Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1481/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 126, art. 156 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 17 pkt 6 lit b, art. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 1991 nr 116 poz 503
law: Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów  Naturalnych i Leśnictwa z dnia 5 listopada 1991 r. w sprawie klasyfikacji wód oraz warunków, jakim powinny odpowiadać ścieki wprowadzane do wód lub do ziemi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi Gminy O. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 19 maja 2022 r. znak O.OL.Z-3.438.15.2021.7.MD w przedmiocie uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 11 kwietnia 2022 r., znak: O.OL.Z-3.438.15.2021.6.BS, II. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz Gminy O. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r., znak: [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 17 pkt. 6 lit. b tiret trzecie i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503), po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza O. z dnia [...] kwietnia 2022 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2022 r., znak: (...), o odmowie uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. dla terenów przy ulicach Z., M. i P.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2021 r. Burmistrz O., zawiadomił GDDKiA Oddział w O. o przystąpieniu do sporządzenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. dla terenów przy ulicach Z., M. i P. W odpowiedzi na to zawiadomienie GDDKiA Oddział w O. pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. zgłosił uwagi do sporządzanego projektu planu.

Następnie, wnioskiem z dnia [...]grudnia 2021 r. Burmistrz O. przedłożył GDDKiA Oddziałowi w O. do uzgodnienia projekt miejscowego planu w trybie art. 17 pkt 6 lit. b tiret trzecie i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 503, dalej u.p.z.p.), w związku z art. 106 § 5 i art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm,; zwanego dalej k.p.a.). Mając na uwadze powyższe przepisy Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. odmówił uzgodnienia i określił warunki, po spełnieniu których powyższy plan zostanie uzgodniony.

Pismem z dnia 24 lutego 2022 r. znak: [...] Burmistrz O. przedłożył Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad, do ponownego uzgodnienia projekt planu. Postanowieniem z dnia 10 marca 2022 r. znak: [...] organ ponownie odmówił uzgodnienia i określił warunki, po spełnieniu których powyższy plan zostanie uzgodniony.

W dniu [...] marca 2022 r. pismem znak: [...] Burmistrz O. przedłożył do ponownego uzgodnienia projekt planu. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. znak: [...] odmówił uzgodnienia ww. projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w przesłanym kształcie i ponownie określił warunki, po spełnieniu których powyższy plan zostanie uzgodniony.

W dniu 28 marca 2022 r. pismem znak: (...) Burmistrz O. przedłożył Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad, do ponownego uzgodnienia projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. dla terenów przy ulicach Z., M. i P. Przedstawiony projekt ww. planu nie został ponownie uzgodniony przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2022 r. znak: (...), w którym to również organ określił warunki, po spełnieniu których powyższy plan zostanie uzgodniony. W postanowieniu tym wskazano na naruszenie przepisów prawa art. 29 ust. 1, art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 1376 ze zm.; zwanej dalej u.d.p.) i § 9 ust. 1 pkt 4), § 76a, § 77 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 124 ze zm. - zwanego dalej rozporządzeniem MTiGM) w zakresie obsługi komunikacyjnej terenu 2U (teren zabudowy usługowej).

Postanowienie z dnia 11 kwietnia 2022 r. zaskarżył Burmistrz O., który złożył w ustawowym terminie wniosek z dnia 19 kwietnia 2022 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy i uzgodnienie projektu planu.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy postanowienie z dnia 11 kwietnia 2022 r. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 35 ust. 3 u.d.p. zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. W tej sprawie obszar objęty granicami ww. planu przylega do granicy pasa drogowego drogi krajowej nr 58, która zarządzana jest przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

Droga krajowa nr 58 na przedmiotowym odcinku zakwalifikowana została zarządzeniem nr 10 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z 19 kwietnia 2021 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych, do klas dróg głównych (droga klasy G). W pierwszym rzędzie zarządca drogi krajowej nr 58 zwrócił uwagę na przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia MTiGM, w którym określono wymagania dotyczące ograniczenia dostępności do dróg klasy Z i dróg wyższych klas (w tym G). Ograniczenie dostępności do drogi uzyskuje się poprzez określenie: możliwych połączeń z innymi drogami, dopuszczalnych odstępów między węzłami lub skrzyżowaniami, możliwości stosowania zjazdów. Ustawodawca przyjął takie warunki co do połączeń dróg, dopuszczalnych odstępstw między węzłami lub skrzyżowaniami oraz warunki stosowania zjazdów, aby zapewnić wymagany poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego.

