Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 250/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Halina Kremis (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Siedlecka sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant starszy sekretarz sądowy Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 lipca 2015 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przegrody budowlanej zabudowującej wnękę pod loggią oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]), podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 83 ust. 1 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nakazał M.P. rozbiórkę przegrody budowlanej zabudowującej wnękę pod loggią przynależną do lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] we W. na pomieszczenie gospodarcze.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z pisemną skargą P. Sp. z o.o. zarządcy nieruchomości wspólnej przy ul. [...] we W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie robót budowlanych obejmujących zabudowę przestrzeni pod balkonem lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] we W.. Po ustaleniu i uprzednim zawiadomieniu stron postępowania przeprowadzono w dniu 5 czerwca 2012 r. dowód z oględzin, w trakcie których stwierdzono, że przy ul. [...] we W. zlokalizowany jest budynek mieszkalny wielorodzinny, 4-kondygnacyjny, wykonany w technologii tradycyjnej murowanej w zabudowie zwartej śródmiejskiej. Od strony zaplecza nieruchomości stwierdzono, iż wnęka znajdująca się bezpośrednio pod loggią przynależną do lokalu mieszkalnego nr 2 została zabudowana, a w przestrzeni pomiędzy płytą loggii a chodnikiem wykonano przegrodę budowlaną, o konstrukcji drewnianej obitej blachą, z bramą otwieraną na zewnątrz. Zabudowaną wnękę stanowią trzy istniejące ściany murowane, w tym ściana zewnętrzna budynku oraz wykonana ściana (przegroda budowlana) o konstrukcji drewnianej. Zabudowana wnęka o wymiarach (3,60 m x 1,30 m) i wysokości 1,75 m pełni funkcję pomieszczenia gospodarczego, w którym składowane jest drewno. Roboty budowlane zostały zakończone. Z oględzin sporządzono dokumentację fotograficzną, a ich uczestnik – M.P. oświadczył do protokołu, iż był inwestorem niniejszych robót, które zostały wykonane ok. 2010 r.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ I instancji uznał, iż roboty budowlane obejmujące zabudowę istniejącej wnęki pod loggią przynależną do lokalu mieszkalnego nr 2 na pomieszczenie gospodarcze noszą cechy i znamiona przebudowy. Należy przez nią rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego).

Zdaniem organu charakter przedsięwziętych robót budowlanych wyklucza wykonanie robót remontowych, gdyż nie prowadziły one do odtworzenia stanu pierwotnego. Ponadto, nie można tu również mówić o budowie w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, przez którą należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę i nadbudowę obiektu budowlanego. W niniejszej sprawie zabudowa istniejącej wnęki pod loggią nie zmienia kubatury ani też powierzchni zabudowy istniejącego budynku, a tym samym nie stanowi jego rozbudowy. Organ nadmienił przy tym, że jakkolwiek w toku postępowania wskazano na zabudowę przestrzeni pod balkonem, niemniej jednak zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym sporządzona dokumentacja fotograficzna, jednoznacznie wskazuje, iż nad sporną wnęką znajduje się loggia zlicowana ze ścianą zewnętrzną budynku, dlatego też należy mówić o zabudowie wnęki pod loggią.

W dalszej części uzasadnienia organ podał, że zgodnie z art. 28 ustawy -Prawa budowlanego roboty budowlane związane z przebudową wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i mogą być wykonane jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Naruszenie tego wymogu podlega z kolei rygorom art. 50 i 51 tej ustawy, które określają postępowanie organu nadzoru budowlanego w celu doprowadzenia wykonanych samowolnie robót do stanu zgodnego z prawem.

W realiach niniejszej sprawy ustalono, że w wyniku zabudowy wnęki pod loggią powstało pomieszczenie gospodarcze, o wymiarach (3,06 mx 1,30 m) i wysokości 1,75 m, co też narusza § 97 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który stanowi, że wysokość pomieszczenia technicznego i gospodarczego nie powinna być mniejsza niż 2 m, jeżeli inne przepisy rozporządzenia nie określają większych wymagań. W tych okolicznościach postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. wezwano M.P. do przedłożenia zgody na odstępstwo od powyższej normy technicznej w zakresie braku wymaganej wysokości pomieszczenia gospodarczego. W odpowiedzi inwestor pismem z dnia 25 marca 2012 r. poinformował, że nie posiada żadnych dokumentów związanych z wykonaną zabudową, w tym zgody na odstępstwo w zakresie braku przepisowej wysokości powstałego pomieszczenia gospodarczego.

