Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 23/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6413 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące województwa; skargi organów samorządu województwa na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Inne
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Uchylono akt nadzoru
Powołane przepisy: article: art. 12 ust 1 i art. 18 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 55 poz 577
law: Ustawa z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych - tekst jednolity
article: art. 2, art. 42 ust. 1, art. 88 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 4 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 62 poz 718
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Kręcisz, Sędziowie NSA Anna Kwiatek,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (spr.), Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Województwa na akt Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa z dnia [...] w sprawie zasad udzielania dotacji celowych na prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków I. uchyla zaskarżony akt; II. zasądza od Regionalnej Izby Obrachunkowej na rzecz Województwa kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr [...] z dnia 16 listopada 2009 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] stwierdziło nieważność uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 6 listopada 2009 r. w sprawie udzielania dotacji celowych na prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach wpisanych do rejestrów, zwanej dalej Uchwałą, z powodu istotnego naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449 ze zm.).

Regionalna Izba Obrachunkowa w [...] po przeprowadzeniu badania w trybie nadzoru uznała, że zachodzą przesłanki stwierdzenia jej nieważności z powodu istotnego naruszenia prawa. Za wadliwą została uznana regulacja zawarta w § 14 ww. Uchwały, zgodnie z którą, akt ten miał wejść w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa, zgodnie bowiem z art. 4 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, a takim aktem jest uchwała Sejmiku określająca zasady udzielania dotacji celowych na prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ich głoszenia chyba, że dany akt normatywny określi termin dłuższy. Tylko w uzasadnionych wypadkach akty normatywne mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż 14 dni, jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być dzień ogłoszenia tego aktu w dzienniku urzędowym. Kolegium RIO nie stwierdziło zajścia w rozpatrywanej sprawie przesłanek uzasadniających uznanie, że ważny interes państwa wymagał natychmiastowego wejścia w życie badanej Uchwały określającej zasady udzielania dotacji celowej z budżetu województwa.

Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Regionalnej Izby Obrachunkowej, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożył pełnomocnik Województwa [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik wskazał, że podejmując uchwałę z dnia 16 listopada 2009 r. Kolegium RIO dopuściło się rażącego naruszenia art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2001 Nr 55, poz. 577 ze zm.), co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Argumentował, że stwierdzenie nieważności uchwały budżetowej uzależnione jest od uprzedniego wyczerpania trybu w nim przewidzianego. Dopiero w sytuacji, gdy organ właściwy w wyznaczonym terminie nie usunie wskazanych nieprawidłowości, kolegium izby orzeka o nieważności uchwały w całości lub w części.

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem oraz ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, przysługujący Kolegium RIO środek nadzoru jest uruchamiany w drugim etapie postępowania, podczas gdy w rozpatrywanej sprawie stwierdzono nieważność uchwały bez uprzedniego wszczęcia postępowania nadzorczego, zawiadomienia o tym Sejmiku, bez wskazania stwierdzonych nieprawidłowości oraz sposobu i terminu ich usunięcia, a także bez możliwości złożenia wyjaśnień i usunięcia ewentualnych nieprawidłowości we własnym zakresie. Pełnomocnik podkreślił, że nie sposób uznać za wyczerpanie wskazanego wyżej trybu, pisma Prezesa RIO z dnia 13 listopada 2009 r. (piątek), stanowiącego jedynie lakoniczną informację o rozpatrzeniu w trybie nadzoru w dniu 16 listopada 2009 r. Uchwały, złożonego w kancelarii Sejmiku Województwa w godzinach popołudniowych i przesłanego faxem 14 listopada 2009 r. W tej sytuacji, skarżący nie miał możliwości ustosunkowania się do stwierdzonych naruszeń, ani podjęcia jakichkolwiek kroków w celu uniknięcia stwierdzenia nieważności uchwały.

W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego podkreślił, że w niniejszej sprawie nie został dochowany ustawowy tryb wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, co w zasadniczy sposób przyczyniło się do uszczuplenia uprawnień procesowych skarżącego, skutkujących naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu.

Ponadto organ nadzoru niesłusznie stwierdził nieważność Uchwały Sejmiku Województwa w całości w sytuacji, gdy naruszenie prawa dotyczyło wyłącznie §14 Uchwały, w którym jest mowa o jej wejściu w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Takie rozstrzygnięcie narusza, w ocenie pełnomocnika skarżącego, zasadę proporcjonalności środków nadzoru, gdyż zastosowana sankcja nadzorcza jest nieadekwatna do zakresu zarzucanego naruszenia prawa i zbyt dolegliwa, w stosunku do celu, któremu miałaby służyć. W ocenie pełnomocnika stwierdzone uchybienie prawa nie miało wpływu na zasadniczą treść Uchwały i w związku z tym nie powinno stanowić podstawy do stwierdzania jej nieważności w całości.

Odnosząc się natomiast do samego zagadnienia braku odpowiedniego "vacatio legis" przedmiotowej Uchwały pełnomocnik podkreślił, że ocena czy w konkretnym przypadku długość tego okresu jest odpowiednia, uzależniona jest, od całokształtu okoliczności, w szczególności zaś od przedmiotu i treści unormowań przewidzianych w nowych przepisach, a także od tego, jak dalece różnią się one od unormowań dotychczasowych. W rozpatrywanym przypadku zmiany wprowadzone nową Uchwałą w stosunku do dotychczas obowiązujących przepisów prawa miejscowego sprowadzały się do wprowadzenia regulacji porządkujących tryb naboru wniosków o dotacje i ich rozpatrywania oraz wprowadzenia czytelnego terminu naboru, który ułatwić miał wcześniejsze ich rozpatrywanie. Były to zatem zmiany korzystne dla wnioskodawców.

Ponadto pełnomocnik wskazał, że wejście Uchwały w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. miało racjonalne uzasadnienie, ponieważ podstawowym wyznacznikiem dla systemu udzielania dotacji jest zawsze uchwała budżetowa na dany rok. Mając na uwadze konieczność ujęcia w budżecie Województwa [...] na rok 2010 rok środków finansowych przeznaczonych na te dotacje oraz z uwagi na kontynuację przyjętej przez samorząd Województwa [...] zasady udzielania dotacji na prace konserwatorskie i restauratorskie zabytków wpisanych do rejestru zabytków, skrócenie terminu jej wejścia w życie z klauzulą wejścia w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] było z punktu widzenia Skarżącego uzasadnione, gdyż umożliwiłoby udzielanie dotacji zainteresowanym podmiotom według jednolitych reguł w ciągu całego 2010 r.

Dla osiągnięcia takiego skutku skrócenie terminu vacatio legis wydawało się niezbędne, nie oznacza to jednak, że Skarżący uznaje taką sytuację za w pełni poprawną, a jedynie za usprawiedliwioną szczególnymi okolicznościami określonymi w innych przepisach.

Podsumowując, zakwestionowany przez Kolegium RIO przepis Uchwały, stanowiący o jej wejściu w życie z dniem ogłoszenia, powinien być uznany, w ocenie pełnomocnika skarżącego, co najwyżej za nieistotne naruszenie prawa, którego skutkiem powinno być wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 82 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa, a nie art. 82 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, lecz ogranicza się do wskazania, że wydano ją z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] nie podzieliło stanowiska prawnego przedstawionego w skardze uznając je za błędne i bezzasadne i wniosło o oddalenie skargi.

Kolegium RIO uzasadniało, że podjęta na podstawie art. 18 pkt 7 ustawy o samorządzie województwa i art. 81 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami Uchwała Sejmiku Województwa [...] jest uchwałą w sprawie zasad i zakresu przyznawania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego i objęta jest zakresem działalności nadzorczej RIO na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych.

Odnosząc się do zarzutu rażącego naruszenia art. 12 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, poprzez brak wskazania przez Izbę w trakcie prowadzonego postępowania nadzorczego nieprawidłowości oraz sposobu i terminu ich usunięcia Kolegium RIO wskazało, że zarzut ten mógłby być zasadny przy uznaniu, że przedmiotowa Uchwała dotycząca zasad udzielania dotacji jest uchwałą budżetową. Tymczasem w świetle obowiązujących przepisów uchwała w sprawie zasad udzielania dotacji nie jest uchwałą budżetową ani uchwałą zmieniającą budżet. Zatem pismo prezesa RIO z 13 listopada 2009 r. nie było próbą wypełnienia obowiązku organu nadzoru wskazania nieprawidłowości oraz sposobu i terminu ich usunięcia, określonego w art. 12 ust. 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, a zawiadomieniem o terminie rozpatrywania sprawy przez kolegium RIO, by przedstawiciel województwa mógł skorzystać z prawa uczestniczenia w posiedzeniu, zgodnie z art. 18 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych.

Powód stwierdzenia nieważności całości, a nie części uchwały wydaje się oczywisty i nie wymaga uzasadnienia w orzeczeniu nadzorczym. Przyjęta przez Sejmik Województwa uchwała była aktem prawa miejscowego i rzeczą konieczną było określenie daty wejścia w życie jej unormowań. Zapis o wejściu w życie z dniem ogłoszenia nie mógł zostać uznany za zgodny z prawem.

Kolegium RIO podkreśliło, że nowa regulacja zasad udzielania dotacji na prace konserwatorskie i restauratorskie miała w istotny sposób zmieniać obowiązujące dotychczas zasady przyjmowania i rozpatrywania wniosków o udzielenie dotacji określone uchwała Sejmiku Województwa [...] z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowych na prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków (Dz. Urz. W. L. z 2007 r. Nr 13, poz. 410 ze zm.). Zmiana zasad ubiegania się o środki publiczne powinna być wprowadzona z zachowaniem odpowiedniego vacatio legis.

Na zakończenie Kolegium RIO podkreśliło, że w rozpatrywanej sprawie nie można dopatrzyć się ważnego interesu państwa w natychmiastowym wprowadzeniu w życie postanowień uchwały Sejmiku Województwa [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej argumenty zasługują na uwzględnienie.

Przedmiotem badania Sądu jest uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] z dnia 16 listopada 2009 r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia 6 listopada 2009 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach wpisanych do rejestrów.

Powyższa Uchwała określająca zasady udzielania dotacji celowych określiła w § 14 dzień jej wejścia w życie "z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]" i tak określony moment jest przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, przy czym zarzuty skargi formułowane są również w zakresie naruszenia procedury administracyjnej tj. art. 12 ust. 1 i art. 18 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych.

W pierwszej kolejności należy odnieść się zatem do zarzutu naruszenia art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1992r. o regionalnych izbach obrachunkowych (t.j.Dz. U. z 2001r. Nr 55, poz. 577 z późn. zm.), zgodnie z którym Izba, prowadząc postępowanie nadzorcze w sprawie uznania uchwały budżetowej organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego za nieważną w całości lub w części, wskazuje nieprawidłowości oraz sposób i termin ich usunięcia.

W świetle powołanego przepisu prawa nie budzi wątpliwości, iż tryb przewidziany tym przepisem odnosi się jedynie do uchwał budżetowych. Przedmiot uchwały budżetowej określa art. 212 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240). Zasady udzielania dotacji na prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków nie mieszczą się w katalogu przedmiotowym uchwały budżetowej, w której określana jest wysokość środków na te dotacje, stąd zarzut naruszenia art. 12 ust.1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych uznać należało za bezzasadny.

Również, w okolicznościach sprawy niniejszej, brak jest podstaw do uznania zarzutu naruszenia art. 18 ust. 3 powołanej wyżej ustawy za naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z powołanym przepisem, w posiedzeniu kolegium izby ma prawo uczestniczyć przedstawiciel podmiotu określonego w art. 1 ust. 2, którego sprawa jest rozpatrywana.

Z akt sprawy wynika, iż w dniu 13 listopada 2009r. Prezes Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] skierował do Przewodniczącego Sejmiku Województwa [...] zawiadomienie o terminie rozpatrzenia w trybie nadzoru przedmiotowej Uchwały, a termin ten określony został na dzień 16 listopada 2009r. godz.10;15, wskazując iż "uchwała ta pozostaje pod zarzutem sprzeczności z prawem, a konkretnie z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych". Zawiadomienie to wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego w tym samym dniu (piątek).

Z treści zawiadomienia wynikało bezspornie, iż RIO zakwestionowało jedynie określoną w przedmiotowej Uchwale datę jej wejścia w życie ( § 14).

Wskazać zatem należy, iż zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia

1997 r. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie. Zasady i tryb ogłoszenia aktów normatywnych określa ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i innych aktów prawnych (tj. Dz. U. z 2007 r. Nr 68 poz. 449 ze zm.).

Nie jest w sprawie sporne, iż przedmiotowa Uchwała, jako akt prawa miejscowego podlegała ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] - art. 13 pkt. 2 powołanej ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.

Stosownie do art. 4 ust.1 tej ustawy, akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy. W uzasadnionych przypadkach akty normatywne, z zastrzeżeniem niemającym zastosowania w rozpoznawanej sprawie, mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż czternaście dni, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być dzień ogłoszenia tego aktu w dzienniku urzędowym – ust. 2.

Z treści powołanego przepisu wynika, iż zostały w nim sformułowane:

1/ domyślny okres vacatio legis przepisów powszechnie obowiązujących;

2/ przesłanki skracania tego okresu.

Z treści ust. 1 art. 4 wynika, iż wprowadza on domyślną datę wejścia w życie aktu normatywnego i pełni funkcję zabezpieczenia obrotu prawnego przed sytuacjami, w których akt prawny nie zawierałby przepisu o tym, kiedy wchodzi w życie oraz zawiera zasadę, w myśl której data wejścia w życie danego aktu powinna być tak wyznaczona, by pomiędzy ogłoszeniem danego aktu, a jego wejściem w życie mijało przynajmniej 14 dni.

Obowiązek ustanowienia odpowiedniego vacatio legis wynika z zasad bezpieczeństwa prawnego, pewności obrotu prawnego, poszanowania praw nabytych czy ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, które wywodzi się z zasady demokratycznego państwa prawnego wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP.

W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego obowiązek wprowadzania aktów normatywnych w życie po upływie stosownego vacatio legis był podkreślany wielokrotnie ( por. np. K 9/92, OTK 1993, nr 1, poz. 6, P2/92 OTK 1993nr 2, poz. 20, K1/94 OTK 1994 nr1, poz.10, P1/95 OTK 1995, nr 1, poz.3, K 27/01, OTK 2001, nr 7, poz.209).

Tak więc w przypadku wszystkich aktów normatywnych prawodawca powinien ustanowić vacatio legis odpowiednie do ich treści i charakteru. Obowiązek zachowania odpowiedniego vacatio legis ma bowiem umożliwić zarówno zaznajomienie się z nowym prawem jak i dokonanie odpowiednich działań adaptacyjnych, w tym także chroniących adresata normy przed pogorszeniem jego sytuacji. (orzeczenie TK z dnia 3 października 2001 r. sygn. akt. K 27/01 OTK 2001 nr 7 poz. 209).

Omawiana ustawa przewiduje dwa wyjątki, kiedy można wyznaczyć krótszy niż 14 dniowy okres vacatio legis.

Pierwszy, sformułowany jest w art. 4 ust. 2, drugi w art. 5 powołanej ustawy, przy czym ten drugi, ze względu na treść badanej przez RIO Uchwały, w ogóle nie miał w sprawie zastosowania, bowiem dotyczy wstecznej mocy obowiązującej danego aktu.

Przewidziane w cyt. wyżej ust. 2 odstępstwa od zasady 14 dniowego terminu vacatio legis ograniczone zostały do;

1/ uzasadnionych przypadków wejścia w życie w terminie krótszym niż 14 dni,

2/"ważnego interesu państwa" wymagającego natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego oraz braku sprzeczności takiego rozwiązania z zasadami demokratycznego państwa prawnego.

Przedmiotowa Uchwała wprowadzona została w życie bez okresu vacatio legis, z dniem ogłoszenia (§14), a więc z założeniem spełnienia przesłanek, o których mowa w ww. pkt 2.

Sformułowanie art. 4 ust. 2 powołanej ustawy w tym zakresie wymaga, aby rozwiązanie takie stosować tylko w przypadku, gdy ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego, a jednocześnie - zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie.

Wykładnia taka determinuje przyjęcie stanowiska, że powołany przepis nie znajduje zastosowania do aktów prawa miejscowego, ponieważ ze swej istoty przepisy te mają charakter lokalny i wydawane są w interesie lokalnym, "ważny interes państwa" nie jest więc przesłanką, która mogłaby uzasadniać wprowadzenie ich z dniem ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Na marginesie tylko wspomnieć należy, iż akty normatywne wchodzą w życie z początkiem dnia, a dziennik, w którym są ogłaszane nigdy nie ukazuje się w tym momencie, wyznaczenie daty wejścia w życie na dzień ogłoszenia oznacza w praktyce nadanie danemu aktowi mocy obowiązującej przed chwilą jego ogłoszenia, co narusza art. 88 ust. 1 Konstytucji RP (por. F. Stadnicki "Przepływ wiadomości o normach prawa", ZNUJ Pr.Prawn. 1965, z 32. str.101, W. Wróbel "Zmiana normatywna i zasady intertemporalne w prawie karnym" – Kraków 2003 str. 203) .

W takiej zaś sytuacji stanowisko RIO, iż przedmiotowa Uchwała narusza art. 4 ust. 1 i 2 omawianej ustawy było w pełni uzasadnione.

Skutkiem naruszenia obowiązku ustanowienia odpowiedniego vacatio legis jest bowiem sprzeczność danego przepisu z art. 2 Konstytucji.

W takiej sytuacji, ze względu na zakres sporu, nawet przyjęcie, że naruszono art. 18 ust. 3 ustawy o RIO nie miało w ostateczności istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie podziela jednak poglądu wyrażonego w zaskarżonej Uchwale, prezentowanego również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, iż w sytuacji naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i innych aktów prawnych należy orzec o nieważności całego aktu (np. wyrok WSA w Opolu z dnia 19 lipca 2007 I SA/Op 219/07, CBOSA), bowiem taka sankcja, w ocenie Sądu, jest zbyt daleko idąca.

Treść art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i innych aktów prawnych wskazuje, iż został on ustanowiony po to, by nie musieć traktować przepisu o wejściu w życie danego aktu jako przepisu nierozerwalnie związanego z całym aktem (por. wyrok TK z dnia 3 października 2001 K 27/01 OTK 2001, nr 7 poz. 209).

Stąd za wystarczające, w stanie faktycznym sprawy, dla prawidłowej oceny zgodności z prawem zaskarżonej Uchwały w ramach postępowania nadzorczego było odniesienie się przez RIO jedynie do jej § 14 w kontekście art. 2, art., 42 ust. 1 i art. 88 ust. 1 Konstytucji, odnoszącego się do kwestionowanego wejścia w życie kontrolowanego aktu i wskazanie na treść art. 4 ust. 1 (domyślny okres vacatio legis z niego wynikający), co będzie miała na uwadze RIO.

W związku z powyższym i na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ww. ustawy.