Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 832/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6338 Agencje doradztwa personalnego i agencje zatrudnienia
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art 18m ust. 1 pkt 6, art. 19fa
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marlena Stolarczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2020 r. w Radomiu sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenie z rejestru agencji zatrudnienia 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] ; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej A. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SA/Wa 832/19

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] września 2019 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 127 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018r., poz. 2096 dalej kpa) po rozpatrzeniu odwołania A. S., od decyzji Marszałka Województwa [...] znak: [...] z dnia [...] listopada 2018r, orzekającej o wykreśleniu podmiotu [...] A. S., ul. K. [...] lok. [...],[...] R. z rejestru agencji zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, orzekło:

na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2018.

Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.

Wobec A. M. (obecnie – S.) wydany został w dniu [...].04.2014r, certyfikat o dokonaniu wpisu podmiotu [...] A. M., K. [...] lok. [...] R. do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, wpis nr [...].

W dniu [...].07.2017r. wydany został certyfikat stwierdzający, że podmiot pod nazwą [...] A. S. został wpisany do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia uprawniający do świadczenia usługi pracy tymczasowej, nr wpisu [...].

Pismem znak: [...] z dnia [...].12.2017r. Wojewódzki Urząd Pracy w W. wskazał na obowiązek przedstawienia organowi prowadzącemu rejestr agencji zatrudnienia tj. Marszałkowi Województwa [...], informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2017 rok, w terminie do dnia 31 stycznia 2018r. Jednocześnie, w powyższym piśmie wskazano na § 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 lipca 2013r. w sprawie działalności agencji zatrudnienia, który określa wzór formularza informacji o działalności agencji obowiązujący dla agencji zatrudnienia składających w/w informację za 2017 rok (załącznik nr 3 do rozporządzenia).

Następnie, pismem z dnia [...].03.2018r., w związku z przesłaniem nieprawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2017 (błędy w pozycji 4.2), Wojewódzki Urząd Pracy wezwał A. S., do złożenia Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W., działającemu z upoważnienia Marszałka Województwa [...], prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia. Organ ponownie wskazał, że informacja winna być złożona na formularzu określonym w załączniku nr 3 do w/w rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej i pouczył, że nieprawidłowo wypełniony formularz Informacji rocznej nie jest spełnieniem wymogów art. 19f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wskazał, że w przypadku nie dostarczenia Informacji o działalności agencji, zastosowanie znajdzie art. 18m ust. 1 pkt 6 w/w ustawy, zgodnie z którym nieusunięcie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w ustawie, stanowi obligatoryjną przesłankę wykreślenia podmiotu z właściwego rejestru.

Powyższe wezwanie zostało doręczone A. S. w dniu 22.03.2018r.

W dniu 15.03.2018r. do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. wpłynęła korekta Informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2017 rok.

Pismem z dnia [...].08.2018r. (doręczonym w trybie doręczenia zastępczego), powołując się na art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Marszałek Województwa [...] działający przez Wojewódzki Urząd Pracy, wezwał A. S. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19fa w/w ustawy, poprzez przedstawienie

informacji o adresach lokali, w których świadczone są usługi przez agencję zatrudnienia działającą pod nazwą [...] A. S..

W powyższym piśmie wyjaśniono, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r., poz. 962), agencje zatrudnienia posiadające w dniu wejścia w życie ustawy "zmieniającej"

- tj. w dniu 1 czerwca 2017r. - wpis do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, obowiązane są do dnia 15 stycznia 2018 roku złożyć marszałkowi województwa informację o adresach lokali, o których mowa w art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tj. o adresach lokali, w których świadczone są usługi.

Pismem z dnia [...].10.2018r. (doręczonym w dniu 5.11.2018r.) Marszałek Województwa [...] zawiadomił A. S. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wykreślenia podmiotu [...] A. S., ul. K. [...] lok. [...], [...] R. z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

W uzasadnieniu zawiadomienia organ powołał przesłankę wykreślenia podmiotu z rejestru zawartą w art. 19fa ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i Instytucjach rynku pracy.

W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie A. S. wyjaśniła, że do dnia [...].10.2018r. przebywała na urlopie macierzyńskim i nie pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponieważ przebywała poza siedzibą firmy nie otrzymywała powiadomienia z poczty o oczekującej do odbioru korespondencji i tym samym nie została poinformowana o fakcie nie złożenia w terminie informacji o adresach lokali, w których świadczone są usługi. W załączeniu do w/w pisma A. S. złożyła przedmiotową informację o adresach lokali w rozumieniu

art, 19fa ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach runku pracy.

Skarżoną obecnie decyzją z dnia [...] listopada 2018r. Marszałek Województwa

[...] orzekł, na podstawie art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018r., poz. 1265 i 1149 dalej ustawa o promocji zatrudnienia) i art. 21 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw, o wykreśleniu podmiotu [...] A. S., ul. K. [...] lok. [...], [...] R. z rejestru agencji zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia.

W uzasadnianiu decyzji, organ pierwszej instancji przywołał treść art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz dwa stanowiska Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dotyczące w/w przepisu. W ocenie organu pierwszej instancji, podmiot [...] A. S. nie zastosował się do dyspozycji art. 21 ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw, zgodnie z którym agencje zatrudnienia posiadające w dniu wejścia w życie w/w ustawy "zmieniającej" tj. w dniu 1 czerwca 2017r. wpis do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, obowiązane były do dnia 15 stycznia 2018 roku złożyć marszałkowi województwa informację o adresach lokali, o których mowa w art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia, tj. o adresach lokali, w których świadczone są usługi.

A. S. prowadząca agencję zatrudnienia nie dopełniła obowiązku, o którym mowa w art. 21 ustawy "zmieniającej" i nie złożyła w terminie do dnia 15 stycznia 2018r. wymaganej informacji. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Marszałek Województwa stwierdził, że doszło do naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia, co uzasadnia wykreślenie podmiotu [...] A. S., ul. K. [...] lok. [...],[...] R., z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

Organ pierwszej instancji wskazał nadto, że adres siedziby firmy został wskazany jako miejsce zamieszkania osoby prowadzącej agencję zatrudnienia, a fakt nie odbierania korespondencji nie może być traktowany jako przesłanka usprawiedliwiająca naruszenie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia.

Powyższa decyzja Marszałka Województwa [...] została doręczona A. S. w dniu w dniu 22.11.2018 r.

A. S., złożyła odwołanie od w/w decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2018r. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi I inst. do ponownego rozpoznania.

Odwołująca podniosła, że chybione jest przyjęcie, iż zasadne jest wykreślenie podmiotu z rejestru z uwagi na uchybienie terminu siedmiu dni do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia. W jej ocenie, nie uchybiła ustawowemu terminowi na złożenie informacji o adresach lokali, w których świadczone są usługi, jako że przebywała na urlopie macierzyńskim i była nieobecna w siedzibie prowadzonej przez siebie działalności. Odwołująca wyjaśniła, że niezwłocznie po powrocie do pracy wskazała żądane prawem adresy w czasie, kiedy było prowadzone wobec niej postępowanie o wykreślenie z rejestru, ale przed wydaniem decyzji w tym przedmiocie. Tym samym, postępowanie w sprawie wykreślenia z rejestru stało się bezprzedmiotowe i winno ulec umorzeniu.

Po rozpatrzeniu odwołania i zapoznaniu się z materiałem dowodowym organ zważył, co następuje.

Podstawę materialno-prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 w/w ustawy, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług: pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego oraz pracy tymczasowej jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646) i wymaga wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

Stosownie do art. 18e ust. 1 ustawy, wpisu do przedmiotowego rejestru dokonuje marszałek województwa na podstawie pisemnego wniosku o wpis do rejestru, złożonego przez podmiot zamierzający prowadzić agencję zatrudnienia, zawierającego następujące dane:

1) oznaczenie podmiotu ubiegającego się o wpis do rejestru;

2) adres zamieszkania lub siedziby podmiotu oraz adresy lokali

o których mowa w art 19fa, wraz z

nazwą gminy powiatu i województwa oraz numerem telefonu;

3) oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

3a) określenie rodzaju świadczonych usług: a) pośrednictwo pracy doradztwa personalnego,

poradnictwa zawodowego lub b) pracy tymczasowej;

4) numer identyfikacji podatkowej NIP, o He podmiot posiada taki numer;

5) numer wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i

Informacji o Działalności Gospodarczej - w przypadku przedsiębiorcy, o ile podmiot posiada taki

numer;

6) adres poczty elektronicznej, o ile podmiot taki adres posiada.

