Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2127/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Inne
Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14a ust. 1 i 5, art. 34 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 672
law: Ustwa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant ref. staż. Małgorzata Ciach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oddalono skargę w całości


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Minister Gospodarki na podstawie art. 34 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 poz. 672, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 127 § 3 kpa po rozpatrzeniu wniosku K. O. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lutego 2014 r., wykreślającą przedsiębiorcę K. O. (NIP: [...] ) z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wyjaśnił, że w dniu [...] grudnia 2010 r. K. O.zawiesił prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą. Minister Gospodarki decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. z urzędu wykreślił przedsiębiorcę z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albowiem zgromadzone dane potwierdzały fakt niezłożenia przez stronę wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej przed upływem okresu 24 miesięcy od dnia zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, co stanowi przesłankę wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG zawartą w art. 34 ust. 2 pkt 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy K. O. nie przedstawił żadnego dowodu na fakt złożenia w terminie wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej. Potwierdził wprost, że takiego wniosku w terminie nie złożył.

Minister rozpoznając ponownie sprawę ustalił, że K. O. nie złożył w terminie wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności. Termin ten upływał w dniu [...] grudnia 2012 r. Zgodnie z art. 34 ust. 2 pkt 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca podlega wykreśleniu z CEIDG w przypadku niezłożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej przed upływem okresu 24 miesięcy od dnia zawieszenia wykonywania tej działalności. Wykreślenie przedsiębiorcy następuje z urzędu.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. O. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Gospodarki w całości.

W uzasadnieniu skargi stwierdził, że decyzja Ministra Gospodarki wydana na podstawie błędnej przesłanki jest niesprawiedliwa, niesie za sobą nieodwracalne i krzywdzące skutki, i dlatego powinna być uchylona. Skarżący utrzymuje, że zgłosił zawieszenie działalności gospodarczej w dniu [...] 11 2010 r. z określonym terminem począwszy od [...].12.2010 z maksymalnym ustawowym terminem zamieszenia (określonym w miesiącach) 24 miesięcy. Skarżący był zobligowany mocą ustawy wznowić działalność gospodarczą po zadeklarowanym okresie 24 miesięcy zawieszenia tj. w dniu [...].12.2012, co też uczynił potwierdzając stosownym zgłoszeniem do ubezpieczenia w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Niezrozumiałym pozostaje dla skarżącego na jakiej podstawie Minister Gospodarki utrzymuje, że działalność została wznowiona przed terminem ustania zawieszenia wskazanym we wniosku o wpis do Ewidencji Działalności Gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.

Ustawodawca w art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej dopuścił możliwość zawieszenia przez przedsiębiorcę wykonywania działalności gospodarczej na okres od 30 do 24 miesięcy. Przedsiębiorcy mogą korzystać z tego prawa od dnia 20 września 2008 r.

Prawo do zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej jest z punktu widzenia interesów przedsiębiorcy korzystną regulacją prawną. Skorzystanie z tej instytucji jest fakultatywne dla przedsiębiorcy, co pozwala bez wskazania żadnych przyczyn zawiesić na pewien okres wykonywanie działalności gospodarczej. Przedsiębiorca musi jednak pamiętać o konieczności zgłoszenia informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej organowi ewidencyjnemu (lub do KRS), gdyż w przeciwnym wypadku może to rodzić konsekwencje w postaci wykreślenia przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej (lub KRS).

Dokonując wyjaśnienia pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej, należy wskazać, że jest to czasowe zaprzestanie przez przedsiębiorcę wykonywania działalności gospodarczej. Okres zawieszenia to zatem czas "przestoju", swoistej przerwy w wykonywaniu działalności gospodarczej. Wskazana przerwa musi jednak być ograniczona czasowo bowiem pomimo, że przedsiębiorca może zawieszać wykonywanie działalności nawet kilkakrotnie, to jednak okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej ma ustawowe granice. Ustawodawca wskazał, że czas zawieszenia nie może być dłuższy niż 24 miesiące. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej jest zatem z mocy prawa ograniczone w czasie.

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej stanowi więc dopuszczalne przez ustawodawcę przerwanie jej wykonywania na określony czas – od 30 dni do 24 miesięcy.

