Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 222/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 200a
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 8, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] listopada 2016 roku numer [...]; 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu w Białymstoku na rzecz skarżącej E. K. kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sprawa dotycząca przyznania doktorantce E. K. zwiększonego stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej jest po raz trzeci rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.

Po raz pierwszy wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 858/12 uchylono obie decyzje Rektora UwB z dnia [...] lipca 2012 r. i z dnia [...] sierpnia 2012 r. o nieprzyznaniu przedmiotowego stypendium. Sąd stwierdził naruszenie prawa procesowego polegające na udziale w obradach Komisji Doktoranckiej (opiniującej złożone przez doktorantów wnioski o zwiększenie stypendium) osoby, która sama wnioskowała o przyznanie zwiększonego stypendium. Zdaniem sądu, naruszyło to standardy bezstronności, jako że Komisja może być uznana za quasi - organ i powinny być do procedowania przed nią stosowane standardy bezstronności wynikające z art. 24 § 1 K.p.a.

W wyniku ponownego rozpoznania wniosku E. K. o zwiększenie stypendium z dotacji projakościowej, decyzją z dnia [...] października 2015 r. Rektor powtórnie odmówił zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej. Uzasadniając to rozstrzygnięcie wskazał, że w roku akademickim 2011/2012 do Komisji Doktoranckiej Wydziału Prawa wpłynęło 5 wniosków doktorantów II roku studiów stacjonarnych w zakresie prawa o przyznanie tego stypendium. Każdy z wniosków został szczegółowo oceniony na podstawie zasad ustalonych przez Radę Wydziału Prawa w uchwale nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz zgodnie z wymogami Regulaminu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej w Uniwersytecie w B. wprowadzonego Zarządzeniem nr [...] Rektora UwB z dnia [...] czerwca 2012 r. W wyniku przeprowadzonej oceny Komisja Doktorancka zarekomendowała do przyznania zwiększenia stypendium 3 osoby z najwyższą punktacją (od 44 do 21 punktów). Wnioskodawczyni znalazła się na drugim miejscu listy z łączną punktacją 25. Z uwagi na to, że zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej przysługuje nie więcej niż 30 % najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich (art. 200a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa), a na III roku studiów stacjonarnych doktoranckich 2011/2012 studiowało 5 osób, zwiększone stypendium nie mogło być przyznane więcej niż jednej osobie (30% z 5 osób to 1,5). Przyznano je zatem osobie z najwyższą punktacją – 44, gdyż udzielenie zwiększenia stypendium dwóm osobom byłoby naruszeniem ustawowego limitu 30%.

Od powyższej decyzji z dnia [...] października 2015 r. E. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zarzuciła:

- naruszenie prawa procesowego tj. art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.), poprzez niezastosowanie się do oceny prawnej zawartej w wyroku w sprawie II SA/Bk 858/12 i brak dokonania przez Komisję Doktorancką Wydziału Prawa UwB ponownej oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej złożonych na rok akademicki 2011/2012, która to ponowna ocena powinna się odbyć z wyłączeniem osoby składającej jednocześnie wniosek o przyznanie takiego stypendium i która takie stypendium otrzymała;

- naruszenie prawa procesowego tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez: niewskazanie na jakiej podstawie przyznano punktację wnioskodawczyni i osobie z najwyższą liczbą punktów w sytuacji, gdy Regulamin nie wskazuje szczegółowych kryteriów punktowania osiągnięć;

- niewskazanie na jaką datę ustalono liczbę ogólną doktorantów uprawnionych do otrzymania stypendium z dotacji projakościowej w danym roku akademickim oraz jakich studentów wzięto pod uwagę (czy także korzystających z przerw w odbywaniu studiów doktoranckich, cudzoziemców) – co naruszyło zasadę uwzględniania słusznego interesu stron (art. 7 K.p.a.), zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej (art. 8 K.p.a.), jak i zasadę przekonywania (art. 11 K.p.a.);

- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 200a ust. 1 ustawy oraz § 1 ust. 2 Regulaminu przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji wykluczenie wnioskodawczyni z grupy 30 % najlepszych doktorantów na danym roku.

Wnioskodawczyni złożyła również kilka wniosków dowodowych, w tym: o przedstawienie oficjalnej listy osób odbywających w roku akademickim 2011/2012 studia doktoranckie na kierunku prawo w trybie stacjonarnym na roku III ze wskazaniem daty przyjęcia na III rok studiów; przedłożenie kopii informacji przekazywanych Ministerstwu Nauki i Szkolnictwa Wyższego w roku akademickim 2011/2012 o liczbie doktorantów na kierunku prawo na Wydziale Prawa UwB; przedstawienie informacji o osobach, które w roku akademickim 2011/2012 zostały przeniesione na III rok studiów stacjonarnych; przedstawienie informacji wskazującej, ilu doktorantom studiów stacjonarnych przedłużono - z różnych, wskazanych przez wnioskodawczynię szczegółowo powodów - okres odbywania studiów na trzecim roku studiów w roku akademickim 2011/2012; załączenie wniosków doktorantów o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej studiujących na II, III i IV roku studiów w roku akademickim 2011/2012 zarówno rekomendowanych jak i nierekomendowanych do uzyskania stypendium; przedłożenie informacji Rady Wydziału Prawa UwB wskazującej na przyjęty sposób punktacji wniosków doktorantów o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej ze wskazaniem, czy po podjęciu uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych zasad dokonywania oceny doktorantów drugiego i kolejnych lat studiów ubiegających się o zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na stacjonarnych studiach doktoranckich za rok 2011/2012 i 2012/2013 - podejmowane były kolejne uchwały i o jakiej treści oraz ich załączenie i wliczenie w poczet materiału dowodowego; przedłożenie informacji przewodniczącego Komisji Doktoranckiej wskazującej na przyjęty sposób punktacji wniosków doktorantów o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok 2011/2012.

Wskazała, że powyższe dowody należy przeprowadzić na okoliczność ustalenia liczby uprawnionych do otrzymania stypendium z dotacji projakościowej w roku akademickim 2011/2012 oraz kryteriów, jakimi organ się kierował przyznając punktację za poszczególne osiągnięcia doktoranta. Nadto załączyła fragmenty kilku regulaminów uczelni wyższych wskazujących na sposób zaokrąglania ułamka będącego wynikiem wyliczenia 30 % najlepszych studentów na roku.

Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Rektor UwB utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2015 r. o nieprzyznaniu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej. Rektor wskazał identycznie jak w uzasadnieniu swojej poprzedniej decyzji, że wnioski w tym zakresie złożyło 5 doktorantów, zaś Komisja po dokonaniu oceny wniosków i zgodnie z regułami ustalonymi w Regulaminie i uchwale nr [...] dokonała ich oceny. Według przyznanej punktacji wnioskodawczyni znalazła się na miejscu drugim listy rekomendacyjnej z liczbą 25 punktów. Otrzymała: za publikacje - 5 punktów, konferencje - 10 punktów, staże – 0 punktów, pracę doktorską – 5 punktów, kierowanie projektem - 5 punktów, dydaktykę – 5 punktów. Rektor powtórzył również, że przyznanie wnioskodawczyni zwiększonego stypendium byłoby niezgodne z ustawową zasadą przyznawania tego stypendium nie więcej niż 30 % najlepszych studentów (po przyznaniu go dwóm osobom byłby to wynik 40 % najlepszych studentów). Wskazano, że liczbę doktorantów (5 osób) w roku akademickim 2011/2012 na III roku studiów doktoranckich stacjonarnych na kierunku prawo ustalono na dzień 31 grudnia 2011 r.

Na decyzję Rektora z dnia [...] listopada 2015 r. skargę do sądu administracyjnego wniosła E. K. Zarzuciła:

1. naruszenie prawa procesowego tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez:

a) niewskazanie na jakiej podstawie przyznano punktację wnioskodawczyni i osobie z najwyższą liczbą punktów oraz zaniechanie wskazania czy uwzględniono wszystkie osiągnięcia skarżącej - w sytuacji, gdy Regulamin nie wskazuje szczegółowych kryteriów punktowania osiągnięć;

b) niewskazanie na jaką datę ustalono liczbę ogólną doktorantów uprawnionych do otrzymania stypendium z dotacji projakościowej w danym roku akademickim (od 1 stycznia do 30 września 2012 r.) oraz jakich studentów wzięto pod uwagę (czy także korzystających z przerw w odbywaniu studiów doktoranckich, cudzoziemców) – mimo że jest to istotne do obliczenia 30 % najlepszych studentów;

c) zaniechanie ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie zwiększonego stypendium. Zdaniem skarżącej, identyczność protokołów obydwu posiedzeń Komisji Doktoranckiej (z dnia [...] lipca 2012 r. oraz z dnia [...] października 2015 r.) oraz to, że w dacie posiedzenia w dniu [...] października 2015 r. jeden z członków Komisji miał mieć wykłady dla III roku studiów na kierunku prawo, wskazuje na pozorność powtórnego rozpoznania jej wniosku;

d) pominięcie wniosków dowodowych zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co w konsekwencji naruszyło zasadę uwzględniania słusznego interesu stron (art. 7 K.p.a.), zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej (art. 8 K.p.a.), jak i zasadę przekonywania (art. 11 K.p.a.);

2) naruszenie prawa materialnego tj. art. 200a ustawy oraz § 1 ust. 2 Regulaminu przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji wykluczenie wnioskodawczyni z grupy 30 % najlepszych doktorantów na danym roku.

