Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 661/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt. 4, art. 58 par. 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 10 ust. 4 pkt. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 102 poz 946
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą we W. na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie wyrejestrowania automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier postanawia odrzucić skargę /-/M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

"A" Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na czynność materialno-techniczną Naczelnika Urzędu Celnego w P. polegającą na wyrejestrowaniu automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż czynność polegająca na wyrejestrowaniu automatów do gier o niskich wygranych nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Organ podniósł, iż krajowy Rejestr Automatów do Gier jest wewnętrznym rejestrem prowadzonym przez Służbę Celną, mającym ułatwić kontrolę w zakresie automatów i urządzeń do gier. W dalszej części uzasadnienia organ odniósł się do zarzutów merytorycznych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Strona wnosząca skargę, kognicję sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na czynność organu upatruje m.in. w treści art. 3 § 2 pkt 4 ppsa

Dopuszczalność skargi na "inne akty lub czynności" w świetle uregulowania art. 3 § 2 pkt 4 ppsa uzależniona jest od ustalenia trzech koniecznych elementów. Po pierwsze, niezbędnym jest stwierdzenie, że akty lub czynności nie są decyzjami lub postanowieniami. Po drugie, akty lub czynności muszą być z zakresu administracji publicznej. Po trzecie, akty lub czynności powinny dotyczyć uprawnień lub obowiązków indywidualnego podmiotu wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 1996 r., I SA 1326/96; publ. LexPolonica).

Zatem aby uznać że mamy do czynienia z aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do Sądu musimy ustalić czy mamy do czynienia z indywidualnym aktem lub czynnością o charakterze władczym, rozstrzygające o tym, czy w konkretnej sytuacji konkretnemu zewnętrznemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające bezpośrednio z przepisów prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki.

Ten władczy, rozstrzygający charakter takich aktów lub czynności odróżnia je od takich działań z zakresu wykonywania administracji publicznej, które polegają wyłącznie na wyjaśnianiu określonych przepisów prawa, wypowiadaniu poglądów i opinii prawnych na temat treści i znaczenia określonych norm prawnych, ich interpretowaniu i dokonywaniu ich wykładni, wyrażaniu stanowiska na temat stosowania określonych przepisów prawa, zwłaszcza w sytuacji, gdy przepisy prawa przewidują konkretyzację przez organ administracji publicznej określonego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu przez wydanie decyzji administracyjnej lub postanowienia. Takie działania nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podnieść należy, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła czynność materialno-techniczną Polegającą na wyrejestrowaniu automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów.

Podstawę prawną działania organu w niniejszej sprawie stanowił § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) zgodnie z którym poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W orzecznictwie przyjmuje się, iż poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier jest czynnością materialno - techniczną, którą upoważniony organ potwierdził spełnienie przez urządzenie wymogów określonych w przepisach prawa (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Bk 752/10, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 30 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 153/11, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2011 r., II SA/Sz 545/11 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Czynność organu podjęta w niniejszej sprawie ma charakter faktyczny polegający na ustaleniu przez organ administracji, w których poświadczeniach rejestracji automatów do gier zostały wskazane zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, których wygasł termin obowiązywania oraz wyrejestrowaniu automatów.

Zaskarżone w niniejszej sprawie czynności faktyczne, stanowią konsekwencję wygaśnięcia zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych i nie rodzą pierwotnie żadnych obowiązków. Czynności te z istoty swej nie przyznają również uprawnień skarżącej w rozumieniu jakie przepis art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

Również pisma skierowane do Spółki nie mogą stanowić przedmiotu zaskarżenia przed sądem administracyjnym.

W ocenie Sądu skierowane do Spółki pisma, są wprawdzie aktem organu, to nie mogą jednak zostać uznane za " akty lub inne czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Zaskarżone pisma mają jedynie charakter informujący stronę, iż na mocy § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier straciło ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia. Pismo takie w ocenie Sądu nie może wywołać żadnych skutków prawnych.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skargę odrzucił.

/-/M. Kwiecińska