Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 853/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 8, art. 11, art. 107 par. 2-5, art. 7, art. 77 par. 1 , art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 71 ust. 1, art. 81 ust. 1 , art. 59 ust. 1, art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: par. 3 ust. 1 pkt 52 lit. b
journal: Dz.U. 2010 nr 213 poz 1397
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy na podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 84 ust. 1, ust. 2, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r., Nr 199, poz.1227 ze zm., zwanej dalej ustawą środowiskową), § 3 ust. 1 pkt. 52 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010r. nr 213, poz. 1397 – dalej rozporządzenie), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013r. poz. 267 – dalej k.p.a.) po rozpatrzeniu wniosku C.. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa instalacji fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą" realizowanego na działkach o numerze ewidencyjnym [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania dla przedsięwzięcia pn. "Budowa instalacji fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą" realizowanego na działkach o numerze ewidencyjnym [...] . na środowisko. W decyzji określono również warunki realizacji w/w przedsięwzięcia i wskazano, że charakterystykę przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja z uwagi na jej rodzaj i skalę nie spowoduje znacznych przekształceń, czy zmian zagospodarowania terenu mogących stwarzać zagrożenie dla środowiska. Po otrzymaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, Wójt odstąpił postanowieniem z dnia [...] od sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że działki na której będzie realizowana inwestycja stanowią grunty orne na których planuje się posadowienie paneli fotowoltaicznych na części działek o nr ewidencyjnych [...] o pow. 1,29 ha i 303/2 o pow. 2.43 ha. Konstrukcja instalacji będzie miała wysokość 3,5 m. Nie planuje się, by eksploatacja farmy fotowoltaicznej wiązała się z naruszeniami standardów jakości środowiska. Teren na którym zaplanowano inwestycję zlokalizowany jest poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie ustawy o ochronie przyrody.

Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniosła M. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odwołaniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania poprzez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego i w konsekwencji wydanie decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Odwołująca wskazała, ze wybudowanie farmy fotowoltaicznej na wskazanym terenie będzie negatywnie oddziaływać zarówno na przyrodę jak i sąsiadujące z terenem planowanej inwestycji nieruchomości oraz spowoduje obniżenie wartości sąsiadujących z farmą nieruchomości. Wskazała, ze na terenie gminy utworzony został Park Krajobrazowy, teren ten należy do obszarów Natura 2000, a budowa negatywnie wpłynie na wody powierzchniowe i podziemne, zmienią się warunki oświetlenia terenów sąsiednich.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji opisano dotychczasowy przebieg postępowania. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że decyzja środowiskowa nie przesądza o realizacji inwestycji na wskazanym terenie. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji, że planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Pogląd ten jest zgodny z opiniami RDOŚ i PPIS. Zaakcentowano, że budowa planowanej elektrowni fotowoltaicznej nie spowoduje zmiany użytkowania przyległych gruntów. Planowana elektrownia nie będzie się wiązała z poborem wody, wytwarzaniem ścieków lub hałasu, emisjami do powietrza. Jej eksploatacja nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych norm pól elektromagnetycznych. Planowana inwestycja zlokalizowana jest poza obszarami chronionymi. Nie przewiduje się negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze. Reasumując, planowana inwestycja nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska. Odnośnie kwestii zacienienia terenu sąsiedniego powodowanego przez kolektory Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że kwestia zacienienia jest regulowana przepisami ustawy prawo budowlane i jego rozporządzeń wykonawczych i na etapie dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę dla planowanego przedsięwzięcia będzie to badane. Organ odwoławczy wskazał również na fakt, że na odcinku wspólnej granicy działki skarżącej i terenu działki inwestycyjnej w bezpośrednim jego sąsiedztwie nie jest planowana lokalizacja przedmiotowej inwestycji, tak więc pozostanie bez żadnego wpływu na teren nieruchomości M. J. Odnośnie zarzutu dotyczącego obniżenia wartości nieruchomości w związku z inwestycją Kolegium wskazało, że w postępowaniu dotyczącym środowiskowych uwarunkowań nie bada się kwestii obniżenia wartości nieruchomości sąsiednich i zarzut ten jest bezzasadny i pozostający bez wpływu na wynik postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję z dnia 16 lipca 2014r. wniosła M. J., domagając się jej uchylenia.

W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 k.p.a poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności to, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko pomimo, iż okoliczności sprawy wskazują na istnienie takiej potrzeby; naruszenie art. 77 § 1 k.p.a poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący w całości materiału dowodowego poprzez przyjęcie bez zlecenia specjalistycznych analiz, że planowana inwestycja, pomimo jej skali, nie będzie negatywnie oddziaływać na otaczające środowisko naturalne i sąsiednie nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji jest art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej, zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), co wynika z treści art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 71 ust. 1 ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Charakter planowanej inwestycji określa zatem konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową. Oznacza to, iż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy.

Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zatem nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Podstawę taką może również stanowić wynikająca z art. 81 ust. 1 ustawy odmowa zgody na realizacje przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Artykuł 63 ust. 1 wskazuje, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu warunków wymienionym w powyższym artykule, przy czym ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie obliguje organ w art. 64 ust. 1 do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia przy uwzględnieniu stanowiska organów opiniujących.

Stosownie zaś do art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania:

1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:

a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji,

b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie,

c) wykorzystywania zasobów naturalnych,

d) emisji i występowania innych uciążliwości,

e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii;

2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:

a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych,

b) obszary wybrzeży,

c) obszary górskie lub leśne,

d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,

e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody,

f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone,

g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,

h) gęstość zaludnienia,

i) obszary przylegające do jezior,

j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej;

3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z:

a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,

b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,

c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej,

d) prawdopodobieństwa oddziaływania,

e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania.

Stosownie do treści ust. 2 powyższego unormowania, postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że będąca jej przedmiotem inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Lokalizacja została wyznaczona na terenach ornych, powierzchnia planowanej inwestycji – jak wynika z przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej przedsięwzięcia - będzie wynosić 0,64 ha, (wielkość działek na której będzie realizowana inwestycja wynosi 3,72 ha). Zgodnie zaś z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. "b" rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. zabudowę przemysłową, w tym zabudowę systemami fotowoltaicznymi, lub magazynową, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a (obszary objęte formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub otuliny form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy), przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia. W konsekwencji nie budzi wątpliwości, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest w przypadku przedmiotowej inwestycji obligatoryjne, lecz zostało uzależnione od stwierdzenia tego obowiązku przez Wójta Gminy przy uwzględnieniu warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy.

W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej). W przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach k.p.a., winno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 powyższej ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia.

Natomiast stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej przeprowadzana ocena, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, musi uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt. 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt. 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt. 3).

Wracając na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że wyspecjalizowany organ, tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. Z uzasadnienia wynika, że RDOŚ przeanalizował kartę informacyjną przedsięwzięcia, a nadto wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że RDOŚ, jak i Wójtowi Gminy , znane były zarzuty (protesty) skarżącej wnoszone na etapie postępowania administracyjnego. Tym niemniej RDOŚ (jak również Wójt Gminy ) ich nie podzielił, gdyż po przeanalizowaniu przesłanek określonych w art.63 ust.1 ustawy środowiskowej stwierdzono, że nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze. Ustalono także, że realizacja przedsięwzięcia nie pociągnie za sobą zagrożeń dla środowiska i nie będzie ono transgranicznie oddziaływać na środowisko. Reasumując RDOŚ stwierdził, że z uwagi na lokalizację, charakter i zakres oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz brak negatywnego wpływu na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt, ich siedlisk i siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w opinii RDOŚ dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Także PPIS wyraził opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko.

Wójt Gminy podzielił powyższe opinie i postanowieniem z dnia [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko i odstąpił od zobowiązania inwestora do opracowania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Jak wskazuje analiza zaskarżonej decyzji Wójta Gminy wymogi określone w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. W szczególności organ dokonał analizy załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia wskazując, iż w jej świetle w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Planowana inwestycja nie wpłynie szkodliwie na środowisko przyrodnicze oraz zdrowie i życie ludzi, zaś wszystkie uciążliwości z nią związane zamykać się będą na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny. W zaskarżonych decyzjach wydanych w obu instancjach wbrew zarzutom skargi w sposób wyczerpujący wyjaśniono, z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Zarzuty podniesione w skardze nie zostały w żaden sposób nawet uprawdopodobnione ekspertyzami opracowanymi na zlecenie skarżącej bądź choćby materiałami powszechnie dostępnymi. W ocenie Sądu aby skutecznie podważyć twierdzenia inwestora, a później także organu należy przedstawić nie tylko niczym nie poparte zarzuty, lecz również argumenty i dowody na ich poparcie. Skarżąca w uzasadnieniu skargi podnosi, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w swojej opinii zawarł wyrażenie że przedmiotowa inwestycja "nie powinna" powodować "efektu lustra wody" co winno wskazywać na brak pewności w tej kwestii. Twierdzenie to zawarte w skardze jest błędne albowiem jak wynika z uzasadnienia postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] na stronie 4 znajduje się stwierdzenie "Panele fotowoltaiczne posadowione będą w szeregach z zachowaniem odstępu od 6 m do 14 m, w związku z czym nie będą tworzyć monolitycznej tafli podobnej do lustra wody".

Odnosząc się do stawianych w skardze zarzutów uchybienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wymogom k.p.a., wyjaśnić należy, że Sąd nie stwierdził naruszenia tych przepisów w stopniu, uzasadniającym uchylenie zaskarżonych decyzji. Ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie przepisów postępowania jest bowiem możliwe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Oznacza to, że naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę uwzględnienia skargi przez Sąd jedynie wówczas, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie budzi również wątpliwości Sądu, że organy I i II instancji z uwzględnieniem wytycznych zawartych w art. 8 i 11 kpa wyjaśniły skarżącej zasadność przesłanek, którymi się kierowały przy wydawaniu decyzji. Uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji, odnoszą się do zasadniczych dla toczącego się postępowania administracyjnego kwestii, i pomimo stosunkowo zwięzłej formy nie pozwalają stwierdzić uchybienia art. 107 § 2-5 kpa, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Nie można również podzielić poglądów skarżącej co do niedostatecznego wyjaśnienia sprawy. Zarzut dowolności wykluczają bowiem – jak ma to miejsce w okolicznościach rozpoznawanej sprawy - ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego, zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.).

Reasumując, rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.