Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 337/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 11 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 2296/15 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 2296/15, w sprawie ze skargi D. G. oddalił jego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Sąd I instancji wskazał, że w treści skargi pełnomocnik skarżącego zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że jest on zasadny, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wnioskodawcy, bowiem wykonanie zaskarżonych decyzji wiązałoby się z koniecznością egzekucji wymaganej kwoty. Zdaniem pełnomocnika, naraziłoby to skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą na dodatkowe koszty, które nie mogłyby zostać zwrócone, a nadto nie mógłby on korzystać z tych środków i negatywnie wpłynęłoby to na jego przedsiębiorstwo.

WSA oddalając wniosek stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie podał okoliczności świadczących o zasadności wniosku. Konieczność zapłaty nałożonej kary pieniężnej i związane z tym uszczuplenie majątku nie może stanowić przesłanki przemawiającej za uwzględnieniem złożonego wniosku. Obowiązkiem wnioskodawcy jest bowiem wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa wydanej decyzji, bądź też, że do odwrócenia skutku jej wykonania nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Sytuacja finansowa skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą nie została w żaden sposób zobrazowana, gdyż dokumenty źródłowe wskazujące na konkretne dane liczbowe nie zostały nadesłane. WSA nie mógł zatem ustalić jakie aktualnie skarżący osiąga dochody i jaki poniosłaby uszczerbek w wyniku ewentualnego egzekwowania przez organ określonej w zaskarżonej decyzji kary pieniężnej. W tej sytuacji Sąd nie miał podstaw by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt sprawy.

D. G. złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) i przyjęcie, że przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie obejmują okoliczności takich jak w przedmiotowej sprawie, tj. związanych z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego, mogącego skutkować znaczna stratą i nieodwracalnymi skutkami prawnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącego, stwierdzając, że nie zostały wykazane przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł.

Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powołał się jedynie na to, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji byłby dodatkowo obciążony kosztami komorniczymi, a w okresie od wykonania decyzji do ewentualnego zwrotu równowartości kary nie mógłby korzystać z tych środków, co mogłoby wpłynąć negatywnie na jego przedsiębiorstwo. Poza tymi ogólnymi i lakonicznymi twierdzeniami skarżący nie przedstawił żadnych innych argumentów oraz dokumentów potwierdzających okoliczności uzasadniające stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sama konieczność uiszczenia przez skarżącego kwoty należności publicznoprawnej określonej zaskarżoną decyzją, bez dokładnego określenia sytuacji majątkowej skarżącego nie może uzasadniać stwierdzenia, że zapłata tej kwoty wpłynie negatywnie na prowadzone przez skarżącego przedsiębiorstwo.

Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że do zażalenia zostały dołączone obwieszczenie Dyrektora Izby Celnej w W. o licytacji publicznej, protokół zajęcia i odbioru ruchomości, a także faktura za zakup urządzeń. Okoliczność ta nie ma jednak znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. NSA na obecnym etapie postępowania nie rozpatruje bowiem ponownie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ale bada zgodność z prawem działania Sądu I instancji, a więc rozstrzyga na podstawie stanu, jaki istniał w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Natomiast oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. W tym kontekście NSA zwraca uwagę, że zgodnie z powołanym przepisem postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie wykazania przez wnioskodawcę zmiany okoliczności.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.