Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 633/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 maja 2006 r., znak: [...]wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 5a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264 ze zm.), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia marca 2006 r., [...] o przyznaniu D. S. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych dla zadeklarowanych działek rolnych o łącznej powierzchni 2,81 ha.

W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, iż odwołującej się przyznano płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych dla wszystkich zadeklarowanych przez nią ostatecznie działek rolnych o łącznej powierzchni 2,81 ha, zgodnie ze złożonym przez nią wnioskiem. Powołując się na art. 22 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, organ podniósł, iż wycofanie przez odwołującą się wniosku co do pozostałych działek rolnych jest równoznaczne z anulowaniem żądania przyznania płatności dla tych działek. Powoduje to, zdaniem organu, że postępowanie w tej części staje się bezprzedmiotowe, zaś wniosek podlega rozpoznaniu tylko w pozostałym zakresie.

Skargę na powyższą decyzję, zatytułowaną "odwołanie" i uzupełnioną pismem z dnia lipca 2006 r., złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym D. S., wnosząc o jej uchylenie. Wskazała, iż wycofanie się przez nią z wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych spornych działek, które jej mąż odziedziczył po bracie, było wynikiem niewiedzy jej i jej męża, a także niekompetencji pracownika Powiatowego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który udzielił jej błędnej informacji, że ponieważ sporne działki odziedziczone przez jej męża i dołączone do wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych krzyżują się z działkami, które wskazał jej mąż we wniosku o przyznanie dopłat bezpośrednich, to nie zostaną skarżącej oraz jej mężowi przyznane ani dopłaty środowiskowe z ich wspólnego gospodarstwa, jak i z działek dołączonych z gospodarstwa męża.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., stanowiący że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uchylenie zaskarżonego aktu następuje wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanki skutkującej jego nieważność albo stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób, który uzasadniałby jej eliminację z obrotu prawnego.

W szczególności organ II instancji prawidłowo stwierdził, że z dyspozycji art. 9 k.p.a., nie wynika twierdzenie, iż właściwy organ z urzędu miał obowiązek informowania strony o powszechnie obowiązujących, opublikowanych aktach prawnych. Obowiązek informowania nie może zastąpić własnego obowiązku producenta rolnego ubiegającego się o przyznanie płatności zaznajomienia się z zasadami ich przyznawania. Ponadto, już z treści odwołania i skargi do Sądu wynika, że skarżąca znała zasady przyznawania płatności, a negatywne dla niej następstwa spowodowane były złożeniem przez małżonków wniosków o przyznanie dwóch oddzielnych numerów identyfikacyjnych i zgłoszeniem tych samych działek do dopłat, co następnie wykazała kontrola. Stąd, ponieważ w dniu lutego 2006 r. strona skarżąca złożyła korektę wniosku, w której dokonała wycofania zdublowanych działek, ostatecznie zdeklarowane przez stronę działki, po korekcie, o łącznej powierzchni 2,81 ha, stały się podstawą przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W tej sytuacji faktycznej właściwe organy prawidłowo dokonały subsumpcji odpowiednich podstaw prawnych, tj. art. 22 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Należy stwierdzić, że dyspozycja art. 22 ust. 1 cyt. rozporządzenia Nr 796/2004 jednoznacznie stanowi, że "każdy wniosek o przyznanie pomocy może być w każdej chwili wycofany w całości lub w części po pisemnym zawiadomieniu (...)". Natomiast wycofanie wniosku oznacza oczywiście anulowanie uprzedniego żądania co powoduje, że postępowanie w tej części w sprawie przyznania płatności staje się bezprzedmiotowe, zaś jeśli wniosek wycofany jest w części, to rozpatrywana jest tylko część co do której żądanie strony nie uległo zmianie. Ponadto w tym zakresie właściwy organ administracji nie działa w ramach uznania administracyjnego lecz jest związany nowym wnioskiem strony.

Ubocznie należy także stwierdzić, że brak jest także w aktach sprawy jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego twierdzenie strony skarżącej ze skargi do Sądu o rzekomo błędnym udzieleniu informacji przez pracownika Powiatowego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny jako sąd kasacyjny opiera się w swoim orzekaniu tylko na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy i w tym zakresie nie ma ustawowych kompetencji np. do przesłuchiwania świadków czy przeprowadzania oględzin (wizji lokalnej).

Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.