Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 4218/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant Staż. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2004 r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2001r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2001r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącej Spółki kwotę 305,-zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ G.Radzicka /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta, decyzją z [...] maja 2001r, nr [...] odmówił wydania na wniosek A Spółki z o.o. z siedzibą w P. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla budowy zespołu handlowo-usługowego z przyłączami oraz parkingiem, drogami wjazdowymi i placami na terenie działek położonych pomiędzy ulicami W., W., M. w N.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że teren planowanej inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "S." i oznaczony symbolem 35-AUC, KS, MW z zapisem " teren usług i administracji wymagających koncentracji w ośrodku ogólnomiejskim (biblioteka, dom kultury z salą kinowo-teatralną). Istniejąca zabudowa mieszkaniowa przeznaczona do adaptacji z zamianą funkcji mieszkaniowej na usługową parterów budynków, usytuowanych przede wszystkim wzdłuż ul. Z. Adaptacja budynków usytuowanych wzdłuż ul. M. na cele usługowe (handel, rzemiosło). Lokalizacja parkingu na około 100 miejsc postojowych. Wybór funkcji usługowych uwarunkowany potrzebami miasta." Ponieważ w ocenie organu istnieje wyraźna sprzeczność pomiędzy zapisem planu, a zamierzoną inwestycją wydano decyzję opisaną na wstępie.

Odwołanie od decyzji złożyli: W.W., która zarzuciła, że odmowa jest bezzasadna bowiem handel jest podstawową usługą dla ludności; oraz A Spółka z o.o.

Drugi z odwołujących zarzucił organowi naruszenie zasady równości wobec prawa, poprzez wydawanie w stosunku do różnych podmiotów odmiennych rozstrzygnięć, naruszenie art. 9 kpa oraz art. 43 ust. 3 i 3 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.).

Dokonując analizy planu odwołujący zarzucił, że jego zamierzenie nie jest sprzeczne z planem zagospodarowania przestrzennego i podniósł, że organ I instancji wydał decyzję pozytywną dla B Spółki z o.o. ze S. Zarzucając, że zaskarżona decyzja podyktowana jest koniunkturalnym interesem politycznym, skarżąca spółka domagała się zmiany zaskarżonej decyzji, bądź jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W wyniku rozpoznania odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2001r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji i podzieliło jego argumentację.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka A zarzuciła naruszenie art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nierówne potraktowanie podmiotów, naruszenie art. 7, 8, 9 kpa oraz art. 43 ust. 3 i 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. (t.jedn. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze późn.zm.) i w konkluzji żądała uchylenia zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie i podał, że SKO decyzją z dnia [...] lipca 2001r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji wydanej dla Spółki B ze S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Skarżąca spółka wniosła o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą "zespół handlowo-usługowy [...] w N.". Proponowana lokalizacja to teren położony przy ulicach W., W., M. Program inwestycji obejmować miał jednokondygnacyjny pawilon handlowy o powierzchni sprzedaży ca [...] m2, parking dla samochodów na 100 do 160 stanowisk, drogi, dojazdy, place, małą architekturę, zieleń, reklamy, niezbędne uzbrojenie terenu - sieci zewnętrzne i przyłącza.

Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w N. nr XX/105/91 z dnia 20 września 1991r. ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa Zielonogórskiego nr 13 poz. 144 z dnia 5 grudnia 1991r. planowana inwestycja umiejscowiona miała być na terenie 35-AUC, KS. MW, gdzie funkcje projektowane to:

"teren usług i administracji wymagających koncentracji w ośrodku ogólnomiejskim (biblioteka, dom kultury z salą kinowo-teatralną). Istniejąca zabudowa mieszkaniowa przeznaczona do adaptacji z zamianą funkcji mieszkaniowej na usługową parterów budynków usytuowanych przede wszystkim wzdłuż ul. Z. Adaptacja obiektów Przedsiębiorstwa C usytuowanych wzdłuż ul. M. na cele usługowe (handel, rzemiosło). Lokalizacja obiektu administracyjnego dla Zakładu D. Lokalizacja parkingu na około 100 miejsc postojowych. Możliwość lokalizacji parkingu dwupoziomowego. Wybór funkcji usługowych uwarunkowany potrzebami miasta."

Jak wynika więc z treści planu - na obszarze, gdzie inwestor planował inwestycję w postaci zespołu handlowo-usługowego i parkingu - plan dopuszcza funkcjonowanie obiektów usługowych, handlowych i parkingu.

Niezrozumiałe są więc motywy zaskarżonej decyzji, w których stwierdza się, że planowana inwestycja jest sprzeczna z planem szczegółowym zagospodarowania przestrzennego N. - S. i to tym bardziej, że Urząd Miejski w N. pismem z dnia [...].04.2000r. informował inwestora, że na działce [...] o powierzchni 7300m2 jest możliwe zlokalizowanie obiektu handlowo-usługowego.

Zasadny jest również zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wynika z dokumentów dołączonych do skargi dnia [...].04.2001r., a więc kilka dni wcześniej niż zapadła decyzja I instancji Prezydent Miasta wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla innego inwestora, a mianowicie spółki z o.o. B z siedzibą w S., w której ustalono warunki na budowę pawilonu handlowego właśnie na działce [...] i [...] i to w oparciu o ten sam plan.

Powyższa sytuacja wskazuje faktycznie na naruszenie art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż nie może być tak, że dla jednego inwestora plan jest zgodny z zamierzoną inwestycją, a dla drugiego z taka samą inwestycją plan nie jest zgodny.

Co prawda SKO w odpowiedzi na skargę podało, że [...] lipca 2001r. stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta z [...].04.2001r. wydanej dla "B" Sp. z o.o. w S., jednak mimo zarządzenia Sądu, decyzji tej nie nadesłano i nie odniesiono się szczegółowo do zarzutów skarżącego, który zasadnie kwestionował interpretację planu.

Powyższe uchybienia wskazują faktycznie na naruszenie przepisów przytoczonych w skardze, a mianowicie art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zasad ogólnych KPA wyrażonych w przepisach art. 7, 8, 9 oraz art. 43 ust. 3 i 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.).

Z tych względów, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i e oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153 poz. 1271 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ G.Radzicka /-/ A.Łaskarzewska

MarK