Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 248/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Andrzej Góraj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2016 r. sprawy ze skargi P. na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2015 r. (godz. [...]) o udostępnienie informacji publicznej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

P. w skardze z dnia 2 kwietnia 2016 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciło Komendantowi [...] Policji bezczynność w rozpatrzeniu wniosku T. o udostępnienie przez organ informacji publicznej, wniesionego do organu za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu [...] października 2015 r., o godz. 20.53 na adres [...].

Ponieważ treści niniejszego wniosku T. nie przedstawiło, na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy piśmie z dnia 9 maja 2016 r. dotyczącym uzupełnienia braków skargi, nadesłało wniosek złożony pocztą elektroniczną przez P. (adres email - [...]) do Komendanta [...] Policji (adres email [...]) w dniu [...] października 2015 r. o godzinie 20.53. W treści tego wniosku wskazano co następuje: "Działając na podstawie art. 2 ust. l ustawy o dostępie do informacji publicznej uprzejmie prosimy o przekazanie na niniejszy adres e-mail następującej informacji: skany wszystkich pozwoleń na bron do celów sportowych, wydanych przez organ w okresie [...].6.2014-[...].6.2014."

W uzasadnieniu skargi T. nadmieniło, iż do dnia jej wniesienia organ nie udostępnił informacji, pomimo, iż w piśmie skierowanym do T. zobowiązywał się do jej udostępnienia w terminie 60 dni. Nadmieniło także, iż na żądanie organu, T. wykazało istnienie interesu publicznego uzasadniającego udostepnienie informacji, co niezależnie od oceny tego interesu przez organ, nie powinno wstrzymywać terminu określonego w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. T. zarzuciło organowi, iż nigdy nie wzywał do wykazania umocowania J. K. do udzielania pełnomocnictwa w imieniu T. a nadto okoliczność, iż J. K. jest przedstawicielem T. jest dla organu faktem notoryjnym, bowiem organ sam o to zapytywał prezydenta W. i otrzymał jednoznaczną odpowiedź potwierdzającą (pismo prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2015 r., które wpłynęło do organu w dniu [...] sierpnia 2015 r.). Dlatego też wezwanie organu z dnia [...] stycznia 2016 r. o wykazanie powyższego przedstawicielstwa było bezprzedmiotowe.

W konkluzji skargi T. wniosło o:

- zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku skarżącego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia;

- dopuszczenie w niniejszym postępowaniu dowodu z pisma prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. na okoliczność posiadania przez organ wiedzy o tym, kto jest przedstawicielem skarżącego,

- skierowanie sprawy do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym,

- zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

Uzasadniając żądanie odrzucenia skargi, wskazywał na fakt braku podpisania skargi.

Natomiast uzasadniając jej oddalenie, organ wskazał, że P. w okresie od [...] października 2015 r. do [...] listopada 2015 r. (13 dni) skierowało do Komendy [...] Policji 75 wniosków dotyczących udostępnienia akt postępowań administracyjnych prowadzonych w Wydziale Postępowań Administracyjnych Komendy [...] Policji. Przedmiotowy wniosek wpłynął w dniu [...] października 2015 r. (w dniu tym wpłynęło 6 wniosków od T).

W dniu [...] listopada przesłano do skarżącego emailem kopię pisma Naczelnika Gabinetu Komendy [...] Policji z dnia [...] listopada 2015 r. o przedłużeniu terminu udzielenia odpowiedzi do [...] grudnia 2015 r. ze względu na skomplikowany charakter sprawy.

W dniu [...] grudnia 2015 r. organ skierował do skarżącego w drodze elektronicznej wezwanie do wykazania szczególnego interesu publicznego oraz do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez wskazanie osoby uprawnionej do odbioru przesyłek, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Następnie organ ponownie przekazał to wezwanie w dniu [...] grudnia 2015 r. w wersji papierowej, gdyż w dniu [...] grudnia 2015 r. T. przesłało do Komendy [...] Policji email, w którym poinformowało, że nie wyraziło zgody na doręczanie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Powyższe wezwanie zostało odebrane [...] grudnia 2015 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).

W dniu [...] grudnia 2015 r. wpłynął do Komendy [...] Policji kolejny email od T., w którym przedstawiono argumentację za udostępnieniem wnioskowanych informacji a w dniu [...] stycznia 2016 r. (data wpływu do K[...]P [...] stycznia 2016 r.) radca prawny B. B. przesłał stanowisko w imieniu P. Wskazał w nim, że T. przygotowuje raport dotyczący praktyki administracyjnej organów policji w sprawach dostępu do broni palnej. Do pisma dołączone zostało odręczne pełnomocnictwo z dnia [...] października 2014 r., podpisane przez J. K., upoważniające radcę prawnego B. B. do reprezentowania P. przed sądami administracyjnymi i powszechnymi oraz urzędami, instytucjami, osobami prawnymi i fizycznymi we wszelkich sprawach związanych z działalnością stowarzyszenia. W przesłanej korespondencji brak jednak było dokumentu, z którego wynikałaby że J. K. jest uprawniony do reprezentowania P., a tym samym czy ma prawo udzielać skutecznie pełnomocnictwa. Wobec powyższego w dniu [...] stycznia 2016 r. (data nadania [...] stycznia 2016 r.) skarżący został wezwany przez organ do uzupełnienia powyższego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W zakreślonym przez organ terminie nie uzupełniono ww. braków formalnych wniosku.

Dlatego organ wniosek pozostawił bez rozpoznania, o czym powiadomił T.

W ocenie organu, zarzucana skargą bezczynność nie mała miejsca.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, Komendant [...] Policji nie mógł zakończyć prowadzonego postępowania administracyjnego z uwagi na zaistniałe po stronie skarżącego braki formalne wniosku, do uzupełnienia których skarżący został wezwany, a których nie uzupełnił. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania wynika z niedopełnienia przez stronę skarżącą obowiązku uzupełnienia wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 119 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsza sprawa należy do kategorii spraw, które mogą zostać rozpoznane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym.

Skarga nie jest zasadna.

Skarga nie może zostać odrzucona albowiem strona skarżąca, na wezwanie Sądu, w terminie uzupełniła jej brak formalny, poprzez opatrzenie skargi stosownym podpisem. Dlatego też skargę na bezczynność należało rozpoznać merytorycznie.

Z treści przedstawionego przez T. wniosku wynika, że on wniesiony za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu [...] października 2015 r. o godzinie 20.53. (a nie [...] października 2015 r. o godzinie 20.53, jak podano w skardze, co stanowiło oczywistą omyłkę pisarską) i wniosek ten dotyczył udostepnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej skanów wszystkich pozwoleń na bron do celów sportowych, wydanych przez organ w okresie [...].6.2014-[...].6.2014.

Z akt sprawy administracyjnej wynika bezsporne otrzymanie przez organ wniosku o tej treści w podanym wyżej czasie.

Procedowanie w sprawach dostępu do informacji publicznej wymaga zachowania zarówno ze strony podmiotu zainteresowanego uzyskaniem danej informacji jak i podmiotu zobowiązanego do jej udostepnienia staranności w działaniu. Takiego starannego działania w redagowaniu skargi w sprawach zarzucających bezczynność wymaga się przede wszystkim od strony skarżącej, zwłaszcza gdy w postępowaniu przez sądem administracyjnym jest ona reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, co ma miejsce w niniejszej sprawie.

Zważyć tu należy, iż P. wprost zarzuca Komendanta [...]Policji wnioskami o udostepnienie decyzji wydanych w sprawach o pozwolenie na broń (nierzadko po kilka wniosków jednego dnia), które to wnioski, co do treści, różnią się jedynie okresem wydania decyzji dotyczących pozwolenia na broń. Z tych tez względów samo T. może mieć trudności z przyporządkowaniem odpowiedniego wniosku do odpowiedniej skargi. W okresie od dnia [...] października 2015 r. do dnia [...] listopada 2015 r. (13 dni) skierowało do Komendy [...] Policji aż 75 wniosków dotyczących udostępnienia informacji publicznych – tak więc w jednym dniu musiało wpływać do organu po kilka wniosków. Nadto wnioski z zakresu informacji publicznej są składane permanentnie do organu przez T, od stycznia 2012 r. do [...] czerwca 2015 r. Jedynie nadawanie przez Komendanta [...] Policji tym wnioskom numerów administracyjnych porządkuje powyższy proceder.

W niniejszej sprawie wskazać należy, iż decyzje organu wydane w spawach pozwolenia na posiadanie broni ( w tym dla celów sportowych, czego dotyczy przedmiotowy wniosek) stanowią informację publiczną, albowiem dokumenty te mieszą się w pojęciu informacji publicznej wskazanej w art. 1 ust. 1 i rozwiniętej przykładowo w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Również podmiot, do którego zwróciła się skarżąca o udostepnienie informacji – Komendant [...] Policji jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych, albowiem mieści się w kategorii podmiotów, wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 1powyższej ustawy.

Z tych przyczyn przedmiotowy wniosek spełnia przesłanki przedmiotowe oraz podmiotowe warunkujące stosowanie w niniejszej spawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W niniejszej sprawie procedowanie w zakresie udostepnienia informacji publicznej w sprawie wniosku T. z dnia [...] października 2015 r. zostało przerwane na skutek nieuzupełnienia wniosku, w zakreślonym przez organ terminie. Stwierdzenie to wynika z następującego pzrebiegu sparwy administracyjnej.

Pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. organ wezwał T. do wykazania szczególnego interesu społecznego w udostępnieniu żądanej informacji.

W aktach niniejszej spawy znajduje się pismo P. z dnia [...] grudnia 2015 r., wyjaśniające cel, dla którego T. żąda udostępnienia żądanych decyzji (wyjaśnienie szczególnego interesu społecznego).

Do jednego z pism T. (pismo z dnia [...] stycznia 2016 r. – wpływ do organu [...] stycznia 2016 r.) dołączone zostało odręczne pełnomocnictwo z dnia [...] października 2014 r., podpisane przez J. K., upoważniające radcę prawnego B. B. do reprezentowania P. przed sądami administracyjnymi i powszechnymi oraz urzędami, instytucjami, osobami prawnymi i fizycznymi we wszelkich sprawach związanych z działalnością stowarzyszenia. W przesłanej korespondencji brak było dokumentu, z którego wynikałaby że J. K. jest uprawniony do reprezentowania P., a tym samym czy ma prawo udzielać skutecznie pełnomocnictwa.

Wobec powyższego, w dniu [...] stycznia 2016 r. (data nadania pisma [...] stycznia 2016 r.) T. zostało wezwane do uzupełnienia powyższego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych wniosku i dlatego pismem z dnia [...] lutego 2016 r. P. został poinformowane o pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, trafna jest argumentacja organu, iż brak jest po jego stronie bezczynności w rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku.

Po pierwsze, istotnie P. wniosku w powyżej opisanym zakresie nie uzupełniło.

Po drugie, żądanie uzupełnienia wniosku, było ze strony Komendant [...] Policji uzasadnione.

Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej rozpatrywane są na zasadach ustanowionych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednakże na pewnym etapie procedowania w tego typu sprawach niezbędne zastosowanie procedury przewidzianej w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tak będzie w przypadku wydawania decyzji (art. 16 ustawy) oraz w przypadku ustalania kosztów dodatkowych, które są niezbędne dla udostepnienia żądanej informacji (art. 15 ustawy). Również przystąpienie zawodowego pełnomocnika do sprawy administracyjnej, po stronie podmiotu zainteresowanego udostepnieniem informacji, wymaga właściwego udokumentowania pełnomocnictwa.

W niniejszej sprawie nie było oczywiste czy pełnomocnictwo to zostało udzielone przez osobę uprawnioną do reprezentowania P. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w ogóle zagadnieniem pełnomocnictwa nie zajmuje się, zatem (niezależnie już od przepisów art. 15 oraz 16 tej ustawy), dla ważności tego pełnomocnictwa, w rozumieniu art. 33 Kpa, niezbędne był wykazanie, iż zostało udzielone przez osobę mającą prawo do reprezentowania P. Organ ma prawo badać taką okoliczność (art. 33 § 3 Kpa).

Polska procedura administracyjna w zakresie skutecznego ustanowienia pełnomocnika wymaga jedynie przedstawienie w konkretnej sprawie tego pełnomocnictwa, nawet gdyby było ono ogólne i już złożone w innych postepowaniach przez tym organem. Dlatego każda sprawa administracyjna wymaga złożenia osobnego pełnomocnictwa, albo odpowiednio poświadczonego ogólnego pełnomocnictwa. W każdej też sprawie organ jest obowiązany sprawdzić, czy pełnomocnictwo to zostało właściwej udzielone. To samo dotyczy osoby podpisującej takie pełnomocnictwo za podmiot nie będący osoba fizyczną, należy wówczas wykazać prawo do reprezentacji danego podmiotu (np. wypis odpowiedniego z rejestru o reprezentacji).

