Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 847/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 1 i 2,  art. 72 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1289
law: Ustawa z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja- Klimczyk, Asesor WSA Monika Krywow, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu podania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. K. (dalej "skarżący" lub "zobowiązany") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wydane w przedmiocie zwrotu podania.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. W dniu [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B., działając jako wierzyciel, wystawił wobec skarżącego tytuły wykonawcze o nr: [...],[...],[...], [...] (dalej również "tytuły wykonawcze"), obejmujące należności osoby trzeciej w podatku od towarów i usług, w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z tytułu wpływów z kosztów egzekucyjnych, opłaty komorniczej i kosztów upomnień, na podstawie decyzji ww. organu z dnia [...]orzekającej o przeniesieniu na zobowiązanego odpowiedzialności za zaległości A sp. z o. o. (dalej: "spółka") powstałe w czasie pełnienia przez zobowiązanego obowiązków członka Zarządu. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (decyzja z dnia [...]).

Odpisy tytułów wykonawczych zostały wysłane skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego na adres: [...],[...], za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

W dniu 8 lipca 2019 r. do [...]Urzędu Skarbowego w B. wpłynęło pismo adwokata i doradcy podatkowego T. W. (dalej "TW") z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie zgłoszenia pełnomocników skarżącego do reprezentowania w toku wszelkich postępowań egzekucyjnych i czynności egzekucyjnych, które zostaną wszczęte przez organ podatkowy w rezultacie otrzymanych upomnień w osobach: adwokata A.D. (dalej "AD"), adwokata i doradcy podatkowego TW, adwokata M. J. (dalej "MJ"). W piśmie z tym wskazano, że pełnomocnikiem do doręczeń wszelkiej korespondencji jest adwokat AD, adres do doręczeń: [...] W..

W dniu 1 sierpnia 2018 r. do [...] Urzędu Skarbowego w B. wpłynęła jako nieodebrana przez zobowiązanego korespondencja zawierająca odpisy tytułów wykonawczych.

W dniu [...] organ egzekucyjny wystąpił do administracji czeskiej z wnioskiem o udzielenie pomocy - wniosek o powiadomienie o tytułach wykonawczych wraz z jednolitym formularzem służącym do powiadomienia, w trybie art. 8 dyrektywy Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń (Dz. Urz. UE L 84 z dnia 31 marca 2010 r., str. 1, dalej "dyrektywa").

W dniu [...] organ współpracujący przekazał organowi wnioskującemu poświadczenie o przekazaniu powyższego dokumentu w dniu [...] osobie wskazanej w wniosku, ze skutkiem prawnym zgodnym z ustawodawstwem krajowym państwa członkowskiego organu współpracującego.

2. Pismem z dnia 10 września 2019 r. zobowiązany, reprezentowany przez adwokat AD, zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych w oparciu o przepis art. 33 § 1 pkt 1, 6 i 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2019, poz. 1438 ze zm., dalej "u.p.e.a."), wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego w myśl art. 34 § 4 ustawy egzekucyjnej, a w przypadku braku umorzenia postępowania egzekucyjnego - o zastosowanie mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.

3. Pismem z dnia 19 września 2019 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 20 września 2019 r. (wpływ do [...]Urzędu Skarbowego w B. w dniu 25 września 2019 r.), skarżący, reprezentowany przez adwokat AD, działając na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 425 ze zm., dalej: "ustawa o wzajemnej pomocy"), wniósł sprzeciw w sprawie doręczenia tytułów wykonawczych. W piśmie tym pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej "k.p.a.") w związku z art. 71 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy poprzez doręczenie tytułów wykonawczych zobowiązanemu z pominięciem pełnomocnika ustanowionego w postępowaniu egzekucyjnym i wniósł, na podstawie art. 72 ust. 4 ustawy o wzajemnej pomocy, o ponowne ich doręczenie na wskazany adres do doręczeń – adres pełnomocnika zobowiązanego ustanowionego w postępowaniu egzekucyjnym. Argumentował, iż w dniu [...] osobie ([...]) niebędącej zobowiązanym ani jego pełnomocnikiem doręczono, w trybie art. 69 ustawy o wzajemnej pomocy, powiadomienie o tytułach wykonawczych, pomimo, że organ posiadał wiedzę na temat ustanowienia przez zobowiązanego pełnomocnika. W konsekwencji, począwszy od daty powzięcia tej wiadomości, organ obowiązany był informować pełnomocnika zobowiązanego o wszelkich czynnościach dokonywanych w związku z egzekucją zobowiązań podatkowych oraz doręczać pełnomocnikowi wszelkie pisma w sprawie (w zakresie wskazanym w pełnomocnictwie doręczonym organowi). Powyższy obowiązek znajduje zastosowanie również do doręczenia tytułów wykonawczych, co zostało potwierdzone w orzecznictwie sądów administracyjnych.

4. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. odmówił uwzględnienia zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych.

Pismem z dnia 12 listopada 2019 r. zobowiązany, reprezentowany przez adwokat AD, wniósł zażalenie na ww. postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], wnosząc o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania egzekucyjnego, ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, zarzucając naruszenie:

1) art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a. oraz art. 40 § 2 k.p.a. związku z art. 32 k.p.a i art. 18 u.p.e.a. poprzez odmowę uznania egzekucji administracyjnej za niedopuszczalną, podczas gdy pełnomocnikowi zobowiązanego nie zostały doręczone tytuły wykonawcze;

2) art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że zobowiązania podatkowe spółki wskazane w tytułach wykonawczych zostaną przez tę spółkę wykonane, a w konsekwencji przedmiotowe zobowiązania zostaną umorzone w stosunku do zobowiązanego;

3) art. 33 § 1 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a. poprzez błędne przyjęcie, że w tytułach wykonawczych została wskazana podstawa prawna prowadzenia egzekucji administracyjnej;

4) art. 34 § 4 u.p.e.a. poprzez niewydanie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego pomimo tego, iż zobowiązany zgłosił uzasadnione zarzuty.

5. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B., działając na podstawie art. 17a u.p.e.a., orzekł o zwrocie zobowiązanemu podania z dnia [...] określonego jako "sprzeciw w sprawie doręczenia tytułów wykonawczych" z dnia [...] o nr: [...],[...],[...],[...].

W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny wyjaśnił, że przepis art. 71 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy dotyczy sytuacji, gdy administracja polska udziela pomocy na wniosek państwa obcego. Organ powołał treść przepisu art. 72 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy oraz art. 17a u.p.e.a., informując, że w zakresie powiadomienia dokonanego na terenie państwa czeskiego właściwym do rozpatrzenia sprzeciwu jest organ, który dokonał powiadomienia.

6. Pismem z dnia 19 grudnia 2019 r. zobowiązany, reprezentowany przez adwokat AD, wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji w celu merytorycznego rozpoznania zgłoszonego sprzeciwu, zarzucając naruszenie: 1) art. 17a u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, 2) art. 36 ustawy o wzajemnej pomocy poprzez jego całkowite pominięcie i nierozpoznanie sprzeciwu na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pomimo tego że sprzeciw dotyczył naruszenia przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. przepisów o doręczeniach określonych w k.p.a.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik zobowiązanego wskazała, iż w dniu [...] osobie niebędącej zobowiązanym ani jego pełnomocnikiem do spraw egzekucji administracyjnej, doręczono, w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy, powiadomienie o tytułach wykonawczych, dołączając je. Doręczenia powiadomienia wraz z tytułami wykonawczymi dokonano z pominięciem pełnomocnika zobowiązanego, tj. adwokat AD, mimo iż pełnomocnik został upoważniony do reprezentowania zobowiązanego w toku wszelkich postępowań egzekucyjnych i czynności egzekucyjnych (zgodnie z pełnomocnictwem z dnia [...]), a Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. został poinformowany o ustanowieniu pełnomocnika.

Zdaniem pełnomocnika zobowiązanego, organ, działając w charakterze organu egzekucyjnego, w ogóle nie powinien skorzystać z pośrednictwa organów administracji czeskiej przy doręczeniu tytułów wykonawczych, ponieważ zobowiązany posiadał pełnomocnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustanowionego w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy, wierzyciel lub organ egzekucyjny występuje z wnioskiem o powiadomienie, gdy nie można dokonać doręczenia zgodnie z odrębnymi przepisami regulującymi doręczenie danego rodzaju dokumentu lub gdy takie doręczenie spowodowałoby nieproporcjonalne trudności. Zatem w sytuacji, gdy doręczenia tytułów wykonawczych można było dokonać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do rąk ustanowionego pełnomocnika (w trybie art. 40 § 2 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.), tryb doręczeń za pośrednictwem administracji czeskiej, wynikający z ustawy o wzajemnej pomocy, w ogóle nie powinien zostać uruchomiony. Złożone pismo, nazwane sprzeciwem, powinno zostać rozpoznane przez właściwy polski organ administracyjny i na podstawie obowiązujących w Polsce przepisów, co wynika z art. 36 ustawy o wzajemnej pomocy.

W ocenie pełnomocnika skarżącego, organ powinien prawidłowo zrekonstruować treść zarzutu zawartego w sprzeciwie i rozpoznać go według właściwych przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, np. w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż konsekwencją nieprawidłowego doręczenia tytułów wykonawczych jest bezskuteczność prowadzonej egzekucji (art. 32 u.p.e.a.).

7. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej "organ odwoławczy") postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 23 § 1, § 4 pkt 1 i art. 17a zdanie 2 u.p.e.a., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy podniósł, iż sprzeciw z dnia 19 września 2019 r. został wniesiony przez zobowiązanego w oparciu o art. 71 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 72 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy w związku doręczeniem tytułów wykonawczych niezgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. - bezpośrednio zobowiązanemu z pominięciem ustanowionego pełnomocnika. Organ zauważył, że treść pisma z dnia 19 września 2019 r. koncentrowała się na tożsamych argumentach, co podnoszone w zarzutach z dnia 10 września 2019 r. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych, w zakresie kwestionowanej dopuszczalności egzekucji (art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a.). W ocenie organu, zobowiązany, wnosząc sprzeciw w trybie art. 71 i art. 72 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy, dążył do zakwestionowania ważności powiadomienia dokonanego w dniu [...] (uznając je za nieskuteczne) - a w konsekwencji do ponownego doręczenia tytułów wykonawczych, w myśl art. 72 ust. 4 ustawy o wzajemnej pomocy.

Organ odwoławczy argumentował, iż w przedmiotowej sprawie Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w B. nie dokonywał doręczenia tytułów wykonawczych na wniosek o powiadomienie pochodzący od państwa członkowskiego, lecz to Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. zwrócił się z wnioskiem o powiadomienie i doręczenie tytułów wykonawczych do państwa członkowskiego - Republiki Czeskiej. Tym samym, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. nie był organem właściwym w sprawie rozstrzygania o ważności (skuteczności) doręczenia powiadomienia o tytułach wykonawczych i wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 72 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy.

W ocenie organu odwoławczego, w sprawie nie było podstaw prawnych do innej kwalifikacji pisma z dnia 19 września 2019 r., niż zgodnie z wyraźnym żądaniem pełnomocnika zobowiązanego. Mając zatem na uwadze treść przepisu art. 14 ust. 2 dyrektywy oraz art. 78 ustawy o wzajemnej pomocy, należało zastosować przepis art. 17a u.p.e.a. Ważność powiadomienia dokonanego przez właściwy organ Republiki Czeskiej może być oceniona przez ten organ, zgodnie z przepisami prawa czeskiego.

8. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zarzucając naruszenie: 1) art. 17a u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zwrocie wniesionego podania w sytuacji, kiedy powinno ono zostać rozpoznane merytorycznie przez polskie organy egzekucyjne, 2) naruszenie art. 36 ustawy o wzajemnej pomocy poprzez jego pominięcie i nierozpoznanie podania na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pomimo tego, że podanie dotyczyło naruszenia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. przepisów o doręczeniach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego.

9. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestią sporną w sprawie jest, czy organy prawidłowo uznały, że pismo skarżącego z dnia 19 września 2019 r. podlega zwrotowi na podstawie art. 17a u.p.e.a., zgodnie z którym w przypadku wniesienia podania, z którego wynika, że organem właściwym w sprawie jest organ państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, podanie podlega zwrotowi wnoszącemu podanie, wraz z pouczeniem, że w sprawie będącej przedmiotem podania powinien wnieść podanie do organu właściwego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie. Zwrot podania następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

W sprawie, skarżący, reprezentowany przez adwokat AD, działając na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 72 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy, pismem z dnia 19 września 2019 r. wniósł sprzeciw w sprawie doręczenia tytułów wykonawczych o nr: [...],[...],[...],[...]. Pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. w związku z art. 71 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy poprzez doręczenie tytułów egzekucyjnych skarżącemu z pominięciem pełnomocnika ustanowionego w postępowaniu egzekucyjnym i, na podstawie art. 72 ust. 4 ustawy o wzajemnej pomocy, wniósł o ponowne doręczenie ich na adres do doręczeń pełnomocnika skarżącego ustanowionego w postępowaniu egzekucyjnym. Argumentował, iż tytuły egzekucyjne zostały doręczone w trybie art. 69 ustawy o wzajemnej pomocy osobie nieupoważnionej do reprezentacji skarżącego, pomimo, że organ egzekucyjny został powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnika w sprawie.

Wcześniej, pismem z dnia 10 września 2019 r. skarżący, reprezentowany przez adwokat AD, zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych w oparciu o art. 33 § 1 pkt 1, 6 i 10 u.p.e.a., wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego w myśl art. 34 § 4 u.p.e.a., a w przypadku braku umorzenia postępowania egzekucyjnego - o zastosowanie mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. W zarzutach skarżący podniósł m.in. okoliczność braku doręczenia tytułów wykonawczych pełnomocnikowi skarżącego i wynikającą z niej, w jego ocenie, niedopuszczalność egzekucji, stosownie do art. 32 i 40 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.

Z akt administracyjnych wynika, że postanowieniem z dnia [...] Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w B. odmówił uwzględnienia zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, a Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy to postanowienie organu egzekucyjnego.

Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy, na wniosek o powiadomienie pochodzący od państwa członkowskiego naczelnik urzędu skarbowego doręcza podmiotowi dokumenty odnoszące się do należności pieniężnych, wraz z jednolitym formularzem służącym do powiadomienia.

W przypadku dokumentów, o których mowa w ust. 1, otrzymanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej doręczenie polega na doręczeniu ich wydruku. Na wydruku umieszcza się potwierdzenie zgodności danych zawartych w wydruku z treścią dokumentów, o których mowa w ust. 1, ze wskazaniem daty dokonania wydruku, imienia, nazwiska, stanowiska służbowego i podpisem osoby dokonującej potwierdzenia (art. 69 ust 2 ustawy o wzajemnej pomocy).

W myśl art. 70 ustawy o wzajemnej pomocy, naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie informuje państwo członkowskie o wszelkich czynnościach podjętych w ramach realizacji wniosku o powiadomienie, w szczególności o dacie doręczenia.

Stosownie do regulacji art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o wzajemnej pomocy, podmiotowi przysługuje sprzeciw w sprawie doręczenia. Podstawą sprzeciwu jest dokonanie doręczenia niezgodnie z przepisami działu I rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Sprzeciw w sprawie doręczenia wnosi się do naczelnika urzędu skarbowego, który dokonał doręczenia dokumentu będącego przedmiotem wniosku o powiadomienie, w terminie miesiąca od dnia, w którym podmiot dowiedział się o dokumencie będącym przedmiotem wniosku o powiadomienie (art. 72 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy).

Naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie o: 1) niedopuszczalności sprzeciwu w sprawie doręczenia; 2) odmowie uznania sprzeciwu w sprawie doręczenia; 3) uznaniu sprzeciwu w sprawie doręczenia (art. 72 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy).

Na postanowienie służy podmiotowi zażalenie do organu odwoławczego wnoszone za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia (72 ust. 3 ustawy o wzajemnej pomocy).

W przypadku uznania sprzeciwu w sprawie doręczenia przepisy art. 69 stosuje się odpowiednio, chyba że dokument będący przedmiotem wniosku o powiadomienie został wcześniej doręczony (72 ust. 4 ustawy o wzajemnej pomocy).

Naczelnik urzędu skarbowego informuje państwo członkowskie o dacie doręczenia, wyjaśniając przyczyny ponownego doręczenia (72 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy zdanie pierwsze, spory dotyczące wierzytelności, pierwotnego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim lub jednolitego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we współpracującym państwie członkowskim oraz spory dotyczące ważności powiadomienia dokonanego przez właściwy organ wnioskującego państwa członkowskiego podlegają kompetencjom odpowiednich organów wnioskującego państwa członkowskiego.

Spory dotyczące istnienia lub wysokości należności pieniężnych, wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych lub doręczenia decyzji, postanowienia, orzeczenia lub innego dokumentu wydanego w Rzeczypospolitej Polskiej, odnoszących się do należności pieniężnych, ich dochodzenia lub zabezpieczenia, rozstrzygane są na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 36 ustawy o wzajemnej pomocy).

W myśl zaś z art. 78 ustawy o wzajemnej pomocy, spory dotyczące należności pieniężnych państwa członkowskiego, pierwotnego tytułu wykonawczego, jednolitego tytułu wykonawczego oraz powiadomienia dokonanego przez państwo członkowskie są rozstrzygane przez właściwy organ tego państwa zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie.

W sprawie, to nie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. doręczał przedmiotowe tytuły wykonawcze skarżącemu, lecz organ ten zwrócił się z wnioskiem powiadomienie i doręczenie tytułów wykonawczych do państwa członkowskiego – Republiki Czeskiej. Zatem Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. nie był organem do którego, w myśl art. 72 ust. 1 ustawy o wzajemnej pomocy można było wnieść sprzeciw w sprawie doręczenia, a tym samym organem, który wydaje postanowienie w sprawie sprzeciwu – na podstawie art. 72 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy. Byłoby tak, gdyby polski organ (naczelnik urzędu skarbowego) realizował wniosek o powiadomienie pochodzący od państwa członkowskiego, a taka sytuacja w sprawie nie wystąpiła.

W sprawie podkreślić należy, iż kwestia dotycząca doręczenia skarżącemu tytułów wykonawczych, a tym samym dopuszczalności wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej była przedmiotem kontroli właściwych organów na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), tj. w ramach odrębnego postępowania wszczętego w związku ze złożeniem przez skarżącego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej – zarzutu opartego na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a. (niedopuszczalność egzekucji administracyjnej), w ramach którego właściwe organy oceniają prawidłowość stosowania przepisów dotyczących doręczeń tytułów wykonawczych, w tym powołanego przez skarżącego art. 40 § 2 k.p.a.

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż w piśmie z dnia 19 września 2019 r. skarżący dążył do podważenia ważności (skuteczności) powiadomienia o doręczeniu tytułów wykonawczych, dokonanego w niniejszej sprawie przez administrację państwa członkowskiego - Republiki Czeskiej. Ponieważ skarżący złożył sprzeciw do polskiego organu egzekucyjnego, należało, na podstawie art. 17a u.p.e.a. orzec o jego zwrocie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne i, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji.