Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 693/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2  ust. 1 pkt 2 par. 14 ust. 1 ust. 3 par. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.
article: art. 145 art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 lutego 2009 r. sprawy ze skargi "D. B." Spółka z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej zwany Dyrektorem ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik Biura Powiatowego) z dnia [...] r. odmawiającą przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych Spółce z o.o. "D.".

Z uzasadnienia decyzji Dyrektora ARiMR wynika, że w dniu [...] r. Spółka

z o.o. D. złożyła do Biura Powiatu ARiMR wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych w ramach pakietu SO2 rolnictwo ekologiczne na obszarze [...] ha

w wariantach [...] uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności) i [...] trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) na obszarze – odpowiednio [...] ha i [...] ha. Wniosek obejmował zwiększenie płatności z tytułu realizacji pakietów na obszarze Natura 2000. Do wniosku załączono oświadczenie podpisane przez prokurenta Spółki A. A. o przejęciu zobowiązań

z tytułu wniosków ONW i rolnośrodowiskowego ciążących na Spółce cywilnej "K." i zamiarze kontynuacji prowadzenia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego. Do Biura Powiatowego przedłożono także kopię oświadczenia A. A. z dnia [...] r. kierowanego do D. Spółki z o.o., z którego treści wynika, że przekazała wnioskodawcy dzierżawione od ANR przez siebie nieruchomości tj. działki o nr [...], [...] oraz [...] położone w B. oraz działkę

nr [...]., a Spółka wymienione grunty rolne przyjęła do uprawy.

W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, w trakcie którego zebrano materiał dowodowy obejmujący dokumenty dotyczące ujętych we wniosku działek, ich przekazania przez A. A. Spółce z o.o., dodatkowych oświadczeń i wyjaśnień Spółki w tym zakresie, przy uwzględnieniu także zmiany do wniosku z dnia [...] r. (z zadeklarowanych wariantów bez certyfikatu na wersje z certyfikatem) w dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatu ARiMR wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych Spółce z o.o. D.. W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, że wniosek z [...] r. jest pierwszym wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych Spółki z o.o. i wpłynął po terminie na składanie wniosków tego typu (wniosków o wsparcie rolnośrodowiskowe w ramach [...]) tj. po dniu [...] r.

Dyrektor ARiMR decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji

w przedmiocie odmowy przyznania Spółce przedmiotowych płatności do gruntów rolnych

i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Kierownikowi Biura Powiatowego. Ostatecznie Kierownik Biura Powiatowego decyzją z dnia [...] r. odmówił Spółce z o.o. D. przyznania płatności na rok [...] z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego.

W trakcie ponownego postępowania organ I instancji, uzupełniając materiał dowodowy, wystąpił do jednostki certyfikującej i uzyskał informację miedzy innymi o tym, że pismami z dnia [...] r. i [...] r. została zgłoszona do jednostki zmiana użytkownika gruntów oraz złożono wniosek o zmianę jego nazwy, Spółka produkcyjno-Handlowa K. została przekształcona w Spółkę z o.o., nowy użytkownik D. Spółka z o.o. przejęła zobowiązania wynikające z prowadzenia działalności w rolnictwie ekologicznym. Jednostka certyfikująca wyjaśniła też, że przejęcie zobowiązania nie powoduje utraty ciągłości okresu przestawiania na rolnictwo ekologiczne.

Wnioskodawca, w wykonaniu wezwania organu, w uzupełnieniu przedstawił także plan rolnośrodowiskowy i rejestr działalności rolnośrodowiskowej a także certyfikat zgodności nr [...] z dnia [...] r. wraz z Załącznikiem nr [...] do powyższego certyfikatu, określający rodzaj i wielkość certyfikowanej produkcji roślinnej.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że nie jest dopuszczalne uznanie za prawidłowe przejęcie uprawnień i zobowiązań pierwotnego wnioskodawcy – Spółki Produkcyjno-Handlowej "K." S.C. A. A. S.A. przez D.Spółkę z o.o. . Organ zwrócił też uwagę, że zgodnie z dokonanymi ustaleniami, pierwotny wnioskodawca uległ rozwiązaniu w dniu

[...] r., zaś przeniesienie posiadania gruntów objętych wnioskiem nastąpiło między osobą fizyczną – A. A. a Spółką z o.o. D.w dniu [...] r.

W decyzji organu pierwszej instancji znalazło się również stwierdzenie, że A. A. nie była wnioskodawcą w zakresie programu rolnośrodowiskowego oraz, że nie doszło do przekształcenia spółki cywilnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Organ I instancji uznał także, że z uwagi na brak ciągłości posiadania przedmiotowych gruntów przez D. Spółkę z o.o. wniosek strony stanowi o ubieganiu się o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej a nie wniosek o przejęcie zobowiązań Spółki cywilnej K. i kontynuację płatności rolnośrodowiskowych.

Kierownik Biura Powiatu stwierdził także, że wniosek strony dotyczący płatności za rok [...] z dnia [...] r. został złożony po terminie, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami termin na składanie takich wniosków upłynął w dniu [...] r.

W dniu [...] r. Spółka D. złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i wskazała na naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisu § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków

i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych

i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 ze zm, dalej zwanego rozporządzeniem rolnośordowiskowym).

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, po rozpatrzeniu zarzutów odwołania wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. o nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy, odnosząc się do treści odwołania stwierdził, że w jego ocenie postępowanie Kierownika Biura Powiatu ARiMR zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający wymogom określonym w § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego.

Dokonując ponownej oceny zgromadzonego materiału dowodowego sprawy, organ powołując się na § 14 ust. 1 , 2 i 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wyjaśnił, że dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy niezbędne jest ustalenie czy nastąpiło przejęcie zobowiązania, ponieważ jedynie zachowanie warunków określonych

w przywołanym przepisie stanowi podstawę dla skutecznego przejęcia zobowiązań

i uprawnień do płatności rolnośrodowiskowych. Dyrektor ARiMR wskazał, że pierwotnym wnioskodawcą i beneficjentem płatności rolnośrodowiskowej z wniosku złożonego na rok [...] (w dniu [...] r.) było Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe K. Spółka Cywilna A. A., S. A. (decyzja Dyrektora ARiMR o przyznaniu płatności nr [...]), które zgodnie z informacją uzyskaną od Naczelnika Urzędu Skarbowego zaprzestało działalności gospodarczej z dniem [...] r.

Organ stwierdził, że przekazanie posiadania gruntów objętych wnioskiem rolnośrodowiskowym spółki cywilnej K. nastąpiło – według protokołu przekazania nieruchomości w użyczenie, podpisanego przez A. A. (dzierżawcę) jako osobę przekazującą oraz P. K. (działająca za zarząd spółki z o.o.) jako przejmującego – w dniu [..] r. Wskazano także , że wniosek o przyznanie płatności przez Spółkę z o.o. D. został złożony w dniu [...] r. Na podstawie przedstawionego ciągu następujących po sobie wydarzeń, Dyrektor ARiMR ocenił, że nie mogło dojść do skutecznego przeniesienia praw i obowiązków spółki cywilnej K. związanych z realizacją programu rolnośrodowiskowego na spółkę kapitałową D., wskazując, że w dacie przejęcia gruntów pierwotny wnioskodawca nie istniał od ok.

[...] miesięcy. Ponadto zauważono, że przekazującym przedmiotowe grunty była nie Spółka K., ale osoba fizyczna – A. A. , która dzierżawi grunty od [...] (bowiem Spółka cywilna już nie istniała). Wskazano, że przepis § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego jednoznacznie określa, iż przekazującym musi być wnioskodawca, a A. A. była jednym ze wspólników Spółki cywilnej. Wyjaśniając też kwestie podmiotowości prawnej w postępowaniu przed ARiMR organ odwoławczy stwierdził, że spółka cywilna zarejestrowana w Ewidencji Producentów może występować jako strona postępowania administracyjnego. Wskazano też, że wszelkie uprawnienia i zobowiązania, jakie w drodze postępowań administracyjnych nabyła spółka cywilna mogą być scedowane na inny podmiot jedynie przez daną spółkę cywilną. Organ drugiej instancji, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy doszedł do wniosku, że skoro przekazującym przedmiotowe grunty była osoba fizyczna (A. A.), która nie była wnioskodawcą w zakresie płatności rolnośrodowiskowych, to w konsekwencji nie przysługiwały jej uprawnienia o przejęcie których ubiega się Spółka D.

Organ odwoławczy zauważył również, że wnioskującym o przejęcie zobowiązania rolnośrodowiskowego i uprawnienia do kolejnych płatności z tego tytułu był podmiot, który został zarejestrowany w Ewidencji Producentów w sposób niezgodny z prawem, albowiem ubiegając się o nadanie numeru ewidencyjnego nie spełniał żadnego z warunków określonych w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Ponadto wniosek o przyznanie płatności nie zawierał obowiązkowego załącznika w postaci kopii umowy, na podstawie której nastąpiło przeniesienie posiadania gospodarstwa.

W skardze na powyższą decyzję Dyrektora ARiMR skarżąca Spółka reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. § 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich poprzez uznanie, iż skarżąca nie dotrzymała terminu do złożenia wniosku o kontynuację płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik argumentował, że Spółka z o.o. B. składając

w dniu [...] r. wniosek o kontynuowanie realizacji programu rolnośrodowiskowego spełniła wymogi wskazane w wyżej powołanym przepisie rozporządzenia, ponieważ jest producentem rolnym (bez względu na prawidłowość rejestracji w ewidencji producentów), na którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego (rozumianego zgodnie z art. 875 § 1 kodeksu cywilnego), jej wniosek został złożony przed upływem [...] dni licząc od dnia przeniesienia a do wniosku został dołączony dokument, potwierdzający przeniesienie posiadania na rzecz skarżącej przedmiotowych gruntów, w postaci protokołu oddania gruntów z dnia [...] r. Zdaniem pełnomocnika dokument ten pomimo swej nazwy jest

w istocie umową użyczenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W dniu [...] r. wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej,

w którym w uzupełnieniu skargi, powołując się na treść obowiązujących przepisów ustawy

z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich [...], ustawy z dnia

18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz na inne akty prawne a także orzecznictwo wywiódł, że zarejestrowanymi producentami rolnymi (pod jednym numerem identyfikacyjnym w ewidencji producentów) i tym samym podmiotami płatności mogą, być jedynie wspólnicy spółki cywilnej jako osoby fizyczne nie zaś sama spółka cywilna, ponieważ nie istnieje żaden przepis prawny, który wyposażałby spółkę cywilną w zdolność prawną

(z wyjątkiem prawa podatkowego). W konsekwencji, pełnomocnik stwierdził też, że nie jest możliwe aby przedmiotowe grunty objęte wnioskiem o płatność posiadała, a następnie przeniosła spółka cywilna, gdyż faktycznie użytkowali je wspólnicy tej spółki, którzy przenieśli swoje posiadanie na skarżącą. Pełnomocnik podtrzymał również dotychczasowe stanowisko skarżącej, iż złożony w dniu [...] r. wniosek był wnioskiem o kontynuację płatności, nie zaś pierwszym wnioskiem, który został wniesiony po terminie wymaganym w programie płatności za lata [...]. Zdaniem skarżącej skoro organ zakwalifikował wniosek jako pierwszy w sprawie winien go rozpoznać w ramach programu płatności za lata następne gdyż został złożony

w terminie przewidzianym w tym programie, tj. do dnia [...] r.

W dniu [...] r. również Dyrektor ARiMR złożył do akt pismo procesowe informujące, iż w dniu [...] r. do Kierownika Biura Powiatu ARiMR został złożony przez skarżącą wniosek rolnośrodowiskowy na rok 2008, co w ocenie organu potwierdza, iż wniosek, będący przedmiotem sporu sądowego jest wnioskiem pierwszorocznym, rozpoczynającym uczestnictwo skarżącej w programie rolnośrodowiskowym w ramach programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata [...]. Wyjaśniono także, w jego treści, powołując się na stosowne przepisy, że nie jest dopuszczalne jednoczesne ubieganie się o wsparcie z [...] [...] i [...] [...] poprzez łączenie zobowiązań w ramach obu programów przez jeden podmiot. Prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której zbliżone lub identyczne działania wspierane byłyby jednocześnie z dwóch funduszy wspólnotowych. Zdaniem organu odwoławczego złożenie przez D. Spółkę z o.o. pierwszorocznego wniosku o przyznanie płatności

w ramach programu [...] świadczy o tym, że zaprzestała ona ubiegania się

o przejęcie uprawnień i zobowiązań Spółki Produkcyjno-Handlowej "K." Spółka cywilna A. A. S. A. powstałych w ramach programu [...]. Powyższe pismo odczytano na rozprawie w dniu [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia

25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Analiza akt przeprowadzonego postępowania doprowadziły Sąd do przekonania, iż zaskarżona decyzja Dyrektora ARiMR oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatu nie naruszają zarówno prawa materialnego jak i procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy skarżącej Spółce

z o.o. "D." przysługuje prawo do przyznania płatności z tytułu kontynuacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na działkach nr [...] położonych w [...] oraz nr [...] w obrębie [...] rozpoczętych przez Spółkę cywilną K.

Z przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich wynika, iż przyznanie płatności rolnośrodowiskowych następuje na wniosek producenta rolnego, w drodze decyzji wydanej przez właściwy organ. Płatność rolnośrodowiskowa jest udzielna na realizację [...] letniego planu działalności rolnośrodowiskowej, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 omawianego rozporządzenia. Przy czym decyzja o przyznaniu płatności wydawana jest na wniosek, w każdym roku realizacji planu. W świetle powyższego rozróżnić należy decyzję o przyznaniu płatności na realizację przedsięwzięć rolnośrodowiskowych od decyzji przyznających płatność w poszczególnych latach. Decyzja przyznająca płatność na realizację planu ma ten skutek, że producent rolny nabywa prawo do korzystania z płatności, o ile kontynuuje on realizację planu. Oceniając prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że organy oby instancji trafnie ustaliły i w sposób przekonujący uzasadniły, że w niniejszej sprawie płatność z tytułu kontynuacji planu nie mogła być przyznana a zatem zasadnie też stwierdzono, że producent rolny Spółka z o.o. D. wystąpiła z pierwszym wnioskiem o przyznanie płatności. Wprawdzie Spółka cywilna K. M., jak wynika z zaskarżonej decyzji uzyskała pozytywną decyzję o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowych (na wniosek z [...] r.), i rozpoczęła pięcioletni okres zobowiązania rolnośrodowiskowego, jednak nie wystąpiły w sprawie okoliczności pozwalające na wejście skarżącej w miejsce poprzedniego beneficjenta pomocy, pomimo tego, iż faktycznie nastąpiła zmiana posiadacza działek gruntu objętych płatnościami.

Sytuację, w której nastąpiła zmiana posiadacza gospodarstwa rolnego umożliwiająca dalsze korzystanie z wcześniejszych płatności regulują przepis § 14 ust. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, zgodnie z którym jeżeli w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności rolnośrodowiskowej nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży lub innej umowy, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje producentowi rolnemu, na rzecz którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych, jeżeli w terminie 35 dni od dnia tego przeniesienia złoży on wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiąże się do kontynuowania realizacji programu rolnośrodowiskowego do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2

ust. 1, złożonym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego. Na podstawie ust. 3 tego przepisu, przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych nastąpiło po dniu wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności rolnośrodowiskowej.

Warunkiem "przejęcia" płatności jest, stosownie do powyższej regulacji nie tylko zmiana posiadacza ale i kontynuacja realizacji rozpoczętego projektu.

Sąd uznał zatem, że zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykładnia wymienionych przepisów, zgodnie z którą płatności rolnośrodowiskowe z tytułu kontynuacji programu rolnośrodowiskowego przysługują tylko w sytuacji zachowania ciągłości realizacji danego programu, jest zgodna z prawem. Przekazującym grunty w świetle tej wykładni powinien być poprzedni posiadacz wnioskodawca , któremu płatność przyznano.

Z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego wynika, że Spółka z o.o. D. przejęła przedmiotowe działki w dniu [...] r., co wynika z protokołu spisanego na tę okoliczność. Jednak jak słusznie zauważył organ przejęcie to nastąpiło nie od Spółki cywilnej ale osoby fizycznej – A. A. Spółka K., której ta osoba była wspólnikiem, zakończyła swoją działalność w dniu [...] r. (wspólnicy wyrejestrowali się z rejestru przedsiębiorców). Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że wspólnicy Spółki cywilnej korzystali w ramach programu rolnośrodowiskowego z płatności. Zdaniem Sądu bez znaczenia jednak dla oceny niniejszej sprawy pozostaje kwestia prawidłowości przyznania płatności i rejestracji

w odpowiedniej ewidencji producentów rolnych Spółki cywilnej K. Przedmiotem oceny, co należy jeszcze raz podkreślić jest bowiem kwestia czy skarżąca Spółka z o.o. D. mogła kontynuować realizację programu rolnośrodowiskowego objętego wcześniejszą pomocą

i korzystać w jego ramach z płatności rolnośrodowiskowej w [...] r., czy przekazującym grunty jest poprzedni wnioskodawca. Zatem argumenty skarżącej dotyczące prawidłowości postępowania w zakresie rejestracji spółek cywilnych i zasadności uznania ich za producentów rolnych (czy wspólników tych spółek) w ocenie Sądu wychodzą poza granice rozpoznawanej sprawy (wniosek w tej sprawie złożyła spółka kapitałowa), dlatego też Sąd nie będzie się do nich ustosunkowywał.

Skoro zatem z zebranego w sprawie materiału wynika, że skarżąca weszła

w posiadanie przedmiotowych działek w dniu [...] r., złożyła stosowny wniosek

i oświadczenie o przejęciu zobowiązań i kontynuacji działalności w dniu [...] r.,

a w datach tych, jak wykazało postępowanie pierwotny wnioskodawca i beneficjent pomocy już nie istniał to nie można mówić o kontynuowaniu realizacji planu rolnośrodowiskowego rozpoczętego przez wnioskodawcę – Spółkę cywilną K. W świetle powyższego zarzut naruszenia § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego należy uznać za nieuzasadniony.

W ocenie Sądu organy obu instancji w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć prawidłowo zatem przyjęły, że wobec braku ciągłości posiadania i kontynuacji programu rolnośrodowiskowego wniosek skarżącej Spółki dotyczący płatności za rok [...] powinien być zakwalifikowany jako pierwszy wniosek strony, rozpoznawany w trybie przepisów § 11 rozporządzenia rolnośrodowiskowego z dnia [...] r., dla którego termin składania na rok [...] upłynął w dniu [...] r. Odmowa przyznania płatności w niniejszej sprawie z uwagi na uchybienie powyższemu terminowi była zasadna. Wprawdzie organ odwoławczy

w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji nie wymienił § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia, ale wobec zastosowania tego przepisu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, nie stanowi to uchybienia, które miałoby wpływ na wynik sprawy.

Z tych też względów Sąd ocenił, że zarzut zgłoszony w skardze dotyczący naruszenia prawa materialnego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia prawa procesowego przez organy obu instancji. Zdaniem Sądu bowiem ustalenia organu odwoławczego co do kontynuacji realizacji planu rolnośrodowiskowego znajdują uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ wyczerpująco wskazał, w oparciu o jakie dowody przedmiotowe grunty nie mogły być objęte kontynuacją, o której mowa w § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2003 r. Organ zbadał wszelkie dowody, a ocenie tej nie można zarzucić dowolności.

Dyrektor ARiMR dokonał oceny wszystkich ustaleń, we wzajemnym ze sobą powiązaniu wyciągając zdaniem Sądu prawidłowe wnioski. Powyższe pozwala stwierdzić, że decyzja czyni zadość wymaganiom określonym przede wszystkim w art. 7, art. 77 i art. 80 kpa.

Sąd uznając, w oparciu o art. 145 p.p.s.a. a contrario, że w niniejszej sprawie nie miało miejsce naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skutkujące uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz nie zaistniały przesłanki skutkujące stwierdzeniem jego nieważności, bądź stwierdzeniem wydania z naruszeniem prawa, na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.