Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 950/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.93 ust.4, ust.5
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Jacek Bursa Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 24 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania projektu podziału działki skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013r., znak: [....] Wójt Gminy T. pozytywnie zaopiniował projekt podziału działki nr [....] położnej w T. W uzasadnieniu organ l instancji podał, że teren przedmiotowej działki objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy T. Nr XL/381/2009 z 2 grudnia 2009r. Nowo wydzielana działka o proponowanym nr [....] leży w terenie oznaczonym symbolem 1.KDD - teren dróg publicznych. Proponowany podział działki nr [....] jest zatem zgodny z ustaleniami planu.

Na wyżej przytoczone postanowienie zażalenie złożyła A.K. zastępowana przez pełnomocnika J.K. wskazując na naruszenie art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami i zarzucając, że proponowany nowy wjazd na działkę ograniczy lub wręcz uniemożliwi korzystanie z działki z powodu braku możliwości wjechania na nią samochodem dużym (np. dostawczym lub ciężarowym), co dla skarżącej jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą jest konieczne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia 28 lutego 2013r. (sygn. akt:......) uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, z uwagi na braki formalne. Wskazano, że w przedmiotowej sprawie A.K. nie została powiadomiona o wszczęciu postępowania, poprzez co pozbawiono ją możliwości wzięcia czynnego w nim udziału, gwarantowanego treścią art. 10 k.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ I instancji włączył w poczet materiału dowodowego sprawy część tekstową oraz wyrys z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. , zatwierdzony uchwałą Rady Gminy T. Nr XL/381/2009 z dnia 2 grudnia 2009r., opublikowaną w Dz. Urz. Województwa, [....] Nr 827 poz. 6667 z dnia 21 grudnia 2009r., dla obszaru terenu położonego w T. w obrębie ulic [....] i [....] . Zawiadomiono również właścicielkę działki nr [....] w T. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w terminie 7 dni od daty doręczenia zawiadomienia.

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013r., znak: [....] organ I instancji pozytywnie zaopiniował projekt podziału działki nr [....] położnej w T.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wyjaśniono, iż planowany podział w żaden sposób nie ograniczy, ani nie uniemożliwi korzystania z pozostałej części nieruchomości. Wskazano, że planowane wydzielenie działki nr [....] o powierzchni 23 m2 stanowi fragment przewidzianej w planie drogi publicznej o symbolu 1.KDD. Szerokość tej drogi wyniesie 10 m i w ocenie organu administracyjnego, jest to wystarczający pas terenu aby zaprojektować jezdnię i bezpieczny zjazd do nieruchomości.

Na powyższe postanowienie - w ustawo zakreślonym terminie - zażalenie złożyła A.K. (zastępowana przez pełnomocnika J.K.) zarzucając: brak załącznika do zaskarżonego postanowienia w postaci wyrysu z miejscowego planu, naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie odwołującej wypowiedzenie się przed wydaniem postanowienia, co do zebranych dowodów i materiałów, naruszenie art. 92 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami zgodnie z którym, przepisów tej ustawy nie stosuje się do nieruchomości położonych w obszarach przeznaczonych na cele rolne, naruszenie zapisów miejscowego planu i przepisów wykonawczych do ustawy Prawo budowlane poprzez pozytywne zaopiniowanie podziału skutkującego faktycznym uniemożliwieniem zapewnienia niezbędnego dojazdu do projektowanej działki nr [....] , w szczególności pojazdami ciężarowymi, których promień skrętu wymaga odpowiedniego przygotowania zjazdów, w tym szerokości nie mniejszej niż 5 m i wyokrąglenia łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 metrów. Takie rozwiązanie zastosowane zostało przy podziale działki nr [....] i skarżąca oczekuje, aby i w jej wypadku takie rozwiązanie zastosować.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , postanowieniem nr [....] z dnia 24 maja 2013r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013, poz. 267), art. 93 ust. 1, 2 i 4, art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651),utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu podano, że teren działki nr [....] , objętej wnioskiem o podział znajduje się na obszarze obowiązującego planu miejscowego z przeznaczonym pod drogi publiczne klasy D - dojazdowe wraz z urządzeniami towarzyszącymi i siecią infrastruktury technicznej (§7 planu), terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonej na rysunku planu symbolem (§ 5 planu) oraz terenie rolnym (ogrodowa zieleń urządzona) z podstawowym przeznaczeniem pod realizację i urządzenie ogrodów przydomowych, (§ 6 planu). Z treści § 4 ust. 3 pkt 1 zapisów powyższego planu, ustalających m.in. zasady podziału nieruchomości wynika, iż dopuszcza się podział i zmianę projektowanego podziału terenu pod warunkiem zachowania obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych, ustalonych linii zabudowy i układu komunikacyjnego.

Organ odwoławczy wskazał także, że przedmiotowe postępowanie administracyjne prowadzone jest na podstawie art. 93 ust 4 tejże ustawy i dotyczy wyłącznie zgodności z miejscowym planem, która jest jedynym kryterium opiniowania. Podniesione zatem w zażaleniu argumenty, nie mogą być zatem brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu.

Na postanowienie to do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożona została skarga przez A.K. , zastępowaną przez radcę prawnego M.M. .

W skardze tej zaskarżonemu postanowieniu Kolegium zarzucono:

- naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy tj. art. 93 ust.1 i 2

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że proponowany podział nieruchomości jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T;

- naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy tj. art. 92 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez uznanie , że w odniesieniu do działki zastosowanie będą miały przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami mimo przeznaczenia jej części w planie miejscowym na tereny rolne 1.R.;

- naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 § 1 oraz art. 124 § 2 w związku z art. 107 § 3 , art. 126, art.art.7,8 i 11 Kpa poprzez

niedostateczne zbadanie zgodności planowanego podziału z planem miejscowym, a także poprzez niedostateczne wyjaśnienie przesłanek uznania braku naruszenia art. 92 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej /§ 1/, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm./ stanowiąc, że sąd nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżone postanowienie w omówionym zakresie, Sąd nie stwierdził, aby przy jego wydawaniu doszło do naruszenia prawa. Okoliczności podniesione przez skarżącą nie dają podstawy do kwestionowania zaskarżonego postanowienia.

Zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651, ze zm./, dalej w skrócie – u.g.n., zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię tę wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Oznacza to, że przy opiniowaniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu. Postanowienia podejmowane w trybie art. 93 ust. 4 u.g.n. są częścią (etapem) postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości.

Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 16 marca 2012r., I OSK 507/11: "Treść art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. definiuje materialnoprawną przesłankę dopuszczalności geodezyjnego podziału nieruchomości – tj. zgodność projektu podziału z planem miejscowym. Przy tym zgodnie z art. 93 ust. 2 u.g.n. zgodność projektu podziału z planem dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. W świetle tak jednoznacznej treści tego przepisu, badanie możliwości zagospodarowania dotyczy tylko wydzielanych działek. Brak jest podstaw aby wymagać badania możliwości zagospodarowania nieruchomości sąsiednich. Sprawa administracyjna o podział nieruchomości jest ograniczona przestrzennie do dzielonej nieruchomości. Ocenie podlega tylko dopuszczalność podziału w świetle regulacji planu miejscowego, względnie w przypadku braku planu w świetle przesłanek określonych w art. 94 u.g.n. Ocena ta jest dokonywana w odniesieniu do dzielonej nieruchomości. (...)"

W analizowanej sprawie proponowany projekt podziału jest zgodny z uchwałą Rady Gminy T. z dnia 2 grudnia 2009r., nr XL/381/2009. Na części działki nr [....] , wydzielonej jako [....] , przewiduje się bowiem zgodnie z planem realizację drogi publicznej, oznaczonej w planie symbolem 1.KDD.

Należy jeszcze raz w tym miejscu podkreślić, że w wydanym na podstawie art. 93 ust. 5 ustawy rozstrzygnięciu organ administracji orzeka o zgodności wstępnego projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie jest władny do rozpoznania podnoszonych w skardze zarzutów dotyczących innych aspektów planowanego podziału. Jedynym zatem warunkiem pozytywnego zaopiniowania przez organ wstępnego projektu podziału nieruchomości jest jego zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnić też należy, że postępowanie w sprawie podziału nieruchomości jest postępowaniem prowadzonym na podstawie art. 96 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tymczasem przedmiotowe postępowanie, jak to zostało wyjaśnione na wstępie, prowadzone jest na podstawie art. 93 ust 4 tejże ustawy i dotyczy wyłącznie zgodności z miejscowym planem, która jest jedynym kryterium opiniowania. Odpowiadając na zarzuty skargi, wskazać należy, że również usytuowanie części działki nr [....] w obrysie oznaczonym symbolem "R" tereny rolne, wyłącza stosowanie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami jedynie do tej części działki, co wynika wprost z art. 92 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Słusznie wskazał organ odwoławczy, iż działka nr [....] w T. nie posiada wjazdu publicznego, a jedynie zjazd indywidualny. W konsekwencji, żądanie aby przy podziale tej działki wykonać zjazd o parametrach zjazdu publicznego, nie znajduje uzasadnienia.

Tylko na marginesie sprawy, mając na uwadze obawy skarżącej, Sąd pragnie wyjaśnić, że projektowana droga, przed jej realizacją, będzie podlegać ocenie technicznej w toku postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Na tym etapie skarżąca będzie uprawniona do podnoszenia uzasadnionych zarzutów, ewentualnie kwestionowania możliwości realizacji określonego projektu.

Mając na względzie powyższe, Sąd - na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji wyroku.