Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 352/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: par. 13-14
journal: Dz.U. 2000 nr 116 poz 1222
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2000 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 marca 2009 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego B. P. kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] i określił S.M. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie [...].

Z uzasadnienia decyzji Organu odwoławczego wynika, że S.M. w 2003r. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą "U" z siedzibą w P., która według oświadczenia podatnika polegała na zakupie żywca wieprzowego i jego uboju i rozbiorze oraz handlu artykułami spożywczymi. Działalność ta podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych z obowiązkiem prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W wyniku kontroli stwierdzono, że podatnik zaniżył przychód o kwotę [...] stanowiącą niezaewidencjonowany przychód ze sprzedaży świeżego kurczaka, który według podatnika stanowił ubytki biologiczne i mechaniczne. Stwierdzono też zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] wynikającą z błędnego podliczenia i kwotę [...] wynikającą z błędnego zaliczenia do zakupu towarów handlowych wydatku na zakup soli peklującej, soli kamiennej, pieprzu naturalnego, zamiast do kosztów pozostałych.

Powyższe ustalenia stanowiły podstawę rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, który określił S.M. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie [...].

Od decyzji tej podatnik wniósł odwołanie w którym domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I instancji lub o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez umorzenie postępowania. W uzasadnieniu odwołania podatnik wskazał, iż rejestr ubytków, potwierdzający występowanie ubytków naturalnych przy sprzedaży świeżego kurczaka, które odbierane były przez zakład utylizacji "R" powinien być uznany za rzetelny i prawdziwy. Podatnik wyjaśnił, że braki ilościowe drobiu wystąpiły w związku z ubytkiem biologicznym i mechanicznym, ponieważ zakupiony drób jest mrożony i wilgotny co powodowało powstanie istotnych ubytków. Podatnik wskazał też, że zgodnie z obowiązującymi przepisami Organ I instancji winien uznać ubytki przynajmniej w wysokości 10%. Ponadto podatnik zarzucił Organowi I instancji, że do kosztów uzyskania przychodów nie zaliczył kwot wynikających z rachunków za energię około [...], za wodę około [...], a także z tytułu modernizacji zakładu (malowanie na wiosnę i jesienią) około [...].

Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Organu I instancji w całości i określił S.M. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie [...]. Przesłanką tego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że ustalone w zaskarżonej decyzji zawyżenie kosztów uzyskania przychodów wynikało jedynie z błędnych podliczeń matematycznych podatkowej księgi przychodów i rozchodów i nie miało wpływu na wysokość określonej podstawy opodatkowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący S.M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jako niezgodnej z prawem z uwagi na niewyjaśnieni wszelkich okoliczności sprawy mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Uzasadniając skargę skarżący stwierdził, iż Organ podatkowy odwoławczy nie wykazał, że brak ilościowy drobiu wystąpił z winy podatnika i podkreślił, że jedynym argumentem tego Organu jest to, że rejestr odpadów poubojowych został sporządzony pod konkretne ustalenia kontroli. Nadto skarżący zarzucił, że w sprawie nie została wyjaśniona okoliczność zwrotu kurczaków przez poszczególne firmy co wynika z faktur będących w posiadaniu skarżącego.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W rozpatrywanej sprawie w wyniku badania podatkowej księgi przychodów i rozchodów Organ podatkowy stwierdził, że księga ta prowadzona jest nierzetelnie, ponieważ podatnik nie wykazał w pełni uzyskanego przychodu za 2003r. W tym zakresie część księgi nie została uznana za dowód tego co wynika z zawartych w niej zapisów. Po uzupełnieniu danych wynikających z księgi podatkowej dowodami uzyskanymi w trakcie postępowania podatkowego organu I instancji stosownie do art. 23 § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa odstąpił od określenia podstaw opodatkowania w drodze oszacowania. Sporną pozycją w niniejszej sprawie jest zaniżenie przychodu o kwotę [...]. Kwota ta odpowiada niezaewidencjonowanemu przychodowi ze świeżego kurczaka. W wyjaśnieniach do ustaleń zawartych w protokole z kontroli podatkowej skarżący wskazał, iż brak ilościowy drobiu wystąpił w związku z ubytkami biologicznymi i mechanicznymi, gdyż zakupiony drób był mrożony i wilgotny co powodowało powstawanie istotnych ubytków.

Skarżący twierdził też, że część zakupionego drobiu uległa zepsuciu i nie nadawała się do dalszej odsprzedaży i była odbierana przez firmę "R" – R.M.

Do powyższych wyjaśnień skarżący dołączył rejestr odpadów poubojowych z 2003r.

Organ odwoławczy trafnie nie uznał tych wyjaśnień za przekonywujące ponieważ skarżący nie sporządzał żadnych protokołów na przeterminowane lub zepsute partie zakupionego kurczaka. Wprawdzie R.M. potwierdził, że odbierał odpady z "U" S.M., ale ilości odebranych odpadów nie pamięta, natomiast podczas przesłuchania w dniu 25.09.2006r. zeznał, że odbierał odpady z firmy S.M. dwa razy w miesiącu w zależności od potrzeb. Potwierdził też dane wynikające z przedstawionego mu rejestru odpadów. Jednakże słusznie Organ odwoławczy nie dał wiary wyjaśnieniom S.M. oraz zeznaniom R.M.. Przede wszystkim dlatego, że skarżący nie posiadał żadnych dokumentów czy protokołów dokumentujących ubytki mięsa i wędlin, a rejestr odpadów poubojowych został dostarczony w dniu 14.12.2005r. tj. po doręczeniu skarżącemu protokołu z kontroli, które nastąpiło w dniu 30.11.2005r. Zaznaczyć należy, że towar w postaci kurczaków skarżący kupował pod konkretne ustne zamówienie odbiorców i w ilościach przez nich podanych. Jeśli chodzi o zeznania R.M. to trudno dać wiarę jego twierdzeniom w sytuacji kiedy nie posiadał ewidencji dokumentów handlowych.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut strony skarżącej, że Organy podatkowe nie wyjaśniły, iż kontrahencie skarżącego dokonywali zwrotów kurczaków do jego firmy. Jak bowiem wyjaśniono, Przedsiębiorstwo "T" Sp. z o.o. i Hurtownia "A" – kupujący świeże kurczaki nie potwierdziły faktu występowania zwrotów. Natomiast firma kupiecka "Ż" stwierdziła, iż dokonywała zakupów towarów handlowych w firmie S.M., ale było to przede wszystkim mięso wieprzowe, wołowe i inne wyroby mięsne, zaś zakupu kurczaków nie stwierdzono. W tych okolicznościach twierdzenie skarżącego nie mogło być uwzględnione co do kwestii dokonanych zwrotów.

Podkreślić też należy, że Organy podatkowe uwzględniły naturalne ubytki w działalności tego rodzaju ją prowadzi skarżący w wysokości 10%.

Wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 193 § 1; § 2 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, księgi podatkowe powinny być prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy. Rzetelne są te księgi, w których zapisy są zgodne ze stanem rzeczywistym. Stosownie zaś do § 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2000r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U Nr 116 poz. 1222 ze zm.), zapisy w księdze podatkowej powinny być dokonywane w sposób staranny na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów, a podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe oraz inne dowody wymienione w § 13 i 14 stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem.

Jak trafnie podkreślił Organ odwoławczy występowanie ubytków naturalnych należy do zdarzeń gospodarczych, mających wpływ na ustalenie podstaw opodatkowania, z tego też powodu ich dokumentowanie i ewidencjonowanie jest obowiązkiem podatnika.

Zważywszy na powyższe należało uznać skargę za niezasadną, bowiem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób i w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego w oparciu o którąkolwiek z podstaw prawnych wskazanych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga zatem została oddalona na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy.