Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1519/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 3 par. 2 pkt 1, art. 176 par. 1, art. 190
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 252 ust. 1, ust. 3, ust. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 1870
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 6, art. 7
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. WSA Cezary Kosterna (spr.) Protokolant Bartosz Barczyk po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2020 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Bk 104/19 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w B. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 3 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Bk 104/19 oddalił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z 4 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Decyzją z 12 czerwca 2017 r. Burmistrz Wasilkowa, po ponownym rozpoznaniu sprawy, określił [...] (dalej powoływana jako: "Skarżąca", "Spółka"), zwrot dotacji pobranej za rok 2015 w nadmiernej wysokości w kwocie [...] zł wraz z odsetkami naliczonymi w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

Organ I instancji powołał się na wyniki kontroli dokonanej przez Regionalna Izbę Obrachunkową w Białymstoku (dalej powoływane jako: "RIO") w zakresie gospodarki finansowej Gminy Wasilków za rok 2015. Kontrola ta wykazała nieprawidłowości w sposobie naliczania wysokości dotacji dla przedszkoli niepublicznych. Według stanowiska RIO, przez ustalone w budżecie gminy wydatki bieżące ponoszone w przedszkolach prowadzonych przez gminę należy rozumieć taką sumę, która w budżecie gminy została zakwalifikowana, jako wydatki na funkcjonowanie przedszkola publicznego. Zatem należy ją ustalać z pominięciem wydatków służących finansowaniu innych form wychowania przedszkolnego, tj. publicznych punktów przedszkolnych. Sumę tych wydatków należy pomniejszyć o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz za wyżywienie, stanowiące dochody budżetu gminy, a tym samym o kwotę zrealizowanych dochodów z tego tytułu odprowadzanych do budżetu gminy, tj. w wysokości dochodów wykonanych. Ponadto kwota dotacji winna być wyliczona w oparciu o liczbę dzieci zapisanych (przyjętych) do przedszkola prowadzonego przez gminę, tj. Przedszkola "Słoneczne" w Wasilkowie, z pominięciem dzieci z innych form wychowania przedszkolnego. RIO stwierdziła, iż miesięczna kwota dotacji na jednego ucznia pełnosprawnego przedszkola niepublicznego została ustalona w kwocie zawyżonej o [...] zł (zgodnie z obliczeniami RIO, powinna wynosić [...] zł, a gmina przekazywała Spółce dotację w wysokości [...] ). Tym samym, w ocenie organu I instancji, dotacja dla Skarżacej została przekazana w kwocie zawyżonej o [...] zł.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Skarżąca zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego jak i procesowego.

Po rozpoznaniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku (dalej: "Kolegium", "Organ" lub "SKO") decyzją z 4 września 2017 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Wasilkowa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium, wskazując na brzmienie art. 90 ust. 2b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2016 r., poz. 1493 ze zm., dalej powoływana jako "u.s.o.") stwierdziło, że przez ustalone w budżecie gminy wydatki bieżące ponoszone w przedszkolach prowadzonych przez gminę należy rozumieć taką sumę, która w budżecie gminy została zakwalifikowana jako wydatki na funkcjonowanie przedszkola publicznego. Zatem należy ją ustalać z pominięciem wydatków służących finansowaniu innych form wychowania przedszkolnego, tj. publicznych punktów przedszkolnych. W ocenie Kolegium tylko kwota ustalonych w budżecie gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach prowadzonych przez gminę w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz za wyżywienie, stanowić może podstawę do obliczenia kwoty dotacji dla przedszkola niepublicznego. Organ uznał przy tym, że pojęcie "każdego ucznia" z art. 90 ust. 2b u.s.o. musi być rozumiane w ten sposób, że jest nim dziecko, które na podstawie określonego tytułu prawnego korzysta z przedszkola, szkoły lub innej placówki wychowawczej, a więc faktycznie uczestniczy w realizacji jej zadań, a nieobecność w toku ich przebiegu nie jest wyrazem rezygnacji z udziału w działalności takiej placówki. Przy tym za miesiące letnie (lipiec i sierpień), podstawą obliczenia dotacji będzie liczba uczniów uczęszczających w czerwcu.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia roszczenia Kolegium wskazało, że zgodnie z § 6 ust. 6 uchwały Nr VII/40/15 Rady Miejskiej w Wasilkowie z 26 marca 2015 r., rozliczenie dotacji przekazanej w poprzednim roku budżetowym dokonywane jest przez gminę w terminie do 31 stycznia roku następnego. Oznacza to konieczność rozliczenia kwoty dotacji przekazanej w poprzednim roku budżetowym do dnia 31 stycznia roku następnego, co Gmina Wasilków zrobiła. W ocenie Kolegium wykładnia uchwały Nr VII/40/15 prowadzi do wniosku, że wobec § 6 ust. 6 przepis szczególny stanowi § 6 ust. 8, zgodne z którym dotacja pobrana w nadmiernej wysokości podlega zwrotowi na zasadach określonych w ustawie o finansach publicznych.

Na powyższą decyzję pełnomocnik strony skarżącej wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zarzucając naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego, w szczególności:

a) art. 252 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 252 ust 3 ustawy o finansach publicznych (Dz.U. z 2016, poz. 1870 ze zm., dalej powoływana jako: "u.f.p."), poprzez dokonanie błędnej subsumpcji do ustalonego stanu faktycznego, będącej wynikiem przyjęcia, że wskazany przepis może być stosowany wobec Skarżącej w sytuacji, gdy okoliczności przyznania Skarżącej dotacji nie świadczą o pobraniu dotacji w nadmiernej wysokości;

b) art. 252 ust. 3 w zw. z ust. 5 u.f.p. poprzez niezasadne i niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa nakazanie Skarżącej zwrotu kwoty [...] zł, która została uznana jako dotacja przyznana nienależnie i w nadmiernej wysokości, mimo iż na dzień przyznania dotacji jej wysokość była zgodna z prawem miejscowym i niekwestionowana, a strona dołożyła wszelkich starań dla właściwego ustalenia wysokości i przyznania dotacji, spełniając wszelkie ustawowe wymogi, ponadto wykazała się uczciwością i rzetelnością, bowiem komunikowała się z organem w celu dochowania należytej staranności w procesie dotowania; dotacja została w całości wydatkowana zgodnie z przeznaczeniem, czego nie kwestionuje organ;

c) art. 90 ust. 2b, 3c, 3d u.s.o. w zw. z § 2 ust. 3 uchwały Rady Miasta w Wasilkowie Nr VII/40/15 z dnia 26 marca 2015 r. poprzez błędną wykładnię przepisu, polegającą na przyjęciu, że wysokość dotacji przyznanej dla przedszkola niepublicznego obliczana jest w oparciu o wydatki planowane na wszystkich uczniów zapisanych do przedszkola publicznego, natomiast przyznanie dotacji na rzecz przedszkola niepublicznego następuje z uwzględnieniem dzieci faktycznie uczęszczających do przedszkola, podczas gdy dla przyznania dotacji nie jest istotny węzeł prawny łączący przedszkole i dziecko do niego uczęszczające, ale faktyczne świadczenie spełniane w stosunku do dziecka. Sposób obliczania dotacji wskazany przez SKO powodowałby zaniżenie stawki dotacji należnej dla jednego ucznia;

d) art. 90 ust. 2b u.s.o. w zw. z uchwałą Rady Miejskiej w Wasilkowie. Nr VI/21/15 z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie uchwalania budżetu gminy Wasilków. na rok 2015, poprzez uznanie, że dotacja przyznana Skarżącej za rok 2015 jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości, mimo iż stawka dotacji należna dla jednego ucznia przedszkola niepublicznego, a następnie ostateczna wysokość należnej dotacji została ustalona w oparciu o prawidłowo zaplanowaną wartość wydatków, o których mowa we wskazanym przepisie ustawy o systemie oświaty; dotacja została wydatkowana zgodnie z jej przeznaczeniem, a następnie zatwierdzona bez żadnych zastrzeżeń przez organ;

e) § 6 ust. 6 i 8 uchwały Rady Miejskiej w Wasilkowie Nr VII/40/15 z dnia 26 marca 2015 r., poprzez błędne przyjęcie, że w zaistniałym stanie faktycznym Burmistrz. mógł zażądać od Skarżącej zwrotu dotacji udzielonej w nadmiernej wysokości za rok 2015, dopiero w styczniu 2017 r., podczas gdy z przepisu uchwały wynika wprost, iż kontrola prawidłowości przyznania dotacji odbywa się do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, za który przyznano dotację, tj. do 31 stycznia 2016 r.). Gmina Wasilków przyznając Skarżącej wyrównanie dotacji za rok 2015 w styczniu 2016 r. zatwierdziła zgodność z prawem wysokości udzielonej dotacji i jej wydatkowanie zgodnie z przeznaczeniem, dopiero kontrola Regionalnej Izby Obrachunkowej, której wyniki były odmienne od stanowiska Gminy, sprawiła, że Gmina zażądała od Skarżącej zwrotu części dotacji. Sposób, w jaki organ potraktował Spółkę jest niesłuszny, a Gmina niezasadnie i niezgodnie z prawem zażądała zwrotu części dotacji przyznanej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa;

f) art. 32 Konstytucji RP, poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa i równego traktowania wszystkich obywateli przez władze publiczne w szczególności nakazanie zwrotu błędnie obliczonej i przyznanej dotacji przedszkolom niepublicznym, podczas gdy stawka dotacji należna na jednego ucznia przedszkola niepublicznego ustalana jest w oparciu o wydatki planowane na wszystkich uczniów zapisanych do przedszkola publicznego. Uznanie, że dotacja należna dla przedszkola niepublicznego została ustalona w niewłaściwy sposób niepublicznym, oznacza, iż podmiotom, których wysokość została ustalona w oparciu o planowane wydatki określone w uchwale Rady Miejskiej w Wasilkowie Nr VI 21/15 z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawie uchwalania budżetu Gminy Wasilków na rok 2015, również są przyznane nienależnie podmioty, które je uzyskały, analogicznie do przedszkoli niepublicznych, nie powinny być o zobligowane do ponoszenia ujemnych konsekwencji działań organu. Działania organ stosunku do jednostki powinny odpowiadać zasadom proporcjonalności, a każda czynność i rozstrzygnięcie powinno być ważone miernikiem sfery wolności i praw obywatelska. Nakazanie Skarżącej zwrot części dotacji przyznanej na skutek błędu organu, przekracza granice wolności i praw nabytych, bowiem strona zastosowała się do wiążących ją zaleceń organu i wykorzystała przyznaną dotację zgodnie z obowiązującym prawem, w sposób właściwy i zgodny z celem; jednym z podstawowych prawnych i politycznych zadań konstytucji we współczesnym państwie prawnym jest nie tylko określenie, jakie podstawowe prawa i wolności obywateli są zagwarantowane i chronione prawem, lecz także ustanowienie zasad jasnego, zrozumiałego i skutecznie działającego systemu postępowania organów władzy, administracji i sądownictwa, i to takiego systemu, który zostanie powszechnie zaakceptowany jako przejrzysty, uczciwy i sprawiedliwy.

