Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 983/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie -


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III wzywające

do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, M. G. wniósł

o zwolnienie z tej opłaty. Wyjaśnił, iż zgodnie z wezwaniem uiścił wymaganą kwotę, ale wnosi o jej zwrot. Wskazał, że dla emeryta otrzymującego 1.363,67 zł emerytury, wskazana kwota jest bardzo duża.

Pismem z 19 maja 2010 r. Referendarz sądowy wezwał Skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jego sytuacji finansowej.

W odpowiedzi Skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu wnosząc

o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że uzyskuje tak niską emeryturę, że nie wystarcza mu ona na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Mieszka w starym budownictwie i bez przerwy musi remontować mieszkanie. Korzysta z kredytu odnawialnego w banku. Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Do swojego majątku zaliczył jedynie mieszkanie o pow. 57,50 m². Do wniosku załączył zeznanie podatkowe PIT-37 za 2009 r. oraz kopie faktur na zakup leków (w tym jedną z 2002 r.).

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 §1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Przepis art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej

w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ustosunkowując się do powyższego należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy.

W tym miejscu zauważyć należy, iż Skarżący, mimo wezwania, nie nadesłał wyciągu z rachunku bankowego. Z kolei do pisma z 7 maja 2010 r., na które się powołuje, załączył jedynie wycięty fragment z wyciągu bankowego tj. jedną pozycję dotyczącą przelewu z [...] z 29 stycznia 2010 r. na kwotę 1.363.67 zł. Wnioskodawca nie wskazał również wysokości miesięcznych wydatków składających się na bieżące utrzymanie. W ten sposób znacząco utrudnił ocenę jego rzeczywistej sytuacji finansowej.

Referendarz sądowy zauważa, iż rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy uwzględnić sytuację majątkową Skarżącego oraz jego zdolności płatnicze na tle wysokości wymagalnych kosztów sądowych.

W związku powyższym wskazać trzeba, iż na dzień rozpoznania wniosku

do kosztów sądowych zaliczyć można jedynie wpis sądowy w wysokości 100 zł,

tj. w najmniejszej wysokości, jaką przewidziano w art. 233 P.p.s.a. oraz wydanym

na podstawie tego przepisu rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Mając na uwadze oświadczenia Skarżącego, z których wynika, iż jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości ok. 1.300 zł miesięcznie netto, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że jego sytuacja finansowa jest dość trudna.

Z drugiej jednak strony fakt osiągania przez Skarżącego niewysokich, ale stałych dochodów przemawia za możliwością partycypowania w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego.

Dodatkowo należy mieć na uwadze, iż z wyciętego fragmentu z rachunku bankowego wynika, iż saldo na rachunku bankowym Skarżącego na dzień 22 kwietnia 2010 r. wynosiło 2.941,88 zł. Przy czym, z uwagi na nieprzesłanie pełnego wyciągu z rachunku bankowego, nie wiadomo, czy kwota ta jest wynikiem: oszczędności poczynionych przez Skarżącego, wyłącznie kredytu odnawialnego, dodatkowego źródła dochodu, czy też kilku z tych czynników łącznie.

W ocenie Referendarza sądowego w przedmiotowym postępowaniu Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Na powyższą ocenę składa się z jednej strony - niepełne przedstawienie i udokumentowanie sytuacji finansowej przez Skarżącego, z drugiej zaś strony - dysponowanie przez Skarżącego w dniu 22 kwietnia 2010 r. kwotą prawie 3 tyś. zł.

Zauważyć również należy, iż w dniu 7 maja 2010 r. Skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł. Kwota ta w przypadku uwzględnienia skargi zostanie, na wniosek Skarżącego, zasądzona na jego rzecz od organu podatkowego.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.