Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1533/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Odrzucono wniosek

SENTENCJA

II OSK 1533 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. U. o uzupełnienie i wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt II OSK 1533/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej Kujawsko- Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Bd 1163/11 w sprawie ze skargi B. U. na decyzję Kujawsko- Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym postanawia: 1. oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku, 2. oddalić wniosek o wykładnię wyroku. 3. odrzucić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

II OSK 1533 / 12

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez Kujawsko- Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] stycznia 2012 r. w całości i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania (pkt 1 wyroku) oraz zasądził od B. U. na rzecz organu kwotę sześciuset złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2).

Pismem z dnia 24 grudnia 2013 r. skarżąca B. U. wniosła o:

1. wykładnię i uzupełnienie wyroku z dnia 8 października 2013 r.,

2. o odstąpienie na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, biorąc pod uwagę całokształt błędnego procedowania i w związku z tym wydania nieważnych/ błędnych wskazanych wyroków WSA w Bydgoszczy i NSA, co w świetle powołanego w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 stycznia 2010 r. o sygn. akt II OSK 15/09 jest możliwe,

3. o zniesienie wymienionych wyroków dotkniętych nieważnością i pozbawienie ich klauzuli wykonalności.

W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca obszernie przedstawiła stan faktyczny sprawy oraz przytoczyła okoliczności, które w jej ocenie świadczą o tym, iż przedmiotowy wyrok jest niepełny, jego treść sformułowana jest w sposób niejasny zarówno w zakresie sentencji, jak i uzasadnienia, który budzi wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 2 wyroku orzekł o kosztach postępowania, a wyrok zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Stwierdzić też trzeba, iż wobec tego, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocny nie jest też możliwa zmiana tegoż orzeczenia. Z tych też przyczyn domaganie się w rozpoznawanym wniosku, by na mocy art. 207 § 2 P.p.s.a. odstąpiono od zasądzenia kosztów stanowi faktycznie wniosek o zmianę tej części prawomocnego wyroku, co jest niedopuszczalne.

Nie zachodzą także przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd może wydać postanowienie, w którym rozstrzygnie o wątpliwościach, co do treści wydanego orzeczenia, jednakże, jedynie w przypadku, kiedy strona we wniosku sprecyzuje te wątpliwości poprzez wskazanie niezrozumiałego fragmentu orzeczenia (por. J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006 , str. 344). Tymczasem w obszernie rozbudowanym wniosku skarżąca skupiła się na polemice z prawidłowością podjętego rozstrzygnięcia, co w ramach wniosku o wykładnię jest niedopuszczalne. Taki charakter posiadają zarówno przedstawione w punktach pytania skarżącej, jak również uzasadnienie wniosku, w którym skarżąca przestawia swój pogląd na temat okoliczności niniejszej sprawy jak również dokonała swojej oceny wyroku z dnia 8 października 2013 r. w kontekście analizowanych podstaw kasacyjnych. Podejmowana przez skarżącą próba zakwestionowania prawidłowości ww. orzeczenia jest niedopuszczalna, bowiem orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ma przymiot prawomocności i nie podlega zaskarżeniu. Bez znaczenia dla wykładni przedmiotowego wyroku pozostawał też czas trwania postępowania. Zauważyć przy tym należy, że kwestia przewlekłości postępowania prowadzonego przez sąd została również prawomocnie osądzona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OPP 33/13.

Odnośnie punktu 3 rozpoznawanego wniosku, stwierdzić trzeba, iż kwestia pozbawienia "klauzuli wykonalności" w niniejszym postępowaniu w odniesieniu do wyroków prawomocnych nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa, a wobec tego wniosek w tym zakresie jako niedopuszczalny podlegał na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 P.p.s.a. odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 niniejszego postanowienia na podstawie art. 157 w związku z art. 193 P.p.s.a. oraz na mocy art. 158 w związku z art. 193 P.p.s.a. jak punkcie 2.