Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 937/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15zzs(4) ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
article: art. 25 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 28 ust. 1, art. 28 ust. 2, art. 35
journal: Dz.U. 2019 poz 1397
law: Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności - tekst jedn.
article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 85, art. 138 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 04 listopada 2021 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2020 r., [...] Wojewoda (zwany dalej "Wojewodą"), po rozpatrzeniu odwołania W. G., utrzymał w mocy decyzję Burmistrza J. (zwanego dalej "Burmistrzem") z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] w przedmiocie wymeldowania odwołującego się z pobytu stałego w uprzednio zajmowanym lokalu.

Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.

Pismem z dnia [...] października 2019 r. Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej [...] (zwanej dalej "Spółdzielnią") zawnioskował o wymeldowanie W. G. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w M. z pobytu stałego od [...] sierpnia 2019 r. z powodu nieprzebywania w lokalu (k. 4 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Spółdzielnia poinformowała, że nabyła lokal na licytacji komorniczej, a W. G. został z lokalu eksmitowany. Powyższe potwierdzono powiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Komornika Sądowego Jerzego K., w którym wskazano, że w tym samym dniu przeprowadzono przymusowe czynności związane z wprowadzeniem wierzyciela w posiadanie przedmiotowego lokalu mieszkalnego w stanie opróżnionym z osób (k. 5 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Jednocześnie ustalono, że W. G. przebywa pod adresem: ul. [...] w [...], ale nie jest właścicielem tej nieruchomości. W związku z powyższym zaznaczono, że może on złożyć wniosek o wskazanie lokalu tymczasowego. Do wniosku załączono protokół z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przekazania przedmiotowego lokalu Spółdzielni (k. 1–2 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

W toku postępowania ustalono, że Spółdzielnia jest właścicielem nieruchomości położonej w M. przy ul. [...]/6, co potwierdza postanowienie Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] października 2017 r., I Co [...], w którym przysądzono własnościowe spółdzielcze prawo do przedmiotowego lokalu mieszkalnego na rzecz Spółdzielni (k. 11 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismem z dnia [...] października 2019 r. Burmistrz poinformował o wszczęciu postępowania administracyjnego o wymeldowanie W. G. z pobytu stałego z adresu: ul. [...]/6 w M. (k. 16–17 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Następnie pismami z dnia [...] listopada 2019 r. Burmistrz wezwał Spółdzielnię oraz W. G. do stawienia się w charakterze strony na rozprawę administracyjną w dniu [...] grudnia 2019 r. o godz. 10 w Urzędzie Miejskim w J. (k. 20 i 22 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Na rozprawę stawił się pełnomocnik Spółdzielni, radca prawny A. Ś., który zeznał, że w spornym lokalu znajdują się meble i wyposażenie kuchni, które zostały zajęte przez Komornika Sądowego (k. 30 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pierwsza licytacja przedmiotów była bezskuteczna, termin drugiej został wyznaczony na dzień [...] grudnia 2019 r. Podkreślono, że W. G. od 10 lat nie ponosił opłat za mieszkanie, a egzekucja była bezskuteczna, gdyż dłużnik nie pracuje i ma wielu wierzycieli. Pełnomocnik Spółdzielni wskazał, że korespondencja kierowana na adres lokalu czasem była odbierana, ale nie zawsze. Zaznaczono także, że Spółdzielnia od dnia [...] sierpnia 2019 r. weszła w posiadanie mieszkania, a W. G. nie wniósł żadnych środków prawnych w celu przywrócenia posiadania lokalu.

