Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 700/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 4  ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 marca 2021 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Polskiego Związku [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Polski Związek [...] w [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego T. K. z dnia [...] maja 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Polskiego Związku [...] w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Polskiego Związku [...] w [...] na rzecz skarżącego T. K. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2020 r. T. K. - reprezentowany przez pełnomocnika — zwrócił się do Polskiego Związku [...] z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie kopii następujących dokumentowe:

1) wszystkich uchwalonych przez Walne Zgromadzenie Delegatów w latach 2015-2020 strategii działania - w rozumieniu § 25 ust. 1 pkt 1 Statutu Polskiego Związku [...] ;

2) wszystkich uchwalonych przez Walne Zgromadzenie Delegatów w latach 2015-2020 regulaminów Walnego Zgromadzenia Delegatów - w rozumieniu § 25 ust. 1 pkt 2 Statutu Polskiego Związku [...] ;

3) wszystkich uchwalonych przez Walne Zgromadzenie Delegatów w latach 2015-2020 wewnętrznych przepisów antydopingowych — w rozumieniu § 25 ust. 1 pkt 14 Statutu Polskiego Związku [...] ;

4) wszystkich sporządzonych w latach 2015-2020 protokołów z przebiegu Walnego Zgromadzenia Delegatów (wraz z załącznikami) - w rozumieniu § 25 ust. 2 Statutu Polskiego Związku [...] ;

5) wszystkich obowiązujących w latach 2015-2020 regulaminów, określających zasady i tryb pracy Zarządu - w rozumieniu § 26 ust. 4 Statutu Polskiego Związku [...] ;

6) wszystkich sporządzonych w latach 2015-2020 protokołów z zebrań Zarządu - w rozumieniu § 26 ust. 13 Statutu Polskiego Związku [...] ;

7) wszystkich obowiązujących w latach 2015-2020 programów działania Związku — w rozumieniu § 27 pkt 3 Statutu Polskiego Związku [...] ;

8) wszystkich uchwalonych w latach 2015-2020 planów działania i planów finansowych Związku – w rozumieniu § 27 pkt 7 Statutu Polskiego Związku [...] ;

9) wszystkich przygotowanych w latach 2015-2020 sprawozdań z działalności Związku oraz pracy Zarządu - w rozumieniu § 27 pkt 26 Statutu Polskiego Związku [...] ;

10) wszystkich uchwalonych lub obowiązujących w latach 2015-2020 zasad funkcjonowania i regulaminu Biura Związku - w rozumieniu § 27 pkt 27 Statutu Polskiego Związku [...] ;

11) wszystkich rocznych sprawozdań Związku za lata 2015-2019 - w rozumieniu § 27 pkt 31 Statutu Polskiego Związku [...] ;

12) wszystkich uchwalonych lub obowiązujących w latach 2015-2020 regulaminów Prezydium Zarządu - w rozumieniu § 28 ust. 7 Statutu Polskiego Związku [...] ;

13) wszystkich uchwalonych lub obowiązujących w latach 2015-2020 regulaminów Komisji Rewizyjnej - w rozumieniu § 30 ust. 10 Statutu Polskiego Związku [...] ;

14) wszystkich zakresów czynności pracowników Biura, zatwierdzonych przez Prezesa Związku w latach 2015-2020 - w rozumieniu § 31 ust. 5 Statutu Polskiego Związku [...] .

W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 9 czerwca 2020 r. Polski Związek [...] poinformował, że udostępnienie informacji publicznej wymagałoby wyselekcjonowania z zasobów archiwalnych dokumentów zawierających informację publiczną i przygotowania ich do udostępnienia. Związek zażądał ponadto złożenia pisemnego zobowiązania do opłacenia kosztów digitalizacji dokumentów na podstawie wystawionej faktury.

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Polski Związek [...] , że żądanie zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. jest sprzeczne z obowiązującymi normami art. 2 ust. 1, art. 10 ust. 1 art 14 ust. i 2 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm.) oraz ponowił wniosek o udostępnienie żądanej informacji publicznej.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. Polski Związek [...] poinformował, że Związek nie jest władzą publiczną i nie wykonuje zadań publicznych ani nie dysponuje majątkiem publicznym w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W piśmie wskazano ponadto, że wszelkie informacje dotyczące działalności Polskiego Związku [...] , mogące mieć charakter informacji publicznej, a wynikające z wykonawstwa porozumień Związku z Ministerstwem Sportu, są zamieszczone na BIP tego organu.

Następnie pismem z dnia [...] października 2020 r. T. K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskiego Związku [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2020 r.

o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący wskazał, że do dnia wniesienia skargi nie została mu udostępniona wnioskowana informacja publiczna.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Jednocześnie podkreślił, że wprawdzie odmówiono wnioskodawcy udostępnienia w żądanej formie wskazanych we wniosku określonych informacji, ale jednocześnie wskazano możliwość ich pozyskania z ogólnie dostępnych nośników informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługiwała na uwzględnienie.

