Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 416/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121 par 1 , art. 191, art. 139 par. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 11, art. 12, art. 20
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 12
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędziowie Sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.), Protokolant Marika Brzozowiec, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r., sprawy ze skargi J.A.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 10.09.2008r. J. S. zgłosił w Oddziale Celnym w E. do procedury dopuszczenia do obrotu samochód osobowy marki "A", rok prod. 1981, nr "[...]". W zgłoszeniu celnym zadeklarowany został kod CN 9705 00 00 – kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne. Zgłoszenie celne zarejestrowane zostało pod pozycją "[...]".

Na podstawie art. 68 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. ze zm., dalej w skrócie WKC) Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie celne mające na celu ustalenie prawidłowości zastosowania ww. kodu CN.

Decyzją z dnia 9.10.2008r. Naczelnik Urzędu Celnego zmienił klasyfikację taryfową opisanego samochodu osobowego marki "A" z kodu CN 9705 00 00 na kod CN 8703 24 90, stwierdzając, że przedmiotowy pojazd nie może być zaklasyfikowany jako kolekcjonerski - zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 7.09.1987r. ze zm.) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/07 z dnia 20.09.2007r. (Dz.Urz. WE L 286 z 31.101.2007r. ze zm.) zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady nr 2658/87 – gdyż nie spełnia podstawowego kryterium wieku 30 lat. Zmiana klasyfikacji taryfowej skutkowała zmianą stawek: celnej, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, a tym samym określeniem wysokości długu celnego, kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług.

W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez stronę, zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" 03.2009r., Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach organ stwierdził, iż zgodnie z art.20 WKC cła prawnie należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która obejmuje m.in. Scaloną Nomenklaturę towarową. Organ podniósł, iż Wspólnotowa Taryfa Celna wprowadzona została rozporządzeniem Rady (EWG), jest ona obowiązująca dla wszystkich państw członkowskich i winna być przez wszystkie państwa członkowskie jednolicie stosowana.

Odnosząc się do dołączonego do odwołania zaświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, potwierdzającego, iż przedmiotowy pojazd znajduje się w Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, w uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż kryteria, które powinny być spełnione, aby uznać określony pojazd za pojazd zabytkowy w myśl przepisów krajowych znacznie odbiegają od kryteriów dotyczących klasyfikacji według kodu CN 9705 00 00 Wspólnej Taryfy Celnej. W celu wpisania pojazdu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków wystarczy by posiadał 75 % oryginalnych części, był co najmniej 25-letni oraz by model nie był produkowany od 15 lat. W celu zaklasyfikowania do spornego kodu CN pojazd winien spełniać łącznie następujące przesłanki: być oryginalny, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika, itp., co najmniej 30-letni, występować w ogranicznej liczbie egzemplarzy, nie być wykorzystywany zgodnie z jego właściwym przeznaczeniem, jego kupno winno wiązać się ze specjalną transakcją poza normalnym handlem podobnymi wyrobami, posiadać znaczną wartość, stanowić znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju. W konsekwencji powyższego dołączone do odwołania zaświadczenie oraz opinia ostateczna Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, iż samochód ten "przedstawia wartość kolekcjonerską", nie mogą stanowić – zdaniem organu - dowodu przesądzającego o klasyfikacji pojazdu do kodu CN 9705 00 00. Jednocześnie organ zaznaczył, że zawarta w zaświadczeniu klauzula, iż zaświadczenie wydane zostało celem przedłożenia organowi celnemu, na podstawie rozporządzenia Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 27.10.2005r. (...), jako niezbędne do zakwalifikowania pojazdu do kodu CN 9705 jako kolekcjonerski o wartości historycznej, nie jest zgodna z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi. Rozporządzenie nr 2658/87 nie uzależnia klasyfikacji pojazdów do pozycji 9705 od przedstawienia opinii organów właściwych do spraw ochrony zabytków, lecz od spełnienia wymagań określonych w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (opubl. w Dz.Urz. C 50/1 z 28.02.2006r.).

