Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2216/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35  ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego S.S. kwotę 1010 zł (jeden tysiąc dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wymierzył Staroście [...] karę pieniężną w wysokości 18 500 zł. w związku z nie wydaniem w terminie 65 dni decyzji Nr [...] z dnia [...] o pozwoleniu na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalach mieszkalnych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w S. przy [...][...], [...], [...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] na działce nr ew. gr. [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż wniosek o pozwolenie na przebudowę polegającą na zmianie sposobu ogrzewania lokali mieszkalnych z dotychczasowego centralnego ogrzewania z centralnej kotłowni olejowej na indywidualne ogrzewanie gazowe wpłynął do siedziby Starostwa Powiatowego w S. w dniu 1 lipca 2005 r. Następnie pismem z dnia 4 lipca 2005 r. organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, natomiast postanowieniem z dnia [...] znak: [...] postępowanie w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę zostało zawieszone przez Starostę S. Podjęte zostało postanowieniem z dnia [...] znak: [...].

W dniu 13 maja 2008 r. Starosta Powiatowy w S. wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie opisanych wyżej robót budowlanych.

W myśl art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego, do 65 dniowego terminu na wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę nie wlicza się :

* terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych

czynności,

* okresów zawieszenia postępowania,

* okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn

niezależnych od organu.

* W związku z powyższym, przy odliczeniu okresu zawieszenia postępowania Wojewoda L. stwierdził, iż Starosta S. przekroczył 65 dniowy termin na załatwienie sprawy o 37 dni, co pociąga za sobą konieczność nałożenia kary przez organ wyższego stopnia w wysokości 500 zł. za każdy dzień zwłoki, (art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Starosta S. kwestionując sposób odliczenia przez organ nadrzędny okresu nie wliczanego do biegu terminu do wydania pozwolenia na budowę. Zdaniem Starosty S. nie został również odliczony okres oczekiwania przez organ na zwrotne potwierdzenie odbioru pism przez strony, a co za tym idzie, czas dany stronom do zapoznania się z aktami sprawy bowiem organ był zobowiązany oczekiwać na upływ terminu udzielonego stronom na zapoznanie się z materiałami w sprawie. Strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania w dniu 4 lipca 2005 r., a ostatnia odebrała zawiadomienie w dniu 13 lipca 2005 r., w związku z tym należałoby odliczyć od terminu 65 dni -9 dni-jako opóźnienie powstałe nie z winy organu, a także okres 13 dni oczekiwania na uzupełnienie wniosku o zawieszenie postępowania.

Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia Starosty S. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy poparł argumentację zaprezentowaną przez Wojewodę L. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w zażaleniu, wskazał że czynności podlegające, zdaniem skarżącego, odliczeniu, mieszczą się w terminie 65 dni, stanowią bowiem zwykłe czynności postępowania administracyjnego które organ prowadzący postępowanie powinien organizować w sposób umożliwiający rozpatrzenie wniosku w ustawowym terminie.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Starosta S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 436/09 oddalił skargę Starosty S.

Zdaniem Składu sędziowskiego orzekającego w sprawie organy obu instancji słusznie odliczyły od 65 dniowego terminu czynności z art. 35 ust. 8 czyli okres zawieszenia postępowania od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu

postępowania z dnia [...] znak: [...] do wydania postanowienia o podjęciu postanowienia z dnia [...] znak: [...]. Sąd stwierdził, iż przyjmując za początek biegu terminu dzień wpływu wniosku dotyczącego pozwolenia na przebudowę dzień 1 lipca 2005 r., a za jego koniec dzień wydania przedmiotowej decyzji [...] stwierdzić należało że wydano ją po upływie 1047 dni od wpływu wniosku. Po odliczeniu od tego okres 945 dni zawieszenia postępowania wynika, że przy prowadzeniu przedmiotowego postępowania Starosta S. przekroczył o 37 termin do wydania pozwolenia na budowę. W związku z tym zdaniem Sądu słusznie naliczono karę za zwłokę w wysokości 18 500 zł. (ustalona ustawowo stawka 500 zł. za każdy dzień zwłoki).

Odnosząc się do podnoszonych w skardze zarzutów Sąd I instancji wskazał, że przepis art. 35 ust. nie stanowi podstawy do odliczenia terminów wszelkich tych czynności organu administracji publicznej, które jakkolwiek wynikają z przepisów prawa, w tym z kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak stanowią zwykłe elementy składające się na to postępowanie, nie wymagające dodatkowych, nadzwyczajnych działań zmierzających do nadania procedurze właściwego biegu. Nie można będzie zatem uznać za takie czynności np. zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, czy oczekiwanie organu na potwierdzenie otrzymania przez stronę innego pisma.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Starosta S., który podniósł, iż w sprawie nie zostały uwzględnione takie okoliczności, jak wielość stron w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, zachodzące po stronie wnioskodawców przekształcenia własnościowe oraz konieczność dopełnienia wymogów proceduralnych wobec każdej ze stron z osobna.

Podkreślono, iż Starosta prowadził postępowanie z uwzględnieniem słusznego interesu stron, przy czym w prawa strony wstąpiły w toku postępowania nowe osoby -nabywcy mieszkań. Wskazano, iż ustawodawca nie sprecyzował przyczyn niezależnych od organu lub z winy strony wskazując na ich wpływ w ustalaniu zachowania przedmiotowego terminu, lecz jest to uzależnione od warunków konkretnej sprawy. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną przedmiotem rozważań merytorycznych Sądu I instancji powinna być analiza całego toku przeprowadzonego postępowania i podejmowane przez ten organ czynności administracyjne, zwłaszcza

iż katalog przesłanek wyłączających ukaranie organu karą pieniężną nie jest

zamknięty.

Podkreślono, iż organ nie miał wpływu na czas trwania korespondencji prowadzonej

ze stronami postępowania, ani na zmobilizowanie ww. do nadsyłania odpowiedzi na

wysłane odpowiedzi w jak najszybszym czasie.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1573/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny , która na podstawie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) wiąże sąd rozpoznający sprawę ponownie należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zapadło bez dostatecznego wyjaśnienia problematyki wielości stron występujących w sprawie pozwolenia na budowę.

Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że " należało rozważyć, czy w ogóle możliwe jest odrębne załatwienie poszczególnych wniosków właścicieli lokali, czy też w istocie w sprawie występuje współuczestnictwo materialne i bez złożenia zgodnego wniosku przez wszystkich właścicieli lokali może być wydana decyzja, zaś termin określony w art. 35 ust 6 do załatwienia wniosku, rozpoczyna bieg od dnia złożenia wniosku przez ostatniego właściciela lokalu". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego całkowicie niewystarczające i przedwczesne należy potraktować stwierdzenie, iż w sytuacji podnoszenia przez Starostę S. kwestii nieuwzględnienia problematyki wielości stron występujących w sprawie pozwolenia na budowę, chodzi tylko o zwykłe czynności procesowe, które są przewidziane w ramach terminu z art. 35 ust 6 Prawa budowlanego.

Rozpoznając ponownie skargę Sąd stwierdził, iż zarówno organ odwoławczy jak i organ pierwszej instancji przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej określonej w art. 35 ust 6 Prawa budowlanego nie rozważyły czy w ogóle możliwe jest odrębne załatwienie poszczególnych wniosków właścicieli lokali, czy też w istocie w sprawie występuje współuczestnictwo materialne i bez złożenia zgodnego wniosku przez

wszystkich właścicieli lokali może być wydana decyzja, zaś termin określony w art. 35 ust 6 do załatwienia wniosku, rozpoczyna bieg od dnia złożenia wniosku przez ostatniego właściciela lokalu.

Stwierdzając, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa mającym istotny wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji.

Zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy, o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.