Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 45/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1, art. 175 par. 1-3, art. 177 par. 1, art. 6, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 04 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 45/08 oddalającego skargę w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 04 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 45/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006. Doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 23 lipca 2008 r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru).

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pismem

z dnia 25 czerwca 2008 r., złożonym w dniu 27 czerwca 2008 r. (pieczęć Urzędu Pocztowego na kopercie, w której nadano pismo), strona wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

W dniu 25 lipca 2008 r. strona skarżąca zwróciła odpis wyroku z uzasadnieniem twierdząc, że został on doręczony jej z uchybieniem czternastodniowego terminu określonego w art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 lipca 2008 r., pismem z tego dnia,

Sąd wezwał stronę skarżącą do określenia w terminie siedmiu dni swojego stanowiska,

w szczególności, czy wobec otrzymania wyroku z uzasadnieniem, strona składa skargę kasacyjną i czy wyraża ten zamiar treść pisma strony skarżącej z dnia 25 czerwca

2008 r. Sąd wskazał, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie uznany zostanie jako potwierdzenie takiego zamiaru.

W odpowiedzi na niniejsze wezwanie, w piśmie które wpłynęło do sądu w dniu

20 sierpnia 2008 r. strona skarżąca podała, że jej stanowisko w sprawie zostało określone pismem złożonym w sądzie w dniu 25 lipca 2008 r. Nadto stwierdziła,

że oczekuje stosownych pouczeń i wyjaśnień zgodnie z art. 6 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2008 r., pismem z tego dnia,

Sad poinformował stronę skarżącą, że w sprawie został doręczony jej odpis wyroku

z uzasadnieniem i od tego momentu biegnie dla strony termin do złożenia skargi kasacyjnej. Okoliczność, że strona odesłała wyrok nie ma wpływu na powyższy bieg terminu, bez względu na subiektywne stanowisko strony skarżącej, co do ważności takiego wyroku. Sąd wskazał, że w trakcie całego postępowania, w ramach realizacji obowiązku wynikającego z art. 6 omawianej ustawy, koresponduje ze stroną odpowiadając jej na każde pismo i przyjmuje charakter pism strony w sposób najbardziej dla niej korzystny. Zakres wskazówek, co do czynności procesowych

i pouczeń o skutkach prawnych takich czynności lub ich braku nie obejmuje wyjaśniania treści przepisów obowiązujących w procedurze, lub przekonywania strony,

że prezentowane przez nią poglądy nie są słuszne i dlaczego.

W odpowiedzi, pismem z dnia 09 września 2008 r. strona skarżąca wskazała,

że oczekuje wyjaśnienia "gołosłownych zwrotów zawartych w ostatnim piśmie Sądu

z 21 sierpnia 2008, które niczego konkretnego nie zawierają".

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną i orzec o jej odrzuceniu

z następujących powodów.

Na podstawie art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku

lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna

do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 175 § 1 i 3 tej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Zgodnie z § 2 wskazanego artykułu, wymogi przymusu adwokackiego nie mają zastosowania, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor

lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem

lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z art. 177 § 1 cytowanej ustawy, skargę kasacyjną wnosi się

do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni

od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd kierując się interesem strony skarżącej, mając na uwadze obecny etap postępowania oraz przysługujące stronie środki zaskarżenia, potraktował złożone przez stronę pismo z dnia 25 czerwca 2008 r. jako skargę kasacyjną zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia 29 lipca 2008 r. i brakiem ustosunkowania się do niego strony skarżącej w odpowiedzi, która wpłynęła do sądu w dniu 20 sierpnia 2008 r.

Niniejsza skarga kasacyjna została jednak sporządzona przez stronę osobiście, a zatem z naruszeniem cytowanego art. 175 § 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co czyni ją niedopuszczalną.

Należy podkreślić, że w trakcie całego postępowania sądowoadministracyjnego Sąd udzielał stronie, zgodnie z art. 6 omawianej ustawy, potrzebnych wskazówek,

co do czynności procesowych, pouczał o skutkach prawnych tych czynności

i skutkach zaniedbań oraz szczegółowo odpowiadał na każdy wniosek i stwierdzenie wyrażane przez stronę skarżącą w poszczególnych pismach procesowych. Również przesyłając odpis wyroku z dnia 04 czerwca 2008 r. oddalającego skargę, Sąd pouczył stronę o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, terminie, jak również o wymogach skargi kasacyjnej wynikających z art. 175 § 1-3 wskazanej ustawy. Strona skarżąca jednak sporządziła i wniosła skargę kasacyjną osobiście, nie będąc jednym z wskazanych w niniejszym artykule podmiotów.

Brak skargi kasacyjnej, w postaci sporządzenia jej przez osobę do tego nieuprawnioną jest brakiem tego typu, że odrzucenie skargi w tym wypadku nie wymaga uruchomienia trybu usuwania braków formalnych (por. H. Knysiak-Molczyk,

M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 562).

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04 stwierdził, że sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie.

Sąd zauważa również, że dodatkową podstawą do wydania niniejszego orzeczenia odrzucającego skargę kasacyjną jest złożenie przedmiotowej skargi przez stronę jeszcze przed rozpoczęciem biegu trzydziestodniowego terminu określonego

w art. 177 § 1 cytowanej ustawy. Odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 04 czerwca 2008 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 23 lipca 2008 r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru), natomiast skarga kasacyjna została nadana w placówce pocztowej w dniu 27 czerwca 2008 r. (pieczęć Urzędu Pocztowego na kopercie,

w której nadano pismo), co stanowi naruszenie art. 177 § 1 omawianej ustawy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.