Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 784/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku R. C. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) czerwca 2014 r., nr (...), w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2011 r., - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. W złożonym, na urzędowym formularzu, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz trójką dzieci. Dzieci skarżącego, zarówno te pełnoletnie (dwoje z nich) jak i małoletnie, pozostają na utrzymaniu rodziców, gdyż nie osiągają własnych dochodów.

Skarżący i jego małżonka, zgodnie z oświadczeniem, utrzymują się z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, a ich łączy dochód z tych dwóch źródeł wynosi 9 418 zł miesięcznie brutto.

Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek, to w oświadczeniu wymieniono: dom o pow. 130 m2, mieszkanie o pow. użytkowej 42 m2, nieruchomość rolną o areale 1,6 ha, a także trzy inne nieruchomości, na których prowadzona jest działalność gospodarcza, bez podania ich powierzchni.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił uwagę na swoją trudną sytuacje ekonomiczną, związana z tym, że od 1 kwietnia br. nie prowadzi podstawowej działalności gospodarczej, w zakresie sprzedaży paliw, co jest konsekwencją nieotrzymania koncesji na wykonywanie tych czynności. Zaznaczył ponadto, że aktualnie spłaca liczne zobowiązania kredytowe i pożyczki, na dowód czego przedłożył kopie stosownych umów, a banki odmawiają mu dalszego kredytowania.

Z uwagi na nieprzedstawienie wszystkich informacji, koniecznych do oceny jego sytuacji majątkowej, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 września 2014 r. został on wezwany do złożenie dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez przedstawienie wykazu ponoszonych wydatków, a także przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i kopii zeznań podatkowych skarżącego oraz jego małżonki za 2013 r., w terminie 7 dni. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu 18 września 2014 r., jednakże nie ustosunkował się on do niego w jakikolwiek sposób.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 1 056 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie obciąża wnioskodawcę, który winien tego dokonać poprzez złożenie jasnego, pełnego i wiarygodnego oświadczenia co do wszelkich okoliczności mających wpływ na ocenę zasadności jego wniosku. W sytuacji zaś wystąpienia jakichkolwiek braków czy też pojawienia się wątpliwości wnioskodawca zobligowany jest do złożenia dodatkowego oświadczenia, a także wskazanych dokumentów źródłowych, co wynika z art. 255 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący domagając się zwolnienia od kosztów sądowych złożył oświadczenie, które nie zawierało wszystkich informacji, istotnych z punktu widzenia oceny jego sytuacji materialnej i możliwości finansowych. I tak, nie przedstawił on listy ponoszonych wydatków na bieżące utrzymanie jego samego oraz jego domowników, a także pozostałych wydatków, takich jak np. koszty utrzymania i eksploatacji pojazdów. Oprócz tego, mając na względzie spore dochody w jego gospodarstwie domowym, trudno jest stwierdzić czy rzeczywiście poniesienie przez niego kosztów związanych z niniejszą sprawą, które nie są wygórowane, przekracza zakres jego możliwości płatniczych. Z tego względu wezwano go do przedstawienia listy ponoszonych wydatków, a także przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych i kopii zeznań podatkowych, co pozwoliłoby ocenić czy konieczność poniesienia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie rzeczywiście może zagrozić podstawom jego egzystencji. Skarżący jednak nie wykonał tego wezwania, nie ustosunkował się też do niego w jakikolwiek sposób, uniemożliwiając tym samym merytoryczne odniesienie się do jego wniosku. W związku z tym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykazał on spełnienie przez siebie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tego też względu jego wniosek nie może zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.