Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 228/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia del. WSA Bartosz Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 564/12 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie. 4


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 26 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 15 lutego 2012 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r., z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu od skargi. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 21 listopada 2012 r.

Pismem z 19 grudnia 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu przyznał, że wpis został uiszczony dzień po terminie, to jest 18 maja 2012 r., jednak – w jego ocenie – nie ponosił winy za niedochowanie terminu, ponieważ w okresie od 13 maja 2012 r. do 3 czerwca 2012 r. poddał się rehabilitacji w szpitalu.

Postanowieniem z 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 564/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek T.P.. Zdaniem Sądu pierwszej instancji powoływana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminowi ustała 4 czerwca 2012 r. Od tej daty należało więc liczyć siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Ponieważ jednak rozpatrywany wniosek został złożony dopiero 19 grudnia 2012 r., był oczywiście spóźniony i nie nadawał się do merytorycznego rozpoznania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący oświadczył, że w istocie nie doszło do uchybienia terminu uiszczenia wpisu od skargi. Jak twierdzi wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał 11 maja 2012 r. osobiście w urzędzie pocztowym, ponieważ jedynie w tym dniu był w K.. Ponadto tego samego dnia odebrał zarządzenie podobnej treści skierowane do jego żony (jej sprawa nosiła sygn. akt I SA/Kr 563/12). Wpisy w obu sprawach zostały uiszczone tego samego 18 maja. W tym czasie przebywał wraz z żoną w sanatorium w KB.. Skarżący oświadczył jednocześnie, że stara się o wyjaśnienie dlaczego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu została uwidoczniona data 10 maja 2012 r. Na zakończenie wniósł o przywrócenie uchybionego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto – stosownie do art. 88 p.p.s.a. – spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przedstawiona regulacja określa ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie trafnie ustalił, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wskazana przez stronę przyczyna uchybienia terminu, to jest: pobyt w okresie od 13 maja do 3 czerwca 2012 r. na rehabilitacji w szpitalu rehabilitacyjnym, ustała najpóźniej 4 czerwca 2012 r. Od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Podzielić zatem należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, który uznał, że wniosek o przywrócenie terminu z 19 grudnia 2012 r. był oczywiście spóźniony i jako taki nie nadawał się do merytorycznego rozpoznania.

Odnośnie do okoliczności podniesionych w zażaleniu wskazać jedynie należy, że nie mogą one stanowić uzasadnienia dla rozpatrywanego wniosku. Z treści zażalenia wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie odebrane przez skarżącego 11 maja 2012 r., a zatem, że wpis został uiszczony w wyznaczonym przez sąd terminie (to jest: 18 maja 2012 r.). Skarżący dowodzi więc nie braku winy w niedochowaniu terminu, ale tego, że termin zachował. Tymczasem, wnioskodawca żądając przywrócenia terminu, musi jednocześnie przyznawać, że termin nie został dochowany. Twierdząc, że czynność wykonał w terminie, podważa istotę wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji niezrozumiałe pozostaje również, sformułowane przez skarżącego w zażaleniu, żądanie przywrócenia przez NSA terminu do uiszczenia wpisu. Skoro bowiem skarżący twierdzi, że zachował termin, nie może jednocześnie żądać jego przywrócenia.

Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1–2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

-----------------------

3