Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2545/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 178, art. 194 par. 3, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. N. na działania Komendanta Głównego Policji postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

A. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 12 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej (pismo z dnia 24 marca 2014 r.).

Zażalenie nie zostało podpisane własnoręcznie przez żalącego się, lecz zostało opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o podpisie elektronicznym".

Pismem z dnia 27 marca 2013 r. wezwano żalącego się do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, oraz nadesłanie 1 (jednego) egzemplarza odpisu zażalenia dla strony postępowania, pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie doręczono żalącemu się w dniu 31 marca 2014 r. (k. 76). Termin do uzupełnienia braków upłynął zatem z dniem 7 kwietnia 2014 r.

A. N. nie wykonał we wskazanym wyżej terminie wezwania Sądu, natomiast w piśmie z dnia 31 marca 2014 r. podniósł, że jego pisma procesowe spełniają wymogi zawarte w ustawach, tj. w art. 5 ustawy o podpisie elektronicznym oraz art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu, ponieważ nie zostało podpisane własnoręcznie przez żalącego się.

Przepis art. 194 § 3 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Należy do nich - zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - podpis strony.

Brak podpisu strony jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie biegu zażaleniu i powoduje jego odrzucenie (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Kwestią o zasadniczym dla rozstrzygnięcia znaczeniu jest, czy podpis pod zażaleniem powinien być własnoręczny czy może być to podpis elektroniczny w rozumieniu ustawy o podpisie elektronicznym.

Stosownie do art. 5 ust 1 ustawy o podpisie elektronicznym, bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Powyższy przepis mówi o ustawie, przez co należy rozumieć ustawy szczególne dopuszczające możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, ponieważ w polskim systemie prawa nie ma przepisu generalnie zrównującego skutki prawne podpisu elektronicznego i podpisu własnoręcznego.

Takie przepisy szczególne istnieją w niektórych ustawach regulujących różne rodzaje czynności, np. art. 60 i art. 78 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz.121), art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), art. 125 § 21 i art. 126 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296 ze zm.).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 541/13, aby można było posługiwać się w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem elektronicznym, musi istnieć stosowny ku temu przepis we wskazanym akcie prawnym. W p.p.s.a. nie ma tego rodzaju normy, natomiast z samego faktu obowiązywania ustawy o podpisie elektronicznym nie można wywodzić, iż sposób podpisywania pism podpisem elektronicznym jest w procedurze sądowoadministracyjnej dopuszczalny. Przyjęcie innego stanowiska czyniłoby zbędnym wprowadzenie odpowiednich regulacji w ustawach szczególnych, skoro składanie pism procesowych podpisanych elektronicznie byłoby dopuszczalne już tylko z mocy ustawy o podpisie elektronicznym.

Dla skuteczności zatem pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 969/12)

W myśl art. 46 § 4 p.p.s.a. jedynym przypadkiem zwalniającym od obowiązku złożenia własnoręcznego podpisu jest niemożność jego złożenia. Znajdzie on zastosowanie, gdy niemożność ta spowodowana będzie trwałą przyczyną, tj. kalectwem, chorobą, analfabetyzmem. W niniejszej sprawie nie ma on zastosowania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 3 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.