Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 295/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61, art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2014 r. sprawy ze skargi I.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga została wniesiona na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ( dalej zwanego WINB), którą organ ten działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. ( dalej zwanego PINB) dnia [...] r., nr [...] oraz umorzył w całości postępowanie w pierwszej instancji.

Postępowanie w kontrolowanej sprawie zostało poprzedzone postępowaniem naprawczym wszczętym przez PINB w związku z pismem z dnia 22 października 2007 r., w którym R. K. właściciel lokalu mieszkalnego nr 9, znajdującego się w budynku przy ul. [...] w B., poinformował organ o zlikwidowaniu przez właściciela lokalu nr 6 odcinka rury kanalizacyjnej odprowadzającej ścieki z kratki pod wanną znajdującą się w lokalu nr 9 do głównego pionu kanalizacyjnego. Po przeprowadzeniu oględzin obu lokali mieszkalnych PINB decyzją z dnia [...] r. nakazał A. R. nieżyjącemu już dzisiaj właścicielowi lokalu nr 6 przywrócenie do stanu poprzedniego podłączenia kanalizacyjnego biegnącego przez jego łazienkę, którym odprowadzane były ścieki z łazienki znajdującej się w wyżej położonym lokalu nr 9. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją WINB z dnia [...] r., a następnie zmieniona decyzją PINB z dnia [...]r. w części dotyczącej wskazanego w niej terminu wykonania nakazanych robót. Ta ostatnia decyzja, którą w oparciu o art. 155 k.p.a. zmieniony został termin wykonania nakazanych robót została decyzją WINB z dnia [...] r. uchylona i umorzone zostało nią wszczęte przez organ I instancji postępowanie nadzwyczajne.

Pismem z dnia 15 marca 2010 r. A. R. poinformował PINB o przywróceniu do stanu poprzedniego usuniętego przez niego odcinka rury kanalizacyjnej biegnącej pod sufitem jego łazienki. W następstwie tego zawiadomienia PINB zwrócił się do [A] Sp. z o.o. Zarządcy Wspólnoty Mieszkaniowej w B. przy ul. [...] o sporządzenie protokołu odbioru wykonanych robót. Zarządca Wspólnoty zwrócił się w tej sprawie do A. R., który w dniu 1 kwietnia 2010 r. przedłożył w PINB zaświadczenie o prawidłowym wykonaniu montażu odcinka rury kanalizacyjnej. Pismem z dnia 20 maja 2010 r. Zarządca Wspólnoty zakwestionował jednak treść złożonego zaświadczenia, w związku z czym PINB wezwał A. R. do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wskazując na konieczność wykonania szeregu prac związanych z ponownym osadzeniem kratki ściekowej w lokalu nr 9. Wezwanie to spotykało się ze sprzeciwem właściciela lokalu nr 6. Przeprowadzone przez PINB ponowne oględziny w tym lokalu wykazały jednak wadliwe wykonanie robót związanych z montażem rury odprowadzającej ścieki z kratki znajdującej się pod wanną w łazience lokalu nr 9. Pismem z dnia 30 sierpnia 2010 r. A. R. poinformował PINB , że jego zdaniem wywiązał się z nakazanych mu zaleceń aczkolwiek nie wykonał wszystkich robót bowiem właściciel lokalu nr 9 odmówił zgody na wykonanie prac w jego łazience. W kolejnym piśmie z dnia 28 października 2010 r. A. R. poinformował PINB, że nakazane mu prace zostały ostatecznie zakończone i przekazał protokół technicznego odbioru robót, a PINB poinformował strony, że przyjął to zgłoszenie. Stanowisko to zostało oprotestowane przez R. K. w piśmie z dnia 19 listopada 2010 r.

Z akt sprawy wynika, że wykonane roboty nie doprowadziły do prawidłowego odprowadzenia ścieków z łazienki w lokalu nr 9 i w konsekwencji dochodziło do zalewania stropu rozdzielającego łazienki w lokalach nr 9 i nr 6, który ulegał stopniowemu zawilgoceniu. W wyniku skarg kierowanych przez właścicieli obu lokali do szeregu organów administracji publicznej PINB doszedł do przekonania, że dalsze prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie jest bezprzedmiotowe, uznając, że spór między właścicielami obu lokali powinien zostać rozstrzygnięty w postępowaniu cywilnym. Obowiązek wyegzekwowania poprawy wykonanych robót budowlanych winien zaś zdaniem organu spoczywać na zarządcy Wspólnoty Mieszkaniowej, bowiem strop rozdzielający obie łazienki stanowi część wspólną budynku i podmiot ten powinien zadbać o odpowiedni stan techniczny tego stropu. Zarządca Wspólnoty Mieszkaniowej [A] Sp. z o.o. wystąpił do właściciela lokalu nr 9 o udostępnienie mu łazienki celem demontażu znajdującej się w niej kabiny prysznicowej, brodzika oraz wykonania poprawnej izolacji przeciwwilgociowej przy kratce ściekowej.

W dniu 12 grudnia 2012 r. PINB wszczął z urzędu postępowanie "w sprawie stanu technicznego stropu (w pionie łazienek) pomiędzy lokalem nr 9 a nr 6, budynku przy u. [...] w B. notorycznie zalewanego przez właściciela lokalu nr 9, stwarzając realne zagrożenie bezpieczeństwa użytkowego". Następnie postanowieniem z dnia [...] r. PINB zobowiązał [A] Sp. z o.o. reprezentującą Wspólnotę Mieszkaniową do dostarczenia opinii technicznej wskazującej na przyczynę uszkodzenia stropu między obu łazienkami wraz z określeniem sposobu jego naprawy " celem wyeliminowania domniemanego stanu zagrożenia bezpieczeństwa użytkowego". Po zapoznaniu się z przedstawioną przez Zarządcę Wspólnoty Mieszkaniowej opinią techniczną PINB wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] r. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy ul. [...], reprezentowanej przez [A] Sp. z o.o. pełniącej funkcję zarządcy, niezwłoczne wykonanie koniecznych robót naprawczych stropu między lokalem mieszkalnym nr 6 i nr 9 w pionie łazienek, zgodnie z przedłożoną opinią techniczną. Decyzja ta została wydana w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a.

Od decyzji tej odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...], reprezentowana przez radcę prawnego J. S., działającego w oparciu o pełnomocnictwo udzielone mu przez Zarządcę oraz I. R., reprezentowana przez adwokata M. S. Pierwszy z tych podmiotów domagał się uchylenia decyzji PINB i wydania decyzji reformatoryjnej poprzez nakazanie wykonania koniecznych robót naprawczych właścicielowi lokalu nr 6, bądź uchylenia tej decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając te żądania Wspólnota stwierdziła, że ponad wszelką wątpliwość przyczyną zalewania lokalu nr 6 było rozkucie stropu i naruszenie jego izolacji przez A. R. Wskazała także, że właściciel mieszkania nr 6 nie zastosował się do decyzji PINB z 2008 r., bowiem nie wykonał w sposób prawidłowy ponownego przyłączenia odpływu kanalizacyjnego. W ocenie Wspólnoty roboty nakazane aktualną decyzją PINB mają dokładnie taki sam zakres jak roboty nakazane decyzją z 2008 r. z tym, że tym razem nakazano je wykonać Wspólnocie.

I. R. w swoim odwołaniu domagała się z kolei uchylenia decyzji PINB w zakresie, w jakim nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej wybudowanie nowego wpustu podłogowego w lokalu nr 9, bowiem zgromadzona w sprawie dokumentacja dowodzi, że wpust podłogowy został wbudowany w sposób prawidłowy i osiągnie pełną funkcjonalność po wykonaniu robót towarzyszących, które PINB nakazał R. K. właścicielowi mieszkania nr 9. I. R. domagała się także uzupełnienia zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez dopuszczenie dowodu z opinii mykologicznej celem nakazania wykonania przez Wspólnotę czynności zmierzających do likwidacji zagrzybienia w jej lokalu oraz określenia stopnia powodowanego przez nie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Uzasadniając to drugie żądanie wnosząca odwołalnie stwierdziła, że do tej pory nie została w sprawie sporządzona opinia mykologiczna oraz dodała, że zagrzybienie jej mieszkania mogło stanowić przyczynę śmierci współwłaściciela lokalu nr 6 A. R., który zmarł na raka płuc w dniu 26 października 2012 r.

Do WINB wpłynęło także pismo sporządzone przez adwokat K. K. – O. reprezentującą T. i R. K., w którym wskazano na wadliwe wykonanie w lokalu nr 6 robót związanych z przywróceniem połączenia odpływu kanalizacyjnego. Wykonane przez A. R. roboty nie przywróciły bowiem instalacji kanalizacyjnej do stanu pierwotnego. Zdaniem współwłaścicieli lokalu nr 9 PINB w sposób nieuprawniony przyjął zaś, że czynnikiem powodującym zalewanie stropu między obu łazienkami było nieprawidłowe zainstalowanie w łazience lokalu nr 9 brodzika oraz kratki ściekowej.

Uzasadniając uchylenie decyzji PINB oraz umorzenie postępowania pierwszej instancji WINB wskazał na nieprawidłowe zastosowanie w sprawie art. 66 Prawa budowlanego. Stwierdził, że decyzje wydawane w oparciu o ten przepis mają charakter związany, co oznacza, że w razie wystąpienia jednej z przesłanek wskazanych w ust. 1-4 tego artykułu organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłanki te zostały jednak określone przez ustawodawcę zwrotami nieostrymi co powoduje konieczność odniesienia ich do innych przepisów Prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego ustalając co należy rozumieć przez nieprawidłowości mogące zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska winien mieć na uwadze treść art. 5 Prawa budowalnego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu obiekt budowlany należy zaś użytkować w sposób zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. W opinii WINB z akt sprawy, a w szczególności ze sporządzonej opinii technicznej nie można dopatrzyć się tego rodzaju nieprawidłowości, które uzasadniałyby zastosowanie w sprawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Dodał, że w art. 5 ust. 2 tej ustawy dopuszczone zostało pogorszenie właściwości użytkowej obiektu budowlanego i jego stanu technicznego pod warunkiem aby pogorszenie to nie było nadmierne.

Analizując treść art. 66 Prawa budowlanego zwrócić należy zdaniem WINB także uwagę, że przepis ten odnosi się do obiektów budowlanych jako całości, a zatem wskazane w nim nakazy mogą dotyczyć usunięcia nieprawidłowości samego obiektu. Innymi słowy przepis ten znalazłaby zastosowanie w sprawie, gdyby stan techniczny lokalu oddziaływał na cały obiekt, a wydane nakazy miały na celu utrzymanie w należytym stanie całego budynku. Ze sporządzonej opinii technicznej nie można jednak wyprowadzić takich wniosków, bowiem ściany konstrukcyjne i działowe w obu lokalach nie wykazują widocznych uszkodzeń, odkształceń i zarysowań i także strop między lokalami nr 9 i nr 6 w pionie łazienek nie jest odkształcony, zarysowany czy spękany. Także zdjęcia załączone do opinii technicznej nie dają podstaw do stwierdzenia nieprawidłowości uzasadniających zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zdaniem WINB powyższe stwierdzenie nie wyklucza możliwości podjęcia działań przez właściciela budynku w stosunku do osób, które swoim działaniem przyczyniły się do pogorszenia stanu użytkowego obiektu. Działania takie należałoby jednak podjąć w oparciu o przepisy prawa cywilnego , a nie prawa budowlanego. Z tych też powodów należało uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie pierwszej instancji z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Skargę na tę decyzję wniosła I. R., zastępowana przez adwokata M. S., zarzucając jej wydanie z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego , a to art. 7 w zw. z art. 78 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy , a w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z opinii mykologa na okoliczność występowania zagrożenia dla życia i zdrowia osób zamieszkujących budynek przy ul. [...]. W oparciu o te zarzuty skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę mykologicznego. Przedmiotowa opinia firmowana przez Polskie Stowarzyszenie Mykologów wskazuje na bardzo wysoki poziom obecności kropidlaka żółtego w przesłanej pocztą próbce zeskrobanej powłoki farby pochodzącej według oświadczenia zleceniodawcy B. K. z lokalu nr 6 budynku przy ul. [...]. Z opinii tej wynika, że ten gatunek grzyba może powodować alergie, jak również uszkodzenia narządów wewnętrznych człowieka. Do opinii tej dołączono także opracowane autorstwa B. K. dotyczące kropidlaka żółtego oraz produkowanych przez niego chorobotwórczych aflatoksyn.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7 i art. 78 k.p.a. organ odwoławczy podał, że postępowanie prowadzone w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ma na celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym, które mogą zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. Dokonując analizy akt sprawy nie można zaś dopatrzyć się nieprawidłowości uzasadniających ingerencję organów nadzoru budowlanego.

Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w B. pismem procesowym z dnia 15 lipca 2014r. wystąpiła o oddalenie skargi. W jej ocenie zasadnie WINB nie przeprowadził dowodu z opinii biegłego mykologa, bowiem jego opinia była bez znaczenia w postępowaniu toczącym się w oparciu o przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W ocenie Wspólnoty utrzymanie w odpowiednim stanie mieszkania stanowiącego odrębną własność należy do obowiązków każdego z właścicieli. Z ustaleń poczynionych w sprawie wynika ponadto, że w lokalu skarżącej nie wykonano remontów mających na celu usunięcie zagrzybienia, natomiast skarżąca stara się tym obowiązkiem obciążyć wspólnotę, której zadaniem jest utrzymywać w należytym stanie części wspólne nieruchomości. W ocenie uczestniczki postępowania skarżąca nie wykazała także, że do zalewania jej mieszkania dochodzi w wyniku działań R. K., co więcej w postępowaniu tym wykazano, że to właśnie zmarły były współwłaściciel lokalu nr 6 był sprawcą samowoli budowlanej, która spowodowała zalewanie jego mieszkania.

R. K. reprezentowany przez adwokata K. K.- O. w piśmie procesowym z dnia 25 lipca 2014 r. wniósł o oddalenie skargi i oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Współwłaściciel lokalu nr 9 podał, że nieprzeprowadzenie przez organ odwoławczy dowodu z opinii biegłego mykologa wbrew stanowisku strony skarżącej nie dowodzi, że w sprawie doszło do wydania decyzji z istotnym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Stwierdził, że przyczyną pojawienia się grzyba pleśniowego w łazience skarżącej było nieprawidłowe wykonanie remontu instalacji odpływu oraz wilgoć panująca w łazience stanowiąca środowisko sprzyjające wzrostowi pleśni. Uczestnik postępowania podkreślił, że to skarżąca była zobowiązana do likwidacji pleśni występującej w jej łazience. Przypomniał też, że to on był inicjatorem postępowania zawiadamiając PINB o likwidacji przez A. R. odpływu z kratki ściekowej w jego łazience.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu nakazującym Sądowi jej wzruszenie. W przekonaniu składu orzekającego należało podzielić stanowisko organu odwoławczego, że decyzja organu I instancji skierowana do Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w B. została wydana z istotnym naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a zatem zasadnym było usunięcie jej z obrotu prawnego. Prawidłowo także WINB uznał za konieczne umorzenie postępowania pierwszej instancji stwierdzając brak kompetencji organów nadzoru budowlanego do rozstrzygania w drodze nakazu skierowanego do Wspólnoty Mieszkaniowej sporu sąsiedzkiego dotyczącego przyczyn zalewania łazienki znajdującej się w lokalu nr 6 przez właścicieli lokalu nr 9.

Zastosowany przez PINB przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 znajduje się w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane, gdzie ustawodawca zamieścił przy czym adresatami tych przepisów są właściciele bądź zarządcy obiektów budowlanych. Stosownie do art. 61 tej ustawy właściciele lub zarządcy winni utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 (pkt 1) , a także zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska (pkt 2). Okoliczność zamieszczenia art. 66 Prawa budowlanego we wskazanym rozdziale ustawy z góry przesądza, że zawarte w nim unormowania powinny mieć zastosowanie w przypadkach, kiedy obiekt budowlany jest nieprawidłowo eksploatowany, nie poddawany remontom czy konserwacji przez zaniechanie, niedbalstwo, brak kontroli i w wyniku bierności właściciela lub zarządcy, doprowadzony został do stanu opisanego w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z 17 czerwca 2011r., II OSK 1100/10 ( LEX nr 992473 ). Przypadek samowolnie przebudowanej instalacji odprowadzającej wodę z kratki ściekowej pod wanną znajdującą się w łazience lokalu nr 9 budynku zarządzanego przez wskazaną wyżej Wspólnotę Mieszkaniową czy zastąpienie wanny znajdującej się tej łazience kabiną prysznicową z brodzikiem oraz spowodowanie tymi działaniami zalewania stropu łazienki w znajdującym się w tym budynku lokalu nr 6 nie mieści się w hipotezie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W powołanym przepisie jest bowiem mowa o przypadkach stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, a zatem z całą pewnością nie można go odnieść do przypadku zalewania stropu łazienki, w tym także rozrostu pleśni w pomieszczeniu jednej z łazienek znajdującej się w wielomieszkaniowym budynku spowodowanego tym zalewaniem. Stanu faktycznego, który legł u podstaw wydanej przez PINB decyzji nie można także zakwalifikować jako jednej z sytuacji wskazanych w punktach 2 do 4 ust. 1 tego artykułu. W szczególności nie jest to przypadek stwierdzenia użytkowania obiektu budowlanego w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku czy stwierdzenia jego nieodpowiedniego stanu technicznego bądź powodowanie wyglądem obiektu budowlanego oszpecenia otoczenia. W orzecznictwie za utrwalone należy uznać stanowisko, że zarówno art. 61, jak i art. 66 Prawa budowlanego odnosić należy do obiektów budowlanych, a nie lokali znajdujących się w tych obiektach. Nakazy określone zaś w art. 66 tej ustawy mogą dotyczyć usunięcia nieprawidłowości samego obiektu, a zatem chodzi w nim o roboty budowlane, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako całości ( por.: wyroki NSA z dnia 13 lutego 1998 r., IV SA 757/96, LEX nr 43310, czy wyrok NSA z dnia 5 lutego 2009 r., II OSK 985/08, LEX 516064). W powołanych wyrokach Naczelny Sąd Administracyjny nie wykluczył, że nakazy określone w art. 66 Prawa budowlanego mogą dotyczyć nałożenia na właściciela lub zarządcę wykonania określonych robót budowlanych w lokalu czy lokalach, ale może to mieć miejsce tylko wówczas gdy zły stan techniczny lokalu oddziaływuje na cały obiekt budowlany, co w przedmiotowym postępowaniu nie miało miejsca. Podkreślenia bowiem wymaga, że w świetle opinii technicznej sporządzonej w 2013 r. na zlecenie Wspólnoty Mieszkaniowej nie nastąpiło odkształcenie konstrukcji budynku. Ściany konstrukcyjne bezpośrednio przyległe do obu łazienek nie wykazują też widocznych uszkodzeń, odkształceń, zarysowań czy spękań. Widocznych uszkodzeń nie stwierdzono również w ściankach działowych bezpośrednio przyległych do obu łazienek, a także nie jest odkształcony, zarysowany czy spękany strop oddzielający te łazienki. ( s. 11 opinii technicznej). W konsekwencji należało uznać, że stan techniczny budynku przy ul [...] jest dobry i nie stwarza zagrożenia dla jego użytkowników.

