Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 484/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 71  ust. 1 i 2, art. 80 ust. 1, art. 82, art. 85 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2018 r. sprawy ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A.J. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], którą na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 i art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659 ze zm.), art. 17 pkt 1, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), art. 71 ust. 1 i ust. 2, art. 80 ust. 1, art. 82 oraz art. 85 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.) - dalej jako: "uuioś" oraz § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a) i pkt 92 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71), utrzymana została w mocy decyzja Burmistrza z dnia [...] listopada 2017 r., znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia polegającego na "Budowie mroźni w zabudowie wolnostojącej" zlokalizowanego w S., sołectwo O., na działkach oznaczonych w ewidencji nieruchomości nr ewid.: [...] i [...], obręb O., gmina K., powiat b.".

Postępowanie zakończone powyższymi decyzjami zostało wszczęte na wniosek inwestora- B. K. Do wniosku załączono Kartę informacyjną przedsięwzięcia, wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz wypisy z rejestru gruntów dla działek nr [...] i [...].

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] wyrazili opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wskazali zakres raportu.

Po uwzględnieniu przedłożonych w sprawie opinii organów współdziałających, postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] Burmistrz nałożył na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W dniu [...] maja 2017 r. strona złożyła raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, po którego uzupełnieniu, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia, wskazując na warunki środowiskowe jakie należy uwzględnić na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia. W ocenie organu współdziałającego, biorąc pod uwagę skalę i lokalizację planowanego obiektu, właściwa organizacja prac realizacyjnych powinna zapewnić ochronę środowiska przed negatywnym oddziaływaniem inwestycji na etapie jej realizacji i eksploatacji.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] w piśmie z dnia [...] września 2017 r. wyraził opinię, że realizacja planowanego przedsięwzięcia wymaga uwzględnienia określonych w tym piśmie warunków.

Następnie, organ pierwszej instancji zawiadomił społeczeństwo w drodze publicznego obwieszczenia o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy, zgłaszania wniosków i dowodów.

W dniu [...] października 2017 r. do Burmistrza wpłynęły wnioski i uwagi w sprawie uwarunkowań środowiskowych planowanego przedsięwzięcia złożone przez mieszkańców osiedla S. zlokalizowanego w G.

Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] organ pierwszej instancji określił środowiskowe uwarunkowania planowanego przedsięwzięcia polegającego na "Budowie mroźni w zabudowie wolnostojącej" zlokalizowanego w S., sołectwo O., na działkach oznaczonych w ewidencji nieruchomości nr ewid.: [...] i [...], obręb O., gmina K., powiat b."

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał w szczególności, że przyjęte rozwiązania techniczne, technologiczne oraz organizacyjne w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz właściwa organizacja prac powinna zapewnić ochronę środowiska przed negatywnym oddziaływaniem inwestycji na etapie jej realizacji, eksploatacji i likwidacji.

A. J. w złożonym odwołaniu od decyzji organu I instancji wniósł o jej uchylenie w całości, zarzucając naruszenie:

- przepisów postępowania administracyjnego, tj. rażące naruszeniem przepisów prawa, w tym zasady praworządności wyrażonej w art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie, dowolną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego;

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 5, pkt 6, pkt 6a i pkt 7 uuioś poprzez marginalne potraktowanie wariantów alternatywnych, w tym faktyczny brak wariantu alternatywnego, brak określenia przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów, porównania oddziaływań jak również uzasadnienia wybranego wariantu w stosunku do przedstawionych wariantów alternatywnych.

W uzasadnieniu odwołujący podał, że przedłożony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie zawiera wszystkich informacji, które są wymagane na podstawie art. 66 uuioś i nie uwzględnia charakteru przedmiotowego przedsięwzięcia. W szczególności nie zostały w nim przedstawione szczegółowe opisy analizowanych wariantów planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem odwołującego nie jest wystarczające przedstawienie jedynie wariantu wnioskodawcy oraz wariantu polegającego na tym, że przedsięwzięcie nie zostanie zrealizowane. Burmistrz powinien wziąć pod uwagę protesty i skargi mieszkańców, w sposób szczegółowy odnieść się do treści złożonych skarg i wezwać inwestora do przedstawienia wariantu, który powodowałby zmniejszenie czy ograniczenie uciążliwości związanych z eksploatacją planowanej inwestycji dla okolicznych mieszkańców. W ocenie autora odwołania, organ pierwszej instancji, nie odniósł się do złożonych uwag, zaniechał zwrócenia się do gestora sieci o możliwość poboru wody nie przeanalizował propozycji wariantu polegającego na zmianie lokalizacji bramy wjazdowej w kierunku zachodnim. Nadto, skarżący zwrócił uwagę, że Burmistrz nie przeanalizował w dostateczny sposób technologii wskazanej przez inwestora, m.in. w zakresie wskazanego braku zapotrzebowania na wodę do celów technologicznych w kontekście konieczności mycia hali, czy też przygotowywania gotowych półproduktów. Dodał również, że grunt, na którym planowana jest realizacja inwestycji starci charakter gruntu rolnego, a inwestycja jest planowana w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Zdaniem skarżącego, brak rozważania lokalizacji bramy wjazdowej w kierunku zachodnim wynika z tego, że sprawiłoby to powiązanie technologiczne z istniejącym Zakładem L. Sp. z o.o. (inwestor jest wspólnikiem tej spółki) i/lub M. Sp. z o.o, co skutkowałoby koniecznością uzyskania pozwolenia zintegrowanego dla tych instalacji jako jednego Zakładu. Tymczasem planowany do realizacji obiekt nie ma obecnie innej drogi dojazdowej niż przez Zakład L. Sp. z o.o. i/lub M. Sp. z o. o.

W konsekwencji, zdaniem skarżącego uznać należy, że organ dopuścił się dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło stanowiska skarżącego zaprezentowanego w odwołaniu i wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że decyzja organu I instancji dotyczy inwestycji polegającej na budowie budynku mroźni o powierzchni zabudowy ok. 6000 m2 i o wysokości 15 m, na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości S.,o łącznej powierzchni zabudowy 8852 m2. Budynek zostanie wykonany z konstrukcji stalowej, z okładzinami, z płyt warstwowych, styropianowych w postaci wiązarów kratowych stalowych, krytych blachą trapezową. Przedsięwzięcie będzie służyć jako magazyn i konfekcjonowanie (sortowanie) owoców i warzyw skupowanych od okolicznych rolników, a zdolność produkcyjna mroźni wynosić będzie 3000 Mg w skali roku. Wnętrze budynku mroźni stanowić będzie komora mroźna zbudowana w oparciu o szkieletową, ocynkowaną konstrukcję stalową. W czterech komorach chłodniczych o ładowności 1000 Mg będą składowane w skrzynio-paletach owoce i warzywa w temperaturze -18o, -20o C. Wyroby gotowe będą pakowane w kartony 10 kg lub worki 25 kg, a półprodukty przechowywane w kartonach typu octobins. W obiekcie przewidziano pomieszczenie dla potrzeb socjalnych pracowników. Zakład ma funkcjonować przez 8 godzin na dobę, 6 dni w tygodniu, przy zatrudnieniu 2 osób w systemie jednozmianowym. Najbliższe tereny chronione akustycznie zlokalizowane są ok. 50 m od zabudowań mieszkalnych należących do inwestora i 275m od pozostałej zabudowy mieszkaniowej. Teren przewidziany pod inwestycję nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lecz znajduje się na Obszarze Chronionego Krajobrazu Zalewu.

Zdaniem organu odwoławczego planowane przedsięwzięcie należy zaliczyć do przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a) i pkt 92 ww. rozporządzenia, czyli przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj. "zabudowa przemysłowa, w tym zabudowa systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy" oraz "instalacje do przetwórstwa owoców, warzyw, ryb lub produktów pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem tłuszczów zwierzęcych, o zdolności produkcyjnej nie mniejszej niż 50 t na rok".

Organ II instancji powołał się na przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a dokładnie na katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia.

Wskazał, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie:

1) niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 uuioś),

2) odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 uuioś,

3) braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 uuioś),

4) gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 uuioś),

5) jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 uuioś).

Zdaniem organu odwoławczego w sprawie nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Wniosek o wydanie zaskarżonej decyzji spełniał wymogi określone w art. 74 ust. 1 uuioś. Przedsięwzięcie stanowiące przedmiot niniejszej sprawy, należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a zgodnie z art. 63 ust. 1 uuioś, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], nałożony został na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określony został zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Na podstawie art. 80 ust. 1 uuioś, ustalone zostały środowiskowe uwarunkowania biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa, oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zawiera elementy określone w art. 82 uuioś. Ponadto zgodnie z wymogiem z art. 82 ust. 2 pkt 1 oraz art. 85 ust. 1 uuioś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została uzasadniona.

Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego zawartego w odwołaniu, iż przedłożony przez stronę raport nie zawiera wszystkich informacji, które są wymagane na podstawie art. 66 uuioś i nie uwzględnia charakteru przedmiotowego przedsięwzięcia, w szczególności nie zostały w nim przedstawione szczegółowe opisy analizowanych wariantów planowanego przedsięwzięcia, organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 66 ust. 1 pkt 5 uuioś, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać m.in. opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym:

a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego,

b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska

- wraz z uzasadnieniem ich wyboru.

Nadto, stosownie do pkt 6 cytowanego przepisu, raport winien zawierać także określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów. Organ w oparciu o powyższe stwierdził, że prawidłowo sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko winien zawierać wszystkie powyższe rodzaje wariantów realizacji przedsięwzięcia.

Z uwagi na fakt, że w ocenie tut. Kolegium, informacje przedstawione w raporcie nie były wyczerpujące, pismem z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], organ odwoławczy wezwał inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie przedstawienia opisu racjonalnego wariantu alternatywnego uwzględniającego szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania oraz racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru oraz przewidywanym oddziaływaniem analizowanych wariantów na środowisko, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 uuio.

