Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 900/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 107 par. 3, art. 7, art. 8, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2020 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], którą organ centralny działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), art. 4, art. 11, art. 59 oraz art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 i art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 382), przepisów: lp. 4.3.2.3.3, lp. 5.4.1.1.1, Ip.5.4.1.1.6.2.2, lp.6.8.2.2,6 załącznika A, lp.8.2.2.2, lp. 9.2.2.2. oraz lp.9.2.2.2.1 Załącznika B do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1119) oraz przepisu lp. 2.5, lp. 3.8, lp. 3.20, lp. 3.4 oraz lp. 6.9 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] o nałożeniu na E. S. kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 10 000 ( słownie: dziesięć tysięcy) złotych.

Decyzję wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Podczas przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2019 r. na autostradzie [...] kontroli drogowej zespołu pojazdów składającego się z ciągnika samochodowego marki [...] numerze rejestracyjnym [...] i naczepy marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] stwierdzono nieprawidłowości dotyczące przewozu substancji niebezpiecznych.

Wymienionym zespołem pojazdów kierował L. C. wykonując w imieniu przedsiębiorcy E. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] krajowy transport drogowy towarów niebezpiecznych - przejazd próżną nieoczyszczoną cysterną po materiale niebezpiecznym UN 1863.

Pismem z dnia 14 sierpnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego jako organ I instancji zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu. Odpowiadając na powyższe zawiadomienie strona pismem z dnia 30 sierpnia 2019 roku podniosła, że nie miała wpływu na stwierdzone naruszenia a stwierdzone podczas kontroli braki zostały na miejscu kontroli usunięte przez kierowcę.

Postępowanie zakończyło się wydaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego decyzji z dnia [...] września 2019 r. nr [...] nakładającej na stronę karę pieniężną wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych).

Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło:

- przewóz towaru niebezpiecznego z dokumentem przewozowym, w którym nie jest zawarta wymagana informacja inna niż wskazana w lp. 2.5;

- wykonywanie przewozu niebezpiecznego w cysternie, która nie jest odpowiednio zamknięta;

- stworzenie bezpośredniego zagrożenia dla ludzi i środowiska przez załadunek lub napełnienie towarem niebezpiecznym nieodpowiedniego środka transportu, cysterny lub kontenera lub przewóz towaru niebezpiecznego niedopowiednim dla takiego przewozu środkiem transportu, cysterną lub kontenerem,

- wykonywanie przewozu towaru niebezpiecznego pojazdem nie odpowiadającym warunkom określonym w części 9 Umowy ADR.

Pismem z dnia 6 października 2019r. strona wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji wnioskując o jej uchylenie w całości jako wydanej z mającym wpływ na wynik postępowania naruszeniem norm materialnych i proceduralnych.

Odwołujący zarzuciła:

- błędne zastosowanie przepisu sankcjonującego lp. 6.9, lp. 2.5., lp. 3.8, lp. 3.20 poprzez przyjęcie, że podczas kontroli był wykonywany przewóz towarów niebezpiecznych,

- naruszenie art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na wrażeniach organu kontrolnego oraz przypuszczeniach nie popartych dowodami,

- naruszenie zasady obiektywizmu określonej w art. 7 i art. 77 kpa w zakresie naruszenia lp. 3.20. ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych gdyż nie istniało żadne zagrożenie dla ludzi i środowiska jak i nie zaistniała sytuacja wykonywania przewozu nieodpowiednią cysterną,

- naruszenie art. 12 ustawy prawo przedsiębiorców poprzez naruszenie zasady proporcjonalności poprzez nałożenie dwóch kar administracyjnych za ten sam stan faktyczny polegający na niedomknięciu zaworów cysterny.

Odwołująca wskazała, że kontrolowany przejazd realizowany był próżną nieoczyszczoną cysterną bez ładunku przez co nie był wykonywany przewóz towarów niebezpiecznych określony w ustawie o przewozie towarów niebezpiecznych. W związku z powyższym brak było podstaw do zastosowania lp. 6.9, lp. 2.5, lp. 3.8, lp. 3.20 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Strona zakwestionowała ponadto ustalenia faktyczne w zakresie naruszenia stanu technicznego połączenia przewodów elektrycznych pomiędzy pojazdem silnikowym a naczepą. W ocenie skarżącej połączenia elektryczne zostały zabezpieczony w sposób zgodny z normą IEC 60529 kod IP 54. Kwestionowane były również ustalenia organu I instancji odnośnie wydostawania się z cysterny oparów stwarzających bezpośredniego zagrożenia dla ludzi i środowiska, gdyż skarżąca twierdzi, że żadne opary się z cysterny nie wydostawały. Ponadto skoro kontrolowana cysterna była pusta - zagrożenie bezpośrednie nie mogło powstać. Towar niebezpieczny o nr UN 1863, który był przewożony w cysternie przed zatrzymaniem do kontroli mógł nią być transportowany zgodnie z Umową ADR. W związku z tym po pierwsze nie zaistniały przesłanki określone w przepisie lp. 3.20 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, po drugie nałożenie kary pieniężnej na podstawie przepisu lp. 3.8 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych zostało dokonane za dokładnie ten sam czyn co oznacza naruszenie zasady zakazu dwukrotnego karania za ten sam czyn. Reasumując w ocenie strony zaskarżona decyzja organu I instancji była wadliwa i powinna zostać uchylona.

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 4, art. 11, art. 59 oraz art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 i art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 382), przepisów: lp. 4.3.2.3.3, lp. 5.4.1.1.1, Ip.5.4.1.1.6.2.2, lp.6.8.2.2,6 załącznika A, lp.8.2.2.2, lp. 9.2.2.2. oraz lp.9.2.2.2.1 Załącznika B do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1119) oraz przepisu lp. 2.5, lp. 3.8, lp. 3.20, lp. 3.4 oraz lp. 6.9 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych – uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2019 r. w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 10 000 ( słownie: dziesięć tysięcy) złotych.

