Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 240/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 1842
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.) Sędziowie sędzia NSA Henryk Ożóg, sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , Protokolant st. sekretarz sądowy Dorota Hurman, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 października 2017 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Postępowanie w sprawie wszczęte zostało przez A. M. ( zwaną dalej: wnioskodawczynią ,stroną, skarżącą ) - doktorantkę na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. - wnioskiem z dnia 28 września 2016 r. o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2016/2017 . Przedmiotowy wniosek , stosownie do § 3 ust. 1 i 4 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W., będącego załącznikiem do Zarządzenia nr 62/2014 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W., skierowany został przez Kierownika Studiów Doktoranckich do Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, zwanej dalej "Komisją", w celu zaopiniowania.

Komisja opiniując wnioski o przyznanie stypendium doktoranckiego na III roku studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym w oparciu o kryteria ujęte w Zarządzeniu Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30 czerwca 2015 r. w sprawie ustalenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok akademicki 2016/17, brała pod uwagę: 1/postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej, 2/ osiągnięcia w pracy dydaktycznej, 3 / osiągnięcia w pracy badawczej.

Wydane na podstawie delegacji zawartej w § 1 ust. 3 i w § 2 ust. 3 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w W. przytoczone wyżej Zarządzenie Dziekana Wydziału Filologicznego wskazuje na tworzenie list rankingowych doktorantów ubiegających się o przyznanie stypendium, doktoranckiego dla poszczególnych lat studiów w podziale na trzy dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, bibliología i informatologia, z dodatkowym podziałem w obrębie dwóch dyscyplin:1/ językoznawstwa na filologię polską i dziennikarstwo oraz filologie obce, 2/ literaturoznawstwa na filologie polska i dziennikarstwo i filologie obce.

Uchwała nr 174/2016 Rady Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie określenia liczby stypendiów doktoranckich, o które będą mogli ubiegać się uczestnicy studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym w roku akademickim 2016/2017 oraz wysokości pojedynczego stypendium doktoranckiego, określiła dla III roku studiów doktoranckich w dyscyplinie językoznawstwo limit 11 miejsc ze stypendiami doktoranckimi, w tym dla językoznawstwa - filologia obca 6 miejsc, a dla językoznawstwo - filologia polska, dziennikarstwo 5 miejsc ze stypendiami doktoranckimi.

Za osiągnięcia wskazane w przedmiotowym wniosku strona uzyskała 48 punktów, na które składało się : 5 pkt za postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej,17 pkt za osiągnięcia w pracy dydaktycznej, 26 pkt za osiągnięcia w pracy badawczej. Uzyskanie przez stronę takiej ilości punktów zapewniło jej 7 pozycję na liście rankingowej doktorantów ubiegających się o stypendium doktoranckie, tj. pozycję poza limitem miejsc ze stypendium doktoranckim przewidzianym dla dyscypliny literaturoznawstwo - filologie polska, dziennikarstwo (5 miejsc).

Z tych względów Prorektor ds. Nauczania prof. dr hab. R. C. – działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu W. - decyzją z dnia [...], nr [...] odmówił przyznania wnioskodawczyni stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2016/2017, tj. w okresie od dnia 1 października 2016 r. do 30 września 2017 r.

Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie , podnosząc zarzut naruszenia przepisów :

1/ prawa materialnego, a to art. 200 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2015 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (teks jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1842) w związku z § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2016 r. poz. 558) w związku z § 2 ust. 2 pkt 1-2 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. wprowadzonego Zarządzeniem Nr 62/2014 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. w związku z pkt 3 podpunkt 1-3 Zarządzeniu Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30.06.2015 r. w sprawie ustalenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok. 2016/17 polegające na ich niezastosowaniu i nieprzyznaniu stypendium doktoranckiego skarżącej, mimo że spełnione zostały kryteria ustawowe oraz przewidziane w przytoczonym rozporządzeniu i aktach normatywnych Uniwersytetu W. - uzasadniające jego przyznanie,

2/przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to:

- pkt 2 i pkt 3 zdanie 2 i następne oraz pkt 4-6 Zarządzenia Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30.06.2015 r. w sprawie ustalenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu W. obowiązujące przy ubieganiu się na r. ak. 2016/17 w związku z § 1 pkt 3 i § 2 ust. 2-4 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. wprowadzonego Zarządzeniem Nr 62/2014 Rektora UWr z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. w związku z § 2 ust. 1 pkt i ust. 2 oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia MNiSzW z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich w związku z art. 200 ust. 3 ustawy z 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym polegającej na błędnej wykładni wymienionych przepisów i w konsekwencji zastosowania nieprawidłowego trybu przyznania stypendiów doktoranckich przez zastosowanie nieznajdującego podstawy w przepisach podziału doktorantów danego roku studiów doktoranckich na dyscypliny, a w przypadku Wydziału Filologicznego na pięć dyscyplin co jest niezgodne z programem kształcenia na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Wydziału Filologicznego na Uniwersytetu W. dla osób rozpoczynających studia w roku akademickim 2014/2015 i następnych przyjętym przez Radę Wydziału Filologicznego na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2014 r. zgodnie z uchwałą nr 123/2012 Senatu Uniwersytetu W. z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie wytycznych dla rad jednostek organizacyjnych dotyczących tworzenia planów i programów kształcenia na studiach doktoranckich oraz Zarządzeniem Nr 38/2013 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie wprowadzenia szczegółowych zasad projektowania, uruchamiania i realizacji programów kształcenia w Uniwersytecie W., z uwzględnieniem rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 1 lipca 2013 zmieniającego rozporządzenie w sprawie kształcenia na studiach doktoranckich w uczelniach i jednostkach naukowych oraz rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 grudnia 2013 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich,

- art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa w związku z art. 8 i 11 kpa przez niewskazanie w decyzji wszystkich faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej w zakresie obejmującym szczegółowe kryteria przyznawania stypendium doktoranckiego, tj. podziału na dyscypliny, a także przez brak dostatecznego wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji i nieprzytoczenia wszystkich przepisów, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie, co zdaniem odwołującej stanowi naruszenie zasady przekonywania, a w konsekwencji zasady pogłębiania zaufania do organów administracyjnych jako organów państwowych , a ponadto przez nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia decyzji, polegające na wskazanie w konkluzji (pkt IV) innej osoby, tj. M. K., co w opinii strony budzi wątpliwości co do tego, czy uzasadnienie -w całości lub w części - odnosi się do wnioskującej.

W uzasadnieniu strona w szczególności podniosła zarzut niekonsekwentności i niejasności przesłanek, na których oparto podział na dyscypliny, wskazując na funkcjonujące w obiegu wewnętrznych aktów normatywnych Uniwersytetu W. co najmniej trzech dokumentów, w których różnie się definiuje podział na dyscypliny . W tym zakresie odwołała się do "Informacji o liczbie stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie W. na Wydziale Filologicznym w roku akademickim 2016/2017" zamieszczonej na oficjalnej stronie Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W., z której wynikałoby, że są 3 dyscypliny, a nie 5: językoznawstwo 11 ( w tym filologie obce - 7), literaturoznawstwo 15 (w tym filologie obce - 9), bibliología i informatologia – 2 . Wywodziła dalej ,że zarządzenie Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30.06.2015 r. w sprawie ustalenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok. 2016/17 wskazuje na 5 dyscyplin: językoznawstwo (filologia polska; dziennikarstwo), językoznawstwo (filologie obce), literaturoznawstwo (filologia polska; dziennikarstwo), literaturoznawstwo (filologie obce), bibliologia i infomatologia; Z kolei zarządzenie Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z 30 czerwca 2016 r. w sprawie ustalenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok 2017/2018., w którym w ramach ww. podziału nie uwzględniono dziennikarstwa.

W ocenie strony "...otrzymanie stypendium jest łatwiejsze, jeżeli przynależy się do danej dyscypliny/kierunku (w jednych wystarczy uzyskać np. 21 punktów, a w innych trzeba przekroczyć 55), a osiągnięcia merytoryczne doktoranta stają się drugorzędne, choć kryteria merytoryczne są jednolicie ustalone w ustawie i rozporządzeniu dla wszystkich doktorantów (poza doktorantami pierwszego roku)". Według strony procedura przyznawania stypendium doktoranckiego z uwzględnieniem podziału na dyscypliny i zastosowania dodatkowego podziału w obrębie dwóch dyscyplin (literaturoznawstwo, językoznawstwo) nie daje równych szans poszczególnym doktorantom na jego uzyskanie i nie ma oparcia zarówno w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym ( art. 200 ust. 1, art. 199 ust. 5 ) jak również rozporządzeniu wykonawczym do niej, tj. rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (§ 13 ust. 2). Zdaniem strony uwzględnienie kryteriów przyznawania stypendium doktoranckiego określonych w wyżej wymienionych aktach prawnych, tj. ustawie i rozporządzeniu zapewniłoby jej 14 miejsce na 28 miejsc stypendialnych przewidzianych dla III roku studiów doktoranckich i byłaby rekomendowana do przyznania stypendium doktoranckiego.

Decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną z powołaniem się na przepisy art. 200 i 207 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005r. (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1842) zwanej dalej : u.p.s.w. , art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) Rektor Uniwersytetu W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . W motywach decyzji ostatecznej organ szczegółowo przytoczył przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie , a następnie powołał się na zarządzenie Rektora Uniwersytetu W. Nr 57/2013 z dnia 23 kwietnia 2013 r. , które wprowadziło Regulamin przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. , w którym w § 1 ust. 2 i ust. 3 określono zasadę , zgodnie z którą na wniosek dziekana rada jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie, kierując się możliwościami finansowymi wydziału, określa na każdy rok akademicki liczbę stypendiów doktoranckich z podziałem na poszczególne lata studiów doktoranckich i dyscypliny naukowe, o które będą mogli ubiegać się uczestnicy studiów doktoranckich, oraz proponowaną wysokość pojedynczego stypendium doktoranckiego.

Przy czym stypendium doktoranckie na pierwszym roku studiów doktoranckich mogło być przyznane doktorantowi, który osiągnął bardzo dobre wyniki w postępowaniu rekrutacyjnym. Natomiast na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich mógł otrzymać doktorant, który: 1/ terminowo wypełniał obowiązki (zadania) związane ze studiami, a w szczególności realizował program studiów doktoranckich oraz wykazał się zaangażowaniem w prowadzeniu zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych albo w realizacji badań naukowych prowadzonych przez jednostkę organizacyjną uczelni

oraz 2/ w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego uzyskał bardzo dobre lub dobre wyniki z egzaminów objętych programem studiów doktoranckich i wykazał się postępami w pracy naukowej i przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

Według organu ustalenie szczegółowych, przejrzystych i jednoznacznych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego leżało w kompetencji dziekana (dyrektor instytutu) po zasięgnięciu opinii rady wydziału (rady instytutu) i wydziałowego samorządu doktorantów. Kryteria te powinny być ogłoszone i podane do publicznej wiadomości w miejscach ogólnie dostępnych dla doktorantów, nie później niż 2 miesiące przed rozpoczęciem roku akademickiego, którego realizacja będzie podstawą do ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego - § 2 ust. 3 w/w zarządzenia. Przy czym wnioski uczestników studiów doktoranckich opiniowane były przez powołaną przez rektora w tym celu Wydziałową Komisję Doktorancką, w skład której wchodził przedstawiciel doktorantów, i przekazywane do rektora, jako organu uprawnionego do podejmowania decyzji w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego.

Jak wskazał organ powyższe regulacje prawne zawarte zostały również w Zarządzeniu Nr 62/2014 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. (ze zm.). Podstawą prawną do określenia zasad przyznawania stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie W. były wydane na przestrzeni ostatnich kilku lat, na podstawie delegacji zawartej w art. 200 ust. 1 ustawy- Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1842):

- rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich oraz stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2011 Nr 225, poz. 1351);

- rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich ( Dz. U. poz. 1581);

- rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 24 października 2014 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. poz. 148).

Aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2016 r. poz. 558) nie wprowadziło zmian w przedmiotowej sprawie.

Określone Zarządzeniem Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30.06.2015 r. w sprawie ustalenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok. 2016/17 zasady podziału liczby stypendiów doktoranckich na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich na Wydziale Filologicznym na poszczególne latach studiów doktoranckich z uwzględnieniem dyscyplin naukowych: literaturoznawstwo, językoznawstwo, bibliologia i informatologia, z dodatkowym rozdzieleniem dyscypliny literaturoznawstwo na literaturoznawstwo - filologia polska; dziennikarstwo i literaturoznawstwo- filologie obce oraz dyscypliny językoznawstwo na językoznawstwo - filologia polska; dziennikarstwo, i językoznawstwo - filologie obce, nadal jest podziałem na trzy dyscypliny, wbrew temu co podnosi strona . Wewnętrzny podział w obrębie tych dwóch dyscyplin ma zapewnić doktorantom reprezentującym jedną dyscyplinę (literaturoznawstwo lub językoznawstwo) na tych którzy prowadzą badania naukowe polonistyczne, oraz tych którzy prowadzą badania naukowe w zakresie filologii obcych.W ocenie organu , specyfika realizowanych badań naukowych w obrębie tych dwóch dyscyplin daje z tego tytułu większe możliwości i wyrównuje szanse doktorantom ubiegającym się o przyznanie stypendium doktoranckiego i w tym zakresie podziela stanowisko wyrażone przez Wydziałową Komisję Doktorancką.

