Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 467/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, sędzia WSA Anna Mierzejewska, , Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2005 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia okresu służby przygotowawczej oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] Komendant Wojewódzki Policji w G. rozkazem personalnym nr [...] z dnia[...] października 2003 r. wydanym na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) przedłużył post. B. K.– aplikantowi Sekcji [...], okres służby przygotowawczej od dnia [...] listopada 2003 r. do [...] kwietnia 2004 r. W uzasadnieniu podał, że post. B. K. od dnia [...] lutego do [...] lipca 2003 r. przebywała na zwolnieniu chorobowym, wobec czego uznał za konieczne przedłużenie okresu jej służby przygotowawczej o dalsze pięć miesięcy.

W wyniku rozpoznania odwołania post. B.K. od decyzji o przedłużeniu okresu służby przygotowawczej Komendant Główny Policji w dniu [...]grudnia 2003 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy przedłużenie okresu służby przygotowawczej. W uzasadnieniu podniósł, że post. B. K. do służby w Policji została przyjęta w dniu [...] listopada 2000 r., na stanowisku kursanta Sekcji [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w G.. W okresie od [...] grudnia 2000 r. do [...] kwietnia 2001 r. odbywała szkolenie podstawowe w Wyższej Szkole Policji w S. Po szkoleniu podstawowym została mianowana aplikantem Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w G.. Realizując wnioski zawarte w opinii sporządzonej po pierwszym roku służby, Komendant Wojewódzki Policji w G. rozkazem personalnym nr [...]z dnia [...] stycznia 2002 r. powierzył post. B. K. od dnia [...] lutego 2002 r. na okres [...] miesięcy obowiązki aplikanta Sekcji [...] w Komendzie Miejskiej Policji w G., w celu umożliwienia zapoznania się jej z zasadami funkcjonowania służby ruchu drogowego, problematyką bezpieczeństwa, wyrobienia umiejętności pracy zespołowej oraz zdobycia doświadczenia niezbędnego do pełnienia danej służby.

Komendant Miejski Policji w G., po zakończeniu pełnienia obowiązków, dokonał szczegółowej oceny, w której stwierdził, że post. B. K. nie posiada przygotowania zawodowego, predyspozycji ani chęci do pełnienia służby w pionie ruchu drogowego, a ponadto, że przez 49 dni przebywała na zwolnieniu chorobowym. Na wyraźną prośbę post. B.K., przeniesienia do innego pionu Komendant Wojewódzkiej Policji w G., dysponując wolnym etatem w pionie prewencji, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. powierzył jej na okres trzech miesięcy pełnienie obowiązków aplikanta Sekcji [...]. Wydziału [...] KWP w G.. Po upływie trzymiesięcznego terminu Naczelnik Wydziału Prewencji dokonał oceny pracy tej policjantki, w której kwestionując jej umiejętności do samodzielnej pracy zaproponował konieczność rozważenia przeniesienia aplikowanej do pełnienia służby w innej jednostce.

Komendant Wojewódzki Policji w G. przeniósł więc post. B. K. do służby w Komendzie Powiatowej Policji w P.. Służbę w tej jednostce jednak nie podjęła, bowiem od [...] lutego do [...] lipca 2003 r. przebywała na zwolnieniu chorobowym. Rozkaz personalny o przeniesieniu do Komedy Powiatowej Policji w P.. post. B. K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. akt II SA 523/03 wstrzymał wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego. Postanowienie to doręczono Komendantowi KWP w G. w dniu 14 lipca 2003 r. i w tym samym dniu policjantka podjęła służbę na poprzednio zajmowanym stanowisku – aplikanta Wydziału [...] KWP w G.. Przedłużając post. B. K. okres służby przygotowawczej jej przełożeni kierowali się głównie koniecznością umożliwienia jej podwyższenia poziomu umiejętności niezbędnych do prawidłowego wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku, jak również uzyskania większego doświadczenia w pracy zawodowej. Okres przedłużenia służby przygotowawczej (pięciomiesięczny) był odpowiednio długi do okresu jej nieobecności w ostatnim roku służby z powodu choroby. Decyzja o przedłużeniu była konsekwencją wniosków końcowych zawartych w opiniach służbowych jakie otrzymała w ciągu dotychczasowej służby przygotowawczej, z których wynika, że post. B. K. nie zdobyła odpowiedniego dla potrzeb służby, przygotowania zawodowego.