W uzasadnieniu swojej decyzji GITD wskazał, że Stosownie do treści art. 4 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do przewozu towarów niebezpiecznych, w tym do środków transportu i urządzeń transportowych, stosuje się odpowiednio ADR, RID lub ADN.

W myśl art. 11 ww. ustawy, obowiązki uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych określają odpowiednio ADR, RID lub ADN oraz przepisy ustawy.

Według art. 13 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyposażyć osobę wykonującą przewóz towarów w wymagane dokumenty, o których mowa w ustawie, oraz odpowiednio w ADR.

Zgodnie z art. 59 ww. ustawy, środki transportu przewożące towary niebezpieczne powinny być przystosowane, wyposażone i oznakowane, zgodnie z ADR, z wyłączeniem pojazdów należących do sil zbrojnych wykonujących krajowy przewóz towarów niebezpiecznych.

Stosownie do treści przepisu 1.4.1.1 załącznika A do umowy ADR, uczestnicy przewozu towarów niebezpiecznych powinni podejmować środki bezpieczeństwa odpowiednie do natury i zakresu dających się przewidzieć zagrożeń, w celu zapobieżenia szkodom i urazom oraz, jeżeli jest to wskazane, w celu zminimalizowania ich skutków. Uczestnicy przewozu powinni, w każdym przypadku, stosować się do odpowiednich wymagań ADR.

Zgodnie z art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych, który narusza obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 zł do 10.000 zł, z zastrzeżeniem art. 113. (ust. 1). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w tabeli 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8), w zakresie przewozu drogowego, określa załącznik nr 1 do ustawy, (ust. 2). Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej wojewódzki inspektor transportu drogowego - na uczestników przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, (ust. 4 pkt 1).

Stosownie do treści art. 110 ust. 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, suma kar pieniężnych nałożonych na każdego uczestnika przewozu drogowego towarów niebezpiecznych za naruszenia określone w załączniku nr 1 do ustawy, stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 10.000 zł.

Według art. 189a § 2 k.p.a., w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych:

1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej,

2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia,

3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej,

4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej,

5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej,

6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej - przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się.

Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 189a § 2 pkt 1-2 k.p.a.

GITD wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie kara pieniężna została nałożona na podstawie art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 110 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Treść art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 w zw. z załącznikiem nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia wskazane w tym załączniku. Zatem w tym zakresie organ nie miał możliwości miarkowania kar pieniężnych. W związku z powyższym regulacja wynikająca z art. 189d k.p.a., na mocy art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a., nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Ponadto organ wskazał, iż zastosowania w sprawie nie znajdą również art. 189e i art. 189f k.p.a., które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały bowiem uregulowane odrębnie przez ustawę o przewozie towarów niebezpiecznych w art. 109 ust. 1 pkt 1.

Reguła kolizyjna wyrażona w art. 189 § 2 k.p.a. daje w tym zakresie pierwszeństwo przepisom odrębnym, a nie przepisom zawartym w dziale IVa k.p.a.

Odnośnie naruszenia polegającego na przewozie towaru niebezpiecznego z dokumentem przewozowym, w którym nie jest zawarta wymagana informacja inna niż wskazana w Ip. 2.5 - Ip. 2.6 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych GITD podał, że:

Zgodnie z przepisem 5.4.1.1.1 umowy ADR dokument przewozowy powinien zawierać następujące informacje dotyczące każdego materiału i przedmiotu niebezpiecznego przeznaczonego do przewozu:

(a) numer UN poprzedzony literami "UN";

(b) prawidłową nazwę przewozową, uzupełnioną, o ile jest to wymagane (patrz 3.1.2.8.1), podaną w nawiasie nazwą techniczną (patrz 3.1.2.8.1.1), ustaloną zgodnie z przepisami rozdziału 3.1.2;

(c) - dla materiałów i przedmiotów klasy 1: kod klasyfikacyjny podany w kolumnie (3b) tabeli A w dziale 3.2. W przypadku, gdy w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2, podano numery wzorów nalepek inne niż 1, 1.4, 1.5 i 1.6, numery tych wzorów powinny być podane w nawiasie po kodzie klasyfikacyjnym;

- dla materiałów promieniotwórczych klasy 7: numer klasy - "7"; UWAGA: W przypadku materiałów promieniotwórczych klasy 7 charakteryzujących się zagrożeniem dodatkowymi, patrz również przepis szczególny 172 w dziale 3.3.

- dla akumulatorów litowych UN 3090, 3091, 3480, 3481 -: numer klasy 9,

- dla materiałów i przedmiotów pozostałych klas: numery wzorów nalepek podane w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2 oraz numery wzorów nalepek wymaganych na podstawie przepisu szczególnego podanego w kolumnie (6). Jeżeli występuje więcej niż jeden numer wzoru nalepki, to numery następujące po numerze pierwszym powinny być podane w nawiasie. W przypadku materiałów i przedmiotów, dla których w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2 nie podano żadnego numeru wzoru nalepki, należy podać w jego miejsce numer klasy z kolumny (3a);

(d) grupę pakowania, o ile została przypisana do danego materiału, która może być poprzedzona literami "PG" (np, "PG II") lub literami odpowiadającymi wyrazom "Grupa Pakowania" w językach używanych zgodnie z 5,4.1,4.1;

W przypadku materiałów promieniotwórczych klasy 7 charakteryzujących się zagrożeniami dodatkowymi, patrz przepis szczególny 172 (d) w dziale 3.3.

(e) liczbę i określenie sztuk przesyłki, o ile występują; kod opakowania może być użyty jedynie jako uzupełnienie określenia sztuki przesyłki (np. jedna skrzynia (4G»;

W przypadku opakowań kombinowanych, nie wymaga się podawania liczby opakowań wewnętrznych zawartych w opakowaniu zewnętrznym, a także rodzaju opakowań wewnętrznych i ich pojemności.

