Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1262/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 153
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

i Dnia 8 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Anna Szkodzińska SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2017 r. znak [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia braku możliwości odtworzenia akt sprawy uwłaszczeniowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., nr [...] Burmistrz [...] i Gminy w S. stwierdził brak możliwości odtworzenia akt sprawy uwłaszczeniowej zakończonej decyzją Naczelnika Miasta i Gminy S. nr [...] z dnia 27 marca 1979 r.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Sąd Okręgowy w K., Wydział II Cywilny, zwrócił się o odtworzenie w trybie administracyjnym akt sprawy zakończonej w/w decyzją. W toku postępowania przeprowadzono rozprawę administracyjną, na której A. S., jako następca prawny K. J., zeznał, iż ten nie składał wniosku o uwłaszczenie działki nr [...] (obecnie [...]), gdyż był wpisany w księdze wieczystej jako współwłaściciel nieruchomości. Stwierdził, że K. J. otrzymał decyzję nr [...], jednakże nie posiada dowodu jej odebrania, ani też innych dokumentów dotyczących przedmiotowej decyzji. Organ I instancji wskazał, że wniosek A. S. o dopuszczenie dowodu z akt sprawy I Ns [...] Sądu Rejonowego dla [...] w K. nie ma związku z toczącym się postępowaniem o odtworzenie akt sprawy. Wskazano też, że w toku postępowania wyjaśniającego zwrócono się do różnych instytucji z zapytaniem czy w ich archiwach znajdują się akta sprawy zakończonej w/w decyzją, jednakże bez rezultatu.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył A. S., zaskarżając je w całości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. Nr [...] utrzymało w mocy postanowienie z dnia 4 listopada 2014 r. wydane w sprawie [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. II SA/Kr [...] uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że przyjęty został prawidłowy tryb orzekania co do odtworzenia akt sprawy dotyczącej odmowy wydania aktu własności ziemi, a zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlegało uchyleniu, gdyż organ odwoławczy, pomimo podniesienia już w zażaleniu zarzutu nieważności postępowania, nie wyjaśnił należycie tego, czy postanowienie organu I instancji zostało wydane przez osobę do tego upoważnioną. Zostało ono bowiem wydane przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy jego Zastępcę. W aktach kontrolowanego przez Sąd postępowania brak jest upoważnienia, z którego wynikałoby umocowanie Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy S. Ż. do orzekania w kwestii odtworzenia akt.

Ponownie rozpatrując sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji z dnia 4 listopada 2014 r. Nr [...]

Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 902/16, uchylił postanowienie Kolegium z dnia 11 lipca 2016 r., [...]

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykonało zalecenia wynikające z wiążącego go wyroku Sądu z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 260/15. a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie w zakresie, w jakim wskazuje się na nieważność postępowania określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd uznał również za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 4 ustawy z 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy kodeks cywilny oraz uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, ze względu na to, iż procedura odtworzenia akt nie oznacza kontynuacji postępowania rozpoznawczego uwłaszczeniowego po wydaniu decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 27 marca 1979 r. Nieuzasadniony okazał się także zarzut wystąpienia podstaw do wznowienia postępowania ze względu na pozbawienie strony, bez jej winy, udziału w postępowaniu oraz zarzut naruszenia art. 79 § 1-2 art. 79 § 2 k.p.a. oraz 295 p.p.s.a.

Sąd uwzględnił jednakże zarzut naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Sąd wskazał, że w piśmie z dnia 11 września 2014 r. A. S. złożył wniosek o dopuszczenie w sprawie dowodu z akt sprawy I Ns 1533/91/P Sądu Rejonowego dla [...], która jak podano w tym piśmie, również dotyczyła przedmiotowego uwłaszczenia. Sąd nie zgodził się z twierdzeniem zawartym w postanowieniu Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 4 listopada 2014 r., że ten wniosek dowodowy nie ma związku ze sprawą o odtworzenie akt, gdyż dołączenie kompletnych akt administracyjnych do akt sprawy sądu powszechnego oznacza, że akta te nie zaginęły, a więc ich odtwarzanie jest bezprzedmiotowe, a ponadto w aktach sądowych mogą znajdować się informacje o pozostawaniu akt administracyjnych w dyspozycji sądu powszechnego w pewnym okresie czasu począwszy od 1991 r., gdy zarejestrowano sprawę sądową oraz ich zwrocie albo udzieleniu innemu podmiotowi, względnie dołączeniu do innej sprawy sądowej.

Sąd zakwestionował również argumentację Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które podzieliło stanowisko organu I instancji co do zasadności odmowy przeprowadzenia powyższego dowodu. Sąd zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie Skarżący twierdził, że akta odtwarzane mogły zostać w całości dołączone do sprawy toczącej się przed sądem powszechnym, bądź że mogą tam znajdować się dokumenty przydatne dla odtworzenia akt postępowania uwłaszczeniowego. Odnosząc się do wskazania Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż akta sprawy I Ns 1533/91/P zostały dołączone do obecnie toczącego się przed Sądem Okręgowym postępowania o sygnaturze II Ca 1566/12, w którym działa również pełnomocnik A. S. i to właśnie Sąd Okręgowy zwrócił się do organu administracyjnego o odtworzenie akt, Sąd wskazał, że ustalenia Kolegium pozbawione są dokładności, a zatem wyciągane na ich podstawie wnioski nie mogą zostać uznane za prawidłowe. Sąd podkreślił, że z odezwy na karcie 2 akt administracyjnych i późniejszej korespondencji wynika, że w sprawie II Ca 1566/12 Sądu Okręgowego, akta pierwszoinstancyjne oznaczono sygn. I Ns 1335/09, a nie I Ns 1533/91/P, natomiast fakt dołączenia tych ostatnich nie został potwierdzony dokumentem urzędowym. Z kolei zastosowanie dyspozycji z art. 81 k.p.a. nie może mieć miejsca w przypadku ewidentnie sprzecznych stanowisk stron ujawnionych w ich pismach.

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Organ wskazał w uzasadnieniu, że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem przepisów art. 292 -294 p.p.s.a. zasadne było stwierdzenie braku możliwości odtworzenia akt sprawy uwłaszczeniowej zakończonej decyzją Naczelnika Miasta i Gminy S. nr [...] z dnia 27 marca 1979 r. a rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu organu I instancji należało uznać za prawidłowe.

Na uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ I instancji podjął działania w celu poszukiwania w archiwach różnych instytucji akt sprawy - w szczególności organ I instancji zwrócił się do Archiwum Narodowego w K., Archiwum Zakładowego [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., Archiwum Zakładowego Urzędu Miasta K. oraz Archiwum [...] Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K.. Instytucje te stwierdziły brak w swoich zasobach akt związanych z przedmiotową sprawą. Zwrócono również uwagę, że organ l instancji wykorzystał też możliwości określone w art. 295 p.p.s.a - wezwał strony postępowania zakończonego decyzją z dnia 27 marca 1979 r. do złożenia wyjaśnień i oświadczeń co do treści materiału dowodowego. W sprawie przeprowadzona została również w dniu 10 września 2014 r. rozprawa administracyjna w której wzięli udział wszyscy uczestnicy tj.. A. S., M. J. i W. J.. Wszyscy uczestnicy stwierdzili, że nie posiadają dokumentów dotyczących decyzji nr [...] z dnia 27 marca 1979 r.

Organ II instancji wskazał, że w aktach sprawy prowadzonej przez Sąd Okręgowy w K., sygn. akt: II Ca 1566/12 nie znajdują się dokumenty przydatne do odtworzenia akt, ponadto to sam Sąd Okręgowy w K. wnioskował o ich odtworzenie. Niezależnie jednak od powyższego, mając na uwadze powyżej przytoczone wskazania Sądu, uwzględniając wnioski stron postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do Sądu Okręgowego w K., Wydział II Cywilny Odwoławczy, o przesłanie akt sprawy sądowej o sygn. I NS [...], celem dokonania ustaleń co do tego, czy w aktach tej sprawy znajdują się dokumenty sprawy administracyjnej, w której wydano decyzję Naczelnika Miasta i Gminy S. nr [...] z dnia 27 marca 1979 r. lub też czy z akt tych wynika, gdzie mogłyby się znajdować.

