Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 735/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczących nakazu rozbiórki szamba postanawia przyznać D. J. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 lipca 2007 r. D. J. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczących nakazu rozbiórki szamba. W toku postępowania, w związku z uprzednim wnioskiem skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał D. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie pismem z dnia 19 września 2007 r. skarżąca wniosła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o ustanowienie adwokata.

Uzasadniając wniosek skarżąca oświadczyła, że jest wdową i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wskazała także na swoją trudną sytuację majątkową i zdrowotną podnosząc, że utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych, a po opłaceniu bieżących świadczeń pozostaje jej ok. 100 zł, co nie pozwala na opłacenie niezbędnych leków. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest właścicielką domu o powierzchni 39 m2, posadowionego na działce o powierzchni 300 m2. Jedyne dochody osiągane przez skarżącą stanowi zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 512 zł. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazała także, że nie ma żadnych dodatkowych źródeł dochodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszym wniosku skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec jednak faktu, iż skarżąca korzysta już z przyznanego jej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W tej sytuacji rozstrzygając niniejszy wniosek należy zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Rozpoznając w związku z tym wniosek skarżącej Sąd miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne osiągane dochody w gospodarstwie domowy skarżącej stanowi zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 512 zł. Z tego dochodu skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania i jak wynika ze złożonego oświadczenia, po odliczeniu tych wydatków, pozostaje jej ok. 100 zł. Nie osiąga natomiast żadnych dodatkowych dochodów.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, w szczególności ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.

A.T.-P.