II. przepisów postępowania, w szczególności:

a) art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez:

- brak należytego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mających znaczenie w sprawie oraz zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego; nieuwzględnienie słusznego interesu obywatela, nie pogłębianiu prowadzonym postępowaniem zaufania do organu; braku wskazania przez organ w uzasadnieniu decyzji faktów, które uznał za udowodnione, przyczyn z powodu, których dowodom i zarzutom Spółki odmówił wiarygodności mocy dowodowej oraz wyjaśnieniu podstawy prawne decyzji, w szczególności niekompletnym uzasadnieniu decyzji;

- naruszenie zasady praworządności, która nakazuje przestrzeganie i stosowanie przepisów prawa powszechnie obowiązującego w sposób zgodny z celem przepisu, nie naruszając innych naczelnych zasad prawa, poprzez nakazanie Skarżącej zwrot części dotacji przyznanej za rok 2015, mimo iż jest to działanie sprzeczne z słusznym interesem strony, która została pokrzywdzona przez, organ stosujący prawo. Zasada praworządności nakazuje organom stosującym prawo takie interpretowanie przepisów i podejmowanie na lej podstawie rozstrzygnięć, które odpowiadają istocie Rzeczpospolitej Polskiej, tj. demokratycznemu państwu prawnemu;

- naruszenie zasady praworządności, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego, uzasadnianie rozstrzygnięć w sposób jednokierunkowy, nacelowany na wykazanie racji organu, nie wskazując kontrargumentów dla racjonalnych zarzutów strony, która została pokrzywdzona działaniem organu, a więc naruszono zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władz publicznych;

- nakazanie Skarżącej zwrotu części dotacji przyznanej za rok 2015, co narusza zasadę wyrażoną w art. 7a k.p.a., zgodnie, z którą w razie gdyby działanie organu polegało na nałożeniu na stronę obowiązku, bądź odebraniu uprawnienia, wszelkie wątpliwości pojawiające się w toku sprawy, należy rozpatrywać na korzyść strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 14 lutego 2018 r. uchylił decyzje organów obu instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 listopada 2018 r. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania.

NSA w wyroku tym, analizując treść art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty wskazał, że podstawą wyliczenia dotacji dla przedszkola niepublicznego stanowi suma, która w budżecie gminy została zakwalifikowane jako kategoria wydatków na określony cel - na funkcjonowanie przedszkola publicznego, a nie punktów przedszkolnych. Zatem podstawa obliczania dotacji została uregulowana w taki sam sposób dla przedszkoli publicznych, czy prowadzonych przez gminę i przedszkoli niepublicznych. Przy czym rada gminy określa wysokość dotacji na jednego ucznia w przedszkolu niepublicznym w przedziale od 75% do 100% kosztów planowanych w budżecie na jednego ucznia przedszkola publicznego (po zmianie brzmienia przepisu ust. 2b art. 90 u.s.o.- przedszkola prowadzonego przez gminę).

NSA stwierdził też, że zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. A taką dotacją pobraną w nadmiernej wysokości jest dotacja udzielona z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż wynikająca z przepisu art. 90 ust. 2b u.s.o. i uchwały wydanej na podstawie art. 90 ust.4 u.s.o. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził też, że w konsekwencji zastosowanie art. 70 § 1 ordynacji podatkowej, pięcioletni termin przedawnienia, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności, w przypadku wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem, także nadpłaconych, rozpoczyna swój bieg od dnia otrzymania środków przez beneficjenta. W takich więc przypadkach wydanie i doręczenia decyzji orzekającej o zwrocie dotacji winno nastąpić w ciągu pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dotacja była przyznana i powinna zostać wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem albo została wypłacona w nadmiernej wysokości. NSA stwierdził też, że w myśl art. 252 u.f.p. beneficjent zwraca także dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem i pobraną nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Z przepisu tego wynika obowiązek, a nie możliwość zwrotu budżetowi jednostki samorządu terytorialnego dotacji w wymienionych wypadkach. Zwrot dotacji nienależnej lub pobranej w nadmiernej wysokości jest konieczny również wtedy, gdy do jej wypłaty doszło na skutej błędu organu.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "ppsa".

Na wstępie wskazał na związanie wykładnią, wskazaniami i oceną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny.

WSA przyjął następujący stan faktyczny:

Skarżąca będąca organem prowadzącym [...] w 2015 r. pobierała dotację oświatową. Gmina Wasilków ustaliła wysokość dotacji dla 1 ucznia w przedszkolu niepublicznym w roku 2015 w oparciu o przepis art. 90 ust. 2 b ustawy o systemie oświaty ( w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2016 r.), a nadto w oparciu o uchwały Rady Miejskiej w Wasilkowie Nr XXXVII/199/09 z dnia 29.10.2009 r. w sprawie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli oraz szkół podstawowych i gimnazjów o uprawnieniach szkól publicznych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie Gminy Wasilków wraz ze zmianami wprowadzonymi uchwałą Nr LVIII/257/10 z dnia 5 sierpnia 2010 r. Powyższe uchwały obowiązywały do dnia wejście w życie uchwały Nr VII/40/15 z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania dla niepublicznych i publicznych szkół, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego, prowadzonych przez osoby fizyczne lub osoby prawne inne niż jednostka samorządu terytorialnego. Wysokość dotacji wypłacanej w poszczególnych miesiącach 2015 r. uzależniona była od liczby uczniów: pełnosprawnych, niepełnosprawnych, objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju i uczniów, którzy przybyli/ubyli do/z przedszkola po pierwszym dniu miesiąca, wykazywanych przez organ prowadzący w informacjach miesięcznych do gminy. W trakcie 2015 r. wysokość stawki na 1 ucznia w przedszkolu niepublicznym ulegała zmianie w zależności od zmian wysokości wydatków bieżących ustalonych w budżecie gminy lub wskazanych na utrzymanie ucznia w prowadzonych przez gminę przedszkolu lub innych formach wychowania przedszkolnego.

Po zakończeniu 2015 r. dotacja została ostatecznie rozliczona i jej wysokość ustalono na kwotę [...] zł na 1 ucznia w przedszkolu niepublicznym. Do obliczenia stawki dotacji przyjęto planowane w budżecie gminy na 2015 r. wydatki ponoszone w przedszkolu prowadzonym przez Gminę wraz z wydatkami bieżącymi dwóch punktów przedszkolnych znajdujących się pod nadzorem w Jurowcach i Sochoniach. Łącznie planowane wydatki przedszkola i punktów przedszkolnych pomniejszono o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego i za wyżywienia. WSA przywołał wyniki kontroli przeprowadzonej przez RIO, które skutkowały wydaniem przez Gminę Wasilków decyzji z 12 czerwca 2017 r. orzekającej o zwrocie części dotacji za rok 2015 w nadmiernej wysokości, tj. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami.

Sąd I instancji stwierdził, że analiza przepisu art.90 ust. 2 b (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.) wskazuje, iż wolą ustawodawcy było określenie podstawy przyznania dotacji dla przedszkola niepublicznego w nawiązaniu do pojęcia wydatków gminy ustalonych w budżecie, ale tylko wydatków bieżących, które zostały ustalone w budżecie gminy jako wydatki ponoszone w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia. W konsekwencji podstawę naliczenia dotacji stanowi suma, która w budżecie gminy została zakwalifikowana jako kategoria wydatków na określony cel - na funkcjonowanie przedszkola publicznego, a nie jako kategoria wszystkich wydatków bieżących ponoszonych przez przedszkole publiczne. Uzasadnia to konkluzję, że ustawodawca uregulował podstawę obliczania kwoty dotacji w taki sam sposób dla przedszkoli publicznych, czy prowadzonych przez gminę i przedszkoli niepublicznych, pozostawiając radzie gminy określenie wysokości dotacji na jednego ucznia w przedszkolu niepublicznym w przedziale od 75% do 100 % kosztów planowanych w budżecie na jednego ucznia przedszkola publicznego, a po zmianie przepisu art.90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty – przedszkola prowadzonego przez gminę.

WSA zauważył, że Organ I instancji, dokonując wyliczenia kwoty dotacji wskazał w uzasadnieniu metodologię oraz podstawy prawne - w szczególności art.90 ust. 2b u.s.o. oraz uchwały Rady Miejskiej w Wasilkowie Nr XXXVII/199/09, VIII/257/10 oraz VII 40/15. Organ przy ustalaniu stawki dotacji na jednego ucznia w przedszkolu niepublicznym najpierw wziął pod uwagę liczbę dzieci zapisanych do gminnego przedszkola, przy wyliczeniu zaś dotacji dla konkretnego przedszkola niepublicznego przyjęto liczbę dzieci uczęszczających do tego przedszkola. WSA powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym wyrok NSA wydany poprzednio w tej sprawie, uznał ten sposób za poprawny.

WSA podzielił pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji dotyczący rozumienia pojęcia "każdy uczeń", o którym mowa w art. 90ust. 2b u.s.o.. Zwrot ten musi być rozumiany i odnoszony do podmiotów, które faktycznie korzystają z usług realizowanych przez przedszkole. Zdaniem Sądu I instancji taki wniosek wynika z treści art. 90 ust. 3 d u.s.o., który zadania finansowane dotacją określa jako kształcenie, wychowanie, opiekę. Tylko faktyczne uczestnictwo dziecka w realizacji zadań przedszkola generuje niektóre wydatki wskazane w art. 90 ust. 3 d u.s.o., a zatem takie, które mogą być pokrywane z dotacji. WSA za zasadne uznał to, że organ, obliczając jednostkową stawkę dotacji na jednego ucznia, wziął pod uwagę liczbę uczniów zapisanych do przedszkola publicznego (z racji łączącego węzła w postaci umowy). Przy przyznawaniu dotacji na poszczególne przedszkola niepubliczne uwzględnił liczbę dzieci faktycznie uczęszczających do tego przedszkola.

Sąd I instancji za chybiony uznał zarzut naruszenia art.252 ust. 1 pkt 2 w zw. z art.252 ust. 3 ustawy o finansach publicznych. Zdaniem WSA pobrana w 2015 roku dotacja została przyznana, pobrana i wydatkowana w zawyżonej wysokości, o czym świadczą zaakceptowane przez WSA wyliczenia, znajdujące się w uzasadnieniu decyzji organu I jak i II instancji, co do których Sąd nie ma zastrzeżeń. Ich poprawność merytoryczna wynika z interpretacji art.90 ustawy o systemie oświaty, uchwał Rady Miejskiej w Wasilkowie Nr XXXVII/199/09, VIII/257/10 oraz VII 40/15 i posiłkowo z wniosków kontroli SKO w Białymstoku w zakresie wydatkowania środków publicznych na dotacje do placówek przedszkolnych w 2015 r. Rachunkowa poprawność nie jest kwestionowana.

Pobrane dotacje były dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości, a więc podlegającymi zwrotowi na podstawie art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2, a także ust 3 i 4 ustawy o finansach publicznych. Była to dotacja pobrana w wysokości wyższej niż określona art. 90 ust. 2 b u.s.o. i uchwale Rady Gminy Wasilków wydanej na podstawie art. 90 ust. 4 u.s.o. WSA uznał, że twierdzenia Skarżącej, iż dotację wykorzystała zgodnie z jej przeznaczeniem, lub że nie zawiniła w procesie wyliczenia kwoty dotacji i wysokości jej przekazania, są bez znaczenia z punktu widzenia uregulowań dotyczących zwrotu części dotacji. Przepis ust. 5 art. 252 ustawy o finansach publicznych nie uzależnia obowiązku zwrotu od wykazania winy beneficjanta dotacji.

WSA odnosząc się w dalszej kolejności do kwestii dopuszczalności żądania zwrotu dotacji po jej ostatecznym rozliczeniu, tj. po 31 stycznia 2016 r., wskazał na art. 60 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Podzielając wywód prawny dotyczący tej kwestii przeprowadzony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku uchylającym wyrok Sądu I instancji w tej sprawie, WSA w zaskarżonym wyroku uznał, że nie doszło do przedawnienia żądania zwrotu części nadpłaconej dotacji. Termin 31 stycznia roku następnego po upływie roku na który przyznano o dotację, wynikający z uchwały nr VII/40/15 Rady Gminy Wasilków zobowiązujący Gminę do rozliczenia dotacji w żaden sposób nie wprowadza cezury, po upływie której niemożliwe jest potem żądanie zwrotu części dotacji przyznanej w nadmiernej wysokości. Termin ten ogranicza jedynie organ do rozliczenia dotacji i traktować go należy jako porządkowy, a w żadnym razie nie zmieniający przepisów ustawy o finansach publicznych oraz Ordynacji podatkowej co do okresu, w którym można domagać się zwrotu części nadpłaconej dotacji.

Ustosunkowując się do zarzutów związanych z nieprawidłową interpretacją i zastosowaniem uchwał Rady Gminy Wasilków Nr XXXVII/199/09. i ten zarzut Sąd I instancji uznał za nieuzasadniony. Dotacja określona w uchwale na 75% ustalonych wydatków bieżących nie oznacza, iż może być przyznana w wysokości wyższej. Gdyby przyjąć, iż taka konstrukcja jest właściwa, brzmienie uchwały powinno brzmieć, iż dotacja przyznana może wynosić 75% i więcej.

WSA nie podzielił także zarzutu Skarżącej, że doszło do naruszenia konstytucyjnej zasady równości. Sąd I instancji stwierdził, że trafnie Organ wskazał, że toczą się inne postępowania związane ze zwrotem dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i że Skarżąca nie jest jedynym podmiotem, co do którego zastosowano przepisu ustawy o finansach publicznych.

Sąd I instancji za prawidłowo ocenioną uznał kwestię wyważenia interesu społecznego. Stwierdził, że nie leży w interesie społecznym, aby w dyspozycji Skarżącej pozostawały środki, które jej się nie należą, kosztem organu gminy, jako dysponenta środkami publicznymi.

WSA uznał, że nie doszło do naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze.

[...] zaskarżyła omówiony wyrok Sądu I instancji w całości skarga kasacyjną. Zarzuciła temu wyrokowi

1. na podstawie art. 174 pkt. 1 ppsa naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię oraz zastosowanie, mianowicie:

a) art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2016r.) w zw. z uchwałą Rady Miejskiej w Wasilkowie nr XXXVII/199/09 z dnia 29.10.2009 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozdzielania dotacji dla niepublicznych przedszkoli oraz szkół podstawowych i gimnazjów o uprawnieniach szkół publicznych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie Gminy Wasilków wraz ze zmianami wprowadzonymi uchwałą nr XL VIlI/257/10 z dnia 5 sierpnia 2010 r. oraz późniejszą uchwałą nr VII/40/15 z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania dla niepublicznych i publicznych szkół, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego, prowadzonych przez osoby fizyczne lub osoby prawne inne niż jednostka samorządu terytorialnego poprzez uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, że metodologia wyliczenia dotacji dla konkretnego przedszkola niepublicznego zastosowana przez organ II instancji była poprawna, zatem podmiot dotowany winien zastosować się do wyliczeń poczynionych przez tenże organ i zwrócić cześć dotacji wypłaconej w zawyżonej kwocie, mimo iż organ II instancji wskazując kwotę do zwrotu jedynie powielił obliczenia poczynione przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Białymstoku oraz obliczenia organu I instancji poczynione na skutek kontroli RIO, bez szczegółowego wyjaśnienia przyczyn rozbieżności w stanowiskach organu I instancji co do wysokości stawki dotacji na jednego ucznia w przedszkolu niepublicznym planowanej na rok 2015 - organ pierwotnie ustalił i wypłacił dotację uznając stawkę w wysokości [...] zł, następnie wskazywał na kwotę [...] zł (pismo Gminy Wasilków adresowane do SKO z dn. 22.03.2017 r.), ażeby ostatecznie wskazać na stawkę wynoszącą [...] zł. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Sądu jakoby strona skarżąca nie kwestionowała rachunkowej poprawności tak istotnej kwestii, tym bardziej, że było to podnoszone także bezpośrednio podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w dniu 3 kwietnia 2019 r.; przyjęcie, iż koszty prowadzenia gminnego punktu przedszkolnego nie powinny być brane pod uwagę przy wyliczaniu stawki dotacji na jednego ucznia zapisanego do przedszkola gminnego, a tym samym uznanie obliczeń Kolegium za trafne i zasadne, bez przedstawienia szczegółowej analizy i wykładni przepisu przy jednoczesnym zaakceptowaniu wykładni poczynionej przez RIO, Gminę Wasilków i Samorządowe Kolegium Odwoławcze; uznanie, iż pojęcie "planowana liczba dzieci" odpowiada liczbie dzieci zapisanych, a nie faktycznie korzystających z usług przedszkola;

