Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1410/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1,l art. 145  par. 1 pkt 1, art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: Art. 127 par. 1, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie: WSA Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokat A. M. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 240,00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych 00/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta przyznał K. Ś. zasiłek celowy specjalny w kwocie 120 zł na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie na marzec 2013 r. Decyzję K. Ś. odebrał w dniu 22 marca 2013 r.

W dniu 7 lutego 2014 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynęło odwołanie K. Ś. od powyższej decyzji Prezydenta Miasta wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

W dniu 14 marca 2014 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynęło kolejne odwołanie K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia K. Ś. terminu do wniesienia odwołania z dnia 7 lutego 2014 r. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r.

Z kolei postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie K. Ś. z dnia 14 marca 2014 r. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. W niniejszej sprawie decyzja organu I instancji została doręczona K. Ś. w dniu 22 marca 2013 r., a termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 5 kwietnia 2013 r. Odwołanie zostało natomiast złożone w dniu 14 marca 2014 r., a więc po terminie.

Z powyższym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodził się K. Ś. i pismem z dnia 31 lipca 2014 r. wniósł na nie skargę. Zaskarżonemu postanowieniu SKO skarżący zarzucił naruszenie prawa do obrony, gdyż nie przywrócono mu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (naruszenie art. 145), w tym o przyznanie adwokata, w związku z nowymi okolicznościami. Z kolei decyzje MOPS naruszają, zdaniem skarżącego art. 8, 67, 68, 87 Konstytucji RP oraz przepisy ustawy o pomocy społecznej: art. 2, art. 3 ust. 1, art. 5, art. 7 ust. 1, 3, 4, 5, 6, art. 8 ust. 1 pkt 1, 3, ust. 3 pkt 1, 3, art. 16 ust. 2, art. 19 ust. 13, art. 24, art. 36 ust. 2 pkt n, q, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2, art. 100 ust. 1.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie skarżącego z dnia 14 marca 2014 r. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Kolegium nie zauważyło jednak, że już wcześniej, pismem z dnia 7 lutego 2014 r., skarżący wniósł odwołanie od w/w decyzji Prezydenta Miasta. Zgodnie z treścią art. 127 § 1 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.):

"Art. 127. § 1. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji."

"Art. 134. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne."

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko sądów administracyjnych, zgodnie z którym niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych ma miejsce m.in. w przypadku wyczerpania przysługujących środków odwoławczych (zob. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1661/06, LEX nr 425381; wyrok NSA z dnia 16 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1391/98, LEX nr 41308).

Skoro zatem wniesione w niniejszej sprawie odwołanie z dnia 14 marca 2014 r. było drugim odwołaniem wniesionym przez skarżącego od tej samej decyzji organu I instancji, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno było stwierdzić jego niedopuszczalność, a nie, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Uchybienia tego nie można jednak zakwalifikować jako naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, i które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Zarówno bowiem postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, jak i postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania powodują, że odwołanie nie może być rozpoznane merytorycznie. Uchylenie więc w niniejszej sprawie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zmieniłoby sytuacji skarżącego, gdyż jego odwołanie i tak nie mogłoby zostać rozpoznane z uwagi na jego niedopuszczalność. Poza tym powodowałoby niepotrzebne przedłużenie postępowania.

Skoro zatem stwierdzone naruszenie przepisów postępowania nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy skutkującego uchylenie zaskarżonego postanowienia, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił – jak w pkt I wyroku.

O wynagrodzeniu wyznaczonego dla skarżącego adwokata orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 250 p.p.s.a., określając jego wysokość na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.).