Podkreślenia wymaga, że za podejmowane przez właścicieli wydzielonych lokali roboty budowlane związane z przebudową łazienek, w tym przebudową instalacji odprowadzających ścieki są odpowiedzialni inwestorzy i to oni w pierwszej kolejności winni być adresatami decyzji administracyjnych zmierzających do utrzymania odpowiedniego stanu technicznego tych instalacji. Zgodzić się należy w tym miejscu ze stanowiskiem Wspólnoty Mieszkaniowej, że w tej kwestii zastosowanie winny znaleźć przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 74, poz. 836 ze zm.). Stosownie do § 11 ust. 2 tego rozporządzenia naprawa uszkodzeń w budynku, powstałych z winy osoby korzystającej z lokalu znajdującego się w tym budynku, obciąża użytkownika tego lokalu. W konsekwencji po ustaleniu, że przyczyną występowania pleśni w łazience lokalu nr 6 mogło być nieprawidłowe funkcjonowanie instalacji odprowadzającej wodę z łazienki znajdującej się lokalu nr 9, organ odwoławczy nie miał obowiązku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego mykologa, bowiem dowód taki nie dotyczył okoliczności mających znaczenie dla sprawy rozpatrywanej w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Dodać trzeba, że w postępowaniu toczącym się przed organami nadzoru budowlanego w przedmiocie odprowadzania ścieków z łazienki w lokalu nr 9 wydana została w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego decyzja PINB z dnia [...]r., która utrzymana została w mocy ostateczną decyzją WINB z dnia [...] r. W decyzjach tych nakazano A. R. właścicielowi lokalu nr 6 przywrócenie do stanu poprzedniego usuniętego przez niego podłączenia kanalizacyjnego biegnącego przez jego łazienkę, którym odprowadzane były ścieki z łazienki znajdującej się w lokalu nr 9. Z uwagi na podnoszone przez strony wątpliwości dotyczące prawidłowego wykonania robót nakazanych wspomnianą decyzją, a także związanie organów tą decyzją, wydanie w tej sytuacji kolejnego orzeczenia wymagało wpierw sprawdzenia prawidłowości wykonania nakazanych robót. W świetle opinii technicznej z 2013 r. pojawić się mogą także wątpliwości także co do prawidłowości wykonania robót związanych z odprowadzaniem wody z brodzika zainstalowanego w lokalu nr 9, ta kwestia mogła zostać jednak rozwiązana w drodze ewentualnego nakazu skierowanego do właścicieli tego lokalu po wcześniejszym ustaleniu czy w związku z tymi robotami zaistniała jedna z przesłanek wskazanych w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego.

W tym stanie rzeczy Sąd w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.