Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1123/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia odsetek za zwłokę p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Sygn. I SA/Gl 1123/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą "A" umorzenia odsetek za zwłokę w podatku od nieruchomości oraz opłaty prolongacyjnej.

Decyzję tę "A" zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – co zainicjowało postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie

o sygn. I SA/Gl 847/05 – występując jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Kolegium, działając na podstawie art. 1, art. 2, art. 17-18, art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 61 § 2 pkt 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówiło wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium pouczyło o prawie i sposobie zaskarżenia tego rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

"A" wniosła od tego postanowienia skargę, która stanowi przedmiot rozpoznania w niniejszym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie

w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), a nadto na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).

W przytoczonej regulacji zawarto zamknięty katalog postanowień, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że postanowienie zaskarżone w sprawie niniejszej do tego katalogu nie może być zaliczone.

Nie zostało ono bowiem wydane w postępowaniu administracyjnym, a tym bardziej egzekucyjnym czy zabezpieczającym, lecz w postępowaniu uruchomionym na skutek wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] r., a więc sądowo-administracyjnym. Jego podstawę prawną, w tym zakresie prawidłowo wskazaną zresztą przez Kolegium, stanowi przecież art. 61 § 2 pkt 1 ppsa. Stosownie do jego treści w razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego jej wykonanie.

Uwadze Kolegium uszedł również dalszy fragment rozpatrywanego unormowania,

z którego jednoznacznie wynika, że od podjętego przez organ rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przysługuje żaden środek odwoławczy, gdyż rozstrzygnięcie to może być skorygowane przez sąd na dalszym etapie postępowania, mającego na celu kontrolę zgodności z prawem tej decyzji. Mianowicie, w myśl art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, a według art. 61 § 4 ppsa (również, co warto podkreślić, przywołanego przez Kolegium w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia) postanowienie w sprawie wstrzymania sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie

w razie zmiany okoliczności.

W świetle dotychczasowych uwag stwierdzić trzeba, że skarga na postanowienie wydane przez organ odwoławczy na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ppsa musi być uznana za niedopuszczalną. Dla wniosku takiego bez znaczenia pozostaje przy tym błędna treść pouczenia zamieszczonego w tym postanowieniu.

Zgodnie z kolei z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skargę niedopuszczalna należy odrzucić

i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.