Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 767/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 września 2011 r. sprawy ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ J. Zieliński


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 22 lipca 2011 r. pełnomocnik Gminy. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż wymierzona kara została zawyżona, a ponadto w aktualnym budżecie Gminy brak jest środków na uiszczenie kary w wysokości [...] złotych i nie była ona przewidziana w prognozie finansowej. Zapłata kary wiąże się ze znacznymi zmianami w planowaniu wydatkami lub też zaciągnięciem zobowiązań finansowych, co wymaga zgody Rady Gminy. W obecnej sytuacji zapłata kary pieniężnej będzie skutkować niemożliwością regulacji zobowiązań niezbędnych do jej prawidłowego funkcjonowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści art. 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić wyjątkowo, w ściśle określonych sytuacjach.

Niezbędnym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1328/10 opubl. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała w wystarczający sposób, iż zapłata orzeczonej kary uzasadnia zastosowania środka ochrony tymczasowej. Jakkolwiek kwota orzeczonej kary jest wysoka to jednak Gmina nie wyjaśniła w jakim stopniu jej wykonanie wpłynie na zrównoważenie budżetu gminy oraz czy doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku nie zawarto żadnych danych pozwalających ocenić kondycje finansową skarżącej (np. jej dochodów, wydatków, deficytu). Również powoływanie się na konieczność podjęcia szeregu działań o charakterze formalno – prawnym, w celu pozyskania środków na zapłatę kary, nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Podkreślić należy, iż przesłanką do uwzględnienia wniosku skarżącego nie mogą być merytoryczne zarzuty wobec zaskarżonej decyzji. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. r. sygn. akt FZ 358/04 (opubl. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a który to pogląd niniejszy Sąd w pełni akceptuje, zasadność merytorycznych zarzutów może być przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi.

Należy także nadmienić, iż orzeczona kara ma być zapłacona na konto Gminy L., a więc skarżącej. Co prawda, kwota ta ma być przeznaczona na cele związane z ochroną środowiska i gospodarką wodną jednakże w rzeczywistości nastąpi jedynie jej przesuniecie na inne cele w ramach tego samego budżetu.

Mając na względzie powyższe i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ J. Zieliński