Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 89/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 39 ust. 1 , art. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi H. S. i H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z art. 40 ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.

o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania H. i H. S. od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr: [...] w sprawie wymierzenia H. S. i H. S. kary pieniężnej w wysokości [...] zł, za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej ul. [...] w S. (działka

nr [...]" oraz nr [...] z obrębu [...]) o powierzchni [...] m2 na prawach wyłączności (pod komis samochodowy), bez zezwolenia zarządcy drogi, w terminie

od dnia [...] r. do dnia [...] r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta S. H. i H. S. twierdzili, iż decyzja organu I instancji w każdym punkcie, poza datą, mija się z prawdą. Ulica [...] nie jest drogą powiatową, stała się nią z "urzędniczego awansu", lecz nigdy nie spełniała warunków drogi powiatowej. Przy ul. [...] wielokrotnie przeprowadzano prace ziemne. Zdaniem odwołujących się podczas jednych z takich prac któryś z pracowników włożył nielegalnie słupek graniczny. Ponadto małżonkowie S. wskazali, iż od trzech lat działka i pas sporny nie jest już ich własnością,

a Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego nigdy nie był w posiadaniu spornego pasa, który rzekomo zajęli. Pas drogowy musiałby fizycznie istnieć, aby doszło do jego zajęcia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w uzasadnieniu swojej decyzji w pierwszej kolejności przytoczyło art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym, zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej. Z kolei w myśl art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy

o drogach publicznych zezwolenia takiego wymaga zajęcie pasa drogowego

na prawach wyłączności. Z treści art. 40 ust. 12 pkt 1 cytowanej ustawy wynika z kolei, że za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6. Opłatę za zajęcie pasa drogowego na prawach wyłączności ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego (art. 40 ust. 4 ustawy o drogach publicznych).

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...]r. zarządca drogi wymierzył H. i H. S. karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego ul. H. o powierzchni [...] m2 na prawach wyłączności - pod komis samochodowy, bez zezwolenia, w terminie od dnia [...] r. do dnia

[...] r. w oparciu o przeprowadzone oględziny w terenie w obecności strony oraz opinię Biura Geodety Miasta w sprawie przebiegu granic działek położonych przy ul. [...] (pismo z dnia [...] r.). Opinia stanowiła również dowód w niniejszym postępowaniu.

Podczas przeprowadzonej w dniu [...] r. kontroli stwierdzono,

iż pomimo wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, strona nadal zajmuje przedmiotowy pas drogowy. Przeprowadzone pomiary wykazały, że granice zajęcia pasa drogowego, a tym samym jego powierzchnia [...] m2 nie uległy zmianie w stosunku do tych, które zostały ustalone w trakcie oględzin w dniu [...] r. Okoliczności te zostały udokumentowane protokołem z kontroli oraz dokumentacją zdjęciową.

Po wszczęciu w dniu [...] r. postępowania w sprawie wymierzenia H. i H. S. kary pieniężnej za zajmowanie pasa drogowego ulicy [...] w S., organ wyznaczył termin oględzin na dzień [...] r.

O ww. czynnościach strona została zawiadomiona, jednakże nie wzięła udziału

w oględzinach. Przedstawiciele zarządcy drogi, biorący udział w przeprowadzeniu dowodu z oględzin stwierdzili zajmowanie pasa drogowego ul. H. na prawach wyłączności. Z protokołu oględzin wynikało, że będący przedmiotem postępowania pas drogowy stanowi teren wygrodzony, zagospodarowany pod komis samochodowy

o powierzchni [...] m2.

Kolejne kontrole pasa drogowego pracownicy zarządu dróg przeprowadzali

w dniach [...] r., [...] r., [...] r., [...]r. oraz [...] r. Wynikało z nich, że pas drogowy jest nadal zajmowany, a granice oraz powierzchnia zajęcia nie uległy zmianie. Na okoliczność przeprowadzonych czynności zostały sporządzone protokoły oraz dokumentacja zdjęciowa.

Organ I instancji trzykrotnie zawiadamiał stronę o możliwości zapoznania się

z materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie (zawiadomienia z dnia

[...] r., z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r.).

W toku postępowania H. S., H. S., a następnie ich pełnomocnik wnosili m.in. o przedłożenie opisów katastralnych i map geodezyjnych dla gospodarstwa, które zostało zakupione w [...] r. w celu ustalenia stanu prawnego; wstrzymania wydania decyzji do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., a następnie Naczelny Sąd Administracyjny sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] r. oraz podnosili, że działka nr [...] została przejęta przez Gminę Miasto S. na podstawie decyzji nr [...] o ustaleniu lokalizacji dróg publicznych z dnia [...] r.

Pismem z dnia [...] r. zarządca drogi, działając w trybie art. 36 ustawy o drogach publicznych zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o podjęcie postępowania zmierzającego do usunięcia ogrodzenia należącego do H. i H. S., a znajdującego się w pasie drogowym ul. H.

W dniu [...] r. z inicjatywy J. M. - córki H.

i H. S. przeprowadzono w jej obecności kolejną kontrolę pasa drogowego, która potwierdziła zajęcie pasa drogowego ul. H. o powierzchni [...] m2. J. M.odmówiła podpisania protokołu kontroli.

W związku z pismem zarządcy drogi z dnia [...] r. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. zawiadomił stronę

o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wybudowanego bez wymaganego prawem zgłoszenia właściwemu organowi ogrodzenia w pasie drogowym, wyznaczając jednocześnie oględziny w sprawie na dzień [...] r.

Podczas oględzin, w których udział wzięli przedstawiciele PINB, ZDiTM, pracownicy Kancelarii Radców Prawnych [...] oraz J. M. - córka H. i H. S., potwierdzono istnienie ogrodzenia usytuowanego ok. 1-1,5 m od jezdni - jak na mapie stanowiącej załącznik do pisma zarządcy drogi z dnia

[...] r. Stwierdzono nadto, że ogrodzenie ma długość ok. 100 m, wykonane jest z siatki metalowej ze słupkami metalowymi osadzonymi na murku. J. M. podczas oględzin oświadczyła, iż przedmiotowe ogrodzenie wykonane zostało przez jej rodziców na przełomie lat [...] ub. stulecia w miejscu ogrodzenia, które posiadał poprzedni właściciel nieruchomości. W trakcie oględzin przedstawiciele zarządcy drogi dokonali pomiarów, które potwierdziły dotychczas ustaloną powierzchnię zajęcia, tj.[...] m2.

W dniu [...] r. podczas kolejnej kontroli pasa drogowego ul. [...] stwierdzono, iż ogrodzenie przy posesji nr [...] zostało usunięte i teren jest ogólnodostępny.

Pismem z dnia [...] r. organ zawiadomił stronę oraz jej pełnomocnika

o możliwości zapoznania się oraz wypowiedzenia co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Kolegium w oparciu o powyższe ustalenia stwierdziło, że wymierzenie H.

i H. S. kary za zajęcie pasa drogowego jest uzasadnione.

Z przeprowadzonego postępowania wynikało, że pas drogowy był zajmowany bezprawnie przez stronę od [...] r. - od pierwszego dnia po terminie objętym decyzją z dnia [...] r. do dnia [...] r., tj. ostatniego dnia udokumentowanego zajęcia pasa drogowego. Karę za zajęcie pasa drogowego

w kwocie [...] zł stanowi dziesięciokrotność iloczynu powierzchni zajętego pasa drogowego ([...] m2), liczby dni ([...] dni) oraz stawki opłaty (0,04 zł). Stawkę opłaty

w kwocie 0,04 zł wynika z § 7 ust. 3 w zw. z § 7 ust. 1 pkt 2 a) uchwały

Nr XXVIII/567/04 Rady Miasta Szczecina z dnia 8 listopada 2004 r. w sprawie ustalenia stawek opłat za zajęcie pasa drogowego, zgodnie z którym dla pozostałych elementów pasa drogowego ustala się stawkę za każdy dzień zajęcia 1 m2 pasa drogowego w wysokości 5% stawek określonych zgodnie z ust. 2.

Organ I instancji ustalając karę za zajęcie pasa drogowego prawidłowo obliczył jej wysokość mając na uwadze ilość dni zajęcia, powierzchnię zajętego pasa drogowego oraz stawkę opłat wynikającą z ww. uchwały.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, iż ul.[...] nie jest drogą powiatową, a także, że działka i pas sporny nie są już własnością strony, Kolegium powołało się na definicję pasa drogowego zawartą w art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych

i stwierdziło, że ze zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego m.in. kopii i wydruków map oraz, informacji uzyskanych z bazy ewidencji gruntów i budynków wynika, iż zarówno działka nr [...] jak działka nr [...] z obrębu ewidencyjnego nr [...] przy ul. [...] w S. stanowią pas drogowy oznaczony symbolem [...].

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa

z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38,

poz. 454) do użytku gruntowego o nazwie "drogi" zalicza się grunty w granicach pasów drogowych dróg publicznych i dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 958).

Kolegium podniosło również, że już w trakcie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] r. strona została poinformowana o tym, że ogrodzenie posesji nr [...] przy ul. [...] znajduje się częściowo w pasie drogowym tej ulicy. Już wówczas zasięgnięto opinii Biura Geodety Miasta w zakresie przebiegu granic nieruchomości i pasa drogowego a w trakcie oględzin przeprowadzonych w obecności strony w dniu [...] r. odszukano oznaczenia (słupki geodezyjne) wskazujące prawidłowy przebieg granicy nieruchomości.

Ponadto jak wynika z załącznika do Uchwały Nr XXXII41/2000 Rady Miasta Szczecin z dnia 30 października 2000 r. w sprawie ustalenia przebiegu dróg powiatowych w Mieście S., ulica H. w całości stanowi przebieg drogi powiatowej.

Odnosząc się do twierdzenia odwołujących się, iż cyt. "od trzech lat działka i pas sporny nie jest już naszą własnością" Kolegium potwierdziło, że na podstawie decyzji Prezydenta Miasta S. nr [...] o ustaleniu lokalizacji dróg publicznych z dnia

15 kwietnia 2008 r. ustalono Gminie Miasto S. warunki lokalizacji dróg publicznych w zakresie przebudowy i rozbudowy ulic: [...] w S. wraz z przebudową sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz rozbiórką kolidującej zabudowy. Teren inwestycyjny obejmuje m.in. działki nr [...], nr [...] (stanowiące pas drogowy ul. [...]) oraz

nr [...] (stanowiącą własność H. i H. S.). Podniosło również,

że trafnie wyjaśniał organ I instancji, iż ani niniejsze, ani wcześniej prowadzone postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego

nie dotyczy terenu działki nr [...]. Sporny fragment ogrodzenia umieszczony był bowiem w granicach pasa drogowego ul. [...] na działce nr [...] oraz

w niewielkiej części na działce nr [...]. Te działki cały czas zawierały się w granicach pasa drogowego ul. H. Tym samym należy stwierdzić, iż doszło do zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności na działkach nr [...] i nr [...].

Kolegium poinformowało odwołujących się, że z uwagi na wysokość wymierzonej kary, na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), mogą zwrócić się do organu I instancji o umorzenie kary, lub rozłożenie jej na raty bądź odroczenie spłaty.

H. i H. S. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.

W skardze podnieśli, że Kolegium wydając niekorzystną dla nich decyzję nie dysponowało materiałami odzyskanymi z zasobów Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S., z których wynika, że " granica działki

od strony ulicy [...] biegnie po istniejącym ogrodzeniu – sprawdzono graficznie". Oznacza to, ze skarżący nie zajmowali pasa drogowego. Rosnące wieloletnie drzewa oraz odkopane fundamenty budynku świadczą o tym, że pas działki położony

na skarpie, będący ich własnością, nie mógł być pasem drogowym. Słupek graniczny ich działki został przesunięty prawdopodobnie przez pracowników wykonujących prace zbrojeniowe ulicy [...] i skarżący nie byli świadomi przesunięcia w ten sposób granicy działki aż do czasu, gdy ziemia w miejscu posadowienia słupka osiadła.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kolegium podniosło nadto, że przebieg granicy pomiędzy działką skarżących ([...]) i pasem drogowym (działki nr [...] i [...]) był znany skarżącym od roku [...], albowiem złożyli podpisy na protokole okazania granic, czemu nie zaprzeczają.

Dokumenty, które małż. S. przedłożyli określają przebieg granic w latach siedemdziesiątych i okoliczność ta nie ma wpływu na zajęcie pasa drogowego

od [...] r., albowiem zajęcie to miało miejsce po wydzieleniu części działki skarżących pod poszerzenie ulicy [...] w roku [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). Sąd nie przejmuje jednakże sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) decyzja podlega uchyleniu w całości lub w części, jeżeli sąd stwierdzi:

1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponadto, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] roku nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się bowiem nieprawidłowości w działaniu organów, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów.

Głównym aktem prawnym regulującym kwestie związane z zajęciem pasa drogowego jest ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), określana w dalszej części jako "ustawa".

Przedmiot rozpoznawanej sprawy stanowi nałożenie na skarżących H.

i H. małżonków S. kary pieniężnej za zajmowanie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia.

Normatywne pojęcie "pasa drogowego" zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 1 ustawy, który stanowi, że stanowi on wydzielony liniami granicznymi grunt wraz

z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy, zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego.

W szczególności zabrania się:

1) lokalizacji obiektów budowlanych, umieszczania urządzeń, przedmiotów i materiałów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego;

2) włóczenia po drogach oraz porzucania na nich przedmiotów lub używania pojazdów niszczących nawierzchnię drogi;

3) poruszania się po drogach pojazdów nienormatywnych;

4) samowolnego ustawiania, zmieniania i uszkadzania znaków drogowych

i urządzeń ostrzegawczo-zabezpieczających;

5) umieszczania reklam poza obszarami zabudowanymi, z wyjątkiem parkingów;

6) umieszczania urządzeń zastępujących obowiązujące znaki drogowe;

7) niszczenia rowów, skarp, nasypów i wykopów oraz samowolnego rozkopywania drogi;

8) zaorywania lub zwężania w inny sposób pasa drogowego;

9) odprowadzania wody i ścieków z urządzeń melioracyjnych, gospodarskich lub zakładowych do rowów przydrożnych lub na jezdnię drogi;

10) wypasania zwierząt gospodarskich;

11) rozniecania ognisk w pobliżu drogowych obiektów inżynierskich i przepraw promowych oraz przejeżdżania przez nie z otwartym ogniem;

12) usuwania, niszczenia i uszkadzania zadrzewień przydrożnych.

Przepis art. 40 ust. 1 ustawy stanowi z kolei, że zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej, natomiast za zajęcie pasa drogowego: bez zezwolenia zarządcy drogi, z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi, o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi, zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie

z ust. 4-6 ( art. 40 ust. 12).

Z powyższych przepisów wynika, że zarządca drogi stwierdzając, że doszło do bezprawnego zajęcia pasa drogowego ma obowiązek wymierzyć administracyjną karę pieniężną.

Z ustaleń organów oraz z akt administracyjnych sprawy wynika, że ulica [...] w S. została zaliczona do kategorii dróg powiatowych na podstawie uchwały Nr XXX/741/2000 Rady Miasta Szczecina z dnia 30 października 2000 r.

w sprawie ustalenia przebiegu dróg powiatowych w Mieście Szczecinie (załącznik- Ip.50).

