Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 431/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: par. 11ust. 5 pkt 11 a
journal: Dz.U. 2016 poz 1182
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem,  ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego  Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.), Protokolant Asystent Sędziego Marzena Cybulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2020 r. sprawy ze skargi Gminy G. na informację Zarządu Województwa z dnia 20 lutego 2020 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji dotyczącej budowy sieci kanalizacji sanitarnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2019 r. Gmina G. (dalej także jako "skarżąca") złożyła w Departamencie Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] wniosek o przyznanie pomocy na realizację zadania pod nazwą "Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości B. z włączeniem miejscowości C. w gminie G." na kwotę 1.377.258 zł dla operacji typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego PROW na lata 2014-2020.

Pismem z dnia 20 lutego 2020 r. Zarząd Województwa [...] poinformował o odmowie przyznania pomocy na realizację wymienionej wyżej operacji, wskazując, iż przyczyną odmowy jest § 11 ust. 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu " Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 1182 ze zm.), zgodnie z którym pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 12 punktów. Organ wskazał, że w następstwie oceny wniosku Gmina G. uzyskała 11 punktów.

W punkcie 6 uzasadnienia aktu odmownego (kryterium dotyczące specyfiki regionu – liczba mieszkańców obszaru objętego planowaną inwestycją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji z oceną "0 punktów") Zarząd Województwa [...] wskazał, że w części III pkt. 6.4 Gmina nie określiła liczby planowanych odbiorców jak i nie dołączyła dokumentów potwierdzających spełnienie kryterium. Zgodnie zaś z zapisami 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. jeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium, nie przyznaje się punktów za to kryterium.

W skardze na powyższą informację skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Gmina G. wniosła o jej uchylenie podnosząc zarzuty naruszenia:

a) prawa materialnego, to jest:

1) art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez odmowę przyznania skarżącej pomocy w sytuacji, gdy zostały spełnione warunki do jej przyznania,

2) art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez ich niezastosowanie i odmowę przyznania pomocy finansowej na realizację operacji objętej wnioskiem, pomimo spełnienia przez skarżącą warunków jej przyznania,

3) § 11 ust.5 pkt 11) lit a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 przez jego niezastosowanie i nie przyznanie skarżącej punktów za to kryterium, podczas gdy rozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego powinno skutkować przyjęciem przez organ liczby 125 mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji, co stanowi podstawę do przyznania 2 punktów w ramach danego kryterium,

4) § 11 ust.9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez przyjęcie, że skarżąca nie zdobyła wymaganej liczby punktów warunkujących przyznanie pomocy

5) art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wzajemne zasady zgodności, poprzez brak jego zastosowania, pomimo, iż przewiduje on możliwość skorygowania i poprawienia wniosku o wsparcie w dowolnym czasie po jego złożeniu, w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów;

b) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1) art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co skutkowało brakiem przyznania skarżącej 2 punktów w ramach kryterium liczby mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji

W uzasadnieniu skargi Gmina G. wskazała, że nie zgadza się z wynikiem oceny dla kryterium określonego w § 11 ust. 5 pkt. 11 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu " Gospodarka wodno-ściekowa" [...], dotyczącego specyfiki regionu. Gmina G. w części III pkt 6.2 wniosku wskazała bowiem liczbę planowanych przyłączy kanalizacyjnych – 125. Zarówno liczba planowanych odbiorców operacji, jak również liczba planowanych przyłączy kanalizacyjnych znajdują się w tym samym 6 punkcie wniosku zatytułowanym "charakterystyka planowanej operacji". Nie ulega wątpliwości, że poprzez przyłącze kanalizacyjne zostają podłączeni do sieci kanalizacyjnej mieszkańcy, a liczba przyłączy jest ściśle związana z liczba obiorców operacji, co wynika chociażby z samej definicji ustawowej przyłącza kanalizacyjnego. Zgodnie z art. 2 pkt 5) ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków przez przyłącze kanalizacyjne należy rozumieć odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjna, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej. O przyłączu możemy mówić wyłącznie w przypadku istnienia wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej w nieruchomości obiorcy usług. Skoro skarżąca we wniosku o udzielenie pomocy wskazała liczbę 125 planowanych przyłączy, to należy przyjąć, że zakładała przyłączenie co najmniej 125 mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją. Powyższe i tak powoduje niekorzystne dla skarżącej konsekwencje, gdyż w świetle zasad wiedzy i doświadczenia życiowego większość nieruchomości jest zamieszkana przez więcej niż przez jednego mieszkańca.

Biorąc z kolei pod uwagę powyższe okoliczności, organ posiadając informację o liczbie planowanych przyłączy (125), nie mógł przyjąć, że w wyniku realizacji operacji objętej wnioskiem, nie zostanie przyłączony do sieci wodociągowej żaden mieszkaniec. Nie ulega wątpliwości, że sprzeczne z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego jest przyjęcie stanowiska, że skarżąca składając wniosek o przyznanie pomocy na realizację operacji pn. "Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości B. z włączeniem w miejscowości C. w gminie G. nie zakładała przyłączenia do sieci sanitarnej żadnego mieszkańca z obszaru objętego planowaną operacją. Powyższe pozostaje również z oczywistą sprzecznością z pkt 6.2 wniosku, w którym wyraźnie wskazano liczbę planowanych przyłączy kanalizacyjnych w liczbie 125 sztuk. Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 organ zobowiązany był w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a nie wyłącznie poszczególne pola w formularzu wniosku o przyznanie pomocy.

Dodatkowo, zgodnie z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze.

W ocenie skarżącej, w niniejszym stanie faktycznym organ w ogóle nie dokonał oceny czy we wniosku o przyznanie pomocy złożonym przez skarżącą wystąpił taki oczywisty błąd, co stanowiło naruszenie wyżej wymienionego przepisu. Organ bez żadnego szerszego uzasadnienia przyznał skarżącej 0 punktów w kryterium liczby mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, na podstawie braku zamieszczenia przez skarżącą stosownej informacji w polu 6.4 b) wniosku o przyznanie pomocy, mimo iż ustalenie powyższego było możliwe na podstawie innych informacji przedstawionych w przedmiotowym wniosku. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 lipca 2019 r. (sygn. akt I SA/Go 389/19), w powołanym przepisie jest odniesienie do "oczywistych błędów", a więc nie można tego odnosić wyłącznie do omyłek pisarskich czy rachunkowych. Za oczywisty błąd można uznać również niespójność, sprzeczność czy przeoczenie. W ocenie Sądu zaklasyfikowanie błędu jako oczywistego może wystąpić niezależnie od sposobu, w jakim przeprowadzona została kontrola dokumentów. Przepis nie zawiera jakichkolwiek ograniczeń co do momentu ujawnienia błędu. Zasadniczym warunkiem jest to by dało się ustalić na podstawie samego wniosku o przyznanie płatności oraz złożonych wraz z nimi dokumentów oraz by nie można było Stronie przypisać złej wiary. Zdaniem skarżącej, w niniejszym stanie faktycznym istniały podstawy do przyjęcia, że brak wypełnienia pola w części III pkt. 6.4 wniosku stanowił oczywisty błąd, polegający na przeoczeniu, a organ dysponował danymi umożliwiającymi ustalenie minimalnej liczby mieszkańców obszaru objętego planowana informacją, które to dane znalazły się w punkcie 6.2 wniosku.

Wyżej wymienione uchybienia organu doprowadziły do przyznania skarżącej 0 punktów w kryterium liczby mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej w wyniku realizacji operacji. Gdyby organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i procesowego wskazane w petitum niniejszej skargi, przyznałby skarżącej w przedmiotowym kryterium 2 punkty. Tym samym skarżąca zdobyłaby 13 punktów i zgodnie z § 11 ust. 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 mogłaby zostać jej przyznana pomoc na realizację operacji. Powyższe uchybienia doprowadziły w konsekwencji do naruszenia również art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez odmowę przyznania skarżącej pomocy w sytuacji, gdy zostały spełnione warunki do jej przyznania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia wskazując, że informacja została skarżącej doręczona w dniu 25 lutego 2020 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 26 marca 2020 r. Jak wynika ze stempla na kopercie skargę nadano w dniu 27 marca 2020 r.

