Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 260/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11 f , 4 a , 12
journal: Dz.U. 2013 poz 687
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity
article: par 44
journal: Dz.U. 1999 nr 43 poz 430
law: Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Beata Łomnicka Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. K. i J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 8 stycznia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Starosta N. decyzją z 11 września 2015 r., na podstawie art. 11a ust. 1, art. 11 f ust.1, art. 11 i, art. 12 , art. 17 ust. 1 i ust. 3, art. 23 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., póz. 687, z późn. zm ), art. 123 i art. 124 ust. 4-8 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., póz. 518, z późn. zm.), art. 72 ust. 1 pkt 10, art. 93, art. 95 i art. 155 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.) na wniosek Burmistrza K. udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn.: "Rozbudowa ulicy [...] w K., w km. 0+037 - 0+580". Projektowana inwestycja planowana jest do realizacji w miejscowości K. , w powiecie [...], w województwie [...] na wymienionych działkach ewidencyjnych:

1) znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji:

jednostka ewidencyjna K. , obręb ew. K. : [...] ,[...] ,[...] itd... oraz na działkach nr[...] ,[...] ,[...] przeznaczonych w całości pod inwestycję,

2) znajdujących się w wyznaczonych terenach, dla których będzie ustalony

obowiązek dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu:

- jednostka ewidencyjna K. , obręb K. [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] ; jednostka ewidencyjna K. , obręb K. : [...] ,[...] ,[...] itd... - zgodnie z załącznikiem nr 1 - mapy lokalizacyjne w skali 1 : 500 (2 szt.) przedstawiające przebieg projektowanej drogi z zakresem objętym wnioskiem oraz istniejącego uzbrojenia terenu, w tym linie rozgraniczające teren inwestycji.

Organ zatwierdził podział nieruchomości zgodnie z załącznikiem nr 2 oraz projekt budowlany zgodnie z załącznikiem nr 3.

Nałożył również na inwestora realizowanej drogi obowiązek dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu na częściach niżej wymienionych działek ewidencyjnych położonych:

-w jednostce ewidencyjnej K. , obręb K. : [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] ; w jednostce ewidencyjnej K. , obręb K. : [...] ,[...] ,[...] itd... Wszystkie działki przedstawiono w załączniku nr 1- na mapach lokalizacyjnych

Zezwolił na wykonanie w/wym. obowiązków i jednocześnie określił ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości wymienionych powyżej na czas realizacji obowiązków.

Określił termin wydania nieruchomości położonych w liniach rozgraniczających teren planowanej inwestycji na 120 dzień od daty kiedy decyzja stanie się ostateczna.

Nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny i gospodarczy inwestora i zobowiązał do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń położonych w liniach rozgraniczających teren planowanej inwestycji.

Integralną częścią decyzji stanowią załączniki: załącznik nr 1 - mapy lokalizacyjne w skali 1 : 500 (2 szt.) przedstawiające przebieg projektowanej drogi z zakresem objętym wnioskiem oraz istniejącego uzbrojenia terenu; załącznik nr 2 -mapy z projektem podziału działek ewidencyjnych, załącznik nr 3 - projekt budowlany, załącznik nr 4 - wykaz dotychczasowych właścicieli objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jak we wniosku.

Następnie organ przedstawił charakterystykę i zakres rzeczowy inwestycji, analizę powiązania z innymi drogami, określił linie rozgraniczające teren inwestycji oraz inne oznaczenia dotyczące zakresu inwestycji, określił warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, jak również warunki wynikające z potrzeb ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz obronności państwa, określił wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, zatwierdził projekt podziału nieruchomości oraz zatwierdził projekt budowlany, wskazał, że realizowana inwestycja zalicza się do XXV kategorii obiektów, ustalił obowiązek dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu.

W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem z 3 czerwca 2015 r. Wniosek inwestora zawiera wymagane przepisami art. 11 d ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych materiały opisowe i załączniki graficzne, a także wymagane przepisami ustawy opinie, decyzje i wystąpienia tj. Zarządu Województwa [...] , Zarządu Powiatu N. , Burmistrza K. , Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. , Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. , Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. oraz Ministra Zdrowia. Załączony do wniosku projekt budowlany posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Projekt został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane.

Starosta N. o wszczęciu postępowania w sprawie wydania niniejszej decyzji oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i dokumentacją przedłożoną przez inwestora zawiadomił pismem z 13 sierpnia 2015 r., wnioskodawcę, właścicieli i zarządców nieruchomości objętych wnioskiem, na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a także pozostałe strony w drodze obwieszczenia.

W dalszej części uzasadnienia organ ustosunkował się do zastrzeżeń wniesionych w toku postępowania przez strony. Między innymi odnosząc się do zarzutów przedstawionych w piśmie Z.K. i J.K. stwierdził, że zgodnie z projektem budowlanym w sąsiedztwie działki ew. nr [...] zaprojektowany został chodnik dla pieszych o minimalnej, prawem wymaganej szerokości, zapewniający bezpieczny ruch pieszych. W związku z tym zaistniała konieczność zajęcia części działek leżących wzdłuż chodnika, w tym działki ew. nr [...] . Minimalna konieczna dla zachowania obowiązujących przepisów powierzchnia włączenia części działki nr [...] do pasa drogowego, to zgodnie z projektem podziału dwie działki [...] i [...] o łącznej powierzchni 22,00 m2. Organ podkreślił, że zakres inwestycji, a tym samym tereny konieczne do zrealizowania przedsięwzięcia, określa zarządca drogi i organ nie ma uprawnień do oceny dokumentacji w tym zakresie. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności

J.K. i Z.K. wnieśli odwołanie od ww. decyzji, wskazując, że w sposób rażący narusza przepisy obowiązującego prawa. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Podniesione zarzuty dotyczyły dalszego podziału działki nr [...] , który - w ocenie odwołujących - jest zbędny, albowiem dotychczas zlokalizowana droga publiczna nie wymaga poszerzenia przez nieruchomość siedliskową odwołujących. Dalszy podział działki uniemożliwi chociażby możliwość zaparkowania samochodów na terenie stanowiącym ich własność. Nowe usytuowanie drogi, przez jej rozszerzenie, stwarza niebezpieczeństwo niszczenia istniejącej infrastruktury na działce nr [...] , albowiem przejazd ciężkiego sprzętu i komunikacji będzie skutkować dalszymi pęknięciami ścian domu mieszkalnego odwołujących oraz stwarzać niebezpieczeństwo do korzystania z tego domu i komunikacji z drogą publiczną. Dalsze poszerzenie drogi będzie skutkować przybliżeniem jej wprost do ścian budynku, tym bardziej, że na działce już zostały posadowione media, z których korzysta ogół obywateli tj. głównej linii przesyłowej sieci energii elektrycznej do dalszych oraz sąsiadujących nieruchomości, głównej linii przesyłowej gazu oraz linii kanalizacji ściekowej oraz wodociągów do sąsiednich zabudowań, co kumulując z jeszcze dalszym poszerzeniem inwestycji skutkuje jeszcze większym zagrożeniem przeciwpożarowym oraz BHP. Niezrozumiała dla odwołujących jest próba poszerzenia drogi publicznej o lokalizację w ich działce dodatkowego chodnika, skoro położone są w niej media, a po sąsiedniej stronie ulicy znajduje się niezabudowana nieruchomość oznaczona numerem [...] . Podczas zrealizowanej inwestycji nie uwzględniono uwag zaproponowanych podczas konsultacji społecznych i nie dokonano przesunięcia drogi w kierunku wspomnianej wyżej niezabudowanej nieruchomości. W odczuciu odwołujących zostali niesprawiedliwie potraktowani przez organ. Ponadto wskazali, że inwestycja "Rozbudowa ul. [...] w K. została według wszelkich dostępnych informacji zakończona (informacja pojawia się m.in. w powszechnie dostępnym Biuletynie Informacyjnym Gminy K. "Fakty u źródeł" w grudniu 2012 roku), zatem bezzasadna jest próba dalszego podziału działku numer [...] . Podział działki o numerze [...] w sposób rażący godzi w jej cechy funkcjonalne, uniemożliwiający korzystanie z niej zgodnie z przeznaczeniem społeczno-gospodarczym. Wojewoda decyzją z 8 stycznia 2016 r, znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 11g ust. 1 pkt 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że wniosek został wniesiony przez uprawniony podmiot, zawierał wymagane przepisami art. 11d ust. 1 spec ustawy materiały opisowe i załączniki graficzne, cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnymi na dzień opracowania projektu. Ponadto wniosek inwestora zawierał wymagane przepisami art. 11 b ust. 1, art. 11d ust. 1 pkt. 8 i ust. 4 ustawy opinie, decyzje i wystąpienia. Załączony do wniosku projekt budowlany posiada wymagane ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego opinie, uzgodnienia i pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi. Projekt został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane do projektu dołączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Następnie organ odwoławczy poddał kontroli przeprowadzone przez organ l instancji postępowanie, stwierdzając że zostało przeprowadzone prawidłowo. Uznał również, że kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom określonym w art. 11 f ust. 1 specustawy zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi oraz określenie linii rozgraniczających teren inwestycji (mapy w skali 1: 500 będące załącznikiem Nr 1 stanowiącym integralną część decyzji). W decyzji określono nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Gminy K. nieruchomości, w stosunku, do których przewidziano ograniczenia w korzystaniu, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej, warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja określa termin, o którym mowa w art 16 ust. 2 spec ustawy. Na terenie objętym inwestycją nie ma lokali oraz pomieszczeń, które mają być w tym terminie opróżnione, dlatego słusznie organ pierwszej instancji określił jedynie termin wydania nieruchomości. Ponadto na mocy przedmiotowej decyzji zatwierdzono projekt budowlany. Organ odwoławczy, rozpatrując ponownie wniosek inwestora, uznał, że przebieg planowanej inwestycji został ustalony prawidłowo, uznając racje przemawiające za ustaloną lokalizacją, które przedstawił inwestor w załączonej do wniosku dokumentacji.

