Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 808/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.O. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z.O. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) marca 2008r. Nr (...) w przedmiocie wymeldowania postanawia: zwolnić Z.O. od sądowych w całości


UZASADNIENIE

Z.O. w sprawie o sygn. IV SA/Wa 808/08 skierował do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek strony dotyczy sprawy wszczętej ze skargi Z.O. na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie wymeldowania go z pobytu stałego w lokalu nr (...) przy ul. (...) w P.. Sprawa o podanej sygnaturze do chwili obecnej nie została zakończona przed Sądem I instancji.

Na obecnym etapie postępowania sądowego strona skarżąca jest zobowiązana do pokrycia kosztów wpisu od skargi w wysokości 100 zł. (§ 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Poza tym wpisem Z.O. może zostać w przyszłości zobowiązany do pokrycia opłat z tytułu wniesienia środka odwoławczego (skargi kasacyjnej, zażalenia – 100 zł) od orzeczeń Sądu I instancji oraz ewentualnie – w przypadku oddalenia skargi i wystąpienia z żądaniem sporządzenia uzasadnienia orzeczenia - do uiszczenia opłaty kancelaryjnej z tytułu złożenia tego wniosku (także w kwocie 100 zł).

Skarżący wniosek o przyznanie prawa pomocy uzasadnił stanem swojego zdrowia i związaną z tą koniecznością zakupu lekarstw. Wnioskodawca jest osobą samotną. Prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe. Mieszka w mieszkaniu, którego utrzymanie wynosi miesięcznie 350 zł. Skarżący jest osobą czasowo niezdolną do pracy. Z tego powodu przyznana mu została renta w wysokości 1369,44 zł brutto. Z kwoty tej potrącona zostaje kwota 433,90 zł (świadczenia alimentacyjne). Do dyspozycji Z.O. pozostaje 707 zł (netto). Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów majątkowych.

W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że ubiega się on o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec tego skarżący powinien wykazać, że w chwili obecnej nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Do wykazania tej przesłanki zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżący udowodnił, że nie jest w stanie podołać obciążeniom związanym z kosztami sądowymi do których jest (lub może zostać) zobowiązany w przyszłości. Skarżący jest obecnie osobą niezdolną do pracy. Utrzymuje się z renty przyznanej mu przez ZUS. Jej wysokość, przy uwzględnieniu cen produktów i usług jest zbyt niska, aby mogła służyć do pełnego sfinansowania związanych ze sprawą kosztów sądowych. Podkreślić należy, że skarżący wydatkuje znaczne kwoty na zakup lekarstw. Obecnie znajduje się w skomplikowanej sytuacji majątkowej. Samodzielnie prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Z tych względów Sąd uznał, że uzyskiwana kwota miesięcznego dochodu przy uwzględnieniu kosztów zakupu żywności czy innych kosztów niezbędnych dla utrzymania koniecznego, nie pozwala pokryć przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W konsekwencji Sąd postanowił przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych.

Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.