Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 860/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 71 ust. 2, art. 84 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi O. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań; oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia (...) października 2010 r. nr (...), Burmistrz Miasta i Gminy M. orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na nadbudowie budynku hali produkcyjnej na działce nr (...) i (...) w miejscowości B., gmina M. (pkt. 1 decyzji) oraz nie nałożył obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (pkt. 2 decyzji). W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 71 ust. 2, art. 75 ust. 1 pkt. 4 oraz art. 84 i 85 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2008 Nr 199, poz. 1227, ze zm.), § 3 ust. 1 pkt. 26 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004 r., w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. 2004 Nr 257, poz. 2573 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa),

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ podał, iż w dniu (...) czerwca 2010 r. do Urzędu Miasta i Gminy w M. wpłynął wniosek J. A. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na nadbudowie budynku hali produkcyjnej na działce nr (...) i (...) w miejscowości B., gmina M. Planowana inwestycja stanowi przedsięwzięcie wymienione w § 3 ust. 1 pkt. 26 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, dla którego może istnieć konieczność sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko organ wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Inspektora Sanitarnego o opinię w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko. W odpowiedzi Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2010 r. nr (...) oraz Powiatowy Inspektor Sanitarny, pismem z dnia (...) sierpnia 2010 r. nr (...) stwierdzili brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Przeprowadzona następnie przez organ I instancji analiza stanowiska organów opiniujących oraz załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia, wskazała na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, uzasadniających konieczność nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Wskazano, że przeprowadzając analizę uwzględniono lokalizację, rodzaj, skalę, charakter przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia w aspekcie możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych. Uwzględniono wielkość zajmowanego terenu i zakres robót, prawdopodobieństwo, czas trwania, zasięg oddziaływania z uwzględnieniem istniejącej infrastruktury, oddziaływania na środowisko poprzez gospodarkę odpadami, emisję hałasu, emisję do powietrza oraz usytuowanie przedsięwzięcia względem obszarów wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk przyrodniczych objętych ochroną w tym obszary Natura 2000. Wskazano, ze przedmiotowa inwestycja polega na nadbudowie budynku istniejącej hali, wcześniej wykorzystywanej przez zakład ślusarski zajmujący się obróbką metalu za pomocą maszyn i urządzeń ręcznych. Zakład będzie zajmował się szlifiernią luster i szkła. Przewiduje się podniesienie prawego skrzydła dachu hali o dwa metry, tak aby zamontować suwnicę podsufitowa o udźwigu 5 ton. Do zaadaptowanej hali przeniesione zostaną urządzenia techniczne z dotychczasowego zakładu inwestora. Zakład zajmować się będzie szlifowaniem krawędzi luster i szkła, frezowaniem maszynowym. Materiał produkcyjny będzie dostarczany samochodem dostawczym o masie 4 tony i składowany w magazynie towarów, zlokalizowanym w tylnej części hali. Przedstawiono proces technologiczny, oraz sposób organizacji pracy w zakładzie. Dla terenu objętego inwestycją nie został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Powierzchnia terenu zainwestowania wynosi (...) m2, natomiast powierzchnia hali wraz z pomieszczeniem socjalno-gospodarczym wynosi (...) m2. Na wschód i zachód od działki objętej inwestycją rozciągają się użytki rolne, na północ powierzchnie, które zgodnie ze studium oznaczone są jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Wskazano, ze budowa nie będzie znajdowała się na terenach chronionych w myśl ustawy o ochronie przyrody, a ze względu na znaczne oddalenie od istniejących i projektowanych obszarów Natura 2000 nie będzie zagrażać siedliskom przyrodniczym oraz gatunkom roślin i zwierząt chronionych tym obszarem. Inwestycja nie oddziałuje transgranicznie i nie będzie obciążać istniejącej infrastruktury technicznej. Podano, że w toku postępowania zastosowano się do wymogów określonych przepisem art.. 21 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 3 października 2008 r. poprzez zamieszczenie stosownych obwieszczeń w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku, a przed wydaniem decyzji stronom zapewniono czynny w nim udział.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła O. G., wskazując na wadliwość podjętego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącej realizacja wielkogabarytowego zakładu produkcyjnego, o dużej uciążliwość dla sąsiedztwa, przyczyni się do pogorszenia warunków życia mieszkańców sąsiadujących z zakładem, w szczególności poprzez narażenie na hałas, opady szklanego pyłu oraz zgromadzonymi odpadami produkcyjnymi. Organ I instancji wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie wadliwie uznał, iż cała uciążliwość produkcji zamknie się w ramach działki, na której planowana jest inwestycja, nie uwzględniając oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na nieruchomości z nim sąsiadujące.

Pismem z dnia (...) lutego 2011 r. K. i E. C. oświadczyły, iż planowana inwestycja znajduje się zbyt blisko ich domu, a dołączone do karty informacyjnej mapy terenu są nieaktualne. Ponadto sposób zagospodarowania wód opadowych zaproponowany przez inwestora jest niewykonalny, a sama inwestycja wpłynie negatywnie na warunki życia właścicieli nieruchomości sąsiednich. Podobnie G. P. pismem z dnia (...) lutego 2011 r. zakwestionowała zasady gospodarki wodami opadowymi na nieruchomości objętej wnioskiem oraz wskazała, że ochrona przed hałasem i szkodliwymi pyłami jest obecnie niemożliwa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) lipca 2011 r. nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy M.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie powtórzono dotychczasowy przebieg postępowania oraz przywołano treść przepisów ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Następnie Kolegium wskazało, iż zarzuty podniesione w odwołaniu na znajdują uzasadnienia w świetle przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej przedsięwzięcia. Stwierdzony w toku postępowania administracyjnego brak konieczności sporządzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko podyktowany był zarówno analizą przedłożonych przez inwestora dokumentów, jak i postanowieniami wydanymi przez organy opiniujące, z których wynikał brak nałożenia powyższego obowiązku. Organ odwoławczy, powołując się na stanowisko doktryny wskazał, iż w przypadku tych spraw, w których nie było wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia uzależnione jest od dokonania analizy przedłożonych dokumentów. Jak następnie wskazano w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu I instancji prawidłowo odniesiono się do treści art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Odnosząc się natomiast do poszczególnych zarzutów skarżących organ podniósł, iż z karty informacyjnej załączonej do akt sprawy wynika, że pozostawiona powierzchnia trawnika jest wystarczająca do przyjęcia wód opadowych, natomiast używana w produkcji woda znajdzie się w obiegu zamkniętym. Źródłem emisji płynów będą natomiast pojazdy poruszające się po terenie inwestycji oraz kocioł olejowy. Zakład będzie czynny jedynie przez 8 godzin dziennie, a zapewniona izolacyjność akustyczna ścian oraz dachu przyczyni się do nie przekraczania dopuszczalnych norm hałasu.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła O. G., podnosząc zarzut naruszenia przez organ II instancji zasad postępowania określonych w art. 7, 77 § 1, 80 oraz art. 107 § 3 kpa jak i naruszenia art. 65 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zdaniem skarżącej organy administracji publicznej rozstrzygając przedmiotową sprawę nie wyjaśniły, dlaczego dały wiarę organom opiniującym oraz nie podjęły działań zmierzających do ustalenia istotnych elementów mających wpływ na ustalenie, czy dla planowanej inwestycji niezbędne było przeprowadzenie oceny jej oddziaływania na środowisko. Zarzuty skargi zostały rozwinięte w piśmie procesowym z dnia 17 listopada 2011 r., w którym podniesiono, iż przedmiotowy zakład będzie negatywnie wpływał na nieruchomości sąsiednie w szczególności poprzez generowany hałas oraz pył szlifierski.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.

Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 17 listopada 2011 r. skarżąca wyjaśniła, iż jest właścicielką nieruchomości nr (...), sąsiadującej bezpośrednio z działką objętą wnioskiem.

Uczestnik postępowania – J. A. wnosząc o oddalenie skargi wyjaśnił, iż zakład, którego rozbudowę planuje, jest nowoczesny, z zamkniętym obiegiem wody. Przeprowadzane w funkcjonującym zakładzie badania pomiaru hałasu wskazują, iż obowiązujące normy nigdy nie zostały przekroczone. Wyjaśnił, iż nieruchomość nabył przed dwoma laty, obecnie nie prowadzi w niej działalności produkcyjnej, a jedynie laminuje szkło, zaś planowana rozbudowa wynika m.in. z konieczności dostosowania zakładu do wymogów unijnych.

Postanowieniem wydanym na rozprawie Sąd oddalił wniosek skarżącej o przeprowadzenie dowodu z zeznań obecnego na sali M. O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Tak określony zakres kognicji sadu administracyjnego uniemożliwia temu sądowi przeprowadzanie postępowania dowodowego poza przeprowadzeniem uzupełniającego dowodu z dokumentów (art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującego w mocy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy M., którą organ ten orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na nadbudowie budynku hali produkcyjnej na działce nr (...) i (...) w miejscowości B., gmina M. (pkt. 1 decyzji) oraz nie nałożył obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (pkt. 2 decyzji).

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, iż planowana inwestycja stanowi inwestycję, o jakiej mowa w art. 71 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a więc przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Konsekwentnie, inwestor przed wystąpieniem do właściwego organu z wnioskiem o wydanie jednej z decyzji, o jakich mowa w art. 72 ust. 2 powyższej ustawy, obowiązany był do wystąpienia do Burmistrza z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zgoda powyższa została wydana decyzją z dnia (...) października 2010 r., w której to organ wskazał równocześnie, iż w przedmiotowej spawie nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Skarżąca nie zgadza się z powyższym rozstrzygnięciem wskazując, jak wynika z treści skargi, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach winno zostać poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W jej opinii brak powyższy winien skutkować odmową wydania decyzji o zgodzie na realizację przedsięwzięcia. Stanowisko powyższe uznać należy za błędne.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Artykuł 63 ust. 1 wskazuje, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu warunków wymienionym w powyższym artykule, przy czym ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie obliguje organ w art. 64 ust. 1 do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia przy uwzględnieniu stanowisko organów opiniujących.

W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie). Sąd wskazuje, że w przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach kpa, winno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 powyższej ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia.

Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że organ I instancji, po złożeniu w dniu (...) czerwca 2010 r. wniosku J. A. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na nadbudowie budynku hali produkcyjnej na działce nr (...) i (...) w miejscowości B., gmina M., prawidłowo zwrócił się, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko. Stanowisko uzyskane postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) sierpnia 2010 r., nr (...) oraz pismem Powiatowego Inspektora Sanitarnego, z dnia (...) sierpnia 2010 r., nr (...), obligowało organ do dokonania oceny, czy w świetle art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, konieczne było nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Rolą organu było dokonanie oceny, czy planowana inwestycja odpowiada wymogom art. 63 ust. 1 powyższej ustawy.

Stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy o ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie przeprowadzana ocena, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, musi uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt. 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt. 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt. 3). Jak wskazuje analiza decyzji Burmistrza wymogi powyższe zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. W szczególności Burmistrz dokonał analizy załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia wskazując, iż w jej świetle w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Planowana inwestycja nie wpłynie szkodliwie na środowisko przyrodnicze oraz zdrowie i życie ludzi, zaś wszystkie uciążliwości z nią związane zamykać się będą na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Powyższą ocenę Sąd rozpatrujący przedmiotowa sprawę w całości podziela. W zaskarżonych decyzjach wydanych w obu instancjach w sposób wyczerpujący wyjaśniono, z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu charakter i skala planowanej inwestycji oraz istniejące uwarunkowania stanowisko to nakazują uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do poszczególnych zarzutów skargi podnoszonych przez strony postępowania administracyjnego, wskazać należy, iż dla spornego obszaru nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a z ustaleń studium zagospodarowania i kierunków rozwoju gminy M. nie można wywodzić zakazu lokowania na tym obszarze inwestycji o charakterze produkcyjnym. Zważyć także należy, że inwestycja dotyczy hali istniejącej i funkcjonującej jako zakład obróbki metali. Nieuzasadnione są również zarzuty dotyczące obawy przed zalewaniem, bowiem jak wynika z opisu przedsięwzięcia zapewniona została możliwość przyjęcia wód opadowych. W tym miejscu wskazać należy, iż w wyniku planowanej nadbudowy nie zostanie zwiększona powierzchnia dachu hali, tym samym obawy przed zwiększonym odprowadzaniem wód opadowych są nieuzasadnione. Również zapewniona izolacyjność akustyczna ścian oraz dachu przyczyni się do nie przekraczania dopuszczalnych norm hałasu. Podkreślenia wymaga, iż zgromadzony materiał dowodowy zawiera wyniki badań poziomu hałasu emitowanego przez maszyny wykorzystywane w zakładzie inwestora, z których wynika, iż nie dochodzi do przekroczenia maksymalnych dopuszczalnych poziomów hałasu dla pory dnia. W opisie planowanego funkcjonowania zakładu podano, że przewiduje się wykonywanie prac w wymiarze 8 godzin w porze dnia.

Rozpatrując przedmiotową sprawę Sąd nadto zważył, iż stronom został zapewniony czynny udział w toczącym się postępowaniu, w ramach ogólnej zasady postępowania administracyjnego określonej w art. 10 kpa.

Podsumowując dotychczasowe rozważania wskazać należy, że zaskarżona decyzja jest rozstrzygnięciem prawidłowym, wydanym z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, w tym art. 107 §3 kpa.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.