Wyjaśniono, że aktualnie racjonalny wariant alternatywny nie został przed inwestora przedstawiony, wskazano jedynie, że "Racjonalną wariantowość w przypadku analizowanego przedsięwzięcia można rozpatrywać w odniesieniu do lokalizacji, organizacji zagospodarowania terenu oraz planowanej do zastosowania technologii przechowywania owoców i warzyw (...). Inwestor nie zaproponował jednak innej lokalizacji przedsięwzięcia, innej organizacji zagospodarowania terenu, ani innej technologii przechowywania owoców i warzyw, co uniemożliwia organowi odwoławczemu dokonanie właściwej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnieniu z dnia [...] lipca 2017 r., inwestor przedstawił, że proponowany przez niego wariant jest przy obecnym poziomie wiedzy i możliwościach technicznych wariantem najkorzystniejszym dla środowiska.

Nadto, tut. Kolegium wystąpiło do inwestora z prośbą o ustosunkowanie się do propozycji mieszkańców osiedla "S." zawartych w piśmie z dnia [...] października 2017 r. dotyczących kwestii poruszonych w punktach: 2 i 3 na stronie 3 pisma, tj. zmiany lokalizacji bramy wjazdowej mroźni w kierunku zachodnim oraz posadowienie budynku agregatów sprężarek od strony zachodniej w kierunku drogi krajowej A25.

Żądane wyjaśnienia inwestor przedłożył w piśmie z dnia [...] lutego 2018 r., doręczonym do tut. Kolegium w dniu [...] lutego 2018 r.

W ocenie Kolegium, informacje zawarte w sporządzonym raporcie wraz z jego uzupełnieniami oraz wyjaśnieniami zawartymi w piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. są wystarczające do oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Racjonalną wariantowość, jak wskazał Inwestor, można rozpatrywać w kontekście lokalizacji, organizacji zagospodarowania terenu oraz planowanej do zastosowania technologii przechowywania owoców i warzyw, tj. zmiany w zakresie stosowanych urządzeń do mrożenia sposobu magazynowania produktów. Inwestor wyjaśnił jednak, że nie ma możliwości przedstawienia innej lokalizacji zakładu, ponieważ nie posiada innych działek mogących spełnić kryteria tego typu inwestycji. Zaproponowanie innej technologii przechowywania owoców i warzyw polegałoby na przechowywaniu ich w chłodni, która zapewniłaby chłodzenie warzyw i owoców jedynie do temperatury 0° C. Powyższe wiązałoby się jednak z koniecznością dostarczenia produktów do odbiorców lub do mroźni po upływie 7-30 dni. W konsekwencji powstawałoby więcej odpadów, zwiększyłaby się ilość transportów. Tymczasem przy głębokim mrożeniu, jak w wariancie proponowanym, towar nie traci swoich wartości przez okres 6-8 miesięcy.

Mając na uwadze powyższe organ II instancji przyjął, że rozwiązania przyjęte w wariancie proponowanym są najkorzystniejsze i z tego względu brak było podstaw aby poszukiwać, niejako "na siłę" wariantu alternatywnego.

Organ odwoławczy podkreślił, że cytowany przepis art. 66 ust. 1 pkt 5a uuioś przewiduje, aby wariant alternatywny był "racjonalny". Oznacza to, że musi on być umotywowany w realiach sprawy. W przypadku braku możliwości jego określenia, z uwagi na specyfikę zamierzonej "inwestycji, nie istnieją dostateczne podstawy do uznania, iż sporządzony w sprawie raport jest obarczony wadą, pozbawiającą go przydatności dla postępowania (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 1729/16).

Wbrew stanowisku odwołującego się, organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji ustosunkował się do wniosków i uwag mieszkańców, zgłaszanych w toku postępowania, wyartykułowanych w piśmie z dnia [...] października 2017 r., w celu możliwości ponownego sprawdzenia oddziaływania hałasu na tereny chronione przed hałasem zobowiązał inwestora do przeprowadzenia analizy porealizacyjnej.

Odnosząc się do propozycji wykonania zjazdu w postaci wybudowania zatoki z drogi krajowej A25 na teren działki [...] oraz wykonania drogi dojazdowej na terenie w/w działki, Burmistrz wyjaśnił, że kwestia ta wykracza poza zakres planowanego przedsięwzięcia, a nadto inwestor nie posiada tytułu prawnego do działki nr [...] w O., ani do pasa drogowego drogi krajowej 25, a dojazd do nieruchomości będzie się odbywał na zasadach określonych w ustawie o drogach publicznych, w uzgodnieniu z Zarządcą Drogi. Dostawa energii elektrycznej oraz odbiór ścieków odbywa się natomiast zawsze na podstawie stosownej umowy, na warunkach określonych przez operatora sieci i instalacji.

W kontekście artykułowanych przez mieszkańców osiedla "S." w piśmie z dnia [...] października 2017 r. kwestii, na wezwanie Kolegium inwestor wyjaśnił, że przeniesienie agregatów w kierunku drogi krajowej A25 byłoby nielogiczne, ponieważ znalazłyby się one bliżej mieszkańców. Nadto, ich usytuowanie określone w raporcie jest uzasadnione przeprowadzoną analizą akustyczną, a ewentualne roznoszenie się hałasu jest skierowane na tereny niezamieszkałe. Strona wyjaśniła również aspekty poruszane przez mieszkańców, a odnoszące się do zmiany lokalizacji bramy mroźni w kierunku zachodnim wskazując, iż zgodnie z opinią Burmistrza, została ona przeniesiona na stronę północną. Droga dojazdowa do inwestycji będzie przechodziła przez teren firmy L. Sp. z o.o., a samochody będą rozładowywane przez rampę rozładowczą, w konsekwencji inwestycja ta w żaden sposób nie będzie oddziaływać na osiedle "S.". Pojazdy nie będą się przy tym poruszać ul. L.

Wyjaśnienia te w sposób wyczerpujący odnoszą się do kwestii podnoszonych w odwołaniu, zatem również w tym zakresie, zarzuty należało uznać za nieuzasadnione.

Pozostałe podnoszone przez skarżącego w odwołaniu kwestie dotyczące m.in. charakteru gruntów, na jakich planowana jest realizacja inwestycji oraz sąsiedztwo terenów zabudowy mieszkaniowej również nie mogą mieć wpływu na ocenę prawidłowości wydanej przez Burmistrza inwestycji. Kwestia konieczności odrolnienia gruntów oraz ewentualnych opłat, które inwestor będzie zobligowany z tego tytułu ponieść nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Podobnie na tym etapie organ odwoławczy nie ma podstaw do kwestionowania stanowiska inwestora, że inwestycja nie wymaga zapotrzebowania na wodę do celów technologicznych.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, informacje przedstawione przez inwestora w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnieniu są rzetelne i nie budzą uzasadnionych wątpliwości. Również decyzja Burmistrza, wydana w oparciu o ten raport oraz stanowisko organów współdziałających, jest prawidłowa i zawiera wszystkie niezbędne elementy, określając w punkcie I:

1. rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia,

2. warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania, z uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich,

3. wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18 i pozwolenie na budowę.

W punkcie 1.4. Burmistrz wskazał natomiast, że obowiązek określenia wymagań w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska nie dotyczy przedmiotowej inwestycji, zaś w punkcie 1.5. stwierdził, że przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie należy przeprowadzać oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę i koncesji.

W punktach II., IV-VI. zaskarżonej decyzji, organ pierwszej nie stwierdzi konieczności wykonania kompensacji przyrodniczej, nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w zakresie pól elektromagnetycznych, nie stwierdził konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania w myśl art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska oraz nie nałożył na inwestora obowiązku przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 73 uuioś.

W punkcie III. zaskarżonej decyzji, organ pierwszej instancji nałożył na inwestora obowiązek monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w zakresie sporządzenia analizy porealizacyjnej po upływie 1 miesiąca od momentu rozpoczęcia eksploatacji inwestycji, w zakresie badań rozprzestrzeniania się hałasu w środowisku w porze dnia i nocy w rejonie terenów chronionych przed hałasem w kierunku osiedla mieszkaniowego "S.", terenów bezpośrednio przyległych do miejsca inwestycji oraz w kierunku istniejącego Zakładu M. Sp. z o.o. w S. Wyniki tejże analizy będą przedstawione Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska i Burmistrzowi celem ewentualnej weryfikacji przyjętych rozwiązań technologicznych.

W świetle powyższego, w ocenie Kolegium uzasadnienie decyzji spełnia wymogi zarówno art. 82 jak i art. 85 uuioś. Załącznikiem do decyzji jest zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy - charakterystyka przedsięwzięcia.

Tym samym zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 K.p.a. organ odwoławczy uznał za nieuzasadnione. Organ pierwszej instancji w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie wyjaśniające, a ustalenia znalazły odzwierciedlenie w treści zaskarżonej decyzji.

Burmistrz w sposób prawidłowy zapewnił również udział społeczeństwa w ramach przedmiotowego postępowania podając do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty, na tablicach ogłoszeń Urzędu Miejskiego i na stronie internetowej www.bip. [...].pl wymagane przepisami prawa informacje.

Zdaniem tut. Kolegium organ pierwszej instancji prawidłowo orzekł w przedmiocie określenia na wniosek inwestora środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia w oparciu o dane zawarte w załączonym przez inwestora raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz stanowiska organów współdziałających w niniejszej sprawie.

W skardze do Sądu skarżący zaskarżył w całości na decyzję Samorządowego Kolegium , znak: [...] zarzucając jej naruszenie:

1. przepisów postępowania administracyjnego, tj. rażące naruszenie przepisów prawa, w tym zasady praworządności wyrażonej w art. 6, art. 7, 77 § 1, art. 80 oraz 107 kpa poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie, zupełnie dowolną ocenę materiału dowodowego,

2. naruszenie przepisu prawa materialnego: art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 oraz 6a i 7 uuioś.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi powtórzono stanowisko zaprezentowane w odwołaniu w zakresie braku wariantu alternatywnego, braku określenia przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów, porównania oddziaływań jak również uzasadnienia wybranego wariantu w stosunku do przedstawionych wariantów alternatywnych. Zdawkowo potraktowano kwestie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w zakresie oddziaływania akustycznego, a także oddziaływania na stan jakości powietrza atmosferycznego.

W zakresie zarzutu oddziaływania akustycznego skarżący wskazał, że w 2015 r. Zakład M. Sp. z o.o. wystąpił z wnioskiem o uzyskanie decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia polegającego na "budowie mroźni na dz. nr [...] i [...] w ramach rozbudowy Zakładu M. Sp. z o.o. położonego w m. S., obręb K., powiat b., województwo ".

Skarżący sprzeciwił się temu zamierzeniu i Zakład M. Sp. z o.o., odstąpił od zamiaru realizacji w/w inwestycji. Aktualnie inwestorka uzyskała zaskarżoną decyzję dla inwestycji polegającej na realizacji budynku mroźni w zabudowie wolnostojącej na działkach nr ew. [...] i [...] obręb O. gm. K., co pozwala na wnioskowanie, iż inwestycja ta ma zostać zrealizowana na potrzeby ww. Zakładu M. Sp. z o.o.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazuje na powiązania planowanej inwestycji z dwoma działającymi na tym terenie zakładami produkcyjnymi, przez co, istnieć będą również dodatkowe źródła hałasu, m.in. w postaci ruchu pojazdów pomiędzy istniejącym zakładem, a planowanym budynkiem mroźni. Powyższe jest dodatkowym argumentem, który powoduje konieczność przeprowadzenia przez Inwestora rzetelnej i wiarygodnej analizy oddziaływania skumulowanego w zakresie oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia i istniejących w bezpośrednim sąsiedztwie zakładów o tym samym profilu produkcji, a która na etapie oceny raportu i przedłożonych uzupełnień nie została sporządzona.

Dodatkowo w uzupełnieniach Inwestor przedstawił zmianę w zakresie drogi dojazdowej do mroźni, która obecnie przechodzić ma przez firmę L. Samochody miałyby być rozładowywane przez rampę rozładowczą istniejącego zakładu. Takie rozwiązanie techniczne budzi wątpliwości, a ponadto, o ile w ogóle technologicznie może zostać wybrane, to wiąże z dodatkowym hałasem związanym z transportem warzyw i owoców z rampy zakładu L. do budynku mroźni, który w żaden sposób nie został uwzględniony w wykonanej analizie akustycznej.

Skarżący obawia się, iż na terenach będących w jego władaniu, a przeznaczonych, zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pod zabudowę mieszkaniową, wystąpić mogą przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w udzielonej odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188, z późn. zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) zwanej: "p.p.s.a".

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej należało wziąć pod uwagę fakt, że ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko w art. 33 - 38 i 59 - 70 oraz 73 - 85 określa procedurę wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia, a postępowanie które organ jest ustawowo zobowiązany przeprowadzić nazywane jest postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, służy ocenie na wstępnym etapie wszystkich potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub maksymalnie minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko, które następnie powinny być wykorzystane na dalszych etapach postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:

a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu;

Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 13 przez pojęcie "przedsięwzięcie" rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty.

W ocenie Sądu w postępowaniu o udzielenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach niezmiernie ważne jest dokładne określenie rodzaju, skali i usytuowania przedsięwzięcia. Te elementy stanu faktycznego stanowią punkt wyjścia do dalszego prowadzenia postępowania środowiskowego.

W okolicznościach badanej sprawy inwestor złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na "Budowie mroźni w zabudowie wolnostojącej" zlokalizowanego w S., sołectwo O., na działkach oznaczonych w ewidencji nieruchomości nr ewid.: [...] i [...], obręb O., gmina K., powiat b."

Niniejsze przedsięwzięcie na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 60 uuioś, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a i pkt 92 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71), kwalifikuje się do przedsięwzięć wymienionych jako mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko "zabudowa przemysłowa, w tym zabudowa systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy", oraz "instalacje do przetwórstwa owoców, warzyw, ryb lub produktów pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem tłuszczów zwierzęcych, o zdolności produkcyjnej nie mniejszej niż 50 t na rok."

Wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach złożona została przez inwestora "Karta informacyjna przedsięwzięcia". W punkcie drugim Karty inwestor oświadczył, że: "Planowane przedsięwzięcie stanowi kontynuację dotychczasowego sposobu użytkowania terenów sąsiednich".

W ocenie Sądu powyższe stanowisko inwestora nie zostało rzetelnie zweryfikowane przez organy w trakcie procedury środowiskowej.

Należy zauważyć, że z wyrysu mapy ewidencyjnej sporządzonej w skali 1: 2000 wynika, iż teren na którym ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie bezpośrednio graniczy od południa z działkami nr [...],[...] i [...]. Od strony zachodniej z działką [...], od wschodu z działką [...]. Od północy z działką nr [...] (własność M. Sp. z o.o. w K. – k. 51g akt administracyjnych) oraz z działkami nr [...] , [...],[...] (własność L. Sp. z o.o. w restrukturyzacji w S.- k. 51 c akt administracyjnych) i z [...]. Z mapy tej wynika, że działki nr [...][...][...],[...],[...] są zabudowane.

Zarówno w aktach sprawy oraz raporcie brak jest szczegółowego opisu otoczenia gruntów sąsiednich, przyległych do terenu inwestycji. Dlatego też w ocenie Sądu nie doszło do dokładnego ustalenia rodzaju, skali i usytuowania przedsięwzięcia. Skoro w Karcie informacyjnej inwestor wprost wskazuje, że przedsięwzięcie stanowi kontynuację dotychczasowego sposobu użytkowania terenów sąsiednich, to przy opisie przedsięwzięcia powinno się dokładnie ustalić sposób użytkowania terenów sąsiednich. Tym bardziej, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że są to tereny o różnym sposobie użytkowania. W otoczeniu znajdują się dwa działające zakłady oraz teren objęty ustaleniami m.p.z.p.

Wątpliwości co do rodzaju przedsięwzięcia nasuwa również znajdujący się w aktach sprawy akt notarialny, na mocy którego doszło do przeniesienia własności działek ewidencji gruntów nr [...] i [...], a z którego § 2 wynika, że działki te nie posiadają dostępu do drogi publicznej i o skutkach tej okoliczności notariusz poinformował nabywcę nieruchomości.

W ocenie Sądu brak uregulowania dostępu do drogi publicznej planowanej inwestycji jest niezmiernie istotny z punktu widzenia całego procesu budowlanego, począwszy od decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku m.p.z.p., a poprzestawszy na pozwoleniu na budowę. Podkreślić w tym miejscu należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza wydanie decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o pozwoleniu na budowę. Skutkuje to tym, że teren planowanej inwestycji powinien mieć zapewniony dostęp do drogi publicznej, która w ramach infrastruktury technicznej powinna stanowić całość z zamierzeniem inwestycyjnym, ponieważ ruch po drodze będzie stanowił również oddziaływanie na tereny sąsiednie i będzie wywoływał uciążliwości m.in. akustyczne i zanieczyszczenia.

W art. 72 uuioś wymienione zostały decyzje, których wydanie poprzedzane jest uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z art. 72 ust. 1 wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, 961, 1165, 1250 i 2255).

W ocenie Sądu powyższa wzajemna zależność postępowań prowadzi do wniosku, że przedsięwzięcie w postępowaniu środowiskowym musi być zgodne z dalszym procesem budowlanym.

W przedmiotowej sprawie przedsięwzięcie zostało określone jako budynek mroźni w zabudowie wolnostojącej. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez budynek - należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Podkreślić jednak należy, że budynek jest obiektem budowlany w rozumieniu art. 3 pk1 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z definicją wyrażoną w powyższym przepisie przez obiekt budowlany - należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Poza tym zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 uuioś.

Podobnie, powiązanie procesu inwestycyjnego odbywa się na płaszczyźnie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Według art. 72 ust. 1 pkt 3 uuioś, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073). Z kolei art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku gdy teren ma dostęp do drogi publicznej.

Zgodnie z art. 62a ust. 1 uuioś "Karta informacyjna przedsięwzięcia "powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o:

1) rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia,

2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną,

3) rodzaju technologii,

4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego,

5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii,

6) rozwiązaniach chroniących środowisko,

7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko,

8) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,

9) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia,

10) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej,

11) przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,

12) ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej,

13) przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko,

14) pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

- z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.

Informacja musi być pełna i rzetelna, a więc musi zawierać dane, które umożliwią analizę pod kątem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Art. 62 a ust. 1 pkt 11 uuioś zobowiązuje do ujęcia danych o przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem.

W przedmiotowej sprawie, począwszy od Karty informacyjnej, poprzez stanowisko organów opiniujących, raport, aż do wydania decyzji środowiskowej, zabrakło stanowiska odnośnie przedsięwzięć występujących w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Pominięto okoliczność, że w postanowieniu Burmistrza z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], o nałożeniu na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, w uzasadnieniu wskazano, że "Konieczne jest także przedstawienie informacji na temat oddziaływania skumulowanego w tym przeanalizowanie powiązań między innymi inwestycjami, w szczególności możliwości kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na tym samym obszarze".

