Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 457/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3 pkt 1-4, art. 120 ust. 4,10
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: par. 8 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2004 nr 97 poz 970
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
article: par. 13 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2004 nr 97 poz 970
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1  art. 313, art. 314
law: Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 457/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 czerwca 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Beata Cieloch (spr.), WSA Grażyna Firek, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2009r., sprawy ze skargi "E" Spółka Akcyjna w K., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 15 grudnia 2008r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Strona skarżąca – "E" Spółka Akcyjna z siedzibą złożyła w dniu [...] października 2008 roku wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w zakresie zastosowania art. 120 ust.4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.- ) przy sprzedaży samochodu osobowego .

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe :

Skarżąca spółka działa w branży motoryzacyjnej. Obecnie zajmuje się wynajmem samochodów. W najbliższym czasie planuje rozszerzenie działalności o skup i sprzedaż samochodów używanych. Działalność ta podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych, jak również będą stosowane przepisy opodatkowania "VAT marża". Skarżąca zamierza nabywać do dalszej odsprzedaży samochody używane od różnych podmiotów, osób fizycznych, ( podmiotów gospodarczych) - na podstawie umów kupna -sprzedaży, którzy na swoich fakturach VAT będą wykazywali sprzedaż opodatkowaną lub zwolnioną z VAT.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

czy przepisy art. 120 ust. 4 (VAT marża) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – oznaczana dalej w skrócie jako ustawa o VAT ), w zakresie dalszej odsprzedaży towarów używanych można stosować do samochodów osobowych odkupionych od podatników, którzy stosownie do przepisów § 8 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) sprzedali je jako zwolnione z VAT, mimo ,że przy ich zakupie skorzystali z prawa do odliczenia podatku naliczonego na warunkach wynikających z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT?

Zdaniem strony skarżącej biorąc pod uwagę wykładnię celowościową art. 120 ust. 4 i ust. 10 oraz przesłanki wynikające z art. 82 ust. 3 pkt 1-4 ustawy o VAT, a w konsekwencji zapisy powołanego § 8 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji przedstawionej we wniosku, w przypadku skupu i sprzedaży używanych samochodów osobowych prawidłowe jest zastosowanie zasad określonych w powołanym art. 120 ustawy VAT. Jest to uzasadnione tym, że nabywcy z tytułu nabycia tych pojazdów nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, ze względu na fakt ,że dostawa jest zwolniona z podatku VAT na mocy § 8 ust. 1 pkt 5 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów. Dlatego też dokonując szczegółowej analizy tematu strona skarżąca wyprowadziła następujące wnioski:

- przy odsprzedaży samochodów używanych, a zakupionych jako zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT podstawę opodatkowaniu VAT stanowi tylko marża dodana do ceny nabycia,

- przy odsprzedaży samochodów używanych, a zakupionych jako zwolnione z VAT na podstawie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, podstawę opodatkowania VAT stanowi cała cena sprzedaży (zawierająca w sobie również VAT naliczony, który obniżył pierwotny nabywca) co w konsekwencji powoduje to, że ten sam podatnik, sprzedając takie same samochody używane musiałby je różnie opodatkować tylko w zależności od tego, od kogo je uprzednio nabył jako zwolnione.

Skarżąca spółka przedstawiając swoje stanowisko powołała się na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie interpretacji prawa podatkowego nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r.

Strona skarżąca ponadto w oparciu o treść art. 313 i 314 Dyrektywy 2006/112/ WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. wywiodła zasadę stosowania procedury opodatkowania w systemie VAT marża towarów nabytych jako zwolnionych z podatku VAT. Na poparcie swojego stanowisko powołała się także na zasadę neutralności VAT oraz zasadę wolnej konkurencji, przywołując w tym zakresie orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie sygn. [...].

Reasumując strona skarżąca stanęła na stanowisku ,że sprzedaż samochodów zakupionych od podatników, którzy częściowo odliczyli podatek VAT i sprzedali samochód używany powołując się na zwolnienie w &8 ust.1 pkt 5 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów można opodatkować w systemie VAT marża , co pozwoli na uniknięcie podwójnego opodatkowania i zachowa zasadę neutralności podatku VAT.

