Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 605/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 60 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Ewa Rynczak (spr) WSA Piotr Głowacki Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2008 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...], na podstawie art. 59 ust.1, art. 61 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), oraz art. 104 k.p.a., Prezydent Miasta odmówił ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.:"Przebudowa istniejącego w stanie surowym budynku zajazdu z mieszkaniem właściciela na budynek mieszkalny jednorodzinny wraz ze zmianą zagospodarowania terenu na działkach nr [...], [...] (cześć), [...] część), [...] część), [...] (część) obr. [...] jedn. ewid. [...] przy ul. [...] w K.".

W jej uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 06.06.2007 r. K. D. złożyła wniosek o zmianę decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...].10.1996 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa zajazdu wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] obr. [...] jedn. ew. [...] przy ul. [...] w K." (znak sprawy: [...]), dotyczącą zmiany przeznaczenia pomieszczeń [...] na mieszkalne. Pismami z dnia 08.09.2007 r. (data wpływu 10.09.2007 r.) oraz z dnia 21.09.2007 r. (data wpływu 21.09.2007 r.) inwestor złożył korektę wniosku w zakresie zmiany nazwy inwestycji na wskazaną w sentencji niniejszej decyzji.

Organ podał następnie, że teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wobec czego przeprowadzono postępowanie na zasadach art. 59 i nast. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ wystąpił do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o uzgodnienie projektu decyzji w zakresie wymaganym przez art. 53 ust. 4 w/w ustawy. Decyzją nr [...] z dnia [...].12.2007 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad umorzył przedmiotowe postępowanie uzasadniając to faktem, iż obowiązek uzgodnienia dotyczy wyłącznie projektów decyzji pozytywnie ustalających warunki zabudowy, gdyż tylko w takim wypadku organ uzgadniający może dokonać oceny czy planowana inwestycja nie narusza interesów do ochrony których został upoważniony.

Dalej organ l instancji wskazał na treść art. 61 ust. 1 pkt 1-5 i podał, że w toku postępowania stwierdzono, iż budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania znajduje się w strefie ponadnormatywnego oddziaływania jezdni autostrady [...], określonego w rozporządzeniu Nr [...] Wojewody z dnia [...] czerwca 2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z dnia [...].2003 r. Nr [...], poz. [...], § 1, 2, 4) w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla autostrady [...] Obejście miasta na odcinku w km 424+000 + 426+000 (odcinek: Węzeł [...]). W rozporządzeniu tym utworzono trzy podobszary ponadnormatywnego oddziaływania o różnych ograniczeniach w zakresie przeznaczenia terenu, wymaganiach technicznych dotyczących budynków oraz sposobu korzystania z terenu. Budynek, którego przebudowa jest objęta wnioskiem, znajduje się w podobszarze zagrożeń o zasięgu od 20 m do 50 m od krawędzi jezdni autostrady [...]. Natomiast zgodnie z § 4 pkt 1 w/w rozporządzenia w opisanym podobszarze obowiązuje zakaz lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej i obiektów użyteczności publicznej, służby zdrowia, oświaty, kultury, rekreacji i sportu oraz ogródków działkowych.

Wobec powyższego organ uznał za niedopuszczalne ustalenie w przedmiotowej sprawie warunków zabudowy, gdyż realizacja wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego prowadziłaby w istocie do lokalizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w podobszarze zagrożeń o zasięgu od 20 m do 50 m od krawędzi jezdni autostrady [...], co stanowiłoby naruszenie § 4 pkt 1 w/w rozporządzenia Nr [...] Wojewody z dnia [...] czerwca 2003 r. Tym samym nie został spełniony warunek wynikający z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła K. D. podnosząc, iż zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie, przed upływem 14 dniowego terminu przewidzianego na wniesienie odwołania od decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w K. z dnia [...].12.2007 r. umarzającej postępowanie w sprawie uzgodnienia zaskarżonej decyzji. Ponadto wnosząca odwołanie zarzuciła, iż organ l instancji błędnie ustalił położenie wskazanego do przebudowy budynku podając, że budynek ten znajduje się w odległości od 20 do 50 m od krawędzi autostrady [...]. Zdaniem odwołującej budynek ten znajduje się w odległości około 120 m od krawędzi jezdni autostrady [...], natomiast 20-50 metrów

