Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 275/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 § 1, art. 73 § 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2751/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2751/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie K. S. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie WSA z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2751/14 w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 czerwca 2014 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jako nieuzasadnionych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Z uzasadnienia WSA wynika, że postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/WA 2751/14, WSA oddalił wniosek Skarżącej o zmianę postanowienia WSA z dnia 10 lutego 2014 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 czerwca 2014 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jako nieuzasadnionych.

Pismem z dnia 17 lutego 2016 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA, wezwano Skarżącą do uiszczenia - w terminie 7 dni - wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, pod rygorem jego odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony Skarżącej w dniu 21 marca 2016 r.

W terminie do uiszczenia wpisu sądowego, Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 18 maja 2016 r. referendarz sądowy wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, pozostawił bez rozpoznania.

Wobec uprawomocnienia się powyższego zarządzenia, referendarza ponownie wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wezwanie odebrane zostało przez Skarżącą w dniu 19 lipca 2016 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pierwsze awizo przesyłki nastąpiło w dniu 1 lipca 2016 r.

Skarżąca w dniu 25 lipca 2016 r. uiściła wpis sądowy od zażalenia w prawidłowej wysokości.

Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r., WSA odrzucił zażalenie w sprawie, wskazując w uzasadnieniu, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 1 lipca 2016 r., to doręczenie zgodnie z regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 15 lipca 2016 r. Natomiast okoliczność, że adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym, nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego art. 73 p.p.s.a.

Wskutek wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA. W uzasadnieniu wskazano, że WSA powinien podjąć czynności mające na celu wyjaśnienie, czy w sprawie miało miejsce dwukrotne awizowanie spornej przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 8 lutego 2016 r. WSA powinien w tym zakresie, przeprowadzić postępowanie reklamacyjne dotyczące spornej przesyłki. Dopiero wyjaśnienie wątpliwości, co do dwukrotnej awizacji, pozwoli rozstrzygnąć, czy przesyłka została skutecznie doręczona w dniu 15 lipca 2016 r., w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. i w konsekwencji, czy uiszczenie wpisu sądowego nastąpiło z uchybieniem terminu.

W odpowiedzi na wszczęte postępowanie reklamacyjne, Poczta Polska pismem z 6 lutego 2017 r. wyjaśniła, że przedmiotowa przesyłka została awizowana dnia 1 lipca 2016 r., natomiast zawiadomienie powtórne sporządzono i doręczono dnia 11 lipca 2016 r. Przesyłka została odebrana przez adresata w dniu 19 lipca 2016 r. Z uwagi na wydanie przesyłki po terminie jej odbioru, Poczta Polska uznała skargę za uzasadnioną.

W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia WSA wskazał, że skoro przedmiotowa przesyłka została awizowana po raz pierwszy w dniu 1 lipca 2016 r., a powtórne awizowanie (jak wynika z wyjaśnienia Poczty Polskiej) miało miejsce dnia 11 lipca 2016 r., to doręczenie nastąpiło z dniem 15 lipca 2016 r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął z dniem 22 lipca 2016 r. Natomiast Skarżąca uiściła wpis od zażalenia w dniu 25 lipca 2016 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, Skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA, wskazując, że: "operator pocztowy Poczta Polska nigdy nie doręczył mi powtórnego awiza, oczekującej na odebranie przesyłki listowej poleconej, a zatem uchybienie tej czynności spowodowało w rzeczywistości pozbawienie mnie prawa do odbioru w terminie przesyłki, a w rzeczywistości pozbawiło mnie prawa do Sądu, zagwarantowanego mi w Konstytucji RP."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Jak prawidłowo wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu WSA, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, ze zm.), a także przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy.

Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 ustawy - Prawo pocztowe, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, została awizowana w dniu 1 lipca 2016 r., a powtórne awizowanie, jak wynika z wyjaśnienia Poczty Polskiej (k. – 212 akt sądowych) miało miejsce dnia 11 lipca 2016 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane w dniu 15 lipca 2016 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Natomiast Skarżąca odebrała przesyłkę dopiero w dniu 19 lipca 2016 r.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania doręczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl., z dnia 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, z dnia 27 września 2013 r. II OZ 810/13, opubl. w http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, przepis art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie doręczenia nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10, opubl. w http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez Skarżącą już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a.

WSA słusznie zauważył, że siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie upłynął z dniem 22 lipca 2016 r. Zatem Skarżąca, uiszczając wpis od zażalenia w dniu 25 lipca 2016 r., nie dochowała terminu przeznaczonego na dokonanie tej czynności.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.