Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1037/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zgody na prowadzenie działalności gospodarczej i posiadanie sprzętu komputerowego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [..] r., zatytułowanym "odwołanie od decyzji Dyrektora Zakładu Karnego w [..] ", . W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w [..] tj. pismo z dnia [..] r. o numerze [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na prowadzenie przez skarżącego działalności gospodarczej z zakresu teleinformatyki na terenie jednostki penitencjarnej – Zakładu Karnego w [...] i posiadania w celi mieszkalnej sprzętu komputerowego do ww. celu. Skarżący dołączył do skargi między innymi wniosek z [...] r. o zgodę na prowadzenie własnej działalności gospodarczej, plan działalności gospodarczej oraz prośbę o sprzęt informatyczny (jako narzędzie pracy).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego w [...] podał, że skarga jest bezzasadna, albowiem zarzut dotyczący odmownie rozpatrzonej prośby dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej był już przedmiotem czynności wyjaśniających, w postępowaniu wobec osadzonego P.W. stwierdzono nieprawidłowości, a skarga została uznana za bezzasadną przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje :

Jak wynika z akt sprawy, P. W., odbywający karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w[...] , skierował do Dyrektora ww. jednostki penitencjarnej wniosek o wyrażenie zgody na prowadzenie własnej działalności gospodarczej

z zakresu teleinformatyki oraz o zezwolenie na posiadanie w celi sprzętu komputerowego w celu wykonywania ww. działalności. Powyższe żądanie skarżący oparł na przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r., Nr 90, poz. 557 ze zm.) wskazując jako podstawę swojego wniosku przepis art. 110 a § 2 i art. 121 Kkw.

Dyrektor Zakładu Karnego w [...] decyzją z dnia [...] r. nie wyraził zgody na założenie przez P. W. działalności gospodarczej

o charakterze teleinformatycznym, a także nie zezwolił na posiadanie przez skazanego sprzętu komputerowego w celi mieszkalnej. Dyrektor Zakładu Karnego, uzasadniając odmowę, wskazał między innymi, że w myśl art. 110 a § 2 Kkw, dyrektor zakładu karnego może zezwolić na posiadanie sprzętu komputerowego, jeżeli posiadanie takiego przedmiotu nie narusza zasad porządku i bezpieczeństwa obowiązujących w zakładzie karnym. Natomiast zgodnie z art. 121 § 3 Kkw zatrudnienie skazanego następuje za zgoda i na warunkach określonych przez dyrektora zakładu karnego, zapewniających prawidłowy przebieg odbywania kary pozbawienia wolności.

P. W. zaskarżył powyższą decyzję – jako niezgodna z prawem - do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

- zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4 a (§ 2).

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

Mając na względzie zakres kontroli sądów administracyjnych (art. 3 P.p.s.a.) oraz przedmiot skargi, Sąd stwierdził, że niniejsza sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Zaskarżona decyzja została wydana przez dyrektora zakładu karnego

- działającego jako organ postępowania wykonawczego, nie zaś organ administracji publicznej, w postępowaniu wykonawczym orzeczenia karnego - w oparciu o wyżej przytoczone przepisy Kodeksu karnego wykonawczego z zakresu praw i obowiązków oraz zatrudnienia skazanych. Przedmiotowa decyzja nie jest więc decyzją wydaną

z zakresu działalności administracji publicznej i nie ma charakteru publicznoprawnego.

Ponadto, należy wskazać, że przepisy Kodeksu karnego wykonawczego regulują tryb zaskarżania decyzji wydawanych przez organy postępowania wykonawczego w konkretnych sprawach w postępowaniu wykonawczym. Zgodnie z art. 7 Kkw skazany ma prawo zaskarżyć decyzję poszczególnych organów, wymienionych w art. 2 Kkw, do sądu penitencjarnego z powodu jej niezgodności z prawem.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono na wstępie.