Wnioskodawczyni złożyła wniosek o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez zobowiązanie organu do przedstawienia: informacji o osobach, które w roku akademickim 2011/2012 zostały przeniesione ze studiów doktoranckich niestacjonarnych na stacjonarne na rok III studiów - ze wskazaniem daty przeniesienia (wydania ostatecznej decyzji o przeniesieniu na studia stacjonarne); informacji wskazującej, ilu doktorantom studiów stacjonarnych przedłużono okres odbywania studiów na trzecim roku studiów w roku akademickim 2011/2012 i z jakich powodów - ze wskazaniem, z czego wynikała przerwa w odbywaniu studiów doktoranckich, a zwłaszcza czy była ona udzielona w związku z korzystaniem z różnego rodzaju prawem przewidzianych urlopów; załączenia wniosków doktorantów o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej studiujących na II, III i IV roku studiów w roku akademickim 2011/2012 zarówno rekomendowanych jak i nierekomendowanych do uzyskania stypendium; przedłożenie informacji Komisji Doktoranckiej wskazującej na przyjęty sposób punktacji wniosków, o ile taki został opracowany. Zdaniem skarżącej, powyższe dowody są konieczne do ustalenia liczby uprawnionych do otrzymania stypendium z dotacji projakościowej w roku akademickim 2011/2012 oraz kryteriów, jakimi organ się kierował przyznając punktację za poszczególne osiągnięcia doktoranta, w tym czy pozostają one w związku z osiągnięciami w pracy badawczej w rozumieniu § 24 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r., a także na okoliczność czy organ zastosował tożsame kryteria w odniesieniu do wszystkich wniosków doktorantów.

W uzasadnieniu skargi E. K. wskazała, że przez ponad dwa lata organ nie podjął działań aby zakończyć sprawę po wydaniu wyroku w sprawie II SA/Bk 858/12. Uczynił to dopiero po jej wezwaniu z dnia [...] października 2015 r. Nadto, jak wywiodła skarżąca, w Regulaminie wskazano wyłącznie maksymalną liczbę punktów możliwych od uzyskania w danej kategorii, natomiast nie wskazano, w jaki sposób przydziela się punkty za poszczególne osiągnięcia (czy publikacje traktowane są po równo, czy uwzględnia się wszystkie staże czy tylko te związane z pracą badawczą itd.). Również, w jej ocenie, uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji w tym zakresie, a w aktach administracyjnych brak jest wniosków doktorantów o zwiększenie stypendium, co podważa wiarygodność dokonanej przez Komisję ponownej ich oceny, w tym także z uwagi na fakt znajdującej się na stronie internetowej uczelni informacji o prowadzeniu w tym czasie zajęć przez jednego z członków Komisji. Skarżąca podniosła, że ani ustawa - Prawo o szkolnictwie wyższym, ani Regulamin nie wskazują zasad, w jaki sposób ma nastąpić ustalenie 30 % najlepszych doktorantów na danym roku, w tym zasad ewentualnego zaokrąglania wyniku 30%, jeśli jest on ułamkowy.

Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2016 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 94/16 WSA w Białymstoku po raz kolejny uchylił obie decyzje Rektora UwB z uwagi na to, że Komisja Doktorancka obradująca w dniu [...] października 2015 r. nie dochowała standardów procesowych, a w konsekwencji wydana w oparciu o jej ustalenia zaskarżona decyzja i decyzja pierwszoinstancyjna zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim Sąd podniósł zastrzeżenia dotyczące składu Komisji Doktoranckiej. A mianowicie podano, że Komisja ta powinna obradować w składzie czteroosobowym. Co prawda Komisja Doktorancka Wydziału Prawa UwB została powołana w takim składzie, jednakże - jak wynika z listy obecności na jej posiedzeniu w dniu 16 października 2015 r., jeden z członków Komisji nie był obecny z uwagi na przebywanie na zwolnieniu lekarskim. Natomiast co do obecności innego członka Komisji tj. prof. dr hab. J. S. istnieją wątpliwości z uwagi na zbieżność terminu posiedzenia Komisji z terminem wykładu prowadzonego przez tego członka. W dalszej kolejności Sąd wywiódł, że z uwagi na lakoniczną treść uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych zasad dokonywania oceny doktorantów drugiego i kolejnych lat studiów ubiegających się o zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na stacjonarnych studiach doktoranckich za rok akademicki 2011/2012 oraz 2012/2013, sposób weryfikacji poszczególnych wniosków powinien wynikać z protokołu posiedzenia Komisji Doktoranckiej. A zatem protokół ten powinien zawierać wskazanie jakie okoliczności różnicowały punktację za poszczególne osiągnięcia naukowe konkretnych doktorantów, które osiągnięcia i dlaczego punktowano wyżej w danej kategorii osiągnięć, a które i dlaczego uznano za mniej istotne. Wyjaśnienie to powinno odnosić się do konkretnych osiągnięć wskazanych we wnioskach. Lektura protokołu posiedzenia Komisji Doktoranckiej z dnia [...] października 2015 r. nie zawiera powyższych elementów. Zdaniem Sądu Komisja nie zachowała podstawowych standardów postępowania administracyjnego, co nadaje podjętym przez Komisję ustaleniom charakter arbitralny i uniemożliwiający kontrolę sądową. Nieprawidłowości i zaniechania pracy Komisji Doktoranckiej przełożyły się na charakter i kształt uzasadnień obydwu decyzji Rektora, które nie spełniają wymagań wynikających z art. 107 § 3 K.p.a. W szczególności z decyzji tych nie wynika, czy Rektor zastosował identyczne kryteria oceny do wszystkich wniosków doktorantów i jakie to były kryteria dla poszczególnych rodzajów osiągnięć oraz jak zaważyły one na przyznaniu konkretnej liczby punktów dla każdego doktoranta, w tym skarżącej, za każde osiągnięcie w danej kategorii. Sąd podniósł przy tym, że Rekomendacja Komisji nie zwalnia Rektora, który działa w tej sprawie jako organ administracji publicznej, od wyczerpującego wyjaśnienia motywów swojej decyzji oraz wskazania materiału dowodowego, w oparciu o który ją podejmuje. Sąd podniósł, że na okoliczność nienależytego wyjaśnienia zaskarżonych rozstrzygnięć, skarżąca zwracała uwagę w trakcie postępowania. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zgłaszała szereg wątpliwości odnośnie zastosowania nieweryfikowalnego sposobu punktacji (np. podniosła wątpliwość co do tego, czy wszystkie publikacje naukowe są traktowane w równy sposób, czy inaczej traktuje się rozdziały w monografiach a inaczej samodzielne artykuły, czy w równy sposób traktuje się wystąpienia na konferencjach międzynarodowych i na konferencjach polskich). We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zgłosiła również wnioski dowodowe. Te jednak – podobnie jak i zastrzeżenia co do sposobu punktacji - Rektor w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zupełnie zignorował. Ustosunkował się wyłącznie do zarzutu braku precyzyjnego ustalenia zasad określenia 30% doktorantów uprawnionych do uzyskania zwiększenia stypendium, jak też wskazał, że liczbę studentów uwzględnianą dla wyliczenia wartości 30 % ustalono na dzień 31 grudnia 2011 r. Tymczasem wyjaśnienie tych kwestii powinno być szersze, zwłaszcza że wnioski dowodowe skarżącej (z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) dotyczyły także sposobu ustalenia liczby studentów na III roku studiów oraz daty, na którą to ustalenie podjęto (wskazała okres 1 stycznia – 30 września 2012 r.). Rektor nie powinien był bezkrytycznie przyjąć ustaleń Komisji Doktoranckiej w zakresie przyjętej sumarycznej punktacji poszczególnych wniosków, jak i nie powinien był zignorować wniosków dowodowych skarżącej, ale nawet jeśli uznał je za bezpodstawne, powinien wyjaśnić stronie swój tok rozumowania ze wskazaniem dlaczego ocenia zgłaszane dowody jako nieużyteczne dla załatwienia sprawy. To jednak z naruszeniem prawa nie nastąpiło, co nie pozwala przyjąć ustalonego przez organ stanu faktycznego za niebudzący wątpliwości i wiarygodny, zaś podjętego rozstrzygnięcia za nienaruszające prawo. Zarzucane uchybienia nie mogą być uznane za mało istotne z punktu widzenia wpływu na wynik sprawy, bowiem to właśnie sposób punktowania doktorantów, nieznajdujący odzwierciedlenia ani w protokole Komisji, ani w uzasadnieniu decyzji Rektora, zadecydował o przyznaniu konkretnej osobie zwiększenia stypendium doktoranckiego. Końcowo Sąd stwierdził, że konsekwencją stwierdzonych naruszeń prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik postępowania skutkowało niemożnością ustosunkowania się przez Sąd do zarzutów naruszenia prawa materialnego. Zdaniem Sądu podnoszona przez pełnomocnika organu okoliczność obronienia przez skarżącą rozprawy doktorskiej oraz nieposiadanie środków na stypendia doktoranckie nie zwalnia organu z obowiązku załatwienia wniosku skarżącej o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego. Sąd podniósł, że wskutek uchylenia zaskarżonych w sprawie niniejszej decyzji wniosek skarżącej o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012 nadal pozostaje nierozpoznany. Tymczasem został zgłoszony w okresie, gdy skarżąca pozostawała podmiotem uprawnionym do jego zgłoszenia oraz dotyczył okresu, na który ten wniosek mogła zgłosić.

