Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 10/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 15 § 2, art. 60, art. 64 § 3, art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw z art. 15 § 2 i art. 193, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy K. a Prezydentem Miasta P. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku B. K. w sprawie umieszczenia w domu pomocy społecznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić Wójtowi Gminy K. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 24 listopada 2015 r. Wójt Gminy K. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta P. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku B. K. w sprawie umieszczenia w domu pomocy społecznej.

W odpowiedzi na wniosek, Prezydent Miasta P. wskazał, że organem właściwym do rozpoznania wniosku B. K. jest Wójt Gminy K.

Pismem z dnia 21 marca 2016 r. wnioskodawca cofnął swój wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wskazując, że B. K. wyprowadziła się z Gminy K., nie ma możliwości powrotu na teren tej Gminy i nie podlega pod działania Wójta Gminy K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zgodnie zaś z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W myśl art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. strona może cofnąć skargę lub złożony wniosek. Cofnięcie takich środków prawnych wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi lub wniosku za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub wniosek, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 zd. 3 P.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 oraz art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku w punkcie 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a.