Z tych więc względów Komendant Główny Policji zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. utrzymał w mocy.

Powyższą decyzję ostateczną post. B. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji dowodzi, iż - mimo ciążącego na organie odwoławczym obowiązku – nie został właściwie ustalony stan faktyczny. W przeciwnym razie w uzasadnieniu decyzji znalazłoby się odniesienie do wskazanych przez nią faktów – udowadniających, że nie jest ona odpowiedzialna za nieprzygotowanie jej do pełnienia służby stałej, a przebywanie na zwolnieniu chorobowym nie miało w jej przypadku żadnego znaczenia.

Podniosła, że służbę w Policji rozpoczęła [...] listopada 2000 roku – po pomyślnym zaliczeniu testów sprawnościowych, psychologicznych, opracowaniu kadrowym i w pierwszym roku jej służby wykonywane czynności nie były kwestionowane, czego dowodzi przyznanie jej nagrody pieniężnej i podwyższenie dodatku służbowego. W uzasadnieniu rozkazów personalnych przełożeni stwierdzili wysoką jakość wykonywanych przez nią zadań duże osobiste zaangażowanie i osiągane dobre wyniki służby. Twierdziła, że tak by z pewnością było nadal, gdyby nie fakt, że w październiku 2001 r. rozpoczęła zaoczne studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu G.. Podejmując studia uznała, że jako policjant powinna podnosić swoje kwalifikacje właśnie w tym kierunku. Ta decyzja (o podjęciu studiów) nie spotkała się z aprobatą jej przełożonych – czego dowodem była odmowa udzielenia jej urlopu szkoleniowego na czas zajęć i egzaminów, a w listopadzie 2001 r. otrzymała pierwszą opinię służbową – z negatywną oceną pierwszego roku jej służby. Złożyła więc raport o przeniesienie do innej komórki organizacyjnej Komendy Wojewódzkiej Policji w G., najlepiej do Zespołu Prasowego, bowiem posiada kilkuletnie doświadczenie dziennikarskie. I właśnie doświadczenia pracy w mediach zdecydowało o przyjęciu jej do służby w Komendzie Wojewódzkiej Policji w G.. Oddelegowano ją jednak do kompanii patrolowo – interwencyjnej, nie umożliwiono jej natomiast zapoznania się z pracą pogotowia wypadkowego, czy problematyką wykroczeń. Krótko była w zespole zajmującym się profilaktyką, ale te zadania wykonywała w Wydziale [...] KWP w G. i ich jakość nie była kwestionowana.

Jej zdaniem praktyka w okresie służby przygotowawczej została nieprawidłowo przeprowadzona na skutek braku nadzoru ze strony przełożonych z Wydziału [....] KWP – G.. Na przykład, nie wyznaczono dla niej opiekuna praktyki, nie było również programu praktyki, który powinien być opracowany i przesłany z macierzystej jednostki.

W ocenach jej służby nikt nie zwrócił uwagi, że służbę pełniła głównie w "patrolówce" i nie miała możliwości wykazania się w innych komórkach organizacyjnych KWP w G..

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano tylko "suchą" liczbę dni zwolnień lekarskich, nie wyjaśniono natomiast przyczyn dla których zmuszona była korzystać ze zwolnień lekarskich. Wyjaśniła więc, że w tym czasie jej matka złamała prawą rękę i sprawowała nad nią opiekę. Ponadto pełniła służbę patrolową w zimie – w dzień i w nocy – co powodowało, że często była przeziębiona.

