Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 887/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – B. P., pismem z 6 lutego 2016r., nadanym w Urzędzie Pocztowym W. w dniu 12 lutego 2016 r., wniosła bezpośrednio do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia z dnia [...] grudnia 2015. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w dniu 24 lutego 2015r., sygn. III KO/Wa 14/16, przekazał organowi ww. skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.

Zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. doręczono Skarżącej w dniu 14 stycznia 2016 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozpoczął bieg 15 stycznia 2016 r. i upłynął 15 lutego 2016 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 2 P.p.s.a.

Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie i doktrynie poglądem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2184/10).

Skoro zatem skarga wniesiona bezpośrednio do WSA w Warszawie w dniu 24 lutego 2016 r. została przekazana do organu, to za datę wniesienia skargi należy uznać właśnie ten dzień. Oznacza to, że Skarżąca złożyła skargę z uchybieniem 30-dniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Na marginesie konieczna jest wzmianka, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy nie będzie rozpoznawany. Odrzucenie skargi z powyższej przyczyny jest rozstrzygnięciem formalnym kończącym postępowanie przed Sądem I instancji. W tych stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi jest bezprzedmiotowe bowiem skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji gdy postępowanie główne zostało zakończone. Taka sytuacja nie może mieć miejsca.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.