Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 819/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 246 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 lipca 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej nakazu rozbiórki postanawia odmówić skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych lf


UZASADNIENIE

II SA/Łd 819/16

Uzasadnienie

Spółka A Sp. z o.o. w Ł. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych, w sprawie z jej skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej nakazu rozbiórki.

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesienia sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r., utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2016 r.

Wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił ww. skargę.

Po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i po otrzymaniu wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, skarżąca spółka zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych.

Z oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach wynika, że spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości 255 000 zł, a wartość posiadanych środków trwałych (nieruchomość) określiła na kwotę 464 325,29 zł. Za poprzedni rok obrotowy spółka poniosła stratę w wysokości 15 363,03 zł. Nie wykazała środków na rachunkach bankowych. W uzasadnieniu spółka wskazała, że nie posiada rezerw finansowych. Do wniosku spółka załączyła rachunek zysków i strat za rok 2015.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić w zakresie całkowitym, gdy jednostka ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżąca spółka w rozpoznawanej sprawie wystąpiła już z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r., odmówił przyznania jej prawa pomocy, a prawomocnym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego. Przyczyną odmowy zwolnienia od kosztów sądowych był fakt, że sytuacja majątkowa skarżącej spółki pozwalała jej na uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Prawomocność orzeczenia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie wyklucza oczywiście możliwości ponownego ubiegania się przez stronę skarżącą o przyznanie prawa pomocy. Jednakże Starszy referendarz sądowy, rozpoznając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie może odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy zawartej we wskazanym wcześniej prawomocnym postanowieniu z dnia 17 stycznia 2017 r.

Możliwość zmiany bądź uchylenia orzeczenia daje art. 165 p.p.s.a., jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Tymczasem w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca spółka nie wskazała na zmianę swojej sytuacji materialnej ani nie wykazała żadnych nowych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska co do oceny zdolności płatniczych strony. Podane w obecnym wniosku informacje w żaden sposób nie odbiegają od informacji wcześniej podanych, które okazały się niewystarczające do uznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych za zasadny.

Skoro zatem skarżąca spółka nie powołała się na żadne nowe okoliczności, które dawałyby możliwość odmiennej oceny jej sytuacji finansowej niż dokonana we wcześniejszym postanowieniu, to referendarz sądowy, na podstawie art. 246 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

lf