Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1109/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska(spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 marca 2020 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

UZASADNENIE

Burmistrz [...] decyzją z [...] marca 2017r. na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, 4, art. 61 ust. 4, art. 64 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018r., poz. 1945) ustalił dla K. O. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku inwentarskiego - bukaciarni, na działce nr [...], położonej w miejscowości [...].

Burmistrz [...] decyzją z [...] maja 2017r. na podstawie art. 155 K.p.a. zmienił decyzję własną z dnia [...] marca 2017 r. ustalającą warunki zabudowy dla powyższej inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku inwentarskiego - bukaciarni w ten sposób, że dodano możliwość lokalizacji inwestycji w granicy z działką nr [...].

Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. D. P. reprezentowana przez pełnomocnika złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2017 r. o ustaleniu warunków zabudowy jak i decyzji ją zmieniającej z [...] maja 2017r. z powodu wydania ich z rażącym naruszeniem prawa.

Zdaniem wnioskodawczyni rażąco został naruszony przepis art. 72 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, gdyż zgodnie z jego treścią wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to, że inwestor inicjujący postępowanie w sprawie warunków zabudowy, powinien dysponować ostateczną i ważną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oznacza, że decyzja o warunkach zabudowy została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Odwołująca dodała, że od ponad 20 lat gospodarstwo rodzinne Państwa [...] się rozbudowuje. Przy każdej kolejnej inwestycji powtarzane jest stwierdzenie, że wartość DJP nie przekroczy liczby 39. W ocenie odwołującej rozbudowa i przebudowa budynku inwentarskiego - bukaciarni dotyczy inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Odwołująca zauważyła, że ma interes prawny w niniejszym postępowaniu, ponieważ jest właścicielką działki, która jej zdaniem znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m, a liczba DJP w całym gospodarstwie rodziny [...] w sposób znaczący przekracza 40 DJP. Zdaniem odwołującej niewłaściwe jest stanowisko, że przy obliczaniu DJP nie należy uwzględniać sumy DJP z działki nr [...] (własność inwestora) i działki nr [...] (będących własnością rodziców inwestora).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] października 2018r. umorzyło postępowanie wszczęte z wniosku D. P. o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionej decyzji Burmistrza [...] zmieniającej decyzje o warunkach zabudowy jako wniesione przez osobę nie będącą stroną w sprawie.

Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wniosła D. P. wskazując, że nie jest zadowolona z wydanego rozstrzygnięcia i podnosząc, że organ nie odniósł się do treści podania o stwierdzenie nieważności decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z [...] listopada 2018r. ([...]) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Na skutek skargi D. P. na decyzję z [...] listopada 2018r. ([...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 1169/18 uchylił obie decyzje Kolegium. Sąd wskazał, że organy ponownie rozpoznając sprawę wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2017 r. uwzględni, że jest to decyzja zmieniająca decyzję o warunkach zabudowy i w pierwszej kolejności ustali, czy wnioskodawczyni jest stroną takiego postępowania nieważnościowego.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie [...] z dnia [...] września 2019 r. umorzyło postępowanie wszczęte z wniosku D. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] maja 2017r. zmieniającej decyzję z [...] marca 2017r. o warunkach zabudowy jako wniesione przez osobę nie będącą stroną w sprawie.

D. P. reprezentowana przez pełnomocnika złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że dla przedmiotowej inwestycji uwzględnić należy maksymalną możliwą obsadę inwentarza w całym gospodarstwie, także w pozostałych obiektach przedmiotowego gospodarstwa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z [...] listopada 2019r. utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2019r.

W motywach rozstrzygnięcia Kolegium w pierwszej kolejności przytoczyło dotychczasowy stan sprawy, a następnie wskazało, że zgodnie z treścią art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu 15 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 1169/18.

Kolegium następnie wskazało istotę prawną decyzji zmieniającej decyzję w trybie art. 155 k.p.a. oraz przeanalizowało przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 § 1 k.p.a. Ustaliło, że stronami postępowania nadzwyczajnego - nieważnościowego są, co do zasady, te same podmioty, które były stronami postępowania pierwotnego, z uwzględnieniem ich ewentualnych następców prawnych i innych osób, które stosownie do art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego wykażą po swojej stronie istnienie interesu prawnego.

Stronami postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na rzecz K. O., byli K. O. (inwestor) oraz J. O. (działka nr [...]).

Nadto stronami postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2017 r. w sprawie zmiany decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2017 r. przedmiocie ustalenia warunków zabudowy polegającej na możliwości lokalizacji inwestycji w granicy z działka nr [...] byli również K. O. (inwestor) oraz J. O. (działka nr [...]).

Wobec powyższego w ocenie Kolegium D. P. nie posiada legitymacji do stwierdzenia nieważności decyzji zmieniającej, zasięg oddziaływania inwestycji nie obejmie nieruchomości D. P..

Kolegium podkreślało, że zarzuty odnoszone przez skarżącą pozostają bez wpływu na wynik sprawy bowiem dotyczą one maksymalnej obsady inwentarza DJP w inwestycji objętej wnioskiem, tak więc postępowania zwykłego o ustalenie warunków zabudowy. Kwestie te były rozważane w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2017 r. przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla działki [...], gdzie decyzją z dnia [...] września 2019 r. SKO w [...] w sprawie [...] umorzyło postępowanie z wniosku D. P. jako nie posiadającej przymiotu strony, a następnie utrzymanej w mocy decyzją SKO w [...] z dnia [...] września 2019 r. znak [...] W związku z tym skarżąca nie ma interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2017 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję SKO z [...] listopada 2019r. wniosła D. P. domagając się jej uchylenia i poprzedzającej ją decyzji SKO z dnia [...] września 2019 r. w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) albo przez WSA w Poznaniu, w przypadku nieuwzględnienia skargi przez SKO w [...] w trybie autokontroli oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania w kwocie [...]zł.

W pierwszej kolejności skarżąca podkreślała, że zagadnieniem wstępnym w przedmiotowej sprawie jest ustalenie statusu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Dopiero w drugiej kolejności powinna być badana decyzja zmieniająca decyzję o warunkach zabudowy.

W dalszej części skarżąca wskazała zarzuty jakie kierowała w stosunku do decyzji SKO w sprawie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy z [...] marca 2017r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie odwołując się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] listopada 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję własną tego organu z [...] września 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego z wniosku D. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] maja 2017 r. zmieniającej decyzję Burmistrza [...] z [...] marca 2017r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku inwentarskiego - bukaciarni, na działce nr [...], położonej w miejscowości [...].

W pierwszej kolejności Sąd podkreśla, że w myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W konsekwencji dyspozycja zawarta w art. 153 p.p.s.a. wyznacza obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie administracji publicznej i sądzie. W tym miejscu Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 239/17 (dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym "Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie te i normy przez organ, który wydał dany akt zostało uznane za biedne, bądź za prawidłowe. Natomiast wskazania, co do dalszego postępowania dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu unikniecie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych." Odstąpienie zatem od sformułowanej oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania może nastąpić tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy - co nie miało miejsca w niniejszej sprawie - a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenianych faktów i dowodów oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. W przeciwnym razie działanie organu, który nie stosuje się do wskazań sądu ocenić należy, jako naruszenie przez organ administracji publicznej normy z art. 153 p.p.s.a. W takiej sytuacji w razie złożenia skargi do sądu administracyjnego powoduje to konieczność uchylenia zaskarżonego aktu. Związanie oceną prawną wyrażoną w treści prawomocnego orzeczenia oraz wskazaniami, co do dalszego postępowania dotyczy zarówno organu administracji publicznej, jak i Sądu ponownie rozpoznającego przedmiotową sprawę.

Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że w istocie w niniejszym postępowaniu Sąd ponownie rozpoznający sprawę ogranicza swoją kontrolę do tej części postępowania, która została ponowiona przez organy po wyroku Sądu uchylającego zaskarżone decyzje. W tym też zakresie, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę po dokonaniu kontroli uwzględnienia przez organ odwoławczy, jak i organ I instancji wskazań co do dalszego postępowania wynikających z wyroku WSA w Poznaniu z 15 maja 2019r., sygn. akt IV SA/Po 1169/18, uznał, że wskazania te zostały wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 15 maja 2019r. wskazał, że organy ponownie rozpoznające wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] maja 2017r. uwzględnią, że jest to decyzja zmieniająca decyzję o warunkach zabudowy i w pierwszej kolejności ustalą, czy wnioskodawczyni jest stroną takiego postępowania nieważnościowego. Wskazując na przepis art. 155 k.p.a. – w sprawie o stwierdzenie nieważności - należy rozstrzygnąć, czy wnioskodawczyni może być stroną takiego postępowania, skoro nie była stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją zmieniającą warunki zabudowy. Przy czym zmiana decyzji polegała na dopuszczeniu lokalizacji inwestycji w granicy z działką [...], gdy nieruchomość skarżącej znajduje się w dalszym sąsiedztwie i nie graniczy bezpośrednio z działką inwestycyjną nr [...].

