Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 302/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad zorganizowanym poza gospodarstwami punktem przetwórstwa mleka p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 marca 2017 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad zorganizowanym poza gospodarstwami punktem przetwórstwa mleka.

Jednocześnie pismem z dnia 21 marca 2017 r. skarżąca wystąpiła do [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. z dnia [...]r. nr [...] zobowiązującą skarżącą do wniesienia opłaty stanowiącej należność budżetową o charakterze publiczno-prawnym w wysokości 3.121,88 zł. Decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargą wniesioną przez skarżącą w dniu 21 marca 2017 r. Pełnomocnik podkreślił przy tym, że w dniu 13 marca 2017 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 771/16. Skarga kasacyjna została wniesiona w sprawie, w której organ zobowiązał skarżącą do wniesienia opłaty stanowiącej należność budżetową o charakterze publicznoprawnym z tytułu czynności wykonywanych przez organ na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. 2015 r., poz. 1482 z późn. zm., dalej: "u.i.w."). Zasadniczy zakres wykonywanych przez organ czynności i zasady wymierzenia opłaty w niniejszej sprawie zbieżne są z zakresem tych czynności i zasadami, które były podstawą do wniesienia skargi kasacyjnej w powyższej sprawie. Zarzut podniesiony przez skarżącą związany jest z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę wymierzanych przez organ opłat (przepisów u.i.w. oraz rozporządzenia wydanego na ich podstawie). Tym samym w interesie skarżącej jest uzyskanie wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na to, że zainicjowała postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zmierzające do uzyskania wyroku, w którym sąd dokona oceny prawnej zastosowania przepisów prawa materialnego, które stanowią podstawę do rozstrzygnięcia również sprawy objętej niniejszym postępowaniem. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie skutkował wykonaniem decyzji, na której ocenę - przez Wojewódzki Sąd Administracyjny - może mieć wpływ rozstrzygnięcie wydane w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej, przy czym nie można wykluczyć, że rozstrzygnięcie nie będzie zgodne z wnioskiem skarżącej.

Jednocześnie pełnomocnik skarżącej podniósł, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje również w interesie publicznym. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. 2013 r., poz. 168 z późn. zm.) naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest m. in. nieustalenie należności Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub innej jednostki sektora finansów publicznych albo ustalenie takiej należności w wysokości niższej niż wynikająca z prawidłowego obliczenia. Wobec powyższego w interesie organu jest zarówno ustalenie należności w przypadku istnienia właściwej podstawy prawnej, jak i ustalenie jej prawidłowej wysokości. Pełnomocnik zauważył przy tym, że postępowanie zainicjowane przez skarżącą przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pozwoli na uzyskanie oceny prawnej stosowania przez organ przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i tym samym przyczyni się do prowadzenia postępowania zgodnie z powołanymi przepisami.

W dniu 14 kwietnia 2017 r. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Ł. przekazał do Sądu skargę skarżącej wraz z odpowiedzią, w której stwierdził, że wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stosownie do złożonego wniosku przez stronę, wnosi o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd, stosownie do art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168).

Jednocześnie należy wyjaśnić, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w powołanym przepisie, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić przy tym należy, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w piśmie z dnia 21 marca 2017 r. Niemniej w uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik skarżącej Spółki powołał się jedynie na fakt wniesienia przez skarżącą skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2016 r. wydanego w analogicznej, w jego ocenie, sprawie o sygn. akt II SA/Łd 771/16, a ponadto stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje w interesie publicznym. Argumentacji tej pełnomocnik w żadnej mierze nie odniósł do przesłanek wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd, o których mowa w wyżej powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem, aby skutecznie dochodzić wstrzymania wykonania decyzji strona skarżąca powinna była wykazać, na czym w analizowanej sprawie miałby polegać wyrządzenie jej znacznej szkody lub na czym miałyby polegać trudności w odwróceniu skutków wynikających z wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że analiza powyższych stwierdzeń przywołanych na jego uzasadnienie, nie pozwala przyjąć, że sytuacja skarżącej jest na tyle wyjątkowa, że czyni zasadnym wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić przy tym należy, że nawet jeżeli wskazana przez pełnomocnika należność budżetowa o charakterze publiczno-prawnym objęta zaskarżoną decyzją zostanie wyegzekwowana przymusowo, a następnie okaże się, że w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi zajdą przesłanki do jej zwrotu, organ zobligowany będzie wyegzekwowaną należność zwrócić skarżącej. Podkreślić bowiem trzeba, że wskazane w decyzji zobowiązanie (należność budżetowa) należy do kategorii zobowiązań publicznoprawnych, co tym samym powoduje, że nie zachodzi niebezpieczeństwo definitywnej utraty wyegzekwowanej kwoty.

Biorąc pod uwagę powyższe, należało zatem uznać, że wnioskodawczyni nie wykazała, iż w niniejszej sprawie występowały przesłanki niezbędne do uwzględnienia jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd, dokonując analizy akt sprawy, nie dopatrzył się również występowania przesłanek ustawowych warunkujących uwzględnienie wniosku skarżącej.

Na marginesie należy jedynie dodać, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a tym bardziej faktu wniesienia przez skarżącą skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w analogicznej sprawie. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. Fakt wniesienia wspomnianej skargi kasacyjnej nie mógł zatem stanowić podstawy oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

A. P.