Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 679/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin w celu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący – J. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] przywracającą skarżącemu termin do złożenia odwołania (pkt 1) oraz utrzymującą w mocy w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] orzekającą o skierowaniu skarżącego do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w celu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji.

W piśmie z dnia 6 maja 2014 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Prezydent [...]. przychylił się do wniosku skarżącego i ustalił nowy termin egzaminu do dnia 30 maja 2014 r. Skarżący dodał, że został pouczony, że nieprzystąpienie do egzaminu w nowym terminie oznaczać będzie definitywne cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Podniósł, że w terminie do dnia 30 maja 2014 r. nie jest w stanie przystąpić do egzaminu, ponieważ zdawanie go w jego stanie zdrowia, nie daje skarżącemu pełnej szansy na zaprezentowanie swojej wiedzy i umiejętności kierującego.

Wskazał, że jest osobą niepełnosprawną z orzeczonym I stopniem niepełnosprawności i całkowitą niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Posiada również kartę N+. Zaznaczył, że uprawnienia posiada od 1950 r. i jest gotów zasadność ich przyznania zweryfikować w każdym czasie, jednak nie w okresie nasilających się kłopotów zdrowotnych o charakterze reumatologicznym. Podniósł, że definitywne pozbawienie uprawnień posiadanych od kilkudziesięciu lat, jedynie z powodu wyznaczenia terminu egzaminu w okresie choroby, będzie wyrządzeniem mu znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazał, że zamierza w toku zainicjowanego skargą postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym udowodnić całkowitą bezpodstawność wniosku Wydziału Ruchu Drogowego Komendy [...] Policji o skierowaniu skarżącego na egzamin, co zdezaktualizuje konieczność składania przez skarżącego egzaminu.

Podkreślił, że równocześnie został skierowany na badanie psychologiczne. Dodał, że poddanie się temu badaniu było całkowicie niezależne od kondycji fizycznej skarżącego, zatem, pomimo kwestionowania podstawy faktycznej tej decyzji, podporządkował się jej i uzyskał orzeczenie o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Do wniosku dołączył mi. in. pismo Urzędu [...] W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. wyznaczające termin egzaminu do dnia 30 maja 2014 r., orzeczenie psychologiczne z dnia [...]maja 2013 r. nr [...] wydane po dokonanym badaniu psychologicznym skarżącego oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia 19 lipca 2011 r., z której wynika, że w okresie od dnia 4 do 19 lipca 2011 r. skarżący przebywał w szpitalu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem wstrzymania wykonania aktu lub czynności, jak podkreśla orzecznictwo sądów administracyjnych, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu mogą podlegać akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54).

W przedmiotowej sprawie decyzja, w stosunku do której skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania, dotyczy skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy, a zatem niewątpliwie jest aktem podlegającym wykonaniu.

Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. To strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 652/08, lex nr 477258). Twierdzenia strony winny zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W ocenie Sądu argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie dała postaw do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa powyżej. Dodatkowo wskazać należy, że przywołane w treści wniosku okoliczności dotyczące nasilających się kłopotów zdrowotnych skarżącego o charakterze reumatologicznym i tym samym niemożności w wyznaczonym terminie przystąpienia do egzaminu państwowego z zakresu prawa jazdy, nie zostały poparte żadnymi dokumentami obrazującymi aktualny stan zdrowia skarżącego. Do przedmiotowego wniosku skarżący załączył bowiem kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia 19 lipca 2011 r., z której wynika, że w okresie od dnia 4 do 19 lipca 2011 r. skarżący przebywał w szpitalu. Z dokumentu tego wynika również rodzaj rozpoznanej choroby u skarżącego i sposób jej leczenia. Z akt sprawy również nie wynika, by stan zdrowia skarżącego uniemożliwiał mu przystąpienie do egzaminu w celu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Sądowi nie jest znana z urzędu sytuacja zdrowotna skarżącego, a nie jest zobowiązany, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania, do przeprowadzania z urzędu postępowania dowodowego w tym zakresie.

Wskazać również należy, że decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący dotyczy wyłącznie skierowania na egzamin, a nie jego potencjalnej konsekwencji w postaci decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Dopiero ewentualne nieprzystąpienie przez skarżącego do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje, bądź uzyskanie przez niego negatywnego wyniku tego egzaminu, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami. Sprawa dotycząca cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi podlega załatwieniu w odrębnym trybie, odrębnym rozstrzygnięciem, wykonanie decyzji o skierowaniu skarżącego na egzamin nie jest równoznaczne z cofnięciem skarżącemu prawa jazdy.

Ponadto Sąd wskazuje, że rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61, to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, niepubl.)

W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Przedstawione przez skarżącego przesłanki nie wskazują i nie zostało to uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonego aktu groziłoby wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym wstrzymania wykonania decyzji.

Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.