W dniu 15 grudnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał dla skarżącej spółki indywidualną interpretację Nr:[...] uznając, że stanowisko strony skarżącej w zakresie zastosowania art. 120 ustawy o VAT przy sprzedaży używanego samochodu osobowego jest nieprawidłowe.

Organ wskazał , że w sytuacji nabycia samochodu osobowego od podmiotu, który dokonał odliczenia podatku naliczonego w części przy jego nabyciu, a przy sprzedaży na rzecz strony skarżącej skorzystał ze zwolnienia na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ( Dz.U. z 2004 r., Nr 97, poz. 970 ze zm. (czy też analogicznie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 roku ) stronie skarżącej przy jego dostawie nie będzie przysługiwało prawo do określenia podstawy opodatkowania metodą marży, gdyż nie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w przepisie art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. Jednocześnie strona skarżąca nie będzie też mogła skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego przy dostawie samochodów, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 43 ust.2 pkt 2 ustawy o VAT, ze względu na niespełnienie przesłanki używalności sprzedawanych samochodów. Dlatego też w zaistniałej sytuacji dostawę samochodów należy opodatkować na zasadach ogólnych oraz zastosować stawkę 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Stwierdzono też, że strona skarżąca zbywając osobowe samochody używane uprzednio zwolnione na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 w/w rozporządzenia, dokonując ich zakupu nie ponosi ciężaru podatku VAT, gdyż te samochody korzystają ze zwolnienia od podatku. Jeśli w cenie zakupu towaru nie zawarto podatku naliczonego to nie może nastąpić jego odliczenie, a to nie narusza zasady neutralności.

Ponadto stwierdzono ,że interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez stronę skarżącą i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji tj. stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 roku. Wskazano także ,ze od dnia 1 stycznia zmianie ulega m.in. przepis art.43 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku VAT.

W następstwie, skarżąca spółka wezwała Dyrektora Izby Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W odpowiedzi na w/w wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 15 grudnia 2008 r.

Na powyższą interpretację przepisów prawa podatkowego skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której domagała się uchylenia zaskarżonej interpretacji w całości. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię art. 120 ust. 4 i ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zł 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz 535, ze zm) poprzez interpretację art. 120 ust. 4 i ust. 10, a także art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wyłącznie w sposób literalny pomijając wykładnię systemową i celowościową i ogólne zasady wynikające z art. 1 w/w. ustawy, co prowadzi do odmiennego traktowania dostawy identycznych towarów zwolnionych na podstawie przepisów ustawy i towarów zwolnionych na podstawie przepisów w/w rozporządzenia,

2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię tj. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535, ze zm.) i Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustaw o podatku od towarów i usług poprzez odmienne traktowanie dostawy identycznych towarów wyłącznie ze względu na podstawę zwolnienia (przepis ustawy i przepis rozporządzenia),

3. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię tj art. 120 ust. 4 i ust. 10 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług poprzez taką wykładnię przepisów ww. ustawy - art. 120 ust. 4 i ust. 10 - oraz § 8 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia, która narusza zasady: neutralności podatku VAT i prowadzi do podwójnego obciążenia dostawy tego samego towaru podatkiem VAT, unikania zakłócenia warunków konkurencji poprzez wprowadzenie konieczności odmiennego traktowania dostawy towarów uprzednio nabytych, jako zwolnionych (inne zasady dotyczą towarów uprzednio nabytych, jako

zwolnionych na podstawie przepisów ustawy, a inne na podstawie przepisów rozporządzenia),

Ponadto strona skarżąca zarzuciła naruszenie zasady praworządności zagwarantowanej w art. 32 Konstytucji RP poprzez sprzeczność wydanej interpretacji z interpretacjami wydanymi przez Urzędy Skarbowe, oraz przepisów Dyrektywy nr 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE nr L 347 z 2006 r.) poprzez jego wadliwą interpretację niezgodną z prawem i uznającą, iż należy jako podstawę prawną opodatkowania uznać całą wartość odsprzedawanego używanego pojazdu, a nie tylko marżę dealera.

Na uzasadnienie swojego stanowiska skarżąca spółka powołała wybrane orzeczenia Sądów Administracyjnych oraz treść orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 8 grudnia 2005 r., sygn. C-280/2004.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Procedura udzielenia stronie skarżącej przez organy podatkowe pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie była właściwa i żadnych zastrzeżeń nie budzi.

W ramach badania poprawności merytorycznej dokonanej interpretacji Sąd stwierdza przede wszystkim, że nie budzi żadnej wątpliwości zasada bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego i konieczności dokonywania wykładni polskich przepisów prawa, także prawa podatkowego, z uwzględnieniem dorobku pierwotnego i wtórnego prawa wspólnotowego. Analiza polskich i wspólnotowych przepisów istotnych dla rozstrzygnięcia zawisłego sporu dokonana zostanie z uwzględnieniem tych zasad obowiązujących na dzień wydania przedmiotowej interpretacji.

Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków w polskim prawie normuje rozdział 4 działu XII ustawy o VAT, obejmujący artykuł 120 tej ustawy

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług ( Dz.U nr 54,poz. 535 ze zm. – oznaczana dalej w skrócie ustawą o VAT ) w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku.

Art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. precyzuje, że przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nie będącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub nie będącej podatnikiem podatku od wartości dodanej,

2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113,

3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5,

4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113,

5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

O zwolnieniach od podatku od towarów i usług stanowi art. 43 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 pkt 2 tego artykułu zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem punktu 10 (dotyczącego dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego), pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast artykuł 113 ustawy o VAT ustanawia zwolnienie od podatku od towarów i usług drobnych przedsiębiorców, to jest takich podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro.

Polska ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży, czyli różnicy między całkowita kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia pomniejszoną o kwotę podatku. Stanowi to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty należnej z tytułu sprzedaży pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od osób wymienionych w art. 120 ust. 10 pkt 1-5. Warunkiem jednak zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że we wcześniejszej fazie obrotu podmiot sprzedający używany towar pośrednikowi pozbawiony był prawa odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu. Dotyczy to zarówno osób, które nie są podatnikami tego podatku i już z tego powodu pozbawione są możliwości obniżenia podatku należnego, jak i osób, które wprawdzie podatnikami tego podatku są, ale z różnych powodów prawo do obniżenia podatku należnego im nie przysługiwało. Konsekwencją takiej konstrukcji prawnopodatkowej jest to, że w cenie towaru używanego, nabywanego przez pośrednika, zawarta jest cała kwota podatku od towarów i usług. Jest to sytuacja zasadniczo odmienna od standardowo występującego w obrocie gospodarczym i stanowiącego istotę systemu podatku od wartości dodanej zjawiska odliczania od podatku należnego podatku naliczonego powstałego w danej fazie obrotu, wskutek czego w cenie nabywanego towaru podatek od towarów i usług nie jest zawarty, a - w sensie ekonomicznym - płaci go dopiero ostateczny nabywca, czyli konsument. Rezultatem procedury opodatkowania marży jest zatem traktowanie wszystkich podmiotów sprzedających używany towar pośrednikowi tak, jakby byli tego towaru ostatecznymi (w sensie ekonomicznym) konsumentami.

W opisanym we wniosku o udzielenie interpretacji podatkowej zdarzeniu przyszłym podatnik wskazał, że używane samochody ma zamiar nabywać od podatników, którzy przy sprzedaży skorzystali z odliczenia od podatku na podstawie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (analogicznie § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług). Odliczenie podatku naliczonego przez zbywcę skutkuje tym, iż nie jest spełniona przesłanka z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z którego wynika, że zwalnia się od opodatkowania dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. A zatem zgodzić się należy z Ministrem Finansów, że podatnicy, od których strona skarżąca będzie nabywała przedmiotowe samochody używane, nie spełniają warunków wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT, uprawniających nabywcę do zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marży.

Ponieważ procedura opodatkowania marży ma charakter szczególny, stanowiąc odstępstwo od ogólnych zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz rozliczania tego podatku, przepisy normujące tę procedurę wykładane być muszą w sposób ścisły. Niemożliwa jest więc interpretacja rozszerzająca, której domaga się strona skarżąca. Interpretacja taka prowadziłaby zresztą do wykładni contra legem, ponieważ z przedstawionych w rozważaniach przepisów ustawy o VAT jasno wynika, że unormowana w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT procedura opodatkowania marży nie może być stosowana do pośrednictwa w obrocie używanymi samochodami nabywanymi od podatników podatku od towarów i usług, którym przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych samochodów (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 30.11 .2006 r sygn I SA/Łd 1323/06, wyrok WSA w Opolu z dnia 7.11.2007 roku ISA/Op 276/07 ).

W odniesieniu do zarzutu skargi dotyczącego sprzeczności wydanej interpretacji z prawodawstwem unijnym, a zwłaszcza z zasadą neutralności i wolnej konkurencji wskazać należy na regulacje dotyczące kwestii opodatkowania towarów używanych poprzez zastosowanie szczególnej procedury marży znajdujące się w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. nr L 347 z 2006r.), która weszła w życie dnia 1 stycznia 2007r. zastępując, między innymi, VI Dyrektywę( art.26a ) .

W szczególności na uwagę zasługuje art. 314 Dyrektywy 112, który stanowi, że procedura marży ma zastosowanie do dokonywanych przez podatnika-pośrednika dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków w przypadku, gdy towary te zostały mu dostarczone na terytorium Wspólnoty przez jedną z następujących osób:

a) osobę niebędącą podatnikiem,

b) innego podatnika, o ile dokonywana przez tego innego podatnika dostawa towarów jest zwolniona zgodnie z art. 136,

c) innego podatnika, o ile dokonywana przez tego innego podatnika dostawa towarów objęta jest zwolnieniem dla małych przedsiębiorstw przewidzianym w art. 282-292 i obejmuje dobra inwestycyjne,

d) innego podatnika-pośrednika, o ile dokonywana przez tego innego podatnika-pośrednika dostawa towarów została opodatkowana VAT zgodnie z niniejszą procedurą marży.

Zwolnienie, o którym stanowi art. 136 Dyrektywy 112, dotyczy dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie do celów działalności zwolnionej, jeżeli towary te nie dały prawa do odliczenia oraz dostawy towarów, przy których nabyciu lub wykorzystaniu podatek od wartości dodanej nie podlegał odliczeniu.

Powyższe przepisy uzależniają zatem możliwość zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marży od tego, by dostawa dla podatnika-pośrednika była dokonywana przez podmiot, który nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu odsprzedawanych towarów.

Zdaniem Sądu, dokonując porównania przedstawionych wyżej przepisów wspólnotowych z przepisami ustawy o VAT można wyprowadzić wniosek, że przepisy polskiej ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie szczególnej procedury opodatkowania marży są zgodne z przepisami Dyrektywy 112. Tożsamość uregulowań dotyczy zarówno zasad zastosowania procedury szczególnej, jak i wyłączeń jej stosowania. Przede wszystkim jednak identyczna jest zasada podstawowa, w myśl której wartość dostawy dokonywanej na rzecz podatnika-pośrednika obejmuje podatek od wartości dodanej, niepodlegający odliczeniu przez wcześniejszego dostawcę. Tak więc zarzucana przez stronę skarżącą sprzeczność pomiędzy prawem polskim a prawem wspólnotowym w zakresie opodatkowania pośrednictwa podatkiem od towarów i usług nie zachodzi.

Sąd podzielił także stanowisko Ministra Finansów odnośnie braku naruszenia zasady praworządności oraz art. 32 Konstytucji RP. Zaznaczyć należy, że organ podatkowy przy wydawaniu interpretacji nie jest związany stanowiskiem innych organów. Interpretacje przepisów podatkowych są wydawane w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o przedstawiony przez nich stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy.

Powołany przez skarżącą spółkę wyrok ETS, sygn. C – 280/04 został wydany na kanwie innego stanu faktycznego niż w niniejszej sprawie, albowiem dotyczył zwolnienia dostaw towarów, w stosunku do których nie przysługuje prawo do odliczenia oraz odsprzedaży pojazdów nabytych jako używane przez spółkę leasingową. Zatem na gruncie polskiej ustawy o VAT odnosi się to do treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tymczasem stanowisko skarżącego oparte zostało na art. 120 ust. 4 w/w ustawy.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że podniesione w skardze zarzuty nie są uzasadnione. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej interpretacji Ministra Finansów nie wykazała zarzuconego naruszenia prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).