Wskazać należy, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej określa informację publiczną bardzo szeroko, jako każdą informację w sprawach publicznych. Zgodnie z jej art. 1 ust. 1 i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Ustawa powyższa nie definiuje pojęcia sprawy publicznej. W związku z tym, dla wyjaśnienia pojęcia sprawy publicznej, należy kierować się treścią art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na prawo do informacji publicznej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, składa się również uprawnienie do wglądu do dokumentów urzędowych, których definicja zawarta jest w art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy. Tak więc informacją publiczną jest treść dokumentów i innych materiałów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, które mają walor informacji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów urzędowych, odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są więc nią też m.in treści dokumentów i materiałów bezpośrednio wytworzonych przez organy.

Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że skarżący, zainteresowany uzyskaniem dostępu do wskazanej informacji swoje prawo do informacji publicznej może zrealizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią tych dokumentów lub też może to nastąpić w inny wskazany przez skarżącego sposób, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej organ ma mu udostępnić żądaną informację.

Tak więc organ administracji publicznej, lub inny podmiot o jakim mowa w art.4 ust.1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek skarżącego, mógł:

1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1),

2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2),

3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy),

4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy),

5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego,

6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji,

7. powiadomić pismem wnioskodawcę, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje np. z uwagi na błędne zakwalifikowanie żądanej informacji jako nie posiadającej przymiotu informacji publicznej, czy z uwagi na błędną ocenę własnego statusu w niniejszym postępowaniu, lub na tym, że organ w ogóle "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (nie reaguje na niego w żaden sposób).

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy Polski Związek [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do którego odsyła przepis art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym.

Jeśli chodzi o podstawę prawną funkcjonowania pytanego podmiotu, to jest nią ustawa o sporcie. Jak stanowi przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, w celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie może być utworzony polski związek sportowy. Utworzenie polskiego związku sportowego przez związek sportowy wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej (art. 7 ust. 2). W sprawach nieuregulowanych ustawą do polskiego związku sportowego stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (art. 7 ust. 3). W myśl art. 13 ust. 1 ustaw o sporcie, polski związek sportowy ma wyłączne prawo do:

1) organizowania i prowadzenia współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski oraz o Puchar Polski w danym sporcie;

2) ustanawiania i realizacji reguł sportowcach, organizacyjnych i dyscyplinarnych we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez związek, z wyjątkiem reguł dyscyplinarnych dotyczących dopingu w sporcie;

3) powołania kadry narodowej oraz przygotowania jej do igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich, igrzysk głuchych, mistrzostw świata lub mistrzostw Europy;

4) reprezentowania tego sportu w międzynarodowych organizacjach sportowych.

Zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 ustawy o sporcie, nadzór nad działalnością polskich związków sportowych sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej, m.in. przez kontrolę polskiego związku sportowego (ust. 3 pkt 2), której zakresem objęta jest działalność polskiego związku sportowego pod względem zgodności z przepisami prawa oraz postanowieniami statutu, który zatwierdza w drodze decyzji minister właściwy do spraw kultury fizycznej (ust. 4). Stosownie natomiast do przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o sporcie, minister właściwy do spraw kultury fizycznej może dofinansować uprawianie lub organizowanie sportu oraz jego promocję. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w zakresie dofinansowania zadań związanych z przygotowywaniem kadry narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy, może zlecać polskim związkom sportowym, Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu i Polskiemu Komitetowi Paraolimpijskiemu realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688, 1570 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284). Przepisy art. 47 i art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio (art. 29 ust. 7 ustaw).

Zgodnie z treścią par.1 ust.1 statutu Polskiego Związku [...] jest to polski związek sportowy w rozumieniu powszechnie obowiązujących przepisów prawa, mający na celu rozwój i upowszechnianie kultury fizycznej w zakresie sportu strzeleckiego.

Jak więc wprost wynika z w/powołanych regulacji prawnych, określających zasady działania pytanego podmiotu ustawodawca dopuścił taką możliwość, aby związki sportowe – a więc także Polski Związek [...] - mógł zarówno realizować zadania publiczne, jak też by mógł dysponować majątkiem publicznym.

W realiach sprawy kluczową dla rozstrzygnięcia kwestią stało się więc to, czy pytany podmiot faktycznie spełnia w/w kryteria. Należy bowiem pamiętać o tym, że ustawa o dostępie do informacji publicznej porusza się w sferze faktów – czyli zdarzeń które nastąpiły, a nie jedynie takich, które ewentualnie mogą nastąpić.

