Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 478/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust 2 ust 3
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.
article: art. 43
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.1, art. 2, art. 3, art.151, art.152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2007 r. sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak: [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa po rozpatrzeniu zażalenia S. L., utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] znak: [...] w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska przedsięwzięcia polegającego na budowie i przebudowie stacji paliw P. w miejscowości Z.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji podał, że zaskarżona decyzja została wydana po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 lutego 2007r. sygn.akt II SA/Ke 646/06, którym Sąd uchylił wcześniejsze postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzając, że postępowanie odwoławcze było prowadzone bez udziału spadkobierców zmarłego uczestnika postępowania J. K. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy w oparciu o informację Wójta Gminy. ustalono, że następcami prawnymi zmarłego uczestnika są: małżonka W. K. oraz dzieci, A. S. i R. K. i tym uczestnikom doręczono drugoinstancyjne postanowienie.

Kolegium wskazało, że Starosta pozytywnie uzgodnił warunki korzystania ze środowiska dla stacji paliw w miejscowości Z. Na postanowienie organu I instancji zażalenie wniosła S. L. podnosząc, że realizacja inwestycji pogorszy stan środowiska i wpłynie negatywnie na warunki życiowe w jej otoczeniu poprzez zwiększenie natężenia hałasu, zanieczyszczenie powietrza pyłami i emisją gazów, zaś uzgodnione warunki nie zapewnią eliminacji tych zanieczyszczeń. Zdaniem składającej zażalenie w toku postępowania nie wzięto pod uwagę różnego stanu technicznego pojazdów korzystających ze stacji jak również nie uwzględniono wpływu stacji na unikatową roślinność znajdującą się w jej sąsiedztwie, co narusza obowiązek ochrony środowiska, której zapewnienie należy do podstawowych obowiązków zapisanych w Konstytucji.

Rozpatrując zażalenie Kolegium stwierdziło, że z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na korzystanie ze środowiska, dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie i budowie stacji paliw w Z wystąpił w dniu[...] A SA, po wcześniejszym uzyskaniu decyzji z dnia [...] o warunkach zabudowy.

Wymóg uzyskania dla przedmiotowej inwestycji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na korzystanie ze środowiska, wynika z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska.

W ramach prowadzonego postępowania w sprawie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko Wójt Gminy postanowieniem z dnia [...] znak: [...] nałożył obowiązek sporządzenia dla przedmiotowej inwestycji raportu o oddziaływaniu na środowisko. Podstawą nałożenia takiego obowiązku było ustalenie, że przebudowa i budowa stacji paliw A SA jest przedsięwzięciem określonym w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska, tj. takim, dla którego może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Jak przewiduje § 3 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany - zalicza się instalacje do magazynowania lub dystrybucji ropy naftowej, produktów naftowych lub substancji chemicznych, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 22 z wyłączeniem stacji paliw na gaz płynny.

Raport taki został sporządzony i przedłożony. Stosownie do art. 48 ust. 2 ustawy – Prawo ochrony środowiska, Wójt Gminy, pismem z dnia[...] wystąpił do Starosty jako organu ochrony środowiska, o uzgodnienie, planowanego przedsięwzięcia.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta uzgodnił planowane przedsięwzięcie w zakresie ochrony środowiska. W punktach II.1-13 określono warunki korzystania ze środowiska polegające na nałożeniu na inwestora szeregu obowiązków związanych z wykonaniem prac rekultywacyjnych środowiska gruntowo-wodnego po demontażu istniejącej infrastruktury, funkcjonowaniem urządzeń stacji paliw, ochroną gleby, fauny i flory, emitowanym do środowiska hałasem na etapie realizacji oraz zalecono opracowanie analizy porealizacyjnej dla tego przedsięwzięcia. W oparciu o dane zawarte w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ uzgadniający ustalił, że planowana inwestycja nie spowoduje pogorszenia stanu czystości środowiska na sąsiednich terenach zabudowy mieszkaniowej, nie będzie stanowiła zagrożenia dla roślinności i dzikich zwierząt. Oddziaływanie na powierzchnię ziemi wystąpi na etapie realizacji inwestycji w związku z wykonywaniem robót budowlano-instalacyjnych. Oddziaływanie na powietrze i klimat związane z emisją zanieczyszczeń gazowo-pyłowych określone za pomocą symulacji komputerowych przy wykorzystaniu specjalistycznego programu, nie przekroczy dopuszczalnych norm stężenia. Podobnie nie zostaną przekroczone dopuszczalne normy hałasu. Podkreślono, iż oddziaływanie inwestycyjne na glebę oraz wody gruntowe będzie objęte monitoringiem.

