Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 219/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na działanie Wojewody [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na działanie Wojewody [...], nie wskazując jednak na czym to zaskarżone działanie polega. W skardze między innymi wniósł "o ustanowienie geodety biegłego sądowego" oraz "dokonanie wizji lokalnej przez sąd administracyjny w Krakowie celem dokonania ustawy z 13 października 1998 r. art. 73 ust. 1 - 5 (...) do dokonania podziału i wypłacenia odszkodowania za zajęte z mocy prawa części działek budowlanych na poszerzenie dróg publicznych i działek drogowych". Dalej wskazał, że sprawa dotyczy działek nr [...] i [...] obr. [...], z których zabrano część na poszerzenie ul. R. oraz działek drogowych o nr. [...] i [...], których skarżący jest współwłaścicielem w 1/24 części.

Jak wynika z dokumentów dołączonych do skargi w dniu 27 kwietnia 2004 r. Wojewoda [...] wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę Miejską [...] prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], zajętej pod drogę publiczną - ul. R. w K..

Z urzędu wiadomo Sądowi, że w dniu 3 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał dwa prawomocne wyroki oddalające skargi H. M. na decyzje o przyznaniu jej odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną:

← w sprawie sygn. II SA/Kr 47/08 Sąd orzekał o odszkodowaniu za działkę nr [...] o pow. 0,0025 ha obr. [...] jedn. ewid. [...], obj. [...], zajętą pod drogę publiczną o kategorii drogi gminnej - ul. R. w K.,

← w sprawie sygn. II SA/Kr 48/08 Sąd orzekał o odszkodowaniu za działkę nr [...] o pow. 0,0025 ha obr. [...] jedn. ewid. [...], obj. [...], zajętą pod drogę publiczną o kategorii drogi gminnej - ul. R. w K.,

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wyjaśniono, że postępowania administracyjne dotyczące przejęcia z mocy prawa na rzecz gminy nieruchomości zajętych pod drogi publiczne zostały zakończone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, ewentualnie o określenie postępowania administracyjnego, w którym występowała bezczynność lub przewlekłość postępowania. Jednocześnie pouczono skarżącego, iż nieusunięcie tych braków formalnych w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi.

W terminie otwartym do uzupełnienia tych braków skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został oddalony postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r.

Ponieważ skarżący złożył jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych swojej żony H. M. zarządzeniem z dnia 16 marca 2016 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego o sprecyzowanie w terminie 7 dni, czy jego małżonka H., która w niniejszej sprawie nie jest stroną postępowania składa wniosek o prawo pomocy, a jeżeli tak, to poinformował skarżącego, że urzędowy formularz winien być wypełniony i podpisany osobiście przez H. M..

Po doręczeniu skarżącemu odpisu postanowienia oraz odpisu powyższego wezwania M. M. złożył do akt sprawy pismo zatytułowane "SPRZECIW", w którego treści jednak nie zakwestionował wydanego w sprawie postanowienia, lecz wyjaśnił, że jego żona H. jest m. in. współwłaścicielką działek nr [...] i [...], nie jest jednak w stanie wypełnić ani podpisać formularza, a udzielone skarżącemu przez żonę pełnomocnictwo (którego kopię doręczył do akt sprawy) zostało podpisane odbitym odciskiem kciuka. Podniósł również argumenty dotyczące konieczności wypłaty odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r. (w wykonaniu zarządzenia z 5 kwietnia 20916 r.) Sąd wezwał skarżącego do jednoznacznego określenia, czy jego pismo zatytułowane "sprzeciw" jest faktycznie sprzeciwem od postanowienia referendarza, czy - jak raczej wskazuje jego treść - jest ono jedynie wykonaniem zarządzenia referendarza z dnia 16 marca 2016 r. Wyjaśnienie należy złożyć w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że pismo nie stanowi sprzeciwu, lecz odpowiedź na wezwanie referendarza.

Skarżący przesłał do Sądu pismo zaczynające się od słów "wykonując zarządzenie sędziego z dnia 5.04.16", jednakże jego treść, wbrew nałożonemu na skarżącego obowiązkowi nie jest należycie dookreślona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Niewskazanie przedmiotu skargi niewątpliwie jest tego rodzaju brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Dlatego też pismem z dnia 1 marca 2016 r. skarżący został wezwany o usunięcie tego braku i wskazanie przedmiotu skargi. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżący złożył od tego momentu wiele pism procesowych, w których szeroko opisuje problematykę wypłaty odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne, jednakże w żadnym z nich nie sprecyzował co jest przedmiotem skargi.

Wobec powyższego jego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.