Przebieg granicy działek przy ul. [...] (granica nieruchomości stanowiącej własność skarżących - następnie Gminy S.- i granica działki drogowej ul [...], stanowiąca jednocześnie granicę pasa drogowego) ustalono na podstawie dokumentów geodezyjnych oraz opinii Biura Geodety Miasta.

Wykazano również w oparciu o ww. dokumenty, że H. i H. S. od [...] roku, tj. od daty, gdy nastąpiło wydzielenie ich działki na poszerzenie ulicy [...], mieli świadomość, że zajmowany przez nich pas terenu jest elementem pasa drogowego. Potwierdza to zresztą opinia geodety, z której wynika, że w [...] roku okazano stronom granice przedmiotowych działek. Ustalenia te nie zostały przez skarżących w żaden prawem określony sposób zakwestionowane.

Z dokumentów tych wynika również, że częściowo w pasie drogowym ulicy [...] w S. (dz. Nr [...] i [...]) znajduje się płot, stanowiący ogrodzenie posesji nr [...]. Po dokonaniu pomiarów przez zarządcę drogi, potwierdzonych podczas oględzin przeprowadzonych w dniach [...]r., [...]r. oraz [...]r. stwierdzono powierzchnię zajęcia wynoszącą [...]m2.

Nie ma przy tym znaczenia, że na podstawie decyzji z dnia [...] r.

w sprawie ustalenia warunków lokalizacji dróg publicznych w zakresie przebudowy

i rozbudowy ulic: [...] wraz

z przebudową i budową sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz rozbiórką kolidującej zabudowy, prawo własności działki nr [...] zostało przejęte przez Gminę Miasto S., na którą to okoliczność powoływali się skarżący.

Płot, stanowiący ogrodzenie nieruchomości należącej, przed przejęciem jej przez Gminę Miasto S., do skarżących w istocie doprowadził do sytuacji, w której trwał stan zajmowania pasa drogowego poprzez ograniczenie dostępu do części gruntu drogowego o powierzchni [...] m2.

Art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych określający konsekwencje bezprawnego zajmowania pasa drogowego wszedł w życie z dniem 9 grudnia 2003 r.

Skarżący dokonali zajęcia pasa drogowego przed tą datą, jednak niniejsza sprawa dotyczy okresu gdy zajęcie trwało nadal, tj. od [...] r. – [...] r.

O bezprawności zajmowania pasa drogowego w okresie od [...] r. do [...] r., bezpośrednio poprzedzającym okres, za który nałożono na skarżących karę pieniężną rozpoznawaną w niniejszym postępowaniu, prawomocnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lutego 2010 sygn. akt II GSK 364/09. Sąd ten stwierdził, że fakt posadowienia ogrodzenia w pasie drogowym wynika z przebiegu granic między działką skarżących a terenem stanowiącym pas drogowy, zasadnie ustalonych w sprawie w oparciu o mapę zasadniczą, załączoną do akt.

Przesłanką wymierzenia sankcji administracyjnej opisanej w art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, jest dokonanie zajęcia pasa drogowego w sposób świadomie bezprawny, co należy rozumieć w ten sposób, iż dokonujący zajęcia uświadamia sobie, że czyni to wbrew istniejącemu zakazowi, bez wymaganego zezwolenia. Nieistotna jest przy tym ani przyczyna braku zezwolenia, ani też okoliczności powstania zajęcia. Istotny jest wyłącznie fakt, że podmiot takiego uprawnienia nie posiadał i był tego świadomy.

W ocenie Sądu, organ odwoławczy wyczerpująco zbadał okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz prawidłowo ocenił zaistniały w niej stan faktyczny i prawny i odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich argumentów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu.

Również z urzędu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów administracji orzekających w sprawie, co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak

i zastosowania do jego oceny przepisów prawa z uwagi na wskazane już wcześniej przepisy ustawy p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe względy, Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w dniu jego podjęcia.

Z wyżej wskazanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w S.na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.