W uzasadnieniu postanowienia organ uzgadniający szczegółowo określił stan faktyczny, który został ustalony na podstawie przedłożonego przez Burmistrza O. projektu planu zagospodarowania przestrzennego oraz będących w posiadaniu organu dokumentów, ustalających stan faktyczny lokalizacji istniejących zjazdów na drodze krajowej nr (...) na podstawie prowadzonej ewidencji w Banku Danych Drogowych i dokumentacji fotograficznej. Teren 2U objęty projektem analizowanego planu miejscowego przylega bezpośrednio do granicy pasa drogowego drogi krajowej nr (...), dlatego też zarządca drogi miał podstawy, aby odnieść się do tego terenu i analizować obsługę komunikacyjną tego terenu ustaloną w projekcie planu. Zarzuty, iż ustalenia planu dla terenu 2U nie naruszają żadnego z przywołanych powyżej przepisów oraz że zarządca drogi wywodzi, że projekt planu przewiduje wykorzystanie istniejącego zjazdu z drogi krajowej nr (...) na drogę gminną zlokalizowaną poza granicami planu, organ uznał za niezasadne. W ustaleniach projektu planu w § 23 ust. 4 pkt b dostępność komunikacyjną terenu oznaczonego symbolem 2U określono w następujący sposób cyt.: "dla terenu oznaczonego symbolem 2U: z drogi oznaczonej symbolem 4KDD oraz drogi gminnej zlokalizowanej poza granicami planu poprzez teren oznaczony symbolem 5ZI". Droga gminna zlokalizowana poza granicami planu, o której mowa w projekcie planu miejscowego, stanowi działkę nr (...) i łączy się ona z drogą krajową nr (...) zjazdem indywidualnym w km 1+725 str. lewa. Takiego stanu faktycznego nie można pominąć przy analizie projektu planu skoro zarządca drogi krajowej nr (...) ma rozstrzygać o możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego w trybie art. 35 ust. 3 u.d.p. W związku z tym, w ocenie organu uzgadniającego, zapis w planie miejscowym oraz załącznik nr 1 do planu, daje możliwość wykorzystania istniejącego zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr (...) w km 1+725 str. lewa na drogę gminną na działce nr (...). Obowiązkiem ustawowym zarządcy drogi krajowej nr (...) jest ocena czy jest możliwość włączenia do drogi krajowej ruchu drogowego z terenu zabudowy usługowej 2U poprzez istniejący zjazd indywidualny w km 1+725 na drogę gminną na działce nr (...). Zaznaczyć należy, iż zarządca drogi obowiązany jest do takiego działania, by zjazd był wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem, a pod względem technicznym zapewniał bezpieczeństwo użytkownikom. Planowane zagospodarowanie terenu 2U (usługi), posiadając możliwość korzystania ze zjazdu w km 1+725 str. lewa, doprowadzić może do zagrożenia bezpieczeństwa ruchu i naruszenia obowiązujących przepisów.

W ocenie organu uzgadniającego, zapis projektu planu winien być konkretny i jednoznaczny, niebudzący wątpliwości co do konfrontacji ze stanem faktycznym obowiązującym na analizowanym terenie, wymaga to sformułowania tak zapisów ww. planu, które wykluczą korzystanie ze zjazdu indywidualnego w km 1+725 str. lewa na działkę nr (...), który nie jest przystosowany do założeń planu dostępności zabudowy o funkcji usługowej. Przepis § 76a rozporządzenia MTiGM normuje podział zjazdów na dwie kategorie: zjazdy indywidualne i zjazdy publiczne, przy czym przyporządkowanie danego zjazdu do jednej z powyższych kategorii należy do oceny zarządcy drogi i zależy od rodzaju obiektu planowanego na działce. Ustalona w projekcie planu obsługa komunikacyjna terenu 2U niezgodna jest z § 76a pkt 1 ppkt c rozporządzenia MTiGM i zagrażać będzie bezpieczeństwu ruchu drogowego na drodze krajowej nr 58, przy braku dostosowania ww. zjazdu do normatywnych parametrów technicznych dla zjazdów publicznych. W myśl § 77 rozporządzenia MTiGM, zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych. Parametry i warunki usytuowania zjazdu publicznego są odmiennie od tych dla zjazdu indywidualnego i są bardziej rygorystyczne ze względu na ruch jaki przenosi zjazd publiczny.