Prawo do zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej jest uprawnieniem przedsiębiorcy. Jednakże jego wykonywanie wymaga złożenia przez przedsiębiorcę dwóch wniosków:

1) wniosku o wpis do CEIDG informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz

2) wniosku o wpis do CEIDG informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej. Przedsiębiorca składa powyższy wniosek właściwemu organowi ewidencyjnemu, a przedsiębiorca podlegający obowiązkowi wpisu do KRS – właściwemu sądowi rejestrowemu.

Tym samym zarówno zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, jak i jej wznowienie następuje na wniosek przedsiębiorcy. Jeśli przedsiębiorca jest osobą fizyczną, to składa przedmiotowy wniosek skierowany do CEIDG (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą), natomiast jeśli przedsiębiorca jest osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, składa wniosek do sądu rejestrowego (pozostałe kategorie przedsiębiorców).

Przeszkoda skutkująca zawieszeniem działalności gospodarczej nie może być trwała, bo wówczas traci sens wykonywanie działalności gospodarczej jako celowego i zorganizowanego ciągu czynności. Trwałość przeszkody oznacza bowiem to, że z upływem czasu nie da się jej usunąć. Trwałość przeszkody jest zatem differentia specifica rozróżnieniem pomiędzy zawieszeniem a zakończeniem działalności gospodarczej. Stąd też ustawodawca niewznowienie wykonywania działalności gospodarczej traktuje jako trwałe zaprzestanie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej skutkujące wykreśleniem z urzędu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy. Ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków, które byłyby podstawą do odstąpienia od wydania decyzji o wykreśleniu z CEIDG. Nie przewidział też możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu odwieszenia wykonywania bądź zwolnienia od obowiązku złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.

W myśl art. 14a ust. 5 ustawy s.d.g., dla skutecznego wznowienia przez przedsiębiorcę wykonywania działalności gospodarczej konieczne jest, aby wniosek został złożony z zachowaniem ustawowego terminu i w sposób określony w przepisach powołanej ustawy. Jak stanowi art. 32 ust. 1 złożenie wniosku jest obligatoryjne w stosunku do wszystkich przedsiębiorców. Ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków, które byłyby podstawą do odstąpienia od wydania decyzji o wykreśleniu przedsiębiorcy z CEIDG. Konsekwencją niezłożenia przez przedsiębiorcę wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej przed upływem okresu 24 miesięcy od dnia zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, jest konieczność zastosowania przepisu art. 34 ust. 2 pkt 3 s.d.g., który zobowiązuje Ministra Gospodarki do wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG, z urzędu w drodze decyzji administracyjnej, decyzja wydana na tej podstawie jest tzw. decyzją związaną, przy wydaniu której przepisy prawa nie pozwalają organowi na swobodne uznanie.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że niespornym w sprawie jest, że skarżący zawiesił prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą z dniem 1 grudnia 2010 r., korzystając tym samym z uprawnienia, które ustawodawca uregulował w art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, a który stanowi, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 do 24 miesięcy (...).

Skarżący, w okresie zawieszenia nie złożył wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywaniu działalności gospodarczej. Faktu niezłożenia wniosku skarżący nie kwestionował. Wręcz potwierdził, że taki wniosek nie został przez niego złożony. Zatem wykonywanie działalności gospodarczej nie zostało przez niego wznowione, a ostateczny termin do złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, w oparciu o ww. przepis, upłynął [...] grudnia 2012 r. Bez znaczenia jest przyczyna niezłożenia wymaganego prawem wniosku. Wobec tego, że przepisy ustawy nie przewidują też możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu odwieszenia wykonywania bądź zwolnienia od obowiązku złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej na dowolny okres w okolicznościach sprawy niniejszej wykreślenie skarżącego z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej było zgodne z prawem.

Wykreślenie jest konsekwencją niedopełnienia obowiązku ewidencyjnego, o którym mowa w art. 14a ust. 5 ustawy s.d.g.

Jak trafnie zauważył organ dokonanie zgłoszenia do ubezpieczenia w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, nie może być utożsamiane ze złożeniem wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej a zatem pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Wbrew przekonaniu skarżącego organ nie dokonywał ustaleń, że wznowienie wykonywania działalności gospodarczej nastąpiło przed dniem, w którym upłynął maksymalny okres zawieszenia wykonywania tej gospodarczej. Organ ustalił brak wymaganego wniosku złożonego z zachowaniem terminu.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.