Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 22/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Aby ukarać grzywną organ w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona musi wykazać w niebudzący wątpliwości sposób, że skarga wpłynęła do danego organu, a ten jej nie przekazał sądowi w terminie określonym w art. 54 § 2 tej ustay. Nie jest wystarczające wykazanie skierowania skargi do innego organu, w tym nadrzędnego, chyba że zostanie udowodnione, iż ten przekazał ją organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, co zostanie w niebudzący wątpliwości sposób wykazane wraz z datą wpływu do organu, którego ukarania w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a. strona żąda.

TEZY

Aby ukarać grzywną organ w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona musi wykazać w niebudzący wątpliwości sposób, że skarga wpłynęła do danego organu, a ten jej nie przekazał sądowi w terminie określonym w art. 54 § 2 tej ustay. Nie jest wystarczające wykazanie skierowania skargi do innego organu, w tym nadrzędnego, chyba że zostanie udowodnione, iż ten przekazał ją organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, co zostanie w niebudzący wątpliwości sposób wykazane wraz z datą wpływu do organu, którego ukarania w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a. strona żąda.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 marca 2012 r. wniosku S. C. i T. C. o wymierzenie grzywny Staroście W. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów p o s t a n a w i a 1. oddalić wniosek o wymierzenie grzywny, 2. przyznać adwokatowi P. C. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego T. C. wykonane na zasadzie prawa pomocy.-


UZASADNIENIE

II SO/Bk 22/11

UZASADNIENIE

W dniu 28.09.2011 r. do tutejszego sądu wpłynął wniosek S. C. i T. C. o wymierzenie grzywny Staroście W. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność Starosty w podjęciu czynności usunięcia błędnych zapisów w ewidencji gruntów dotyczących działek nr [...] we wsi S. P. gmina K. B. Wnioskodawcy wskazywali, że żądanie usunięcia błędnych zapisów złożyli Staroście w marcu 2011 r., a wskutek jego niezałatwienia – złożyli następnie do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. zażalenie na bezczynność Starosty. Zażalenie nie zostało uwzględnione, dlatego wnieśli w dniu 09.07.2011 r. skargę na bezczynność Starosty polegającą na nieusunięciu błędu geodezyjnego i nieodsunięciu od czynności geodezyjnych geodety powiatowego jako działającego stronniczo i na niekorzyść skarżących. Przedmiotową skargę przedłożyli sądowi za pośrednictwem Starosty W. oraz Rady Powiatu, jednak żaden z tych organów nie przesłał jej sądowi. Jedynie Przewodnicząca Rady Powiatu odebrała wyjaśnienia od geodety, a Rada Powiatu podjęła uchwałę oddalającą skargę na działanie organu.

Skarżący do wniosku o wymierzenie grzywny załączyli kserokopię skargi na bezczynność z 09.07.2011 r., którą, jak twierdzą, wnieśli do sądu za pośrednictwem Starosty i Rady.

W odpowiedzi na wniosek Starosta W. wskazał, że pismo datowane przez wnioskodawców na 09.07.2011 r. i mające stanowić skargę na jego bezczynność nie wpłynęło ani do Starosty, ani do Rady Powiatu. Wyjaśnił, że w dniu 04.04.2011 r. S. C. złożył wniosek o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów działek nr [...] we wsi S. P., na podstawie którego to wniosku wszczęto postępowanie w tym przedmiocie.

W piśmie z 18.01.2012 r. pełnomocnik skarżącego dokonał sprecyzowania zarzutów skargi wskazując, że zawiera ona zarzut zaniechania przez Starostę W. przekazania do WSA w Białymstoku skargi S. i T. C. z 09.07.2011 r. na bezczynność Starosty w przedmiocie usunięcia błędu geodezyjnego (k. 110).

Organ w piśmie z 05.03.2012 r. zaprzeczył faktowi wpłynięcia skargi na bezczynność twierdząc, że złożone przez wnioskodawców do akt potwierdzenia nadania skargi (k. 112) dotyczą pism z innej daty, nie zaś skargi na bezczynność organu z 09.07.2011 r. (k. 115).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o ukaranie Starosty W. grzywną za nieprzekazanie sądowi w oznaczonym terminie akt i skargi na bezczynność, podlegał oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten, stosownie do § 2 cytowanego przepisu, ma obowiązek przekazać sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jeżeli tego obowiązku nie wykona – sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. Aby zachodziła podstawa do zastosowania ostatnio wymienionego przepisu strona powinna wykazać w jakiej dacie złożyła skargę do organu oraz że w terminie trzydziestu dni organ nie przesłał tejże skargi sądowi.

W sprawie niniejszej te okoliczności nie zostały wykazane, a organ w odpowiedzi na skargę zaprzeczył, by wpłynęła do niego skarga na bezczynność z 09.07.2011 r.

Skarżący dowodził w piśmie procesowym z 24.01.2012 r., że skargę na bezczynność przesłał przesyłką poleconą dnia 12.07.2011 r., na dowód czego dołączył potwierdzenie nadania nr [...] (pozostałe potwierdzenia obejmują inne daty niezwiązane ze sprawą), w którym jako adresat figuruje Przewodnicząca Rady Powiatu w Wysokiem M. (k. 117). Na rozprawie wyjaśnił, że to w tej korespondencji zawarta była skarga na bezczynność Starosty, a dlatego kierował ją do Przewodniczącej Rady, gdyż Starosta wcześniejsze pisma przekazywał geodecie bez załatwienia. Jak wyjaśniono na rozprawie przed sądem w dniu 15.03.2012 r., oddzielnie skargi na bezczynność Starosty adresowanej do tego organu nie przesyłano.

Zatem przyjmując za wiarygodne twierdzenia samych skarżących ustalić należy, że w sprawie nie wykazano, by skargę na bezczynność Starosty W. do tego organu wniesiono, a organ nie przekazał jej sądowi zgodnie z obowiązkami sprecyzowanymi w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skoro skarżący nie wykazali, by skargę w określonej dacie do organu złożyli, a organ zaprzeczył, by takowa skarga wpłynęła – brak było możliwości wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na nią sądowi. Dlatego wniosek podlegał oddaleniu.

W tym miejscu dodać należy, iż przyjmując teoretycznie wpłynięcie spornej skargi do Przewodniczącej Rady Powiatu W. jako przesyłki poleconej wskazywanej przez skarżących (czemu ten organ zaprzeczył w sprawie II SO/Bk 23/11) – nie można takiego ewentualnego doręczenia odnosić do organu wskazanego w sprawie niniejszej, bowiem aby ukarać grzywną organ w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. strona musi wykazać w niebudzący wątpliwości sposób, że skarga wpłynęła do danego organu, a ten jej nie przekazał sądowi w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie jest wystarczające wykazanie skierowania skargi do innego organu, w tym nadrzędnego, chyba że zostanie udowodnione, iż tamten organ przekazał ją temu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, co zostanie w niebudzący wątpliwości sposób wykazane wraz z datą wpływu do organu, którego ukarania w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. strona żąda. Tego, jak wyżej wskazano, strona skarżąca nie wykazała.

Już tylko marginalnie zauważyć można, iż na skardze z 09.07.2011 r. jako adresat figuruje "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku za pośrednictwem Pana Starosty W., Pani Przewodniczącej Rady Powiatu W. M., ul. L. [...], [...] W. M.", sam tekst skargi na bezczynność zawiera wiele różnych procesowo wniosków, a także wnioski merytoryczne, co mogło dezinformować adresatów pisma. Podobnie ocenić należy korespondencję poprzedzającą wyznaczenie rozprawy przed sądem.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek podlegał oddaleniu.