Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 67/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1, art. 157 par 1, art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Prezesa S. R. L. – Z. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia uzasadnienia oraz dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia [..] sygn. akt [..] p o s t a n a w i a I. odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku; II. odmówić uzupełnienia uzasadnienia wyroku; III. odmówić wykładni wyroku.


UZASADNIENIE

K.Z. w piśmie z dnia 23 czerwca 2014r. wniósł o:

1) uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia [..]sygn. akt [..] poprzez dodanie kompleksowego i wyczerpującego wyjaśnienia na czym polegała wadliwość argumentacji skarżącego zaprezentowana w skardze z dnia 24 stycznia 2014r. oraz w piśmie procesowym z dnia 9 marca 2014r.; dodanie wyjaśnienia z jakich przyczyn WSA uznał stanowisko zaprezentowane w uchwale I OPS 7/13 za prawidłowe; odniesienie się przez WSA do wskazanych przez wnioskodawcę wyroków innych sądów administracyjnych;

2) wyjaśnienie wątpliwości co od treści orzeczenia poprzez wskazanie: dlaczego w ocenie WSA rozważane zagadnienia nie budzą wątpliwości konstytucyjnej; z jakich przyczyn wskazane zarzuty zostały uznane za nietrafne; czy w ocenie WSA samo dołączenie wnioskowanego dokumentu do akt sądowych jest wystarczające, aby wyłączyć go spod działania ustawy o dostępie do informacji publicznej i tym samym utajnić przed opinią publiczną; z jakich przyczyn w ocenie WSA miał mieć do rozpoznawania niniejszego wniosku art. 156 § 1 kpk, skoro złożony wniosek nie dotyczył udostępnienia akt sądowych, ale treści trzech konkretnych dokumentów;

3) o sprostowanie uzasadnienia wyroku w ten sposób, że na stronie 7 w wersie 14 od góry pogrubić i podkreślić słowa "za zgodą".

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku nie może być uwzględniony,

W świetle bowiem art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie, czego domaga się skarżący. Uzupełnienie uzasadnienia wyroku nie jest dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 4 kwietnia 1974r., I PZP 16/74, LEX nr 14250). Ewentualne braki uzasadnienia mogą być kwestionowane wyłącznie we właściwym środku zaskarżenia.

Nie zasługuje również na uwzględnienie wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku. Zgodnie bowiem z art. 156 § 1 P.p.s.a. – sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a takie w uzasadnieniu wskazanego wyroku nie występują. Skarżący domaga się wyłącznie pogrubienia i podkreślenia wyrażenia "za zgodą", co nie wymaga sprostowania, a ma jedynie charakter graficzny, nieistotny merytorycznie.

Oddaleniu podlega również wniosek o wyjaśnienie – na podstawie art. 158 P.p.s.a. - wątpliwości co do treści wyroku, a więc o jego wykładnię. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny i może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postaowienie NSA z dnia 26 lipca 2001r., II SAB 57/98, LEX nr 75533). Wniosek o wykładnię nie może natomiast zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego ani do jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 2005r., OZ 1312/04, postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2008r., II FZ 33/08, postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2003r., I SA/Łd 1517/02, postanowienie SN z dnia 8 stycznia 1998r., III AO 25/97), a taki charakter mają zgłoszone przez skarżącego wątpliwości.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.