W odniesieniu do dróg krajowych klasy G przepisy szczególne stawiają dosyć surowe wymagania w zakresie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi tej klasy, tak aby była zapewniona płynność ruchu i bezpieczeństwo ich użytkowników. Ponadto, zgodnie z art. 29 u.d.p. przebudowa zjazdu z drogi krajowej wymaga uzyskania zezwolenia zarządcy drogi w drodze decyzji administracyjnej. Jest to odrębne postępowanie uruchomione wnioskiem właściciela działki, na którą zlokalizowany jest zjazd przeznaczony do przebudowy. Podkreślić także należy, że taka decyzja ma charakter uznaniowy, a podstawowym kryterium, które warunkuje uzyskanie zgody na przebudowę zjazdu, jest spełnienie wymogów bezpieczeństwa ruchu drogowego (por. wyroki NSA: z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 276/11, z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 1068/10 oraz z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1783/09). W postępowaniu o wydanie zezwolenia na przebudowę zjazdu wymagane jest przeprowadzenie przez zarządcę drogi analizy geometryczno-ruchowej zmierzającej do wdrożenia rozwiązań technicznych zapewniających bezpieczeństwo ruchu pojazdów oraz płynność ruchu na drodze krajowej.

Zarządca drogi krajowej nr (...) przeanalizował również położenie drogi gminnej na działce nr (...) (poza granicami planu) pod względem warunków technicznych zawartych w § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MTiGM, cyt. "W celu zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego (...) na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas lub dodatkowej jezdni, o której mowa w § 8a ust. 1 pkt 2, szczególnie do terenów przeznaczonych pod nową zabudowę". Na rysunku projektu planu miejscowego droga gminna na działce nr 317 (poza granicami planu) przylega także do drogi gminnej publicznej 2KDL, która łączy się z drogą gminną publiczną 4KDD. W wyniku takiego połączenia dróg, istnieje możliwość obsługi terenu 2U poprzez drogę gminną położoną poza planem do drogi 2KDL, która nie ma połączenia z drogą krajową nr (...). Niezależnie od tego, że droga gminna na działce nr (...) położona jest poza granicami planu, to zapis dotyczący obsługi komunikacyjnej dla terenu 2U w brzmieniu przesłanym przy wniosku z dnia 28 marca 2022 r. pismem znak: (...), nie daje możliwości wyegzekwowania ustaleń w planie, jako jedynego rozwiązania obsługi komunikacyjnej terenu 2U do drogi gminnej zlokalizowanej poza granicami planu poprzez teren oznaczony symbolem 5ZI a następnie kolejną drogą przyległą 2KDL.

O ile możliwe, a nawet wskazane jest zapewnienie obsługi komunikacyjnej przedmiotowego terenu 2U do ww. drogi publicznej 2KDL, to z uwagi na brak ograniczenia korzystania w terenie ze zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr (...) w km 1+725 str. lewa, a przez to posiadanie sposobności dojazdu do terenu 2U ww. zjazdem, stwarza niebezpieczeństwo faktycznego użytkowania tego zjazdu, z czym zarządca drogi krajowej nie może się zgodzić.

Zarzut, że zarządca drogi krajowej nr 58, odmawiając uzgodnienia projektu planu, wszedł w kompetencje zarządcy drogi gminnej jest bezpodstawny. Analizując projekt planu dla terenu 2U organ uzgadniający poddał analizie możliwość obsługi komunikacyjnej tego terenu z drogi gminnej położonej na działce nr (...) (poza granicami planu), która posiada faktyczny bezpośredni zjazd indywidualny w km 1+725 str. lewa drogi krajowej nr (...) i wpływ komunikacji tym zjazdem na bezpieczeństwo ruchu drogowego na drodze krajowej. Zastosowanie ograniczenia dostępności do drogi krajowej wskazujące na drogi gminne 2KDL i 4KDD wynika z zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego na drodze krajowej i stosowania § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MTiGM.

Organ wskazał ponadto, iż odrębny projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. dla terenów przy ulicach Z., M. i P. był przedmiotem analizy na wniosek Burmistrza O. z dnia 13 kwietnia 2022 r. W ustaleniach tej wersji projektu planu w § 23 ust. 4 pkt b dostępność komunikacyjną terenu oznaczonego symbolem 2U określono w następujący sposób cyt.: "dla terenu oznaczonego symbolem 2U: z drogi oznaczonej symbolem 4KDD, która połączona jest z drogą oznaczoną w planie symbolem 2KDL.". Tak sformułowane zapisy zostały pozytywnie zaakceptowane przez zarządcę drogi krajowej nr (...) i postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 r., znak: (...) organ uzgodnił projekt planu. Ponownie podkreślić należy, że projektowana w planie droga publiczna 2KDL nie ma połączenia z drogą krajową nr (...). Dlatego też, z powyższego zapisu jednoznacznie wynika, że teren 2U nie będzie miał możliwości obsługi komunikacyjnej poprzez drogę gminną na działce nr (...), położoną poza granicami planu, a tym samym nie będzie możliwości wykorzystania istniejącego zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr (...) w km 1+725 str. lewa.

Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Gmina O., zarzucając naruszenie właściwości organu w zakresie, w jakim organ nie wyraża zgody na skomunikowanie terenu 2U z fragmentu drogi gminnej położonej na działce nr (...) w obrębie M., położonego poza granicami planu. W skardze zwrócono uwagę, że co prawda działka nr (...) w większości jest położona w granicach opracowywanego projektu planu, to jednak jej fragment na długości ok. 100 m jest położony poza granicami planu. Jest to jednak fragment drogi gminnej, a nie krajowej i tylko do zarządcy drogi gminnej - Gminy O. - należy decydowanie o tym, czy dany teren może być z niej skomunikowany, czy nie, tymczasem GDDKiA odmową uzgodnienia projektu planu i postawionym w trybie art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503) warunkiem dopuszczenia skomunikowania terenu 2U jedynie z drogi 4KDD, wchodzi w kompetencje zarządcy drogi gminnej. Gmina O. nie kwestionuje stanowiska GDDKiA wyrażającego się w braku zgody na skomunikowanie terenu 2U z drogi krajowej. Świadczą o tym zapisy projektu planu dopuszczające skomunikowanie z innych dróg, z pominięciem krajowej. Niemniej jednak to do gminy należy decyzja, czy wyrazi zgodę na skomunikowanie terenu 2U z drogi 4KDD, czy również z drogi o numerze działki (...), położonej poza granicami planu. W ocenie tutejszego organu, nie ma żadnych przeszkód, aby komunikacja terenu 2U następowała z drogi o numerze działki. W świetle art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają w granicach i na podstawie prawa. Oznacza to, iż działanie każdego organu musi mieć oparcie w obowiązującym prawie. Naczelną zasadą prawa administracyjnego jest bowiem zakaz domniemania kompetencji. Ponadto należy podkreślić, iż normy kompetencyjne powinny być interpretowane w sposób ścisły, literalny. W ocenie Gminy, skoro projekt planu nie dopuszcza skomunikowania terenu 2U z drogi krajowej, a jedynie z dróg gminnych, a organ uzgadniający wymusza zakaz skomunikowania go z jednej z dróg gminnych, to dochodzi do niedozwolonego w polskim systemie prawnym rozszerzenie kompetencji zarządcy drogi, co jest niezgodne z zasadami państwa prawa i stanowi podstawę do wyeliminowania wadliwego aktu stosowania prawa.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2022, poz. 329 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Skarga okazała się zasadna, ale z przyczyn innych niż w niej podniesione, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu. Z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości Sąd za konieczne uznał wyeliminowanie z obrotu prawnego obu postanowień Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 19 maja 2022 r. i z dnia 11 kwietnia 2022 r.