Jednocześnie organ przyznał ,że istnieje pewna niekonsekwencja w określeniu dodatkowego rozróżnienia w obrębie dyscyplin: literaturoznawstwo i językoznawstwo, zastosowanego w Uchwale nr 147/2016 Rady Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie określenia liczby stypendiów doktoranckich, o które będą mogli ubiegać się uczestnicy studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym w roku akademickim 2016/2017 oraz wysokości pojedynczego stypendium doktoranckiego dostępnej na stronie internetowej Wydziału - inaczej niż w przytoczonym wyżej Zarządzeniu Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30.06.2015 r., czy też wskazanego przez Odwołującą Zarządzenia Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z 30 czerwca 2016 r. w sprawie ustalenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok 2017/2018.

Nie zmienia to jednak faktu, że studia doktoranckie na Wydziale Filologicznym prowadzone są w trzech dyscyplinach przy uwzględnieniu specyfiki w obrębie dyscypliny: literaturoznawstwo i językoznawstwo. W związku z tym kwestionowana przez stronę procedura przyznawania stypendium doktoranckiego z uwzględnieniem podziału na dyscypliny i zastosowania dodatkowego podziału w obrębie dwóch dyscyplin (literaturoznawstwo, językoznawstwo) - w ocenie organu - nie zasługuje na uwzględnienie. Normy prawne wyrażone w art. 200 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich, w tym w szczególności w § 12, funkcjonujący w obiegu prawnym w Uniwersytecie W. Regulamin przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich i wydane na jego podstawie zarządzenie dziekana określające szczegółowe kryteria wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego, pozwalają rektorowi na podjęcie właściwych decyzji przyznających stypendium doktoranckie w oparciu o liczbę doktorantów składających wnioski o przyznanie stypendium doktoranckiego i przeznaczonymi na cel środkami finansowymi z budżetu państwa.

Jako niezasadny ocenił organ zarzut strony podnoszący naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej, poprzez udział w procedurze oceny wniosków stypendialnych i tworzenia list osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego doktorantów, którzy sami ubiegają się o przyznanie stypendium doktoranckiego. W tym zakresie organ wskazał ,że uwzględnił stanowisko

wyrażone przez Wydziałową Komisję Doktorancką w jej piśmie z dnia 13 stycznia 2017 r. , będące ustosunkowaniem się Wydziałowej Komisji Doktoranckiej ds. opiniowania wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego na Wydziale Filologicznym do wniosku strony z dnia 12 grudnia 2016 r. o ponowne rozpatrzenie jej wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego.

Z wiedzy posiadanej przez organ odwoławczy wiadomym jest, że od czasu wejścia w życie Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. wprowadzonego Zarządzeniem Rektora Uniwersytetu W. Nr 57/2013 r. z dnia 23 kwietnia 2013 r., nakładającego obowiązek ustalania kryteriów przyznawania stypendium doktoranckiego w odpowiednim terminie, uczestnicy studiów doktoranckich nie zgłosili zastrzeżeń do nich ani poprzez swoich przedstawicieli do Rady Wydziału, ani poprzez Radę Doktorantów, ani nawet przez swoich kolegów opracowujących kryteria.

Końcowo Rektor zwrócił uwagę na znany mu z urzędu fakt otrzymania przez stronę w roku akademickim 2015/2016 stypendium doktoranckiego , w oparciu o takie same zasady, z którymi obecnie ona nie zgadza się .

Decyzja ostateczna stała się przedmiotem skargi niesionej przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu . Skarga oparta została na zarzutach naruszenie przepisów :

1/ prawa materialnego, a to:

- art. 200 ust. 3 w zw. z art. 201 ust. 1 pkt 6 prawa o szkolnictwie wyższym w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych i załączonego do niego wykazu w zw. z programem kształcenia na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. dla osób rozpoczynających studia w roku akademickim 2014/2015 i następnych przyjętym przez Radę Wydziału Filologicznego na posiedzeniu w dniu 4.02.2014 zgodnie z uchwałą nr 123/2012 Senatu Uniwersytetu W. z 19.12.2012 w sprawie wytycznych dla rad jednostek organizacyjnych dotyczących tworzenia planów i programów kształcenia na studiach doktoranckich oraz zarządzeniem nr 38/2013 Rektora Uniwersytetu W. z 21.03.2013 w sprawie szczegółowych zasad projektowania, uruchamiania i realizacji programów kształcenia w Uniwersytecie W. , z uwzględnieniem rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 01.07.2013 zmieniającego rozporządzenie w sprawie kształcenia na studiach doktoranckich w uczelniach i jednostkach naukowych oraz rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12.12.2013 w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich przez ich błędną wykładnię, co poskutkowało przyjęciem nieprawidłowego podziału na dyscypliny polegającego na dokonaniu ich wewnętrznego zróżnicowania wbrew regulacjom ustawowym, wykonawczym i wewnętrznym Uniwersytetu W. oraz włączeniu do dyscypliny językoznawstwo doktorantów reprezentujących obszar nauk społecznych w dyscyplinie nauk o mediach oraz nauk o poznaniu i komunikacji społecznej, co doprowadziło do wydania nieprawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej;

- art. 200 ust. 3 w zw. z art. 206 ust. 1 pkt 6 prawa o szkolnictwie wyższym w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich w zw. z § 1 pkt 3 i § 2 ust. 2-4 regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. (wprowadzonego zarządzeniem Rektora Uniwersytetu W. z 20.05.2015 nr 62/2014) w zw. z pkt 2 i pkt 3 zd. 2 i nast. oraz uchwały Rady Wydziału Filologicznego z dn. 30.06.2016 r. nr 147/2016 w sprawie określenia liczby stypendiów doktoranckich, o które będą mogli ubiegać się uczestnicy studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym w roku akademickim 2016/2017 oraz wysokości pojedynczego stypendium doktoranckiego oraz pkt 4-6 zarządzenia Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z 30.06.2015 w sprawie szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu W. obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok akademicki 2016/2017 polegające na błędnej wykładni wymienionych przepisów i w konsekwencji zastosowaniu nieprawidłowego trybu przyznawania stypendiów doktoranckich przez zastosowanie podziału doktorantów danego roku studiów doktoranckich na dyscypliny, gdy tymczasem nie znajduje to podstawy w przepisach;

