Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 849/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie radcy prawnemu
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1 art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D.M. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. p o s t a n a w i a: przyznać z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego D.M. kwotę [...] zł ([...]), podwyższoną o stawkę 23% podatku od towarów i usług, tj. [...] zł, łącznie kwotę [...] zł ([...]), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia

3 września 2015 r. odrzucił skargę S.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r.

Radca prawny D.M. będąc pełnomocnikiem skarżącej ustanowionym na mocy postanowienia z dnia 2 października 2015 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienia radcy prawnego, pismem z dnia 26 listopada 2015 r. wniósł uzupełnienie zażalenia skarżącej z dnia 24 września 2015 r. na ww. wyżej postanowienie Sądu, podtrzymując wnioski skarżącej wywiedzione w zażaleniu, tj. o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełnomocnik wniósł również o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej w całości ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. sygn. akt II FZ 1007/15 oddalił zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi.

Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 lutego 2016 r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, które nie zostało zaskarżone.

Do rozpoznania pozostał złożony przez pełnomocnika wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej "p.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wysokość wynagrodzenia radców prawnych jako pełnomocników ustanowionych

z urzędu obecnie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805). Powyższe rozporządzenie w § 22 przewiduje jednak, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Przy uwzględnieniu powyższej zasady w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 490 – dalej "rozporządzenie").

W przedmiotowej sprawie radca prawny został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącej po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi i zwrócił się z zażaleniem na to orzeczenie oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postępowanie w sprawie ze skargi wniesionej przez S.W. zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2016 r. oddalającym zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 3 września 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, w związku z czym wyznaczonemu radcy prawnemu w postępowaniu zażaleniowym przysługuje wynagrodzenie na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia w kwocie 120 zł.

Z kolei postępowanie zainicjowane wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, będące działaniem przed sądem I instancji, zakończyło się postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 19 lutego 2016 r., które nie zostało zaskarżone, za co przysługuje pełnomocnikowi wynagrodzenie na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia w kwocie 240 zł (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 190/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia powyższe kwoty (łącznie [...] zł) należne za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu sądowym należy podwyższyć o stawkę

23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę [...] zł.

W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.