Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 40/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 6-8, art. 259 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 stycznia 2021 r. sygn. akt II SPP/Ke 40/20 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II SPP/Ke 40/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił sprzeciw S. G. na postanowienie starszego referendarza sądowego z 7 kwietnia 2020 r., którym to odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że postanowienie z 7 kwietnia 2020 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 czerwca 2020 r., wobec tego sprzeciw nadany w dniu 11 grudnia 2020 r., a więc z ponad półrocznym uchybieniem terminu do jego wniesienia, został wniesiony po terminie określonym w art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.). W związku z powyższym WSA, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. G., przedstawiając w jego treści argumentację dotyczącą sprawy głównej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 7 kwietnia 2020 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie jego zaskarżenia, został stronie doręczony w dniu 3 czerwca 2020 r.

Za akt sprawy wynika, iż skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia WSA pismem nadanym w dniu 24 grudnia 2020 r. (vide: karta akt sądowych - nr 30 i 31). Oznacza to, że przedmiotowy środek zaskarżenia został złożony z uchybieniem terminu zakreślonego w art. 259 § 1 p.p.s.a. Z tych względów podlegał on odrzuceniu przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.

Wskazać na marginesie należy, że skarżący w dniu 11 grudnia 2020 r. wniósł także inny sprzeciw (vide: karta akt sądowych o sygn. akt II SA/Ke 1167/19 – nr 57 i 58), jednakże – pomimo niewskazania w jego treści, że dotyczy on postanowienia WSA odmawiającego przyznania prawa pomocy – i tak nie mógłby on zostać poddany rozpoznaniu również z uwagi na treść art. 259 § 2 p.p.s.a. i złożenie go po upływie ponad pół roku od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia, które zamierzał tym sprzeciwem zaskarżyć.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.