Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SAB/Go 18/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi T.P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T.P., reprezentowana przez adwokata A.J., wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą do: 1) usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (oryginału ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kopii), 2) podania informacji, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy i ewentualnie

kiedy złożono ponaglenie, o którym mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, pod rygorem przyjęcia, że wskazany środek nie został przez skarżącą w sprawie złożony.

Z kolei zarządzeniem z dnia 5 maja 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wyżej wymienione wezwania oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r. W wymaganym terminie należna opłata nie została uiszczona.

Natomiast pismem z dnia [...] maja 2014 r. (wpływ do Sądu w dniu 14 maja 2014 r.) skarga została cofnięta z informacją, że postępowanie, którego dotyczyła, zostało zakończone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej jako P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. Z kolei w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby - pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.), uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 maja 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r. zatem termin do uiszczenia należnego wpisu upływał z dniem 19 maja 2014 r. Skarżąca nie uiściła należnej opłaty, ziściła się więc przesłanka odrzucenia skargi.

Dodać można, że w wyznaczonym terminie nie nastąpiło również usunięcie braków formalnych skargi w zakresie pełnomocnictwa procesowego.

Natomiast cofnięcie skargi, dokonane 14 maja 2014 r. należało uznać w tej sytuacji za bezskuteczne i niemogące prowadzić do umorzenia postępowania. Stosownie bowiem do wskazanego powyżej przepisu art. 220 § 1 P.p.s.a., wobec nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd nie mógł podjąć żadnej czynności na skutek skargi, w tym również rozpoznać jej cofnięcia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł w sentencji.