Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 8/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: wymierzono grzywnę

SENTENCJA

sygn. akt II SO/Kr 8/12 Kraków, dnia 10 kwietnia 2012 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F.L. o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. grzywny za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie postanawia: I. wymierzyć Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych); II. zasądzić od Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. na rzecz skarżącego F.L., kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

F.L. wniósł w dniu 23 stycznia 2012r. skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie

w dniu 22 lutego 2012r.

W dniu 20.02.2012 r. F.L. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z powodu nieprzekazania sądowi powyżej opisanej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Wskazując art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.) podał, że przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nadto podkreślił, że Dyrektor ZIKiT w K. postępuje względem niego szczególnie nagannie, bo po raz kolejny utrudnia mu skorzystanie z konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej

i Transportu w K. wniósł o jego oddalenie. Powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 organ wskazał, że regulacja przepisu art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma funkcję represyjną, dyscyplinującą oraz prewencyjną. Nadto podkreślił, że przedmiotowa skarga na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. została wniesiona przez skarżącego do niewłaściwego organu - Urzędu Miasta K. . Skarga ta została przekazana do Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w dniu 24 stycznia 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę

w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak stanowi art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku wszczynającego postępowanie sadowe stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy został uregulowany przepisem szczególnym w sprawach, dotyczących udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.), do skarg rozpatrywanych

w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu, zgodnie z art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny Sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Nie bez wpływu pozostaje także to, czy organ po wniesieniu skargi wykonał ciążące na nim obowiązki. Ponieważ wniosek

o wymierzenie grzywny został złożony w 2012r. do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011r. ogłoszone komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012r. (M. P. z 2012r., poz. 63). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2009r. wyniosło 3.399,52 zł.

Przekazanie skargi sądowi z uchybieniem terminu, ale przed powzięciem przez organ administracji wiedzy o złożeniu wniosku o ukaranie go grzywną nie uzasadnia oddalenia takiego wniosku ani umorzenia postępowania nim wywołanego. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009r. (ONSAiWSA 2010/1/2), wymierzenie grzywny za przekroczenie terminu ma znaczenie nie tylko dyscyplinujące, wiąże się również z funkcją represyjną oraz prewencyjną. Ukaranie organu bowiem służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych.

Ustalając wysokość grzywny, Sąd uznał, że naruszenie obowiązku przekazania przedmiotowej skargi nie było znaczne. Skarga i akta sprawy zostały ponadto przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zanim jeszcze organowi administracji doręczono odpis wniosku o wymierzenie mu grzywny. Okoliczności te nie mogą zwalniać organu od odpowiedzialności za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie, mają natomiast wpływ na wysokość wymierzanej grzywny.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie I. postanowienia, za podstawę biorąc art. 55 § 1 w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a. W punkcie II. postanowienia rozstrzygnięto o kosztach postępowania, mając na uwadze art. 200 i art. 205 § 1 w zw.

z art. 64 § 3 p.p.s.a.