(f) całkowitą ilość każdego z towarów niebezpiecznych mającego odrębny numer UN, odrębną prawidłową nazwę przewozową lub, o ile została przypisana, odrębną grupę pakowania (odpowiednio jako objętość, masę brutto lub masę netto);

UWAGA 1: W przypadku stosowania przepisu l.ł.3.6, w dokumencie przewozowym należy podać całkowitą ilość towarów niebezpiecznych każdej kategorii transportowej zgodnie z 1.1,3.6.3.

UWAGA 2: W przypadku towarów niebezpiecznych zawartych w urządzeniach lub przyrządach, wymienionych w niniejszym załączniku, należy podać całkowitą ilość tych towarów, odpowiednio w kilogramach lub litrach.

(g) nazwę i adres nadawcy;

(h) nazwę i adres odbiorcy (odbiorców). W przypadku, gdy towary niebezpieczne przeznaczone są dla odbiorców nieznanych w chwili rozpoczęcia przewozu, za zgodą właściwych władz państw, których dotyczy przewóz, informacja ta może być zastąpiona wyrazami "Sprzedaż obwoźna";

(i) zapis wymagany na podstawie umowy specjalnej.

(j) (Zarezerwowany)

(k) kod ograniczeń przewozu przez tunele, o ile został przypisany do danego towaru w kolumnie (15) tabeli A w dziale 3.2 podany wielkimi literami w nawiasie. Umieszczenie kodu ograniczeń przewozu przez tunele w dokumencie przewozowym nie jest wymagane w przypadku gdy przewidywana trasa przewozu nie przebiega przez tunele, w których obowiązują ograniczenia przewozu towarów niebezpiecznych.

Umiejscowienie i kolejność informacji wymaganych w dokumencie przewozowym są dowolne, z wyjątkiem informacji wymaganych pod (a), (b), (c), (d) i (k) które powinny być podane w kolejności określonej powyżej (tj. (a), (b), (c), (d), (k)), bez żadnych dodatkowych informacji pomiędzy nimi, o ile nie są one dopuszczone w ADR. Poniżej podano przykłady dozwolonych opisów towarów niebezpiecznych:

"UN 1098 ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), I, (C/D)" lub "UN 1098, ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), PG I, (C/D)".

Zgodnie z przepisem 5.4.1.1.6.2.2 ww, umowy ADR w przypadku próżnych nieoczyszczonych jednostek ładunkowych innych niż opakowania, zawierających pozostałości towarów niebezpiecznych klas innych niż klasa 7 oraz w przypadku próżnych nieoczyszczonych naczyń do gazów o pojemności większej niż 1000 litrów, informacje podane w 5.4,1,1.1 la) do (d) oraz k) powinny być poprzedzone odpowiednio wyrazami "PRÓŻNY POJAZD-CYSTERNA" "PRÓŻNA CYSTERNA ODEJMOWALNA", "PRÓŻNY KONTENER CYSTERNA"."PRÓŻNA CYSTERNA PRZENOŚNA", "PRÓŻNY POJAZD- BATERIA", "PRÓŻNY MEGC", "PRÓŻNY MEMU", "PRÓŻNY POJAZD", "PRÓŻNY

KONTENER" lub "PRÓŻNE NACZYNIE", uzupełnionymi następującymi wyrazami "OSTATNI ŁADUNEK", przepis 5.4.1.1.1.(f) nie ma zastosowania

Zgodnie z przepisem lp. 2.6 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych popełnienie naruszenia polegającego na przewozie towaru niebezpiecznego z dokumentem przewozowym, w którym nie jest zawarta wymagana informacja inna niż wskazana w lp. 2.5 podlega karze pieniężnej w wysokości 300 złotych.

Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, oświadczenia kierowcy oraz dokumentacji w tym wykonanej dokumentacji fotograficznej, że podczas przewozu towaru niebezpiecznego wykonywanego próżną nieoczyszczoną cysterną po materiale niebezpiecznym UN 1863, kierowca okazał do kontroli dokument przewozowy, który nie zawierał wymaganej informacji PRÓŻNY POJAZD CYSTERNA - OSTATNI ŁADUNEK.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna nałożona z tytułu naruszenia lp. 2.6 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych wysokości 300 złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

Odnośnie naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu towaru niebezpiecznego w cysternie, która nie jest odpowiednio zamknięta - lp. 3.8 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, ustalono:

Zgodnie z przepisem 4.3.2.3.3 umowy ADR podczas napełniania i opróżniania cystern, pojazdów-baterii i MEGC, powinny być podejmowane odpowiednie środki zapobiegające wydostawaniu się niebezpiecznych ilości gazów i pary. Cysterny, pojazdy-baterie i MEGC powinny być zamykane w taki sposób aby ich zawartość nie mogła wydostawać się na zewnątrz w sposób niekontrolowany. Otwory cystern opróżnianych z dołu powinny być zamykane za pomocą korków gwintowanych, pełnych zaślepek kołnierzowych lub innych urządzeń o porównywalnej skuteczności. Po napełnieniu, napełniający powinien zapewnić, że wszystkie zamknięcia cystern, pojazdów-baterii i MEGC są w pozycji zamkniętej i nie ma wycieku. Dotyczy to także górnej części rury wyporowej.

Zgodnie z przepisem 4.3.2.4.2 ww. umowy ADR próżne nieoczyszczone cysterny, pojazdy-baterie i MEGC dopuszcza się do przewozu pod warunkiem, że są one zamknięte w taki sam sposób i szczelne w takim samym stopniu, jak w stanie napełnionym.

Stosownie do przepisu 6.8.2.2.2 umowy ADR każde urządzenie do napełniania lub opróżniania od dołu w cysternach wskazanych w kolumnie (12) tabeli A w dziale 3.2, zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "A" (patrz 4.3.4.1.1), powinno być wyposażone w co najmniej dwa niezależne od siebie zamknięcia, umieszczone jedno za drugim, składające się z

- zewnętrznego zaworu odcinającego z króćcem wykonanym z metalu plastycznego oraz

- urządzenia zamykającego na końcu każdego przewodu rurowego, którym może być gwintowany korek, zaślepka kołnierzowa lub inne urządzenie o podobnej skuteczności.

