Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 274/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Asesor WSA Andrzej Kuna /sprawozdawca/, Protokolant Anita Sałek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2006 roku o nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. G. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w R. przy ulicy [...], kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Na podstawie art. 2, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 17 ust. 1, art. 18 ust.2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 roku o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. z 2005 r. Nr 86 poz. 732

ze zm.) oraz na podstawie art. 104 i art. 108 k.p.a. Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] października 2006 roku przyznał zaliczkę alimentacyjną M. W., dalej skarżący, w kwocie 170 zł. miesięcznie na okres od 1 września 2006r. do 31 sierpnia 2007 roku.

W uzasadnieniu organ przywołał treść wyżej cytowanych przepisów

i stwierdził, że na podstawie zebranej dokumentacji ustalono, że w przypadku skarżącego zostały spełnione przesłanki do przyznania zaliczki alimentacyjnej

w określonej niniejszą decyzją kwocie.

W odwołaniu z dnia 22 listopada 2006 roku skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu zaliczki alimentacyjnej w oparciu o art.8 ust.2 pkt 1 w związku z art. 7 ust.2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, ewentualnie o jej uchylenie

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w R. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu, zwiększenie zaliczki do kwoty wynikającej z przepisu art.8 ust.2 pkt.1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych jest możliwe tylko wtedy, gdy dochód rodziny nie przekracza 50% kwoty 583 zł, czyli 291,50.

Jak ustalono w sprawie dochód rodziny skarżącej wynosi 618.49 zł i przekroczył kwotę 291,50 zł i dlatego nie było podstaw do przyznania zwiększonej zaliczki alimentacyjnej do kwoty 300 zł.

Zdaniem organu przy badaniu przesłanek do zwiększenia kwoty zaliczki, wynikających z art.8 ust.2 ustawy, bierze się pod uwagę dochód rodziny,

a nie dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji obrazę prawa materialnego

i wniósł o uchylenie obu decyzji.

W uzasadnieniu jeszcze raz podniósł, że zaliczka alimentacyjna winna być mu przyznana w wysokości 300 zł. w oparciu o art.8 ust.2 pkt 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny

w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną

lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad Sąd uznał skargę za zasadną.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do kwestii interpretacji przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, jakiej dokonało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R.

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z dyspozycją zawartą w tym przepisie

w przypadku, gdy dochód rodziny nie przekracza 50% kwoty, o której mowa

w art. 7 ust. 2, tej ustawy kwotę zaliczki zwiększa się do 300,00 zł dla osoby uprawnionej, jeśli w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela zaprezentowanej przez organ wykładni użytego w art. 8 ust. 2 cytowanej ustawy pojęcia "dochód rodziny" jako przeciętny miesięczny łączny dochód wszystkich członków rodziny. Za przyjętym przez Kolegium rozumieniem wskazanego pojęcia "dochód rodziny" mogłaby przemawiać definicja "dochodu rodziny" zawarta w art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych (zastosowana w myśl art. 18 ust. 2 ustawy o zaliczce alimentacyjnej), gdzie wskazano, że ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie rodziny oznacza

to przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym, poprzedzającym okres zasiłkowy. Nie mniej jednak należy podnieść, że pojęcie "dochód rodziny" występujące w art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej nie może być interpretowane, w oderwaniu od regulacji zawartej w art. 7 ust. 2 tej ustawy, gdzie jest mowa o dochodzie rodziny w przeliczeniu na osobę jako kryterium uzasadniającym przyznanie zaliczki alimentacyjnej. "Dochód rodziny", o którym mowa w art. 8 ust. 2 cytowanej ustawy musi być interpretowany w zbiegu z art. 7 ust. 2 tej ustawy, a więc jako dochód rodziny w przeliczeniu na osobę.

Za taką interpretacją przemawia między innymi wykładnia logiczna, uwzględniająca związek obu unormowań wynikający z zawartego w art. 8 ust. 2

omawianej ustawy bezpośredniego odesłania do art.7 ust. 2 tej ustawy.

Niezależnie od powyższego należy przyjąć, że wewnętrzna

spójność ustawy obliguje, by w przepisach regulujących tę samą materię, to znaczy kryterium dochodu rodziny, stosować jednolite kategorie prawne. W sytuacji gdy ustawodawca w art. 8 ust. 2 ustawy przyjął, że w "przypadku, gdy dochód rodziny nie przekracza 50% kwoty, o której mowa w art. 7 ust. 2 tej ustawy (kryterium dochodowe uprawniającego do zaliczki alimentacyjnej w przeliczeniu na osobę),

to dochód uprawniający do otrzymania zaliczki w podwyższonym wymiarze winien być ustalony w ten sam sposób jak przy ustalaniu kryterium dochodowego, a więc

w przeliczeniu na osobę w rodzinie (art.7 ust. 2).

Nie zachodzi zatem potrzeba korzystania z definicji "dochód rodzinny" zawartych

w innych aktach prawnych w oparciu o art.18 ust.2 ustawy o zaliczce alimentacyjnej.

Rozpoznając sprawę ponownie organy administracji uwzględnią wytyczne Sądu w zakresie wykładni pojęcia "dochód rodziny" użytego w art. 8 ust. 2, ustawy

o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej rzutującego na wysokość należnej skarżącemu zaliczki alimentacyjnej.

Mając zatem na uwadze, iż zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem powołanych przepisów prawa Sąd stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit.a) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 na zasadzie art. 152 p.p.s.a.,