Na tak postawione pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. Jak słusznie zauważył skarżący, przepis art. 10b ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji stanowi, że uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tych sportach (ust. 1). Dokument, o którym mowa w ust. 1, wydaje po przeprowadzeniu egzaminu, polski związek sportowy, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (ust. 2). Za przeprowadzenie egzaminu pobiera się opłatę w wysokości 400 zł; opłata stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego. Dokument, o którym mowa w ust. 1, potwierdza posiadanie kwalifikacji niezbędnych do ubiegania się o wydanie pozwolenia [...] (ust. 3). Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji osoba, która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń, jest obowiązana zdać egzamin przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji ze znajomości przepisów dotyczących posiadania i używania danej broni oraz z umiejętności posługiwania się tą bronią. Od egzaminu, o którym mowa w ust. 1, zwolnieni są m.in. członkowie Polskiego Związku [...] posiadający licencję zezwalającą na uprawianie [...] - w zakresie [...], jeżeli zdali taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów (ust. 2).

Powyższe świadczy więc niezbicie o wykonywaniu przez pytany podmiot zadań o charakterze publicznym.

Zgodzić należało się także ze skarżącym, iż Polski Związek [...] dysponuje majątkiem publicznym. Z treści załącznika do obwieszczenia Ministra Sportu z dnia 21 sierpnia 2020 r. w sprawie wykazu jednostek, którym w 2019 roku przyznano dotacje w części 25 - Kultura fizyczna oraz kwoty tych dotacji (Dz. Urz. Ministra Sportu z 2020 r. poz. 49) wynika, że według stanu na dzień 31 marca 2020 r. Polski Związek [...] otrzymał dotację w kwocie 2.260.520,00 zł.

Z treści załącznika do obwieszczenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 12 czerwca 2019 r. w sprawie wykazu jednostek, którym w 2018 roku przyznano dotacje celowe w częściach 25 - Kultura fizyczna i 40 - Turystyka oraz kwoty tych dotacji (Dz. Urz. Ministra Sportu i Turystyki z 2019 r. poz. 43) wynika zaś, że według stanu na dzień 31 marca 2019 r. Polski Związek [...] otrzymał dotację w kwocie 2.150.300,00 zł.

Skoro więc pytany podmiot zasilany jest dotacjami państwowymi, to oczywistą konkluzją jest, że dysponuje majątkiem publicznym. Bez znaczenia pozostaje zaś to, ze swoją działalność finansuje również z innych źródeł. Nie zmienia to bowiem w/w faktu otrzymywania pieniędzy publicznych.

Na marginesie dodać należało, że w odpowiedzi na skargę pytany podmiot nie zakwestionował powyższych faktów uwypuklonych w skardze, co należy odczytywać jako dorozumiane ich przyznanie.

Reasumując, w ocenie tut. Sądu Polski Związek [...] jest podmiotem zobowiązanym co do zasady, do udostępniania informacji publicznej, gdyż realizuje żadna publiczne i dysponuje majątkiem publicznym.

Według składu orzekającego także przedmiot wniosku obejmuje informacje o charakterze publicznym. Wniosek dotyczy bowiem generalnie materii zasad funkcjonowania podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej.

Wyjaśnienia wymagało także to, iż pytany podmiot nie uwolnił się skutecznie od zarzutu bezczynności wskazując, że niektóre z żądanych informacji znajdują się na stronie internetowej związku, a inne – dotyczące porozumienia zawartego z Ministrem Sportu znajdują się na stronie BIP związku. Z tak ogólnie udzielonej odpowiedzi nie wynika bowiem to, która dokładnie z żądnych we wniosku danych, znajduje się na stronie BIP podmiotu. Nie jest zaś rolą wnioskodawcy czy Sądu, domyślanie się tego, co miał na myśli autor odpowiedzi na wniosek inicjujący postępowanie. Należy również mieć na względzie to, ze umieszczenie pewnych danych (których również pytany podmiot nie sprecyzował) na stronie internetowej związku, zgodnie z treścią art.10 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie zwalnia pytanego podmiotu z obowiązku udostępnienia żądanej informacji.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w pkt.1 sentencji wyroku na podstawie art.149 par.1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).

Tut. Sąd doszedł też do przekonania, iż stwierdzona bezczynność, nie jawiła się jako bezczynność kwalifikowana i orzekł jak w pkt.2 wyroku zgodnie z treścią art.149 par.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Jak można domniemywać źródłem bezczynności była słaba znajomość ustawy o dostępie do informacji publicznej i wynikła z tego błędna interpretacja stanu faktycznego.

O kosztach orzeczono stosownie do dyspozycji art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) zasądzając na rzecz skarżącego zwrot poniesionych przez niego kosztów wpisu sądowego i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.