Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 339/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot części wydatków.
Odmówiono adwokatowi przyznania zwrotu wydatków w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. S. o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 złotych oraz zwrotu tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków kosztów korespondencji w łącznej kwocie 7,30 złotych w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz adwokata A. S. prowadzącego Indywidualną Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 150,05 (sto pięćdziesiąt 5/100) złotych na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwota 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych oraz kwota 3,65 (trzy 65/100) złotych uiszczonej opłaty pocztowej podlegającej zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków; II. odmówić w pozostałym zakresie przyznania zwrotu tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków kosztów korespondencji.


UZASADNIENIE

Adwokat A. S. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej T. W. pismem z dnia 19 listopada 2008 r. wniósł o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 złotych (w tym kwoty 26,40 złotych podatku od towarów i usług) oraz zasądzenie tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków zwrotu kosztów korespondencji w łącznej kwocie 7,30 złotych. Do wniosku dołączono potwierdzenia nadania skargi kasacyjnej na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i na adres skarżącej. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawcy przez skarżącą oraz skargę kasacyjną.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Jak wynika z akt sądowych wnioskodawca ustanowiony został pełnomocnikiem skarżącej w toku postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji (k. 24 i 27). W toku postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wnioskodawca reprezentował skarżącą (k. 33), za co przyznano mu wynagrodzenie w kwocie 292,80 złotych w tym kwotę 52,80 złotych należnego podatku od towarów i usług (k. 34 i 46). Wnioskodawca sporządził również i wniósł skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dniu 19 września 2008 r.

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".

Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne oraz treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli skargę kasacyjną sporządził i wniósł ten sam adwokat, który występował przed sądem pierwszej instancji wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia jak i to, że wnioskodawca reprezentował skarżącą w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego gdzie podejmował czynności na jej rzecz, za co Sąd przyznał mu stosowne wynagrodzenie oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził i wniósł skargę kasacyjną stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Ponadto stosownie do unormowania § 19 pkt. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki. W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że wnioskodawca udzielając pomocy prawnej skarżącej poprzez sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, przesyłając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę kasacyjną pocztą uiścić musiał opłatę pocztową. Wnioskodawca udokumentował wysokość opłaty pocztowej poniesionej w związku z przesłaniem na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi kasacyjnej. Dlatego - w ocenie referendarza sądowego - wniosek o zwrot tytułem niezbędnych wydatków opłaty pocztowej poniesionej w związku z przesłaniem na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi kasacyjnej w kwocie 3,65 złotych jest zasadny i podlega uwzględnieniu.

Natomiast nie podlega zwrotowi tytułem niezbędnych wydatków kwota 3,65 złotych uiszczonej opłaty pocztowej za nadanie skargi kasacyjnej na adres skarżącej. Dlatego wniosek w tym zakresie nie podlega uwzględnieniu. Stosownie bowiem do unormowania art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Tak więc do wydatków niezbędnych związanych z udzieleniem pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej zaliczyć można jedynie te wydatki, które związane są z wniesieniem skargi kasacyjnej do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Do takich wydatków nie można zaś zaliczyć opłaty pocztowej poniesionej w związku z przesłaniem skarżącej skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy wnioskodawca działając w imieniu i na rzecz skarżącej jednocześnie samodzielnie przesyła skargę kasacyjną na adres sądu. Z tych powodów referendarz sądowy odmówił wnioskodawcy zwrotu wydatku, to jest uiszczonej opłaty pocztowej w kwocie 3,65 złotych, poniesionego w związku z przesłaniem skargi kasacyjne na adres skarżącej.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 2 ust. 3 i § 19 pkt 2 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.