Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 164/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Rady Powiatu w [...] w przedmiocie nie udzielenia odpowiedzi na skargę postanawia : odrzucić skargę D. S..


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. D. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Rady Powiatu w [...], wnosząc o wyegzekwowanie od organu udzielenia odpowiedzi zawierającej wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne w sprawie zarzutów podnoszonych w skardze z dnia [...] lutego 2015 roku.

W uzasadnieniu swojego żądania podniósł, iż w dniu [...] lutego 2015 r. złożył do Przewodniczącego Rady Powiatu w [...] skargę, opatrzoną datą [...] lutego 2015 r. Miesięczny termin do załatwienia sprawy upłynął w dniu [...] marca 2015 r. W tym terminie skarżący nie został poinformowany o sposobie załatwienia skargi. W odpowiedzi na zażalenie na nieudzielenie odpowiedzi w terminie, złożone do Wojewody [...] skarżący otrzymał pismo zobowiązujące Radę Powiatu do zbadania skargi, zajęcia stanowiska w sprawie oraz udzielenia skarżącemu odpowiedzi zawierającej wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Przewodniczący Rady Powiatu w [...] poinformował skarżącego, że podnoszone przez skarżącego zarzuty były przedmiotem obrad Komisji Rewizyjnej i Rady Powiatu w [...], w wyniku czego podjęto w dniu [...] sierpnia 2015 r. uchwałę o uznaniu skargi za niezasadną. Skarżący podniósł jednocześnie, iż Rada Powiatu uznając skargę za bezzasadną nie podała wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego.

W odpowiedzi na skargę reprezentujący Radę Powiatu w [...] – Starosta Powiatowy w [...] wniósł o jej odrzucenie.

Wyjaśnił, że skarżący wniósł skargę na Radę Powiatu w [...] domagając się wyegzekwowania od organu udzielenia odpowiedzi zawierającej wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne na jego zarzuty zawarte w skardze z dnia [...] lutego 2015 r., w której zarzuca nie rozpatrzenie w terminie jego skargi wniesionej w dniu [...] lutego 2015 r. oraz nie usunięcie naruszenia prawa poprzez wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne uchwały Nr [...] Rady Powiatu w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wskazał, iż wyżej wymienioną uchwałą Rada Powiatu w [...] uznała za bezzasadną skargę D. S. z dnia [...] lutego 2015 r. o wyciagnięcie konsekwencji służbowych wobec Naczelnika Wydziału Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w [...] z powodu rażącego naruszenia prawa, jakiego osoba ta miała się dopuścić przy wydawaniu decyzji administracyjnych. W uzasadnieniu uchwały Rada Powiatu w [...] wyjaśniła, iż nie posiada kompetencji do podejmowania działań, których domagał się od niej skarżący.

Ponadto w odpowiedzi na skargę wskazano, iż nie jest to pierwsza skarga wniesiona przez skarżącego, po czym przytoczono okoliczności dotyczące prowadzonej ze skarżącym korespondencji.

Starosta Powiatowy w [...] podniósł także, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. (data wpływu [...] sierpnia 2015 r.) skarżący wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w postaci bezczynności i nie udzielenia odpowiedzi w terminie na skargę z dnia [...] lutego 2015 r., po czym wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Organ administracji w odpowiedzi na skargę wskazał także, iż wszystkie skargi wnoszone przez skarżącego to skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, to jest skargi związane z krytyką należytego wykonania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników. Wskazano jednocześnie, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, ani do oceny prawidłowości prowadzonego w tym trybie postępowania skargowego, ani też bezczynności związanej z rozpatrywaniem skarg powszechnych. Powyższe w ocenie Starosty Powiatowego w [...] uzasadnia wniosek o odrzucenie skargi, zawarty na wstępie pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, których katalog został w tym przepisie wskazany. W ww. katalogu spraw wskazano: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Jednocześnie w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. wskazano, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1 – 4 lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadku określonym w punkcie 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).

Wśród spraw objętych kognicją sądu administracyjnego nie została wymieniona kategoria skargi powszechnej, uregulowana w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a.") - (art. 221 - 256 k.p.a.).

Tymczasem jak wynika z treści pisma z dnia [...] lutego 2015 r. zarzuty w nim podnoszone, co do których skarżący domaga się od Rady Powiatu wyczerpującej odpowiedzi i w jej braku upatruje bezczynność organu, dotyczą nie udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące przyczyn nie zastosowania przez Wydział Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w [...] przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), w stosunku do inwestycji wymienionych w tym piśmie dwóch osób oraz wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec Naczelnika ww. Wydziału Budownictwa i Architektury, z uwagi na rażące naruszenie prawa wobec wskazywanych w piśmie inwestycji.

Jak wskazuje treść powyższego pisma, stanowi ono tzw. skargę powszechną, wniesioną w trybie przepisów art. 221 - 256 k.p.a. Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.). Skarga ta jest środkiem obrony interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą o sposobie załatwienia skargi. Nie dotyczy też uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.

Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia istnienia kognicji sądu administracyjnego zarówno w odniesieniu do skargi powszechnej, jak i odnoszącej się do niej skargi na bezczynność.

Powyższe wskazuje na to, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne. Pogląd Sądu w tej mierze jest zgodny z wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r. w sprawie II OSK 2692/11 (dostępne w internecie) oraz postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2007 r. w sprawie I SAB/Wa 42/07 (dostępne w internecie), które mimo zmiany stanu prawnego p.p.s.a. zachowały swoją aktualność.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.