Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3085/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176, art. 232 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 190/13 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić skarżącemu D. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,- (słownie: dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 190/13 oddalił skargę D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 listopada 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.

W dniu 27 sierpnia 2013 r. Skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając orzeczenie w całości. Jego pełnomocnik będący adwokatem nie sformułował w niej żadnego wniosku co do jego uchylenia lub zmiany oraz nie podła żadnych podstaw kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważa co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm. –zwana dalej: "p.p.s.a.").

Podkreślić należy, że skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest sformalizowanym środkiem odwoławczym. W myśl art. 176 p.p.s.a. powinna ona spełniać szczególne wymagania, od których spełnienia zależy skuteczność wszczęcia postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazany środek odwoławczy powinien odpowiadać wymaganiom formalnym (czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym) oraz wymaganiom materialnym (konstrukcyjnym), tj. zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Braki w zakresie wymagań materialnych skargi kasacyjnej nie podlegają sanacji, czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem przez sąd.

Z ugruntowanego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż podział ten ma zasadnicze znaczenie w kwestii usunięcia ewentualnych braków pisma – o ile pierwsza kategoria wymagań w przypadku ich niespełnienia ma charakter usuwalny, o tyle braki w zakresie pozostałych wymagań skargi kasacyjnej nie podlegają uzupełnieniu (por. np. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt: I FZ 506/12, publ. LEX nr 1239238 i powołane w nim dalsze orzeczenia).

Mając na uwadze powołane wyżej regulacje prawne, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w rozpatrywanej sprawie, skarga kasacyjna obarczona jest nieusuwalnymi brakami materialnymi. Po pierwsze w skardze kasacyjnej nie zostały wskazane jakiekolwiek podstawy kasacyjne co oznacza, iż Skarżący nie przedstawił żadnych zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego jak i materialnego oraz nie zaprezentował do nich uzasadnienia. Po drugie nie sformułował żadnego wniosku co do zmiany lub uchylenia wyroku Sądu I instancji. Wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na przepis art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej, które muszą być wyraźnie określone przez stronę, w tym m.in. poprzez wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz zawarcie precyzyjnego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej ani wnioskować, czego Skarżący oczekuje. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (por. np. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 19 sierpnia 2004 r., FSK 368/04, publ. LEX nr 133972, postanowienie NSA z 30 maja 2012 r. II FSK 2358/10, postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2008 r., II FSK 876/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że brak w skardze kasacyjnej wskazanych wyżej elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej powoduje, że jako pozbawiona niezbędnych elementów materialnoprawnych jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.