Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 122/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 3 i 3a, art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7, art. 34 ust. 1, art. 35 ust.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr. ) Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 marca 2014 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w G. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją dnia [...] 2013 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej: PINB) nakazał "A" S.A. z siedzibą w G. rozbiórkę części obiektu budowlanego - stacji transformatorowej, zlokalizowanej w P. przy ulicy S., na działce nr [...] (z naruszeniem granicy działki nr [...]), z odłączeniem odcinków przewodów kablowych przebiegających przez teren działki nr [...] (S.) do działki nr [...] od projektowanej linii kablowej średniego i niskiego napięcia.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] 2009r. nr v Starosta P. zatwierdził projekt budowlany i zmienił pozwolenie na budowę Nr [...] z dnia [...] 2008r. "dla inwestycji polegającej na budowie linii kablowej średniego i niskiego napięcia, stacji transformatorowej oraz demontażu istniejącej stacji transformatorowej na terenie położonym w P. w rejonie ulic: W., P., S., S. i W. (obręb P.)". Inwestorem było przedsiębiorstwo – "A" SA Oddział w K.. Zmiana pozwolenia dotyczyła zaprojektowanej zmiany rodzaju (typu) i lokalizacji projektowanej stacji transformatorowej i przebiegu linii kablowej średniego i niskiego napięcia w obszarze ulicy - placu S.. Zaprojektowana została na tym terenie nowa stacja transformatorowa (na działce nr [...]) z dodatkowymi odcinkami podziemnych linii kablowych średniego i niskiego napięcia (przez teren działki [...]).

Ostateczną decyzją z dnia [...] 2012r. znak [...], podjętą w wyniku wznowienia postępowania, Wojewoda Wielkopolski uchylił decyzję Starosty P. z dnia [...] 2009r. nr [...] i jednocześnie orzekł o odmowie wydania pozwolenia zatwierdzającego projekt budowlany i zmieniającego pozwolenie na budowę Starosty P. nr AB. [...] z dnia [...] 2008r. ze względu na fakt, że lokalizacja przedmiotowej stacji transformatorowej narusza ustalenia Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W związku z powyższym PINB w P. wyszczął z urzędu postępowanie naprawcze w sprawie budowy linii kablowej średniego i niskiego napięcia, stacji transformatorowej, oraz demontażu istniejącej stacji transformatorowej - realizowanej na podstawie decyzji Starosty P. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2009r. nr [...].

W toku postępowania organ stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja została zrealizowana zgodnie z ustaleniami wyeliminowanej z obiegu prawnego decyzji Starosty P. z dnia [...] 2009r. nr [...].