- art. 200 ust. 3 w zw. z art. 201 ust. 1 pkt 6 prawa o szkolnictwie wyższym w zw. z § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 13 kwietnia 2016 w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich w zw. z § 2 ust. 2 pkt 1-2 regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. wprowadzonego zarządzeniem Rektora Uniwersytetu W. z 20.05.2015 nr 62/2014 w zw. z pkt 3 podpunkt 1-3 zarządzenia Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z 30.06.2015 w sprawie szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu W. obowiązujące przy ubieganiu się o stypendium na rok akademicki 2016/2017 polegające na ich niezastosowaniu i nieprzyznaniu-.wnioskodawczyni stypendium doktoranckiego, mimo że spełniła ona kryteria ustawowe oraz przewidziane w powołanym rozporządzeniu i aktach normatywnych Uniwersytetu W. , uzasadniające jego przyznanie;

2/ prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to :

- art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 i 11 k.p.a. przez niewystarczające zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie wbrew ciążącemu na organie II instancji obowiązku w tym zakresie oraz nienależyte uzasadnienie zaskarżonych decyzji z uwagi na zawarcie w niej ogólnych twierdzeń, co uniemożliwia dokonanie ich kontroli, w szczególności dlaczego przyjęto dodatkowe rozróżnienie w. zakresie dwóch z trzech dyscyplin, w tym dlaczego do dyscypliny językoznawstwo" włączono doktorantów Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej prowadzących badania w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauk o mediach oraz nauk o poznaniu i komunikacji społecznej, co w konsekwencji doprowadziło do niewyjaśnienia stanu faktycznego i podstawy prawnej niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy;

- art. 8 k.p.a. w zw. z art. 32 konstytucji w zw. z art. 87 konstytucji w zw. z art. 9 i 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 2 i 3 k.p.a. przez brak pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej i wydanie odmiennych decyzji przy istnieniu tożsamych stanów faktycznych i prawnych i zastosowaniu dodatkowych kryteriów przyznawania stypendiów w zakresie dotyczącym dokonania dodatkowego podziału w obrębie podstawowych dyscyplin, co doprowadziło do naruszenia zasady równości w przydzielaniu stypendiów, a także przez niedostateczne wyjaśnienie przesłanek wydania przez organ II instancji decyzji utrzymującej decyzję organu II instancji oraz przez dowolność, niedostateczne i niepełne wyjaśnienie, dlaczego ten sam stan faktyczny i prawny stał się podstawą odmiennych decyzji wobec doktorantów tego samego roku studiów, co uniemożliwia kontrolę zaskarżonej decyzji;

- art. 8 w zw. z 12 § 1 i 2 art. 35 § 1-3 i art. 36 § 1 i 2 oraz art. 39 k.p.a. - przez uchybienie zasadzie szybkości postępowania, polegające na nie wydaniu i niedoręczeniu zarówno decyzji organu I instancji, jak i organu II instancji w odpowiednim terminie oraz nie zawiadomieniu jej o przyczynach zwłoki i niewskazaniu nowego terminu załatwienia sprawy, a tym samym braku pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej i pozostawaniu przez skarżącą w niepewności co do sposobu zakończenia sprawy przez pół roku;

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, gdy prawidłowe było jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy polegające na przyznaniu skarżącej stypendium doktoranckiego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca ponowiła argumentację podniesioną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i uzasadnienie wyrażone w zaskarżonej decyzji .

decyzję. Dodatkowo podniósł , że Uniwersytet W. tak jak każda uczelnia wyższa, jest zakładem administracyjnym, wobec czego jest jednostką organizacyjną (nie będącą organem państwowym ani organem samorządu), która została powołana do wykonywania zadań publicznych i jest uprawniona do nawiązywania stosunków administracyjnoprawnych. Zakład administracyjny (publiczny) sprawuje funkcje administracji publicznej samodzielnie, korzystając z władztwa zakładowego , którego istotę stanowi zakres upoważnień dla organów zakładu do jednostronnego kształtowania stosunków prawnych z użytkownikami zakładu - w rozpatrywanym wypadku z doktorantem. Przy czym przez wskazanie w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym odpowiedniego stosowania kodeksu postępowania administracyjnego (art. 207 ust. 1 ) należy rozumieć minimum procedury, niezbędnej dla załatwienia sprawy i zachowania uprawnień strony, przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej i przyjętych w niej zasadach komunikowania o rozstrzygnięciach organów uczelni. Zatem nie sposób oczekiwać, aby szkoła wyższa działała tak jak organ administracji publicznej, gdyż została powołana do zupełnie innych zadań, których zakres wynika z art. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym .

Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącej wskazał , że Wydział Filologiczny jest jedną z największych jednostek organizacyjnych Uniwersytetu W. pod względem liczby uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich, na dzień 31.12.2016 r. ogólną liczba doktorantów w Uniwersytecie W. wynosiła 1335 osób . W związku z powyższym oraz z uwagi na ograniczone możliwości finansowe uczelni, która nie jest w stanie zagwarantować każdemu uczestnikowi studiów doktoranckich stypendium doktoranckiego, koniecznym było określenie zasad ustalania liczby doktorantów otrzymujących środki finansowe w oparciu o kryterium roku i dyscypliny naukowej. Przy czym powyższe rozwiązanie nie zostało zakwestionowane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w trybie nadzoru, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym . Zatem uznano, że jest ono prawnie dopuszczalne i w ocenie organu, brak podstaw do kontestowania przyjętego podziału.

Według Rektora , przyjęty system zrównuje szanse doktorantów ubiegających się o stypendium doktoranckie w ramach rocznika i kierunku studiów oraz pozwala na wyłonienie najlepszych w obrębie wspólnej oceny. Oceniając bowiem osiągnięcia konkretnego doktoranta należy mieć na uwadze szczególne uwarunkowania obszaru nauki, w której się specjalizuje, oraz potrzeby wydziału, w zakresie kształcenia młodej kadry naukowo- dydaktycznej. Zdaniem organu, możliwość doprecyzowania zasad przyznawania stypendiów doktoranckich znajduje uzasadnienie w ramach autonomii uczelni, tym bardziej, że obowiązujący w Uniwersytecie W. Regulamin przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich nie wprowadza dodatkowych kryteriów oceny osiągnięć, ani nie pomija żadnego z warunków ustawowych. Wszyscy bowiem doktoranci ubiegający się o przyznanie stypendium doktoranckiego poddani są jednakowej ocenie, dokonywanej w oparciu o znane im wcześniej kryteria, które jak wskazano powyżej w pełni odpowiadają regulacji rozporządzenia wykonawczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13.04.2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich. Kwestionowana natomiast przez skarżącą możliwość rozdzielenia stypendiów w obrębie dyscyplin znajduje swoje uzasadnienie w świetle specyfiki prowadzonych badań (z rozróżnieniem na badania polonistyczne i w zakresie filologii obcych) oraz sytuacji Wydziału Filologicznego, w ramach którego funkcjonuje aż 10 jednostek, w tym 8 instytutów oraz 2 katedry .

Wbrew twierdzeniom skarżącej zamieszczona na oficjalnej stronie internetowej Wydziału Filologicznego informacja o liczbie stypendiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017 w pełni pokrywa się z treścią uchwały nr 174/2016 Rady Wydziału Filologicznego z dnia 30.06.2016 r., przewidującej dla "uczestników –studiów doktoranckich" III roku łącznej 28 stypendiów, w tym dla językoznawstwa 11 miejsc

stypendialnych (w tym 6 dla osób prowadzących badania z zakresu filologii obcej), dla literaturoznawstwa 16 (w tym 9 dla osób prowadzących badania z zakresu filologii obcej) oraz stypendium dla doktoranta specjalizującego się w bibliologii i informatologii . Natomiast niekonsekwencja organu, na którą powołuje się skarżąca, odnosi się do opisu wydzielania w ramach dyscypliny doktorantów przypisanych do filologii polskiej i dziennikarstwa jako jednej grupy oraz filologii obcej jako drugiej. Jednak okoliczność ta nie ma znaczenia dla oceny zasadności przyjętego sytemu podziału stypendiów, albowiem jego istota nie została w żaden sposób naruszona. Intencją organu było bowiem wyraźne wydzielenie z grupy uczestników studiów doktoranckich tych specjalizujących się w zakresie badań polonistycznych (do której zalicza się także doktorantów przypisanych do Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej) oraz filologii obcej. Wobec tego brak podstaw do przyjęcia, że w toku niniejszej sprawy modyfikowano zasady przyznawania stypendiów, w tym ich liczbę i podział pomiędzy dyscypliny. Twierdzenie to jest nieprawdziwe, tym bardziej, że wcześniejsze narządzenie Dziekana Wydziału Filologicznego (z dnia 30.06.2015 r.) nie mogło zmienić późniejszej uchwały Rady Wydziału (z dnia 30.06.2016 r.) , a takim argumentem posiłkuje się skarżąca, zarzucając organowi niekonsekwencję w sprawie.

Jako nieuzasadnione uznał Rektor zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania . W tym zakresie wskazał ,że zebrany w sprawie materiał jest niezwykle

obszerny, tym bardziej, że sama skarżąca wykazywała się dużą aktywnością w toku

postępowania. Wielokrotnie podnosiła ona zastrzeżenia co do sposobu podziału stypendiów przewidzianych do doktorantów Wydziału Filologicznego i przygotowanej na tej podstawie listy rankingowej osób rekomendowanych do przyznania stypendium. Powyższe skutkowało koniecznością ustosunkowania się do zgłaszanych uwag, w wyniku czego następowało wydłużenie postępowania. Niemniej jednak wnioski wyciągnięte na podstawie zgromadzonego materiału w pełni uwzględniają wskazane przez skarżącą okoliczności, będące podstawą oceny jej osiągnięć naukowo-dydaktycznych. W ocenie organu uzasadnienie zaskarżonych decyzji zawiera wszystkie elementy niezbędne i umożliwiające ich weryfikację w toku postępowania odwoławczego, jak i postępowania sądowo-administracyjnego.

Nadto organ zważył , że w sprawach w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie są stosowane wprost, a jedynie odpowiednio. Z uwagi na specyfikę postępowania o przyznanie stypendium doktoranckiego, które jest postępowaniem konkursowym, oraz z powodu ograniczonej liczby stypendiów, może być ono przyznane tylko niektórym doktorantom, tzn. tym, którzy uzyskali najlepszą ocenę osiągnięć naukowych i dydaktycznych. Decyzja

w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego, na co wskazuje treść art. 200 ust. 1 p.s.w. Oznaczano, że organy uczelni w postępowaniu w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego winny przestrzegać ogólnych zasad postępowania administracyjnego i respektować podstawowe założenia procedury administracyjnej. Powinny zatem zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poczynić ustalenia w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a następnie podjęte rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania stypendium doktoranckiego uzasadnić zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Organ podniósł ,że przed wydaniem zaskarżonych decyzji w sposób dogłębny i wszechstronny przeanalizował akta sprawy, z których jednoznacznie wynika ,że skarżąca uzyskała 48 pkt w ramach prowadzonego postępowania, co zapewniło jej 7 pozycję na liście rankingowej doktorantów klasyfikowanych w dziedzinie językoznawstwo (w części dot.

doktorantów prowadzących badania polonistyczne). Wynik ten skutkował odmową przyznania stypendium, albowiem w ramach wskazanej grupy zagwarantowano jedynie 5 miejsc stypendialnych. Rektor podniósł ,że skarżąca w istocie nie kwestionuje ustalonej przez Wydziałową Komisję Doktorancką oceny osiągnięć naukowo- dydaktycznych i liczba uzyskanych przez nią punktów nie jest przedmiotem sporu. Zarzuty skargi podważają natomiast zasady podziału stypendiów pomiędzy określone grupy doktorantów, które to rozróżnienie jak wskazano powyżej znajduje uzasadnienie w świetle zróżnicowanych potrzeb kadrowych i dydaktycznych jednostek Wydziału Filologicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zakres sądowo-administracyjnej kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1389 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Przewidziane w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 p.p.s.a., co oznacza, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany wyartykułowanymi zarzutami i sformułowanymi wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, lecz ocenia sprawę w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych.

Oceniając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że przeprowadzone postępowanie administracyjne nie jest obarczone wadami wynikającymi z naruszenia zasad i przepisów postępowania administracyjnego oraz zastosowano w niej przepisy prawa materialnego zgodnie z przedmiotem sprawy.

W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego z uwagi na fakt, że kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia faktyczne, tylko bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistym, określić można prawa i obowiązki stron.

