Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1022/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012r. w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Opisaną w sentencji decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lutego 2012r. w przedmiocie ustalenia skarżącemu R.D. wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012r.

Wraz ze skargą na powyższą decyzję skarżący skierował do tutejszego Sądu wniosek o wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t. j. Dz. U. 2012r., poz. 270/, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na to, iż na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.

Kierując w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawca zaniechał jakiegokolwiek jego uzasadnienia, a zatem nie sposób ocenić czy opiera się on na ustawowych przesłankach. W uzasadnieniu skargi nie przytoczył żadnej okoliczności, która mogłaby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, przed uprawomocnieniem się orzeczenia sądu w tej sprawie, wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie może na tę okoliczność prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, LexPolonica nr 409861 i 375763).

Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603).

Podkreślić przy tym należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.