Odnosząc się z kolei do kwestii merytorycznych organ wnosząc o oddalenie skargi wskazał, że to na skarżącej spoczywał ciężar przedłożenia kompletnej dokumentacji, która pozwalałaby na ocenę wniosku i przyznanie punktów za spełnienie bądź nie wymaganych kryteriów. W realiach sprawy skarżąca nie określiła liczby planowanych odbiorców jak i nie przedłożyła dokumentów potwierdzających spełnienie kryterium określonego w § 11 ust. 5 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu " Gospodarka wodno-ściekowa" [...]. Liczba planowanych przyłączy jak i liczba odbiorców operacji to nie są parametry tożsame w sensie ilościowym i jakościowym.

Na rozprawie w dniu 1 października 2020 r. Sąd dopuścił dowód z dziennika książki nadawczej Urzędu Gminy G. na okoliczność dochowania terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku organu o odrzucenie skargi z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu Sąd wskazuje, że dokumenty znajdujące się w aktach sądowych potwierdzają, że skarga została złożona w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 26 marca 2020 r. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres (zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zawieszenie i wstrzymanie biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nastąpiło z mocy prawa od 14 marca 2020 r. (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego; Dz. U. z 2020 r., poz. 433). Ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie biegu terminu nastąpiło zaś 22 maja 2020 r. (art. 46 pkt 20 w zw. z art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2; Dz. U. z 2020 r. poz. 875). Na mocy art. 46 pkt 20 powołanej ustawy uchylono bowiem art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r., a w myśl art. 68 ust. 6 stawy z dnia 14 maja 2020 r. terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, to jest 16 maja 2020 r.

W świetle powyższego nie można było uznać, że skarga złożona w dniu 26 marca 2020 r. jest skargą wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu.

Oceniając z kolei zaskarżoną informację pod kątem jej zgodności z prawem Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Okolicznością o fundamentalnym znaczeniu w niniejszej sprawie jest interpretacja przepisu § 11 ust. 5 pkt 11a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" [...].

Przepis ten stanowi, że w celu ustalenia kolejności przysługiwania pomocy dokonuje się oceny wniosków o przyznanie pomocy, przyznając planowanej operacji również punkty według kryterium dotyczącego specyfiki regionu, przy czym w przypadku województwa [...] ilość punktów uzależniono od liczby mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji. Ustalono następującą punktację:

– 301 i więcej mieszkańców - 6 punktów,

– 201-300 mieszkańców - 4 punkty,

– 100-200 mieszkańców - 2 punkty.

Treść powołanego przepisu nie może budzić żadnych wątpliwości co do określenia cech charakterystycznych dla grupy mieszkańców, od liczby których uzależniono punktację. Cechy te to:

1) zamieszkiwanie na obszarze objętym planowaną operacją;

2) przyłączenie do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji

Chodzi zatem o tych mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji. Podwyższa więc bilans punktowy uzyskany przez dany projekt dopiero istotne poszerzenie zakresu sieci kanalizacyjnej lub wodociągowej, umożliwiające skorzystanie z przyłączy do tej sieci przez osoby, które dotychczas z tej sieci nie korzystały – "zostały do niej przyłączone w wyniku realizacji operacji".

Argumentacja przedstawiona przez skarżącą w skardze nie znajduje oparcia w treści powyższej regulacji, która nakazuje w odniesieniu do kryterium punktowego dotyczącego specyfiki regionu województwa [...] brać pod uwagę jedynie osoby, które uzyskały z operacji ściśle określoną korzyść w postaci przyłączenia do sieci. Rację należy zatem przyznać organowi, który wskazywał, że to na skarżącej spoczywał ciężar przedłożenia kompletnej dokumentacji, która pozwalałaby na ocenę wniosku i przyznanie punktów za spełnienie bądź nie wymaganych kryteriów. W realiach sprawy skarżąca nie określiła liczby planowanych odbiorców w pkt 6.4 cz. III wniosku (bezsporne) jak i nie przedłożyła dokumentów potwierdzających spełnienie kryterium określonego w § 11 ust. 5 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu " Gospodarka wodno-ściekowa" [...]. Liczba planowanych przyłączy jak i liczba odbiorców operacji - jak zasadnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę - nie mogą być postrzegane jako parametry tożsame. Nie można bowiem czynić automatycznego założenia, że 125 przyłączy "automatycznie" przełoży się na co najmniej 125 mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji, zwłaszcza że można założyć zaistnienie sytuacji gdzie po wykonaniu 125 przyłączy do sieci zostanie przyłączonych 99 odbiorców. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że w § 9 ust. 1 rozporządzenia wyraźnie wskazano, że we wniosku określony podmiot winien podać odrębnie liczbę planowanych odbiorców operacji jak i liczbę planowanych, w wyniku realizacji operacji, przyłączeń do sieci. Trudno zaś zakładać aby organ oceniający wniosek domniemywał liczbę planowanych odbiorców operacji wyłącznie z liczby wskazanych we wniosku planowanych, w wyniku realizacji operacji, przyłączeń do sieci.

