Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 81/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2008 r. sprawy ze skargi M. i J. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku odprowadzenia wód opadowych I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. K. z Kancelarii Adwokackiej przy [...], [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych).


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 81/08

UZASADNIENIE

Po interwencji J. R. w dniu 04.07.2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. przeprowadził komisyjne oględziny w terenie, w trakcie których stwierdzono, że na działce nr ew. [...] położonej we wsi M. gm. P. jest użytkowany przez M. i J. R. budynek inwentarsko - gospodarczy. W przedmiotowym budynku stwierdzono brak wykonanych rynien i rur spustowych umożliwiających prawidłowy spływ wód opadowych z połaci dachowej na własną działkę. Budynek ten zlokalizowano poniżej 1.0 m od ogrodzenia i granicy działki J. R. Obecnie wody opadowe z połaci dachowej budynku inwentarsko -gospodarczego spływają bezpośrednio na nowo wybudowane ogrodzenie i na teren działki Pani J. R.

Po analizie zebranego materiału dowodowego oraz przedłożonej dokumentacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał w dniu [...].07.2002r. decyzję Nr [...] nakazującą na podstawie art. 66 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane M. i J. R. odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowej z użytkowanego budynku inwentarsko-gospodarczego na teren własnej działki od której odwołanie złożyli J. i M. R.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].10.2007r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając w uzasadnieniu, że zgodnie z przepisem § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002r. wody opadowe powinny być odprowadzane do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej bądź (w określonych okolicznościach) na teren własnej posesji.

Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowym budynku brak jest rynien i rur spustowych umożliwiających prawidłowy spływ wód opadowych z połaci dachowej na własną działkę. Budynek zlokalizowany jest poniżej 1.0 m od ogrodzenia i granicy działki sąsiedniej, na której teren spływają wody opadowe z połaci dachowej.

M. i J. R. wnieśli skargę do Sądu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżących, J. R. bezprawnie przesunęła granicę swojej działki na długości 55-ciu metrów (znajdującej się właśnie za tym budynkiem) poprzez zburzenie starego ogrodzenia i postawieniu nowego o taką odległość, która zagwarantowałaby jej bezpieczne i prawne dokończenie budowy na swojej posesji, a im nakazuje odprowadzenie wód opadowych z budynku, który stoi od ponad 50 lat.

Uzupełniając skargę pełnomocnik stron z urzędu w piśmie z dnia 15 maja 2008r, również wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że zapadła ona z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mającym wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

art. 7 i art. 77 §1 K.p.a., przez:

- zaniechanie zbadania dokumentacji budowlanej budynku inwentarsko-gospodarczego należącego do skarżących, w szczególności projektu budowlanego tego budynku oraz decyzji o zatwierdzeniu tego projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę wspomnianego budynku,

zaniechanie sporządzenia dokumentacji fotograficznej przedstawiającej usytuowanie względem siebie wspomnianego budynku oraz nowo wybudowanego przez uczestniczkę J. R. ogrodzenia,

zaniechanie wskazania, czy ustalona przez organ odległość 0,9 metra pomiędzy, jak wskazał organ, "budynkiem a działką Pani J. R.", jest odległością pomiędzy ścianą tego budynku, a nowo wybudowanym przez uczestniczkę J. R. ogrodzeniem, czy też jest to odległość pomiędzy krawędzią połaci dachowej budynku a tym ogrodzeniem,

nieuprawnione zaniechanie dokonania pomiaru odległości, na jaką połać dachowa budynku skarżących sięga poza ścianę tego budynku,

co uniemożliwia prawidłową ocenę, czy, jak stwierdził organ, wody opadowe z budynku skarżących spływają bezpośrednio na nowo wybudowane ogrodzenie i na teren działki uczestniczki J. R.,

- art. 80 K.p.a., przez oparcie zaskarżonej decyzji jedynie na oświadczeniu uczestniczki J. R., jakoby wody opadowe z dachu budynku skarżących spływały bezpośrednio na teren działki uczestniczki J. R., w sytuacji, gdy zasady matematyki i logiki oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do wniosku, że nawet przy założeniu, że to nie krawędź połaci dachowej, lecz ściana budynku skarżących znajduje się w odległości ok. 0,9 metra od ogrodzenia wybudowanego przez uczestniczkę J. R., niemożliwe jest - mając na uwadze fakt, że, jak twierdzą skarżący w swoim odwołaniu z dnia 26 lipca 2002 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., "spad" (czyli odległość, na jaką połać dachowa budynku skarżących sięga poza ścianę tego budynku) wynosi 20 cm - aby, jak stwierdził organ, wody opadowe z budynku skarżących spływały bezpośrednio na nowo wybudowane ogrodzenie i na teren działki uczestniczki J. R.,

- art. 107 §1 i §3 K.p.a., przez, po pierwsze, wskazanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w sytuacji, gdy art. 66 tej ustawy jest podzielony na dwa ustępy, ustęp pierwszy tego artykułu zawiera cztery punkty, a z uzasadnienia faktycznego decyzji nie wynika jednoznacznie, jaki punkt ustępu 1 art. 66 ustawy wchodzi w grę jako podstawa decyzji wydanej w niniejszej sprawie, oraz, po drugie, zaniechanie zamieszczenia w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego w odniesieniu do art. 66 "pkt 1" Prawa budowlanego,

- art. 97 §1 pkt 4 i art. 100 §1 K.p.a., przez zaniechanie przez organ zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie i wystąpienia do właściwego organu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w postaci rozgraniczenia nieruchomości należących do skarżących i uczestniczki J. R., w sytuacji, gdy takie zawieszenie postępowania i wystąpienie do właściwego organu było obligatoryjne, bowiem wydanie decyzji w niniejszej sprawie wymagało uprzedniego ustalenia przebiegu granic nieruchomości skarżących i uczestniczki J. R., które to granice stały się sporne,

- naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 66 "pkt 1" ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przez przyjęcie, że § 28 ww. rozporządzenia ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy - mając na uwadze fakt, że budynek skarżących został wybudowany, jak twierdzą skarżący, ponad 50 lat temu -zgodnie z § 330 w/w rozporządzenia przepisy tegoż rozporządzenia nie mają zastosowania w niniejszej sprawie,

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a taki tylko wzgląd mógłby uzasadniać poddanie rewizji tej decyzji w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Przepis art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) obliguje właściwy organ nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania administracyjnego w przypadku zaistnienia jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek a mianowicie wówczas, gdy obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Jednak pomimo tego, że ww. przepis stanowi materialnoprawną podstawę wydania decyzji organu nadzoru budowlanego, to przepis ten nie określa precyzyjnie treści takiej decyzji.

Należy zatem przyjąć, że rodzaj nałożonych obowiązków będzie każdorazowo zależał od skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości, przy czym granicę będzie wyznaczać wykładania celowościowa art. 66, który ma za zadanie zapewnić odpowiedni stan techniczny i estetyczny obiektu budowlanego.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, np. gdy nie odpowiada wymaganiom technicznym określonym powszechnie obowiązującymi przepisami prawa budowlanego – organ nadzoru budowlanego ma obowiązek nakazać w drodze decyzji wydanej na podstawie w/w przepisu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego o którym jest mowa w tym przepisie jest nie tylko wynikiem zużycia technicznego obiektu lub zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania lecz także wynikiem naruszenia przepisów techniczno-budowlanych, o ile stan taki nie został zaakceptowany w decyzji o pozwoleniu na budowę.

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym stwierdzono że na działce nr [...] położonej we wsi M. gm. P. znajduje się budynek inwentarsko - gospodarczy o konstrukcji murowanej, z dachem dwuspadowym pokrytym eternitem, w dobrym stanie technicznym użytkowany przez M. i J. R..

Z analizy materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika, że w przedmiotowym budynku brak jest rynien i rur spustowych umożliwiających prawidłowy spływ wód opadowych z połaci dachowej na własną działkę. Budynek zlokalizowany jest poniżej 1,0 m. od ogrodzenia i granicy działki sąsiedniej co może powodować, że na teren sąsiedniej działki spływać będą wody opadowe z połaci dachowej. W budynku tym stwierdzono tylko brak wykonanych rynien i rur spustowych umożliwiających prawidłowy spływ wód opadowych z połaci dachowej na własną działkę.

W ocenie organów nadzoru budowlanego, którą to ocenę Sąd podzielił, wody opadowe powinny być odprowadzane do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej bądź (w określonych okolicznościach) na teren własnej posesji.

W ocenie Sądu zakres zastosowany nakaz jest zgodny z dyspozycja przepisu art. 66 Prawa budowlanego i jest adekwatny do skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości.

Odnosząc się do podniesionych w skardze i piśmie pełnomocnika strony dotyczących naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz strony technicznej zrealizowanej już inwestycji w kontekście obowiązujących w dacie realizacji inwestycji przepisów w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stwierdzić należy, że stan faktyczny sprawy został przez organy administracji publicznej w sposób dostateczny wyjaśniony i ustalony. Na tyle dostateczny by organ mógł jednoznacznie stwierdzić, że budynek gospodarczy zlokalizowany poniżej 1 m od granicy działki powinien posiadać rynnę i rury spustowe umożliwiające prawidłowy spływ wód opadowych z połaci dachowej na własną działkę.

Zarzut skargi, iż właściciel sąsiedniej nieruchomości budując nowe ogrodzenie naruszył prawo własności skarżącego zajmując część jego gruntu nie został w toku postępowania administracyjnego i sądowego potwierdzony, bowiem skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu lub dowodu potwierdzającego ten stan rzeczy. Ponadto skarżący sam stwierdził w odwołaniu, że wykonanie rynny uważa za zbędne bowiem wody z dachu spływają na jego posesję ponieważ budynek jest usytuowany w odległości 90 cm od granicy.

Konsekwencją stwierdzenia takiego usytuowania budynku skarżącego musiało być zatem wydanie decyzji nakazującej usunięcie tego stanu niezgodnego z przepisami dot. warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co implikuje, iż nie można skutecznie zarzucić organom nadzoru budowlanego, orzekającym w sprawie niniejszej, aby dopuściły się naruszenia prawa.

Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika strony, ze w sprawie nastąpiło naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 66 "pkt 1" ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przez przyjęcie, że § 28 ww. rozporządzenia ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy budynek skarżących został wybudowany kilkadziesiąt lat temu stwierdzić należy, że każde z wcześniejszych rozporządzeń wykonawczych dot. warunków techniczno-budowlanych obiektów budowlanych obowiązujących na przestrzeni kilkudziesieciu lat nakazywało odprowadzanie wód opadowych w sytuacji wzniesienia obiektu wzdłuż granicy działki.

Zgodnie zaś z art. 5 Prawa budowlanego obiekty należy projektować, budować i użytkować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie wymagań podstawowych dotyczących m. innymi poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 art. 5 Prawa budowlanego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.