Ustawodawca nakłada na podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego oraz pracy tymczasowej szereg obowiązków zastrzegając, że ich nie dochowanie skutkować będzie wykreśleniem podmiotu z rejestru. Enumeratywny katalog przesłanek obligujących marszałka województwa do wykreślenia podmiotu z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia zawiera art. 18m ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Przepis art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy - na który powołał się organ pierwszej instancji wydając skarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2018r. - stanowi, że marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h.

Warunki prowadzenia agencji zatrudnienia zostały przez ustawodawcę określone w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h. W stanie faktycznym niniejszej sprawy istotny jest warunek zawarty w art, 19fa stanowiący, że agencjo zatrudnienia, podmioty, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1-3, oraz podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art 18c ust. 2 pkt 1-3 i 5-7, są obowiązane posiadać lokal, w którym są świadczone usługi

Z powyższego wynika, że ustawowym warunkiem prowadzenia przedmiotowej działalności gospodarczej jest posiadanie lokalu, w którym są świadczone usługi.

Z kolei, art. 21 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy o zatrudnianiu

pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw stanowi, że agencje zatrudnienia posiadające w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wpis do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia są obowiązane, w terminie do dnia 15 stycznia 2018 r, do złożenia marszałkowi województwa właściwemu ze względu na siedzibę podmiotu informacji o adresach lokali, o których mowa w art 19fa ustawy zmienianej w art 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Organ wskazał, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że A. S. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług pośrednictwa pracy od 2014 roku, niezmiennie w tym samym lokalu nr [...] przy ul. K. [...] w R.

Należy jednak zauważyć, że odwołująca nie dopełniła ustawowego obowiązku złożenia właściwemu marszałkowi województwa, informacji o adresach lokali we wskazanym w ustawie "zmieniającej" terminie tj. do dnia 15 stycznia 2018 r. Przepis art. 21 ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw, mimo iż zobowiązywał przedsiębiorców do dopełnienia obowiązku wskazania w/w adresów lokali to nie czyni tego pod rygorem wykreślenia podmiotu z rejestru.

Dopiero ustawa o promocji zatrudnienia - w art. 18m ust. 1 pkt 6 - stanowi, że marszałek województwa wykreśla podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...].08.2018r. (doręczonym w trybie doręczenia zastępczego w dniu 18 września 2018r.), skierowanym na adres w R. przy ul. K. [...], lok. [...], Marszałek Województwa [...] wezwał A. S. do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia poprzez złożenie, w zakreślonym terminie 7 dni, informacji o adresach lokali, w których świadczone są usługi, tj. adresach o których stanowi art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia i Instytucjach rynku pracy.

Stosowną informację o adresach lokali A. S. złożyła dopiero w dniu

13.11.2018r., a więc po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu wyznaczonego przez marszałka województwa na usunięcie naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia.

Decyzja w sprawie wykreślenia podmiotu z rejestru ma charakter związany, z uwagi na użyte w art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy sformułowanie "marszałek województwa wykreśla". Decyzja ta wydawana jest w przypadku stwierdzenia naruszenia przez agencję zatrudnienia któregokolwiek z ustawowych warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. Tym samym, w okolicznościach niniejszej sprawy. Marszałek Województwa [...] był zobligowany orzec o wykreśleniu podmiotu [...] A. S., ul. K. [...] lok. [...], [...] R., z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

W ocenie składu orzekającego Kolegium, niezasadne jest stanowisko odwołującej, iż ze względu na korzystanie z urlopu macierzyńskiego nie mogła powziąć informacji o wynikającym z ustawy obowiązku złożenia marszałkowi województwa stosownej informacji o adresach lokali, w których świadczone są usługi przez agencję zatrudnienia działającą pod nazwą [...] A. S..

