Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 710/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Protokolant starszy referent Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi H. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata L. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), po zapoznaniu się z zażaleniem H. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], gm. [...] - stwierdził niedopuszczalność zażalenia.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 12 listopada 2013 r. H. M. wystąpiła do PINB w [...] z wnioskiem o zawieszenie postępowania m. in. w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ww. lokalizacji.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Zamieścił informację o przysługującym stronie prawie złożenia zażalenia na to rozstrzygnięcie.

Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r. wniosła H. M.

W uzasadnieniu postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia organ odwoławczy zwrócił uwagę na treść art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Powołując się na brzmienie art. 101 § 3 k.p.a., organ stwierdził, że ustawodawca przewidział możliwość wniesienia samodzielnego środka zaskarżenia tylko na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania i odmowę podjęcia już zawieszonego postępowania, natomiast Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania administracyjnego. Pomimo nieprawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie ma podstaw prawnych do jego merytorycznego rozpoznania. Jednocześnie organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z dyspozycją art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji I instancji, wydanej w przedmiotowej sprawie.

Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. złożyła H. M., wskazując na konflikty międzysąsiedzkie oraz nieprawidłowości działań pracowników powiatowego organu nadzoru budowlanego, które były podstawą do złożenia przez nią wniosku o wyłączenie inspektorów PINB w [...] od udziału w postępowaniu z jej udziałem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

W piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2014 r. pełnomocnik z urzędu wniósł o uwzględnienie skargi, powołał się na orzecznictwo na potwierdzenie, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania przysługuje zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], którym organ stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], gm. [...].

Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że katalog postanowień, na które może być wniesione zażalenie, jest zamknięty i organ orzekający w sprawie nie może go rozszerzać, zażalenie może być wnoszone wyłącznie na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Jest to rozwiązanie procesowe odmienne niż w przypadku odwołania, które przysługuje od wszystkich decyzji wydanych w pierwszej instancji. W art. 142 k.p.a. ustawodawca przewidział, że postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż w obecnym brzmieniu art. 101 § 3 k.p.a., (po nowelizacji k.p.a. ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r., należy rozumieć ten przepis tak, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (np. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 340/13, treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skoro zatem przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, to zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., odmawiające zawieszenia postępowania, jest niedopuszczalne i nie mogło być merytorycznie rozpoznane. Taka sytuacja obligowała organ odwoławczy do wydania w oparciu o art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Organ nie dysponuje bowiem w tym względzie uznaniem administracyjnym. Zauważyć przy tym należy, że merytoryczne rozpoznanie przez organ odwoławczy niedopuszczalnego środka zaskarżenia stanowiłoby rażące naruszenia prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności wydanego w takim wypadku rozstrzygnięcia, w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Podnoszone przez skarżącą zarzuty nieodnoszące się do zaskarżonego postanowienia nie mogły być przedmiotem oceny Sądu.

Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz .U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Przyznając ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata L. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 złotych, Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).