Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 911/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 33 ust. 1, art. 79 ust. 1, art. 82
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 6, 7 i 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy", "SKO"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: "k.p.a.") po rozpoznaniu odwołania M. i A. P. oraz J. B. od decyzji Burmistrza Gminy K. (dalej: "organ I instancji", "Burmistrz") z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego (chlewnia) oraz zbiornika na gnojowicę o pojemności 700 m3, szamba spustowego o pojemności 30 m3 wraz z 3 silosami na paszę o pojemności 10 ton każdy i jednocześnie określającej rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r. J. K. wystąpił do organu

I instancji o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego (chlewnia) oraz zbiornika na gnojowicę o pojemności 700 m3, szamba spustowego o pojemności 30 m3 wraz z 3 silosami na paszę o pojemności 10 ton każdy na nieruchomości o nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina K. We wniosku inwestor podał, że planuje budowę chlewni na [...] sztuk loch w cyklu otwartym, a w karcie informacyjnej wskazał także, że na dz. [...] istnieją dwa budynki inwentarskie z przeznaczeniem na hodowlę.

Decyzja z dnia [...] czerwca 2013 r. wydana została przez organ I instancji na podstawie art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 82 i art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.; dalej: "ustawa ooś"), w związku z art. 104 k.p.a. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie budynku inwentarskiego – chlewni, o obsadzie 103,16 DJP oraz zbiornika na gnojowicę

o pojemności 700 m3, szamba spustowego o pojemności 30 m3 wraz z 3 silosami na paszę o pojemności 10 ton każdy. Przedsięwzięcie będzie zrealizowane na części działki o nr ewidencyjnym [...] w miejscowości S., gm. K.. Całkowita powierzchnia działki wynosi [...] ha. Powierzchnia działki objęta inwestycją wraz

z istniejącą zabudową wynosi około [...] m2. Powierzchnia projektowanego budynku inwentarskiego wynosi [...] m2 w skład którego wchodzić będzie sektor loch, porodówka i odchowalnia. Wybudowany zostanie także zbiornik na gnojowicę o pojemności [...] m3 i szambo spustowe o pojemności [...] m3. Planowane przedsięwzięcie zostanie zrealizowane na terenie istniejącego zespołu inwentarskiego przeznaczonego do hodowli trzody chlewnej, na którym znajduje się budynek mieszkalny, budynki gospodarcze, budynek tuczarni i dwa zbiorniki na gnojowicę. Obecnie prowadzona jest hodowla trzody chlewnej o obsadzie 169,06 DJP w cyklu zamkniętym. Po zrealizowaniu planowanej inwestycji na terenie gospodarstwa prowadzona będzie hodowla trzody chlewnej w łącznej obsadzie 272,22 DJP. Liczba zwierząt po realizacji planowanej inwestycji wynosić będzie: prosięta [...] szt., warchlaki [...] szt., tuczniki [...] szt., maciory (loszki) [...] szt., knury [...] szt.

Od decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. odwołanie złożyli M. i A. P. oraz J. B. Pan B. wskazał m.in., iż istniejące chlewnie są uciążliwe, a pobudowane już gnojowniki nie zostały szczelnie przykryte. Podniósł, iż pomimo nowoczesnej technologii z głównego zbiornika gnojownica wyciągana jest do beczkowozu i przewożona do szamba spustowego, a przy takiej technologii narażeni są na potrójny smród od 10 lat. Nadto zauważył, iż w miejscowości tej są jeszcze inne chlewnie, w związku z tym zadał pytanie, czy Burmistrz K. rozważał wszystkie aspekty przedmiotowej lokalizacji i czy taka duża ilość zwierząt wpływa na zagrożenie mikrobiologiczne i spotęgowanie smrodu.

Kolegium utrzymując w mocy decyzję organu I instancji przedstawiło przebieg postępowania w niniejszej sprawie. Wskazało, iż zarówno Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., jak i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska

w W. wyrazili opinię o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określiły zakres raportu zgodny z art. 66 ustawy ooś. Nadto planowane przedsięwzięcie uzyskało pozytywną opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. (dalej: "PPIS"), a także pozytywne uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. (dalej: "RDOŚ"), przy czym organ ten zwracał uwagę na prawidłową kwalifikację przedsięwzięcia z uwagi na liczbę DJP, która wg opracowań raportu wyniesie 272,22 DJP. Kolegium wskazało, iż w sprawie przeprowadzona została rozprawa administracyjna, o której Burmistrz poinformował strony i opinię publiczną. Po zawiadomieniu o zakończonym postępowaniu w dniu [...] listopada 2012 r. wydana została decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla wskazanego wyżej przedsięwzięcia, jednak decyzja ta została uchylona w całości, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Wykonując wytyczne decyzji kasacyjnej, Burmistrz w dniu [...] marca 2013 r. wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku o dane dotyczące obsady trzody chlewnej

