Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 563/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych - postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] orzekającą o zobowiązaniu E. S. do zwrotu zasiłku dla bezrobotnych.

Decyzja ta została doręczona E. S. w dniu 4 marca 2015 r. Zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Termin do wniesienia skargi mijał z dniem 3 kwietnia 2014 r.

W dniu 2 kwietnia 2015 r. E. S. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną na wstępie decyzję Wojewody (widniejąca na kopercie data nadania pisma – k. 18 akt sądowych). Powyższa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 6 kwietnia 2015 r. a następnie w dniu 7 kwietnia 2015 r. została przekazana do Wojewody (widniejąca na zalegającej w aktach administracyjnych kopercie pieczęć datownika). W tym samym dniu (pismo z dnia 7 kwietnia 2015 r.) skarżący został poinformowany, że jego skarga, jako wniesiona z naruszeniem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."), została przesłana do organu. Pismo to skarżący odebrał 9 kwietnia 2015 r.

W dalszej kolejności w dniu 13 kwietnia 2015 r. (data nadania pisma

w placówce operatora wyznaczonego) E. S. złożył, za pośrednictwem Wojewody, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że przesyłkę zawierającą skargę zaadresował zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji a mianowicie: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów za pośrednictwem Wojewody [...]". Pozostawał w przekonaniu, że prawidłowo wskazał odbiorcę przesyłki i nie wie dlaczego listonosz doręczył ją bezpośrednio do WSA w Rzeszowie. Podał, że jest to omyłka listonosza, gdyż wyraźnie wskazał, że przesyłkę należy doręczyć "za pośrednictwem Wojewody". Nadto pracownik urzędu pocztowego w [...] zapewnił go, że tak zaadresowana przesyłka "trafi do Wojewody". Skarżący wyjaśnił, że pierwszy raz składał skargę i adresując przesyłkę kierował się pouczeniem zawartym w decyzji Wojewody. Pozostawał w przekonaniu, że dochował 30-dniowego terminu do złożenia skargi do Sądu. Końcowo podał, że gdyby ewentualnie z winy Poczty Polskiej doszło do uchybienia terminowi do złożenia skargi wnosi o uznanie, że dochował terminu lub o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Jednocześnie wyjaśnił, że pozostaje w przekonaniu, że brak jest po jego stronie winy w ewentualnym uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu.

Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,

a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała

w terminie. Nadto zgodnie z § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania są przedmiotem skargi.

Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.).

Sąd stwierdza, że wniosek E. S. o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że wnioskodawca dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. i spełnił pozostałe warunki określone tym przepisem, w tym uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu.

Wyjaśnić należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się

w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679).

Dokonując oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, tut. Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez skarżącego uprawdopodobniają, że po jego stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy skarga nadana została w dniu 2 kwietnia 2015 r. (k. 18 akt sądowych), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Wojewody. Na kopercie zaadresowanej przez skarżącego widniały dwa adresy – jeden WSA w Rzeszowie i drugi Wojewody. Skarga została dostarczona przez doręczyciela do WSA w Rzeszowie, który następnie przesłał ją do organu, z uwagi na brzmienie art. 54 § 1 P.p.s.a.

Wskazać należy, że z adresu znajdującego się na wyżej wymienionej kopercie wynika, że celem E. S. było przesłanie skargi do Wojewody a nie bezpośrednio do WSA w Rzeszowie. Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy wskazuje, że celem skarżącego było nadanie skargi bezpośrednio do Wojewody w terminie wskazanym przez przepisy ustawy, co jednoznacznie wynika z umieszczenia adresu Wojewody oraz zwrotu "za pośrednictwem" na przedmiotowej kopercie. Analiza koperty umożliwia identyfikację adresu doręczenia. Skarżący wskazał, by przesyłkę doręczyć "za pośrednictwem Wojewody" i wskazał adres tego organu administracji. Z winy doręczyciela przesyłka pocztowa nie została dostarczona na ten adres. W związku z tym uznać należy, że uchybienie terminowi spowodowane było przez błędne przekazanie skargi do WSA w Rzeszowie i nie miało miejsca z winy skarżącego. Zasadnym jest zatem przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i przywrócił termin do wniesienia skargi.