Dalej, w uzasadnieniu decyzji, PINB wyjaśnił, iż inwestycja ta częściowo została zrealizowana z naruszeniem obowiązującego planu zagospodarowania miejscowego przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] 2002 r. Na działce nr [...] wykonano prefabrykowaną stację transformatorową. Jest to konstrukcja betonowa kształcie prostokątnym, o powierzchni zabudowy 3,00 x 2,20m, posadowiona na fundamencie i przykryta dachem; maksymalna wysokość obiektu wynosi ok. 2,0 m. Obiekt ten wyposażony jest w transformator 15/0,4 kV. Organ wyjaśnił, iż stacja transformatorowa służy do przetwarzania i rozdziału energii elektrycznej, a obudowa (w której mieszczą się urządzenia techniczne związane z przesyłem i rozdziałem energii) stanowi integralną część stacji transformatorowej. Zgodnie z przepisami art.3 pkt 2 Prawa budowlanego obiekt taki stanowi budowlę, a więc jest obiektem budowlanym. Z kolei działka o nr [...] zlokalizowana jest , zgodnie z wyżej wymienionym planem zagospodarowania przestrzennego, na terenie przeznaczonym pod tereny ciągu komunikacyjnego - plac wielofunkcyjny (parkingi, ekspozycje artystyczne i handlowe -czasowe, itp.) i oznaczony na rysunku Planu symbolem "KXp". Teren znajduje się w kwartale miejskim oznaczonym jako ŚR11. W myśl § 58 ust. 1 Planu wyznaczono na obszarze tego kwartału enklawę terenową, o której mowa w § 5 pkt 6, oznaczoną na rysunku planu symbolem "KXp", przeznaczoną pod plac miejski-wielofunkcyjny. Zgodnie z w § 58 ust. 2 Planu dla tej enklawy terenowej obowiązują następujące ustalenia: 1) zachowanie i rozwój funkcji komunikacji kołowej, pieszej i rowerowej; 2) lokalizację miejsc parkingowych w zieleni; 3) zachowanie i uzupełnienie istniejącej zieleni wysokiej i niskiej; 4) dopuszcza się realizację sezonowych ogródków gastronomicznych jako obiektów o charakterze czasowym oraz elementów małej architektury; 5) wyklucza się lokalizowanie innych obiektów poza wymienionymi w pkt. 4; 6) docelowo nakazuje się likwidację dotychczasowego użytkowania placu jako targowiska. Ponadto w myśl § 29 ust. 2 Planu w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną plan ustala rezerwy terenu pod zabudowę i modernizację sieci elektroenergetycznych o nowe linie kablowe lokalizowane w liniach rozgraniczających ulic dla projektowanej i modernizowanej zabudowy oraz obiektów przewidzianych w Planie w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r - Prawo energetyczne. Natomiast w § 7 ust. 1 pkt 12 Plan wprost wskazuje, że wyznacza się tereny urządzeń infrastruktury technicznej, oznaczone na rysunku Planu symbolem "EE" (elektroenergetyka). Należy zauważyć, że w ustaleniach innych kwartałów miejskich znalazły się tereny o takim przeznaczeniu, natomiast nie ma takich oznaczeń w zakresie jednostki "KXp" w kwartale ŚR 11. Zatem zdaniem PINB uznać należy, że gdyby uchwałodawca chciał, aby na danym terenie możliwe było posadowienie urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej, to wyznaczyłby taki teren w tym obszarze. Zdaniem organu z powyższego wynika, iż lokalizacja stacji transformatorowej na przedmiotowej działce jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem niemożliwe jest wydanie decyzji na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Niedająca się usunąć niezgodność z przepisami winna skutkować wydaniem na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Odnosząc się do kwestii wykonania odcinków przewodów kablowych energetycznych średniego i niskiego napięcia, przebiegających przez teren działki nr [...] (S.) do działki nr [...] organ wskazał, iż w dniu 4 stycznia 2013r. wpłynęło do oświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia 3 stycznia 2013r znak [...], w którym uzgodniono pozytywie pozostawienie wykonanych przedmiotowych przewodów kablowych, z wyjaśnieniem, że nie kolidują one z planowanymi inwestycjami, a wręcz ich wykonanie było przewidywane i potrzebne m.in. do oświetlenia ulicznego w tym obszarze. PINB zauważył, że przedmiotowe linie kablowe zostały wybudowane w czasie pozostawania w obrocie prawnym pozwolenia na ich budowę, przebieg trasy był uzgodniony przez Zespół Uzgadniania dokumentacji projektowej, a zapisy w dzienniku budowy i oświadczenie kierownika budowy świadczą, że zostały wykonane zgodnie z zatwierdzonym projektem i przepisami. Obowiązujący na tym terenie miejscowy plan zagospodarowania terenu ustala rezerwy terenu pod zabudowę i modernizację sieci elektroenergetycznych o nowe linie kablowe lokalizowane w liniach rozgraniczających ulic dla projektowanej i modernizowanej zabudowy.

