Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3047/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 213 § 3, 4 i 5; art. 214; art. 223 § 2 pkt 1;art. 228 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi G. P.-C. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz G. P.-C. Sp. z o.o. w W. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem dnia (...) września 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że odwołanie G. P.-C. Sp. z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) maja 2014 r. zostało złożone z uchybieniem terminu.

Postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych:

Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. decyzją z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) określił G. P.-C. Sp. z o.o. w W. zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki (...)(...) o numerze (...)rok produkcji 2007 w kwocie 10.027zł.

Decyzję Spółka otrzymała w dniu (...) maja 2014 r. i pismem z dnia (...) maja 2014 r. (data nadania) wniosła o uzupełnienie decyzji o rozstrzygnięcie w zakresie kwoty i sposobu wyliczenia odsetek.

Postanowieniem z dnia (...) czerwca 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. odmówił uzupełnienia treści decyzji z dnia (...) maja 2014 r. w żądanym zakresie.

Od postanowienia tego Spółka złożyła zażalenie, które nie zostało uwzględnione, ponieważ postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2014 r. nr (...) Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy.

Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu (...) sierpnia 2014 r., który w dniu (...) września 2014 r. (data nadania) złożył odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) maja 2014r.

Postanowieniem z dnia (...) września 2014 r. nr (...) Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor wskazując na treść art. 233 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, że podatnik miał prawo wnieść w terminie 14 dni odwołanie od decyzji. Zgodnie natomiast z treścią art. 213 § 1 Ordynacji w tym samym czasie tj. 14 dni podatnik ma prawo złożyć wniosek o uzupełnienie lub sprostowanie decyzji. Uzupełnienie decyzji następuje w drodze decyzji zgodnie z art. 213 § 3 Ordynacji i w takim przypadku termin 14 dni do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia tej decyzji ( uzupełniającej) art. 213 § 4 Ordynacji. Odmowa uzupełnienia decyzji następuje zgodnie z treścią art. 213 § 5 Ordynacji w drodze postanowienia, od którego służy zażalenie, przy czym treść art. 213 § 4 stosuje się odpowiednio. Z treści wspomnianych przepisów wynika, że w przypadku złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji organu I instancji, podatnik ma prawo do złożenia od niej odwołania bez względu na to, czy decyzja zostanie uzupełniona, czy też nie, z tym, że prawo to jest realizowane w innym , późniejszym terminie. Prawo do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia o odmowie jej uzupełnienia biegnie od daty doręczenia nieostatecznej decyzji o uzupełnieniu decyzji lub nieostatecznego postanowienia o odmowie jej uzupełnienia. Na poparcie swojego stanowiska organ przytoczył treść wyroku NSA z dnia 24 stycznia 2012 r. I FSK 1399/10 , WSA w Warszawie z dnia 7 maja 2007 r. II SA/Wa 2834/06 i z dnia 23 czerwca 2010 r. III SA/Wa 101/10.

Mając zaś na uwadze, że postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia (...) czerwca 2014 r. odmawiające uzupełnienia decyzji zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu (...) czerwca 2014 r. to od tego dnia zaczął biec 14 dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji z (...) maja 2014 r. Zatem złożenie odwołania w dniu (...) września 2014 r. powoduje, że jest ono spóźnione.

Od postanowienia tego Grupa P.-C. złożyła skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości o zasądzenie kosztów postępowania sądowego i zarzuciła naruszenie przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

art. 233 § 2 pkt 1 w zw. z art. 213 § 4 i 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 1997 nr 137 z późn. zm.) poprzez błędne uznanie , że bieg terminu na wniesienie odwołania od decyzji I instancji objętej żądaniem uzupełnienia tej decyzji rozpoczął się w dacie doręczenia skarżącej nieostatecznego postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji,

art. 314 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji poprzez stwierdzenie uchybienia terminu wniesienia odwołania pomimo braku pouczenia w postanowieniu o odmowie uzupełnienia decyzji odnośnie terminu wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie wymiaru podatku w związku z postępowaniem w sprawie uzupełnienia decyzji wymiarowej,

art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędne stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania.

W uzasadnieniu skargi odwołując się do orzecznictwa sądowo administracyjnego i wskazując na treść wyroku NSA II FSK 1556/08 z dnia 10 lutego 2010 r. Spółka wskazała, że w przypadku odmowy uzupełnienia decyzji organu I instancji termin do wniesienia od tej decyzji odwołania biegnie od daty doręczenia ostatecznego postanowienia w tej mierze. W tym stanie rzeczy wnosząc odwołanie od daty doręczenia Spółce postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) sierpnia 2014 r. dochowała ona terminu do wniesienia odwołania. Nadto Spółka zwróciła uwagę na to, że w treści postanowienia Naczelnika Urzędu z dnia (...) czerwca 2014 r. zawarto jedynie pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia, nie została natomiast pouczona o prawie i terminie wniesienia odwołania, co w związku z treścią art. 214 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji, nie może jej szkodzić.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim w ocenie Sądu zasadny jest zarzut dotyczący naruszenia treści art. art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 213 § 4 i 5 Ordynacji podatkowej. Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 223 § 1 i 2 odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego ( w tym wypadku do Dyrektora Izby Celnej) za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. W sytuacji jednak gdy strona zgodnie z treścią art. 213 § 1 Ordynacji złoży wniosek o uzupełnienie decyzji organu I instancji, uruchamia tryb przewidziany we wspomnianym przepisie, który zostaje tym wnioskiem wywołany, i który niesie przewidziane w tym artykule konsekwencje dla postępowania strony w zależności od sposobu załatwienia tego wniosku. Zgodnie z art. 213 § 3 Ordynacji uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w drodze decyzji, zaś zgodnie z § 4 tego artykułu w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Zgodnie z § 5 w.w artykułu Ordynacji odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio.

Sąd uznaje w związku z treścią wspomnianych przepisów, że w sytuacji, w której organ I instancji postanowieniem odmawia uzupełnienia wydanej przez siebie decyzji, od którego to postanowienia służy zażalenie, strona może albo skorzystać z prawa do wniesienia zażalenia do organu II instancji oczekując na ostateczne załatwienie jej wniosku, albo zrezygnować z jego złożenia i wówczas obowiązana jest od daty doręczenia jej postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, złożyć odwołanie od decyzji organu I instancji będącej przedmiotem wniosku - w terminie 14 dni. W sytuacji jednak gdy strona zdecyduje się na złożenie zażalenia celem wyczerpania drogi związanej ze złożonym przez siebie wnioskiem o uzupełnienie ( do czego ma prawo) wówczas w sytuacji, gdy organ II instancji utrzyma w mocy postanowienie organu I instancji, termin 14 dni do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji biegnie od daty doręczenia jej tego - ostatecznego postanowienia. Takie stanowisko, które Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni podziela prezentuje m.in. NSA w wyroku I FSK/14 z dnia 3 października 2014 r. utrzymującym w mocy wyrok WSA w Szczecinie I Sa/Sz 867/13 z dnia 23 stycznia 2014 , WSA w Szczecinie w wyroku I SA/Sz656/13 z dnia 24 października 2013 r., NSA w wyroku II FSK 1556/08 z dnia 10 lutego 2010 r.

Skoro postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) sierpnia 2014 r. doręczono pełnomocnikowi strony w dniu (...) sierpnia 2014 r. to złożenie odwołania od decyzji organu I instancji z dnia (...) maja 2014 r. w dniu (...) września 2014 r., co jest bezsporne, powoduje, że 14 dniowy termin do jego wniesienia został zachowany. W tym stanie rzeczy uznanie, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu 14 dni stanowi naruszenie treści art. 213 § 4 i § 5 oraz 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty skargi Sąd jest zdania, że nie doszło do naruszenia treści art. 214 Ordynacji podatkowej ponieważ postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) czerwca 2014 r. zawiera prawidłowe pouczenie o środku zaskarżenia.

Mając powyższe okoliczności na uwadze WSA w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a orzekł jak w sentencji wyroku.