Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 61/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 388/11 odmawiające sprostowania postanowienia z dnia 25 października 2011 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 388/11 oddalającego wniosek Z. R. o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej – Ilków i umarzającego postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Masternak – Kubiak w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2011 r. nr SKO 4303/33/11 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 388/11 odmówił sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 388/11 oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej – Ilków i umarzającego postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Masternak – Kubiak w sprawie ze skargi Z. R., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2011 r. nr SKO 4303/33/11 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 7 września 2011 r., zaadresowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zatytułowanym jako "zażalenie na skład sędziowski", skarżący wniósł "o rozpoznanie sprawy przez inny sąd ze względu na stronniczość tutejszego składu orzekającego w Wydziale IV".

Wobec powyższego, wezwano skarżącego do sprecyzowania żądania zawartego w piśmie z dnia 7 września 2011 r. poprzez wskazanie, czy skarżący domaga się wyłączenia składu orzekającego wyznaczonego do załatwienia niniejszej sprawy, czy też przekazania sprawy innemu Sądowi.

W piśmie z dnia 4 października 2011 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie, w którym jako adresata wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, skarżący ponownie wniósł o rozpoznanie sprawy przez inny Sąd ze względu na stronniczość składu orzekającego w Wydziale IV.

Na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku złożonego wniosku poprzez podanie imion i nazwisk sędziów, których wyłączenia się domaga wraz ze wskazaniem przyczyn uzasadniających ich wyłączenie.

W piśmie z dnia 11 października 2011 r. skarżący wskazał imiennie sędziów, których wyłączenia się domaga.

Postanowieniem z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 388/11 umorzono postępowanie dotyczące wyłączenia jednego z sędziów wskazanych we wniosku oraz oddalono wniosek skarżącego, co do pozostałych sędziów.

Pismem z dnia 8 listopada 2011 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie sentencji wskazanego wyżej postanowienia, podnosząc, że błędnie oznaczono przedmiot rozpoznania w wierszach od 15 do 20 – zamiast "z wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SA/Wr 388/11 sędziego...", powinno być "na zażalenie z 7 września 2011 r., wniesione do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na skład sędziowski w sprawie, w której skarżący domaga się przeniesienia i rozpoznania sprawy przez inny sąd miejscowo, ze względu na stronniczość tutejszego składu orzekającego w Wydziale IV. Oraz że w temacie obecnego postępowania sądowoadministracyjnego zapadły już co najmniej dwa wyroki niekorzystne, a jednocześnie sprzeczne ze sobą. To jest w sprawach o sygnaturach: IV SA/Wr 98/10 z 29 grudnia 2010 r. oraz IV SA/Wr 752/10 z 24 marca 2011 r."

Odmawiając sprostowania postanowienia z dnia 25 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że świetle treści art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter oczywistej omyłki, np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie. Sąd stwierdził, że pismo skarżącego nazwane "zażaleniem na skład sędziowski" w istocie było wnioskiem o wyłączenie wskazanych sędziów orzekających w Wydziale IV. Taki charakter złożonego pisma, potwierdził sam skarżący w kolejnych pismach, w których – na wezwanie Sądu – sprecyzował wniesione żądanie i wskazał imiennie sędziów, których wyłączenia się domagał. Zawarte zatem w postanowieniu z dnia 25 października 2011 r. oznaczenie przedmiotu rozpoznania jako wniosku o wyłączenie określonych sędziów nie ma charakteru oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. R. podniósł, że pismo z 7 września 2011 r. adresowane było prawidłowo do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który przekazał je do rozpoznania, do wydziału IV. Podniósł, że Sąd wymusił na nim wyjawienie nazwisk sędziów biorących udział w dotychczasowych postępowaniach. Składając skargę dokładnie wskazał przedmiot skargi, a na Sądzie ciążył obowiązek wywiedzenia przedmiotu postępowania z treści pisma do Prezesa Sądu. A więc nie tylko dla Sądu ma być zrozumiała treść orzeczenia, ale przede wszystkim dla skarżącego. Z tych wszystkich względów domaga się sprostowania i uzupełnienia postanowienia z dnia 25 października 2011 r. co do całości żądania zgłoszonego w skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Kwestia czy prostowana okoliczność jest w rzeczywistości poparta dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania jest bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania.

W niniejszej sprawie skarżący domagał się sprostowania sentencji postanowienia z dnia 25 października 2011 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie przedmiotu rozpoznania poprzez zmianę wyrażenia "z wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SA/Wr 388/11 sędziego..." na "na zażalenie z 7 września 2011 r., wniesione do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na skład sędziowski w sprawie, w której skarżący domaga się przeniesienia i rozpoznania sprawy przez inny sąd miejscowo, ze względu na stronniczość tutejszego składu orzekającego w Wydziale IV. Oraz że w temacie obecnego postępowania sądowoadministracyjnego zapadły już co najmniej dwa wyroki niekorzystne, a jednocześnie sprzeczne ze sobą. To jest w sprawach o sygnaturach: IV SA/Wr 98/10 z 29 grudnia 2010 r. oraz IV SA/Wr 752/10 z 24 marca 2011 r."

Należy jednak uznać, że taka ingerencja w treść sentencji orzeczenia w rzeczywistości zmienia to postanowienie co do istoty. Tym samym zmiany, których domaga się skarżący, nie stanowiłyby sprostowania oczywistej omyłki, ale dotyczyłby merytorycznej treści wyroku, co należy uznać za niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.