Postanowienie NSA, sygn. akt FSK 2217/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49< art. 174, art. 176, art. 178, art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Edyta Anyżewska, , , po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Bożeny B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2004 r. sygn. akt III SA 3510/03 odrzucającego skargę Bożeny B. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 18 listopada 2003 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2004 r. III SA 3510/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Bożeny B. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że skarżąca dwukrotnie była wzywana do uzupełnienia braków skargi, tj. do nadesłania odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w terminie tygodniowym, z pouczeniem, iż nie uzupełnienie ich w wyznaczonym w terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Pierwsze wezwanie zostało zwrócone przez Urząd Pocztowy z adnotacją z dnia 16 stycznia 2004 r. o treści "adresat pod tym adresem nie mieszka", drugie wezwanie również zostało zwrócone z adnotacją z dnia 26 kwietnia 2004 r. o identycznej treści.

Zgodnie z postanowieniami art. 70 par. 1 i par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej p.p.s.a., strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Z informacji Urzędu Pocztowego wynika, że skarżąca nie mieszka pod adresem na który doręczano pisma. W skardze nie podano też Sądowi innego adresu, pod który należy kierować do niej pisma. W świetle przytoczonego przepisu wezwanie o uzupełnienie braków skargi należy uznać za doręczone skutecznie. Natomiast wobec nie uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie, w myśl art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu.

W skardze kasacyjnej do tutejszego Sądu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także - z uwagi na oparcie skargi jedynie na podstawie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

W uzasadnieniu wskazano, że na obydwu wezwaniach podano błędny numer domu /Armii Krajowej 22/21 zamiast Armii Krajowej 33/21/. Natomiast na ten ostatni adres, z widocznymi poprawkami doręczono zaskarżone postanowienie. Skoro zatem skarżąca nie zmieniła miejsca zamieszkania, to bieg terminu sądowego do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uległ rozpoczęciu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należy odrzucić.

Na wstępie zauważyć należy, że stosowanie do art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna w szczególności zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Należy zatem wskazać konkretny przepis /przepisy/ prawa materialnego lub procesowego, który w ocenie wnoszącego tę skargę został naruszony przez sąd administracyjny pierwszej instancji. Z kolei przepis art. 174 p.p.s.a dopuszcza dwie podstawy kasacyjne:

- naruszenie /przez Sąd - art. 173 par. 1/ prawa materialnego przez błędną jego wykładnie lub niewłaściwe zastosowanie /pkt 1/,

- naruszenie /przez Sąd/ przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /pkt 2/.

Podkreślić przy tym trzeba, że prawidłowe przytoczenie podstaw kasacyjnych stanowi element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, nie ulegający sanacji w trybie art. 49 p.p.s.a. /por. postanowienia NSA 29.07.04 r. FSK 882/04, 3.08.04 r. FSK 509/04, 22.11.04 r. FSK 2338/04/.

W niniejszej sprawie skarżąca podała, że skargę kasacyjną opiera podstawie z art. 174 pkt 2, tj. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie w skardze kasacyjnej nie wskazano, o jaki przepis postępowania chodzi. Z kolei tutejszy Sąd jest w myśl art. 183 p.p.s.a. związany granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że władny jest badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej, za wyjątkiem takich wad zaskarżonego orzeczenia i poprzedzającego go postępowania sądowego, które skutkuje nieważnością tego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może się zatem domyślać intencji autora skargi. Z powyższego wynika, że jeżeli skarga kasacyjna nie zawiera prawidłowo przytoczonej podstawy kasacyjnej, czyli jak w niniejszej sprawie nie wskazuje naruszonego przez Sąd I instancji konkretnego przepisu ustawy, to podlega odrzuceniu.

Z tych względów w oparciu o art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.