Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 427/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2006-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Jemielnica z dnia 25 lipca 2005 r., nr XXIX/187/05, w przedmiocie uprawnienia do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 12 października 2005 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Wojewodę Opolskiego, jest uchwała Rady Gminy Jemielnica Nr XXIX/187/05 z dnia 25 lipca 2005r. w sprawie upoważnienia Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Jemielnicy do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej. W skardze wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa, wskazując, że zaskarżona uchwała jest sprzeczna z przepisami art. 2 pkt 4, art. 10 ust. 1 oraz art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz o zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), gdyż udzielenie przez Radę Gminy upoważnienia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej stanowiło naruszenie wyłącznych kompetencji organu wykonawczego, będącego organem właściwym w rozumieniu art. 2 pkt 4 powyższej ustawy tj. wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.

W piśmie z dnia 3 listopada 2005 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Rada Gminy Jemielnica wniosła o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, wskazując, iż podzielając zarzuty zawarte w skardze, uwzględniła tę skargę w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez podjęcie na sesji w dniu 28 października 2005 r. uchwały Nr XXXI/196/05 w sprawie uchylenia w całości zaskarżonej uchwały Nr XXIX/187/05 z dnia 25 lipca 2005 r.

Ustosunkowując się do wniosku Rady Gminy Jemielnica, Wojewoda Opolski w piśmie procesowym z dnia 7 grudnia 2005 r. oświadczył, iż cofa skargę, a nadto stwierdził, że uchylona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych, gdyż na podstawie zawartego w niej upoważnienia nie zostały wydane żadne decyzje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

postępowanie podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania.

W świetle materiału sprawy czynność procesowa skarżącego, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, jest zatem skuteczna.

Cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne, zważywszy, że nie zmierza ono do obejścia prawa, a ponadto – z uwagi na fakt, iż na podstawie zaskarżonej uchwały nie wydano żadnych aktów prawnych - nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Należy zauważyć także, że uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, została wyeliminowana z obrotu prawnego, gdyż na sesji w dniu 28 października 2005r. Rada Gminy Jemielnica, korzystając z uprawnienia zawartego w art. 54 § 3 ustawy, podjęła uchwałę Nr XXXI/196/05, którą uchylono zaskarżoną uchwałę, czym w całości uwzględniono skargę. Treść przepisu art. 54 § 3 ustawy stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ, którego działanie zaskarżono. W tej sytuacji brak jest przedmiotu zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, co na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy stanowi samodzielną przesłankę umorzenia postępowania.

Z przedstawionych wyżej względów, mając na uwadze powołane przepisy, należało orzec jak w sentencji.