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że analizie akustycznej poddany został wyłącznie budynek mroźni, ale bez uwzględnienia skumulowanego oddziaływania akustycznego z uwzględnieniem hałasu obiektów sąsiednich. Mapy sytuacyjne dołączone do raportu potwierdzają przeprowadzenie analizy akustycznej wyłącznie mroźni. Obrazują to linie poziomu dźwięku o jednakowej wartości decybeli sporządzone wyłącznie wokół planowanego przedsięwzięcia (dokumenty załączone przez inwestora wraz z pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r.).

Ograniczenie analizy akustycznej wyłącznie do budynku mroźni jest naruszeniem przepisów postępowania o istotnym wpływie na wynik sprawy.

Powyższe uchybienia pozostają w sprzeczności z przepisami prawa. Zgodnie z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d uuioś obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymieniając pośród obligatoryjnych kryteriów m.in. rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie; powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem; emisji i występowania innych uciążliwości.

W art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. f ) wprowadzony został wymóg spełnienia kryterium rodzaju, cechy i skali możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem.

Również treść raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinna odnosić się do kwestii skumulowanego oddziaływania. Stanowi o tym art. 66 ust. 1 pkt 3b ustawy, regulując tę kwestię w ten sposób, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawierać informacje na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem.

Brak stosownych analiz w zakresie ustalenia skumulowanego oddziaływania stanowi istotne uchybienie.

Odnosząc się do podniesionego w skardze braku przedstawienia w raporcie wariantu alternatywnego należy wskazać, że przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej jednoznacznie stanowi, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawierać opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym:

a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę

b) racjonalnego wariantu alternatywnego,

c) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska

- wraz z uzasadnieniem ich wyboru.

Z powyższej regulacji wynika, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis analizowanych, co najmniej trzech wariantów jego realizacji. Są to po pierwsze, wariant proponowany przez wnioskodawcę, po drugie racjonalny wariant alternatywny, po trzecie wariant najkorzystniejszy dla środowiska, a także uzasadnienie ich wyboru. Raport musi także określać przewidywane oddziaływanie na środowisko każdego z analizowanych wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 6). Raport powinien także zawierać opis przewidywanych skutków dla środowiska, jeżeli w ogóle nie zostanie zrealizowane dane przedsięwzięcie (art. 66 § 1 pkt 4).

Warianty realizacji przedsięwzięcia stanowią jeden z najważniejszych instrumentów prawidłowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przedstawienie minimum trzech wariantów pozwala na utworzenie siatki porównawczej, na gruncie której organ weryfikuje proponowany wariant, który może być zaakceptowany przez organ. Wariant najkorzystniejszy dla środowiska jest trzecim z wariantów, którego opis powinien zawierać raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Ilość wymaganych do przedstawienia w raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia nie zależy zatem od woli i uznania, a także oceny inwestora. Inwestor jest obowiązany przedłożyć taki raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej (por. wyroki NSA: z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. II OSK 813/16; z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. II OSK 89/16, publ.orzeczenia. nsa.gov.pl).

Celem wariantowania jest niedopuszczenie do podjęcia działalności mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko. Skuteczność działań prewencyjnych w indywidualnej ocenie konkretnego przedsięwzięcia uzależniona jest w dużej mierze od jakości opracowanych w raporcie wariantów oraz prawidłowej ich oceny przez organ wydający decyzję środowiskową. Zasada prewencji w ocenie oddziaływania na środowisko wymaga stosowania odpowiednich rozwiązań technicznych i technologicznych, które powinny znaleźć się w opisie wariantów.

Warianty przedsięwzięcia powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić w jak najpełniejszym wymiarze. Ustawodawca w żaden sposób nie definiuje racjonalnego wariantu alternatywnego. Pewne jest jednak, że opis analizowanych wariantów powinien być na tyle rzetelny i dokładny, by organ rozpatrujący sprawę mógł zbadać, czy przedsięwzięcie powinno być realizowane w wariancie proponowanym przez inwestora, czy też w wariancie alternatywnym. Przygotowanie opisu racjonalnego wariantu alternatywnego wymaga każdorazowo przeprowadzenia indywidualnej oceny danego przedsięwzięcia pod kątem jego oddziaływania na środowisko w sytuacji, gdyby ten wariant miał być zrealizowany. Wpływ na wybór wariantu może mieć również dostęp do drogi publicznej. Skomunikowanie terenów jest jednym z ważnych elementów przy przeprowadzaniu wariantowania. Lokalizacja samego obiektu mroźni przy istniejącym terenie rzeczywiście nie ma wpływu na warianty, ale zapewnienie dla tego terenu komunikacji drogami już tak.