W tak kształtujących się okolicznościach organ I instancji uznał, że brak jest możliwości doprowadzenia powstałego pomieszczenia gospodarczego do stanu zgodnego z prawem, z uwagi na naruszenie przepisów (warunków technicznych), w zakresie umożliwiającym ich usunięcie. Dlatego też jedynym prawnie możliwym rozstrzygnięciem jest nakaz rozbiórki przegrody budowlanej zabudowującej wnękę pod loggią przynależną do przedmiotowego lokalu na pomieszczenie gospodarcze - co w niniejszej sprawie stanowi doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył M.P. wskazując, że w objętym nakazem rozbiórki pomieszczeniu, które nazywa magazynkiem przechowuje drewno opałowe. W jego ocenie pomieszczenie to nikomu nie przeszkadza i więcej jest takich na lokalnym podwórku, które nie podlegają rozbiórce. Wyjaśnił przy tym, że nie może rozebrać niniejszego pomieszczenia, gdyż nie będzie miał gdzie trzymać drewna na opał i zmuszony będzie zważywszy na jego trudną sytuację mieszkać w nieogrzewanym lokalu. Dodał, że w jego ocenie obowiązujące przepisy nie powinny dotyczyć takiej "zabudowy" jak jego, gdyż jest ona "na podwórku i nikt przez to nie ucierpiał". Nie ucierpiała też estetyka podwórka, które jest bardzo zniszczone i brzydkie nawet bez jego zabudowy.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ podzielił stanowisko organu I instancji, iż przedsięwzięte roboty budowlane stanowią przebudowę w rozumieniu Prawa budowlanego i wykonane zostały z naruszeniem § 97 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Powstałe bowiem na skutek ich wykonania pomieszczenie gospodarcze mając 1, 75m wysokości jest mniejsze niż minimalne - zakładane w powyższym przepisie, które wynosi 2m. W konsekwencji brak jest w niniejszej sprawie możliwości doprowadzenia powstałego pomieszczenia gospodarczego do stanu zgodnego z prawem, z uwagi na naruszenie przepisów (warunków techniczno - budowlanych), w zakresie umożliwiającym ich usunięcie. Dlatego też jedynym prawnie możliwym rozstrzygnięciem jest nakaz rozbiórki przegrody budowlanej zabudowującej wnękę pod loggią przynależną do lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] we W. na pomieszczenie gospodarcze - co w niniejszej sprawie stanowi doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył M.P. wywodząc, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z przegrodą, ale z drzwiami, które przytwierdził do istniejącej wnęki po jego balkonem. Następnie drzwi te pokrył blachą, aby zabezpieczyć składowane drewno oraz nadać im wygląd estetyczny. W ocenie skarżącego niniejsze drzwi, które szumnie nazywane są pomieszczeniem gospodarczym nikomu nie zagrażają ani nie przeszkadzają. Wykonanie nakazu nałożonego przez organy nadzoru budowalnego będzie zaś skutkować tym, iż skarżący nie będzie miał gdzie składować drewna, potrzebnego na ogrzanie mieszkania. Spowoduje to niepowetowaną szkodę dla skarżącego, który - jak podaje - jest osobą starszą i bezrobotną bez prawa do zasiłku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonywanych czynności przepisu art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontroli tut. Sądu podlegała decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. (Nr [...]), którą nakazano M.P. rozbiórkę przegrody budowlanej zabudowującej wnękę pod loggią przynależną do lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] we W. na pomieszczenie gospodarcze.

Podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia stanowił art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409), zgodnie z którym właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego jeżeli dokonując oceny stanu faktycznego i prawnego stwierdzi, że nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.

Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny bezspornie wskazuje, że wnęka znajdująca się bezpośrednio pod loggią przynależną do lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] we W. została zabudowana. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 5 czerwca 2012 r. stwierdzono, że w przestrzeni między płytą balkonową a chodnikiem zamontowano ściankę konstrukcji drewnianej obitą blachą ze skrzydłem otwieranym. Wydzieloną (zabudowaną) przestrzeń stanowią istniejące 3 ściany murowane w tym ściana zewnętrzna budynku oraz wykonana ściana konstrukcji drewnianej. Zabudowana przestrzeń posiada wymiary (3,60 x 1,30m) i 1,75m wysokości. W wydzielonym pomieszczeniu składowane jest drewno, które - jak wskazuje skarżący – służy mu do opalania mieszkania. Z tego też względu Sąd zauważa, że wbrew twierdzeniom M.P. zasadnie organy nadzoru budowlanego uznały, że wyniku wykonanych robót powstało pomieszczenie gospodarcze, przez które zgodnie z § 3 pkt 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) należy rozumieć pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych. Z akt niniejszej sprawy oraz twierdzeń skarżącego bezspornie wynika, że pomieszczenia powstałe bezpośrednio pod należącą do lokalu mieszkalnego nr 2 loggią służy składowaniu opału na ogrzanie tegoż mieszkania. Nosi zatem cechy i znamiona pomieszczenia gospodarczego i zastosowanie wobec niego znajduje przepis § 97 ust. 1 przywołanego rozporządzenia, zgodnie z którym wysokość takiego pomieszczenia nie powinna być mniejsza niż 2m, jeżeli inne przepisy rozporządzenia nie określają większych wymagań.

Skoro zatem przeprowadzone w trakcie oględzin pomiary wykazały, że wysokość spornego pomieszczenia mierzy 1, 75m , a skarżący nie uzyskał zgody na odstępstwo w zakresie braku przepisowej wysokości pomieszczenia, to organy nadzoru budowlanego zasadnie uznały, że w realiach niniejszej sprawy brak jest możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. W konsekwencji, w zaistniałej sytuacji prawidłowo skonstatowały, że ustalony stan faktyczny odpowiada dyspozycji normy prawnej z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i zasadnie wydały decyzję nakazującą rozbiórkę przegrody budowlanej zabudowującej wnękę pod loggią przynależną do lokalu skarżącego.

Odnosząc się do twierdzeń M.P. zawartych w skardze Sąd chciałby zauważyć, że nie mogły one w realiach niniejszej sprawy odnieść oczekiwanego przez skarżącego skutku. Trudna bowiem sytuacja materialna skarżącego oraz podnoszony przez niego argument, iż niniejsze pomieszczenie nikomu nie przeszkadza nie stanowią okoliczności wyłączających zastosowanie obowiązujących norm technicznych określonych w cyt. rozporządzeniu, których celem jest zapewnienie bezpieczeństwa przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych. Wykonane bowiem przez skarżącego roboty, które – jak zasadnie przyjęły organy - noszą cechy przebudowy, o której mowa w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami technicznymi.

Konkludując, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.