Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 645/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6  w związku z art. 50 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 29 kwietnia 2008 r., odmawiającą C.G. oraz J.L. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości obejmującej działkę nr [...] położoną w miejscowości D. przy ul. T.

Skargę na decyzję Kolegium złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Burmistrz Miasta i Gminy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1 – 5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przepis art. 58 wymienionej ustawy, określający podstawy odrzucenia skargi, nawiązuje do konstrukcji przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego. Przez przesłanki te rozumie się określone w ustawie procesowej warunki prawidłowego zaskarżania, dotyczące zarówno przedmiotu skargi, jej formy jak i treści, przy zachowaniu których może nastąpić kontrola zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny.

W myśl przepisu art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności.

W rozpoznawanej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą jego decyzję jako organu administracji publicznej pierwszej instancji.

Skarga Burmistrza Miasta i Gminy jest w istocie skargą organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej.

Zadaniem organu jest bowiem wydanie zindywidualizowanego aktu prawnego (decyzji, postanowienia) skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (wyrok NSA z dnia 15 lutego 2006 r., I OSK 460/05, LEX nr 193976; por. też uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003, nr 4, poz. 115). Powyższe stanowisko zostało utrwalone w orzecznictwie sądowym. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22 października 1984r., III AZP 5/84, (OSNC 1985 r. nr 7 poz. 86) stwierdził, że w ustawowej roli organu nie ma miejsca na własny interes wydającego decyzję, także wówczas, gdy dotyka ona w jakikolwiek sposób jego prawa lub obowiązków. Nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym podmiot, któremu z woli ustawodawcy powierzono wydanie decyzji, w tym postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielając powyższy pogląd stwierdził, że bez względu na przedmiot sprawy i jego związek z interesem prawnym, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy w związku z tym ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (por. postanowienie z dnia 15 października 1990r., SA/Wr 990/90, ONSA z 1990r. nr 4 poz. 7).

Organ wydający decyzję w sprawie, w której sam rozstrzygał nie ma zatem interesu prawnego, a tym samym nie jest podmiotem uprawnionym w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W świetle przytoczonego orzecznictwa należało uznać, że Burmistrz Miasta i Gminy nie był uprawniony do wniesienia skargi na decyzję wydaną w tej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W takiej sytuacji zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności.

W konsekwencji przedstawionych rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.