Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2148/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. T. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt I OSK 2148/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej E. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 900/16 na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku


UZASADNIENIE

E. C., K. L. oraz M. T. zwróciły się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych ze skargą na działanie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] wnioskując o nakazanie Wspólnocie udostępnienia skarżącej danych osobowych dłużników Wspólnoty znajdujących się w dokumentacji dotyczącej zarządu nieruchomością wspólną, w tym dotyczących prowadzonej wobec dłużników Wspólnoty Mieszkaniowej windykacji należności i rozliczeń kosztów centralnego ogrzewania, ciepłej i zimnej wody oraz prądu i śmieci. Wniosły także o zakazanie Wspólnocie udostępniania ich danych osobowych innym osobom niebędącym członkami Wspólnoty, przez przekazywanie osobom zatrudnionym do utrzymywania czystości na klatce schodowej pism zawierających ich dane osobowe i zażądały również wydania decyzji zakazującej Wspólnocie wywieszania w miejscach powszechnie dostępnych, tj. na klatkach schodowych, wykazów obejmujących numery lokali oraz kwoty świadczeń pieniężnych, które powinny wpłacić na rzecz Wspólnoty.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z [...] lutego 2015 r., nr [...], odmówił uwzględnienia wniosku o nakazanie udostępnienia E. C., K. L. oraz M. T. danych osobowych dłużników Wspólnoty, natomiast w pozostałym zakresie umorzył postępowanie.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z [...] lipca 2015 r., nr [...] Generalny Inspektor Danych Osobowych utrzymał w mocy ww. decyzję z [...] lutego 2015 r.

Pismem z 25 kwietnia 2016 r. E. C., K. L. oraz M. T. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych osobowych z [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 września 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 900/16 odrzucił ww. skargę wobec K. L. oraz M. T., z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego.

Następnie wyrokiem z 22 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 900/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. C.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyła E. C.

Pismem z 3 czerwca 2019 r. W. T. oraz L. T. poinformowali, że są następcami prawnymi zmarłej [...] lipca 2016 r. M. T. Do pisma załączyli akt poświadczenia dziedziczenia z 7 lutego 2017 r. Podnieśli, że jako następcy M. T. zostali pozbawieni obrony swych praw, ponieważ nie uczestniczyli w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji.

Na rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym 15 października 2019 r. pełnomocnik E. C. wniósł o uchylenie ww. wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji z uwagi na śmierć jednej ze stron postępowania, tj. M. T.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 października 2019 r., sygn. akt I OSK 2148/17 uchylił ww. wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd pierwszej instancji nie posiadał wiedzy o śmierci M. T., która po złożeniu skargi utraciła zdolność sądową i przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy pominął jej następców prawnych, pozbawiając ich tym samym obrony swoich praw. W konsekwencji uznał, że powyższa okoliczność stanowi o nieważności postępowania przed Sądem pierwszej instancji i jest podstawą do uchylenia zaskarżonego wyroku.

W. T. w piśmie z 28 stycznia 2020 r. wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 października 2019 r. przez uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2016 r. o odrzuceniu skargi M. T. i K. L. W uzasadnieniu wskazał, że postanowienie z 7 września 2016 r. zostało skierowane do osoby zmarłej w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym nie wywołuje skutków prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Uzupełnienie wyroku ma zatem miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, bowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 p.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku (postanowienia) sądu, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 511/08).

W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z 15 października 2019 r., sygn. akt I OSK 2148/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok 22 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 900/16 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji z uwagi, iż zaistniała nieważność postępowania na podstawie art. 183 § 2 i § 5 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, bowiem Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Tym samym brak jest podstaw do żądania uzupełnienia przedmiotowego orzeczenia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.