Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SPP/Go 4/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: SPP - Odmówiono przyznania prawa pomocy.
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2015 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

K. N. złożył skargę na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał m.in., że mieszka wraz z trójką dzieci oraz partnerką. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, wierzytelności ani przedmiotów wartościowych. Majątek o wartości 115.000 zł w postaci udziałów w spółce M. został zajęty w toku postępowania egzekucyjnego.

Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składa się jego zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 730,50 zł oraz wynagrodzenie partnerki skarżącego w wysokości 2500 zł.

Ponieważ treść oświadczenia o majątku i dochodach skarżącego nie była wystarczający do ustalenia jego sytuacji finansowej, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej "P.p.s.a.", zarządzeniem z 15 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia w terminie 7 dni wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych oraz odpisów zeznań podatkowych skarżącego oraz jego partnerki.

W odpowiedzi, pełnomocnik skarżącego nadesłał jedynie odpisy zeznań podatkowych skarżącego za lata 2016, 2017 oraz formularz PIT-11 za 2018 r.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zawarty w powyższym przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

W ocenie orzekającego udzielenie jedynie częściowej odpowiedzi na wezwanie z [...] stycznia 2019 r. oznacza, że skarżącemu brakuje woli aby wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie II FZ 118/16 Naczelny Sąd Administracyjny (www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające, do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 P.p.s.a strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Konstrukcja tego przepisu zakłada więc obowiązek współpracy wnioskodawcy z sądem. Niedopełnienie powyższego obowiązku może w konsekwencji skutkować niewykazaniem, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Jest to bowiem rodzaj dodatkowego postępowania dowodowego, w którym Sąd ma możliwość uzupełnienia wniosku oraz określenia w sposób pełny i klarowny stanu majątkowego wnioskodawcy.

Mając na uwadze to, że wnioskodawca nie nadesłał wyciągów z kont bankowych oraz odpisu zeznania podatkowego osoby pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie można przyjąć, że dokonał wszelkich starań, by w sposób zupełny zobrazować swoją sytuację finansową, a w konsekwencji wykazał zasadność złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.