Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 1/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1, art. 52 § 2, art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie przyznania usługi opiekuńczej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 grudnia 2019 r. A. W. (dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie przyznania usługi opiekuńczej.

Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G., działając na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta G., przesłał powyższą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., wskazując że skarżący błędnie zaadresował skargę do Rady Miasta G.

Jednocześnie w odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący przed jej złożeniem nie wniósł uprzednio ponaglenia do właściwego organu.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 stycznia 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wniósł do organu ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia 4 lutego 2020 r. środkami komunikacji elektronicznej, zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia (k. 36).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do właściwego organu.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.