Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 211/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7, 75, 80, 149 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 1012/17 w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 1012/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] października 2017 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...], którym odmówiono wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie Parku elektrowni wiatrowych "[...]", składającej się z 14 turbin o maksymalnej mocy do 3,0 MW każda, zlokalizowanych w całości w granicach gminy W. w obrębach ewidencyjnych: [...] na działce nr [...] [...] na działkach nr [...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...],; [...] na działkach nr [...][...][...][...][...][...]; [...] na działkach nr [...][...][...]; [...] na działkach nr [...][...]. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podniósł, że na mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w uprzednio zapadłym w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt II Sa/Łd 893/16. W wyroku tym Sąd nakazał zbadanie, czy skarżącemu przysługuje przymiot strony oraz, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone z zachowaniem ustawowego terminu.

W ocenie Sądu, wskazania powyższe zostały przez organy wykonane. Organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że skarżącemu służy prawo żądania wznowienia postępowania, jest bowiem właścicielem nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji – jego działka nr [...] w obrębie [...] sąsiaduje z działką nr [...] we wsi [...] gdzie posadowiona ma być turbina nr [...], działki nr [...] graniczą z działką nr [...], na której lokalizowana jest turbina [...]. Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) zwanej dalej w skrócie K.p.a. przymiot strony w postępowaniu w sprawach o ustalenie uwarunkowań środowiskowych przysługuje właścicielom nieruchomości sąsiednich oraz znajdujących się w zasięgu oddziaływania inwestycji, niezależnie od stopnia tego oddziaływania.

Prawidło organy uznały za spóźniony złożony z naruszeniem rygorów art. 148 § 1 pkt 5 K.p.a. wniosek skarżącego z dnia 14 listopada 2015 r. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., uzasadniany nowymi okolicznościami i dowodami. Skarżący bezspornie wiedział o przesłance wznowienia – tj. przelotach ptaków w miejscu posadowienia elektrowni wiatrowych - już w czerwcu i we wrześniu 2015 r., dokumentował wówczas te okoliczności fotografiami.

Jak wynika z załączonej do akt administracyjnych kopii skargi R. P. do WSA w Łodzi z dnia [...] czerwca 2015 r. na decyzję w sprawie pozwolenia na budowę (sygn. akt II SA/Łd 520/15), skarżący powoływał się w jej uzasadnieniu na wpływ elektrowni na migrujące ptaki, w tym kormorany, gęsi, żurawie, bociany, szpaki. Skarżący załączył do skargi dokumentację fotograficzną obrazującą drogi przelotowe ptaków. Podobnie w uzasadnieniu zażalenia z dnia 22 września 2015 r. do NSA w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 520/15 na postanowienie WSA w sprawie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podnosił zarzut, że elektrownia zagrozi ptakom migrującym, których drogi przelotowe przechodzą w miejscu, w którym ma powstać elektrownia.

W świetle powyższych dokumentów trafny jest wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że wiedzę o przesłance wznowienia postępowania skarżący powziął w czerwcu, a najdalej we wrześniu 2015 r. Skoro był to argument, który w kontekście zarzutów formułowanych w czerwcu i wrześniu 2015 r. uzasadniał uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę, to mógł być również wówczas użyty we wniosku o wznowienie postępowania. Wobec tego, że okoliczność powyższą organ ustalił na podstawie pism samego skarżącego, chybiony okazał się, w ocenie Sądu, zarzut naruszenia przez organy zasad postępowania w stopniu uzasadniającymi uchylenie zaskarżonych postanowień. W szczególności wobec ustalenia istotnych w sprawie okoliczności na podstawie twierdzeń i zarzutów skarżącego - składanych we wcześniejszej fazie spraw dotyczących spornej inwestycji - nie miało wpływu na trafność rozstrzygnięć pominięcie dowodu z zeznań świadka B. P.. Nie mógł odnieść skutku zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a.

Dodatkowo zwrócono uwagę, że organowi ustalającemu środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji znana była okoliczność, że planowana inwestycja może kolidować z trasami przelotu ptaków migrujących. Informacje na ten temat zawarte zostały w raporcie. W samej decyzji organ nałożył na inwestora szereg obowiązków związanych z ochroną populacji ptaków, w tym na etapie realizacji inwestycji zakaz prowadzenia robót budowlanych w okresie lęgowym ptaków, obowiązki związane z oznaczeniami i oświetleniem turbin, na etapie zaś funkcjonowania elektrowni szereg obowiązków związanych z rocznym cyklem monitoringu przelotów ptaków w okresie pięciu lat eksploatacji elektrowni. Zakres nałożonych na inwestora obowiązków świadczy o tym, że okoliczność migracji ptaków na trasie spornej inwestycji była organowi znana na etapie postępowania zakończonego ww. decyzją i nie jest to okoliczność faktyczna, która została przez organ pominięta.

