Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2232/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

H. J. w piśmie z 28 czerwca 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję własną z [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

Skarga podlega odrzucenia, ale z innych przyczyn aniżeli wskazane przez Organ. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności zobowiązany jest badać dopuszczalność takiej skargi, w tym również, czy został dochowany termin do jej wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto nadmienić należy, że prawidłowe doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie jest warunkiem sine qua non jego wejścia do obrotu prawnego.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję, jaki i poprzedzająca ją decyzję z [...] stycznia 2018 r., została zaadresowana na adres "ul. [...], [...] [...]". Z wniosku H. J. z 10 stycznia 2017 r., który zainicjował postępowania administracyjne, jak również z jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 5 lutego 2018 r., wynika zaś, że Strona wskazywała jako swoje dane do korespondencji adres "ul. [...] skr. poczt. [...], [...] [...]". Nawet pobieżna analiza wskazanych wyżej adresów wskazuje, że Organ doręczył korespondencję w sprawie na błędny adres, inny niż wskazany przez H. J.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że decyzja nie została prawidłowo doręczona, a w związku z tym nie można uznać, że weszła do obrotu prawnego. Tym samym, wbrew twierdzeniom Organu nie można uznać, że skarga została wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu. Wskazać bowiem należy, że przyjęcie skutku doręczenia wynikającego z domniemania prawnego wskazanego w art. 44 § 4 k.p.a. (tzw. doręczenie zastępcze), wymaga jednak dopełnienia ściśle określonych czynności przez podmiot doręczający, a uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje niemożność skutecznego powołania się na domniemanie doręczenia. W ocenie Sądu, za takie uchybienie można uznać zaadresowanie korespondencji skierowanej do strony postępowania na błędny adres. Wobec czego, przyjąć należy, że skarga H. J. została wniesiona jako przedwczesna, a nie jak wskazał Organ – jako spóźniona. Na skutek nieprawidłowego doręczenia decyzji z [...] lutego 2018 r. termin do jej zaskarżenia nie rozpoczął swojego biegu, a tym samym nie mógł on upłynąć.

Zadaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] będzie prawidłowe doręczenie H. J. rozstrzygnięcia w sprawie, od daty którego zacznie biec ustawowy termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.