Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3856/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z/s w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu


UZASADNIENIE

Pismem z 27 listopada 2015 r. skarżąca Spółka – [...] SP. z o.o. z siedzibą w N. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Postanowieniem z 10 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie. Skarżąca otrzymała ww. postanowienie 23 marca 2016 r. (k. 81 akt sądowych). W piśmie z 30 marca 2016 r. zatytułowanym zażalenie, skarżąca podniosła, że jej prezesem jest obywatel [...] V. S., który w okresie w którym upływał termin do uiszczenia wpisu przebywał w podróży służbowej na [...]. Natomiast pracownicy spółki nie mają dostępu do konta firmowego. Wraz z powyższym pismem spółka nadesłała kserokopię potwierdzenia pocztowego zlecenia przelewu z 30 marca 2016 r. wykonanego tytułem uiszczenia wpisu.

W związku z powziętymi wątpliwościami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do wskazania czy ww. pismo z 30 marca 2016 r. stanowi zażalenie na postanowienie z 10 marca 2016 r., czy też zgodnie z treścią stanowi wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności. W odpowiedzi na powyższe Spółka wyjaśniła, że pismo z 30 marca 2016 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto skarżąca Spółka, nadesłała także pismo z 30 marca 2016 r. wraz z jego odpisami prawidłowo podpisanymi przez mogącego reprezentować spółkę prezesa zarządu – V. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1721/12, CBOIS).

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Z akt sprawy wynika, że postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu zostało doręczone Spółce 23 marca 2016 r. Ten dzień Sąd przyjął za termin, w którym ustała przyczyna uchybienia. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został nadany 30 marca 2016 r. (pieczątka UP na kopercie, k. 80 akt sądowych). Skarżąca wraz z przedmiotowym wnioskiem dokonała również czynności, której uchybiła w zakreślonym terminie – uiściła wpis od skargi.

W dalszej kolejności oceny Sądu wymaga przesłanka braku winy w uchybieniu terminu po stronie skarżącego w złożeniu skargi.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329).

Rozpoznając wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie uchybionego terminu należy zaznaczyć, iż w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.

Z akt niniejszej sprawy (przede wszystkim odpisu KRS) wynika, iż jedyną osobą uprawnioną do reprezentowania [...] Sp. z o.o. z/s w N. jest prezes zarządu i jedyny udziałowiec – V. S. Jak wynika z pisma stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, V. S. jest również jedyną osobą uprawnioną do korzystania z konta firmowego. Należy podkreślić, że V. S. decydując się na wniesienie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2015 r. musiał liczyć się z możliwością przesyłania przez Sąd korespondencji, zobowiązującej skarżącą Spółkę do dokonania określonych czynności, z których wykonaniem przepisy wiążą określone skutki w sferze praw i obowiązków. W związku z tym strona należycie dbająca o swoje interesy, a dodatkowo wyjeżdżająca w podróże służbowe za granicę, powinna zapewnić w takiej sytuacji możliwość działania w jej imieniu osobom trzecim (w tym przypadku np. poprzez udzielenie prawidłowego pełnomocnictwa do jej reprezentowania i ewentualnego dysponowania środkami, przez jednego z pracowników spółki), aby uniknąć negatywnych skutków upływu terminów procesowych. Możliwym było także ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika (por. postanowienie NSA z 2 lutego 2016 r., sygn. akt I OZ 62/16, CBOIS). Uiszczenie wpisu od skargi dopiero w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi, szczególnie w sytuacji gdy w piśmie stanowiącym wniosek o przywrócenie terminu wskazano, iż V. S. znajduje się nadal w podróży służbowej na [...], świadczy o braku staranności strony skarżącej. V. S., będąc jedyną osobą umocowaną do działania w imieniu skarżącej Spółki planując wyjazd za granicę i posiadając wiedzę o toczącym się postępowaniu sądowym winien zatem podjąć czynności mające na celu zabezpieczenie dla prowadzonych przez Spółkę spraw, zwłaszcza sądowych.

W ocenie Sądu, podniesione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem uznać, że zagraniczny wyjazd jedynej osoby uprawnionej do reprezentowania [...] Sp. zo.o. z/s w N. bez uprzedniego zabezpieczenia spraw Spółki (chociażby poprzez ustanowienie pełnomocnika), było zdarzeniem nagłym czy też zdarzeniem niezależnym od V. S. Zdaniem Sądu, zdarzenie to nie może stanowić podstawy przywrócenia uchybionego terminu.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.