Tak więc zdaniem organu pozostawienie podziemnych linii kablowych średniego i niskiego napięcia, doprowadzonych aktualnie do przedmiotowej trafostacji, nie uwłacza żadnym przepisom zarówno w sensie technicznym, jak i zagospodarowania terenu.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła "A" S.A. podnosząc, organ I instancji nie wziął pod uwagę wszystkich zapisów Miejscowego Planu zagospodarowania przestrzennego. W § 29 pkt. 2 przedmiotowego planu przewidziana została rezerwacja terenu pod rozbudowę i modernizację sieci elektroenergetycznej o nowe linie kablowe. Stacja transformatorowa stanowi integralną część linii energetycznej, stanowi obudowę tych linii. Tym samym należy uznać, iż w planie przewidziano rezerwę terenu o nowe linie elektroenergetyczne, a ich nierozerwalnym elementem jest przedmiotowa stacja transformatorowa oraz złącza kablowe z których zasilani są poszczególni odbiorcy.

Po rozpoznaniu odwołania Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekł na podstawie art. 51 ust. pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podkreślił, iż w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (w administracyjnym trybie nadzwyczajnym) po wykonaniu robót budowlanych, organ nadzoru budowlanego powinien wszcząć i przeprowadzić postępowanie analizując art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 51 ust. 7 (gdy budowa została zakończona) ustawy Prawo budowlane. Rozstrzygając w tej materii należy przede wszystkim wziąć pod uwagę okoliczności, które stanowiły podstawę wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę.

WINB w pełni podzielił ustalenia organu I instancji, iż lokalizacja przedmiotowej stacji transformatorowej na dz. nr [...] i działce nr [...] jest niezgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego śródmieścia miasta P.a, zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] 2002r.

Tym samym nie można wydać decyzji na podstawie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. Niedająca się usunąć niezgodność z przepisami winna bowiem skutkować wydaniem na podstawie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 1 decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie do stanu poprzedniego.

Organ wyjaśnił, że roboty budowlane związane z realizacją przedmiotowej stacji transformatorowej wraz z linią średniego i niskiego napięcia zostały już zakończone. Zatem w tym przypadku decyzja o "zaniechaniu dalszych robót budowlanych" nie znajduje uzasadnienia logicznego i merytorycznego. Ponadto decyzja o "zaniechaniu dalszych robót" sankcjonowałaby zaistniały stan, co zważywszy na poczynione powyżej ustalenia naruszałoby ww. przepisy prawa. Z kolei "doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego" nie ma tutaj zastosowania, gdyż przedmiotowa inwestycja polega na powstaniu nowego obiektu a nie na przebudowie czy remoncie obiektu budowlanego. Zatem jedynym obowiązkiem jaki może zostać wydany jest nakaz rozbiórki.

WINB wyjaśnił również, iż pozostawienie linii kablowej zasilającej likwidowaną transformatorownię następuje z uwagi na uzyskanie zgody właściciela dz. nr [...] i zarządca drogi (ul. S.) Miasta i Gminy P. reprezentowanego przez Burmistrza. Wykonana linia kablowa zasilająca transformatorownię nie narusza obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia miasta P. oraz została zrealizowana zgodnie z decyzją Starosty P. z dnia [...] 2009r.znak: [...] i w dacie obowiązywania tej decyzji. Zatem organ powiatowy prawidłowo nie nakazał jej rozbiórki.

Skargę na powyższą decyzję wniosła "A" S.A. z siedzibą w G. zarzucając naruszenie przepisu "art. 51 ust. pkt 1" w związku z art. 51 ust 7 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem strony brak jest jakichkolwiek podstaw do nakazania rozbiórki przedmiotowej stacji transformatorowej. Organy pominęły fakt, iż stacja ta jest elementem składowym linii energetycznej i stanowi obudowę tych linii bez którego nie mogą one funkcjonować jako całość. Podniesiono, iż linie energetyczne spełniają funkcje użyteczności publicznej i zasilają odbiorców energii energetycznej. Nie można wyobrazić sobie funkcjonowania linii energetycznej bez sieci transformatorowej.