W piśmie z dnia 15 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w K., II Wydział Cywilny Odwoławczy poinformował, w związku z zawisłą w Sądzie sprawą o zniesienie współwłasności, że akta pierwszoinstancyjne miały sygnaturę I Ns 1335/09, a po przejściu do tut. Sądu II Ca 1566/12. Natomiast sygn. I Ns 1533/91 to sprawa związkowa prawomocnie zakończona oddaleniem wniosku M. J. i W. J. o uwłaszczenie działki nr [...]. Następnie udostępniono również Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu akta sprawy I Ns 1335/09 na okres dwóch tygodni. W wyniku analizy przesłanej przez Sąd dokumentacji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że akta sprawy związkowej nie zawierały dokumentów składających się na akta sprawy administracyjnej zakończonej wyżej wymienioną decyzją uwłaszczeniową, ani również dokumentów pozwalających na odtworzenie tych akt administracyjnych. Z akt tych nie wynikało również gdzie takie dokumenty mogłyby się znajdować.

Mając na uwadze całokształt akt sprawy, w tym również udostępnioną przez Sąd Okręgowy w K. dokumentację, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż w wyniku podjętych w sprawie czynności zarówno przez organ I instancji, jak i organ odwoławczy przeprowadzono kompleksowe postępowanie w celu odtworzenia akt. W ocenie organu II instancji brak jest podstaw do prowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego w celu odtworzenia akt sprawy zakończonej decyzją Naczelnika Miasta i Gminy S. nr [...] z dnia 27 marca 1979 r. Podjęte działania uznać należy za wyczerpujące wszelkie dostępne w chwili obecnej możliwości odtworzenia akt administracyjnych.

W uzasadnieniu zwrócono uwagę, że po przesłaniu akt sprawy związkowej o sygn. I Ns [...] przez Sąd Okręgowy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo doręczonym stronom postępowania pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. poinformowało o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, które zawierały akta udostępnione przez Sąd Okręgowy w K.. Organ II instancji podkreślił, że celem postępowania o odtworzenie akt sprawy nie jest potwierdzenie zasadności rozstrzygnięcia w sprawie uwłaszczeniowej, lecz odtworzenie dokumentów składających się na akta sprawy zakończonej wyżej wymienioną decyzją uwłaszczeniową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało także, że zarówno na etapie postępowania przed organem I instancji, jak i organem odwoławczym, zapewniono udział w sprawie wszystkim uczestnikom jak i ich pełnomocnikom zgodnie z przepisami K.p.a.

Na postanowienie SKO w K. z dnia 16 sierpnia 2017r. do znak [...], skargę złożył A. S. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata W. B., wniósł o jego "uchylenie w całości, przy stwierdzeniu jego nieważności" oraz poprzedzającego go postanowienia wydanego w I instancji przez Zastępcę Burmistrza Miasta i Gminy w S. w dniu 4 listopada 2014r do sygn. [...] i przekazanie sprawy organowi I instancji do jej ponownego rozpoznania, a nadto o zasądzenie od organu Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. S. kosztów postępowania wedle norm przepisanych.

W skardze zarzucono naruszenie:

1. art. 7 i 77 §1 kpa, przez niezastosowanie w nin. sprawie w sposób należyty powyższych przepisów prawnych, a co w szczególności polega na nieprzeprowadzeniu w sprawie dowodu z zawnioskowanych w pkt. l wniosku dowodowego uczestnika A. S. z 11 września 2014 r. akt sprawy I Ns [...] Sądu Rejonowego dla [...] w K..

2. art. 4 ustawy z 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy kodeks cywilny oraz uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U nr 11 póz. 81 z późn. zm.), przez rozpoznanie w przedmiotowym zakresie niniejszej sprawy w II Instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mimo że na mocy tego przepisu prawnego rozpoznawanie sprawy o stwierdzenie nabycia na podstawie tej ustawy własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego oraz o odroczenie terminu zapłaty należności z tytułu nabycia własności tych nieruchomości, przekazuje się Sądom.

3. art. 33 § 1 K.p.a, przez nieuwzględnienie faktów, że za uczestnika-[...] zgłosił się pełnomocnik, który do akt sprawy przedłożył pełnomocnictwo załączone do pisma złożonego w dniu 26 listopada 2013 r., a który to fakt jest podstawą wznowienia postępowania stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.

4. art. 138 § 2 zdanie 2 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a., przez niewzięcie pod uwagę wskazówek zawartych w uzasadnieniu uchylającego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanego pierwotnie w sprawie w dniu 8 maja 2014 r. do sygn. [...] - w którym to nakazał tenże stosowanie w sprawie przy jej powtórnym rozpoznaniu w drodze analogii przepisów działu IX p.p.s.a, dotyczących postępowania w razie zaginięcia lub zniszczenia akt, w szczególności art. 292-297 p.p.s.a.

5. art. 79 § 1 i par. 2 K.p.a. przez niepowiadomienie wnioskodawcy A. S. i jego pełnomocnika o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków z zawiadomieniem na 7 dni przed terminem,

6. art. 295 p.p.s.a. przez brak wezwania stron mimo wskazań w tym zakresie organu II Instancji, do złożenia dokładnych oświadczeń co do treści zaginionych lub zniszczonych pism, jak również brak zaleconego w postępowaniu uchylającym wyjaśnienia pojęcia kompleksowego uwłaszczenia w nin. sprawie.

Wskazano nadto, że postępowanie jest dotknięte nieważnością postępowania określoną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., przez usankcjonowanie przez organ II Instancji tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze faktu że w I instancji zaskarżone postanowienie z dnia 4 listopada 2014 r. wydawał Zastępca Burmistrza [...] i Gminy w S. z upoważnienia Burmistrza, a w aktach sprawy brak było upoważnienia udzielonego przez Burmistrza jego Zastępcy do wydania zaskarżonego postanowienia.

W skardze zawarto wniosek o przeprowadzenie dowodu na rozprawie sądowej z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy I Ns 1533/91/P Sądu Rejonowego dla [...] w K., na okoliczność znajdowania się w nich dokumentów, które pozwalają na odtworzenie przedmiotowych akt sprawy uwłaszczeniowej zakończonej decyzją nr [...] z dnia 27 marca 1979r wydaną przez Naczelnika Miasta i Gminy S..

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium odwoławcze podtrzymało w całości swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 16 sierpnia 2017 r. i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, kończące postępowanie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.

Przypomnieć należy, że poprzednio wydawane w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym postanowienia były uchylane wyrokami tutejszego Sądu: z dnia 30 kwietnia 2015 r. sygn. II SA/Kr [...] oraz z dnia 5 października 2016 r. sygn. II SA/Kr [...].

Stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie".

Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Związanie sądu administracyjnego oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem (por. wyrok NSA z dnia 1 września 2010 r., sygn. II OSK 518/09, LEX nr 746901).

Pojęcie "ocena prawna" w rozumieniu przepisu art. 153 p.p.s.a. oznacza wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Ocena ta może się odnosić zarówno do przepisów prawa materialnego jak i procesowego. Musi ponadto pozostawać w logicznym związku z treścią orzeczenia sądu administracyjnego, w którym została sformułowana (por., wyrok NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. II OSK 1929/09, LEX nr 795206). Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. W przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji zapadłej w wyniku uprzedniego wydania przez sąd wyroku kasacyjnego i wyrażeniu w nim wiążącej oceny prawnej, ponownie rozpoznając sprawę sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku. Podporządkowanie się wytycznym sądu i wyrażonej przezeń ocenie prawnej jest bowiem głównym kryterium poprawności nowowydanej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. II GSK 614/08, LEX nr 528074). Naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu. (tak WSA w Krakowie w wyroku z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. II SA/Kr 1152/15).

W pierwszej kolejności zatem przypomnieć należy, jakie wiążące oceny prawne zawarte zostały w zapadłych poprzednio w niniejszej sprawie wyrokach tutejszego Sądu.

Po pierwsze, już w wyroku sygn. II SA/Kr 260/15 przesądzone zostało, że "dopuszczalne jest prowadzenie przez organy administracji postępowania w przedmiocie odtworzenia akt sprawy dotyczącej odmowy wydania aktu własności ziemi i w tej kwestii niezasadne są zarzuty skargi wskazujące na to, że tego rodzaju sprawa powinna zostać rozpoznana przez sąd powszechny. Niewątpliwie odtworzenie akt postępowania zakończonego wydaniem aktu własności ziemi nie jest sprawą przekazaną sądom przez art. 4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 11, poz. 81 ze zm.). W przepisie tym bowiem wyraźnie mowa jest o przekazaniu sądom rozpoznawania spraw o stwierdzenie własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego, a nie o odtworzenie akt sprawy zakończonej wydaniem aktu własności."

Tym samym całkowicie bezzasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 4 ustawy z 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy kodeks cywilny oraz uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U nr 11 póz. 81 z późn. zm.), przez rozpoznanie w przedmiotowym zakresie niniejszej sprawy w II Instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mimo że na mocy tego przepisu prawnego rozpoznawanie sprawy o stwierdzenie nabycia na podstawie tej ustawy własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego oraz o odroczenie terminu zapłaty należności z tytułu nabycia własności tych nieruchomości, przekazuje się Sądom.

Kwestia ta został już prawomocnie przesądzona i nie podlega dalszej ocenie prawnej w niniejszym postępowaniu.

Po drugie, w obu zapadłych przywołanych wyżej wyrokach przesądzone zostało, że odtworzenie akt administracyjnych powinno mieć miejsce zgodnie z procedurą określoną w dziale IX p.p.s.a., do której to procedury zastosowanie mają także przepisy rozdziału 4 działu II k.p.a.

Z tego też względu nie może zostać uwzględniony zarzut naruszenia art. 138 § 2 zdanie 2 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a., "przez niewzięcie pod uwagę wskazówek zawartych w uzasadnieniu uchylającego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanego pierwotnie w sprawie w dniu 8 maja 2014 r. do sygn. [...] - w którym to nakazał tenże stosowanie w sprawie przy jej powtórnym rozpoznaniu w drodze analogii przepisów działu IX p.p.s.a, dotyczących postępowania w razie zaginięcia lub zniszczenia akt, w szczególności art. 292-297 p.p.s.a." Niezależnie od rozstrzygniętej już prawomocnie kwestii trybu właściwego dla odtwarzani akt administracyjnych, powyższy zarzut – sformułowany przez fachowego pełnomocnika – jest częściowo niezrozumiały.

Po trzecie, w wyroku o sygn. II SA/Kr 902/16 prawomocnie przesądzono, że "Zarzuty skargi nie zasługują zatem na uwzględnienie w zakresie, w jakim wskazuje się na nieważność postępowania określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a." , albowiem "Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykonało zalecenia wynikające z wiążącego go wyroku. W aktach sprawy znalazła się bowiem uwierzytelniona za zgodność z oryginałem kserokopia zarządzenia Nr [...] Burmistrza [...] i Gminy S. z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie upoważnienia Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy S. S. Ż. do wydawania decyzji administracyjnych w indywidulanych sprawach z zakresu administracji publicznej. Takie upoważnienie do wydawania decyzji administracyjnych w indywidulanych sprawach z zakresu administracji publicznej w imieniu Burmistrza Miasta i Gminy S., udzielone na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym rozciąga się na podejmowanie wszelkich czynności w postępowaniach administracyjnych, w tym wydawania postanowień w kwestiach incydentalnych. Na tę okoliczność, że w upoważnieniu jest mowa o wydawaniu decyzji, a nie postanowień, zwróciło uwagę Kolegium, powołując stosowne wyjaśnienia, a zaprezentowane przez organ stanowisko odpowiada ocenie prawnej wyrażonej w prawomocnym wyroku z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 260/15."

Tym samym również zarzut skargi dotyczący nieważności postępowania z przyczyny określonej w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., przez usankcjonowanie przez organ II Instancji tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze faktu że w I instancji zaskarżone postanowienie z dnia 4 listopada 2014 r. wydawał Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy w S. z upoważnienia Burmistrza, a w aktach sprawy brak było upoważnienia udzielonego przez Burmistrza jego Zastępcy do wydania zaskarżonego postanowienia – jest całkowicie nieuzasadniony.

Po czwarte, w wyroku o sygn. II SA/Kr 902/16 Sąd przesądził także, że "nie może również odnieść skutku zarzut skarżącego, który wskazuje na wystąpienia podstaw do wznowienia postepowania z przyczyn podanych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., którą jest pozbawienie strony, bez jej winy, udziału w postepowaniu. Zarówno w skardze, jak i w zażaleniu na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 19 marca 2014 r., znak: [...], zarzucono iż w sprawie nie uwzględniono, że za uczestnika A. S. zgłosił się pełnomocnik adwokat W. B., który przedłożył do akt pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową w dniu 26 listopada 2013 r. W tym zakresie należy zauważyć, że w myśl utrwalonego orzecznictwa zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., może odnieść skutek tylko wówczas, gdy strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. m.in. wyroki NSA z dnia 21 listopada 2014 r., I OSK 1098/13, LEX nr 1658530, oraz z dnia 9 kwietnia 2014 r., I OSK 2572/12, LEX nr 1574646 ).Takich wskazań brak jednakże zarówno w skardze, jak i w zażaleniu rozpoznanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia z dnia 11 lipca 2016r., znak: . [...] Nadto wspomniane w skardze zagadnienie był przedmiotem rozważań już w uzasadnieniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia 8 maja 2014 r., znak: [...], zaś co istotne następnie pełnomocnik skarżącego brał udział w postepowaniu administracyjnym przed organami obu instancji."

W niniejszej sprawie treść zarzutu jest identyczna jak w skardze rozstrzygniętej przywołanym wyrokiem, zatem także zarzut wystąpienia podstawy wznowienia postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. z tego powodu, że nie uwzględniono faktu, że "za uczestnika-A. S. zgłosił się pełnomocnik, który do akt sprawy przedłożył pełnomocnictwo załączone do pisma złożonego w dniu 26 listopada 2013 r." jest całkowicie chybiony.

Podobnie w przywołanym wyroku sygn. IISA/Kr 902/16 Sąd przesądził, że zarzut naruszenia art. 79 § 1 i par. 2 K.p.a. oraz art. 295 p.p.s.a. jest nieuzasadniony ("Podobnie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenie art. 79 § 1-2 art. 79 § 2 k.p.a. oraz 295 p.p.s.a., który jest bezzasadny."), tak więc i te zarzuty skargi nie mogą zostać uwzględnione.

Jedynym powodem uchylenia decyzji organu II Instancji przez WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 5 października 2016 r. sygn. IISA/Kr 902/16 było uwzględnienie zarzutu naruszenia przez organ art. 7 i 77 §1 kpa. Sąd nakazał rozpoznanie wniosków dowodowych stron postępowania i przeprowadzenie dowodów z akt sprawy I Ns 1533/91/P Sądu Rejonowego dla K. – P., na okoliczność ustalenia dostępności całości lub części akt, których odtworzenia domaga się skarżący. Wskazania te zostały przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wypełnione.

Organ zwrócił się pismem z dnia 1 marca 2017 do Sądu Okręgowego w K. z pytaniem czy akta Sądu Okręgowego w K. o sygn. II Ca 1566/12 obejmują akta pierwszoinstancyjne objęte sygnatura I Ns [...]

W piśmie z dnia 15 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w K., II Wydział Cywilny Odwoławczy poinformował, w związku z zawisłą w Sądzie sprawą o zniesienie współwłasności, że akta pierwszoinstancyjne miały sygnaturę I Ns 1335/09, a po przejściu do tut. Sądu II Ca 1566/12. Natomiast sygn. I Ns 1533/91 to sprawa związkowa prawomocnie zakończona oddaleniem wniosku M. J. i W. J. o uwłaszczenie działki nr [...].

Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do Sądu Okręgowego w K. pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. o udostępnienie akt o sygn. INs 1533/91/P, który to Sąd udostępnił akta sprawy na okres dwóch tygodni o czym strony zostały poinformowane, aby mogły zapoznać się z nimi zapoznać. W wyniku analizy przesłanej przez Sąd dokumentacji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że udostępnione akta nie zawierały dokumentów składających się na akta sprawy administracyjnej zakończonej wyżej wymienioną decyzją uwłaszczeniową, ani również dokumentów pozwalających na odtworzenie tych akt administracyjnych. Z akt tych nie wynikało również gdzie takie dokumenty mogłyby się znajdować.

Na kartach 359 – 362 akt administracyjnych znajdują się kopie wykonane przez pełnomocnika skarżącego z akt I Ns 1533/91/P, które uznaje on za istotne dla sprawy, jednakże w żadnym wypadku nie są to dokumenty (kserokopie dokumentów), które umożliwiają odtworzenie akt administracyjnych. Jeden z dokumentów to pismo złożone do akt sprawy sygn. I Ns 1533/91/P, a kolejne to kopie korespondencji, która jeśli nawet dotyczy spornej nieruchomości, to jednak nie ma związku z odtworzeniem akt.

Tym samym prawidłowa jest zaskarżona decyzja, albowiem pomimo przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego w tym również przeprowadzenia dowodów nakazanych przez Sąd w wyroku z dnia 5 października 2016 r. sygn. II SA/Kr 902/16 nie było możliwe odtworzenie akt administracyjnych w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona, po myśli art. 151 p.p.s.a.