Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 402/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 57 ust 1a w zwizku z art 53 ust 1 pkt 16
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi O. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP oddala skargę


UZASADNIENIE

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. na podstawie art. 57 ust. 1a w związku z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez obywatela [...] O. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. orzekającej o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.

W dniu 8 kwietnia 2013 r. O. S. wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jako uzasadnienie swego wniosku cudzoziemiec wskazał fakt kontynuacji studiów stacjonarnych.

W dniu [...] czerwca 2013 r. Wojewoda [...] odmówił udzielenia cudzoziemce przedmiotowego zezwolenia.

W wyniku złożonego przez skarżącego odwołania od powyższej decyzji, po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że stosownie do postanowień art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który przybywa lub przebywa na terytorium RP w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, także gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium RP jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Organ podkreślił, że zgodnie z art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 powyższej ustawy cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14 i 16-18 oraz art. 53a ust. 1 pkt 1-3, 3b i 4 jest obowiązany posiadać:

- ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium RP,

- wystarczające środki finansowe na pokrycie środków utrzymania i powrotu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 53b ust. 3 powyższej ustawy, cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16 jest obowiązany ponadto wykazać, że ma zapewnione wystarczające środki finansowe, na pokrycie kosztów studiów.

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Przestrzennej z dnia 19 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium RP i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz.U. z 2009 r., Nr 222, poz. 1766), cudzoziemiec powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium RP w wysokości co najmniej 800 zł na każdy miesiąc pobytu.

Natomiast art. 57 ust. 1a powyższej ustawy stanowi, że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu składania wniosku O. S. przebywał na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego decyzją Wojewody [...] z terminem ważności do dnia 30 maja 2013 r. Podstawą udzielenia powyższego zezwolenia był fakt kontynuacji przez cudzoziemca stacjonarnych studiów wyższych.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał, że w trakcie postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji cudzoziemiec dołączył następujące dokumenty: potwierdzenie posiadania ubezpieczenia zdrowotnego z terminem ważności do dnia 29 maja 2014 r., potwierdzenie salda na rachunku bankowym z dnia 4 kwietnia 2013 r., z którego wynika, że skarżący posiada środki finansowe w wysokości [...] zł oraz zaświadczenie z Uniwersytetu [...] z dnia 4 kwietnia 2013 r. oraz z dnia 26 kwietnia 2013 r., informujące o kontynuowaniu przez cudzoziemca stacjonarnych, jednolitych studiów magisterskich (III rok) na kierunku [...], w okresie od dnia 1 października 2009 r. do dnia 30 września 2015 r. na zasadach bez odpłatności i świadczeń stypendialnych.

W trakcie postępowania odwoławczego do organu wpłynęło zaświadczenie z dnia 19 listopada 2013 r. wydane przez Wydział [...] Uniwersytetu [...] stwierdzające, że O. S. jest studentem [...] roku stacjonarnych, termin ukończenia studiów został określony na dzień 30 września 2016 r. Ponadto na powyższym zaświadczeniu znajduje się informacja o tym, że O. S. na raz drugi uzyskał zgodę dziekana na powtarzanie [...] roku studiów .

Zdaniem organu odwoławczego ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że O. S. po raz drugi powtarza [...] rok studiów, czyli nie zaliczył [...] roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na kolejny rok studiów i wobec cudzoziemca zachodzi obligatoryjna przesłanka do odmowy udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określona w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach.

Skargę na powyższą decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie O. S. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...], skarżący wskazał w uzasadnieniu, że organ powinien oprzeć się na zaświadczeniu z uczelni z dnia 5 kwietnia 2013 r., że nadal kontynuuje on studia na stacjonarne jednolite magisterskie na kierunku [...]. Zgodnie z art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r., poz. 572) kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce, 2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, 3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Tożsame uregulowania znajdują się w Regulaminie Studiów na Uniwersytecie [...]. Zatem kompetencja w podejmowaniu decyzji czy dana osoba jest studentem należy do kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej, a nie Wojewody [...].

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd na wstępie wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ppsa). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie jest zasadna.

Podstawą materialoprawną wydania zaskarżonej decyzji jest art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, który stanowi, że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy cudzoziemiec nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów.

Problem więc w niniejszej sprawie sprowadzał się do oceny czy O. S. nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. Podstawą do przyjęcia takiego stanowiska przez organ było zaświadczenie z dnia 19 listopada 2013 r. wydane przez Wydział [...] Uniwersytet [...], zgodnie z którym O. S. jest w roku akademickim 2013/2014 studentem [...] roku stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku [...], po raz drugi uzyskał zgodę dziekana na powtarzanie [...] roku studiów w roku akademickim 2013/2014. Termin ukończenia studiów został określony na dzień 30 września 2016 r.

Powyższe zaświadczenie należy zestawić z faktem, że O. S. rozpoczął studia w dniu 1 października 2009 r., zaś w roku akademickim 2013/2014 pozostawał po raz drugi studentem [...] roku stacjonarnych studiów wyższych. Słusznie więc – zdaniem Sądu – organ ustalił, że w roku akademickim 2013/2014 w dalszym ciągu cudzoziemka pozostaje studentką [...] roku w/w studiów. Powyższe wskazuje, że O. S. nie zaliczył [...] roku studiów i nie uzyskała warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów, a więc spełniła się przesłanka z art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach skutkująca odmową udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Odnosząc się wskazanego w skardze zarzutu naruszenia art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r., poz. 572) to podnieść należy, że reguluje on zagadnienie skreślenia z listy studentów przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej. Decyzja wydana w trybie art. 190 ust. 2 powyższej ustawy kształtuje jedynie uprawnienia i obowiązki studenta na uczelni. Niesłusznie skarżący uważa, że organ pierwszej instancji Wojewoda [...] zadecydował, że "skarżący nie jest studentem". Wskazanie, że O. S. nie zaliczył [...] roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów nie odnosi się do statusu skarżącego jako studenta, jego praw i obowiązków na uczelni. Okoliczności kolejnego powtarzania [...] roku studiów i nie uzyskania warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów wynika z zaświadczenia z uczelni z dnia 19 listopada 2013 r. i jest jednocześnie przesłanką określoną w ustawie o cudzoziemcach skutkującą odmową udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Wobec ustalenia obligatoryjnej przesłanki do odmowy udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określonej w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach słusznie organ odstąpił od badania czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w art. 53b ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, gdyż ustalenia te i tak nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Zaskarżona decyzja odpowiada warunkom określonym w art. 107 kpa. Zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne oraz ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Zostało prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym, co ma szczególne znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 kpa.

Analiza akt postępowania administracyjnego i wydanej w tej sprawie decyzji wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej, jak również przepisy prawa materialnego.

Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.