Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 810/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 162 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nakładającej obowiązek doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] 2. zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta (dalej również jako PINB) na podstawie art. 104 i art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm., dalej powoływana jako K.p.a.) w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm., dalej powoływana jako P.b.) odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia [...].01.2002 r., znak [...], orzekającej nakazać Z. D. doprowadzenie ściany wewnętrznej poprzecznej pomiędzy pawilonami przy ul. O. [...] i [...] do stanu zgodnego z dokumentacją będącą integralną częścią pozwolenia na budowę z dnia [...].02.1992 r., znak [...] i decyzji na dokończenie z dnia [...].11.1994 r., znak [...], wszczętego na wniosek Z. D.

W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek Z. D. Sprawa dotycząca przedmiotowych pawilonów na nieruchomości przy ul. O. [...] i [...] we W. jest obszerna i skomplikowana. Obecnie toczą się postępowania przed sądami administracyjnymi i w innych instytucjach w związku z licznymi wnioskami Z. D. kwestionującymi rozstrzygnięcie w tej sprawie. W związku z tym decyzję wydano w oparciu o posiadane dokumenty i kserokopie dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy.

Dalej organ wskazał, że Prezydent Miasta decyzją z [...].02.1992 r., znak [...], zatwierdził plan realizacyjny i udzielił pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę pawilonu handlowo-usługowego na nieruchomości przy ul. O. nr [...] we W. Następnie Prezydent Miasta decyzją z [...].11.1994 r., znak [...], udzielił pozwolenia na dokończenie robót przy rozbudowie i nadbudowie rzeczonych pawilonów handlowych. Na tym etapie budowy szeregu pawilonów nastąpiło niezgodne z projektem usytuowanie ściany wewnętrznej poprzecznej pomiędzy sąsiednimi pawilonami, stanowiącymi obecnie własność Z. D. i A. S., co spowodowało zmniejszenie szerokości pawilonu A. S.j, w wyniku czego nastąpiła kolizja funkcji klatki schodowej A. S.

Ze znajdującej się w aktach sprawy oceny stanu faktycznego realizowanej nadbudowy i rozbudowy przedmiotowego segmentu, opracowanej przez projektanta mgr inż. arch. B. G., wynikało, że w trakcie prowadzonych robót wystąpiły istotne odstępstwa od zatwierdzonego (decyzją z [...].02.1992 r. znak: [...] i decyzją z [...].11.1994 r., znak: [...]) projektu budowlanego, polegające na: przesunięciu ściany wewnętrznej poprzecznej rozdzielającej oba pawilony, a przylegającej do klatki schodowej A. S., co spowodowało zmniejszenie rozpiętości klatki schodowej o 30 cm, niewłaściwym wykonaniu wieńca żelbetowego na poziomie osadzenia podłogi piętra, które uniemożliwia osadzenie w gniazdach belek podłogowych. W tej sprawie zostało wydanych kilka rozstrzygnięć przez organy nadzoru budowlanego i ich ostatecznym efektem jest decyzja PINB Miasta z [...].01.2002 r., znak [...], w której na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 P.b. nakazał on Z. D. doprowadzenie ściany wewnętrznej poprzecznej pomiędzy pawilonami przy ul. O. [...] i [...] we W. do stanu zgodnego z dokumentacją, będącą integralną częścią pozwolenia na budowę z [...].02.1992 r., znak: [...] i decyzji na dokończenie z [...].11.1994 r., znak: [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją WINB, a skarga od ww. decyzji została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5.05.2005 r., sygn. akt. IISA/Gd 950/02. Od w/w wyroku nie została wniesiona skarga kasacyjna.

W dalszym toku postępowania PINB Miasta, przy udziale Inspektorów WINB, [...].03.2014 r. przeprowadził kontrolę obiektu (ze szczególnym uwzględnieniem pawilonów nr [...] i [...]). Organ podkreślił, że dotychczas nie są kwestionowane ustalenia i pomiary dokonane podczas w/w kontroli. Z ustaleń dokonanych podczas kontroli wynika również, że stan faktyczny nie zmienił się od czasu wydania decyzji z [...].01.2002 r., tzn. przedmiotowa ściana stoi w tym samym miejscu jak przed wydaniem decyzji. Również [...].03.2018 r., bezpośrednio przed wydaniem niniejszej decyzji, przeprowadzono kontrolę, która potwierdziła, że położenie ściany nie uległo zmianie od czasu wspólnej kontroli WINB i PINB przeprowadzonej [...].03.2014 r.

Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym albo w interesie strony. Z treści ww. przepisu wynika, że wygaśnięcie decyzji może nastąpić w sytuacji, kiedy są łącznie spełnione następujące przesłanki: 1) decyzja stała się bezprzedmiotowa i stwierdzenie jej wygaśnięcia nakazuje przepis prawa; 2) decyzja stała się bezprzedmiotowa i jej wygaśniecie leży w interesie społecznym; 3) decyzja stała się bezprzedmiotowa i jej wygaśnięcie leży w interesie strony.

Przyjmuje się, że bezprzedmiotowość wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialno-prawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmian w stanie prawnym, ale tylko w przypadku gdy powodują one taki skutek. Jak wynika z powyższego, zasadniczą przesłanką stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. jest bezprzedmiotowość decyzji, która powstała po jej wydaniu. Niespełnienie tej przesłanki wyklucza możliwość wydania decyzji wygaszającej, gdyż interes strony i interes społeczny może być rozpatrywany dopiero po stwierdzeniu warunku bezprzedmiotowości. Analizując przesłankę bezprzedmiotowości należy stwierdzić, że nie jest ona spełniona w tym przypadku. Podmiot zobowiązany do wykonania decyzji nie uległ zmianie, jest nim w dalszym ciągu Z. D., istnieje ściana wewnętrzna poprzeczna pomiędzy pawilonami nr [...] i [...], której położenie od czasu wydania decyzji nie uległo zmianie. Organ nie posiada dokumentacji dotyczącej postępowania związanego z wydaniem decyzji z [...].01.2002 r., znak [...] (w tym protokołów kontroli przeprowadzonych przed wydaniem decyzji), gdyż została ona przekazana do właściwych organów w związku z innymi wnioskami Z. D.

Wnioskodawczyni do wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji dołączyła kserokopię pisma WINB z [...].04.2000 r. (czyli sprzed wydania decyzji z [...].01.2002 r.). W piśmie tym stwierdzono między innymi cyt.: "W wyniku kontroli ustalono, że budowę realizowano na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].02.1992, [...], która dotyczyła wybudowania budynków składających się z pięciu sąsiadujących ze sobą parterowych pawilonów, następnie decyzją [...] z dnia [...].11.1994 r. udzielono pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę w/w pawilonów. Na tym etapie budowy nastąpiło niezgodne z projektem usytuowanie ściany wewnętrznej poprzecznej pomiędzy sąsiednimi pawilonami nabytymi później przez Panią Z. D. i Panią A. S. Błąd ten częściowo skorygowano sytuując ścianę I piętra na właściwym miejscu. Przesunięcie ściany na parterze spowodowało zmniejszenie szerokości z 5,35 na 5,05 pawilonu Pani A. S. na korzyść Pani Z. D., w wyniku czego występuje kolizja funkcji klatki schodowej".

Organ stwierdził, że ograniczając się jedynie do porównania stanu faktycznego wynikającego z pisma, tj. wymiar pawilonu A. S. - 5,05 m, oraz faktu przesunięcia ściany I piętra względem ściany parteru w stronę pawilonu Z. D. (w wyniku czego powstał uskok) z obecnie wykonanymi pomiarami, należy stwierdzić, iż przedmiotowa ściana nie zmieniła położenia od czasu wydania decyzji z [...].01.2002 r. Wynika to z protokołu kontroli z [...].03.2014 r. i kontroli późniejszych przeprowadzonych na segmencie nr [...] (działka [...]) należącym do A. S. Ponadto Pan S, reprezentujący A S, oświadczył w protokole z [...].03.2018 r., że położenie przedmiotowej ściany nie uległo zmianie. Ponieważ przedmiotowa ściana zarówno na poziomie parteru i piętra jest ścianą wspólną oddzielającą segment A. S. i Z. D., jej przesunięcie spowodowywałoby zmianę wymiarów w obu segmentach.

