Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 565/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 lutego 2019 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A. O. 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K postanowieniem z 25 lutego 2019 r., znak [...] – w związku ze złożeniem przez A. O. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 26 lutego 2013 r. (znak [...]) orzekającej o stwierdzeniu wygaśnięcia części decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 maja 2009 r. znak [...] zezwalającej na usunięcie 1 szt. drzewa z naliczoną opłatą w kwocie 13 542,59 zł (słownie trzynaście tysięcy pięćset czterdzieści dwa 59/100 zł ), ponieważ drzewo nie zostało usunięte - działając na podstawie art. 58 i art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096) – odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 26 lutego 2013 r. (znak [...]).

W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało, że decyzją z dnia 26 lutego 2013 r. (znak [...]) Prezydent Miasta K. orzekł o stwierdzeniu wygaśnięcia w części decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 maja 2009 r. znak [...] zezwalającej na usunięcie 1 szt. drzewa z naliczoną opłatą w kwocie 13 542,59 zł, ponieważ drzewo nie zostało usunięte. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na wniosek Firma A [...] w K., decyzją z dnia 8 maja 2009 r. znak [...] zezwolono ww. spółce na usunięcie 2 sztuk drzew oraz 10 m2 krzewów kolidujących z projektowaną budową masztów oświetlenia boiska i infrastrukturą na działce nr [...] obr. [...]. W decyzji została naliczona opłata w wysokości 29 932,25 zł za usunięcie drzew i krzewów. Jednakże podczas oględzin przeprowadzonych w 2012 r. ustalono, że część zieleni nie została usunięta. W tym więc zakresie, w jakim nie doszło do usunięcia zieleni (wnioskująca spółka nie skorzystała ze swoich uprawnień wynikających z ww. decyzji), decyzja zezwalająca na usunięcie ww. jednej sztuki drzewa z ww. opłatą okazała się bezprzedmiotowa i podlega wygaszeniu. Wyjaśniono też, że w pozostałym zakresie, tj. 1 szt. drzewa i krzewów wydana została decyzja pozostawiająca inwestorowi do uiszczenia należności w kwocie 16 389,66 zł, ponieważ nie zrealizowano nałożonego przedmiotową decyzją obowiązku nasadzeń. Przedmiotową decyzję doręczono stronie postępowania Firma A w K..

W dniu 16 listopada 2018 r. A. O. złożył za pośrednictwem organu I instancji do SKO wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji wraz z odwołaniem. A. O. oświadczył w ww. piśmie, że wnosi odwołanie od ww. decyzji z dnia 26 lutego 2013 r. obciążającej go koniecznością zapłaty kwoty 16 389,70 zł. Odwołujący podniósł, że organ I instancji błędne przyjął, że był on nadal prezesem zarządu spółki - w momencie, w którym nastąpił obowiązek uiszczenia zapłaty za wycięcie drzew przez spółkę. Obowiązek zapłaty został odroczony do 2012 r., podczas gdy skarżący zrezygnował z ww. funkcji w marcu 2010 r. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia ww. odwołania wnioskodawca podniósł, że z pisma ZUS z dnia 26.10.2018 r. dowiedział się, że Prezydent Miasta K. prowadzi przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. [...] o subsydiarnym nałożeniu na skarżącego - jako prezesa zarządu spółki Firma A - opłaty za wycięcie drzew. Tytuł wykonawczy wysłany został do niego na adres, pod którym nie mieszka on od 2002 r., po czym dokonano zajęcia renty skarżącego. Dla wykazania braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania wnioskodawca podniósł, że zamieszkiwał pod innym adresem aniżeli ten, pod którym były do niego kierowane pisma, na co przedłożył kopie korespondencji wysyłanej do niego na aktualny adres (za okres od sierpnia 2016 r. do sierpnia 2018 r.) i odbieranej przez niego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K zważyło, że w myśl art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona zobowiązana jest dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 K.p.a.). Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż istnieją następujące przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby organ administracji mógł przywrócić termin do dokonania Czynności wskazanej we wniosku o przywrócenie terminu:

- złożenie wniosku o przywrócenie terminu przez zainteresowanego,

- uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy,

- dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu,

- dopełnienie wraz z wniesieniem żądania o przywrócenie terminu czynności, dla której termin był określony.

W przedmiotowej sprawie nie została spełniona zasadnicza przesłanka, która skutkować musi odmową przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji z dnia 26 lutego 2013 r. nie został bowiem złożony przez osobę zainteresowaną, w rozumieniu art. 58 § 1 K.p.a. Jak wynika z treści ww. przepisu uprawnionym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest "zainteresowany". Pojęcie to nie oznacza osoby mającej (tylko) interes faktyczny w załatwieniu sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz osobę uczestniczącą w postępowaniu administracyjnym uprawnioną bądź zobowiązaną do dokonania czynności procesowej. Zainteresowanym w rozumieniu tego przepisu będą zatem uczestnicy postępowania (strony, uczestnicy na prawach strony i inni uczestnicy), którzy są "zainteresowani" przywróceniem im prawa do podjęcia pewnych czynności procesowych (Z. Janowicz, Komentarz, 1992, s. 163). Osobą uprawnioną do złożenia wniosku o przywrócenie terminu będzie obok strony, także każdy uczestnik postępowania, który nie dopełnił określonej czynności w terminie (np. organizacja społeczna, która nie wniosła w terminie zażalenia na - wydane w oparciu o art. 31 § 2 - postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, ukarany za niestawiennictwo świadek, który nie złożył w terminie wniosku o usprawiedliwienie się). Przywrócić termin do dokonania danej czynności przewidzianej przepisami k.p.a., można zatem tylko tej osobie, wobec której ustalone zostanie, że była ona uprawniona do dokonania tej czynności, a z przyczyn od niej niezawinionych, uchybiła terminowi dla dokonania tej czynności. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt sprawy stroną postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 6 lutego 2013 r., była osoba prawna Firma A w K.. Wyżej wymienione postępowanie toczyło się przeciwko ww. spółce, jako wnioskującej o zezwolenie na wycinkę drzew. Na wniosek ww. spółki udzielono najpierw na mocy decyzji z dnia 8 maja 2009 r. zezwolenia na wycięcie drzew i nałożono stosowne opłaty za wycinkę, a następnie na mocy ww. decyzji z 26 lutego 2013 r. w stosunku do tej spółki, jako jedynego podmiotu uprawnionego do wycinki i zobowiązanego do uiszczenia opłaty orzeczono o częściowym wygaśnięciu ww. decyzji z dnia 26 lutego 2013 r. Krąg stron postępowania został wówczas prawidłowo ustalony przez organ I instancji i nie uległ on zmianie. A zatem tej tylko osobie prawnej (działającej przez podmiot ją reprezentujący, zgodnie z zasadami reprezentacji przyjętymi w spółce) przysługiwało, wynikające z art. 129 K.p.a. uprawnienie do złożenia w ustawowym terminie, odwołania od decyzji. W konsekwencji tylko temu podmiotowi - jako zainteresowanemu w rozumieniu ww. art. 58 § 1 K.p.a. przysługiwać będzie prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia takiego odwołania.

Wnioskodawca A. O. złożył wniosek o przywrócenie terminu w imieniu własnym, tj. występuje jako osoba fizyczna, co wynika wprost z oznaczenia zawartego w piśmie z dnia 16 listopada 2018 r., jak również z treści samego pisma, w którym jednoznacznie wskazuje, że reprezentuje on własne interesy. Jak sam przyznał wnioskodawca, zrezygnował on z funkcji Prezesa zarządu Firma A w K. (jak wynika z odpisu KRS wykreślony został jako prezes zarządu spółki z rejestru przedsiębiorców w 2016 r.). Również z tych powodów brak jest podstaw do uznania, że działa on obecnie jako osoba legitymowana do podejmowania czynności prawnych w imieniu Firma A w K. (w tym do występowania w jej imieniu w postępowaniu administracyjnym).

SKO stwierdziło, że ww. osoba fizyczna - A. O. - nie był stroną ww. postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia 26 lutego 2013 r., a zatem nie przysługuje mu prawo do złożenia odwołania od ww. decyzji i w konsekwencji nie może złożyć wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Przywoływana we wniosku okoliczność, że A. O., wobec bezskuteczności egzekucji z majątku ww. spółki, został pociągnięty do odpowiedzialności subsydiarnej w oparciu o przepisy Kodeksu spółek handlowych, za zobowiązania jakie ciążyły na ww. spółce, pozostaje bez wpływu na ocenę kręgu stron postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia 26 lutego 2013 r. Skoro wnioskodawca nie był i nie jest osobą uprawnioną do złożenia odwołania do przedmiotowej decyzji, to tym samym należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia pochodzącego od niego odwołania. Mając powyższe na uwadze Kolegium orzekło jak w zaskarżonym postanowieniu.

A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z 25 lutego 2019 r., znak [...]. Zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, które może mieć wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sposób należyty, niezebranie w sposób pełny i wyczerpujący materiału dowodowego, a także dokonanie jego niewłaściwej oceny, nie zawarcie przekonującej analizy stanu faktycznego sprawy i nienależyte jej wyjaśnienie, w szczególności zaniechanie oceny czy w przedmiotowej sytuacji skarżący posiadał interes prawny;

- art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji, która winna się składać z uzasadnienia faktycznego, zawierającego w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz uzasadnienia prawnego zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zadecydowały o treści decyzji; pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych bądź prawnych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności ich brak stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy;

- art. 28 K.p.a. przez błędną interpretację tego przepisu, który przyznaje przymiot strony każdemu, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej "P.p.s.a."- sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu administracyjnym i kończy postępowanie, dlatego też sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, choć nie z przyczyn podanych w skardze. Zaskarżone postanowienie narusza bowiem przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć i mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. skutkuje jego uchyleniem.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z 25 lutego 2019 r. odmawiające A. O. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania "od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 26 lutego 2013 r. (znak [...])" - orzekającej o stwierdzeniu wygaśnięcia części decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 maja 2009 r. znak [...] zezwalającej na usunięcie 1 szt. drzewa z naliczoną opłatą w kwocie 13 542,59 zł), ponieważ drzewo nie zostało usunięte.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że:

I. decyzją z dnia 26 lutego 2013 r. (znak [...]) – k. 169 - 170 akt adm., Prezydent Miasta K. orzekł o stwierdzeniu wygaśnięcia w części decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 maja 2009 r. znak [...] - zezwalającej na usunięcie 1 szt. drzewa z naliczoną opłatą w kwocie 13 542,59 zł, ponieważ drzewo nie zostało usunięte.

II. decyzją z dnia 26 lutego 2013 r. (znak [...]) – k. 171 - 173 akt adm., Prezydent Miasta K. orzekł o pozostawieniu inwestorowi: Firma A w K. do uiszczenia część należności w kwocie 16 389,66 zł z tytułu opłaty naliczonej Decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 8 maja 2009 r. znak: [...] za usunięcie 1 szt. drzewa oraz 10 m2 krzewów, kolidujących z planowaną inwestycją pn.: "Budowa masztów oświetlenia płyty głównej boiska piłkarskiego Firma A wraz z infrastrukturą techniczną na dz. Nr [...] obr. [...] oraz stacją transformatorową przy P. .", ponieważ warunek posadzenia drzewa i krzewów nie został zrealizowany.

III. w dniu 19 listopada 2018 r., k. 199 – 202 akt adm., wpłynęło do SKO odwołanie z dnia 15 listopada 2018 r. A. O. od decyzji Prezydenta Miasta K. znak [...]).

Z treści odwołania wynika jednoznacznie, że odwołujący kwestionuje decyzję obciążającą go koniecznością zapłaty kwoty 16 389,66 zł wraz odsetkami, zatem decyzję znak [...]

IV. w dniu 19 listopada 2018 r., k. 208 – 210 akt adm., wpłynął także do SKO wniosek z dnia 15 listopada 2018 r. A. O. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 26 lutego 2013 r. znak [...]).

Tymczasem, jak wynika z sentencji i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K postanowieniem z 25 lutego 2019 r., znak [...] – orzekło o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 26 lutego 2013 r. (znak [...]) - orzekającej o stwierdzeniu wygaśnięcia części decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 maja 2009 r. znak [...] zezwalającej na usunięcie 1 szt. drzewa z naliczoną opłatą w kwocie 13 542,59 zł, czyli nie tej decyzji, której dotyczyło odwołanie i wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Organ zatem nie rozpoznał istoty sprawy i z tego powodu zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, jako wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a..

W ponownie prowadzonym postępowaniu SKO, mając na uwadze powyższe, prawidłowo zidentyfikuje przedmiot odwołania i wniosku o przywrócenie terminu, a następnie wyda stosowne postanowienie.

Końcowo należy stwierdzić, że argumentacja skargi była nakierowana na wykazanie interesu prawnego skarżącego w sprawie, do czego organ odniesie się ewentualnie dopiero po prawidłowym rozstrzygnięciu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Ocena tej argumentacji nie mogła więc mieć miejsca w niniejszym uzasadnieniu Sądu, gdyż byłaby przedwczesna.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie orzekając jak w pkt I sentencji wyroku.

O kosztach postępowania w pkt II Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na wysokość zasądzonej kwoty 597 zł składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 480 zł oraz zwrot równowartości opłaty skarbowej uiszczonej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.