W tym miejscu, podzielić należy stanowisko skarżącej, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma ustalenie, czy skarżąca posiada legitymację procesową w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Organy przyjęły, że skarżąca nie posiada tego przymiotu, zatem postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności umorzyły. Rozstrzygniecie to znalazło uznanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który w wyroku z [...] marca 2020r. oddalił skargę D. P. na decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] marca 2017r. o ustaleniu warunków zabudowy dla kwestionowanej inwestycji.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę nie było konieczności oczekiwania na prawomocne rozstrzygnięcie Sądu z [...] marca 2020r. - ważne było, by zostało one wydane uprzednio przez rozpoznaniem niniejszej sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji zmieniającej decyzję o warunkach zabudowy. Wobec tego, z uwagi na termin wyznaczenia rozprawy w przedmiotowej sprawie przed terminem rozprawy w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, Sąd uznał za zasadne odroczyć termin ogłoszenia wyroku posiłkując się przepisem art. 139 § 1 zd. 2 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie w sprawie IV SA/Po 1108/19 z 05 marca 2020r. determinuje, zatem rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej.

Godzi się w tym miejscu przypomnieć za Kolegium, że z istoty przepisu art. 155 k.p.a. wynika, że decyzja wydana w tym nadzwyczajnym trybie może dotyczyć wyłącznie kwestii rozstrzygniętych decyzją ostateczną organu, tj. decyzją, której dotyczy postępowanie o zmianę lub uchylenie, a nie kwestii nowych (por. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2002 r., II SA 4093/01). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że istotą postępowania prowadzonego w trybie art. 155 k.p.a. jest sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. Prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego wart. 155 k.p.a. uwarunkowana jest zatem prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a. nie może zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem (por. wyroki NSA: z dnia 28 kwietnia 2000 r. sygn. akt I SA 819/99; z dnia 2 czerwca 2000 r. sygn. akt III SA 1854/99). Nie jest również dopuszczalna weryfikacja decyzji tylko w oparciu o jedną przesłankę przyjętą w art. 155 k.p.a.

Nadto, jak to już wskazywał Sąd poprzednio rozpoznający sprawę, art. 155 k.p.a. nie wskazuje przesłanek określenia stron tego postępowania. Ustalenie kręgu stron postępowania następuje zatem w oparciu o te same reguły jak winno to nastąpić w postępowaniu zwykłym. Zasadniczo, zatem krąg stron postępowania zwykłego i nadzwyczajnego winien być tożsamy. Jednak nie oznacza to, że ze skutecznym wnioskiem o przeprowadzenie postępowania w trybie art. 155 k.p.a. nie może wystąpić podmiot, który nie był stroną postępowania zwykłego. Jest to bowiem możliwe w przypadku, gdy taki podmiot wykaże, że istnieje interes prawny, który przemawia za wszczęciem nadzwyczajnego postępowania.

Natomiast stronami postępowania nadzwyczajnego (nieważnościowego) są, co do zasady, te same podmioty, które były stronami postępowania pierwotnego, z uwzględnieniem ich ewentualnych następców prawnych i innych osób, które stosownie do art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego wykażą po swojej stronie istnienie interesu prawnego (wyrok NSA z 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2241/10; wyrok NSA z 23 lipca 2008 r. sygn. akt I OSK 373/07, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Słusznie wskazuje, zatem Kolegium, że krąg stron postępowania w postępowaniu nadzwyczajnym musi być zatem wyznaczany na podstawie art. 28 K.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przymiot strony nie zależy od jakiegokolwiek zainteresowania wynikiem sprawy, a jedynie od interesu prawnego, który należy rozumieć jako interes wynikający z normy prawa materialnego, przy czym, aby interes ten stanowił podstawę zakwalifikowania określonego podmiotu jako strona postępowania musi pozostawać w bezpośrednim, konkretnym, indywidualnym i aktualnym związku z postępowaniem w określonej sprawie administracyjnej.

