Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1103/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 1 i 5, art. 87 ust. 1 w zw. z pkt. 1.3 oraz 6.1.4 załącznika nr 3 do tej ustawy
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. wydaną z upoważnienia Naczelnika Urzędu Celnego w B. nałożono na "A" Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości: 8000 zł z tytułu wykonywania międzynarodowego przewozu drogowego, bez wymaganego zaświadczenia oraz 1000 zł za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji.

W uzasadnieniem decyzji powołano się na wynik kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Referatu Grup Mobilnych w dniu [...] r., dotyczącej samochodu ciężarowego marki [...] (nr rejestracyjny [...], dopuszczalna masa całkowita 26000 kg), z którego sporządzony został protokół kontroli drogowej. Zgodnie z ustaleniami kontroli, kierowca tego pojazdu W. D. zatrudniony w Spółce z o.o "A" udawał się do miejscowości R. we W. przewożąc stojaki na płyty marmurowe, łańcuchy, śruby oraz puste palety.

Do protokołu kierowca podał, iż nie był świadomy braku kalibracji tachografu w prowadzonym pojeździe oraz, że nie otrzymał od swojego pracodawcy wypisu z zaświadczenia na wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego na potrzeby własne.

Na prośbę organu pismem z dnia [...]r. Główny Inspektorat Transportu Drogowego (Biuro ds. Transportu Międzynarodowego) poinformował, iż przedsiębiorca nie posiadał na dzień kontroli ważnej licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy lub ważnego zaświadczenia na międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy..

Z kolei pismem z dnia [...]r. "A" Spółka z o.o. przekazała uwierzytelniony odpis zaświadczenia nr [...] wydanego przez Prezydenta W. dnia [...]r. na przewozy drogowe na potrzeby własne (krajowy niezarobkowy przewóz rzeczy). Pismem z dnia [...]r. przedsiębiorca poinformował zaś, iż przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż wyrobów budowlanych z kamieni - głównie marmuru i granitu. Pojazdy wykorzystywane są do dostarczania odbiorcom na terenie kraju zakupionych przez nich towarów i wyposażone są w specjalistyczne stojaki. Objęty kontrolą samochód [...] został skierowany do W. z zamiarem przedstawienia go do sprzedaży, a nabywcą miała być włoska spółka również zajmująca się handlem wyrobami budowlanymi z kamieni. Przewożone samochodem stojaki nie są towarem, a jedynie niezbędnym dla takiego wykorzystania wyposażeniem samochodu. Wyjaśniono także, że w dniu [...]r. Spółka zbyła ww. pojazd włoskiej firmie "B", o czym został zawiadomiony Urząd Miejski we W. Załączono kserokopię faktury dotyczącej sprzedaży pojazdu.

W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Celnego w B. uznał, że w dniu kontroli drogowej realizowany był międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby własne. Jego zdaniem na taką ocenę nie wpływa ewentualne zakwalifikowanie przewożonych stojaków za wyposażenie samochodu ani też cel przewozu zgodnie z wyjaśnieniami strony, jakim miało być przedstawienie pojazdu do sprzedaży. Przewóz był bowiem związany z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością gospodarczą, o czym świadczą znaki firmowe, pieczęcie, identyfikatory podatkowe na międzynarodowym samochodowym liście przewozowym CMR z dnia [...]r., dokumencie WZ, zamówieniu z dnia [...]r., czy też fakturze VAT nr [...] z dnia [...]r.

Zdaniem organu nie można uznać rozpatrywanego przewozu za przewóz prywatny, niehandlowy, gdyż przewóz o charakterze niehandlowym to taki przewóz, który nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, zarówno w formie transportu jak i przewozu na potrzeby własne. Organ pierwszej instancji wskazał również, że w trakcie prowadzonego postępowania potwierdzono, iż w dniu kontroli przedsiębiorca nie posiadał zaświadczenia na wykonywanie międzynarodowych przewozów drogowych na potrzeby własne, natomiast przedstawienie zaświadczenia na wykonywanie krajowego niezarobkowego przewozu drogowego wystawionego w dniu [...]r. przez Prezydenta W., nie wpływa na ocenę materialnoprawną przedmiotowej sprawy, gdyż dokument ten w myśl przepisu art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm., dalej jako ustawa o transporcie drogowym) uprawniał do wykonywania przewozów wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei obowiązkiem przedsiębiorcy było przed rozpoczęciem międzynarodowego przewozu wykonywanego w dniu [...]r. uzyskanie zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia międzynarodowych przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności w myśl przepisu art. 33 ust. 1 utd. Zgodnie z punktem 1.3. załącznika Nr 3 do ustawy za naruszenie przepisów polegające na wykonywaniu przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia nałożono zatem karę w wysokości 8000 zł.

Jednocześnie Naczelnik Urzędu Celnego w B. wskazał, że przedsiębiorca naruszył też przepisy w zakresie braku wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji urządzenia rejestrującego. W trakcie kontroli stwierdzono bowiem, że przewozu drogowego dokonano pojazdem wyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące (tachograf cyfrowy) bez wymaganej kalibracji. W trakcie częściowych oględzin kontrolowanego pojazdu, dokonując porównania zapisów na wklejce legalizacyjnej i wydruku z zainstalowanego w nim tachografu cyfrowego m-ki [...] stwierdzono, że legalizacja tego tachografu została dokonana w czasie badania okresowego w dniu [...]r., ale dotyczącego innego pojazdu niż ten w którym tachograf ten był obecnie zamontowany i który został objęty kontrolą z dnia [...]r. Zgodnie natomiast z załącznikiem IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, przegląd okresowy urządzeń instalowanych w pojazdach przeprowadza się po jakiejkolwiek zmianie współczynnika charakterystycznego pojazdu lub przy zmianie numeru rejestracyjnego pojazdu (VRN).

W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego w B. uznał również, iż przewóz drogowy wykonywany był z naruszeniem zasad i warunków wyposażenia pojazdu w urządzenie rejestrujące (tachograf), polegającym na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganej kalibracji. W tym zakresie zgodnie z punktem 6.1.4. załącznika Nr 3 do ustawy nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1000 zł.

W odwołaniu z dnia [...]r. od powyższej decyzji reprezentujący przedsiębiorcę radca prawny podniósł, iż brak na gruncie stanu faktycznego sprawy jakiejkolwiek podstawy do nałożenia na odwołującą się Spółkę kary pieniężnej w wysokości 8000,00 zł za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia. Pojazd marki [...] poddany kontroli [...]r. skierowany został bowiem do W. jedynie w celu jego sprzedaży. W trakcie przejazdu na pojeździe nie znajdowały się żadne towary, a jedynie elementy jego wyposażenia, niezbędne w celu używania ww. pojazdu do transportu towarów sprzedawanych przez "A" Spółkę z o.o., tj. wyrobów z kamieni - marmuru i granitu. Specjalistyczne stojaki, palety oraz łańcuchy są używane w celu zabezpieczenia załadunku transportu i rozładunku i w żadnym wypadku nie mogą zostać zakwalifikowane jako towary, w szczególności, iż Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży takich elementów, jedynie wykorzystuje je w celu sprzedaży oferowanych przez siebie towarów (wyrobów z marmuru i granitu). Celem przejazdu nie było przewiezienie towarów w związku z prowadzoną przez "A" Spółkę z o.o. działalnością gospodarczą, a jedynie przedstawienie samego pojazdu potencjalnemu kupującemu w celu odsprzedaży samego pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej w K. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzja z dnia [...]r. nr [...] wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 1 ust. 1 pkt 4, art. 4 pkt 4, pkt 6, pkt 6 a, art. 33 ust. 1 i ust. 5, art. 87 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 3, art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, pkt 1.3 oraz pkt 6.1.4. załącznika nr 3 do tej ustawy, art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. UE L Nr 370 z dnia 31 grudnia 1985 r., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str.227, z późn. zm.) w zw. z wymaganiem nr 256 zawartym w rozdziale VI (Sprawdzenia, inspekcje i naprawy) załącznika IB do tego rozporządzenia (Wymagania dotyczące budowy, badań, instalacji i kontroli), utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

W obszernym uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia potwierdził ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji oraz ich szczegółową ocenę prawną. Dokonując analizy art. 4 pkt 3 lit. a, art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym organ odwoławczy stwierdził, że realizowany przez odwołującą się Spółkę w dniu [...]r. przewóz stanowił niewątpliwie niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby własne, wykonywany pomocniczo w stosunku do prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Dlatego też zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy kontrolowany powinien mieć przy sobie i pokazać na żądanie uprawnionego organu kontroli m. in. wypis zaświadczenia o jakim mowa w art. 33 ust. 10 ustawy tj. zgłoszenia prowadzenia przewozów okresowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego działalności podstawowej. Obowiązek ten w rozpatrywanej sprawie nie został dochowany.

Kierujący pojazdem wyjaśnił do protokołu kontroli oraz zeznał do protokołu przesłuchania świadka, że udaje się z O. do miejscowości R. we W. oraz wiezie stojaki na płyty marmurowe, łańcuchy, śruby i puste palety. Zeznania te potwierdza załączony do protokołu kontroli międzynarodowy list przewozowy CMR z dnia [...] r. oraz dokument WZ/Zamówienie z tego samego dnia. Zgodnie z dokumentem WZ/Zamówienie z dnia [...]r. - z Hurtowni "A" Spółka z o.o. w O. wydano 40 szt. stojaków na płyty, 40 szt. łańcuchów, 40 szt. śrub i 16 szt. palet. Zgodnie natomiast z międzynarodowym listem przewozowym CMR ww. towar skierowany został do odbiorcy, tj. "A" z siedzibą w R. we W.

W świetle tych dowodów argumenty wskazane w odwołaniu, iż przewożone stojaki, łańcuchy, śruby i palety nie stanowią towaru, a wyposażenie pojazdu marki [...] nie mogą zostać uwzględnione.

Faktu tego nie zmienia okoliczność, iż po ponad miesiącu od dokonania kontroli drogowej objęty nią samochód ciężarowy [...] o numerze rejestracyjnym [...] i numerze VIN [...] został sprzedany innej włoskiej spółce. Nawet gdyby przyjąć, że przejazd odbywał się w celu sprzedaży samochodu to i tak przejazdu tego nie można byłoby uznać jako niezwiązanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie był to bowiem przejazd np. w celu urlopowym, odwiedzin czy dokonania zakupów dla potrzeb domowych itp. Przewóz był zatem związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kierowca kontrolowanego pojazdu wyjaśnił do protokołu kontroli, a także do protokołu przesłuchania, że przewozi stojaki na płyty marmurowe, łańcuchy, śruby i palety do miejscowości R. we W. Taki zresztą towar i odbiorca towaru w tej miejscowości został wskazany w międzynarodowym liście przewozowym CMR.

Przewóz taki mógł być wykonywany jedynie w oparciu o licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy lub zaświadczenia na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy rzeczy, którym strona nie dysponowała.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję pełnomocnik "A" Sp. z o.o. we W. wniósł o jej uchylenie powtarzając zarzuty sformułowane wcześniej w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie powtarzając w ogólnym zarysie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie sądowej w dniu 29 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżącej dodatkowo podniósł, że samochód został skontrolowany na terenie Polski i dlatego brak jest podstaw do przyjęcia, iż był realizowany międzynarodowy przewóz drogowy. Podniósł też, że zamontowany w samochodzie tachograf był poddany okresowemu przeglądowi, zaś zainstalowanie go w pojeździe o innym numerze rejestracyjnym nie powinno mieć znaczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa (w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Wbrew stanowisku skarżącej również zdaniem Sądu w stanie faktycznym niniejszej sprawy zaistniały pełne podstawy do nałożenia na nią kary za naruszenia o jakich mowa w punkcie 1.3 i 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów, szczegółowo opisanych i ocenionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie do podważenia jest stanowisko organów orzekających, że w dniu [...]r. skarżąca Spółka wykonywała międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby własne. Za odmiennym w tym względzie ustaleniem nie może przemawiać podniesiona przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie sądowej okoliczność, że kontroli samochodu dokonano w C. tj. na terenie Polski. Zarówno z zeznań przesłuchanego kierowcy jak i z okazanych w czasie kontroli przez niego dokumentów przewozowych (międzynarodowy list przewozowy CMR) wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że transport znajdujących się na pojeździe towarów odbywał się do odbiorcy z siedzibą w T. we W. Faktu tego skarżąca zresztą nie kwestionowała ani w postępowaniu administracyjnym ani w skardze. W konsekwencji transport ten nie mógł być wykonywany jedynie w oparciu o przedstawione przez skarżącą Spółkę zaświadczenie na wykonywanie krajowego niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Zaświadczenie takie upoważnia bowiem jedynie do wykonywania przewozów wyłącznie na terenie Polski (art. 33 ust. 4 ustawy). Na wykonywanie niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego wymagane było natomiast dysponowanie zaświadczeniem na taki przewóz, czego skarżąca nie posiadała. Jednocześnie nie zostało wykazane, a nawet podniesione aby realizowany w dniu [...]r. przewóz drogowy był przewozem prywatnym. Zasadnie przyjęły też organy orzekające, że przewożony w dniu [...]r. towar nie stanowi wyposażenia zatrzymanego do kontroli samochodu. Trafnie w tym względzie powołały się organy orzekające nie tylko na zeznania kierowcy ale również na treść międzynarodowego listu przewozowego (CMR) oraz na dokument WZ, zgodnie z którym z Hurtowni "A" Spółka z o.o. w O. wydano w dniu [...]r. 40 szt. stojaków na płyty, 40 szt. łańcuchów, 40 szt. śrub i 16 szt. palet, który to towar znajdował się na kontrolowanym samochodzie. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że towary te stanowiły jedynie wyposażenie tego samochodu a nie przewożony nim do kontrahenta we W. towar. Nadto jak to trafnie stwierdzono w zaskarżonej decyzji okoliczność ta i tak nie miałaby w sprawie istotnego znaczenia gdyż nawet przewóz samochodu z takim wyposażeniem w celu jego sprzedaży nie mógł być uznany za przewóz prywatny, a należało go uznać za wykonywany w ramach prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, do którego realizacji było wymagane zaświadczenie na międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby własne.

Zasadnie nałożono również na skarżącą karę w kwocie 1000 zł za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf nie posiadający wymaganego przeglądu okresowego. Należy w tym względzie podkreślić, że wymierzenie tej kary nie było kwestionowane przez skarżącą ani w postępowaniu administracyjnym ani w skardze. Zarzut został zgłoszony dopiero na rozprawie sądowej. W decyzjach organów obu instancji dokonano szczegółowej analizy obowiązujących w tym względzie przepisów unijnych, której to analizy skarżąca nie podważyła. Zgodnie z nimi tachograf cyfrowy powinien zostać poddany okresowemu przeglądowi m. in. w przypadku zmiany numeru rejestracyjnego (VRN) pojazdu na którego wyposażeniu pozostaje, który to warunek nie został w rozpoznawanej sprawie spełniony. Oznacza to również zdaniem Sądu, że w sprawie doszło do naruszenia opisanego w punkcie 6.1.4. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadniało wymierzenie za to naruszenie kary w kwocie 1000 zł.

Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

sw