Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 220/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi P. S. (dalej jako skarżący) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w całości oraz określająca skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 10.806 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki B., wyprodukowanego w 2004 r., o numerze identyfikacyjnym [...], o pojemności silnika 2993 cm3.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] czerwca 2009 r. skarżący dokonał na terytorium Niemiec nabycia za kwotę 12.900 euro uszkodzonego samochodu marki B. wyprodukowanego w 2004 r. (nr identyfikacyjny [...], pojemności silnika 2993 cm3).

Przedmiotowy pojazd został zarejestrowany w Starostwie Powiatowym w G. w dniu [...] czerwca 2009 r., pod nr rej. [...] jako samochód ciężarowy, podrodzaj wielozadaniowy.

Skarżący nie złożył deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu w związku z czym Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. wszczął wobec niego z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.

Po przeprowadzeniu tego postępowania organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2012 r. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 10.834,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że ogół cech projektowych ww. pojazdu wskazuje na jego klasyfikację do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej i w związku z tym pojazd spełnia definicję samochodu osobowego zawartą w art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 626, z późn. zm.).

Naczelnik Urzędu Celnego zauważył, że biorąc pod uwagę liczbę miejsc siedzących oraz dopuszczalną ładowność pojazdu określoną w kopii dowodu rejestracyjnego załączonej do protokołu oględzin z dnia [...] listopada 2011 r., przyjmując masę jednego pasażera na 70 kg, masa ładunku przewożonego w przestrzeni ładunkowej wynosi 175 kg (525 kg - (5 x 70 kg) = 175 kg). Jest ona zatem zdecydowanie mniejsza od masy przypadającej na część pasażerską pojazdu (5 x 70 kg = 350 kg). Tym samym pojazd zakupiony przez skarżącego konstrukcyjnie przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób, a nie towarów.

Organ podatkowy pierwszej instancji podkreślił także, że sposób użytkowania tego pojazdu nie ma znaczenia dla podlegania bądź niepodlegania opodatkowaniu akcyzą. Dla opodatkowania tym podatkiem istotne jest bowiem przyporządkowanie pojazdu do kodu CN oraz ustalenie, że konstrukcyjnie przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób.

Następnie organ zauważył, iż z uzyskanego w sprawie pisma spółki B. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z dnia [...] grudnia 2011 r. określono typ pojazdu jako M1. Zgodnie z definicją pojęcia "kategoria M1" określoną w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 24 października 2005 r. w sprawie homologacji typu pojazdów i przyczep (Dz. U. nr 238, poz. 2010 z późn. zm.) obejmuje ona samochody osobowe, tj. pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu osób, mające nie więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy.

Z uwagi na brak wśród zgromadzonych w sprawie dokumentów informacji o dacie przemieszczenia pojazdu na terytorium kraju, jako datę powstania obowiązku podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego przyjął dzień wystawienia niemieckiego dowodu rejestracyjnego, tj. [...] czerwca 2009 r. oraz do obliczenia podstawy opodatkowania pojazdu średni kurs euro w dniu powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z tabelą nr 116/A/NBP/2009 wynoszący 4,5153 zł. Zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu wyniosło więc 10.834,00 zł według stawki akcyzy na samochody osobowe wynoszącej 18.6% podstawy opodatkowania dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm3.

Na koniec organ I instancji wskazał na obowiązek zapłaty odsetek od ww. kwoty oraz wyjaśnił sposób ich obliczenia.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o jej uchylenie podnosząc zarzuty naruszenia:

- art. 100 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez niewłaściwe ich zastosowanie i błędne przyjęcie, że samochód marki BMW 530D podlega akcyzie jako samochód osobowy, podczas gdy skarżący nabył samochód ciężarowy;

- art. 194 § 1 i § 2 w związku z art. 121 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), w zakresie nieuwzględnienia dowodu w postaci urzędowego dokumentu jakim jest dowód rejestracyjny pojazdu.

Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2012 r. oraz orzekając co do istoty sprawy określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 10.806.00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby wyjaśnił, iż istotą sporu w niniejszej sprawie (pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi) jest ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd marki BMW 530D jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, w konsekwencji czego, dokonana przez skarżącego czynność nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegała opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Przechodząc do meritum organ odwoławczy w pierwszej kolejności wyjaśnił, iż zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz. 626, ze zm.), w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, przy czym przez pojęcie "nabycie wewnatrzwspólnotowe" należy rozumieć przemieszczenie samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W postanowieniach art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym zawarta została legalna definicja pojęcia "samochód osobowy", Zgodnie z tym pojęciem, jak przytoczył organ odwoławczy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją HS 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte opozycją HS 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Dalej organ wyjaśnił, iż przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy jest do celów poboru akcyzy traktowany jako samochód osobowy i w konsekwencji należy do niego stosować przepisy ustawy o podatku akcyzowym, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji statystycznej. Do celów poboru akcyzy i oznaczenia wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 ze zm.).

Podkreślenia, w ocenie organu wymaga fakt, iż klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych nie dokonuje się na podstawie ustawy Prawo o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Przepisy Prawa o ruchu drogowym stosuje się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu, nie mają one natomiast zastosowania do ustalania podatku akcyzowego. Przepisy podatkowe są bowiem przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i legalne definicje zawarte w tej ustawie. Zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez Podatnika pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w dokumentach związanych z jego rejestracją (dowód rejestracyjny), nie jest wiążący dla organów podatkowych w zakresie obowiązku podatkowego w akcyzie.

Dyrektor Izby Celnej w W. wyjaśnił nadto, iż to, czy dany pojazd jest wyrobem akcyzowym, czy też nie, uzależnione jest jedynie od zakwalifikowania wyrobu do określonej pozycji Nomenklatury Scalonej. Powstanie bowiem obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest ściśle powiązane z prawidłowym przyporządkowaniem danego wyrobu do określonego kodu CN (por. wyrok NSA z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt I GSK 83/10). W związku z powyższym dla prawidłowości określenia pojazdu jako samochodu osobowego podlegającego opodatkowaniu akcyzą istotna jest jedynie jego prawidłowa klasyfikacja statystyczna w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze danego pojazdu, a nie kategoria samochodu wynikająca z jego rejestracji w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, jako samochodu ciężarowego.

Klasyfikacji taryfowej towarów w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się na podstawie ściśle określonych zasad (Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej) zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Odnosząc się dalej do przytoczonych w sprawie przepisów prawa Dyrektor Izby stwierdził, iż pojazd zakwalifikowany do pozycji HS 8703 to pojazd przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Kryterium oceny pojazdu pod względem klasyfikowania go do określonej grupy jest jego przeznaczenie z rozróżnieniem na przewóz osób, ładunku, czy też używanie jako pojazdu specjalnego. Przy pozycji HS 8703 zasadniczym przeznaczeniem jest przewożenie osób. Normy zawarte w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej wskazują, że poszczególne pozycje tejże nomenklatury powinny być interpretowane zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag. Kryterium oceny pojazdu jako zakwalifikowanego do pozycji HS 8703 jest zatem jego przeznaczenie do przewozu osób. Musi być ono ustalone na podstawie ogólnych cech pojazdu, jego budowy, wyposażenia, cech konstrukcyjnych. Przesądzać o tym będą obiektywne właściwości pojazdu. Dopiero w sytuacji, gdy nie będzie możliwe ustalenie właściwości pojazdu i jego zaszeregowanie do określonej kategorii, można pomocniczo stosować kryteria określone w notach wyjaśniających. Organ wskazał przy tym, że zasadnicze przeznaczenie pojazdu winno być oceniane na dzień powstania obowiązku podatkowego, bowiem w tej dacie kształtują się instrumentalne obowiązki podatnika wynikające z ustawy podatkowej.

Oceniając ogólny wygląd i ogół cech pojazdu marki B. na dzień jego nabycia wewnątrzwspólnotowego Dyrektor Izby Celnej kierując się zgromadzonym materiałem dowodom wskazał, że pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy (pismo B. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z dnia [...] grudnia 2011 r.).

Organ zaznaczył, że skarżący zakupił przedmiotowy samochód na terytorium Niemiec w dniu [...] czerwca 2009 r. W niemieckim dowodzie rejestracyjnym, wystawionym w dniu [...] czerwca 2009 r. wpisano liczbę miejsc siedzących – 2 (pole S.1) wskazując w polu 22 uwagę do pola S.1 o treści do S.1 do wyboru 4.

W dniu [...] czerwca 2009 r. na terenie kraju pojazd przeszedł badanie techniczne, podczas którego uprawniony diagnosta wydal zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu nr [...] z załącznikiem, tzw. dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, w którym przedmiotowy samochód występuje jako samochód ciężarowy wielozadaniowy z liczbą miejsc do siedzenia - 2.

W dniu [...] czerwca 2009 r. skarżący złożył do Starostwa Powiatowego w G. wniosek o rejestrację przedmiotowego samochodu, w polu "rodzaj i przeznaczenie pojazdu" zaznaczając - ciężarowy. W tym samym dniu Starosta G. wydał decyzję o dokonaniu czasowej rejestracji pojazdu.

W dniu [...] czerwca 2009 r. pojazd przeszedł kolejne badanie techniczne. W zaświadczeniu nr [...] uprawniony diagnosta stwierdził pojazd osobowy kombi, a w załączniku do ww. zaświadczenia opisał zmiany dokonane w pojeździe polegające na zdemontowaniu przegrody dzielącej część osobową od bagażowej oraz zamontowaniu kanapę z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa. W konsekwencji diagnosta zmienił liczbę miejsc w pojeździe na 5, pozostałe parametry nie uległy zmianie.

W dniu [...] czerwca 2009 r. skarżący złożył do Starostwa Powiatowego w G. zgłoszenie o dokonaniu zmian konstrukcyjnych pojazdu z ciężarowego na osobowy, do którego dołączył oświadczenie PHU [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o dokonaniu zmian konstrukcyjnych w pojeździe oraz rachunek nr [...] kwotę 150.00 zł za wykonanie usługi polegającej na demontażu ściany dzielącej pasażerów od części ładunkowej oraz montaż kanapy z oparciem i pasami bezpieczeństwa.

Starosta G. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. dokonał rejestracji pojazdu marki B. wskazując rodzaj pojazdu - samochód osobowy.

W dniu [...] listopada 2011 r. pracownicy Urzędu Celnego w P. przeprowadzili oględziny przedmiotowego pojazdu w obecności skarżącego. Organ odwoławczy wskazał, iż ze zgromadzonych w trakcie oględzin materiałów wynika, że przedmiotowy samochód posiada cechy konstrukcyjne charakterystyczne dla samochodów osobowych, tj. m.in.:

- przestrzeń wewnętrzna pojazdu wykazuje obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zewnętrznym (np. pasy bezpieczeństwa) dla każdej osoby;

- stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym;

- stałe punkty kotwiące;

- tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli;

- wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, np.: dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki w przedniej części pojazdu, wykładzina podłogowa, wykładzina boczna, uchwyty boczne górne dla pasażerów, inne wyposażenie: poduszki powietrzne oraz kurtyny dla kierowcy i pasażera, poduszki powietrzne dla pasażerów, felgi aluminiowe;

- liczba miejsc siedzących: 5;

- tapicerka z przodu i z tyłu jednolita.

W konsekwencji Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż ogólny wygląd i ogół cech pojazdu marki B. w dniu jego przemieszczenia na terytorium kraju wskazuje, iż jest to pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a nie do przewozu towarów, bez względu na to czy w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego miał zamontowaną przegrodę i wymontowane fotele, czy też nie. Tego rodzaju zmiany tymczasowe (nietrwałe) wnętrza pojazdu nie mają wpływu na jego przeznaczenie w świetle przepisów podatkowych. Przedmiotowy samochód osobowy winien więc być objęty obowiązkiem opodatkowania w zakresie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia, jako pojazd klasyfikowany do pozycji HS 8703.

W ocenie organu powyższego wniosku nie może zmienić to, że w niemieckim dowodzie rejestracyjnym przedmiotowy samochód figurował jako ciężarowy, a analogicznie określił diagnosta samochodowy w kraju - w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznych. Badania diagnostyczne i rejestracja pojazdu odbywa się bowiem z uwzględnieniem przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym (w Polsce), a w Niemczech na podstawie przepisów tam obowiązujących, zaś klasyfikacja dla potrzeb podatku akcyzowego następuje na podstawie przepisów dotyczących tego podatku i mających wpływ na orzekanie o tym podatku, tj. ustawy o podatku akcyzowym.

