Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 77/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art 245 § 1, § 2, art 246 § 1 pkt 1, art 165
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 26 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o zmianę postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2011r., sygn. akt II SA/Rz 77/11 odmawiającego przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2010r., nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków – postanawia – odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2011r., sygn. akt II SA/Rz 77/11 odmawiającego J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011r., sygn. akt: II SA/Rz 77/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznania wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd wziął pod uwagę treść złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF oraz dodatkowych oświadczeń skarżącego złożonych na wezwanie Sądu. Ustalono, że skarżący posiada stały dochód, choć nie jest on wysoki. U podstaw odmowy przyznania prawa pomocy legł fakt, że mimo wezwania Sądu skarżący nie wykazał swojej złej lub trudnej sytuacji majątkowej, a dołączone do akt oświadczenia i dowody nie wykazały rzeczywistej sytuacji majątkowej rodziny. To doprowadziło do konkluzji, że utrzymanie się z kwoty, jak oświadczył skarżący: 1. 360, 73 zł miesięcznie, nie pozwoliłby skarżącemu na pokrycie stwierdzonych przez Sąd wydatków (m.in. rat zobowiązania kredytowego kredytu w wysokości 78. 000, 00 zł), co oznacza, że nie wykazał on wszystkich źródeł dochodu rodziny. Tym samym jest w stanie pokryć wydatki związane z postępowaniem sądowym , ponieważ nie ujawnił swojej sytuacji majątkowej. Jest zdolny na poczynienie oszczędności , co wyłącza możliwość przyznania prawa pomocy od państwa. Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie , Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 10 maja 2011r., sygn. akt: I Oz 318/11 oddalił zażalenie skarżącego na przedmiotowe orzeczenie.

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J.S. w przedmiotowej sprawie, następnie postanowieniem z dnia 5 października 2011r. odrzucił skargę kasacyjną na powyższe postanowienie, a postanowieniem z dnia 25 listopada 2011r. odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie z dnia 7 grudnia 2011r. (data wpływu do Sądu), skarżący zawarł ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od opłat sądowych w całości i od zażaleń w całości. Z uwagi na fakt, że zakres wnioskowanego prawa pomocy pokrywa się z zakresem prawa pomocy, będącego już przedmiotem orzekania Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2011r., wniosek ten potraktowany został jako wniosek o zmianę tegoż postanowienia. Pismem z dnia 30 grudnia 2011r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku przez wykazanie okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. W nadesłanym w wyniku powyższego wezwania Sądu formularzu PPF skarżący sprecyzował, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz zawarł informacje, które zawarte były w poprzednio złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy i które były już przedmiotem oceny Sądu w kontekście rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego, który został złożony na urzędowym formularzu PPF , a odnoszący się do wcześniej analizowanych przez Sąd okoliczności, w kontekście spełnienia przez niego ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, potraktowany został jako wniosek o zmianę wcześniej zapadłego i prawomocnego na obecnym etapie postępowania postanowienia z dnia 7 kwietnia 2011r., w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy.

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Z treści tego przepisu wynika więc, że ustawodawca daje sądowi możliwość zmiany wydanego przez siebie orzeczenia, które nie kończy postępowania w sprawie, uzależnia to jednak od zmiany okoliczności faktycznych, stanowiących podstawę jego wydania.

Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W niniejszej sprawie mamy bez wątpienia do czynienia z postanowieniem niekończącym postępowania, jednakże brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana stanu faktycznego, w którym zostało ono wydane. Analiza zawartego w obecnie złożonym wniosku oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach pozwala stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, jakoby stan ten uległ zmianie. Wypełniając wniosek o przyznanie prawa pomocy ograniczył się jedynie do wykazania dochodów, które wykazał już wcześniej stwierdzeń i podania takich informacji o swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej, których udzielił uprzednio, a które były już przedmiotem oceny Sądu. Na marginesie wskazali należy, iż skarżący był świadomy, że informacje te były niewystarczające do pozytywnego załatwienia jego wniosku, ponieważ wynikało to z uzasadnienia postanowienia z dnia 7 kwietnia 2011r. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że nadal pozostają aktualne przesłanki, które legły u podstaw odmowy przyznania prawa pomocy. Argumenty te zostały zawarte w powołanym wyżej postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2011r.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku

z art. 245 § 1 i 2 oraz art. 165 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.