Jak wynika z akt sprawy projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. dla terenów przy ulicach Z., M. i P. w różnych wersjach był przedmiotem wielokrotnych uzgodnień z Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, począwszy od wniosku z dnia 10 grudnia 2021 r., którym Burmistrz O. przedłożył GDDKiA Oddziałowi w O. po raz pierwszy ten projekt do uzgodnienia w trybie art. 17 pkt 6 lit. b tiret trzecie i art. 24 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 106 § 5 i art. 124 k.p.a. Z analizy akt sprawy i treści poszczególnych postanowień uzgodnieniowych wynika, że część uwag i warunków dotyczących treści planu sformułowanych przez zarządcę drogi krajowej zostało przez organ planistyczny uwzględnione i wprowadzone do projektu planu. Ostatnią sporną kwestią pozostała kwestia możliwości skomunikowania z drogą krajową nr (...) terenu 2U.

W tym przedmiocie postanowieniem z dnia [...] marca 2022 r. znak: (...) Generalny Dyrektor Gród Krajowych i Autostrad, po rozpoznaniu wniosku Burmistrza O. z dnia (...) marca 2022 r., nie uzgodnił projektu planu w zakresie skomunikowania terenu 2U z drogą krajową nr 58. Postanowienie to zostało doręczone Gminie O. w dniu 28 marca 2022 r. i stało się ostateczne w dniu 4 kwietnia 2022 r. wobec tego, że nie został od niego złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W tym samym dniu [...] marca 2022 r. pismem znak: (...) Burmistrz O. ponownie przedłożył Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w trybie art. 17 pkt 6 lit. b tiret trzecie i art. 24 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 106 § 5 i art. 124 k.p.a. do uzgodnienia ten sam projekt planu, polemizując z organem uzgodnieniowym co do prawidłowości odmowy uzgodnienia i wyznaczając organowi termin 14 dni na uzgodnienie projektu od otrzymania niniejszego wniosku.

W dniu [...] kwietnia 2022 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem znak: (...), ponownie odmówił uzgodnienia przedłożonego w dniu (...) marca 2022 r. projektu planu w zakresie skomunikowania terenu 2U z drogą krajową nr 58. Treść uzasadnienia tego postanowienia jest tożsama z uzasadnieniem postanowienia z dnia 28 marca 2022 r. Następnie postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, po rozpoznaniu wniosku Gminy O. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia 11 kwietnia 2022 r. Organ orzekł więc dwukrotnie w tym samym przedmiocie. Pierwszy raz postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r., które stało się ostateczne w dniu 4 kwietnia 2022 r., a następnie postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2022 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r.

Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco. W myśl art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. Zastosowanie przepisu art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. następuje tylko w przypadku stwierdzenia, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej dwoma postanowieniami, z których pierwsze jest ostateczne. Tożsamość spraw istnieje, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Tożsamość musi zatem dotyczyć zarówno aspektu podmiotowego, jak i przedmiotowego sprawy (por. wyrok NSA z 17 lutego 2022 r. sygn. akt I OSK 485/21, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sprawie postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2022 r. oraz z dnia 11 kwietnia 2022 r. i 19 maja 2022 r. dotyczyły tego samego podmiotu - Burmistrza O, działającego na podstawie art. 17 pkt 6 lit. b tiret trzecie i art. 24 ust. 1 u.p.z.p. oraz tego samego przedmiotu – uzgodnienia projektu planu w zakresie treści § 23 ust. 4 pkt b projektu dotyczącego dostępności komunikacyjnej terenu oznaczonego symbolem 2U, w szczególności dostępu tego terenu do drogi krajowej nr (...). Zatem organ uzgadniający wydał postanowienia z dnia 11 kwietnia 2022 r. i 19 maja 2022 r. o odmowie uzgodnienia projektu planu w sytuacji, gdy kwestia odmowy uzgodnienia tego samego projektu planu w tym samym zakresie została już poprzednio rozstrzygnięta postanowieniem ostatecznym z dnia 28 marca 2022 r.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia z dnia 19 maja 2022 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2022 r., znak: (...). W związku z powyższym, Sąd nie mógł odnieść się do podniesionych w skardze zarzutów. Organ powinien na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. z przyczyn przedmiotowych odmówić wszczęcia ponownego postępowania uzgodnieniowego z wniosku Burmistrza O. z dnia 28 marca 2022 r.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie