Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 711/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie : Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi O. spółka z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za brak licencji oddala skargę


UZASADNIENIE

Dnia [...] maja 2004r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego poddał kontroli drogowej pojazd nr [...] z przyczepą [...] należący do O. spółki z o.o. /dalej zwana Spółką/ Pojazd ten wykonywał transport drogowy /przewóz cementu/. Stwierdzono, że pojazd ma 5 osi i wykupiono kartę opłaty drogowej o wartości niższej niż wymagana. W trakcie kontroli kierowcy nie okazali licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego. Przedstawili natomiast wniosek złożony [...] kwietnia 2004r. o wydanie licencji wspólnotowej wraz z wyjaśnieniem, że licencja nie została jeszcze wydana, zaś Spółka posiadała koncesję na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego. W protokole kontroli zapisano, że wykonywany jest transport drogowy bez licencji. Kierowca podpisał protokół bez zastrzeżeń.

W toku postępowania Spółka wyjaśniła, że posiadała koncesję na transport międzynarodowy i z tego tytułu powinna otrzymać licencję wspólnotową. Złożyła stosowny wniosek, ale nie otrzymała licencji z uwagi na fakt, że samochód objęty koncesją został skasowany po wypadku i obecnie Spółka wykonywać chce transport innym samochodem. Wniosek o wydanie licencji wspólnotowej Spółka złożyła w terminie wraz ze stosownymi dokumentami po otrzymaniu wniosku oznaczonego kodem kreskowym z Biura Organizacji Transportu Międzynarodowego /dalej BOTM/. Do wyjaśnień tych Spółka dołączyła kopię wniosku oraz kopię zawiadomienia z BOTM o jego przyjęciu z adnotacją o konieczności wyjaśnienia sprawy badań technicznych pojazdu objętego "starą" koncesją nr rej. [...] i kopię "starej" koncesji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu pojazdem nr rej. [...].

Decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, powołując się na art.92 ust.1 i art.92 ust.4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym /Dz.U. nr125 z 2001r. poz.1371 z późn. zmianami/ oraz poz. Lp.1.4.3. załącznika do tej ustawy nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 1000 zł za wykonywanie transportu drogowego z opłatą niższą niż wymagana oraz powołując się na l.p. 1.1.1.1 wskazanego wyżej załącznika do ustawy o transporcie drogowym - karę 8000 zł za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego bez licencji.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że brak licencji wspólnotowej stanowi naruszenie wskazanych wyżej przepisów wspólnotowych tj. art.3 ust.1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 881/92 z dnia 26 marca 1992 w sprawie dostępu do rynku drogowych przewozów rzeczy we Wspólnocie na lub z terytorium Państwa Członkowskiego lub w tranzycie przez jedno lub więcej Państw Członkowskich /Dz.Urz. WE L095 z 9 kwietnia 1992r. ze zmianami/ .

Od tej decyzji odwołała się ukarana Spółka wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca podnosiła, że posiadała licencję wspólnotową ważną od [...] maja 2004r. do [...] kwietnia 2004r. o numerach blankietu [...] oraz wypis z licencji nr [...] ważny od [...] maja 2004r. do [...] kwietnia 2009r., ale ta licencja i jej wypis były przetrzymywane bezprawnie w BOTM. Skarżąca wyjaśniła, że BOTM wymusiło na niej rezygnację ze starej koncesji i licencji wspólnotowej. Do odwołania dołączyła dwie decyzje Ministra Infrastruktury z [...] czerwca 2004r. W decyzji [...] Minister umorzył postępowanie o udzielenie licencji wspólnotowej o numerze [...] wydanej dnia [...] kwietnia 2004r. i ważnej od [...] maja 2004r. do [...] kwietnia 2004r., dla której wydany został wypis nr [...] ważny od [...] maja 2004r. do [...] kwietnia 2009r. W decyzji [...] Minister stwierdził wygaśnięcie licencji przewozowej o numerze blankietu [...] /tj. "starej" koncesji/ z dniem [...] czerwca 2004r. Wskazała również, że uiszczenie zbyt niskiej opłaty drogowej było błędem, ale nie zamierzonym.

Do akt postępowania administracyjnego przed organem II instancji dołączone zostało wyjaśnienie BOTM, że skarżąca posiadała koncesję [...], której zrzekła się [...] czerwca 2004r., wobec tego Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. stwierdził wygaśnięcie tej koncesji z dniem [...] czerwca 2004r. Nowa licencja wspólnotowa nr [...] wydana została skarżącej [...] czerwca 2004r. i jest ważna od [...] czerwca 2004r. do [...] czerwca 2009r.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego powołując się na art.138 § 1 p.1 KPA, oraz art.5, art.12ust.2 i 2a, art.42, art.87 ust.1, art.92 ust.1 i 103 ust.1 ustawy o transporcie drogowym /tekst jedn. Dz.U. nr 204 z 2004r. poz. 2088/ oraz lp. 1.1.1. i lp. 1.4.3. załącznika do tej ustawy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu kontroli to jest [...] maja 2004r. skarżąca wykonywała transport drogowy bez wymaganej licencji, gdyż zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 14 listopada 2003r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym /Dz.U. nr 211 z 2003r. poz.2050/ przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie międzynarodowego transportu drogowego na podstawie dotychczasowych uprawnień mógł wykonywać tę działalność do dnia wstąpienia Polski do Unii Europejskiej do jest do dnia 1 maja 2004r. Zatem skarżąca na podstawie "starej" licencji mogła wykonywać transport do dnia 1 maja 2004r. Jej koncesja wygasła dnia 1 maja 2004r. z mocy prawa i po tej dacie skarżąca mogła wykonywać transport międzynarodowy tylko na podstawie nowej licencji wspólnotowej. Tę licencję skarżąca uzyskała dopiero [...] czerwca 2004r., zatem w dniu [...] maja 2004r. wykonywała transport bez licencji.

Na tę decyzję w części dotyczącej kary 8000zł za brak licencji Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że posiadała licencję wspólnotową ważną od dnia [...] maja 2004r. nr [...] oraz wypis z tej licencji ale dokumenty te były bezprawnie przetrzymywane w BOTM mimo, że zostały wystawione, a w decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2004r. [...] znajduje się potwierdzenie, że licencja i wypis zostały wydane dnia 28 kwietnia 2004r.. Spółka potwierdziła, że licencja fizycznie nie została jej wydana, ale działanie takie było bezprawne, zatem skarżąca posiadała licencję, a ustalenie, że wykonywała transport bez licencji jest wadliwe.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona.

W sprawie niniejszej kontrolą objęte było posiadanie przez skarżącą licencji unijnej w czasie wykonywania transportu w dniu [...] maja 2004r. Jest niesporne, że w tej dacie Spółka nie miała w pojeździe tej licencji ani jej wypisu. Sporne jest natomiast, czy w świetle treści decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2004r., stwierdzającej wydanie licencji unijnej dnia [...] kwietnia 2004r., można stwierdzić, że strona tę licencję zasadniczo miała. W ocenie Sądu twierdzenie, że strona licencję miała jest nieuprawnione.

Zgodnie z art.7 ustawy o transporcie drogowym licencja jest udzielana w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art.109 KPA decyzję doręcza się stronom na piśmie. Zgodnie z art.110 KPA organ administracji, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. W doktrynie przyjmuje się, że akt woli władzy staje się decyzją dopiero od chwili doręczenia tj. wprowadzenia jej do obrotu prawnego /por. B.Adamiak/J.Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komemntarz" Wyd.C.H.Beck Warszawa 2003, str.508/. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo NSA. Np. w wyroku z dnia 26 marca 2001r. /sygn.akt V SA 90/00/ NSA wyjaśnił, że "decyzja sporządzona, a więc spełniająca wymogi formalne, ale nie doręczona nie załatwia sprawy administracyjnej, gdyż nie wiąże organu ani strony, co uzasadnia przyjęcie, iż decyzja administracyjna jest wydana z chwilą jej doręczenia".

Wobec niespornego ustalenia, że licencja unijna, wystawiona [...] kwietnia 2004r. nigdy nie została stronie doręczona, należy uznać, iż licencja ta nigdy nie znalazła się w obrocie prawnym i nie stała się decyzją, z której wypływałoby uprawnienie strony do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego. Prawidłowo więc organ ocenił, że w dacie kontroli skarżąca nie mogła już wykonywać transportu na podstawie "starej" koncesji, której moc wygasła z mocy prawa z dniem [...] maja 2004r., a nowej licencji wspólnotowej, uprawniającej ją do wykonywania transportu międzynarodowego od dnia [...] maja 2004r. - jeszcze nie miała i uzyskała ją dopiero [...] czerwca 2004r.. W tym stanie rzeczy w dniu [...] maja 2004r. Spółka wykonywała transport drogowy bez licencji.

Należy wskazać, że prawidłowość działania organu udzielającego licencji nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, w którym podlegają kontroli jedynie decyzje innego organu o nałożeniu kary za wykonywanie transportu drogowego bez licencji i te decyzje wytyczają "granice danej sprawy", o których mowa w art.134 p.p.s.a.. W ocenie Sądu przy wydawaniu kontrolowanych decyzji tj. decyzji o nałożeniu kary za wykonywanie transportu bez licencji, nie doszło do naruszenia prawa, bowiem był wykonywany transport drogowy bez licencji.

Zważywszy powyższe działając na podstawie art.151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji i oddalił skargę.