Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 5/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2017 poz 1289
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2018 r. sprawy ze skargi "[...] Spółka Jawna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności regulowanej oraz wykreślenia z rejestru działalności regulowanej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz "[...] Spółka Jawna kwotę [...]zł (słownie: jeden tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Kr [...]

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 maja 2017 r., znak: [...] Wójt Gminy T., z powołaniem się na treść art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 poz. 1829) w zw. z art. 9j ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 poz. 250) oraz art. 104 k.p.a.

1. zakazał przedsiębiorcy Firma A z siedzibą w N. , wpisanemu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr wpisu: [...], prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Rejestru Działalności Regulowanej, prowadzonego przez Wójta Gminy T., pod numerem IR 6235.1.2017, w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości

2. wykreślił przedsiębiorcę [...] sp. j. z siedzibą ul. [...], [...], wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr wpisu: [...], z Rejestru Rejestr Działalności Regulowanej, prowadzonego przez Wójta Gminy T., pod numerem [...], w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

Po rozpatrzeniu odwołania Firma A w N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 26 czerwca 2017r. [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 30 sierpnia 2017 r.; znak: [...] Wójt Gminy T., z powołaniem się na treść art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 poz. 1829) w zw. z art. 9j ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 poz. 250), art. 104 i 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego, oraz § 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2009r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy gospodarowaniu odpadami komunalnymi (Dz.U. Nr 104, poz. 868):

1. zakazał przedsiębiorcy Firma A, z siedzibą w N. , wpisanemu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr wpisu: [...], prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Rejestru Działalności Regulowanej, prowadzonego przez Wójta Gminy T., pod numerem [...] w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości,

2. wykreślił przedsiębiorcę [...] sp. j., wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr wpisu: [...] z Rejestru Rejestr Działalności Regulowanej, prowadzonego przez Wójta Gminy T., pod numerem [...], w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

Po rozpatrzeniu odwołania Firma A w N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 października 2017 r., znak [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadniając to rozstrzygnięcie Kolegium opisało dotychczasowy przebieg postępowania i przywołało:

< art. 65 i art. 71 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829)

< art. 9j ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 poz. 1289),

< rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właściciel nieruchomości (Dz. U. z 2013 r. poz. 122).

Wskazano na ponowienie kontroli w dniu 27 lipca 2017 r. mającej na celu sprawdzenie spełnienia wymogów zawartych w przytoczonym wyżej rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz. U. z 2013 r. poz. 122). Organ I instancji stwierdził, iż nie spełnione są wymogi statuowane w treści § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 5 lit. b rozporządzenia tj. wymogi dotyczące:

1) posiadania bazy magazynowo - transportowej usytuowanej w gminie, z której terenu odbiera te odpady, lub w odległości nie większej niż 60 km od granicy tej gminy (§ 2 ust. 1 pkt 1),

2) posiadania bazy magazynowo - transportowej wyposażonej w pomieszczenia socjalnych dla pracowników odpowiadające liczbie zatrudnionych osób (§ 2 ust. 2 pkt 5 lit. b).

Przedsiębiorca nie posiada bazy magazynowo - transportowej na obszarze gminy T., a dysponuje w bazą w miejscowości Ż., gmina P..

Do rozstrzygnięcia pozostawało, czy odległość pomiędzy gminą T. a bazą magazynowo - transportową Przedsiębiorcy położoną w Ż. - nie jest większa niż wymagane treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia - 60 km.

W wydanym w dniu 11 stycznia 2013 r. rozporządzeniu Minister Środowiska nie zawarł normatywnej metody wyznaczania omawianej odległości. W dniu 13 sierpnia 2013 r. Ministerstwo Środowiska przedstawiło natomiast oficjalną interpretację § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stwierdzając, że odległość 60 km od granic gminy powinna być mierzona zgodnie z odległością, jaką pokona pojazd po najkrótszych drogach publicznych pomiędzy bazą magazynowo - transportową, a granicą gminy.

Pomimo, iż przywołana wyżej interpretacja nie ma charakteru wiążącego, w ocenie składu orzekającego Kolegium rozpoznającego sprawę, zasługuje na akceptację, jako zgodna z wykładnią funkcjonalną omawianej normy, jak również wykładnią systemową, uwzględniającą wyrażoną w rozdziale 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016r. poz. 1987) zasadę bliskości.

