Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 749/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2017 r. o wyłączenie stosowania przepisów ustawy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 749/21) nadaną w dniu 5 października 2021 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2017 r. o zastosowanie wobec niego art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (ówcześnie obowiązujący Dz. U. z 2016 r. poz. 708, z późn. zm.).

Skarżący nadmienił, że naruszenie prawa polega na ponad trzyletnim przewlekłym prowadzeniu postępowania wszczętego przedmiotowym wnioskiem. Podniósł, iż dopiero w dniu [...] czerwca 2020 r. organ wydał decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.".

W niniejszej sprawie skarżący wniósł w dniu 5 października 2021 r. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2017 r. o zastosowanie wobec niego art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.

Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozpoznał przedmiotowy wniosek decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], którą odmówił wyłączenia stosowania wobec skarżącego przepisów ustawy zaopatrzeniowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że w dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 5/19, w której orzekł, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.". W uzasadnieniu uchwały podniesiono m.in., że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.

Uchwała II OPS 5/19 dotyczy bezczynności organów administracji publicznej. Jednak teza uchwały stanowi wskazówkę w zakresie merytorycznej sądowoadministracyjnej kontroli skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracyjnych, która zainicjowana była po wydaniu rozstrzygnięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 3123/19). Za wnioskiem tym przemawia tożsamy cel skarg na przewlekłość i bezczynność. Celem tym jest doprowadzenie do zwalczenia pasywności organu administracji w zakresie prowadzonego postępowania i nadania sprawie należytego biegu, prowadzącego do merytorycznego jej zakończenia. Zarówno skarga na bezczynność, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania, skierowana jest przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Ocena wystąpienia bezczynności lub przewlekłości powinna być dokonywana przez sąd administracyjny każdorazowo na dzień wniesienia skargi.

Zdaniem WSA w Warszawie w świetle powyższej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, niedopuszczalne jest merytoryczne odniesienie się przez Sąd do zarzutu przewlekłości postępowania prowadzonego przez Ministra w niniejszej sprawie. Skarga na przewlekłość organu została wniesiona już po zakończeniu postępowania administracyjnego. Wobec czego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Zdaniem WSA w Warszawie w ocenianej sprawie w momencie wniesienia skargi nie występował stan przewlekłości prowadzonego postępowania, bowiem postępowanie to zostało uprzednio zakończone decyzją.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł w sentencji postanowienia.