Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 68/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 124 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Zarządu Województwa Mazowieckiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 391/17 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w M. na decyzję Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków w budżetu Unii Europejskiej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 grudnia 2017 r. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w M. na decyzję Zarządu Województwa Mazowieckiego z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie uchylenia decyzji określającej kwotę dofinansowania przypadającego do zwrotu.

Wskazał, że pismem z 30 listopada 2017 r. pełnomocnik Skarżącej Spółki poinformował Sąd, iż postanowieniem Sądu Rejonowego w Płocku z 30 listopada 2016 r. (sygn. akt V Gzd 16/16 ) jedyny członek zarządu skarżącej spółki – K. S. – został pozbawiony możliwości prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz pełnienia funkcji członka rody nadzorczej, członka komisji rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej, prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia. Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 24 stycznia 2017 r., co stało potwierdzone stosownym wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Pełnomocnik wskazał nadto, iż spółka posiada zarząd jednoosobowy, wobec czego orzeczenie wobec jedynego członka zarządu zakazu reprezentowania spółki, skutkuje brakiem organu uprawnionego do jej reprezentacji.

Z uwagi na powyższe, zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie "ppsa") Sąd zawiesił postępowanie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Zarząd Województwa Mazowieckiego wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Stwierdził, że skoro zgodnie treścią Informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców z 30 stycznia 2018 r. w Dziale 2 jako osoba wchodząca w skład organu wymieniony jest K. S., Prezes Zarządu, to nie zaktualizowała się przesłanka z art. 124 § 1 pkt 2 ppsa, czyli brak w składzie organów uniemożliwiający działanie jednostki organizacyjnej. Spółka istnieje, ma zdolność sądową i procesową, z KRS wynika że ma organ upoważniony do jej reprezentacji oraz pełnomocnika, którego pełnomocnictwo nie wygasło.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 2 ppsa sąd zawiesza postępowanie z urzędu, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Jak wynika z cytowanego przepisu zrealizowanie się powyższej hipotezy obliguje sąd do zawieszenia postępowania. Do sądu należy jedynie ocena, czy ustalone okoliczności pozwalają uznać, że opisany brak rzeczywiście zaistniał.

Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że do reprezentacji spółki powołany jest zarząd (elektroniczny wydruk KRS na dzień 30 stycznia 2018 r.). W jego skład wchodzi jedna osoba - prezes zarządu - którą jest jedyny wspólnik w osobie K. S. W aktach sprawy znajduje się również postanowienie Sądu Rejonowego z 30 listopada 2016 r., którym Sąd ten pozbawił K. S. prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, członka komicji rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia na okres 5 lat. Prawomocność tego postanowienia została potwierdzona stosownym wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Powyższe oznacza, że Spółka nie posiada osób upoważnionych do jej reprezentacji. Brak informacji o zakazie reprezentacji w KRS nie oznacza, wbrew twierdzeniom wnoszącego zażalenie, że osoba pozbawiona prawomocnym postanowieniem sądu takiego uprawnienia, jest należycie umocowana do reprezentowania Spółki. Dokonywanie wpisów nie odbywa się bowiem automatycznie. K. S. nie może zaś reprezentować Spółki, co zostało stosowanie odnotowane w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Nie ulega wątpliwości, że powyższa sytuacja stanowi brak w składzie organu uniemożliwiający działanie jednostki organizacyjnej, jaką jest osoba prawna. Fakt, że spółka miała zdolność sądową i zdolność procesową oraz, że miała pełnomocnika, którego pełnomocnictwo nie wygasło, nie zmienia faktu, iż nie mając organu powołanego do jej reprezentacji, jako osoby prawnej, nie może realizować tych zdolności, a zatem jej działanie jest uniemożliwione (v. np. postanowienie SN z dnia 2 czerwca 2010 r. II PZ 15/10 Lex 1086650). Podkreślić należy, że spółka nie mając organu powołanego do reprezentacji nie może również w stosunku do swego pełnomocnika wypełniać funkcji mocodawcy, zatem działanie spółki, poprzez powołany do tego organ, jest uniemożliwione.

Należy zatem uznać, że wypełniona została hipoteza normy prawnej zawartej w art. 124 § 1 pkt 2 ppsa, co obligowało Sąd do zawieszenia postępowania z urzędu. Uchybienie temu obowiązkowi stanowiłoby naruszenie prawa procesowego, które niewątpliwie miałoby wpływ na wynik sprawy. Tym samym prawidłowo Sąd I instancji zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.