015 r. sporządzoną przez A. S., rzeczoznawcę Polskiej Izby Urbanistów, która stwierdziła, w ocenie Sądu arbitralnie, iż zamierzenie inwestycyjne polegające na "skupie złomu" jest zgodne z ustaleniami w/w planu miejscowego, gdyż skup taki jest operacją (czynnością) handlową, a działalność handlowa stanowi podstawowe przeznaczenie terenu. Opinia ta stanowi dowód podlegający ocenie organu, któremu organ odwoławczy, w ocenie Sądu, przeciwstawił własną, logiczną, spójną i zgodną z systemem obowiązującego powszechnie prawa wykładnię przedmiotowych dla sprawy norm miejscowego planu.

Kontrolowany organ nie naruszył także treści art. 8 k.p.a., przez wydanie decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, gdyż wobec faktu prawidłowej wykładni prawa w związku z treścią/istotą przedmiotowej inwestycji i trafnej konstatacji o niezgodności planowanej inwestycji z planem miejscowym jak wyżej, nie mógł zgodnie z prawem ustalić tych warunków, tylko po to aby, usatysfakcjonować inwestora i tym samym realizować jego oczekiwania, i wzbudzić jego zaufanie do organów państwa. Zasada ta jest realizowana wobec każdego uczestnika niezależnie od tego, czy organ może, w myśl obiektywnego porządku prawnego, uwzględnić żądania tego uczestnika, czy też nie. Organ nie naruszył tej zasady, gdyż inny "niż oczekiwany" wynik sprawy, nie jest negatywnie zastrzeżony/zabroniony dla strony postępowania przez postanowienia zasady zawartej w art. 8 k.p.a. W konsekwencji powyższych ustaleń, kontrolowany organ nie naruszył także art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 6 k.p.a.

Kontrolowany organ nie naruszył także wskazanego w skardze prawa materialnego, które to naruszenie miało mieć, w ocenie skarżącego, wpływ na wynik sprawy.

Kontrolowany organ nie naruszył art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 80 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn.: "Punkt zbierania złomu i metali kolorowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.", gdyż bezsprzecznie i zgodnie z prawem wykazał niezgodność planowanego przedsięwzięcia z obowiązującym planem miejscowym. Wobec tego - podnoszony w skardze argument, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, iż realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia spełniać będzie obowiązujące standardy jakości środowiska, i że zostały uzgodnione warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K. - nie ma znaczenia dla wyrzeczenia w przedmiocie zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

Organ nie naruszył także art. 80 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, gdyż trafnie i zgodnie z prawem ustalił, że lokalizacja przedsięwzięcia jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż skup złomu i metali kolorowych nie jest operacją (czynnością) handlową o jakiej jest mowa w normach ww. planu, niezalenie od tego, że działalność handlowa, ale jednak o znamionach systemowo wynikających z analizowanych postanowień planu, stanowi podstawowe przeznaczenie tego terenu. W konsekwencji nie został naruszony § 10 ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 5 uchwały Nr [...] Rady Miasta B. z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "[...] w B., gdyż organ odwoławczy, co wykazano powyżej, trafnie i zgodnie z prawem uznał, że "tereny zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym" oznaczone na rysunku planu symbolem 1U do 8U nie obejmują planowanego przedsięwzięcia skarżącego, gdyż działalność polegająca na skupie, czasowym magazynowaniu i sprzedaży złomu i metali kolorowych nie przystaje w myśl wykładni aksjologicznej, językowej, systemowej, celowościowej do "handlu" o jakim mowa w tym przepisie prawa miejscowego.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.