Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 116/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.) Sędzia del. WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Słupskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Słupskim a Wojewodą Pomorskim o wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Staroście Słupskiemu z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis w wysokości 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 2 października 2017 r. Starosta Słupski działając na podstawie art. 22 § 2 k.p.a. oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej p.p.s.a.) wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Słupskim a Wojewodą Pomorskim poprzez wskazanie Wojewody Pomorskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Szczecinie z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...].

Jak wynika z akt sprawy, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Szczecinie wnioskiem z dnia 21 lipca 2017 r. wystąpił do Wojewody Pomorskiego o wszczęcie postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 205 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1121) tj. o stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego na rybackie korzystanie z wód powierzchniowych do prowadzenia hodowli karpi na obiekcie w Z. - udzielonego [...] Sp. z o.o. w M., decyzją Wojewody Słupskiego z dnia [...] grudnia 1998 r. , znak: [...] oraz o określenie w decyzji stwierdzającej wygaśniecie pozwolenia wodnoprawnego obowiązków niezbędnych do kształtowania zasobów wodnych poprzez zobowiązanie zakładu do usunięcia urządzeń wodnych lub w myśl art. 139 ust.4 ustawy Prawo wodne orzeczenie o niezbędności pozostawienia tych urządzeń i określenie warunków ich funkcjonowania.

Wojewoda Pomorski, działając w trybie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał w dniu 9 sierpnia 2017 r. przedmiotowy wniosek Staroście Słupskiemu, jako, jego zdaniem, organowi właściwemu. Uzasadniając przekazanie wniosku Wojewoda stwierdził, że nie jest on właściwy do jego rozpatrzenia, gdyż decyzja o wygaszeniu o której wydanie wnioskuje RZGW Szczecin nie jest pozwoleniem na szczególne korzystanie z wód do celów rybackich, a pozwoleniem na piętrzenie wód, pobór wód do stawów i na odprowadzenie wód ze stawów, a także na wykonanie stawów karpiowych. Zgodnie z art. 205 ust. 1 ustawy Prawo wodne wojewoda posiada kompetencje do stwierdzenia, w drodze decyzji, wygaśnięcia pozwoleń wodnoprawnych na szczególne korzystanie z wód do celów rybackich, wydanych na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. poz. 230 ze zm.), które wygasły w terminie trzech lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r., tj. od 1 stycznia 2002 r.

Starosta Słupski nie podzielił tego punktu widzenia uznając, iż w stanie faktycznym sprawy, Wojewoda Słupski decyzją z dnia [...] grudnia 1998r. znak: [...] udzielił [...] Sp, z o.o. w M. pozwolenia wodnoprawnego na rybackie korzystanie z wód powierzchniowych do prowadzenia hodowli karpi na obiekcie w Z. Jak wynika z akt sprawy udostępnionych przez Wojewodę Pomorskiego, Wojewoda Słupski bez wątpienia prowadził postępowanie w sprawie rybackiego korzystania z wód, co wynika z zapisów protokołu rozprawy z dnia 15.12.1998 r. i wydanej w sprawie decyzji. Tym samy Starosta Słupski nie jest organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. W zaistniałej sytuacji powstał spór negatywny, w którym każdy z organów uznał się za niewłaściwy do rozpoznania złożonego przez RZGW Szczecin wniosku

W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Pomorski podkreślił, że przedmiotowe pozwolenie udzielone decyzją Wojewody Słupskiego z dnia [...] grudnia 1998 r. jest tylko decyzją, w której orzeczono o zmianie terminu ważności wcześniejszych decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z 1973 r., Wojewody Słupskiego z 1988 r., wydanych dla [...] w C. i [...] w S. Decyzje te stanowią pozwolenia wodnoprawne na pobór wody do stawów rybnych i na odprowadzanie wód ze stawów, na piętrzenie wód w głównym cieku, na wykonanie stawu karpiowego, a także określają max. dopuszczalne poziomy wody w poszczególnych stawach rybnych. Żadna z w/w decyzji, ani też ta, o której wygaszenie wystąpił dyrektor RZGW w Szczecinie, nie posiadają zapisów dotyczących korzystania ze śródlądowych wód powierzchniowych do celów rybackich - wskazania tych wód, określenia obwodu rybackiego, w jaki zostały ujęte zgodnie z odpowiednim zarządzeniem wojewody czy też wskazania połączeń z innymi śródlądowymi wodami powierzchniowymi.

Wojewoda podkreślił, że korzystanie z wód do celów rybackich, zgodnie z art. 124 pkt 7 ustawy Prawo wodne jest zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego; wymaga jednak zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy Prawo wodne zawarcia umowy z dyrektorem rzgw na ich użytkowanie w ramach obwodu rybackiego. Poprzednia ustawa z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230, ze zm.) zawierała wymóg uzyskania pozwolenia na szczególne korzystanie z wód do celów rybackich. W związku z powyższym w ustawie Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. został zawarty przepis w art. 205 ust. 1, że te pozwolenia wodnoprawne wygasają w terminie trzech lat od dnia wejścia w życie ustawy, tj. od dnia 1 stycznia 2002 r., a jednocześnie wojewodom zostały nadane kompetencje do stwierdzenia, w drodze decyzji, wygaśnięcia pozwoleń wodnoprawych na szczególne korzystanie z wód do celów rybackich, wydanych na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r.

W ocenie Wojewody Pomorskiego organami właściwymi do orzekania w sprawach gospodarki wodnej w zakresie piętrzenia wód, wykonania stawów, poboru wody do stawów i na odprowadzanie wód ze stawów są starostowie lub, w określonych przypadkach, marszałek województwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz w art. 22 § 1 i 2 k.p.a.

Starosta Słupski we wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego powołał się na art. 22 § 2 k.p.a., który stanowi że spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny.

Należy jednak podkreślić, że zgodnie z art. 140 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 r. starosta jako organ właściwy do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, wykonuje to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Jako organ właściwy do wydawania pozwoleń wodnoprawnych stosownie do ust. 3 ww. przepisu, jest właściwy też w sprawach stwierdzenia wygaśnięcia, cofnięcia lub ograniczenia tego pozwolenia. Natomiast właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do starostów realizujących zadania z zakresu administracji rządowej, określone w ustawie oraz kompetencje organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego (art. 4 ust. 4 Prawa wodnego z 2001 r.). Dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2015 r., poz. 525 ze zm.), są organami niezespolonej administracji rządowej wykonującymi zadania administracji rządowej w województwie. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 Prawa wodnego z 2001 r., funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do marszałków województw i dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, w sprawach określonych ustawą, pełni Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.

Z powyższego wynika więc, że starosta w tym przypadku, na gruncie Prawa wodnego z 2001 r. w znaczeniu funkcjonalnym jest organem administracji rządowej i nie ma do niego zastosowania art. 17 pkt 1 k.p.a. Oznacza to, że Starostę Słupskiego nie można traktować jako organu jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a., skoro jak już wyżej wskazano starosta jako organ właściwy do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, wykonuje to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

O tym, że przy ustalaniu organu właściwego do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego lub o właściwość, należy brać pod uwagę to, czy organ jednostki samorządu terytorialnego realizuje zadanie z zakresu administracji rządowej, może świadczyć też brzmienie art. 22 § 1 pkt 4 k.p.a. (postanowienia NSA z: 26 sierpnia 2011 r., II OW 52/11, 15 lipca 2011 r., II OW 50/11, 7 kwietnia 2011 r., II OW 107/10, II OW 10/11, 11 marca 2011 r., II OW 106/10, 22 października 2010 r., II OW 52/10).

W związku z powyższym wniosek Starosty Słupskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wojewodą Pomorskim w niniejszej sprawie powinien być skierowany w oparciu o art. 22 § 1 pkt 8 k.p.a. do właściwego ministra.

Rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w niniejszej sprawie nie należy więc do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 15 § 2 oraz art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.