Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 907/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: 214 par 2 P.P.S.A.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. C., A. G., T. B., M. T., J. B., A. S., B. B., K. K., R. F., J. M., E. M., A. N., J. P., M. R., K. D., K. W., E. W., L. R., W. K. i H. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 425/07 w zakresie wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 lipca 2007 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wezwał H. C. jako pełnomocnika A. G., T. B., M. T., J. B., A. S., B. B., K. K., R. F., J. M., E. M., A. N., J. P., M. R., K. D., K. W., E. W., L. R., W. K. i H. K. do uiszczenia wpisu, którego wysokość ustalono na kwotę 500 złotych na mocy § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła H. C. w imieniu własnym oraz A. G., T. B., M. T., J. B., A. S., B. B., K. K., R. F., J. M., E. M., A. N., J. P., M. R., K. D., K. W., E.W., L. R., W. K. i H. K.

W zażaleniu podniosła, że skarga w niniejszej sprawie została złożona i opłacona przez nią, zgodnie z dyspozycją art. 214 § 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne i podlega uwzględnieniu, chociaż z innych przyczyn niż zostało to w nim przedstawione.

W przedmiotowej sprawie zarządzeniami z dnia 16 kwietnia 2007 r. ustalono wysokość należnego wpisu sądowego i wezwano H. C. do uiszczenia wpisu od swojej skargi (zarządzenie 1) oraz do uiszczenia wpisu w imieniu pozostałych skarżących członków wspólnoty mieszkaniowej pod nazwą "S I" (zarządzenie 2). W odpowiedzi na powyższe zarządzenia, doręczone H. C. w dniu 5 maja 2007 r. skarżąca uiściła kwotę 500 złotych tytułem wpisu od skargi w ustawowym terminie.

Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 11 czerwca 2007 r. oświadczyła, iż właściciele podpisani pod udzielonym jej pełnomocnictwem nie uiścili żądanego wpisu. W wyniku tego Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponownie zobowiązał H. C. w imieniu wskazanych na wstępie skarżących do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi.

Należy w tym miejscu stwierdzić, że wydane w dniu 16 kwietnia 2007 r. zarządzenie wzywające skarżących poprzez swojego pełnomocnika H. C. do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem o trybie i sposobie zaskarżenia – wobec braku zaskarżenia, uzyskało przymiot prawomocności i podlegało wykonaniu. Nie istniała żadna podstawa prawna do tego, aby po rozpoznaniu wniosku strony dotyczącego przyznania prawa pomocy zachodziła potrzeba wydawania kolejnego zarządzenia ustalającego wysokość wpisu w sprawie. Nie istniała, co warto zaznaczyć również podstawa prawna do tego by wydać zarządzenie wzywające stronę skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 16 kwietnia 2007 r. albowiem skarżący nie wystąpili w terminie do jego wykonania o przyznanie prawa pomocy, co w sposób oczywisty zahamowałoby konieczność uiszczenia przez nich opłaty sądowej na czas rozpoznania ich wniosków.

W tej sytuacji należało rozważyć możliwość zastosowania w sprawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Odnośnie zarzutów zażalenia należy jedynie stwierdzić, iż są nietrafne. Sąd uznając prawidłowo, iż każdy z wymienionych na wstępie członków wspólnoty mieszkaniowej reprezentowanych przez H. C. jest skarżącym w niniejszej sprawie, zobowiązał ich poprzez swojego pełnomocnika do opłacenia przez każdego z nich z osobna wpisu od skargi. Wbrew bowiem zajętemu w zażaleniu stanowisku w przedmiotowej sprawie nie miał zastosowania art. 214 § 2 p.p.s.a. zd. pierwsze.

Autorka zażalenia przymiot strony w niniejszym postępowaniu wywodzi z faktu, że reprezentowani przez nią skarżący są właścicielami poszczególnych lokali mieszkalnych w budynku przy ul. (...) w W. Wbrew zatem stanowisku zażalenia każdy ze skarżących, stosownie do art. 214 § 2 zdanie drugie p.p.s.a., zobowiązany jest do uiszczenia opłat związanych ze swym udziałem w sprawie. Pisma bowiem wnoszone przez kilku skarżących podlegają jednej opłacie zgodnie z dyspozycją art. 214 § 2 p.p.s.a., gdy wnoszą je skarżący będący współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania (art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a). W zaistniałej sytuacji jednak każdy ze skarżących jako strona z tytułu posiadania prawa do odrębnych, lokali a nie jednej wspólnej nieruchomości, ponosi oddzielne koszty postępowania. W niniejszej sprawie nie zachodzi bowiem między skarżącymi – członkami wspólnoty mieszkaniowej w budynku przy ul.(...) w W. – współuczestnictwo materialne konieczne ponieważ zaskarżenie SKO w W. aktu zależy wyłącznie od woli poszczególnych skarżących. Analogiczny pogląd zawarty został w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt OSK 1637/04 ( "Prokuratura i Prawo 2006 nr 1 poz. 55").

Z powyższych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.