Przedsiębiorca - E. M. Sp. j. wskazał na istnienie dwóch dróg dojazdowych pomiędzy granicą Gminy T., a bazą transportowo-magazynową w Ż. , krótszych niż 60 km. Jedna z miejscowości B., poprzez - [...] T. - [...] do miejscowości Ż.. Druga trasa z miejscowości Z. G., poprzez - [...] do miejscowości Ż..

W dniu 24 lipca 2017 r. organ dokonał sprawdzenia możliwości przejazdu przez pojazdy odbierające odpady komunalne na trasie od granicy Gminy T. w miejscowości B. oraz miejscowości Z. G. do bazy magazynowo - transportowej firmy [...] w miejscowości Ż., gmina P.. Trasy rozpoczynały się na granicy Gminy T. i Gminy Ż. w miejscowości B. (na drodze powiatowej nr [...]), oraz w granicy Gminy T. i miasta T. w miejscowości Z. G. (na drodze powiatowej nr [...]), a kończyły przed bramą bazy magazynowo - transportowej dzierżawionej przez Przedsiębiorcę w Ż. .

Przedstawiciele Urzędu Gminy T. przejechali obie wskazane przez Przedsiębiorcę najkrótsze trasy relacji:

1. [...]

2. [...]

W wyniku powyższego ustalono, że pomiędzy miejscowościami [...] i [...] umieszczony są znaki "B 18" - "zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 6 ton", w ciągu drogi oraz dodatkowo na wysokości mostu, co zostało udokumentowane dokumentacją fotograficzną załączoną w poczet materiału dowodowego sprawy.

W konsekwencji powyższego ustalenia zasadnie stwierdzono zatem w zaskarżonej decyzji, że dojazd wskazywanymi przez Przedsiębiorcę najkrótszymi drogami nie będzie prawnie możliwy przez pojazdy odbierające odpady komunalne tzw. "śmieciarki", skoro rzeczywista masa całkowita standardowej śmieciarki waha się między 12 a 32 ton.

W wyniku dalszych ustaleń stwierdzono nadto, iż dojazd przez pojazdy odbierające odpady komunalne trzecią drogą (relacji [...] także jest niemożliwy, ze względu na usytuowanie w ciągu tej drogi (nr [...]) na rzece W., przed miejscowością N. B., znaku zakazu wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 3,5 ton.

Również pozostałe, nie wskazywane przez Przedsiębiorcę, możliwe trasy przejazdu z bazy w miejscowości Ż. do granicy gminy T. zostały przez organ zweryfikowane co do odległości oraz możliwości przez nie przejazdu pojazdami odbierającymi odpady komunalne.

l tak w dniu 20 lipca 2017r. przedstawiciele Urzędu Gminy T. przejechali trasę relacji: [...] ustalając, że trasa ta wynosi 62 km, a ponadto, w ciągu drogi nr [...] na rzece W. przed miejscowością N. B. umieszczony jest znak zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 3,5 ton. Na dowód powyższego sporządzono dokumentację fotograficzną.

Ponadto na podstawie dostępnych map cyfrowych z urzędu ustalono, że odległość bazy transportowo - magazynowej w Ż. od pozostałych granic gminy T. wynosi: w miejscowości Ł. 76,6 km, w miejscowości J. -W. - 73,5 km, zatem jest zdecydowanie większa niż 60 km.

Najkrótszą zatem możliwą do przejechania przez pojazdy odbierające odpady komunalne trasą jest droga o długości wskazanej w protokole kontroli z dnia [...] 2017 r., wynoszącej 64 km. Jest to droga relacji: [...]

Powyższe daje podstawy do ustalenia, że oświadczenie przedsiębiorcy Firma A z siedzibą w miejscowości N. o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, załączone do wniosku z dnia 4 kwietnia 2017r. o wpis do Rejestru Działalności Regulowanej, prowadzonej przez Wójta Gminy T., a odnoszące się do obowiązku posiadania bazy magazynowo - transportowej usytuowanej w gminie, z której terenu odbiera te odpady lub w odległości nie większej niż 60 km od granicy tej gminy - złożone zostało niezgodnie ze stanem faktycznym. Stanowi to wystarczającą podstawę dla wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem (art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy), a w konsekwencji wykreślenia z urzędu wpisu przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej (art. 71 ust. 1 pkt 3 ustawy).

W odwołaniu strona odwołująca nie kwestionuje istnienia na wskazywanych przez siebie trasach znaków ograniczających masę całkowitą dopuszczonych na odcinku tej drodze pojazdów, stwierdzając jedynie, że istnieje możliwość uzyskania indywidualnej zgody na przejazd śmieciarek, przy czym zgody takiej nie przedstawia, ani też nie wskazuje, że zgodą taką dysponuje.

Strona odwołująca kwestionuje również ustaloną przez organ na 64 kilometry długość, najkrótszej ustalonej przez organ trasy możliwą do przejechania przez pojazdy odbierające odpady komunalne (granica gminy T. w miejscowości [...] – baza magazynowo transportowa), nie przedstawia jednak żadnego dowodu wskazującego, że odległość zmierzonej trasy jest inna i wynosi nie więcej niż 60 km.

Zasadnie natomiast strona podniosła, iż ustalenia Wójta Gminy T. odnośnie braku spełnienia przez znajdujące się na terenie bazy magazynowo - transportową w [...] pomieszczenia socjalne dla pracowników warunków zawartych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2009r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy gospodarowaniu odpadami komunalnymi (Dz. U. z 2009r. Nr 104 poz. 868) oraz rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003r. Nr 169, poz. 1650) nie leży we właściwości Wójta Gminy T., a właściwego miejscowo Okręgowego Inspektora Pracy (ewentualnie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego). W sytuacji powzięcia wiadomości, że znajdujące się na terenie bazy magazynowo - transportowej w [...] pomieszczenia socjalne dla pracowników nie spełniają wymogów zawartych w przywołanych wyżej przepisach wykonawczy miał możliwość zwrócenia się do organu właściwego i po ewentualnym wydaniu przez ten organ ostatecznego rozstrzygnięcia stwierdzającego brak wymaganych przez prawo pomieszczeń socjalnych dla pracowników bazy magazynowo -transportową w [...], wydać rozstrzygniecie w sprawie, uwzględniające tą okoliczność.

Zasadnie również podniesiono, że w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji pominięto art. 71 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, pomimo iż w wydanej decyzji orzeczono również o wykreśleniu z urzędu wpisu przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej (pkt 2 decyzji). Powyższe nie oznacza jednak, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zapadło bez podstawy prawnej, a w konsekwencji, że z tego powodu decyzja ta nie może ostać się w obiegu prawnym jako kwalifikowanie wadliwa.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania wskazano, że z chwilą wydania przez Kolegium decyzji z dnia 26 czerwca 2017r. (SKO. [...]) uchylającej decyzję Wójta Gminy T. z dnia 12 maja 2017 r., znak: [...] orzekającą o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę - [...] sp. j. działalności objętej wpisem do Rejestru Działalności Regulowanej, strona odwołująca mogła wykonywać działalności objętej wpisem. Brak zatem podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja obarczona jest kwalifikowaną wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.

W sprawie ewentualnego stwierdzenia naruszenia przez Gminę T. przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w tym art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5) organem właściwym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Kolegium nie podzieliło również wskazywanego w odwołaniu Firma A naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa procesowego (zasad ogólnych wyrażonych w treści art. 7, art. 8, art. 9 k.p.a.) oraz naruszenia art. 77 § 1, art. 81 i art. 107 § 3 k.p.a.

Uznając, że przeprowadzone w sprawie postępowania wykazało, iż oświadczenie przedsiębiorcy Firma A z siedzibą w miejscowości N., o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, w zakresie obowiązku posiadania bazy magazynowo - transportowej usytuowanej w gminie, z której terenu odbiera te odpady, lub w odległości nie większej niż 60 km od granicy tej gminy - złożone zostało niezgodnie ze stanem faktycznym, orzeczono jak w sentencji.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [...] sp. jawna

1. naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 71 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 9j. ust 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie a polegające na zakazaniu przedsiębiorcy [...] prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz wykreślenia spółki z rejestru działalności regulowanej, prowadzonego przez Wójta Gminy T., podczas gdy z chwilą wydania zaskarżonej decyzji spółka nie była wpisana do rejestru działalności regulowanej prowadzonej przez Wójta Gminy T. na skutek jej wcześniejszego wykreślenia i odmowy przywrócenia jej do rejestru do czasu wydanie kolejnej decyzji (pomimo że spółka wnosiła na piśmie o ponowny wpis do rejestru), co w efekcie prowadzi do stwierdzenia nieważności decyzji bowiem była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały o czym stanowi art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.

b) art. 19 k.p.a. w zw. z art. 20 k.p.a. w zw. z art. 23715 § 2 kodeksu pracy w zw. z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2009 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy gospodarowaniu odpadami komunalnymi w zw. z art. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 roku o Państwowej Inspekcji Pracy, poprzez ich zastosowanie w sprawie przez organ który nie jest właściwy rzeczowo do przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania w/w przepisów prawa, a przyjętych przez organ – Wójta Gminy T. za podstawę prawną oraz faktyczną decyzji, co w tym zakresie czyni decyzję nieważną w myśl art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.,

c) art. 71 ust. 1 u.s.d.g w zw. z art. 9j ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie, a polegające na bezpodstawnym wydaniu zakazu prowadzenia przez skarżącą spółkę [...] działalności gospodarczej na podstawie wpisu do rejestru działalności regulowanej prowadzonego przez Wójta Gminy T. w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, podczas gdy stan faktyczny sprawy nie daje najmniejszych podstaw do zastosowania zawartych w tym właśnie przepisie prawa sankcji,

d) art. 71 ust. 3 u.s.d.g poprzez wykreślenie spółki [...] z rejestru działalności regulowanej co zostało zawarte w zaskarżonej decyzji, podczas gdy w podstawie zaskarżonej decyzji brak jest przywołania tego właśnie przepisu prawa,

e) art. 80 ust. 1 u.s.d.g poprzez jego wadliwe zastosowanie w sprawie a polegające na przeprowadzeniu części czynności kontrolnych pod nieobecność osoby kontrolowanej tj. dokonania pomiaru odległości pomiędzy bazą w [...] a granicą gminy T. pojazdem należącym do kontrolerów, de facto pojazdem którym osoby kontrolujące jedynie przyjechały zaś sam pojazd w świetle przepisów postępowania administracyjnego nie można uznać za urządzenie służące do przeprowadzania tego typu pomiarów, które następnie będą miały decydujący wpływ na podstawę faktyczną wydanej decyzji,

2. naruszenie przepisów prawa procesowego mających wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 79 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a w zw. z art. 10 § 1 k.p.a poprzez brak zawiadomienia skarżącej o przeprowadzeniu przez organ dowodów (w dniach 10 maja, 20 lipca, 24 lipca 2017 roku) w postaci pomiaru odległości oraz sprawdzeniu możliwości przejazdu samochodu ciężarowego typu śmieciarka na trasie od granicy gm. T. od bazy magazynowo transportowej spółki, co w konsekwencji doprowadziło do pozbawienia skarżącej czynnego udziału w tym stadium postępowania, w tym możliwości składania wyjaśnień, zastrzeżeń co do sposobu i przebiegu postępowania dowodowego,

b) art. 14 § 2 k.p.a w zw. z art. 67 § 1 k.p.a w zw. z art. 68 § 1 k.p.a poprzez zaniechanie sporządzenia na piśmie zwięzłych protokołów z czynności pomiaru odległości oraz sprawdzeniu możliwości przejazdu samochodu ciężarowego typu śmieciarka na trasie od granicy gm. T. od bazy magazynowo transportowej spółki jakie miały miejsce w dniach 10 maja, 20 lipca i 24 lipca 2017 roku, co w konsekwencji pozbawia tak poczynione ustalenia jakiejkolwiek wartości dowodowej, a w konsekwencji powyższych, naruszenie:

c) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a i art. 81 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy w zakresie spełnienia wymagań technicznych bazy, a w szczególności braku prawidłowego ustalenia wymaganej odległości wskazanej przez spółkę [...] bazy w [...] do granicy gminy T. podczas gdy odległość bazy w [...] do granicy gminy T. nie przekracza 60 km,

d) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji, a w szczególności braku wskazania w oparciu o jakie dowody organ poczynił następujące ustalenia:

- braku odległość bazy w [...] od granic gminy T. (przy czym tutaj organ powołuje się na bliżej nieokreślone pomiary odległości)

- co organ rozumie przez tu cyt.; "niektóre okoliczności nie dało się ustalić..(..)"

przez co skarżąca składając niniejszą skargę nie jest w stanie do końca zapoznać się z wszystkimi motywami jakimi kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję.

Wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej niniejszą skargą decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzję Wójta Gminy T. z dnia 30.08.2017 roku, ewentualnie, o uchylenie zaskarżonej niniejszą skargą decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzję Wójta Gminy T.. Wniesiono także o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga jest uzasadniona, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są słuszne.

W pierwszej kolejności po krótce wskazać należy na przepisy prawa regulujące zasady wpisu i wykreślania przedsiębiorców z rejestru regulowanej działalności gospodarczej, polegającej na odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

Zgodnie z art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1289 z późn. zm.), działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (ust. 1). Rejestr działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, zwany dalej "rejestrem", prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (ust. 2). Zgodnie z art. 9c tej ustawy przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (ust. 1 ). Do wniosku o wpis do rejestru dołącza się dowód uiszczenia opłaty skarbowej oraz oświadczenie o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości o następującej treści:

"Oświadczam, że:

1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości są kompletne i zgodne z prawdą;

2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, określone w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289).".

Zgodnie z art. 9d ust. 1 tej ustawy, podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do spełnienia następujących wymagań:

1) posiadania wyposażenia umożliwiającego odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz zapewnienia jego odpowiedniego stanu technicznego;

2) utrzymania odpowiedniego stanu sanitarnego pojazdów i urządzeń do odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości;

3) spełnienia wymagań technicznych dotyczących wyposażenia pojazdów do odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości;

4) zapewnienia odpowiedniego usytuowania i wyposażenia bazy magazynowo-transportowej.

Szczegółowe wymagania w wyżej wymienionym zakresie określił na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ust. 4 art. 9d ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Minister Środowiska w rozporządzeniu z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. (Dz. U. poz. 122).

Zgodnie natomiast z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2168 z późn. zm. -zwana dalej u.s.d.g.), organ prowadzący, na podstawie przepisów regulujących daną działalność gospodarczą, rejestr działalności regulowanej dokonuje wpisu na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu przez przedsiębiorcę oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania tej działalności. Spełnienie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej podlega kontroli, w szczególności przez organ prowadzący rejestr danej działalności. Przepis art. 57 stosuje się odpowiednio. (art. 70)

Zgodnie z art. 71 ust. 1 – 3 u.s.d.g organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy:

1) przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodne ze stanem faktycznym;

2) przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej w wyznaczonym przez organ terminie;

3) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej.

Najdalej idącym zarzutem skargi jest zarzut nieważności, albowiem zdaniem skarżącej decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały (art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.), a wynika to z faktu, że w poprzednim toku instancji w postępowaniu administracyjnym została wydana już decyzja Wójta Gminy T. z dnia 12 maja 2017 r., znak: [...] o wykreśleniu skarżącej z rejestru. Dodać w tym miejscu należy, że decyzja ta została uchylona do ponownego rozpoznania przez SKO w T. decyzją z dnia 26 czerwca 2017r. (S KO. B [...]).

Zgodnie z przywołanym wyżej art. 71 ust. 1 i 2 decyzja o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem podlega natychmiastowemu wykonaniu. Natomiast w przypadku wydania decyzji o zakazie, organ z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej.

Oznacza to, że art. 71 ust. 2 u.s.d.g. z mocy prawa nadaje rygor natychmiastowej wykonalności tylko i wyłącznie decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem. Natomiast systematyka tego przepisu wskazuje, że rygor ten nie dotyczy wykreślenia z rejestru.

Tym samym natychmiastowe wykonanie decyzji wywołuje taki skutek, że przedsiębiorca nie może wykonywać działalności regulowanej objętej wpisem, pomimo nawet tego, że pozostawałby wpisany do rejestru działalności regulowanej. Wykreślenie z rejestru może nastąpić tylko na podstawie decyzji ostatecznej.

Z akt sprawy nie wynika, czy wykreślenie faktycznie zostało czy też nie zostało dokonane, jednak nawet gdyby wykreślenia dokonano, to przywrócenie wpisu jako dokonanie czynność materialno – technicznej byłoby możliwe i tym samym nie ma mowy o trwałej niewykonalności decyzji, ani z punktu widzenia prawnego ani faktycznego. Zarzut ten pozostaje zatem nieuprawniony.

Nie jest także uzasadniony zarzut naruszenia art. 19 k.p.a. w zw. z art. 20 k.p.a. w zw. z art. 23715 § 2 kodeksu pracy w zw. z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2009 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy gospodarowaniu odpadami komunalnymi w zw. z art. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 roku o Państwowej Inspekcji Pracy, poprzez ich zastosowanie w sprawie. Wskazać zatem należy, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu II Instancji tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a nie decyzja organu I Instancji. Tymczasem SKO w T. w uzasadnieniu swoje decyzji wyraźnie wskazało:

"Zasadnie natomiast strona podniosła, iż ustalenia Wójta Gminy T. odnośnie braku spełnienia przez znajdujące się na terenie bazy magazynowo - transportową w Ż. pomieszczenia socjalne dla pracowników warunków zawartych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2009r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy gospodarowaniu odpadami komunalnymi (Dz. U. z 2009r. Nr 104 poz. 868) oraz rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003r. Nr 169, poz. 1650) nie leży we właściwości Wójta Gminy T., a właściwego miejscowo Okręgowego Inspektora Pracy (ewentualnie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego)."

Odrębną natomiast jest kwestią, że zgodnie z § 2 ust. 2 pkt. 5 lit. b rozporządzenia, baza magazynowo-transportowa powinna być wyposażona w pomieszczenie socjalne dla pracowników odpowiadające liczbie zatrudnionych osób. Skarżący nie określił konkretnej liczby zatrudnionych osób, a jest do tego obowiązany, choćby po to, aby wymagane przepisami warunki w zakresie pomieszczeń socjalnych "odpowiadających liczbie zatrudnionych osób" poddawały się kontroli.

Uzasadnione są natomiast te zarzuty, które dotyczą naruszenia zasad prowadzenia postępowania dowodowego, poprzez przeprowadzenie części czynności kontrolnych (dowodowych) pod nieobecność osoby kontrolowanej.

Jak słusznie wskazało Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wystarczającą podstawę dla wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, a w konsekwencji wykreślenia z urzędu wpisu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej jest złożenie przez przedsiębiorcę oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodnie ze stanem faktycznym.

Oświadczenie przedsiębiorcy Firma A z siedzibą w miejscowości N. o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, załączone do wniosku z dnia 4 kwietnia 2017r. o wpis do Rejestru Działalności Regulowanej, prowadzonej przez Wójta Gminy T., a odnoszące się do obowiązku posiadania bazy magazynowo - transportowej usytuowanej w gminie, z której terenu odbiera te odpady lub w odległości nie większej niż 60 km od granicy tej gminy zostało zakwestionowane przez organy jako złożone niezgodnie ze stanem faktycznym. W protokole kontroli z dnia [...] 2017 r. str. 2 upoważniony przedstawiciel skarżącej oświadczył, że baza znajduje się w odległości poniżej 60 km na dowód czego przedstawione zostały mapki wraz z trasą przejazdu, "znajdujące się aktach sprawy Urzędu".

Wskazane przez skarżącą trasy okazały się niemożliwe do zaakceptowania z powodu umieszczonych znaków zakazu wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 6 ton oraz znaku zakazu wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 3,5 ton, gdy tymczasem rzeczywista masa całkowita standardowej śmieciarki waha się między 12 a 32 ton.

