Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 56/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W.W. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wielkopolskim wpłynęła skarga W.W. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lipca 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 19 akt sprawy). Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2017 r.(zwrotne potwierdzenie odbioru -

k. 23 akt sprawy).

W dniu 11 sierpnia 2017r. na konto bankowe Sądu wpłynęła kwota 100 zł uiszczona do sprawy II SAB/Go 56/17 (k. 26 akt sprawy).

Na podstawie zarządzenia z dnia 16 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni daty uiszczenia wpisu od skargi, w szczególności poprzez nadesłanie dowodu dokonania przez skarżącego wpłaty lub przelewu kwoty wpisu sądowego na rachunek bankowego tutejszego Sądu, pod rygorem ustalenia daty uiszczenia wpisu w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący przyznał, iż mogło dojść do uiszczenia wpisu z jednodniowym uchybieniem terminu i że spowodowane było to brakiem możliwości dokonania płatności za pośrednictwem bankowości elektronicznej w czasie przebywania za granicą od dnia podjęcia korespondencji do dnia upływu terminu wniesienia opłaty. Skarżący dodał, iż opłata wniesiona została w pierwszym możliwym terminie po odzyskaniu możliwości dokonania operacji bankowych. Do pisma skarżący załączył kserokopię wydruku potwierdzenia przelewu wpisu od skargi, wskazującego jako datę księgowania wpłaty – 11 sierpnia 2017 r.

Wobec powyższego skarżący wezwany został do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni wskazanych przez we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, pod rygorem rozpoznania wniosku skarżącego w oparciu o informacje znajdujące się w aktach sprawy. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 14 września 2017 r. (k.35) i pozostawione zostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, iż przewidziana w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma charakter wyjątku od reguły określonej w art. 85 p.p.s.a., zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Zgodnie z treścią art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu przez Sąd uzależnione jest jednak od spełnienia przez stronę określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Przesłanką negatywną uniemożliwiającą przywrócenie terminu jest ustalenie, iż uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

Do pozytywnych przesłanek umożliwiających przywrócenie terminu zaliczyć należy złożenie przez stronę, która uchybiła terminowi procesowemu, wniosku, który stosownie do treści art. 87 p.p.s.a spełniać musi określone wymogi formalne. Wniosek złożony musi zostać w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnić należy w nim okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana, a ponadto wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu dotyczył uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie do jego uiszczenia doręczone zostało skarżącemu (osobiście odebrał) w dniu 3 sierpnia 2017 r. Zatem, określony w art. 220 § 1 p.p.s.a., siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 10 sierpnia 2017 r. Wobec powyższego, uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi w dniu 11 sierpnia 2017 r., dokonane zostało niewątpliwie z uchybieniem terminu.

W tym stanie rzeczy konieczne stało się rozważenie czy argumenty skarżącego uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło bez jego winy.

Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99). W doktrynie wskazuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. szerzej: post. NSA z 12.6.2008 r., II OZ 580/08, Legalis; post. NSA z 20.9.2011 r., II FZ 456/11, Legalis; post. NSA z 18.3.2011 r., II FZ 88/11, Legalis; post. NSA z 19.12.2013 r., II GZ 752/13, Legalis). Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. szerzej: post. NSA z 19.12.2013 r., II GZ 752/13, Legalis; post. NSA z 18.9.2013 r., II OZ 762/13, Legalis; post. NSA z 12.9.2013 r., I OZ 763/13, Legalis; Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. R.Hausera, Wydawnictwo C.H.Beck 2013, str. 444).

Skarżący, jako przyczynę uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazał brak możliwości dokonania płatności za pośrednictwem bankowości elektronicznej w czasie przebywania za granicą od dnia podjęcia korespondencji do dnia upływu terminu wniesienia opłaty. Skarżący dodał, iż opłata wniesiona została w pierwszym możliwym terminie po odzyskaniu możliwości dokonania operacji bankowych.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie został należycie i przekonująco uzasadniony. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Okoliczności przywołane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, mimo wezwania Sądu nie zostały przez skarżącego w żaden sposób uprawdopodobnione. W/w okoliczności nie znajdują także potwierdzenia w aktach sprawy.

Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało niewątpliwie prawidłowo doręczone skarżącemu osobiście. Strona, która dokłada wszelkiej staranności w dbaniu o swoje interesy powinna monitorować stan jej spraw i odpowiednio reagować na wezwania organu. Skarżący uiścił wpis dzień po upływie terminu do dokonania tej czynności, a wskazane przez niego okoliczności uchybienia terminu bez jego winy tj. brak możliwości dokonania płatności podczas pobytu za granicą, nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Zauważyć należy, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący odebrał osobiście, zatem miał świadomość w jakiej dacie upływa termin do uiszczenia wpisu. W tych okolicznościach, jako osoba zachowująca należytą staranność i dbałość o swoje interesy, skarżący planując wyjazd zagraniczny w terminie do uiszczenia wpisu, powinien zadbać o uiszczenie wpisu w taki sposób, aby czynność ta została dokonana w terminie. Zwrócić należy przy tym uwagę, iż sam fakt przebywania za granicą, nie wpływa automatycznie na ograniczenie możliwości dokonywania operacji za pośrednictwem bankowości elektronicznej, gdyż do korzystania z niej konieczny jest jedynie dostęp do internetu i urządzenie elektroniczne do jego obsługi, które są dziś w powszechnym użyciu. Natomiast skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które w przytoczonych powyżej realiach, wskazywałyby na brak możliwości uiszczenia w/w wpisu z zachowaniem terminu, bez winy skarżącego.

W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Doszło bowiem do tego zdaniem Sądu, w wyniku braku należytej staranności skarżącego, rozumianej jako użycie wszelkich niezbędnych sposobności i sił dla zadbania o jej interesy.

Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.