Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1033/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 pkt 2 art. 255 art. 258 par. 1 par. 2 par. 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 20 października 2016 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 roku Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Sygn. akt III SA/Po [...]

UZASADNIENIE

Skarżąca M. W., w terminie otwartym na wniesienie skargi kasacyjnej, wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Wniosek o prawo pomocy złożony na urzędowym formularzu nie mógł otrzymać prawidłowego biegu z uwagi na braki formalne. Ponadto już na tym etapie postępowania oczywiste było, że treść oświadczenia majątkowego skarżącej, jest niewystarczająca do oceny jej zdolności płatniczych (k. 50-53 akt sądowych).

Pismem z dnia 27 września 2016 roku skarżąca zobowiązana została do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz do uzupełnienia oświadczenia majątkowego pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o zebrany materiał dowodowy (k. 59-60 akt sądowych).

Skarżąca w terminie wykonała wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku, lecz bez odpowiedzi pozostawiała wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego (k.61-63 akt sądowych).

Mająca na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe skarżącej nie zawiera informacji na temat wysokości osiąganych przychodów oraz kosztów jego uzyskania, przez co niemożliwe jest określenie wysokości miesięcznych dochodów skarżącej i jej rodziny. Z kolei wysokość kosztów utrzymania rodziny została określona na nierzeczywistym poziomie, bo poniżej minimum egzystencji dla dwuosobowego pracowniczego gospodarstwa domowego (915,57 zł według danych Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych za rok 2015). Podkreślić przy tym należy, że źródło finansowania kosztów utrzymania rodziny nawet na nierealnym poziomie (500 zł średniomiesięcznie) pozostaje nieznane, skoro według zapewnień skarżącej dochód z jedynego źródła utrzymania rodziny jest ujemny, bo został określony jako strata.

Wnioskodawczyni uchyliła się od wykonania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Nieudokumentowane zatem postają przychody rodziny (w tym koszty uzyskania przychodu). Nieudokumentowanie są także koszty koniecznego utrzymania rodziny skarżącej. Brak współpracy ze strony Wnioskodawczyni skutkuje więc uznaniem, iż nie wykazała ona zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania jaj prawa pomocy. Skoro strona uchyla się przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.