Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1450/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par.3, art. 246 par.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z/s w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od gier za listopad 2010 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka, prowadząca działalność w branży gier losowych i zakładów wzajemnych, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że w ubiegłym roku podatkowym poniosła stratę w kwocie 1.778.766,26 zł, wynikającą między innymi ze zwiększonego obciążenia fiskalnego jej działalności. W wyniku konieczności ponoszenia o wiele wyższych należności podatkowych, strona podejmuje próby obniżenia kosztów funkcjonowania firmy przez zmniejszenie zatrudnienia i wartości środków trwałych. Zwróciła uwagę, iż duży spadek rentowności sprzedaży i kapitału własnego spółki w porównaniu z poprzednim okresem sprawozdawczym wskazuje na zagrożenie dla dalszego istnienia firmy.

W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosił według bilansu za ostatni rok (2012) – 1.928.000 zł, wartość jej środków trwałych – 19.379.613,75 zł, natomiast stan konta rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 4.404,33 zł.

Do wniosku załączono wydruk z rachunku ze stanem konta z 31 sierpnia 2013 r., a także bilans i rachunek zysków i strat za 2012 r. Z dokumentów tych wynika, że strona w 2012 r. uzyskała przychody netto ze sprzedaży o wartości 111.490.974 zł, odnotowując stratę w kwocie 1.738.766,26 zł. Na dzień 31 grudnia 2012 r. jej kapitał własny wynosił 29.579.884,30 zł i dysponowała środkami pieniężnymi w kasie i na rachunkach w wysokości 11.552.867,63 zł. Na koniec sierpnia 2013 r. przychód netto wyniósł 52.687.895 zł i strata – 3.783.402,70 zł

Z dokumentów złożonych na wezwanie, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że na koniec sierpnia 2013 r. przychód netto spółki wyniósł 52.687.895 zł i strata – 3.783.402,70 zł. Na rachunkach i w kasie odnotowano środki pieniężne o wartości 11.552.867,63 zł. Rachunki bankowe spółka posiada w sześciu różnych bankach.

Jako znane z urzędu wskazać należy, że strona na dzień wydania niniejszego postanowienia zobligowana jest do ponoszenia kosztów sądowych łącznie w dwudziestu sześciu sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem.

Przedstawione przez stronę dane nie dają podstaw do uwzględnienia żądania wniosku.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2, prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W świetle przytoczonej wyżej regulacji, ocena możliwości płatniczych w przypadku osób prawnych sprowadza się wyłącznie do ustalenia, czy strona dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Brak tutaj dodatkowych obwarowań, które występują w regulacjach dotyczących przyznania prawa pomocy osobom fizycznym i nakazują uwzględnienie na rzecz wnioskodawcy tych środków, które muszą pozostać do jego dyspozycji na niezbędne utrzymanie własnej i rodziny. Pomimo braku takich regulacji w stosunku osób prawnych, w rzeczywistości należy uwzględnić zakres i cel działalności wnioskodawcy, a także wpływ poniesienia kosztów sądowych na płynność finansową i możliwość prowadzenia dalszej działalności.

W ocenie referendarza sądowego, konieczność opłacenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, nawet przy uwzględnieniu tego obowiązku jednocześnie we wszystkich sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem, nie wpłynie znacząco na działalność strony skarżącej.

Zgodnie ze złożoną dokumentacją, strona w 2012 r. osiągnęła przychód ze sprzedaży netto w wysokości ponad 111.490.974 zł, ponosząc stratę, która nie wynosiła nawet 2% wartości przychodu. Zauważyć też wypada, iż po stronie kosztów uzyskania przychodów znajdują się m.in. odpisy amortyzacyjne (w kwocie 9.182.431,32 zł), które są jedynie pozycjami księgowymi, które wpływają na ostateczny wynik finansowy. Znajdujące się w ww. zapisach wartości nie przekonują natomiast o niewypłacalności strony czy utracie zdolności kredytowej, co przesądza, że jest ona w stanie ponieść koszty postępowania sądowego.

Co do bieżącego roku, to z jednostronnych rachunków zysków i strat za poszczególne miesiące wynika wyraźnie, że przychody netto ze sprzedaży są nadal wysokie (do sierpnia 52.687.895 zł), a co za tym idzie, iż strona miała możliwości, aby pozyskać finanse na zabezpieczenie przyszłych zobowiązań związanych z prowadzeniem spraw sądowych.

O zdolności zgromadzenia środków na opłacenie kosztów sądowych świadczy także stan środków finansowych w kasie i na rachunkach (w pozycji bilansu na dzień

31 sierpnia 2013 r., dotyczącej inwestycji krótkoterminowych), który wskazywał wartość ponad 111.000.000 zł.

Już zatem wskazane wyżej dane świadczą o niezasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy przez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie, w której wpis wynosi 5.047 zł. Przy czym powtórzyć trzeba, że niniejszy wniosek rozpoznawany jest z uwzględnieniem faktów znanych z urzędu – to jest konieczności opłacenia wpisów również w pozostałych sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem, których wartość przekracza 100.000 zł.

Końcowo zwrócić należy uwagę na rozbieżności pomiędzy oświadczeniem złożonym na urzędowym formularzu i danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Mianowicie na formularzu strona podała, że posiada jeden rachunek z saldem wynoszącym ponad 4.000 zł. Tymczasem, jak się okazało po nadesłaniu dokumentów finansowych, spółka nie dysponuje jednym rachunkiem, lecz sześcioma, na których odnotowane są obroty tylko za sierpień 2013 r. w wysokości ponad 6.000.000 zł. Wobec tego okoliczność ta dodatkowo utwierdza w przekonaniu o braku podstaw do uwzględnienia żądania wniosku.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.