Nie sposób pominąć faktu, że odwołująca się jest przedsiębiorcą, od którego wymagana jest zwiększona staranność w trosce o swoje interesy. Skoro A. S. podjęła decyzję o skorzystaniu z urlopu macierzyńskiego i - jak wskazała w piśmie z dnia 7.11.2018r. nie pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy i przebywała poza siedzibą firmy przy ul. K. [...], lok. [...], winna tak pokierować swoimi sprawami, aby korespondencja dotycząca prowadzonej działalności gospodarczej do niej docierała, nawet podczas urlopu macierzyńskiego. Mając powyższe na uwadze - orzeczono jak na wstępie.

Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła A. S..

Zaskarżonej decyzji zarzucała:

naruszenie przepisu art. 61a §1 k.p.a. poprzez chybione przyjęcie, iż zasadne jest wykreślenie podmiotu z rejestru z uwagi na uchybienie terminowi siedmiu dni do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia w postaci nie przedstawienia informacji o adresach lokali, o których mowa w art. 19fa ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w terminie do dnia 15 stycznia 2018 roku, podczas gdy analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego winna prowadzić do konstatacji, iż skarżąca nie uchybiła terminowi - z uwagi na fakt, iż w tym okresie przebywała na urlopie macierzyńskim i była nieobecna w siedzibie prowadzonej działalności, zatem nie mogła powziąć informacji o wszczętym postępowaniu w przedmiocie wskazania adresów lokali;

• naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a mianowicie - art. 7

k.p.a., 7b k.p.a., art. 8 §1 k.p.a., 77 §1 k.p.a., tj. zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, nie kierując się przy tym zasadami bezstronności i równego traktowania, bowiem skarżąca wskazała niezwłocznie po powrocie do pracy żądane prawem adresy, w czasie kiedy to było prowadzone wobec niej postępowanie o wykreślenie podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia, zatem uzupełnienie nastąpiło, kiedy nie zapadła jeszcze decyzja o wykreśleniu poprzez co postępowanie stało się bezprzedmiotowe i winno ulec umorzeniu.

W uzasadnieniu skargi podnosiła, że dochowała wszelkiej należytej staranności, aby właściwy do doręczeń adres znajdował się w bazie CEIDG. Podnosiła, że organy administracji nie rozpoznały rzetelnie materiału dowodowego. Bowiem w okresie kiedy to przebywała na urlopie macierzyńskim skarżąca - nie przebywała wówczas pod adresem siedziby przedsiębiorstwa. Z doświadczenia życiowego wiadomym jest, iż osoba zajmująca się dopiero co narodzonym dzieckiem – nawet kiedy jest przedsiębiorcą - nie jest w stanie prowadzić działalności. Nie sposób zgodzić się w tym zakresie z twierdzeniami organów administracji, iż skarżąca winna zadbać o to, aby korespondencja przychodziła do niej na czas urlopu macierzyńskiego.

Wskazywała, że celem urlopu macierzyńskiego jest zapewnienie opieki nad dzieckiem, ale również powrót do zdrowia.

Ustawodawca rzeczywiście zdecydowanie wspiera taką aktywność zawodową kobiet, gdyż w tym zakresie nie ma przeciwskazań, aby łączyć urlop macierzyński z prowadzeniem działalności gospodarczej. W tej sytuacji "przedsiębiorcza mama" otrzymuje nadal zasiłek macierzyński z umowy o pracę, gdyż prowadzenie działalności gospodarczej nie stanowi podstawy do wstrzymania wypłaty zasiłku lub jego zmniejszenia. Jednakże jest to tylko możliwość, a nie obligatoryjność dyktowana przepisem ustawy.

Skarżąca będąc na urlopie - macierzyńskim, a nie na wypoczynkowym – co należało podkreślić, tym bardziej nie mogła powziąć wiadomości o przychodzącej do niej korespondencji, bowiem zajmowała się w tym okresie dopiero co urodzonym dzieckiem.

Ponadto dochowała wszelkiej należytej staranności, aby uzupełnić braki tuż po powrocie do pracy, gdyż niezwłocznie wskazała adres pod jakim znajduje się siedziba prowadzonej przez nią agencji zatrudnienia. Przy czym dokonała tego w terminie prowadzonego postępowania o wykreślenie wskutek czego postępowanie to winno stać się bezprzedmiotowe, a także ulec umorzeniu. Taka okoliczność przez organy administracyjne winna być rozpatrzona na korzyść obywatela, który podejmuje starania po powrocie do pracy, a także współpracuje z organami.

