Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 463/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska-Ilków, , po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odmówić S. N. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

S. N. wniosła w dniu 25 czerwca 2009r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Z akt administracyjnych dołączonych do sprawy wynika, że odbiór zaskarżonej decyzji potwierdził mąż skarżącej (adresatki korespondencji) A. N. w dniu 3 marca 2009r.

Skarżąca uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu podniosła, że nie zawiniła niedotrzymania terminu do wniesienia skargi, gdyż mąż, który odebrał decyzję nie poinformował ją o tym fakcie. Wskazała, że mąż jest osobą starszą – 85 letnią, cierpi na liczne schorzenia, które utrudniają mu dokonywanie podstawowych czynności. Ma on problemy ze wzrokiem, zapomina się, wymaga nieustannej obecności oraz opieki osoby drugiej.

Wnioskodawczyni wezwana do uzupełniania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminowości i uprawdopodobnienie wskazanego we wniosku stanu zdrowia męża, pismem z dnia 15 października 2009r. przesłanym przez organ w dniu 12 listopada2009r. wyjaśniła, że nie pamięta kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, nie pamięta też kiedy zapoznała się z treścią decyzji, bo są to odległe daty a dokumenty po otrzymaniu negatywnej odpowiedzi z dnia 15 lipca 2009r. o odrzuceniu skargi zniszczyła. Dołączyła również zaświadczenie lekarskie z 13 października 2009r. dotyczące rozpoznania schorzeń u A. N., z które wynika, że stwierdzono u niego "zespół otępienny pochodzenia naczyniowego. Pacjent ze znacznymi zaburzeniami pamięci i orientacji (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd ocenia przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Art. 86§1 stanowi: Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (...)".

Art. 87 §1 powołanej ustawy mówi "że Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania terminu".

Badanie okoliczności wskazanych w art. 86§1 p.p.s.a. wyprzedza dokonanie oceny istnienia przesłanek określonych w art. 87§1p.p.s.a.Dokonując badania wypełniania przesłanek z art. 87§1 p.p.s.a. Sąd stwierdza, że z urzędu wiadomo mu, że przed tutejszym Sądem toczyło się postępowanie ze skargi wnioskodawczyni, oznaczone sygnaturą akt III SA/Wr 269/09, w którym to przedmiotem rozpoznania była ta sama decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 13 lutego 2009r. nr 11/MP/CH2/09.

Skarga w tej sprawie nosi datę 6 maja 2009r. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009r. skargę prawomocnie Sąd odrzucił uznając, że została wniesiona po terminie. Skarżąca pokwitowała odbiór tego postanowienia 18 czerwca 2008r.

Z powyższego pisma należy wnioskować, że decyzję otrzymała przed 6 maja 2009r. Jednakże analiza akt administracyjnych daje podstawę do uznania, że wnioskodawczyni w rzeczywistości otrzymała decyzję w dniu 3 marca 2009r. i posiadała pełna świadomość co do możliwości i terminu wniesienia skargi. W aktach tych bowiem znajdują się dwa pisma skarżącej kierowane do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., pierwsze w z 4 czerwca 2009r. (k.46), drugie z 18 marca 2009r. (k.48). W ostatnim zdaniu pisma z 4 marca 2009r. skarżąca stwierdziła, że "decyzję otrzymała 3 marca i wysłana była 25 lutego 2009r. pieczątka na kopercie".

Stwierdzenie to odnosi się do zaskarżonej decyzji na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru dołączone do pisma z dnia 25 lutego 2009r. (k. 43 odwrót). Znajduje się na nim numer przedmiotowej decyzji, data nadania; 25 luty 2009r. i potwierdzenie odbioru przez męża skarżącej przesyłki w dniu 3 marca 2009r. Drugie z wymienionych pism stanowi odpowiedź wnioskodawczyni na pismo z 25 lutego 2009r.

W piśmie tym, również w jego ostatnim zdaniu skarżąca stwierdza " a co do wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego jeszcze trochę mam czasu".

W piśmie z dnia 25 lutego 2009r. organ poinformował skarżącą o możliwość złożenia skargi do WSA od decyzji będącej przedmiotem sprawy.

Z powołanych pism wynikają jednoznaczne zupełnie inne okoliczności niż te, które zostały nieprowadzone w rozpoznawanym wniosku. Mianowicie, że w dniu 3 marca 2009r. była w posiedzeniu spornej decyzji i miała pełną świadomość co do możliwości i terminu wniesienia od omawianej decyzji skargi.

Tym samym Sąd nie daje wiary twierdzeniom strony zawartym we wniosku, że sporną decyzję z 13 lutego 2009r. otrzymała z opóźnieniem i stwierdza, że brak jest podstaw do uznania, że skarżąca uchybiła terminów do złożenia skargi bez swojej winy a tym samym po myśli art. 86 p.p.s.a. należało odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Zebrany w sprawie i opisany wyżej materiał dowody nie daje zatem podstaw do rozstrzygania wniosku na podstawie art. 87§1 p.p.s.a.