Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1678/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą, oddalono skargę na postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: par. 55 ust. 1 pkt 4, par. 77 i 79
journal: Dz.U. 1999 nr 43 poz 430
law: Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
article: art. 159 par. 1, art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2013 r. sprawy ze skarg A Sp. z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oraz na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję z dnia 22 sierpnia 2012 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] 2011 r. nr [...], II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. oddala skargę na postanowienie z dnia 21 sierpnia 2012 r. nr [...], IV. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz A Sp. z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w K kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydenta Miasta, działając na podstawie :

- art. 29 ust. 1, 3 i 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.2007.19.115) ;

- § 55 ust. 1 pkt. 4 , § 77 i § 79 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U.43.430) ;

- art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeksu postępowania administracyjnego – decyzją z dnia [...] 2011 roku nr [...] zezwolił skarżącej - A Spółka z ograniczona odpowiedzialnością Spółka komandytowa - na przebudowę zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi publicznej o kategorii powiatowej ul. L w K na działkę nr [...] obr. [...] jedn. ewid. P (zwanej dalej działką [...]) - na czas nieokreślony, na warunkach podanych w tej decyzji. Sposób usytuowania zjazdu przedstawiono na kopii mapy zasadniczej w skali 1 : 500 , stanowiącej załącznik graficzny do przedmiotowej decyzji.

W dniu 13 października 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wyżej wskazanej decyzji , a następnie w tym samym dniu wydało postanowienie nr [...] o wstrzymaniu z urzędu wykonania tej decyzji na podstawie art. 159 § 1 kpa . W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że dokonując wstępnej oceny prawidłowości przedmiotowej decyzji stwierdził, iż zachodzi prawdopodobieństwo , że decyzja ta jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa , co uzasadnia jej wstrzymanie. W ocenie organu , w przedmiotowej sprawie nastąpiła sytuacja , w której występuje rozbieżność pomiędzy treścią sentencji ww. decyzji , a aktualną mapą do celów projektowych z naniesioną i zwymiarowaną lokalizacją planowanego zjazdu.

Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy , Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2012r. nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie podzielając stanowisko organu pierwszej instancji , iż zachodzi prawdopodobieństwo stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] 2011r. zezwalającej na przebudowę zjazdu.

Wcześniej, bo [...] 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] stwierdziło nieważność ww. decyzji z dnia [...] 2011r. zezwalającej na przebudowę zjazdu uznając , że decyzja ta jest obarczona wadą uzasadniającą jej nieważność, ponieważ została wydana z rażącym naruszeniem prawa , a pozostawienie jej w obiegu prawnym – w ocenie organu - może wywołać m.in. skutki w postaci wydania decyzji o pozwoleniu na budowę , która również będzie obciążona wadą. Organ stwierdził , że droga wewnętrzna , do której zlokalizowany jest zjazd objęty projektem budowlanym przebudowy , położona jest nie tylko na działce [...] obr. [...], ale również na działce [...] obr. [...] jedn. ew. P (zwanej dalej działką [...]), która nie stanowi własności inwestora , a który również nie jest jej użytkownikiem . Decyzja zezwalająca na przebudowę zjazdu , zdaniem organu , narusza art. 29 ust. 1 ustawy prawo o drogach publicznych, a nadto narusza interes prawny właścicieli działki [...] , bowiem nie brali oni udziału w postępowaniu o wydanie zezwolenia.

Odnosząc się do argumentacji skarżącej organ stwierdził , że skarżąca posiada prawo przechodu i przejazdu po określonej części działki [...], jednak z tego prawa nie można wywodzić żadnych innych uprawnień , niż wynikające z treści służebności. Skarżąca nie była zatem legitymowana do wystąpienia z wnioskiem i uzyskania zezwolenia na przebudowę tej części zjazdu , która zlokalizowana była na działce [...].

W ocenie organu, decyzja z dnia [...] 2011r. nie może funkcjonować w obrocie prawnym z uwagi na rozbieżności pomiędzy sentencją tej decyzji , a jej załącznikiem graficznym; sentencja odnosi się wyłącznie do działki [...], podczas gdy z załącznika wynika, iż planowany zjazd zlokalizowany jest częściowo na działce [...].