Organ odwoławczy zaznaczył także, iż w trakcie postępowania strona przedstawiła ocenę techniczną rzeczoznawcy, w której stwierdzono, iż pojazd posiada cechy pojazdu zabytkowego o wartości kolekcjonerskiej. Stwierdził przy tym, iż ocena ta może być pomocna w podjęciu decyzji o wpisaniu pojazdu do ewidencji zabytków, nie przesądza jednak o jego taryfikacji według kodu CN 9705 00 00, gdyż zgodnie z Notami wyjaśniającymi należy odnieść się także do ilości obecnie występujących egzemplarzy podobnych pojazdów, charakteru transakcji, która powinna odbywać się poza typowym handlem pojazdami oraz wartości transakcyjnej. Jednocześnie organ wskazał, iż rzeczoznawca w ocenie stwierdził, iż silnik, rama pojazdu, podwozie i nadwozie składają się z elementów oryginalnych oraz, że samochód ten dokumentuje historię motoryzacji i rozwój konstrukcji pojazdów sportowych.

W toku postępowania odwoławczego organ ustalił, iż samochód "A", produkowany w latach 1968-1982, nie jest obecnie trudno dostępny, o czym świadczą liczne oferty sprzedaży na aukcjach internetowych. Zaznaczył też, że w poszczególnych latach model "A" był produkowany w ilości kilkudziesięciu tysięcy sztuk. W konsekwencji czego organ nie stwierdził, iż samochód taki nie występuje w dużej liczbie egzemplarzy, nie jest łatwo dostępny, a jego zakup odbywa się w warunkach szczególnych. W ocenie organu pojazd nie spełnia także kryterium dotyczącego znacznej wartości. Cenę zakupu organ uznał za adekwatną do wartości użytkowej pojazdu.

Zachowanie opisanych warunków (występowanie ograniczonej liczby egzemplarzy danego pojazdu, jego znacznej wartości) ma, zdaniem organu, bezpośredni wpływ na warunki dotyczące charakteru transakcji, która powinna odbywać się poza typowym handlem pojazdami samochodowymi. W niniejszej sprawie zaś pojazd nabyty został od firmy zajmującej się handlem samochodami, a modele takie można także nabyć na zwykłych aukcjach internetowych. Nie został więc spełniony warunek dotyczący szczególnego sposobu nabycia pojazdu.

W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził brak możliwości zaklasyfikowania przedmiotowego samochodu do pozycji 9705. Na potwierdzenie powyższego powołał także wiążącą informację taryfową wydaną przez brytyjskie władze celne z dnia 24.06.2003r. dotyczącą podobnego samochodu (numer VIN tego samochodu zgodny jest do 13-stego znaku z numerem identyfikacyjnym przedmiotowego samochodu, co świadczy o ich podobieństwie), klasyfikującą ten pojazd do kodu CN 8703 24 90 00.

Na opisaną wyżej decyzję J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W złożonej skardze zarzucił naruszenie:

- art. 20 WKC poprzez dokonanie błędnej wykładni pozycji 9705 Nomenklatury Scalonej, zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658 z dnia 23.07.1987 zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2261/98 z dnia 26.10.1998r.