Wobec braku potwierdzenia odbioru wezwania z dnia [...] listopada 2019 r. do stawienia się na rozprawę administracyjną przez W. G., Burmistrz wystosował ponowne wezwanie z dnia [...] grudnia 2019 r. na rozprawę administracyjną wyznaczoną na dzień [...] stycznia 2020 r. o godz. 9 w Urzędzie Miejskim w J. (k. 32 i 33 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. W. G. poinformował, że dopiero w dniu [...] grudnia 2019 r. otrzymał wezwanie na rozprawę, która odbyła się [...] grudnia 2019 r. (k. 36 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Jednocześnie wniósł o wyznaczenie innego terminu rozprawy administracyjnej oraz o przyznanie pomocy prawnej w postaci adwokata z urzędu. W. G. ponadto wniósł o niezwłoczne przyznanie mieszkania socjalnego (chronionego) z powodu braku dostępu do miejsca zamieszkania oraz złego stanu zdrowia, który uniemożliwia mu świadczenie pracy zawodowej. W. G. podkreślił, że nie posiada majątku, który mógłby spieniężyć na pokrycie własnych kosztów utrzymania i leczenia. Jednocześnie zaznaczył, że nie zgadza się na wymeldowanie z lokalu w M. przy ul. [...]/6, gdyż jest to jego miejsce zamieszkania, do którego ma wstęp, a zamieszkanie w nim jest utrudnione przez osoby trzecie, o czym zawiadomił prokuraturę. Do pisma dołączono także orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w J. z dnia [...] grudnia 2019 r., w którym zaliczono W. G. do osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności wskazując, że niepełnosprawność istnieje od [...] listopada 2014 r. (k. 35 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. Burmistrz poinformował W. G., że zostało wysłane zawiadomienie o kolejnym terminie rozprawy administracyjnej (k. 40 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Jednocześnie wskazano, że Urząd Miejski w J. nie udziela pomocy prawnej, ani nie posiada możliwości przydzielenia adwokata z urzędu. Istnieje możliwość skorzystania z nieodpłatnej pomocy prawnej w Starostwie Powiatowym w J.. Poinformowano także, że w celu uzyskania mieszkania z zasobów komunalnych należy złożyć wniosek do [...] Towarzystwa Budownictwa Społecznego. Względnie można pozyskać lokal we własnym zakresie i złożyć wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w J..

W piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. W. G. ponownie wniósł o przyznanie mu pomocy prawnej w postaci adwokata z urzędu (k. 47 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Jednocześnie wniósł o wyznaczenie innego terminu rozprawy administracyjnej, po przyznaniu mu pomocy prawnej. Podkreślił, że w dniu [...] stycznia 2020 r. nie może stawić się osobiście na wyznaczony termin rozprawy z przyczyn zdrowotnych. Wystąpił również o oddalenie wniosku o wymeldowanie do czasu przyznania innego lokalu mieszkalnego, o którego przydział złożył on wniosek do Urzędu Miejskiego w J..

W notatce służbowej z dnia [...] stycznia 2020 r. wskazano, że W. G. złożył w dniu [...] maja 2019 r. wniosek o przyznanie mieszkania socjalnego (k. 46 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). W dniu [...] czerwca 2019 r. zostało skierowane do W. G. pismo wyjaśniające, że w celu rozpatrzenia sprawy należy złożyć wniosek o ustalenie uprawnienia do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego wraz z oświadczeniem o wysokości dochodów lub ich braku. W. G. nie udzielił odpowiedzi na skierowane do niego pismo.

Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. (k. 49 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) – w związku z niestawieniem się W. G. na rozprawę administracyjną – Burmistrz zwrócił się do niego z prośbą o udzielenie do dnia [...] stycznia 2020 r. pisemnie odpowiedzi na poniższe pytania:

1. Od kiedy nie przebywa w miejscu stałego zamieszkania?

2. W jakich okolicznościach opuścił lokal i z jakiego powodu?

3. Kiedy ostatni raz był w przedmiotowym lokalu i czy posiada do niego klucze?

4. Gdzie znajdują się jego rzeczy osobiste?

5. Gdzie skoncentrował swoje sprawy życiowe (nocowanie, spożywanie posiłków, przyjmowanie gości itp.)?

6. Dlaczego po przeprowadzeniu czynności przez komornika nie wymeldował się z pobytu stałego?

Ponadto Burmistrz wniósł o udzielenie pisemnych informacji, które zdaniem W. G. mają istotne znaczenie w niniejszej sprawie, a nie zostały ujęte w powyższych pytaniach.

