Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 428/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.  50, art. 51
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Anna Siedlecka Protokolant referent Ewa Trojan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi A.B.-K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy ogrodzenia terenu oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], podjętą na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23; dalej "K.p.a."), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy ogrodzenia terenu działki nr [...], AM 5, obręb B. przy ul. [...] we W., polegającej na montażu bramy wjazdowej na teren tej nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 25 stycznia 2016 r. wpłynęła skarga na wykonanie przez właścicieli nieruchomości przy ul. [...] parkingu w odległości około 2,5m od okien mieszkania skarżącej oraz wykonanie bramy wjazdowej w miejscu uprzednio istniejącego ogrodzenia nieruchomości. Wobec powyższego pracownicy PINB w dniu 17 marca 2016 r. przeprowadzili kontrolę, w toku której stwierdzono, że na terenie działki nr [...] dostęp istnieje poprzez bramę wjazdową, dwuskrzydłową, otwieraną do wnętrza nieruchomości oraz furtkę usytuowaną na sąsiedniej działce. Brama jest metalowa, w kolorze zielonym. Skrzydła bramy są symetryczne, o szerokości 1,65 m i wysokości 1,37 m. Szerokość w świetle przejazdu bramy wynosi 3,2m. Skrzydła bramy oparte są na słupach stalowych zakotwionych w gruncie. Słupy przytwierdzone są do granitowych murków o wymiarach w rzucie 40 cm na 20 cm. Murki są stabilne i nie odchylone od pionu. Furtka nie domyka się w zamku. Od strony frontowej nieruchomości wykonane jest utwardzenie terenu kostką brukową na powierzchni 2,4 m na 3,28 m oraz w dwóch pasach, jeden pas o szerokości 68 cm i długości 5,17 m (długość pasa mierzono do chodnika ul. [...], czyli również na części powierzchni o wymiarach 2,4 m na 3,28 m), drugi pas posiada szerokość 1,04 m i długość 15,2 m. Utwardzony teren posiada spadek w kierunku ulicy i terenu zielonego działki nr [...]. Na terenie nieruchomości brak jest wydzielonego oznakowaniem poziomym czy pionowym miejsca postojowego dla samochodów. W dacie kontroli nie zaparkował tu żaden pojazd.

Do protokołu z kontroli współwłaściciel działki nr [...] wniósł oświadczenie, że utwardzenie terenu działki zostało wykonane przez współwłaścicieli w 2011 r. na podstawie dokonanego zgłoszenia przyjętego przez organ administracji architektoniczno-budowlanej bez sprzeciwu, co zostało potwierdzone zaświadczeniem z dnia 27 czerwca 2011 r. nr [...]. Natomiast brama wjazdowa została wykonana przez poprzedniego właściciela w latach 1992-1993, na potwierdzenie czego załączył do protokołu oświadczenie A.B.-U.. Obecny współwłaściciel dodał, że w 2012 r. wykonał renowację bramy polegającą na oczyszczeniu jej z rdzy i pomalowaniu. Współwłaściciel nieruchomości przy ul. [...] wniósł do protokołu oświadczenie, że Państwo M. w 2012 r. wykonali bramę wjazdową w obecnym kształcie, przed tą przeróbką też była brama, ale inna, a w latach 90-tych był płot. Dodał, że brama wjazdowa w latach 90-tych została wykonana przez poprzedniego właściciela działki nr [...] bez zezwolenia. Murki przy bramie nie są granitowe, lecz z lastriko. Dodał, że murek z lastriko jest odkształcony przy furtce (odległość od murka nie jest jednakowa na wysokości furtki).

Po analizie ustaleń z czynności kontrolnych PINB stwierdził, że na terenie działki nr [...] nie wykonano robót budowlanych związanych z budową parkingu, gdyż nie wydzielono tu żadnego miejsca postojowego. Wykonano natomiast roboty budowlane polegające na utwardzeniu terenu nieruchomości. Ponadto wykonano roboty polegające na przebudowie ogrodzenia nieruchomości.

Korzystając z ogólnodostępnych fotomap na stronie internetowej www.google.pl/ maps (street view) organ pierwszej instancji ustalił, że na mapie z 2011 r. na działce nr [...] widnieje brama w tym samym kształcie co obecnie. Zatem Państwo M. nie wykonali w 2012 r. robót budowlanych polegających na przebudowie bramy wjazdowej. PINB uznał za wiarygodne (na postawie oświadczeń współwłaścicieli działki nr [...] i nieruchomości przy ul. [...] oraz poprzedniego właściciela działki nr [...]), że brama została wykonana w latach 1992-1993, tj. w dacie obowiązywania innych niż obecnie przepisów.

Mając na uwadze powyższe, organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy ogrodzenia terenu działki nr [...], AM-5, obręb B. przy ul. [...] we W. polegającej na montażu bramy wjazdowej na teren powyższej nieruchomości. Odrębnym zaś postępowaniem administracyjnym objął natomiast roboty budowlane polegające na utwardzeniu terenu części powyższej nieruchomości.

Odnosząc się do robót budowlanych polegających na przebudowie ogrodzenia terenu, PINB stwierdził, że poprzednio w miejscu obecnej bramy istniała siatka i cokół grodzenia. W latach 1992-1993 rozebrano wypełnienie przęsła ogrodzenia, czyli cokół, i metalową siatkę i w miejsce siatki i cokołu wstawiono metalową bramę dwuskrzydłową. Do istniejących murków ogrodzeniowych przymocowano stalowe słupy (ceowniki stalowe), słupy stalowe ponadto zakotwiono w gruncie. Ceownik przy murku od strony furtki złączono z metalową listwą okalającą murek po obwodzie pionowym. Roboty te zostały wykonane w dacie obowiązywania przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229; zwanej dalej "Prawem budowlanym z 1974 r.") oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego.

W aktach archiwalnych organu administracji architektoniczno-budowlanej brak jest pozwolenia na przebudowę ogrodzenia obejmującą wykonanie bramy, co oznacza, że wykonana została bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zgodnie z procedurą postępowania opartego na przepisach art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (zwanej dalej "Pr.bud.") organ nadzoru budowlanego stwierdzając wykonywanie robót bez wymaganego pozwolenia na budowę - wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych (w przypadku gdy nie są zakończone), a następnie nakazuje zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Z uwagi na zakończenie robót budowlanych związanych z przebudową ogrodzenia PINB uznał, że niezasadne było ich wstrzymywanie.

Wykonane ogrodzenie w formie bramy wjazdowej nie narusza – zdaniem PINB - warunków technicznych obowiązujących w dacie jego wykonania określonych w § 278 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Bramę wykonano wzdłuż chodnika ulicy, w linii istniejącego ogrodzenia nieruchomości i nieruchomości sąsiednich, brama nie ogranicza dostępu światła słonecznego do sąsiedniej działki, ani nie utrudnia naturalnego spływu wód opadowych, jest zharmonizowana z otoczeniem, wykonana z materiałów odpornych na wpływy atmosferyczne i nie posiada na wysokości mniejszej niż 2 m drutu kolczastego, tłuczonego szkła i podobnych materiałów. Ponadto, jak wynika ze stanowiska Miejskiego Konserwatora Zabytków (pismo z dnia 6 czerwca 2016 r.) przebudowa przedmiotowego ogrodzenia nie budzi zastrzeżeń w kontekście zasad ochrony konserwatorskiej wpisanego do rejestru zabytków zespołu urbanistycznego osiedla B..

W związku z powyższym PINB nie miał podstaw do nałożenia obowiązku wykonania robót bądź innych czynności na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. Nie można nakazać zaniechania dalszych robót budowlanych, gdyż roboty zostały zakończone. Z uwagi na wykonanie ogrodzenia poprawnie techniczne, w sposób nie naruszający obowiązujących w dacie jego budowy przepisów techniczno-budowlanych oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, brak jest również podstaw do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Stwierdzając brak istnienia czynności bądź robót budowlanych mających na celu doprowadzenie wykonanych samowolnie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w trybie art. 51 ust. 1 Pr. bud. postanowiono umorzyć prowadzone postępowanie na podstawie art. 105 § 1 K.p.a.

Odwołanie od tej decyzji wniosła A.B.-K., po rozpatrzeniu którego D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego we W. wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...], którą – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Po analizie zgromadzonego materiału dowodowego organ drugiej instancji stwierdził, że postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Ponadto, z przedłożonej przez współwłaściciela działki nr [...] oceny technicznej bramy, sporządzonej przez tech. M.G. posiadającego uprawnienia w specjalności architektonicznej, a także konstrukcyjno-budowlanej wynika, że słupki ogrodzeniowe nie wykazują odchyleń od pionu. Zarówno słupki i brama są stabilne. Brama może być użytkowana zgodnie z przeznaczeniem, nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia. Z uwagi na wykonanie tego ogrodzenia poprawnie technicznie, w sposób nie naruszający obowiązujących w dacie budowy przepisów prawa jak i ustawy o ochronie zabytków oraz zgodnie ze sztuką budowlaną PINB prawidłowo – zdaniem DWINB - umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.

Odnosząc się do treści odwołania organ stwierdził natomiast, że nie wnosi ono nowych okoliczności istotnych dla sprawy. Strona skarżąca podnosi zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie przysługującego stronie prawa na wniesienie wniosków lub zarzutów dotyczących zgromadzonego materiału dowodowego lub zgłoszenia nowych okoliczności nieznanych organowi. Niewątpliwym jest, że PINB powinien wstrzymać się z wydaniem decyzji administracyjnej do czasu upłynięcia terminu na zgłoszenie uwag na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. Rozstrzygnięcie wydane przez organ drugiej instancji dotyczy dwóch kwestii - rozpoznania i rozstrzygnięcia po raz drugi sprawy oraz ustosunkowania się do zarzutów zawartych w odwołaniu złożonym przez stronę. W ocenie organu odwoławczego pismo skarżącej z dnia 17 września 2016 r. skierowane do PINB nie wnosi nowych okoliczności dotyczących sprawy. Argumenty dotyczące utwardzenia terenu nie są trafne w związku z tym, że postępowanie administracyjne jest prowadzone w sprawie przebudowy ogrodzenia terenu działki nr 25/2, które polegało na montażu bramy wjazdowej na teren tej nieruchomości.

W skardze na powyższą decyzję A.B.-K. wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie prawa procesowego poprzez niewzięcie pod uwagę faktu, że oświadczenie A.B.-U. z dnia 16 stycznia 2016 r. nie polega na prawdzie, jest niezgodne ze stanem faktycznym i napisane na pożytek Z. i W. M.. W wyniku tego nie zostały poczynione prawidłowe ustalenia faktyczne, co w konsekwencji prowadzi do obowiązku posłużenia się przez urząd innymi przepisami prawnymi jak również wskazuje na pominięcie faktu konieczności uzyskania zezwolenia wydanego przez zarządcę dróg publicznych zarówno na lokalizację jak i samo wykonanie drogi dojazdowej do posesji z drogi publicznej oraz pominięcie stanowiska współwłaściciela nieruchomości, który nie wyraził zgody na montaż bramy w ogrodzeniu stanowiącym współwłasność (zarówno w latach 90-tych jak i obecnie).

W odwołaniu skarżąca m.in. podniosła zarzut niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, niewłaściwą kwalifikację robót budowlanych, zaniechanie wydania nakazu rozbiórki oraz odstąpienie od badania kwestii posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do odwołania skarżąca załączyła kopię oświadczenia A.B.-U. z dnia 9 lipca 2016 r. oraz dwa pisma, tj. z dnia 15 września i 7 października 2004 r., z których wynika, że treść oświadczenia A.B.-U. z dnia 9 lipca 2016 r. nie polega na prawdzie. A.B.-U. wykonała bramę wjazdową w latach 1998-2002 bez utwardzenia terenu, a nie jak wskazała w latach 1992-1993. W związku z pominięciem przez DWINB tego dowodu do skargi skarżąca dołączyła kopie oświadczeń sąsiadów, które dotyczą informacji o okresie dokonania przebudowy ogrodzenia na bramę wjazdową na teren nieruchomości przy ul. [...], tj. A.J. mieszkającej naprzeciw tej nieruchomości oraz W.Sz. mieszkającego tuż obok nieruchomości.

