Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 38/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 149,art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Asesor WSA Arkadiusz Windak / spr./, Protokolant Maria Rosochacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005r. sprawy ze skargi F. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie informacji publicznej I. zobowiązuje Starostę [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego F. S. z dnia [...] r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, II. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącego F. S. kwotę /.../ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

F.S. pismem z dnia [...] r. zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] Filia w [...] z wnioskiem o udzielenie informacji na jakiej podstawie podjęte zostały czynności sprawdzające Jego zatrudnienie w Zakładzie Stolarskim "M." w [...], a w szczególności o dostarczenie kserokopii pisma sugerującego to zatrudnienie ze wskazaniem osoby, która takie zawiadomienie złożyła.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...], działający z upoważnienia Starosty Powiatowego w [...], pismem z dnia [...] r. wyjaśnił, że w sprawie nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a jedynie działania zmierzające do ustalenia, czy jako osoba bezrobotna nadal spełnia warunki określone w ustawie z dnia [...] r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001). Odnosząc się do żądania dostarczenia wymienionej dokumentacji organ wskazał, że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) wykluczają taką możliwość.

Niezadowolony z takiego załatwienia sprawy F.S. złożył zażalenie na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...], którego efektem było uzyskanie stanowiska Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego, który pismem z dnia [...]r. wyjaśnił, iż odmowa wskazania osoby, która dokonała zgłoszenia o rzekomym zatrudnieniu strony w Zakładzie Stolarskim "M" jest uzasadniona przepisem art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. Nr 133, poz. 883 ze zm.).

F.S. pismem z dnia [...] r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę, z której wynika, iż domaga się nakazania Powiatowemu Urzędowi Pracy w [...] Filia w [...] umożliwienia dostępu do akt oznaczonych sygn. [...] a przede wszystkim wydania kopii pism w tych aktach zawartych z wykazaniem osoby, która zawiadomiła Powiatowy Urząd Pracy o wykonywaniu przezeń pracy na rzecz Zakładu Stolarskiego "M" w [...], której to pracy nie wykonywał.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 § 2 w/w ustawy. Stosownie zaś do art. 149 tej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje dany organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu. Stwierdzić należy, że zobowiązanie takie może nastąpić wówczas, gdy przepisy prawa przewidują działanie danego organu w określonej formie, a organ pozostaje w zwłoce z formalnoprawnym załatwieniem sprawy.

Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.

Okolicznością stanowiącą podstawę złożenia przez F.S. skargi do tut. Sądu stało się niezrealizowanie przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...] żądania skarżącego z jakim zwrócił się do organu, a dotyczącego w istocie udzielenia informacji o danych personalnych osoby, która zawiadomiła organ o Jego rzekomym zatrudnieniu i dostarczenia kopii pisma to zawiadomienie stanowiącego. W związku z tym wniesioną przez F.S. skargę Sąd zakwalifikował jako skargę na bezczynność Starosty [...], w imieniu którego działał Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej obliguje dysponenta tej informacji do jej udzielenia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zgodnie z art. 16 ust. 1 w/w ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna przybrać formę decyzji administracyjnej. Jeżeli natomiast okazałoby się, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu wspomnianej ustawy, to wówczas należy poinformować podmiot zainteresowany o tym fakcie zwykłym pismem (podob. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02, M. Prawn. z 2003 r. nr 4, poz. 148).

Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...], odpowiadając na wniosek skarżącego z dnia [...] r. stwierdził, że możliwość udostępnienia F.S. żądanych danych jest "wykluczona" przez przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z odpowiedzi na skargę można wnioskować, iż organ uznał, że w sprawie zachodzi wyłączenie jawności informacji publicznej z uwagi na konieczność ochrony danych osobowych, co wypełniałoby hipotezę art. 22 ust. 1 w/w ustawy. Wskazany przepis stanowi również, że w sytuacji w której podmiotowi odmówiono dostępu do informacji publicznej z uwagi na wyłączenie jej jawności, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Oznacza to, iż w każdym z w/w przypadków na organie ciążył obowiązek odpowiedniego załatwienia sprawy wniosku o udzielenie żądanej informacji. Jak już wskazano wyżej, załatwienie wniosku, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, winno nastąpić bądź w formie pisma organu informującego, że żądane dane nie są objęte regulacją ustawy, albo poprzez udzielenie żądanej informacji, bądź w formie decyzji odmawiającej udzielenia informacji, co ewentualnie umożliwiłoby skarżącemu podjęcie dalszych kroków prawnych.

W przedstawionych okolicznościach Sąd uznał, że wniosek F. S. z dnia [...] r. wszczął postępowanie w sprawie o udzielenie informacji publicznej i w takim przypadku, organ zobowiązany był do załatwienia sprawy w trybie uregulowanym ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Skoro organ nie załatwił wniosku skarżącego w przepisanym trybie, bowiem za takowe nie można uznać sformułowanie przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w [...] pisma z dnia [...] r., należało stwierdzić, że zachodzi bezczynność organu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania orzeczenie zostało oparte na art. 200 cytowanej wyżej ustawy.