Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1346/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 262 par. 1 pkt 2, art. 263, art. 264 par. 1 i 2, art. 27a par. 1, art. 24 par. 1 i par.4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 152
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. J. i H. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia[...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości; I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy M. z dnia [...] 2013 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących kwotę 374,- (trzysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]2013 r. nr [...] Wójt Gminy M. działając na podstawie art. 264 § 1 w zw. z art. 262 § 1 2 K.p.a. ustalił koszty postępowania w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości w wysokości 3 198,00 zł, (pkt 1 postanowienia) i zobowiązał właścicieli rozgraniczanych nieruchomości do uiszczenia po połowie kosztów: M. i H. J. - właścicieli nieruchomości [...] z - w kwocie 1599,00 zł oraz Gminę M. - właściciela nieruchomości [...] i [...]-w kwocie 1599,00 zł; . Ponadto organ ustalił termin uiszczenia kosztów na dzień 31 stycznia 2013 r. i określił sposób uiszczenia kosztów.

W uzasadnianiu postanowienia wyjaśniono, iż w dniu [...] 2012r. Wójt Gminy M., działając z wniosku M. i H. małż. J. wydał decyzję w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej nr geod. [...] położonej w jednostce ewid. M., obręb F., stanowiącą własność wnioskodawców z nieruchomością sąsiednią, oznaczoną nr geod. [...] i [...], stanowiącą własność Gminy M.. Zgodnie z art 264 § 1 K.p.a. jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Dalej organ wskazał, iż przy określeniu kosztów postępowania i sposobu ich rozdziału zastosowanie mają przepisy art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., który stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.

Organ powołał się uchwałę składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. o sygn. I OPS 5/06 zgodnie z którą organ administracji publicznej orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego, na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 152 Kodeksu cywilnego), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. Z tych też przyczyn organ obciążył kosztami postępowania strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości.

Na koszty postępowania składało się wynagrodzenie upoważnionego geodety, które zostało uiszczone przez organ

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli H. i M. J. wnosząc o jego uchylenie lub zmianę i zwolnienie strony od ponoszenia kosztów. Zdaniem strony postępowanie rozgraniczeniowe było przeprowadzone niewłaściwie m.in. nie wezwano do udziału wszystkich osób, których dotyczyła kwestia rozgraniczenia z drogą (działka nr [...]).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Konnie postanowieniem z dnia [...] 2013 r. o sygn [...] , [...] postanowiło utrzymać zaskarżone postanowienie Wójta Gminy M. w mocy.

Organ II instancji podzielił rozważania organu I instancji dotyczące zastosowania przepisów art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. w przedmiotowej sprawie. Zajął stanowisko, iż uczestnicy postępowania rozgraniczeniowego powinni ponieść koszty postępowania rozgraniczeniowego po połowie.

Dalej Kolegium wskazało, iż nietrafny jest zarzut jakoby podział kosztów postępowania mógł mieć miejsce tylko w przypadku wydania decyzji merytorycznej. Posiłkując się orzecznictwem sądów administracyjnych wyjaśniono, iż nie jest dopuszczalne wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania przed podjęciem decyzji. Podobnie nie jest prawnie możliwe podjecie decyzji administracyjnej bez wydania postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, jak też wydanie przedmiotowego postanowienia bez podjęcia decyzji. Chodzi tu przy tym o decyzję kończącą postępowanie w danej sprawie, nie ma zaś znaczenia czy jest to decyzja merytoryczna (rozstrzygająca sprawę do istoty), czy tylko decyzja o znaczeniu procesowym.

Stwierdzono, że organ administracji publicznej kierując się art. 262 § 1 pkt 2 kpa powinien kierować się celem postępowania rozgraniczeniowego, zatem zauważać korzyści jakie dzięki rozgraniczeniu nieruchomości uzyskują strony w nim uczestniczące, a nie tylko skupiać się na podmiocie, który wystąpił z żądaniem jego wszczęcia, zwłaszcza w sytuacji gdy rozgraniczenie dotyczy gruntów prywatnych i trudno się spodziewać, że wszczęcie takiego postępowania nastąpi z urzędu. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdy granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Nie można więc twierdzić, że rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w interesie właściciela nieruchomości sąsiadującej.

Kolegium zauważyło, iż w przedmiotowej sprawie wniosek złożony przez H. i M. J. dotyczył rozgraniczenia działki będącej ich własnością - ozn. nr geod[...], z działkami ozn. nr geod. [...] i [...], stanowiącymi własność gminy M.. W przedmiotowej sprawie organ I instancji równymi kosztami postępowania obciążył H. i M. J. oraz gminę M. - strony postępowania rozgraniczeniowego. Takie postanowienie o ustaleniu wysokości kosztów postępowania określa je odpowiednio do okoliczności sprawy, a więc żądań stron i ich interesu. Nieuzasadnione są zatem zarzuty dotyczące braku podstaw do obciążenia stron kosztami postępowania.

Skargę na powyższe postanowienie wnieśli M. i H. J. zarzucając, iż organy ustalając koszty postępowania nie wzięły pod uwagę, że koszty powstały z wyłącznej winy strony, to jest organu wydającego decyzję o umorzeniu postępowania o rozgraniczenie, jak i postanowienie o kosztach tego postępowania. Ponadto nie uwzględniono argumentacji skarżących, uwag i złożonych do akt sprawy dokumentów oraz nie umożliwiono wszystkim uczestnikom aktywnego udziału w istotnych czynnościach postępowania, w tym przy sporządzaniu protokołu z oględzin nieruchomości, brak zawiadomienia wszystkich sąsiadów przebiegającej spornie drogi. Ponadto zarzucono subiektywną ocenę częściowo jedynie zebranego materiału dowodowego.

W ocenie skarżących Wójt Gminy M. będąc jednocześnie stroną, która spowodowała koszty związane z powołaniem geodety, jako jedyny powinien ponosić z tym związane koszty, zgodnie z treścią art 262 § 1 pkt 1 k.p.a. Dalej skarżący podnieśli argumenty wskazujące, iż konieczność rozgraniczenia nieruchomości wynikła z wcześniejszych zaniedbań Gminy M. w utrzymaniu należytego stanu technicznego drogi położonej na działce nr [...]. Zarzucili szereg nieprawidłowości przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Uchylenie decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej w dalszej części również: "P.p.s.a."), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Jednocześnie, co istotne na gruncie niniejszej sprawy, dokonując kontroli legalności podjętych przez organ administracji rozstrzygnięć sąd administracyjny, stosownie do zapisu art. 134 § 1 P.p.s.a., nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani też powołaną w niej podstawą prawną. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów.

Przedmiotem kontroli sądowej w przedmiotowej sprawie jest rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy M. w przedmiocie nałożenia na strony postępowania rozgraniczeniowego obowiązku zwrotu kosztów tego postępowania.

Kwestia rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy stronę a organ administracji została uregulowana w art. 262 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.). Zgodnie z art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w jej interesie lub na jej żądanie, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Ponadto, zgodnie z art. 264 § 1 i 2 K.p.a. wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia, organ administracji publicznej ustala w drodze postanowienia jednocześnie z wydaniem decyzji i na to postanowienie osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie. Oznacza to, iż organ dopiero wraz z wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osobę zobowiązaną do ich poniesienia i wówczas obciąża ją tymi kosztami.

Z powyższej regulacji wynika, iż w sprawie kosztów postępowania organ orzeka odrębnie nie łącząc tego z załatwieniem sprawy w drodze wydania decyzji. Postanowienie wydawane w sprawie kosztów ma samodzielny byt, dotyczy bowiem kwestii incydentalnej niezwiązanej z istotą sprawy, lecz z czynnościami postępowania. Zauważyć jednocześnie należy, iż użyty w art. 264 § 1 K.p.a. zwrot jednocześnie z wydaniem decyzji" stanowi zalecenie dla takiego właśnie postępowania organu, co nie oznacza, iż organ już po wydaniu rozstrzygnięcia co do istoty sprawy nie może wydać postanowienia o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania może zatem być wydane w momencie wydania decyzji kończącej postępowanie lub później. Nie jest natomiast dopuszczalne wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania przed podjęciem decyzji. Chodzi tu przy tym o decyzję kończącą postępowanie w danej sprawie, nie ma zaś znaczenia czy jest to decyzja merytoryczna (rozstrzygająca sprawę co do istoty), czy tylko decyzja w znaczeniu procesowym, a taki charakter ma decyzja o umorzeniu postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2007 r. o sygn. akt I OSK 1356/06 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 listopada 2010 r. o sygn. akt II SA/Ke 629/10 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Na gruncie rozpatrywanej sprawy zauważyć także należy, iż zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. o sygn. I OPS 5/06 organ administracji publicznej orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego, na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 153 Kodeksu cywilnego), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. Tym samym koszty postępowania obciążają wszystkich właścicieli nieruchomości objętych postępowaniem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art. 152 Kodeksu cywilnego, który przewiduje, iż właściciele sąsiednich gruntów ponoszą koszty rozgraniczenia po połowie, stanowi podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia o kosztach rozgraniczenia także wówczas, gdy rozgraniczenie następuje w postępowaniu przed organem administracji publicznej.

