Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 277/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,  par. 3,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w B.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem bez wymaganej działalności wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. A Sp. z o.o. w B. W. złożyła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie żądania podniesiono, że wobec podniesionych w skardze zarzutów przeciwko wydanej zaskarżonej decyzji, charakteru sprawy oraz wysokości wymierzonej kary zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Dodatkowo, strona podniosła, że za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przemawia również celowość rozważenia zawieszenia postępowania, z uwagi na postępowanie zawisłe przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, związane z ustawą o grach hazardowych, która stanowiła podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła także, że na skutek wykonania decyzji, zatrzymany zostanie automat do gier, będący własnością strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), cytowanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż jak wynika z treści powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. podnoszony przez skarżącą spółkę na uzasadnienie wniosku fakt zatrzymania urządzenia, nie może być poczytany za powodujący trudne do odwrócenia skutki i tym samym stanowić uzasadnienie dla zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Podobnie jak przesłanki takiej nie stanowi ewentualna konieczność zawieszenia postępowania.

W szczególności wskazać jednak należy, że strona skarżąca nie udokumentowała w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji. W aktach sprawy znajdują się co prawda kopie dokumentów finansowych spółki, przedstawione przez stronę w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i Sąd - rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – informacje te wziął pod rozwagę, jednak nie mogły one stanowić podstawy do pozytywnego załatwienia wniosku strony. Z przedłożonej dokumentacji (rachunki zysków i strat) za kwiecień, maj i czerwiec 2012 r., wynika, że spółka w podanym okresie, pomimo twierdzeń o problemach finansowych i osiąganiu straty, uzyskiwała jednak sukcesywne przychody w wysokości około 40 000 złotych miesięcznie. Ponadto, załączone wyciągi bankowe obrazują jedynie operacje finansowe

w poszczególnych dniach lecz nie w dłuższym okresie czasu.

Tymczasem, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04).

Brak wykazania potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków – grożących stronie skarżącej w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, uniemożliwił pozytywne rozstrzygnięcie wniosku.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowił jak w sentencji.