Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 859/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2017 r. w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 lutego 2018 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym 5 marca 2018 r.) P. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 859/17.

We wniosku skarżący wskazał, że wystąpił o wydanie kserokopii protokołu rozprawy niezwłocznie po rozprawie, wraz z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, jednak nie został mu on doręczony. Nadesłany zaś po jego telefonicznej interwencji protokół nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: p.p.s.a. zdanie pierwsze strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

W przedmiotowej sprawie trzydziestodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o uzupełnienie protokołu rozprawy z 8 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 859/17 upływał w dniu 8 stycznia 2018 r. gdyż 7 stycznia 2018 r., tj. dzień, w którym upłynął 30 dzień terminu do złożenia żądania przypadał na niedzielę (art. 83 § 2 p.p.s.a.).

Zdaniem skarżącego przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia mu odpisu wskazanego protokołu rozprawy w dniu 28 lutego 2018 r. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 5 marca 2018 r. o przywrócenie uchybionego terminu wniesiony został w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia.

Zdaniem Sądu powołane uzasadnienie wniosku nie daje podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Wskazać bowiem należy, że art. 103 p.p.s.a. nie wprowadza warunku, iż przesłanką żądania sprostowania lub uzupełnienia protokołu jest otrzymanie jego odpisu na skutek wniesienia żądania jego doręczenia. Co więcej, żądanie sprostowania bądź uzupełnienia protokołu może być złożone ustnie do protokołu lub na piśmie, z tym że pismo powinno odpowiadać wymogom pisma strony (art. 45 i art. 46 p.p.s.a.) (por. wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2007 r. sygn. akt II FSK 911/06, LEX nr 389723 oraz postanowienie NSA z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt I OZ 665/11, LEX nr 898920). Oznacza to, że doręczenie odpisu protokołu rozprawy P. M. w dniu 28 lutego 2018 r. - co wynika z akt - nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 103 p.p.s.a. Okoliczność, że Sąd nie doręczył stronie odpisu protokołu z rozprawy wraz z uzasadnieniem wyroku w terminie trzydziestu dni od dnia rozprawy nie jest żadną okolicznością, która wskazywałaby na to, że stronie skarżącej przysługuje w takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy. Strona mogła bowiem żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu mimo tego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2007 r., sygn. akt II FSK 911/06). Przy czym, co do zasady, można podzielić pogląd strony skarżącej, że aby złożyć wniosek o uzupełnienie protokołu najpierw należy się z nim zapoznać. Jednakże, podkreślić należy, iż z treści wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie wynika, że skarżący nie miał możliwości zapoznania się z aktami sprawy już w chwili zakończenia rozprawy (tj. 8 grudnia 2017 r.), na której został sporządzony przedmiotowy protokół i na której skarżący się stawił. Ponadto przez okres kolejnych 30 dni od dnia sporządzenia protokołu rozprawy z 8 grudnia 2017 r. skarżący mógł zapoznać się z aktami sprawy w czytelni akt Sądu. Skarżący z takiej możliwości w przedmiotowej sprawie nie skorzystał.

Wobec powyższego Sąd uznał, że strona nie uprawdopodobniła, że w okresie do złożenia wniosku o uzupełnienie wskazanego protokołu rozprawy wystąpiły okoliczności uniemożliwiające złożenie wniosku o uzupełnienie ww. protokołu rozprawy, przy czym to na stronie spoczywa obowiązek wykazania, iż nie mogła dokonać czynności w terminie. W rezultacie skarżący nie może podnosić zarzutu, że z protokołem rozprawy zapoznał się dopiero w dacie doręczenia, tj. po zakończeniu terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie tego protokołu.

Z tego względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Ake.