Dalej zauważyć trzeba, iż Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wyczerpująco składników kosztów. Zgodnie z art. 263 K.p.a. do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 K.p.a., a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Organ może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy.

Niewątpliwie do kosztów postępowania rozgraniczeniowego można zaliczyć wynagrodzenie geodety, który dokonuje czynności ustalania przebiegu granic – zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej numerami geodezyjnymi [...] i [...]z działką sąsiednią o nr [...] zostało wszczęte na wniosek skarżących z dnia 30 lipca 2012 r. W rezultacie wniosku skarżącego organ pierwszej instancji w dniu 17 sierpnia 2011 r. wydał postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości skarżących (działki [...]i [...]) z należącą do Gminy M. działką nr [...] i w tym samym dniu upoważnił geodetę Z. J.ego do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granicy pomiędzy tymi nieruchomościami. Postanowieniem z dnia 25 września 2013r. Wójt Gminy M. sprostował postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego poprzez "dopisanie" do wszczętego postępowania działki [...] należącej do Z. i U. małż. L. oraz działki [...] należącej do Gminy M..

Postępowanie rozgraniczeniowe organ zakończył wydaniem dwóch decyzji w dniu [...] 2013 r. Pierwszą o nr [...] umorzył postępowanie rozgraniczeniowe w części dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej nr [...] z nieruchomościami o nr [...] i [...] należącymi odpowiednio do Z. i U. małż. L. i Gminy M.. Natomiast drugą decyzją o nr [...] organ umorzył postępowanie w części dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości o nr 408/2 z nieruchomościami oznaczonymi nr [...] i [...] należącymi do Gminy M. i postanowił sprawę w tym zakresie przekazać do Sadu Rejonowego w T..

Natomiast postanowienie z dnia 8 stycznia 2012 r. o ustaleniu kosztów postępowania dotyczyło jedynie postępowania rozgraniczeniowego działki [...] z działkami o nr [...] i [...].

Wydając zaskarżone postanowienie organ I instancji działał w oparciu o przysługujące mu w tym zakresie umocowanie prawne, z uwzględnieniem obiektywnej okoliczności, jaką było powstanie po jego stronie kosztów związanych z wszczęciem i prowadzeniem postępowania rozgraniczeniowego na wniosek i w interesie strony skarżącej.

Niemniej wątpliwości Sądu budzi wysokość kosztów nałożonych zarówno na skarżących jak i Gminę M.. W aktach sprawy brak jest wystawionej przez geodetę faktury, o której mowa w uzasadnieniu postanowienia Wójta Gminy M. z dnia [...] 2013 r. Z uzasadnienia obu postanowień organów I i II instancji nie wynika też, co składa się na żądaną przez geodetę wysokość przyznanego wynagrodzenia.

Zauważyć natomiast należy, iż w aktach sprawy znajduje się skierowane do Z. J.ego zapytanie Urzędu Gminy M. o cenę wykonania rozgraniczenia działek o nr [...] i [...] należących do skarżących z działką nr [...]. W odpowiedzi geodeta złożył ofertę przeprowadzenia rozgraniczenia działek [...] i [...] za kwotę 3198,- zł brutto (pismo złożone w Urzędzie Gminy w M. w dniu 16 sierpnia 2013 r.). Na taką też kwotę organy obu instancji ustaliły wysokość kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia działki [...] z działkami [...] i [...]. W postanowieniu o kosztach postępowania nie wyjaśniono jednak na jakiej podstawie ustalono taką wysokość tych kosztów skoro dokonana przez geodetę wycena miała dotyczyć rozgraniczenia dwóch działek (nr [...] i [...]) z działką nr [...], a nie rozgraniczenia jednej działki o nr 408/2 z działkami o nr [...] i [...] . Tym bardziej, że w opinii dotyczącej przeprowadzonego rozgraniczenia w dniu 20 października 2013 r. geodeta Z. J. wskazał, iż odstąpił od rozgraniczenia działki nr 408/1. Z akt nie wynika też czy wstępna wycena rozgraniczenia nieruchomości przez geodetę w jakikolwiek sposób uległa zmianie wskutek sprostowania w dniu 25 września 2013 r. postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego poprzez "dopisanie" dwóch kolejnych działek nr [...] i [...].