Przepisy art. 207 ust. 1 i ust. 4 u.p.s.w. obligują organy uczelni, aby do podejmowanych decyzji w indywidualnych sprawach doktorantów, w tym także w przedmiocie przyznania stypendium uczestnikom studiów doktoranckich, stosować odpowiednio przepisy k.p.a. Ma rację organ , kiedy wywodzi ,że odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Chociaż w świetle wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych decyzje organów uczelni nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzje organów administracji publicznej, to jednak, skoro zostały poddane kontroli prowadzonej przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem (art. 207 ust. 1 u.p.s.w.), muszą one spełniać wymogi umożliwiające przeprowadzenie takiej kontroli. Oznacza to, że organy uczelni w postępowaniu w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego winny przestrzegać ogólnych zasad postępowania administracyjnego i respektować podstawowe zasady procedury administracyjnej. Powinny zatem poczynić ustalenia w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a następnie podjęte rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania stypendium doktoranckiego uzasadnić zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Przy czym obowiązek organu wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa, wynika z zasady prawdy obiektywnej (art.7 k.p.a.). Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozdziale 4 Działu II ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98 , poz.1071 z późn. zm.) organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy ( art. 77 §1 k.p.a.). Powyższy obciążający organ obowiązek jest niezależny od tego , czy zgromadzony materiał dowodowy potwierdza stanowisko strony , czy też je podważa . Istotne jest przy tym, aby konieczne w sprawie ustalenia dotyczyły faktów prawotwórczych, a więc mających wpływ na załatwienie sprawy. Istotą tego postępowania jest bowiem ustalenie wszelkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy, po to, by następnie dokonać ich oceny pod kątem przepisów materialno-prawnych.

Analiza materiału aktowego badanej sprawie wskazuje na to, że organ uczelni zadośćuczynił powyższym wymogom i dopełnił obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w stopniu koniecznym do jej rozstrzygnięcia. A mianowicie wyjaśnił w sposób dostateczny wszystkie - z punktu widzenia przesłanek warunkujących przyznanie stypendium doktoranckiego - istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne . W każdym bądź razie skarżąca nie wykazała , aby zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy miał jakieś braki lub luki. Natomiast w kategorii oczywistej omyłki pisarskiej należy traktować umieszczenie nazwiska "M. K." w ostatnim zdaniu uzasadnienia decyzji pierwszo-instancyjnej , skoro pozostałe ustalenia , w szczególności dotyczące ilości uzyskanych przez skarżącą punktów odnoszą się do niej , co znajduje wprost potwierdzenie w materiale aktowym sprawy.

Oceniając – w kontekście podniesionego przez skarżącą zarzutu naruszenia przepisów art. 8, art. 9 , art. 11 , art. 107 § 2 i 3 k.p.a. oraz art. 32 i art. 87 Konstytucji - proceduralną poprawność przeprowadzonego postępowania, a więc sam proces dochodzenia przez organ do rozstrzygnięcia sprawy oraz znajdujący odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanych decyzji opis tego procesu, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie odpowiadające wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., w którym wyjaśnione zostały podstawy i powody podjętego rozstrzygnięcia. Organ przeanalizował sytuację skarżącej i wyjaśnił , dlaczego w sprawie nie zachodzi przypadek uprawniający do przyznania stypendium doktoranckiego . Za wystarczające Sąd uznał zawarte w kontrolowanej decyzji wyjaśnienia dotyczące zasadności podjętego rozstrzygnięcia. Wskazano bowiem, na jakiej podstawie odmówiono przyznania wnioskowanego stypendium. Opisano kryteria jego przydziału, wskazano na ogólną ilość stypendiów , jaką dysponowano do podziału na III roku stacjonarnych studiów doktoranckich Wydziału Filologicznego , określając jednocześnie ich konkretną ilość na poszczególne dyscypliny .

W realiach badanej sprawy nie może odnieść zamierzonego skutku prawnego zarzut naruszenia przez organ przepisów kształtujących terminy załatwiania sprawy . Ten fakt mógł być zwalczany przez stronę w drodze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu , po uprzednim wniesieniu ponaglenia do organu. Z takich środków obrony strona nie skorzystała, wobec tego na etapie badania legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej , ta kwestia pozostaje poza przedmiotem rozważań Sądu .

Jako niezasadny przedstawia się także zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. , skoro organ ponownie rozpoznając sprawę w całości zgodził się z ustaleniami poczynionymi w decyzji pierwszo-instancyjnej i dokonaną przez organ ich oceną prawną , mającą podstawę w przepisach stanowiących podstawę prawną tej decyzji.

Przechodząc kolejno do oceny zarzutów nakierowanych na materialną treść zaskarżonej decyzji wskazać należy ,że jej podstawą materialno-prawną stanowią przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1824.) , której przepis art. 200 ust. 1 i 3 przewiduje , że uczestnik stacjonarnych studiów doktoranckich może otrzymywać stypendium doktoranckie , a decyzję o jego przyznaniu , okresie pobierania oraz wysokości podejmuje rektor uczelni (...). Z brzmienie cytowanego wyżej przepisu wynika więc , że ustawodawca pozostawił uznaniu organu rozstrzygającego , czy w konkretnym stanie faktycznym może być przyznane stypendium . Powyższe determinuje zakres sądowo-administracyjnej kontroli decyzji opartej na konstrukcji uznania administracyjnego . Uznaniowy charakter decyzji sprawia bowiem , że jej kontrola dokonywana przez sąd administracyjny, wymyka się spod merytorycznej oceny zasadności przyznania w konkretnym przypadku stypendium i sprowadza się zasadniczo do zbadania, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z zachowaniem przepisów procedury, w szczególności, czy w toku postępowania podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czy zostały zebrane wszystkie dowody w celu istnienia bądź, nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji uznaniowej oraz czy decyzja, podjęta na ich podstawie, nie wykracza poza granice uznania administracyjnego, tj. czy nie nosi cech dowolności. Oceniając wyłącznie pod takim kątem zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się przekroczenia przez organ granic uznania administracyjnego .

