Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 558/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 558/20

Uzasadnienie

A. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r.

Skarga została sporządzona i podpisana przez E. K. – sekretarza zarządu A.

Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 września 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 11 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne.

Przepis art. 46 § 1 pkt 1 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) stanowi obligatoryjne elementy każdego pisma procesowego. Jednym z nich, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. - jest podpisanie skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Tryb uzupełnienia skargi, gdy nie spełnia ona warunków formalnych, został określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zgodnie, z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie zawierało informację o siedmiodniowym terminie do jego wykonania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 29 września 2020 r. Braki nie zostały uzupełnione.

Skoro skarżący mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku nie przedłożył dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej, Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy podpisana pod skargą E. K. – sekretarz zarządu oddziału A., uprawniona była do podpisania i wniesienia skargi.

Ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, dlatego skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.