Należy w tym miejscu wskazać, że ocena wniosków jest oceną formalistyczną, o czym przesądzają przepisy § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia, stanowiące, że w sytuacji, gdy dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy i dokumentach dołączonych do wniosku są rozbieżne, punkty przyznaje się na podstawie danych zawartych w dołączonych dokumentach, natomiast jeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium, nie przyznaje się punktów za to kryterium. Skoro zatem wniosek skarżącej gminy nie określał liczby mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji zasadnym było nieprzyznanie gminie punktów z tytułu tego kryterium. W konsekwencji bezspornie gmina nie uzyskała wymaganej § 11 ust. 9 wskazanego wyżej rozporządzenia liczby 12 punktów, co uniemożliwiało przyznanie pomocy.

Należy dalej wskazać, że przeprowadzając proces oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, a zawłaszcza w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, a właściwość miejscową organu ustala się według miejsca realizacji operacji. Zgodnie z zastrzeżeniem dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy, uwzględnienia też wymaga, że według tego przepisu, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Na gruncie wskazanych unormowań nie budzi wątpliwości, że w zakresie prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją odmienności w stosunku do regulacji zawartych w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego. Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 k.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz jednoczesny brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność, a także działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stosownie bowiem do zasady praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, organ powinien wprawdzie podejmować działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, niemniej jednak, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy, to na skarżącej ciążył obowiązek udowodnienia spełnienia kryteriów przyznania pomocy.

W tym stanie Sąd uznał za niezasadne zarzuty podniesione w pkt 1 – 4 petitum skargi jak i zarzut naruszenia przepisów postępowania.

Z uwagi na powyższe za niezasadny Sąd poczytał nadto zarzut naruszenia art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wzajemne zasady zgodności, poprzez brak jego zastosowania, pomimo, iż przewiduje on możliwość skorygowania i poprawienia wniosku o wsparcie w dowolnym czasie po jego złożeniu, w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów. Zgodnie ze wskazanym przepisem wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze.

Mając na uwadze wskazany we wcześniejszych rozważaniach charakter prowadzonego postępowania podnieść należy, że braku określenia w treści złożonego wniosku liczby planowanych odbiorców operacji nie można poczytywać w kategorii swoistego "przeoczenia" zważywszy, że stosowny wniosek w realiach sprawy pochodził od jednostki samorządu terytorialnego, której niejako z założenia winny być znane rygorystyczne zasady dotyczące prawidłowego wypełniania wniosków o przyznanie pomocy finansowej.

Finalnie Sąd uznał za zasadne odniesienie się do rozbieżności jaka zaistniała na tle kwoty pomocy zapisanej we wniosku (pkt 5) a wskazaniem w treści zaskarżonej informacji, że organ odmawia przyznania pomocy na realizację operacji [...] na kwotę "[...] 198.030 zł [...]". Oceniając wskazaną okoliczność Sąd uznał, że wobec wydania aktu odmownego z powołaniem się na § 11 ust. 5 pkt 11a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa [...] okoliczność ta nie miała jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Można jedynie założyć, że organ wskazując określoną kwotę dopuścił się pomyłki pisarskiej bądź miał na względzie § 6 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, zgodnie z którym przy ustalaniu wysokości środków pozostałych do wykorzystania w ramach limitu, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się sumę kwot pomocy wypłaconej na zrealizowane operacje i kwot pomocy przyznanej na operacje, których realizacja nie została jeszcze zakończona.

W tym stanie sprawy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji wyroku.