W odpowiedzi z dnia [...] lutego 2020 r. W. G. wniósł o wezwanie go w innym terminie do złożenia wyjaśnień (k. 50 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Podkreślił, że powyższe pismo zostało doręczone mu w dniu [...] stycznia 2020 r., co uniemożliwiło udzielenie odpowiedzi we wskazanym terminie. Ponownie zaznaczył, że sprawa utrudniania dostępu do jego miejsca zamieszkania i zameldowania została zgłoszona w Prokuraturze i Sądzie Rejonowym w J..

Pismem z dnia [...] lutego 2020 r. Burmistrz ponowił prośbę o udzielenie pisemnie odpowiedzi na wskazane wcześniej pytania w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma (k. 52 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismem z dnia [...] marca 2020 r. (k. 53 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) W. G. w odpowiedzi na pytania zawarte w powyższym piśmie udzielił następujących informacji:

1. nieprzerwanie przebywa na posesji i w miejscu stałego zameldowania w M. przy ul. [...]/6.

2. nigdy nie opuścił lokalu (pewnego dnia rano wyszedł z mieszkania zamykając je, a gdy wrócił na miejsce okazało się, że zamki zostały wymienione).

3. ostatni raz w lokalu był w dniu [...] sierpnia 2019 r. Wtedy też nastąpiła sytuacja opisania w punkcie 2. Odtąd nocuje on na klatce schodowej budynku, w którym mieści się lokal, w piwnicy i w pojeździe na posesji tego budynku.

4. rzeczy osobiste skarżącego znajdują się w lokalu w M. przy ul. [...]/6.

5. skoncentrował swoje sprawy życiowe na posesji i w budynku bloku mieszkalnego znajdującego się przy ul. [...] w M..

6. nie ma uprawnień do wymeldowania się z własnego miejsca zamieszkania i zameldowania, gdyż jest to jedyne miejsce, gdzie jest uprawniony do zamieszkania.

Ponadto wskazano, że obecny właściciel lokalu nie ma uprawnienia do eksmisji, gdyż ten złożył wniosek o przyznanie mu prawa do lokalu socjalnego. Do czasu otrzymania takiego lokalu obecny właściciel nie może eksmitować osoby zameldowanej z jej miejsca zamieszkania.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] Burmistrz orzekł o wymeldowaniu W. G. z pobytu stałego pod adresem: M. , [...] (k. 65–66 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Wskazał, że w świetle zebranych w sprawie dowodów nie budzi wątpliwości fakt, iż wymieniony opuścił lokal i nie mieszka w nim w sposób stały. Tym samym lokal przestał być dla niego miejscem stałego pobytu, w którym skoncentrowane byłyby jego sprawy życiowe. Burmistrz podkreślił, że przesłanką wymeldowania jest opuszczenie miejsca pobytu i tylko ta okoliczność podlega badaniu w postępowaniu. Instytucje zameldowania i wymeldowania mają charakter wyłącznie ewidencyjny i jako takie nie rodzą żadnych uprawnień do lokalu ani nie przesądzają o ich utracie. Jak wynika z akt sprawy, W. G. nie przebywa w lokalu od dnia [...] sierpnia 2019 r. i do momentu wydania tej decyzji nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Nie zaistniały przy tym podstawy do stwierdzenia, że opuszczenie lokalu nie było trwałe.

Pismem z dnia [...] września 2020 r. W. G. wniósł odwołanie od powyższej decyzji (k. 50 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Odwołanie nie zawierało argumentacji.