- art. 120, art. 122, art.180 §1 art. 187, art. 190, art. 191, art.194 §1 i §2, art.210 §1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał stanowisko prezentowane w toku postępowania. Nie zgodził się z tezą organu, iż nie zastosowanie się organów celnych do not wyjaśniających prowadziłoby do odmiennego klasyfikowania tego samego pojazdu w różnych państwach członkowskich, gdyż pojazd będący przedmiotem postępowania należy rozpatrywać z racji jego indywidualnych cech jako pojedynczy egzemplarz o określonych cechach nadających mu miano kolekcjonerskiego, powodujących, że nie będzie możliwa odprawa celna na terenie Wspólnoty Europejskiej drugiego takiego samego pojazdu o takim samym numerze nadwozia. Noty wyjaśniające jedynie w znaczący sposób mogą przyczyniać się do interpretacji pozycji, ale zasadniczo kryterium decydującym dla klasyfikacji taryfowej towaru stanowią obiektywne właściwości i cechy towaru opisane w pozycjach CN. Noty wyjaśniające nie mają mocy wiążących źródeł prawa unijnego. Zdaniem strony brak jest uzasadnienia prawnego dla kategorycznego stwierdzenia, że samochód uznany za kolekcjonerski, w przypadku dopuszczenia dowodów przedstawionych przez skarżącego jest samochodem osobowym w rozumieniu taryfy celnej. Skarżący nie zgodził się z oceną dowodów w postaci zaświadczenia oraz opinii ostatecznej Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Powołując art.194 §1 Ordynacji podatkowej, stwierdził, iż organy celne nie mogą dokonywać dowolnej oceny ww. dowodów. Dowody takie mogą być pominięte jedynie po przeprowadzeniu dowodu przeciwko dokumentom. Takiego dowodu organy nie przeprowadziły, więc nie mogą być one odrzucone. Organy celne były zatem związane treścią dokumentów, w tym też stwierdzeniem, że przedmiotowy samochód jest pojazdem przedstawiającym wartość kolekcjonerską i może być klasyfikowany do pozycji CN 9705. W ocenie skarżącego przytoczone ilości ofert sprzedaży pojazdów tego typu, potwierdzają że pojazdy wyprodukowane w 1981r. występują w niewielkiej ilości. Zaznaczył przy tym, iż wymienione przez organ ogłoszenia dotyczą pojazdów "A" w różnych specyfikacjach technicznych oraz różnych w zakresie oryginalności znajdujących się w nich podzespołów. Zarzucił nie odniesienie się do zarzutów odwołania odnoście sposobu przeprowadzenia dowodów tak aby postępowanie budziło zaufanie do organów celnych. Podniósł, iż organy przeprowadziły dowody w postaci oględzin stron internetowych bez udziału strony i z naruszeniem zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Nadto organ przyjął jako dowody w sprawie dane znajdujące się na stronach internetowych w momencie prowadzenia postępowania odwoławczego, a nie dane z momentu dokonania zgłoszenia celnego. Za niezrozumiałe uznał 3-krotne zawiadamianie go o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy przed wydaniem decyzji. Prowadzone w sprawie postępowanie uznał za przewlekłe, a dokonaną ocenę dowodów za dowolną i nie znajdująca odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji. Zaznaczył również, iż wprowadzając pojazd na obszar celny Wspólnoty w porcie w G. tamtejszy organ celny przyjął zabezpieczenie od skarżącego dla towaru zgłoszonego jako kolekcjonerski i uznał opinię wstępną rzeczoznawcy samochodowego i Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w tym zakresie. Za nieprawidłowy uznał wywód organu dotyczący nie spełnienia kryterium znacznej wartości, gdyż to prawa rynku kształtują ceny transakcyjne przedmiotów, również tych kolekcjonerskich, a oceniając wartość pojazdu nie można pominąć jego stanu technicznego. Jako nietrafne ocenił twierdzenie, iż transakcje pojazdami kolekcjonerskimi powinny odbywać się poza typowym handlem. Nadto zarzucił, że organ I instancji ustalając wysokość podatku akcyzowego nie wskazał w sentencji decyzji pełnej podstawy prawnej w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Spór w rozpoznanej sprawie dotyczy klasyfikacji taryfowej samochodu marki "A" wyprodukowanego w 1981r. Skarżący zadeklarował opisany pojazd do kodu CN 9705 00 00, jako pojazd kolekcjonerski, powołując się na posiadaną ocenę techniczną rzeczoznawcy oraz zaświadczenie o jego wpisaniu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków. Organy celne obu instancji stoją natomiast na stanowisku, iż przedmiotowy samochód należy zaklasyfikować do kodu CN 8703 24 90 (pojazd samochodowy używany wyposażony w silnik tłokowy wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym i o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm3), albowiem nie spełnia on podstawowego kryterium wieku – 30 lat. Nadto organ odwoławczy przeanalizował w zaskarżonej decyzji, czy samochód ten spełnia pozostałe przesłanki, zaklasyfikowania do kodu zastosowanego przez skarżącego, określone w Notach wyjaśniających do Wspólnej Taryfy Celnej.