Kolegium stwierdziło, że charakterystyka inwestycji oraz treść sporządzonego raportu wskazują, że przebudowa i budowa istniejącej stacji paliw ma na celu poprawę i wyeliminowanie dotychczasowej wadliwej działalności stacji poprzez m.inn. rekultywację skażonych gruntów oraz jej dostosowanie do wymogów jakim powinny odpowiadać zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami. Wobec przyjęcia ustawowych standardów oddziaływania określonych zagrożeń na środowisko, wyznaczających wielkości graniczne w tym zakresie, rola odpowiedniego organu sprowadza się w istocie do stwierdzenia, czy zamierzone oddziaływanie mieści się w wyznaczonych przez przepisy granicach, czy też je przekracza. W oparciu o raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który był podstawą uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego w zakresie ochrony środowiska, organ I instancji zasadnie uznał, że zamierzona emisja nie przekracza wyznaczonych standardów i nie prowadzi do zagrożenia środowiska.

Stacja nie będzie powodowała przekroczeń poziomów odniesienia substancji w powietrzu przyjętych na poziomie określonym w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska z dnia 5 grudnia 2002r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2003r. Nr 1, poz. 12).

Odnośnie emisji hałasu z terenu projektowanego ruchu pojazdów organ stwierdził, że przeprowadzone porównawcze obliczenia akustyczne wykazały, że nie będzie on powodował przekroczenia wartości dopuszczalnych poziomu hałasu na terenach o określonym charakterze zagospodarowania i wynikających z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Za nieuzasadniony organ II instancji uznał zarzut w kwestii pominięcia wpływu inwestycji na unikatową roślinność, albowiem w treści uzgodnienia zawarto warunek o stosowaniu rozwiązań projektowych spełniających wymogi obowiązujące na terenach chronionych z uwagi na położenie inwestycji w obrębie otuliny L-O Parku Krajobrazowego.

Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wniosła S. L. domagając się jego uchylenia. Skarżąca podtrzymała w całości zarzuty zawarte w zażaleniu odnośnie pogorszenia stanu środowiska na skutek realizacji planowanego przedsięwzięcia. Skarżąca zarzuciła Kolegium brak wskazania dokumentu w oparciu o który ustalono spadkobierców J. K. jak również brak udziału w postępowaniu następcy zmarłego uczestnika – córki A. K. poprzez nie wskazanie sposobu doręczenia spadkobierczyni korespondencji. Podkreśliła, że według jej wiedzy A. K. zamieszkuje w K. Nadto podniosła, iż wbrew twierdzeniom organu do postanowienia nie załączono wykazu stron postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kolegium podkreśliło, iż udział w sprawie następców prawnych zmarłego uczestnika wynika z art. 30 § 4 kpa, zaś ich ustalenie nastąpiło w oparciu o informację Wójta Gminy. Ponadto, zdaniem organu zarzut braku udziału w sprawie A. S. (z domu Kosztowniak) jest nieuzasadniony, albowiem skierowane do niej zaskarżone postanowienie zostało doręczone do rąk dorosłego domownika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga S. L. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji administracyjnej takich naruszeń nie wykazała.

Podstawą wydania przez Starostę postanowienia z dnia [...], którego dotyczy zaskarżone postanowienie stanowił przepis art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2006r. Nr 129, poz. 902 ze zm. – cytowanej dalej jako ustawa), zgodnie z którym, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ, o którym mowa w ust. 1 (tj. organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach czyli w niniejszej sprawie Wójt Gminy– art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy), uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organami współdziałającymi, do których ustawa zalicza m.in. organ ochrony środowiska.

Jak zgodnie podkreśla się w orzecznictwie uzgodnienia dokonuje organ nie tylko w granicach swej właściwości, ale także swoich kompetencji. Każdy z organów wymienionych w art. 48 ust. 2 ustawy ma inny zakres przedmiotowy działania i posiada inne merytoryczne przygotowanie do oceny aspektów planowanego przedsięwzięcia, które pozostają w związku z jego działalnością.

