Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 794/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 53 par. 2, art. 52 par. 3 i 4, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 maja 2000 roku, nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić skarżącemu M. B. ze Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Rada Miasta podjęła w dniu 24 maja 2000 roku uchwałę nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy C. w G. – O. M.

W dniu 22 października 2007 roku (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) skargę na powyższą uchwałę wniósł M. B., zaskarżając ją w części w jakiej dotyczy ona położonych w G. działek gruntu o łącznej powierzchni 1.559m2, o numerach [...] i [...] (przy ul. W.) oraz [...] i [...] (przy ul. J.), stanowiących własność skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 roku, nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Z akt sprawy tutejszego Sądu o sygnaturze II SA/Gd 497/07 wynika, że w dniu 17 maja 2007 roku skarżący M. B. wniósł skargę na tę samą uchwałę Rady Miasta, zaskarżając ją również w tej części w jakiej dotyczy ona położonych w G. działek gruntu o numerach [...], [...], [...] i [...]. Powyższa skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2007 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 497/07, z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia.

Przed wniesieniem skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 497/07 skarżący - pismem z dnia 12 marca 2007 roku - wystąpił do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Również skarga wniesiona w niniejszej sprawie została poprzedzona pismem z dnia 21 sierpnia 2007 roku, określonym przez skarżącego jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W obydwu wskazanych wyżej pismach skarżący domagał się uchylenia kwestionowanej uchwały w takim samym zakresie, to jest w zakresie w jakim dotyczy ona położonych w G. działek nr [...], [...], [...] i [...], wskazując, iż uchwała ta narusza jego interes prawny jako właściciela przedmiotowych działek gruntu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby to działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Nie mówiąc już o tym, że takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji RP. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), nie mogą być bowiem w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym - z powodu specyfiki postępowania - przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu wydanym w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002 roku, sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2001/1/2, oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 9 września 2005 roku, sygn. akt

VI SA/Wa 1888/04, Baza Orzeczeń Lex nr 205479).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 21 sierpnia 2007 roku nie stanowiło wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Za skutecznie złożone wezwanie należało bowiem uznać pismo skarżącego z dnia 12 marca 2007 roku.

W związku z powyższym niezbędnym stało się zbadanie w niniejszej sprawie, czy skarga została wniesiona przez skarżącego w terminie do jej wniesienia.

Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 roku (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60), które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 cyt. ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania, przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania.

Jak powyżej wyjaśniono, za skutecznie złożone przez skarżącego wezwanie Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Sąd uznał pismo skarżącego z dnia 12 marca 2007 roku. Pismo to wpłynęło do Rady Miasta w dniu 16 marca 2007 roku. Okolicznością bezsporną pozostaje, iż Rada nie udzieliła skarżącemu odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od otrzymania wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zatem termin do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę Rady Miasta wynosił sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa i upłynął dla skarżącego w dniu 15 maja 2007 roku.

Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została w dniu 22 października 2007 roku, a zatem po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie

art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.