Urządzenie zamykające powinno być na tyle szczelne, żeby nie nastąpił ubytek zawartości. Powinny być zastosowane odpowiednie środki, umożliwiające bezpieczne obniżenie ciśnienia w przewodzie spustowym, przed całkowitym zdjęciem urządzenia zamykającego.

Każde urządzenie do napełniania lub opróżniana od dołu w cysternach wskazanych w kolumnie (12) tabeli A w dziale 3.2, zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "B" (patrz 4.3.3.1.1 lub 4.3.4.1.1), powinno być wyposażone w co najmniej trzy niezależne od siebie zamknięcia, umieszczone jedno za drugim, składające się z:

- wewnętrznego zaworu odcinającego, to jest zaworu odcinającego

zamontowanego wewnątrz zbiornika albo w kołnierzu

przy spawanym lub kołnierzu dodatkowym;

- zewnętrznego zaworu odcinającego lub urządzenia o równoważnej skuteczności na końcu każdego przewodu rurowego spustowego oraz

- urządzenia zamykającego na końcu każdego przewodu rurowego, którym może być gwintowany korek, zaślepka kołnierzowa lub inne urządzenie o podobnej skuteczności. Urządzenie zamykające powinno być na tyle szczelne, żeby nie nastąpił ubytek zawartości. Powinny być zastosowane odpowiednie środki, umożliwiające bezpieczne obniżenie ciśnienia w przewodzie spustowym, przed całkowitym zdjęciem urządzenia zamykającego.

Jednakże dla zbiorników przeznaczonych do przewozu niektórych materiałów krystalizujących lub o bardzo dużej lepkości oraz dla zbiorników zaopatrzonych w wykładzinę ebonitową lub termoplastyczną, wewnętrzny zawór odcinający może być zastąpiony przez zewnętrzny zawór odcinający zabezpieczony dodatkową osłoną.

Wewnętrzny zawór odcinający może być uruchamiany z góry lub z dołu. W obu tych przypadkach, w miarę możliwości, powinno być możliwe sprawdzenie położenie otwarcia i zamknięcia wewnętrznego zaworu odcinającego z poziomu ziemi. Urządzenie sterujące wewnętrznym zaworem odcinającym powinno być tak zaprojektowane, aby uniemożliwiało niezamierzone otwarcie zaworu, spowodowane uderzeniem lub nieuważnym ruchem.

W przypadku uszkodzenia zewnętrznego układu sterowania, wewnętrzny zawór odcinający powinien zachować skuteczność.

W celu uniknięcia utraty zawartości wskutek uszkodzenia urządzeń zewnętrznych (ruty, urządzenia zamykające boczne), wewnętrzny zawór odcinający i jego gniazdo powinny być chronione przed możliwością ich wyrwania pod działaniem obciążeń zewnętrznych lub powinny być tak skonstruowane, aby nie powstała taka możliwość. Urządzenia do napełniania i opróżniania (włącznie z kołnierzami i korkami gwintowanymi) oraz kołpaki ochronne (jeżeli są) powinny być odpowiednio zabezpieczone przed przypadkowym otwarciem.

Pozycja i/lub kierunek zamknięcia urządzeń odcinających powinny być wyraźnie widoczne.

Wszystkie otwory zbiorników cystern wskazanych w kolumnie (12) tabeli A w dziale 3.2, zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "C" lub "D" (patrz 4.3.3.1.1 i 4,3.4.1.1), powinny być umieszczone nad poziomem cieczy. Żaden przewód lub odprowadzenie nie powinny przechodzić przez ścianki zbiornika poniżej poziomu cieczy, Zbiorniki cystern zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "C", mogą być zaopatrzone w dolnej części płaszcza zbiornika w otwór do oczyszczania (otwór wyczystkowy). Otwór ten powinien być szczelnie zamykany pokrywą kołnierzową, której konstrukcja powinna być zatwierdzona przez właściwą władzę lub organ przez nią upoważniony.

Zgodnie z przepisem 6.8.2.2.6 umowy ADR cysterny przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych o prężności pary w temperaturze 50 °C nieprzekraczającej 110 kPa (1.1 bara) (ciśnienie absolutne), powinny być wyposażone w urządzenie oddechowe i w urządzenie zabezpieczające przed uwalnianiem się zawartości z cysterny w razie jej przewrócenia się: w przeciwnym razie powinny one spełniać warunki podane w 6.8.2.2.7 lub 6.8.2.2.8.

Zgodnie z przepisem lp. 3.8 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych wykonywanie przewozu towaru niebezpiecznego w cysternie, która nie jest odpowiednio zamknięta podlega karze pieniężnej w wysokości 2000 złotych.

Organ odwoławczy stwierdził, że zostało udowodnione na podstawie ustaleń poczynionych przez kontrolujących inspektorów transportu drogowego utrwalonych w protokole kontroli drogowej oraz w postaci dokumentacji fotograficznej, że kontrolowany pojazd - cysterna marki [...] była zamknięta w sposób nieprawidłowy. Zawór oddechowy na cysternie w skrzynce z armaturą nie posiadał zaślepki na końcu przewodu rurowego, a zawór zwrotny zaworu oddechowego został zablokowany kołkiem drewnianym, tak iż w chwili przewozu był on całkowicie otwarty. W trakcie kontroli wyczuwalny był zapach paliwa, które ulatniało się przez niezamknięty zawór oddechowy.

Biorąc pod uwagę powyższe organ odwoławczy nałożył karę pieniężną w wysokości 2000 złotych z tytułu naruszenia lp. 3.8 załącznika nr 3 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Odnośnie naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu towaru niebezpiecznego pojazdem nieodpowiadającym warunkom określonym w części 9 ADR - lp. 6.9 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, organ podał:

Zgodnie z przepisem 9.2.1.1 umowy ADR pojazdy EX/II, EX/III, FL i AT powinny spełniać wymagania niniejszego działu, zgodnie z tabelą podaną poniżej.

W przypadku pojazdów innych niż pojazdy EX/II, EX/II1, FL i AT:

- wymagania podane w 9.2.3.1.1 (wyposażenie układów hamulcowych zgodne z Regulaminem Nr 13 EKG ONZ lub Dyrektywą 71/320/EWG) mają zastosowanie do wszystkich pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy (lub które zostały dopuszczone do ruchu, jeżeli rejestracja nie jest wymagana), po 30 czerwca 1997 r.;

- wymagania podane w 9.2.5 (urządzenia ograniczające prędkość zgodne z Regulaminem Nr 89 EKG ONZ lub Dyrektywą 92/24/EWG) mają zastosowanie do wszystkich pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 12 ton, zarejestrowanych po raz pierwszy po 31 grudnia 1987 r. oraz wszystkich pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i nieprzekraczającej 12 ton, zarejestrowanych po raz pierwszy po 31 grudnia 2007 r.

Zgodnie z tabelą podaną w przepisie 9.2.1.1 ww. umowy ADR pojazd typu FL powinien spełniać m.in, przepisy od 9.2.2.1 do 9.2.2.6 oraz 9.2.2.8.

Zgodnie z przepisem 9.2.2.2 Instalacją elektryczna umowy ADR pojazd oraz przepisem 9.2.2.2.1 Przewody elektryczne żaden przewód w obwodzie elektrycznym nie powinien być obciążany natężeniem prądu ponad ten, na jaki został zaprojektowany. Przewody powinny być odpowiednio izolowane.

Przewody powinny być odpowiednie do warunków panujących w miejscu ich zastosowania w pojeździe, takich jak zakres temperatur i warunki odporności chemicznej wobec cieczy.

Przewody powinny spełniać wymagania ISO 6722-1:2011 + Cor 01:2012 lub ISO 67222:2013.

Przewody powinny być pewnie zamocowane i poprowadzone w sposób zapewniający ich zabezpieczenie przed uszkodzeniami mechanicznymi i termicznymi.

Zgodnie z przepisem 9.2.2.2.2 ww. umowy ADR "Zabezpieczenie dodatkowe" przewody umieszczone za tylną ścianą kabiny kierowcy i na przyczepach powinny być dodatkowo zabezpieczone w celu zminimalizowania możliwości wystąpienia niezamierzonego zapłonu lub zwarcia w razie uderzenia lub deformacji. Zabezpieczenie dodatkowe powinno być odpowiednie do warunków panujących w trakcie normalnego użytkowania pojazdu. Zabezpieczenie dodatkowe jest wystarczające, jeżeli zastosowano przewody wielożyłowe zgodne z ISO 14572:2011, zgodne z jednym z przykładów podanych w 9.2.2.2.2.1 do 9.2.2.2.2.4 lub w innej konfiguracji zapewniającej równie skuteczną ochronę.

Zgodnie z przepisem 9.2.2.6.1 umowy ADR połączenia elektryczne powinny być zaprojektowane w sposób zabezpieczający je przed:

- wnikaniem wilgoci i brudu: łączone elementy powinny mieć stopień ochrony co najmniej IP 54 zgodnie z normą IEC 60529.

- przypadkowym rozłączeniem: złącza powinny spełniać wymagania określone w paragrafie 5.6 normy ISO 4091:2003.

W myśl przepisu 9.2.2,6.2 ww. umowy wymagania podane w 9.2.2.6.1 uznaje się za spełnione:

- w przypadku złącz znormalizowanych specjalnego przeznaczenia zgodnych z normami ISO 12098:2004 1, ISO 7638:2003 1,EN 15207:2014 lub ISO 25981:2008 1;

- gdy połączenia elektryczne stanowią część automatycznego systemu sprzęgającego (patrz: Regulamin ONZ Nr 55 2).

Ponadto zgodnie z przepisem 9.2.2.6.3 ww. umowy ADR połączenia elektryczne służące innym celom związanym z prawidłowym funkcjonowaniem pojazdów lub ich wyposażenia mogą być używane pod warunkiem, że spełniają wymagania podane w 9.2.2.6.1.

Zgodnie z przepisem lp. 6.9 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych wykonywanie przewozu towaru niebezpiecznego pojazdem nieodpowiadającym warunkom określonym w części 9 ADR podlega karze pieniężnej w wysokości 2000 złotych.

Organ odwoławczy uznał, że zostało udowodnione na podstawie ustaleń inspektorów transportu drogowego utrwalonych w protokole kontroli [...] oraz w postaci dokumentacji fotograficznej, że połączenie elektryczne pomiędzy ciągnikiem siodłowym a naczepą nie zabezpieczało przed wnikaniem wilgoci i brudu oraz przypadkowym rozłączeniem. Samo połączenie było uszkodzone tak, że widoczne były pojedyncze przewody elektryczne a zabezpieczenie przed rozłączeniem wykonano z drutu niezgodnie z wymogami ADR, to jest tak, iż było możliwe rozłączenie ww. połączenia elektrycznego.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy nałożył karę pieniężną w wysokości 2000 złotych z tytułu naruszenia lp. 6.9 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Odnośnie naruszenia polegającego na stworzeniu bezpośredniego zagrożenia dla ludzi lub środowiska przez załadunek lub napełnienie towarem niebezpiecznym nieodpowiedniego środka transportu, cysterny lub kontenera lub przewóz towaru niebezpiecznego nieodpowiednim do takiego przewozu środkiem transportu, cysterną lub kontenerem - lp. 3.20 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, organ odwoławczy stwierdził, że:

Organ I instancji w zaskarżonej decyzji błędnie zakwalifikował stan faktyczny związany z wydostawaniem się z kontrolowanej cysterny oparów towaru niebezpiecznego UN 1863 jako naruszenie lp. 3.20 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych podczas gdy należało zastosować kwalifikację prawną określoną pod lp. 3.4 załącznika nr 1 do ww. ustawy tj. uwolnienie się towaru niebezpiecznego z opakowania, jednostki transportowej w rozumieniu przepisów ADR, cysterny lub kontenera.

