Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1403/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 21 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. z dnia 8 sierpnia 2007r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2004r. sygn. akt II SA/Wa 503/04 ze skargi Z. P. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie postanowienia Ministra Obrony Narodowej postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2007 r. (data nadania przesyłki) Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2004 r. o sygn. akt II SA/Wa 503/04, wydanym w sprawie ze skargi Z. P. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie postanowienia Ministra Obrony Narodowej.

Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący powołał fakt nienależytego reprezentowania, a ponadto przedstawił szereg zarzutów niezwiązanych z postępowaniem prowadzonym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 503/04.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wznowienie postępowania może nastąpić wyłącznie z powodów wskazanych w art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - tzw. podstawy wznowienia postępowania.

Przepis art. 280 powoływanej wyżej ustawy ustanawia obowiązek zbadania przez sąd na posiedzeniu niejawnym kwestii terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na jednej z przedstawionych wyżej podstaw wznowienia. W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę.

Niezależnie od tego, iż Z. P. w skardze z dnia 8 sierpnia 2007 r. powołał okoliczności, które jak twierdzi uzasadniają wznowienie postępowania, zdaniem Sądu przedmiotowa skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.

Samo sformułowanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania (np. przez powtórzenie słów ustawy) nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie. W związku z tym sąd może na posiedzeniu niejawnym zbadać, czy twierdzenia skargi określane jako "podstawa wznowienia", w rzeczywistości stanowią taką podstawę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2005 r. sygn. akt GSK 1242/2004). Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu.

W skardze o wznowienie postępowania Z. P. powołuje się na to, że był nienależycie reprezentowany w trakcie postępowania sądowoadministarcyjnego. Skarżący upatruje brak należytej reprezentacji, a tym samym i pozbawienie go możności działania w tym, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik, nienależycie pełnił swoje obowiązki, gdyż nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 503/04.

Wprawdzie nienależyte reprezentowanie strony stanowi zgodnie z art. 271 pkt 2 ppsa podstawę wznowienia postępowania, jednak jak wskazano powyżej, samo sformułowanie tej podstawy wznowienia w sposób odpowiadający temu przepisowi nie oznacza automatycznie oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia.

Należyta reprezentacja jest związana z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty nie będące osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych nieletnich i osób ubezwłasnowolnionych. Nie dotyczy natomiast sposobu występowania w charakterze pełnomocnika procesowego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2000 r., I PKN 277/00, OSNAP 2002, nr 1, poz. 15).

Z treści skargi jednoznacznie wynika, że nie zachodziła jakakolwiek sytuacja braku zdolności sądowej lub procesowej albo braku należytej reprezentacji bądź też naruszenia prawa skutkującego pozbawieniem strony możności działania.

Podniesiony przez skarżącego zarzut niewłaściwej reprezentacji należy rozumieć jako nieprawidłowe reprezentowanie jego interesów. Niezależnie od prawdziwości tego twierdzenia, nie jest to jednak przyczyna nieważności postępowania.

W świetle powyższego Sąd uznał, iż skarga nie opiera się na podstawie wznowienia postępowania z przyczyny nieważności (art. 271 pkt 2 ppsa). Ponadto skarga nie opiera się na żadnej innej podstawie wznowienia.

Z powyższych przyczyn na podstawie art. 280 § 1 ppsa skarga podlegała odrzuceniu.