Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2368/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: WSA Bożena Marciniak (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2016 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nabycia przez gminę z mocy prawa własności nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], Minister Infrastruktury i Rozwoju, po rozpatrzeniu odwołania Z. C. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], stwierdzającej nabycie przez Gminę S. z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości położonej w G., w gminie S., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, zajętej pod drogę publiczną gminną Nr [...] pn. "G. G. – M.", będącej w dniu [...] grudnia 1998 r. własnością Z. C. - uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju złożyła Gmina S.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym;

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2013 r. Gmina S. wystąpiła do Wojewody [...] o stwierdzenie, w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), nabycia z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości położonej w G., w gminie S., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0389 ha.

Decyzją z [...] listopada 2014 r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Gminę S., z mocy prawa, z dniem [...] stycznia 1999 r. własności ww. nieruchomości jako zajętej pod drogę publiczną.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, iż nabycie prawa własności nieruchomości w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. wymaga łącznego spełnienia trzech przesłanek: zajęcia na dzień 31 grudnia 1998 r. spornej działki drogą publiczną, braku przynależnego jednostce samorządowej lub Skarbowi Państwa tytułu własności i publicznoprawnego władania nieruchomością. W ocenie organu wojewódzkiego, w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie wymagane powołanym przepisem przesłanki. Odnośnie przesłanki zajęcia nieruchomości drogą organ powołał się na dowód z oświadczenia geodety uprawnionego z dnia [...] kwietnia 2014 r., dotyczącego zgodności granic zajęcia pasa drogowego przedstawionych na mapie sytuacyjnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. ze stanem istniejącym w dniu [...] grudnia 1998 r. oraz na protokół zajętości gruntu z dnia [...] lipca 2013 r., pod którym podpisał się Z. C. Z kolei, władanie publicznoprawne, w ocenie organu, dokumentują oświadczenia pracownika Urzędu Gminy S., uzupełnione w tym zakresie przez składającego zeznanie R. P. oraz sołtysa wsi G., dotyczące utrzymania drogi gminnej nr [...], polegającego na wyrównywaniu drogi kamieniem lub rumoszem kamiennym. Organ I instancji podkreślił, że udokumentowane w ten sposób władztwo nie zostało zakwestionowane przez Z. C.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z. C. wskazując, iż Gmina S. w dacie [...] grudnia 1998 r. nie władała zajętym pod drogę publiczną pasem gruntu o numerze ewidencyjnym [...] (obecnie [...]) w takiej, jak wskazano w decyzji Wojewody, szerokości. Gmina władała w tym okresie pasem gruntu zajętym pod drogę publiczną, ale obejmował on tylko 3 metry szerokości, nie zaś 6, jak w chwili obecnej.

Decyzją z dnia [...] października 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania, Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał treść art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. Następnie wskazał, iż Wojewoda ustalił, że w dniu [...] grudnia 1998 r. właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, z której została wydzielona przedmiotowa działka nr [...] o pow. [...] ha, był Z. C. Z treści księgi wieczystej KW nr [...], prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości przez Sąd Rejonowy w B., IV Wydział Ksiąg Wieczystych, wynika, że wpis dotyczący własności ww. nieruchomości nadal jest aktualny. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, w dniu [...] grudnia 1998 r. ww. nieruchomość nie stanowiła własności Skarbu Państwa bądź jednostki samorządu terytorialnego.

Minister zauważył ponadto, iż art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. dotyczy jedynie tych nieruchomości, które zostały zajęte pod drogi publiczne. Wskazał, iż na podstawie uchwały nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] lipca 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie województwa k. (Dz. Urz. Województwa K. z 1986, nr [...], poz. [...]) przedmiotowa droga Nr [...] pn. "G. G. – M." została zaliczona do dróg gminnych. Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r, - przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.) jako dotychczasowa droga gminna, droga Nr [...] stała się z dniem [...] stycznia 1999 r. drogą gminną. Zaś na mocy uchwały Nr [...]Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie nadania numerów drogom powiatowym oraz drogom gminnym na terenie województwa [...] (Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...]) droga Nr [...] relacji G. G. – M. otrzymała nr [...].

Organ odwoławczy podniósł, iż w aktach sprawy znajduje się mapa sytuacyjna obejmująca nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] przedstawiająca granice zajęcia nieruchomości pod drogę, sporządzona przez uprawnionego geodetę w dniu [...] lipca 2013 r. wraz z mapą z projektem podziału nieruchomości przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu [...] sierpnia 2013 r. nr ewid. [...], potwierdzającą zajęcie przedmiotowej nieruchomości pod drogę publiczną. Ponadto, w aktach sprawy znajduje się oświadczenie uprawnionego geodety, który sporządził ww. mapę z projektem podziału z dnia [...] kwietnia 2014 r. i potwierdził, że granice zajęcia przedstawione na mapie z projektem podziału kerg: [...] są zgodne ze stanem na dzień [...] grudnia 1998 r. Mając powyższe na uwadze, organ stwierdził że dokumentacja zgromadzona przez Wojewodę [...] daje podstawy do stwierdzenia, iż przedmiotowa działka była w dniu [...] grudnia 1998 r. zajęta pod drogę gminną.

