Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 701/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF i dołączonym do skargi, skarżąca E. G. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz ustanowienie radcy prawnego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych w dniu 1 grudnia 2017 r. na zarządzenie z dnia 14 listopada 2017 r. referendarz sądowy ustalił, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze studiującym synem. Syn skarżącej nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności (na rachunku bankowym na dzień 31 października 2017 r. zgromadził środki w kwocie 302,04 zł). Skarżąca zaś jest właścicielką dwóch domów – o powierzchni 270 m2 i wartości 700.000 zł oraz o powierzchni około 70 m2, który wynajmuje, nieruchomości rolnej o powierzchni około 3 ha zabudowanej budynkiem drewnianym, którą w 2013 r. oddała w dzierżawę oraz samochodu osobowego marki Daewoo Matiz z 2000 r. Skarżąca nie posiada oszczędności – na rachunku bankowym na dzień 31 października 2017 r. dysponowała środkami w kwocie 15,90 zł.

Skarżąca osiąga dochody z renty z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 854 zł miesięcznie, najmu domu w kwocie 400 zł miesięcznie oraz dzierżawy nieruchomości rolnej w kwocie 530 zł miesięcznie. Otrzymuje także pomoc finansową od drugiego syna, którą przeznacza na spłatę zaciągniętych kredytów (w okresie od 1 sierpnia do 31 października 2017 r. syn skarżącej przelał na jej rachunek bankowy środki w łącznej kwocie 4.838,60 zł, przy czym z kwoty tej skarżąca opłaciła faktury za telefon wystawione na syna oraz uiściła za niego ratę kredytu, przeznaczając na ten cel łącznie kwotę 523,17 zł). W okresie od 1 sierpnia do 31 października 2017 r. średnie miesięczne dochody skarżącej z ww. tytułów wyniosły 3.222,47 zł. Natomiast zamieszkujący ze skarżącą syn w okresie od 6 lutego do 31 lipca 2017 r. był zatrudniony na ½ etatu za wynagrodzeniem godzinowym – z tego tytułu za lipiec 2017 r. otrzymał kwotę 477,09 zł; od momentu rozwiązania umowy o pracę nie pracował; ponownie zamierzał podjąć pracę w grudniu 2017 r.

Skarżąca na stałe udokumentowane wydatki, do których zaliczyła opłaty za wodę i ścieki, gaz, energię elektryczną, wywóz śmieci, telefon, telewizję i usługi multimedialne, spłatę kredytów zaciągniętych na remont i modernizację domu, podatek od dochodów z najmu i dzierżawy, podatek od nieruchomości oraz zakup koniecznych leków, przeznacza średnio kwotę 2.255 zł miesięcznie. Dodatkowo we wrześniu 2017 r. opłaciła II ratę ubezpieczenia samochodu w wysokości 180,50 zł. W tym miejscy referendarz sądowy wyjaśnia, że wydatki skarżącej z tytułu opłat związanych z utrzymaniem domu zostały uwzględnione w wysokości 50%. Zgodnie bowiem z oświadczeniem skarżącej w pozostałej części koszty te są ponoszone przez najemców.

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części. Skarżąca pomimo, że uzyskuje dochody z kilku źródeł, to ich wysokość zapewnia jedynie skromne utrzymanie jej i jej syna. Referendarz sądowy zauważa, że skarżąca znaczną część swoich dochodów, w tym środków, które otrzymuje od syna w ramach udzielanej jej pomocy finansowej, przeznacza na pokrycie stałych koniecznych kosztów, tj. opłat związanych z eksploatacją domu, leczenie oraz spłatę zobowiązań kredytowych. Po uwzględnieniu tych wydatków do dyspozycji skarżącej pozostaje kwota około 968 zł.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.