Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 962/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 57 par. 1 i art. 46 par. 2a i 2b
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kołtun – Kulik po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie weryfikacji nadanego odznaczenia państwowego postanawia : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. D. (dalej: "skarżący") pismem z 21 kwietnia 2020 r. wniósł za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (poprzez platformę ePUAP) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo tego organu w przedmiocie weryfikacji nadanego odznaczenia państwowego.

Pismem z 4 sierpnia 2020 r. Sąd wezwał skarżącego - za pomocą środków komunikacji elektronicznej - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie skargi podpisanej pouczając, że czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze zostało doręczone skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 5 sierpnia 2020 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 53 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z kolei w myśl z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako stanowiąca pismo w postępowaniu sądowym, winna być opatrzona podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku braku tego elementu, Sąd winien wezwać stronę składającą skargę do jej podpisania w prawem przewidziany sposób. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną. Skarżący, pomimo wezwania go do uzupełnienia braku formalnego skargi, nie wykonał prawidłowo zobowiązania. Pisma skarżącego z 5 sierpnia 2020 r. zatytułowane "Wniosek o uznanie, że skarga jest podpisana" oraz 12 sierpnia 2020 r. "Informacja dotyczy wezwania do podpisania skargi" - nadesłane do Sądu drogą elektroniczną zawierają podpis elektroniczny skarżącego poprawnie zweryfikowany jednakże dotyczący ww. pism. Wezwanie natomiast dotyczyło podpisania skargi lub nadesłanie skargi podpisanej. W konsekwencji, Sąd uznała, że skarżący nie nadesłał skargi opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jak i nie podpisał złożonej skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, tj. do dnia 12 sierpnia 2020 r.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 i art. 46 § 2a i 2 b p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.