Decyzją z dnia [...] października 2020 r., [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję (k. 53–55 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Wskazał, że zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 510 z późn. zm., dalej "u.e.l.") organ gminy, o którym mowa w art. 28 ust. 1 u.e.l., wydaje z urzędu lub na wniosek właściciela lub podmiotu wskazanego w art. 28 ust. 2 u.e.l., decyzję w sprawie wymeldowania obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Wojewoda zaznaczył, że postępowanie w niniejszej sprawie wymaga ustalenia czy osoba powzięła zamiar faktycznego opuszczenia swojego dotychczasowego miejsca pobytu stałego i czy zamiar ten zrealizowała, przy czym przesłanka opuszczenia miejsca pobytu stałego jest spełniona wówczas, gdy opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne.

Wojewoda ocenił, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, iż W. G. faktycznie opuścił lokal mieszkalny przy ul. [...]/6 w M. bez dopełnienia obowiązku wymeldowania się. Na powyższe wskazuje między innymi wniosek Zarządu Spółdzielni z dnia [...] października 2019 r., w którym stwierdzono, że W. G. od dnia [...] sierpnia 2019 r. nie przebywa w lokalu, postanowienie Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] października 2017 r., [...] i powiadomienie Komornika Sądowego o przeprowadzeniu przymusowych czynności związanych z wprowadzeniem wierzyciela w posiadanie lokalu mieszkalnego w stanie opróżnionym z osób.

Zdaniem organu odwoławczego na podstawie powyższego niezaprzeczalne jest, że W. G. nie przebywa na stałe w spornym lokalu od dnia [...] sierpnia 2019 r. Ten fakt nie jest kwestionowany przez samego odwołującego się, który w złożonych wyjaśnieniach wskazał, że od tej daty swoje sprawy życiowe skoncentrował na klatce schodowej budynku, w piwnicy i w pojeździe znajdującym się na posesji przy ul. [...] w M.. Tym samym W. G. nie mieszka w lokalu, stale nie korzysta z jego urządzeń i nie zaspokaja w nim swoich funkcji życiowych. Nie można w kategoriach zamieszkiwania klasyfikować faktu wskazania adresu zameldowania na pobyt stały jako miejsca odbioru korespondencji. Nawet pozostawienie w tym miejscu rzeczy osobistych nie świadczy o skoncentrowaniu spraw życiowych w danym lokalu. Wojewoda przy tym zaznaczył, że niniejsza sytuacja ma miejsce z powodu nieuiszczania przez W. G. od 10 lat opłat za ten lokal, co doprowadziło do egzekucji z nieruchomości. Realizację postanowienia sądu należy traktować jako opuszczenie dobrowolne, będące konsekwencją wcześniejszego zachowania W. G.. Zatem opuszczenie lokalu na skutek wykonania postanowienia sądu jest opuszczeniem w rozumieniu art. 35 u.e.l.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. W. G. wniósł skargę od powyższej decyzji, jednocześnie wnosząc o przyznanie mu w tej sprawie pomocy prawnej obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu (k. 2 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko (k. 5–6 akt sądowych).

Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. pełnomocnik z urzędu, adwokat J. K., uzupełnił skargę W. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza oraz umorzenie postępowania, jak i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania (k. 62–65 akt sądowych). Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1. art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej "K.p.a.") poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego wskutek błędnej oceny zebranego materiału dowodowego i w konsekwencji przyjęcie, że skarżący nie mieszka przy ul. [...] w M., podczas gdy odbiera on korespondencję kierowaną pod ten adres i nieprzerwanie przebywa na posesji, pomimo uniemożliwiania mu wejścia do mieszkania;

2. art. 25 ust. 1 u.e.l. przez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe uznanie, że w przypadku przymusowego opróżnienia lokalu zajmujący lokal traci zamiar przebywania w nim, gdy z utrwalonego orzecznictwa wynika, że aby utracić ten zamiar zajmujący lokal musi dobrowolnie go opuścić;

3. art. 35 u.e.l. przez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji w sprawie wymeldowania, podczas gdy skarżący nie opuścił lokalu, gdyż posiada on zamiar stałego przebywania w nim;

4. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy powinna zostać ona uchylona.