Z powyższych względów Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, w związku z czym na podstawie art. 151 P.p.s.a. podlegała oddaleniu.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł R. P., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

1) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 P.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nieuchylenie postanowień organów administracyjnych naruszających przepisy postępowania, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. opartych o postępowanie niewyjaśniające wszystkich okoliczności sprawy, w którym:

a) nie dokonano właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dowodów przedstawionych przez skarżącego wskazujących na to jaka jest podstawa żądania wznowienia przez niego postępowania, tj. jesienne przeloty gatunków chronionych ptaków oraz ich żerowanie w miejscach planowanych elektrowni wiatrowych w ilościach wielokrotnie przekraczających liczby ustalone w postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...], które skarżący stwierdził i udokumentował w październiku 2015 r., co dało asumpt do twierdzenia skarżącego, że przeloty i żerowanie ptactwa o takim natężeniu w okresach jesiennych istniały już na dzień wydania przez Burmistrza Gminy i Miasta S. decyzji nr [...], jednak organ nie znał tej okoliczności;

b) pominięto okoliczność, że skarżący jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania wskazał jesienne przeloty ptaków gatunków chronionych oraz ich żerowanie w miejscach planowanych elektrowni wiatrowych w ilościach wielokrotnie przekraczających liczby ustalone w postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...];

c) nie przeprowadzono postępowania dowodowego w zakresie ustalenia, czy skarżący zachował miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania przy uwzględnieniu podstawy, na której oparł podanie skarżący, czyli zaobserwowanych w październiku 2015 r. jesiennych wzmożonych przelotów i żerowania ptactwa w miejscach planowanych turbin wiatrowych;

d) uzasadnienie postanowień nie wyjaśnia właściwie okoliczności, na których oparł się organ uznając, że podstawą żądania wznowienia postępowania wskazaną w podaniu złożonym przez skarżącego są przeloty ptaków w bliżej nie ustalonym przez organ okresie, najprawdopodobniej letnim (co badał organ i oceniał Sąd pierwszej instancji), w sytuacji gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący oparł swój wniosek o wznowienie postępowania o okoliczność dotyczącą jesiennej migracji ptactwa, czego zarówno organy administracyjne jak i Sąd nie poddały żadnemu badaniu oraz ocenie;

oraz wadliwe zaakceptowanie w rozpoznanej sprawie:

e) błędnych ustaleń organów obu instancji polegających na przyjęciu, że skarżący już 5 miesięcy przed złożeniem podania o wznowienie postępowania miał wiadomości o przelotach ptaków, które stały się podstawą złożenia ww. podania, w sytuacji gdy do zdarzeń, które skarżący wskazał w podaniu o wznowienie postępowania jako jego podstawę - jesienna migracja ptaków - doszło w drugiej połowie października 2015 r., a zatem skarżący nie mógł mieć wiedzy w tym przedmiocie wcześniej niż w dacie wskazanej w podaniu o wznowienie postępowania - błędnych ustaleń organów obu instancji co do podstawy na jakiej skarżący oparł podanie o wznowienie postępowania i nie ustalenia prawidłowej podstawy, na której skarżący wniósł o wznowienie postępowania i pominięcie badania terminu wniesienia podania;

f) błędnych ustaleń organów obu instancji co do początku biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania przez skarżącego;

2) art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 148 § 1 K.p.a. i art. 149 § 3 K.p.a. poprzez oddalenie skargi skarżącego, w sytuacji gdy skarżący złożył podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...] we właściwym terminie.

W oparciu o wskazane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku wraz z poprzedzającymi wyrok decyzjami i rozpoznanie sprawy, a także o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych.

Pismem z dnia 16 lutego 2021 r. Spółka "[...] W." sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.

W tej sprawie Sąd nie stwierdza wystąpienia jakiejkolwiek przesłanki nieważności postępowania, a tym samym rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez stronę skarżąca kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa (tak NSA w uchwale pełnego składu z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, opubl. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).

Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.

Sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, ponieważ stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych zasadach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842) rozpoznanie sprawy jest konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotowa sprawa dotyczy kontroli – w granicach zarzutów skargi kasacyjnej - zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego skargę na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] znak:

[...] w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowej "W. ", składającej się z 14 turbin o maksymalnej mocy do 3,0 MW każda, zlokalizowanych w całości w granicach gminy W. na działkach szczegółowo wymienionych w tej decyzji.

Zgodnie z art. 149 § 1 i § 3 K.p.a. zarówno wznowienie postępowania jak i odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia enumeratywnie wymienionych w art. 145 – 145b K.p.a. oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 K.p.a. Tylko w przypadku ujawnienia, że podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 - 145b K.p.a. bądź nie został zachowany termin jego złożenia przewidziany w art. 148 K.p.a. – organ administracji jest zobowiązany na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. do wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania administracyjnego.

Wprawdzie w tej sprawie Sąd pierwszej instancji niepotrzebnie połączył kontrolę zaskarżonego postanowienia tak co do kwestii niezachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jak i oceny, czy przesłanka wznowieniowa wskazana przez stronę skarżącą kasacyjnie rzeczywiście stanowi nową okoliczność w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., to jednak zarzutu przeprowadzenia oceny samej przesłanki wznowieniowej mimo wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego nie zawiera skarga kasacyjna. Nie jest to także okoliczność, którą Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 183 § 2 P.p.s.a. uwzględnia z urzędu.

Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, że w przypadku wniosku o wznowienie postępowania termin jednego miesiąca wynikający z art. 148 § 1 K.p.a. powinien liczyć się od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, tzn. od daty, w której strona uzyskała informację o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym strona powzięła informację, że okoliczność ta może stanowić podstawę wznowienia postępowania. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznych jako podstawy wznowienia, nie ma wpływu dla oceny zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 K.p.a. (tak np. NSA w wyroku z 13 listopada 2020 r. sygn. akt I OSK 1135/20, opubl. w Lex nr 3082219; NSA w wyroku z 20 października 2020 r. sygn. akt II OSK 2240/18, opubl. w Lex nr 3083688; NSA w wyroku z 16 maja 2018 r. sygn. akt II OSK 1799/16, opubl. w Lex nr 2517583).

W tej sprawie tak organy obu instancji, jak i Sąd pierwszej instancji wskazały, że strona skarżąca kasacyjnie nie dochowała terminu jednego miesiąca do złożenia wniosku o wznowienie postępowania o w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowej "W. ".

Wniosek z daty 14 listopada 2015 r. zawierający przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w postaci – jak podanie strona skarżąca kasacyjnie - wyjścia na jaw nowych istotnych w sprawie okoliczności faktycznych nieznanych organowi w chwili wydania ww. decyzji środowiskowej, a stanowiących przeloty i żerowanie chronionych gatunków ptaków (żurawi, dzikich gęsi, szpaków) w miejscu posadowienia planowanych turbin wiatrowych nr 8-13, wpłynął do organu pierwszej instancji w dniu 18 listopada 2015 r., a w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wiedzę o przesłance wznowieniowej strona posiadała już w czerwcu 2015 r.

Okoliczności niedochowania terminu zaprzecza strona skarżąca kasacyjnie i to stanowi istotę zarzutów skargi kasacyjnej.

Nie jest zasadnym zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania w zakresie obejmującym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 P.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak dokonania właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności dowodów przedstawionych przez skarżącego wskazujących na to, jaka jest podstawa żądania wznowienia, tj. jesienne przeloty ptaków gatunków chronionych oraz ich żerowanie w miejscach planowanych elektrowni wiatrowych w ilościach wielokrotnie przekraczających liczby ustalone w postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...], które skarżący stwierdził i udokumentował w październiku 2015 r.

Jak wynika z treści wniosku skarżącego kasacyjnie o wznowienie postępowania, podaną w nim przesłanką były przeloty i żerowanie ptaków chronionych w miejscu planowanego posadowienia niektórych turbin wiatrowych. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podnosił, że przeloty licznych ptaków zostały zauważone w dniu 16 października 2015 r. i kolejnych dniach tego miesiąca.

Zawarcie we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności wskazujących na zachowanie terminu do skutecznego złożenia wniosku o wszczęcie tego postępowania powinno być przedmiotem oceny przez organ administracyjny (por. wyrok NSA z 13 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 502/18, opubl. w Lex nr 2780007). Taka sytuacja miała miejsce w tej sprawie i trafnie Sąd pierwszej instancji ustalił, że stanowisko organów co do niedochowania przez skarżącego terminu jednomiesięcznego jest prawidłowe.

Jak bowiem wynika ze znajdujących się w aktach sprawy kopii skargi z dnia [...] czerwca 2015 r. wniesionej przez skarżącego kasacyjne do Sądu pierwszej instancji na decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], w tej skardze skarżący wprost wskazał, że negatywne oddziaływanie przedmiotowej elektrowni wiatrowej na przelatujące ptaki takie jak mewy, kormorany, gęsi, żurawie i bociany. Dodatkowo do skargi tej zostały dołączone zdjęcia potwierdzające przeloty dużych stad ptaków w miejscach, gdzie mają powstać turbiny o numerach od 8 do 11. Okoliczności tej nie zakwestionowała strona skarżąca kasacyjnie.

Powyższe oznacza, że wiedzę o trasach przelotów stad ptaków w miejscach planowanych posadowień turbin wiatrowych skarżący kasacyjnie miał wiedzę już na datę złożenia skargi z dnia [...] czerwca 2015 r.

Tym samym nie budzi wątpliwości, że termin jednego miesiąca od daty dowiedzenia się o takiej przesłance, jaką są przeloty dużych stad ptaków nad miejscami posadowienia części turbin wiatrowych w ramach inwestycji park elektrowni wiatrowej "W. " nie został dochowany przez skarżącego kasacyjnie.

Eksponowana przez samego skarżącego kasacyjnie okoliczność, że we wniosku o wznowienie postępowania były wskazywane przeloty w okresie jesiennym (październik-listopad 2015 r.), a nie letnim lub wiosennym nie może stanowi w okolicznościach tej sprawy o dochowaniu terminu. Okolicznością, na jaką powołuje się skarżący kasacyjnie w swoim wniosku o wznowienie postępowania są przeloty i żerowanie ptaków. Okoliczność, że takie przeloty mają miejsce w szeregu miesiącach nie oznacza, że każdy miesiąc przelotów ptaków stanowi odrębną okoliczność stanowiącą podstawę do skutecznego (tzn. z zachowaniem terminu) złożenia w tej sprawie wniosku na podstawie art. 149 § 1 K.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.

Przyjęcie argumentacji strony skarżącej kasacyjnie oznaczałoby, że co do zasady każdy przelot ptaków po trasie projektowanych elektrowni wiatrowych jako odbywający się w innym terminie mógłby stanowić odrębną przesłankę wznowieniową. Umożliwiłoby to wręcz nieograniczone czasowo wszczynanie postępowań wznowieniowych i tym samym zaprzeczyłoby stabilności ostatecznej decyzji administracyjnej.

Także wskazana w zarzucie skargi kasacyjnej kwestia przelotów ptaków o dużym natężeniu nie jest nieznaną wcześniej okolicznością dla skarżącego kasacyjnie, skoro także w uzasadnieniu skargi z dnia [...] czerwca 2015 r. wniesionej na decyzję nr [...] wskazywano na przeloty dużych stad ptaków. W okoliczności tej sprawy takie pojęcia jak "przeloty dużych stad ptaków" i "przelot stad ptaków o dużym natężeniu" należy traktować jako synonimiczne.

W związku z powyższym nie można stwierdzić, aby Sąd pierwszej instancji naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez brak należytej kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie naruszenia przez organ administracyjny art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. W tej sprawie wynikająca z art. 7 K.p.a. zasada prawdy obiektywnej nakazująca organowi należyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy nie została naruszona. Organy obu instancji rozpatrzyły cały materiał dowodowy nie naruszając ani art. 77 K.p.a., ani też art. 80 K.p.a. Zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. jest o tyle niezasadny, że przepis ten dotyczy części formalnych (składowych) decyzji administracyjnej, a przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie było postanowienie. Części składowe postanowienia uregulowane zostały w art. 124 K.p.a.

W związku z tym nie jest zasadnym zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 148 § 1 K.p.a. i art. 149 § 3 K.p.a. poprzez oddalenie skargi mimo złożenia podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...] we właściwym terminie. Jak już zostało wskazane, Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej kontroli zaskarżonego postanowienia przyjmując, że trafnie organy administracyjne uznały niedochowanie terminu przez skarżącego kasacyjnie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] znak: [...]w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie parku elektrowni wiatrowej "W. ".

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu, a w związku z tym, że zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej okazały się niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.