to odległość budynku od jednojezdniowego i jednokierunkowego zjazdu z autostrady w kierunku [...]. Odwołująca wskazała, że droga zjazdowa z autostrady [...] z węzłem [...] - w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych - nie jest jezdnią autostrady. Budynek [...] wraz z mieszkaniem dla właściciela oraz doprowadzonymi mediami i wybudowaną drogą dojazdową faktycznie jest już wybudowany i nikomu nie przeszkadza. Hałas skutecznie wyciszają wybudowane 5 metrowe ekrany akustyczne i izolują posesję przed spalinami, a dodatkową ochroną jest też usytuowanie jezdni autostrady wraz z drogami zjazdowymi - około 10 metrów poniżej poziomu terenu posesji.

Decyzją z dnia [...] 2008 r., znak: [...], na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazując na art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podał, że warunki zabudowy można ustalić, gdy teren ma dostęp do drogi publicznej, zapewnia wystarczające uzbrojenie oraz nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze i co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Oprócz tych wymogów decyzja musi być też zgodna z przepisami odrębnymi.

W przedmiotowej sprawie, zgromadzony materiał dowodowy dał podstawę do stwierdzenia, iż usytuowanie wnioskowanego do przebudowy budynku, położonego przy ul. [...], wyklucza możliwość zagospodarowania terenu zgodnie z treścią wniosku ze względu na niespełnienie warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy w zakresie zgodności z przepisami odrębnymi. W/w budynek znajduje się w strefie ponadnormatywnego oddziaływania jezdni autostrady [...]. Budynek, którego przebudowa jest objęta wnioskiem, usytuowany jest w podobszarze zagrożeń o zasięgu od 20 m do 50 m od krawędzi jezdni autostrady [...] - co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy mapy stanowiące załącznik

rozporządzenia z Wojewody nr [...] z [...].06.2003r., w tym m.in. mapa zatytułowana "[...]" (potok M. - Węzeł "[...]"), obrazująca szczegółowy przebieg obszaru ograniczonego użytkowania w tym również wkreśloną linię graniczną podobszaru zagrożeń. Zgodnie z § 4 pkt 1 powołanego rozporządzenia, w wymienionym wyżej podobszarze zagrożeń (gdzie - jak ustalono na podstawie mapy - znajduje się wnioskowany do przebudowy budynek) obowiązuje zakaz lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej i obiektów użyteczności publicznej, służby zdrowia, oświaty, kultury, rekreacji i sportu oraz ogródków działkowych. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu dotyczących nieuwzględnienia 14 dniowego terminu na wniesienie odwołania od decyzji GDKiA w K. umarzającej postępowanie (jako bezprzedmiotowe) w sprawie uzgodnienia decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej sprawy - Kolegium wyjaśniło, iż według wyjaśnień GDKiA zawartych w piśmie z dnia [...].04.2008 r. decyzja ta z dniem 7.01 .2008 r. stała się ostateczna. Kolegium przyznało, że organ l instancji wydał zaskarżoną decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy (z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu niniejszej decyzji) zanim decyzja GDKiA stała się ostateczne, jednakże nie miało to wpływu żadnego dla przedmiotowej sprawy. Kolegium podało również, że organ l instancji prawidłowo ustalił położenie wskazanego do przebudowy budynku w podobszarze zagrożeń (w którym obowiązuje zakaz lokalizacji zabudowy mieszkaniowej), jak również i to, że jednojezdniowy i jednokierunkowy zjazd z autostrady w kierunku Wieliczki wchodzi (według przedłożonych map) w skład Autostrady [...] Obejście [...]. Kolegium wyjaśniło, że fakt, iż budynek [...] wraz z mieszkaniem dla właściciela oraz doprowadzonymi mediami i wybudowaną drogą dojazdową jest już wybudowany, nie przemawia - w świetle poczynionych ustaleń oraz obowiązujących przepisów - za uwzględnieniem wniosku inwestora.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła K. D. zarzucając, iż Kolegium błędnie przytoczyło numer ([...]) rozporządzenia Wojewody - zamiast nr [...]. Skarżąca wskazała, iż z treści przytoczonego rozporządzenia (nr [...]) wynika, że podstawą prawną wydania tego aktu, pozwalającą na tworzenie obszarów ograniczonego użytkowania, jest przepis art. 27 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o

szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz.U. nr 80, poz. 721), który jednak został uchylony przez art. 7 pkt 3 ustawy z dnia 18.05.2005 r. ustawy o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska oraz innych ustaw (Dz.U. Nr 113, poz. 954). W takiej sytuacji przestało obowiązywać przywołane przez Kolegium /jako przepis odrębny/ rozporządzenie Wojewody i w rezultacie przestały obowiązywać określone przez Wojewodę strefy, a w związku z tym odpadł zakaz lokalizacji obiektów w strefach utworzonych jako obszar ograniczonego użytkowania. Skarżąca ponadto podała, że gdyby nawet w dacie orzekania przez SKO obowiązywało w/w rozporządzenie Wojewody jako przepis odrębny, o którym mowa w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to i tak przepis ten nie stałby na przeszkodzie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zakaz na terenie podobszaru zagrożeń, o którym mowa w § 4 rozporządzenia Wojewody nr [...], odnosi się do lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej i użyteczności publicznej, a więc nie odnosi się do wniosku o wydanie warunków zabudowy dotyczących przebudowy istniejącego już budynku. Skarżąca przytoczyła również treść wyroku NSA, w którym - powołując się na przepis art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wskazano, że przepis ten ma na celu powstrzymywanie zabudowy nie dającej się pogodzić z zabudową już istniejącą na terenach, gdzie nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca podała, że NSA wskazał, że w związku z tym, iż przywołana ustawa posługuje się sformułowaniami nie zawsze jasnymi, w razie wątpliwości należy je interpretować na korzyść obywatela. Skarżąca zarzuciła ponadto, że uzasadnienie przez SKO zaskarżonej decyzji w zakresie usytuowania budynku w strefie ponadnormatywnego oddziaływania jezdni jest niezgodne z przepisami k.p.a. określającymi warunki jakie powinna spełniać decyzja administracyjna. SKO nie odniosło się do całego zgromadzonego materiału dowodowego w tym m.in. do zarzutu, iż Prezydent Miasta źle określił odległość budynku od krawędzi jezdni autostrady [...] na co wskazuje załącznik graficzny do decyzji z dnia [...].07.1998 r. Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z zaznaczonymi liniami obszarów oddziaływania. Dowód ten złożony w sprawie za pismem z 11.04.08 został przez Kolegium pominięty.

Skarżąca zarzuciła, iż obowiązujące przepisy uzależniały wydanie decyzji od zakończenia poprzedzających decyzji, a zatem przedmiotowa decyzja nie mogła być wydana przed upływem terminu do zaskarżenia decyzji DDKiA, co prowadzi do nieważności.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134§ 1 p.p.s.a.).

Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona.

Sąd w oparciu o cytowane wyżej przepisy i w granicach sprawy uznał, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].2008r. znak: [...], jak też poprzedzająca ją decyzja Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007r. Prezydenta Miasta znak: [...], nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżąca K. D. [...].06.2007r. złożyła wniosek o wydanie decyzji rozszerzającej funkcję mieszkalną w budowanym budynku - zajazdu w oparciu o decyzję pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...].12.1997r., który był następnie przez nią korygowany i ostatecznie sprecyzowany jako wniosek o: "przebudowę istniejącego w stanie surowym budynku zajazdu z mieszkaniem właściciela na budynek mieszkalny jednorodzinny wraz ze zmianą zagospodarowania terenu na działkach nr: [...], [...], [...] (cześć), [...] (część), [....] (część), [...] (część) obr. [...] jedn. ewid. [...] przy ul. [...] w K." (k.34, k.54 i k.59 akt adm.).

W niniejszej sprawie teren objęty nowym wnioskiem nie ma ustalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w związku z powyższym na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2003r., Nr 80, poz.717 ze zm.) zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia, w drodze decyzji warunków zabudowy.

Przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 -5 cyt. wyżej ustawy wskazuje pięć warunków, których łączne ich spełnienie daje organowi możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do określonego terenu. Organy administracji obu instancji ustaliły, iż brak jest podstaw prawnych do wydania pozytywnej dla inwestora decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ nie został spełniony jeden z warunków, a mianowicie pkt 5 art. 61 cyt. ustawy. Stosownie do tego przepisu decyzja o warunkach zabudowy musi być zgodna z przepisami odrębnymi.

Organy przeprowadzając postępowanie wyjaśniające ustaliły, że budynek przebudowywany, objęty wnioskiem położony jest przy ulicy [...] "a" w K. w podobszarze zagrożeń o zasięgu od 20 m do 50m od krawędzi jezdni autostrady [...] i stanowiłby nową zabudowę mieszkaniową, która w świetle § 4 pkt 1 rozporządzenia Nr [...] Wojewody z dnia [...].06.2003r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla autostrady [...] Obejście Miasta na odcinku w km 424+000 ÷ 426+000 (odcinek: węzeł [...]) - ([...]) jest niemożliwa do zrealizowania, ponieważ w przepisie tym wprowadzono "zakaz lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej i obiektów użyteczności publicznej, służby zdrowia, oświaty, kultury, rekreacji i sportu

oraz ogrodów działkowych". W § 2 cytowanego rozporządzenia określono trzy podobszary ponadnormatywnego oddziaływania o różnych ograniczeniach w zakresie przeznaczenia terenu, wymaganiach technicznych dotyczących budynków oraz sposobu korzystania z terenu i między innymi w ust.1 pkt 2 wprowadzono "podobszar zagrożeń - zasięg od 20 m do 50 m od krawędzi jezdni". Graficzny przebieg granic podobszarów określa załącznik Nr 1 do tego rozporządzenia, a przebieg granic podobszarów opisują punkty geodezyjne zawarte w załączniku Nr 2 cyt. rozporządzenia.

Rozporządzenie Nr [...] Wojewody z dnia [...].06.2003r. zostało wydane na podstawie art. 27 ustawy z dnia 10.04.2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz.U. Nr 80-poz. 721) oraz art. 135 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz. 627 ze zm.). Przepis art. 27 został z dniem 28.07.2005r. uchylony przez art. 7 pkt 3 ustawy z dnia 18.05.2005r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 113 poz. 954), jednakże uchylenie cyt. przepisu art. 27 nie świadczy o tym, że taki obszar już nie istnieje i nie obowiązują na nim ustalone wcześniej ograniczenia. Rozporządzenie to zostało wydane pod rządami kiedy obowiązywał przepis art. 27 cyt. ustawy określający te obszary. Tak więc uchylenie tego przepisu nie może oznaczać iż wcześniej ustalone już obszary ograniczonego użytkowania, w tym m.in. podobszar zagrożeń przestał obowiązywać. Niezależnie od tego przepis art. 135 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska nadal obowiązuje i istnieją kompetencje do tworzenia takich obszarów.

Organy obu instancji powyższych ustaleń dokonały na podstawie pism Dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad Oddział w K. z dnia [...].10.2007r. znak: [...] i pisma uzupełniającego z dnia [...].03.2008. znak: [...] wraz z dołączoną do tego ostatniego pisma mapą sporządzoną w skali 1:1000 z naniesionymi liniami granicznymi obszaru zagrożeń dla przedmiotowego budynku (k. 77-78 i k. 106-108 akt adm.).

W ocenie Sądu poczynione przez organy ustalenia faktyczne, a także wywody prawne oraz zastosowanie przepisów prawa są prawidłowe.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej iż przedmiotowy budynek znajduje się około 120 m od krawędzi jezdni autostrady [...], natomiast 20m do 50 m to odległość

budynku od jednojezdniowego i jednokierunkowego zjazdu z autostrady w kierunku [...] i że droga zjazdowa z autostrady [...] nie jest jezdnią autostrady w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych, to w ocenie Sądu zarzuty te są nieuzasadnione. Skarżąca na tę okoliczność do swojego pisma z dnia [...].04.2008r. (k.107-112 akt adm.) dołączyła załącznik graficzny do decyzji z dnia [...].07.1998r. Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z zaznaczonymi liniami obszarów oddziaływania wydany [...].07.1998r. Dokument ten nie podważa prawidłowości ustaleń organów administracji obu instancji orzekających w przedmiotowej sprawie, gdyż dokument ten dotyczy stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w 1998r, a obszary ograniczonego użytkowania, na którym ma być usytuowany obecnie przedmiotowy budynek, zostały utworzone później na mocy cytowanego wyżej rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...].06.2003r. W myśl przepisu art. 4 pkt 11 ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. Nr 19, poz. 115 ze zm. ) przez autostradę należy rozumieć drogę przeznaczoną wyłącznie dla ruchu pojazdów, a zatem w ocenie Sądu zjazd z autostrady należy do autostrady i nie stanowi odrębnej drogi w rozumieniu przepisów cyt. ustawy o drogach publicznych. Organem uprawnionym obecnie do wydawania zaświadczeń w tym zakresie jest Generalny Dyrektor Dróg i Autostrad.

Co do pozostałych zarzutów, iż przedmiotowa decyzja organu l instancji z dnia 11.12.2007r. nie mogła być wydana przed upływem terminu do zaskarżenia decyzji [...] z dnia [...].12.2007r. o umorzeniu postępowania ( k.86 akt adm.) i dlatego powinna zostać uznana za nieważną, to niewątpliwie wydanie decyzji organu l instancji w tych okolicznościach stanowi uchybienie organu l instancji, ale nie miało ono istotnego wpływu na wynik sprawy, bowiem organ odwoławczy SKO w [...] przed ponownym rozpatrzeniem sprawy ustalił, że decyzja z dnia [...].12.2007r. stała się ostateczna w dniu 7.01.2008r. ( vide: pismo [...] z dnia [...].03.2008r. k. 108 akt adm.) i dopiero potem wydał swoją decyzję w dniu [...].2008r.

Kolejny zarzut, iż przebudowa istniejącego budynku na budynek mieszkalny nie jest nową zabudową mieszkaniową jest również nieuzasadniony. Skarżąca przytoczyła wyrok NSA z dnia 17.04.2007r. IIOSK 646/2006, iż cyt. " w razie wątpliwości należy je interpretować na korzyść obywatela". Po pierwsze organy nie miały żadnych wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego sprawy, decyzje administracyjne organów obu instancji nie miały charakteru uznaniowego, a ponadto cytowany wyrok NSA został wydany w indywidualnej sprawie i nie może odnieść

skutku w niniejszym postępowaniu. W ocenie Sądu objęty do przebudowy budynek zajazdu z mieszkaniem właściciela na zabudowę tylko mieszkaniową wraz ze zmianą zagospodarowania terenu będzie nową zabudową mieszkaniową. Nieistotny jest również zarzut błędnie podanego numeru rozporządzenia Wojewody z dnia [...].06.2003r., ponieważ organ podał prawidłową datę tego rozporządzenia oraz dziennik ustaw w którym to rozporządzenie zostało zamieszczone.

W związku z powyższym, wszystkie zarzuty skarżącej należy uznać za nieuzasadnione.

W ocenie Sądu organy obu instancji w sposób prawidłowy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, dokonując przy tym właściwych ustaleń faktycznych i prawnych, wskazując również podstawę prawną swoich rozstrzygnięć zawartych w decyzjach obu instancji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wyczerpuje przesłanki prawidłowo sporządzonego uzasadnienia stosownie do przepisu art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), stosownie do którego w razie nie uwzględnienia skargi sąd skargę oddala