Odnosząc się do pism wnioskodawczyni złożonych w trakcie postępowania, odnośnie wymiarów jej segmentu [...] (działka [...]) na poziomie parteru należy stwierdzić, że . D. nie kwestionuje ustaleń dokonanych w tym zakresie podczas kontroli PINB i WINB dokonanej [...].03.2014 r. i późniejszych kontroli PINB. Nie kwestionuje również faktu istniejącego przesunięcia ściany parteru względem ściany piętra i związanego z tym uskoku, którego projekt nie przewidywał. Natomiast organ nie może potwierdzić, że decyzja została wykonana, jak twierdzi w swoich pismach wnioskodawczyni, skoro, jak wynika z powyższych wyjaśnień, położenie ściany nie uległo zmianie od czasu wydania decyzji. Co za tym idzie, nie można stwierdzić bezprzedmiotowości decyzji z [...].01.2002 r., znak [...], która nastąpiła po jej wydaniu, gdyż stan faktyczny od czasu wydania decyzji nie uległ zmianie. Jest to kluczowe w kontekście możliwości wygaszenia decyzji w oparciu o art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. Zatem dalsze rozpatrywanie kwestii interesu społecznego i interesu strony nie ma wpływu dla rozstrzygnięcia sprawy.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Z. D. podkreślając, że, jak wynika z jej uzasadnienia, podjęta ona została bez koniecznych istotnych dokumentów. W celu ustalenia, czy decyzja budowlana naprawcza została wykonana lub nie, należy:

1. posiadać protokół kontroli przybudówki na działce [...], poprzedzającej wydanie decyzji z [...].01.2002 r.,

2. posiadać protokół kontroli przybudówki z jakąkolwiek datą sprzed 2005 r., ponieważ w tym roku dokonana została przebudowa ściany, po której to przebudowie jej przybudówka uzyskała szerokość 560 cm, czyli zgodną z projektem,

3. posiadać protokół kontroli wykonanej obecnie, również w tej samej przybudówce.

Następnie należy wskazać na odstępstwa od projektu budowlanego wykazane w jej przybudówce przed datą [...].01.2002 r., czyli datą podjęcia decyzji naprawczej, z obecnym stanem, który po wykonaniu robót budowlanych jest zgodny z projektem.

Skarżąca wskazała, że PINB stwierdził, iż nie ma zastrzeżeń do obecnych wymiarów przybudówki ze sporna ścianą.

Po wykonanych w 2005 r. robotach budowlanych skarżąca wynajęła rzeczoznawcę, który stwierdził, że w chwili wydania przez niego opinii, tzn. pod koniec 2005 r., ściana, której dotyczyła decyzja z 2002 r., stoi już we właściwym miejscu.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., znak [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej też jako WINB) na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 P.b. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przyjmuje się, iż bezprzedmiotowość w rozumieniu art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku gdy powoduje ona taki skutek. Żaden z ww. warunków bezprzedmiotowości nie zaistniał w niniejszej sprawie.

Jak wskazał organ I instancji, lokalizacja ściany wewnętrznej poprzecznej pomiędzy pawilonami, nie uległa zmianie od czasu wydania przedmiotowej decyzji. Z wyjaśnień PINB Miasta wynika, że w trakcie kontroli pawilonów przeprowadzonych [...].03.2014 r. stwierdzono, iż obowiązek przesunięcia ściany, wynikający z decyzji PINB Miasta [...] z [...].01.2002 r., znak: [...] i ostatecznej decyzji WINB z [...].03.2002 r., znak: [...], nie został wykonany. Organ podkreślił, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5.05.2005 r., sygn. akt II SA/Gd 950/02, w myśl art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Także przeprowadzone przez PINB [...].03.2018 r. oględziny nie wykazały, aby lokalizacja przedmiotowej ściany uległa zmianie w stosunku do obowiązku nałożonego decyzją z [...].01.2002 r., co potwierdził pełnomocnik A. S. Stan faktyczny w sprawie nie uległ zatem zmianie po wydaniu decyzji z [...].01.2002 r.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, który stwierdził, że nie zachodzi bezprzedmiotowość decyzji z [...].01.2002 r., uzasadniająca jej wygaśnięcie w oparciu o art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. i zaskarżoną decyzją słusznie odmówił stwierdzenia jej wygaśnięcia.

Skargę na powyższą decyzję złożyła Z. D. ponownie podkreślając, że organy podjęły swoje decyzje nie posiadając pełnej dokumentacji. W celu stwierdzenia, czy decyzja z 2002 r. została wykonana, należy porównać ustalenia zawarte w protokole kontroli poprzedzającej wydanie decyzji, z protokołami kontroli wykonanymi obecnie. Należy więc wskazać, jakie odstępstwa od projektu w przybudówce występowały w chwili wydawania decyzji w 2002 r., a jakie odchylenia są w dniu dzisiejszym. Tego ani powiatowy, ani wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, nie dokonał.

Z pisma WINB z [...].04.2000 r. wynika, że [...].04.2000 r. została wykonana kontrola realizacji budowy. Stwierdzono, że ściana została przesunięta na korzyść skarżącej o 30 cm. W związku z tym, że projekt budowlany zakładał szerokość jej przybudówki na 560 cm, stwierdzenie powyższe oznaczało, że w czasie kontroli przybudówka posiadała szerokość 590 cm. Na podstawie tej kontroli [...].01.2002 r. wydano decyzję zobowiązującą do doprowadzenia przybudówki do stanu zgodnego z projektem. W związku z tym, że nie zgadzała się z zakresem robót nakazanych decyzją nadzoru budowlanego, wniosła skargę do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny również nie otrzymał od nadzoru budowlanego protokółu kontroli. Wyrokiem z 2005 r. sąd administracyjny, opierając się wyłącznie na decyzji nadzoru budowlanego, nakazał doprowadzić przybudówkę do stanu zgodnego z dokumentacją. Postanowienie sądu było zrozumiałe i zgodne z Prawem budowlanym, zgadzała się z nim, dlatego nie odwołała się od niego. Po wyroku wynajęła murarza, wręczyła mu projekt budowlany i zleciła wykonanie robót w przybudówce w takim zakresie, aby wszystkie jej wymiary były zgodne z projektem. Murarz roboty wykonał w taki właśnie sposób.

Następnie, pomimo wcześniejszych jej wniosków w tym zakresie, dopiero [...].03.2014 r. organ dokonał kontroli przybudówki. Z dokonanych pomiarów wynika, że jej szerokość jest zgodna z projektem i wynosi 560 cm. Odmówiono jednak porównania ustaleń z projektem budowlanym, a przecież to było celem kontroli i ustalenia, czy wykonane zostały decyzje budowlane. Wykonane zostały jeszcze dwie kontrole i ponownie PINB odmówił porównania stanu faktycznego z projektem budowlanym.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o wystąpienie do PINB oraz WINB o dokonanie porównania projektu budowlanego ze stanem faktycznym. Porównanie stanu faktycznego z projektem jest konieczne dla ustalenia, czy została wykonana decyzja z 2002 r. i czy wycofać ją z obiegu prawnego.

W piśmie z [...].01.2017 r. PINB stwierdził, że wyniki pomiarów są mu znane i nie są przez niego kwestionowane, dlaczego więc uważa, że skarżąca nie wykonała decyzji z 2002 r. Dalsze przesuwanie ściany spowoduje zaistnienie odstępstwa od projektu.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W sprawie sporna była okoliczność, czy skarżąca wykonała decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z [...].01.2002 r., znak [...], w której nakazano jej doprowadzenie ściany wewnętrznej poprzecznej pomiędzy pawilonami przy ul. O. [...] i [...] do stanu zgodnego z dokumentacją będącą integralną częścią pozwolenia na budowę z dnia [...].02.1992 r., znak [...] i decyzji na dokończenie z dnia [...].11.1994 r., znak [...].

Należy zgodzić się ze skarżącą, że aby dokonać ustaleń w tym zakresie, organy winny dysponować pełnym materiałem dowodowym, w szczególności protokołem kontroli dokonanej przed wydaniem ww. decyzji z [...].01.2002 r. oraz pozwoleniem na budowę z [...].02.1992 r. i decyzją na dokończenie z [...].11.1994 r. Dopiero w oparciu o te dokumenty można by zweryfikować, czy skarżąca wykonała nałożony na nią obowiązek.

Organy tymczasem nie dysponowały ww. dokumentacją i w oparciu jedynie o szczątkowe dokumenty i nie poparte logiczną argumentacją domysły próbowały ustalić stan faktyczny. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na dokonanie jednoznacznych ustaleń. Organ odwołał się w tym zakresie do pisma WINB z [...].04.2000 r. skierowanego do A. S., z którego wynika bezsporna w sprawie okoliczność, że doszło do niezgodnego z projektem budowlanym posadowienia ściany oddzielającej budynki, co spowodowało zmniejszenie szerokości pawilonu A. S. z 5,35 do 5,05 m. Dalej organ dokonał zestawienia ww. informacji z obecnie wykonanymi pomiarami w części budynku należącej do skarżącej i doszedł do wniosku, że nie doszło do zmiany położenia przedmiotowej ściany po 2002 r. Pomijając fakt, czy tytko pismo adresowane do innego uczestnika postępowania, nie poparte innymi dokumentami, może stanowić podstawę do dokonywania jednoznacznych ustaleń, stwierdzić trzeba, że w oparciu o treść uzasadnienia decyzji nie można wywnioskować, jaki był tok rozumowania organu. Użył on ogólnego sformułowania, że dokonał "zestawienia" treści ww. pisma oraz wyników aktualnych kontroli, nie wyjaśniając, na czym miałoby ono polegać, jakie są przyjęte parametry przedmiotowego zestawienia, w szczególności organ nie wykonał obliczeń matematycznych pozwalających na ustalenie wymiarów nadbudówki w 2002 r. w celu porównania z aktualnymi. Organ posłużył się w tym zakresie skrótem myślowym, który powoduje brak możliwości odtworzenia sposobu jego rozumowania w oparciu o zasady logiki i matematyczne wyliczenia.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, że o tym, iż nie dokonano po dacie wydania decyzji [...].01.2002 r. żadnych robót budowlanych świadczących o jej wykonaniu przez skarżącą, świadczyć by miało oświadczenie pełnomocnika A. S. zawarte w protokole z [...].03.2018 r. Z oświadczenia tego wynika, że nie dokonano żadnych prac od czasu ostatniej kontroli, tj. [...].12.2016 r.

Reasumując, organ dysponuje w przedmiotowej sprawie jedynie aktualnymi parametrami budynku, natomiast brak jest jednoznacznych danych, które pozwalałyby na ustalenie, jaki był zakres obowiązków nałożonych na skarżącą na podstawie decyzji, której stwierdzenia wygaśnięcia żąda ona. Bez tego nie jest możliwe stwierdzenie, czy decyzja ta stała się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. Jeszcze raz należy wskazać, że samo pismo WINB z [...].04.2000 r., na którego treść powołuje się organ, nie może stanowić jednoznacznego dowodu na poparcie tezy stawianej przez niego. W sprawie istnieją wątpliwości, które mogą być rozwiane jedynie na skutek prawidłowo przeprowadzonego postępowania administracyjnego polegającego na zebraniu wszystkich dowodów istotnych dla ustalenia stanu faktycznego stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Dopiero bowiem na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ może ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.). Sąd dostrzega problemy związane ze zgromadzeniem wszystkich istotnych dla sprawy dokumentów, jednak okoliczność ta nie może tłumaczyć naruszenia ww. przepisów postępowania administracyjnego.

Ponownie rozpoznając sprawę organ zgromadzi materiał dowodowy niezbędny do ustalenia w prawidłowy sposób stanu faktycznego, w szczególności dotyczy to protokołu kontroli dokonanej przed wydaniem decyzji z [...].01.2002 r. oraz pozwolenia na budowę z [...].02.1992 r. i decyzji jej na dokończenie z [...].11.1994 r. Następnie po zgromadzeniu niezbędnego materiału dowodowego i ustaleniu w oparciu o niego stanu faktycznego organ oceni, czy zaistniały przesłanki do wygaśnięcia decyzji w oparciu o art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 cyt. ustawy z uwzględnieniem uiszczonych przez skarżącą wpisu w kwocie 200 zł (§ 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz kosztów dojazdu jej pełnomocnika w kwocie 100 zł.