Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 217/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 18 ust. 1 pkt 2 lit.b
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego – adwokat E. L. (L.) o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adwokat E. L. (L.) wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej w kwocie 147,6 (sto czterdzieści siedem zł, sześćdziesiąt groszy) - w tym podatek VAT w wysokości 27,6 zł


UZASADNIENIE

Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wskazać trzeba, że przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.) stanowi, że wysokość stawki minimalnej opłaty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł.

Zgodnie zaś z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie adwokat E. L. został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w I instancji. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 kwietnia 2013 r. pełnomocnik otrzymała wynagrodzenie za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Orzeczeniem tym nie objęto jednakże kosztów sporządzenia przez pełnomocnika skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 217/13. Z akt wynika zaś, że pełnomocnik nie brała udziału w posiedzeniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym co oznacza, że je wynagrodzenie obejmuje jedynie koszt sporządzenia skargi kasacyjnej.

Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu w ramach prawa pomocy kosztów udzielonej pomocy prawnej, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.