Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 449/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 20 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych

Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisał w rubryce 6 formularza żonę.

Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi mieszkanie o powierzchni 78 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 0,20 ha i inna nieruchomość o powierzchni 0,10 ha. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Swoje miesięczne dochody skarżący oszacował na kwotę ok. 400 zł z drobnych prac dorywczych a dochody żony na kwotę ok. 1600 zł z tytułu umowy o pracę.

Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z drobnych prac dorywczych osiągając ok. 400 zł dochodu. W zimie w zasadzie nie zarabia gdyż nie ma sezonu. Z żoną pozostaje w separacji faktycznej od ok. 10 lat. Skarżący twierdzi, że nie mieszkają razem. Samodzielnie opłaca rachunki za prąd, gaz, wodę i telefon. Pomagają mu dorosłe córki. Nie stać go na uiszczenie wpisu od skargi bo stanowi to dla niego ogromny wydatek, którego nie jest w stanie ponieść. Cały posiadany przez skarżącego majątek należy także do żony na zasadzie wspólności małżeńskiej. Od kilku lat nie płaci podatku od nieruchomości gdyż nie ma z czego.

Do wniosku dołączył kopię karty zgłoszeń oraz decyzji orzekającej o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sadowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, dochody. Oświadczenia te są wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony, które nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób "zamożnych" w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem wypada postrzegać osobę bezrobotną, utrzymującą się drobnych prac dorywczych, zmuszoną korzystać z pomocy dorosłych córek, posiadającą zadłużenie z tytułu nieopłaconego podatku od nieruchomości. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług skromne środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Sprzedaży bądź obciążenia mieszkania gdzie zamieszkuje czy wykazanych nieruchomości trudno zaś wymagać od skarżącego bo nie można tracić z pola widzenia, tej części jego wyjaśnień, gdzie podaje że wykazane składniki objęte są wspólnością majątkową przy czym skarżący pozostaje z żoną od 10 lat w separacji faktycznej. Siłą faktu rozporządzenia tego rodzaju są więc utrudnione. Podobnie jak i możliwość otrzymania od żony pomocy, mimo istniejącego potencjalnie po jej stronie takiego obowiązku prawnego. Mając to wszystko na uwadze można zatem stwierdzić, że aktualnie skarżący nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania i w konsekwencji udzielono mu wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.