art. 90 ust. 2b i 3d ustawy o systemie oświaty (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2016r.) poprzez przyjęcie przez Sąd rozpoznający skargę, iż wysokość dotacji przyznanej dla przedszkola niepublicznego obliczana jest w oparciu o wydatki planowane na wszystkich uczniów zapisanych do przedszkola publicznego (jednostkowa stawka dotacji na jednego ucznia), natomiast przyznanie dotacji na rzecz przedszkola niepublicznego następuje z uwzględnieniem dzieci faktycznie uczęszczających do przedszkola, podczas gdy dla przyznania dotacji nie jest istotny węzeł prawny łączący przedszkole i dziecko do niego uczęszczające, ale faktyczne świadczenie spełniane w stosunku do dziecka;

art. 90 ust. 2b w zw. z art. 90 ust. 4 u.s.o. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2016r.) w zw. § 2 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej w Wasilkowie nr XXXVII/199/09 z dnia 29 października 2009 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli oraz szkół podstawowych i gimnazjów o uprawnieniach szkół publicznych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie Gminy Wasilków oraz § 2 pkt 3 Uchwały nr VII/40/15 Rady Miejskiej w Wasilkowie z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania dla niepublicznych i publicznych szkół, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego prowadzonych przez osoby fizyczne lub osoby prawne inne niż jednostka samorządu terytorialnego, poprzez pominięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny okoliczności, iż rada gminy w formie aktu prawa miejscowego była uprawniona do procentowego określenia wysokości dotacji przypadającej niepublicznemu przedszkolu, przy czym nie mogła ona być niższa niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, a uchwała, w której przewidziano zapis, iż dotacja przysługuje w wysokości "równej 75% ustalonych wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych prowadzonych przez gminę Wasilków w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz za wyżywienie, stanowiące dochody budżetu gminy" obowiązywał dopiero od 2016 r., a przedmiotem sporu jest dotacja z roku 2015, która obliczona i przyznana została w oparciu o przepisy obowiązujące w tamtym okresie, tj. za czasów uchwały Rady Miejskiej w Wasilkowie nr XXXVII/199/19 z dnia 29 października 2009 r.;

art. 252 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 252 ust. 3 ustawy o finansach publicznych (Dz.U.2016.1870 t.j. z dnia 2016.11.18) w zw. z art. 90 u.s.o. i uchwałami Rady Miejskiej w Wasilkowie ne XXXVII/199/09, VII/257/10 oraz VII 40/15, poprzez uznanie przez Sąd, że dotacja za rok 2015 została przyznana, pobrana i wydatkowana w zawyżonej wysokości, mimo iż okoliczności przyznania skarżącemu dotacji nie świadczą o pobraniu dotacji w nadmiernej wysokości, gdyż wysokość dotacji została ustalona i przyznania w oparciu o uchwały Rady Miejskiej w Wasilkowie, a skarżący wydatkował ją w całości zgodnie z przeznaczeniem; skarżący zastosował się do uchwały nr VII/40/15 z dnia 26.03.2015 r. będącej prawem miejscowym; skarżący nie miał żadnego wpływu na ustalenie wysokości dotacji, została ona rozliczona i zatwierdzona przez organ ją przyznający bez żadnych zastrzeżeń; skarżący nie przyczynił się do popełnienia błędu w obliczeniach, dlatego spornej części dotacji nie należy traktować jako dotację pobraną w nadmiernej wysokości, lecz dotację przyznaną na podstawie obowiązujących przepisów prawa miejscowego, a pomiędzy pojęciami "pobrana" i "przyznana" nie zachodzi równowaga, bowiem fakt przyznania wyniknął z inicjatywy organu, a strona dotowana w najmniejszym stopniu nie przyczyniła się do błędnych wyliczeń organu;

art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych (Dz.U.2016.1870 t.j. z dnia 2016.11.18) w zw. z Uchwałą nr VII/40/15 Rady Gminy Wasilków poprzez uznanie przez Sąd, że nie doszło do przedawnienia żądania zwrotu części nadpłaconej dotacji, zaś termin "do dnia 31 stycznia roku następnego po upływie roku, na który przyznano dotację" nie wprowadza cezury, po upływie której niemożliwe jest potem żądanie zwrotu części dotacji przyznanej w nadmiernej wysokości, podczas gdy w orzecznictwie przyjęło się, że do dnia oznaczonego jako ostateczny dzień skontrolowania zasadności przyznania i rozliczenia dotacji jednostka prowadząca przedszkole powinna uzyskać pełną informację odnośnie ostatecznej stawki dotacji ustalonej przez organ, a więc podmiot dotowany nie może w niepewności oczekiwać, czy aby w przyszłości organ dotujący, bądź organ kontrolujący organ dotowany nie stwierdzi nieprawidłowości w działaniu organu dotowanego;

art. 252 ust. 3 w zw. z ust. 5 u.f.p. poprzez niezasadne i niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa nakazanie skarżącemu zwrot kwoty 31 055,27 zł, która została uznana jako dotacja przyznana nienależnie i w nadmiernej wysokości, mimo iż na dzień przyznania dotacji jej wysokość była zgodna z prawem miejscowym i niekwestionowana, a strona dołożyła wszelkich starań dla właściwego ustalenia wysokości i przyznania dotacji, spełniając wszelkie ustawowe wymogi, ponadto wykazała się uczciwością i rzetelnością, bowiem komunikowała się z organem w celu dochowania należytej staranności w procesie dotowania; dotacja została w całości wydatkowana zgodnie z przeznaczeniem, czego nie kwestionuje organ i na co zwrócił uwagę także Sąd;

2. Na podstawie art. 174 pkt. 2 ppsa Skarżąca wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

art. 6, art. 7, art. 7a k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności, która nakazuje przestrzeganie i stosowanie przepisów prawa powszechnie obowiązującego w sposób zgodny z celem przepisu, nie naruszając innych naczelnych zasad prawa, poprzez nakazanie skarżącemu zwrot części dotacji przyznanej za rok 2015, mimo iż jest to działanie sprzeczne z słusznym interesem strony, która została pokrzywdzona przez organ stosujący prawo. Zasada praworządności nakazuje organom stosującym prawo takie interpretowanie przepisów i podejmowanie na tej podstawie rozstrzygnięć, które odpowiadają istocie Rzeczpospolitej Polskiej, tj. demokratycznemu państwu prawnemu; naruszenie zasady praworządności, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego, uzasadnianie rozstrzygnięć w sposób jednokierunkowy, nacelowany na wykazanie racji organu, nie wskazując kontrargumentów dla racjonalnych zarzutów strony, która została pokrzywdzona działaniem organu, a więc naruszono zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władz publicznych;

art. 7 a k.p.a. poprzez nakazanie skarżącemu zwrotu części dotacji przyznanej za rok 2015, co narusza zasadę wyrażoną w art. 7a k.p.a zgodnie, z którą w razie gdyby działanie organu polegało na nałożeniu na stronę obowiązku, bądź odebraniu uprawnienia, wszelkie wątpliwości pojawiające się w toku sprawy, należy rozpatrywać na korzyść strony; sąd nie uwzględnił faktu, iż zobowiązanie strony do zwrotu nadpłaconej części dotacji narazi stronę na znaczną szkodę finansową, bowiem dotacja przyznana za rok 2015, zgodnie z przepisami prawa, została przeznaczona na cele z nią związane, dlatego nie pozostaje we władaniu skarżącego, a ponadto obciążenie skarżącego konsekwencjami wynikłymi z nieprawidłowego działania organu będzie niesprawiedliwe i niesłuszne;

art. 3 § 1 i § 2 pkt. 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 p.p.s.a. poprzez przedstawienie stanu faktycznego sprawy w sposób odbiegający od rzeczywistego, i na tej podstawie wydanie wyroku oddalającego skargę, w szczególności poprzez uznanie za prawdziwe ustaleń organu, który wydał decyzję nakazującą zwrot dotacji, bez uwzględnienia okoliczności podnoszonych przez stronę skarżącą, w tym nieprzyczynienia się przez podmiot dotowany do popełnienia błędu przez organ, błędów rachunkowych w wyliczeniach prawidłowej stawki dotacji, a nadto pokrzywdzenia strony wskutek wykonania decyzji.

Podnosząc te zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wniosło odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje konkretną sprawę w granicach zarzutów skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny zostały wymienione w § 2 powołanego artykułu. W niniejszej sprawie nie występuje żadna z okoliczności stanowiących o nieważności postępowania prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.

W skardze kasacyjnej postawiono zarówno zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i zastosowanie jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Należy przy tym pamiętać, że zarzut naruszenia przepisów postępowania może być skuteczny tylko wtedy, gdy wykazane zostanie naruszenie przepisów postępowania, ale tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Specyfika sprawy, oraz sformułowanie zasadniczych zarzutów skargi kasacyjnej uzasadniało w pierwszej kolejności rozpatrzenie zarzutów naruszenia prawa materialnego.

Należy mieć na uwadze, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z 27 listopada 2018 r. sygn. I GSK 2094/18 dokonał wykładni przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie. Sąd I instancji z mocy art. 190 ppsa był więc związany dokonaną tam wykładnią prawa i skargi kasacyjnej od tego kolejnego wyroku nie można oprzeć na podstawach sprzecznych z tą wykładnią prawa.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym tę sprawę, Sad I instancji w pełni zastosował się do wykładni prawa przyjętej przez NSA w poprzednim wyroku.

Formułując zarzut podniesiony w pkt 1. a) petitum skargi kasacyjnej jako zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i zastosowanie, autor skargi kasacyjnej w istocie nie wskazuje, na czym miałby polegać błąd wykładni prawa, czy niewłaściwe zastosowanie. Nie czyni też tego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 176 1 ppsa. W jednej części tego zarzutu jego zasadność upatruje w tym, że "WSA uznał, że metodologa wyliczenia dotacji dla konkretnego przedszkola niepublicznego zastosowana przez organ II instancji była poprawna, zatem podmiot dotowany winien zastosować się do wyliczeń poczynionych przez tenże organ i zwrócić cześć dotacji wypłaconej w zawyżonej kwocie, mimo iż organ II instancji wskazując kwotę do zwrotu jedynie powielił obliczenia poczynione przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Białymstoku oraz obliczenia organu I instancji poczynione na skutek kontroli RIO, bez szczegółowego wyjaśnienia przyczyn rozbieżności w stanowiskach organu I instancji co do wysokości stawki dotacji na jednego ucznia w przedszkolu niepublicznym planowanej na rok 2015" . Nie wskazuje jednak na czym miał polegał błąd w przyjętej metodologii, którego rzekomo Sąd I instancji miał nie zauważyć. Niepowiązanie tego zarzutu (sformułowanego w istocie jako zarzut wadliwego ustalenia stanu faktycznego) z zarzutami naruszenia odpowiednich przepisów postępowania, nie pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na ustosunkowanie się do tak sformułowanego zarzutu W ramach zarzutu sformułowanego w pkt 1 a) petitum skargi kasacyjnej, Skarżąca kwestionuje przyjęcie, iż koszty prowadzenia gminnego punktu przedszkolnego nie powinny być brane pod uwagę przy wyliczaniu stawki dotacji na jednego ucznia zapisanego do przedszkola gminnego. Zarzut ten jest niezasadny z uwagi na to, że kwestia ta została już rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w poprzednim wyroku, gdzie stwierdzono jednoznaczni, że wydatków związanych z działalnością punktów przedszkolnych nie można zaliczyć do wydatków ponoszonych w przedszkolach publicznych, stanowiących podstawę do obliczenia dotacji dla niepublicznych przedszkoli.

