Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 254/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 1211/20 o odrzuceniu skargi L. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 października 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 1211/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wezwaniem skutecznie doręczonym w dniu 11 września 2020 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 18 września 2020 r.

Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiściła wymaganego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przytoczył treść art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i stwierdził, że skoro skarżąca prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków skargi nie uiściła wymaganego wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, to wniesioną skargę należało odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła L. K., zarzucając:

1) obrazę art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w sytuacji gdy skarżąca ani jej pełnomocnik nie zostali wezwani uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł;

2) obrazę art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że termin do uzupełnienia braku formalnego w postaci uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł upłynął 18 września 2020 r. w sytuacji gdy stosowne wezwanie nie zostało doręczone.

Mając powyższe na uwadze L. K. wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w Warszawie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

2) zasądzenie kosztów postępowania kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w wyznaczonym terminie wpisu od skargi, a zatem zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że bezsporna jest okoliczność, że wnosząc skargę pełnomocnik skarżącej nie uiścił należnego wpisu. W tej sytuacji właściwie wezwano pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z wezwaniem do uzupełnienia pozostałych braków formalnych skargi, tj. podania numeru PESEL skarżącej i nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej dniu 11 września 2020 r. W wyznaczonym terminie nie został uzupełniony wymagany wpis. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił.

Przedstawiona w zażaleniu argumentacja, że pełnomocnik skarżącej nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać trzeba, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że została ona prawidłowo doręczona adresatowi, tj. radcy prawnemu J. Z. Na uwagę zasługuje również okoliczność, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, powyżej miejsca, w którym pracownik potwierdził odbiór przesyłki, w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się skrótowy opis jej zawartości - "Wezwanie zbiorcze", z którego wynika, że przesyłka zawierała m.in. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, a także wezwanie o wpis (200 zł) oraz odpis odpowiedzi na skargę. W chwili doręczenia przesyłki adresat mógł zatem zweryfikować jej zawartość. Nie bez znaczenia jest też fakt, że pełnomocnik skarżącej będący radcą prawnym – w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej - zobligowany jest do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami.

Zwrócić należy także uwagę, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą, zaś adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W niniejszej sprawie wnosząca zażalenie nie zdołała podważyć okoliczności doręczenia jej wezwania do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r. sygn. akt II CKN 483/2000 oraz z dnia 26 lipca 2000 r. sygn. akt I CZ 87/00, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OSK 707/11).

Tym samym, skoro w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy została oznaczona przesyłka na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a osoba ją odbierająca nie zakwestionowała jej zawartości przy odbiorze, brak jest podstaw do uznania, że korespondencja nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.