w istniejących budynkach i projektowanej chlewni, przedłożenie mapy określającej miejsce realizacji inwestycji wraz z obszarem oddziaływania, przedłożenia wypisu

z rejestru gruntów do działek położonych w zasięgu oddziaływania, dokonać uzupełnienia raportu odnośnie łagodzenia konfliktów społecznych, uciążliwości zapachowej (odorów), a także wskazanie sposobów minimalizacji negatywnego oddziaływania chlewni. Przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. inwestor uzupełnił wniosek w żądanym zakresie.

Następnie organ I instancji w dniu [...] kwietnia 2013 r. ponownie wystąpił do RDOŚ w W. i PPIS w K. o uzgodnienie przedmiotowej inwestycji (informując strony postępowania i opinię publiczną), a organy te ponownie pozytywnie zaopiniowały i uzgodniły warunki realizacji przedsięwzięcia. W dniu [...] maja 2013 r. po raz drugi przeprowadzono również rozprawę administracyjną z udziałem społeczeństwa.

Rozpoznając merytorycznie niniejszą sprawę, Kolegium stwierdziło, brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji, której podstawą wydania były przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. oraz rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213 poz. 1397 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"), a zgromadzony

w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia o łącznej hodowli 272,22 DJP.

Organ odwoławczy podniósł, iż postępowanie w sprawie wszczęte zostało zgodnie z art. 73 ust. 1 cyt. ustawy ooś na wniosek podmiotu planującego przedsięwzięcie, który po wcześniejszych uzupełnieniach spełnia wszystkie wymogi określone art. 74 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy ooś. Zauważył także, iż decyzja

o środowiskowych uwarunkowaniach wydana została w oparciu o przepis art. 82 ustawy ooś tj. po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko, gdyż wielkość hodowli (łączna obsada w gospodarstwie określona została na 272,22 DJP) kwalifikuje inwestycję do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (§ 2 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia), a wówczas sporządzenie raportu jest obligatoryjne.

Kolegium stwierdziło, iż opracowany raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z jego uzupełnieniami spełnia wymogi przepisu art. 66 ustawy ooś

i mógł stanowić podstawę do określenia środowiskowych uwarunkowań dla zamierzonego przedsięwzięcia. Natomiast decyzja z dnia [...] czerwca 2013 r. określa rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, wskazuje na jakiej powierzchni będzie ono realizowane. Nadto określa warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji

i eksploatacji oraz użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony m.in. ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, jak

i formułuje wymagania konieczne do uwzględnienia w decyzji (w projekcie budowlanym). Do decyzji dołączona została także charakterystyka całego przedsięwzięcia w treści której szczegółowo opisano proces technologiczny hodowli trzody chlewnej.

Zważywszy powyższe, Kolegium uznało, iż przedstawiony w raporcie i jego uzupełnieniach cały proces technologiczny hodowli wraz z obliczeniami rozpowszechniania emisji hałasu i zapachów, gospodarki wodno – ściekowej i innych zanieczyszczeń emitowanych do powietrza jest prawidłowy, a rozwiązania przyjęte

w raporcie i jego aneksach zapewnią w stopniu dostatecznym ochronę środowiska i nie będą powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla terenów sąsiednich, w tym na najbliższą zabudowę mieszkaniową, która oddalona jest najbliżej około 78 m, tj. dz. [...] i od strony której raport przewiduje urządzenie pasa zieleni izolacyjnej i który to warunek zawarto w decyzji. Nadto – w ocenie organu odwoławczego – oceniana decyzja spełnia wszystkie wymogi art. 82 ustawy ooś, w którym to przepisie wymieniono, jakie elementy merytorycznego rozstrzygnięcia powinna spełniać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, a także spełnia wymogi przepisów k.p.a., gdyż

w jej uzasadnieniu zawarte zostały szczegółowe ustalenia co do stanu faktycznego sprawy, jak i zawiera prawidłowe elementy uzasadnienia prawnego (art. 107 § 1 k.p.a.).

Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium wskazało m.in., iż sporządzony raport uwzględnia nie tylko wielkość planowanej hodowli, lecz także uwzględnia wielkość już istniejącą, a jego opracowanie dotyczy całej obsady chlewni i zawiera wskazania w zakresie pełnej obsady. Nadto przyjęte w tym raporcie rozwiązania po ich zastosowaniu przyczynią się do poprawy prowadzonej w tym gospodarstwie hodowli. Jednocześnie Kolegium zauważyło, iż w postępowaniu o środowiskowych uwarunkowaniach sumuje się wielkość hodowli istniejącej z projektowaną, ale tylko

w ramach tego samego przedsięwzięcia. Nie można natomiast sumować wszystkich innych przedsięwzięć związanych z hodowlą istniejących w okolicznych miejscowościach.

Kolegium wskazało także, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia stanowi jedynie etap wstępny realizacji inwestycji, a jej wydanie nie gwarantuje, iż inwestor zrealizuje inwestycję, gdyż nie zwalnia go np. od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, która to decyzja uprawnia do rozpoczęcia robót.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się J. B. (dalej: "skarżący"), który pismem z dnia [...] października 2013 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Autor skargi zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2013 r. zarzucił obrazę art. 6, art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia przy wydawaniu decyzji słusznego interesu osoby trzeciej przy ustalaniu warunków w zakresie ochrony środowiska i oparcie decyzji o niepełny materiał dowodowy.

Uzasadniając skarżący podniósł, iż nie może się zgodzić z rozstrzygnięciem Kolegium, gdyż nie uwzględnia ono słusznego interesu osoby trzeciej na tym etapie postępowania, jakim jest ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla zamierzonego przez J. K. przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego (chlewni) wraz z obiektami towarzyszącymi na części działki oznaczonej numerem ewid. [...] położonej w miejscowości S. gm. K. Skarżący wskazał, iż jako właściciel nieruchomości położonej bezpośrednio przy działce na której J. K. zamierza budować nowy budynek chlewni wraz z obiektami towarzyszącymi, co dzień ma do czynienia z olbrzymią uciążliwością, jaką powoduje istniejąca już chlewnia, która eksploatowana jest w sposób niewłaściwy. Ma zatem uzasadnione obawy, że dopuszczenie dalszej rozbudowy na tej działce poprzez budowę nowej chlewni spowoduje, że uciążliwość będzie nie do zniesienia dla bezpośredniego sąsiedztwa. Nadto – w ocenie skarżącego – tak duża hodowla w sąsiedztwie istniejącej zabudowy mieszkaniowej nie jest obojętna dla warunków życia mieszkańców tych działek. Uciążliwości to przede wszystkim odór, jak i zanieczyszczenie wód powierzchniowych i gruntowych (przenawożenie gleby), a przy tak dużej hodowli ogromna ilość odchodów zwierzęcych stanowi zagrożenie mikrobiologiczne.

Zdaniem skarżącego, organy orzekające nie odniosły się w sposób wyczerpujący do sporządzonego raportu, jak i winny również dokonać własnych ustaleń, które dopiero doprowadziłyby do rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o pełny materiał dowodowy.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto zauważyło, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest pierwszą decyzją w procesie inwestycyjnym co oznacza, że określone w jej treści uwarunkowania będą przedmiotem oceny organu udzielającego pozwolenia na budowę, bowiem ta decyzja może stanowić podstawę rozpoczęcia budowy. Zdaniem Kolegium zawarte w treści decyzji wymagania gwarantują ochronę interesów osób trzecich, a uciążliwość przedsięwzięcia na sąsiedzkie tereny związana jest przede wszystkim z odorem. Dlatego też opracowany raport i decyzja wprowadzają odpowiednie reżimy technologiczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego (chlewnia) oraz zbiornika na gnojowicę o pojemności 700 m3, szamba spustowego o pojemności 30 m3 wraz z 3 silosami na paszę o pojemności 10 ton każdy na części nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym [...] w miejscowości S., gm. K. Sąd zauważa, iż wskazane rozstrzygnięcia zostały wydane na skutek decyzji kasacyjnej Kolegium z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] uchylającej w całości decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] listopada 2012 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Podstawę materialnoprawną kontrolowanej decyzji stanowiły przepisy ustawy

z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz. U. 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej: "ustawa ooś").

Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy ooś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1); przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 2).

Stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy ooś, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję

o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;

2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;

4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 zd. 1 ustawy ooś).

W kontrolowanej sprawie, jak ustaliły organy orzekające, planowane przedsięwzięcie polegające na budowie budynku inwentarskiego (chlewnia) oraz zbiornika na gnojowicę o pojemności 700 m3, szamba spustowego o pojemności 30 m3 wraz z 3 silosami na paszę o pojemności 10 ton każdy, ze względu na wielkość hodowli (łączna obsada w gospodarstwie określona została na 272,22 DJP) zostało zaliczone przez ustawodawcę do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Bowiem w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397 ze zm.) chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP – przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza) zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Wówczas przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym sporządzenie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest obligatoryjne.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż dla planowanego przedsięwzięcia raport został opracowany w lipcu 2012 r., a następnie był dwukrotnie uzupełniany (we wrześniu 2012 r. i w kwietniu 2013 r.). Jak trafnie oceniły organy obu instancji odpowiada on wymogom art. 66 ustawy ooś i mógł stanowić podstawę do określenia środowiskowych uwarunkowań dla zamierzonego przedsięwzięcia.

W przekonaniu Sądu, raport ten jest jasny, logiczny i spójny, pozwala nadto zweryfikować tok rozumowania autora raportu. Rozważany raport zawiera m.in. jego podstawę opracowania; cel i zakres raportu; charakterystykę przedsięwzięcia,

w ramach której określono lokalizację przedsięwzięcia; opisy wariantów przedsięwzięcia, w tym uzasadnienie wybranego wariantu; opisy przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko na: stan powietrza atmosferycznego, klimat akustyczny, gospodarkę wodno-ściekową, gospodarkę odpadami, środowisko gruntowo-wodne, obszary chronione, jak i wpływ przedsięwzięcia na ludzi; przewidywane działania mające na celu zapobieganie negatywnych oddziaływań przyrodniczych; oddziaływanie przedsięwzięcia na nieruchomości sąsiednie, jak i streszczenie w języku niespecjalistycznym. Nadto, jak już wskazano, opisany dokument został dwukrotnie uzupełniony w zakresie m.in. ochrony powietrza, ochrony przed hałasem, gospodarki wodno-ściekowej, problematyki związanej z tzw. konfliktami społecznymi, zasięgu oddziaływania i sposobów zapobiegania uciążliwości zapachowej "odorów", jak i sposobów minimalizacji negatywnego oddziaływania chlewni.

Zdaniem Sądu, należy zgodzić się z organem odwoławczym, iż przedstawiony

w raporcie i jego uzupełnieniach cały proces technologiczny hodowli wraz

z obliczeniami rozpowszechniania emisji hałasu i zapachów, gospodarki wodno – ściekowej i innych zanieczyszczeń emitowanych do powietrza jest prawidłowy,

a rozwiązania przyjęte w raporcie i jego aneksach zapewnią w stopniu dostatecznym ochronę środowiska i nie będą powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla terenów sąsiednich, w tym na najbliższą zabudowę mieszkaniową która oddalona jest najbliżej około 78 m, tj. dz. [...] i od strony której raport przewiduje urządzenie pasa zieleni izolacyjnej, co zawarto w decyzji. Nadto przyjęte w tym raporcie rozwiązania po ich zastosowaniu przyczynią się do poprawy prowadzonej w tym gospodarstwie hodowli.

Sąd w składzie orzekającym zauważa, iż raport w ostatecznej wersji został pozytywnie uzgodniony przez RDOŚ w W. na mocy postanowienia z dnia [...] maja 2013 r., w którym organ ten szczegółowo określił warunki, które należy wziąć pod uwagę na etapie realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, wymagania

z zakresu ochrony środowiska, które winny zostać uwzględnione w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś (w projekcie budowlanym). Okolicznością niesporną jest nadto fakt, że warunki realizacji projektowanego przedsięwzięcia zostały w dniu [...] kwietnia 2013 r. pozytywnie zaopiniowane pod kątem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.

Akta administracyjne kontrolowanej sprawy wskazują, że w trakcie kontrolowanego postępowania organ I instancji ponownie w dniu [...] maja 2013 r. przeprowadził rozprawę administracyjną, w której uczestniczyli inwestor, skarżący, zainteresowani mieszkańcy miejscowości S. oraz autorzy raportu, którzy ustosunkowywali się do podnoszonych w trakcie rozprawy zapytań, uwag i zastrzeżeń uczestników rozprawy (por. poz. 55 k. 141 akt adm.).

Sąd zauważa, iż warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia określone przez RDOŚ, a następnie przez PPIS zostały uwzględnione w całości przez organ

I instancji w treści decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, która zawiera wszystkie elementy określone w art. 82 ust. 1 ustawy ooś. Decyzja ta określa bowiem rodzaj

i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji

i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych

i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś (w projekcie budowlanym). Organ I instancji stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie jest zakwalifikowana jako zakład o zwiększonym ryzyku albo o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, jak i nie jest związana z możliwością transgranicznego oddziaływania na środowisko. Burmistrz wskazał także, że przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie należy przeprowadzić oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji na budowę, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś. Załącznikiem do decyzji organu I instancji, zgodne z przepisem art. 84 ust. 2 ustawy ooś, jest charakterystyka całego przedsięwzięcia.