W uzasadnieniu wskazano, że wątpliwości dotyczące faktu przebywania skarżącego w przedmiotowym lokalu organ powinien rozwiązać przez przeprowadzenie oględzin na podstawie art. 85 K.p.a. Ponadto wskazano, że przymusowe opróżnienie lokalu następuje wbrew woli zajmującego lokal, który posiada zamiar przebywania w nim, wobec czego nie prowadzi do zmiany pobytu stałego w rozumieniu art. 35 u.e.l.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r. stanowisko przedstawiła Spółdzielnia (uczestnik postępowania) (k. 76–78 akt sądowych). Wskazała, że Wojewoda prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił materiał dowodowy. W sprawie doszło do wyłączenia przesłanki określonej w art. 25 ust. 1 u.e.l. wskazującej, że skarżący powinien opuścić lokal dobrowolnie. Skarżący bowiem na podstawie osobnego zdarzenia prawnego, jakim jest wyrok eksmisyjny, jest był obowiązany opuścić lokal. Orzeczenie sądu jest czynnością prawną, która daje organowi gminy prawo do wymeldowania skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie czy opuszczenie lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...]/6 w M. przez W. G. było usprawiedliwione w kontekście art. 35 u.e.l.

Zgodnie z art. 35 u.e.l., stanowiącym podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji, organ gminy, o którym mowa w art. 28 ust. 1 u.e.l., wydaje z urzędu lub na wniosek właściciela lub podmiotu wskazanego w art. 28 ust. 2 u.e.l., decyzję w sprawie wymeldowania obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się.

Powyższy przepis wskazuje przesłanki wymeldowania. Podstawą do wydania decyzji o wymeldowaniu jest opuszczenie lokalu i niedopełnienie obowiązku wymeldowania się. Opuszczenie lokalu musi być rozważane na dwóch płaszczyznach. Konieczność takiego ujęcia wynika z definicji pobytu, przy czym charakter pobytu rzutuje na sposób definiowania opuszczenia. Pobyt stały, zgodnie z art. 25 ust. 1 u.e.l., wiąże się z przebywaniem i zamiarem przebywania w oznaczonym miejscu. Dla opuszczenia miejsca stałego pobytu element woli ma zatem pewne znaczenie i powinien być brany pod uwagę w postępowaniu o wymeldowanie.

W standardowych przypadkach wymeldowanie z pobytu stałego będzie oparte na stwierdzeniu, że osoba zameldowana w miejscu pobytu opuściła to miejsce oraz że miała wolę takiego działania. Badanie kwestii woli ma przede wszystkim na celu zweryfikowanie, czy dana osoba nie została zmuszona do opuszczenia lokalu lub nie miała miejsce sytuacja, że jej powrót do lokalu został wbrew prawu uniemożliwiony.

Są jednak w praktyce także i przypadki, że opuszczenie lokalu nastąpiło wbrew woli danej osoby (rozumianej jako własny subiektywny zamiar przebywania), ale stan ten jest legalny, gdyż jest efektem czynności prawnej.

W orzecznictwie utrwaliło się stanowisko, że egzekucja, jaka dokonuje się w ramach wyroku eksmisyjnego, nie może być uznana za przymus, który pozbawia obywatela swobody wyboru miejsca zamieszkania i pobytu, z której realizacją związany jest obowiązek meldunkowy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2009 r., II OSK 1090/08, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Słusznie też wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] listopada 2016 r., II OSK [...] (orzeczenia.nsa.gov.pl), że, "meldunek nie może służyć sanowaniu stanów jawnie naruszających prawo".

W niniejszej sprawie należy przede wszystkim podkreślić, że W. G. nie przebywa w lokalu przy ul. [...]/6 w M. od dnia [...] sierpnia 2019 r., to jest od dnia, w którym przeprowadzono przymusowe czynności związane z wprowadzeniem wierzyciela w posiadanie lokalu mieszkalnego w stanie opróżnionym z osób, co potwierdza powiadomienie z dnia [...] sierpnia 2019 r. Komornika Sądowego, J. K. (k. 5 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

W skardze zarzucono organowi błędną wykładnię pojęcia "zamiaru stałego przebywania w lokalu" i "dobrowolnego opuszczenia lokalu". Zarzut ten łączy się z konsekwentnie powtarzaną przez W. G. tezą, że do spornego lokalu pewnego dnia uniemożliwiono mu dostęp, nie miał zamiaru go opuścić oraz, że chce do niego wrócić (co uprawdopodabniać ma fakt, iż zamieszkuje na klatce schodowej, piwnicy lub w pojeździe w pobliżu).

W ocenie Sądu, gdyby nawet uznać, że prawdziwe są oświadczenia W. G., iż nie miał on zamiaru lokalu przy ul. [...]/6 w M. opuścić i chce do niego wrócić, to i tak – w specyficznych realiach sprawy – nie byłby to zarzut pozwalający skutecznie przeciwdziałać orzeczeniu o wymeldowaniu.

Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że element wolicjonalny łączony z opuszczeniem lokalu na potrzeby stosowania art. 35 u.e.l. służy ochronie osób zameldowanych przed utratą ich prawa do meldunku, która nastąpiła nielegalnie (pod przymusem, podstępem). Zupełnie inaczej należy oceniać sytuację, gdy pozbawienie posiadania lokalu nastąpiło legalnie, to jest zwłaszcza poprzez egzekucję komorniczą i wprowadzenie w posiadanie lokalu innego uprawnionego.

Nie ulega wątpliwości, że prawomocny nakaz opuszczenia lokalu oraz opróżnienie go z osób i rzeczy jej prawa reprezentujących oznacza, że W. G. nie tylko nie ma prawa do wyżej wymienionego lokalu, ale przede wszystkim jego faktyczne przebywanie w nim jest zakazane. Takie przebywanie byłoby sprzeczne z prawomocnym wyrokiem (por. wyrok II OSK [...]).

Mając to wszystko na uwadze Sąd nie uznał za zasadne zarzutów podniesionych przez pełnomocnika W. G. w piśmie procesowym uzupełniającym skargę.

Nie naruszono przepisów z zakresu administracyjnego postępowania wyjaśniającego (art. 7, 77 i 80 K.p.a.), gdyż istotne elementy stanu faktycznego zostały stwierdzone w sposób pewny. Z okoliczności, że w trybie czynności egzekucyjnej wprowadzono Spółdzielnię w posiadanie lokalu przy ul. [...]/6 w M. i że lokal ten pozostawał w stanie opróżnionym z osób, można wywodzić bez wątpliwości, iż W. G. lokal opuścił i w nim nie przebywa. Nie ma znaczenia dla tej oceny fakt, iż skarżący przebywa w otoczeniu lokalu oraz, że w jakiś sposób uzyskuje dostęp do skrzynki oddawczej (i odbiera korespondencję).

Z opisanych wcześniej powodów Sąd nie uznał też zarzutów naruszenia art. 25 ust. 1 i art. 35 u.e.l. Faktyczne wprowadzenie Spółdzielni do lokalu przy ul. [...]/6 w M. nastąpiło w wykonaniu czynności egzekucyjnej i w ramach egzekucji lokal przejęto jako opróżniony z osób. Nowy uprawniony wszedł zatem w wyłączne posiadanie lokalu legalnie, a ponowne zamieszkanie w nim W. G. stało się niemożliwe. W takich okolicznościach wyrażany przez skarżącego subiektywny zamiar powrotu do dotychczasowego miejsca zamieszkania nie może być przeszkodą dla jego wymeldowania.

Nie naruszono także podniesionego przez pełnomocnika art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Skoro zachodziły podstawy do orzeczonego przez organ pierwszej instancji wymeldowania, to i w konsekwencji istniały przesłanki o utrzymania zaskarżonej decyzji Burmistrza przez Wojewodę.

Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako nie posiadającą usprawiedliwionych podstaw.

Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. 2 verte akt sądowych).