Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 141/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2342/11 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi I. W. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2011 r. (data stempla pocztowego) I. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. Sąd odrzucił skargę ze względu na złożenie jej po upływie ustawowego terminu. WSA wyjaśnił, że skargę na bezczynność może wnieść strona po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 60 dni od doręczenia organowi wezwania albo 30 dni od udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie. Skoro więc w rozpoznawanej sprawie organ nie udzielił odpowiedzi w terminie 60 dni, strona powinna była wnieść skargę na bezczynność w terminie nie dłuższym niż 60 dni od wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Strona złożyła skargę po otrzymaniu odpowiedzi na wezwanie, jednak po upływie tak zarysowanego terminu, w związku z tym Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna. Następnie skarżąca pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. złożyła ponownie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

WSA postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd przypomniał, że siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku skarżąca za przyczynę uchybienia wskazała, że nie znała terminu do wniesienia skargi, a o jego długości dowiedziała się dopiero z postanowienia z dnia 5 grudnia 2011 r. odrzucającego skargę, dlatego nieterminowo nadała ją. Sąd stwierdził więc, że przyczyna uchybienia ustąpiła wraz z dniem doręczenia skarżącej postanowienia Sądu z dnia 5 grudnia 2011 r., tj. [...] grudnia 2011 r. W zażaleniu na wskazane postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Uzasadniając zażalenie, podniosła, że w związku z nieposiadaniem wiedzy prawnej, uznała, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jest analogiczny do terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i wynosi 30 dni, a nie 7, o czym dowiedziała się z zaskarżonego postanowienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy przypomnieć, że stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270 z 2012 r.; dalej p.p.s.a.) uchybiony termin do dokonania określonej czynności procesowej Sąd może przywrócić na wniosek strony, jednakże wniosek ten musi spełniać określone przepisami warunki. Jak stanowi przepis art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p. s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia, dokonać uchybionej czynności oraz uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wymogi te muszą być spełnione łącznie, a brak któregokolwiek z nich uniemożliwia przywrócenie terminu. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 298/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 207/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 174/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 80/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 551/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 376/08)

W rozpoznawanej sprawie WSA słusznie uznał, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął bieg wraz z doręczeniem skarżącej postanowienia odrzucającego skargę, tj. [...] grudnia 2011 r. W związku z powyższym wniosek złożony w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie przepisu art. 88 p.p.s.a. Tym samym zażalenie skarżącej należało uznać za niezasadne.

Jedynie na marginesie należy nadmienić, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jako termin procesowy, podlega również przywróceniu na zasadach opisanych w niniejszym postanowieniu, tj. po złożeniu wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, w którym to piśmie musi zostać uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu, co do czego zgodni są przedstawiciele judykatury i doktryny (por. postanowienie NSA z 11 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 113/10, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 242).

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.