Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 660/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania
Powołane przepisy: article: art. 128 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić podjęcia zawieszonego postępowania.


UZASADNIENIE

A., reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry.

Postanowieniem z dnia 5 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") zawiesił postępowanie w sprawie. Przyczyną zawieszenia postępowania było wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11 do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym:

Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ?

W uzasadnieniu postępowania Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sprawa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 32/12.

W dniu [...] września 2015 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o podjęcie zawieszonego postępowania.

W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazano, że postępowanie karne przeciwko skarżącej zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] w sprawie [...]. Wyrok w tej sprawie zapadł [...] września 2013 r. i następnie został zaskarżony do Sądu Okręgowego w [...], który wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie [...], utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w stosunku m.in. do oskarżonej A. Do pisma załączono odpisy obu orzeczeń. Wobec powyższego pełnomocnik skarżącej wniósł o podjęcie postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.

Zaznaczyć należy, że stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Dokonując zatem kontroli zaskarżonej decyzji w zakreślonym wyżej zakresie Sąd obowiązany jest ocenić czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy dokonał właściwej jej interpretacji oraz czy ustalił prawidłowo stan faktyczny sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2012 r. wydana w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry.

Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało zawieszone z uwagi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11, którym Sąd ten wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym:

Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ?

Zawieszając postępowanie Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest zależne od wyniku postępowania zainicjowanego ww. pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego

W uzasadnieniu postępowania tutejszy Sąd stwierdził, że kluczowe znaczenie dla oceny legalności decyzji w rozpatrywanej sprawie, wydanej w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, ma wykładnia art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.

Sądowi z urzędu wiadomym jest, że sprawa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 32/12, a termin rozprawy w Trybunale Konstytucyjnym wyznaczony został na dzień 21 października 2015 r. godz.: 9.00 (źródło: strona internetowa: http://trybunal.gov.pl/rozprawy/wokanda).

W ocenie Sądu nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, gdyż postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt P 32/12, mające kluczowe znaczenie dla sprawy, nie zostało zakończone.

Wbrew stanowisku strony skarżącej przesłanką zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w badanej sprawie nie było postępowanie karne przeciwko skarżącej zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] w sprawie [...].

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 128 § 1 P.p.s.a postanowił jak w sentencji.