Biorąc pod uwagę powyższe kara pieniężna za naruszenie lp. 3.20 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych w wysokości 6000 złotych została uchylona natomiast orzeczono naruszenie lp. 3.4 opisane poniżej.

Odnośnie naruszenia polegającego na uwolnieniu się towaru niebezpiecznego z opakowania, jednostki transportowej w rozumieniu przepisów ADR, cysterny lub kontenera - Ip. 3.4 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Zgodnie z przepisem 4.3.2.3.3 umowy ADR podczas napełniania i opróżniania cystern, pojazdów-baterii i MEGC, powinny być podejmowane odpowiednie środki zapobiegające wydostawaniu się niebezpiecznych ilości gazów i pary. Cysterny, pojazdy-baterie i MEGC powinny być zamykane w taki sposób aby ich zawartość nie mogła wydostawać się na zewnątrz w sposób niekontrolowany. Otwory cystern opróżnianych z dołu powinny być zamykane za pomocą korków gwintowanych, pełnych zaślepek kołnierzowych lub innych urządzeń o porównywalnej skuteczności. Po napełnieniu, napełniający powinien zapewnić, że wszystkie zamknięcia cystern, pojazdów-baterii i MEGC są w pozycji zamkniętej i nie ma wycieku. Dotyczy to także górnej części rury wyporowej.

Zgodnie z przepisem 4.3.2.4.2 ww. umowy ADR próżne nieoczyszczone cysterny, pojazdy-baterie i MEGC dopuszcza się do przewozu pod warunkiem, że są one zamknięte w taki sam sposób i szczelne w takim samym stopniu, jak w stanie napełnionym.

Stosownie do przepisu lp. 3.4 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych uwolnienie się towaru niebezpiecznego z opakowania, jednostki transportowej w rozumieniu przepisów ADR, cysterny lub kontenera podlega karze pieniężnej w wysokości 6000 złotych.

Organ odwoławczy stwierdził, że zostały ujawnione podczas czynności kontrolnych prowadzonych wobec zespołu pojazdów składającego się z ciągnika siodłowego [...] oraz naczepy - cysterny marki [...], że podczas kontroli z cysterny ulatniały się pary przewożonego towaru niebezpiecznego UN 1863 w ilościach wyczuwalnych w wyraźny sposób dla kontrolujących, co zostało utrwalone w protokole kontroli drogowej nr [...]. Powyższe uwolnienie się towaru niebezpiecznego wynikało z nieprawidłowego zamknięcia zaworów cysterny. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wydostanie się z cysterny oparów UN 1863 PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH nie musi nastąpić nawet jeżeli cysterna nie jest odpowiednio zamknięta. Dopiero wydostanie się towaru niebezpiecznego na zewnątrz urządzenia transportowego oznacza ziszczenie się przesłanek z przepisu lp. 3.4 załącznika nr 1 do uptn. Byt naruszenia lp. 3.4 załącznika nr 1 do uptn jest niezależny od naruszenia lp. 3.8 ww. załącznika w związku z czym organ odwoławczy nakłada na stronę postępowania karę pieniężną w wysokości 6000 złotych z tytułu naruszenia lp. 3.4 załącznika nr 1 do uptn.

GITD podał, że łączna kwota kar pieniężnych z tytułu wszystkich naruszeń załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych wynosi 10 300 złotych, jednakże z uwagi na treść art. 110 ust. 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych suma kwoty kary pieniężnej nałożonej na stronę ulega zmniejszeniu i wynosi 10 000 złotych (dziesięć tysięcy złotych).

Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu organ II instancji zważył, że są one częściowo trafne, wyłącznie w zakresie niezasadnego nałożenia kary na podstawie przepisu lp. 3.20 załącznika nr 1 do uptn. Powyższy przepis nakłada karę za stan faktyczny w którym przewóz towaru niebezpiecznego jest wykonywany środkiem transportu, cysterną lub kontenerem, który nie przewidziany jako dozwolony w Tabeli A LISTA TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH Działu 3.2 Umowy ADR i w którym wskutek przewozu stworzono bezpośrednie zagrożenie dla ludzi i środowiska. Należy podkreślić, że kontrolowana naczepa - cysterna marki [...] zgodnie z okazanym do kontroli świadectwem dopuszczenia pojazdu dysponuje kodem cysterny [...] i zgodnie z okazanym do kontroli świadectwem dopuszczenia pojazdu jest dostosowana do przewozu towaru niebezpiecznego UN 1863 należącym do trzeciej grupy pakowania - zgodnie z okazanym dokumentem przewozowym. Środek transportu należy zatem zakwalifikować jako odpowiedni dla kontrolowanego przewozu zgodnie z Umową ADR. Powyższe oznacza konieczność uchylenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia lp. 3.20 załącznika nr 1 do uptn i nałożenie w jej miejsce kary pieniężnej z tytułu naruszenia lp. 3.4 załącznika nr 1 do uptn.