Spór pomiędzy stronami w nie dotyczy ustalonej przez organ ( w ślad za Wydziałową Komisją Doktorancką ) łącznej liczby punktów , jaką uzyskała skarżąca za poszczególne jej osiągnięcia , lecz dotyczy on istocie rzeczy płaszczyzny normatywnej , a mianowicie koncentruję się wyłącznie wokół kwestii prawidłowości przyjętego podziału i ilości stypendiów doktoranckich pomiędzy określone grupy doktorantów reprezentujące dyscypliny naukowe. Źródeł normatywnych uprawnienia do skorzystania przez doktoranta uczelni z pomocy stypendialnej należy upatrywać w regulacji cytowanego już wyżej art. 200 ust. 1 u.p.s.w. Kolejny przepis art. 201 ust.1 u.p.s.w. zawiera delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego , który określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb organizowania, prowadzenia i odbywania studiów doktoranckich, przyznawania stypendiów doktoranckich, z wyłączeniem stypendium doktoranckiego finansowanego ze środków, o których mowa w art. 200 ust. 6 u.p.s.w. oraz minimalną wysokość kwoty zwiększenia stypendium doktoranckiego (...) . Na tej podstawie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał rozporządzenie z dnia 13 kwietnia 2016r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich ( Dz.U. 2016 , poz.558 ) , którego § 15 ust.2 stanowi ,że stypendium doktoranckie jest przyznawane niezależnie od otrzymywanych przez doktoranta innych świadczeń i środków z funduszu pomocy materialnej oraz rozmaitych stypendiów. Stosownie do przepis § 12 ust.1 powołanego wyżej rozporządzenia stypendium doktoranckie przyznaje rektor uczelni albo dyrektor jednostki naukowej, po zaopiniowaniu wniosków o przyznanie stypendium przez doktorancką komisję stypendialną jednostki organizacyjnej uczelni albo jednostki naukowej, zwaną dalej "komisją". Komisję powołuje rektor uczelni albo dyrektor jednostki naukowej ( ust.2) . W skład komisji wchodzi co najmniej 3 nauczycieli akademickich wykonujących pracę w jednostce organizacyjnej uczelni, a w przypadku jednostki naukowej - 3 pracowników naukowych jednostki naukowej, posiadających co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego albo stopień doktora habilitowanego sztuki, albo uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego nabyte na podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, w tym kierownik studiów doktoranckich, oraz przedstawiciel doktorantów wskazany przez właściwy organ samorządu doktorantów ( ust.3)

Jak wynika z § 13 ust.2 tegoż rozporządzenia stypendium doktoranckie na drugim roku i kolejnych latach studiów doktoranckich może być przyznane doktorantowi, który: 1) terminowo realizuje program studiów doktoranckich, 2) wykazuje się zaangażowaniem w: a) prowadzeniu zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych albo b) realizacji badań naukowych prowadzonych przez jednostkę organizacyjną uczelni albo jednostkę naukową , 3) w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego wykazał się postępami w pracy naukowej i w przygotowywaniu rozprawy doktorskiej. Literalne brzmienie przytoczonego wyżej przepisu również wskazuje na to , że jest on oparty na konstrukcji uznania administracyjnego , o czym świadczy użyty w nim przez prawodawcę zwrot " może być przyznane" .

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 66 ust.2 art. 200 u.p.s.w., zarządzeniem Nr 62/2014 z dnia 20 maja 2014 r. Rektor Uniwersytetu wprowadził, obowiązujący od dnia podpisania, Regulamin przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie W. Z § 1 ust.1 Regulaminu wynika ,że stypendia doktoranckie są finansowane w szczególności w ramach środków , o których mowa w art. 98 ust.1 u. p.s.w., będących w dyspozycji wydziałów . W ust. 2 i ust. 3 § 1 Regulaminu wskazano, że na wniosek dziekana rada jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie , kierując się możliwościami finansowymi wydziału, określa na każdy rok akademicki liczbę stypendiów doktoranckich , o które będą mogli ubiegać się uczestnicy studiów doktoranckich oraz proponowaną wysokość miesięcznego stypendium doktoranckiego ( ust.2) . Przy czym liczbę stypendiów doktoranckich , o których mowa w ust.2 określa się z podziałem na poszczególne lata studiów doktoranckich i dyscypliny naukowe ( ust.3).

Natomiast w § 2 ust. 2 Regulaminu przewidziano, że stypendium doktoranckie na drugim roku i kolejnych latach studiów doktoranckich może otrzymać doktorant , który terminowo realizuje program studiów doktoranckich oraz wykazuje się zaangażowaniem w prowadzeniu zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych albo w realizacji badań naukowych prowadzonych przez jednostkę organizacyjną uczelni oraz w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego wykazał się postępami w pracy naukowej i w przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Wskazane wyżej kryteria przyznania stypendium doktoranckiego , zawarte w Regulaminie przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich , stanowią literalne powtórzenie kryteriów , o których mowa w § 13 ust. 1 i 2 powołanego wyżej rozporządzenia wykonawczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13.04.2016 r. Przy czym ust.3 § 2 omawianego Regulaminu stanowi dalej o tym ,że szczegółowe, przejrzyste i jednoznaczne kryteria wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego ustala dziekan po zasięgnięciu opinii rady wydziału( rady instytutu) i wydziałowego samorządu doktoranckiego .

Na podstawie powyższego Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. , stanowiącego załącznik do zarządzenia Nr 62/2014 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 20.05.2014 r. , Dziekan Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. wydał zarządzenie z dnia 30.06.2015 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego na drugim roku i kolejnych latach studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym obowiązującym przy ubieganiu się o stypendium na rok akademicki 2016/2017. W pkt 1 tegoż zarządzenia przyjęto ,że na wniosek dziekana Rada Wydziału Filologicznego , kierując się możliwościami finansowymi Wydziału , określa na każdy rok akademicki liczbę stypendiów doktoranckich , o którą będą mogli ubiegać się uczestnicy studiów doktoranckich oraz proponowaną wysokość pojedynczego stypendium doktoranckiego. Z kolei w pkt 2 omawianego zarządzenia dziekana postanowiono , że stypendia doktoranckie rozdziela się na poszczególnych latach (drugim, trzecim i czwartym roku studiów) pomiędzy grupy doktorantów prowadzących badania w następujących dyscyplinach:

- językoznawstwo (filologia polska; dziennikarstwo);

- językoznawstwo (filologie obce);

- literaturoznawstwo (filologia polska; dziennikarstwo);

- literaturoznawstwo (filologie obce);

- bibliologia i informatologia.

W tej jednostce redakcyjnej przyjęto także, że do czasu wszczęcia przewodu doktorskiego doktoranci reprezentują dyscyplinę zgodną z dyscypliną opiekuna naukowego (osoby, które złożyły pisemne oświadczenie o wyborze innej dyscypliny, wskazują te dyscyplinę); po wszczęciu przewodu- dyscyplinę wskazana we wniosku o wszczęcie.

W powołanym wyżej zarządzeniu Dziekana Wydziału Filologicznego w pkt 3 podpkt 1, 2, 3 określono kryteria przyznania stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich w sposób tożsamo brzmiący z kryteriami zawartymi w § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13.04.2016 r. oraz w Regulaminie przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W . A zatem wskazane wyżej akty wewnętrzne Uniwersytetu W. , będące aktami władztwa zakładowego wyższej uczelni ,w zakresie określenia kryteriów przyznania stypendium doktoranckiego , w pełni korespondują z powszechnie obowiązującymi przepisami rangi ustawowej tj. ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym oraz wydanym na jej podstawie aktem wykonawczym , rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13.04.2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich.

Stosownie do postanowień § 1 ust.2 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. i pkt 1 powołanego wyżej zarządzenia Dziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. z dnia 30.06. 2015r. , Rada Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W. podjęła w dniu 30 czerwca 2016 r. uchwałę nr 174/2016 w sprawie określenia liczby stypendiów doktoranckich, o które będą mogli ubiegać się uczestnicy studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym w roku akademickim 2016/2017 oraz wysokości pojedynczego stypendium doktoranckiego . W wspomnianej uchwale Rada Wydziału określiła dla III roku studiów doktoranckich 28 stypendiów doktoranckich z podziałem na dyscypliny : językoznawstwo 11 ( w tym dla filologie obce 6) ,literaturoznawstwo 16 ( w tym filologie obce 9) , bibliologia i informatologia 1.

Jak wynika z ustaleń poczynionych w badanej sprawie przez organ, których skarżąca skutecznie nie podważyła , za osiągnięcia wskazane w przedmiotowym wniosku uzyskała ona łącznie 48 punktów, na które składały się : 5 pkt za postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej,17 pkt za osiągnięcia w pracy dydaktycznej, 26 pkt za osiągnięcia w pracy badawczej. Jak wskazał organ i co znajduje potwierdzenie w liście doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2016/2017 , uzyskanie przez skarżącą takiej ilości punktów zapewniło jej 7 pozycję na wspomnianej liście rankingowej doktorantów ubiegających się o stypendium doktoranckie, a zatem pozycję poza limitem miejsc ze stypendium doktoranckim przewidzianym dla dyscypliny językoznawstwo - filologie polska, dziennikarstwo , w której – jak wynika z powołanej wyżej uchwałę nr 174/2016 Rady Wydziału - przewidziano 5 stypendiów doktoranckich .

Wypada w tym miejscu zauważyć , co sygnalizowano już wyżej , że skarżąca w istocie rzeczy zgłasza zarzuty pod adresem Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. , w którym wprowadzono zapis o podziale stypendiów między doktorantami reprezentującymi różne dyscypliny naukowe ( § 1 ust.3 regulaminu ) oraz pod adresem Zarządzenia Dziekana z dnia 30.06.2015r. , którym w pkt 2 wprowadzono dodatkowy podział wewnątrz grupy doktorantów reprezentujących te sama dyscyplinę . Według skarżącej brak jest podstaw do przyjęcia podziału na poszczególne dyscypliny wśród osób objętych takim samym programem studiów doktoranckich .

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie tak sformułowane zarzuty przedstawiają się jako bezzasadne, gdyż przyjęte zapisy Regulaminu miały swoje umocowanie w delegacji ustawowej i w żadnej mierze nie wykraczały poza jej granice. Podobnie rzecz ma się z przepisami zawartymi w Zarządzeniu Dziekana z dnia 30.06. 2015 r., które rozdzielały w dozwolony sposób stypendia pomiędzy grupy doktorantów prowadzących badania w określonych w nim dyscyplinach. Przewidziane bowiem w tym zakresie uprawnienie rektora i dziekana jest wyrazem samodzielności organizacyjnej przyznanej uczelni, której jednym z przejawów jest m.in. samorządność normodawcza. Oznacza to prawo do skonkretyzowania przez organy uczelni obszaru wiedzy , dziedziny i dyscypliny , w których stypendia doktoranckie są przyznawane , a także określenia ich ilości , w zależności od możliwości finansowych wydziału. Nie budzi więc wątpliwości, że w przyjętym przez Dziekana Wydziału Filologicznego zarządzeniu z dnia 30.06. 2015 r., wydanym na podstawie delegacji z § 2 ust. 3 Regulaminu, uszczegółowiono podział liczby stypendium doktoranckiego pomiędzy trzy dyscypliny naukowe z obszaru nauk humanistycznych, a zarazem w dziedzinie nauk humanistycznych, w zakresie których wyłącznie prowadzone są Stacjonarne Studia Doktoranckie Wydziału Filologicznego Uniwersytetu W., przy jednoczesnym dodatkowym rozdzieleniu językoznawstwa i literaturoznawstwa na filologie polską z dziennikarstwem i na filologie obce.

W ocenie Sądu brak było podstaw do kwestionowania dopuszczalności takiego dodatkowego podziału, gdyż w istocie nie zmieniał on przyjętego rozróżnienia trzech dyscyplin naukowych, a jedynie uwzględniał w większym stopniu specyfikę Wydziału Filologicznego i konieczność zróżnicowania wymogów odnoszących się do poszczególnych specjalizacji w ramach jednej dyscypliny naukowej. Wobec tego nie ma racji skarżąca , kiedy zarzuca brak zasadności i konsekwencji w stosowaniu podziału na dyscypliny przyjętym na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich na Wydziale Filologicznym

Wymaga bowiem podkreślenia ,że to nie subiektywne odczucia doktorantki o skali trudności prowadzonych badań naukowych i związanej z tym niesprawiedliwości, lecz bardziej obiektywna, bo oparta na wypośrodkowanej ocenie przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych zasiadających w radzie wydziału i wydziałowego samorządu doktorantów, ocena wyrażona w Zarządzeniu Dziekana z 30.06. 2015 r. jest miarodajna w określeniu racjonalności dokonania dodatkowego podziału pośród dwóch czołowych dyscyplin naukowych, tj. językoznawstwa i literaturoznawstwa. Przyjęta w omawianym Zarządzeniu Dziekana zasada rozdziału liczby stypendiów doktoranckich z uwzględnieniem dyscyplin naukowych: literaturoznawstwo, językoznawstwo, bibliologia i informatologia, z dodatkowym rozdzieleniem dwóch pierwszych na filologię polską i dziennikarstwo oraz na filologie obce nie oznacza , jak usiłuje tego dowieść skarżąca ,że wyodrębniono pięć dyscyplin . Stwierdzić bowiem należy ,że tak przyjęty podział nadal jest podziałem na trzy dyscypliny, gdyż wewnętrzny podział w obrębie literaturoznawstwa i językoznawstwa pozwala uwzględnić specyfikę badań naukowych polonistycznych oraz badań naukowych w zakresie filologii obcych realizowanych przez doktorantów . Natomiast w niczym powyższe nie zmieniło zakresu ustawowych kryteriów , których spełnienie może uzasadniać przyznanie stypendium doktoranckiego .

Reasumując powyższe , z tych względów jako nieuprawnione przedstawiają się zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przytoczonych w skardze przepisów prawa materialnego . Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do oddalenia skargi na podstawie art.151 p.p.s.a.