Podsumowując Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż pojazd, taki jak nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, jest wyrobem wymienionym w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowy i jego przemieszczenie na terytorium kraju z terytorium państwa członkowskiego (nabycie wewnątrzwspólnotowe) podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Dalej organ wskazał, że obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, w myśl art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 12 ww. ustawy jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności lub stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził dokonanie danej czynności lub istnienie danego stanu faktycznego.

W przedmiotowej sprawie za datę powstania obowiązku podatkowego, należało zatem przyjąć dzień [...] czerwca 2009 r., tj. dzień, w którym uprawniony diagnosta dokonał badania technicznego pojazdu oraz wydał zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że data powstania obowiązku podatkowego (data przemieszczenia pojazdu na terytorium kraju) została przez organ I instancji określona nieprawidłowo co miało również wpływ na określenie wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym. Naczelnik Urzędu Celnego wskazał bowiem dzień [...] czerwca 2009 r., tj. dzień rejestracji pojazdu w Niemczech podczas gdy fakt ten nie oznacza, że w tym dniu pojazd został przemieszczony na terytorium kraju. Z zebranego materiału dowodowego wynika natomiast, że pojazd ten został wprowadzony do Polski najpóźniej w dniu [...] czerwca 2009 r., czyli w dniu w którym uprawniony diagnosta dokonał jego oględzin podczas badania technicznego.

Mając zatem powyższe ustalenia faktyczne i prawne na uwadze Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż podstawą opodatkowania akcyzą nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego marki B. będzie kwota 12.900 euro wynikająca z rachunku nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. przeliczona wg średniego kursu NBP z dnia 22 czerwca 2009 r., tj. 12.900 euro x 4,5307 zł = 58.098,00 zł. Zobowiązanie podatkowe przy uwzględnieniu stawki podatkowej wynoszącej dla pojazdu o pojemności silnika powyżej 2000 cm3 18,6% podstawy opodatkowania wyniesie zatem 10.806 zł (58.098,00 zł x 18,6% = 10.806 zł).

W skardze na powyższą decyzję z dnia [...] listopada 2013 r. skarżący wniósł o jej uchylenie podnosząc zarzuty:

1) błędnego przyjęcia, iż nabycie przez skarżącego pojazdu B. w dniu [...] czerwca 2009 r. było wewnątrzwspólnotowym nabyciem pojazdu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, co skutkowało naruszeniem art. 100 ust. 1 pkt 2 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez zmianę decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. i określenie zobowiązania w podatku akcyzowym od ww. transakcji na kwotę 10.806,00 zł, skoro w dacie zakupu i przemieszczenia go na terytorium kraju był to samochód ciężarowy, którego zasadniczym przeznaczeniem był przewóz towarów i wykorzystywanie w działalności gospodarczej. Świadczy o tym zdemontowanie tylnych siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa, zamontowanie kratki oddzielającej cześć pasażerską od towarowej, przystosowanie do przewozu maksymalnie dwóch osób, ładowność powyżej 500 kg. Przedmiotową okoliczność potwierdzają również dokumenty rejestracyjne pojazdu, które wskazują, że był on zarejestrowany jako pojazd ciężarowy. Nabyty pojazd nie był samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób, a tym samym nie był przedmiotem opodatkowania akcyzą. Organ błędnie przyjął, iż skarżący dokonał klasyfikacji pojazdu jedynie w oparciu o dokumenty rejestracyjne. Klasyfikacja pojazdu dokonana została w oparciu o jego indywidualne cechy, zwłaszcza wyposażenie, które powodowały, iż jego przeznaczeniem nie był przewóz osób, co potwierdza rejestracja jako samochodu ciężarowego, która jest okolicznością dodatkową. Przy czym przeznaczenie samochodu nadane mu w toku procesu produkcji i pierwotna rejestracja jako pojazdu osobowego nie maja znaczenia, albowiem klasyfikacji pojazdu dla celów podatkowych należy dokonać na dzień ewentualnego powstania obowiązku podatkowego, tj. jak przyjął organ podatkowy 22 czerwca 2009 r. W tym dniu zasadniczym przeznaczeniem pojazdu B., w związku z dokonanymi zmianami, był przewóz towarów;

2) naruszenia art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej wskutek ustalenia, iż zakupiony samochód w momencie zakupu był pojazdem osobowym w oparciu o informacje uzyskane od producenta oraz oględziny pojazdu dokonane w dniu [...] listopada 2011 r. Organ podatkowy nie uwzględnił wyjaśnień skarżącego dotyczących faktycznego przeznaczenia pojazdu i dokonanych modyfikacji, potwierdzonych przedstawionymi dokumentami, tym samym organ podatkowy nie podjął wszelkich niezbędnych działań do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i analizy zebranego materiału dowodowego, którego ocena miała charakter dowolny, stąd naruszył zasadę zaufania strony do organów podatkowych. Skarżący nie dokonał klasyfikacji pojazdu jedynie w oparciu o dokumenty rejestracyjne. Stanowiły one tylko i wyłącznie potwierdzenie okoliczności, iż pojazd był używany do przewozu towarów i takie było jego zasadnicze przeznaczenie w dacie nabycia, co wynikało z jego wyposażenia i dokonanych zmian. Stąd organ podatkowy pierwszej instancji, mając na uwadze niniejsze okoliczności i słuszny interes strony, winien dokonać jego klasyfikacji jako samochodu ciężarowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W sprawie nie doszło bowiem do naruszenia żadnych przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. w szczególności przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 108, poz. 626, ze zm.), zwanej dalej u.p.a., oraz przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwanej dalej O.p.

Istotą sporu w analizowanej sprawie była kwestia ustalenia czy nabyty przez skarżącego samochód marki B. jest samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, czy też samochodem ciężarowym. W tym miejscu, zaznaczenia wymaga fakt, że jako samochód ciężarowy, pojazd ten nie podlegałby opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, co byłoby zgodne z intencjami strony.

Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia wspomnianego problemu mają uregulowania zawarte w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym oraz w przepisach rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, do której ww. ustawa wyraźnie odsyła (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 7 września 1987 r., ze zm.). Nabycie i przemieszczenie do Polski przedmiotowego samochodu nastąpiło bowiem w lipcu 2009 r.

Podkreślenia wymaga, iż faktyczny dzień przemieszczenia ww. pojazdu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju nie jest znany.

Organ w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prawidłowo przyjął, iż ww. pojazd został przemieszczony na terytorium kraju w dniu [...] czerwca 2009 r. tj. w dniu dokonania badania technicznego pojazdu przez uprawnionego diagnostę.

Z uwagi na istotę sporu w sprawie wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, czy na gruncie Przepisów ustawy o podatku akcyzowym przedmiotowy pojazd jako "samochód osobowy" podlega podatkowi akcyzowemu. Zarówno judykatura jak i doktryna zgodnie wskazują, że w każdej ustawie ustawodawca może zawrzeć definicję określonego wyrażenia. Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa nie ma w związku z tym znaczenia (por. B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, ODDK, Gdańsk 2008 r., s.71). Sięganie do definicji pojęć zawartych w innych aktach normatywnych niż traktujących o danym zagadnieniu ma sens jedynie w sytuacji, gdy przepisy znajdujące bezpośrednie zastosowanie, stosownych definicji nie zawierają.

Należy wskazać, że w myśl art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W tym stanie rzeczy, organ prawidłowo dokonał analizy i zaklasyfikowania przedmiotowego pojazdu zgodnie z zapisami zawartymi w ustawie o podatku akcyzowym.

Przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy do celów poboru akcyzy jest traktowany jako samochód osobowy i w konsekwencji należy do niego stosować przepisy ustawy o podatku akcyzowym, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze. Stosownie bowiem do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Cytowany przepis wprowadza więc obowiązek stosowania klasyfikacji wyrobów w nabyciu wewnątrzwspólnotowym na podstawie nomenklatury towarowej ustanowionej na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987r., ze zm.).

Zatem w niniejszej sprawie, zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, według stanu ustanowionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 281 z 30.10.2003 r.) za samochody podlegające opodatkowaniu akcyzą należy bowiem uznać tylko tego rodzaju pojazdy, które zgodnie z klasyfikacją w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) powinny być zaklasyfikowane do pozycji HS 8703.

