Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SO/Wr 39/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 20  par. 4,  art. 247 w zw z  art. 64  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie o sygnaturze akt II SA/Op 270/17 ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu świadczeń wypłaconych osobie uprawnionej z funduszu alimentacyjnego postanawia: I. odrzucić wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia z dnia 30 października 2017 r., sygn. akt I OW 288/17 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył tutejszy Sąd do rozpoznania wniosku A. D. (dalej strona lub wnioskodawca) o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od orzekania w sprawie z jego skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.

W toku postępowaniu zainicjowanego powyższym postanowieniem, strona – wnioskiem z dnia 29 listopada 2017 r., podtrzymanym następnie w kolejnych pismach kierowanych do tutejszego Sądu – wystąpiła o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie wnioskodawca domagał się wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu bez podania jakichkolwiek zindywidualizowanych okoliczności za tym wyłączeniem przemawiających. Skoro więc podstawą do żądania wyłączenia sędziów i referendarzy był wyłącznie fakt ich orzekania we wskazanym Sądzie, to wniosek strony należało zakwalifikować w istocie jako wniosek o wyłączenie sądu. Taki zaś wniosek – w świetle powołanego na wstępie art. 20 § 4 p.p.s.a. – jest niedopuszczalny (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II OZ 717/17 oraz z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt II OZ 1037/15 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stąd też przedmiotowy wniosek podlegał odrzuceniu, o czym na podstawie art. 20 § 4 p.p.s.a. orzeczono w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia.

Jednocześnie trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Stosownie zaś do art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

O oczywistej bezzasadności skargi (wniosku) można mówić natomiast wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga (wniosek) kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 37/13 oraz z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OZ 152/13 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został zgłoszony w sprawie zainicjowanej niedopuszczalnym wnioskiem o wyłączenie sądu, który podlegał odrzuceniu. Stanowiło to więc o jego oczywistej bezzasadności, co tym samym także obligowało Sąd do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 247 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II sentencji niniejszego postanowienia.