Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 891/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148  par. 2 i  art. 145  par. 1  pkt 4,  art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 200  ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Zakładu [...] Sp. J. w C. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Zakładu [...] Sp. Jawna z siedzibą w C., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...].

Decyzja Ministra Infrastruktury została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w sprawie zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r., nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo Państwowe P. prawa użytkowania wieczystego gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa, położonych w C., obejmujących działki nr [...], [...] oraz działki nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha [...] m2 oraz prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na przedmiotowych gruntach.

Wnioskodawca w dniu 12 marca 2010 r. zwrócił się do P. z prośbą o przesłanie kserokopii decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r.

Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że wnioskiem z dnia 9 kwietnia 2010 r. T. S. – pełnomocnik Zakładu [...] Spółka Jawna w C., uzupełnionym pismem z dnia 14 kwietnia 2010 r., wystąpił - w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa do Wojewody [...] o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], zmieniającą za zgodą stron decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r. nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez P. prawa użytkowania wieczystego gruntów, ozn. jako działki nr [...], [...] i działki nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha [...] m 2 oraz prawa własności budynków i urządzeń, znajdujących się na tych działkach.

Wniosek o wznowienie ww. postępowania wpłynął do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniu 16 kwietnia 2010 r., natomiast na poczcie został nadany w dniu 13 kwietnia 2010 r. (okoliczność bezsporna, dowód - koperta z pieczątką nadania).

Zdaniem organu I instancji o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], wnioskodawca dowiedział się przed dniem 12 marca 2010 r.

Organ I instancji podniósł, że zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a. miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt. 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Mając powyższe na uwadze oraz art. 57 § 3 Kpa, zgodnie z którym, terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, organ I instancji stanął na stanowisku, że skoro wnioskodawca w dniu 12 marca 2010 r. wiedział o decyzji uwłaszczeniowej, to końcem miesięcznego terminu do złożenia wniosku był 12 kwietnia 2010 r. a zatem wniosek o wznowienie przedmiotowego postępowania został złożony bez zachowania ustawowego miesięcznego terminu do jego złożenia.

Organ I instancji stwierdził, iż miesięczny termin do wznowienia, nie został dochowany, co powoduje konieczność zastosowania art. 149 § 3 Kpa i odmowy wznowienia postępowania.

Jednocześnie organ I instancji zaznaczył, że wnioskodawca na dzień 5 grudnia 1990 r. nie posiadał żadnych praw rzeczowych do części przedmiotowej nieruchomości o pow. [...] ha, oznaczonej jako działka nr [...], zabudowanej pawilonem handlowym.

Grunt ten w podanej dacie stanowił własność Skarbu Państwa.

Organ I instancji zwrócił uwagę, że umowy dzierżawy zawarte z P. nie stanowią tytułu do gruntu, a jedynie dają możliwość dzierżawcy do korzystania z niego i pobierania pożytków. Praw rzeczowych do gruntu wnioskodawca również nie nabył poprzez nabycie prawa do nakładów poniesionych na budowę pawilonu handlowego.

Organ I instancji podniósł, że stroną postępowania prowadzonego w trybie

art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) może być w zasadzie tylko państwowa osoba prawna, legitymująca się w dniu 5 grudnia 1990r. prawem zarządu do gruntu, stanowiącego własność Skarbu Państwa lub gminy. Decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. - zmieniająca za zgodę stron decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r., odnosi się do stanu prawnego istniejącego w dniu 5 grudnia 1990 r.

Organ I instancji podniósł, że przedmiotowa nieruchomość w tym dniu stanowiła własność Skarbu Państwa, a skoro wnioskujący nie posiadał tytułu prawnorzeczowego do części nieruchomości, będącej przedmiotem postępowania, to nie mógł skutecznie żądać wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia tego postępowania, bowiem nie posiadał atrybutu strony.

Organ I instancji stwierdził w oparciu o przeprowadzone postępowanie dowodowe, że nie został zachowany miesięczny termin do złożenia wniosku

o wznowienie przedmiotowego postępowania oraz wnioskodawca nie posiadał atrybutu strony, co zgodnie z art. 149 § 3 w związku z art. 28 i art. 147 Kpa stanowi podstawę do odmowy wznowienia tego postępowania.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył Zakład [...] Sp. Jawna z siedzibą w C.

Po rozpatrzeniu odwołania Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...].

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podkreślił, że pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 kpa i art. 145a kpa i czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 kpa

i art. 145a § 2 kpa., przy czym organ administracji obowiązany jest z urzędu badać czy został zachowany termin określony w art. 148 k.p.a. i art. 145a § 2 k.p.a.

Organ odwoławczy wskazał, iż prawidłowo tej sytuacji przyjął organ pierwszej instancji. że wnioskodawca o wydanej decyzji dowiedział się najpóźniej w dniu

12 marca 2010 r. gdyż w tym dniu wystąpił do P. S.A. o przesłanie kserokopii decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. i tym też dniu rozpoczął się bieg terminu (jednego miesiąca) do wniesienia podania o wznowienie postępowania.

Podanie o wznowieni postępowania zostało zaś nadane w Urzędzie Pocztowym C. w dniu 13 kwietni 2010 r. zatem z uchybieniem miesięcznego terminu.

Organ odwoławczy wskazał, że uchybienie terminowi do wniesienia podania o wszczęcie postępowania stanowi o braku podstaw do merytorycznej oceny decyzji kwestionowanej postępowaniu wznowieniowym.

W związku z powyższym zbędne w niniejszej sprawie są rozważania dotyczące legitymacji procesowej wnioskodawcy do występowania z wnioskiem o wznowienie postępowania.

Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Zakład [...] Spółka Jawna w C.

Skarżący zarzucał zaskarżonej decyzji naruszenie art. 148 § 2 k.p.a. w zw.

z art. 145 i wnosił o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że Zakład [...] Sp. Jawna w C., ma interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy dotyczącej uwłaszczenia w/w działek położonych w C., jako dzierżawca działki nr [...] o pow. [...] ha, KW nr [...] i właściciel poczynionych na niej nakładów.

Zaznaczył, że strona skarżąca stała się adresatem informacji o istnieniu decyzji Wojewody [...] w sposób nieformalny, nie znała treści tej decyzji. Wystąpiła następnie z wnioskiem o przedłożenie treści decyzji Wojewody [...] [...] oraz decyzji prawdopodobnie zmieniającą w/w decyzję z dnia [...] lutego 2006 r., do strony, która była uczestnikiem postępowania administracyjnego w tym przedmiocie, tj. do P. S.A.

Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem przyjętym przez organy obu instancji, iż treść decyzji była skarżącemu znana w chwili wystąpienia z pismem do P. S.A. o przesłanie informacji o wydanej decyzji oraz jej treści. W odpowiedzi na fax skarżącego P. S.A. w dniu 7 kwietnia 2010 r. przesłało faxem decyzje zmieniającą z dnia [...] lutego 2006 r. i dopiero w tej dacie można przyjąć, iż skarżący miał możliwość zapoznania się z jej treścią i podjąć w sprawie stosowne kroki. Należy podkreślić, iż skarżący w dniu 14 kwietnia 2010 r. wystąpił do Wojewody [...] z podaniem o wznowienie postępowania administracyjnego zachowując ustawowy jednomiesięczny termin.

Z przesłanki posiadania informacji o wydaniu decyzji nie można bowiem wyprowadzać daleko idącego wniosku, świadczącego o fakcie zapoznania się z treścią tej decyzji. Są to bowiem dwie odrębne informacje, w tym przypadku związane z dwoma terminami. Stąd proceduralne kwestie uwzględnienia terminu, w którym skarżący de facto zaznajomił się z treścią decyzji ma dla sprawy znaczenie kluczowe.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wnosi o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania następuje wówczas, gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 lub art. 145a § 2, a nie ma podstaw do jego przywrócenia oraz gdy niedopuszczalne jest wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych.

W rozpatrywanej sprawie organ I instancji odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r.

nr [...] z przyczyn podmiotowych oraz z powodu tego, że skarżący złożyli żądanie wznowienie po ustawowym terminie. Organ II instancji stanął natomiast na stanowisku, że przyczyną odmowy wznowienia postępowania w niniejszym przypadku jest okoliczność złożenia przez skarżącego podania o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu, a zatem nie ma konieczności badania legitymacji procesowej wnioskodawcy do występowania z wnioskiem o wznowienie postępowania.

Podnieść należy, że niedopuszczalność wznowienia z przyczyn podmiotowych będzie miała miejsce wtedy, gdy podanie o wznowienie postępowania złoży jednostka nie będąca stroną w sprawie lub strona, która nie ma zdolności do czynności prawnych, a działa bez przedstawiciela ustawowego.

We wstępnym etapie postępowania w sprawie wznowienia obowiązkiem organu właściwego w sprawie wznowienia jest ustalenie, czy podanie o wznowienie wniosła osoba posiadająca interes prawny we wznowieniu postępowania, czy powołała się na ustawowe przesłanki do wznowienia postępowania oraz, czy swoje żądanie złożyła w przewidzianym do tego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego terminie. W zależności bowiem od tych ustaleń organ wydaje albo postanowienie

o wszczęciu postępowania, gdy wynik tych ustaleń jest pozytywny, albo wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania.

Zatem istotna jest kwestia posiadania przez wnoszącego podanie o wznowienie postępowania interesu prawnego w powtórnym rozstrzygnięciu sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jakie umożliwia instytucja wznowienia postępowania.

Organ I instancji prawidłowo objął kontrolą okoliczność czy strona wnosząca podanie o wznowienie postępowania posiadała przymiot strony, gdyż brak interesu prawnego do wznowienia postępowania przez jednostkę wnoszącą podanie prowadzi do odmowy wznowienia.

Wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania z uwagi na to, że wnioskodawca nie posiada przymiotu strony jest możliwe wyłącznie w przypadku oczywistego braku legitymacji procesowej.

Sytuacja taka zachodzi w sprawie niniejszej.

Skarżącemu nie przysługiwał i nie przysługuje tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości.

Jak wskazano decyzja o odmowie wznowienia może więc być wydana wtedy, gdy żądanie wszczęcia postępowania złoży osoba (podmiot) niebędąca stroną

w sprawie, albo gdy osoba ta nie posiada zdolności procesowej, a działa bez przedstawiciela ustawowego.

Skarżący interes prawny we wznowieniu postępowania wywodzi z faktu bycia dzierżawcą działki nr [...] o pow. [...] ha, KW nr [...] i właścicielem poczynionych na niej nakładów.

Jak słusznie wskazał organ I instancji stroną postępowania prowadzonego

w trybie art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) może być w zasadzie tylko państwowa osoba prawna, legitymująca się w dniu 5 grudnia 1990 r. prawem zarządu do gruntu, stanowiącego własność Skarbu Państwa lub gminy. Decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. - zmieniająca za zgodę stron decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r., odnosi się do stanu prawnego istniejącego w dniu 5 grudnia 1990 r.

Ma rację organ I instancji, że skoro przedmiotowa nieruchomość w tym dniu stanowiła własność Skarbu Państwa, a wnioskujący nie posiadał tytułu prawnorzeczowego do części nieruchomości, będącej przedmiotem postępowania, to nie mógł skutecznie żądać wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia tego postępowania, bowiem nie posiadał atrybutu strony

Należy zwrócić uwagę na jeszcze jedną okoliczność, a mianowicie organy obu instancji wydały decyzję o odmowie wznowienia postępowania z tej przyczyny, że według nich skarżący wnieśli żądanie o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu.

Organy obu instancji stanęły na stanowisku, że momentem, od którego zaczął biec termin do złożenia żądania o wznowienie postępowania, był moment prośby skarżącego o nadesłanie kserokopii decyzji.

Jest poza sporem, że art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. doręczenia decyzji. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji.

Istotne jest jednak to, aby dotarła do strony wiadomość nie tylko o wydaniu decyzji ale przede wszystkim o zawartym w niej rozstrzygnięciu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2006 r., II OSK 622/05)

W ocenie Sądu trudno uznać za dowiedzenie się o decyzji tylko na podstawie wskazania w jakiej sprawie została wydana. Informacja te bowiem nic nie mówi

o rozstrzygnięciu. Dopiero moment powzięcia wiadomości o treści rozstrzygnięcia decyzji wraz z informacją kiedy ono zapadło stanowi, zdaniem Sądu, o dowiedzeniu się o decyzji i otwiera bieg terminu do wniesienia złożenia podania o wznowienie, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.

Sąd stanął na stanowisku, że w stanie sprawy niniejszej zachodzi niedopuszczalność wznowienia z przyczyn podmiotowych i mimo że okoliczność ta była przedmiotem rozważań tylko organu I instancji to rozstrzygnięcia obu organów są co do zasady prawidłowe.

Z uwagi na to, że wnioskodawca nie legitymuje się interesem prawnym

w rozumieniu art. 28 Kpa, a zatem nie korzysta z przymiotu strony postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] nie może skutecznie żądać wszczęcia postępowania nadzorczego tj. wznowienia tego postępowania.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wobec powyższego nie zaistniały podstawy do uwzględnienia wniosków skargi i uchylenia zaskarżonych decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.