Sąd podziela pogląd organów podatkowych, iż klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych nie dokonuje się na podstawie ustawy Prawo o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych, jak również przepisów stanowiących podstawę do rejestracji pojazdu w kraju, w którym pojazd został wyprodukowany. Przepisy Prawa o ruchu drogowym stosuje się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu, nie mają one natomiast zastosowania do ustalania podatku akcyzowego. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie. Zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez podatnika pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania zobowiązania podatkowego. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w dokumentach związanych z jego rejestracją (dowód rejestracyjny), nie jest wiążący dla organów podatkowych w zakresie obowiązku podatkowego w akcyzie.

W związku z powyższym dla prawidłowości określenia pojazdu jako samochodu osobowego podlegającego opodatkowaniu akcyzą istotna jest jedynie jego prawidłowa klasyfikacja statystyczna w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze danego pojazdu, a nie kategoria samochodu wynikająca z wydanego świadectwa homologacji czy też z jego rejestracji w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, jako samochodu ciężarowego.

Klasyfikacji taryfowej wyrobów w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się na podstawie ściśle określonych zasad (Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawarte są w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Należy podkreślić, iż nazwa handlowa, czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów Nomenklatury Scalonej. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN), jak wskazano powyżej, podlega pewnym zasadom, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod CN.

Zgodnie z regułą pierwszą Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie informacyjne; dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag zgodnie z pozostałymi regułami. Kolejne reguły mogą być stosowane tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Nomenklatura Scalona to statystyczny system kodowania stosowany w Unii Europejskiej. Stosowanie jej ma na celu właściwą identyfikację towaru. Najogólniej polega na tym, że nazwom towarów przyporządkowane są kody cyfrowe (tzw. kody CN). Kody CN nawiązują do klasyfikacji HS (System Międzynarodowego Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów). W praktyce Nomenklatura Scalona jest uszczegółowieniem Systemu Zharmonizowanego. W celu zapewnienia jednolitej i właściwej interpretacji Systemu Zharmonizowanego (HS) Światowa Organizacja Celna opracowała i wydała "Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego". Przedmiotowe Noty, przetłumaczone na język polski, zostały opublikowane w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 86, poz. 880 ze zm.). Zawarty tam komentarz do poszczególnych pozycji Taryfy celnej służy jednolitej klasyfikacji wyrobów według nomenklatury towarowej. Z kolei Nomenklaturę Scaloną (CN), opartą na Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) ustanowiło Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.1987 r., nr 256, str. 1).

Klasyfikacja towarowa przeprowadzana w oparciu o Scaloną Nomenklaturę Taryfową zawartą w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, stanowi załącznik 1 do ww. rozporządzenia Rady (EWG) Taryfy Celnej, które jest rokrocznie nowelizowane.

Sąd zauważa, iż wyjaśnienia do nomenklatury HS nie są objęte umową międzynarodową o Zharmonizowanym Systemie, w związku z czym nie są one wiążące zarówno dla podmiotów jak organów celnych (organów podatkowych), nie stanowią normy prawnej, jednakże w praktyce stanowią one istotną wskazówkę, co do prawidłowej klasyfikacji towarów, w związku z czym można i należy traktować je pomocniczo. W efekcie, w procesie klasyfikacji danego towaru bardzo istotna jest weryfikacja przyporządkowania danego towaru do podpozycji HS wraz z wyjaśnieniami do tej Nomenklatury. Istotna waga tych wyjaśnień powoduje, że odwołuje się do nich orzecznictwo sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06).

W oparciu o przedstawione powyżej akty prawne należy stwierdzić, że pojazd zakwalifikowany do pozycji HS 8703 to pojazd przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Kryterium oceny pojazdu pod względem klasyfikowania go do określonej grupy jest jego przeznaczenie z rozróżnieniem na przewóz osób, ładunku, czy też używanie jako pojazdu specjalnego.

Musi być ono ustalone na podstawie ogólnych cech pojazdu, jego budowy, wyposażenia, cech konstrukcyjnych. Przesądzać o tym będą obiektywne właściwości pojazdu. Dopiero w sytuacji, gdy nie będzie możliwe ustalenie właściwości pojazdu i jego zaszeregowanie do określonej kategorii na podstawie powyżej wskazanej, można pomocniczo stosować kryteria określone w notach wyjaśniających.

Zatem, zgodnie z brzmieniem pozycji HS 8703, tj. "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób"', główne przeznaczenie tych pojazdów jest decydujące dla klasyfikacji tych pojazdów. Klasyfikacja sprowadzonego pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Należy podkreślić, że TSUE w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. C-486/06 stwierdził, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów, przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości tego towaru. Trybunał stwierdził też, że z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, a znajduje to poparcie w orzecznictwie, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe.

Pomocnicze znaczenie mają też wskazywane już wyjaśnienia do Taryfy Celnej, zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (M.P. nr 86, poz. 880), które posługują się oznaczeniem kodu CN i w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Z tym, że jak zauważył Trybunał w przywołanym wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, noty wyjaśniające wprawdzie nie są prawnie wiążące, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji. Nie jest zatem wykluczone posługiwanie się nimi w celach pomocniczych.

W świetle powyższego, dla poprawności klasyfikacji taryfowej pojazdu, takiego jak nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą, a następnie oceny czy podlega opodatkowaniu w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, istotne jest jego zasadnicze przeznaczenie wynikające z jego ogólnego wyglądu oraz ogółu cech w tym projektowych. Dopiero na podstawie zasadniczego przeznaczenia pojazdu ocenionego na dzień powstania obowiązku podatkowego, należy dokonać właściwej klasyfikacji taryfowej do odpowiedniej pozycji HS, co wymaga pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego i co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.

Należy wskazać przy tym, iż zgodnie z wyjaśnieniami do HS opublikowanymi w obwieszczeniu Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, do obiektywnych przesłanek decydujących o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu do przewozu osób, a zatem decydujących o jego przyporządkowaniu do pozycji HS 8703 należą:

1) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składane;

2) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

3) obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedna lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tylu;

4) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń osób pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i t jego towarów;

5) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla celów pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Natomiast do obiektywnych przesłanek decydujących o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu do przewozu towarów, a zatem decydujących o jego przyporządkowaniu do pozycji HS 8704 należą:

1) obecność siedzeń typu ławki bez wyposażenia bezpieczeństwa (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub udogodnień dla pasażerów w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów. Siedzenia takie są zwykle składane lub składające się, aby pozwolić na pełne wykorzystanie tylnej podłogi (pojazdy typu van) lub oddzielnej platformy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów;

2) obecność oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielnej, otwartej platformy z bocznymi burtami i opuszczaną tylną klapą (pojazdy typu pickup);

3) brak tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych: obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), bez okien na bocznych ścianach lub z tyłu, do załadunku rozładunku towarów (pojazdy typu van);

4) obecność stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich jemu pasażerów a przestrzenią tylną;

5) brak elementów komfortowych oraz wykończenia wnętrza i wyposażenia w przestrzeni ładunkowej pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki),

Przy czym katalog przesłanek decydujących o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu nie jest wyczerpujący, na co wskazał TSUE w sprawie C-486/06.

Wskazać należy, iż z protokołu oględzin przedmiotowego samochodu z dnia [...] listopada 2011 r. wynikało, iż pojazd (w dniu przeprowadzenia oględzin) wykazywał cechy charakterystyczne dla samochodu osobowego. Jak bowiem wynika z protokołu oględzin i załączonej do niego dokumentacji fotograficznej, pojazd posiada 5-drzwiowe, przeszklone, jednobryłowe nadwozie z 5 miejscami do siedzenia (łącznie z miejscem dla kierowcy) wyposażonymi w zagłówki i pasy bezpieczeństwa. Wnętrze samochodu wyposażone w sposób charakterystyczny dla przewozu pasażerów (klimatyzacja, poduszki powietrzne, oświetlenie, uchwyty, popielniczki, uchwyty górne dla pasażerów...itp.). Brak było natomiast jakichkolwiek śladów zmian konstrukcyjnych pojazdu. Na to, iż przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy wskazuje również pismo B. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z dnia [...] grudnia 2011 r., w którym określono typ pojazdu jako M1. Zgodnie natomiast z definicją pojęcia "kategoria M1" określoną w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 24 października 2005 r. w sprawie homologacji typu pojazdów i przyczep (Dz. U. nr 238, poz. 2010 z późn. zm.) obejmuje ona samochody osobowe, tj. pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu osób, mające nie więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy. Z przedstawionego pisma wynika zatem, że pojazd nabyty przez skarżącego był przeznaczony do przewozu osób.

