Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 378/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 378/10 ze skargi J. T., M. T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 stycznia 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. Nr [...], którym odmówiono J. i M. T. wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych. W skardze z dnia 6 lutego 2010 r. J. i M. T. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania obowiązku wynikającego z zaskarżonych tytułów wykonawczych oraz wszelkich innych czynności egzekucyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przytoczony wyżej przepis nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt II FZ 529/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymane być mogą jedynie akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, niemniej jednak w myśl art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, ze zm.) dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania. Jednak z wniosku J. i M. T. wynika, że wnoszą oni nie o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, lecz czynności egzekucyjnych, co czyni ich wniosek niedopuszczalnym. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego (decyzji lub postanowienia) mogą być objęte tylko te akty, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. W przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie nie jest aktem administracyjnym, które wymagałoby wykonania, bowiem jego ewentualne wstrzymanie przez sąd administracyjny nie spowodowałoby skutku prawnego w postaci wstrzymania prowadzonych czynności egzekucyjnych.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.