Dlatego też w ocenie strony skarżącej organa postępowania dopuściły się uchybień na tle proceduralnym poprzez obrazę przepisu art 77 §1 k.p.a. Bowiem obowiązkiem organu administracji, wynikającym z zawartej w art. 7 kpa zasady prawdy obiektywnej, jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie obywateli do władz publicznych (por. wyrok NSA z 7 października 1983 r., SA/Lu 240/83, LEX nr 1688578). Obowiązek ten jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego.

Materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie w sprawie.

Z art. 77 § 1 k.p.a. wynika obowiązek organu administracji zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy, co oznacza obowiązek podjęcia przez organ stosownych działań, między innymi przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy, zażądania od strony przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń lub wystąpienia do innych organów albo instytucji o zajęcie stanowiska w sprawie (zob. wyrok NSA z 26 października 1999 r., IV SA 1667/97, LEX nr 47918).

W ocenie skarżącej organy administracyjne nie były przekonujące i nie podjęły decyzji właściwej co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Poza tym w żaden sposób nie działały na korzyść skarżącej, mimo iż dochowała ona należytej staranności.

Organy lakonicznie odniosły się co do faktu urlopu macierzyńskiego, opierając się jedynie na linii, iż "skoro prowadzi-działalność, to powinna jej pilnować". Nie patrząc przy tym, iż skarżąca ma nie tylko obowiązki względem swojej działalności, ale także prawa, z których może skorzystać na podstawie obecnie obowiązujących przepisów prawa. Nieustosunkowanie się przez organ do niektórych dowodów budzi wątpliwości co do prawidłowości oceny innych dowodów (wyrok NSA z 16 lutego 2000 r., I SA/Wr 28/98, LEX nr 1692246). "Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym czy nie w pełni rozpatrzonym.

Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7k.p.a.)"; (wyrok SN z 23 listopada 1994 r., 111 ARN 55/94, OSNAPiUS 1995, nr 7, poz. 83).

Postępowanie administracyjne winno być postępowaniem budzącym zaufanie,

staranne i merytorycznie poprawne, w którym dopuszcza się wnioskowane dowody, traktuje się równo interesy podatnika i Skarbu Państwa, nie zmienia się ocen tych interesów, a materialno-prawnych wątpliwości nie rozstrzyga się na niekorzyść (wyrok WSA z 26 czerwca 2008 r., III SA/WA 488/08, por. również wyrok NSA z 4 stycznia 2006 r., I FSK 401/05). Naruszeniem zasady zaufania jest brak ustosunkowania się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla załatwienia sprawy. Mając na uwadze powyższe, działanie organów powinno podlegać ocenie z perspektywy opisanej wyżej zasady, w wyniku której może dojść do uchylenia decyzji administracyjnej, nawet jeśli w toku postępowania nie naruszono innych przepisów (wyroki: WSA z 25 maja 2007 r., III SA/WA 3645/06; NSA z 20 kwietnia 2011 r., I FSK 499/10 i WSA z 26 stycznia 2011 r., I SA/BD 1052/10).

Na dowód tego, iż skarżąca niezwłocznie podjęła kroki, aby moc uzupełnić brak

w postaci niewskazania adresu, świadczy znajdujące się w aktach sprawy pismo z dnia [...] października br., a także formularz uzupełniający informacje o adresach lokali. W aktach sprawy znajduje się także dokument z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na okoliczność, iż skarżąca przebywała na urlopie macierzyńskim do [...] października 2018 roku, dlatego tez nie mogła odebrać pisma z dnia [...] sierpnia br., którym to WUP informował o konieczności usunięcia wszelkich nieprawidłowości w rejestrze.

Na marginesie należało także zaznaczyć, iż pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. zwrócono uwagę, iż obowiązek dotyczy podmiotów, które jeszcze nie złożyły stosownej informacji, natomiast skarżąca w wniosku o wpis agencji do rejestru z marca 2014 roku podała wszelkie wymagane przepisami prawa dane, w tym także adres lokalu gdzie prowadzona jest działalność.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowane argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.

Skargę należało uwzględnić z częściowo innych powodów niż objęte zarzutami skargi.

