Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 873/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par.2, art. 246 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi W.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za październik 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata uzasadniając, że zarabia netto 1.808 zł i ma na utrzymaniu trzech synów w wieku 6, 16 i 17 lat oraz konkubinę. Nie ma żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych, które mógłby spieniężyć.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z ww. osobami i nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.

Z dokumentów i oświadczeń, przedłożonych w wyniku wezwania skierowanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że wspólnie z rodziną wnioskodawcy mieszka też ojciec pobierający emeryturę w kwocie 935 zł i M. F. (nie podano stopnia pokrewieństwa), który nie pracuje. Łączne dochody prowadzonego gospodarstwa domowego wynoszą 2.743 zł, z czego – jak wskazał wnioskodawca wydatkowane jest 355,50 zł na utrzymanie mieszkania, 900 zł na utrzymanie synów i 1.488 zł na wyżywienie i odzież.

Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych rachunków bankowych ani kart kredytowych, nie posiada żadnych środków transportu oraz że właścicielem mieszkania jest jego bratanica. Przedłożył poza tym zaświadczenie potwierdzające podaną kwotę wynagrodzenia.

Jako znane z urzędu wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania sądowego skarżący zobligowany jest do uiszczenia wpisów od skarg w czterech sprawach o sygn. akt I SA/Wr 872-875/13, w łącznej wysokości 2.000 zł.

Przedstawione wyżej okoliczności, w ocenie referendarza sądowego, dają podstawę do uwzględnienia żądania wniosku.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższe wnioskodawca wykazał. Wskazać należy, że dochód gospodarstwa domowego, w którym pozostaje, wynosi łącznie 2.743 zł. Wymieniona kwota przeznaczona jest na utrzymanie co najmniej 6 osób (skarżącego, konkubiny, synów i ojca). Być może powyższe środki finansowe wystarczają na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych, nie dają już jednak możliwości na poczynienie jakichkolwiek rezerw, które mogłyby być przeznaczone na opłacenie kosztów swego udziału w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z oświadczeniem, wnioskodawca nie jest też w stanie pozyskać środków pieniężnych z majątku – takiego bowiem nie posiada.

W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należało uznać za uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.