Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 32/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 w zw. z art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. [...]" z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie bezczynności organu w sprawie podatku akcyzowego postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

G. K. [...]" z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r.

w przedmiocie bezczynności organu w sprawie podatku akcyzowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona bez wyczerpania wszystkich środków zaskarżenia.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż w przedmiotowej sprawie Skarżący nie wniósł ponaglenia w trybie art. 141 § 1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2005 r, Nr 8, poz. 60 ze zm.) zwaną dalej "O.p." na niezałatwienie przez Dyrektora Izby Celnej w W. sprawy wszczętej wnioskiem Skarżącego z dnia 5 marca 2009 r., a tym samym nie wykorzystał przysługującego mu środka prawnego przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego.

Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej "P.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym

w sprawie (...). Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 cyt. przepisu).

Zatem stosownie do postanowień art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu w postępowaniu podatkowym można wnieść dopiero po załatwieniu przez właściwy organ ponaglenia przewidzianego przez art. 141 § 1 O.p. Zatem dopóki organ ten się nie wypowie nie można zasadnie stwierdzić, że wyczerpane zostały wszystkie przysługujące Skarżącemu prawem przewidziane środki zaskarżenia. Skoro zatem ponaglenie nie zostało złożone, skarga jest przedwczesna,

a tym samym niedopuszczalna.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 29 grudnia 2008 r. Skarżącemu zostało doręczone imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej. Wyniki przedmiotowej kontroli zawarte zostały w protokole kontroli podatkowej z dnia [...] lutego 2009 r., a w dniu 5 lutego 2009 r. Skarżący złożył do Urzędu Celnego [...] w W. uwagi do protokołu z kontroli. W odpowiedzi na powyższe Naczelnik Urzędu Celnego [...]

w W. pismem z dnia [...] lutego 2009 r. zawiadomił Skarżącego o sposobie załatwienia zastrzeżeń do ustaleń protokołu pokontrolnego z dnia [...] lutego 2009 r.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 52 § 3 ww. ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu- w terminie czternastu dni od dnia,

w którym Skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.

Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa i nie wezwał na piśmie Dyrektora Izby Celnej w W. do usunięcia naruszenia prawa

w trybie art. 52 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3

w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.