Analizując zarzuty skargi Sąd uznał, iż w świetle zebranego materiału dowodowego i obowiązujących przepisów prawa są one zupełnie nieuzasadnione, wobec czego nie mogły zostać uwzględnione. W świetle wcześniejszych rozważań, za bezzasadne należy uznać zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 6, art. 7, art. 77 k.p.a. polegające na nieuwzględnieniu słusznego interesu osób trzecich przy ustalaniu warunków w zakresie ochrony środowiska i oparciu decyzji o niepełny materiał dowodowy. Według składu orzekającego w toku postępowania administracyjnego organy orzekające podjęły wszelkie możliwe czynności celem dokładnego i rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz wyjaśnienia wszelkich możliwych wątpliwości, jakie pojawiały się na danym etapie postępowania. Sporządzony dla projektowanej inwestycji raport oddziaływania na środowisko został szczegółowo przeanalizowany

i oceniony pod kątem jego wartości dowodowych zarówno przez organy opiniujące, uzgadniające, jak i przez organy obu instancji. Nie bez znaczenia pozostaje nadto okoliczność, że inwestor na wezwanie RDOŚ aż dwukrotnie przedkładał uzupełnienia raportu. Organy obu instancji bacznie czuwały również nad prawidłową realizacją obowiązków związanych z zapewnieniem społeczeństwu możliwości udziału

w prowadzonym postępowaniu środowiskowym (art. 29 i art. 33 ust. 1 w zw. z art. 79 ust. 1 ustawy ooś).

W ocenie Sądu, wobec ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy organy orzekające nie mogły odmówić wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla projektowanego przez J. K. przedsięwzięcia mimo, że wydane w sprawie rozstrzygnięcia nie odpowiadają oczekiwaniom skarżącego.

Odnosząc się w następnej kolejności do kwestii odorowych podnoszonych

w skardze, na uwagę zasługuje fakt, że wprawdzie art. 85 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 ze zm.) przewiduje, że ochrona powietrza polega na zapewnieniu jak najlepszej jego jakości,

w szczególności przez utrzymanie poziomów substancji w powietrzu poniżej dopuszczalnych poziomów lub co najmniej na tych poziomach, zmniejszenie poziomów substancji w powietrzu co najmniej do dopuszczalnych, gdy nie są one dotrzymane oraz zmniejszanie i utrzymanie poziomów substancji w powietrzu poniżej poziomów docelowych albo poziomów celów długoterminowych lub co najmniej na tych poziomach. Sąd zauważa, iż mimo wynikającego z art. 85 ww. ustawy obowiązku ochrony powietrza ustawodawca nie przewidział w polskim porządku prawnym ochrony powietrza przed zapachami, a jedynie przed określonymi substancjami w powietrzu. Zapach, czy też odór jest substancją niemierzalną, zaś jego odczuwanie w każdym przypadku ma charakter subiektywny. Zapachy, pomimo, iż mogą być uciążliwe nie mogą być badane, ponieważ w polskim systemie prawnym nie istnieją normy prawne, które odnosiłyby się do zapachów. W takiej sytuacji za kryterium oceny w tym zakresie przyjmuje się średnioroczne i godzinowe stężenia amoniaku i siarkowodoru, które były przedmiotem rozważań ze strony autora raportu. Nadto Sąd zauważa, iż po uzupełnieniu w raporcie określono w sposób szczegółowy sposoby zapobiegania oddziaływania uciążliwości zapachowych (por. k. [...]-[...] akt adm.).

Reasumując Sąd w składzie orzekającym uznał, iż zarówno zaskarżona decyzja Kolegium oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne zarówno

z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. W toku niniejszego postępowania rozpoznano i szczegółowo przeanalizowano wszelkie możliwe zagrożenia i uciążliwości zamierzonego przedsięwzięcia wobec środowiska i dopiero na tej podstawie określono wpływ planowanej inwestycji na środowisko. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, prawidłowo wskazano warunki likwidacji

i minimalizacji stwierdzonych zagrożeń. Nadto słusznie zauważył organ odwoławczy, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest pierwszą decyzją w procesie inwestycyjnym co oznacza, że określone w jej treści uwarunkowania będą przedmiotem oceny organu udzielającego pozwolenia na budowę, bowiem ta decyzja może stanowić podstawę rozpoczęcia budowy.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.