Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 478/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1; art. 87  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Op 103/07 w zakresie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 23 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2007 r., sygn. akt SA/Op 103/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 23 stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej.

Sąd stwierdził, że pismem z dnia 22 lutego 2007 r. podatnik - reprezentowany przez doradcę podatkowego S. P. - wniósł skargę na w/w decyzję.

W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 12 marca 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w termie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2007 r. WSA odrzucił skargę, bowiem nie została ona opłacona w wyznaczonym dla tej czynności terminie.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2007 r. pełnomocnik strony doradca zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wraz z wnioskiem uiszczona została opłata sądowa w kwocie 200 zł. Jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, pełnomocnik wskazał okoliczność odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu przez M. L. tj. jedynego obecnego w tym dniu pracownika biura podatkowego. Stwierdził, że powyższa przesyłka nie została mu przekazana z uwagi na fakt, iż pani L., która odebrała korespondencję była nieobecna w pracy od dnia następującego po dniu odbioru przesyłki z uwagi na urlop przedporodowy spowodowany komplikacjami ciążowymi. Skutkiem wskazanych zdarzeń pełnomocnik strony powziął wiadomość o wezwaniu do uiszczenia wpisu w dniu 20 kwietnia 2007 r., otrzymując postanowienie o odrzuceniu skargi. W terminie siedmiu dni od otrzymania powyższego orzeczenia zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uiszczając jednocześnie tenże wpis. Na dowód złożonych wyjaśnień, do wniosku o przywrócenie terminu załączył kserokopie szeregu dokumentów.

Pismem z dnia 21 maja 2007 r. podatnik - reprezentowany przez doradcę podatkowego - wniósł skargę kasacyjną na postanowienie odrzucające skargę.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w O. ustosunkował się do wniosku pełnomocnika o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi podnosząc, że bez znaczenia w tym względzie jest okoliczność odbioru pisma przez pracownika.

WSA zważył, że jak wykazało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające na dzień 15 marca 2007 r., to jest dzień odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, do odbioru przesyłek skierowanych do adresata [...] nie udzielono pełnomocnictwa pocztowego w Urzędzie Pocztowym nr 1 w O. uprawniającego ściśle oznaczone osoby do odbioru przesyłek kierowanych do tegoż adresata. Ponadto ustalono, że S. P. nie zgłaszał zastrzeżeń dotyczących sposobu doręczenia powyższych przesyłek. Zatem zaniedbanie pracownika, który nie przekazał odebranej przesyłki, obciążają samego pełnomocnika strony skarżącej. W ocenie Sądu, to pełnomocnik odpowiada za winę osób, którymi się posługuje. Powyższe oznacza, że wskazane we wniosku pełnomocnika okoliczności dotyczące zaniedbania pracownika biura podatkowego nie mogą skutkować przywróceniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania pełnomocnik podatnika na podstawie art.86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a.) zarzucił naruszenie art. 87 § 2 p.p.s.a.

Wskazał, że w aktach Urzędu Pocztowego nr 1 w O. znajduje się wykaz pracowników biura doradcy podatkowego wyznaczonych do odbioru przesyłek kierowanych do doradcy. Nie ma na tym wykazie nazwiska pracownicy - M. L. Oznacza to, że pracownica ta - odbierając przesyłkę - była osobą nieuprawnioną do jej przyjęcia. Jednocześnie obszerne i poparte stosowną dokumentacją okoliczności zdrowotne tej pracownicy nie zostały uwzględnione przez Sąd jako uprawdopodobniające brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminu do wniesienia wpisu. A były to przyczyny nagłe i nie dające się przewidzieć tj. powikłania ciążowe, zakończone porodem poprzez cesarskie cięcie. Na pewno takiej sytuacji nie można uważać za zaniedbanie. Autor zażalenia uznał, że w tej sytuacji skarżący (pełnomocnik) co najmniej uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu.

W aneksie do zażalenia pełnomocnik podatnika przesłał pismo Poczty Polskiej o/O. z dnia 18 czerwca 2007 r. potwierdzające upoważnienie do odbioru korespondencji z dnia 16 września 2003 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie pismo z dnia 12 marca 2007 r. odebrała pracownica kancelarii doradcy podatkowego - czego autor zażalenia nie kwestionuje. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przyjmuje się, że strona ponosi odpowiedzialność za działania lub zaniechania swoich pracowników (zob. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 552/04). Nawet gdyby osoba odbierająca korespondencję dla adresata, nie była upoważniona do jej odbioru, to jeżeli dysponuje pieczęciami zakładu pracy i potwierdza odbiór korespondencji, to można przyjąć domniemanie faktyczne, iż jest ona upoważniona do odbioru pism. To na doradcy podatkowym spoczywa obowiązek takiego zorganizowania pracy kancelarii, by w jej siedzibie była obecna osoba upoważniona do odbioru korespondencji.

Odnosząc się do faktu urlopu przedporodowego pracownicy wskazać należy, że ciąża nie jest zdarzeniem nagłym, nie dającym się przewidzieć. Przeciwnie, jest stanem naturalnym, fizjologicznym i trwającym się przez okres kilku miesięcy. Powyższe oznacza, że pracodawca, mając świadomość zbliżającego się rozwiązania tudzież możliwości wystąpienia potencjalnych komplikacji lub po prostu pogorszenia stanu zdrowia pracownicy powinien tak ustalić jej zakres pracy, by zawsze istniała możliwość przekazywania informacji między zatrudnionymi.

Zgodzić się również należy z Dyrektorem Izby Skarbowej, że pełnomocnik skarżącego wykonuje zawód doradcy podatkowego w formie przewidzianej w art. 27 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (jedn. tekst Dz. U. Nr z 2002 r., nr 9, poz. 86 ze zm.), co oznacza, iż ponosi pełną odpowiedzialność za działanie bądź zaniechanie zatrudnionych przez siebie pracowników, a skutki takiego działania mogą być rozpatrywane na tle unormowań art. 43 ust. 1 tej ustawy w zakresie odpowiedzialności odszkodowawczej.

Wskazać również należy, że ze znajdującej się w aktach sprawy kserokopii upoważnienia do odbioru korespondencji wynika, iż zostało one sporządzone odręcznie, a nie na odpowiednim formularzu. Z § 28 ust. 1 regulaminu świadczenia powszechnych usług pocztowych wynika zaś, że pełnomocnictwo pocztowe składa się na odpowiednim formularzu (wzór nr 11 albo 12). Z kolei § 29 stanowi, że warunkiem przyjęcia przez placówkę pocztową pełnomocnictwa pocztowego składanego przez osobę fizyczną jest: wypełnienie odpowiedniego formularza pełnomocnictwa, wykazanie tożsamości, wskazanie dokładnych danych adresowych pełnomocnika lub pełnomocników, złożenie w obecności pracownika pocztowego podpisu na formularzu pełnomocnictwa. Powyższe oznacza, że pismo z dnia 16 września 2003 r. nie może być uznane za spełniające w/w wymogi, a wiec może mieć ono jedynie charakter informacyjny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.