Nie jest też zasadny zarzut podniesiony w pkt 1 b) petitum skargi kasacyjnej. Również. Naczelny Sąd Administracyjny w poprzednim wyroku i te kwestię rozstrzygnął wskazując, że dotacja dla przedszkoli niepublicznych wyliczana jest w oparciu o wydatki planowane na wszystkich uczniów zapisanych do przedszkola publicznego, ale przyznana w przeliczeniu na uczniów przedszkola niepublicznego faktycznie uczęszczających do takiego przedszkola.

Również kwestia podnoszona w pkt 1 c) petitum skargi kasacyjnej była rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 listopada 2018 r. Gmina mogła udzielić dotacji dla przedszkola niepublicznego w wysokości pomiędzy 75% a 100% ustalonych w budżecie Gminy zaplanowanych wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jedno dziecko. I w granicach tego ustawowego upoważnienia Gmina przyjęła poziom 75 % zgodnie z treścią § 2 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej z 29 października 2009 r.

Zarzuty podniesione w pkt 1 d), e) i f) również nie mogły być skuteczne ze względu na treść wspomnianego wyżej art. 190 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z wyroku z 27 listopada 2018 r. kwestie te rozstrzygnął. Uznał, że okoliczność otrzymania i wydatkowania dotacji oraz jej początkowego akceptującego rozliczenia przez Gminę, nawet jeśli doszło d tego ze względu na błędy Organu, nie stoi na przeszkodzie zasadności żądania jej zwrotu, jeśli dotacja została przyznana z naruszeniem prawa. A do takiego naruszenia prawa doszło. Podobnie NSA rozstrzygnął o kwestii nieprzedawnienia obowiązku zwrotu dotacji w dacie wydania decyzji o zwrocie. Ocenę tę Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym tę sprawę w pełni podziela.

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania były również nieuzasadnione.

Organ działał na podstawie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 252 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 u.f.p., zasadnie żądając zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, niezgodnie z przepisami ustawy o systemie oświaty, w szczególności z art. 90 ust. 2b tej ustawy. Zatem nie został naruszony art. 6 k.p.a. Żądanie przez Organ zwrotu dotacji było jego prawnym obowiązkiem wynikającym ze wskazanych przepisów. Organ działał w oparciu o ustalenia faktyczne dokonane na podstawie zebranego materiału dowodowego, których w istocie Skarżąca nie kwestionowała. Miał przy tym na uwadze interes społeczny wynikający z obowiązku dbałości o finanse publiczne, wynikającego w szczególności z ustawy o finansach publicznych. Interes Skarżącej polegający na utrzymaniu nienależnie, niezgodnie z przepisami prawa dotacji nie mógł przeważyć nad interesem publicznym, nawet jeśli nienależnie otrzymana dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. W opozycji do ważnego interesu społecznego nie można bowiem uznać takiego interesu obywateli za interes słuszny w rozumieniu art. 7 k.p.a. Dlatego też zasadnie Sąd I instancji w działaniu Organu nie dopatrzył się naruszenia art. 7 k.p.a.

Nie doszło też do naruszenia art. 7a k.p.a. Skarżąca nie wskazała w istocie, o jakie wątpliwości w jej mniemaniu chodzi. Wskazała tylko na to, że zwrot części dotacji działa na jej niekorzyść narażając ja na szkodę finansową w sytuacji, gdy dotację przeznaczyła na wydatki związane z celem dotacji. Tymczasem podkreślić należy, że w przepisie art. 7a k.p.a. chodzi jedynie o "wątpliwości co do prawa". A takich wątpliwości Skarżąca nie wskazuje.

Nietrafny jest też zarzut naruszeniu art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ppsa. Zgodnie z tymi przepisami, wyznaczającymi zakres kompetencji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie (art. 3 § 1), przy czym kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (§ 3 ust. 2 pkt 1). Taka właśnie kontrola decyzji administracyjnej została dokonana w sprawie niniejszej. Nawet fakt wadliwości takiej kontroli (co nie miało miejsca w tej sprawie), nie stanowi o naruszeniu tych przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się do zarzutu naruszenia art. 141 ppsa. Przepis ten zawiera 4 jednostki redakcyjne (paragrafy) o odmiennej treści i autor skargi kasacyjnej powinie wskazać w podstawie kasacyjnej konkretna jednostkę reakcyjna tak rozbudowanego przepisu.

Ponieważ wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej okazały się pozbawionymi usprawiedliwionych potrzeb, należało skargę kasacyjna oddalić na podstawie art. 184 ppsa.