Organ II instancji podał, że droga podlegająca rozbudowie stanowi dojazd do drogi wojewódzkiej nr [...] [...] . Inwestycja ma na celu poprawienie parametrów drogi i bezpieczeństwa użytkowania. Projektowana rozbudowa nie zmieni funkcji użytkowej ulicy. Nie zmieni się również przebieg jej trasy. Inwestycja będzie polegała na rozbudowie odcinka drogi gminnej. Projektowana szerokość jezdni wynosi 5,0 m. Jezdnia będzie asfaltowa ograniczona z obu stron krawężnikiem granitowym. Na całej długości, po stronie prawej, rozbudowywanej ulicy projektowany jest chodnik o nawierzchni z kostki betonowej i szerokości 1,5 m. Po stronie lewej chodnik o szerokości 1,5 m projektuje się do km 0+063,00. Przedmiotowa inwestycja wymaga przejęcia części działek stanowiących prywatną własność, w związku z koniecznością zachowania wymaganych przepisami parametrów. Inwestycja nie wymaga wyburzenia budynków. Projekt przewiduje wykonanie wszystkich niezbędnych elementów służących sprawnemu, bezpiecznemu i komfortowemu poruszaniu się wszystkich uczestników ruchu, wykonanie odpowiedniego systemu odwodnienia oraz przebudowę i zabezpieczenie kolidujących z inwestycją sieci uzbrojenia.

