Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 416/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponowię wniesionych skarg na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. Rada Miasta Z. działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 239 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) rozpatrzyła skargi D.B. dotyczące działalności Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z..

Zgodnie z treścią § 1 niniejszej uchwały Rada Miasta nie uwzględniła ponownie wniesionych przez D. B. skarg z dnia: 5 lutego, 19 marca, 2 kwietnia, 8 kwietnia 2008 r., z powodu braku okoliczności świadczących o niezasadnym lub niesłusznym postępowaniu w sprawie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone przez organ w uchwale Nr [...], również dotyczącej rozpatrzenia skargi D.B. na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z..

Na powyższą uchwałę D. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarżąca wskazała w uzasadnieniu, iż nie zgadza się z podjętą uchwałą Rady Miasta i powołując się na trudną sytuację w jakiej się znajduje, domaga się przyznania jej świadczeń i pomocy, o które występuje do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., Prezydenta Miasta i Rady Miasta Z.. D. B. zarzuciła Radzie Miasta Z., iż nie reaguje na żadne skargi składane przez nią na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., a nadto wskazała na podejmowanie przez Radę działań w zakresie w/w spraw w sposób tendencyjny i automatyczny. Skarżąca podała, iż pismem z dnia 12 maja 2008 r. wezwała Radę Miasta do zmiany uchwały Nr [...], jednakże w odpowiedzi organu z dnia 4 czerwca 2008 r. poinformowana została o pozostawieniu w/w wezwanie bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę, reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego - [...], Rada Miasta Z. wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości w tym zakresie sądu administracyjnego lub jej oddalenie. Pełnomocnik podkreślił, iż składane przez D. B. skargi mają charakter postulatów i roszczeń o świadczenia z zakresu pomocy społecznej i stanowią powtórzenie dotychczasowych spraw, które Rada Miasta rozpatrywała. Organ podał, iż w zaskarżonej uchwale podtrzymał stanowisko wyrażone w uprzednio podjętych uchwałach, dotyczących tego samego przedmiotu, gdyż nie znalazł nowych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wnoszonych skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Na wstępie należy podkreślić, iż odrzucenie skargi następuje w sytuacji, gdy skarga nie spełnia określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., warunków koniecznych do jej skutecznego złożenia. Jednym z takich warunków formalnych skutecznego złożenie skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie, bo obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjny, na które służy

zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia

rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na

które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji

publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów

prawa,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i

terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Poza katalogiem w/w spraw zgodnie z treścią § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają jedynie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując przy tym środki określone w tych przepisach.

Należy zwrócić uwagę, iż w postępowaniu w sprawach skarg i wniosków uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (postępowanie skargowe przepisy art. 227 - 240 kpa), dalej kpa, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, wobec czego nie kończy się ona wydaniem decyzji administracyjnej. Zgodnie z treścią art. 227 kpa przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W sytuacji, gdy przepisy szczególne nie określają organów właściwych do rozpatrywania skarg, według art. 229 pkt 3 kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi jest dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy.

W myśl art. 237 § 3 kpa o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 kpa. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego t.ll, Zakamycze 2005, s.544-545). Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Warszawa 2006, s.29-30) Zawiadomienie z

art. 238 § 1 kpa nie posiada tej ostatniej cechy, co przesądza o niezaskarżalności tego typu czynności.

W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, że tryb "ogólnoskargowy" (art. 221-240 kpa) jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. USA 1636/97, LEX nr 37138, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., III SAB 108/99, LEX nr 48017, postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r. l SA/Rz 117/05, opubl. OwSS 2006/1/26 LEX nr 165846). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r r. III SAB 7/99, opubl. ONSA 2001, nr 1, póz. 27, LEX nr 40203).

W przedmiotowej sprawie skarga D.B. dotyczyła uchwały Rady Miasta Z., będąca rozstrzygnięciem w istocie skargi wniesionej do organu w trybie przepisów działu VIII kpa, czyli trybie skargowym, na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z..

Wskazać należy w tym miejscu i zgodzić się ze stanowiskiem NSA stwierdzającym, iż organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują co prawda uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości (co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego) jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. "Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 kpa nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby" (postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. l SA 2668/00 LEX nr 54426).

Na marginesie Sąd zwraca uwagę, iż skargi D.B. przedmiotem, których są uchwały Rady Miasta Z. dotyczące rozpatrzenia skarg na działalność Dyrektora MOPS w Z., były kilkakrotnie przedmiotem rozstrzygnięcia tutejszego Sądu (postanowienie z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Go 349/08, postanowienie z dnia 7 grudnia 2007 r. , sygn. akt II SA/Go 745/07, postanowienie z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 310/08). Skargi w w/w sprawach zostały przez Sąd odrzucone, podobnie jak w niniejszej sprawie, zgodnie z tą samą podstawą prawną i z uwagi na te same przesłanki. Należy podkreślić, iż odrzucenie skargi, bez względu na podstawę prawną oznacza, iż sąd nie dokonuje merytorycznej oceny zasadności skargi, a jedynie ogranicza się do zbadania dopuszczalności jej wniesienia i oceny jej wymogów formalnych.

Stąd uwzględniając ugruntowane w tym zakresie stanowisko tutejszego Sądu także w przedmiotowej sprawie, w świetle przytoczonych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.l