Odpowiadając na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Obecny na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej uzupełniająco wyjaśnił, iż wykluczona jest inna lokalizacja przedmiotowej stacji transformatorowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie dalszych rozważań wyjaśnić należy, iż stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Uchylenie decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwaną dalej: "P.p.s.a."), naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Ponadto wyjaśnić należy, iż dokonując kontroli legalności podjętych przez organ administracji rozstrzygnięć Sąd, stosownie do zapisu art. 134 § 1 P.p.s.a., nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów z tym jednak zastrzeżeniem, iż Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zakurzonego aktu lub czynności ( art. 134 § 2 P.p.s.a.)

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu są decyzje podjęte przez organy nadzoru budowlanego w ramach postępowania legalizacyjnego uregulowanego w art. 50 oraz art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.)

Jak wynika z wyżej przestawionego stanu faktycznego, inwestycja budowlana, której dotyczyło postępowanie nadzorcze, została w części realizowana na podstawie pozwolenia na budowę, które już po wykonaniu robót budowlanych, zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Organy nadzoru budowlanego słusznie zauważyły, iż w tej sytuacji inwestorowi nie można zarzucić samowoli budowlanej, o jakiej mowa w art. 48 Prawa budowlanego, lecz organy nadzoru budowlanego mają w takiej sytuacji obowiązek zbadać czy wykonane roboty budowlane są zgodne z prawem. Dopiero brak możliwości doprowadzenia wybudowanego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem stanowi przesłankę nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części (por. wyrok NSA z dnia 11 maja 2010 r. o sygn. II OSK 822/10 – dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W ocenie Sądu przedmiotowy obiekt - linię kablowej średniego i niskiego napięcia wraz ze stacją transformatorową należy zakwalifikować jako budowlę ( obiekt liniowy) – art. 3 pkt 3 i 3a Prawa budowlanego, której wykonanie wymaga uzyskania pozwolenie na budowę – art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Stacja transformatorowa z uwagi na swoje funkcjonalne znaczenie stanowi część tego obiektu budowlanego (budowli).

Ponadto organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji prawidłowo zauważył, iż sprawa nie dotyczy prac które są w okresie realizacji, co oznaczałoby konieczność ich wstrzymania na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z tym przepisem w przypadku robót budowlanych, nieobjętych zakresem przedmiotowym hipotezy norm prawnych z art. 48 ust. 1 albo art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego wykonanych m.in. bez wymaganego pozwolenia na budowę organ postanowieniem wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych. Postanowienie to traci ważność z upływem terminu 2 miesięcy od daty doręczenia chyba, że w terminie tym zostanie wydana decyzja o której mowa w art. 50a pkt 2 lub art. 51 ust 1 Prawa budowlanego Natomiast zgodnie z treścią art. 51 ust 1 jedna z decyzji określonych w tym przepisie może zostać wydana przed upływem terminu 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o którym mowa w art. 50 ust. 1. Niemniej przepisy art. 51 Prawa budowlanego znajdują zastosowanie również do robót budowlanych zakończonych. Treść art. 51 ust 7 Prawa budowlanego zobowiązującą właściwy organ do wydania nakazów i obowiązków określonych w ust. 1 pkt 1-2 tego artykułu, które należy stosować odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo art. 49b - zostały wykonane (zakończone) w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 . W takim przypadku decyzji wydanej na podstawie art. 51 nie poprzedza postanowienie wstrzymujące roboty budowlane i w konsekwencji wydanie jednej z decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1, nie jest ograniczone terminem (por. "Prawo budowlane. Komentarz." red. prof. zw. dr hab. Zygmunt Niewiadomski, Tomasz Asman, Jędrzej Dessoulavy-Śliwiński, Elżbieta Janiszewska-Kuropatwa, Alicja Plucińska-Filipowicz, C.H. Beck, 2013, wydanie 5, komentarz do art. 51 Prawa budowlanego).

Sąd podzielił ustalenia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż w przedmiotowej sprawie zaszły okoliczności uzasadniające wydania w oparciu o przepis art. 51 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego obowiązku rozbiórki części zrealizowanego obiektu budowlanego – stacji transformatorowej położonej na działce nr [...] (z naruszeniem granicy działki nr [...]). Z treści art. 34 ust. 1oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 i ust 3 Prawa budowlanego wynika obowiązek zgodności zamierzenia budowlanego z ustaleniami obowiązującego na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym organ nadzoru budowlanego w przypadku ustalenia w trakcie postępowania legalizacyjnego, iż zrealizowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego winien wydać decyzję rozbiórkową w takim zakresie w jakim wykonany obiekt budowlany koliduje z ustaleniami tego planu.

Jak wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia miasta P., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] 2002r. (dalej: "Plan")cześć przedmiotowego obiektu budowlanego – stacja transformatorowa znajduje się na terenie tzw. enklawy terenowej oznaczonym symbolem KXp. W myśl § 58 ust. 1 Planu obszar ten przeznaczony jest pod plac miejski-wielofunkcyjny. Zgodnie z w § 58 ust. 2 Planu dla tej enklawy terenowej obowiązują następujące ustalenia:

1) zachowanie i rozwój funkcji komunikacji kołowej, pieszej i rowerowej;

2) lokalizację miejsc parkingowych w zieleni;

3) zachowanie i uzupełnienie istniejącej zieleni wysokiej i niskiej;

4) dopuszcza się realizację sezonowych ogródków gastronomicznych jako obiektów o charakterze czasowym oraz elementów małej architektury;

5) wyklucza się lokalizowanie innych obiektów poza wymienionymi w pkt. 4;

6) docelowo nakazuje się likwidację dotychczasowego użytkowania placu jako targowiska.

Ponadto w myśl § 29 ust. 2 Planu, w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną plan ustala rezerwy terenu pod zabudowę i modernizację sieci elektroenergetycznych o nowe linie kablowe lokalizowane w liniach rozgraniczających ulic dla projektowanej i modernizowanej zabudowy oraz obiektów przewidzianych w Planie, w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r - Prawo energetyczne. Co istotne w § 7 ust. 1 pkt. 12 planu wskazano, iż tereny urządzeń infrastruktury technicznej, oznaczono na rysunku Planu symbolem "EE" (elektroenergetyka). Na tereny o takim przeznaczeniu np. w kwartale oznaczonym symbolem ŚR.10, natomiast nie ma takich oznaczeń w zakresie jednostki "KXp" w kwartale ŚR 11.

Słusznie zatem organy nadzoru budowlanego uznały, iż gdyby uchwałodawca chciał aby na danym terenie możliwe było posadowienie urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej to wyznaczyłby teren o symbolu "EE" w tym obszarze.

Skoro z powyższych ustaleń jasno wynika, iż lokalizacja przedmiotowej stacji transformatorowej jest niezgodna z obowiązującym, zarówno w chwili jej budowy jak i obecnie, planem miejscowym, to zasady było orzeczenie o konieczności jej rozbiórki.

Podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność, iż rozbiórka tej stacji uniemożliwia korzystanie z wybudowanej linii energetycznej nie może mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Groźba utraty funkcjonalności obiektu budowlanego w wyniku rozbiórki jego części nie może prowadzić do naruszenia ustaleń aktu prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego . Jedynie zmiana przeznaczenia działek o nr [...] i [...] w drodze zmiany zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogłoby doprowadzić do legalizacji wykonanych robót budowlanych.

Organy nadzoru budowlanego uznały, iż w pozostałym zakresie (linia kablowa średniego i niskiego napięcia ) wybudowany obiekt budowlany zgodny jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz innymi przepisami. Sąd mając na uwadze, iż rozstrzygnięcie to jest dla strony skarżącej korzystne zbadał jedynie czy rozstrzygnięcie w tym zakresie obarczone jest wadami powodującymi jego nieważność i niedopatrzył się takich okoliczności.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a.