Stosownie do art. 18m ust.1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji podmiot wpisany do rejestru, w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e -19 h tej ustawy. Katalog przyczyn wykreślenia jest katalogiem zamkniętym. W przypadku o którym mowa w art. 18m ust.1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia wykreślenie ma charakter obligatoryjny, jeśli wystąpi choć jedna z przyczyn wskazanych w wyżej powołanych przepisach. W myśl art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia agencja zatrudnienia, podmioty, o których mowa w art. 18c ust.1 pkt 1 -3 oraz podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 18c ust.2 pkt 1 -3 i 5- 7 są obowiązane posiadać lokal, w którym są świadczone usługi.

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r., poz. 962), agencje zatrudnienia posiadające w dniu wejścia w życie ustawy "zmieniającej" - tj. w dniu 1 czerwca 2017r. - wpis do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, obowiązane były do dnia 15 stycznia 2018 roku złożyć marszałkowi województwa informację o adresach lokali, o których mowa w art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tj. o adresach lokali, w których świadczone są usługi. Organy orzekające uznały, że skarżąca nie dopełniła warunku powiadomienia właściwego organu o adresach lokali, o których mowa w art. 19 fa ustawy o promocji zatrudnienia, w terminie do 15 stycznia 2018 roku, co winno skutkować wykreśleniem z rejestru.

W ocenie Sądu organy podejmując rozstrzygnięcie o wykreśleniu na podstawie art. 18m ust.1 pkt 6 w związku z art. 19fa ustawy o promocji zatrudnienia naruszyły te przepisy poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Z treści tych przepisów wynika, że podstawą wykreślenia w drodze decyzji podmiotu wpisanego do rejestru jest między innymi brak lokalu w którym prowadzona jest działalność agencji. Ustawodawca usankcjonował wykreśleniem wyłącznie sytuację braku lokalu, w którym prowadzona jest działalność agencji, a nie zaniechanie przesłania informacji o jego posiadaniu.

Celem ustawy o promocji zatrudnienia jest ochrona bezpieczeństwa osób korzystających z usług agencji, dlatego zostały w niej określone szczegółowe warunki prowadzenia agencji oraz sankcje za nieprzestrzeganie tych warunków. Wprowadzenie regulacji art. 19 fa do ustawy o promocji zatrudnienia miało zatem na celu ograniczenie, czy też wyeliminowanie agencji korzystających z wirtualnych adresów i nie posiadających własnych lokali.

Skarżąca konsekwentnie wyjaśniała, że adres prowadzenia działalności to R. ul. K. [...] lokal [...]. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wręcz potwierdza ten fakt ,, analiza zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie wskazuje, że A. S. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług pośrednictwa pracy od 2014 roku, niezmiennie w tym samym lokalu nr [...] przy ul. K. [...] w R. ‘’.

Kwestie te nie zostały uwzględnione i rozważone przez organy rozpoznające niniejszą sprawę. Wobec podnoszonych przez skarżącą okoliczności posiadania lokalu pod wskazanym wyżej adresem obowiązkiem organu było – stosownie do treści art. 77 k.p.a. przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w tym zakresie.

Organ odwoławczy zasadniczo nie kwestionował, a wręcz wskazywał, iż skarżąca posiada lokal, przy ul. K. w R., w którym prowadzona jest działalność gospodarcza w postaci agencji zatrudnienia.

W sprawie z pominięciem tych okoliczności, błędnie przyjęto, że samo naruszenie przez stronę obowiązku poinformowania organu o adresie lokalu w ustawowym terminie, stanowiło złamanie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w ustawie, uzasadniających wydanie decyzji o wykreśleniu podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia.

Ponownie rozpoznając sprawę winien wziąć pod uwagę rozważania Sądu co do rozumienia przepisów art. 18m ust.1 pkt 6 w związku z art. 19 fa ustawy o promocji zatrudnienia oraz przesądzić czy kwestionuje posiadanie, bądź brak lokalu do prowadzenia agencji przez skarżącą i wydać odpowiednie rozstrzygnięcie.

Z tych też względów Sąd biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

W oparciu o art. 200, art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust.1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie( DZ.U z 2015 roku, poz. 1800 ze zm.) orzekł o kosztach postępowania sądowego.