Dlatego niezasadny jest pogląd skargi, iż skoro organ posiadał przy okazji innych spraw administracyjnych, informację o prawie J. K. do ustanawiania pełnomocników w imieniu T., to z tego faktu wezwanie w zakresie wykazania tego umocowania było zbędne. Każda sprawa administracyjna stanowi odrębną całość i w każdej sprawie konieczne jest właściwe udokumentowanie złożonego pełnomocnictwa.

W tym aspekcie spawy, w skardze zawarta jest rozbieżność. T. w pkt E. uzasadnienia skargi raz twierdzi, iż nie otrzymało wezwania do wyjaśnienia umocowania J. K., natomiast nieco niżej przyznaje okoliczność otrzymania wezwania z dnia [...] stycznia 2016 r. w tym przedmiocie, uznając jednocześnie to wezwanie za bezprzedmiotowe.

W ocenie Sądu, Komendant [...] Policji miał prawo badać czy J. K. miał prawo podpisać w imieniu P. pełnomocnictwo dla radcy prawnego B. B. Miał prawo żądać wykazania z jakiego dokumentu powyższe uprawnienie przysługiwało J. K.

Dlatego dziwne i nie oparte na żadnej normie postępowania administracyjnego wydają się twierdzenia strony skarżącej, kwestionującej uprawnienia organu do takiej kontroli oraz powoływanie się przez stronę skarżącą na fakty, co do ustalenia zasad reprezentacji i udzielenia pełnomocnictwa w innych spawach.

W niniejszej sprawie, ponieważ w postępowaniu przed Komendantem [...] Policji nie doszło do wyjaśnienia kwestii ważnego podpisania pełnomocnictwa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest w stanie ustalić czy zagadnienie to dotyczyło jedynie sytuacji określonej w art. 33 § Kpa, czy też łączyło się z innymi dalszymi czynnościami planowanymi przez organ jak np. wydanie decyzji o odmowie udostepnienia informacji publicznej, czy określenie kosztów dodatkowych udostepnienia informacji. Zauważyć tu należy, iż w niniejszej sprawie T. na wezwanie organu uzasadniało istnienie szczególnego interesu społecznego, uzasadniającego udostepnienie żądanej informacji.

W tym aspekcie sprawy wskazać należy także, iż żądane wnioskami T. decyzje, dotyczą okresu od stycznia 2012 r. do [...] czerwca 2015 r. (stan z daty odpowiedzi na skargę), co stanowi około 1.500 decyzji znajdujących się w aktach osób fizycznych posiadających pozwolenie na broń. Zatem z uwago na ilość żądanych informacji, może mieć miejsce konieczność rozważenia czy wniosek nie dotyczy informacji przetworzonej. Nierzadko akta te będą znajdować się w archiwum Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy [...] Policji, co będzie uzasadniać stosowanie innego trybu udostepnienia informacji niż zawarty w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W ramach niniejszego postępowania o bezczynność, nie jest konieczne wyjaśnienie czy wezwanie do uzupełnienia wniosku, poza czysto proceduralną przyczyną było niezbędne także i do dalszych konkretnych czynności (art. 15 albo 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Natomiast jedyną przyczyną, która uniemożliwiła dalsze procedowanie organu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej było niewykonanie przez P. wezwania do uzupełninia wniosku o niezbędne elementy wynikające z art. 33 Kpa, a dotyczące zagadnienia czysto proceduralnego (właściwego umocowania pełnomocnika), a nie zagadnienia z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stan faktyczny niniejszej spawy wskazuje, iż procedowanie w sprawie udostepnienia informacji publicznej zostało przerwane nie przez Komendanta [...] Policji, ale przez P., poprzez niewykonanie zobowiązania w zakresie czysto proceduralnym.

Dlatego, w niniejszej sprawie brak jest przesłanek aby bezczynność w załatwianiu niniejszej sprawy zarzucić organowi, skoro sam skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia wniosku.

Dlatego, mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.