Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1568/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 616  Rolnictwo i leśnictwo, w tym gospodarowanie nieruchomościami rolnymi i leśnymi,  ochrona gruntów rolnych i leśnych, gosp
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art.7. 77 par.1, 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.145 par.1 pkt.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie NSA Krystyna Sidor, Bogusław Wiśniewski (spr.)/asesor WSA/, Protokolant Ref.st.Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie należności i opłat za wyłączenie gruntów rolnych i leśnych z produkcji I. uchyla zaskarżoną decyzję II.. stwierdza, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz R. W. kwotę 258,90zł. /dwieście pięćdziesiąt osiem złotych dziewięćdziesiąt groszy/ tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

II SA / Lu1568/02

Uzasadnienie

Na mocy decyzji z dnia [...] lipca 2002r Zarząd Województwa odmówił

umorzenia R.W. stałej opłaty rocznej za rok 2002 w kwocie 1472,72 zł

z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej pod rozbudowę istniejących budynków z

przeznaczeniem na usługi handlowe. W motywach rozstrzygnięcia podano, iż

przedstawiona przez stronę deklaracja na zaliczkę miesięczną na podatek

dochodowy za okres od stycznia do maja 2002r nie potwierdza, aby poniesiona

oplata zagroziła egzystencji firmy. Wynika z niej natomiast, że wnioskodawca

posiada duży przychód w kwocie 165 670, 73 zł. Zdaniem Zarządu Województwa

opłaty nie należą do wydatków nieprzewidzianych i powinien powinien w taki sposób

dysponować swoimi środkami, aby wywiązać się z wierzytelności wobec Skarbu

Państwa. Organ administracji przypomniał, że środki zgromadzone na rachunku

Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych są środkami państwowymi przyznawanym

gminom na zadania inwestycyjne .Umarzanie lub odraczanie wierzytelności

spowodowałoby, że nie wypłacono by gminom wcześniej przyznanych kwot na tak

potrzebne inwestycje drogowe, co jest niedopuszczalne, gdyż na tej podstawie gminy

planują swoje inwestycje. Zarząd Województwa dysponując środkami

Funduszu jest zobowiązany kierować się zasadami gospodarności, oszczędności i

celowości ustanowionych w ustawie o finansach publicznych.

W odwołaniu od powyższej decyzji R.W. pokreślił, iż zasadność

umorzenia nie może być oceniana przez pryzmat wysokości obrotów ( przychodów )

prowadzonej przez niego firmy. Wysokość obrotów nie daje bowiem jakiejkolwiek

informacji na temat rentowności prowadzonej działalności. Takim kryterium może być

dochód osobisty. Obecna jego sytuacja finansowa jest na tyle zła, że zapłata

żądanych należności może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności.

Rozpatrujące odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze

uznało podjęte rozstrzygnięcie za prawidłowe. Wskazano, iż decyzja została oparta

na Uchwale Sejmiku Województwa nr.XX/244/2000 z dnia 29 maja

2000r w sprawie zasad i trybu umarzania ulg w spłacie należności Funduszu

Ochrony Gruntów Rolnych. Odwołujący nie wykazał, że ściągnięcie wierzytelności

będzie na tyle dolegliwe, że zagrozi jego egzystencji.

Nie godząc się z takim załatwieniem sprawy R.W. złożył skargę do

Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponowił w niej zarzuty powołane we

wcześniejszym odwołaniu, dodając, iż nie wyjaśniono na jakiej zasadzie środki z

Funduszu przeznaczane są na drogi, a także czy w sytuacji skromnych środków

Funduszu jest w ogóle możliwe jakiekolwiek umarzanie należności.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Skarga jest uzasadniona. Jak wynika z decyzji Zarządu Województwa jej podstawa

są przepisy uchwały Sejmiku Województwa nr.XX/244/2000 z dnia 29

maja 2000r w sprawie określenia szczegółowych zasad umarzania, odraczania

terminu zapłaty oraz rozkładania na raty należności pieniężnych stanowiących

wierzytelności Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych wobec osób fizycznych, osób

prawnych, a także jednostek nie posiadających osobowości prawnej .Stosownie do

§2 pkt.3 uchwały wierzytelność może zostać umorzona w całości lub w części ,

jeżeli ściągnięcie wierzytelności zagraża ważnym interesom dłużnika, a w

szczególności jego egzystencji. Forma tego przepisu wskazuje, że podejmowana

decyzja ma charakter uznaniowy. Kontrola Sądu ogranicza się w takim przypadku do

badania, czy organy administracji przed podjęciem decyzji dysponowały

wystarczającym materiałem dowodowym uzasadniającym rozstrzygnięcie i czy

dokonały wnikliwej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, a sama

decyzja nie nosi cech dowolności. W wyroku z dnia 23 listopada 1994r ( sygn.akt III

ARN 55/94 OSNAPiUS z 1995 nr. 7 poz.83 ) Sąd Najwyższy uznał, iż zarzut

dowolności ustaleń faktycznych wykluczają dopiero ustalenia dokonane w

całokształcie materiału dowodowego ( art.80 kpa )zgromadzonego i zbadanego w

sposób wyczerpujący ( art.70 § 1 kpa ), a więc przy podjęciu wszelkich kroków

niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku

niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści ( art.7 kpa ). Warunku tego nie

spełnia decyzja wydana w niniejszej sprawie. Jej przesłanką była wyłącznie złożona

przez wnioskodawcę deklaracja na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy PIT-

5 za miesiąc czerwiec 2002r. Wbrew jednak ocenie organów administracji wnioski

wysnute z jej treści nie mogą prowadzić do odmowy umorzenia należnej kwoty.

Przeciwko takiemu rozstrzygnięciu przemawia wykazana w niej strata w kwocie

22517,34 zł. Fakt ten może skłaniać do przekonania, iż sytuacja finansowa

skarżącego uzasadnia wniosek o umorzenie należności. Organy orzekające w ogóle

nie odniosły się do okoliczności powołanych we wniosku o umorzenie opłaty ,

skupiając się na ochronie interesów Funduszu. Ważny interes dłużnika nie może być

sprowadzony wyłącznie do zagrożenia jego egzystencji. Należy uznać za słuszne

stanowisko zgodnie z którym pod tym pojęciem rozumieć należy wszelkie sytuacje,

których zaistnienie uniemożliwia lub w sposób istotny ogranicza możliwość

wywiązania się z nałożonych obowiązków finansowych. Zaniechanie

przeprowadzenia dalszych czynności mających na celu ustalenie rzeczywistej

sytuacji dłużnika , jego majątku i możliwości finansowych musi skutkować

stwierdzeniem, iż rozstrzygnięcie nie ma oparcia w materiale dowodowym, a zatem

jest całkowicie dowolne czego nie sposób akceptować.

Wobec powyższego należało orzec jak na wstępie. O kosztach postanowiono

zgodnie z art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153 poz.1270 )