Należy zauważyć, iż opis spornego samochodu jest zbieżny z opisem samochodu osobowego wskazanym w notach wyjaśniających do HS. Podkreślenia wymaga przy tym, że na klasyfikację ww. pojazdu nie mogły mieć wpływu – powoływane przez skarżącego – nietrwałe zmiany jego wnętrza polegające na zamontowaniu przegrody za pierwszym rzędem siedzeń i wymontowaniu tylnej kanapy. Zmiany te mające jedynie charakter użytkowy nie wpłynęły bowiem na zmianę przeznaczenia pojazdu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym.

Na tej podstawie należało przyjąć, że pojazd, który został nabyty przez skarżącą stronę nie jest samochodem ciężarowym, lecz osobowym podlegającym pozycji HS 8703 w związku z czym podlegał podatkowi akcyzowemu jako towar akcyzowy wymieniony w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

W tym stanie rzeczy zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowej klasyfikacji spornego samochodu jako osobowego zamiast ciężarowego Sąd uznał za niezasadne.

Organ prawidłowo podniósł, że klasyfikacji wyrobów w celach podatkowych dokonuje się jedynie w oparciu o Nomenklaturę Scaloną, która wskazuje, iż analogiczny pojazd jest samochodem osobowym i wymiar należności celnych winien być dokonany jak dla takiego pojazdu, na co wskazuje art. 3 ust. 2 cytowanej ustawy o podatku akcyzowym, w związku z brzmieniem pozycji HS 8703.

Za niezasadne należało też uznać zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, tj. art. 121 § 1, art. 122, czy art. 187 § 1 i art. 191 tejże ustawy. Zgodnie z tymi przepisami postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych przy podjęciu wszelkich działań do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dokonaniu wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Organ podatkowy ocenia zaś na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W ocenie Sądu organy przeprowadziły postępowanie w sposób zgodny z powyższymi zasadami. Wyjaśniając sprawę zgromadziły wszelkie dostępne dokumenty dotyczące spornego pojazdu, dokonały ustalenia jego cech, dokonały oględzin, co pozwoliło na dokonanie pełnych ustaleń w sprawie.

Należy wskazać również, że w postępowaniu podatkowym (art. 122 o.p.) obowiązuje zasada, iż organy mają obowiązek podjęcia wszelkich działań zmierzających do ustalenia stanu faktycznego, nie ogranicza to jednak strony w zgłaszaniu wniosków dowodowych, których celem jest wyjaśnienie sprawy. Tym niemniej to organ decyduje o sposobie prowadzenia postępowania oraz o niezbędności działań, które pozwolą na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie celem jej właściwego rozstrzygnięcia. Zasady dotyczące zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego nie zostały naruszone. Fakt, iż organ dokonał odmiennej niż skarżący oceny zgormadzonych w sprawie dowodów – w szczególności zaświadczeń uprawnionego diagnosty określających sporny pojazd jako samochód ciężarowy – nie może być poczytywany jako naruszenie ww. zasad.

Na koniec Sąd stwierdza, że organ prawidłowo ustalił i obliczył zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 10.806,00 zł.

Ponieważ przedmiotowy pojazd zaklasyfikowano do pozycji HS 8703. jako samochód osobowy, to stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym podlega on akcyzie. Zgodnie bowiem z art. 105 ustawy, stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi 18,6% podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm3 (pkt 1). Artykuł 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Przy czym, stosownie do brzmienia ust. 12 art. 104, do przeliczenia podstawy opodatkowania wyrażonej w walucie obcej stosuje się bieżący kurs średni waluty obcej wyliczony i ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w dniu powstania obowiązku podatkowego.

Organ prawidłowo wskazał, że podstawą opodatkowania akcyzą przedmiotowego samochodu osobowego marki B. będzie kwota jaką strona obowiązana była zapłacić, wynikająca z rachunku z dnia [...] czerwca 2009 r., tj. 58.098,00 zł.

Natomiast kwota zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym - przy tak ustalonej podstawie opodatkowania, w niniejszej sprawie wynosi 58.098,00 zł x 18,6% = 10.806,00 zł.

W ocenie Sądu żaden z zarzutów skargi nie jest zasadny w związku z czym mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.