Zarzuty odwołujących organ wojewoda uznał za bezzasadne. Podkreślił, że organy orzekające w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, nie są uprawnione do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji drogowej, ani do zmiany proponowanych we wniosku rozwiązań. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 1 spec ustawy, to inwestor we wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej decyduje o przebiegu drogi oraz wielkości terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, załączając mapy przedstawiające proponowany przebieg drogi oraz mapy zawierające projekty podziałów nieruchomości. Natomiast zadaniem organu jest sprawdzenie, czy wyznaczone przez wnioskodawcę linie rozgraniczające pas drogowy oraz zaproponowane rozwiązania .techniczne odpowiadają woli ustawodawcy wyrażonej w innych regulacjach prawnych, mających znaczenie dla wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntowany jest pogląd, że organ właściwy do wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie jest upoważniony do korygowania rozwiązań przyjętych we wniosku o wydanie ww. decyzji. To inwestor samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i następnie techniczno-wykonawczych inwestycji, mając na uwadze spowodowanie jak najmniejszych uciążliwości dla właścicieli nieruchomości. Z art. 11 i ust. 1 spec ustawy w zw. z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane wynika, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego i w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany jest zobligowany zezwolić na realizację inwestycji drogowej.

Wojewoda prowadząc postępowanie odwoławcze wystąpił do inwestora z zapytaniem, czy jest możliwym zmniejszenie szerokości chodnika wzdłuż posesji odwołujących i odstąpienie od przejęcia części działki nr [...] pod chodnik. W odpowiedzi wyjaśniono, że celem ograniczenia do minimum konieczności zajmowania działki skarżących wystąpiono do Starosty N. o wyrażenie zgody na odstępstwo od warunków technicznych określonych w § 44 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zgodnie z § 44 ust. 2 szerokość chodnika przy jezdni lub przy pasie postojowym nie powinna być mniejsza niż 2,0 m, a wnioskowano o wyrażenie zgody na ograniczenie szerokości chodnika do 1,5 m. Postanowieniem z 12 listopada 2012 r. znak: [...] Starosta N. po uzyskaniu upoważnienia udzielonego przez Ministra Infrastruktury pismem z 15 października 2012 r. wyraził zgodę na odstępstwo od obowiązujących przepisów i ograniczenie szerokości chodnika do 1,5 m. Takiej szerokości chodnik zaprojektowano wzdłuż prawej strony drogi na całym odcinku rozbudowanej ulicy [...] . Ograniczając szerokość chodnika do 1,5 m pod chodnik przejęto zgodnie z projektem podziału, dwie działki o nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 22,00 m2-powstałe z podziału działki [...] . Działki nr [...] i [...] to dwa kliny terenu niezbędne dla utrzymania 1,5m szerokości chodnika wzdłuż całego odcinka rozbudowywanej ulicy, po jej prawej stronie. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym zapewniono zjazd na działkę nr [...] Nie zmieniła się odległość budynku skarżących od zewnętrznej krawędzi jezdni ulicy [...] która do najbliższego narożnika budynku wynosi około 4,5 m. Zdaniem wojewody, nieuzasadnione jest twierdzenie odwołujących, że ograniczenie powierzchni ich nieruchomości nie pozwoli na prowadzenie na tej nieruchomości działalności gospodarczej np. wynajmu pokoi, biura rachunkowego, doradztwa finansowego itp. Twierdzenie to nie jest poparte żadnymi dowodami, jeżeli inne przepisy. Nie znajduje również uzasadnienia twierdzenie, że poszerzenie drogi stwarza niebezpieczeństwo niszczenia istniejącej na działce nr [...] infrastruktury, większe zagrożenie przeciwpożarowe oraz BHP. Odległość budynku skarżących od zewnętrznej krawędzi jezdni nie ulega zmianie, przy jezdni tej zaprojektowano jedynie chodnik, nie zwiększy się również ruch na tej ulicy spowodowany jej rozbudową. Rozbudowa ma wyłącznie na celu doprowadzenie parametrów istniejącej ulicy do zgodności z obowiązującymi przepisami, co usprawni ruch na tej ulicy a zatem ograniczy istniejące uciążliwości. Organ wyjaśnił, że przedmiotem postępowania nie jest analiza, ani ocena, czy w ogóle, a jeśli tak to, w jaki sposób, użytkowanie przedmiotowej drogi będzie oddziaływało na nieruchomość odwołujących. Nie mogą oni przedwcześnie zakładać, że już sama rozbudowa drogi może prowadzić do pogorszenia sposobu korzystania z ich działki lub powstania ewentualnych szkód, w substancji budynku, zatem zarzuty dotyczące niezabezpieczenia praw osób trzecich w zakresie ochrony przed hałasem i negatywnym oddziaływaniem inwestycji na życie i zdrowie osób trzecich są nieuzasadnione.

J.K. i Z.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody , domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego , a w szczególności postanowień art. 6, 7, 8 i 9. W ocenie skarżonych, organ dopuścił się rażącego naruszenia przepisów obowiązującego prawa. Wskazali, że inwestor działający na podstawie przepisów ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych jest co prawda jest kreatorem miejsca, sposobu 5 kształtu realizacji inwestycji, to jednak organ orzekający wyznacza dopuszczalne prawem granice tej kreacji, poprzez dokonywanie oceny prawnej kończącej się aktem władztwa publicznego, zakreślającego te granice, stąd powinien sprawdzić, czy wyznaczone przez inwestora linie rozgraniczające pas drogowy i ciągi komunikacyjne odpowiadają nie tylko woli inwestora, ale i potrzebom społecznym (środowiska), z uwzględnieniem niebezpieczeństw, które mogą nieść w przyszłości dla właścicieli zabudowanych nieruchomości przylegających do drogi publicznej. Twierdzenie, że zostanie ograniczona własność skarżących o 22,0 m2 pomija fakt, że dom faktycznie posadowiony jest ok. 3,00 m., a nie w odległości 4,5 m od krawędzi jezdni, a dalsze poszerzenie drogi o tzw. chodnik oraz stojący w samym jego środku słup linii energetycznej, prowadzi, w efekcie, do zniszczenia trwale z gruntem związanego ogrodzenia, ponad dwudziestoletniego drzewostanu, oraz doprowadzi do zbliżenia domu ok. 2,0 m od jezdni, ponieważ jezdnia to nie tylko pas drogowy, ale i chodnik.

Przy wydaniu decyzji o rozbudowie i lokalizacji inwestycji celu publicznego należy uwzględnić przedmiot inwestycji, jakim jest realizowanie celu publicznego wskazanego w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ale z poszanowaniem przepisów, w tym przynależnego skarżącym prawa podmiotowego gwarantowanego przepisami, zgłaszanego również przez innych mieszkańców i właścicieli nieruchomości przylegających do przedmiotowego pasa drogowego, z którego faktycznie będzie korzystało może 6-8 właścicieli. Powyższe uzasadnia zarzut przedwczesnego merytorycznego rozpoznania sprawy, w przedmiocie realizacji inwestycji drogowej z zachowaniem bezpieczeństwa przy dalszym korzystaniu z domu mieszkalnego, usytuowanego w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowego pasa drogowego z poważnym ograniczeniem jego funkcjonowania poprzez jeszcze dalsze zbliżenie go do pasa drogowego, a tym samym narażenie na kolizje ruchu pieszego z ruchem pojazdów mechanicznych, dalsze pękanie ścian, jako skutku drgań związanych z użytkowaniem pasa drogowego, naruszenie przepisów BHP, oraz przeciwpożarowych, związanych z rozszczelnieniem kanalizacji gazowej, posadowionej na nieruchomości w bezpośrednim sąsiedztwie domu mieszkalnego, co miało już miejsce kilka miesięcy temu.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr z 153, póz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu

widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2012 r. póz. 270 ze zm.) dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art 145 § 1 w/w ustawy wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 151 ppsa w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sad oddala skargę.

Skarga jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewody z 8 stycznia 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję .Starosty N. z 11 września 2015 r. którą na podstawie art. 11 a ust. 1, art. 11f ust.1, art. 11 i, art. 12 , art. 17 ust. 1 i ust. 3, art. 23 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., póz. 687, z późn. zm. zwanej dalej w skrócie spec ustawą), a także innych ustaw udzielono zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn.: "Rozbudowa ulicy [...] w K. w km. 0+037 - 0+580". Projektowana inwestycja planowana jest do realizacji w miejscowości K. a jej integralną część stanowią załączniki: załącznik nr 1 - mapy lokalizacyjne w skali 1 : 500 (2 szt.) przedstawiające przebieg projektowanej drogi z zakresem objętym wnioskiem oraz istniejącego uzbrojenia terenu; załącznik nr 2 - mapy z projektem podziału działek ewidencyjnych, załącznik nr 3 - projekt budowlany, załącznik nr 4 - wykaz dotychczasowych właścicieli objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jak we wniosku Burmistrza K.

W ocenie Sądu inwestor (zarządca drogi), składając wniosek o wydanie przedmiotowej decyzji, zaopiniowany przez właściwe organy i zawierający wszystkie niezbędne elementy, przedłożył wymaganą przepisami kompletną dokumentację zgodnie z art. 11 b w zw. z art. 11 d ust. 1 ustawy z 10. 04. 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Z uwagi na charakter planowanej inwestycji i miejsce jej lokalizacji do wniosku o realizację przedmiotowej inwestycji dołączono opinie Min. Zdrowia z 30 maja 2012 r, Dyrektorowi Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z 5. 06. 2012 r., Dyrektorowi Reg. Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z 14.05. 2012 r. Woj. Urzędu Ochrony Zabytków - Delegatura w N. S. z 13. 06. 2013 r., Zarządu Pow. N. 16.06. 2012, Burmistrza M. K. z 22.05. 2012 r., Zarządu Woj. [...] 15 .05. 2012 r., Dyrektora Wydziału Bezp. i Żarz. Kryzysowego z 11. 05. 2012 r.. Do wniosku dołączono także pozostałe dokumenty wymagane przepisem art. 11 d ust. 1 spec ustawy w tym: mapę w skali 1:500 przedstawiającą usytuowanie inwestycji, analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości i cztery egzemplarze projektu budowlanego.

Organ l instancji w toku postępowania administracyjnego dokonał sprawdzenia, czy wniosek spełnia wymagania przewidziane przepisami, czy projekt jest zgodny z ustawą, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi, czy został sporządzony i sprawdzony przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami oraz czy dotyczy inwestycji o charakterze publicznym. Spełnienie tych warunków, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zobowiązywało organ do wydania decyzji o lokalizacji drogi. Nadto organ ustalił, że w odniesieniu do szerokości chodnika zaprojektowanego na dz. nr [...] i [...] (powstałych z podziału dz. nr [...] ) szerokość chodnika została zaprojektowana z odstępstwem pozwalającym ograniczyć szerokość projektowanego chodnika do 1,5 m, a więc poniżej 2 m wskazanych w treści z § 44 ust. 2 rozporządzenia Min. Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 .03. 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. 2016, póz. 1240 ). Nie jest kwestionowane, że zgodę na powyższe odstępstwo wyraził Starosta N. w postanowieniu z 11.12. 2012 r. po uzyskaniu z w związku z upoważnieniem uzyskanym od Min. Infrastruktury (pismo z 15.10.2012 r.). Należy wskazać, że organ l instancji w toku postępowania wyjaśniał stronom, w tym Z. i J.K.

przedstawione przez nich wątpliwości zastrzeżenia (pismem z 9.09. 2015 r.). Odniósł się do nich także w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej. W tym miejscu należy również wskazać, że wobec kwestionowania przez Skarżących wnioskowanego podziału działki nr [...] i j realizacji przedmiotowego chodnika o szer. 1,5 m organ odwoławczy rozpoznając sprawę ponownie - w związku z odwołaniem złożonym przez Z.K. i J.K. - dokonał nie tylko po raz drugi oceny przedłożonego wniosku, odnosząc się do postawionych w odwołaniu zarzutów, a w trakcie prowadzonego postępowania wystąpił do inwestora pismem 30.10.2015 r. w celu uzyskania wyjaśnień co do możliwości dodatkowego zmniejszenia szerokości projektowanego na dz. nr [...] i [...] chodnika zgodnie z wnioskami Z. i J.K. , uzyskując w tym zakresie negatywną odpowiedź inwestora (pismem z 6.11. 2015 r. W ocenie Sądu organy obu instancji uczyniły zatem zadość wymaganiom prawa prawidłowo uzasadniły przyjęte rozwiązania lokalizacyjne i techniczne, co wynika z uzasadnienia skarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji.

Odnosząc się do zasadniczego zarzuty skargi Z.K. i J.K. , zgodnie z którym organ powinien zmodyfikować przedmiotowy projekt w zakresie kwestionowanym przez skarżących przez nieobejmowanie nim nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] ,[...] ,[...] "nieposzerzanie drogi o tzw. chodnik" a także nieprzebudowywanie istniejących sieci uzbrojenia terenu należy wskazać, że organ orzekający w trybie spec. ustawy nie posiada kompetencji do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, nie posiada uprawnienia do zmiany proponowanych rozwiązań, co do jej przebiegu i zakresu. Nie ma uprawnień do oceny racjonalności, czy słuszności koncepcji przedstawionej przez inwestora, jest natomiast zobowiązany do dokonania szczegółowych sprawdzeń projektu wraz z załącznikami celem wyeliminowania wszystkich wątpliwości co do jego zgodności z obowiązującymi przepisami. W razie zaś ustalenia, że przedstawiony do realizacji projekt i pozostałe elementy wniosku odpowiadają prawu organ jest obowiązany wydać decyzję pozytywną. Jak wskazano wyżej zgodnie z § 44 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie szerokość chodnika przy jezdni lub przy pasie postojowym nie powinna być mniejsza niż 2,0 m, a w wypadku przebudowy albo remontu drogi dopuszcza się miejscowe zmniejszenie szerokości chodnika do 1,25 m, jeżeli jest on przeznaczony wyłącznie do ruchu pieszych.

Należy podkreślić, że organy administracji publicznej nie są natomiast uprawnione do oceny racjonalności czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Organ nie może zatem dokonywać, jakichkolwiek zmian np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego. Rolą organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych oraz czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo ( por. wyrok WSA w Gdańsku z 19. 02. 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 644/13).

Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu organy administracji obu instancji dokładnie ustaliły stan faktyczny opierając się na wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego. W związku z tym zarzuty skarżących, w szczególności te dotyczące budowy i parametrów przedmiotowego chodnika nie

mogły być przez organy administracji uwzględnione. Przedmiotowa inwestycja jest

bowiem zgodna z prawem, w tym przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o

szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, co zostało wskazane przez organy. Polemiczne i nie zasługujące na uwzględnienie są zarzuty o braku potrzeby kolejnej przebudowy sieci uzbrojenia terenu na działce Skarżących. W związku z tym trzeba wskazać, że przepis art. 1 ust. 1 spec ustawy wyznacza zakres regulacji ustawowej, określając go jako "zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych", a więc zamierzenia budowlanego obejmującego prócz przygotowania budowy samej drogi również realizację infrastruktury drogowej, tak związaną, jak i niezwiązaną z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego (art. 35 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 3 pkt 3 in fine i § 101- § 140 rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowania.

Nie mogły być uwzględnione zarzuty dotyczące niedopuszczalnego naruszenia prawa własności poprzez dokonanie podziału nieruchomości -oznaczonej

jako działka nr [...] i przejście wskazanych działek na własność jednostki samorządu terytorialnego (art. 11f ust. 1 pkt 4 ustawy) i realizację inwestycji, a w szczególności poszerzenia pasa drogowego przebudowywanej ul. [...] w K. w km 0+037 - 0+580. Realizacja inwestycji drogowych z reguły wiąże się z ograniczeniem a często z odebraniem praw do nieruchomości. Należy podkreślić, że planowana rozbudowa ul. [...] ma na celu polepszenie bezpieczeństwa pieszych, korzystających z ww. drogi. Co prawda wiąże się to z ograniczeniem własności skarżących, ale ograniczenie to jest obiektywnie uzasadnione, ponieważ służyć będzie większej ilości osób, także niepełnosprawnych. Należy wskazać, ze w tego typu inwestycjach (celu publicznego) priorytetowym jest z zasady interes publiczny, który również w niniejszej sprawie przeważa nad interesem skarżących, bowiem wynika z konieczności usprawnienia istniejącego układu komunikacyjnego, i zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa co ma istotne znaczenie dla mieszkańców korzystających z przedmiotowej drogi nie tylko obecnie, ale też w przyszłości. Zawarty w przepisie art. 11f ust. 1 pkt 4 spec ustawy obowiązek uwzględnienia uzasadnionych (co trzeba tu podkreślić) interesów osób trzecich, należy interpretować w taki oto sposób, że chodzi tu o interesy obiektywnie uzasadnione, (por. wyrok NSA z 3. 09. 2014 r. sygn. akt II OSK 1730/14). Jak natomiast wynika ze skargi Skarżący wskazują na zagrożenie polegające na zbliżeniu budynku do pasa drogowego, co ma skutkować kolizjami ruchu pieszego z ruchem pojazdów. Tymczasem najistotniejsza odległość dla bezpieczeństwa budynku na dz. nr [...] tj. odległość od skrajnej pasa drogowego nie ulega zmianie, natomiast argument zagrożenia kolizją ruchu pieszych i pojazdów w wyniku realizacji przedmiotowego chodnika pozostaje całkowicie niezasadny.

Niewątpliwie skarżący zasadnie wskazują na szkody, które mogą ponieść w związku z realizacja inwestycji obejmujące "zniszczenie drzewostanu" i ogrodzenia to jednak zarzut ten nie może być uwzględniony gdyż nie ma możliwości rozbudowania drogi z uczynieniem zadość wskazanym przez Skarżących oczekiwaniom tj., że ich działka zostanie ominięta przy realizacji inwestycji. W ocenie Sądu nie można postawić zarzutu, że przebieg drogi został wytyczony nieprawidłowo. W związku z tym uwagi dotyczące innego, korzystniejszego dla Skarżących przebiegu drogi niż został ustalony należy traktować jako polemiczne. Nie można również podzielić obaw Skarżących, że przedmiotowa przebudowa ul.

[...] spowoduje naruszenie przepisów p.poż. 5 BHP, i wzrost zagrożenia pożarem związanym z" rozszczelnieniem kanalizacji gazowej".

Na koniec należy podkreślić, ze wprowadzenie odrębnego trybu administracyjnego w sprawie realizacji inwestycji drogowych służy realizacji celu publicznego w postaci poprawy bezpieczeństwa układu komunikacyjnego i transportowego, a jednocześnie skutki z tym związane są rekompensowane w formie odszkodowania (art. 12 ust. 4 w zw. z ust. 4a spec ustawy). Jak już wskazano wyżej, ustawodawca wyznacza też termin dla wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Zatem, pomimo odjęcia własności, dochodzi do rekompensaty strat i szkód związanych z prowadzonym postępowaniem. Podkreślenia wymaga, że w sytuacji realizacji systemu dróg publicznych, służących poprawie bezpieczeństwa, komunikacji i transportu nie dochodzi do naruszenia proporcji między interesem publicznym, a ingerencją w sferę praw i wolności, które na mocy ustawy są rekompensowane stosownym odszkodowaniem, (por. wyrok NSA z 3. 09. 2014 r. sygn. akt OSK 1730/14). Taki cel ma także kwestionowana przez Skarżących przebudowa ul. [...] , w ocenie Sądu brak jednak podstaw do uchylenia skarżonej

decyzji i poprzedzającej ją decyzji l instancji ponieważ nie naruszają one prawa w

sposób uzasadniający ich uchylenie.

Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.