Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 253/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 175, 178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2017 r. w sprawie ze skargi P. G. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę P. G. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania z uwagi na jej niedopuszczalność.

Powyższe postanowienie zostało doręczone 8 listopada 2017 r. profesjonalnemu pełnomocnikowi ustanowionemu skarżącemu w ramach przyznanego prawa pomocy.

Skarżący pismem złożonym 14 listopada 2017 r. wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia z 30 października 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 173 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), stronie od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, co do zasady, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podkreślić należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej obwarowane jest tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a, podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest adwokat lub radca prawny, a także - po myśli § 2 powołanego przepisu - inne wskazane ustawą osoby, czyli oprócz adwokata i radcy prawnego, również sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismo skarżącego złożone 14 listopada 2017 r. potraktował jako skargę kasacyjną od postanowienia z 30 października 2017 r., którym odrzucono skargę P. G. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku bez rozpoznania. Z treści pisma wynika niezadowolenie strony z wydanego rozstrzygnięcia, a jedynym dopuszczalnym środkiem zaskarżenia jaki przysługuje stronie od powyższego postanowienia jest skarga kasacyjna. Pismo zostało złożone w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że wniesiona skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez skarżącego. Składając ten środek zaskarżenia skarżący nie wykazał, że należy do podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia. Z akt sprawy wynika również, że skarżący został prawidłowo pouczony przy doręczeniu odpisu ww. orzeczenia o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. tj. nie został spełniony tzw. wymóg adwokacko-radcowski. W orzecznictwie i doktrynie panuje utrwalony pogląd, który Sąd orzekający w pełni podziela, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M.Pr. z 2004 r., nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421).

Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.