Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 617/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz, (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 617/17

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r. znak [...] skierował na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. "A,B.C.CE,BE" E. T. Pesel [...] zam. [...], ul. [...].

Jako uzasadnienie swojej decyzji organ wskazał, że dnia [...] sierpnia 2016 r. wpłynęło powiadomienie o potrzebie przeprowadzenia badania lekarskiego E. T. z uwagi na nadużywanie przez niego alkoholu. Do pisma zostało załączone zaświadczenie z 2011 r potwierdzające odbycie terapii przeciwalkoholowej. Zdaniem organu sama przesłanka nadużywania alkoholu stanowi wystarczającą podstawę do skierowania na badania lekarskie.

Od decyzji Prezydenta Miasta [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r. znak [...] E. T. złożył odwołanie.

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w. mocy.

Zdaniem organu odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Organ II instancji stwierdził, że Prezydent [...] miał prawo skierować stronę na badania lekarskie mające na celu stwierdzenie istnienia lub braku istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Informacja dotycząca poddaniu się terapii antyalkoholowej może stanowić okoliczność wzbudzająca wątpliwość odnośnie stanu zdrowia strony oraz bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oceniło, że organ I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie i w sposób prawidłowy wyprowadził wniosek polegający na stwierdzeniu, że w sprawie zaszły okoliczności uzasadniające skierowanie strony na badania. Ponadto organ II instancji podkreślił, że samo skierowanie na badania w żadnym razie nie przesądza o wyniku tych badań.

Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. E. T. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]. Wniósł o uchylenie w całości przedmiotowej decyzji z uwagi na to, że narusza ona interesy prawne i ekonomiczne skarżącego, ale także względy słuszności, logiki i doświadczenia życiowego, .jak również zasady współżycia społecznego, a nade wszystko, prawa konstytucyjne.

W uzasadnieniu skarżący zawarł obszerne wyjaśnienia opisujące konflikt z K. Z. wnioskującym o przeprowadzenie postępowania w jego sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016 r., w sprawie skierowania E. T. na badania lekarskie, w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona, jak również poprzedzająca ją decyzja naruszają prawo.

Stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia, co do stanu jej zdrowia. Badanie to przeprowadza się na podstawie skierowania stosownie do art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, wydanego przez starostę w drodze decyzji administracyjnej.

Z przepisów tych wynika, że starosta, któremu ustawodawca powierzył wydawanie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, w celu zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jest zobowiązany skierować osobę, posiadającą już takie uprawnienia, na kontrolne badanie lekarskie, jeżeli organ ten poweźmie wiarygodną informację, co do stanu zdrowia fizycznego lub psychicznego takiej osoby wywołującą uzasadnione zastrzeżenia, co do jej sprawności niezbędnej do kierowania pojazdami. Powyższe stanowi konsekwencję zapisu art. 3 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, ustanawiającego generalną zasadę, że kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym.

Z analizy akt administracyjnych wynika, że Skarżący posiada prawo jazdy, zaś wniosek o przeprowadzenie niniejszego postępowania złożył spowinowacony z nim K. Z. We wniosku wskazał, że E. T. jest inwalidą l grupy oraz nadużywa alkoholu. Dołączył zaświadczenie gabinetu medycyny naturalnej z dnia [...] listopada 2011r. potwierdzające odbycie przez Skarżącego 14 dniowej kuracji antyalkoholowej w listopadzie 2011r., oraz oświadczenie J. T., żony Skarżącego, zawierające informacje o awanturach rodzinnych, podczas których Skarżący był pod wpływem alkoholu. Zarówno treść wniosku jak i jego załączniki dokumentują ostry przebieg napięć rodzinnych.

Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, jeśli dokona oceny, że została ona wydana z poszanowaniem przepisów prawa, a zatem nie ma potrzeby ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji. Wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. jest możliwe wyłącznie, gdy organ I instancji prawidłowo zastosował w. sprawie przepisy prawa materialnego, co oznacza w praktyce, że organ II instancji dochodzi do analogicznych ustaleń.

Zdaniem Sądu, organ II instancji wadliwie zastosował omawiany przepis, a postanowienie organu I instancji zapadło z uchybieniem przepisów postępowania, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu, organ I instancji przeprowadził omawiane postępowanie, z uchybieniem obowiązkowi wynikającemu z treści art.7, 77 i 107§ 3 k.p.a.

Warunkiem prawidłowego zastosowania art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, jest bez wątpienia ustalenie przez organ administracji, istnienia uzasadnionych i wiarygodnych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia osoby, której dotyczy wniosek. Tymczasem wobec ewidentnego konfliktu między Wnioskodawcą a Skarżącym, jedynym argumentem wskazanym przez Prezydenta Miasta

[...], było zaświadczenie o uczestniczeniu przez Skarżącego w terapii antyalkoholowej pięć lat wcześniej.

Zdaniem Sądu powyższe nie jest wystarczające do przesądzenia o istnieniu uzasadnionych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia kierującego pojazdem, w świetle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy.

Wskazane wątpliwości, co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez organ I instancji powinno podjąć, w ocenie Sądu, także Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], zwłaszcza w świetle treści odwołania złożonego przez E. T. oraz dowodów dołączonych do tego odwołania.

Ich analiza jednoznacznie dowodzi, że K. Z., Skarżący, jego żona, córka żony a także inni członkowie rodziny oraz znajomi, pozostają w dużym konflikcie, który ma w oczywisty sposób podłoże w ich wzajemnych relacjach o charakterze osobistym, przyjacielskim, rodzinnym, intymnym i innych (dokumentacja korespondencji internetowej). Analiza wskazanych dowodów prowadzi, zdaniem Sądu do wniosku, że w okolicznościach sprawy niniejszej, organ powinien rozpoznać wniosek nie pomijając w swych rozważaniach ewentualnych intencji wnioskodawcy w świetle prezentowanej postawy życiowej, kontaktów z wymiarem sprawiedliwości oraz oświadczenia J.T. z dnia [...] października 2016r., - pamiętając, że przepis będący podstawą rozstrzygnięcia nakazuje wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie wyłącznie w przypadku zaistnienia, uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia osoby, która ma zostać nim poddana.

Z użytego przez ustawodawcę w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami sformułowania "istnienie uzasadnionych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia" wynika przede wszystkim, że organ jest obowiązany ową przesłankę ocenić. Ma, zatem obowiązek ustalić, czy w sprawie istotnie mają miejsce takie okoliczności, które uzasadniają skierowanie kierowcy na badania lekarskie, aby podczas nich można było stwierdzić istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Po wtóre, skierowanie na badanie lekarskie ma miejsce wówczas, gdy istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia kierowcy. Przez pojęcie "uzasadnione" należy natomiast rozumieć: oparte na obiektywnych racjach, podstawach, słuszne, usprawiedliwione.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest już pogląd, że skierowanie na badanie lekarskie, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt. 2b ustawy

0. kierujących pojazdami, winno mieć miejsce, gdy organ administracji znajdzie się w posiadaniu informacji nasuwających zastrzeżenia, co do warunków zdrowotnych kierowcy zaś źródło uzyskania tego typu informacji jest wiarygodne, (por wyroki: NSA z 17 lutego 2015 r. wspr. I OSK 965/13, z 13 czerwca 2013r. wspr.

1. OSK 75/12, WSA w Rzeszowie z 14 maja 2014 r. w spr. II SA/Rz 285/14; publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd w pełni podziela pogląd organów, że priorytetem w omawianym postępowaniu powinna być troska i szczególna dbałość o zachowanie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jednakże skierowanie na badanie będące przedmiotem sporu nie może być konsekwencją dowolnych ustaleń poczynionych w oparciu o materiał dowodowy, który nie został przez organ oceniony pod kątem jego wiarygodności i rzetelności.

W ocenie Sądu, analiza powyższego prowadzi do wniosku, że organ I instancji nie zgromadził niezbędnego materiału dowodowego oraz nie dokonał jego oceny w kontekście cytowanych przepisów, czym uchybił obowiązkowi przeprowadzenia postępowania z poszanowaniem zasad określonych w art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. .

Organ II instancji naruszył zaś przepisy postępowania, będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Wydając zaskarżone decyzje organy obu instancji naruszyły wymienione wyżej przepisy prawa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie prowadząc postępowanie organy uwzględnią stanowisko wyrażone w treści niniejszego uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a.