Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 137/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia
Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 w zw. z art. 166, art. 157 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący : Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2012 r. wniosku J. C. o sprostowania i uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 137/12 odrzucającego wniosek J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem postanawia: 1 ) oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia 2) oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek J. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II SO/Sz 11/11, odrzucającym wniosek J. C. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi.

Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz możliwością złożenia środka odwoławczego został osobiście doręczony wnioskodawcy w dniu

[...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się

w aktach sprawy.

J. C. pismem z dnia [...] r. wniósł o sprostowanie

i uzupełnienie opisanego wyżej postanowienia Sądu w trybie art.6, art. 166, art. 159 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadniając swój wniosek J. C. wskazał na pozbawienia go możności obrony swoich praw stosownie do art. 183 § 2 ust. 5 powołanej ustawy oraz zarzucił brak rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. złożonego do sprawy Ko 104/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować

w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Jak wynika z powyższego przepisu przesłanką sprostowania jest zaistnienie

w rozstrzygnięciu sądu błędów lub niedokładności pisarskich, rachunkowych. Natomiast w niniejszej sprawie skarżący domaga się sprostowania z uwagi na niemożność obrony swoich praw i nierozpoznanie wniosku złożonego w sprawie KO 104/10. Należy podkreślić, iż zarzuty co do prowadzonego postępowania, tj. niemożność działania jak i nierozpoznanie wniesionego pisma nie stanowią podstawy do zastosowania sprostowania postanowienia. Wniesienie zarzutów ma bowiem na celu doprowadzenie do zmiany rozstrzygnięcia, co nie mieści się w zakresie instytucji, o której mowa w art. 156 ustawy.

Niezależnie od powyższego, należy stwierdzić, że analiza postanowienia Sądu z dnia [...] r. doprowadziła do stwierdzenia jednoznaczności jego treści oraz brak błędów pisarskich lub rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek wymagających sprostowania.

Z tych względów Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o sprostowanie orzeczenia i orzekł na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z 166 P.p.s.a., jak w pkt I postanowienia.

Stosownie zaś do art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd na wniosek strony uzupełnia postanowienie, jeśli nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu.

Z konstrukcji ww. przepisu wynika, że nie można żądać - jak to czyni skarżący- uzupełnienia postanowienia o rozpatrzenie kolejnych zarzutów czy też okoliczności w sytuacji, gdy Sąd rozpoznał już skargę.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak

w pkt II postanowienia