W ocenie organu odwoławczego, nie zostało natomiast przez wnioskodawcę wykazane publicznoprawne władanie nieruchomością. Minister podniósł, iż ustalając tę przesłankę organ I instancji oparł się jedynie na oświadczeniach z dnia [...] kwietnia 2014 r.: A. P. sołtysa wsi G. w latach 1995 - 2000 i R. P. - pracownika Urzędu Gminy S. w latach 1990 - 2005. Do akt sprawy zostało dołączone również oświadczenie Wójta Gminy S. wraz z przekrojami typowymi oraz planem sytuacyjnym, z których wynika, że w roku 2008 została przeprowadzona modernizacja drogi Nr [...]. Poza ww. oświadczeniami nie zostały dołączone żadne inne dokumenty, które potwierdzałyby władanie przedmiotową nieruchomością w dniu [...] grudnia 1998 r. Zdaniem organu, z załączonych dokumentów i oświadczeń nie wynika, aby władanie drogą nr [...] przez Gminę S. miało miejsce w dacie [...] grudnia 1998 r. Powyższe dowody potwierdzają władanie drogą, ale w roku 2008.

Organ odwoławczy podsumował, iż wobec niewyjaśnienia kwestii publicznoprawnego władania wskazaną drogą, decyzja Wojewody [...] wydana została z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a zakres konieczny do wyjaśnienia sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi gmina podniosła, że nie jest możliwe przedstawienie rachunków i faktur za wykonanie prac zlecanych przez zarządcę drogi, gdyż z uwagi na okres przechowywania dokumentów tego rodzaju zostały one wybrakowane, o czym skarżąca poinformowała Wojewodę w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r.

W ocenie skarżącej, fakt pozostawania drogi publicznej nr [...] pn. "G. G. – M.", a tym samym działki nr [...] (obręb [...] G.) we władaniu podmiotu publicznoprawnego potwierdza, między innymi, podjęta przez Radę Narodową w K. w dniu [...] lipca 1986 r. uchwała nr [...] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie województwa k. Zatem, od roku 1986 Gmina S. wykonywała obowiązki zarządcy przedmiotowej drogi określone w art. 20 ustawy o drogach publicznych z dnia [...] marca 1985 r.

Ponadto, gmina wskazała, że granice zajętości działki nr [...]w G. pod drogę publiczną potwierdzają: protokół zajętości gruntu pod drogę publiczną, dokonany w dniu [...] lipca 2013 r., protokół z ustalenia granic działki ewidencyjnej nr [...] w G. z dnia [...] lipca 2013 r. oraz protokół przyjęcia granic nieruchomości z dnia [...] lipca 2013 r. Podkreśliła, że wszystkie powołane protokoły zostały podpisane przez właścicieli działek sąsiednich, w tym przez Z. C. Oznacza to, iż w dniu [...] lipca 2013 r. podczas wykonywania prac geodezyjnych Z. C. nie miał zastrzeżeń co do przebiegu drogi gminnej oraz zasięgu zajętości gruntu pod przedmiotową drogę. Granice takiego władania drogą gminną nr [...] pn. "G. G. – M." zostały potwierdzone w ww. protokołach również przez właścicieli działek sąsiednich, którzy podpisali protokoły przyjmując bez zastrzeżeń granice władania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa nie narusza przepisów prawa.

Na wstępie wskazać trzeba, iż przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie jest rozstrzygnięcie organu odwoławczego o charakterze kasacyjnym, wydanym na podstawie art. 138 § 2 kpa. W myśl powołanego przepisu, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Art. 138 § 2 kpa znajdzie zatem zastosowanie w sytuacji stwierdzenia przez organ odwoławczy istotnych wad postępowania wyjaśniającego prowadzonego przed organem pierwszej instancji spowodowanych naruszeniem norm postępowania oraz, w konsekwencji których ustalony w tym postępowaniu stan faktyczny i zgromadzony materiał dowodowy uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy zgodnie z normami prawa materialnego. Przy tym, organ odwoławczy tych wad nie może sanować w procesie uzupełniającego postępowania dowodowego, przewidzianego w art. 136 kpa. Ta niemożność sanowania wad wynika ze znacznego zakresu tego postępowania, gdyż naruszałoby to zasadę instancyjności postępowania (art. 15 kpa) wyrażającą się w dwukrotnym merytorycznym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy.

