Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 113/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6291 Nacjonalizacja przemysłu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant A.D., po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie : doręczenia odpisu postanowienia p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Dnia 7 lipca 2007r. M. P. - reprezentowany przez swojego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi w przedmiocie doręczenia skarżącemu postanowienia wydanego przez ten organ w dniu (...) września 2004r. o przekazaniu Ministrowi Gospodarki wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr (...) Ministra Leśnictwa z dnia (...) kwietnia 1950r.o przejęciu na własność państwa przedsiębiorstwa M. celem zbadania przesłanek nieważności zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia (...) lipca 1949r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem Ł. w W. własność P. O. P.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że z odpowiedzi na skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia z (...) kwietnia 1950 r., rozpoznanej przez WSA w Warszawie w sprawie IVSAB/Wa 123/07, skarżący powziął wiadomość, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał wskazane w petitum skargi postanowienie. Postanowienie to nie zostało jednak doręczone skarżącemu jako stronie postępowania.

W konkluzji wniósł o zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do doręczenia w określonym przez Sąd terminie postanowienia wydanego przez ten organ dnia (...) września 2004r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przy czym z jej uzasadnienia wynika, że organ udzielił odpowiedzi nie na skargę w przedmiocie niedoręczenia postanowienia, którego przedmiotem było przekazanie wniosku właściwemu organowi lecz nierozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W okolicznościach niniejszej sprawy skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością.

Art. 3§1 ustawy-P.p.s.a. enumeratywnie wymienia rodzaje spraw, w których sąd administracyjny rozpoznaje skargi i jest to katalog zamknięty.

Doręczenie wydanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia (w tym wypadku postanowienia) nie mieści się w kategorii aktów i czynności wskazanych w tym katalogu, Doręczenie wydanego aktu nie jest wszak czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu ustawy (o której mowa w art. 3§1pkt.4 P.p.s.a). Doręczenie jest jedynie czynnością materialno - techniczną i ma jedynie ten skutek, że od daty doręczenia biegnie stronom termin do złożenia środka odwoławczego. W tym zakresie Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podzielił stanowisko reprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 15 września 2004r. (VIISA3/Wa 1/04, Lex 173971). W konsekwencji Sąd uznał, że doręczenie postanowienia jest czynnością o charakterze procesowym. Prawidłowość dokonania tej czynności może być zatem przedmiotem badania przez sąd administracyjny jedynie przy ocenie legalności wydanego aktu i wywołanych przez niego skutków prawnych. Wynika z tego, że zarówno błędne doręczenie jak i niedoręczenie rozstrzygnięcia organu, co niewątpliwie miało miejsce w niniejszej sprawie, nie może być przedmiotem skargi na bezczynność organu w tym zakresie w oparciu o art. 149 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, za niedopuszczalną skargę na bezczynność organu w przedmiocie doręczenia odpisu postanowienia z dnia (...) września 2004- r. i jako taką- na podstawie art. 58 §1 pkt. 6 P.p.s.a. odrzucił.

Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji.