Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 312/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] z dnia 31 marca 2006r. nr [...] w przedmiocie refundacji kosztów leczenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca J. K. wniosła w dniu 7 marca 2006r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku stwierdzając w niej, że urzędnicy [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] odmówili jej refundacji kosztów leczenia lekiem Interferon - Betaferon, pomimo, że będąc chora na stwardnienie rozsiane, winna się tym preparatem leczyć ( jest on niezbędny w tym stadium choroby). Do skargi dołączono kopie szeregu pism i wyników badań lekarskich. Pismem z dnia

9 marca 2006r. w/w skargę przekazano według właściwości do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...].

W piśmie z dnia 6 kwietnia 2006r. J. K. ponownie wniosła skargę o treści jak wskazano powyżej wskazując przy tym, że o tym jaki lek należy u pacjenta zastosować decydują lekarze, nie zaś pracownicy NFZ.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] wniósł o jej odrzucenie przedstawiając w obszernym uzasadnieniu stan faktyczny sprawy i argumenty przemawiające za odrzuceniem skargi. Z ostrożności procesowej wniesiono nadto o oddalenie skargi.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Sądu wezwano J. K. do wskazania przedmiotu wniesionej przez nią skargi poprzez podanie jakiego orzeczenia ona dotyczy. W odpowiedzi na powyższe J. K. stwierdziła, że podważa "decyzję" Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 marca 2006r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :

Zakres postępowania sądowoadministracyjnego wyznaczają postanowienia

art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sąd administracyjny musi dokonać precyzyjnych ustaleń z punktu widzenia określenia przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ stwierdzenie niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej musi prowadzić do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast § 2 art. 3 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie

w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę

co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3). Z treści art. 4 wynika, iż sądy administracyjne rozstrzygają spory

o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Żądanie sformułowane przez skarżącą w skardze dotyczy pisma Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] z dnia 31 marca 2006r. nr [...], które zdaniem Sądu, wbrew wskazaniom skarżącej, nie jest decyzją administracyjną.

Powszechnie przyjęty jest orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji.

Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji.

W piśmie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [....] z dnia 31 marca 2006r. poinformowano skarżącą o fakcie odesłania jej dokumentów, a nadto o realizowanym przez Fundusz Programie Leczenia Stwardnienia Rozsianego Interferonem i sposobie podjęcia dalszych kroków celem kwalifikacji do w/w Programu. Z jego treści nie wynika jednak, by zawierało ono jakiekolwiek rozstrzygnięcie w kwestii refundacji kosztów leczenia przez Fundusz, tym samym

nie można go uznać za decyzję administracyjną.

Nawet, gdyby przyjąć pogląd przeciwny do powyższego tj. uznając przedmiotowe pismo za decyzję administracyjną, należy zauważyć, że stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Art. 52 § 2 tej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Decyzje wydawane przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych ( Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) od decyzji wydanej

w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Prezesa Funduszu.

Skarżąca nie wniosła odwołania do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zatem nie można byłoby mówić o wyczerpaniu przez nią trybu odwoławczego.

Poza powyższym Sąd zauważył, że w/w pismo nosi datę 31 marca 2006r. a więc zostało sporządzone już po skierowaniu przez skarżącą po raz pierwszy skargi z dnia

4 marca 2006r. Tym samym Sąd rozważył nadto, czy w aktach sprawy znajdują się pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie refundacji kosztów leczenia skarżącej, które można by uznać za decyzję administracyjną. Dokonując z takiego punktu widzenia oceny akt sprawy Sąd stwierdził, że żadnego z pism skierowanych przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] nie można uznać za decyzję administracyjną.

Sąd rozważył nadto, czy skarga strony nie winna być uznana za skargę na bezczynność organu, jednak mając na uwadze wskazane w skardze motywy jej wniesienia tj. odmowę - zdaniem skarżącej - refundacji kosztów leczenia, nie można było dokonać takiej kwalifikacji skargi.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi skarżącej, dlatego też stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę odrzucił.

W myśl art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.