Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1166/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1,  art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Zastępca Przewodniczącego Wydziału I: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 420 zł, strona skarżąca, z zachowaniem wyznaczonego 7-dniowego terminu, wpłaciła na rachunek Sądu kwotę 400 zł. W związku z tym, postanowieniem z dnia 25 marca 2013r., Sąd odrzucił skargę kasacyjną uznając, że należny wpis nie został opłacony w terminie. Przesyłka z powyższym orzeczeniem została doręczona na adres Kancelarii pełnomocnika skarżącego 12 kwietnia 2013 r.

W dniu 16 kwietnia 2013 r. wpłacono na rachunek Sądu 20 zł, a 19 kwietnia wniesiono pismo o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu, strona poleciła dokonanie przelewu pracownikowi, który na skutek oczywistej omyłki wpisał w dyspozycji przelewu kwotę 400, zamiast 420 zł. Natomiast brakująca kwota została wpłacona niezwłocznie po otrzymaniu informacji o zaniżonej wpłacie, to jest po otrzymaniu odpisu postanowienia z 25 marca 2013 r. W ocenie strony skarżącej, oczywista omyłka jej pracownika, któremu zleciła dokonanie wpłaty kwoty wpisu, może być uznana za okoliczność wyłączającą winę strony. Poza tym brakująca kwota została wpłacona niezwłocznie, a jej wartość była niewielka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. –dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, wniosek w tym przedmiocie należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, której strona nie dokonała w terminie. Ponadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, co stanowi zasadniczą przesłankę uwzględnienia żądania wniosku.

Zdaniem Sądu, strona skarżąca, przy zachowaniu warunków formalnych wniosku, nie spełniła przesłanki podstawowej – nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić wówczas, gdy zostanie uprawdopodobnione, że mimo całej staranności z przyczyn niezależnych strona nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te muszą więc mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Okoliczności przedstawione w przedmiotowym wniosku nie mogą zostać w ten sposób ocenione. Strona wskazuje, że oczywista omyłka popełniona przez jej pracownika, wyłącza obciążanie winą jej samej. W orzecznictwie sądowym jednak niejednokrotnie już wskazywano, że fakt popełnienia błędu przez pracownika strony nie może być kwalifikowany jako niezależny od pracodawcy i skutkować zwolnieniem z jego konsekwencji samej strony. Pracownik działa bowiem pod kierownictwem, na rachunek i ryzyko pracodawcy. Zatem to, iż winy nie można przypisać bezpośrednio stronie, nie oznacza, że w określonych sytuacjach nie ponosi ona odpowiedzialności za działania osób trzecich. Taką sytuacją niewątpliwie jest dobór pracowników oraz nakładanie na nich konkretnych zadań i obowiązków (por. przykładowo postanowienia WSA w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1007/12, NSA z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 3/12).

W rezultacie, niewykonanie przez stronę skarżącą zarządzenia Sądu w wyznaczonym terminie (przez opłacenie wpisu od skargi kasacyjnej we wskazanej kwocie) należało ocenić jako brak staranności, której należy wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy.

Końcowo, odnosząc się do dodatkowej argumentacji wniosku, zwrócić należy uwagę, że dla oceny jego zasadności bez znaczenia pozostaje, że brakująca kwota została wpłacona niezwłocznie po powzięciu wiadomości o uiszczeniu niepełnego wpisu, a jej wartość była niewielka. Wpłata 20 zł po 4 dniach od otrzymania odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej została dokonana już po wyznaczonym 7-dniowym terminie. Z kolei wyjaśnienia, co należy rozumieć przez "opłatę należną", o której mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a., dokonał Sąd w postanowieniu z dnia 25 marca 2013 r.

Wobec powyższego nie było podstaw do uwzględnienia żądania przedmiotowego wniosku i w związku z tym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.