Stosownie do brzmienia art.20 WKC w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która obejmuje m.in. towarową Nomenklaturę Scaloną. Zgodnie z art.12 Rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej, Komisja przyjmuje wynikające ze środków przyjętych przez Radę lub Komisję rozporządzenia przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej (CN) wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi. Rozporządzenie to podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie później niż 31 października każdego roku i obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następnego. W dniu przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Interpretacja przepisów klasyfikacyjnych została uregulowana normatywie w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które są elementem załącznika I do rozporządzeń zamieniających Taryfę celną.

Podkreślić należy, iż konsekwencją przystąpienia Polski do Unii Europejskiej jest konieczność innego podejścia do prawa. Nie wiąże nas już tylko prawo krajowe, ale przede wszystkim prawo wspólnotowe. W prawie wspólnotowym ważne natomiast są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane są przez specjalnie powołane do tego organy , czy instytucje wspólnotowe i są one publikowane w Dzienniku Urzędowym UE C. Tworzą one tzw. "miękkie prawo" i mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego. Tego rodzaju instrumentów prawa nie możemy zatem pomijać przy rozstrzyganiu spraw. Ważną rolę w prawie wspólnotowym, w pewnym sensie precedensową, stanowią także wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Istotne znaczenie dla interpretacji Nomenklatury taryfowej mają noty wyjaśniające i klasyfikacje wydawane przez Światową Organizację Celną (dalej WCO). Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej ETS) w orzeczeniach niejednokrotnie uznawał , że noty i opinie WCO nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (por. wyroki w sprawach : 38/75, 69 i 70/76, 798/79, C-35/93, C-130/02, C-396/02, C-467/03). Jednocześnie ETS stwierdzał, że noty wyjaśniające WCO stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C-396/02). Za zasadę uznał ETS stosowanie tych not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej. Odstąpienie od tej zasady jest dopuszczalne, ale jedynie wówczas, gdy nota "wydaje się niezgodna ze sformułowaniem danej pozycji lub wyraźnie wykracza poza uprawnienia przyznane Radzie Współpracy Celnej" (por. wyrok w sprawie 38/75). Stosowanie not wyjaśniających jest konieczne w celu jednolitego stosowania przepisów prawa celnego. W wyroku w sprawie C-467/03 ETS stwierdził: "Ustanowione przez Komisję noty wyjaśniające do CN, jak również noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i kodowania towarów (zwanego dalej "HS") opracowane w ramach Światowej Organizacji Celnej przyczyniają się w istotny sposób do wykładni zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące."

Podkreślić w tym miejscu należy, że Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich opublikowane zostały w Dzienniku Urzędowym UE C z 2006r. 50/1. W preambule do publikacji Not wyjaśniających stwierdzono: " Na mocy art.9 ust.1 lit. a akapit drugi i art.10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 Komisja przyjęła Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej (NWCN) po przeanalizowaniu przez Sekcję nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego. Chociaż Noty wyjaśniające do nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane za ich dopełnienie i używane w połączeniu z nimi.".

W Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do sekcji XXI – Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 – kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne – wskazano, że:

"Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84 i dlatego związku z tym:

- występują w ograniczonej liczbie egzemplarzy,

- nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym przeznaczeniem,

- są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi wyrobami,

- posiadają znaczną wartość, oraz

- stanowią znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju.

Uwzględniając fakt, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytkowym, o stosunkowo krótkim czasie użytkowania oraz jest przedmiotem ciągłego rozwoju technicznego, mogą mieć zastosowanie następujące warunki wstępne, leżące u podstaw powyższego orzeczenia, o ile nie pozostają one w oczywistej sprzeczności z następującymi faktami:

- oryginalne pojazdy, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modele lub typy, które nie są już produkowane,

- wszystkie pojazdy wyprodukowane przed rokiem 1950, nawet niejeżdżące.

Pozycja 9705 00 00 obejmuje także egzemplarze kolekcji o wartości historycznej:

(a) pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym;

(b) samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

Dowodem może być odpowiednia dokumentacja na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów."

