Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 359/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2022/11 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku tegoż Sądu z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2022/11 w sprawie ze skarg S. Sp. z o. o. w W. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 11 maja 2011 r. nr ... i nr ... w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości spółki w podatku od towarów i usług za czerwiec 2006 r. oraz marzec 2007 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie; 2) oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 29 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2022/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku tegoż Sądu z 29 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2022/11 w sprawie ze skarg S. Sp. z o.o. w W. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 11 maja 2011 r. nr ... i nr ... w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości spółki w podatku od towarów i usług za czerwiec 2006 r. oraz marzec 2007 r.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej zapłacił 100 zł wpisu od skargi kasacyjnej, a w związku z tym, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi 200 zł, został wezwany o uzupełnienie wpisu o 100 zł, czego jednak nie uczynił. Z tego względu oraz na podstawie art. 178 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) WSA skargę kasacyjną odrzucił.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł zażalenie na to postanowienie WSA, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 1 i 3 oraz art. 230 p.p.s.a. i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Odrzucenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie było bowiem przedwczesne. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanym przypadku mamy jednak do czynienia z dwiema sprawami sądowoadministracyjnymi wywołanymi wniesieniem dwóch skarg na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, w których wydano jeden wyrok, zaskarżony jedną skargą kasacyjną. Wpis od skargi, a także wpis od skargi kasacyjnej pobiera się w takiej sytuacji od każdej sprawy osobno. Stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Z tego też względu po uiszczeniu przez Dyrektora Izby Skarbowej wpisu w wysokości 100 zł, został on wezwany o uiszczenie jeszcze 100 zł.

Organ nie uiścił brakującej kwoty. W tej sytuacji należało wezwać Dyrektora Izby Skarbowej o wyjaśnienie, czy uiszczony wpis dotyczy tej części skargi kasacyjnej, która dotyczy sprawy o sygn. akt III SA/Wa 2022/11 czy sprawy o sygn. akt III SA/Wa 2023/11, aby ustalić, którą z dwóch spraw należy uznać za prawidłowo opłaconą, a którą nie. To w gestii strony – z uwagi na jej legitymację skargową – pozostaje decyzja w tej kwestii.

Odrzucenie skargi kasacyjnej w obu sprawach z powodu nieopłacenia jej w zakresie jednej ze spraw, mimo iż druga została opłacona, jest w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. nieuzasadnione. Tym bardziej, że Sąd pierwszej instancji wzywając stronę o uzupełnienie wpisu od skargi kasacyjnej, wyraźnie wskazał na zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (vide k. 56 akt WSA), iż chodzi o sprawę ze skargi na jedno z postanowień - postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 11 maja 2011 r. nr ..., a nie na oba postanowienia. Gdyby z treści wezwania nie wynikało, że chodzi o uzupełnienie wpisu, to takie oznaczenie zarządzenia mogło wprowadzić organ w błąd – po pierwsze co do tego, że wezwanie o wpis dotyczy wyłącznie tej właśnie sprawy, podczas gdy strona mogła być przekonana, że wpis od tej akurat sprawy został uiszczony (sygn. akt tej sprawy jest podana na kwicie z kasy). Po drugie mogłoby to sugerować, że WSA wzywa o wpis tylko w jednej sprawie, mimo że wyrokiem z 29 marca 2012 r. uchylono dwa postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej.

Dopiero po wyjaśnieniu, którą z dwóch spraw należy zgodnie z wolą organu uznać za prawidłowo opłaconą, należy odrzucić skargę kasacyjną co do sprawy, w której wpisu nie uiszczono, a w drugiej sprawie (opłaconej) podjąć dalsze kroki postępowania kasacyjnego.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Brak jest natomiast podstawy prawnej do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a. Zatem w innych przypadkach sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Nie istnieje bowiem podstawa prawna dla takiego rodzaju rozstrzygnięcia (vide postanowienie NSA z 15 lutego 2007 r., sygn. akt II FZ 12/07, LEX nr 299419).