Przedmiotem uzgodnienia z organem ochrony środowiska będzie zajęcie stanowiska co do określenia standardów poniżej których nie można zejść przy realizacji przedsięwzięcia, a nie wypowiadanie się co do całego projektu decyzji. Za taką rolą organów współdziałających przemawiają postanowienia art. 48 ust. 3 ustawy wskazujące jakie dokumenty są przekazywane wraz z wnioskiem o uzgodnienie. Zgodnie z powołanym przepisem organ występujący o uzgodnienie przedkłada:

1) wniosek o wydanie decyzji;

2) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko albo informacje zawierające dane określone w art. 49 ust. 3, jeżeli sporządzenie raportu nie jest wymagane;

3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Organ uzgadniający nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulującego daną kwestię. Z tak określonych granic działania organu uzgadniającego wynika, że odmowa uzgodnienia może nastąpić tylko na podstawie wskazanego wprost przepisu prawa. Pozytywne uzgodnienie może nastąpić tylko wtedy, gdy wszystkie warunki realizacji takiego przedsięwzięcia pozostające w zakresie kompetencji organu uzgadniającego, zostaną zweryfikowane pozytywnie.

W rozpoznawanej sprawie postępowanie uzgadniające jest prowadzone w ramach postępowania "głównego" czyli postępowania zmierzającego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Przedmiotem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko (do którego należy uzgodnienie) jest inwestycja polegająca na budowie i przebudowie stacji paliw A SA w miejscowości Z. Kolegium trafnie powołując się na treść art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska, w zw. z § 3 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wywiodło, że dla takiej inwestycji może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport taki został sporządzony i przedłożony na podstawie postanowienia z dnia[...] Wójta Gminy.

Raport o oddziaływaniu na środowisko potwierdza (pkt 2.3), że działalność stacji paliw po projektowanej przebudowie związana będzie z emisją: zanieczyszczeń pyłowo-gazowych do powietrza, hałasu, ścieków socjalnych, "brudnych" wód opadowych z rejonów dystrybucji i spustu paliw, odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne.

W oparciu o analizę danych zawartych w raporcie Kolegium stwierdziło, że wbrew zarzutom skarżącej projektowana inwestycja nie spowoduje pogorszenia jej warunków życiowych. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, organ kierując się w szczególności regulacjami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska z dnia 5 grudnia 2002r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2003r. Nr 1, poz. 12) jak też rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku zasadnie przyjął, że oddziaływanie planowanej inwestycji w zakresie zagrożeń spowodowanych zanieczyszczeniem powietrza i hałasem mieści się w wyznaczonych przez te przepisy granicach. W tej sytuacji twierdzenia skarżącej w kwestii pogorszenia jej warunków życiowych są gołosłowne, albowiem nie wykazała ona, iż inwestycja narusza standardy w zakresie ochrony środowiska, wynikające z przepisów prawa normujących daną materię, które organ uznał za nieprzekraczalne.

Z analizy danych zawartych w raporcie wynika (pkt 6.3), że właściwe prowadzenie gospodarki wodno-ściekowej oraz gospodarki odpadami powinno spowodować zminimalizowanie zagrożenia czystości wód i gruntu. Emisja zanieczyszczeń do powietrza od projektowanej stacji będzie nieznaczna i nie będzie przekraczać dopuszczalnych norm. Inwestycja nie będzie też powodować uciążliwości akustycznej dla najbliższych terenów prawnie chronionych.

Zarzuty skarżącej odnoszące się do wadliwości postępowania polegające na braku wskazania dokumentu stwierdzającego następców prawnych zmarłego uczestnika tj. czy było to prawomocne postanowienie Sądu o nabyciu praw do spadku oraz braku udziału w sprawie córki zmarłego uczestnika A. S., Sąd uznał za niezasadne. Dla potrzeb sprawy za wystarczające należy uznać ustalenie kręgu następców prawnych (ustawowych) zmarłego uczestnika w oparciu o informację Wójta Gminy w sytuacji, gdy żaden z powołanych do udziału w sprawie następców prawnych faktu tego nie kwestionował.

Zarzut braku udziału w postępowaniu A. S. nie może odnieść zamierzonego skutku w postaci uwzględnienia skargi, albowiem w aktach sprawy znajduje się dowód w postaci doręczenia zaskarżonego postanowienia skierowanego do A. S. do rąk dorosłego domownika. Ustawodawca przewidział w art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata możliwość doręczenia pisma za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, uznając je w świetle prawa za skuteczne.

W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdza, że postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nie można uznać za wydanego z naruszeniem prawa, albowiem zostało wydane z uwzględnieniem procedury przewidzianej dla tego typu uzgodnień, uzgodnieniem objęto warunki realizacji przedsięwzięcia związane z zakresem przedmiotowym działania organu ochrony środowiska, a ich weryfikacja potwierdziła, że zamierzone oddziaływanie mieści się w wyznaczonych przez przepisy granicach.

Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w punkcie II wyroku oparte zostało na przepisie art. 152 u.p. p.s.a.