Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 208/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 52 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego B. K. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia 12 lutego 2018 r.

Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 8 sierpnia 2017 r. B. K., wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia: "Punkt zbierania

i przetwarzania odpadów na działkach ewidencyjnych nr [..] i [..], położonych przy

ul. P. w G. Do wniosku załączono stosowne dokumenty, w tym kartę informacyjną przedsięwzięcia, zgodnie z którą inwestycja polegać miała na budowie punktu zbierania i przetwarzania odpadów na wskazanym terenie. W ramach inwestycji przewidziano utwardzenie terenu na powierzchni maksymalnie 3680 m2. Zaprojektowano sektory funkcjonalne: sektor magazynowania odpadów, w ramach którego przewiduje się wykonanie powierzchni utwardzonej kruszywem łamanym

o powierzchni 1680 m2; sektor magazynowania gruzu, w ramach którego przewiduje się wykonanie powierzchni utwardzonej płytami betonowymi o powierzchni 2000 m2 oraz sektor przetwarzania odpadów.

Dnia 13 grudnia 2017 r. Prezydent Miasta wydał decyzję w sprawie uwarunkowań środowiskowych, którym stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu Organ podał, w jaki sposób i w jakim czasie zrealizowane ma zostać przedsięwzięcie oraz jaki roboty i prace będą wykonywane, a także w jakie urządzenia zostanie wyposażony teren przedsięwzięcia. Organ wskazał rodzaje odpadów zbieranych i planowanych do zbierania w ramach funkcjonowania przedsięwzięcia oraz miejsce i sposób ich magazynowania. Organ stwierdził, że w ramach planowanej działalności przewiduje się przetwarzanie odpadów w postaci gruzu (kod 17 01 01 oraz 17 01 02) na materiał budowlany w postaci kruszywa o założonej granulacji, a ponadto przerób (kruszenie) maksymalnie ok. 6400 Mg w skali roku. Przetwarzanie pozostałych odpadów polegać będzie na demontażu, sortowaniu oraz separacji poszczególnych rodzajów materiałów z odpadów. Organ ustalił, że w ramach funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia natężenie ruchu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej 12 ton lub większej nie przekroczy 2 przejazdów na godzinę. Organ opisał kwestie korzystania z infrastruktury technicznej

i wskazał, że na terenie nieruchomości zlokalizowany jest budynek dwukondygnacyjny, który dotychczas pełnił funkcję mieszkaniową, w pobliżu budynku znajdą się fundamenty zlikwidowanego budynku gospodarczego; pozostałą część nieruchomości pokrywa stynantropijna szata roślinna, teren lokalizacji inwestycji oraz otoczenie ma charakter typowo miejski z przeważającym udziałem zabudowy przemysłowej.

Organ stwierdził, że przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których w ramach prowadzonego postępowania w sprawie uwarunkowań środowiskowych może zostać stwierdzony obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ wskazał, że na etapie planowanej inwestycji przeprowadzono analizę wariantów: wariantu 0, wariantu realizacyjnego oraz wariantu alternatywnego. Po ich analizie Organ doszedł do wniosku, że przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko opisanych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia wariant przyjęty do realizacji (wariant realizacyjny) nie będzie źródłem istotnego, niekorzystnego oddziaływania na środowisko.

Organ opisał wpływ przedsięwzięcia na środowisko na etapie realizacji oraz eksploatacji rozważając kwestie emisji pyłu i zanieczyszczeń powietrza, hałasu na każdym z tych etapów oraz sposób magazynowania odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych. Organ wskazał, że w ramach funkcjonowania przedsięwzięcia nie będą zbierane odpady charakteryzujące się intensywnymi zapachami, tj. odczuwalnymi poza terenem przedsięwzięcia, planowane przedsięwzięcie nie będzie wiązać się z powstawaniem ścieków technologicznych - wszelkie odpady magazynowane na placu zamykane będą w kontenerach, a planowane przedsięwzięcie funkcjonować będzie tylko w godzinach dziennych. Biorąc pod uwagę opisane w karcie informacyjnej rozwiązania techniczne i organizacyjne Organ doszedł do wniosku, że wpływ przedsięwzięcia na środowisko zostanie ograniczony do minimum.

Organ podał rozwiązania i środki chroniące środowisko jakie będą stosowane w celu zminimalizowania negatywnego oddziaływania na środowisko. Organ ustalił, że przedsięwzięcie znajduje się w zlewni jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) [..]) i jednolitej części wód podziemnych [..], przy czym nie przewiduje się zagrożeń dla wód powierzchniowychi podziemnych oraz gleby. Organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie znajduje się poza obszarami Natura 2000 oraz obszarami chronionymi, poza głównymi korytarzami ekologicznymi i nie wpłynie negatywnie na zmiany klimatu. Z uwagi na położenie wykluczona jest możliwość oddziaływania przedsięwzięcia na obszary położone poza granicami kraju, wobec czego nie zachodzą przesłanki do przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym.

Organ ustalił, że na terenie przewidzianym pod inwestycję obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego [..], z którego ustaleniami przedsięwzięcie nie jest sprzeczne.

Organ wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził potrzebę przeprowadzenia takiej oceny, natomiast Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził takiej potrzeby.

Organ wskazał, że po przeanalizowaniu szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia oraz po zapoznaniu się ze stanowiskiem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł uczestnik postępowania Syndyk Masy Upadłości A. W odwołaniu podniesiono zarzuty naruszenia art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego niezbędnego do wyjaśnienia sprawy oraz art. 59 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1405 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku, poprzez niedokonanie oceny kryteriów wskazanych w art. 63 ust. 1 tej ustawy i pominięcie okoliczności wskazanych w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W odwołaniu wskazano, że organ ten mając na względzie skalę przedsięwzięcia, zakres i rodzaj oraz skalę możliwego oddziaływania na elementy środowiska i przewidywane uciążliwości na etapie realizacji jak i eksploatacji uznał za niezbędne przeprowadzanie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko.

W wyniku rozpoznania odwołania, zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Organu pierwszej instancji w całości

i odmówiło określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

Organ wskazał, że w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zamierza prowadzić punkt zbierania i przetwarzania odpadów na działkach ewidencyjnych nr [..] i [..] (obr. [..]) w G.

Organ odwoławczy wskazał, że powziął wątpliwość, czy planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami obowiązującego na tym terenie planu zagospodarowania przestrzennego. Organ I instancji nie wskazał, na jakim terenie konkretnie (zawierającym symbol terenu) ma zostać zlokalizowane przedsięwzięcie, a rysunek planu miejscowego znajdujący się w aktach nie zawiera żadnych oznaczeń odnoszących się do przeznaczenia terenu zgodnie z tekstową częścią planu, niemniej Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dopatrzyło się w zapisach planu zawierających oznaczenia poszczególnych terenów - terenu, na którym przedsięwzięcie mogłoby zostać zlokalizowane i było z ustaleniami planu zgodne.

Organ ustalił, że dla terenu, na którym zlokalizowane ma być przedsięwzięcie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje następujące przeznaczenie oznaczone symbolami: M22 - tereny zabudowy mieszkaniowej ekstensywnej - domy mieszkalne do 4 mieszkań dostępnych z jednej klatki schodowej; M23 - tereny zabudowy mieszkaniowej - wszystkie formy; MW24 - tereny zabudowy mieszkaniowej intensywnej - domy mieszkalne powyżej 4 mieszkań dostępnych z jednej klatki schodowej: na powyższych terenach dopuszcza się usługi spełniające równocześnie warunki: brak kolizji z funkcją mieszkaniową, mieszczące się w lokalach użytkowych do 100m2 powierzchni użytkowej, dysponujących odrębnym wejściem (...), wybrane budynki zamieszkania zbiorowego (...); U33 - tereny zabudowy usługowej komercyjne i publiczne z wyłączeniem: rzemiosła, stacji paliw, warsztatów samochodowych blacharskich i lakierniczych, stacji obsługi samochodów ciężarowych

