Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1202/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11a, art. 11 e , 11f, art. 31
journal: Dz.U. 2013 poz 687
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity
article: art.20, art.22
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: art.7,10,77,78,107,136, 138
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Magda Froncisz (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. Spółka Komandytowo-Akcyjna w K. na decyzję Wojewody z dnia 29 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Starosta W. decyzją z 25 czerwca 2014 r., znak: [....] udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, pn.: "Rozbudowa ulicy M.K. i ulicy A.S. w K. obejmującej swym zakresem rozbudowę : ul. M.K. od km 0-011,7 km 0+107,5 jako drogi gminnej klasy D oraz od km 0+107,5 do km 0+273, 75 jako drogi gminnej klasy L; rozbudowę ul. A.S. od km 0+000,0 do km 0+117,10 jako drogi gminnej klasy D; rozbudowę skrzyżowania ul. [....] z ul. [....] i ul. [....] wraz z rozbudową wlotu ul. [....] od km 0+012,85 do km 0+044,40 jako drogi gminnej klasy L oraz rozbudowę wlotu ul. K. - drogi gminnej klasy L od km 0+044,40 do km 0+101,65, wraz z przebudową i budową infrastruktury technicznej".

W tym samym dniu organ wydał postanowienie, znak: [....] , o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzji.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 11a, art. 11f, art. 12, art. 16, art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.), dalej "ustawa" lub "specustawa" oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a."

Wydanie decyzji Starosta [....] poprzedził przeprowadzeniem postępowania administracyjnego, na wniosek Prezydenta Miasta K. , który wnioskiem złożonym 14 marca 2014 r. w Urzędzie Miasta K. - na podstawie art. 11d ust. 1 ustawy, wniósł o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej. Prezydent Miasta K. , pełniący funkcję starosty w mieście na prawach powiatu, na podstawie art. 26 § 1 i 3 K.p.a., 19 marca 2014 r. wystąpił do Wojewody [....], jako organu wyższego stopnia, o podjęcie działań zgodnie z kompetencjami w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej.

Wojewoda [....] , postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2014 r., wyznaczył Starostę [....] do prowadzenia postępowania w ww. sprawie.

Wniosek inwestora został uzupełniony w załącznikach do pism z 8 maja 2014 r. oraz z 4 czerwca 2014 r..

Od opisanej na wstępie decyzji odwołanie z 22 lipca 2014 r. złożyła [....] Spółka z o.o. [....] . z siedzibą w K. , a następnie pismem z 5 sierpnia 2014 r. wycofała wniesione odwołanie. Powyższe odwołanie z 22 lipca 2014 r. i jego uzupełnienie z 23 lipca 2014 r. oraz ww. wycofanie odwołania z 5 sierpnia 2014 r. przekazane zostały do Wojewody [....] przez Starostę [....] w załącznikach do pisma z 7 sierpnia 2014 r. znak: [....] wraz z aktami sprawy organu I instancji.

Następnie pismem pn. "Wycofanie wycofania odwołania" z 16 września 2014 r. pełnomocnik spółki wycofał pismo z 5 sierpnia 2014 r. oraz przedłożył dokument potwierdzający interes prawny spółki w przedmiotowej sprawie.

Wnosząca odwołanie zarzuciła decyzji Starosty [....] z 25 czerwca 2014 r., znak: [....] naruszenie niżej wymienionych przepisów prawa.

1. Art. 11d ust. 5 ustawy, poprzez brak zawiadomienia skarżącego, będącego użytkownikiem wieczystym nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie skarżonej decyzji, o toczącym się postępowaniu przed organem I instancji oraz brak aktualnych danych właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji, wskazanych w katastrze nieruchomości, które powinny być aktualne co najmniej na dzień wszczęcia postępowania.

2. Art. 10 K.p.a. w związku z art. 11c ustawy poprzez niezapewnienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu przed organem I instancji.

3. Art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, stanowiącym o ograniczeniu prawa własności tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności, poprzez próbę zabrania użytkowania wieczystego na skutek załączenia nieaktualnego wypisu z rejestru gruntu, co miało doprowadzić do sytuacji, w której skarżący nie będzie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji.

4. Art. 7 w związku z art. 77 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób uzasadniający, że organ I instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do załatwienia sprawy.

5. Art. 11d ust. 1 ustawy, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo braku decyzji środowiskowej.

6. Art. 11d ust. 1 ww. ustawy i art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami poprzez brak decyzji na zakres i rodzaj niezbędnych badań archeologicznych.

7. Art. 107 § 1 K.p.a. poprzez brak w rozdzielniku decyzji oznaczenia stron postępowania. Skarżący zarzucił też naruszenie prawa w załącznikach do decyzji, tj. projekcie budowlanym, mapie z proponowanym przebiegiem drogi, mapach z projektami podziału nieruchomości.

Podniesione zostały następujące zarzuty dotyczące mapy z proponowanym przebiegiem drogi:

8. Wskazano na rozbieżności pomiędzy nazwą inwestycji podaną w skarżonej decyzji, a faktyczną długością odcinków ulic na mapie z proponowanym przebiegiem drogi, tj. podany odcinek końca rozbudowy ulicy [....] w km 0+ 273,75 drogi gminnej klasy L, który zdaniem skarżącego powinien być w km 261,48, natomiast koniec rozbudowy ulicy A.S. jest w km 0+117,10 km drogi gminnej klasy D, a zdaniem skarżącego powinien być w km 113,95.

9. Naruszenie art. 11f ust. 1 pkt 1 ustawy, poprzez objęcie decyzją elementów, które nie podlegają ustawie, bowiem w decyzji wyodrębniono inwestycję prowadzoną poza liniami rozgraniczającymi.

10. Naruszenie art. 11d ust. 1 ustawy, poprzez brak mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi, wykonanej na podstawie mapy zasadniczej posiadającej poświadczenie jej pochodzenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.; obecnie Dz.U. z 2015 r., poz. 520), które to dokumenty pozwalałyby na jednoznaczne ustalenie zakresu przebudowywanej infrastruktury i wykonywanych robót budowlanych, w szczególności związanych z odwodnieniem inwestycji.

11. Mapa nie posiada linii określających teren niezbędny do dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu, nie posiada sposobu odprowadzenia wód deszczowych, oznaczenia rowu, w którym będzie odwodnienie powierzchniowe w postaci ścieku korytowego na długości 39,50 mb (od km 0+56,45 do km +95,95) z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego.

12. Brak graficznej analizy oraz opisu w projekcie zagospodarowania terenu dotyczącego powiązania drogi z innymi drogami publicznymi.

Zarzuty dotyczące map z projektem podziału nieruchomości:

13. Art. 11d ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, ze względu na brak map z projektami podziału nieruchomości w przypadkach, w których linie rozgraniczające teren nie obejmują całej działki ewidencyjnej.

Zarzuty do projektu budowlanego:

14. Naruszenie art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), dalej "P.b.", gdyż zaświadczenia niezbędne do wykonywania samodzielnych funkcji w budownictwie, wydane przez właściwą izbę samorządu zawodowego, są nieaktualne dla R.M. , K.P. , T.M. , J.G. oraz brak zaświadczeń dla wszystkich projektantów na dzień 12.11.2014 r. Ponadto, zdaniem skarżącego, brakuje oświadczeń do projektów branżowych złożonych na podstawie art. 20 ust. 4 P.b.

15. Naruszenie art. 20 ust. 4 P.b., gdyż oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej posiada nieprawidłową datę, tj.: 12.11.2014 r. do 30.05.2014 r.

16. Naruszenie § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462), gdyż projekt budowlany nie został sporządzony w czytelnej grafice i nie jest prawidłowo oprawiony, bowiem nie posiada okładki przystosowanej do formatu A4, projekt nie jest zszyty i stanowi zbiór będących w nieładzie skoroszytów, co daje możliwość swobodnego dysponowania jego elementami i umożliwia jego dekompletację. Brak jest opisu projektu oraz numerów poszczególnych rysunków i nie na wszystkich rysunkach wskazany jest inwestor.

17. Naruszenie § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, gdyż brak jest pełnej nazwy inwestycji, która została skrócona do rozbudowy ul. M.K. i ul. A.S. 18. Naruszenie art. 34 ust. 3 P.b., w związku z § 8 pkt 1 ww. rozporządzenia, gdyż projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na nieoryginalnej mapie, powstałej ze sklejenia dwóch map, ponadto w opracowaniu projektowym znajduje się opracowanie nazwane "planem sytuacyjnym". Skarżący wniósł o uzupełnienie dowodów w sprawie poprzez obowiązek przedłożenia przez inwestora oryginału mapy do celów projektowych, na której sporządzony został plan zagospodarowania terenu.

19. Nieaktualne uzgodnienie Zespołu Dokumentacji Projektowej, polegające na braku uzgodnienia Zespołu Dokumentacji Projektowej dla przebudowy sieci teletechnicznej objętej skarżoną decyzją, dotyczy uzgodnienia z 30.10.2014 r. oraz uzgodnienia z 23.05.2014 r.

20. Projekt jest niezgodny z uzgodnieniem Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu z dnia 25.09.2013 r. znak: [....] .

21. Brak dokumentacji projektowej związanej z odwodnieniem, tj. dokumentacji na zasypanie rowu gruntem niewysadzinowym i wykonania w tym miejscu odwodnienia powierzchniowego w postaci betonowego ścieku korytowego na długości 39,50 mb (od km 0+56,45 do km +95,95) z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego, a brak tej dokumentacji uniemożliwia spełnienie wymogu w pkt IX skarżonej decyzji, dotyczącego między innymi spełnienia wymagań w uzgodnieniach branżowych.

22. Brak dokumentacji projektowej dotyczącej rozbiórki sieci, brak określenia terminu rozbiórki, za dokumentację projektową nie może być uznana informacja na "Planie sytuacyjnym - sieć do likwidacji" oraz brak jest zgody na rozbiórkę sieci właścicieli nieruchomości, na których przebiega sieć.

23. Brak dokumentacji geologicznej, bowiem załączona dokumentacja geologiczna stanowi dokumentację sporządzaną dla potrzeb rozpoznawania warunków gruntowo-wodnych, po których dopiero następuje wykonanie dokumentacji geologicznej.

24. Naruszenie wymagań dotyczących poszanowania interesów osób trzecich, zawarte w pkt V skarżonej decyzji, ponieważ nieuwzględnione zostały pozwolenia na budowę wydane na nieruchomości sąsiedniej.

Wojewoda [....] decyzją z 29 lipca 2015 r. znak [....] uchylił opisaną na wstępie decyzję w części, uchylając zapis w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 9, od wiersza 16 do wiersza 19, licząc od góry, o treści:

"Integralną część niniejszej decyzji stanowią niżej wymienione załączniki:

1. Mapa w skali 1:500.

2. Mapy z projektami podziałów nieruchomości.

3. Projekt budowlany."

i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejscu uchylenia, zapisu:

"Integralną część niniejszej decyzji stanowią niżej wymienione załączniki:

1. Mapa w skali 1:500.

2. Mapy z projektami podziałów nieruchomości.

3. Projekt budowlany.

4. Wykaz stron postępowania.",

a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Jako podstawę prawną decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., w związku z art. 11g ust. 1 pkt 1 oraz art. 11c specustawy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w pierwszej kolejności zbadał na podstawie materiału dowodowego, czy wnosząca odwołanie posiada przymiot strony postępowania administracyjnego na podstawie art. 11d ust. 5 ustawy, według którego wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, wysyłają zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości oraz zawiadamiają pozostałe strony w drodze obwieszczenia.

Organ odwoławczy wskazał, że z treści powyższego przepisu wynika, iż stronami postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, poza inwestorem, są właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (przykładowo: znajdujące się w liniach rozgraniczających projektowanej drogi, położone w terenie objętym obowiązkiem dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu i przebudowy dróg innych kategorii, itp.).

Pozostałymi stronami są podmioty posiadające interes prawny lub obowiązek dotyczący postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 28 K.p.a.

[....] Spółka z o.o. S.K. z siedzibą w K. , jest użytkownikiem wieczystym działki nr ewid. [....] , obręb [....] , jedn. ewid. [....] w K. , będącej własnością Skarbu Państwa.

Tym samym Spółka udokumentowała, że posiada interes prawny w przedmiotowej sprawie, co pozwoliło uznać ją za stronę postępowania odwoławczego, prowadzonego przez Wojewodę [....] .

W postępowaniu przed organem I instancji skarżąca nie brała udziału, bowiem właścicielem ww. działki na podstawie wypisu z rejestru gruntów z 14 lutego 2014 r. wydanym przez Prezydenta Miasta K. był inny podmiot, tj.: [....] Sp. z o. o. Sp. Komandytowo-Akcyjna.

Zgodnie z art. 49 K.p.a. strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. W tym przypadku przepisem szczególnym jest art. 11f ust. 3 specustawy, zgodnie z którym wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczenia, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej.

Organ odwoławczy sprawdził, że obwieszczenie Starosty [....] o wydaniu zaskarżonej decyzji z 25 czerwca 2014 r., znak: [....] o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej ukazało się na tablicy ogłoszeń w siedzibach właściwych urzędów oraz ich stronach internetowych, w następujących terminach:

- Starostwa Powiatowego w [....] , od 1 lipca do 15 lipca 2014 r. i na jego stronie internetowej 27 czerwca 2014 r.,

- Urzędu Miasta K. , od 1 lipca do 15 lipca 2014 r. i na jego stronie internetowej 1 lipca 2014 r.,

- w prasie lokalnej "Dziennik Polski" - 2 lipca 2014 r.

Wnosząca odwołanie oraz jej pełnomocnicy uzupełniali odwołanie z 22 lipca 2014 r. w pismach z dnia: 16 września 2014 r., 27 października 2014 r. , 3 listopada 2014 r., 4 listopada 2014 r., 2 grudnia 2014 r., z 15 grudnia 2014 r., 5 stycznia 2015 r.

Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 11d ust. 1 ustawy, wniosek inwestora zawiera:

- mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, składającą się z jednego arkusza,

- analizę powiązania przedmiotowej drogi z innymi drogami publicznymi,

- 10 map w skali 1:1000, zawierających 10 projektów podziału nieruchomości,

- opis zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu,

- projekt budowlany wraz z zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 P.b. oraz oświadczeniem na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy - składający się z jednego tomu.

Projekt budowlany zawiera:

- projekt zagospodarowania terenu, orientację oraz część formalno-prawną, w tym opinie, uzgodnienia, oświadczenia i zaświadczenia projektantów,

- projekt branży drogowej wraz z informacją BIOZ dla całego zamierzenia budowlanego,

- projekty branżowe: kanalizacji deszczowej, elektrycznej, teletechnicznej, wodno-kanalizacyjnej, gazowej (gazociągu średniego ciśnienia i gazociągu wysokiego ciśnienia),

- inwentaryzację zieleni,

- dokumentację geotechniczną.

Wniosek zarządcy drogi, zgodnie z art. 11b ustawy, zawiera następujące opinie:

- Prezydenta Miasta K. , pismo z 21 października 2013 r. znak: [....] ., w którym pozytywnie opiniuje przedłożoną dokumentację w zakresie powiązań z innymi drogami publicznymi,

- Zarządu Województwa [....] , postanowienie znak: [....] z 24 września 2013 r., opiniujące pozytywnie projektowaną inwestycję.

Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 8 specustawy zarządca drogi do wniosku załączył następujące opinie:

- Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w K. , pismo z 8 listopada 2013 r. znak: [....] informujące, że inwestycja nie znajduje się na terenie wpisanym do Rejestru Zabytków Województwa [....], natomiast jest położona w strefie nadzoru archeologicznego obszaru "[....] " oraz "[....]" oraz w rejonie stanowisk archeologicznych [....] i [....] . W związku z powyższym inwestycja jest akceptowana pod warunkiem zapewnienia nadzoru archeologicznego podczas wykonywanych prac ziemnych związanych z inwestycją,

- Urzędu Górniczego w K. , pismo z 18 września 2013 r. znak: [....] informujące, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest poza granicami obszarów i terenów górniczych,

- Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. , pismo z 24 września 2013 r. znak: [....] , informujące, że inwestycja nie podlega zaopiniowaniu przez Dyrektora RZGW w K. , bowiem zakres robót objętych opracowaniem nie będzie kolidować z żadnymi istniejącymi urządzeniami wodnymi, w projekcie nie przewidziano wykonania nowych urządzeń wodnych, a teren objęty inwestycją nie jest narażony na niebezpieczeństwo powodzi,

- Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, pismo z 18 września 2013 r. znak: [....] informujące, że inwestycja nie wkracza na grunty leśne, stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w zarządzie Lasów Państwowych, w związku z powyższym nie jest wymagana opinia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych,

- Ministerstwa Zdrowia z 18 września 2013 r. znak: [....] , informujące, że obszar, na którym ma być zrealizowane przedsięwzięcie, nie posiada statusu uzdrowiska, więc sprawa ta nie należy do właściwości Ministra Zdrowia,

- zarządcy infrastruktury [....] S.A. pismo z 13 grudnia 2013 r. znak: [....] , informujące, że tereny przedmiotowej inwestycji znajdują się w znacznej odległości od skrajnego toru linii kolejowej Nr [....] [....] i brak jest uwag do planowanego zamierzenia budowlanego.

Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 9 specustawy, inwestor do wniosku dołączył również dokumenty wymagane przepisami odrębnymi, tj.:

- decyzję Prezydenta Miasta K. znak: [....] z 20 grudnia 2013 r. z klauzulą ostateczności z 9 stycznia 2014 r., umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zamierzenia inwestycyjnego, pn.: "Przebudowa istniejącego gazociągu wysokiego ciśnienia DN 200" realizowana w ramach inwestycji pn.:"Rozbudowa ulicy [....] i ulicy [....] , gdyż planowana inwestycja nie przekształca i nie zmienia sposobu wykorzystania terenu, nie jest też przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko,

- pismo Urzędu Miasta K. Wydział Kształtowania Środowiska z 9 lipca 2013 r. znak: [....] informujące, że inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

- decyzję Prezydenta Miasta T. z 19 listopada 2013 r., znak: [....] o pozwoleniu wodnoprawnym dla przedmiotowej inwestycji z klauzulą ostateczności z 25 grudnia 2013 r. i zmieniającą ją w części decyzję Prezydenta Miasta T. z 27 grudnia 2013 r. znak: [....] z klauzulą ostateczności z dnia 22 stycznia 2014 r. Ww. decyzją zmieniającą zostało udzielone pozwolenie na likwidację otwartego ziemnego odcinka rowu biegnącego po wschodniej stronie ulicy [....] w K. (km 0+51,45 - km 0+95,95) i zastąpienie go betonowym ściekiem korytkowym. Betonowy ściek korytowy ma powstać poprzez zasypanie ziemnego odcinka rowu gruntem niewysadzinowym i wykonanie w tym miejscu odwodnienia powierzchniowego w postaci ścieku korytowego na dł. 39,50 mb z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego.

Ponadto inwestor załączył do wniosku wypisy z rejestru gruntów wydane przez Prezydenta Miasta K. znak [....] z 14 lutego 2014 r. dla działek objętych przedmiotową inwestycją, odrębnie dołączył tabelaryczny wykaz działek oraz oryginał mapy do celów projektowych.

W pierwszej kolejności organ II instancji poddał ocenie wniosek inwestora o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej w świetle obowiązujących przepisów prawa materialnego, tj. specustawy.

Zgodnie z art. 11b ust. 1 ustawy wniosek został złożony przez osobę uprawnioną, tj. właściwego zarządcę drogi, którym w przedmiotowej sprawie jest Prezydent Miasta K.

Ze względu na zarzuty skarżącego, organ II instancji w wezwaniu z 19 listopada 2014 r. znak: [....] , zobowiązał pełnomocnika inwestora do odniesienia się do tychże zarzutów oraz w wezwaniu z 9 grudnia 2014 r. znak: [....] oraz do udzielenia wyjaśnień i przedłożenia nw. dokumentów:

- oryginału mapy do celów projektowych przyjętej do zasobu powiatowego Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Prezydenta Miasta K. w dniu 29 maja 2014 r. pod nr [....] , na której w sposób czytelny uwidocznione będą granice działek ewidencyjnych, bowiem na załączniku nr 1 do zaskarżonej decyzji Starosty [....] , tj. na mapie z proponowanym przebiegiem drogi znajdują się dwie klauzule, które informują, że sporządzona została ona na dwóch różnych mapach do celów projektowych,

- uzgodnienia z 17 grudnia 2013 r. dotyczącego przebudowy sieci teletechnicznej, o którym mowa w piśmie, będącym odpowiedzią na wezwanie Wojewody [....] z 19 listopada 2014 r. w zakresie zastrzeżenia skarżącego, że przekładka sieci teletechnicznej na długości 159,3 m została uzgodniona 23.05.2014r., tj. po wszczęciu postępowania i po uzyskaniu opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej (ZUDP),

- odniesienia się do ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich w zakresie dostawy wody, kanalizacji, gazu, energii elektrycznej, cieplnej, środków łączności w trakcie realizacji inwestycji i po jej zakończeniu i ustosunkowanie się w tym zakresie do pkt 10 pisma skarżącego, bowiem jego zdaniem nieuwzględnione zostały pozwolenia na budowę wydane na nieruchomości sąsiedniej.

Pełnomocnik inwestora odpowiedział na ww. wezwania, przedłożył żądane dokumenty i odniósł się do ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. W ocenie organu odwoławczego pełnomocnik inwestora wypełnił wszystkie wymagania wynikające z ww. wezwania.

Wojewoda [....] - na podstawie uzupełnionego przez pełnomocnika inwestora materiału dowodowego, tj. ww. oryginału mapy do celów projektowych oraz znajdującej się w aktach organu I instancji oryginału mapy do celów projektowych przyjętej do zasobu powiatowego Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Prezydenta Miasta K. pod nr [....] w dniu 2 września 2013 r. - ustalił, że załącznik nr 1 do wniosku, tj. mapa z proponowanym przebiegiem drogi oraz projekt zagospodarowania terenu, zostały sporządzone na mapie, zgodnie z § 4 ust. 1, § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. (Dz.U. z 1995 r., nr 25, poz. 133) w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Dostarczona przez pełnomocnika mapa stanowi uzupełnienie mapy znajdującej się w aktach organu, ponieważ obejmuje brakujący obszar otaczający teren inwestycji.

Następnie organ odwoławczy, po dokonaniu analizy projektu budowlanego, 21 stycznia 2015 r. wydał postanowienie znak: [....] , w którym zlecił przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz uzupełnienia akt sprawy w opisanym poniżej zakresie i w tym celu zwrócił akta sprawy organowi I instancji, z pouczeniem o konieczności zawiadomienia stron postępowania o prowadzonych czynnościach, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Projekt budowlany należało uzupełnić w następującym zakresie:

- w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3 P.b. - dołączenia do projektu budowlanego uzgodnienia Zespołu Koordynującego Usytuowanie Projektowanych Sieci Uzbrojenia Terenu z 17 grudnia 2013 r., znak: [....] , dotyczącego sieci teletechnicznej,

- w opisie do projektu zagospodarowania terenu doprowadzenia do zgodności kilometrażu przebudowywanych sieci w pkt 1 str. 6 z zestawieniem w pkt 4 str. 11,

- w związku z art. 34 ust. 2 P.b. odniesienia się w opisie do projektu zagospodarowania terenu do wszystkich warunków uzgodnienia drogowego Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z 25 września 2013 r. wraz z informacją, czy projekt budowlany spełnia te warunki,

- w związku z art. 34 ust. 2 P.b., w opisie do planu zagospodarowania terenu w pkt 4, dotyczącym odwodnienia odniesienia się do warunków, zawartych w decyzji Prezydenta Miasta T. z 19.11.2013 r. znak: [....] o pozwoleniu wodnoprawnym i zmieniającej ją w części pkt 1, decyzji Prezydenta Miasta T. , znak: [....] , o opis dotyczący wykonania odwodnienia powierzchniowego w postaci ścieku korytowego na długości 39,50 mb (od km 0+56,45 do km 0+95,95) z płyt betonowych - korytkowych, z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego oraz doprowadzić do zgodności z warunkami ww. decyzji projekt budowlany branży drogowej i wodnokanalizacyjnej,

- w związku z art. 5 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, uzupełnienie opisu do projektu zagospodarowania terenu w pkt 7, dotyczącym zapewnienia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich w zakresie dostawy wody, kanalizacji, gazu, energii elektrycznej, cieplnej, środków łączności w trakcie realizacji inwestycji i po jej zakończeniu,

- w związku z art. 34 ust. 3 P.b. i § 11 ust. 2 pkt 7 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., uzupełnienie projektu budowlanego o informację dotyczącą projektu odwodnienia o część dotyczącą zasypania rowu gruntem niewysadzinowym i wykonania odwodnienia powierzchniowego z płyt korytkowych betonowych o dł. 39,5 m z odprowadzeniem do istniejącego rowu, ponieważ wynika to z warunków zawartych w ww. decyzjach Prezydenta Miasta T. o pozwoleniu wodnoprawnym.

- w związku z art. 20 ust. 4 P.b., załączenia do projektu budowlanego prawidłowo sporządzonych oświadczeń, tj.: oświadczenia z datą wykonania projektu budowlanego oraz oświadczenia z datą uzupełnienia projektu budowlanego.

Wezwaniem z 26 stycznia 2015 r. znak: [....] Starosta [....] zobowiązał pełnomocnika inwestora do uzupełnienia braków określonych w ww. postanowieniu Wojewody [....]. W odpowiedzi pełnomocnik inwestora, w załącznikach do pisma z 16 lutego 2015 r. przedłożył uzupełniony projekt budowlany.

Po zwrocie akt do Wojewody [....] sprawdził on uzupełniony przez organ I instancji projekt budowlany w świetle wymagań zawartych w ww. postanowieniu z 21 stycznia 2015 r. i stwierdził, że nie zostały one całkowicie spełnione. W związku z powyższym wezwaniem z 16 marca 2015 r. znak: [....] zobowiązał organ I instancji do uzupełnienia projektu budowlanego w następującym zakresie:

- uzupełnienia o adnotację na pierwszej stronie projektu budowlanego o dokonanych poprawkach w projekcie z dnia 11 lutego 2015 r.,

- w poprawionym opisie branży wodno-kanalizacyjnej dotyczącym projektu budowlanego kanalizacji deszczowej na stronie 114 wpisania daty z 11 lutego 2015 r., gdyż nieprawidłowo jest wpisana data z października 2013 r.,

- wpisania daty z 11 lutego 2015 r. na poprawionych opisach: opisie do projektu zagospodarowania terenu i opisie branży drogowej,

- załączenia zaświadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 7 P.b., wszystkich projektantów - aktualnych na dzień poprawienia projektu w dniu 11 lutego 2015 r.,

- z uwagi na to, że w obecnym stanie projekt nie jest trwale oprawiony i w związku z tym może zostać zdekompletowany, należy go oprawić zgodnie z § 6 ust. 1, ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., według którego projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę przystosowaną do formatu A4, w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu.

Starosta [....] wezwał pełnomocnika inwestora pismem z 23 marca 2015 r. do uzupełnienia projektu budowlanego zgodnie z ww. wezwaniem Wojewody [....] . W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik inwestora przedłożył uzupełniony projekt budowlany w załączniku do pisma z 31 marca 2015 r.

W konsekwencji projekt budowlany został uzupełniony w części opisowej do projektu zagospodarowania terenu, w pkt 4, pn.: "Projektowane zagospodarowanie terenu" na stronie 13.6 w zakresie dotyczącym odwodnienia, w którym odniesiono się do warunków zawartych w decyzji Prezydenta Miasta T. z 19 listopada 2013 r., znak: [....] o pozwoleniu wodnoprawnym i zmieniającej ją w części pkt 1 decyzji Prezydenta Miasta T. , znak: [....] z 27 grudnia 2013 r. w zakresie wykonania odwodnienia powierzchniowego w postaci ścieku korytowego na długości 39,50 mb (od km 0+56,45 do km 0+95,95) z płyt betonowych - korytkowych, z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego. Uzupełniono opis do projektu zagospodarowania terenu w pkt 7 na stronie 13.10, dotyczący zapewnienia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich w zakresie dostawy wody, kanalizacji, gazu, energii elektrycznej, cieplnej, środków łączności w trakcie realizacji inwestycji i po jej zakończeniu.

Ponadto uzupełniony został projekt budowlany branży drogowej na stronie 92d w części opisowej w zakresie uzgodnionych ww. warunków projektowanego odwodnienia oraz w części rysunkowej – rys. nr D/3 na stronie 101A, o rysunek zasypania istniejącego rowu gruntem niewysadzinowym, a także uzupełniony został projekt budowlany branży wodno-kanalizacyjnej dotyczący budowy kanalizacji deszczowej w części opisowej na stronie 114d o opis, dotyczący ww. warunków projektowanego odwodnienia w związku z pozwoleniem wodnoprawnym ww. decyzji.

W ocenie organu odwoławczego organ I instancji wypełnił wszystkie wymagania wynikające z ww. wezwania.

Po przeprowadzeniu ww. postępowania uzupełniającego i naprawczego Wojewoda [....] stwierdził, że projekt budowlany jest zgodny z art. 35 P.b., został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające wymogi art. 12 ust. 7 oraz zgodnie z art. 20 ust. 4 P.b. Do projektu załączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto projekt budowlany posiada wymagane prawem uzgodnienia i opinie, w tym został uzgodniony przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej.

Następnie organ odwoławczy poddał kontroli przeprowadzone przez Starostę [....] postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej i stwierdził, co następuje.

Na podstawie art. 11d ust. 5 ustawy, Starosta [....] zawiadomieniem z 8 maja 2014 r., znak: [....] powiadomił wnioskodawcę oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i dokumentacją przedłożoną przez inwestora.

W ww. zawiadomieniu oraz w obwieszczeniu poinformowano jednocześnie, że 8 maja 2014 r. zostało wydane postanowienie Starosty [....] znak: [....] o nałożeniu na wnioskodawcę obowiązku usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. Obwieszczenie wywieszono na tablicach ogłoszeń: Starostwa Powiatowego w W. w dniach od 13 maja 2014 r. do 27 maja 2014 r, na tablicy ogłoszeń i stronie internetowej Urzędu Miasta K. od 13 maja 2014 r. do 27 maja 2014 r. oraz opublikowano w prasie lokalnej - "Dziennik Polski" z 14 maja 2014 r. W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające zamieszczenie obwieszczenia.

W ww. obwieszczeniu i zawiadomieniu organ I instancji poinformował strony postępowania o miejscu, gdzie strony lub ich pełnomocnicy mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji, pouczył o prawie do składania wniosków i zastrzeżeń, podał jego podstawę prawną, zatem należycie poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, dotyczących prowadzonego postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków.

W załącznikach do pisma z 4 czerwca 2014 r. pełnomocnik inwestora uzupełnił projekt budowlany, zgodnie ze wskazaniami, zawartymi w postanowieniu Starosty [....] z 8 maja 2014 r.

W ocenie organu II instancji Starosta [....] prawidłowo przeprowadził czynności związane ze wszczęciem postępowania administracyjnego.

Organ odwoławczy stwierdził, że wykaz stron postępowania został sporządzony prawidłowo. Zawiera wykaz stron postępowania, o których mowa w art. 11d ust. 5 ustawy, tj. wykaz właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji i ich adresy, zgodne z danymi zawartymi w katastrze nieruchomości.

W świetle powyższego organ I instancji prawidłowo poinformował strony postępowania o wydanej decyzji w przedmiotowej sprawie.

Decyzja I instancji, zdaniem organu odwoławczego, czyni zadość wymogom określonym w art. 11f ust. 1 specustawy. Organ II instancji stwierdził, że w ww. decyzji brakuje załącznika zawierającego wykaz stron postępowania. Natomiast w aktach sprawy organu I instancji znajduje się wykaz stron postępowania, od str. 202 do str. 216, prawidłowo sporządzony wg ewidencji gruntów.

W ocenie organu II instancji ww. wykaz stron postępowania powinien stanowić załącznik do zaskarżonej decyzji, ponieważ zgodnie z art. 107 § 1 K.p.a., decyzja powinna zawierać między innymi oznaczenie stron lub strony postępowania.

Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy zreformował decyzję organu I instancji w ten sposób, że uzupełnił ją o załącznik nr 4.

Następnie organ odwoławczy rozpatrzył wniesione odwołanie.

W toku postępowania odwoławczego organ II instancji wzywał strony postępowania do złożenia wyjaśnień w związku z wniesionymi zarzutami. Inwestor złożył wyjaśnienia do zarzutów skarżącej. Pełnomocnik skarżącej, po otrzymaniu wyjaśnień inwestora, podtrzymał swoje zarzuty.

Organ II instancji, rozpatrując zarzuty podniesione w odwołaniu, rozstrzygnął co następuje:

Ad 1. W trakcie prowadzonego przez organ I instancji postępowania użytkownikiem wieczystym działki nr ewid. [....] obręb [....] , jedn. ewid. [....] w K. była [....] Sp. z o. o. Sp.K.A. w K. , zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z lutego 2014 r., tj. aktualnym na miesiąc przed złożeniem wniosku, które miało miejsce 14 marca 2014 r. Jednakże spółka ta nie odebrała żadnego dokumentu wydanego w trakcie prowadzonego postępowania przez organ I instancji w przedmiotowej sprawie, zatem nie posiadała wiedzy o toczącym się postępowaniu i tym samym nie mogła poinformować organu I instancji o zmianie podmiotu, tj. użytkownika wieczystego nieruchomości nr ew. [....], obręb [....] , jedn. ewid. [....] w K.

Dopiero w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego skarżący przedłożył aktualny wypis z rejestru gruntów z 17 lipca 2014 r. wydany przez Prezydenta Miasta K. , potwierdzający, że [....] Spółka z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w K. , jest użytkownikiem wieczystym działki nr ewid. [....] , obręb [....] , jedn. ewid. [....] w K. , której właścicielem jest Skarb Państwa, co pozwoliło uznać ją za stronę prowadzonego postępowania odwoławczego, prowadzonego przez Wojewodę [....] .

Ad 2. Brak zapewnienia udziału skarżącemu w postępowaniu przed organem I instancji wynikał z powyżej opisanych okoliczności, ponieważ organ I instancji nie posiadał wiedzy, że skarżąca została użytkownikiem wieczystym przedmiotowej działki.

Ad 3. Kwestia aktualności wypisu z rejestru gruntów i braku udziału skarżącego w postępowaniu przed organem I instancji, została wyjaśniona powyżej w punktach ad 1 i ad 2.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, organ odwoławczy wskazał, że prawo własności, którego ochronę zapewniają przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest prawem bezwzględnym i może być ograniczane. Takie ograniczenia dopuszcza Konstytucja, stanowiąc w ww. artykule, że własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności. Konstytucja przewiduje również możliwość pozbawienia właściciela prawa własności, czyli wywłaszczenia. Zgodnie z art. 21 ust. 2 Konstytucji RP wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem.

Specustawa zawiera regulacje prawne, mające istotny wpływ na ograniczenie praw własności w zakresie przeznaczania i nabywania nieruchomości na cel publiczny, tj. pod drogi publiczne, a za działki zajęte pod inwestycję, przysługuje właścicielowi odszkodowanie ustalane w odrębnej decyzji przez organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Ad 4. Rozpatrując zarzut naruszenia art. 7, w związku z art. 77 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób uzasadniający, że organ I instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do załatwienia sprawy - organ odwoławczy stwierdził, że zarzut jest częściowo zasadny. Istniejące uchybienia w projekcie budowlanym zostały usunięte w postępowaniu odwoławczym.

Ad 5. Inwestor dołączył do wniosku ostateczną decyzję Prezydenta Miasta K. znak: [....] z 20 grudnia 2013 r. umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zamierzenia inwestycyjnego, pn.: "Przebudowa istniejącego gazociągu wysokiego ciśnienia DN 200", realizowanego w ramach inwestycji, pn.: "Rozbudowa ulicy M.K. i ulicy A.S. ", gdyż planowana inwestycja nie przekształca i nie zmienia sposobu wykorzystania terenu, nie jest też przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13, art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 1235).

Ponadto inwestor przedłożył pismo Urzędu Miasta K. Wydział Kształtowania Środowiska z 9 lipca 2013 r. znak: [....] informujące, że inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., nr 213, poz. 1397), drogi inne, niż wymienione w pkt 31 (punkt 31 wymienia autostrady i drogi ekspresowe), o nie mniej niż czterech pasach ruchu i długości nie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku oraz zmiana przebiegu lub rozbudowa istniejącej drogi o dwóch pasach ruchu do co najmniej czterech pasów na długości nie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku - zaliczają się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Natomiast przedmiotowa inwestycja jest drogą dwupasową (jednojezdniową, dwukierunkową) o długości znacznie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku drogi, ponieważ odcinek projektowanej drogi ul. M.K. wynosi zaledwie 273,75 m., a odcinek projektowanej ul. A.S. wynosi 117,1 m.

W związku z powyższym przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a to oznacza, że nie można podważyć słuszności ww. dokumentów.

Ad 6. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 8 ustawy, inwestor dołączył do wniosku opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z 8 listopada 2013 r., znak: [....] informującą, że inwestycja nie znajduje się na terenie wpisanym do Rejestru Zabytków Województwa [....] , natomiast jest położona w strefie nadzoru archeologicznego określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] " oraz "[....] ", a także w rejonie stanowisk archeologicznych [....] i [....] . W ww. opinii Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. wyraził zgodę na realizację przedmiotowej inwestycji, pod warunkiem zapewnienia nadzoru archeologicznego podczas prac ziemnych związanych z inwestycją - co zostało zapisane w rozdziale IV pkt 4 inkryminowanej decyzji. Ww. opinia jest wystarczająca dla potrzeb prowadzonego postępowania.

W świetle powyższego zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r., poz. 1446) jest niezasadny, także dlatego, że w obowiązującym stanie prawnym ww. przepis utracił moc.

Ad 7. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 107 § 1 K.p.a., poprzez brak w rozdzielniku decyzji oznaczenia stron postępowania - organ odwoławczy potwierdził, że zarzut jest zasadny.

Organ II instancji, badając prawidłowość zaskarżonej decyzji, stwierdził brak załącznika do tej decyzji zawierającego wykaz stron postępowania. W tym zakresie decyzja organu I instancji była wadliwa i dlatego została zreformowana przez organ odwoławczy poprzez oznaczenie stron postępowania.

Ad 8. Zdaniem pełnomocnika skarżącego granice inwestycji powinny wyznaczać krawędzie projektowanej jezdni. W ocenie organu odwoławczego zakres wniosku i opisany kilometraż są zgodne z zakresem objętym liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, pokazanym na załączniku nr 1 do zaskarżonej decyzji, a objęcie tymi liniami istniejącej jezdni i chodników, nie stanowi naruszenia przepisów prawa, ponieważ oznaczenia na ww. mapie są czytelne i nie budzą wątpliwości w zakresie projektowanych robót budowlanych i stanu istniejącego.

Ad 9. W odniesieniu do zarzutu, dotyczącego naruszenia art. 11f specustawy, poprzez objęcie skarżoną decyzją elementów, które nie podlegają ustawie, bowiem w skarżonej decyzji wyodrębniono inwestycję prowadzoną poza liniami rozgraniczającymi - zarzut jest całkowicie niezasadny w świetle art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. e ustawy, według którego decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w razie potrzeby inne ustalenia, dotyczące obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu.

Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które z mocy ustawy stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego - i te nieruchomości znajdują się w liniach rozgraniczających teren inwestycji. Natomiast w świetle ww. art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. e ww. ustawy, obowiązek przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu ustala się na działkach, które pozostają w dotychczasowym użytkowaniu - poza liniami rozgraniczającymi teren inwestycji.

W związku z powyższym na mapie z proponowanym przebiegiem drogi stanowiącej załącznik nr 1 do inkryminowanej decyzji, zgodnie z ww. art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. e ustawy, wyodrębnione zostały trzy obszary za pomocą linii oznaczonej kolorem niebieskim, na których wyznaczono obowiązek przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu.

Ad 10. W aktach organu I instancji znajduje się załącznik nr 1 do decyzji, tj. mapa w skali 1: 500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu.

Wojewoda [....], na podstawie oryginału mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobu powiatowego Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Prezydenta Miasta K. 29 maja 2014 r. pod nr [....] , obejmującej brakujący obszar otaczający teren inwestycji oraz znajdującego się w aktach organu I instancji oryginału mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobu powiatowego Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Prezydenta Miasta K. pod nr [....] , 2 września 2013 r. - ustalił, że mapa z proponowanym przebiegiem drogi, a także mapa, na której pokazano projekt zagospodarowania terenu, zostały sporządzone zgodnie z § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r.

Ww. mapy są opisane jako mapy do celów projektowych i pochodzą z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, o czym świadczą stosowne klauzule ich przyjęcia do zasobu, wobec powyższego stanowią właściwe dokumenty, wymagane ww. przepisami prawa.

Ad 11. Na mapie z proponowanym przebiegiem drogi linie wyznaczające teren przeznaczony do ustalenia obowiązku przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu oznaczone są kolorem niebieskim. Ww. linie oznaczone kolorem niebieskim wyznaczają trzy obszary, wskazane jako obowiązek przebudowy niżej wymienionych, istniejących sieci uzbrojenia terenu, na następujących działkach :

nr ewid. [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] w K. - sieć gazowa wysokiego ciśnienia dł. 11 m,

nr ewid. [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] w K. - sieć teletechniczna dł. 8,7 m,

- nr ewid. [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] w K. - sieć teletechniczna dł. 3,00 m.

Ponadto na mapie z proponowanym przebiegiem drogi zaznaczona jest kanalizacja deszczowa.

Mapa znajdująca się w aktach sprawy posiada linie określające teren niezbędny do dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu, określa sposób odprowadzenia wód deszczowych, posiada oznaczenie rowu, w którym będzie odwodnienie powierzchniowe w postaci ścieku korytowego z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego - co oznacza, że zarzut jest niezasadny.

Ad 12. W opisie do projektu zagospodarowania terenu, w pkt 3, pn.: "Analiza powiązania z innymi drogami publicznymi" na stronie 13.5 opisano, że planowany układ komunikacyjny będzie powiązany z siecią dróg publicznych poprzez ulicę [....] (droga gminna klasy L) łączącą się z ul. [....] (droga gminna klasy L) i ul. [....] (droga gminna klasy L). Z kolei ul. [....] łączy się z ul. [....] (droga powiatowa klasy Z). Ponadto do projektu zagospodarowania terenu została dołączona mapa, pn.: "Orientacja" w skali 1:10 000, pokazująca graficzną analizę powiązania projektowanych dróg z innymi drogami publicznymi, zgodnie z ww. opisem.

Ad 13. Projekty podziałów nieruchomości wykonane zostały dla wszystkich działek częściowo zajmowanych pod inwestycję, z wyjątkiem działki drogowej o nr ewid. [....] , której właścicielem jest Gmina K. i działka ta stanowi pas drogowy tej samej kategorii drogi, co projektowany układ drogowy, a na mapie z proponowanym przebiegiem drogi północno - wschodnia granica tej działki oznaczona jest linią opisaną w legendzie mapy, jako linia domykająca wniosek, która nie stanowi linii podziału działki.

Ad 14. Wszystkie załączone zaświadczenia projektantów są aktualne, a oświadczenia branżowe złożone.

Ad 15. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 20 ust. 4 P.b., oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, zostało źle datowane, w sposób następujący: 12.11.2014 r. do 30.05.2014 r. - zarzut był zasadny, ale oświadczenia zostały uzupełnione prawidłowo w postępowaniu wyjaśniającym, prowadzonym przez organ II instancji. Organ I instancji przedłożył uzupełniony projekt budowlany w załączniku do pisma z 1 kwietnia 2015 r. Do projektu budowlanego zostały załączone prawidłowo sporządzone 3 odrębne oświadczenia, tj.: oświadczenie z datą sporządzenia projektu na dzień 12.11.2014 r., z datą uzupełnienia projektu na dzień 30.05.2014 r. oraz z datą uzupełnienia projektu w dniu 11.02.2014 r. w zleconym przez organ II instancji postępowaniu wyjaśniającym.

Ad 16. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego naruszenia § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., że projekt budowlany nie został sporządzony w czytelnej grafice i nie jest oprawiony – ten zarzut również był zasadny, ale projekt został zszyty, tak aby nie było możliwości swobodnego dysponowania jego elementami, co zostało uzupełnione prawidłowo w postępowaniu odwoławczym. W odpowiedzi na wezwanie Wojewody organ I instancji przesłał uzupełnione akta sprawy w załączniku do pisma z 1 kwietnia 2015 r. znak: [....] .

W związku z powyższym projekt budowlany jest sporządzony w czytelnej grafice i nie narusza § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Ad 17. Nazwa inwestycji jest zgodna z zakresem inwestycji pokazanym na załączniku nr 1 do zaskarżonej decyzji, którą stanowi mapa z proponowanym przebiegiem drogi.

Ad 18. Pełnomocnik inwestora w załączniku do pisma z 15 grudnia 2014 r. przesłał oryginału mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobu powiatowego [....] Prezydenta Miasta K. pod nr [....] w dniu 29 maja 2014 r., na której w sposób czytelny uwidocznione będą granice działek. Ponadto w aktach organu I instancji znajduje się oryginał mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobu powiatowego [....] Prezydenta Miasta K. pod nr [....] w dniu 2 września 2013 r.

Na mapie z proponowanym przebiegiem drogi znajdują się dwie klauzule, które informują, że sporządzona została ona na dwóch różnych mapach do celów projektowych, a przedłożone ww. oryginały map do celów projektowych potwierdzają zgodność mapy z proponowanym przebiegiem drogi oraz mapy projektem zagospodarowania terenu. Mapa, na której sporządzono proponowany przebieg drogi oraz projekt zagospodarowania terenu, jest zgodna z art. 2 pkt 7 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, według którego mapa zasadnicza to opracowanie kartograficzne zawierające aktualne informacje np. o elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu oraz z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r., według którego projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządza się na kopii mapy zasadniczej, a mapy o której mowa w § 4, zwane dalej "mapami do celów projektowych", powinny obejmować obszar otaczający teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m, a w razie konieczności ustalenia strefy ochronnej, także teren tej strefy.

W odniesieniu do zarzutu, że w opracowaniu projektowym znajduje się opracowanie nazwane "Planem sytuacyjnym", organ odwoławczy wyjaśnił, iż opracowanie to załączone do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej, stanowi element dokumentacji projektowej, znajdującej się w opracowaniach branżowych oraz w uzgodnieniach branżowych i nie narusza obowiązujących przepisów prawa.

Ad 19. Uzgodnienia sieci teletechnicznej wskazane przez pełnomocnika skarżącego nie istnieją. Natomiast uzgodnienia dotyczące przebudowy sieci teletechnicznej, znajdujące się w projekcie budowlanym, są aktualne i zawarte:

- w opinii zespołu koordynującego usytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu z 30.10.2013 r. znak: [....] - ważnej 3 lata od daty jej wydania,

- w opinii zespołu koordynującego usytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu z 17.12.2013 znak: [....] , stwierdzającej bezkolizyjność przebudowywanej sieci teletechnicznej -ważność opinii jw.,

- w warunkach technicznych na przebudowę i zabezpieczenia sieci teletechnicznej [....] z 02.07.2013 znak: [....] ,

w uzgodnieniu projektu przesunięcia i zabezpieczenia istniejącej sieci teletechnicznej znak: [....] z 21.11.2013 r.,

w uzgodnieniu z 17.12.2013 znak: [....], , stwierdzającym bezkolizyjność przebudowywanej sieci teletechnicznej.

Ad 20. Opis do projektu zagospodarowania terenu został uzupełniony w związku z art. 34 ust. 2 P.b. w zakresie informacji dotyczących spełnienia wszystkich warunków uzgodnienia drogowego Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z 25 września 2013 r.

W świetle powyższego, w ocenie organu II instancji, projekt budowlany (w tym branża drogowa), został opracowany zgodnie z ww. warunkami technicznymi ZIKIT, co potwierdza ww. opis do projektu zagospodarowania terenu w pkt. 18 na stronie 13.12,13.13, który brzmi następująco:

- zapewniono powiązania sytuacyjno-wysokościowe na zakresach opracowania oraz zapewniono prawidłowe warunki odwodnienia drogi i terenu przyległego do inwestycji,

- w dokumentacji technicznej uzupełniono rozwiązania techniczne zjazdów, skosy zjazdów zaprojektowano wtopione w poziomie chodnika i jezdni zjazdu,

projektowany układ drogowy, w tym pochylenia podłużne, są zgodne z rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r., nr 43, poz. 430 ze zm.),

wzdłuż krawędzi jezdni zapewniono ścieki przykrawężnikowe i zapewniono ujęcie wód opadowych z odcinka ul. [....] ,

projektowany peron przystanku autobusowego uwzględnia możliwość usytuowania wiaty w normatywnych odległościach od krawędzi jezdni,

zmniejszono powierzchnię chodnika po południowej stronie ul. [....] poprzez zastosowanie zieleńców z zachowaniem wygodnych dojść pieszych do przejść przez ulice,

wyłukowania, za pomocą betonowych separatorów na połączeniu ul. [....] z ul. [....] ujęto w projekcie Stałej Organizacji Ruchu,

zjazd na działkę nr [....] odsunięto możliwie najdalej od skrzyżowania ul. [....] z ul. [....] ,

- projektowane elementy uspokojenia ruchu uwzględniają ograniczenie prędkości do 30 km/h, co zostało zawarte w projekcie Stałej Organizacji Ruchu, zatwierdzonym przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu.

Ad 21. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku dokumentacji projektowej związanej z odwodnieniem, tj. dokumentacji na zasypanie rowu gruntem niewysadzinowym i wykonania w tym miejscu odwodnienia powierzchniowego w postaci betonowego ścieku korytowego na długości 39,50 mb (od km 0+56,45 do km +95,95) z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego, a brak tej dokumentacji uniemożliwia spełnienie wymogu w pkt IX skarżonej decyzji, dotyczącego m. in. spełnienia wymagań w uzgodnieniach branżowych i powoduje niewykonalność decyzji - zarzut był uzasadniony. W związku z ww. zarzutami w postępowaniu wyjaśniającym, prowadzonym przez organ II instancji na podstawie postanowienia Wojewody [....] z 21 stycznia znak: [....] oraz wezwania z 16 marca 2015 r. znak: jw. - projekt budowlany należało uzupełnić w zakresie wskazanym w ww. postanowieniu i wezwaniu.

W konsekwencji projekt budowlany został należycie uzupełniony, jak wskazywano wyżej.

Ad 22. Dokumentację projektową rozbiórki sieci stanowi projekt budowlany z opracowaniami projektów branżowych, a także mapa z proponowanym przebiegiem drogi, na której przewidziano odcinki istniejącej sieci przeznaczone do rozbiórki – w legendzie mapy oznaczone odpowiednim symbolem opisanym jako: rozbiórki istniejących sieci. Natomiast termin rozbiórki został określony w skarżonej decyzji w rozdziale IX pn.: "Inne ustalenia" w pkt 1, dotyczącym szczegółowych warunków prowadzenia robót budowlanych, w którym ustalono, że rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania nastąpią nie wcześniej niż po upływie 120 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Termin rozbiórki istniejących obiektów budowlanych został określony tak, aby nie był on wcześniejszy niż termin wydania nieruchomości. Termin wydania nieruchomości określa się zgodnie z art. 16 ust. 2 specustawy, według którego decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej określa termin odpowiednio wydania nieruchomości lub wydania nieruchomości i opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 120 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stała się ostateczna. W rozdziale VIII skarżonej decyzji termin wydania nieruchomości określono na 121 dzień, licząc od daty, z którą decyzja stanie się ostateczna. Jak wynika z powyższego termin rozbiórki jest skoordynowany z terminem wydania nieruchomości.

W odniesieniu do zarzutu braku zgody na rozbiórkę sieci właścicieli nieruchomości, na których przebiega sieć - zarzut jest niezasadny, bowiem w świetle przepisów specustawy, zgoda taka nie jest wymagana, natomiast inwestor uzyskał warunki techniczne użytkowników sieci, które zostały uwzględnione w projekcie budowlanym.

Ad 23. Dokumentacja geotechniczna dla przedmiotowej inwestycji została opracowana zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. z 2012 r., poz. 463), według którego geotechniczne warunki posadowienia przedstawia się w formie:

opinii geotechnicznej, w której ustala się kategorię geotechniczną,

dokumentacji badań podłoża gruntowego,

projektu geotechnicznego.

Zgodnie natomiast z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych, opracowuje się opinię geotechniczną, a zgodnie z § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. Przedłożona dokumentacja geotechniczna jest zgodna z ww. przepisami rozporządzenia, bowiem zawiera:

opinię geotechniczną, w której ustalono dla projektowanej inwestycji proste warunki gruntowe i w przypadku kabli energetycznych i teletechnicznych oraz rur gazu średniego i wysokiego ciśnienia przyjęto I kategorię geotechniczną, a dla pozostałych elementów infrastruktury II kategorię geotechniczną,

dokumentację podłoża gruntowego, w której dokonano klasyfikacji i charakterystyki gruntów podłoża,

projekt geotechniczny.

Zatem zawartość dokumentacji geologicznej odpowiada wymogom przytoczonych powyżej przepisów prawa.

Ad 24. Nie było konieczności uwzględnienia dodatkowych zjazdów do planowanych inwestycji w sąsiedztwie przedmiotowego układu drogowego, ponieważ zarządca drogi (ZIKIT) nie wykazał takich zjazdów.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 29 ust. 1 i ust. 2 ustawy o drogach publicznych, budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, natomiast tylko w przypadku budowy lub przebudowy drogi - budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi. W świetle powyższego inwestor nie ma możliwości prawnych budowania nowych zjazdów w ramach przedmiotowej inwestycji.

W odniesieniu do wymagań dotyczących poszanowania interesów osób trzecich organ II instancji w postanowieniu z 21.01.2015 r. znak: [....] zlecił organowi I instancji (postępowanie wyjaśniające opisane na stronie 9, 10 i 11 decyzji II instancji) uzupełnienie opisu do projektu zagospodarowania terenu w pkt 7 dotyczącym zapewnienia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich w zakresie dostawy wody, kanalizacji, gazu, energii elektrycznej, cieplnej, środków łączności w trakcie realizacji inwestycji i po jej zakończeniu. Zgodnie z wymaganiami organu II instancji opis został uzupełniony w dokumentacji projektowej stanowiącej załącznik do pisma z 1 kwietnia 2015 r.

Działka skarżącego nr ewid. [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] w K. w całości przeznaczona jest pod planowaną inwestycję.

W związku z powyższym organ II instancji stwierdził, że interesy osób trzecich nie zostały naruszone.

Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy stwierdził, że szereg zarzutów w nim podniesionych okazało się niezasadnych, natomiast te, w których zasadnie wykazano wady dokumentacji projektowej i wadę decyzji organu I instancji zostały uwzględnione, ponieważ w postępowaniu odwoławczym wady te zostały usunięte, wątpliwości wyjaśnione, a decyzja została zreformowana w zakresie oznaczenia stron postępowania. Załącznikiem do decyzji organu odwoławczego jest: Załącznik Nr 4 - wykaz stron postępowania - do decyzji organu I instancji.

44

[....] spółka z o.o. S.K.A. z siedzibą w K. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez:

a) zreformowanie decyzji w sposób, z którego wynika, że żadna ze Spółek: to jest ani Spółka [....] spółka z o.o. S.K.A. jako były użytkownik wieczysty, ani Spółka [....] spółka z o.o. S.K.A., jako obecny użytkownik wieczysty, nie jest stroną w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, ponieważ żadna ze Spółek nie znalazła się w załączniku do decyzji Wojewody (Załącznik Nr 4 - wykaz stron postępowania - do decyzji organu I instancji).

b) sprzeczność skarżonej decyzji z jej uzasadnieniem, polegająca na sprzeczności pomiędzy uzasadnieniem skarżonej decyzji - w którym za stronę uznana zostaje Spółka [....] Sp. z.o.o. S.K.A, a załącznikiem nr 4, który to załącznik stanowić ma (w wyniku reformacji) wykaz stron postępowania do decyzji organu pierwszej instancji, a w którym to załączniku brak jest Spółki [....] sp. z o.o. S.K.A, jak również brak jest przywołania użytkownika wieczystego nieruchomości oznaczonej jako działka [....] obr. [....] , przeznaczonej pod drogę,

c) zreformowanie decyzji pierwszoinstancyjnej w sposób nieprawidłowy, polegający na tym, że w miejsce rozdzielnika decyzji zawierającego wykaz stron postępowania, wprowadzony został załącznik do decyzji pierwszoinstancyjnej z wykazem stron postępowania, który to załącznik (nr 4) jest niekompatybilny z wykazem stron postępowania ustalonym przez organ l instancji, ponieważ w załączniku tym brak jest Spółki [....] spółka z o.o. S.K.A.

2. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., polegające na nieuchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej, pomimo tego, że zawierała ona wady, które potwierdzały zarzuty złożone przez skarżącą Spółkę, zamiast uchylenia decyzji organ odwoławczy prowadził postępowanie mające na celu "naprawienie" wad projektu.

3. art. 136 K.p.a., poprzez przekroczenie uprawnień wynikających z tego przepisu, polegające na tym, że organ odwoławczy nie przeprowadził dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, ale przeprowadził postępowanie mające na celu poprawienie i uzupełnienie projektu budowlanego w zakresie złożonych zarzutów, w celu wykazania, że decyzja organu I instancji oraz dokumentacja zatwierdzona tą decyzją były prawidłowe.

4. naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a., w związku z art. 11d ust. 5 ustawy, przez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, to jest powielenie błędu organu I instancji i utrzymanie w mocy tezy, że przymiot strony w postępowaniu mającym na celu wydanie przedmiotowej decyzji ma poprzedni użytkownik wieczysty nieruchomości (podmiot, który zbył nieruchomość), nie zaś użytkownik wieczysty posiadający tytuł prawny do nieruchomości na czas trwania postępowania i wydania decyzji [....] (nabycie użytkowania wieczystego nastąpiło z dniem 31.12.2013 r., zaś złożenie wniosku o decyzję [....] w dniu 14.03.2014 r., decyzja wydana została w dniu 25 czerwca 2014 r.),

5. Naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a. i 97 § 1 pkt 4 K.p.a., przez pominięcie kwestii toczącego się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 27 grudnia 2013 r. znak: [....] , zmieniającej decyzję pozwolenia wodnoprawnego z dnia 19.11.2013 r. znak: [....] na likwidację otwartego, ziemnego odcinka rowu biegnącego po wschodniej stronie ul. [....] w K. i zastąpienie go betonowym ściekiem korytkowym w związku w ramach rozbudowy ul. M.K. i ul. A.S. w K. , w zakresie końcowego punktu 1 decyzji pozwolenia wodnoprawnego z dnia 19.11.2013 r. znak: [....] , polegające na braku zawieszenia postępowania w związku z toczącym się postępowaniem o stwierdzenie nieważności decyzji stanowiącej podstawę wydania decyzji [....].

6. Naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 i 78 K.p.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez pominięcie kwestii stwierdzenia przez Dyrektora [....] w dniu 19.01.2015 r. nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 27 grudnia 2013 r. znak: [....] , zmieniającej decyzję pozwolenia wodnoprawnego z dnia 19.11.2013 r. znak: [....] , utrzymanej w mocy decyzją [....] z dnia 11.06.2015 r. znak: [....] , brak w tym zakresie zarówno uzasadnienia prawnego, jak i faktycznego.

7. Naruszenie art. 9. w zw. z art. 8 K.p.a. w związku z art. 78 i 107 § 3 K.p.a., poprzez brak odniesienia się do części zarzutów zawartych w odwołaniu i jego uzupełnieniach, kwestii mapy do celów projektowych, której kopia sporządzona z dwóch map załączona została do projektu budowlanego i potwierdzona za zgodność z oryginałem, który to oryginał nie istnieje.

Przy tak postawionych zarzutach strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji – jako wydanych z uchybieniem prawa.

Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. strona skarżąca zmodyfikowała żądanie skargi, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa z powodu pozbawienia strony skarżącej możliwości udziału w postępowaniu.

Wojewoda [....] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź też inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zatem zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa.

Należy także mieć na względzie treść art. 31 ust. 2 specustawy drogowej, który stanowi, że w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 K.p.a.

Decyzja Wojewody [....] poddana kontroli Sądu jest prawidłowa. Sąd podziela istotę zawartych w niej obszernych rozważań.

Stosownie do treści art. 11a ust. 1 specustawy, według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania decyzji, wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi (ust. 1 ).

Natomiast zgodnie z art.11f ust. 1 ustawy, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności:

1) wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii;

2) określenie linii rozgraniczających teren;

3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa;

4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich;

5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1;

6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego;

7) zatwierdzenie projektu budowlanego;

8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące:

a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych,

b) określenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych,

c) określenia terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych,

d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie,

e) obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu,

f) obowiązku przebudowy dróg innych kategorii,

g) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. e i f,

h) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. e i f.

Nadto zgodnie z odrębnym przepisem art. 25 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2015, poz. 460), budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowań dróg różnej kategorii, wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, należy do zarządcy drogi właściwego dla drogi wyższej kategorii.

Wskazać też należy, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej niewątpliwie jest decyzją związaną, co wynika z art. 11e specustawy, zgodnie z którym nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. Zatem w przypadku spełnienia przez inwestora wymaganych przepisami warunków, organ miał obowiązek zezwolić na realizację inwestycji drogowej.

Najdalej idącym zarzutem skargi jest zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez błędne określenie stron postępowania, w porównaniu z zawartością załącznika do decyzji Wojewody (Załącznik Nr 4 - wykaz stron postępowania - do decyzji organu I instancji), który jest – zdaniem strony skarżącej - niekompletnym wykazem stron postępowania ustalonym przez organy. Powiązany z powyższym jest zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a., w związku z art. 11d ust. 5 specustawy, przez przyznanie przymiotu strony poprzedniemu, nie zaś aktualnemu w chwili wydania decyzji, użytkownikowi wieczystemu nieruchomości. Strona skarżąca akcentuje również związane z tym pozbawienie jej możliwości udziału w postępowaniu.

Odnosząc się do powyższego należy przede wszystkim podkreślić, że pełnomocnik strony skarżącej jest wprost wskazany jako otrzymujący zaskarżoną decyzję (strona 26 decyzji, k. 220 akt administracyjnych). W związku z powyższym zarzut niepotraktowania skarżącej jako strony, przez zaniechanie umieszczenia jej w załączniku do decyzji Wojewody (Załącznik Nr 4 - wykaz stron postępowania - do decyzji organu I instancji) nie mógł przynieść skutku. Strona skarżąca brała czynny udział w postępowaniu odwoławczym przed organem II instancji, które toczyło się wskutek wniesionego przez stronę skarżącą i przyjętego do rozpoznania przez organ odwoławczy odwołania od decyzji I instancji.

Sąd wskazuje ponadto, że zgodnie z art. 22 ust. 2 w związku z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, właściciele, a w odniesieniu do gruntów państwowych i komunalnych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części, są obowiązane zgłaszać terenowemu organowi administracji państwowej stopnia podstawowego wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Jak wynika z materiału dowodowego przedmiotowej sprawy strona skarżąca wypełniła ww. obowiązek. Trafnie organ odwoławczy wskazał, że ze względu na wypełnienie tego obowiązku strona skarżąca mogła oczekiwać, że zostanie poinformowana o toczącym się postępowaniu zgodnie z przepisami specustawy, także w drodze zawiadomienia na adres podany w ewidencji gruntów.

Dane właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji wskazanych w katastrze nieruchomości, winny być aktualne co najmniej na dzień wszczęcia postępowania. Należy jednak uznać, iż prawidłowo w trakcie prowadzonego przez organ I instancji postępowania przyjęto, iż zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z lutego 2014 r., tj. aktualnym na miesiąc przed złożeniem wniosku, które miało miejsce 14 marca 2014 r., użytkownikiem wieczystym działki nr ewid. [....] obręb [....] , jedn. ewid. [....] w K. była [....] Sp. z o. o. Sp.K.A. w K. Datą wszczęcia postępowania jest w przedmiotowej sprawie dzień 14 marca 2014 r., a dane właścicieli lub użytkowników wieczystych objętych wnioskiem o wydanie decyzji wskazanych w katastrze nieruchomości były aktualne na dzień wszczęcia postępowania – widniały w rejestrze gruntów.

Spółka [....] Sp. z o. o. Sp.K.A. w K. nie odebrała żadnej korespondencji, ani dokumentu wydanego w trakcie prowadzonego postępowania przez organ I instancji w przedmiotowej sprawie, zatem nie posiadała wiedzy o toczącym się postępowaniu i tym samym nie mogła poinformować organu I instancji o zmianie podmiotu, tj. użytkownika wieczystego nieruchomości nr ew. [....] , obręb [....] , jedn. ewid. [....] w K. , której właścicielem jest Skarb Państwa.

Dopiero w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego strona skarżąca przedłożyła aktualny wypis z rejestru gruntów z 17 lipca 2014 r. wydany przez Prezydenta Miasta K. potwierdzający, że [....] Spółka z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w K. jest użytkownikiem wieczystym przedmiotowej działki.

Prawidłowo zatem organ odwoławczy uznał stronę skarżącą za stronę prowadzonego postępowania odwoławczego. W postępowaniu przed organem I instancji strona skarżąca nie brała udziału w postępowaniu, bowiem wg danych z wypisu z rejestru gruntów z 14 lutego 2014 r., wydanego przez Prezydenta Miasta K. , użytkownikiem wieczystym ww. działki był inny podmiot.

Zmiana w rejestrze gruntów została wpisana 3 kwietnia 2014 r. na podstawie zawiadomienia z 10 marca 2014 r., [....] oraz aktu notarialnego [....] z 31 grudnia 2013 r. (opis zmiany: dz. nr [....],[....], obręb [....] w miejsce [....] Sp. z o.o. Sp. Komandytowo-Akcyjna wpisano [....] Sp. z o.o. S p. Komandytowo-Akcyjna, rodzaj zmiany: zmiany podmiotowe).

Powyższa zmiana, wpisana w rejestrze gruntów 3 kwietnia 2014 r., nastąpiła w trakcie prowadzonego przez organ I instancji postępowania, wszczętego wnioskiem złożonym 14 marca 2014 r. w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację planowanej inwestycji drogowej, który nie miał wiedzy o zaistniałych zmianach.

Trafnie organ II instancji zwrócił uwagę, że brak jest uregulowań prawnych określających częstotliwość sprawdzania aktualności wpisów z ewidencji gruntów poprzez organy udzielające zezwoleń na realizację inwestycji drogowych.

Zgodnie z art. 10 K.p.a. oraz art. 11d ust. 5 i art. 11f ust. 3 specustawy, organy zapewniły czynny udział w każdym stadium postępowania wszystkim stronom postępowania, tj. wymienionym w wykazie stron postępowania, sporządzonym na podstawie aktualnych wypisów z ewidencji gruntów (w których strona skarżąca nie figurowała) oraz pozostałym stronom postępowania, które były zawiadamiane w drodze obwieszczenia, publikowanego w prasie, na stronie internetowej oraz na tablicach ogłoszeń urzędowych, a to oznacza, że informacje te były powszechnie dostępne i miał do nich dostęp każdy, nie tylko strony wymienione w wykazie.

Wbrew zatem stanowisku strony skarżącej, organy nie naruszyły art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a., w związku z art. 11d ust. 5 specustawy, bowiem zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z lutego 2014 r. (aktualne dane), na miesiąc przed złożeniem wniosku wszczynającego postępowanie figurował w nim poprzedni użytkownik wieczysty. Prawa strony skarżącej zostały jednak należycie uszanowane poprzez wzięcie przez nią udziału w postępowaniu przed organem II instancji.

Zarówno organ II, jak i realizujący jego zalecenia organ I instancji, zapewnił stronom postępowania, w tym stronie skarżącej czynny udział w każdym stadium postępowania. Uchylenie w części zaskarżonej decyzji miało na celu wypełnienie normy z art. 107 § 1 K.p.a. poprzez oznaczenie stron postępowania.

Postępowanie administracyjne w sprawie kończy ostateczna decyzja organu II instancji, wobec czego doręczenie tej decyzji skarżącej jako stronie, bez wprowadzenia jej do wykazu stron widniejących w załączniku do decyzji organu odwoławczego "Załącznik Nr 4 - wykaz stron postępowania - do decyzji organu I instancji" nie narusza żadnych praw strony skarżącej.

Kolejną grupą zarzutów strony skarżącej jest zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. i art. 136 K.p.a., polegającego na nieuchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej w całości, mimo tego, że zawierała ona wady. Zdaniem strony skarżącej, zamiast uchylenia decyzji I instancji organ odwoławczy prowadził postępowanie mające na celu "naprawienie" wad projektu, czym - zdaniem skarżącej - przekroczył swoje uprawnienia. Organ odwoławczy trafnie stwierdził, że zarzut naruszenie art. 7 i art. 77 K.p.a. przez organ I instancji był częściowo zasadny. Stwierdzone uchybienia zasadnie jednak nie doprowadziły do uchylenia decyzji I instancji. Naruszenie przez organ I instancji ww. przepisów postepowania nie skutkowało bowiem koniecznością wyjaśnienia sprawy w zakresie mającym istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Jak zasadnie wskazał organ odwoławczy, zawarty w aktach organu I instancji zebrany w sprawie obszerny materiał dowodowy, w postaci dokumentacji projektowej, mapy z proponowanym przebiegiem drogi, map z projektami podziału nieruchomości, projektu budowlanego, uzgodnień i decyzji administracyjnych, wypisów z rejestru gruntów potwierdzał, że organ I instancji był przygotowany merytorycznie w zakresie niezbędnym do załatwienia przedmiotowej sprawy. Wskazane w odwołaniu i dostrzeżone przez organ odwoławczy uchybienia w projekcie budowlanym i innych przedłożonych przez inwestora dokumentach, zostały usunięte w postępowaniu odwoławczym.

Należy tu zdecydowanie podkreślić, że prowadząc postępowanie odwoławcze w II instancji organ odwoławczy nie ogranicza się do kontroli legalności zaskarżonej decyzji (jak czyni to sąd administracyjny rozpoznający skargę), a prowadzi merytoryczne postępowanie rozpoznawcze. Zatem organ odwoławczy był uprawniony, a nawet zobowiązany, do podjęcia przedsięwziętych w sprawie licznych kroków skierowanych do organu I instancji i inwestora, mających na celu usunięcie wad projektu. Odwołanie przenosi bowiem na organ odwoławczy kompetencje do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy tylko w ograniczonym zakresie ma kompetencje kasacyjne, a przede wszystkim winien ponownie merytorycznie rozpatrzyć całokształt sprawy. Ponownie rozpoznając i rozstrzygając sprawę organ odwoławczy jest obowiązany usunąć naruszenie prawa materialnego i prawa procesowego, których dopuścił się organ I instancji (vide wyrok NSA z 6 maja 2005 r., sygn. OSK 1548/04, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stosownie do art. 136 K.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Użyty w art. 136 K.p.a. zwrot "organ (...) może przeprowadzić" określany jest w nauce jako "upoważnienie do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na równi z organem I instancji. Obowiązek uzupełnienia postępowania wyjaśniającego ciąży na organie (...) tylko w przypadku, gdyby zaniechanie takiego uzupełnienia prowadziło do sprzecznego z zasadami prawdy obiektywnej oraz udziału strony załatwienia sprawy" (E. Ochendowski (w:) S. Jędrzejewski, E. Ochendowski, Postępowanie administracyjne..., s. 103).

Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie organ odwoławczy zastosował możliwości przewidziane w art. 136 K.p.a., poprzez wielokrotne wzywanie organu I instancji i inwestora do uzupełniania projektu i innych dokumentów stanowiących materiał dowodowy. Organ odwoławczy nie przekroczył przy tym zakresu sprawy administracyjnej wyznaczonego przez decyzję organu I instancji. Wbrew stanowisku strony skarżącej, poprawienie i uzupełnienie projektu budowlanego, do którego doprowadził organ odwoławczy, zostało przeprowadzone w ramach dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.

Dwukrotne rozpoznanie sprawy oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego. Przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej.

Organ odwoławczy, realizując zasadę szybkości postępowania, dążył do wnikliwego i szybkiego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, posługując się możliwie najprostszymi prowadzącymi do tego środkami.

Kolejnym zarzutem skargi jest zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 i 78 K.p.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a. i 97 § 1 pkt 4 K.p.a., przez pominięcie kwestii toczącego się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 27 grudnia 2013 r. znak: [....] , zmieniającej decyzję pozwolenia wodnoprawnego z dnia 19.11.2013 r. znak: [....] oraz kwestii stwierdzenia przez Dyrektora [....] w dniu 19.01.2015 r. nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 27 grudnia 2013 r. znak: [....] , utrzymanej w mocy decyzją [....] z dnia 11.06.2015 r. znak: [....], Sąd stwierdził, że do projektu inwestor załączył wymienione wyżej decyzje Prezydenta Miasta T. (k. 83f i 83g). Z kolei przywołanych przez stronę skarżącą decyzji [....] z dnia 19 stycznia 2015r. oraz Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 11 czerwca 2015r. znak: [....] brak jest w aktach przedstawionych Sądowi wraz z kontrolowaną decyzją.

Niezależnie od tego należy podkreślić, że decyzja przywołana przez stronę skarżącą stwierdza nieważność nie pierwotnej decyzji z dnia 19.11.2013 r. udzielającej pozwolenia wodnoprawnego, a jedynie decyzji z dnia 27 grudnia 2013 r. nieznacznie ją modyfikującej. Zmiana polegała jedynie na zmianie opisu długości rowu podlegającego zasypaniu o 1 cm (z "od hm 0+56,45 do hm 0+95,94" na "od hm 0+56,45 do hm 0+95,95") oraz zmianie określenia odprowadzenia wody z "do kanalizacji deszczowej realizowanej w ramach realizowanej inwestycji drogowej" na "do istniejącego rowu drogowego".

Zarzuty związane z odwodnieniem inwestycji, odprowadzeniem wód deszczowych i braku dokumentacji projektowej, w tym geologicznej, były podnoszone przez stronę skarżącą już na etapie odwołania. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że do projektu załączono projekty branżowe, w tym: kanalizacji deszczowej i wodno-kanalizacyjnej, opinię Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z 24 września 2013 r. znak: [....], informującą, że inwestycja nie podlega zaopiniowaniu przez [....] w K. , bowiem zakres robót objętych opracowaniem nie będzie kolidować z żadnymi istniejącymi urządzeniami wodnymi, w projekcie nie przewidziano wykonania nowych urządzeń wodnych, a teren objęty inwestycją nie jest narażony na niebezpieczeństwo powodzi.

W trakcie postępowania odwoławczego organ II instancji postanowieniem z 21 stycznia 2015 r. znak: [....] zlecił przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz uzupełnienia akt sprawy organowi I instancji, m.in. w zakresie uzupełnienia projektu budowlanego dotyczącego odwodnienia, o opis dotyczący wykonania odwodnienia powierzchniowego, w tym o informację dotyczącą projektu odwodnienia o część dotyczącą zasypania rowu gruntem niewysadzinowym i wykonania odwodnienia powierzchniowego z płyt korytkowych betonowych o dł. 39,5m. W konsekwencji projekt budowlany został uzupełniony w części opisowej do projektu zagospodarowania terenu, w pkt 4, pn.: "Projektowane zagospodarowanie terenu" na stronie 13.6 w zakresie dotyczącym odwodnienia, w którym odniesiono się do warunków zawartych w decyzji Prezydenta Miasta T. z 19 listopada 2013 r., znak: [....] o pozwoleniu wodnoprawnym i zmieniającej ją w części pkt 1 decyzji Prezydenta Miasta T. , znak: [....] z 27 grudnia 2013 r. w zakresie wykonania odwodnienia powierzchniowego w postaci ścieku korytowego na długości 39,50 mb. Ponadto uzupełniony został projekt budowlany branży drogowej na stronie 92d w części opisowej w zakresie uzgodnionych ww. warunków projektowanego odwodnienia oraz w części rysunkowej – rys. nr D/3 na stronie 101A, o rysunek zasypania istniejącego rowu gruntem niewysadzinowym, a także uzupełniony został projekt budowlany branży wodno-kanalizacyjnej dotyczący budowy kanalizacji deszczowej w części opisowej na stronie 114d o opis, dotyczący ww. warunków projektowanego odwodnienia w związku z pozwoleniem wodnoprawnym.

Ponadto na mapie z proponowanym przebiegiem drogi zaznaczona jest kanalizacja deszczowa. Oznaczono kanalizację deszczową symbolem oraz oznaczono znakiem graficznym wpusty deszczowe wraz z przyłączami.

Pokazano spadki odprowadzenia wody do kanalizacji opadowej (strzałkami w kolorze czarnym). Kanalizacja opadowa została zaprojektowana w ten sposób, że wody opadowe z ul. [....] , z ul. A.S. , z ul. [....] i z ul. [....] , będą odprowadzane do nowo projektowanego kolektora kanalizacji deszczowej za pomocą wpustów deszczowych wraz z przyłączami, usytuowanych w rejonie skrzyżowania ww. ulic, co zostało oznaczone na mapie następująco:

- na wschodnim wlocie ul. [....] , po lewej stronie ulicy, znajduje się jeden wpust deszczowy i na tym odcinku drogi spadek odprowadzenia wody znajduje się w kierunku skrzyżowania,

- na zachodnim wlocie ul. [....] po obu stronach ulicy znajdują się dwa wpusty i na tym odcinku drogi spadek odprowadzenia wody znajduje się w kierunku ulicy [....],

- na wlocie ul. [....] po prawej stronie ulicy i na tym odcinku drogi spadek odprowadzenia wody znajduje się w kierunku skrzyżowania.

Odbiornikami wód opadowych jest:

- istniejąca kanalizacja deszczowa zlokalizowana w rejonie skrzyżowania następujących ulic: - ul. [....] z ul. [....], - ul. [....] z ul. [....] , - ul. [....] z ul. [....] , oraz

- rów ziemny po wschodniej stronie ul. [....] , który zostanie zastąpiony korytkami betonowymi. Natomiast rów w postaci ścieku korytowego zaznaczony jest na mapie z proponowanym przebiegiem drogi po wschodniej stronie ulicy [....] symbolem, który w legendzie mapy opisano jako: korytka betonowe 50/50/15.

Jak wynika z powyższego mapa znajdująca się w aktach sprawy posiada linie określające teren niezbędny do dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu, określa sposób odprowadzenia wód deszczowych, posiada oznaczenie rowu, w którym będzie odwodnienie powierzchniowe w postaci ścieku korytowego z odprowadzeniem do istniejącego rowu drogowego.

Podsumowując kwestię odwodnienia Sąd stwierdził, że niewątpliwie organ odwoławczy naruszył art. 7, art. 77 K.p.a. przez niezbadanie i niewłączenie do akt przywoływanej przez stronę skarżącą decyzji nieważnościowej. Organ naruszył również art. 107 § 3 K.p.a. powołując się w zaskarżonej decyzji na decyzję, której nieważność została uprzednio stwierdzona.

Mając jednak na uwadze, że nie stwierdzono nieważności pierwotnej decyzji Prezydenta Miasta T. z 19 listopada 2013 r., znak: [....] , a także, że w ramach postępowania odwoławczego projekt budowlany został uzupełniony w stosownym zakresie, naruszenie to nie miało i nie mogło mieć wpływu na istotę i wynik sprawy. Ostatecznie zatem kwestia odwodnienia została opisana w projekcie w sposób zapewniający wypełnienie mających zastosowanie przepisów prawa oraz z poszanowaniem interesów osób trzecich i stron postępowania, co zasadnie stwierdził organ odwoławczy.

Za niezasadne wreszcie należy uznać zarzuty dotyczące naruszenia art. 9 w zw. z art. 8 K.p.a. w związku z art. 78 i 107 § 3 K.p.a., poprzez brak odniesienia się do części zarzutów zawartych w odwołaniu i jego uzupełnieniach, kwestii mapy do celów projektowych, której kopia sporządzona z dwóch map została załączona do projektu budowlanego i potwierdzona za zgodność z oryginałem, który nie istnieje.

Sąd stwierdził, że w aktach organu I instancji znajduje się załącznik nr 1 do decyzji, tj. mapa w skali 1: 500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu.

Trafnie organ odwoławczy - na podstawie uzupełnionego przez pełnomocnika inwestora materiału dowodowego, tj. oryginału mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobu powiatowego Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Prezydenta Miasta K. 29 maja 2014 r. pod nr [....] , obejmującej brakujący obszar otaczający teren inwestycji oraz znajdującego się w aktach organu I instancji oryginału mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobu powiatowego [....] Prezydenta Miasta K. pod nr [....] , 2 września 2013 r. - ustalił, że mapa z proponowanym przebiegiem drogi, a także mapa, na której pokazano projekt zagospodarowania terenu, zostały sporządzone zgodnie z § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r.

Zgodnie z ww. przepisami projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej, a w razie braku mapy zasadniczej w odpowiedniej skali, projekt sporządza się na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a materiały zasobu opatruje się odpowiednią klauzulą.

Ww. mapy stanowią właściwe dokumenty, wymagane ww. przepisami prawa. Przedstawienie razem dwóch map z obszarów przylegających do siebie nie może być traktowane jako próba przerobienia dokumentu, czy innego rodzaju naruszenie prawa.

Projekt zagospodarowania przedstawiony na tak uzyskanej mapie w sposób czytelny uwidacznia granice działek. Na mapie z proponowanym przebiegiem drogi znajdują się dwie klauzule, które informują, że sporządzona została ona na dwóch różnych mapach do celów projektowych, a przedłożone ww. oryginały map do celów projektowych potwierdzają zgodność mapy z proponowanym przebiegiem drogi oraz z projektem zagospodarowania terenu.

Mapa, na której sporządzono proponowany przebieg drogi oraz projekt zagospodarowania terenu, jest zgodna z art. 2 pkt 7 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, według którego mapa zasadnicza to opracowanie kartograficzne zawierające aktualne informacje np. o elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu oraz z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r., według którego projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządza się na kopii mapy zasadniczej, a mapy o której mowa w § 4, zwane dalej "mapami do celów projektowych", powinny obejmować obszar otaczający teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m, a w razie konieczności ustalenia strefy ochronnej, także teren tej strefy.

Organ II Instancji dopełnił swoich obowiązków związanych zarówno z rozpatrzeniem i odniesieniem się do zarzutów zawartych w odwołaniu (jak i składanych w trakcie całego postępowania prowadzonego przed tym organem), wszystkie zastrzeżenia strony skarżącej wnikliwie wyjaśniał, jak również - zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania - przeprowadził ponownie postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Okoliczności te zostały odzwierciedlone w szczegółowym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Kontrolowane decyzje, zdaniem Sądu, czynią zadość przepisom prawa, w tym w szczególności wymogom określonym w art. 11f ust. 1 specustawy. Decyzja organu I instancji zawiera bowiem wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, zatwierdzenie podziału nieruchomości, oznaczenie nieruchomości, które staną się własnością jednostki samorządu terytorialnego z dniem, w którym decyzja stanie się ostateczna oraz wskazanie nieruchomości, na których ustalono obowiązek przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu i przebudowy dróg innych kategorii, a także oznaczenie nieruchomości, dla których ograniczono sposób korzystania. Ponadto ww. decyzją zatwierdzono projekt budowlany oraz ustalono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz warunki wynikające z potrzeb obronności państwa, wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, a także określono termin wydania nieruchomości, zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy.

Reasumując, w ocenie Sądu zarzuty podniesione przez stronę skarżącą w skardze okazały się bezzasadne. Sąd nie stwierdził również żadnych uchybień skutkujących uwzględnieniem skargi. Z wszystkich wyżej wymienionych względów Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i dlatego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu.