Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 263/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej radcy prawnego M.M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz radcy prawnego M.M. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

W związku ze złożonym przez M.G. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r. referendarz sądowy tutejszego Sądu przyznał ww. skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych jako pełnomocnika M.G. wyznaczyła radcę prawnego M.M..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 263/13 oddalił skargę M.G..

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Sąd przyznał od Skarbu Państwa radcy prawnemu M.M. kwotę 240 zł, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy.

Pismem z dnia [...] września 2013 r. radca prawny z urzędu sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku Sądu. Skarga ta zawierała wniosek

o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu pomocy prawnej udzielonej

w postępowaniu kasacyjnym i oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone

w całości, ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 czerwca 2015 r. (sygn. akt

I OSK 2615/13) powyższą skargę kasacyjną oddalił. W uzasadnieniu wyroku NSA końcowo wskazał, że o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, również w instancji kasacyjnej, orzekają wyłącznie wojewódzkie sądy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Sąd uznał, iż reprezentujący M.G. pełnomocnik – radca prawny M.M., sporządzając i wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 27 czerwca 2013 r. wykonał na rzecz skarżącego usługę prawną mieszczącą się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za którą przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia.

Ustalając jego wysokość Sąd kierował się treścią § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), na mocy którego sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, za sporządzenie której stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na względzie, iż zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach wynosi 240 zł, przyjąć należało,

że przysługująca radcy prawnemu (prowadzącemu także sprawę w pierwszej instancji) stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej winna wynosić 120 zł.

Wobec powyższego Sąd, uwzględniając wniosek pełnomocnika, orzekł jak

w sentencji. Dodatkowo, stosownie do treści § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, zasądzone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.