i autobusów; dopuszcza się: parkingi i garaże dla samochodów osobowych, salony samochodowe, małe hurtownie, budynki zamieszkania zbiorowego, mieszkania integralnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą; M/U31 - tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierające wybrane tereny mieszkaniowe M22 lub M23 i usługowe U33 lub U34; M/U32 tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierające wybrane tereny mieszkaniowe MW24 i usługowe U33; P/U41 tereny zabudowy produkcyjno-usługowej - wszelka działalność z zakresu produkcji, składów, baz, magazynów oraz usług z wyłączeniem zakładów o zwiększonym albo dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, składowania materiałów lub towarów pod gołym niebem (z wyłączeniem mat. szkółkarskiego i asortymentu ogrodniczego (...) w odległości mniejszej niż 100 m od istniejących bądź planowanych terenów mieszkaniowych, obiektów generujących ruch powyżej 3 pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej 12 ton lub większej na godzinę, na ulicach lokalnych lub dojazdowych przebiegających przez istniejące lub planowane tereny zabudowy mieszkaniowej; obiektów emitujących intensywne zapachy, które odczuwalne są na znacznym obszarze; szpitali i domów opieki społecznej; budynków związanych ze stałym wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży. Dopuszcza się mieszkania integralnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z64 tereny zieleni krajobrazowo-ekologicznej; ZD tereny ogrodów działkowych.

Organ wskazał, że punktu zbierania i przetwarzania odpadów nie można uznać

za zabudowę mieszkaniową ani działalność usługową ani produkcyjno-usługową, o której mowa w ustaleniach planu, jest to bowiem gospodarka odpadami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1987), której art. 3 pkt 3 stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarce odpadami rozumie się przez to wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami; a gospodarowanie odpadami to zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami (art. 3 pkt 2).

Odnosząc się do zapisów planów i oznaczeń na rysunkach planów Organ wskazał, że załącznik nr 1 do rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz.U. nr 164, poz. 1587) zatytułowany "Podstawowe barwne oznaczenia graficzne i literowe dotyczące przeznaczenia terenów, które należy stosować na projekcie rysunku planu miejscowego", zawiera oznaczenia przeznaczenia terenów, które należy stosować w planach miejscowych i tak tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznacza się symbolem - MN (1.1); mieszkaniowej wielorodzinnej - MW (1.2); usługowej - oznacza się symbolem U (2.1); tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów - symbolem P(4.1); tereny infrastruktury technicznej - gospodarka odpadami - symbolem O (7.6). Rozporządzenie wyraźnie odrębnie traktuje tereny mieszkaniowe, usługowe i obiektów produkcyjnych oraz tereny infrastruktury technicznej, w tym m.in. gospodarkę odpadami, posługując się różnymi symbolami dla oznaczenia przeznaczenia tych terenów w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. W planie obowiązującym dla terenu, na którym zlokalizowane ma zostać wnioskowane przedsięwzięcie brak jest terenu oznaczonego symbolem "O", a tylko na takim terenie można prowadzić gospodarkę odpadami, w tym zbieranie i przetwarzanie odpadów. Organ odwoławczy wskazał, że mimo iż Organ I instancji nie określił jednoznacznie, na którym terenie znajduje się teren inwestycji, to na żadnym z terenów objętych ustaleniami powołanego wyżej planu miejscowego wnioskowane przedsięwzięcie zlokalizowane być nie może.

Jednocześnie Organ podzieliło stanowisko, że zakres przedsięwzięcia objętego wnioskiem, w tym różnorodność odpadów również odpadów niebezpiecznych, a także istniejąca lub planowana w sąsiedztwie zabudowa mieszkaniowa, winny stanowić przesłankę do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, tym bardziej, że na potrzebę przeprowadzenia takiej oceny wskazał Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Organ I instancji nie uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ponieważ zalecenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zawarte zostały już w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Organ odwoławczy wskazał jednak, że Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, wraz z wnioskiem o wyrażenie stanowiska w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przedłożono kartę informacyjną przedsięwzięcia

i zapewne zapoznał się z jej treścią, zatem gdyby uznał za wystarczające jej zapisy,

z pewnością nie zalecałby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. K. zarzucił decyzji naruszenie art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz uchwały XII/265/07 Rady Miasta z dnia30 sierpnia 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..].

W ocenie Skarżącego, przedstawiona w decyzji wąska interpretacja przepisów prowadziłaby do nieuzasadnionego ograniczenia zarówno władztwa planistycznego gminy, jak i swobody działalności gospodarczej. Oznaczałaby bowiem, że gospodarowanie odpadami możliwe jest tylko na terenach oznaczonych symbolem O, a więc tylko w ściśle określonych i z góry przewidzianych miejscach. Nie ulega wątpliwości, że tego rodzaju działalność dopuszczalna jest na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczej, czy produkcyjnej. Skarżący wskazał, że symbolem "O" oznaczane są zaś przede wszystkim tereny, na których to dana gmina ma zamiar prowadzić gospodarkę odpadami lub, na których zamierza umożliwić innym podmiotom prowadzenie gospodarki odpadami, np. w formie składowiska odpadów, spalarni odpadów lub regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych. Skarżący stwierdził, że podobne stanowisko przedstawiono w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. II OSK 1553/16.

W skardze wskazano, że zgodność planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego została potwierdzona w piśmie Urzędu Miejskiego, Wydział Urbanistyki i Architektury z dnia 24 maja 2017 r. oraz piśmie Biura Rozwoju z dnia 13 marca 2018 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako p.p.s.a., następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że narusza ona prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Istota zaistniałego w niniejszej sprawie sporu dotyczy oceny czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza działalność gospodarczą planową przez Skarżącego na obszarze działek nr [..] i [..] obr. [..] w G. Zgodnie bowiem z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedzać winno stwierdzenie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ocena w tym zakresie wymaga ustalenia w jakiej jednostce planistycznej położona jest nieruchomość oraz analizy postanowień planu, przewidzianych dla tej jednostki. Z pisma Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego z dnia 24 maja 2917 r. wynika, że obie działki, na których planowana jest inwestycja położone są w jednostce planistycznej P/U41 stanowiącej teren zabudowy produkcyjno- usługowej. Co do zasady, takie przeznaczenie terenu nie wyklucza realizacji planowanej inwestycji.

Stanowisko Organu, że w sprawie brak było potrzeby dokonywania ustaleń odnośnie tego w jakiej jednostce planistycznej znajduje się nieruchomość, bowiem na całym obszarze planu nie przewidziano nieruchomości przeinaczonych pod gospodarkę odpadami, nie jest uzasadnione.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określa wymagany zakres projektu planu miejscowego w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych. Z przepisów rozporządzenia wynika, że w projekcie rysunku planu miejscowego należy stosować podstawowe barwne oznaczenia graficzne i literowe dotyczące przeznaczenia terenów. W przypadku terenów infrastruktury technicznej przeznaczonych na gospodarowanie odpadami jest to symbol "O" i kolor ciemnoszary (pkt 7.6 załącznika nr 1 do rozporządzenia).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. II OSK 1553/16 taki zapis rozporządzenia nie oznacza, że tylko na tak oznaczonych terenach dopuszczalne jest gospodarowanie odpadami. Tego rodzaju wąska wykładnia przepisów rozporządzenia prowadziłaby do nieuzasadnionego ograniczenia zarówno władztwa planistycznego gminy, jak i swobody działalności gospodarczej. Oznaczałaby bowiem, że gospodarowanie odpadami możliwe jest tylko na terenach oznaczonych symbolem "O", a więc tylko w ściśle określonych i z góry przewidzianych miejscach. Nie ulega zaś wątpliwości, że tego rodzaju działalność dopuszczalna jest na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczej, produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną. Symbolem "O" oznaczane są zaś przede wszystkim tereny, na których to dana gmina ma zamiar prowadzić gospodarkę odpadami lub, na których zamierza umożliwić innym podmiotom prowadzenie gospodarki odpadami, np. w formie składowiska odpadów, spalarni odpadów lub regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych. Nie można jednak przyjąć, że gospodarka odpadami może być prowadzona wyłącznie na terenach oznaczonych w planie literą "O".

Sąd podziela powyższe stanowisko. Z unormowań obowiązującego prawa nie wynika bowiem by gospodarka odpadami mogła być prowadzona jedynie na terenach wyraźnie na ten cel w planie przeznaczonych. Przepisy ustawy nie wprowadzają wymogu zawarcia w planie postanowień nawet co do położenia składowiska odpadów, a lokalizowanie takiego składowiska nie wymaga obowiązkowo sporządzenia planu miejscowego; w przypadku braku planu, składowisko odpadów może bowiem powstać na podstawie ustaleń decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, z uwzględnieniem szczególnych wymogów wniosku, o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 poz. 1073 ze zm.).

Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zostały wydane jako akt wykonawczy do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na podstawie art. 16 ust. 2 tej ustawy, stanowiącego, iż minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu miejscowego w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych. Akt ten, z uwagi na swój charakter, nie ustanawia ani obowiązków zmieszczenia w planie terenów przewidzianych pod gospodarowanie odpadami, ani nie przesądza możliwości prowadzenia działalności w tym zakresie wyłącznie na obszarach oznaczonych symbolem "O". Podobnie, lokalizacja pozostałych elementów infrastruktury technicznej wskazanych w punkcie 7 załącznika t.j. z zakresu elektroenergetyki, gazownictwa, wodociągów kanalizacji, czy ciepłownictwa nie musi być ograniczona wyłącznie do terenów wyraźnie w planie na taki właśnie cel przeznaczonych .

Organ słusznie zauważył, że w decyzji Organu I instancji stwierdzono zgodność inwestycji z planem, bez dokonania analizy w tym zakresie. Organ II instancji jako organ merytorycznie rozpoznający sprawę, winien zatem dokonać ustaleń w zakresie położenia nieruchomości w konkretnej jednostce planistycznej i rozważyć, czy ustalenia planu obowiązujące na jej obszarze wyłączają możliwość realizacji inwestycji.

Co do zasady, przeznaczenie terenu pod zabudowę produkcyjno- usługową nie wyklucza realizacji punktu zbierania i przetwarzania odpadów. Planowana działalność ma właśnie taki charakter. Zaznaczyć także należy, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że gromadzone odpady nie będą przez Skarżącego na terenie nieruchomości składowane lecz magazynowane w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach do czasu przetworzenia lub osiągnięcia ilości transportowych t.j. zapełnienia kontenerów.

Z treści zapisów ogólnych uchwały planistycznej wynika, że na terenach P/U41 t.j. terenach zabudowy produkcyjno-usługowej, dopuszczalna jest wszelka działalność gospodarcza z zakresu produkcji, składów, baz i magazynów oraz usług z wyłączeniem:

1) zakładów o zwiększonym albo dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej,

2) składowania materiałów lub towarów pod gołym niebem (oprócz materiału szkółkarskiego i asortymentu ogrodniczego charakterystycznego dla sklepów ogrodniczych) w odległości mniejszej niż 100 m od istniejących bądź planowanych terenów mieszkaniowych,

3) obiektów generujących ruch powyżej 3 pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej 12 ton lub większej na godzinę, na ulicach lokalnych lub dojazdowych przebiegających przez istniejące bądź planowane tereny zabudowy mieszkaniowej,

4) obiektów emitujących intensywne zapachy, które odczuwalne są na znacznym obszarze,

5) szpitali i domów opieki społecznej,

6) budynków związanych ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży.

Ocena planowanej inwestycji winna nastąpić w kontekście przywołanych przepisów uchwały planistycznej oraz zapisów znajdujących się w karcie terenu 026. W przypadku stwierdzenia niezgodności inwestycji z postanowieniami planu, Organ będzie uprawniony do odmowy określenia uwarunkowań środowiskowych. Za słuszne bowiem należy uznać stanowisko, że ocena zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego winna być dokonywana na etapie wstępnym postępowania. Procedowanie co do meritum, w sprawie potrzeby ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia niezgodnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, staje się bowiem bezprzedmiotowe (por. wyrok z dnia 24 listopada 2017 r. sygn. IV SA/Wa 1743/17).

Organ nie przeprowadził oceny planowanej przez Spółkę działalności z uwzględnieniem treści zapisów planu obowiązujących dla przedmiotowej nieruchomości, błędnie zakładając, że działalność gospodarcza jaką zamierza prowadzić Skarżący na całym terenie objętym planem nie jest w ogóle możliwa.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a uchylił zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozstrzygając sprawę Organ, winien uwzględnić zawartą w mniejszym wyroku ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania.

Na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a., Sąd zasądził na rzecz Skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania - uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Orzeczenia sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.