Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 992/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 art. 47 art. 49 par. 1 art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 108/16 o odrzuceniu skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 108/16 odrzucił skargę M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 i 27 stycznia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie jej 1 odpisu oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało w trybie zastępczym doręczone skarżącej w dniu 4 marca 2016 r. Do dnia 17 marca 2016 r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wobec powyższych okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. C.. Skarżąca wskazała, że wezwanie do usunięcia braków skargi nigdy nie zostało jej doręczone. Z ustaleń skarżącej wynika, że wezwanie to zostało wysłane na adres [...] w O., podczas gdy strona nie wskazywała tego adresu jako właściwego do doręczeń, ani nie upoważniała nikogo do odbioru przesyłki sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, art. 47 § 1 P.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.

Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie zarządzeniami z dnia 25 i 27 stycznia 2016 r. M. C. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie jednego jej odpisu oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, wezwania zostały skarżącej wysłane na wskazany przez nią w skardze adres ul. [...] w O. (k. 3 akt sądowych) i doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (a więc, w odniesieniu do osoby fizycznej, osobiście adresatowi pisma, jego dorosłemu domownikowi, bądź – w razie nieobecności ww. – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które to zawiadomienie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, bądź gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W przypadku niepodjęcia pisma we ww. terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc z upływem czternastego dnia od daty złożenia pisma w placówce i pozostawienia zawiadomienia.

Z adnotacji poczynionych przez osobę upoważnioną przez operatora pocztowego na kopercie i potwierdzeniu odbioru (k. 53 akt sądowych) wynika, że wymogi o których mowa w art. 73 P.p.s.a. zostały zachowane. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania była dwukrotnie awizowana – po raz pierwszy w dniu 19 lutego 2016 r. - z adnotacją adresat nieobecny, a następnie w dniu 29 lutego 2016 r. W tej sytuacji należało przyjąć, że stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a. skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił w dniu 4 marca 2016 r., a termin do usunięcia braków upłynął bezskutecznie z dniem 11 marca 2016 r. Skoro w wyznaczonym terminie obowiązki wynikające z zarządzeń nie zostały przez skarżącą wykonane, Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie i w konsekwencji wniesioną skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.