"Racjonalność" wariantu oznacza, że wariant taki faktycznie mógłby zostać wybrany przez organ dokonujący oceny raportu zamiast wariantu zaproponowanego przez inwestora. Racjonalny wariant alternatywny nie może mieć więc charakteru abstrakcyjnego czy też teoretycznego. Nie należy więc przedstawiać wariantu, którego faktyczna realizacja jest technicznie lub faktycznie niemożliwa albo jego realizacja jest skazana na niepowodzenie (np. ze względów finansowych). Z kolei "alternatywność" oznacza, że wariant ten musi się różnić od wariantu proponowanego przez inwestora w zakresie oddziaływania na środowisko. "Alternatywność" wymaga, co do zasady, zaproponowania wariantu różnego pod względem kryteriów przestrzennych (jak np. lokalizacja, skala i rozmiar inwestycji) lub technologicznych (jak np. rodzaj użytych materiałów, moc i produktywność zainstalowanych urządzeń). Nie jest też wykluczone odwoływanie się do innych różnic, wynikających np. z kryteriów ekonomicznych i społecznych. Bezsprzecznie wariant racjonalny nie może mieć charakteru pozornego, tj. nie może się sprowadzać do zaproponowania realizacji przedsięwzięcia w tej samej lokalizacji przy niewielkich różnicach technologicznych (wyrok NSA z dnia 21 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1871/17- Baza CBOIS).

W Raporcie oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia na str. 27 zawarty został opis wariantów inwestycji, w tym wariant proponowany dla środowiska przez wnioskodawcę oraz na stronie 28 racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Nie ujęto w ogóle wariantu alternatywnego.

Wobec powyższego nie sposób uznać, iż przedmiotowy Raport zawiera trzy alternatywne rozwiązania pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko. Jak już wskazano wcześniej opis analizowanych wariantów powinien być na tyle rzetelny i dokładny, by organ rozpatrujący sprawę mógł zbadać, czy przedsięwzięcie powinno być realizowane w wariancie proponowanym przez inwestora, czy też w wariancie alternatywnym.

Organ powinien również wyjaśnić dlaczego rozwiązania zwarte w piśmie mieszkańców z dnia [...] października 2017 r. w ogóle nie zostały wzięte pod uwagę. W piśmie z dnia [...] października 2017 r. inwestor w zakresie komunikacji wskazał, odnośnie ruchu pojazdów, że; "Ruch pojazdów - w opracowaniu jest zapis o kilku pojazdach na dobę (2 lekkie i 2 ciężkie), ta ilość nie wpłynie na stan drogi (w tym terenie istnieją 2 zakłady i jest tam ruch większy, nie wpływa niekorzystnie na stan drogi. Ponadto jeżeli droga nie będzie przystosowana do ruchu pojazdów tych gabarytów istnieje możliwość dojazdu do inwestycji drogą przez działkę [...] własność inwestora lub przez firmę L.".

Powyższe stanowisko potwierdza słuszność zarzutów, że dojdzie do skumulowania oddziaływania z dwoma pozostałymi zakładami na tym terenie. Transport towarów do mroźni i z mroźni będzie stanowił uciążliwość, która wykroczy poza obszar granic planowanej inwestycji. Nie można zatem zgodzić się z inwestorem, że emisja hałasu zamyka się w granicach działki. Raport powinien przedstawić rzetelną analizę tego oddziaływania, tym bardziej, że jest to obowiązek ustawowy. Zaproponowana przez inwestora droga dla ruchu pojazdu przez działkę [...] powinna znaleźć się w opisie inwestycji w Karcie informacyjnej.

To samo dotyczy drogi przez firmę L. Następnie propozycje ruchu pojazdów powinny przejść przez procedurę środowiskową jako całość z planowanym obiektem mroźni.

Wydanie pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w oparciu o ustalenia wynikające z raportu niespełniającego wymagań formalnych było wadliwe już chociażby tylko z powodu naruszenia zasady przezorności wynikającej z art. 6 ust. 1 Prawa ochrony środowiska.

Wobec powyższego Sąd stwierdził również naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Organ nierzetelnie zebrał materiał dowodowy w zakresie rodzaju i cech planowanego przedsięwzięcia oraz jego oddziaływania w ujęciu skumulowanego oddziaływania. Poza tym braki raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w postaci nieprzedstawienia wariantu alternatywnego skutkowały naruszeniem przepisów o środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją zostało przez organ przeprowadzone z naruszeniem zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w tym ustanowionej w art. 7 k.p.a., a rozwiniętej w art. 77 § 1 k.p.a., zasady prawdy obiektywnej. Uchybiono również zasadzie swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a

Mając powyższe na uwadze należało uznać skargę za uzasadnioną. Podstawę prawną uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 5 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.

Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy organy winny mieć na uwadze powyższe rozważania, w szczególności konieczność uzupełnienia raportu w zakresie przedstawienia racjonalnego wariantu alternatywnego z uzasadnieniem wyboru jednego z trzech wariantów przedstawionych w raporcie i określenia przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko – art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 u.u.i.o.ś. oraz przeprowadzenie analizy, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8 u.u.i.o.ś. (skumulowanego odziaływania przedsięwzięć), uwzględnienie rezultatów tych analiz przy ocenie emisji i występowaniu innych uciążliwości związanych z realizacją przedsięwzięcia.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Zasądzono od organu na rzecz skarżącego 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.