Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 148/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie NSA Maria Wiśniewska WSA Elżbieta Sobielarska /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. sprawy ze skargi [...] SA na bezczynność Prezydenta W. polegającą na nie wydaniu decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę wszczętą na skutek wniosku [...] SA z dnia [...] listopada 2003 r., w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku i doręczenia go organowi wraz z aktami postępowania administracyjnego.


UZASADNIENIE

I SAB/Wa 148/04

UZASADNIENIE

[...] S.A. z siedzibą w W. złożyła w dniu [...] sierpnia 2004 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej w przedmiocie braku wydania decyzji administracyjnej ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości i wniosła o wyznaczenie terminu do załatwienia sprawy.

W uzasadnieniu podała, że pismem z dnia [...] listopada 2003 roku działając na podstawie przepisu art.124 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 19997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 46, poz.543 ze zm.) zwróciła się do Prezydenta W. z wnioskiem o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na korzystanie z pomieszczenia [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...],której urządzenia służą do [...].

Przedmiotowa [...] wchodzi w skład całości sieci służącej do [...], która to działalność została zdefiniowana

w przepisie art. 6, pkt. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami jako cel publiczny. Przepis art.124.ust.1 powyższej ustawy pozwala staroście wykonującemu zadania z zakresu administracji rządowej

(w przypadku W. Prezydentowi W.) na ograniczenie w drodze decyzji administracyjnej prawa własności nieruchomości poprzez zezwolenie na przeprowadzenie [...] służących do [...].

W rozpatrywanym przypadku uradzenia takie już istnieją, a decyzja ma pozwolić na korzystanie ze stacji transformatorowej. Złożenie wniosku było konieczne, bo rokowania z właścicielem, czyli wspólnotą mieszkańców nie doprowadziły do zawarcia kompromisu, a [...] S.A. jako właściciel urządzeń chcąc zapewnić sprawne działanie [...] musi mieć do nich dostęp w celu dokonywania modernizacji, napraw lub usuwania awarii.

Organ nie podjął żadnych działań formalno-prawnych, których konsekwencją powinno być wydanie decyzji administracyjnej. Dlatego też [...] S.A. w dniu

[...] kwietnia 2004r. wniósł do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta W

.

I SAB/Wa 148/04

Wojewoda [...] uznając zażalenie za w pełni uzasadnione, postanowienie z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] wyznaczył Prezydentowi W. termin 14 dniowy od doręczenia postanowienia na załatwienie sprawy. W dniu [...] lipca 2004 Prezydent

W. skierował do [...] Urzędu Wojewódzkiego pismo wyjaśniające, (które następnie otrzymała [...] SA w dniu [...] sierpnia 2004r.), z którego wynika, iż w dniu [...] grudnia 2003r. udzielono [...] S.A. informacji telefonicznej o bezpodstawności jej wniosku – wynika to z notatki służbowej pracownika Wydziału Nieruchomości Skarbu Państwa – Biura Gospodarki Nieruchomościami, Geodezji i Katastru Urzędu W.

Jednocześnie w piśmie powyższym poinformowano skarżącego, że z godnie

z treścią art. 6.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. prawo energetyczne

(Dz. U. z 2003r Nr 153, poz. 1504) upoważnionym przedstawicielom przedsiębiorstw energetycznych po okazaniu legitymacji i pisemnego upoważnienia wydanego przez właściwy organ przedsiębiorstwa energetycznego w ramach prowadzonych kontroli przysługuje prawo wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń gdzie przeprowadzana jest kontrola, a także prawo do wykonywania prac związanych

z eksploatacją lub naprawa znajdujących się tam urządzeń.

Zdaniem skarżącej twierdzenie Prezydenta W., o bezpodstawności złożonego przez nią wniosku jest pozbawione podstawy prawnej, ponieważ postępowanie administracyjne wszczyna się na wniosek strony lub z urzędu, a [...] S.A. stroną tego postępowania jest.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

złożona skarga jest uzasadniona, bowiem wszystkie przesłanki formalnoprawne określające stan bezczynności organu administracji publicznej zostały w niniejszej sprawie spełnione.

Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W rozumieniu art. 104 § 1 KPA "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez

organ decyzji, chyba, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej.

I SAB/Wa 148/04

Załatwienie sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 1

i § 3 KPA).

Data wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania (pisma, podania, wniosku) organowi administracji publicznej (art. 61

§ 3 KPA).

Wszczęcie postępowania administracyjnego nie jest, więc uzależnione od woli urzędnika, czy też uznania organu, gdyż ma miejsce (z mocy prawa) w dniu złożenia żądania. Na nie załatwienie sprawy w ustawowo przewidzianym terminie służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37

§ 1 KPA). Złożenie takiego zażalenia świadczy o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowi legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności

w sprawie, lub nie zakończył postępowania wdaniem decyzji, postanowienia lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany (nie można uznać za podjęcie czynności przez organ ewentualnej rozmowy telefonicznej do skarżącej).

Zachowanie organu, którym odmawia on wszczęcia postępowania lub podjęcia czynności wyjaśniających i wydania decyzji (postanowienia), uprawnia strony po złożeniu zażalenia w trybie art. 37 § 1 KPA do wniesienia skargi na bezczynność organu.

W rozpoznawanej sprawie pismo strony skarżącej z dnia [...] listopada 2003r. skierowane do Prezydenta W. powinien organ potraktować jako żądanie wszczęcia postępowania (art. 61 § 1 i § 3 KPA).

W świetle powyższych faktów i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie ulega wątpliwości, że Prezydent W. uchylał się od merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania decyzji administracyjnej, która by w rozumieniu przepisu art. 104 KPA rozstrzygała sprawę, co do jej istoty.

I SAB/Wa 148/04

Pismo Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2004r. skierowane do [...] Urzędu Wojewódzkiego w odpowiedzi na otrzymane postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004r. przesłane następnie do skarżącej nie może zastąpić decyzji administracyjnej.

Argumentacja organu zawarta w tym piśmie mogłaby ewentualnie stanowić uzasadnienie decyzji, której wydanie świadczyłoby o załatwieniu sprawy

w rozumieniu art. 104 § 1 KPA. Tymczasem brak takiej decyzji świadczy jednoznacznie o bezczynności Prezydenta W.

Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na uchylaniu się organu od wydania decyzji administracyjnych, oprócz tego, że powoduje nie załatwienie sprawy z negatywnymi konsekwencjami dla strony, to pozbawia również stronę możliwości złożenia środków odwoławczych, a dalszej konsekwencji wniesienia skargi do sądu, co godzi w jej uprawnienia wynikające z konstytucji.

Biorąc powyższe pod uwagę sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2002r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji.