Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1591/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 131 ust. 1 pkt 2, art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2, art. 132 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej T.M. kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2009 r. wniosku T. M. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERZOWSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO TWÓJ... KAZIMIERZ WODA GAZOWANA [...], udzielonego na rzecz D. sp. z o.o. z siedzibą w J., obecny następca prawny K. sp. z o.o. z siedzibą w L., na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 2, art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 132 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – dalej p.w.p. - oddalił wniosek, przyznając spółce K. zwrot kosztów postępowania.

Stan sprawy przedstawiał się następująco;

W dniu 17 października 2007 r. T. M. prowadząca firmę "T." z J. wniosła o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO TWÓJ... KAZIMIERZ WODA GAZOWANA [...]udzielonego na rzecz przedsiębiorstwa D. sp. z o.o. (poprzednika prawnego K. sp. z o.o. z L.) z pierwszeństwem od dnia 26 sierpnia 2005 r. Znak ten przeznaczony był do oznaczania towarów w klasie 32 - naturalnej wody źródlanej gazowanej i niegazowanej, produktów do produkcji wody gazowanej.

Wnioskodawczyni powołała się na przysługujące jej prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny KAZIMIERZ ZDRÓJ NATURALNA WODA MINERALNA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO, [...] chronionego z pierwszeństwem od dnia 22 października 2001 r. i przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 32 tj: wody mineralne, wody gazowane, napoje bezalkoholowe. Jako podstawę prawną wskazała naruszenie przez rejestrację art. 131 ust. 1 pkt 2, art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 132 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Wskazując na naruszenie art. 131 ust. 1 pkt 2 p.w.p. podniosła, że między poprzednikiem uprawnionego a poprzednikiem wnioskodawcy (A. A. M.) zawarta była w dniu 31 grudnia 2001 r. umowa o współpracy. Mocą tej umowy strony upoważnione były do używania logo Kazimierz, przez co należało rozumieć posługiwanie się w obrocie znakiem towarowym [...]. Umowa ta dotyczyła również warunków sprzedaży produktów z napisem Kazimierz. Zdaniem wnioskodawcy - uprawniony zgłaszając sporny znak towarowy podobny w warstwie brzmieniowej i graficznej dla towarów tego samego rodzaju jak znak towarowy kontrahenta działał ze świadomością i wyrachowaniem korzystania z cudzego dorobku, co jest sprzeczne z prawem, porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami.

Podnosząc zarzut naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. wnioskodawczyni twierdziła, że uprawniony ze spornego prawa wyłącznego znał wcześniej wnioskodawcę i występując w dniu 25.08.2005r., ze zgłoszeniem znaku towarowego [...] wiedział, że woda oznaczana oznaczeniem KAZIMIERZ ZDRÓJ jest w sprzedaży od roku 1996 i posiada wysoką pozycję na rynku dzięki wieloletniej obecności na rynku. Zatem zgłaszając znak [...] działał w złej wierze. Wody mineralne oznaczane KAZIMIERZ ZDRÓJ były produkowane przez przedsiębiorstwo A.– A. M., który był poprzednikiem uprawnionej od 1996 roku. O długoletnim używaniu znaku KAZIMIERZ ZDRÓJ świadczą wycinki prasowe oraz umowa o współpracy. Oznaczane w ten sposób wody były dostępne w sklepach A. oraz L. (załączono gazetki ofertowe wydawane przez te sklepy, w których jednym z towarów jest woda mineralna opatrzona znakiem KAZIMIERZ ZDRÓJ). W późniejszym okresie zrezygnowano z używania słowa Zdrój, ponieważ Kazimierz nie jest uzdrowiskiem. Wnioskodawczyni sponsorowała rozgrywki ligowe klubu [...], którego zawodnicy mieli na koszulkach znak KAZIMIERZ ZDRÓJ, przez co nieokreślona liczba osób, gdyż rozgrywki były transmitowane przez telewizję, mogła zapoznać się ze znakiem, co świadczy o jego powszechnej znajomości.

Wskazując na art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wnioskodawczyni stwierdzała podobieństwo znaków przeciwstawionych przez wyróżniające je element KAZIMIERZ. Ponadto znaki te służą do oznaczania towarów podobnych, które są nabywane masowo, a zmiana etykiety z napisem KAZIMIERZ nie zmienia zagrożenia wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, bowiem mogą oni uznać, że mają do czynienia z nową wersją znaku tego samego producenta.

W odpowiedzi na wniosek spółka K. wnosiła o jego oddalenie.

Zdaniem uprawnionego znaki nie są podobne, gdyż różnią się w warstwie graficznej. Występujące w znakach elementy zbieżne [...] mają wyłącznie charakter informacyjny a zastosowano je aby przybliżyć region pochodzenia. Ponadto, uprawniony posiada ujęcie wody o tak przyjętej nazwie, stąd słowo KAZIMIERZ wskazuje na pochodzenie i jako ogólnie dostępne nie podlega żadnemu monopolowi. Zdaniem uprawnionego, w spornym znaku towarowym [...], dominującym elementem jest warstwa graficzna, a elementy słowne są dodatkowo informacyjne. Odnosząc się do przedłożonych publikacji stwierdzono, że przedłożone przez wnioskodawczynię zdjęcia z gazety dotyczą znaku KAZIMIERZ ZDRÓJ [...], na który nie udzielono ochrony. Ponadto, w ocenie uprawnionego znak, na który powołała się wnioskodawczyni nie wypełnia przesłanek znaku powszechnie znanego, ponieważ nie wykazano czasu jego używania, jego sytuacji na rynku, nie wskazano na podjęte kampanie reklamowe, nie wykazano także siły odróżniającej tego znaku. W odpowiedzi na zarzut złej wiary uprawniony stwierdził, że nie stosował etykiet ze słowem Twój Kazimierz jak wynika to z rejestracji.

W odpowiedzi wnioskodawczyni uznała, że w warstwie graficznej znaki są różne, jednakże znaki należy oceniać według cech podobieństwa – elementów wspólnych a nie odmiennych. Tym elementem jest wyrażenie KAZIMIERZ a dodatkowo element TWÓJ "zlewa się" w warstwie graficznej spornego znaku. Dalsze napisy NATURALNA WODA MINERALNA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO WODA GAZOWNA są wyłącznie informacyjne. Dlatego też jedynym i najbardziej oddziałującym elementem znaku spornego jest słowo KAZIMIERZ. Zdaniem wnioskodawczyni jej znak jest powszechnie znany na co wskazują przedłożone dokumenty pochodzą sprzed daty zgłoszenia spornego znaku towarowego [...] i są to: foldery, informatory, foldery reklamowe, faktury, kalendarz, wydawnictwa potwierdzające, że wnioskodawczyni sponsorowała sport, umowa dotycząca obecności na targach, a także pismo M. z L., którego wynika, że dostarczała wodę dla pracowników tego przedsiębiorstwa a to świadczy o możliwości zapoznania ze znakiem przez nieograniczoną liczbę osób (pasażerów autobusów). Wnioskodawczyni wskazywała na produkowanie od 1996 r. wody KAZIMIERZ ZDRÓJ, której rozlewaniem zajmowało się przedsiębiorstwo A. i K. sp. z o.o. – przedsiębiorstwa rodzinne do 31 grudnia 2001 r. Od tej daty została podpisana umowa pomiędzy przedsiębiorstwem A. A. M. i D. sp. z o.o. (rozlewnią wody oznaczanej Ja. i napojów D.), jednocześnie przekazano do używania logo KAZIMIERZ razem z etykietą. Umowa była zawarta na rok i na jej podstawie D. płaciło A. M. prowizję. Umowa obowiązywała do końca 2004 r. i do tego czasu D. dokonywała opłat licencyjnych za używanie oznaczenia KAZIMIERZ ZDRÓJ. W roku 2005, pomimo braku umowy D. nadal rozlewała wodę pod tym oznaczeniem dlatego wnioskodawczyni przedłożyła fakturę za tą działalność. Fakturę D. zwróciła sugerując, że wnioskodawczyni chce wyłudzić pieniądze od spółki. W związku z tym wnioskodawczyni wystąpiła do D. o zaprzestanie używania jej znaku [...], co spotkało się z obietnicą spółki D. kontynuowania współpracy na poprzednich zasadach, jednakże wnioskodawczyni miała złożyć oświadczenie, że etykieta spółki (jej znak [...]) nie narusza praw wnioskodawczyni do jej znaku. Wnioskodawczyni takie oświadczenie w dniu 5 stycznia 2006 r. złożyła. Umowa została rozwiązana z dniem 31 lipca 2007 r. przez spółkę D. Zdaniem wnioskodawczyni jej oświadczenie zostało wykorzystane przez D., która sprzedała przedsiębiorstwo w 2007 r. wraz z marką KAZIMIERZ przedsiębiorstwu K..

Po dokonaniu powyższych ustaleń Urząd Patentowy wydał wymienioną na wstępie decyzję administracyjną.

Ustalając interes prawny wnioskodawczyni Urząd stwierdził, że jako producent wody mineralnej oznaczanej znakiem KAZIMIERZ ZDRÓJ NATURALNA WODA MINERALNA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO [...], a więc konkurent - ma interes prawny we wszczęciu postępowania, skoro powołuje się na przyznane mu uprawnienia do wyłącznego używania znaku chronionego [...] i istniejące między znakami towarowymi - spornym i wnioskodawcy podobieństwem. Zatem sytuacja, w której wnioskodawczyni twierdzi, że podobieństwo pomiędzy znakami towarowymi wpływa na zakres jej praw uzasadnia interes prawny.

Sporny znak towarowy jest znakiem słowno-graficznym, w który pełni funkcję etykiety. Prostokątna etykieta, jest podzielona na trzy części, w każdej z tych części znajduje się rysunek przedstawiający inną budowlę (w naturalnych kolorach) na tym tle umieszczono napisy w kolorze białym: od góry NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO, w części środkowej TWÓJ KAZIMIERZ, przy czym początkowa i końcowa litera słowa KAZIMIERZ wykracza poza prostokąt etykiety, nad słowem KAZIMIERZ umieszczono po prawej stronie słowo TWÓJ ... , w dolnej części znaku znajduje się napis WODA GAZOWANA. W znaku użyto także kolorów zielonego, białego.

Ustalając podobieństwo towarów oznaczanych znakami przeciwstawionymi organ stwierdził, że towary objęte ochroną znaku spornego NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO TWÓJ... KAZIMIERZ WODA GAZOWANA [...], w klasie 32: wody mineralne i gazowane, napoje bezalkoholowe, napoje i soki owocowe i warzywne, syropy do napojów i prawem wyłącznym [...] wnioskodawczyni - wody mineralne, wody gazowane napoje bezalkoholowe, bez wątpienia można przyjąć, że są podobne. Jednocześnie organ stwierdził, że podobieństwo w zakresie towarów nie determinuje stwierdzenia o podobieństwa chronionych prawem wyłącznym znaków towarowych.

Przechodząc zatem do oceny podobieństwa samych oznaczeń stanowiących znaki towarowe - spornego znaku NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO TWÓJ... KAZIMIERZ WODA GAZOWANA [...] oraz znaku wnioskodawczyni KAZIMIERZ ZDRÓJ NATURALNA WODA MINERALNA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO [...] ustalono, że oba znaki są znakami słowno-graficznymi, sporny znak towarowy przedstawiono wyżej, również i znak wnioskodawczyni pełni funkcję etykiety. Płaszczyzna graficzna znaku [...] przedstawia w centralnej części widok zabudowań umieszczonych w elipsie, nad elipsą umieszczono dużymi wyraźnymi literami napis KAZIMIERZ ZDRÓJ nad nim zaś napis NATURALNA WODA MINERALNA - proporcjonalnie mniejszymi literami. U dołu etykiety znajduje się napis Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAOBRAZOWEGO. Tło znaku stanowią paski biegnące od góry do dołu, w znaku użyto kolorów: fiolet, granatowy, biały, szary, niebieski, beżowy, brązowy, czerwony.

Urząd Patentowy porównał znaki w warstwie fonetycznej - słownej, warstwie znaczeniowej oraz graficznej oceniając je na wrażeniu całościowym jakie wywołują uwzględniając elementy dominujące i odróżniające. Z porównania tego organ wyprowadził wniosek, że słowa użyte w przeciwstawionych znakach towarowych w większości mają charakter ogólnoinformujący, natomiast bez wątpliwości można uznać, że elementami dominującymi ze względu na ich usytuowanie oraz pierwszoplanowy charakter są słowa: KAZIMIERZ - mimo, że jest to część zwrotu TWÓJ... KAZIMIERZ - w spornym znaku towarowym [...] oraz KAZIMIERZ ZDRÓJ w znaku wnioskodawczyni [...].

W płaszczyźnie fonetycznej oba wyrażenia dominujące są odczytywane zgodnie z ich zapisem i nie budzą wątpliwości.

W płaszczyźnie znaczeniowej elementy KAZIMIERZ i KAZIMIERZ ZDRÓJ odnoszą się w sposób bezpośredni do nazwy Kazimierz Dolny miasta w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, nad Wisłą.

W zakresie oceny podobieństwa przedmiotowych znaków towarowych w płaszczyźnie graficznej organ uznał, że koncepcja graficzna; w znaku spornym - podział na trzy części i umieszczenie w każdej z tych części elementu krajobrazowego, a w znaku wnioskodawczyni - wyeksponowanie jednego elementu przedstawiającego krajobraz, wykorzystanie innych elementów graficznych takich jak tło w paski, elipsa w znaku wnioskodawczyni, a w znaku spornym rozmieszczenie słowa KAZIMIERZ w taki sposób, że "wykracza" poza ramy, a także odmienna kolorystyka w obu znakach pozwalają na stwierdzenie o braku podobieństwa między znakami.

Dokonując zatem oceny całościowego podobieństwa znaków przeciwstawionych Urząd Patentowy doszedł do wniosku o braku pomiędzy nimi podobieństwa, który to brak podobieństwa nakreśla w szczególności warstwa graficzna obu znaków. Podobieństwo elementów słownych KAZIMIERZ i KAZIMIERZ ZDRÓJ wywodzi się z nazwy miasta. Jednakże zdaniem organu w odniesieniu do towarów oznaczanych oboma znakami producenci często używają oznaczeń wskazujących na pochodzenie, jak przykładowo (/w/ wyroku SN z dnia 12 maja 2004 r. III CK 16/03) . [...]". Zdaniem organu poczynione ustalenia w zakresie oceny podobieństwa pozwalają na przyjęcie, że skoro porównywane znaki towarowe nie są podobne nie można tym samym stwierdzić, że istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców towarów oznaczanych tymi znakami.

Wskazując na oświadczenie wnioskodawczyni z dnia 5 stycznia 2006 r. organ stwierdził, że nie uznała ona by znak przeciwstawiony naruszał jej prawa, a oświadczenie to zostało złożone po zgłoszeniu znaku [...].

Zdaniem Urzędu Patentowego z materiałów przedłożonych przez wnioskodawczynię nie można wyprowadzić wniosku o powszechnej znajomości jej znaku. Nie wykazała bowiem by jej znak był znany wśród co najmniej połowy zainteresowanych odbiorców towarów nim oznaczanych. W przedłożonym materiale dowodowym brak jest podstawowego dowodu jakim są badania rynkowe, przeprowadzone sondaże wykonane przez niezależną wyspecjalizowaną firmę, a które jednoznacznie potwierdzałyby twierdzenie wnioskodawczyni o powszechnej znajomości znaku [...]. Przedłożone dowody: faktury wraz z np. gazetkami ofertowymi konkretnych sklepów potwierdzają okoliczność wprowadzania do obrotu wody oznaczanej znakiem [...] nie zaś powszechną znajomość tego znaku. Nie można przyjąć, że zamieszczone czy to artykuły prasowe (w których opisano producenta oraz produkcję wody KAZIMIERZ ZDRÓJ) czy też zdjęcia zawodników w ubraniach, na których umieszczono oznaczenie KAZIMIERZ ZDRÓJ potwierdzają używanie znaku towarowego [...] KAZIMIERZ ZDRÓJ NATURALNA WODA MINERALNA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO, a co za tym idzie nie mogą świadczyć o powszechnej znajomości tego właśnie znaku towarowego. Analogicznie nie świadczy o tym zdaniem organu również fakt, że o powszechnej znajomości tego znaku towarowego [...] przesądzają pasażerowie autobusów w których kierowcy piją wodę oznaczaną znakiem KAZIMIERZ ZDRÓJ. Wobec powyższego zarzut wnioskodawczyni o naruszeniu przez sporne prawo wyłączne na znak towarowy [...] przepisu art. 132 ust. 2 pkt 3 u.p.w.p. organ uznał za nieuzasadniony.

Urząd Patentowy uznał, że w sprawie nie ma zastosowania podniesiony zarzut naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 2 u.p.w.p., ponieważ w przepisie tym ustawodawca wyłączył z możliwości udzielenia prawa wyłącznego oznaczenia ze względu na swoją treść lub formę przedstawieniową. Zatem przedmiotem oceny zdolności ochronnej, w świetle tego przepisu, jest sam znak towarowy nie zaś charakter działań podmiotu uprawnionego. Zdaniem organu ani treść ani też forma przedstawieniowa znaku spornego NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO TWÓJ... KAZIMIERZ WODA GAZOWANA [...] nie jest sprzeczna z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami.

W odniesieniu do zarzutu zgłoszenia spornego znaku towarowego w złej wierze (art. 131 ust. 2 pkt. 1 p.w.p.) Urząd Patentowy, cytując poglądy doktryny uznał, że wymieniony przepis nie miał do jego zgłoszenia zastosowania. Znak spełniał warunki podane w art. 129-131 p.w.p. Nie potwierdzono by został zgłoszony w celu zablokowania zgłoszenia lub używania innego znaku o pewnej pozycji na rynku. Fakt wcześniejszej rejestracji znaku wnioskodawczyni organ uznał za niewystarczający do stwierdzenia, że jej znak taką pozycję posiadał. Również zgłoszenie znaku spornego nie miało na celu innych zamierzeń niż produkcja wód pod tym oznaczeniem. Umowa z dnia 31 grudnia 2001 r., powoływana przez wnioskodawczynię, która wiązała spółkę D. z poprzednikiem wnioskodawczyni nie precyzowała nazwy znaku (takiego jakim obecnie się posługuje wnioskodawczyni), nie podawała rejestracji ani zgłoszenia oznaczenia występującego w tej umowie. Ponadto umowa ta została zakończona w końcu 2004 r., a więc przed zgłoszeniem spornego znaku towarowego. Poprzednicy - zarówno wnioskodawczyni jak i uprawnionego prowadzili współpracę a po jej zakończeniu poprzednik uprawnionego zgłosił znak towarowy zupełnie odmienny w płaszczyźnie graficznej.

Na decyzję T. M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

Decyzji zarzuciła: naruszeniem przepisów prawa materialnego a w szczególności art. 131 ust. 1 pkt 2, art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 132 ust. 1 pkt 2 ustawy - prawo własności przemysłowej, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, naruszenie przepisów prawa procesowego a mianowicie art. 7, 8, 77 i 80 k.p.a. poprzez wydanie decyzji na błędnie ustalonym i błędnie ocenionym stanie faktycznym.

Zdaniem skarżącej analiza formy przedstawienia spornego znaku nr [...], z wyeksponowanym napisem Kazimierz jako głównym elementem wyróżniającym, wprawdzie użytym w innej formie graficznej i kolorystycznej niż w znaku z wcześniejszym pierwszeństwem dla identycznych towarów, prowadzi do wniosku, że koncepcja znaku została tak opracowana aby wszystkie elementy słowne i graficzne pozostawały w tle napisu Kazimierz, aby były bardzo mało widoczne w zamian za rzucający się w oczy, przykuwający uwagę odbiorców napis Kazimierz. Taka forma przedstawienia znaku prowadzi do jednoznacznych wniosków, że ma on na celu identyfikowanie się ze znakiem zarejestrowanym z wcześniejszym pierwszeństwem i szeroko używanym w obrocie gospodarczym od co najmniej 1997 r. Natomiast zdaniem skarżącej Urząd Patentowy jednym zdaniem stwierdził brak przesłanek z art. 131 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Mimo przedłożonej dużej ilości materiałów organ nie uznał złej wiary uprawnionej spółki. Skarżąca podkreślała, że do wniosku zostały załączone dowody, świadczące, że A. A. M. obecnie T. T. M. i "D." sp. z o.o. obecnie K. sp. z o.o. byli partnerami biznesowymi. Współpraca polegała na rozlewaniu wody i napojów chłodzących. W tej działalności wykorzystywano obiekty i urządzenia firmy "D." Sp. z o.o. używając znaku Kazimierz, dobrze już wówczas znanego, wypromowanego przez firmę A. A. M.. Tymi dowodami były:

- umowa uczestnictwa w XII Warszawskich Targach Spożywczych w maju 1997 r. gdzie wystawiano wody, napoje z napisem Kazimierz Zdrój;

- publikacje w magazynie [...] z grudnia 1997 r. wraz ze zdjęciami piłkarza w koszulce z napisem Kazimierz Zdrój. Zdjęcie zostało zrobione podczas meczu na boisku;

- broszura Izby Gospodarczej "[...]" ze wskazaniem na poz. 25 wody Kazimierz Zdrój;

- informator powiatu [...] z grudnia 1999 r., w którym widnieje reklama naturalnej wody mineralnej Kazimierz Zdrój wraz z nazwą firmy;

- materiały reklamowe i promocyjne Społem PSS z kwietnia 1999 r., w których są eksponowane wody z napisem Kazimierz Zdrój;

- umowa o współpracy z 31 grudnia 2001 r. świadcząca, że poprzednicy obecnie uprawnionych, będąc wówczas partnerami biznesowymi wstawiali wodę o nazwie Kazimierz do największych sieci handlowych w Polsce, jakimi bez wątpienia są L. i A.. Jako istotne należy podkreślić, że w tej umowie jest mowa o nazwie Kazimierz z pominięciem innych elementów słownych;

- aneks do w/w umowy z 30 listopada 2002 r., w której strony używają określenia Kazimierz;

- artykuł Kazimierski Zdrój, który ukazał się w [...] o zasięgu ogólnopolskim w 1996 r.;

- artykuł w [...] z dnia 2 sierpnia 1996 r. gdzie na poz. 5 w tabelce jest podany wynik testu wód mineralnych niegazowanych Kazimierz Zdrój;

- etykiety z napisem Kazimierz Zdrój następnie Kazimierz z kodem kreskowym A.

Wszystkie wymienione powyżej materiały nie stanowiły zdaniem Urzędu Patentowego podstawy do stwierdzenia, że działanie firmy K. sp. z o.o. poprzednio "D." sp. z o.o. było działaniem nieuczciwym i skwitował to jednym zdaniem.

Zdaniem skarżącej z przedłożonych materiałów jasno powinno wynikać, że zgłoszenie D. miało na celu zablokowanie znaku skarżącej. Spółka bowiem nie przedłużyła umowy z uprawnioną ze znaku towarowego nr [...] na używanie znaku (umowa obowiązywała do końca 2004 r.) a mimo tego nadal wodę pod nazwą Kazimierz rozlewa i wprowadza do obrotu. W tej nieuczciwie, zdaniem skarżącej, prowadzonej działalności wykorzystywała pozycję znaku, wypracowaną od 1997 r. przez firmę A. A.M. obecnie T. T. M. Opracowanie zmodyfikowanej wersji graficznej znaku przy zachowaniu warstwy brzmieniowej znaku o wysokiej pozycji na rynku miało na celu zablokowanie używania znaku przez osobę uprawnioną do tego znaku. Zmiana formy graficznej w stosunku do znaku w pierwotnej formie graficznej jest odbierana przez klientów jako uatrakcyjnienie, odświeżenie oferty, która już w poprzedniej formie się opatrzyła klientom. Należy mieć na uwadze, że oba znaki mają formę etykiety. Mimo tych argumentów, poświadczonych dowodami Urząd Patentowy RP nie dopatrzył się działania w złej wierze ze strony uprawnionego z rejestracji znaku towarowego nr [...], z czym skarżąca nie mogła się zgodzić.

Zdaniem skarżącej jej znak, jako używany od wielu lat, był powszechnie znany, a więc rejestracja znaku [...]naruszała art. 132 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Ta powszechna znajomość znaku [...] była przez skarżącą wykazywana reklamami, publikacjami w prasie na targach i imprezach handlowych oraz sportowych. Znak skarżącej był kojarzony z jej wyrobem, na co wskazywały publikacje, materiały reklamowe oraz wyniki testów i ankiet. Dowodem na to, że znak skarżącej był znany w Polsce więcej niż połowie odbiorców jej wód, były reklamy znaku na imprezach sportowych i faktury sprzedaży. To, że skarżąca nie przeprowadziła stosownych badań rynku na powyższe okoliczności wynika z tego, że znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej na skutek nieuczciwych działań firmy D., która zalega jej ze spłatą ok. 50 000 zł. Natomiast Urząd Patentowy pominą wcześniejsze badania rynku na powszechną znajomość znaku skarżącej.

Skarżąca postawiła również zarzut naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 2 p.w.p. podkreślając, że wbrew stanowisku organu towary oznaczane oboma znakami nie są podobne, gdyż są identyczne. Zatem użycie w znaku przeciwstawionym wyrażenia KAZIMIERZ w sposób bardzo wyeksponowany stanowi o podobieństwie tych znaków. Podobieństwo to sugeruje nabywcom, że znak D. stanowi modyfikację znaku skarżącej. Sugerowanie przez organ, że element KAZIMIERZ jest pomniejszony w odbiorze przez wyrażenie TWÓJ, zdaniem skarżącej nie zmienia istotnego podobieństwa obu oznaczeń. Użycie w przeciwstawionym znaku w jego grafice krajobrazu miasta Kazimierza Dolnego nawiązuje do grafiki znaku skarżącej, co sprawia, że odbiorcy mają utwierdzać się w przekonaniu, że znak spółki D. jest odmianą znaku skarżącej. Wskazując na orzeczenie ETS w sprawie LLOYD przeciw KLIJSEN podkreślano, że samo podobieństwo fonetyczne oznaczeń może powodować zaistnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Natomiast Urząd Patentowy powołując się na oświadczenie skarżącej z dnia 5 stycznia 2006 r. pominął fakt, że było ono wiążące jedynie na okres trwania umowy, a spółka D. obiecywała przedłużenie tej umowy.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wnosił o jej oddalenie. Zdaniem organu na potwierdzenie zarzutu skarżącej o przeprowadzonych testach, ankietach i sondażach na powszechną znajomość jej znaku brak jest dowodów w materiale przedłożonym w postępowaniu administracyjnym. Za jedyny taki materiał można by uznać kopię strony [...] z dnia 2 sierpnia 1996 r. z tabelą wód mineralnych gdzie woda KAZIMIERZ ZDRÓJ otrzymała ocenę bardzo dobrą w kategorii wynik ocen i jakość opakowania. Na podstawie tej wzmianki nie można przyjąć argumentu o powszechnej znajomości znaku skarżącej. Odnosząc się natomiast do podobieństwa oznaczeń organ stwierdził, że warstwa graficzna wyraźnie znaki te różnicuje, pomimo podobieństwa elementów KAZIMIERZ i KAZIMIERZ ZDRÓJ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.

Prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione, w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa (art. 164 p.w.p.). Badając zatem skuteczność wniosku skarżącej należało rozważyć w pierwszej kolejności, czy posiadała interes prawny z jego wystąpieniem.

Interes prawny jest jedynie przesłanką legitymującą do wszczęcia postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego albo do dopuszczenia do postępowania. Nie przesądza natomiast o zasadności takiego wniosku (skargi). Dowodzeniu istnienia bądź braku interesu prawnego nie służą zatem argumenty i dowody przemawiające za zasadnością bądź niezasadnością żądań zawartych we wniosku lub skardze. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie prawniczym przyjmuje się na ogół zgodnie, że stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia prawdopodobnego związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (np. decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację materialnoprawną tego podmiotu. Ten związek uzasadnia domaganie się przez zainteresowanego m. in. przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności przez organ administracyjny (sąd administracyjny) mającej na celu zapewnienie ochrony jego praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenie aktu do stanu zgodnego z prawem (por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie II GSK 1111/08).

Skarżąca, powołując się na art. 131 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 oraz na art. 132 ust. 2 pkt 2 i ust. 1 pkt 2 p.w.p., wykazywała swój interes prawny identycznością towarów oznaczanych oboma znakami towarowymi i kolizyjnym podobieństwem obu znaków, co sprawiało ryzyko wprowadzania odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Podkreślała również, iż znak przeciwstawiony został zgłoszony w złej wierze, sprzecznie z porządkiem prawnym w warunkach powszechnej znajomości jej oznaczenia. Zatem w ocenie Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo ustalił, że po stronie skarżącej występował interes prawny do zgłoszenia wniosku o unieważnienie znaku spółki D. W świetle bowiem wymienionych przepisów i faktu posiadania przez skarżącą prawa ochronnego na jej znak towarowy, decyzja Urzędu o rejestracji znaku przeciwstawionego mogła mieć wpływ na sytuację materialnoprawną skarżącej.

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów należ stwierdzić, iż Urząd Patentowy właściwie ustalił, że znak przeciwstawiony spółki D. o treści NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO TWÓJ... KAZIMIERZ WODA GAZOWANA [...] nie narusza przepisu art. 131 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Znak w swej treści nie narusza porządku publicznego lub dobrych obyczajów, a jedynie do treści znaku można odnieść zarzuty wymienione w tym przepisie.

Również w ocenie Sądu w składzie orzekającym znak spółki D. nie został zgłoszony z naruszeniem art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Skarżąca nie wykazała by jej oznaczenie KAZIMIERZ ZDRÓJ NATURALNA WODA MINERALNA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO, [...], aczkolwiek zgłoszone z wcześniejszym pierwszeństwem w stosunku do znaku przeciwstawionego, było w dacie zgłoszenia powszechnie znane. W tym zakresie Urząd Patentowy dokonał prawidłowych ustaleń stwierdzając, że skarżąca nie wykazała powszechnej znajomości jej znaku. Nie wykazała bowiem, by jej znak był znany na większości terytorium Polski co najmniej połowie grupy odbiorców tego rodzaju towarów i kojarzony z konkretnym wyrobem. Wskazywane przez skarżącą dokumenty potwierdzały jedynie fakt reklamowania wody, przy czym niektóra z reklam (Kazimierz Zdrój) np. na koszulkach sportowców nie odnosiła się bezpośrednio do produktów skarżącej, bowiem mogła być rozumiana np. jako reklama uzdrowiska. Inne przedkładane dowody na powszechność znaku skarżącej nie spełniały kryteriów znajomości jej znaku przez wymaganą populację odbiorców jej wyrobów. Stanowiły potwierdzenie wystawiania tych produktów i ich sprzedaży co nie mogło dawać podstawy do wywodzenia argumentu o powszechnej znajomości znaku skarżącej. Sama skarżąca przyznawała, że ze względu na brak środków finansowych, dowodów na powszechną znajomość jej oznaczenia – testów i rankingów sprzedaży - nie mogła przedłożyć.

Przechodząc do zarzutu z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. należy stwierdzić, że Urząd Patentowy z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 133 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie przeprowadził stosownych ustaleń i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego oraz nie ocenił czy okoliczność wskazana w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. została udowodniona, nie przedkładając jednocześnie pełnych wskazań co do zasadności swojego rozstrzygnięcia, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie udziela się bowiem prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym (art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.).

Jest poza sporem, że towary oznaczane oboma znakami towarowymi są podobne. Przyznaje to Urząd Patentowy w swoich ustaleniach stwierdzając, że znak spółki [...] służy do oznaczania towarów w klasie 32: wody mineralne i gazowane, napoje bezalkoholowe, napoje i soki owocowe i warzywne, syropy do napojów, natomiast znak towarowy skarżącej [...] służy do oznaczania wód mineralnych, wód gazowanych i napojów bezalkoholowych. Zauważenia przy tym wymaga, że towary oznaczane znakiem skarżącej w całości są identyczne z częścią towarów oznaczanych znakiem przeciwstawionym (wody mineralne i wody gazowane oraz napoje bezalkoholowe).

Jeżeli zatem występuje tożsamość towarów oznaczanych danymi znakami towarowymi lub ich niezaprzeczalne podobieństwo, to dla wykluczenia prawdopodobieństwa ryzyka wprowadzania ich odbiorców w błąd co do pochodzenia koniecznym jest, by ryzyko to wykluczało jak najmniejsze podobieństwo znaków towarowych, którymi te towary są oznaczane. Najwłaściwszym natomiast jest by pomiędzy takimi znakami podobieństwo nie występowało. Przy czym kwestia konstrukcji znaku z późniejszym pierwszeństwem jest zasadniczą przesłanką do wykluczenia zarzutu z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., bowiem zgłaszający znak później działa wyłącznie na własne ryzyko spotkania się z tym zarzutem. Ryzyko skojarzenia znaku skarżącej ze znakiem przeciwstawionym, w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., nie stanowi samodzielnej przeszkody rejestracyjnej znaku z późniejszym pierwszeństwem, dlatego należy go rozpatrywać w relacji do funkcji ochrony oznaczenia pochodzenia. W ocenie Sądu skarżąca wykazała, iż przynajmniej na runku lokalnym, na tym samym na którym funkcjonuje znak spółki D., jej znak towarowy był kojarzony przez odbiorców towarów jako oznaczający towary z jej przedsiębiorstwa. Zatem wprowadzenie następnego oznaczenia dla takich samych (niewątpliwie zasadniczo podobnych) towarów może w świadomości odbiorców tych towarów zostać przyjęte, jako odmiana tego towaru lub (jeżeli nabywcy wczytają się w nazwę producenta) jako informacja o powiązaniach organizacyjnych czy prawnych obu producentów. Może zatem zaistnieć ryzyko zaistnienia błędu w śród nabywców co do pochodzenia. Natomiast Urząd Patentowy, z naruszeniem wymienionych przepisów postępowania, nie przeprowadził głębszej analizy tej okoliczności.

Urząd Patentowy ocenił, że znaki w warstwie słownej są podobne. Oba zawierają wyrażenie Kazimierz umieszczone w taki sposób, że przede wszystkim ono jest eksponowane na etykietach. Oba znaki są znakami słowno graficznymi. Zatem odbiorca w pierwszej kolejności zwraca uwagę na wyrażenie słowne, którym najbardziej czytelnym jest Kazimierz i Kazimierz Zdrój. Wyrażenie Kazimierz jest szczególnie wyeksponowane w znaku spółki D. w związku z tym, że to samo słowo w znaku z wcześniejszym pierwszeństwem również jest najbardziej czytelne, oba znaki tym wyrażeniem nie są odróżnialne co do pochodzenia. Urząd Patentowy zwrócił przy tym uwagę na stwierdzenia skarżącej o zaprzestaniu używania na etykietach słowa Zdrój, jako że Kazimierz Dolny, do którego odwołuje się słowo Kazimierz, nie jest uzdrowiskiem. W znaku przeciwstawionym z boku nad słowem Kazimierz występuje słowo Twój, jednakże jak przyznaje to organ administracji jest ono mało czytelne, dlatego najbardziej ekspozycyjnym, jako wychodzącym nawet poza ramy znaku, pozostaje słowo Kazimierz. To więc co łączy w zakresie podobieństwa słownego oba znaki jest słowo Kazimierz. Powyższe daje podstawę do stwierdzenia, iż tym bardziej wyrażenie Kazimierz nie jest elementem odróżniającym te znaki, a w szczególności znak spółki D. W dacie rejestracji okoliczność ta była znana Urzędowi Patentowemu i w zaskarżonej decyzji również faktu tego nie negował stwierdzając, że przede wszystkim grafika obu znaków towarowych przesądziła o ich braku kolizyjnego podobieństwa. Urząd Patentowy uznał, że znaki przeciwstawione cechuje "pewne" podobieństwo ze względu na użycie w obu znakach nazwy miasta Kazimierz, jednakże nie zważył dlaczego, pomimo tego "pewnego" podobieństwa co do wyrażenia Kazimierz oba znaki uznał za niepodobne w zakresie słownym. Jeżeli bowiem w znaku spornym o braku podobieństwa miało decydować użycie (mało widocznego) słowa Twój, to dlaczego temu słowy przydano walor odróżniający. Także odwrotnie, jeżeli w znaku skarżącej elementem odróżniającym miało być wyrażenie Zdrój, to również w tym zakresie Urząd Patentowy powinien przedstawić swoje rozważania dlaczego to wyrażenie w jego ocenie nadawało znakowi skarżącej walor odróżniający. W tym zakresie Urząd Patentowy jedynie okoliczności te powołał w uzasadnieniu bez ich głębszej analizy, czego także nie można uznać za spełniające wymagania wymienionych przepisów postępowania i to w stopniu, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Opisując grafikę obu znaków towarowych organ administracji uznał, że jest ona odróżnialna przez odmienną kolorystykę znaków i koncepcje graficzne. Grafika znaków stanowi tło dla wyrażenia Kazimierz. Jeżeli zatem ma decydować o braku podobieństwa między znakami, to powinna być na tyle odmienna by wyraźnie podobieństwa te niwelować. Oceniając odmienność grafiki w przeciwstawionych znakach towarowych Urząd Patentowy dokonał tej oceny z naruszeniem art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Nie odniósł się bowiem do faktu, iż w obu oznaczeniach występuje ten sam element krajobrazowy. W znaku skarżącej jest to jeden element, który w znaku przeciwstawionym został umieszczony centralnie. Zatem według ustaleń organu administracji w obu znakach występuje ten sam element krajobrazu miasta Kazimierz, przy czym w znaku skarżącej występuje jako element jedyny. Stwierdzając o braku podobieństwa szaty graficznej pomiędzy oboma znakami Urząd Patentowy nie wypowiedział się jakie to istotne znaczenie dla braku podobieństwa miało to, że element krajobrazu w znaku skarżącej został umieszczony w owalnym obwodzie, a w znaku spółki D. nie został w ten sposób skonfigurowany. Faktem jest, że w znaku spółki D. w części górnej i dolnej zostały umieszczone dodatkowo dwa widoki krajobrazowe. Faktem jest jednak i to, że w oznaczeniu tym występuje element krajobrazu zawarty jako jedyny w znaku skarżącej. W połączeniu zatem z eksponowanym słowem Kazimierz (Kazimierz Zdrój) spółka D. spotkała się z zarzutem skarżącej z art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. o zgłoszeniu znaku przeciwstawionego w złej wierze. Nie udziela się bowiem praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony.

W tym miejscu należałoby zwrócić uwagę na okoliczności podnoszone przez skarżącą o współpracy ze spółką D. przy wykorzystaniu oznaczenia Kazimierz. Zdaniem organu administracji umowa ta nie miała znaczenia w sprawie, gdyż nie określała dosłownie znaku skarżącej, nie podawała numeru jego rejestracji, a przede wszystkim zakończyła się przed zgłoszeniem znaku przez spółkę D. Okoliczności te nie zmieniają faktu użycia przez spółkę w zgłoszonym znaku zarówno słowa Kazimierz, jak i elementu krajobrazu takiego jak w znaku skarżącej. Spółce istotnie nie można zarzucić by własną rejestracją dążyła do zablokowania znaku skarżącej lub wyłącznie dążyła do jakiej rekompensaty finansowej. Jednakże Urząd Patentowy, z naruszeniem już wymienionych przepisów postępowania co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie zważył tego, czy dla złej wiary miały znaczenie okoliczności umieszczenia w znaku przeciwstawionym zarówno wyrażenia Kazimierz, jak i umieszczenie centralnie elementu krajobrazowego występującego jako jedyny w znaku skarżącej. Urząd Patentowy nie zważył tego jakie znaczenie miał fakt, że przed zgłoszeniem znaku NATURALNA WODA ŹRÓDLANA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO TWÓJ... KAZIMIERZ WODA GAZOWANA [...] poprzednik prawny skarżącej używał w obrocie znaku z takimi elementami, czego nie zaprzecza uczestnik postępowania, iż o tym wiedział, jak i również to, że poprzednik skarżącej znakiem towarowym KAZIMIERZ ZDRÓJ NATURALNA WODA MINERALNA Z KAZIMIERSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO, [...] wcześniej samodzielnie zapewnił temu znakowi pewną pozycję na rynku, na którym obecnie działa również spółka D.

Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji przydawał wagę oświadczeniu skarżącej z dnia 5 stycznia 2006 r. o tym, że zgłoszony wówczas przez D. sp. z o.o. znak towarowy nie narusza jej praw. Należy zatem zwrócić uwagę, że jak wynika z akt administracyjnych stanowiących ustalenia organu, skarżąca złożyła to oświadczenie na czas trwania umowy zawartej w dniu złożenia tego oświadczenia (5 stycznia 2006 r.). Umowa ta została wypowiedziana przez spółkę D. pismem z dnia 23 stycznia 2007 r. z dniem 31 lipca 2007 r., a więc z datą na rok po otrzymaniu rejestracji spornego znaku. Podnosząc więc tę okoliczność Urząd Patentowy nie wyraził stanowiska, jakie znaczenie miała ona dla dokonanego rozstrzygnięcia.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 4 p.p.s.a.