Postanowienie Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt Uw 4/87
Trybunał Konstytucyjny
Data orzeczenia: 1988-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Spółdzielnie
Powołane przepisy: article: art. 19 ust. 3, art. 68 ust. 1
journal: Dz.U. 1976 nr 7 poz. 36
law: Obwieszczenie Przewodniczącego Rady Państwa z dnia 16 lutego 1976 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej uchwalonej przez Sejm Ustawodawczy w dniu 22 lipca 1952 r.
article: art. 13, art. 78
journal: Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
article: art. 4 ust. 2
journal: Dz.U. 1985 nr 22 poz. 98
law: Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym.
article: art. 9 ust. 4, art. 7 i 8
journal: Dz.U. 1984 nr 5 poz. 25
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagradzania.
article: art. 4
journal: Dz.U. 1987 nr 35 poz. 201
law: Obwieszczenie przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia 7 listopada 1987 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych.
article: art. 2, art. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 1986 nr 8 poz. 44
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 2 stycznia 1986 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych.
article: art. 85
journal: Dz.U. 1982 nr 30 poz. 210
law: Ustawa z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze.
Teza: Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu (...) sprawy podjętej z inicjatywy własnej Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie czy przepis par. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lipca 1984 r. w sprawie ustalania stawek wynagrodzenia zasadniczego dla kierowników zakładów pracy oraz zwiększenie rozpiętości stawek wynagrodzenia zasadniczego dla pracowników na stanowiskach nierobotniczych /Dz.U. nr 39 poz. 204 ze zm./ jest zgodny z przepisami:

a) art. 9 ust. 4 oraz art. 7 i 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagrodzeń /Dz.U. nr 5 poz. 25 ze zm./ oraz art. 19 ust. 3 i art. 68 ust. 1 Konstytucji PRL w związku z art. 13 i 78 Kodeksu pracy,

b) art. 4 ustawy z dnia 25 września 1981 o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1987 nr 25 poz. 201/ oraz art. 2 i 14 ust. 1 ustawy z dnia  26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych /t.j. Dz.U. 1986 nr 8 poz. 44 ze zm./ a także z art. 85 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze /Dz.U. nr 30 poz. 210 ze zm./

na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /Dz.U. nr 22 poz. 98 ze zm./ postanowił

umorzyć postępowanie.

TEZY

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu (...) sprawy podjętej z inicjatywy własnej Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie czy przepis par. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lipca 1984 r. w sprawie ustalania stawek wynagrodzenia zasadniczego dla kierowników zakładów pracy oraz zwiększenie rozpiętości stawek wynagrodzenia zasadniczego dla pracowników na stanowiskach nierobotniczych /Dz.U. nr 39 poz. 204 ze zm./ jest zgodny z przepisami:

a) art. 9 ust. 4 oraz art. 7 i 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagrodzeń /Dz.U. nr 5 poz. 25 ze zm./ oraz art. 19 ust. 3 i art. 68 ust. 1 Konstytucji PRL w związku z art. 13 i 78 Kodeksu pracy,

b) art. 4 ustawy z dnia 25 września 1981 o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1987 nr 25 poz. 201/ oraz art. 2 i 14 ust. 1 ustawy z dnia  26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych /t.j. Dz.U. 1986 nr 8 poz. 44 ze zm./ a także z art. 85 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze /Dz.U. nr 30 poz. 210 ze zm./

na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /Dz.U. nr 22 poz. 98 ze zm./ postanowił

umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Podstawowe zasady wynagradzania za pracę, wynikają z art. 19 ust. 3 i art. 68 ust. 1 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i są rozwinięte w Kodeksie pracy, w szczególności w art. 13 i art. 78.

Z całokształtu tych przepisów wynika, że wynagrodzenie ma być odpowiednie do rodzaju, ilości i jakości pracy; takie wynagrodzenie przysługuje pracownikowi.

Reguła ta, mająca charakter podstawowej zasady prawa pracy, adresowana jest także do podmiotów uprawnionych do regulowania wynagrodzenia.

Ustalając zatem wynagrodzenia wymienione podmioty powinny mieć na uwadze, że pracownikowi przysługuje wynagrodzenie według rodzaju, ilości i jakości pracy, a nie wedle innych kryteriów oceny.

Jak wynika z treści rozporządzenia Rady Ministrów zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalania stawek wynagrodzenia zasadniczego dla kierowników zakładów pracy oraz zwiększenie rozpiętości stawek wynagrodzenia zasadniczego dla pracowników na stanowiskach nierobotniczych, które weszło w życie z dniem ogłoszenia to jest 2 lutego 1988 r. /Dz.U. nr 3 poz. 18/, w powołanym rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 lipca 1984 r. skreślony został kwestionowany przepis par. 4 ust. 2 tego rozporządzenia.

Ponieważ w wyniku tej zmiany usunięta została podstawa do orzeczenia w przedmiocie zgodności przepisów wymienionych w postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 listopada 1987 r. - należało umorzyć postępowanie w sprawie (...).