Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 74/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: zobowiązano do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z  art. 14 ust. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Korycka sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2022 r. sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącego z [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. stwierdza, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego kwotę [...](sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

P. G. (tj. Skarżący) [...] kwietnia 2022 r., za pomocą poczty elektronicznej kierowanej na adres [...], wniósł o udostępnienie informacji publicznej prosząc o odpowiedź na następujące pytania, biorąc pod uwagę okres od [...] grudnia 2010 r., z podziałem na poszczególne lata:

1) ile sporządzono miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (mpzp) przyjętych uchwałą Rady M. B. (RMB), licząc ewentualne zmiany obowiązujących planów w całości lub części jako osobne procedury sporządzania mpzp?

2) ile rozpoczęto procedur sporządzania mpzp wszczętych uchwałą RMB?

3) w przypadku różnicy między pkt 1 i 2, proszę o wskazanie tych mpzp i powodów niesfinalizowania sporządzenia poszczególnych mpzp,

4) ile projektów uchwał w sprawie przyjęcia mpzp, sporządzonych przez Miejską Pracownię Urbanistyczną w B. (MPU) zostało przyjętych w formie uchwały przez RMB bez jakiejkolwiek zmiany/różnicy względem projektu uchwały, załączonego mpzp i wszelkich innych załączników (tj. czy radni RMB kiedykolwiek zmienili jakikolwiek element uchwały w sprawie mpzp względem projektu przedłożonego przez MPU)?

5) w przypadku różnicy ilości między pkt 1 i 4, proszę o wskazanie tych mpzp i dokonanych zmian,

6) proszę o wskazanie osób zajmujących stanowisko dyrektora MPU i zastępców dyrektora MPU w podanym okresie, ze wskazaniem dat dziennych.

We wniosku Skarżący poprosił o przesłanie odpowiedzi w formie tekstowej możliwej do zautomatyzowanego odczytywania treści i do przeszukiwania zawartości zgodnie z przepisami o dostępności.

W odpowiedzi [...] maja 2022 r. Skarżący otrzymał e-mail z Urzędu M. B., w którym wskazano, że w odpowiedzi na wniosek w załączonym pliku przesyłane są informacje będące w dyspozycji Urzędu M. B., przekazane przez Miejską Pracownię Urbanistyczną. Jednocześnie wskazano, że w przypadku ewentualnych dodatkowych pytań należy kontaktować się z dysponentem danych tj. Miejską Pracownią Urbanistyczną pod wskazanym adresem e-mail.

Z kolei Skarżący w odpowiedzi (w e-mailu z 4 maja kierowanym do nadawcy e-maila z Urzędu M. B.) zwrócił się o przesłanie odpowiedzi na wniosek z 20 kwietnia w formie określonej w tym wniosku tj. w formie tekstowej możliwej do zautomatyzowango odczytywania treści i do przeszukiwania zawartości. Skarżący zwrócił się także o udzielenie w sposób pełny odpowiedzi na pytanie nr [...].

W odpowiedzi Skarżący otrzymał e-mail z Urzędu M. B. stwierdzający, że Urząd przekazał informacje będące w jego dyspozycji i podkreślający, że w zakresie pytania nr [...] Urząd nie posiada innych danych, niż przekazał.

Wskazano także, że Urząd nie posiada danych, o które wnosi Skarżący "w formie tekstowej możliwej do zautomatyzowanego odczytywania treści i do przeszukiwania zawartości". Urząd jest dysponentem przedmiotowych informacji w formie dokumentu papierowego oraz scanu przekazanego przez Miejską Pracownię Urbanistyczną. Tylko w takiej formie informacje mogą być udostępnione.

P. z [...] maja 2022 r. P. G. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie rozpatrzenia jego wniosku z [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący zarzucił Prezydentowi naruszenie

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej na wniosek,

2) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (zwanej w skrócie "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniona na wniosek, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej,

3) art. 14 u.d.i.p. w zakresie nieudostępnienia informacji w sposób i w formie zgodnych ze złożonym wnioskiem.

