Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 552/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 79
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 7
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Protokolant Paulina Białkowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 października 2010 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyrejestrowania samochodu marki [...] oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta W. decyzją z dnia [...]r. nr [...] orzekł o wyrejestrowaniu samochodu marki [...], nr ramy [...], nr rej. [...], zarejestrowanego na W. R., A. P. i B. P. Zgodnie z oświadczeniem strony, zawartym w aktach sprawy, samochód ten został w [...] r. pocięty i sprzedany na złom. Organ I instancji ustalił w oparciu o Rejestr pojazdów samochodowych, że przedmiotowy samochód został zarejestrowany w dniu [...] r. na rzecz stron postępowania w Urzędzie Rejonowym w W. pod numerem [...]. W. R. prowadził w spółce cywilnej działalność gospodarczą w okresie od [...] r. do [...] r. Samochód pozostał następnie w posiadaniu B. P., który użytkował go do czasu oddania na złom. W związku z odejściem ze spółki W. R. nie posiada żadnego dokumentu o rozliczeniu się z majątku spółki. Samochód został pocięty oraz oddany na złomowisko nieuprawnione do wykonywania takich usług. Świadek potwierdził, że taki fakt nastąpił, nie określając, komu złom sprzedano. W oparciu o tak ustalony stan faktyczny organ I instancji wydał decyzję z dnia [...] r., od której odwołał się W. R. Zarzucił, że decyzja nie zawiera terminu (daty) wyrejestrowania, który winien być określony na dzień [...] r. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na art. 79 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Przepis ten stanowi, że pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w wymienionych tam przypadkach. Organ powołał się także na § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322), który określa wymogi wniosku o wyrejestrowanie pojazdu. Organ stwierdził zaistnienie podstawy wyrejestrowania przedmiotowego pojazdu. Powołał się na ustalony pogląd piśmiennictwa oraz judykatury, że wyrejestrowanie pojazdu następuje z dniem uzyskaniu ostateczności przez decyzję o wyrejestrowaniu. Organ administracji nie ma bowiem możliwości ustalenia w decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu daty wyrejestrowania. Stąd brak jest podstaw uwzględnienia argumentów zawartych w odwołaniu, zmierzających do wskazania daty wyrejestrowania pojazdu.

W skardze do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. R. zarzucił decyzji naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia - art. 6, art. 7, art. 8 i art. 104 § 2 k.p.a., polegające na wydaniu decyzji częściowej, nieorzekającej co do istoty sprawy poprzez uznanie za prawidłowe decyzji organu I instancji bez wskazania daty, od której wyrejestrowanie pojazdu powinno nastąpić. Z uwagi na to wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji celem wskazania w decyzji daty, od której pojazd powinien zostać wyrejestrowany.

W uzasadnieniu skarżący przedstawił dotychczasowy tok postępowania w sprawie. Podkreślił, że już w odwołaniu wniósł o wpisanie w decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu daty [...] r., jako daty wyrejestrowania, gdyż w [...] r. pojazd został zniszczony.

Skarżący stwierdził, że decyzja o wyrejestrowaniu pojazdu jest deklaratoryjna. Organ przeprowadzając postępowanie w sprawie wyrejestrowania pojazdu ustala bowiem stan faktyczny sprawy i na jego podstawie wydaje decyzję, w której jedynie potwierdza istniejący stan faktyczny. Zgodnie z ustaleniami organu I instancji, w uzasadnieniu decyzji o wyrejestrowaniu podano, iż "samochód ciężarowy o nr rejestracyjnym [...] marki [...] został pocięty i sprzedany na złom w [...] r.". Organ I instancji ustalił więc, że najpóźniej do dnia [...] r., pojazd ten przestał fizycznie istnieć. Zatem organ I instancji ustalając taki stan faktyczny winien był w decyzji wskazać, iż wyrejestrowanie nastąpiło z dniem [...] r. W przeciwnym wypadku skarżącego nadal będzie obciążał obowiązek zapłaty podatku od środków transportu za okres, w którym opodatkowany środek transportu już fizycznie nie istniał. Fakt ten powinien znaleźć odzwierciedlenie w wydanej przez organ I instancji decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu.

Zdaniem skarżącego, elementem niezbędnym decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu jest zawsze podanie przez odpowiedni organ daty wyrejestrowania. Skarżący powołał się na wyjaśnienie Ministra Finansów dnia 16 listopada 2005 r. (sygn. LK-836/PP/05/586) do art. 9 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym oddanie środka transportowego do przedsiębiorstwa utylizacji pojazdów lub do składnicy złomu oznaczonej przez wojewodę, w celu jego zezłomowania, jest równoznaczne z fizycznym pozbyciem się przedmiotu opodatkowania. Wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych zależy jednak od daty wyrejestrowania pojazdu, która wynika z decyzji o wyrejestrowaniu wydanej przez właściwy organ rejestrujący. Według skarżącego, data ta wynika ze stanu faktycznego ustalonego przez właściwy organ w konkretnej sprawie. W rozpatrywanej sprawie stan faktyczny jasno wskazuje, iż pojazd przestał fizycznie istnieć w [...] r. W decyzji organ winien był zawrzeć informację, że wyrejestrowanie nastąpiło z dniem [...] r. Decyzja bez sprecyzowanej daty wyrejestrowania, stanowi zdaniem skarżącego rozstrzygnięcie niepełne, a przez to wadliwe. Tym samym decyzja taka wydana jest z naruszeniem art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 104 § 2 k.p.a.

