Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 714/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2019 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. o przywrócenie terminu do przedłożenia dwóch odpisów skargi w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zgodności z przepisami wykonania miejsca gromadzenia odpadów - postanawia - odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zgodności z przepisami wykonania miejsca gromadzenia odpadów. Powodem, dla którego Sąd nie nadał przedmiotowej skardze dalszego biegu był fakt, że składająca ją, pomimo stosownego wezwania, nie przedłożyła dwóch jej odpisów.

Orzeczenie to T. R. zakwestionowała w drodze zażalenia, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 6 listopada 2019 r. sygn. akt II OZ 985/19.

W dniu 28 listopada 2019 r. T. R. wystąpiła do tut. Sądu z pismem, w którym wniosła o "przywrócenie terminu procedowania". Wskazała, że nie jest w stanie powiedzieć "że tak nie było, jak orzekł Sąd".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Czynności w postępowaniu sądowym strona winna dokonywać w terminach wskazanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej "P.p.s.a." bądź też w terminie wyznaczonym przez sąd czy przewodniczącego. Jeśli zaś czynność strony zostanie podjęta po upływie takiego terminu, jest ona wówczas bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Równocześnie jednak ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jeśli strona spełni określone warunki (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Mianowicie, złoży pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu na wystąpienie z niniejszym wnioskiem. Jak wynika z jego treści, wskazane wyżej postanowienie NSA, które potwierdziło zasadność stanowiska tut. Sądu o odrzuceniu skargi strony zostało jej doręczone dnia 27 listopada 2019 r. Tym samym, siedmiodniowy termin do złożenia tego wniosku (co miało miejsce 28 listopada 2019 r.) został dotrzymany. Poza tym, skarżąca dopełniła czynności, której wcześniej nie dokonała w ustawowym terminie tzn. przedłożyła dwa odpisy swojej skargi. Nie został natomiast spełniony warunek w postaci uprawdopodobnienia braku winy w niezachowaniu terminu do przedstawienia tych odpisów. O takim braku winy można mówić wówczas, gdy stronie nie można zarzucić braku należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (H. Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, wyd. IV, opubl: WKP 2018). T. R. w złożonym wniosku nie podała jakiejkolwiek okoliczności, która mogłaby świadczyć o jej niezawinieniu. Co więcej, stwierdziła nawet, że nie może wykluczyć, że Sąd orzekł prawidłowo. Przyznała tym samym, że nie przedkładając dwóch odpisów swojej skargi na wezwanie Sądu z dnia 26 czerwca 2019 r. (doręczone jej 2 lipca 2019 r.) mogła się pomylić. Powyższe wskazuje ewidentnie na niewykazanie się przez stronę dostateczną starannością przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym i nie może skutkować przychyleniem się do złożonego przez nią wniosku.

Biorąc więc pod uwagę, że T. R. nie uprawdopodobniła braku winy w związku z nieprzedłożeniem przez nią dwóch odpisów skargi należało orzec o odmowie przywrócenia terminu do dokonania tej czynności, czego podstawę stanowił art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.