Wobec powyższego brama wjazdowa została wykonana pod koniec lat 90-tych i przerobiona w 2011 r. Brama została zmieniona, a nie - jak podała Z.M. - jedynie wyczyszczona i wymalowana. Ponadto dokonano utwardzenia terenu w formie miejsca parkingowego z kostki brukowej przeznaczonej do przejazdu samochodów a nie z kostki przeznaczonej dla pieszych. Powyższa zmiana ogrodzenia na bramę wjazdową została dokonana bez pozwolenia na budowę, bez pozwolenia współwłaściciela nieruchomości oraz bez zgody zarządcy dróg publicznych. Skarżąca nie wyrażała i nie wyraża zgody na to, aby brama wjazdowa obejmowała teren tzw. współwłasności. Inwestor powinien również uzyskać zezwolenie, w drodze decyzji administracyjnej (zgodnie z art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych), zarządcy drogi na lokalizację i budowę zjazdu indywidualnego z drogi publicznej.

W wyniku opisanych działań nastąpiła zmiana sposobu użytkowania terenu bez zezwolenia i niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W chwili obecnej należy te dwie kwestie rozpatrywać łącznie, tj. kwestię bramy wjazdowej i jej lokalizację z utwardzeniem teren. Nienakazanie przywrócenia ogrodzenia do stanu pierwotnego, tj. nakazanie rozbiórki bramy zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr.bud. spowodowało naruszenie interesu prawnego i materialnego skarżącej. Tym samym naruszono również przepisy § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Akceptacja samowoli budowlanej poprzez umorzenie postępowania administracyjnego w przypadku gdy wielokrotnie zostało naruszone prawo jest niedopuszczalna.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Obecna na rozprawie współwłaścicielka nieruchomości wniosła o oddalenie skargi i wyjaśniła, że wraz z mężem przeprowadziła remont bramy garażowej, bo była w nienajlepszym stanie technicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie doszło do naruszenia prawa o jakim mowa w powołanym art. 145 § 1 P.p.s.a.

Zaskarżona decyzja została podjęta na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa powyżej, oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec którego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to zatem brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, to brak przedmiotu postępowania, którym jest konkretna sprawa, a w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Bezprzedmiotowość postępowania może mieć charakter podmiotowy jak i przedmiotowy. O braku przesłanki przedmiotowej do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy można mówić, np. gdy w znaczeniu prawnym brakuje przedmiotu postępowania czy też sprawa ma cywilny charakter. Klasyczna postać bezprzedmiotowości postępowania ujawni się wtedy, gdy przedmiot rozstrzygnięcia w sprawie prawnie nie istnieje. W sytuacji braku strony postępowania mającej interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia (np. z powodu śmierć osoby fizycznej, ustania bytu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej) mamy do czynienia z nieistnieniem przesłanek podmiotowych do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością przedmiotową, gdyż brak jest bowiem przedmiotu postępowania, tj. nie ma podstaw do orzekania merytorycznego w trybie art. 51 Pr. bud. (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), wszczętego w związku z pismem skarżącej z dnia 10 stycznia 2016 r. To zaś uzasadniało umorzenie prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy ogrodzenia terenu działki nr [...], AM 5, obręb B. przy ul. [...] we W., polegającej na montażu bramy wjazdowej na teren powyższej nieruchomości.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 10 stycznia 2016 r. (data wpływu do PINB – 25 stycznia 2016 r.) skarżąca poinformowała m.in., że współwłaściciele nieruchomości położonej przy ul. [...] we W. wykonali bramę wjazdową na teren parkingu w miejscu gdzie uprzednio znajdowało się ogrodzenie. W związku z tym w dniu 17 marca 2016 r. organ pierwszej instancji przeprowadzili kontrolę, a następnie wszczął postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy ogrodzenia terenu działki nr [...], AM-5, obręb B. przy ul. [...] we W., polegającej na montażu bramy wjazdowej na teren tej nieruchomości.

W trakcie oględziny nieruchomości Z.M. oświadczyła, że brama wjazdowa została wykonana przez poprzedniego właściciela w latach 1992-1993, na potwierdzenie czego załączyła do protokołu oświadczenie A.B.-U. z dnia 22 stycznia 2016 r., w którym wskazała, że wstawiła bramę wjazdową zamiast płotu w latach 1992-1993. Z. M. dodała nadto, że w 2012 r. wykonała renowację bramy polegającą na oczyszczeniu jej z rdzy i pomalowaniu. Skarżąca oświadczyła natomiast, że Państwo M. w 2012 r. wykonali bramę wjazdową w obecnym kształcie, przed tą przeróbką też była brama, ale inna, a w latach 90-tych był płot. Dodała, że brama wjazdowa w latach 90-tych została wykonana przez poprzedniego właściciela działki nr [...] bez zezwolenia. Korzystając z ogólnodostępnych fotomap organ pierwszej instancji ustalił, że na mapie z 2011 r. na działce nr 32/5 widnieje brama w tym samym kształcie co obecnie. Zatem Państwo M. nie wykonali w 2012 r. robót budowlanych polegających na przebudowie bramy wjazdowej. Na podstawie tak zebranego materiału dowodowego PINB uznał za wiarygodne, że brama została wykonana w latach 1992-1993. Poprzednio w miejscu obecnej bramy istniała siatka i cokół grodzenia. W latach 1992-1993 rozebrano wypełnienie przęsła ogrodzenia, czyli cokół, i metalową siatkę i w miejsce siatki i cokołu wstawiono metalową bramę dwuskrzydłową. Do istniejących murków ogrodzeniowych przymocowano stalowe słupy (ceowniki stalowe), słupy stalowe ponadto zakotwiono w gruncie. Ceownik przy murku od strony furtki złączono z metalową listwą okalającą murek po obwodzie pionowym.

W dacie wykonania przebudowy ogrodzenia obowiązywały przepisy Prawa budowlanego z 1974 r., rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62 ze zm.). Zgodnie z § 44 ust. 1 pkt 3 lit. d rozporządzenia w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego pozwolenia na budowę wymaga wykonanie stałych ogrodzeń od strony ulic i placów w miastach. Jak ustalono w niniejszej sprawie, w aktach archiwalnych organu administracji architektoniczno-budowlanej brak jest pozwolenia na przebudowę ogrodzenia obejmującą wykonanie pbramy, co oznacza, że wykonana została bez wymaganego pozwolenia na budowę.

natomiast z § 278 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ogrodzenia należy wykonywać w linii regulacyjnej ulicy lub drogi, jeżeli terenowy organ administracji państwowej, właściwy w sprawach pozwoleń na budowę, nie ustalił innego usytuowania. Ogrodzenia nie mogą ograniczać dostępu światła słonecznego do sąsiedniej działki ani utrudniać naturalnego spływu wód opadowych, a ponadto powinny być zharmonizowane z otoczeniem (ust. 2). Ogrodzenia stałe powinny być wykonywane z materiałów odpornych na wpływy atmosferyczne (ust. 3). Stosowanie ogrodzeń zagrażających bezpieczeństwu ludzi i zwierząt, a w szczególności stosowanie na wysokości mniejszej niż 2 m drutu kolczastego, tłuczonego szkła i podobnych materiałów jest zabronione (ust. 4). Bramy i furtki ogrodzeń powinny otwierać się do wewnątrz nieruchomości (ust. 4). Jak słusznie wskazał organ pierwszej instancji Bramę wykonano wzdłuż chodnika ulicy, w linii istniejącego ogrodzenia przedmiotowej nieruchomości i nieruchomości sąsiednich, brama nie ogranicza dostępu światła słonecznego do sąsiedniej działki, ani nie utrudnia naturalnego spływu wód opadowych, jest zharmonizowana z otoczeniem, wykonana z materiałów odpornych na wpływy atmosferyczne i nie posiada na wysokości mniejszej niż 2m, drutu kolczastego, tłuczonego szkła i podobnych materiałów. W rozpoznawanej sprawie ogrodzenie w formie bramy wjazdowej nie narusza powyższych warunków technicznych. Przebudowa ogrodzenia nie budzi również zastrzeżeń w kontekście zasad ochrony konserwatorskiej wpisanego do rejestru zabytków zespołu urbanistycznego osiedla B., co wynika ze stanowiska Miejskiego Konserwatora Zabytków zawartego w piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. Należy jeszcze zwrócić uwagę na przedłożoną ocenę techniczną spornej bramy, z której wynika, że słupki ogrodzeniowe nie wykazują odchyleń od pionu. Słupki jak i brama są stabilne. Brama może być użytkowana zgodnie z przeznaczeniem, nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia.

Uwzględniając powyższe, organ pierwszej instancji wydał w dniu 21 września 2016 r. decyzję Nr [...], którą w oparciu o dyspozycję art. 105 § 1 K.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Powyższe rozstrzygnięcie zostało następnie utrzymane w mocy zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją, której podjęcie - w ocenie Sądu - w tak ukształtowanym stanie faktycznym i prawnym było w pełni prawidłowe.

Skoro zatem w niniejszym przypadku brak było materialnoprawnych podstaw do wydania w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia, bowiem nie doszło do naruszenia przepisów Pr.bud. poprzez przebudowę ogrodzenia, ingerencja organów nadzoru budowlanego jest wykluczona, zaś dalsze prowadzenie postępowania staje się bezprzedmiotowe.

Odnosząc się natomiast do argumentacji skargi, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że dołączone do skargi oświadczenia Alicji Jankowskiej i Waldemara Szlagrowskiego nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem zostały złożone po wydaniu zaskarżonej decyzji. A ponadto, sąd administracyjny nie ma kompetencji, aby prowadzić postępowanie dowodowe na okoliczność prawdziwości oświadczenia A. B.-U.. Organy wydając kontrolowane akty, opierały się na zebranym w sposób zgodny z przepisami K.p.a. i zasadami postępowania administracyjnego materiale dowodowym, z którego wynika, że przebudowa ogrodzenia została dokonana w latach 1992-1993. Nie ma zatem podstaw, aby kwestionować – jak tego domaga się skarżąca - oświadczenia złożonego przez inwestora.

Wszelkie natomiast kwestie dotyczące utwardzenia terenu działki nr [...] nie są przedmiotem oceny sądowej w niniejszej sprawie, bowiem organ nadzoru budowlanego wszczął odrębne postępowanie administracyjne, którym objął roboty budowlane polegające na utwardzeniu terenu części tej nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie wszczęto postępowanie w sprawie przebudowy ogrodzenia terenu działki nr [...] i tylko w tym zakresie organy mogły podejmować rozstrzygnięcia.

Poza kontrolą Sądu jest również kwestia – jak wskazuje skarżąca - uzyskania zezwolenia wydanego przez zarządcę dróg publicznych zarówno na lokalizację jak i samo wykonanie drogi dojazdowej do posesji z drogi publicznej, bowiem w sprawie mamy do czynienia z przebudową ogrodzenia, a nie z lokalizacją zjazdu z drogi publicznej.

Skarżąca podniosła również, że odstąpiono od badania kwestii posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tym zakresie należy jedynie zauważyć, że zgodnie z obecnie obowiązującym art. 3 pkt 11 Pr. bud. przez "prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane" należy rozumieć tytuł prawny wynikający m.in. z prawa własności czy współwłasności. Takim prawem dysponowała A.B.-U. jak i Państwo M.. Ponadto, żaden przepis prawa budowlanego nie wymaga uzyskania zgody współwłaściciela nieruchomości na prowadzenie robót budowlanych, kwestie własnościowe należą do kognicji sądów powszechnych.

Na koniec można jeszcze dodać, że uczestniczka postępowania oświadczyła do protokołu na rozprawie przed sądem, że w nieruchomości przeprowadzono remont, zainstalowanej w latach 90 tych ubiegłego wieku bramy garażowej, a skarżąca w latach poprzednich nie zwracała się do organu o interwencję w sprawie ogrodzenia posesji.

Uwzględniając powyższe - w ocenie Sądu – skargę należało oddalić w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.