Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1006/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1006/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr), Sędziowie WSA Stanisław Grzeszek, Asesor WSA Beata Cieloch, Protokolant Aneta Kubacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2007r., sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcji Nasiennej "[...]", Sp. z o.o. z siedzibą w T., na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., z dnia 06 kwietnia 2006 r. nr [...], nr [...], nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2003, 2004, 2005., - s k a r g i o d d a l a -


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2003r. Przedsiębiorstwo Produkcji Nasiennej [...] Sp. z o.o. złożyła deklarację podatkową na podatek od nieruchomości za rok 2003, jako podstawę opodatkowania podając grunt o pow. 21 m2 oraz budynek o pow. 21 m2 zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Łączna kwota podatku zadeklarowanego przez Spółkę wyniosła [...] zł.

W dniu [...] stycznia 2004r. Przedsiębiorstwo Produkcji Nasiennej [...] Sp. z o.o. złożyła deklarację podatkową na podatek od nieruchomości za rok 2004, jako podstawę opodatkowania podając grunt o pow. 21 m2 oraz budynek o pow. 21 m2 zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Łączna kwota podatku zadeklarowanego przez Spółkę wyniosła [...] zł.

W dniu [...] stycznia 2005r. Przedsiębiorstwo Produkcji Nasiennej [...] Sp. z o.o. złożyła deklarację podatkową na podatek od nieruchomości za rok 2005, jako podstawę opodatkowania podając grunt o pow. 21 m2 oraz budynek o pow. 21 m2 zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Łączna kwota podatku zadeklarowanego przez Spółkę wyniosła [...] zł. Następnie, w dniu [...] kwietnia 2005r. PPN "[...]" sp. z o.o. złożyła korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za 2005r., w której podatek od w/w gruntu i budynku zadeklarowany został w kwocie [...] zł.

Na podstawie wypisu z ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego w B. organ podatkowy I instancji ustalił, iż PPN [...] Sp. z o.o. do dnia [...] lutego 2005r. była właścicielem zabudowanych gruntów położonych w J. o powierzchni 2.300 m2 sklasyfikowanych jako " Bi - inne tereny zabudowane"'.

W związku z tym, iż dane zawarte w deklaracji podatkowej nie zgadzały się z danymi wynikającymi z wypisu z ewidencji gruntów, organ podatkowy I instancji stosownie do treści art. 274a § 2 Ordynacji podatkowej kolejnymi pismami: z dnia [...] kwietnia 2005r. znak: [...], z dnia [...] maja 2005r. znak: [...] oraz z dnia [...] lipca 2005r. znak: [...] wezwał Spółkę do złożenia korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2003, 2004 i 2005.

Wezwania te nie przyniosły oczekiwanego rezultatu.

Następnie pismem z dnia [...] września 2005r. znak: [...] organ I instancji ponownie wezwał Spółkę do złożenia przedmiotowej korekty deklaracji podatkowej, jednakże pomimo upływu terminu do przedłożenia korekty deklaracji Spółka nie dopełniła tego obowiązku. W dniu [...] listopada 2005r. organ podatkowy I instancji dokonał oględzin budynków posadowionych na gruncie Spółki i po dokonaniu kontrolnego obmiaru ustalił, iż powierzchnia użytkowa budynków wynosi 526 m2, zaś na tak ustaloną powierzchnię składają się hala magazynowa o po w. 412 m2 oraz garaże o pow.1 14 m2.

Postanowieniem z dnia [....] listopada 2005r. znak: [...] organ podatkowy I instancji wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia Spółce wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2003, 2004 i 2005. Jednocześnie stosownie do treści art. 200 Ordynacji podatkowej organ podatkowy I instancji wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego.

Decyzjami z dnia [...] grudnia 2005r. znak: [...] Burmistrz Miasta B. działając w trybie art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, określił Spółce z o.o. [...] z siedzibą w T. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości:

za rok 2003. w kwocie [...] zł:

• od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o po w. 2300 m kw. x 0,51 zł = [...] zł,

• od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o po w. 505 m kw.x 15,80 zł = [...] zł,

• od budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym o pow. 21 m. kw. x 8,06 zł = [...] zł.

za rok 2004 w kwocie [...] zł:

• od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o po w. 2300 m kw. x 0,51 zł = [...] zł,

• od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 505 m kw. xl 5,80 zł = [...] zł,

• od budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym o pow. 21 m. kw. x 8,06 zł = [...] zł.

za rok 2005 w kwocie [...]zł.

• od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 2300 m kw.xO,52zł/12*2 = [...] zł,

• od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 505 m kw. x 15,80 zł/12*2 = [...]zł,

• od budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym o pow. 21 m. kw. x 8,06 zł/12*2 = [...] zł.

Od powyższych decyzji Przedsiębiorstwo Produkcji Nasiennej [...] Spółka z o.o. z siedzibą w T. wniosła odwołanie, wnosząc o uchylenie decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2005r. znak: [...] i przekazanie spraw do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu odwołania Spółka wskazała, iż zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem art. 21 § 3, art. 120, art. 122 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej oraz z naruszeniem Uchwały Rady Miejskiej w B. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Ponadto odwołująca podniosła, iż w sentencji decyzji organ podatkowy I instancji nie wskazał żadnych przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W ocenie podatnika, organ podatkowy I instancji błędnie uznał, iż obrót materiałem siewnym jest działalnością gospodarczą oraz błędnie przyjął, że Spółka prowadziła działalność gospodarczą na całej powierzchni posiadanych gruntów tj. 2.300 m2 i w budynkach o łącznej powierzchni 526 m2 Budynki zostały opodatkowane przy zastosowaniu dwóch stawek podatkowych w ten sposób, że pow. 505 m2 opodatkowana została wg stawki przewidzianej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zaś pow. 21 m2 opodatkowana została wg stawki przewidzianej dla budynków związanych z obrotem materiałem siewnym. Zdaniem podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością związaną z obrotem materiałem siewnym, winien wobec niego mieć zastosowanie art. 7 ust 1 pkt 4b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przewidujący zwolnienie z podatku od nieruchomości budynków gospodarczych lub ich części położonych na gruntach gospodarstw rolnych, służących wyłącznie działalności rolniczej. W ocenie Spółki, jeżeli nawet przyjąć ustalenia organu I instancji za prawidłowe, to konsekwentnie należało opodatkować łączną powierzchnię budynków wg stawki przewidzianej dla budynków związanych z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym, a nie wg stawki przewidzianej dla budynków związanych z działalnością gospodarczą.

Decyzjami z dnia 6 kwietnia 2006 roku sygn. akt [...] sygn. akt [...], sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy zaskarżone decyzje. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż jego zdaniem sposób opodatkowania budynków w przedmiotowej sprawie jest prawidłowy, bowiem w toku prowadzonego postępowania podatnik nie wykazał, iż obrót materiałem siewnym prowadzony był na całej powierzchni budynku, a wręcz przeciwnie w deklaracjach podatkowych za lata 2003, 2004 i 2005 zadeklarował, iż przedmiotowa działalność prowadzona jest na po w. 21 m. kw. W tej sytuacji zdaniem Kolegium, zgodnie z zasadą, iż budynek będący w posiadaniu przedsiębiorcy generalnie zawsze związany jest z prowadzeniem działalności gospodarczej, pozostała po w. budynku tj. 505 m2 opodatkowana została wg stawek związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, iż z zalegającego w aktach sprawy aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców ( wg stanu na dzień 13 luty 2006 ) z działu 3 wynika, iż przedmiot działalności PPN [...] Sp. z o.o. jest znacznie szerszy niż produkcja i obrót materiałem siewnym.

W ocenie Kolegium organ podatkowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy dążąc do pełnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności faktycznych mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Zdaniem Kolegium twierdzenie organu podatkowego, że obrót kwalifikowanym materiałem siewnym stanowi działalność gospodarczą zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie ma faktycznego wpływu na wymiar podatku bowiem opodatkowując powierzchnie budynku zadeklarowaną przez podatnika jako związaną z obrotem materiałem siewnym tj. 21 m2 organ zastosował preferencyjną stawkę

Nadto Kolegium wskazało, iż w rozpoznawanej sprawie nie będzie miał zastosowania art.7 ust 1 pkt 4 lit b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, bowiem przepis ten ma zastosowanie tylko do budynków gospodarczych lub ich części położonych na gruntach gospodarstw rolnych, służących wyłącznie działalności rolniczej, a w sprawie zgodnie z wpisem z ewidencji gruntów, budynki stanowiące przedmiot opodatkowania nie są położone na użytkach rolnych, gruntach zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych czyli na gruntach stanowiących gospodarstwo rolne i nie mogą zostać zwolnione z podatku od nieruchomości w trybie art. 7 ust 1 pkt 4 lit b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych,

Na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 6 kwietnia 2006 r.: sygn. akt: [...], sygn. akt: [...] oraz sygn. akt: [...] Przedsiębiorstwo Produkcji Nasiennej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. złożyła w dniu [...] czerwca 2006 roku skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając, że decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym wydane zostały naruszeniem art. 233 § 2, art. 120, art. 122 Ordynacji podatkowej oraz przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. nr 9 z 2002 r. poz. 31 z pózn. zm.), wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania. Spółka podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i zarzuty przedstawione w trakcie postępowania administracyjnego, podnosząc, iż jej głównym przedmiotem działalności jest działalność rolnicza w związku z tym od całego gospodarstwa rolnego będącego jej własnością opłaca podatek rolny. Wskazała, że działalność polegająca na obrocie materiałem siewnym nie kwalifikuje się jako działalność gospodarcza, w konsekwencji na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 4b budynki będące przedmiotem niniejszego postępowania powinny zostać zwolnione od podatku od nieruchomości. Zarzuciła także, iż nawet gdyby przyjąć stan faktyczny ustalony w zaskarżonych decyzjach i podzielić pogląd, że od przedmiotowej nieruchomości powinien być zapłacony podatek od nieruchomości, to organ podatkowy winien był naliczyć podatek konsekwentnie od całej powierzchni według stawki właściwej dla obrotu materiałem siewnym.

W odpowiedzi na zarzuty przedstawione przez Spółkę w złożonej skardze Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2006r. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc ojej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ww. ustawy wynika, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem Sądu organ podatkowy w decyzjach z dnia [...] grudnia 2005r. prawidłowo określił wysokość zobowiązania podatkowego skarżącej Spółki za lata 2003-2005.

Na wstępie zauważyć należy, iż zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 1989 r. Nr 30 poz. 163 z pózn. zm.) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane z ewidencji gruntów i budynków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z roku 2004 I SA/Bk 104/2004 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 10 grudnia 1992 r. SA/Ka 1249/92). Organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie mogą przyjąć innej podstawy wymiaru niż dane wskazane w ewidencji gruntów, jeśli nie zostały one skutecznie zakwestionowane w innym postępowaniu administracyjnym. Skoro grunty sklasyfikowane jako " inne tereny zabudowane" nie wchodziły w skład gospodarstwa rolnego, nie mogły korzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości przewidzianego w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych - (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z roku 2005 sygn. akt II FSK 1522/2005)

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż skarżąca Spółka do [...] lutego 2005r. była użytkownikiem wieczystym zabudowanych gruntów położonych w J. o pow. 2.300 m2 sklasyfikowanych jako Bi- inne tereny zabudowane. Z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dnia 12 stycznia 1991 r. (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 121 poz. 844) wynika, że dla budynków lub ich części, jeżeli są one związane z działalnością gospodarczą, właściwa jest najwyższa stawka podatkowa. To, że właścicielem budynku gospodarczego jest przedsiębiorca, przesądza o tym, iż istnieje związek budynku z działalnością gospodarczą - wynika to bezpośrednio z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy. Zastosowanie niższej stawki byłoby możliwe jedynie wtedy, gdyby budynek ten nie był wykorzystywany do działalności gospodarczej ze względów technicznych. Stanowisko to zostało wielokrotnie potwierdzone w orzecznictwie Sądów Administracyjnych. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 maja 2006 r. I SA/Bk 95/2006 została przedstawiona teza iż: "Sam fakt posiadania lokalu przez przedsiębiorcę skutkuje tym, że budynek, budowla lub grunt jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Oznacza to, że nawet budynki niewykorzystywane przez przedsiębiorcę w danym momencie lub też wykorzystywane na inną działalność niż gospodarcza (za wyjątkiem budynków mieszkalnych) należy uznać za związane z działalnością gospodarczą" (por także Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 września 2004 r. I SA/Ol 220/2004 oraz Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z roku 2006 I SA/Wr 1404/2006 I SA/Wr 1405/2006 I SA/Wr 1406/2006)

W związku z powyższym, nieruchomości stanowiące przedmiot niniejszego postępowania winny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości.

Kolejną kwestią w niniejszej sprawie jest fakt, iż organ podatkowy dokonując opodatkowania przedmiotowej nieruchomości oparł się o dane wynikające ze złożonych przez skarżącą deklaracji podatkowych za lata 2003, 2004 i 2005. W przedmiotowych deklaracjach skarżąca wskazała, iż działalność gospodarcza polegająca na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym prowadzona jest na powierzchni 21 m2. W związku z tym, dokonując określenia wysokości zobowiązania podatkowego, organ podatkowy prawidłowo opodatkował wskazaną przez podatnika powierzchnię budynku według stawek przewidzianych dla budynków związanych z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym. Pozostałą zaś część budynku o powierzchni 505 m2 opodatkowana została według stawek przewidzianych dla budynków związanych z działalnością gospodarczą. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż organ podatkowy wzywał podatnika do złożenia stosownych korekt deklaracji. Wyznaczył także skarżącej spółce siedmiodniowy termin do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a w związku z tym wypowiedzeniem się co do zakresu prowadzonej działalności związanej z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym. Z uwagi na fakt, iż skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów, ani nie złożyła żadnych wyjaśnień, dotyczących sposobu wykorzystywania budynków stanowiących przedmiot opodatkowania, organ podatkowy określając wysokość zobowiązania podatkowego prawidłowo oparł się na danych wynikających z deklaracji podatkowych i zgodnie z ich treścią powierzchnię 21 m2 opodatkował według stawki przewidzianej dla budynków związanych z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym. Skoro skarżąca nie wykazała w toku postępowania, iż obrót materiałem siewnym wykonywany był na całej powierzchni budynku, a wręcz przeciwnie w deklaracjach wskazała jedynie część powierzchni przeznaczonej na ten obrót tj. 21 m2, organ podatkowy nie miał podstaw do opodatkowania całej powierzchni według stawki przewidzianej dla obrotu materiałem siewnym.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego wskazanych w skardze, gdyż organy zarówno pierwszej jak i drugiej instancji w rozpoznawanych sprawach podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, a także dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy, a także wyczerpująco uzasadniły swoje rozstrzygnięcie.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.