Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1468/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 147 par. 1, art. 132, art. 200, art. 205 par. 2, art. 209
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Iwona Maciejuk Sędzia WSA – Janusz Walawski Protokolant – specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2018 r. sprawy ze skargi B. D. i L. D. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących B. D. i L. D. kwotę 300 zł (trzysta złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zarząd Dzielnicy [...][...] uchwałą z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem miasta [...], działając na podstawie § 45 pkt 2, 4 i 5 i § 50 ust. 1 Statutu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy, stanowiącego załącznik Nr 17 do Uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r., poz. 420), w zw. z § 6 pkt 8 uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r., poz. 6725) oraz w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1, § 27 ust. 1 i 2 uchwały Nr LVI 11/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm.) uchwalił, co następuje:

§ 1

Zarząd Dzielnicy [...] zmienia uchwałę Nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem miasta [...] poprzez skreślenie z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu (lista wynajęcie lokalu na czas nieoznaczony) Pani B. D. i Pana L. D. zamieszkałych w lokalu socjalnym nr [...] przy ul. [...] w [...].

§ 2

Wykonanie uchwały Zarząd Dzielnicy [...] powierza Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...].

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

W uzasadnieniu podano, że sprawa B. D. i L. D. zamieszkałych w lokalu socjalnym nr [...] przy ul. [...] w [...] została zaopiniowana pozytywnie przez Komisję Mieszkaniową i umieszczonych na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony, po wygaśnięciu umowy najmu lokalu socjalnego (dwuosobowe gospodarstwo domowe). Jednak skarżący zrezygnowali z przyjęcia dwóch propozycji wskazanych lokali mieszkalnych z uwagi na ich strukturę wynikającą ze zbyt małego metrażu pomieszczeń oraz braku drugiego pokoju, zaś zgodnie z obowiązującą uchwałą Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, realizacja listy polega na złożeniu wnioskodawcy kolejno dwóch propozycji najmu lokalu, a w przypadku nieprzyjęcia przez wnioskodawcę żadnej z dwóch propozycji wskazanych lokali, zarząd dzielnicy, po zasięgnięciu opinii Komisji, może postanowić o przesunięciu takiej osoby na koniec listy albo o skreśleniu jej z listy, przy czym przesunięcia na koniec listy można dokonać nie więcej niż jeden raz. W tej sytuacji w dniu [...] czerwca 2017 r. Komisja Mieszkaniowa zaopiniowała sprawę do skreślenia z listy z uwagi na fakt, że odmowy przyjęć lokali były nieuzasadnione.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] sierpnia 2017 r. skarżący podnieśli, że są ofiarami "dzikiej reprywatyzacji", a organ mając wiedzę na temat struktury rodziny, a także ich stanu zdrowia i sytuacji finansowej, zaproponował im lokal mieszkalny nieodpowiedni dla nich, bowiem nie może to być niewielkie, jednopokojowe mieszkanie, którego konstrukcja nie pozwala na wprowadzenie jakichkolwiek zmian w liczbie pomieszczeń.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący nie zgodzili się z zaskarżoną uchwałą i podali, że żadna ze złożonych propozycji, nie była dostosowana do ich potrzeb chociażby na fakt, że dorosły L. D. jest osoba niepełnosprawną, zaś sytuacja ta była znana organowi chociażby z wniosku. Zatem wydaje się być oczywistym, że – zdaniem skarżących – lokalem mieszkalnym odpowiednim dla rodziny o opisanej powyżej sytuacji, nie może być niewielkie, jednopokojowe mieszkanie, którego konstrukcja nie pozwala na wprowadzenie jakichkolwiek zmian w liczbie pomieszczeń. Z uwagi na to, że są ofiarami tzw. "dzikiej reprywatyzacji", to organ od początku postępowania o zawarcie umowy najmu lokalu, miał pełną wiedzę na temat struktury rodziny skarżących, a także ich stanu zdrowia i sytuacji finansowej. Zatem podejmując zaskarżaną uchwałę, zaniechał rozważenia złożenia im propozycji najmu lokalu, faktycznie dla nich odpowiedniego. W tej sytuacji organ naruszył art. 7 k.p.a., ponieważ zaniechano podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, i w konsekwencji załatwił sprawę z naruszeniem interesu skarżących, jak również naruszył przepis art. 6 i 7a § 1 k.p.a., a uzasadnienie uchwały jest lakoniczne i nie zawiera żadnych szczegółów.

W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne podał, że w dniu [...] lutego 2017 r. Zarząd Dzielnicy [...] podjął uchwałę nr [...]w której wyraził zgodę na zakwalifikowanie wnioskodawców i umieszczenie na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu innego lokalu na czas nieoznaczony, po wygaśnięciu umowy najmu zajmowanego lokalu socjalnego. Rozstrzygając wniosek pozytywnie Zarząd Dzielnicy [...] kierował się faktem, iż po opróżnieniu lokalu socjalnego nr [...] przy ul. [...] w [...] oraz lokalu znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie, zostanie przeprowadzona przebudowa, która zracjonalizuje wykorzystanie mieszkaniowego zasobu. W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymali 2 propozycje lokali, tj. lokal nr [...] przy ul. [...] w [...] składający się z 1 pokoju, kuchni, przedpokoju, łazienki z wc o powierzchni mieszkalnej 18,25 m2 i powierzchni użytkowej 26,80 m2, usytuowany na pierwszym piętrze, wyposażony we wszystkie urządzenia techniczne oraz lokal nr [...] przy ul. [...] w [...] składający się z 1 pokoju, kuchni, przedpokoju, łazienki z wc o powierzchni mieszkalnej 20,84 m2 i powierzchni użytkowej 37,82 m2, usytuowany na pierwszym piętrze, wyposażony we wszystkie urządzenia techniczne, jednakże odmówili przyjęcia wskazanych lokali z uwagi na ich strukturę typu 1 pokój z kuchnią oraz zbyt mały metraż pomieszczeń. Natomiast przedstawione skarżącym propozycje lokali spełniały kryteria lokalu dla dwuosobowego gospodarstwa domowego i uwzględniały specyficzne potrzeby wnioskodawców. Zarówno w świetle obowiązujących przepisów jak i zasad gospodarowania mieszkaniowym zasobem dzielnicy brak było podstaw do wskazania zainteresowanym lokalu typu 2 pokoje z kuchnią.

W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2018 r. pełnomocnik L. D. poparł skargę i w uzupełnieniu zarzucił zaskarżonej uchwale:

- naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, oparcie rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym w tym pominięcie szeregu istotnych okoliczności sprawy w tym dotyczących właściwości i warunków osobistych skarżącego L. D. w tym w szczególności kwestii jego niepełnosprawności, warunków socjalnych, które panowały w zaproponowanych skarżącym lokalach, a także brakiem oceny stanu technicznego lokali w tym w szczególności przydatności zaproponowanych lokali na potrzeby struktury rodziny skarżących:

- naruszenie prawa materialnego w postaci nienależytego zastosowania § 27 ust. 1 i 2 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta poprzez skreślenie skarżących z listy osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego pomimo, iż proponowane skarżącym do wynajęcia lokale nie spełniały podstawowych norm technicznych, nie były przystosowane do struktury rodziny skarżących ani nie uwzględniały ich potrzeb związanych ze stanem zdrowia, a ponadto skreślenie skarżących z listy bez należytego wyjaśnienia powodów takiej decyzji.

Wobec powyższego wniósł o dopuszczenie dowodów załączonych do niniejszego pisma na okoliczności w nich wskazane oraz o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały ewentualnie o stwierdzenie wydania jej z naruszeniem prawa, stwierdzenie, że zaskarżone uchwała nie podlega wykonaniu i o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte w całości ani w części.

W odpowiedzi na powyższe Prezydent [...] w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] stwierdził, że stan techniczny proponowanych lokali nie stanowił podstaw do wyłączenia ich z użytkowania i skarżący w żadnym z pism nie podnieśli złego stanu technicznego lokali, a w świetle obowiązujących przepisów, jak i zasad gospodarowania mieszkaniowym zasobem Dzielnicy, brak było podstaw do wskazania zainteresowanym lokalu typu 2 pokoje z kuchnią.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowaną pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Stwierdzić bowiem należy, że przedmiotem skargi jest uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] "w sprawie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem miasta [...]" w której w § 1 "Zarząd Dzielnicy [...] zmienia uchwałę Nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem miasta [...] poprzez skreślenie z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu (lista wynajęcie lokalu na czas nieoznaczony) Pani B. D. i Pana L. D. zamieszkałych w lokalu socjalnym nr [...] przy ul. [...] w [...]."

Rzecz jednak w tym, że zmiana "uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem miasta [...]" – co należy zaakcentować – nie dotyczy skarżących, bowiem jak wynika z materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, skarżącym wyrażono zgodę na zakwalifikowanie do umieszczenia na uzupełnieniu listy osób zakwalifikowanych do najmu innego lokalu na czas nieoznaczony na podstawie Uchwały Nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2017 r.

Na marginesie dodać należy, że w odpowiedzi na skargę Prezydent [...]również wskazał uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2017 r., a nie uchwałę "nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem miasta [...]", z tym jednak, iż jednocześnie wskazał błędny numer tej uchwały, tj. "[...]", zamiast [...].

Wobec powyższego zbytecznym staje się odnoszenie do pozostałych zarzutów ze skargi oraz zawartych w pisemnych wystąpieniach, jak i na rozprawie przed Sądem, pełnomocników skarżących.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 147 § 1 w zw. z art. 132, a co do kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.