Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1403/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Magdalena Bocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr. [...] działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) uchyliło w całości decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] przyznającą G. G. zasiłek celowy w wysokości [...] zł w miesiącu lipcu i sierpniu 2004 r. i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że G. G. w odwołaniu od powołanej decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wskazał na swoją ciężką sytuację materialną i zaznaczył, że "chciałby otrzymywać stały zasiłek bezrobotnego". Na wezwanie organu G.G. w piśmie z dnia [...] lipca 2004 r. sprecyzował, że chodzi mu o przyznanie zasiłku stałego.

W związku z tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł G. G. W skardze przedstawił swoją ciężką sytuację materialną i wniósł o przyznanie mu pomocy.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona, chociaż z innych względów niż podniesiono w jej uzasadnieniu.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem Sąd stwierdza, że decyzja ta narusza przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Zgodnie z art. 138 § 2 Kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, tylko w sytuacji jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Wydanie decyzji kasatoryjnej w innych przypadkach jest niedopuszczalne.

Tymczasem w ramach sprawy o przyznanie zasiłku celowego organ drugiej instancji uznał, że w związku z tym, że osoba ta w piśmie do organu drugiej instancji stwierdza, że chciałaby otrzymywać zasiłek stały, to należy uchylić decyzję przyznającą zasiłek celowy i rozpatrzyć jego wniosek o przyznanie zasiłku stałego.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie stanowiący podstawę rozstrzygnięcia art. 138 § 2 Kpa w ogóle nie znajduje zastosowania, ponieważ materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest kompletny. W aktach znajduje się wywiad środowiskowy oraz wszystkie konieczne załączniki, co zgodnie z art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz .U. Nr 4, poz. 593 ze zm.) stanowi konieczny warunek wydania decyzji administracyjnej. Nie wiadomo w związku z tym na czym miałoby polegać ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 powołanej ustawy o pomocy społeczne w postępowaniu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej należy kierować się przede wszystkim dobrem osób korzystających z pomocy społecznej i ochroną ich dóbr osobistych. Przepis ten wprowadza szczególną zasadę działania organów administracji publicznej w sprawach z zakresu pomocy społecznej na korzyść strony. Tymczasem ustalenie, że strona chciałaby otrzymywać zasiłek stały, a nie celowy oznacza konieczność rozstrzygnięcia przez organ II instancji sprawy zasiłku celowego jest całkowicie chybione. Jeżeli strona nie wyraża bowiem zgody na przyznanie jej zasiłku celowego, co jednak wymagałoby uzyskania w tym zakresie jednoznacznego oświadczenia z jej strony, to niedopuszczalne jest stosowanie art. 138 § 2 Kpa, ponieważ nie jest konieczne prowadzenie w znacznej części postępowania wyjaśniającego.

Samo przyznanie zasiłku celowego na dwa miesiące lipiec i sierpień nie wyklucza przeprowadzenie nowego postępowania w sprawie przyznania zasiłku stałego nawet w oparciu o wniosek zawarty w odwołaniu od decyzji przyznającej zasiłek celowy, zwłaszcza że decyzja organu drugiej instancji została wydana w miesiącu sierpniu 2004 r. – a więc w miesiącu, którym wygasało prawo do zasiłku celowego. Tym samym uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, spowodowało w istocie pozbawienie G. G. prawa do zasiłku celowego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że omówione naruszeniem art. 138 § 2 Kpa pozostaje w związku z treścią zaskarżonej decyzji, co powoduje ich uchylenie na podstawie art. 145 §1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz U. Nr.153 poz. 1270 ze zm./. Na podstawie art. 152 tej ustawy orzeczono o nie wykonalności zaskarżonej decyzji.