Mając na uwadze powyższe uwagi, zasadnie przyjęły organy administracji, że stronami postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2017 r. przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na rzecz K. O., byli K. O. – inwestor na działce nr [...] oraz J. O. - właściciel działki [...], bezpośrednio graniczącej z działką inwestycyjną. Natomiast stronami postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2017 r. w sprawie zmiany decyzji Burmistrza z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy byli również K. O. - inwestor oraz J. O. – właściciel działki [...], graniczącej bezpośrednio z działką inwestycyjną. Stroną tych postępowań nie była skarżąca.

Tymczasem, D. P. jest właścicielką działki nr [...] w miejscowości [...], która nie graniczy bezpośrednio z działką inwestycyjną nr [...]. Działki te rozdziela inna działka nr [...]. Odległość od domu mieszkalnego D. P. do budynku objętego wnioskiem wynosi około 70 m.

W tym stanie rzeczy, Sąd podziela stanowisko Kolegium, że D. P. nie posiada legitymacji procesowej do skutecznego zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji zmieniającej, a to z następujących powodów.

Po pierwsze, wnioskodawczyni nie była stroną postępowania w sprawie wydania decyzji z [...] marca 2017r. o ustaleniu warunków zabudowy.

Dalej, nie była stroną postępowania z art. 155 k.p.a. w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] marca 2017 r. W świetle zgromadzonych akt sprawy skarżąca nie wykazała także szczególnych okoliczności, które pozwoliłyby na stwierdzenie, że posiada interes prawy w sprawie dotyczącej zmiany decyzji, podczas, gdy nie posiadała takiego interesu w sprawie zwykłej. Przy czym podkreślić należy, że decyzja z [...] maja 2017r. zmieniła decyzję pierwotną jedynie w zakresie dodania zapisu dotyczącego "możliwości lokalizacji inwestycji w granicy z działką nr [...]", w sytuacji kiedy treść załącznika graficznego do wydanej decyzji pierwotnej pozostała taka sama i projektowany obiekt usytuowany został w granicy działki nr [...]. Decyzja zmieniająca nie wpłynęła zatem w jakikolwiek sposób na interes prawny D. P..

Zmiana decyzji o warunkach zabudowy nie wpłynęła, także w żaden sposób na zasięg oddziaływania inwestycji - bez zmiany pozostała odległość domu mieszkalnego skarżącej od inwestycji objętej postępowaniem i wynosi nadal ok. 70 m. Zmiana decyzji nie wpływa także na gabaryty projektowanej inwestycji, jak i w istocie niezmienne jest jej usytuowanie w granicy z działką [...]. Zmiana decyzji o warunkach zabudowy nie wpływa także na ograniczenia w ewentualnej przyszłej zabudowie na terenie działki skarżącej, nie pozbawia działki skarżącej dostępu do szeroko rozumianych mediów, jak również dostępu do drogi publicznej. Zmiana decyzji o warunkach zabudowy nie powoduje zmiany dotychczasowego zagospodarowania terenu i panującej na tym terenie funkcji.

Wobec powyższego skoro Sąd w wyroku z 05 marca 2020r. przesądził, że skarżąca nie była stroną postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy z [...] marca 2017r., to w niniejszej sprawie, skarżąca nie ma interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2017 r. zmieniającej decyzję z [...] marca 207r. Organy obu instancji prawidłowo, zatem umorzyły postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z [...] maja 2017r. zmieniającej decyzję z [...] marca 2017r. o ustaleniu warunków zabudowy.

Odnosząc się natomiast do zasadniczych zarzutów skargi, to wskazać należy, że w ocenie Sądu pozostają one bez wpływu na wynik niniejszej sprawy, bowiem dotyczą one maksymalnej obsady inwentarza DJP, w tym związanej z tym ewentualnej kumulacji oddziaływań, w inwestycji objętej wnioskiem o wydanie warunków zabudowy, zatem kwestii merytorycznych dotyczących decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. To zagadnienie natomiast zostało rozstrzygnięte wyrokiem z 05 marca 2020r. (sygn. akt IV SA/Po 118/19), w którym Sad stwierdził, że skarżąca nie posiada legitymacji do skutecznego żądania stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy z [...] marca 2017r., zatem zasadnie postępowanie administracyjne w tej sprawie z wniosku skarżącej organy umorzyły.

Wobec powyższego, zaskarżona decyzja SKO z [...] listopada 2019r. oraz decyzja ją poprzedzająca SKO z [...] września 2019r. w sprawie stwierdzenia nieważności zmieniającej decyzji Burmistrza z [...] maja 2017r. odpowiadają prawu, skutkiem czego skargę należało oddalić. Sąd na podstawia art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w wyroku.