Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1926/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1, § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia (...) czerwca 2013 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie.


UZASADNIENIE

Skarżąca wystąpiła - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, posiada dom w budynku pooborowym do remontu, zamieszkują w mieszkaniu o pow. 57 m². Skarżąca nie posiada innych nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Dochody Skarżącej ze świadczenia emerytalnego i dodatku wynoszą 1302,47 zł. Mąż Skarżącej nie posiada żadnych dochodów, po utracie pracy podupadł na zdrowiu. Zarejestrowany jest w urzędzie pracy jako bezrobotny, bez prawa do zasiłku.

Skarżąca wyjaśniła, iż z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, jest osobą ubogą. Nie ma nie tylko środków na czynsz, leczenie ale i na wykup bieżących leków. Nie ma możliwości odłożenia pieniędzy z powodu zbyt niskiej emerytury. Do wniosku załączyła kopie rachunków za prąd, gaz, telefon i czynsz.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.

Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskująca byłaby zobowiązana składają się wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Dochody w gospodarstwie domowym skarżącej (około 1300 zł brutto) z uwzględnieniem ponoszonych kosztów na utrzymanie miejsca zamieszkania (około 720 zł) pozwalają wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącej i jej męża. Skarżąca nie jest w stanie wygospodarować z tych dochodów jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.