GITD podał, że zarzuty strony w zakresie pozostałych naruszeń są nietrafne i nie mogły zostać uwzględnione. Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że kontroli podlegał przewóz próżnym nieoczyszczonym pojazdem po rozładunku towaru niebezpiecznego UN 1863 PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH. Pojazd próżny nieoczyszczony to pojazd w którym po opróżnieniu w tym wypadku urządzenia transportowego - cysterny - pozostały resztki przewożonego towaru niebezpiecznego. Przewóz taki nie korzysta z wyłączeń określonych w Dziale 1.1 Umowy ADR. Pogląd strony zaprezentowany w odwołaniu jest błędny gdyż ignoruje wskazane wyżej przepisy Działu 1.1 Umowy ADR oraz brzmienie art. 2 pkt 4 i pkt 5 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Organ odwoławczy zważył, że w zakresie naruszenia lp. 6.9 załącznika nr 1 do uptn twierdzenia strony nie zasługują na uwzględnienie. Dokumentacja fotograficzna jednoznacznie wykazuje, że połączenie elektryczne pomiędzy ciągnikiem i naczepą było uszkodzone w taki sposób, że widoczne były przewody elektryczne co oznacza swobodny dostęp do wnikania brudu i wilgoci. Organ odwoławczy podkreślił, że czym innym jest obowiązek zapewnienia ochrony przed wnikaniem elementów niepożądanych a czym innym skutek wnikania tychże niepożądanych elementów czyli awarię elektryczną instalacji. Przepisy Umowy ADR w tym zakresie stanowią wyraźnie o zabezpieczaniu. To, że do awarii na skutek sprzyjających okoliczności jednak nie doszło nie oznacza, że obowiązek zabezpieczania przewodów został wykonany. Nie było konieczne wykonywanie jakichkolwiek sugerowanych przez stronę testów ochrony przed pyłem, brudem bądź wodą skoro fakt uszkodzenia przewodów był widoczny gołym okiem. Zastosowane "zabezpieczenie" przed rozłączeniem było wykonane ze zwykłego drutu w sposób który w ocenie organu odwoławczego należało określić jako po pierwsze niezgodny z przepisami, po drugie jako nieprofesjonalny i chałupniczy. Okoliczność, że do momentu rozpoczęcia kontroli nie doszło do rozłączenia ww. połączenia nie oznacza, że należy uznać je za odpowiednie, można jedynie uznać, że nie zaistniały okoliczności zewnętrzne grożące przypadkowym rozłączeniem połączenia.

Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie znajdował zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, zgodnie z którym nie nakłada się kary pieniężnej jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że uczestnik przewozu nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek działania osób trzecich lub wskutek zdarzeń i okoliczności, którym podmiot nie mógł zapobiec. Na gruncie zasad odpowiedzialności uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych określonych w przepisie art. 109 ust.l pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych należy przyjąć, iż to na uczestniku spoczywa ciężar wykazania, że dołożył należytej staranności organizując przewóz i nie miał wpływu na naruszenie prawa, przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Pod pojęciem naruszenia, na które uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych nie miał wpływu należy rozumieć tylko takie zjawiska, które występują rzadko, gwałtownie, niespodziewanie, których wystąpienie nie jest możliwe do zaplanowania i uniknięcia przy dołożeniu ze strony uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych należytej staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Okoliczności i zdarzenia tylko i wyłącznie o takim właśnie charakterze, są tymi, których w rozumieniu wymienionego przepisu, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych nie może przewidzieć i nie ma na nie wpływu. Natomiast "działania osób trzecich", o którym mowa w powyższym przepisie nie można utożsamiać z zaniedbaniami pracowników (kierowców) zatrudnionych przez uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych, bowiem kwestie właściwego doboru pracowników (ryzyko osobowe) nie mieszczą się w zakresie ww. regulacji.

Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2602/15 wskazał w jakich sytuacjach ma zastosowanie powołany przepis. W uzasadnieniu tego wyroku WSA podkreślił: "Na gruncie zasad odpowiedzialności przewoźnika dokonującego przewozu towarów niebezpiecznych określonych w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych należy bowiem przyjąć, iż to na nim, a nie na organie spoczywa ciężar wykazania, że dołożył należytej staranności organizując przewóz i nie miał wpływu na naruszenie prawa, przy czym brak takiego wpływu musi zaistnieć realnie. Pod pojęciem naruszenia, na które przewoźnik towarów niebezpiecznych nie miał wpływu trzeba przede wszystkim rozumieć takie zjawiska, które występują rzadko, gwałtownie, niespodziewanie, których wystąpienie nie jest możliwe do zaplanowania i uniknięcia przy dołożeniu ze strony przewoźnika towarów niebezpiecznych należytej staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej."

Mając na uwadze wyżej wskazany stan faktyczny i prawny, GITD orzekł o nałożeniu na stronę kary w wysokości 10 000zł.

Powyższa decyzja GITD z dnia [...] stycznia 2020 r. stała się w całości przedmiotem skargi E. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Strona skarżąca zarzuciła decyzji:

I. naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 107 §3 jak również art. 7, art. 11 oraz art. 77 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez oparcie skarżonego rozstrzygnięcia na wrażeniach organu i niepotwierdzonych dowodami domysłach w zakresie wykonywania przez stronę przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, które warunkuje możliwość uznania skarżącej za uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych i nałożenia sankcji w oparciu o zapis art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 201 lr. o przewozie towarów niebezpiecznych,

II. naruszenie przepisów sankcjonujących, tj. art. 107 ust. 1 oraz Ip. 2.6; lp. 3.8; lp. 6.9 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, wynikające z błędnej wykładni, przejawiające się na gruncie niniejszej sprawy zastosowaniem zapisanych w tych przepisach sankcji, do przejazdu niewyczerpującego definicji przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, zredagowanej w art. 2 pkt 5 przywołanej ustawy, co spowodowało nałożenie sankcji na podmiot niebędący uczestnikiem takiego przewozu,

III. naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez całkowicie nieobiektywną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, przejawiającą się uznaniem, że dowodem na wyciek materiału będącego cieczą może być unoszący się zapach, bez dających się zauważyć śladów owego wycieku w postaci kropel, mokrych zabrudzeń, czy też mokrych śladów (kropli) na podłożu, co spowodowało nałożenie sankcji za delikt administracyjny lp. 3.8 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie materiałów niebezpiecznych bez oparcia w stanie faktycznym,

IV. naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018r. Prawo przedsiębiorców, art. 8 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zapisanej w tych przepisach zasady proporcjonalności, przejawiające się na gruncie niniejszego przypadku nałożeniem dwóch kar administracyjnych za ten sam stan faktyczny polegający na niedomknięciu zaworów składających się na osprzęt cysterny, co skarżąca postrzega również jako naruszenie zasady ne bis in idem, oraz art. 2 Konstytucji RP,

V. naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 107 § 3 jak również art. 7, art. 11 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez oparcie skarżonego rozstrzygnięcia na wrażeniach organu i niepotwierdzonych dowodami domysłach w zakresie rzekomego niespełniania przez pojazd poddany sprawdzeniu wymogów części 9-ej umowy ADR.

W oparciu o tak przedstawione zarzuty, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania bądź jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325), obligowałyby Sąd do uchylenia tego aktu. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego.

W wyniku kontroli drogowej [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2019 r., nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 10000 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowił: przewóz towaru niebezpiecznego z dokumentem przewozowym, w którym nie jest zawarta wymagana informacja inna niż w lp. 2.5, wykonywanie przewozu towaru niebezpiecznego w cysternie, która nie jest odpowiednio zamknięta, stworzenie bezpośredniego zagrożenia dla ludzi i środowiska przez załadunek lub napełnienie towarem niebezpiecznym nieodpowiedniego środka transportu, cysterny lub kontenera lub przewóz towaru niebezpiecznego nieodpowiednim dla takiego przewozu środkiem transportu, cysterną lub kontenerem oraz wykonywanie przewozu towaru niebezpiecznego pojazdem nieodpowiadającym warunkom określonym w części 9 ADR tj. naruszenia wskazane w lp. 2.5, lp. 3.8, lp. 3.20, lp. 3.4 oraz lp. 6.9 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Strona wniosła od ww. decyzji odwołanie. Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 10 000 złotych (słownie: dziesięć tysięcy złotych).

Biorąc pod uwagę treść skargi, zauważyć należy, że argumenty strony zostały w części uwzględnione przez organ odwoławczy, co skutkowało odstąpieniem od sankcjonowania naruszenia z lp. 3.20 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Organ uznał bowiem, iż kontrolowana naczepa - cysterna zgodnie z okazanymi dokumentami była dostosowana do przewozu towaru niebezpiecznego. Zasadnie zatem, GITD uchylił karę pieniężną nałożoną z tytułu naruszenia z lp. 3.20 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych i w jej miejsce nałożył sankcję z lp. 3.4 załącznika nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Sąd stwierdza, że pozostałe argumenty strony podniesione w odwołaniu nie mogły zostać uwzględnione przez organ odwoławczy. Strona wykonywała bowiem przewóz pojazdem nieoczyszczonym - próżnym po rozładunku towaru niebezpiecznego w postaci paliwa lotniczego. Przejazd wykonywany takim pojazdem nie korzysta z włączeń określonych w Dziale 1.1 Umowy ADR.

Kolejne naruszenie stwierdzone przez organ w toku postępowania administracyjnego dotyczyło połączenia elektrycznego pomiędzy ciągnikiem a naczepą.

Połączenie było uszkodzone w taki sposób, że widoczne były przewody elektryczne. Zastosowane "zabezpieczenie" przed rozłączeniem było ze zwykłego drutu w sposób chałupniczy.

Z powyższego jasno wynika, iż instalacja elektryczna skontrolowanego zespołu pojazdów nie spełniała wymogów umowy ADR. Powyższe potwierdza w szczególności protokół z kontroli drogowej oraz dokumentacja fotograficzna.

Sąd stwierdza, że do wskazanych okoliczności organ odwoławczy odniósł się szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie GITD wypełnił obowiązki wynikające z zasad postępowania administracyjnego.

W toku postępowania administracyjnego zgromadzono w aktach sprawy dowody, które były konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia. Organ podjął kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego z uwzględnieniem interesu społecznego oraz słusznego interesu stron. Zdaniem Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i uwzględnia wszystkie istotne okoliczności sprawy.

Sąd zauważą także, że odnośnie odpowiedzialności skarżącego oraz braku możliwości jej wyłączenia w odniesieniu do stwierdzonego naruszenia, na podstawie art. 109 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych organ wypowiedział się szczegółowo i precyzyjnie w zaskarżonej decyzji.

Należy podzielić stanowisko GITD, że strona skarżąca winna skontrolować stan pojazdu przed rozpoczęciem wykonywania przedmiotowego zadania przewozowego oraz zakazać ruchu pojazdu do chwili usunięcia tak widocznej i oczywistej usterki jak chociażby usterka połączenia elektrycznego ciągnika i naczepy. Brak ujawnienia przedmiotowej usterki i jej usunięcia świadczy o niewłaściwej organizacji pracy i braku odpowiedniego nadzoru nad pracą zatrudnionych kierowców, jak i stanem technicznym posiadanego pojazdu.

Sąd stwierdza, że organ wykazał w toku postępowania naruszenia do jakich doszło ze strony przewoźnika, jak np.: próżne nieoczyszczone cysterny, pojazdy-baterie i MEGC dopuszcza się do przewozu pod warunkiem, że są one zamknięte w taki sam sposób i szczelne w takim samym stopniu, jak w stanie napełnionym. W niniejszej sprawie cysterna nie była prawidłowo szczelnie zamknięta.

Uszkodzony system połączenia elektrycznego ciągnika i naczepy. Nieprawidłowości w dokumentach przewozowych towarów niebezpiecznych – próżnej cysterny po paliwie lotniczym.

Za wykryte uchybienia GITD nałożył karę pieniężną w wysokości ściśle określonej w przepisach ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

W takiej sytuacji nie można skutecznie postawić organowi zarzutu naruszenia prawa materialnego.

Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie także uchybień procesowych.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokładnie wyjaśnił podstawę faktyczną i prawną swojego rozstrzygnięcia stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu nie można także organowi przypisać zarzuconego w skardze naruszenia art. 7, 8 , 77 § 1 i 80 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.