Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 652/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.29 ust.13
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 70 par. 1 i par. 8, art. 240 par. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 września 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz S. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu odwołania S. K. prowadzącego działalność pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe A (zwany dalej podatnikiem), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...]

z dnia [...] określającą kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej w [...] wskazał, iż w dniu 26 marca 2007 r. na podstawie dokumentu SAD nr [...] zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu kaszę gryczaną sprowadzoną z Rosji. W zgłoszeniu celnym podano kod Taric 1103 19 90 00. Organ celny wszczął z urzędu postępowanie w sprawie prawidłowego określenia kwoty długu celnego. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego określił kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, w związku z zaklasyfikowaniem towaru do kodu Taric 1104 29 18 00. Klasyfikacja dokonana przez importera nie jest prawidłowa, bo sporny towar nie spełnia uwagi 3 /b/ do działu 11 taryfy celnej.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu odwołania podatnika, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] określającą podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru zgłoszonego według dokumentu SAD nr [...] z dnia 26 marca 2007 r. w kwocie 8 170 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej w [...]wskazał decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] Nr [...]

i argumentował, że określenie długu celnego ostateczną decyzją organu celnego wiąże organ podatkowy w zakresie elementów wyznaczających podstawę opodatkowania, wartości celnej towaru, cła, których organ podatkowy nie może samodzielnie weryfikować /za stanowiskiem w sprawach: I FSK 182/06, SA/Lu 61/09/. Decyzja określająca podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru jest prawną konsekwencją decyzji określającej kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu.

W podstawie prawnej decyzji wskazał art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, ust. 15, art. 33 ust. 1, ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – ustawa VAT/.

S. K. złożył skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...]. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, decyzji organu podatkowego pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zarzucił naruszenie:

- art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – o.p./ przez niewyjaśnienie wielu istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych przy zakwestionowaniu przez organ celny klasyfikacji taryfowej dokonanej przez importera;

- art. 180 i art. 187 § 1 w związku z art. 191 o.p. przez nieprzeprowadzenie dowodu z próbki towaru, brak wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz niewłaściwą i nieobiektywną ocenę tego materiału i przyjęcie, iż klasyfikacja taryfowa dokonana przez importera była nieprawidłowa;

- art. 29 ust. 13 i ust. 15 oraz art. 33 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT przez bezpodstawne przyjęcie, iż importer błędnie wskazał w zgłoszeniu celnym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie towarów i w konsekwencji, że nieprawidłowo została obliczona kwota podatku, gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie nie potwierdza stanowiska organów celnych;

- art. 14 w związku z art. 68, art. 71, art. 242 oraz art. 244 rozporządzenia Rady /EWG/ 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny /WKC/ przez bezzasadne przyjęcie, iż to importer ma udowadniać prawidłowość klasyfikacji taryfowej, kiedy organ ją kwestionuje;

- art. 42 i art. 78 WKC przez nieuzasadnione wszczęcie postępowania w celu sprostowania zgłoszenia celnego, gdy postępowanie należało umorzyć wobec braku możliwości przedstawienia organom celnym towarów wskutek ich zwolnienia.

Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. Akcentował, że prawidłowa klasyfikacja taryfowa to przedmiot odrębnego postępowania celnego, nie podatkowego.

Postępowanie sądowe wywołane skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów usług z tytułu importu zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego wywołanego skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu /sprawa III SA/Lu 530/09/ na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /.

W sprawie III SA/Lu 530/09 prawomocnym wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r. decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] Nr [...] została uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy p.p.s.a.

Dyrektor Izby Celnej w [...] w piśmie z dnia 19 sierpnia 2010 r. wniósł o ponowne zawieszenie postępowania sądowego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania celnego w sprawie nr [...] na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

Uzasadniał, że za stanowiskiem w sprawie III SA/Lu 530/09 organ celny prowadzi czynności w celu uzupełnienia postępowania wyjaśniającego. Aktualnie postępowanie celne jest zawieszone do czasu uzyskania niezbędnych informacji od ukraińskich władz celnych.

Na rozprawie w dniu 3 września 2010 r. ten wniosek Dyrektora Izby Celnej został rozstrzygnięty przez odmowę zawieszenia postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Naruszenie prawa podlegało stwierdzeniu poza granicami skargi stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.

Dyrektor Izby Celnej ma rację co do zasady, że podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług importu towaru obejmuje wartość celną, powiększoną o należne cło. Tej treści stanowisko ma podstawę prawną w art. 29 ust. 13 ustawy VAT.

Mocą zaskarżonej decyzji podatnikowi zostało określone zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru przy określeniu wyższej podstawy opodatkowania za ostateczną decyzją organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu.

Dyrektor Izby Celnej ma rację co do zasady, że ostateczna decyzja organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu importu wiązała organ podatkowy przy określeniu zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu tego importu.

Zaskarżona decyzja organu podatkowego to decyzja wydana na podstawie decyzji organu celnego /innej decyzji/ następnie uchylonej w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji w rozumieniu przesłanki wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 7 o.p.

Przesłanka z art. 240 § 1 pkt 7 o.p. obejmuje sytuację, w której organ podatkowy u podstaw decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu przyjął wyższą podstawę opodatkowania wobec podwyższenia elementu podstawy opodatkowania za ostateczną decyzją organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu. Uchylenie ostatecznej decyzji organu celnego, wiążącej organ podatkowy, było równoznaczne z wyeliminowaniem z obrotu prawnego podstawy podwyższenia elementu kalkulacyjnego podstawy opodatkowania, przyjętej przez organ podatkowy dla celów określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. W takiej sytuacji uchylenie ostatecznej decyzji organu celnego spowodowało, że sprawa podatkowa wymaga ponownego rozpatrzenia co do jej istoty.

Uwzględnienie wniosku Dyrektora Izby Celnej zawartego w piśmie z dnia 19 sierpnia 2010 r. o ponowne zawieszenie postępowania sądowego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania celnego podlegało rozstrzygnięciu przez odmowę zawieszenia. Skorzystanie z możliwości zawieszenia postępowania sądowego, przewidzianej w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., prowadziłoby w przedstawionych okolicznościach do pozostawienia w obrocie prawnym decyzji organu podatkowego ostatecznej i wykonalnej, wydanej na podstawie decyzji niezgodnej z prawem, a przez to w warunkach przesłanki wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 7 o.p. i w warunkach przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ustawy p.p.s.a.

Nie można pomijać, że w tych okolicznościach skorzystaniu z możliwości zawieszenia postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności decyzji organu podatkowego ostatecznej i wykonalnej sprzeciwia się zasada praworządności z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej /Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm./ oraz zasada ochrony własności z art. 64 Konstytucji RP. Należy mieć na uwadze, że zawieszenie postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji nie jest obojętne między innymi dla instytucji przedawnienia zobowiązania podatkowego /art. 70 § 1 - § 8 o.p./, zwrotu nadpłaty /art. 77 § 3, § 4/. Pozwala na wykonanie zaskarżonej decyzji w warunkach egzekucji.

Z tych względów zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ przy zastosowaniu art. 152 ustawy p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy.