Postanowienie NSA, sygn. akt FSK 2459/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 46-47, art. 175, art. 176, art. 178, art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Artura F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lutego 2004 r., sygn. akt I SA/Łd 52/03 oddalającego skargę Artura F. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. - Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia 5 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie : odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia uczniów p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 12 lutego 2004 r., I SA/Łd 52/03 oddalił skargę Artura F. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P., w przedmiocie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia uczniów.

W dniu 30 lipca 2004 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, nie wskazując w niej swoich żądań, co do ewentualnego uchylenia lub zmiany kwestionowanego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, zwanej dalej p.p.s.a.

Tematyka wymogów jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna była już wielokrotnie podejmowana przez Naczelny Sąd Administracyjny /np. postanowienie z 16 marca 2004 r. FSK 209/04, z 6 września 2004 r., FSK 625/04/.

Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Art. 176 p.p.s.a. wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym /wymagania formalne/, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj sądu; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; podpis jej autora; wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej /wymagania materialne/, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd - skarżonym orzeczeniem - przepisy prawa materialnego, podając na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Osobną kwestią, ściśle związaną ze skargą kasacyjną jest instytucja przymusu adwokackiego, wyrażona w art. 175 p.p.s.a. W myśl tego przepisu skarga powinna być sporządzona przez profesjonalistę. Ratio legis tego przepisu polega z jednej strony na udzieleniu stronie pomocy przy dochodzeniu jej praw, a z drugiej strony na zapewnieniu "odpowiednio wysokiego poziomu" dla toczącego się postępowaniu. Przyjęcie takich założeń wynika z samej istoty postępowania kasacyjnego, które ogranicza się do badania prawidłowości rozstrzygnięcia sądu I instancji.

Przechodząc na grunt omawianej sprawy, strona reprezentowana przez doradcę podatkowego, w skardze kasacyjnej nie wskazała w petitum skargi podstaw kasacji, jak również nie oznaczyła zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z uwagi na to, że Sąd jest związany granicami kasacji /art. 183 p.p.s.a./, nie może przy jej rozpatrywaniu domyślać się intencji jej autora, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje. Brak wskazania oczekiwań strony co do uchylenia lub zmiany skażonego wyroku jest brakiem nie podlegającym sanacji z uwagi na jego materialny charakter. Skarga kasacyjna w takiej sytuacji podlega odrzuceniu. Pogląd ten jest akceptowany w doktrynie /B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., s. 467; B. Gruszczyński, Środki odwoławcze, [w:] Zagadnienia, s. 83 - za J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, A. Skoczylas, glosa do postanowienia NSA z 16 marca 2004 r., FSK 209/04/, znajduje również odzwierciedlenie w orzecznictwie /FSK 209/04, FSK 625/04/.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.