Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 46/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wyznaczenia innego sądu do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 18 i 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Maria Rzążewska, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma S. P. z dnia [...]. w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania sygn. akt. III SA/Łd 14/07 postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma S. P. z dnia 30 kwietnia 2008 r.


UZASADNIENIE

S. P. w piśmie z dnia 30 kwietnia 2008 r. wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania, które zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pismo skarżącego z dnia 30 kwietnia 2008 r., w którym skarżący wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione.

Z akt sprawy wynika, że w listopadzie 2007 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 stycznia 2008 r., sygn. akt II OW 88/07 wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach do rozpoznania wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt II SO/Ke 1/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i jest prawomocne.

Wniosek o wyłączenie sędziego (sędziów) ma zagwarantować stronie rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Skarżący pismem z dnia 30 kwietnia 2008 r. ponownie wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów, nie przytaczając żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały wcześniej wymienione we wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów z dnia 17 listopada 2007 r., a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów. Pismo z dnia 30 kwietnia 2008 r. w tej sytuacji nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w istocie polemiką z prawomocnym postanowieniem WSA w Kielcach z dnia 31 stycznia 2008 oddalającym wniosek o wyłączenie sędziów i asesorów WSA w Łodzi.

Oznacza to, że skoro żądanie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 30 kwietnia 2008 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, w rozumieniu art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie wymaga rozpoznania, to z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienie.