Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 694/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej N. [...] w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 08 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 849/08 w przedmiocie odrzucenia skargi Wspólnoty Mieszkaniowej N. [...] w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22 lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 08.01.2009 r., sygn. I SA/Gd 849/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej N. [...] w G., na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22.02.2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Podając motywy swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał ,że Wspólnota Mieszkaniowa, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22.02.2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Zarządzeniem z 17.06.2008 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania Wspólnoty. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi w dniu 01.07.2008 r., natomiast przesyłkę zawierającą dokumenty, do których uzupełnienia zobowiązywano stronę, nadano w urzędzie pocztowym w dniu 09.07.2008 r. Powyższe zdaniem Sądu, oznaczało, że w sprawie zaszły podstawy z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa" do odrzucenia skargi.

Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:

1. naruszenie art. 58 ust. 1 pkt 3 popsa poprzez jego błędne zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi, mimo iż pełnomocnik skarżącej nie został wezwany do złożenia uchwał członków Wspólnoty Mieszkaniowej o powołaniu na członków zarządu osób, które udzieliły pełnomocnictwa pełnomocnikowi skarżącej,

2. art. 49 ust. 1 popsa poprzez błędne jego zastosowanie polegające na wadliwym wezwaniu pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych poprzez "złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób które udzieliły pełnomocnictwa radcy prawnemu J. M. do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia (np. wyciąg z rejestru sądowego, statut)", podczas gdy skarżąca nie jest spółką, nie podlega wpisowi do rejestru, nie działa na podstawie statutu.

Uzasadniając powyższe zarzuty podniesiono, że wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych było nieprawidłowe, gdyż zostało wadliwie sformułowane. Z doręczonego wezwania wynikało, że pełnomocnik skarżącej zobowiązany został do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki poprzez złożenie wyciągu z rejestru lub statutu. Podkreślono, że skarżącą jest Wspólnota Mieszkaniowa, która wbrew treści wezwania nie jest spółką, nie podlega rejestracji w jakimkolwiek rejestrze czy ewidencji, ani nie działa na podstawie statutu.

Podniósł również, że Sąd błędnie wskazał dokumenty, jakie skarżąca miała złożyć w uzupełnieniu skargi, gdyż dokumenty te (odpis z rejestru, statut), nie znajdują zastosowania do wspólnot mieszkaniowych. Wezwanie to nie wskazuje w jasny i szczegółowy sposób czynności, których należało dopełnić, wprowadzając w błąd co do sposobu wykonania wezwania Sądu. Dodano, że z uwagi na powyższe, wezwanie było bezskuteczne, zaś prawidłowa formuła wezwania winna wzywać do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikało upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa radcy prawnemu do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej, tj. uchwałę Zgromadzenia Członków Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie powołania i ukonstytuowania się Zarządu tejże Wspólnoty.

W ocenie skarżącej, uchybienie polegające na błędnym sformułowaniu wezwania sprawiło, że termin do wykonania czynności tamże wskazanej nie zaczął w ogóle biec. Warunkiem odrzucenia skargi z powodu nieusunięcia w zakreślonym terminie braków formalnych skargi jest wcześniejsze prawidłowe doręczenie wezwania do usunięcia tychże braków, co w sprawie nie nastąpiło. Z uwagi na powyższe wskazano na zasadność zarzutu naruszenia przez Sąd art. 58 ust. 1 pkt 3 popsa, które miało istotny wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie, gdyż nie doszło do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Końcowo podkreślono, że nadanie do WSA w dniu 09.07.2008 r. przesyłki zawierającej odpis uchwały Zgromadzenia Członków Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie powołania i ukonstytuowania Zarządu tejże Wspólnoty nie stanowiło wykonania wezwania, lecz wyraz zapobiegliwości pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że sformułowane w skardze kasacyjnej zarzuty sprowadzają się do zakwestionowania prawidłowości wezwania sądowego wydanego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17.06.2008 r., jakie otrzymał pełnomocnik strony skarżącej w dniu 01.07.2008 r.

Analizując treść tegoż wezwania, należy zgodzić się z autorem skargi kasacyjnej, że nieprawidłowo określono stronę skarżącą, jako "spółkę". Jednakże, mimo użycia w kwestionowanym wezwaniu słowa "spółka", skarżąca nie powinna mieć (i de facto nie miała) wątpliwości, że pismo to jest skierowane do niej. Świadczy o tym nie tylko to, że w treści wezwania, jako adresata wskazano "r.pr. Ł. G. pełn. Wspólnoty Mieszkaniowej N. [...] w G.", ale również to, że pełnomocnik strony, udzielił odpowiedzi na to zarządzenie, w którym nie tylko wykonał zarządzenie, ale również zwrócił uwagę na tę omyłkę Sądu. Zresztą, pismo to, zaczyna się od słów: "W wykonaniu wezwania z dnia 24 czerwca 2008 r. doręczonego skarżącemu w dniu 1 lipca 2008 r. w załączeniu przesyłam wyciąg z protokołu zgromadzenia Członków Wspólnoty Mieszkaniowej odbytego w dniu 10 marca 2007 r. (...)". Z uwagi na treść ww. pisma skarżącej, twierdzenia zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że nadanie do WSA dnia 09.07.2008 r. przesyłki zawierającej odpis uchwały zgromadzenia członków Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie powołania i ukonstytuowania zarządu tejże Wspólnoty nie stanowiło wykonania wezwania, lecz wyraz zapobiegliwości pełnomocnika, nie jest zgodne z prawdą.

Warto również zaznaczyć, że skarżąca została wezwana do "(...) złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa (...) do reprezentacji (...)", zatem wezwanie w tym zakresie było jasne i precyzyjne. Natomiast zwroty "wyciąg z rejestru sadowego" i "statut" zostały użyte w nawiasie po wyrażeniu "np.". Powyższe świadczy więc o tym, że zwroty "wyciąg z rejestru sądowego" i "statut" nie stanowiły głównej treści wezwania, a zostały użyte jedynie jako przykład. Skarżąca nie miała zresztą wątpliwości, jaki rodzaj dokumentu winien być przedstawiony Sądowi celem wykonania wezwania tegoż Sądu i taki dokument, tj. "Uchwałę w sprawie powołania i ukonstytuowania zarządu wspólnoty" wysłała do tegoż Sądu w dniu 09.07.2008 r.

Zasadnie zatem WSA w Gdańsku stwierdziwszy brak terminowego wykonania zarządzenia wydanego na podstawie art. 49 § 2 popsa – która to okoliczność nie jest kwestionowana, choć ma dla sprawy kluczowe znaczenie – odrzucił skargę skarżącej w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 popsa.

Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 oraz art. 182 § 1 i 3 popsa.