Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 191/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 par. 1a, art. 54 par. 2 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wykonania decyzji dotyczącej przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wykonania decyzji dotyczącej przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.

W uzasadnieniu skargi wskazał że zaskarża bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu wyższego stopnia nad Wójtem Gminy K. w prowadzonym przez niego postępowaniu egzekucyjnym na działce nr 1 w miejscowości J. w przedmiocie wykonania obowiązku określonego w tytułach wykonawczych nr 3 i nr 4 z dnia 28 września 2012 r.

Wyjaśnił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze ostateczną decyzją z dnia 22 lutego 2011 r. nałożyło na I. W. i A. W. obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego na stanowiącej ich własność działce nr 1 położonej w J., poprzez usunięcie z powierzchni przedmiotowej działki gruzu i ziemi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Z art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Skarżący wniósł w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu wyższego stopnia nad Wójtem Gminy K. w prowadzonym przez niego postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym nałożenia na I. W. i A. W. obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego na stanowiącej ich własność działce nr 1 położonej w J., poprzez usunięcie z powierzchni przedmiotowej działki nawiezionego gruzu i ziemi.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu administracji, będącego jednocześnie wierzycielem, w postępowaniu egzekucyjnym.

Ustawa z dnia z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968) w art. 6 § 1a wprowadzonym nowelą z dnia 6 września 2001r. (Dz. U. Nr 125, poz. 1386) przewiduje skargę na bezczynność wierzyciela, polegającą na braku czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w razie uchylania się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku. Skarga ta służy również podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania przez zobowiązanego obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.

Art. 54 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi natomiast, że na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje także podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku. Skargę taką wnosi się za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Z § 5 tegoż artykułu wynika, że w sprawie skargi postanowienie wydaje organ nadzoru. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie.

Z powyższego wynika, że zarówno w przypadku bezczynności wierzyciela jak i przewlekłości postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Organ ten rozstrzyga o skardze w drodze postanowienia, które podlega zaskarżeniu zażaleniem jedynie w przypadku oddalenia skargi. Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami art. 3 § 2 pkt 3 i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny jest właściwy jedynie w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia wydane po rozpoznaniu zażalenia przewidzianego w art. 6 § 1 a i art. 54 § 5 ustawy egzekucyjnej ewentualnie na bezczynność organów polegającą na niewydaniu stosownego postanowienia.

Sama przewlekłość postępowania egzekucyjnego nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanym postanowieniu z dnia 5.04.2000 r. sygn. akt SAB/Sz 40/99).

Wskazać nadto należy, że zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów polegających na braku załatwienia przez właściwy organ sprawy w drodze decyzji, postanowień i innych aktów lub czynności tam wymienionych. Stosownie zaś do art. 149 tej ustawy sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Uznać zatem należy, że tryb skargi na bezczynność organów przewidziany w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wyłączony w sprawach bezczynności uregulowanej w art. 6 § 1a jak i przewlekłości z art. 54 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji, polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych jest w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niedopuszczalna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2003r. sygn. akt SAB/Ka 138/02, ONSA z 2004r., Nr 2, poz. 81).

Wniesienie skargi w niniejszej sprawie było zatem niedopuszczalne.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.