Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1251/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi H. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1251/21

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...].09.2020 r. H. C. dokonał zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych polegających na zmianie sposobu zagospodarowania wód opadowych na działce nr [...] obręb 137, przy ul. [...] w G.. Do zawiadomienia dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz "Projekt zmiany sposobu zagospodarowania wód opadowych".

Decyzją z dnia [...].09.2020 r., znak: [...] Prezydent G., działając na podstawie art. 30 ust. 5, ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 t.j.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020 r., poz. 256 t.j.), wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania opisanych robót budowlanych.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że przedmiotowa inwestycja obejmująca przebudowę kanalizacji deszczowej w celu umożliwienia wykorzystania wód opadowych na własne potrzeby związane z planowaną zmianą profilu prowadzonej działalności (pkt 2 opisu technicznego), nie mieści się w enumeratywnym katalogu obiektów budowlanych i robót budowlanych, których wykonanie nie wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, zawartym w art. 29 ustawy - Prawo budowlane, ponieważ zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 27 w związku z art. 30 ust. 1 cyt. ustawy, pozwolenia na budowę ani zgłoszenia nie wymaga budowa instalacji (...) wodociągowych, kanalizacyjnych (...) wewnątrz użytkowanego budynku, a co za tym idzie - w myśl art. 29 ust. 2 pkt 1a p.b. - również ich przebudowa. Natomiast budowa przyłączy: (...), wodociągowych, kanalizacyjnych, (...) w myśl art. 29 ust. 1 pkt 20 p.b. w związku z art. 29a p.b. nie wymaga pozwolenia na budowę. Do realizacji przyłącza można przystąpić na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 p.b. lub na podstawie przepisów prawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków.

W przedmiotowej sprawie w ocenie orzekającego organu I instancji, wyjaśnienia wymagają pojęcia instalacji i przyłącza. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz.U. z 2019 r., poz. 1437 t.j. ze zmianami) przez urządzenia kanalizacyjne rozumie się sieci kanalizacyjne, wyloty urządzeń kanalizacyjnych służących do wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (...). Przedmiotem postępowania jest gospodarka wodami opadowymi i roztopowymi, które nie wpisują się w definicje ścieków zawarte w art. 2 tejże ustawy (ścieki - pkt 8, ścieki bytowe - pkt 9, ścieki komunalne - pkt 10, ścieki przemysłowe - pkt 11). Definicje te znajdują również oparcie w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r., poz. 310 ze zm. t.j.) - dalej PW - art. 16 pkt 61 (ścieki), 62 (ścieki bytowe), 63 (ścieki komunalne) i 64 (ścieki przemysłowe). Wody opadowe lub roztopowe zgodnie z definicją zawartą w art. 16 pkt 69 ustawy PW to wody będące skutkiem opadów atmosferycznych.

W myśl powyższych definicji, wody opadowe i roztopowe nie są ściekiem, wobec czego w ocenie organu I instancji nie ma zastosowania definicja przyłącza kanalizacyjnego z ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (art. 2 pkt 5), zgodnie z którą jest to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej.

Problemy interpretacyjne definicji przyłącza kanalizacyjnego i przyłącza wodociągowego rozwiązane zostały uchwałą Sądu Najwyższego składu 7 sędziów z dnia 22 czerwca 2017 r. III SZP 2/16 (SIP LEX nr 2308312), której teza mówi, że przyłączem kanalizacyjnym w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 328) jest przewód łączący wewnętrzną instalację kanalizacyjną zakończoną studzienką w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, na odcinku od studzienki do sieci kanalizacyjnej.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 t.j) - dalej WT - w §126 ust. 1 mówi, że dachy i tarasy, a także zagłębienia przy ścianach zewnętrznych budynku powinny mieć odprowadzenie wody opadowej do wyodrębnionej kanalizacji deszczowej lub kanalizacji ogólnospławnej. Natomiast w ust. 3 mówi, że w przypadku wykorzystywania wód opadowych, gromadzonych w zbiornikach retencyjnych, do spłukiwania toalet, podlewania zieleni, mycia podłóg i chodników oraz innych potrzeb gospodarczych należy do tego celu wykonać odrębną instalację, niepołączoną z instalacją wodociągową. W przedmiotowym zgłoszeniu Wnioskodawca uzasadnia zmianę sposobu zagospodarowania wód opadowych potrzebą wykorzystania ich na własne cele w związku z planowaną zmianą profilu prowadzonej działalności, nie podając konkretnego sposobu ich wykorzystania.

Wyjaśnienia pojęcia instalacji – jak wskazał organ I instancji - zawarte są w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. I tak, zgodnie z § 3 pkt 11, instalacja kanalizacyjna oznacza układ przewodów kanalizacyjnych w budynku wraz z armaturą i wyposażeniem, mający początek w miejscu połączenia przewodów z przyborami kanalizacyjnymi w pomieszczeniach, a zakończenie na wlotach poziomych przewodów kanalizacyjnych do pierwszych od strony budynku studzienek umieszczonych na zewnątrz budynku. Przez analogię, w kanalizacji deszczowej "przyborami" wprowadzającymi wody opadowe i roztopowe są - poza rurami spustowymi - również wpusty uliczne- zlokalizowane na zewnątrz budynku. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że za ich utrzymanie na terenie nieruchomości odpowiada właściciel terenu czy jego użytkownik, a nie zarządca komunalnej sieci kanalizacji deszczowej

W odwołaniu od powyższej decyzji H. C. wniósł o jej uchylenie podnosząc, iż nie zgadza się z interpretacją pojęcia kanalizacji deszczowej i traktowanie zamierzenia inwestycyjnego jako przebudowę, rozbudowę instalacji zewnętrznej. Wskazał, że jest to działanie na jego szkodę, a zakres działań dotyczy tylko i wyłącznie urządzeń wewnętrznych obiektu na prywatnym terenie.

Skarżący przytoczył treść art. 3 pkt 9 oraz art. 29 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego wywodząc, że pozwolenia nie wymagają roboty polegające na remoncie urządzeń budowlanych.

Zdaniem odwołującego, zgłoszona inwestycja ma na celu ograniczenie kosztów utrzymania obiektów zielonych oraz wykorzystania wód opadowych w Centrum Ogrodnictwa w większym zakresie na jego terenie, dlatego wniósł ponownie o wydanie zezwolenia na zasadzie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych, polegających na zmianie sposobu zagospodarowania wód opadowych.

Wojewoda Kujawsko – P. po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Analizując skarżoną decyzję organ odwoławczy stwierdził, że wbrew stanowisku Prezydenta G. wyrażonym w decyzji z dnia [...].09.2020 r., znak: [...] roboty budowlane będące przedmiotem zgłoszenia nie wymagają pozwolenia na budowę. Należy wskazać, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 19a c) ustawy prawo budowlane (w brzmieniem z dnia wydania decyzji Prezydenta G.): "Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa sieci kanalizacyjnych", natomiast zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: 1) remoncie obiektów budowlanych; 1a) przebudowie obiektów, o których mowa w ust. 1".

Organ odwoławczy stwierdził jednak, że zamierzenie objęte wnioskiem wypełnia przesłanki art. 389 w związku z art. 388 ust 3 i art. 16 pkt 65 i art. 17 ust 1 pkt 4 Prawa wodnego. Zgodnie z treścią art. 388 ust. 3 Prawa wodnego, wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6-10 oraz w art. 390 ust. 1 pkt 1, lub przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego następuje także przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie zaś z art. 30 ust. 2a pkt 3 ustawy - Prawo budowlane "do zgłoszenia należy dołączyć pozwolenia, uzgodnienia i opinie, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, w szczególności decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów".

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. Wojewoda na podstawie art. 30 ust 5c p.b. nałożył na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia, poprzez: przedłożenie pozwolenia wodnoprawnego dla robót budowlanych objętych niniejszym zgłoszeniem, zgodnie z art. 389 w zw. z art. 388 ust. 3 i art. 16 ustawy z dnia [...] lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 310). Postanowienie zostało odebrane przez inwestora w dniu [...] grudnia 2020 r., lecz do dnia wydania decyzji nałożony obowiązek nie został zrealizowany.

Organ odwoławczy zdecydował o utrzymaniu w mocy sprzeciwu, lecz z innych przesłanek, niż wskazano w decyzji Prezydenta G. z dnia [...].09.2020 r., znak: [...], bowiem zgodnie z treścią art. 30 ust. 5c ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane "w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji".

W skardze do Sądu H. C. podtrzymał zarzuty podnoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. zasady pogłębiania zaufania, jak również naruszenie art. 7a Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. zasadę rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.

Dla skarżącego jest rzeczą absolutnie niezrozumiałą, by można twierdzić, że organ I instancji nie miał racji, ale jednocześnie utrzymać w mocy decyzję tego organu. Zdaniem Skarżącego, w sposób ewidentny naruszono w ten sposób art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Również nałożenie na skarżącego obowiązku uzupełnienia zgłoszenia poprzez przedłożenie pozwolenia wodnoprawnego (chociaż zdaniem Skarżącego pozwolenie wodnoprawne nie jest konieczne), w terminie 14 dni, który to termin jest absolutnie nierealny, tym bardziej w okresie ograniczeń COVID, stanowi naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Naruszono również art. 7 a Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż zdaniem skarżącego istnieją uzasadnione wątpliwości, czy do robót budowlanych objętych zgłoszeniem z dnia [...] września 2020r., konieczne jest pozwolenie wodnoprawne.

Ponadto skarżący zarzucił, że poprzez decyzję organu I instancji jak również zaskarżoną niniejszą skargą decyzję, uniemożliwiono skarżącemu racjonalne i zgodne z polityką Państwa wykorzystanie wody opadowej na własnej działce.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020 r., poz. 1842 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność tej działalności z prawem.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta G., w której wniesiono sprzeciw w zakresie zgłoszenia robót budowlanych.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 t.j. dalej p.b. ).

W art. 28 ust.1p.b. ustawodawca przyjął generalną zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie pozwolenia na budowę. Wyjątkiem od tej zasady są regulacje art. 29-31 p.b. Oznacza to, że w przypadku, gdy inwestycja wpisuje się w wyjątki z art. 29-31 p.b., nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę.

Skarżący zaplanował wykonanie robót budowlanych polegających na zmianie sposobu zagospodarowania wód opadowych wg załączonego projektu. Ten zaś w opisie przedmiotu opracowania określał przebudowę kanalizacji deszczowej w celu umożliwienia wykorzystania wód opadowych na własne potrzeby związane z planowaną zmianą profilu prowadzonej działalności. Istotne zatem stało się ustalenie czy powiązanie inwestycji z planowaną zmianą profilu prowadzonej działalności wpłynie na kwalifikację robót definiowanych jako przebudowa kanalizacji deszczowej, co natomiast zawiera się w pojęciu wykorzystania wód opadowych.

W ocenie organu I instancji przebudowa kanalizacji deszczowej w celu umożliwienia wykorzystania wód opadowych na własne potrzeby związane z planowaną zmianą profilu prowadzonej działalności (pkt 2 opisu technicznego), nie mieści się w enumeratywnym katalogu obiektów budowlanych i robót budowlanych, których wykonanie nie wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, zawartym w art. 29 ustawy - Prawo budowlane, ponieważ zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 27 w związku z art. 30 ust. 1 cyt. ustawy pozwolenia na budowę ani zgłoszenia nie wymaga budowa instalacji (...) wodociągowych, kanalizacyjnych (...) wewnątrz użytkowanego budynku, a co za tym idzie - w myśl art. 29 ust. 2 pkt 1a p.b. - również ich przebudowa. Natomiast budowa przyłączy: (...), wodociągowych, kanalizacyjnych, (...) w myśl art. 29 ust. 1 pkt 20 p.b. w związku z art. 29a p.b. nie wymaga pozwolenia na budowę. Do realizacji przyłącza można przystąpić na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 p.b. lub na podstawie przepisów prawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków. Wody opadowe i roztopowe nie są ściekiem, wobec czego w ocenie organu I instancji nie ma zastosowania definicja przyłącza kanalizacyjnego z ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (art. 2 pkt 5), zgodnie z którą jest to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej.

Wnioskodawca uzasadnia zmianę sposobu zagospodarowania wód opadowych potrzebą wykorzystania ich na własne cele w związku z planowaną zmianą profilu prowadzonej działalności, nie podając konkretnego sposobu ich wykorzystania. W tych warunkach, zdaniem organu I instancji, planowana inwestycja nie spełnia wymagań z art. 29-31 p.b., zatem Skarżący powinien uzyskać pozwolenie na budowę, jeśli chce zrealizować zamierzoną przez siebie inwestycję, stąd organ wniósł sprzeciw.

Organ odwoławczy uznał, że zasadny był sprzeciw lecz z innego powodu, gdyż załączona do wniosku dokumentacja jest niepełna i pomimo wezwania do jej uzupełnienia, zobowiązanie nie zostało wykonane, co uzasadniało wniesienie sprzeciwu.

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, w odniesieniu do braku konieczności uzyskania pozwolenia na budowę i uznania za wystarczające dokonanie zgłoszenia na realizację wymienionych robót. Nie oznacza to jednak, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniesienie sprzeciwu było wadliwe, o czym poniżej. Wniesienie sprzeciwu nie zmienia sytuacji prawnej skarżącego w odniesieniu do sposobu rozstrzygnięcia dokonanego przez organ I instancji lecz zmienia wyłącznie argumentację przemawiającą za zasadnością zgłoszenia sprzeciwu, co uczynił organ odwoławczy, stąd zarzut skarżącego o naruszeniu jego praw w związku ze zmianą argumentacji rozstrzygnięcia podaną przez organ odwoławczy, nie zasługuje na uwzględnienie.

W opisie robót podlegających zgłoszeniu mowa jest o zagospodarowaniu wód opadowych. Wody opadowej nie da się zakwalifikować do kategorii nieczystości ciekłych (choćby ze względu na ich definicję z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach [t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 888 ze zmianami]). Wody opadowe lub roztopowe zgodnie z definicją zawartą w art. 16 pkt 69 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r., poz. 310 ze zm. t.j.) to wody będące skutkiem opadów atmosferycznych. Cechy wody opadowej nie spełnia możliwość jej zanieczyszczenia ze źródła zewnętrznego, które nie jest źródłem naturalnym, a w opisywanej inwestycji taka sytuacja występuje.

Z treści opisu technicznego projektu - str.7/12 wynika, że omawiany obszar, z którego odprowadzane są wody opadowe i roztopowe stanowi teren o przewadze nawierzchni utwardzonych (58%) oraz w mniejszym stopniu nieutwardzonych. Z uwagi na charakter obiektu - serwis samochodowy, ścieki deszczowe zawierają w swym składzie oprócz zawiesiny mineralnej, również węglowodory ropopochodne.

Ilość zawiesiny typu mineralnego w wodach deszczowych zależna jest głównie od stopnia zanieczyszczenia utwardzonych, skanalizowanych powierzchni, natężenia deszczu oraz czasu jego trwania. Większa jej część zostaje zatrzymana w separatorze, studzienkach rewizyjnych i wpustach ulicznych.

Po przejściu przez system podczyszczający, wody odprowadzane z istniejącej zlewni posiadają parametry nie przekraczające wartości aktualnie obowiązujących (wg oświadczenia właściciela terenu), tj. Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. 2019, poz. 1311) tj:

* 100 mg/dm3 - zawiesin ogólnych,

* 15 mg/dm3 - węglowodorów ropopochodnych.

W opisanych warunkach nie można zatem stwierdzić, że mamy do czynienia z formą zagospodarowania wód opadowych, bo zanieczyszczona woda opadowa wymyka się z definicji tego pojęcia. Woda opadowa nie niesie ze sobą zagrożenia dla środowiska. Zanieczyszczona woda opadowa w okolicznościach niniejszej sprawy, będzie stanowiła ścieki deszczowe zawierające w swym składzie oprócz zawiesiny mineralnej, również węglowodory ropopochodne na co wyraźnie wskazuje się w opisie technicznym projektu. W tych okolicznościach nie można stwierdzić, że zgłoszenie wykonania robót budowlanych będzie polegało na zmianie sposobu zagospodarowania wód opadowych.

Z punktu widzenia charakteru robót budowlanych inwestycja wymagała tylko zgłoszenia. Roboty budowlane będące przedmiotem zgłoszenia nie wymagają pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 19a c) ustawy prawo budowlane (w brzmieniem z dnia wydania decyzji Prezydenta G.): "Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa sieci kanalizacyjnych", natomiast zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: 1) remoncie obiektów budowlanych; 1a) przebudowie obiektów, o których mowa w ust. 1".

Wykorzystanie obiektu ma jednak szerszy zakres niż tylko zamykający się w sferze przepisów prawa budowlanego.

W tych okolicznościach uznanie przez organ odwoławczy o konieczności uzupełnienia zgłoszenia było zasadne.

Zamierzenie objęte wnioskiem wypełnia przesłanki art. 389 w związku z art. 388 ust 3 i art. 16 pkt 65 i art. 17 ust 1 pkt 4 Prawa wodnego. Zgodnie z treścią art. 388 ust. 3 Prawa wodnego, wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6-10 oraz w art. 390 ust. 1 pkt 1, lub przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego następuje także przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b., zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. W myśl ust. 6 powołanego przepisu organ administracji architektoniczno-budowlanej dokonuje sprzeciwu, którego formą jest decyzja administracyjna. Wydanie tejże decyzji jest jedynym aktem postępowania administracyjnego, jaki może mieć miejsce w sprawie z zakresu zgłoszenia budowlanego. Decyzja organu jako akt administracyjny o charakterze negatywnym "otwiera" postępowanie administracyjne.

Zgodnie z art. 30 ust. 5c ustawy Prawo budowlane w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji wniósł sprzeciw a organ odwoławczy uznał, że zgłoszenie dokonane przez skarżących wymagało uzupełnienia. Zobowiązanie skierowane do inwestora było zatem konieczne, lecz nie zostało wykonane. Brak uzupełnienia zgłoszenia potwierdzał zatem trafność rozstrzygnięcia organu I instancji. W tych warunkach opisana procedura winna być zastosowana w przedmiotowej sprawie a wniesienie sprzeciwu było zasadne.

W ocenie Sądu ostatecznie organy podjęły prawidłowe rozstrzygnięcia nie naruszając obowiązujących przepisów.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.

E. P. R. Owczarzak M. Pawełczak