Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2570/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...
Powołane przepisy: article: art 86 ar 1, art 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. R. K. dalej jako Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] I. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 2 sierpnia 2011 r. otrzymał od Naczelnika Urzędu Skarbowego W. pismo ( [...] ) z którego wynika, że w sprawie Skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej wydał [...] lutego 2001 r. decyzję nr [...] . Skarżący wskazał, iż nie otrzymał w/w decyzji, jak również nie miał awiza w tej sprawie. W związku z powyższym udał się następnego dnia do Izby Skarbowej w W. celem wyjaśnienia sprawy. Podniósł, iż w aktach sprawy znalazł informację, że przesyłka była awizowana i nie odebrana przez niego. Podkreślił, iż w czasie kiedy przesyłka była awizowana był cały czas w W. i w tym okresie odbierał korespondencję. Zaznaczył, iż zawsze odbierał w terminie wszelką korespondencję, natomiast przedmiotowa przesyłka nigdy nie była awizowana, zaś adnotacje na kopercie są nieprawdziwe. Podniósł, iż praca Urzędu Pocztowego, który dostarcza mu korespondencję była przedmiotem wielu jego skarg. Zaznaczył, iż wielu innych klientów w/w Urzędu Pocztowego ma podobne problemy. Do wniosku dołączył korespondencję prowadzoną z Urzędami Pocztowymi dotyczącą nieprawidłowości w doręczaniu Skarżącemu przesyłek pocztowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu.

Sąd uznał, że w sprawie niniejszej przyjąć należy, że Skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył w terminie zakreślonym art. 87 p.p.s.a. to jest w terminie siedmiu dni od momentu powzięcia wiadomości o wydaniu i doręczeniu przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzji nr [...] . z dnia [...] lutego 2001 r., który to moment powiązać należy z chwilą doręczenia Skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2011 r. pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego W. nr ( [...] )

W tej sytuacji Sąd uznał za właściwe dokonanie oceny zasadności wniosku.

Jako przyczynę uchybienia terminu Skarżący wskazał, iż przesyłka pocztowa zawierająca w/w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. nie została awizowana, zaś adnotacje umieszczone na kopercie nie są prawdziwe, gdyż cały czas przebywał w Warszawie i w tym okresie odbierał korespondencję. Podniósł ponadto, iż praca Urzędu Pocztowego, który dostarcza mu korespondencji była przedmiotem wielu jego skarg.

Pamiętać należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., I OZ 966/08, niepubl.).

Podnoszone przez skarżącego argumenty nie zasługują na uwzględnienie.

Przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia, że awiza nie pozostawiono prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego, tym bardziej, że jak wynika z adnotacji znajdujących się na zwróconej do organu przesyłka zawierająca decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] . z dnia [...] lutego 2011 r. była dwukrotnie prawidłowo awizowana. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 651/10, niepubl.).

Podnoszonej przez Skarżącego nieprawidłowości działania Urzędów Pocztowych w doręczaniu korespondencji nie można uznać za okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy wskazać, iż z załączonej do wniosku kserokopii korespondencji z Urzędami Pocztowymi dotyczącej nieprawidłowości w doręczaniu korespondencji Skarżącemu wynika, iż błędne działanie Urzędów Pocztowych w tym zakresie dotyczyło doręczenia przesyłek z lipca 2010 r. Ponadto jak wynika z odpowiedzi Poczty Polskiej Centrum Poczty Oddziału Rejonowego W. z dnia 25 sierpnia 2010 r. Urząd Pocztowy podjął działania mające na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w procesie doręczania przesyłek.

W tej sytuacji nie można stwierdzić, aby okoliczności powołane we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi mogły stanowić przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia