Postanowienie NSA, sygn. akt III OSK 1868/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 13
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt III SAB/Gd 64/22 w sprawie ze skargi G. K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt III SAB/Gd 64/22, odrzucił skargę G. K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie: "orzeczeń tutejszego Sądu, który wydał wyroki skazujące, gdzie zostały skazane kobiety na karę powyżej 10 lat pozbawienia wolności, w latach 2018-2021, wraz z uzasadnieniami". W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że organowi nie można skutecznie postawić zarzutu bezczynności, bowiem wypełnił on swój obowiązek udostępnienia informacji publicznej w terminie wskazanym ustawowo, a skutki zmiany adresu wnioskodawcy nie mogą obciążać organu, skoro nie został on o tym fakcie powiadomiony.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia w dniu 8 lipca 2022 r. wniósł G. K. .

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – zwanej dalej u.d.i.p.) udostępnienie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego z dnia 8 listopada 2021 r. o udostępnienie przez Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku informacji publicznej został złożony do organu w dniu 15 listopada 2021 r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego co do wykazania przez skarżącego szczególnej istotności dla interesu publicznego w żądaniu udostępnienia mu wnioskowanej informacji publicznej Prezes Sądu Okręgowego w Słupsku, wskazując na jej przetworzony charakter, decyzją z dnia 3 stycznia 2022 r. odmówił skarżącemu udostępnienia żądanej informacji. Decyzja ta została zaskarżona i w konsekwencji decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 lutego 2022 r. uchylona w całości, zaś sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku. Wskazana decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wraz z aktami sprawy wpłynęła do Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku w dniu 18 lutego 2022 r. i tę datę należy uznać za początek terminu ustawowego dla organu do udostepnienia informacji publicznej, o którą wnioskował skarżący. Sąd I instancji prawidłowo dokonał analizy, iż w przedmiotowej sprawie niedopuszczalne było złożenie przez skarżącego skargi w dniu 11 marca 2022 r., ponieważ pismem nadanym w dniu 4 marca 2022 r. organ udzielił wnioskodawcy żądanej informacji publicznej. Natomiast odpowiedzialność za fakt, że przedmiotowa odpowiedź nie dotarła do wnioskodawcy obciąża jego samego, ponieważ nie poinformował organu o zmianie adresu, na który powinna być przesłana odpowiedź z udostępnieniem informacji publicznej.

W tym miejscu przytoczyć należy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (uchwała z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, postanowienie z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt II OPP 37/10), zgodnie z którymi skarga na bezczynność organu ma być środkiem prawnym wymuszającym podjęcie działania przez wskazany organ, zatem logicznym jest, że jej wniesienie dopuszczalne jest w czasie, gdy sprawa nie została jeszcze zakończona. Trzeba zatem zgodzić się z WSA w Gdańsku, że nie było podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi skoro była ona niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a.