Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2823/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA O. Wierzbicka Sędziowie NSA J. Kabat - Rembelska Asesor WSA W. Zielińska - Baran (spr) Protokolant P. Jędrasik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej Szpitala Rejonowego w I. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia zezwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2001 roku do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. - Delegatury Placówki Zamiejscowej w R. wpłynął wniosek Szpitala Rejonowego w I. o wydanie zezwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych. W treści wniosku podano , że wytwarzane w szpitalu odpady są składowane na jego terenie, a następnie utylizowane w utylizatorze WPS - 350 lub są odbierane przez firmy posiadające odpowiednie zezwolenie na utylizację lub odbiór odpadów. Określono ilość wytwarzanych rocznie odpadów według ich rodzajów z podaniem odpowiednich kodów. Podano sposoby zapobiegania powstawania odpadów lub minimalizacji ich ilości, sposoby ich usuwania, wykorzystywania lub unieszkodliwiania z wyodrębnieniem postępowania z odpadami niebezpiecznymi.

[...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] marca 200lr., wydanym na podstawie art.106 § 5 kpa oraz art.8 ust. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 roku o odpadach ( Dz. U. Nr 96 poz. 592 ze zm.), art.30 ust.l pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 109 poz. 1167 z późn. zm.) w związku z art.37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej (jedn. tekst Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 z późn. zm. i art.3 ust.l ustawy z dnia 27 lipca 2001r.o wprowadzeniu ustawy - prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100 poz. 1085 ), negatywnie zaopiniował przedmiotowy wniosek. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że wytwarzanie odpadów niebezpiecznych przez wnioskodawcę wiąże się z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast zawarte we wniosku Szpitala Rejonowego w I. informacje o rodzajach wytwarzanych odpadów, ilości ich wytwarzania, o sposobach postępowania i miejscu składowania odpadów niebezpiecznych nie spełniają wymogów raportu , o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. oraz §§ 3-5 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi, albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji ( Dz. U. Nr 93 poz. 589 z późn. zmian.).

W zażaleniu na to postanowienie Szpital Rejonowy w I. zarzucił, że przepis art.ll ust 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 roku o odpadach określa katalog informacji , jakie powinien zawierać wniosek o wydanie zezwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych. Katalog ten nie obejmuje dokumentów dotyczących spełnienia wymagań prawa budowlanego.

Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...]-06-2002 r. w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podtrzymując stanowisko organu pierwszej instancji.

W skardze na to postanowienie Szpital Rejonowy w I. powtórzył argumenty podniesione w odwołaniu, dodając przy tym, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniesiono się w ogóle do tezy zażalenia o bezprawności żądań organu pierwszej instancji dotyczących raportu oddziaływania na środowisko w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji. Podniesiono ponadto, że Główny Inspektor Sanitarny nie ustosunkował się do tezy zażalenia Szpitala na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o wydanie zezwolenia na unieszkodliwianie odpadów i dotychczas nie wydał w tej sprawie odrębnego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie. W obszernym uzasadnieniu stwierdził, że Szpital powinien wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wytwarzanie i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych

pochodzenia medycznego przedłożyć decyzję o warunkach zabudowy o zagospodarowania terenu lub pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu

budowlanego oraz ocenę oddziaływania na środowisko, ponieważ dokonał zmiany

sposobu użytkowania budynku garażu przeznaczając go na składowanie i unieszkodliwianie odpadów medycznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa wynika obowiązek organu podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy. Obowiązek ten obciąża organy orzekające obu instancji. W sytuacji gdy wymogu tego nie spełnia orzeczenie pierwszej instancji, organ odwoławczy ponownie rozstrzygający sprawę powinien rozszerzyć granice postępowania dowodowego o nowe okoliczności faktyczne pominięte przez organ pierwszej instancji, w trybie art. 136 kpa.

Stosownie do art. 8 ust.l ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach ( Dz. U. Nr 96, poz. 922 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wszczęcia w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego, zezwolenie na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych wydaje starosta, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza albo prezydenta miasta oraz wojewódzkiego inspektora sanitarnego, z zastrzeżeniem ust.2. W miastach na prawach powiatu zezwolenie wydaje prezydent miasta po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego inspektora sanitarnego. W przypadku gdy wytwarzanie odpadów niebezpiecznych wiąże się z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust.l pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie o ocenach oddziaływania na

środowisko zezwolenie na wytwarzanie odpadów wydaje lub uzgadnia wojewoda,

z zachowaniem trybu, o którym mowa w ust. 1 i 3 ( art. 8 ust. 2 ustawy ).

W rozpatrywanej sprawie podstawą negatywnej opinii było uznanie przez organy opiniujące, że przy wniosku o zezwolenie na wytwarzanie odpadów brak było odpowiedniego zezwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w związku ze zmianą sposobu użytkowania budynku garażu, adaptowanego do celów składowania

I unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych wytwarzanych na terenie Szpitala.

Ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku wynika, że skarżący występował o zezwolenie na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych, powstających w Szpitalu w wyniku prowadzonej działalności w zakresie świadczenia usług medycznych. Wobec tego rzeczą organów opiniujących było zaopiniowanie wniosku skarżącego w zakresie określonego w nim żądania i poddanie go ocenie w kontekście spełnienia warunków, o których mówi przepis art. 9 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o odpadach. Wskazany przepis stanowi, że wniosek taki ma zawierać: 1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do wytwarzania, z uwzględnieniem ich podstawowego składu chemicznego i innych właściwości, 2) określenie ilości wytwarzanych rocznie odpadów poszczególnych rodzajów, 3) program obejmujący sposoby zapobiegania powstawaniu odpadów niebezpiecznych lub minimalizacji ich ilości oraz ich usuwanie, wykorzystywanie lub unieszkodliwianie, 4) oznaczenie miejsca oraz sposób składowania i transportu odpadów uwzględniający postępowanie z odpadami nadającymi się do wykorzystywania.

W świetle powyższego trafnym okazał się zarzut skargi, że organy administracji opiniujące wniosek o zezwolenie na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych bezpodstawnie żądały przedłożenia przez skarżącego pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, w którym mają być składowane i utylizowane odpady wytwarzane w Szpitalu. Kwestia ta przekracza zakres postępowania uzgodnieniowego, skoro, jak już powyżej powiedziano, przedmiotowy wniosek dotyczył zezwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych w Szpitalu, w obiekcie istniejącym i eksploatowanym, i nie wiąże się on z budynkiem garażu adaptowanym do celów składowania i unieszkodliwiania odpadów wytwarzanych w Szpitalu. Podobny pogląd wyraził NSA w wyroku z dnia 7 maja 2002r. sygn. IV S.A. 2934/01 (niepublikowany).

Trafnie podniósł skarżący, że organy opiniujące powinny wskazać przepis prawa, z którego wywodzą żądanie złożenia określonych dokumentów przez wnioskodawcę, w sytuacji gdy przepis prawa określający wymogi wniosku nie wymienia tych dokumentów. Nie ulega wątpliwości, że wymogi jakie powinien spełniać wniosek o wydanie zezwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych wynikają wprost z treści art. 9 ust. 1 cyt. ustawy. Podkreślenia wymaga to, że ustawodawca ustanowił takie same wymogi dla wniosku o wydanie zezwolenia przez starostę ( art. 8 ust.l ), jak też dla wniosku o wydanie zezwolenia przez wojewodę ( art. 8 ust.2 ). Natomiast żaden z przepisów, na które powołały się organy opiniujące nie dawał podstawy do okazania przez skarżącego żądanych dokumentów.

Wskazany w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia przepis art. 30 ust.l ustawy z dnia 9 listopada 2000r. o dostępie do informacji (...) wymagał sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Pod pojęciem " przedsięwzięcia" zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 3 cyt. ustawy należy rozumieć inwestycje budowlane lub inne ingerencje w środowisko polegające na przekształceniu lub zmianie sposobu użytkowania terenu, w tym również na wydobywaniu zasobów naturalnych, wymagające decyzji, o której mowa w art.25 ust. 3. Zauważyć trzeba, że wymieniony przepis art. 25 ust.3 cyt. ustawy taksatywnie wymienia decyzje, które wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W katalogu tym nie wymienia się zezwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał więc, że postępowanie w sprawie objętej kontrolą sądową prowadzone było z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego, a w tym art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Również zaskarżone postanowienie nie spełnia wymogów art. 124 § 2 kpa, albowiem lakoniczne uzasadnienie tego postanowienia nie odnosi się zupełnie do zarzutów podniesionych w zażaleniu na postanowienie organu I instancji.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt la i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.

Sąd nie orzekł, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu do czasu

uprawomocnienia się niniejszego wyroku, stanął bowiem na stanowisku, że przepis

art. 152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma

zastosowania w sytuacji, gdy zaskarżony akt administracyjny nie posiada cech

wykonalności. W ponownym postępowaniu organ administracji zaopiniuje wniosek

skarżącego w aspekcie art. 9 ust.l ustawy z dnia 27 czerwca 1997r. o odpadach ( Dz.

U. Nr 96, poz. 592 ze zm.).