Powyższe wątpliwości nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, czy ustalone przez organ koszty można zaliczyć do bezpośrednio związanych z rozstrzygnięciem sprawy. Niewątpliwie w postanowieniu rozstrzygającym kwestię kosztów postępowania niezbędne jest wskazanie ich wysokości, poszczególnych jej składników z rozbiciem na konkretne czynności wraz z podstawą ich ustalenia. Jedynie postanowienie spełniające powyższe wymogi będzie w pełni odpowiadało przepisom prawa. Tylko wtedy możliwe będzie dokonanie kontroli, czy koszty do których zwrotu zobowiązano stronę postępowania, odpowiadają kosztom faktycznym, wynikającym z obowiązujących przepisów prawa. Tym samym uznać należało, iż zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie Wójta Gmina M. z dnia [...] 2013 r., nr [...] jako nie spełniające wymogów nie mogło ostać się w obrocie z uwagi na naruszenie przepisów art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 września 2012 r. o sygn. II SA/Po 141/12 – dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Sad orzekając w niniejszej sprawie miał również na względzie, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 września 2013 r. o sygn. akt II SA/Po 518/13 uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 1 lutego 2013 r. o nr [...][...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] 2013 r. o nr [...] o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego.

Jak wskazano wcześniej orzeczenie o kosztach może wynikać z odrębnego postanowienia, na które służy zażalenie. Zatem zasadność obciążenia podmiotu kosztami postępowania podlega ocenie w odrębnym postępowaniu niezależnie od oceny poprawności kwestionowanej przez stronę decyzji. Ewentualna eliminacja z obrotu prawnego decyzji nie świadczy automatycznie o wadliwości postanowienia o kosztach postępowania. Niemniej jak wynika z uzasadnienia ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 września 2013 r. organ I instancji będzie ponownie zobowiązany do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] w celu uzupełnienia materiału dowodowego oraz do prawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania. W konsekwencji może zmienić się wysokość kosztów przedmiotowego postępowania rozgraniczeniowego oraz zmiana liczby stron zobowiązanych do ich ponoszenia, co niewątpliwie może mieć istotny wpływ w rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania.

Odnosząc się do zarzutu wyłączenia Wójta Gminy M. od orzekania w sprawie gdy jedna z rozgraniczanych nieruchomości należy do Gminy M. wyjaśnić należy, iż w Kodeksie postępowania administracyjnego do 6 grudnia 1994r. obowiązywał art. 27a § 1 , który stanowił, iż organy gminy podlegają także wyłączeniu od załatwienia sprawy, w której stroną jest gmina. Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U Nr 122, poz.593 ). Od tej daty brak jest w obowiązującym systemie prawnym normy prawnej, która wzorem uchylonego art.27a K.p.a. wyłączałaby wójta, burmistrza ( prezydenta miasta ) od orzekania w sprawie, w której jego gmina jest stroną . Obowiązku takiego nie można się wprost dopatrzeć w regulacjach art.24 § 1 i § 4 K.p.a. ( por. wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2009r., sygn. II OSK 460/08 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można bowiem na tej samej płaszczyźnie stawiać gminy i innych uczestników postępowania administracyjnego. Gmina ma bowiem szczególną pozycję ustrojowoprawną. Jest z jednej strony nosicielem imperium ( władztwa administracyjnego), z drugiej zaś podmiotem dominium ( własności ). Fakt, że te dwie role gminy są rozdzielone nie oznacza, że nie mogą być wykonywane przez gminę jednocześnie. Ustawodawca nie wprowadza w tej mierze zakazu, to oznacza, że wójt, burmistrz ( prezydent miasta) może wystąpić w charakterze nosiciela imperium w stosunku do własnej gminy. Niemniej uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez organ gminy w odniesieniu do niej jako osoby prawnej następuje kosztem jej uprawnień procesowych. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym ( por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2012 r. o sygn. akt II OSK 652/12 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl )

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit, c orzekł jak w punkcie I części rozstrzygającej wyroku.

Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji zobowiązane będą rozstrzygnąć sprawę mając na względzie poczynione w niniejszym uzasadnieniu rozważania. Dotyczy to zarówno konieczności wykazania bezpośredniego związania kosztów z rozstrzygnięciem sprawy jak i wzięcia pod uwagę okoliczności wyeliminowania z obiegu prawnego decyzji w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości i konieczności ponownego przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego.

O wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zapadło w oparciu o art. 200 i art. 205 § 3 tej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 461).