Przedmiotowa decyzja, w ocenie organu, narusza również przepisy proceduralne, gdyż organ nie przeprowadził w sposób prawidłowy postępowania wyjaśniającego , co narusza art. 7 kpa , a w konsekwencji również art. 10 § 1 w zw. z art. 28 kpa , ponieważ w sprawie o wydanie zezwolenia nie ustalono wszystkich stron tego postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło stanowiska skarżącej , że w sytuacji , gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, dopuszczalne jest tylko wznowienia postępowania i okoliczność ta nie może stanowić przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji. W ocenie organu, w ramach konstrukcji instytucji wznowienia postępowania , tylko strona może żądać wznowienia postępowania o wskazaną podstawę. W przypadku stwierdzenia nieważności z powodu "rażącego naruszenia prawa", to organ ustala treść tej klauzuli .

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi przesłanka rażącego naruszenia prawa, a stwierdzone przez organ naruszenia nie mają charakteru oczywistego, gdyż skarżąca jako inwestor wnioskujący o przebudowę zjazdu , nie miała obowiązku wykazywania się tytułem prawnym do nieruchomości, po której prowadzić będzie zjazd. Skarżąca powtórzyła swój zarzut , iż niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu może być podstawą wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji zezwalającej na przebudowę zjazdu , ale nie może być przesłanką stwierdzenia jej nieważności.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia 22 sierpnia 2012r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję tego organu z dnia [...] 2011 roku nr [...] podzielając stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W ocenie organu odwoławczego, z akt sprawy w sposób jednoznaczny wynika, iż planowany do przebudowy zjazd ma charakter zjazdu indywidualnego i usytuowany jest co najmniej na dwóch działkach tj. na działce nr [...] oraz działce nr [...]. Skarżąca wnioskiem objęła wyłącznie przebudowę zjazdu na działce nr [...], pomijając działkę nr [...] , natomiast organ w decyzji zezwolił na przebudowę zjazdu zgodnie z wnioskiem skarżącej jako inwestora, podając warunki przebudowy szerzej, zgodnie z załącznikiem graficzny do decyzji obejmującym obie wskazane wyżej działki. Skoro załącznik graficzny stanowi integralną część decyzji zezwalającej na przebudowę zjazdu, to – w ocenie organu - należy stwierdzić, że decyzja w swym przedmiotowym zakresie jest w sposób wyraźny i oczywisty sprzeczna.

Ponadto w zezwoleniu na przebudowę zjazdu w istocie nie określono jego parametrów technicznych, a załącznik graficzny do decyzji, na którym oznaczono sposób usytuowania zjazdu, także nie zawiera takich danych i jest opisany jako projekt zagospodarowania terenu dla inwestycji "Zespół budynków wielorodzinnych w K przy ul. T dz. nr [...]".

Mając uwadze treść art. 29 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych , zdaniem organu, brak prawidłowego oznaczenia w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 roku zjazdu (jego parametrów technicznych i usytuowania) istniejącego przed przebudową i projektowanego do przebudowy oraz planowanego po przebudowie , stanowi przesłankę uzasadniającą weryfikację powyższej decyzji w trybie stwierdzenia nieważności tj. w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

W ocenie organu , wydane zezwolenie przyznaje właścicielowi działki nr [...], uprawnienia w odniesieniu do działki nr [...] , wobec której przysługuje mu tylko służebność w postaci uprawnienia przechodu i przejazdu po określonej części tej działki. Skutki prawne decyzji zezwalającej na zjazd naruszają interesy prawne właścicieli działki nr [...]. Zdaniem organu odwoławczego, wadliwość decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 zezwalającej na przebudowę zjazdu, ma charakter materialnoprawny i uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia art. 29 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych .

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżąca zarzuciła , że decyzje wydane przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego , zarówno w I , jak i w II instancji, zostały wydane z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 kpa , gdyż w niniejszej sprawie naruszenie prawa nie ma charakteru naruszenia rażącego.

Skarżąca , powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i poglądy większości przedstawicieli doktryny , podniosła , że ugruntowany jest pogląd, iż rażące naruszenie prawa stanowi kwalifikowaną formę takiego naruszenia i naruszenie prawa musi być oczywiste i wyraźne ; można o nim mówić tylko , gdy zestawienie treści rozstrzygnięcia z treścią zastosowanego przepisu wskazuje na ich oczywistą niezgodność .

Zdaniem skarżącej , w przypadku decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 roku, żadna z powyżej wspomnianych przesłanek nie zaszła. Skarżąca dysponuje prawem użytkowania w stosunku do całości powierzchni drogi wewnętrznej, na której zlokalizowany jest planowany do przebudowy zjazd , bowiem jest właścicielem działki [...], a także dysponuje prawem do używania jego części znajdującej się na działce nr [...], na mocy prawa przechodu i przejazdu pasem szerokości 2 metrów wzdłuż zachodniej granicy działki nr [...]. Uprawnienie to jest ujawnione w księgach wieczystych obejmujących obie te działki, mianowicie w księdze wieczystej nr [...] dotyczącej działki [...] oraz w księdze o nr [...], założonej dla działki nr [...]. W ocenie skarżącej , jako użytkownik nieruchomości przyległych do drogi w części, na której zlokalizowany jest zjazd, przysługiwało jej pełne prawo do uzyskania zezwolenia na jego przebudowę.

Zdaniem skarżącej, właściciel nieruchomości władnącej jest jednocześnie użytkownikiem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych ; w zakresie pojęcia "użytkownik" mieści się również osoba, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności przejazdu.

Skarżąca podniosła również , że służebność ustanowiona na sąsiadującej działce służy właśnie do pełniejszej realizacji przysługującego jej uprawnienia , dlatego w niniejszej sprawie , zdaniem skarżącej , nie doszło do naruszenia art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych.

Skarżąca powtórzyła zarzut , iż strona , która bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu nie może być przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji i odmienne stanowisko organu w tej kwestii narusza art. 145 i art. 156 kpa.

Za nieuzasadniony skarżąca uznała zarzut organu , że wniosek wszczynający postepowanie o wydanie zezwolenia obejmował jedynie działkę [...] w sytuacji , gdy planowany zjazd był usytuowany na dwóch działkach tj. [...] i [...]. Skarżąca podniosła, że jej wniosek jako inwestora zawierał aktualną mapę do celów projektowych z naniesioną i zwymiarowaną lokalizacją planowanego zjazdu, która jest tożsama z graficznym załącznikiem do decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011r. i decyzja ta nie jest sprzeczna z wnioskiem wszczynającym przedmiotowe postępowanie.

Ponadto skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja dotycząca stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] 2011r. nie zawiera wszystkich elementów wynikających z art. 107 § 3 kpa i nie wyjaśnia motywów podjętego rozstrzygnięcia , w szczególności nie wskazuje , dlaczego właściciel nieruchomości władnącej nie może być uznany za użytkownika w rozumieniu art. 29 ust.1 ustawy o drogach publicznych oraz dlaczego naruszenia , jakie organ wskazał , zostały uznane łącznie za rażące naruszenie prawa .

W ocenie skarżącej, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem materialnych przepisów ustawy o drogach publicznych, a także przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, mianowicie jego art. 7,art. 10 § 1, art. 77, art. 107, art. 145 oraz art. 148 , a także z naruszeniem norm prawnych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Z kolei w skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia 21 sierpnia 2012r skarżąca zarzuciła naruszenie art. 159 § 1 kpa poprzez wstrzymanie z urzędu decyzji z dnia [...] 2011r. przy braku zaistnienia prawdopodobieństwa, że jest ona dotknięta jedną z wad wskazanych w art. 156 § 1 tejże ustawy.

Skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte w skardze na decyzje dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011r. i stwierdziła, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta, o której wyżej mowa , należało uznać za bezzasadne.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania .

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , należy stwierdzić , że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Okolicznością bezsporną w sprawie jest , że zakwestionowana przez organ decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 roku nr [...] została wydana w wyniku wadliwie przeprowadzonego postępowania . Istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy oceny charakteru tych naruszeń , czy można je kwalifikować jako rażące , a w konsekwencji stwierdzić nieważność ww. decyzji , jak uczynił to organ , czy też naruszenia te nie posiadają takiego charakteru , co zarzuca skarżąca.

Na wstępie należy stwierdzić, że pojęcie "rażącego naruszenia prawa" obejmuje wielorakie stany faktyczne i prawne , przy czym zachodzi ono w przypadku naruszenia przepisu niepozostawiającego wątpliwości co do jego bezpośredniego rozumienia. "Rażące" oznacza więc oczywiste , wyraźne i bezsporne. Naruszenie prawa ma cechę "rażącego" wtedy , gdy czynność postępowania organu lub istota załatwienia sprawy są w swej treści zaprzeczeniem treści obowiązującej regulacji prawnej , działanie organu w toku postępowania lub rozstrzygnięcie sprawy w decyzji w ogóle nie odpowiada nakazom wynikającym z prawa obowiązującego lub też łamie zakazy w nim ustalone ( wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2010r, sygn. akt III SA/Wr 602/10, LEX nr 688481) . Rażące naruszenie prawa , o którym mowa w art. 156 § 1 pkt.2 kpa stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sytuacji , gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa , a więc treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią stosowanego w sprawie przepisu prawa , co wynika z prostego ich zestawienia i nie stanowi konsekwencji błędu w wykładni prawa, a charakter tego naruszenia powoduje , że decyzja taka nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa.

Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako przesłanki uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011r. wskazało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji następujące okoliczności :

- lokalizacja planowanego zjazdu obejmowała dwie działki tj. nr [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna P oraz [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna P, natomiast wnioskiem inwestor objął wyłącznie przebudowę zjazdu na działce [...], pomijając działkę [...];

- organ w decyzji zezwolił na przebudowę zjazdu zgodnie z wnioskiem inwestora , ale podał warunki przebudowy szerzej , co zostało oznaczone na kopii mapy stanowiącej załącznik do decyzji .

W ocenie organu , decyzja w swym przedmiotowym zakresie jest w sposób wyraźny i oczywisty sprzeczna , naruszała interes prawny właścicieli działki [...], którzy niewątpliwie powinni być strona tego postępowania , a pominięcie ich udziału w sprawie stanowi rażące naruszenie przepisów proceduralnych uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji , a nie tylko wznowienie postępowania.

Ponadto jako dodatkową okoliczność uzasadniająca stwierdzenie nieważności ww. decyzji organ wskazał , iż w zezwoleniu na przebudowę nie określono parametrów technicznych planowanego zjazdu.

Zdaniem organu , rażące naruszenie art. 29 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych uzasadniało wyeliminowanie z obrotu prawnego zakwestionowanej decyzji.

Stanowisko organu nie zasługuje na akceptację.

Organ w swych wywodach nie jest konsekwentny w zakresie ustalenia treści żądania skarżącej jako inwestora. Organ zarzucił skarżącej , że wnioskiem objęła tylko jedną działkę tj. [...] , a jednocześnie stwierdza , że decyzja zezwalająca na przebudowę zjazdu została wydana zgodnie z wnioskiem skarżącej obejmującym obie działki tj. [...] i [...]. Podnieść należy, że zarówno wniosek , jak i decyzję z dnia [...] 2011r. należy rozpatrywać łącznie z ich załącznikami stanowiącymi integralną część zarówno wniosku , jak i ww. decyzji. Skoro do wniosku była dołączona mapa z zaznaczonym na niej planowanym zjazdem obejmującym obie działki, to nieuzasadnione jest twierdzenie organu , iż skarżąca jako inwestor pominęła we wniosku sporną działkę [...].

Treść wniosku skarżącej jako inwestora nie jest jednak rozstrzygająca w rozpatrywanej sprawie , oczywistym bowiem jest , że rażące naruszenie prawa może być stwierdzone wyłącznie w odniesieniu do decyzji . Sentencja decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011r. została zredagowana w ten sposób , że zezwolenie na przebudowę zjazdu jest " z drogi publicznej.....na działkę nr [...] obr.[...] jedn. ewid. P ...". . W sentencji przedmiotowej decyzji nie wskazano , po jakich działkach będzie przebiegał planowany zjazd, natomiast w warunkach zezwolenia w pkt. 1 stwierdzono: " sposób usytuowania zjazdu przedstawiono na kopii mapy zasadniczej w skali 1 : 500, stanowiącej załącznik graficzny do niniejszej decyzji". Wbrew twierdzeniom organu , sentencja decyzji nie stoi w oczywistej sprzeczności z treścią załącznika , bo sentencja nie określa sposobu usytuowania zjazdu odsyłając w tym zakresie do mapy stanowiącej załącznik do decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji z dnia [...] 2011r stwierdziło , że " organ I instancji wskutek braku wnikliwej analizy mapy do celów projektowych z naniesioną lokalizacją zjazdu oraz mapy ewidencji gruntów" zasugerował się wnioskiem inwestora i wydał rozstrzygnięcie naruszające przepisy . Zdaniem Sądu , ta okoliczność wyklucza ocenę , że naruszenie prawa w powyższym zakresie ma charakter " rażący". Nie mamy tu bowiem do czynienia z prostym zestawieniem sentencji i załącznika , z którego wynika rozbieżność między nimi , ale jak sam organ stwierdził , tę rozbieżność można stwierdzić po wnikliwej analizie dokumentów.

Zgodzić należy się z organem orzekającym w niniejszej sprawie, że postępowanie w sprawie wydania zezwolenia nie było przeprowadzone prawidłowo , nie było wnikliwe i błędnie oznaczono krąg osób , które powinny brać udział w tym postępowaniu na prawach strony. Jednak i w tym zakresie naruszenie prawa nie miało charakteru " rażącego " , gdyż w sprawie zaistniał spór co do treści art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych w zakresie pojęcia " użytkownika nieruchomości ". Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia " użytkownik". Skarżąca swoje prawo do przebudowy zjazdu usytuowanego na części działki nr [...] wywodzi z prawa służebności przejazdu i przechodu będąc w przekonaniu , że przebudowa zjazdu stanowi realizację tego prawa. Odmiennego zdania jest organ twierdząc, iż ograniczone prawo rzeczowe jakim jest służebność - prawo przejazdu po spornej działce - nie uprawnia skarżącej do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane. A zatem w rozpatrywanej sprawie kwestią sporną jest wykładnia art.29 ust.1 ustawy o drogach publicznych i już z tego względu ewentualne naruszenie tego przepisu nie jest jednoznaczne. Okoliczność ta wyklucza kwalifikację " rażącego" jego naruszenia. Wątpliwości dotyczącego wykładni wskazanego przepisu potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych , które w swoich wyrokach odwołuje się do wykładni tego przepisu , co potwierdza stanowisko , iż przepis ten budzi wątpliwości interpretacyjne ( wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 listopada 2010r, sygn. akt III SA/ Łd 504/10 , http://orzeczenia.nsa.gov.pl) .

Jak wyżej podniesiono , rażące naruszenie prawa nie może być wynikiem błędu w wykładni prawa , jeżeli wydana decyzja może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie.

Jako kolejną przesłankę uzasadniająca stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] 2011r. organ wskazał na brak prawidłowego oznaczenia w zakwestionowanej decyzji miejsca lokalizacji zjazdu i jego parametrów technicznych. Sąd nie podziela tego stanowiska , gdyż miejsce lokalizacji zjazdu zostało oznaczone na mapie stanowiącej załącznik do wniosku oraz do decyzji ; jeżeli organ miał wątpliwości co do prawidłowości danych w tym zakresie wskazanych we wniosku , powinien wezwać skarżącą jako inwestora do sprecyzowania określonych danych . Ponadto należy stwierdzić, że nawet brak precyzyjnych danych w zakresie parametrów technicznych planowanego zjazdu w zakwestionowanej decyzji jakkolwiek stanowi naruszenie art. 29 ust. 3 ustawy o drogach publicznych , nie ma charakteru rażącego. Istotą jest samo zezwolenie na przebudowę zjazdu , a decyzja z dnia [...] 2011r. wskazywała miejsce lokalizacji ,natomiast z załączonej do decyzji mapy wynikały parametry techniczne planowanego zjazdu . Ewentualna wadliwość dokumentów w tym zakresie nie stoi w jawnej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie.

W ocenie Sądu, pominięcie udziału właścicieli działki nr [...] w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji zezwalającej na przebudowę zjazdu może stanowić przesłankę wznowienia postępowania , o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa , o ile strona wystąpi z takim żądaniem. Podnieść należy, że to ustawodawca zadecydował o tym , że postępowanie z tej przyczyny można wznowić , natomiast okoliczność ta nie stanowi podstawy stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w wyniku postępowania , w którym uprawniona strona nie brała udziału.

Uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego w zakresie wyżej opisanym , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy , Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270) – orzekł jak w pkt. I sentencji.

Na podstawie art.152 ww. ustawy Sąd orzekł , że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu , co oznacza , iż nie wywołują one skutków prawnych od chwili wydania wyroku , mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny.

Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy określając ich wysokość na podstawie § 18 ust.1 pkt.1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461).

Sąd oddalił skargę dotyczącą postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia 21 sierpnia 2012r uznając , że w rozpatrywanej sprawie wystąpiło prawdopodobieństwo istnienia wady powodującej nieważność decyzji , co uprawniało organ do wstrzymania wykonania zakwestionowanej decyzji w trybie art. 159 § 1 kpa. Podnieść należy , że do wstrzymania wykonania decyzji nie jest konieczne wykazanie przez organ , iż decyzja jest wadliwa. Wyjaśnienie tej kwestii następuje dopiero w trakcie dalszego postępowania prowadzonego w trybie art.156 § 1 kpa. W związku z powyższym organ wydając postanowienie o wstrzymanie wykonania decyzji nie musi mieć pewności , że decyzja dotknięta jest kwalifikowana wada określona w art.156 § 1 kpa , wystarczy jedynie uzasadnione przypuszczenie wystąpienia takiej wady. Wydanie zaskarżonego postanowienia nie narusza prawa tym bardziej , że w przekonaniu organu , jak wynika z akt sprawy , decyzja z dnia [...] 2011r. była dotknięta wadą nieważności .

W związku z powyższym , Sąd działając na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w III sentencji.