Następnie została przeniesiona do Wydziału [...] KWP w G. na miesiące wakacyjne i nie było również osób, które mogłyby ją wprowadzić do problematyki tego Wydziału, dużo szerszej niż ruch drogowy. Na początku zapoznawała się z dokumentacją służbową, aktywnie uczestniczyła w opracowywaniu pism dla Komendanta Wojewódzkiego, samodzielnie przygotowywała odpowiedzi na dwie skargi. Otrzymała również zadanie opracowania scenariuszy lekcji dla potrzeb policyjnego programu edukacyjnego [...]". Po telefonicznych konsultacjach z metodykami z Centrum Edukacji Nauczycieli, wykonywała to zadanie, które było także weryfikowane przez bardziej od nich doświadczonych funkcjonariuszy.

Po trzech miesiącach sporządzona została kolejna ocena wykonywanych przez nią zadań. Ponownie została skierowana do Wydziału Ruchu Drogowego, gdzie nadal pełni służbę, z wyjątkiem okresu zwolnienia chorobowego (od[...]lutego do [...] lipca 2003 r.).

Twierdzi, że od powrotu do Wydziału Ruchu Drogowego KWP w G. nie wykonywała żadnych zadań, dzięki którym miałaby zdobyć większe doświadczenie zawodowe i zapoznać się z zadaniami funkcjonowania służby ruchu drogowego.

Twierdzi, że faktycznym powodem przedłużenia jej służby przygotowawczej jest stwierdzenie Naczelnika Wydziału [...] KWP w G. o jej nieprzydatności do służby w Policji, bowiem zgodnie z ustawą z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) opinia o nieprzydatności policjanta w okresie służby przygotowawczej jest podstawą do zwolnienia z tej służby.

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu powołał ustalony stan faktyczny i prawny.

Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie zważył, co następuje:

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie osądza co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Rozpatrując skargę post. B. K.pod tym kątem, Sąd nie stwierdził, aby organy policyjne podejmując zaskarżone decyzje o przedłużeniu okresu służby przygotowawczej skarżącej, dopuściły się naruszenia prawa materialnego, ewentualnie przepisów prawa procesowego, w stopniu w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawą materialnoprawną przedłużenia okresu służby przygotowawczej post. B. K. stanowił przepis art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.). Z treści tego przepisu wynika, że w razie przerwy w wykonywaniu przez policjanta obowiązków służbowych trwającej dłużej niż 3 miesiące, przełożony może przedłużyć okres jego służby przygotowawczej.

Z użytego w tym przepisie sformułowania "może przedłużyć" wynika, że podejmowane na tej podstawie decyzje mają charakter uznaniowy. Oznacza to, że organ decyzyjny posiada swobodę działania i możliwości wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy. Do oceny Komendanta Głównego Policji należało zatem, podjęcie decyzji o przedłużeniu skarżącej okresu służby przygotowawczej lub po upływie okresu służby przygotowawczej mianowanie policjanta na stałe.

Sądowa kontrola tego rodzaju decyzji jest ograniczona. Nie obejmuje ona badania celowości zaskarżonej decyzji. Sąd może badać tylko, czy decyzja nie nosi cech dowolności, a więc czy organ rozstrzygający zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy po wszechstronnym i dogłębnym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych sprawy.

W ocenie Sądu, zaskarżonym decyzjom organów policyjnych nie można przypisać przekroczenia granic uznania administracyjnego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że została ona podjęta nie tylko z uwagi na fakt przerwy w wykonywaniu przez skarżącą obowiązków służbowych (od [...] lipca do [...] lipca 2003 r.), ale także, aby w tym czasie stworzyć jej możliwość podwyższenia poziomu umiejętności niezbędnych do prawidłowego wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku, jak również zdobycie większego doświadczenia w pracy zawodowej. Zaskarżona decyzja była konsekwencją opinii służbowych wydanych w ciągu dotychczasowej jej służby przygotowawczej, z oceną negatywną jej przydatności do tej służby.

Z przytoczonych powodów należało stwierdzić brak uzasadnionych podstaw, do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji i dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.