Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 742/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2017r. wniosku A. Ż. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) oraz nałożenia sankcji w wysokości 34,01zł -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

I SA/Rz 742/17

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2017r., nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2017r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania A. Ż. (dalej: skarżąca) płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) oraz nałożenia sankcji w wysokości 34,01zł.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia z uwagi na potrzebę ochrony interesu społecznego. Skarżąca wskazała, że w przypadku gdyby decyzja o wypłacie dotacji na rzecz podmiotu, który również złożył wniosek o dotację na zajmowanych przez nią gruntach, okazałaby się wadliwa, nie będzie można odzyskać wypłaconych środków finansowych. Ponadto podniosła, że Agencja mogłaby domagać się zwrotu nienależnie pobranych dotacji od członków Wspólnoty [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 383) – dalej: P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Na wstępie wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonalności dotyczyć może jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny

z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Cechy tej nie mają m.in. akty odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego – dalej: NSA, z dnia 31 stycznia 2006r., II FZ 882/05, dost. CBOiS).

W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej przyznania jej płatności i nakładającej sankcję w wysokości 34,01zł.

Z przymiotu wykonalności korzysta zatem jedynie rozstrzygnięcie w zakresie nałożenia sankcji i jego będą dotyczyć dalsze rozważania.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W składanym wniosku wnioskodawca powinien przedstawić okoliczności, które - jego zdaniem - świadczą o konieczności udzielenia mu tymczasowej ochrony oraz uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wnioskodawca jest bowiem zobowiązany nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu czy czynności rzeczywiście zachodzą (por. np. postanowienia NSA z dnia 23 kwietnia 2014r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662 oraz z dnia 14 maja 2014r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732).

Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku, gdyż podane we wniosku argumenty, przemawiające - według strony - za jego zasadnością, nie świadczą

o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w powołanym na wstępie art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie odnoszą się one do kwestii wykonania zaskarżonej decyzji, lecz dotyczą rozstrzygnięcia wydanego wobec innego podmiotu i ewentualnych skutków dla skarżącej stwierdzenia jego wadliwości.

Stwierdzając, że skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie

art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.