Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 661/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 3 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant - specjalista Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. sprawy ze skargi K. P. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

K. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie (dalej: MJWPU), zawartą w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. o negatywnym rozpatrzeniu środka odwoławczego w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.

Skarga z 16 marca 2012 r. została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przesyłką listową, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 19 marca 2012 r.

Do skargi załączono:

1) wydruk potwierdzenia przelewu tytułem opłaty od skargi w wysokości 200 zł – oznaczona jako załącznik nr 1;

2) wydrukowany wniosek o dofinansowanie z 31 października 2011 r. bez podpisu – oznaczony jako załącznik nr 2;

3) Biznes Plan wraz z bilansem, rachunkiem zysków i strat, prognozą przepływów gotówkowych i nakładów w projekcie – oznaczonymi jako załącznik nr 3;

4) kopię pisma MJWPU z [...] grudnia 2011 r. o numerze [...] – oznaczona jako załącznik nr 4;

5) kopię pisma MJWPU z [...] stycznia 2012 r. o numerze [...] – oznaczona jako załącznik nr 5;

6) wydrukowane i podpisane pismo strony skarżącej z 27 stycznia 2011 r. zatytułowane "Protest" – oznaczone jako załącznik nr 6;

7) kopię pisma MJWPU z [...] lutego 2012 r. o numerze [...] – oznaczona jako załącznik nr 7;

Skarga wraz z potwierdzeniem opłaty sądowej została włączona do akt sądowych sprawy, zaś pozostałe załączniki – jako dokumentacja załączona do skargi – zostały pozostawione przy aktach sądowych. Odpis skargi przesłano MJWPU.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a.

U.z.p.p.r. wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4.

Jednocześnie w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakowoż w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł sformułowanie, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Powyższe prowadzi do wniosku, że "niekompletność" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy rzecz ujmując, kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy.

Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz www.nsa.gov.pl).

Przypomnieć należy, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie, przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi.

Należy zauważyć, iż zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz kopię informacji o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te winny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedury, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku. Jest przy tym oczywiste, że jeżeli wniosek został wygenerowany elektronicznie i nadano mu identyfikator, to wszystkie egzemplarze wniosku opatrzone tym samym identyfikatorem gwarantują tę samą wersję wniosku, a podpisane i parafowane mają przymiot oryginalnego dokumentu. Wskazać też należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony i strona podpisując go i dołączając do skargi, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (por. postanowienie NSA z 30.09.2010 r., sygn. akt II GSK 1051/10, dostępne na ww. stronie internetowej).

W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła wygenerowany elektronicznie egzemplarz wniosku. Dokument ten nie został jednak ani podpisany ani potwierdzony za zgodność z oryginałem, w sposób zgodny z właściwymi przepisami prawa. Przyjąć zatem należało, iż nie stanowi on oryginału wniosku, jak również nie stanowi dokumentu mającego taki przymiot poprzez zgodne z prawem jego uwierzytelnienie. Co najwyżej można by uznać, iż jest to "projekt" wniosku. Oznacza to, że dokumentacja w sprawie jest niekompletna, bowiem nie spełnia omówionych wyżej wymogów jakie wprowadziła u.z.p.p.r. W tym stanie rzeczy Sąd nie może dokonać kontroli legalności postępowania MJWPU w sprawie. Co więcej zauważyć należy, iż z załączonej do skargi kopii pisma MJWPU z [...] grudnia 2011 r. wynika, iż wnioskodawca został wezwany do uzupełniania braków formalnych wniosku. W piśmie tym wskazano, iż poprawiony wniosek należy przesłać systemem MEWA. Zatem nie jest jasne w sprawie również i to, czy załączony do skargi wydruk wniosku jest odwzorowaniem wniosku pierwotnego, wymagającego poprawienia, czy też jest to ostateczna wersja wniosku. Dodać należy również, iż skoro ustawodawca wprowadził zasadę składania kompletnej dokumentacji do Sądu, to przez dokumentację kompletną w niniejszej sprawie należałoby rozumieć dokumentację obejmującą nie tylko ostateczną wersję wniosku (w oryginale bądź wierzytelną jej kopię) ale również wersje pierwotną, wymagającą – zdaniem organu – uzupełnienia braków formalnych.

Mając zatem na uwadze treść przywołanych regulacji stwierdzić należało, iż skarga jest niekompletna i jako taka podlega pozostawieniu bez rozpoznania.

W tym miejscu wyjaśnić należy stronie skarżącej, iż nie jest dopuszczalne wzywanie przez Sąd do nadesłania kompletnej dokumentacji w sprawie, czy też jak to miało miejsce w niniejszej sprawie do uzupełnienia dokumentacji poprzez nadesłanie oryginału informacji w przedmiocie oceny projektu. Jak to bowiem już wyżej omówiono, dokumentację skarżąca strona winna załączyć do skargi i złożyć wraz z nią, bądź też dołączyć taką dokumentację później, jednakże w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi, tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. bezpośrednio do Sądu i bez wezwania. Wezwanie jest instytucją jaką Sąd stosuje wyłącznie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś niekompletność dokumentacji – co jeszcze raz podkreślić należy – nie stanowi braku formalnego skargi. Na kwestię tę zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 października 2010 r. o sygn. akt II GSK 1256/10 wskazując, że różne są [...] skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w u.z.p.p.r. – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków.

Na koniec wskazać należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r., zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego piśmie MJWPU z [...] lutego 2012 r., które uznał za prawidłowe i kompletne. Treść pouczenia stanowi przywołanie właściwych przepisów u.z.p.p.r., z których jednoznacznie wynika jakie dokumenty należy dołączyć do skargi. Konkludując stwierdzić należy, iż spoczywający na organie obowiązek wynikający z omawianego art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. został spełniony, bowiem w piśmie [...] lutego 2012 r. zawarto pouczenie o trybie i zasadach wnoszenia skargi, a pouczenie to nie jest błędne.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.