Podnosząc powyższe Skarżący wniósł o:

- stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności,

- zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z [...] kwietnia 2022 r. w zakresie nieudostępnionej części informacji publicznej tj. pytania w brzmieniu "wskazania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i dokonanych zmian [przez Radę M. B.]"

- zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z [...] kwietnia 2022 r. w sposób i w formie zgodnych ze złożonym wnioskiem tj. "przesłanie w formie tekstowej możliwej do zautomatyzowanego odczytywania treści i do przeszukiwania zawartości".

Skarżący podniósł, że otrzymał wiadomość e-mail stwierdzającą, że w odpowiedzi przesyłane są dane będące w dyspozycji Urzędu M. B. przekazane przez Miejską Pracownię Urbanistyczną wraz z załącznikiem w postaci zeskanowanego pisma Miejskiej Pracowni Urbanistycznej. Zdaniem Skarżącego odpowiedź zawierała informacje w zakresie pytań 1 – 4 i 6 oraz częściowo 5.

Zdaniem Skarżącego nie do zaakceptowania jest kolejna odpowiedź organu z 4 maja stwierdzająca, że Urząd M. dysponuje jedynie dokumentem papierowym i skanem. Z odpowiedzi tej wynika bowiem, że pomimo pierwotnie udzielonej odpowiedzi pracownik Urzędu M. w imieniu organu jakim jest Prezydent Miasta twierdzi że urząd/organ nie jest dysponentem wnioskowanych danych i odsyła do jednostki budżetowej, podległej Prezydentowi Miasta to jest do Miejskiej Pracowni Urbanistycznej. Ze statutu MPU wynika, że jest to jednostka budżetowa utworzona w celu wykonywania zadań własnych M. B. i zadań organów gminy w zakresie ładu przestrzennego, a nadzór nad nią sprawuje Prezydent Miasta (§ 1 ust. 1 i 2 Statutu MPU).

Zdaniem Skarżącego MPU nie jest organem władz publicznych obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zważywszy dodatkowo na treść art. 11a ustawy o samorządzie gminnym. MPU nie jest bowiem niezależnym podmiotem, który wykonuje zadania publiczne. Z odpowiedzi organu z 4 maja wynika, że organ w istocie zasięgnął informacji MPU w celu realizacji wniosku. Jeśli zaś wtedy to było możliwe, to nie sposób dociec, z jakiej racji organ uznał, że jest to niemożliwe względem kolejnego wniosku.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie.

Prezydent zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie tylko organy władzy publicznej, ale także jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego zobligowane są do udostępnienia informacji publicznej. Miejska Pracownia Urbanistyczna jest taką jednostką. Stąd niezależnie od Prezydenta (organu władzy publicznej) także Miejska Pracownia Urbanistyczna jest zobligowana do udostępnienia informacji publicznej.

Prezydent podniósł, że jedną z podstawowych zasad dostępu do informacji publicznej jest obowiązek udostępnienia informacji publicznych przez podmioty zobowiązane, nawet jeśli same nie wytworzyły tej informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Jeżeli podmiot nie jest w posiadaniu informacji lub posiada ją w ograniczonym zakresie (w części) to odpowiedź udzielona pismem (czynność materialno – techniczna) z podaniem wyjaśnienia, że podmiot nie jest w posiadaniu informacji, względnie nie dysponuje pełną informacją, stanowi udzielenie informacji publicznej.

Mając powyższe na względzie Prezydent w przypadku wniosków o udostępnienie informacji publicznej, jeżeli nie jest dysponentem kompletnej dokumentacji lecz tylko niektórych jej elementów, w celu uniknięcia wprowadzenia w błąd wnioskodawcy oraz ewentualnego narażenia się na zarzut bezczynności, kieruje zapytanie do właściwej miejskiej jednostki organizacyjnej posiadającej kompletną dokumentację z racji realizowanych zadań. Przesłane przez jednostkę wyjaśnienia są następnie przekazywane wnioskodawcy, dając gwarancję, że Prezydent jako organ władzy publicznej wykonał niezbędne czynności, które uchronią go przed zarzutem pozostawania w bezczynności. Działania te pozwalają ponadto na ocenę rzetelności powiadomienia o tym, iż dysponentem informacji źródłowych jest inny podmiot, do którego – w przypadku uznania przez wnioskodawcę, iż przekazane dane są niekompletne – powinien wystosować wniosek o udostępnienie informacji.

Odnośnie zarzutu nieprzekazania informacji w żądanej formie tj. w formie tekstowej możliwej do zautomatyzowanego odczytywania treści i do poszukiwania zawartości Prezydent wskazał, że skoro nie wytworzył żądanej informacji, ale jest w jej posiadaniu wskutek różnego rodzaju okoliczności, zobowiązany jest jedynie do przesłania informacji w wersji przekazanej podmiotowi udostępniającemu przez podmiot wytwarzający. Prezydent informował Skarżącego, że jedyną formą w jakiej posiada objęte wnioskiem informacje i w jakiej mogą być one udostępnione jest forma kopii papierowej lub skan pisma MPU będącej wytwórcą informacji. Dodatkowo Prezydent wskazał, że uchwały Rady M. B. są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu M. B..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek Sąd nie podziela w pełni stanowiska Skarżącego.

Należy na wstępie zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie Skarżący nie kierował wniosku o udostępnienie informacji publicznej wprost do Prezydenta Miasta, ale jedynie na adres e-mail: [...].pl który jest – jak wynika z akt sprawy – obsługiwany przez Urząd M. B.. P. urząd gminy jest jednostką organizacyjną której kierownikiem jest prezydent miasta (art. 33 ust. 3 w zw. z art. 11a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym zwanej w skrócie "u.s.g.") i przy pomocy której wykonuje on swoje zadania (art. 33 ust. 1 w zw. z art. 11a ust. 3 u.s.g.) – zasadne jest przyjęcie w takiej sytuacji, że wniosek o udzielenie informacji publicznej w przedmiotowej sprawie został złożony Prezydentowi Miasta. Prezydent miasta jest organem władzy publicznej tj. wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Słusznie jednak w przedmiotowej sprawie Prezydent wskazuje, że także Miejska Pracownia Urbanistyczna, a dokładnie Dyrektor Miejskiej Pracowni Urbanistycznej - jest podmiotem, który jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, niezależnie od obowiązku ciążącego na Prezydencie. Wynika to z treści art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. zgodnie z którym obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. "Inną jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego" jest utworzona przez ten organ jednostka budżetowa – w przedmiotowej sprawie Miejska Pracownia Urbanistyczna (§ 1 ust. 1 Statutu Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w B., stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Rady M. B. z dnia [...] września 2006 r., dostępny na stronie https://mpubydgoszcz.rbip.mojregion.info/statut-2/). "Podmiotem reprezentującym" tą jednostkę organizacyjną jest zaś Dyrektor Pracowni (§ 5 ust. 1 ww. Statutu).

Z powyższego wynika, że niezasadne jest stanowisko Skarżącego że skoro MPU jest jednostką gminy M. B., służącą wykonywaniu zadań tej gminy i podległą (nadzorowaną) przez Prezydenta Miasta, to tenże Prezydent winien udzielić także tych informacji publicznych, które nie są wprawdzie w jego dyspozycji, ale są w dyspozycji MPU. Jak wynika z powyższego stanowiska Sądu – każdy z tych podmiotów tj. Prezydent oraz Dyrektor MPU powinien niezależnie od siebie udzielać tych informacji publicznych, którymi sam dysponuje.

Inną kwestią w sprawie jest to, że Prezydent poprzez swoje własne działanie (kierowanie zapytania do MPU i uzyskanie od niej odpowiedzi) doprowadził do takiej sytuacji, że nie posiadał pewnych informacji w momencie złożenia wniosku przez Skarżącego (a więc według stanu sprawy z tego momentu nie byłby zobowiązany do ich udzielenia), a uzyskał te informacje przed upływem czasu na udzielenie odpowiedzi na wniosek Skarżącego (stając się w tym momencie zobowiązanym do ich udzielenia). Takie działanie Prezydenta nie narusza prawa, aczkolwiek w tej konkretnej sprawie mogło przyczynić się do błędnego odczytania przez Skarżącego, jakim zasobem informacji dysponuje Prezydent.

Należy podkreślić, że istotny dla oceny bezczynności Prezydenta w przedmiotowej sprawie jest nie tylko zakres przekazanej przez niego Skarżącemu informacji, ale przede wszystkim forma tej informacji w odniesieniu do żądania zgłaszanego przez Skarżącego we wniosku z [...] kwietnia 2022 r. – w kontekście przewidzianych przez ustawodawcę możliwości załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej określa obowiązki organu (podmiotu), do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując, w jaki sposób postępowanie powinno być zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek, jeśli wniosek ten dotyczy informacji publicznej, powinien albo udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) albo w drodze decyzji odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Możliwe jest także umorzenie postępowania w drodze decyzji na zasadzie art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Podmiot, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji, ma obowiązek podjąć jedną z tych form działania w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. tj. zasadniczo w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Brak podjęcia jednej z ww. czynności (adekwatnej do istniejącej sytuacji) w tym terminie oznacza, że organ jest bezczynny.

W szczególności należy zwrócić uwagę, że podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej jest związany wnioskiem żądającego udzielenia informacji – zarówno co do zakresu informacji, jak też co do sposobu i formy udzielenia informacji. Odnośnie udostępnienia informacji w formie zgodnej z wnioskiem wypowiada się art. 14 ust. 1 u.d.i.p. zgodnie z którym udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Ustawodawca przewiduje ponadto, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się.

Z cytowanego przepisu wynika, że w przypadku jeżeli podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie może udzielić informacji w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem – to nie jest wystarczające (jak to uczynił Prezydent) udzielenie wnioskodawcy informacji w takiej formie, w jakiej podmiot zobowiązany ma możliwość to uczynić oraz poinformowanie wnioskodawcy, że inna forma udzielenia informacji nie jest możliwa. Ustawodawca w takim przypadku przewiduje inny sposób postępowania. Mianowicie podmiot zobowiązany musi najpierw zwrócić się do wnioskodawcy z pisemnym powiadomieniem, że nie może udzielić informacji w sposób i w formie wskazanej we wniosku i przyczynach takiego stanu. Jednocześnie podmiot zobowiązany winien wskazać w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona. W tym momencie podmiot zobowiązany do udzielenia informacji musi zaczekać na odpowiedź wnioskodawcy. Wnioskodawca po otrzymaniu pisma podmiotu zobowiązanego może zdecydować się na zmodyfikowanie swojego wniosku odpowiednio do istniejących po stronie podmiotu zobowiązanego możliwości, czego konsekwencją powinno być udzielenie informacji publicznej zgodnie ze zmodyfikowanym wnioskiem. Jeżeli jednak w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złożył zmodyfikowanego wniosku, to ustawodawca nie przewidział zakończenia sprawy w ten sposób, że podmiot zobowiązany ma udostępnić informację publiczną w sposób i w formie odpowiadającym jego możliwościom (pomimo że będzie to niezgodne z wnioskiem) – ale nakazał w tym wypadku umorzenie postępowania o udostępnienie informacji publicznej, co powinno nastąpić w formie decyzji.

