Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 437/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. T. od zarządzenia referendarza sądowego WSA w Szczecinie z dnia [...] listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Sz [...] odrzucającego wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym oraz pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym bez rozpoznania w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: 1) odrzucić wniosek M. T. o wyznaczenie nowego terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, 2) pozostawić wniosek M. T. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S. zarządzeniem z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Sz [...] odrzucił wniosek M. T. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy i pozostawił bez rozpoznania wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

W motywach zarządzenia przedstawił następujący stan faktyczny.

Wyrokiem z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Sz [...] (doręczonym

w dniu 20 lipca 2017 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na opisane wyżej postanowienie.

W następstwie złożenia przez skarżącą w dniu 14 sierpnia 2017 r. wniosku

o ustanowienie adwokata, wezwaniem starszego referendarza sądowego z dnia

16 sierpnia 2017 r. (doręczonym w dniu 5 września 2017 r.) skarżąca została zobowiązana do wypełnienia i podpisania urzędowego formularza PPF, wymaganego

w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W dniu 13 września 2017 r. wpłynęło do Sądu (drogą mailową) pismo,

w którym strona skarżąca wniosła o wyznaczenie nowego terminu na uzupełnienie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że z uwagi na pogarszający się stan zdrowia skarżąca została hospitalizowana w dniu 12 września 2017 r. Wniosła o wyznaczenie nowych terminów nie mniej niż za 2 tygodnie. Braki formalne pisma (własnoręczny podpis) uzupełniła w dniu 12 października 2017 r.

Następnie, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia

17 października 2017 r. zobowiązano skarżącą w wezwaniu Sądu z dnia

17 października 2017 r. do wyjaśnienia, czy pismo, w którym skarżąca wnosi

o wyznaczenie nowego terminu (nie mniej niż za 2 tygodnie) stanowi przewidziany

w art. 84 P.p.s.a. wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, czy zamiarem strony było złożenie wniosku

o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy (art. 86 i 87 P.p.s.a.). Poinformowano skarżącą o treści art. 87 § 1 P.p.s.a. Pouczono jednocześnie, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni

od doręczenia, pod rygorem przyjęcia, że pismo z dnia 13 września 2017 r. stanowi wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku

o przyznanie prawa pomocy.

Powyższe zobowiązanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 3 listopada

2017 r., a w piśmie z dnia 6 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał oświadczenie o wyznaczeniu nowego terminu, informując jednocześnie, że pouczenie jest dla strony niezrozumiałe.

W konsekwencji zawarty w piśmie dnia 13 września 2017 r. wniosek został zakwalifikowany jako wniosek o przedłużenie terminu i stwierdzono, że wniosek taki był pozbawiony podstawy prawnej i nie wywołał skutków procesowych.

Jednocześnie, w związku z tym, że skarżąca nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, wobec nieuzupełnienia braku formalnego wniosku referendarz sądowy pozostawił ten wniosek bez rozpoznania.

Powyższe zarządzenie referendarza sądowego z dnia 15 listopada 2017 r. doręczono skarżącej w dniu 5 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie k.- 278).

W piśmie z dnia 11 grudnia 2017 r., zatytułowanym "Skarga i zażalenie", złożonym w terminie na wniesienie sprzeciwu od ww. zarządzenia referendarskiego pełnomocnik skarżącej, nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem zarzucił przekształcenie jej wniosku. Wskazał, że strona wniosła o wyznaczenie nowego terminu z powodu pobytu w szpitalu, nie zaś o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych wniosku. W ocenie pełnomocnika terminy te nie są tożsame.

Po zwrocie akt z NSA (24 sierpnia 2018 r.), po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie z wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA

w S., Przewodniczący Wydziału w dniu 3 września 2018 r. zarządził przedstawienie akt sędziemu sprawozdawcy w celu rozpoznania ww. sprzeciwu

z dnia 11 grudnia 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że pismo skarżącej z dnia 11 grudnia 2017 r. z uwagi na termin jego wniesienia oraz treść zostało potraktowane jako sprzeciw od ww. zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 15 listopada 2017 r.

W niniejszej sprawie zastosowanie zatem znajduje art. 260 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U.2018.1302; dalej: "P.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym przed dniem

15 sierpnia 2015 r., zgodnie z art. 2 zdaniem drugie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r.

o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U.2015.658), gdyż skarga została wniesiona w dniu 12 marca 2015 r.

Zgodnie z taką treścią art. 260 P.p.s.a., wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy ma ten skutek,

że zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Sprzeciw skarżącej został wniesiony skutecznie, zaś zaskarżone zarządzenie utraciło moc.

W konsekwencji w niniejszej sprawie należało zbadać dopuszczalność wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata.

Z treści sprzeciwu wynika, że skarżąca nadal twierdzi, że złożyła w sprawie wniosek o wyznaczenie innego terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku

o przyznanie prawa pomocy.

Mając na uwadze wyrażone w sprzeciwie ponowione, jednoznaczne stwierdzenie, że skarżąca złożyła wniosek o wyznaczenie nowego terminu, Sąd stwierdził, że ocenie Sądu podlega również dopuszczalność złożonego w piśmie z dnia 13 września 2017 r. wniosku o "wyznaczenie nowych terminów" do uzupełnia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w związku ze złożeniem w dniu 14 sierpnia 2017 r. wniosku o ustanowienie adwokata, wezwaniem referendarza sądowego z dnia

16 sierpnia 2017 r. (doręczonym w dniu 5 września 2017 r.) skarżąca została zobowiązana do wypełnienia i podpisania urzędowego formularza PPF, wymaganego

w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W wezwaniu wskazano, że braki należy uzupełnić w terminie 7 dni od doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się obligatoryjnie na urzędowym formularzu według wzoru, który zgodnie z art. 256 pkt 1 P.p.s.a ustala Rada Ministrów. Konsekwencje niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w prawnie nakazanej formie określa również

art. 257 P.p.s.a. W myśl tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który

nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła

w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z kolei stosownie do art. 49 §1 P.p.s.a., jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Przepisy P.p.s.a. nie przewidują instytucji "wyznaczenia nowego terminu"

do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał wniosek skarżącej o wyznaczenie nowego terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., postanowił o jego odrzuceniu, jak w pkt. 1 sentencji.

Z kolei, stwierdzając, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku

o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, należało, stosownie

do art. 257 P.p.s.a, pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania,

o czym postanowiono w pkt. 2 sentencji.