Nie ulega wątpliwości że rację mają organy, że wobec umieszczenia takich znaków na trasach przejazdu wskazanych przez skarżącą przejazd tymi drogami jest prawnie niedopuszczalny. Rzecz jednak w tym, że w czynnościach kontrolnych a takimi są czynności polegające na przejechaniu i sprawdzeniu wskazanych przez skarżącego tras – kontrolowany ma prawo w nich uczestniczyć poprzez wskazane przez siebie, upoważnione osoby. Podobnie w przypadku kontroli odległości tras nie wskazanych przez skarżącą. Organ nie miał obowiązku ich poszukiwania, ale jeśli jednak to uczynił i przeprowadził pomiar odległości dodatkowej trasy, to również winien był to uczynić w obecności kontrolowanego. Zgodzić się przy tym należy z przyjętym przez organ I Instancji sposobem pomiaru odległości, przyjętym za wyjaśnieniami Ministerstwa Środowiska z dnia 13 sierpnia 2013 r., że odległość 60 km od granic gminy powinna być mierzona zgodnie z odległością jaką pokona pojazd po najkrótszych drogach publicznych pomiędzy bazą magazynowo –transportowa a granicą gminy. Oczywiście interpretacje Ministerstwa nie są wiążącymi źródłami prawa, jednak ten sposób pomiaru najbardziej odpowiada stanowi faktycznemu, który w rzeczywistości powinien mieć miejsce przy wykonywaniu działalności regulowanej i pozostaje w zgodzie z zasada bliskości.

Dalej wskazać należy, że nie będąc związanym granicami skargi i badając całość sprawy z urzędu, Sąd wskazuje na następujące uchybienia, których nie dostrzegły organy, również wymagające wyjaśnienia w ponownie prowadzonym postępowaniu.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia, podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany posiadać bazę magazynowo - transportową usytuowaną na terenie, do którego posiada tytuł prawny. W aktach sprawy znajduje się co prawda umowa dzierżawy zawarta między skarżącą a Gminą P., jednak zgodnie z § 5 ust. 3 tej umowy, skarżąca jest zobowiązana do przyjmowania i składowania odpadów (...) wyłącznie z terenu gmin [...]. Nie ma zatem skarżąca według przedstawionej umowy uprawnienia do przyjmowania odpadów z terenu Gminy T., a zatem nie ma tytułu prawnego do korzystania z przedmiotowej bazy w zakresie umożliwiającym wykonywanie działalności regulowanej objętej przedmiotową sprawą tj. do korzystania z tej bazy dla potrzeb odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy T..

Po wtóre zgodnie z § 5 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia, skarżąca jest obowiązana zapewnić w zakresie wymagań technicznych dotyczących wyposażenia pojazdów, aby były one wyposażone w system: a) monitoringu bazującego na systemie pozycjonowania satelitarnego, umożliwiający trwałe zapisywanie, przechowywanie i odczytywanie danych o położeniu pojazdu i miejscach postojów oraz b) czujników zapisujących dane o miejscach wyładunku odpadów - umożliwiający weryfikację tych danych. W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej z dnia 8 sierpnia 2017 r. w którym w pkt. 3 w formie tabelarycznej przedstawiono dziewięć pojazdów którymi dysponuje skarżąca, spełniających wymagania z § 3 pkt. 1 rozporządzenia (co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania zmieszanych odpadów komunalnych oraz co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania selektywnie zebranych odpadów komunalnych, a także co najmniej jeden pojazd do odbierania odpadów bez funkcji kompaktującej).

W pkt. 6 pisma natomiast wskazano, że w załączeniu skarżąca przedstawia faktury potwierdzające wykupienie usługi GPS dla swoich pojazdów. Jednak z przedstawionych faktur można zidentyfikować tylko jeden pojazd wskazany z w tabelarycznym zestawieniu pojazdów, którymi dysponuje skarżąca, spełniających wymagania z § 3 pkt. 1 rozporządzenia. Wynika to z FV [...] , poz. 3 – "Auto nr [...] J. [...] Pozostałe [...] dotyczą innych samochodów lub abonamentów do nieustalonych samochodów (oznaczonych wyłącznie numerami np. [...] nr [...]: samochód 8, samochód 1).

Wymaga zatem ustalenia w ponownie prowadzonym postępowaniu, czy wszystkie samochody wskazane przez spółkę w zestawieniu tabelarycznym posiadają stosowne urządzenia pozwalające na monitorowanie położenia pojazdów i miejscach postojów oraz – co może najważniejsze - czujników zapisujących dane o miejscach wyładunku odpadów.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie obowiązany wziąć pod uwagę wskazania zawarte w niniejszym wyroku i uzupełnić dowody, których w sprawie brakuje oraz ponowić dowody przeprowadzone nieprawidłowo.

Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności Sąd uchylił zaskarżoną decyzję jako naruszającą przepisy postępowania – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości [...] zł składa się: kwota [...]zł tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu; kwota [...]zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.), oraz kwota [...]zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1827).