W przedmiotowej sprawie Prezydent poinformował wprawdzie wnioskodawcę, że nie ma możliwości udostępnienia informacji w formie przez niego żądanej tj. "w formie tekstowej możliwej do zautomatyzowanego odczytywania treści i do przeszukiwania zawartości", jednakże nie wskazał Skarżącemu jako wnioskodawcy, że może złożyć wniosek o udzielenie informacji publicznej w formie takiej, jaką dysponuje Prezydent z zakreśleniem 14-dniowego terminu na złożenie takiego wniosku. Zamiast tego Prezydent z własnej inicjatywy udzielił Skarżącemu informacji publicznej w formie niezgodnej z wnioskiem. Tym samym pozbawił Skarżącego możliwości wyboru formy udostępnianej informacji, a przede wszystkim – pozbawił Skarżącego możliwości kwestionowania oceny Prezydenta, że nie jest możliwe udostępnienie informacji w wybranej przez wnioskodawcę formie. Taką możliwość Skarżący miałby poprzez złożenie odwołania od wydanej stosownie do art. 14 ust. 2 u.d.i.p. decyzji umarzającej postępowanie o udostępnienie informacji publicznej (por. art. 16 u.d.i.p.). Brak podjęcia przez Prezydenta czynności do których zobowiązuje go ustawodawca w przedmiotowej sytuacji oznacza, że pozostaje on w bezczynności. Bezczynność ta odnosi się do całości wniosku z [...] kwietnia 2022 r., jako że żądanie określonej formy udostępnienia informacji dotyczyło wszystkich żądanych informacji.

Niezależnie od powyższego zasadny jest także zarzut bezczynności w zakresie dotyczącym udzielenia odpowiedzi na pytanie z punktu 5 wniosku Skarżącego. Należy zauważyć, że w tym punkcie Skarżący w istocie żądał udostępnienia dwojakiego rodzaju informacji:

- po pierwsze: wskazania tych mpzp, które zostały uchwalone przez Radę M. ze zmianami względem projektu, który został sporządzony przez Miejską Pracownię Urbanistyczną,

- po drugie: wskazania treści dokonanych zmian.

W tym względzie Skarżący otrzymał jedynie informację o ilości takich przypadków ("W jednym projekcie mpzp wprowadzono korektę"). Tego rodzaju odpowiedź nie jest udostępnieniem informacji publicznej w takim zakresie, w jakim żądał Skarżący. Ponadto należy zwrócić uwagę, że pytanie z punktu 5 jest w istocie pytaniem o przebieg procesu legislacyjnego, który winien być udokumentowany w ramach czynności obsługi kancelaryjnej Rady M. B., którą zapewnia Prezydent. Zgodnie bowiem z § 31 ust. 1 Statutu M. B. (załącznik nr [...] do uchwały Nr [...] Rady M. B. z dnia [...] listopada 2014 r. w sprawie uchwalenia Statutu M. B., t.j.Dz. Urz. Woj. Ku. - Pom z 2021 r. poz. 1993) dokumenty wynikające z wykonywania zadań publicznych przez Radę i Komisje udostępniane są przez komórkę organizacyjną Urzędu obsługującą Radę, natomiast zgodnie z § 5 Regulaminu Rady M. B. (załącznik nr [...] do ww. uchwały RMB) obsługę Rady zapewnia Prezydent przy pomocy wyspecjalizowanej komórki organizacyjnej Urzędu.

Ze względu na powyższe, Sąd stwierdzając bezczynność Prezydenta, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, w skrócie "p.p.s.a.") orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

Oceniając natomiast charakter zaistniałej bezczynności – zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. – Sąd stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Samo przekroczenie terminu załatwienia sprawy nie świadczy o rażącym charakterze opóźnienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych jako rażąco naruszająca prawo jest traktowana bezczynność organu w stanie, w którym bez żadnych wątpliwości i wahań w kontekście okoliczności danej sprawy można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty i rażący, że dane naruszenie cechuje wyraźna sprzeczność z obowiązującym prawem, niezasługująca na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołująca dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r.). Charakter rażący ma więc bezczynność o znamionach "wyjątkowej" (vide: wyrok NSA z dnia 26 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2451/14). W niniejszej sprawie nierozpatrzenie wniosku Skarżącego nie nosi cech rażącego naruszenia prawa – organ bowiem w ustawowym terminie odpowiedział na wniosek Skarżącego, aczkolwiek nie w pełnym zakresie i stosując błędną procedurę odpowiedzi..

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. biorąc pod uwagę wysokość uiszczonego wpisu.