Jak wynika z powyższego warunkami wstępnym zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, był co najmniej 30-letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany. W rozpoznanej sprawie samochód zgłoszony przez skarżącego wyprodukowany został w roku 1981, a zatem jedna z powyższych wstępnych przesłanek nie została spełniona. W momencie zgłoszenia samochodu do procedury celnej miał on bowiem 27 lat, zamiast wymaganych 30. Podkreślić przy tym należy, iż przesłanka wymaganego wieku jest oczywista i nie ma tu żadnego elementu ocennego. Skoro zatem samochód tego oczywistego, wstępnego warunku nie spełnia, to zdaniem Sądu, nie jest konieczne badanie, czy samochód ten spełnia pozostałe warunki do zaklasyfikowania go do spornego kodu CN. Z brzmienia not wyjaśniających do pozycji 9705 00 00 wynika bowiem, iż wszystkie warunki wymienione w nich muszą być spełnione łącznie. Zatem jeżeli nie będzie spełniony choć jeden z warunków, to samochód nie będzie mógł być zaklasyfikowany do ww. kodu CN. Organ celny jednakże w niniejszej sprawie przeanalizował spełnienie wszystkich przesłanek wskazanych w notach. Wynik tej analizy można potraktować jako potwierdzenie stanowiska organu, iż przedmiotowy samochód nie może być klasyfikowany do spornego kodu CN.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 20 WKC, poprzez dokonanie błędnej wykładni pozycji 9705 Nomenklatury Scalonej, w świetle powyższych wywodów, Sąd uznaje go za niezasadny. Jak już wyżej wskazano noty wyjaśniające nie mają mocy wiążących źródeł prawa unijnego, jednakże mają one istotne znaczenia dla interpretacji pozycji CN. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że w rozpoznanej sprawie organy celne klasyfikując sporny pojazd do innego niż skarżący kodu CN, nie rozpatrywały jego indywidualnych cech. Organy przeanalizowały bowiem jego stan na podstawie oceny technicznej rzeczoznawcy oraz cenę (wartość) i sposób jego nabycia, sposób jego wykorzystywania i dostępność na rynku modelu "A". Powyższe znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Oczywistym zaś jest, iż na terenie Wspólnoty Europejskiej nie będzie możliwa odprawa celna drugiego takiego samego samochodu, o takim samym numerze. W innych krajach członkowskich Unii Europejskiej mogą jednakże być zgłaszane samochody tej samej marki, modelu, roku produkcji, wyposażeniu i o podobnym stanie technicznym. Noty wyjaśniające mają natomiast służyć zapobieganiu rozbieżnościom w kwalifikowaniu takich samych (nie tych samych) samochodów do różnych kodów CN w różnych państwach członkowskich. Mają one eliminować takie sytuacje. Stąd powołanie się organów celnych na Noty wyjaśniające do Wspólnej Taryfy Celnej, Sąd nie uznaje za naruszenie prawa.

Jak słusznie wskazał organ celny, wpisanie samochodu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków dokonywane jest na podstawie innych przepisów (ustawa z dnia 23.07.2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami – Dz.U. nr 162, poz.1568) oraz wymagań określonych przez Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, w których określono inne przesłanki, po spełnieniu których samochód może zostać wpisany do takiej ewidencji. W konsekwencji powyższego, klasyfikując sporny samochód do odpowiedniego kodu CN, organ nie może kierować się wyłącznie zaświadczeniem oraz opinią Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Niezbędne jest bowiem spełnienie przez towar warunków określonych w przepisach celnych.

Niesłuszne są także zarzuty odnoszące się do przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów. Po pierwsze wskazać należy, iż organy celne nie kwestionowały w toku postępowania dowodu z zaświadczenia i opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, a jedynie stwierdziły, iż inne są warunki wpisania pojazdu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, a inne do zaklasyfikowania do kodu CN 9705 00 00. Innymi słowy organy nie podważały zasadności wpisania przedmiotowego pojazdu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków prowadzonej przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz odpowiednich zaświadczeń wydanych przez ten organ, a także nie kwestionowały stanu technicznego pojazdu ustalonego przez rzeczoznawcę i opisanego w ocenie technicznej. Po drugie zaś wskazać należy, iż dowód z opinii biegłego jest dowodem, który na zasadach ogólnych, jak każdy inny dowód, podlega ocenie organu. Organ nie jest związany opinią biegłego i ma obowiązek jej oceny w kontekście całego materiału dowodowego. Bezkrytyczne przyjęcie opinii biegłego w istocie przenosiłoby ciężar rozstrzygnięcia w sprawie z organu na biegłego. Ocena wartości dowodowej opinii, jej wiarygodność i przydatność do rozstrzygnięcia sprawy należy do obowiązków organu, który ostatecznie rozstrzyga sprawę (por. wyrok NSA z dnia 25 sierpnia 1998r, sygn. akt IV SA 1656/96, niepubl.). Dowód z oceny technicznej rzeczoznawcy został przez organ rozważony, co znajduje potwierdzenie w treści zaskarżonej decyzji.

W świetle stwierdzenia, że przedmiotowy samochód nie spełnia wstępnego warunku uznania go za towar klasyfikowany do kodu CN 9705 00 00 (warunku wieku), za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy uznać należy zarzuty skarżącego odnoszące się do prawidłowości badania przez organ spełnienia przez pojazd pozostałych warunków, tj. dostępności na rynku, wartości i sposobu nabycia.

Uchybienie dotyczące 3-krotnego zawiadomienia strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym uznać należy za pozostające bez wpływu na wynik sprawy.

Odnosząc się zarzutu przewlekłości postępowania, stwierdzić należy, że organ odwoławczy nie dotrzymał 2-miesięcznego terminu załatwienia sprawy określonego w art.139 §3 Ordynacji podatkowej, jednakże termin ten ma charakter instrukcyjny, a organ na podstawie art.140 §1 Ordynacji zawiadomił stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie, podał przyczyny niedotrzymania terminu oraz wskazał nowy termin jej załatwienia.

Rozważając zarzut naruszenia zasady zaufania do organów, wyrażonej w art.121 §1 Ordynacji podatkowej, w wyniku przyjęcia przez organ celny w G. zabezpieczenia w tranzycie dla towaru zgłoszonego jako kolekcjonerski, podnieść należy, iż organ przyjmujący zabezpieczenie w zasadzie nie prowadzi postępowania wyjaśniającego w kwestii dotyczącej klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu CN. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowała się przy tym jednolita linia orzecznicza, zgodnie z którą zasada zaufania nie może być rozumiana jako konieczność wydawania decyzji sprzecznych z obowiązującym prawem i powielających poprzednie błędy (por. wyroki: z dnia 1.06.2001r., sygn. akt I SA/Gd 1145/99, niepubl., z dnia 8.12.1999r., sygn. akt SA/Sz 1775/98, publ. Serwis Podatkowy z 2001r., nr 4, poz.12, z dnia 30.09.2005r., sygn. akt FSK 2528/04, publ. LexPolonica nr 401550, z dnia 19.04.2005r. sygn. akt FSK 1660/04, publ. Gazeta Prawna z 2007r., nr 77 s.6). W konsekwencji powyższego Sąd uznał, iż powyższe nie miało istotnego wpływu na wynik postępowania.

Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącego zawartych w skardze, iż starał się on odszukać wszystkie możliwe wyjaśnienia do taryfy celnej, podkreślić należy, iż na podstawie art. 11 WKC skarżący mógł ubiegać się przed organami celnymi o informację dotyczącą stosowania przepisów celnych dotyczących mającego się odbyć przywozu towaru. Art.12 WKC reguluje natomiast kwestię wiążącej informacji taryfowej. Jest to instytucja, z której skarżący również mógł skorzystać mając wątpliwości co do klasyfikacji taryfowej przedmiotowego samochodu. Powoływany przez skarżącego Komunikat nr 75 Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 22.08.1997r. w sprawie zasad klasyfikacji taryfowej i trybu postępowania organów celnych przy dokonywaniu odpraw celnych pojazdów zgłoszonych (deklarowanych) jako kolekcjonerskie o wartości historycznej, jest od dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej nieaktualny. Jak wynika z treści skargi, strona była jednakże świadoma powyższego. To właśnie z treści tego Komunikatu wynikało, iż warunkiem zastosowania pozycji 9705 było przedstawienie organowi celnemu przy zgłoszeniu celnym stosownego zaświadczenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Wobec tego, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w sposób mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało skargę oddalić.