Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 66/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 207
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na bezczynność Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. w przedmiocie spraw studentów postanawia odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

P. T. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. w przedmiocie braku rozpoznania jego skargi na Kierownika Studium Doktoranckiego D. K., w której domagał się jej ukarania karą porządkową lub dyscyplinarną.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Obowiązkiem Sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

Sygn. akt IV SAB/Gl 66/10

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zważyć w tym miejscu należy, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przyjmuje się również, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Jak wynika z akt sprawy skarga dotyczy braku odpowiedzi organu na złożone przez skarżącego "podanie" z dnia [...] r. mające spowodować wymierzenie przez organ kary porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej kary przewidzianej w przepisach prawa byłej kierownik studium doktoranckiego Wydziału [...] w K. [...] Uniwersytetu [...] Pani K., stosownie do art. 38 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając to na względzie Sąd podzielił stanowisko organu, że przedmiot skargi na mieści się w kategorii spraw określonej w art. 3 p.p.s.a. Organ prawidłowo załatwił "podanie" skarżącego poprzestając wyłącznie na udzieleniu mu odpowiedzi pismem z dnia [...] r., informując jednocześnie o braku możliwości wydania w tym zakresie decyzji administracyjnej. Zważyć bowiem należy, iż ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) pozwala na stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w ściśle określonych przypadkach, ograniczonych do wskazanych w niej decyzji. Wynika to ze specyfiki działania szkół wyższych i ich prawnie zagwarantowanej autonomii od

Sygn. akt IV SAB/Gl 66/10

innych organów administracji. Szkoła wyższa pełni swoistą funkcję organu administracyjnego wyłącznie w zakresie spraw określonych w art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, co nie podlega dowolnej modyfikacji. Do innych kategorii spraw niż określone w ustawie nie będzie możliwe zastosowanie przepisów k.p.a. i nie będą one również miały charakteru administracyjnego.

W konsekwencji wymaga podkreślenia, że żaden z przepisów ustawy nie upoważnia organów uczelni do wydania decyzji administracyjnej ani stosowania przepisów k.p.a. w odniesieniu do sformułowanego przez skarżącego żądania.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zapaść może na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na podstawie cytowanego wcześniej przepisu, wobec braku kognicji skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.