Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 752/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów
Powołane przepisy: article: art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody z dnia 4 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swym konkubentem.

Zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Podała, że jej konkubent jest również bez majątku.

Miesięczne dochody wspólnego gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na 2080 zł wyjaśniając, ze składa się na to 700 zł jej wynagrodzenia za pracę i 1380 zł wynagrodzenia za pracę konkubenta.

Uzasadniając swoje starania ograniczyła się od wzmianki, iż jej sytuacja majątkowo-finansowa uzasadnia złożenie wniosku. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że na wynajem mieszkania przeznacza 1000 zł a na opłaty za media 400 zł.

Zarządzeniem z dnia 20.07.2016 r. Referendarz sądowa wezwała skarżącą dodatkowo o:

– potwierdzenie wysokości deklarowanych dochodów skarżącej i konkubent stosownymi zaświadczeniami pracodawców lub wyciągiem z rachunku bankowego,

– złożenie odpisów zeznań podatkowych skarżącej i konkubenta za rok 2015,

– przedstawienie wykazu wszystkich posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych i wyciągów obrazujących ich historię za okres ostatnich trzech miesięcy,

– udokumentowanie rachunkami i fakturami za ostatni okres rozliczeniowy wysokości wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem skarżącej (opłaty za najem, prąd, gaz, wodę śmieci) a także określenie wysokości wydatków ponoszonych na wyżywienie, ubranie, ubezpieczenie, telefon, ew. leczenie.

Zarządzenie nie zostało wykonane przez skarżącą. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).

W realiach niniejszej sprawy oświadczenie strony zawarte we wniosku było niewystarczające. Stąd wezwano ją w trybie art. 255 ppsa o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie wskazywanych dokumentów źródłowych. Skarżąca nie udzieliła jednak na wezwanie dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżąca powinna sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05).

Mając to wszystko na uwadze należało więc odmówić wnioskowi strony a w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.