Podsumowując, przy podejmowaniu rozstrzygnięć na podstawie art. 138 § 2 kpa nie dochodzi do rozpoznania istoty sprawy objętej żądaniem jednostki skierowanym do organu administracji. W tym przypadku dochodzi wyłącznie do uchylenia wydanej uprzednio przez organ pierwszej instancji decyzji i nakazania temu organowi ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego ze względu na stwierdzone wady i braki w pierwotnie prowadzonym postępowaniu.

W ocenie Sądu, taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Zauważyć trzeba, iż postępowanie przed Wojewodą [...] zakończone wydaniem decyzji z [...] listopada 2014 r. prowadzone było w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872, ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Zgodnie z powołanym przepisem, nieruchomości pozostające w dniu [...] grudnia 1998r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem [...] stycznia 1999r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub własnością jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Wyjaśnienia wymaga, iż celem tego unormowania była regulacja zastanych stanów faktycznych. Regulacja ta dotyczy zajętych przed dniem wejścia w życie ustawy z 13 października 1998 r. terenów z przeznaczeniem na drogi publiczne i jako takich funkcjonujących w dniu 31 grudnia 1998 r. Zajęcie terenu i wybudowanie drogi publicznej stworzyło bowiem w takiej sytuacji nieodwracalny stan faktyczny.

Przywołany art. 73 ust. 1 ww. ustawy - jak zasadnie zauważył organ odwoławczy, a czego nie kwestionuje także skarżąca gmina - określa trzy przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest nabycie przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego z dniem [...] stycznia 1999 r. z mocy prawa własności gruntów. Są to: zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną w dniu [...] grudnia 1998 r., władanie nią w tej dacie przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego oraz nieprzysługiwanie Skarbowi Państwa lub jednostce samorządu terytorialnego prawa własności do nieruchomości.

W ocenie organu odwoławczego, w niniejszej sprawie nie wykazano, w sposób niebudzący wątpliwości, przesłanki władania sporną nieruchomością przez jednostkę samorządu terytorialnego w dacie 31 grudnia 1998 r. Tym samym, organ pierwszej instancji naruszył art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. W ocenie Sądu, analiza zebranego materiału dowodowego potwierdza słuszność stanowiska zajętego przez organ drugiej instancji.

Jak trafnie wskazał organ odwoławczy, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym dla udowodnienia istnienia w konkretnej dacie władania przejmowaną nieruchomością należy wykazać wykonywanie prac związanych m.in. z utrzymaniem drogi, jej konserwacją, modernizacją, odśnieżaniem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1471/2007 oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt: I SA/Wa 1955/2012, I SA/Wa 1960/2012, I SA/Wa 1961/2012, I SA/Wa 812/2012, I SA/Wa 894/2012, I SA/Wa 953/2012, I SA/Wa 2308/2011, I SA/Wa 381/2012, I SA/Wa 2473/2011, I SA/Wa 1740/2011, I SA/Wa 1454/2011,1 SA/Wa 105/2011, publ. CBOSA).

Przy tym, wykonywanie wskazanych wyżej prac można wykazywać za pomocą wielu różnych środków dowodowych. Mogą to być w szczególności: umowy obejmujące okres [...] grudnia 1998 r., dotyczące urządzenia, utrzymania lub modernizacji konkretnej drogi, dokumenty finansowe związane z wykonaniem ww. prac zlecanych przez zarządcę drogi (np. rachunki i faktury), umowy ubezpieczenia dróg publicznych zawarte przed dniem [...] grudnia 1998 r. i obejmujące rzeczoną datę, dokumentacja powykonawcza, w tym protokoły zdawczo-odbiorcze inwestycji, metryki drogi wskazujące na prowadzenie robót w okresie obejmującym [...] grudnia 1998 r., dowód z zeznań osób, którymi mogą być w pierwszej kolejności pracownicy firm świadczących usługi w zakresie modernizacji, utrzymania i ochrony dróg, z których wynikać będzie zakres prowadzonych na nieruchomości prac na dzień [...] grudnia 1998 r., dowód z oświadczeń właścicieli nieruchomości zajętej pod drogę oraz zeznań właścicieli nieruchomości sąsiednich, pozwolenie na budowę, zgoda na zajęcie pasa drogowego (art. 40 ustawy o drogach publicznych) czy rozliczenia finansowe z tytułu budowy urządzeń infrastruktury technicznej. Podkreślić przy tym trzeba, iż powołany katalog środków dowodowych nie jest zamknięty. Zgodnie bowiem z art. 75 § 1 kpa, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności, dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Z powyższego oznacza, iż skarżąca gmina miała możliwość dowodzenia istotnych dla sprawy okoliczności za pomocą szerokiego wachlarza środków dowodowych, w tym również zeznań osób posiadających - z racji wykonywanych w dacie [...] grudnia 1998 r. funkcji - wiedzę o zakresie prac prowadzonych na spornej nieruchomości w tej dacie. Niemniej jednak, wszystkie zebrane w sprawie dowody muszą spełniać wymogi formalne, a z ich treści musi wynikać, iż dotyczą one czynności sprzed daty [...] grudnia 1998 r. Takich zaś dokumentów w aktach sprawy nie ma.

Jak bowiem wynika z akt sprawy, jedynymi dowodami przedstawionymi przez wnioskodawcę na potwierdzenie władania przez podmiot publiczny sporną działką w dacie [...] grudnia 1998 r. są: oświadczenie A. P.(sołtysa wsi G. w latach [...] – [...]) z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz oświadczenie R. P. ( pracownika samorządowego w Urzędzie Gminy S. w latach [...] – [...]) z dnia [...] kwietnia 2014 r., uzupełnione zeznaniem R. P. z dnia [...] sierpnia 2014 r.

Choć wskazane wyżej oświadczenia, formułowane na bazie doświadczeń tych osób i zapamiętanych przez nie z przeszłości zdarzeń i faktów, powołują się na art. 75 kpa, to – jak wynika z ich treści - nie zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania (art. 75 § 2 kpa i art. 83 § 3 kpa). W tej sytuacji, w ocenie Sądu, powyższe oświadczenia, w trosce o poszanowanie zasady prawdy obiektywnej, nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Ponadto, jak już wskazano powyżej, dla ustalenia władztwa publicznoprawnego miarodajna jest wyłącznie data [...] grudnia 1998 r. W szczególności, konieczne jest wskazanie nie tylko zakresu prac wykonywanych na danej nieruchomości, ale faktu że prace te były wykonywane na datę [...] grudnia 1998 r. Zaś analiza treści omawianych oświadczeń prowadzi do wniosku, iż składające je osoby do tej daty w ogóle nie nawiązują. W szczególności, z oświadczeń tych nie wynika aby wskazane prace na nieruchomości (remont drogi gruntowej, systematyczne i w miarę potrzeb wyrównywanie kamieniem lub rumoszem kamiennym) prowadzone były na nieruchomości w dacie [...] grudnia 1998 roku. Do daty [...] grudnia 1998 r. nie nawiązuje również znajdujące się w aktach sprawy zeznanie R. P. z [...] sierpnia 2014 r. Z powyższego zeznania nie wynika, iż wskazane w nim prace (wyrównywanie drogi równiarką i posypywanie jej dwoma rodzajami kamienia wapiennego) były wykonywane na spornej nieruchomości w dacie [...] grudnia 1998 r.

W tej sytuacji Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, iż znajdujące się w aktach sprawy dowody nie dokumentują, w sposób nie budzący wątpliwości, przesłanki władania sporną nieruchomością przez podmiot publicznoprawny w dacie [...] grudnia 1998 r. Trafnie zatem w zaskarżonej decyzji przyjęto, iż decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, które to naruszenie ma bezpośredni wpływ na prawidłowe określenie zakresu możliwości pozbawienia Z. C. posiadanego przez niego i konstytucyjnie chronionego prawa własności przedmiotowej działki.

Wbrew stanowisku skarżącej, przesłanki władania publicznoprawnego sporną nieruchomością nie dokumentuje również uchwała nr [...] Rady Narodowej w K. z dnia [...] lipca 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie województwa k. oraz znajdujące się w aktach sprawy protokoły: zajętości gruntu pod drogę publiczną z dnia [...] lipca 2013 r., ustalenia granic działki ewidencyjnej nr [...] w G. z dnia [...] lipca 2013 r. oraz przyjęcia granic nieruchomości z dnia [...] lipca 2013 r. Dokumenty te nie powołują się bowiem na żadne konkretne prace czy czynności wykonywane przez podmiot publiczny na spornej nieruchomości w dacie [...] grudnia 1998 r.

O spełnieniu przesłanek z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. dla działki nr [...] nie może również przesądzić – co podnosi w skardze skarżąca gmina – okoliczność wydania przez Wojewodę [...] decyzji stwierdzających nabycie w trybie art. 73 ustawy przez Gminę S., z mocy prawa, działek sąsiednich. Podnieść trzeba, iż w każdej sprawie administracyjnej organy dokonują odrębnej oceny prawnej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Stąd też rozstrzygnięcia, które zapadły w sprawach dotyczących działek sąsiednich nie mogą mieć wpływu na ocenę przesłanek z art. 73 ust. 1 ustawy dokonaną przez organ w przedmiotowej sprawie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.