Na skutek wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r. Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa w dniu [...] września 2016 r. ponownie rozpatrzyła wniosek E. K. Z protokołu posiedzenia Komisji wynika, że Komisja przy ocenie wniosku brała pod uwagę kryteria ustalone przez Radę Wydziału w dniu [...] czerwca 2012 r. Następnie w protokole zawarto sformułowanie, że uwzględniając ww. kryteria dokonano ponownej oceny wniosku skarżącej w kontekście pozostałych wniosków ówczesnych doktorantów. I tak z protokołu wynika, że:

1.w zakresie przedstawionych publikacji:

Doktorantka – E. K. wskazała we wniosku na 8 publikacji naukowych (6 polskojęzycznych oraz 2 obcojęzyczne). Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa w ramach oceny wniosku przyznała punkty za 2 publikacje naukowe przedstawione przez doktorantkę, tj. za publikacje naukowe pt. "[...]" oraz "[...]". Wskazane publikacje naukowe zostały wydrukowane we wskazanych periodykach w odpowiednim okresie 2011 r. Zgodnie z powyższym zostały spełnione, zgodnie z Regulaminem, dwie przesłanki pozwalające zaliczyć wskazane publikacje naukowe do oceny wniosku doktorantki, tj. opublikowanie (czyli wydrukowanie) artykułu naukowego oraz termin jego opublikowania w ramach czasowych oceny wniosku doktoranta, a więc w okresie od 1 października 2010 r. - do 30 września 2011 r. Z kolei dla 6 pozostałych publikacji naukowych wskazanych przez doktorantkę Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa nie przyznała punktów z uwagi na niespełnienie ww. dwóch przesłanek pozwalających zaliczyć przedmiotowe publikacje naukowe do oceny wniosku doktorantki, tj. wydrukowanie artykułu naukowego, ale poza ramami czasowymi oceny wniosku (przed 1 października 2010 r. - lub po 30 września 2011 r.), jak w przypadku artykułu pt. "[...]", który został opublikowany dopiero jesienią 2011 r., albo też wskazanie przez doktorantkę na 5 artykułów naukowych, które zostały dopiero "w roku akademickim. 2011/2012 przyjęte do druku" (tj. nie tylko nie zostały wydrukowane, ale też nie zostały wydrukowane nawet w czasie, który może być brany pod uwagę przy ocenie wniosku doktorantki).

Mając na względzie powyższe Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa przyznała w zakresie przedstawionych przez doktorantkę publikacji - 5 pkt. Odnośnie tego kryterium Komisja zwróciła uwagę na osiągnięcia innej doktorantki – D. J., która została rekomendowana jako jedyna na III wówczas roku stacjonarnych studiów doktoranckich do uzyskania podwyższenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012. Odnośnie tej doktorantki podano, że przedstawiła ona we wniosku 3 artykuły naukowe (1 polskojęzyczny oraz 2 obcojęzyczne), które zostały wydrukowane we wskazanych periodykach odpowiednio we wskazanym wyżej przedziale czasowym okresu 2010/2012r. Zgodnie z powyższym, zostały spełnione, zgodnie z Regulaminem, dwie przesłanki pozwalające zaliczyć wskazane publikacje naukowe do oceny wniosku doktorantki, tj. wydrukowanie artykułu naukowego oraz jego publikacja (ukazanie się) w ramach czasowych oceny wniosku doktoranta, a więc w okresie od 1 października 2010 r. - do 30 września 2011 r. Na uwagę zasługuje również fakt, że pod redakcją naukową tej doktorantki ukazała się monografia pokonferencyjna pt. "[...]". Powyższe zostało zauważone i docenione przez Doktorancką Komisję Stypendialną Wydziału Prawa, która oceniła dorobek przedstawiony przez doktorantkę na 15 pkt w ramach omawianego kryterium oceny.

2. w zakresie udziału w konferencjach z wygłoszonym referatem lub plakatem dotyczącym tematyki pracy badawczej:

Doktorantka – E. K. wskazała we wniosku na udział w 4 konferencjach (2 międzynarodowych oraz 2 krajowych) z wygłoszonym referatem lub plakatem dotyczącym tematyki pracy badawczej. Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa w ramach oceny wniosku przyznała punkty za udział w 3 konferencjach, które odbyły się oraz na których został wygłoszony referat doktorantki w okresie od 1 października 2010 r. - do 30 września 2011 r. Powyższe pozostaje w zgodzie z Regulaminem, gdzie przesłanką pozwalającą zaliczyć wygłoszone referaty na konferencjach naukowych do oceny wniosku doktorantki jest wygłoszenie przedmiotowych referatów w okresie branym pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku, tj. w okresie od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. Z kolei dla 1 udziału doktorantki w konferencji z wygłoszonym referatem dotyczącym pracy badawczej nie zostały przyznane punkty z uwagi na niespełnienie przesłanki pozwalającej zaliczyć przedmiotowe wystąpienie na konferencji do kryteriów oceny wniosku doktorantki, tj. wygłoszenie referatu na konferencji, ale poza ramami czasowymi oceny wniosku (przed 1 października 2010 r. - lub po 30 września 2011 r.), jak w przypadku konferencji pt. "Współczesne tendencje w dziedzinie zabezpieczenia wierzytelności", która to konferencja odbyła się dopiero 1 marca 2012 r. Mając na względzie powyższe Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa przyznała w zakresie przedstawionych przez doktorantkę udziałów w konferencjach z wygłoszonym referatem dotyczącym tematyki pracy badawczej - 10 pkt. Dla porównania wskazano, że doktorantka – D. J. przedstawiła we wniosku udział oraz wygłoszenie referatu w 1 konferencji międzynarodowej oraz 2 seminariach międzynarodowych. W tym przypadku Komisja Doktorancka Wydziału Prawa dokonała rozróżnienia wystąpienia doktorantki podczas konferencji międzynarodowej oraz wystąpienia podczas seminariów międzynarodowych. Powyższe znalazło odzwierciedlenie w zakresie przyznanych doktorantce punktów - 8 pkt.

3. w zakresie odbytych staży związanych z tematyką pracy badawczej doktoranta:

Doktorantka – E. K. nie wskazała we wniosku na żaden odbyty staż związany z tematyką jej pracy badawczej. Mając na względzie powyższe Komisja Doktorancka Wydziału Prawa przyznała w zakresie przedstawionych przez doktorantkę odbytych staży - 0 pkt. Komisja w tym miejscu zwróciła uwagę na staże badawcze odbyte przez doktorantkę – D. J., która w złożonym wniosku wskazała aż na 2 odbyte staże. Pierwszy w okresie od września 2011 r. na stanowisku asystenta sędziego w WSA w Białymstoku (praktyka ściśle związana z tematem rozprawy doktorskiej - "[...]"). Powyższy staż obejmował dodatkowo udział doktorantki w szkoleniu asystentów i sędziów organizowanym przy NSA w Warszawie (zakres tematyczny szkoleń obejmował również problematykę dotyczącą przedmiotu rozprawy doktorskiej - ponad 200 h). Doktorantka wskazała również na odbycie stażu w okresie od stycznia 2011 r. do sierpnia 2011 r. w zakresie staży problemowych w ramach projektu "Naukowy Akcelator Przedsiębiorczości". Mając na względzie powyższe Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa przyznała w zakresie przedstawionych przez doktorantkę publikacji - 5 pkt.

4. w zakresie postępów w pracy doktorskiej / wszczęcie przewodu doktorskiego

Doktorantka – E. K. wskazała we wniosku na ukończenie w roku akademickim 2010/2011 pierwszego, tj. historyczno - porównawczego rozdziału pracy doktorskiej oraz wskazała na rozpoczęcie prac nad rozdziałami poświęconymi rozważaniom dogmatyczno-prawnym i prawno-porównawczym. Wskazane przez doktorantkę ukończenie części historycznej dysertacji doktorskiej w roku akademickim 2011/2012 nie zostało ocenione przez Doktorancką Komisję Stypendialną Wydziału Prawa z uwagi na wskazanie osiągnięć poza ramami czasowymi oceny wniosku, tj. po 30 września 2011 r. Doktorantka wskazała co prawda w następnym punkcie oceny wniosku (tj. kierowanie projektem naukowo badawczym w ramach NCBiR lub NCN) na grant (BMN 520), który w całości przeznaczyła na tłumaczenia, ale nie wskazała przy tym na okres realizacji wskazanego wyżej grantu (co jest elementem obligatoryjnym). W związku z powyższym Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa przyznała 5 pkt. Dla porównania wskazano, że doktorantka – D. J., w złożonym wniosku wskazała na opracowanie szczegółowego planu rozprawy doktorskiej, sformułowanie problemu badawczego oraz hipotez rozprawy. Doktorantka wskazała również na rozpoczęcie prowadzenia badań źródłowych związanych z tematyką rozprawy. Dodatkowo doktorantka wskazała w następnym punkcie oceny wniosku, (tj. kierowanie projektem naukowo badawczym w ramach NCBiR lub NCN) na kierowanie małym grantem dla młodych naukowców -"[...]" (nr 529/BMN). Podkreślono, że okres realizacji wyżej wskazanego grantu mieści się w ramach czasowych oceny przedmiotowego wniosku. Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa w zgodzie z powyższym dokonała rozróżnienia w ilości punktów przyznanych dla doktorantek w zakresie postępów w pracy doktorskiej rozpatrując wykazane osiągnięcia w przedmiotowym kryterium oceny przez pryzmat oceny również i punktu następnego rozpatrywania wniosku, tj. kierowanie projektem naukowo badawczym w ramach NCBiR lub NCN. Status kierownika małego grantu dla młodych naukowców pozwala przyjąć, że doktorantka – D. J. wykazała się wykraczającym poza normę zaawansowaniem w zakresie postępów nad przygotowaniem przyszłej rozprawy doktorskiej. Doktorantka wskazała również na okres realizacji niniejszego grantu, który to okres odpowiadał okresowi, który należy wziąć pod uwagę przy ocenie wniosku, tj. od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. Z kolei doktorantka – E. K. wskazała co prawda na otrzymany grant, ale nie wykazała czy jest już w trakcie jego realizacji czy też zakończyła już jego realizację, a czego wskazanie jest obligatoryjnym elementem przy składaniu wniosku stypendialnego. W związku z powyższym Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa dokonała rozróżnienia w ilości punktów przyznanych dla doktorantek w ocenianych zakresach, gdzie E. K. uzyskała 5 pkt, a D. J. 10 pkt w zakresie kierowania projektem naukowo - badawczym w ramach NCBiR lub NCN.

5. w zakresie kierowania projektem naukowo - badawczym w ramach NCBiR lub NCN:

Zakres oceny powyższego punktu został rozpoznany łącznie dla obu doktorantek z pkt 4 oceny wniosku - w zakresie postępów w pracy doktorskiej / otwarcia przewodu doktorskiego.

6. w zakresie osiągnięć w pracy dydaktycznej:

Doktorantka – E. K. wskazała we wniosku na osiągnięcia w pracy dydaktycznej w roku akademickim 2010/2011, które Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa uznała i oceniła na 5 pkt. Powyższe pozostaje w zgodzie z Regulaminem, gdzie przesłanką pozwalające zaliczyć osiągnięcia w pracy dydaktycznej do oceny wniosku doktorantki jest wykazanie tych osiągnięć w okresie branym pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku, tj. w okresie od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. Z kolei Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa nie przyznała doktorantce punktów za osiągnięcia w pracy dydaktycznej wykazane we wniosku za rok akademicki 2011/2012, gdzie doktorantka była ponadto zatrudniona na 1/2 etatu. Przesłanką niepozwalającą zaliczyć osiągnięć w pracy dydaktycznej za rok akademicki 2011/2012 do oceny wniosku jest wykazanie tych osiągnięć w okresie nie branym pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku, tj. w okresie po 30 września 2011 r. Ponadto wskazano, że zgodnie z Regulaminem, Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa nie bierze przy ocenie wniosków stypendialnych pod uwagę godzin dydaktycznych, które zostały wypracowane w ramach zatrudnienia bądź też umowy zlecenia, a za które to godziny doktoranci zostali już wynagrodzeni finansowo. Komisja zwróciła uwagę na osiągnięcia w pracy dydaktycznej w roku akademickim 2010/2011 wskazane we wniosku przez doktorantkę – D. J. Doktorantka ta wykazała prowadzenie działalności dydaktycznej w roku akademickim 2010/2011 w analogicznym wymiarze godzin dydaktycznych do E. K., co skutkowało przyznaniem jej 5 pkt w ocenianym zakresie.

Reasumując Komisja wskazała, że w łącznej (końcowej) klasyfikacji punktowej doktorantka – E. K. uzyskała 25 pkt, a doktorantka – D. J. 44 pkt. W związku z tym, że na III roku stacjonarnych studiów doktoranckich w zakresie prawa mógł je otrzymać 1 doktorant (30% x 5), Komisja rekomendowała do przyznania przedmiotowego stypendium doktorantkę, która uzyskała 1 miejsce na punktowej liście rankingowej, nie udzieliła zaś rekomendacji skarżącej E. K.

W piśmie procesowym z dnia 10 października 2016 r. skarżąca E. K. wniosła o dokonanie ponownej oceny wszystkich wniosków o przyznanie stypendium

doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012, tj. złożonych przez wszystkich doktorantów, niezależnie od tego, na jakim roku studiów byli w chwili złożenia wniosku. Nadmieniła, że uzasadnienie decyzji powinno zawierać wskazanie, czy Rektor zastosował identyczne kryteria oceny do wszystkich wniosków doktorantów i jakie to były kryteria dla poszczególnych rodzajów osiągnięć. Z protokołu posiedzenia Komisji Doktoranckiej wynika natomiast, że dokonano ponownej oceny jedynie jej wniosku (na tle wniosku drugiej doktorantki), co - w związku z dotychczasową działalnością organu, w tym zaniechaniem sporządzenia protokołu z wcześniejszej oceny wniosków - nie pozwala na ustalenie, czy zastosowano tożsame kryteria oceny w odniesieniu do wszystkich wniosków. Nadto wniosła o uzupełnienie postępowania dowodowego o przedstawienie informacji wskazującej, ilu doktorantom studiów stacjonarnych przedłużono okres odbywania studiów na III roku studiów w roku akademickim 2011/2012, przy czym informacja ta powinna wskazywać doktorantów, którzy powinni byli ukończyć III rok studiów w roku akademickim 2010/2011, ale nie otrzymali zaliczenia roku III, a jednocześnie otrzymali urlop dziekański czy korzystali z innej formy przerwy w odbywaniu studiów doktoranckich (a zatem nadal pozostawali doktorantami III roku), jak i takich, którzy w roku akademickim 2010/2011 otrzymali zaliczenie roku drugiego i jako studenci roku trzeciego korzystali z przerw w odbywaniu studiów, ze wskazaniem z czego wynikała przerwa w odbywaniu studiów doktoranckich, a zwłaszcza czy była ona udzielona w związku z korzystaniem z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu dziekańskiego i in.; przedstawienia informacji o osobach, które w roku akademickim 2010/2011 i 2011/2012 zostały przeniesione ze studiów doktoranckich niestacjonarnych na stacjonarne na rok III studiów - ze wskazaniem daty przeniesienia (wydania ostatecznej decyzji o przeniesieniu na studia stacjonarne); przedłożenia listy wszystkich złożonych wniosków przez doktorantów wszystkich roczników Wydziału Prawa w B. w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/212 ze wskazaniem, ile stypendiów łącznie przyznano studentom studiów doktoranckich stacjonarnych z dotacji projakościowej na rok akademickim 2011/2012 na kierunku prawo; przedłożenia wniosków doktorantów o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej studiujących na II i IV roku studiów w roku akademickim 2011/2012, którzy złożyli wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej z tytułu osiągnięć uzyskanych w roku akademickim 2010/2011 zarówno rekomendowanych jak i nierekomendowanych do uzyskania stypendium; przedłożenia informacji przewodniczącego Komisji Doktoranckiej Wydziału Prawa lub/i Rady Wydziału Prawa UwB wskazującej na przyjęty szczegółowy sposób punktacji wniosków doktorantów o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok 2011/2012, o ile taki został opracowany na okoliczność ustalenia liczby uprawnionych do otrzymania stypendium z dotacji projakościowej w roku akademickim 2011/2012 oraz kryteriów, jakimi organ się kierował przyznając punktację za poszczególne osiągnięcia doktoranta, w tym czy pozostają one w związku z osiągnięciami w pracy badawczej w rozumieniu § 24 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r., a także na okoliczność czy organ zastosował tożsame kryteria w odniesieniu do wszystkich wniosków doktorantów.

Ponadto, wniosła o wskazanie, na jaką datę ustalono liczbę ogólną doktorantów uprawnionych do otrzymania stypendium z dotacji projakościowej w danym roku akademickim oraz jakich studentów wzięto pod uwagę, w tym czy zostali uwzględnieni studenci którzy korzystali z przerw w odbywaniu studiów doktoranckich a także cudzoziemcy, podczas gdy jest to okoliczność istotna dla rozstrzygnięcia podstawy do obliczania 30 % najlepszych doktorantów na danym roku.

Skarżąca w piśmie tym podniosła, że protokół z [...] września 2016 r. zawierający ocenę jedynie dwóch wniosków pozwala na wskazanie, że ocena została dokonana pod kątem utrzymania dotychczasowego sposobu punktacji. W odniesieniu do oceny publikacji podała, że doktorantka D. J. wskazała 3 publikacje naukowe, przy czym pierwsza z publikacji pn. "[...]" nie istnieje w zasobach żadnej z bibliotek, brak numerów ISBN ew. innych oznaczeń publikacji, a także brak informacji, czy została wydana w roku akademickim 2009/2010 czy 2010/2011, a także jaki charakter miała redakcja publikacji, tj. czy była to redakcja naukowa czy techniczna. Zdaniem skarżącej jest to dokument prywatny. Publikacja stanowi zbiór materiałów pokonferencyjnych. Druga z publikacji została wydana w związku z konferencją naukową powołaną w tytule publikacji, jaka miała miejsce w dniach 12-14.09.2010 i stanowi zbiór artykułów przysłanych na ww. konferencję. Trzecia z publikacji nie ma charakteru naukowego, ale jest relacją z konferencji mającej miejsce we wrześniu 2010 r.; brak jest informacji, czy została ona wydana w roku akademickim 2010/2011 czy wcześniej. Skarżąca zarzuciła, że Komisja nie wyjaśniła z czego wynika fakt przyznania aż 15 punktów za te osiągnięcia. Nadto, ocena nie uwzględniała przede wszystkim tego, że pierwsza z monografii miała charakter prywatny, nie jest nigdzie dostępna i nie jest jasna rola doktorantki w redakcji monografii, zaś trzecia z publikacji nie ma charakteru naukowego. Skarżąca podniosła, że w przypadku pozostałych doktorantów ich wnioski zostały ocenione w sposób dowolny i nierzetelny. I tak doktorant P. B. wskazywał na publikację w Przeglądzie Sądowym, czyli w czasopiśmie za publikację, w którym zgodnie z komunikatem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 18 grudnia 2015 r. w sprawie wykazu czasopism naukowych wraz z liczbą punktów przyznawanych za publikację w tych czasopismach, otrzymuje się aż 11 pkt. Za tę publikację doktorant otrzymał zaś jedynie 3 pkt. Z drugiej strony doktorant nie przedstawił dowodów wskazujących na opublikowanie dzieła stąd pojawia się pytanie, na jakiej podstawie Komisja w ogóle przyznała punkty oraz dlaczego akurat 3 pkt. Wniosek doktorantki W. D. wskazywał na publikację w Palestrze, za publikację w której zgodnie z ww. wykazem MNiSW autor otrzymuje 4 pkt. Za tę publikację doktorantka otrzymała również jedynie 3 pkt. Wniosek doktoranta P. S. wskazywał na współredakcję książki "[...] jednakże w zbiorach biblioteki oraz w samej monografii brak jest informacji o współredagowaniu publikacji przez doktoranta. Brak jest również załączników do wniosku o przyznanie stypendium. Za współredakcję monografii otrzymał on 3 pkt. W tym wypadku również pojawia się pytanie, na jakiej podstawie Komisja w ogóle przyznała punkty oraz dlaczego akurat 3 pkt. Dlatego, zdaniem skarżącej, punktacja za publikacje doktorantki D. J. na tle wniosków i osiągnięć pozostałych doktorantów została zawyżona, zaś punktacja przyznana pozostałym doktorantom zaniżona.

Odnośnie części dotyczącej konferencji doktorantka D. J. wskazała trzy konferencje i seminaria naukowe, w których brała udział, przy czym w informacji zamieszczonej pod wykazem konferencji wskazała, że były to konferencje i seminaria bez referatu. Za te osiągnięcia otrzymała 8 punktów. Skarżąca brała udział w trzech konferencjach - w tym dwóch międzynarodowych. Wygłosiła łącznie trzy wykłady: jeden w języku angielskim, jeden w języku polskim i jeden w języku rosyjskim. Jej udział w konferencjach miał zawsze charakter czynny, za co otrzymała jedynie 10 pkt. W ocenie skarżącej udział w konferencjach naukowych jako widz, tj. bez referatu nie powinien być punktowany i nie było podstaw do przyznania punktów D. J. Ocena wniosków również w tym zakresie była dowolna i zupełnie nie uwzględniała tego, że udział w konferencji z referatem, w tym w konferencji międzynarodowej i referatem w obcym języku wiąże się z dużo większym nakładem czasu, pracy i stresu. W tym wypadku skarżąca również wskazała przykładową punktację pozostałych doktorantów. Przykłady te mają świadczyć o dowolnym przyznawaniu punktów również w przypadku tego kryterium. I tak wskazała, że W. D. wzięła udział w dwóch konferencjach, w tym na jednej z konferencji wygłosiła referat - za co otrzymała łącznie 8 pkt. Przy czym brak jest dowodów na udział w konferencjach. Z kolei P. S. w roku akademickim 2010/2011 brał udział w trzech konferencjach, również bez referatu, za co otrzymał 9 pkt. W tym wypadku też nie ma dowodów na udział w konferencjach.

W części dotyczącej oceny "staże" D. J. wskazała, że była na stażu w NSA w okresie od czerwca 2010 r. do września 2011 r. podczas gdy z załączonego przez nią harmonogramu szkoleń asystentów wynika, że szkolenia odbywały się od 14 kwietnia 2010 r. do 6 października 2011 r. w łącznym wymiarze 228 godzin szkoleniowych. Wniosek powinien obejmować szkolenia związane z tematyką pracy badawczej doktoranta w roku akademickim 2010/2011, tj. od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r., a z załączonego zaświadczenia wynika, że staż miał przede wszystkim charakter zawodowy, a nie naukowy. Kolejny ze staży w ramach projektu Naukowy Akcelerator Przedsiębiorczości nie był związany z tematyką badawczą doktorantki, jaką była sądowo - administracyjna kontrola rozstrzygnięć nadzorczych wydawanych przez SKO. Skarżąca nadmieniła, że wniosek W. D. nie wskazywał na odbycie przez nią staży, a mimo to otrzymała ona w tym zakresie 3 pkt w danej dziedzinie. Nadto skarżąca podniosła, że z analizy wniosku tej doktorantki wynika, iż punktacja mogła zostać przyznana za udział w Letniej Szkole Prawa Amerykańskiego. W związku z tym skarżąca zawnioskowała, aby przy ponownym rozpoznawaniu jej wniosku uzupełnić go o dane dotyczące stażu w Letniej Szkoła Prawa Amerykańskiego, organizowanej przez Wydział Prawa UwB we współpracy z Michigan State University, College of Law w okresie od 5.07 - 23.07.2011 r. Skarżąca zakwestionowała także ocenę postępów rozprawy doktorskiej doktorantki D. J. na 10 punktów. Nadmieniła, że stopień zaawansowania rozpraw doktorskich pozostałych doktorantów ubiegających się o stypendium był większy, a otrzymali oni niższą punktację, tj.: P. B. opracował plan rozprawy oraz ukończył pierwszy rozdział dysertacji. Przygotował on również pytania i ankiety do właścicieli sklepów z tzw. dopalaczami oraz licealistów - za co otrzymał jedynie 5 pkt; W. D. sporządziła jedynie wstępny plan rozprawy - za co otrzymała również aż 5 pkt; P. S. ocenił postępy w pracy doktorskiej na 35% - 40 %, za co otrzymał 8 pkt. Zdaniem skarżącej ocena postępów w pracy doktorskiej została przeprowadzona w sposób dowolny, albowiem postęp jej pracy oraz P. B. był dużo większy niż D. J. Opracowanie pierwszego rozdziału pracy wskazuje, że takie zagadnienia jak przygotowanie szczegółowego planu rozprawy, sformułowanie problemu badawczego oraz hipotezy rozprawy zostało dokonane wcześniej. Dlatego też zakwestionowała ocenę jej wniosku i D. J. w tym zakresie.

Odnośnie kryterium opisu pracy dydaktycznej skarżąca podniosła, że D. J. nie przedstawiła dowodów wskazujących na to, że w roku akademickim 2010/2011 prowadziła jakiekolwiek zajęcia dydaktyczne. Załączona do wniosku opinia prof. E. R. obejmuje jedynie potwierdzenie prowadzenia zajęć dydaktycznych w roku akademickim 2011/2012, a więc z zakresie nieobjętym wnioskiem. Z wniosku doktorantki wynika, że w roku akademicki 2011/2012 przeprowadziła ok. 30 godz. zajęć. Za przeprowadzenie zajęć uzyskała 5 pkt. Zdaniem skarżącej również i w tym wypadku zastosowano nierówne kryteria, albowiem: wniosek P. B. wskazywał, że w roku akademickim przeprowadził on 90 godz. zajęć, za co uzyskał 10 pkt; wniosek W. D. wskazywał, że w roku akademickim przeprowadziła zajęcia (ćwiczenia) łącznie w 6 grupach ćwiczeniowych; brak informacji o liczbie przepracowanych godzin; wszystkie godziny wypracowane w ramach umowy o pracę, co spowodowało, że doktorantka otrzymała 0 pkt; wniosek P. S. wskazywał, że prowadził on zajęcia w łącznym wymiarze 6 godzin, za co otrzymał 1 pkt.

Zdaniem skarżącej skoro organ uznał, że za 6 godzin zajęć przyznaje 1 pkt (wniosek P. S.), za 30 godzin zajęć przyznaje 5 pkt (wniosek D. J.), to za przepracowanych przez skarżącą 55 godzin powinien był przyznać 9 pkt - w maksymalnym przedziale do 10 pkt. Inny sposób podziału punktów wskazuje na dowolność organu w ocenie wniosków i stosowanie niejednolitych kryteriów.

W kolejnym piśmie z dnia [...] października 2016 r., stanowiącym uzupełnienie pisma z dnia [...] października 2016 r., skarżąca dodatkowo zakwestionowała wykorzystanie przez D. J. grantu nr 529/BMN i wniosła o dołączenie dokumentacji obejmującej udzielenie i rozliczenie tego grantu. Zarzuciła, że Komisja przy ocenie jej dorobku w zakresie pracy dydaktycznej pominęła 25 h pracy w Studenckiej Poradni Prawnej oraz nie uwzględniła jej pracy przy organizacji konferencji.

Rektor UwB decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], ponownie nie przyznał skarżącej zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej. W uzasadnieniu podano, że na skutek wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r., w dniu [...] września 2016 r. Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa ponownie rozpatrzyła wniosek E. K. Wskazano, że na III roku studiów doktoranckich (w roku akademickim 2011/2012) w zakresie prawa studiowało 5 doktorantów, co oznacza, że zwiększenie stypendium doktoranckiego (stypendium doktoranckie) z dotacji projakościowej mogła otrzymać 1 osoba (30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich). Do Doktoranckiej Komisji Stypendialnej Wydziału Prawa wpłynęło 5 wniosków doktorantów III roku stacjonarnych studiów doktoranckich w zakresie prawa o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego (przyznanie stypendium doktoranckiego) z dotacji projakościowej. Rozpoznanie wniosków o przyznanie zwiększenia stypendiów doktoranckich z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012 przez Doktorancką Komisję Stypendialną Wydziału Prawa na posiedzeniu w dniu 16 września 2016 r. odbyło się na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących. W związku z powyższym Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa opiniując wnioski doktorantów brała pod uwagę kryteria ustalone przez Radę Wydziału w dniu [...] czerwca 2012 r. Podano, że E. K. złożyła wniosek o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012, kiedy była doktorantką III roku stacjonarnych studiów doktoranckich w zakresie prawa. W związku z tym Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa oceniła dorobek naukowy przedstawiony przez doktorantkę za rok akademicki 2010/2011, tj. za okres od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. W dalszej części uzasadnienia przytoczono treść protokołu z posiedzenia Komisji w zakresie punktacji dotyczącej E. K. Organ zaznaczył przy tym, że z uwagi na treść art. 200a ustawy, zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na III roku stacjonarnych studiów doktoranckich w zakresie prawa mógł otrzymać 1 doktorant (30% = 1,5). W związku z powyższym Komisja Doktorancka Wydziału Prawa rekomendowała do przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012 D. J. - doktorantkę, która uzyskała 1 miejsce na punktowej liście rankingowej. Organ podniósł, że dla Doktoranckiej Komisji Stypendialnej Wydziału Prawa podstawą ustalenia liczby 30% doktorantów na danym roku studiów doktoranckich jest ogólna liczba doktorantów danego rocznika. W przypadku, gdy 30% stanowi liczbę niecałkowitą niemożliwe i niewykonalne jest zaokrąglenie tej liczby "w górę do liczby całkowitej 30%". Zaokrąglając w górę liczbę niecałkowitą stanowiącą 30% Doktorancka Komisja Stypendialna Wydziału Prawa uzyskałaby liczbę całkowitą stanowiącą więcej niż 30%. Przepis ustawy stanowi zaś jednoznacznie - "nie więcej niż 30%", co oznacza, że może być to liczba mniejsza, ale nie większa. Ewentualne przyjęcie przez Doktorancką Komisję Stypendialną Wydziału Prawa rozwiązania korzystnego dla doktorantki, która uplasowała się na 2 pozycji liczbowego rankingu nie jest możliwe, ponieważ jest ono sprzeczne z przepisami ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym. Nadto organ wywiódł, że obszerny protokół z posiedzenia Doktoranckiej Komisji Stypendialnej na którym dokonano oceny wniosków - zawiera jasną i klarowną informację - dlaczego wniosek E. K. nie jest przez Komisję rekomendowany do zwiększenia stypendium doktoranckiego. Uwagi wniesione przez E. K. na piśmie stanowią polemikę z ustaleniami Komisji i jako wniesione przez osobę materialnie zainteresowaną zmianą tej oceny trudno uznać je za bardziej trafne niż ocena dokonana przez ciało kolegialne, jakim jest Komisja. Rektor podejmując niniejszą decyzję uznał zatem za prawidłowe wszystkie ustalenia podjęte przez Doktorancką Komisję Stypendialną Wydziału Prawa. Odnośnie wniosków dowodowych dotyczących ustalenia liczby doktorantów studiujących na roku wraz z wnioskodawczynią, Rektor uznał je za zbędne, gdyż już wcześniej ustalono, iż doktorantów tych było pięciu. Liczbę (5) doktorantów studiujących w roku akademickim 2011/12 na III roku studiów doktoranckich stacjonarnych, ustalono w oparciu o informację z Wydziału Prawa UwB, sporządzoną na datę [...] grudnia 2011 r. Nieuzasadnione jest również żądanie E. K. dotyczące poddania ponownej analizie przez Doktorancką Komisję Stypendialną Wydziału Prawa wszystkich złożonych wniosków o przyznanie stypendium z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012, albowiem to stypendium przyznawane jest nie więcej niż 30% doktorantów każdego rocznika studiów. W związku z tym dla każdego rocznika studiów doktoranckich sporządzana jest oddzielna lista rankingowa w oparciu o osiągnięcia doktorantów.

E. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i zarzuciła naruszenie:

1. prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie art. 107 § 3 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2 K.p.a i art. 80 K.p.a. poprzez:

- pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych w pismach z dnia [...] października 2016 r. i [...] października 2016 r. podczas gdy zmierzały one do ustalenia okoliczności istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszego postępowania;

- zaniechanie dokonania ponownej oceny wszystkich wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012 na kierunku prawo, tj. złożonych przez wszystkich doktorantów, niezależnie od tego, na jakim roku studiów byli w chwili złożenia wniosku, a przynajmniej wniosków wszystkich doktorantów uprawnionych do uzyskania stypendium na III roku studiów w roku akademickim 2011/2012, podczas gdy zaniechanie to nie pozwala na ustalenie, czy organ zastosował identyczne kryteria oceny i zasady punktacji do wszystkich wniosków doktorantów i jakie to były kryteria dla poszczególnych rodzajów osiągnięć oraz jaka w związku z tym była przydzielona punktacja za poszczególne osiągnięcia;

- zaniechanie odniesienia się do zgłoszonych uwag co do dowolności oceny wniosków skarżącej i doktorantki D. J. oraz zaniechanie uwzględnienia podniesionych uwag i nowych twierdzeń, podczas gdy mają one istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a ich nierozpatrzenie daje podstawę do wnioskowania o dowolności (arbitralności) organu w rozpatrywaniu wniosków o przyznanie stypendium, co w konsekwencji naruszyło zasadę legalności (art. 6 K.p.a.), zasadę uwzględniania słusznego interesu społecznego i słusznego interesu stron (art. 7 K.p.a.), zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej (art. 8 K.p.a.), zasadę informowania oraz zasadę przekonywania (art. 11 K.p.a.);

2. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 200a. ust. 1 ustawy oraz § 1 ust. 2 Regulaminu zwiększania stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej w Uniwersytecie w B. przez błędną ich wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe ich zastosowanie poprzez błędne przyjęcie, iż skarżąca nie znajduje się w grupie 30 % najlepszych doktorantów na danym roku.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uwzględnienie zgłoszonych wniosków dowodowych zawartych w pismach z dnia [...] października 2016 r. i [...] października 2016 r. oraz o odniesienie się do podniesionych w tych pismach twierdzeń i (nowych) okoliczności faktycznych.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] Rektor UwB utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2016 r. Uzasadnienie decyzji jest identyczne jak uzasadnienie decyzji pierwszej instancji. Dodatkowo organ odnosząc się do poszczególnych zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazał, że:

1. wszystkie złożone przez doktorantów III roku studiów doktoranckich w zakresie prawa wnioski o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej były rozpatrzone przez Doktorancka Komisję Stypendialna Wydziału Prawa w dniu [...] września 2016 r. Przy ocenie wniosków doktorantów stosowano kryteria oceny ich osiągnięć ustalone przez Radę Wydziału Prawa w dniu [...] czerwca 2012 r.;

2. analiza protokołu Doktoranckiej Komisji Stypendialnej Wydziału Prawa z dnia [...] września 2016 r. nie wskazuje jakoby Komisja stosowała, jak twierdzi E. K., "dowolności oceny wniosku" skarżącej i doktorantki D. J.;

3. w decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. Rektor UwB odniósł się do wniosków dowodowych zgłoszonych przez E. K. w pismach z dnia [...] i [...] października 2016 r.;

4. niesłuszne jest stwierdzenie doktorantki, że Rektor podejmując decyzję oparł się na ustaleniach zawartych w protokole w którym Komisja ograniczyła się do ponownej oceny wniosków jedynie skarżącej i doktorantki D. J.;

5. ustalenie liczby doktorantów III roku studiów doktoranckich w zakresie prawa było prawidłowe, t.j. zgodne ze sprawozdaniem S-12 GUS sporządzonym według stanu na dzień 31 grudnia 2011 r.

