Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 249/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 7 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 października 2018 r., w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy uiszczony od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych).


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2019 r. wydanym w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A Spółki Akcyjnej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 października 2018 r. w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru.

Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym wniosła w dniu 2 sierpnia 2019 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku, do której załączono trzy kserokopie skargi kasacyjnej.

Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2019 r., doręczonym w dniu 26 sierpnia 2019 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie odpisu podpisanej skargi kasacyjnej bądź uwierzytelnionej kopii w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi w dniu 29 sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej przesłał kserokopię skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Braki skargi kasacyjnej polegające na niedołączeniu jej odpisów są brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. W myśl tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, przez nadesłanie odpisu podpisanej skargi kasacyjnej bądź uwierzytelnionej kopii, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, doręczono pełnomocnikowi skarżącej 26 sierpnia 2019 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 88 akt sądowych). W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej przy piśmie z 29 sierpnia 2019 r. nadesłał jedną kserokopię skargi kasacyjnej niepodpisaną ani niepoświadczoną za zgodność z oryginałem.

Należy zatem uznać, że choć pełnomocnik skarżącej przedłożył pismo, które miało czynić zadość wezwaniu sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, jednakże przedłożony dokument nie może zostać potraktowany jako odpis skargi kasacyjnej albowiem nie został poświadczony za zgodność z oryginałem (nie został nawet podpisany przez pełnomocnika). Stanowił on jedynie kserokopię skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. odpisami pism w rozumieniu art. 47 § 1 p.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Odpis wymaga jednak bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienie takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik. Unormowania zawarte w art. 47 p.p.s.a. obarcza podmiot wnoszący pismo obowiązkiem załączenia uwierzytelnionego odpisu tego pisma. Pismo niepodpisane przez skarżącego ani niepoświadczone przez wnoszącego za zgodność z oryginałem powyższego wymogu nie spełniają, a tym samym nie podlegają doręczeniu innym stronom. Wymogi Sądu są zatem w pełni uzasadnione i wynikają z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt II OZ 14/19).

Wezwana strona w terminie wyznaczonym przez Sąd nie wykonała zatem wezwania z 12 sierpnia 2019 r., tj. do dnia 2 września 2019 r. nie nadesłała potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze uznać należało, że wezwanie Sądu nie zostało wykonane prawidłowo i na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi kasacyjnej podlegającej odrzuceniu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.