Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 185/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bd 140/06 zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2006 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd185/08

UZASADNIENIE

M. K. pismem z dnia 2 marca 2008 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ze skargą o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze II SA/Bd 140/06 zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2006 r. oddalającego skargę w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza R. z dnia [...] orzekającej o wymeldowaniu M. K. z pobytu stałego w lokalu przy ul. P. w R. Uzasadniając swój wniosek skarżący stwierdził, że istnieją przesłanki z art. 145 par. 1 pkt 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na to, że w dniu wydawania decyzji o wymeldowaniu z miejsca stałego pobytu przebywał w więzieniu. W związku z tym uważa, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zostało wydane z naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Przepisy dotyczące wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego zawarte są w przepisach art. 270-285 zamieszczonymi w Dziale VII noszącym tytuł "Wznowienie postępowania" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zgodnie z przepisem art. 270 tej ustawy postępowanie sądowe może być wznowione wyłącznie na żądanie uprawnionej strony. Ustawa ta nie przewiduje w żadnym wypadku wznowienia tego postępowania z urzędu. Legitymację do wniesienia stosownej skargi mają zgodnie z art. 32 ww. ustawy strony, uczestnik postępowania na prawach strony (art. 33 § 1), uczestnik dopuszczony przez sąd do udziału w postępowaniu (art. 33 § 2) oraz prokurator i Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 8 ustawy). Zgodnie z treścią przepisu art. 276 do wznowienia postępowania stosuje się odpowiednie przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli dalsze przepisy powyższego działu VII nie stanowią inaczej. W związku z powyższym należy w tym miejscu także wskazać, że stosownie do przepisu art. 133 § 1 przywoływanej ustawy sąd rozstrzyga skargę na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy II SA/Bd 140/06 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2006 r., wynika że wyrok uprawomocnił się w dniu 15 maja 2008 r. Zatem spełniona została przesłanka wskazana przepisem art. 270 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r., który stanowi że w przypadkach przewidzianych w Dziale VII można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.

Podstawy wszczęcia postępowania sądowego nie mają jednak charakteru dowolnego a ich zamknięty katalog został określony w art. 271-273 p.p.s.a., które odpowiednio stanowią, że:

art. 271. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

art. 272. § 1. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

§ 2. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

art. 273. § 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

§ 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

§ 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.

W związku z tym Sąd przy rozpoznawaniu skargi o wznowienie postępowania sądowego nie może wykraczać poza granice wynikające z zacytowanych przepisów prawa. W rozpatrywanym przypadku skarżący podniósł, że wyszły na jaw nowe okoliczności, które mogły mieć wpływ na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym przed organem I instancji. Wskazanym wyrokiem natomiast Sąd oddalił skargę w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Oznacza to, że przedmiotu sądowej kontroli nie stanowiła prawidłowość orzeczenia o wymeldowaniu, a kwestia natury procesowej związana z dochowaniem terminu do wniesienia odwołania.

Rozpatrując sprawę ze skargi o wznowienie postępowania zgodnie z art. 281 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sąd administracyjny na rozprawie rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Oznacza to, że nawet jeżeli strona skarżąca powołała w skardze o wznowienie ustawową podstawę wznowienia, co nie pozwala sądowi na odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym, na rozprawie sąd jest zobowiązany skontrolować, czy powołana przesłanka wznowienia postępowania faktycznie zaistniała (por. uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2006 r. sygn. akt II OSK 123/06, opubl. w systemie Informacji Prawnej Lex pod nr 319417).

W rozpatrywanym przypadku jak wynika z powyższych ustaleń powołana podstawa wznowieniowa nie odnosi się do sprawy rozstrzyganej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, ale do etapu postępowania administracyjnego, w którym orzeczono o wymeldowaniu. W związku z tym zdaniem Sądu brak było podstaw do wznowienia postępowania sądowego.

Skoro wiec nie wystąpiły wskazane przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, to należało po myśli art. 281 oraz 276 w związku z art. 58 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucić. I dlatego orzeczono jak w sentencji.