Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 435/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 marca 2005r. sygn. akt II SA/Gd 2375/01 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 czerwca 2001r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 marca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 2375/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania skarżącemu B. S. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał m.in., iż dochód skarżącego na osobę miesięcznie wynosi 3.034,43 zł, a ponadto ma on oszczędności w wysokości 38.885,02 zł i 117,41 EURO, co oznacza, że jest w stanie ponieść koszty postępowania w postaci wynagrodzenia adwokata.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył B. S., podnosząc, że nie może uszczuplać gromadzonych przez całe życie oszczędności, które stanowią zabezpieczenie dla niego oraz jego syna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że skarżący nie wykazał, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż wskazany dochód umożliwia w pełni poniesienie takich wydatków bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Ocenie tej nie można zarzucić, że jest niesłuszna, albowiem stosunkowo wysokie dochody wnioskodawcy oraz zgromadzone oszczędności uniemożliwiają przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.