Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1341/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miejskiej K. o wstrzymanie wykonania postanowienia w dniu 5 listopada 2013 r. w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej K. na postanowienie Wojewody z dnia 9 sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Gmina Miejska K. w swojej skardze na postanowienie Wojewody z dnia 9 sierpnia 2013 r. znak: [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że po wykonaniu zaskarżonego postanowienia i ewentualnym jego uchyleniu przez sąd strona skarżąca będzie zmuszona do podjęcia stosownych kroków prawnych i poniesienia kosztów związanych z odzyskaniem wyegzekwowanej od Gminy Miejskiej K. kwoty pieniężnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do strony skarżącej należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę."

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ wykonanie tego postanowienia nie zagraża stronie skarżącej znaczną szkodą lub nieodwracalnymi skutkami. Wyjaśnić należy, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Niezbędne jest bowiem spełnienie przesłanek, o których mowa w 61 § 3 ppsa. Ponadto nawet w przypadku uiszczenia przez Gminę Miejską K. kwoty 472,50 zł nie może być mowy o powstaniu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ kwota ta nie jest znaczna, a po ewentualnym uchyleniu zaskarżonego postanowienia przez sąd, może być zwrócona stronie skarżącej. Dlatego też skutek w postaci uiszczenia ww. kwoty pieniężnej nie może być uznany za trudny do odwrócenia.

W związku z powyższym orzeczono jak sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa.