Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 584/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zmianę postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 259 § 3, art. 167a § i art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego - postanawia - odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 584/15.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Po otrzymaniu odpisu tego wyroku J. R. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wynika z niego, że skarżący jest rencistą, a wysokość świadczenia z tego tytułu to 866,56 zł. Cierpi na różne schorzenia, dlatego wymaga opieki lekarskiej i leczenia w specjalistycznych ośrodkach. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z matką, która także pozostaje w leczeniu. Wysokość uzyskiwanej przez nią emerytury to 972,06 zł. Rodzina mieszka w domu o pow. 70 m.kw. Wnioskodawca oraz jego matka nie korzystają z pomocy społecznej, jak też z żadnych innych form pomocy.

Z uwagi na wynikającą z poprzedniego wniosku o prawo pomocy w tej sprawie różnicę pomiędzy deklarowanym przez wnioskodawcę dochodem w łącznej kwocie 1838,62 zł a comiesięcznymi wydatkami w podanej wysokości 2039 zł wezwano aktualnie J. R. do wyjaśnienia powyższego względnie podania, czy zmieniła się wysokość comiesięcznych wydatków. Wezwanie dotyczyło również podania wysokości wydatków na własne leczenie (z uwagi na wskazaną w poprzednim wniosku o prawo pomocy kwotę 800 zł z zaznaczeniem, że dotyczy ona leczenia matki). W odpowiedzi skarżący wskazał, że omyłkowo w poprzednim wniosku o prawo pomocy jako comiesięczne wydatki podał kwotę 1838,62 zł, podczas, gdy powinny one wynosić 2038,32 zł. Różnica pomiędzy dochodem a tymi wydatkami związana jest zaś ze wzrostem cen żywności. Podał, że wymieniona w uprzednim wniosku o prawo pomocy kwota na leczenie matki zawiera także wydatki związane z opieką lekarską w stosunku do jego osoby.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że postanowieniem referendarza sądowego w tut. Sądzie z dnia 8 lipca 2015 r. J. R. zwolniony został od kosztów sądowych, jak też odmówiono ustanowienia na jego rzecz adwokata. Zakres obecnego wniosku o prawo pomocy jest taki sam tj. obejmuje tak zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie adwokata. Z tych przyczyn aktualnie zgłoszone żądanie przyznania prawa pomocy uznano za wniosek o zmianę wskazanego wyżej postanowienia referendarza sądowego. Uwzględniono przy tym brzmienie art. 259 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zgodnie z którym postanowienia w zakresie prawa pomocy, od których nie wniesiono sprzeciwu albo też wniesiony od nich sprzeciw został prawomocnie odrzucony mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Wzięto także pod uwagę treść art. 167a § 1 P.p.s.a., wedle którego do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Z uwagi na to możliwe jest wydanie w niniejszej sprawie orzeczenia w trybie art. 165 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W myśl tej regulacji, przesłanką dokonania modyfikacji wydanego postanowienia jest wystąpienie zmiany okoliczności sprawy, w oparciu o które ono zapadło. Chodzi tutaj przy tym o fakty istotne z punktu widzenia podjęcia rozstrzygnięcia w określonym przedmiocie, W wypadku orzeczenia odnośnie do prawa pomocy ważna jest więc zmiana danych w zakresie sytuacji rodzinnej, dochodowej czy też majątkowej. Odnosząc powyższe do sytuacji J. R. zarówno podanej w pierwszym z wniosków o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, jak też tej wynikającej z wniosku obecnego i odpowiedzi na wezwanie o jego uzupełnienie należy wskazać, że pozycje domowego budżetu w postaci z jednej strony dochodów rodziny, a z drugiej jej wydatków, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie uległy zmianie. Tak bowiem z pisma strony z dnia 3 lipca 2015 r. (stanowiącego odpowiedź na wezwanie o uzupełnienie informacji pierwszego z żądań o prawo pomocy), jak i pisma datowanego 2 lutego 2016 r. (będącego odpowiedzią na wezwanie o uzupełnienie danych aktualnego wniosku) wynika, że skarżący co miesiąc wydaje kwotę ok. 2039 zł. Wnioskodawca nadal jednak nie wyjaśnił kwestii nadwyżki (200 zł) deklarowanych wydatków (2039 zł) nad deklarowanym dochodem (1838,62 zł). Skarżący podał bowiem lakonicznie, że wzrost ten spowodowany jest wzrostem cen żywności. W przedstawionej sytuacji brak jest podstaw do dokonania żądanej przez stronę korekty postanowienia referendarza sądowego z 8 lipca 2015 r. Nie wiadomo bowiem ciągle, z jakiego źródła strona pokrywa wymienioną różnicę. Tymczasem wątpliwości w odniesieniu do danych dotyczących sytuacji materialnej strony nie mogą przemawiać na jej korzyść. J. R. domagając się zmiany wspomnianego orzeczenia z dnia 8 lipca 2015 r. ubiega się w istocie o prawo pomocy w całkowitym zakresie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. taki właśnie wymiar wsparcia przez Państwo przysługuje osobie która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dotyczy on osób o braku jakichkolwiek dochodów lub też uzyskujących go w niedostatecznej wysokości, która z trudem wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb. J. R. oraz jego matka, z którą tworzy on wspólne gospodarstwo domowe dysponują natomiast stałymi dochodami, z których pokrywają niezbędne wydatki. Skoro zaś te comiesięczne wydatki przekraczają o ok. 200 zł wskazany dochód, to oznacza, że strona uzyskuje jakiś dodatkowy dochód, którego nie ujawnia, a który pozwala jej na pokrycie powyższego. Możliwe jest także, iż skarżący zawyża obciążenia domowego budżetu na potrzeby uzyskania wsparcia w ramach instytucji prawa pomocy. Wskazane wątpliwości nie mogą jednak, jak już wyżej podano, skutkować przyznaniem wnioskodawcy prawa pomocy w całkowitym zakresie, a do tego sprowadzałoby się uwzględnienie jego żądania. Środki, z których jest ono finansowane są bowiem ograniczone, co nakazuje należytą ostrożność przy ich rozdysponowaniu.

Z podanych wyżej przyczyn uznano, że nie istnieje wymieniona w art. 165 P.p.s.a. przesłanka zmiany okoliczności sprawy uzasadniająca korektę orzeczenia referendarza sądowego z dnia 8 lipca 2015 r.

O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 259 § 3, art. 167a § i art. 165 P.p.s.a.