W przypadku nieuznania, iż decyzja winna wskazywać datę [...] r., jako datę wyrejestrowania pojazdu, skarżący wskazał, że ewentualnie datą wyrejestrowania powinnien być dzień [...] r., tj. data złożenia przez skarżącego wniosku o wyrejestrowanie pojazdu. Skarżący nie może bowiem ponosić odpowiedzialności za czasochłonne postępowanie administracyjne, które powoduje, że decyzja wydawana jest z czasowym opóźnieniem. Na wniosek skarżącego z dnia [...] r., o wyrejestrowanie pojazdu na niego zarejestrowanego, organ I instancji wydał bowiem swoją pierwszą decyzję dopiero w dniu [...] r.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przedmiotem sporu miedzy stronami jest kwestia określenia w decyzji o wyrejestrowaniu przedmiotowego pojazdu daty tego wyrejestrowania. Według art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadkach wskazanych w tym przepisie. Wydane na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322), który określa warunki i tryb rejestracji pojazdów. Żaden z przepisów zawartych w powołanych aktach nie reguluje kwestii określenia w decyzji terminu (daty) wyrejestrowania. Należy zatem rozważyć, czy w świetle art. 6 k.p.a. organ ma taką kompetencję. Według tego przepisu organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasada ogólna postępowania administracyjnego zawarta w tym przepisie określana jest jako zasada praworządności lub legalności. Zasada ta ma także szeroki charakter, jako zasada systemu prawa (ujęta w art. 7 konstytucji) lub jako zasada odniesiona do części (gałęzi) systemu prawa. Powołany przepis art. 6 statuuje zasadę praworządności w wąskim znaczeniu, jako przestrzeganie prawa przez organy administracji publicznej. Takie rozumienie najbardziej odpowiada konstytucyjnemu ujęciu zasady praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którym organy administracji działają na podstawie i w granicach prawa (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz bieżący do art. 6 kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2010).

Z zasady praworządności wynika, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie administracyjne może czynić jedynie to, na co mu zezwala wyraźny przepis prawa. Skoro powszechnie obowiązujące przepisy prawne regulujące wyrejestrowanie pojazdów mechanicznych nie upoważniają organu administracji publicznej do określenia daty wyrejestrowania, organ ten nie jest władny określić takiej daty. W takiej sytuacji obowiązują przepisy k.p.a., regulujące sprawy uzyskania przez decyzję administracyjną waloru ostateczności oraz wykonalności decyzji administracyjnej. Sąd stwierdza, że bezzasadne jest zatem żądanie skarżącego określenia decyzją administracyjna daty wyrejestrowania przedmiotowego samochodu. Sąd nie stwierdził także naruszenia art. 7 k.p.a. w postępowaniu administracyjnym. Organy orzekające stosowały bowiem obowiązujące przepisy prawa, wyjaśniając stan faktyczny sprawy, który nie jest sporny.

W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym nie występowała kolizja między interesem strony skarżącej a interesem społecznym. Interes strony skarżącej polegający na zawarciu w decyzji daty wyrejestrowania samochodu nie mógł być natomiast uwzględniony, gdyż nie miał podstawy prawnej. Wynika z tego, że bezzasadny jest także zarzut naruszenia art. 104 § 2, polegającego na niekompletności decyzji administracyjnej w zakresie ustalenia daty wyrejestrowania. Zaskarżona decyzja jest bowiem kompletna.

Nie znajduje podstawy w obowiązującym prawie pogląd skarżącego, że decyzja o wyrejestrowaniu pojazdu ma charakter deklaratoryjny. Koncepcja ta stanowi podstawę uznania wstecznej daty wyrejestrowania pojazdu. Organ orzekający nie potwierdza jednak ani nie stwierdza wyrejestrowania pojazdu. Według art. 79 ustawy o ruchu drogowym, pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela. Organ orzeka zatem o wyrejestrowaniu, a nie stwierdza wyrejestrowania. Oznacza to, że decyzja administracyjna o wyrejestrowaniu pojazdu ma charakter konstytutywny. Nie może mieć zatem mieć mocy wstecznej.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd nie stwierdził zarzucanego przez skarżącego naruszenia prawa przez organy orzekające.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.