Skargę na tę decyzję do sądu administracyjnego złożyła E. K. i zarzuciła naruszenie:

1. prawa procesowego:

- art. 107 § 3 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., art. 78 § 1 i 2 K.p.a., art. 80 K.p.a., poprzez pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych w pismach z dnia [...] października [...] października 2016 r., w których wskazywano na własne, inne niż dotychczas zgłaszane osiągnięcia, które organ uwzględniał oceniając dorobek naukowy doktorantów w roku akademickim 2010/2011 oraz kwestionowano osiągnięcia doktorantki, która uzyskała stypendium i złożono w tym celu stosowne wnioski dowodowe pozwalające określić, w jakim okresie rzeczywiście realizowała ona grant badawczy nr 529/BMN, a także kwestionowano prawidłowość zaliczenia do dorobku naukowego wskazywanych przez nią publikacji, staży oraz prowadzenia zajęć dydaktycznych. Nadto wnoszono o dokonanie ponownej oceny wszystkich wniosków doktorantów na kierunku prawo o przyznanie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej na rok akademicki 2011/2012 (tj. oceniającego dorobek naukowy doktorantów za rok 2010/2011), co miało pozwalać na ocenę czy organ zastosował tożsame kryteria w odniesieniu do każdego z wniosków oraz ustalenia kryteriów, jakimi kierował się organ przyjmując dany sposób punktacji oraz pozwalających na ustalenie, czy działania organu nie cechowała dowolność oceny. Wnoszono także o przeprowadzenie dowodów pozwalających na niewątpliwe ustalenie liczby osób uprawnionych do ubiegani się o stypendium (co rzutuje na liczbę osób, które takie stypendium mogą uzyskać, tj. 30% tej liczby). Pominięcie tych wniosków dowodowych stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz pogłębiania zaufania do obywateli;

- art. 107 § 3 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., art. 78 § 1 i 2 K.p.a., art. 80 K.p.a., poprzez zaniechanie zwrócenia się przez organ do skarżącej celem ustalenia, czy w zakresie osiągnięć "Postępy w pracy dydaktycznej", okres realizacji grantu badawczego, jaki powołała we wniosku (BMN 520) miał miejsce w roku akademickim 2010/2011, a także zaniechanie uprzedniego poinformowania, że wskazanie okresu badawczego stanowi element obligatoryjny (zwłaszcza, że i tak z treści wniosku wynika, że dotyczy on osiągnięć w roku akademickim 2010/2011), co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania do obywateli oraz zasady informowania stron.

- art. 107 § 3 i 80 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie, jakimi przesłankami kierował się organ oceniając dorobek naukowy skarżącej raz dorobek doktorantki, która otrzymała wyższą liczbę punktów, a także dorobek pozostałych doktorantów uprawnionych do otrzymania stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej (tj. jakie okoliczności różnicowały punktację za poszczególne osiągnięcia naukowe konkretnych doktorantów, które osiągnięcia i dlaczego punktowano wyżej w danej kategorii osiągnięć, a które i dlaczego uznano za mniej istotne) zwłaszcza, że skarżąca w przedkładanych pismach (w tym z dnia 10.10.2016 r.), szczegółowo wskazywała zastrzeżenia co do oceny wniosków poszczególnych doktorantów, wskazując, że cechuje je dowolność, a nie swoboda, a organ nie wyjaśnił przesłanek, jakimi się kierował;

2. prawa materialnego, tj. art. 200a ust. 1 ustawy oraz § 1 ust. 2 Regulaminu zwiększania stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej w Uniwersytecie w B. przez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie znajduje się w grupie 30 % najlepszych doktorantów na danym roku.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawnych oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Uzasadnienie skargi właściwie jest zbieżne z argumentacją zawartą w pismach procesowych z dnia [...] i [...] października 2016 r.

Organ w odpowiedzi na skargę podał, że merytorycznie sprawa niniejsza została rozpatrzona po raz trzeci. Skarżąca ukończyła w międzyczasie studia doktoranckie na Wydziale Prawa UwB, a zatem zmienił się jej status, co być może winno skutkować umorzeniem postępowania. Uczelnia, nawet gdyby chciała przyznać skarżącej stypendium, to nie może tego zrobić, gdyż nie ma na to środków, bowiem środki na stypendia z roku akademickiego 2011/2012 zostały dawno rozdysponowane. Sprawa ta po raz trzeci trafia do WSA, który za każdym razem wskazuje na wady formalne przeprowadzanych procedur i wydawanych decyzji, nie biorąc pod uwagę tego, że zgodnie z brzmieniem art. 207 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, KPA stosuje się do decyzji wydawanych przez Rektora jedynie odpowiednio. Rektor nie ma obowiązku przyznawania stypendium doktorantowi, którego wniosek nie jest rekomendowany przez kolegialny organ oceniający, co więcej - Rektor może odmówić przyznania stypendium nawet w pozytywnej rekomendacji, w razie braku środków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie związany był ustaleniami wynikającymi z wcześniejszych wyroków z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 858/12 oraz z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 94/16. Jak wynika z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.)., ocena i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że w zaskarżonej decyzji Rektora UwB z dnia [...] stycznia 2017 r. i poprzedzającej jej wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. nie zastosowano się do wytycznych Sądu zawartych w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r., co uzasadniało uchylenie decyzji obu instancji. W sprawie nie wystąpiły też żadne przesłanki, które pozwalałby organowi lub Sądowi odstąpić od wcześniej sformułowanych wytycznych.

Z przedmiotowego wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r. wynikają następujące wytyczne co do dalszego postępowania:

- sposób weryfikacji poszczególnych wniosków powinien wynikać z protokołu posiedzenia Komisji Doktoranckiej tzn. protokół ten powinien zawierać wskazanie, jakie okoliczności różnicowały punktację za poszczególne osiągnięcia naukowe konkretnych doktorantów, które osiągnięcia i dlaczego punktowano wyżej w danej kategorii osiągnięć, a które i dlaczego uznano za mniej istotne. Wyjaśnienie to powinno odnosić się do konkretnych osiągnięć wskazanych we wnioskach;

- rektor nie powinien bezkrytycznie przyjmować ustaleń Komisji Doktoranckiej w zakresie przyjętej sumarycznej punktacji poszczególnych wniosków, jak i nie powinien ignorować wniosków dowodowych skarżącej;

- ustosunkowanie się do zarzutu braku precyzyjnego ustalenia zasad określenia

30 % doktorantów uprawnionych do uzyskania zwiększenia stypendium powinno być szersze w kontekście wniosków dowodowych skarżącej dotyczących sposobu ustalenia liczby studentów na III roku studiów oraz daty, na którą to ustalenie podjęto.

W wyroku tym przesądzono, że podnoszona przez pełnomocnika organu okoliczność obronienia przez skarżącą rozprawy doktorskiej oraz nieposiadanie środków na stypendia doktoranckie nie zwalnia organu z obowiązku załatwienia wniosku skarżącej o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego.

W sprawie niniejszej na skutek tego wyroku w dniu 16 września 2016 r. odbyło się posiedzenie Komisji Doktoranckiej. Oprócz tego, że Komisja ta tym razem obradowała w prawidłowym składzie to trudno, zdaniem Sądu, przyjąć że przedmiotem jej postępowania było ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej studentom III roku studiów stacjonarnych doktoranckich 2011/2012. Co prawda w protokole z posiedzenia Komisji zwarto sformułowanie, że dokonano ponownej oceny wniosku skarżącej w kontekście pozostałych wniosków ówczesnych doktorantów, ale już ze szczegółowej treści protokołu odnoszącej się do poszczególnych kryteriów wynika, że zawiera on ocenę jedynie dwóch wniosków - skarżącej i doktorantki, która otrzymała to stypendium. Wbrew wytycznym zawartym w powyższym wyroku z protokołu posiedzenia Komisji nie wynika sposób weryfikacji tych wniosków. W protokole tym rozpisano ile punktów każda z doktorantek uzyskała w poszczególnej kategorii. Z protokołu nie wynika jakie okoliczności różnicowały punktację za poszczególne osiągnięcia naukowe konkretnych doktorantów, które osiągnięcia i dlaczego punktowano wyżej w danej kategorii osiągnięć, a które i dlaczego uznano za mniej istotne. Z protokołu wynika, że podstawową okolicznością braną pod uwagę był termin poszczególnych osiągnięć naukowych tj. Komisja skrupulatnie sprawdzała czy miały one miejsce od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. W takich okolicznościach trudno, w ocenie Sadu, nie zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, iż ocena ta została dokonana jedynie pod kątem utrzymania dotychczasowego sposobu punktacji.

Pomimo nieprawidłowości i zaniechań Komisji Doktoranckiej, treść protokołu z jej posiedzenia po raz kolejny przełożyła się na charakter i kształt uzasadnień obydwu decyzji Rektora. Uzasadnienie decyzji obu instancji sprowadza się do skopiowania treści protokołu Komisji i to tylko w zakresie punktacji dotyczącej skarżącej. Zdaniem Rektora protokół z posiedzenia Komisji zawiera jasną i klarowną informację dlaczego wniosek skarżącej nie jest rekomendowany. Uwagi zaś wniesione przez skarżącą w pismach procesowych z dnia [...] i [...] października 2016 r. stanowią polemikę z ustaleniami Komisji i jako wniesione przez osobę materialnie zainteresowaną zmianą tej oceny trudno uznać, zdaniem organu, za bardziej trafne, niż ocena dokonana przez ciało kolegialne. Zdaniem Sądu wątpliwości skarżącej jak i wnioski dowodowe zgłoszone w pismach procesowych z dnia [...] i [...] października 2016 r. powinny być przez organ wyjaśnione i bynajmniej nie stanowią tylko polemiki. Kwestie podnoszone przez skarżąca w tych pismach zostały poparte konkretnymi danymi, które w ocenie Sądu świadczą o dowolnej ocenie wniosków. Dopiero wyjaśnienie i wyeliminowanie tych wątpliwości może uwolnić organ od zarzutu przyznawania punktów za poszczególne kategorie w sposób dowolny. Ustalenia Komisji dotyczące przedmiotowych dwóch wniosków świadczą o tym, że były one arbitralne. W żaden sposób nie uzasadniono dlaczego skarżąca za 2 publikacje naukowe otrzymała 5 pkt a doktoranta, której przyznano to stypendium za 3 publikacje (co do których nie ustalono jednoznacznie ich charakteru) otrzymała 15 pkt. Nie uzasadniono dlaczego skarżąca za udział w 3 konferencjach na których wygłosiła referaty otrzymała 10 pkt a doktoranta, której przyznano stypendium za udział w 1 konferencji międzynarodowej i 2 seminariach międzynarodowych, na których nie miała wystąpienia otrzymała 8 pkt. Nie uzasadniono dlaczego postępy skarżącej w pracy doktoranckiej, która ukończyła pierwszy rozdział pracy doktorskiej oceniono na 5 pkt a doktorantki, która otrzymała stypendium, której postępy w pracy doktorskiej to szczegółowy plan rozprawy doktorskiej, sformułowanie problemu badawczego oraz hipotez rozprawy oceniono na 10 pkt (gdzie nie powinno być wątpliwości, że ukończenie rozdziału pracy jest już kolejnym etapem po sformułowaniu szczegółowego jej planu, problemu badawczego i hipotez). Istotnie w tym kryterium także oceniono kryterium dotyczące kierowania projektem naukowo – badawczym, ale odnośnie grantu nr 529/BMN, za kierowanie którym doktorantka otrzymała dodatkowe punkty, nie ustalono jednoznacznie terminu jego realizacji. Wszystkie powyższe wątpliwości skarżąca zgłosiła przed ponownym rozpatrzeniem sprawy przez organ. Organ nie odniósł się w decyzji do tych wątpliwości, nie odniósł się także do wniosków dowodowych zgłaszanych przez skarżącą. Nadal ustosunkował się tylko do zarzutu braku precyzyjnego ustalenia zasad określenia 30 % doktorantów uprawnionych do uzyskania zwiększenia stypendium, jak też wskazał, że liczbę studentów uwzględnioną do wyliczenia tej wartości ustalono na dzień 31 grudnia 2011 r. Podtrzymać należy stanowisko Sądu zawarte w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r., że wyjaśnienie tych kwestii powinno być szersze z uwagi na wnioski dowodowe skarżącej a dotyczące sposobu ustalenia liczby studentów oraz daty, na którą ustalenia te podjęto. Zastanawiające jest w ocenie Sądu dlaczego liczbę studentów ustalono na dzień 31 grudnia 2011 r. a więc na koniec roku kalendarzowego a nie na początek roku akademickiego 1 października 2011 r. Z powyższego wynika, że ani Komisja, ani organ nie zastosowały się do wytycznych Sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r.

Konkluzje organu zawarte w 5 punktach w decyzji z dnia 17 stycznia 2017 r., wykluczające zasadność stanowiska skarżącej, są niezgodne z prawdą. A mianowicie organ twierdzi, że wszystkie złożone przez doktorantów III roku studiów doktoranckich w zakresie prawa wnioski o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej były rozpatrzone przez Doktorancka Komisję Stypendialna Wydziału Prawa w dniu [...] września 2016 r. Z protokołu posiedzenia Komisji wynika bezsprzecznie i jednoznacznie, że tylko dwa wnioski zostały poddane ocenie. Nadto organ wywodzi, że analiza protokołu Komisji z dnia [...] września 2016 r. nie wskazuje jakoby Komisja stosowała "dowolności oceny wniosku" skarżącej i doktorantki D. J. Zdaniem Sądu protokół został tak skonstruowany, że przypisano w nim, poszczególnym doktorantom określoną liczbę punktów bez uzasadnienia zróżnicowania punktacji za poszczególne osiągnięcia naukowe. Pismo procesowe skarżącej z dnia [...] października 2016 r. poddaje w wątpliwość obiektywną ocenę wniosków. Organ jednak w swojej decyzji nie ustosunkował się do tych zarzutów. Wbrew temu co wywodzi się w pkt 3, organ nie odniósł się do wniosków dowodowych zgłoszonych przez skarżącą w pismach z dnia [...] i [...] października 2016 r. Dalej organ wywodzi, że niesłuszne jest stwierdzenie doktorantki, że podejmując decyzję oparł się na ustaleniach zawartych w protokole w którym Komisja ograniczyła się do ponownej oceny wniosków jedynie skarżącej i doktorantki D. J. Treść protokołu posiedzenia Komisji świadczy o tym, że ocenie podlegały tylko te dwa wnioski a treść uzasadnień decyzji wskazuje na to, że zostały one przekopiowane z protokołu posiedzenia Komisji. W ocenie organu ustalenie liczby doktorantów III roku studiów doktoranckich w zakresie prawa było prawidłowe, t.j. zgodne ze sprawozdaniem S-12 GUS sporządzonym według stanu na dzień 31 grudnia 2011 r. Nie wyjaśniono już jednak dlaczego wzięto pod uwagę stan na dzień 31 grudnia 2011 r. i nie uzasadniono w sposób szczegółowy, z uwzględnieniem wniosków skarżącej, sposobu ustalenia liczby doktorantów.

Ponadto w kontekście wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r. w którym przesądzono, że okoliczność obronienia przez skarżącą rozprawy doktorskiej oraz nieposiadanie środków na stypendia doktoranckie nie zwalnia organu z obowiązku załatwienia wniosku skarżącej o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego, stanowisko pełnomocnika organu który w odpowiedzi na skargę nadal posługuje się tą argumentacja, świadczy o całkowitej ignorancji wytycznych Sądu. Wyjaśnić też należy pełnomocnikowi organu, że odpowiednie zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego do wydawanych przez uczelnię wyższą aktów indywidualnych nie oznacza, że mogą być one wydawane z obrazą podstawowych zasad proceduralnych. Odwołać się w tym miejscu należy, do poglądu wyrażonego przez Trybunał Konstytucyjny, że odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a. oznacza konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii szkoły wyższej (por. wyrok TK z 8 listopada 2000 r., SK 19/99, pub. w OTK nr 7, poz. 258). Również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie, z którym, odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a., polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. wyrok NSA z 13 października 2011 r., I OSK 1304/11, Lex nr 1069584). Przestrzeganie w niniejszej sprawie przepisów procedury administracyjnej jest o tyle istotne, że decyzja jest decyzją uznaniową. Oznacza to, że podejmowana w ramach uznania administracyjnego przedmiotowa decyzja nakłada na organ obowiązek szczególnie wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego i dokonania równie szczegółowej analizy (oceny) tegoż materiału dowodowego. Uzasadnienie zaś takiej decyzji, zwłaszcza o negatywnych dla strony konsekwencjach – a co ma miejsce w niniejszej sprawie - powinno zaś szczegółowo wskazywać także przyczyny, argumenty, na których oparł się organ rozstrzygający sprawę, jak i powody dla których organ zastosował takie rozstrzygniecie. Brak prawidłowego uzasadnienia przedmiotowej decyzji, nie tylko, że nie wyjaśnia stronie zasadności zastosowania takiego rozstrzygnięcia, lecz także uniemożliwia właściwą kontrolę Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę. Korzystanie z uznania administracyjnego oznacza wprawdzie, że organ ma prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, jednakże wybór taki nie może być dowolny, lecz odwrotnie - musi on wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy.

Dostrzeżone uchybienia a w szczególności brak zastosowania się do wytycznych zawartych w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r., a w konsekwencji naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, nakazywało uchylenie decyzji obu instancji. Rozpoznając ponownie sprawę organ zastosuje się do wytycznych zwartych w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r., tj.: przede wszystkim ustali liczbę studentów uprawnionych do uzyskania zwiększenia stypendium i uzasadni swoje stanowisko w kontekście wniosków dowodowych skarżącej a także uzasadni dlaczego liczba studentów była ustalona na dzień 31 grudnia 2011 r.; następnie dokona weryfikacji wszystkich wniosków studentów stacjonarnych studiów doktoranckich III roku; z przeprowadzonej weryfikacji powinno wynikać jakie okoliczności różnicowały punktację za poszczególne osiągnięcia naukowe konkretnych doktorantów, które osiągnięcia i dlaczego punktowano wyżej w danej kategorii osiągnięć, a które i dlaczego uznano za mniej istotne. Wyjaśnienie to powinno odnosić się do konkretnych osiągnięć wskazanych we wnioskach. Organ nie powinien przy tym ignorować wniosków dowodowych skarżącej.

Skoro skarga okazał się skuteczna na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. Do kosztów tych zaliczono wpis sądowy w wysokości 200 zł.