Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 9/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.D. o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu Gdańsk - Wrzeszcz w Gdańsku grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia 1. wymierzyć Prokuratorowi Rejonowemu Gdańsk - Wrzeszcz w Gdańsku grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od Prokuratora Rejonowego Gdańsk - Wrzeszcz w Gdańsku na rzecz S.D. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

S. D. (dalej jako "wnioskodawca") pismem z dnia 1 września 2022 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu Gdańsk - Wrzeszcz w Gdańsku grzywny za nieprzekazanie Sądowi jego skargi z dnia 17 lipca 2022 r. na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Uzasadniając swoje żądanie wnioskodawca wskazał, że zgodnie z informacją uzyskaną drogą telefoniczną z WSA w Gdańsku do dnia złożenia przedmiotowego wniosku skarga nie została przez Prokuratora przekazana. W związku z tym wnioskodawca podniósł, że jego wniosek jest pełni uzasadniony.

Wraz z pismem z dnia 6 września 2022 r. WSA w Gdańsku doręczył Prokuratorowi Rejonowemu Gdańsk – Wrzeszcz w Gdańsku odpis złożonego wniosku wzywając do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni. Ponowne wezwanie w tym samym przedmiocie, wobec braku reakcji na pierwotne wezwanie, Sąd skierował do Prokuratora Rejonowego Gdańsk – Wrzeszcz w Gdańsku pismem z dnia 29 września 2022 r.

W piśmie z dnia 5 października 2022 r. (data nadania: 7 października 2022 r.; data wpływu do WSA w Gdańsku 11 października 2022 r.) Prokurator Rejonowy Gdańsk - Wrzeszcz w Gdańsku wyjaśnił, że w dniu 1 lipca 2022 r. do Prokuratury Rejonowej Gdańsk – Wrzeszcz wpłynął wniosek S. D. o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek został zarejestrowany w dniu 6 lipca 2022 r. W dacie 12 lipca 2022 r. udzielono wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek. Z kolei w dniu 17 lipca 2022 r. drogą mailową skarżący przesłał do Prokuratury Rejonowej Gdańsk – Wrzeszcz skargę na bezczynność, w której wskazał, że udostępnienie decyzji kończącej postępowanie w danej sprawie podlega rygorowi ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prokurator wskazał, że skarga została dołączona do akt o sygn. (...) (akta sprawy z wniosku o udostępnienie informacji publicznej – przyp. Sądu) i omyłkowo nie nadano jej biegu, co spowodowało zwłokę w przekazaniu zarówno skargi, odpowiedzi na skargę jak i akt sprawy stosownie do wymogów wynikających z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sprawa ze skargi S. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Gdańsk - Wrzeszcz w Gdańsku w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wniesionej przez skarżącego w formie elektronicznej za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego Gdańsk – Wrzeszcz w Gdańsku w dniu 17 lipca 2022 r. została zarejestrowana w WSA w Gdańsku w dniu 11 października 2022 r. pod sygn. akt III SAB/Gd 173/22, po jej przekazaniu przez Prokuratora. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 11 października 2022 r. Prokurator Rejonowy Gdańsk – Wrzeszcz w Gdańsku został wezwany do nadesłania, w terminie 3 dni, skargi S. D. z dnia 17 lipca 2022 r. wniesionej w formie dokumentu elektronicznego wraz z pismem przewodnim i urzędowym poświadczeniem przedłożenia (UPP). Dokumenty we wskazanej wyżej formie wpłynęły do WSA w Gdańsku w dniu 14 października 2022 r. (akta sądowe III SAB/Gd 173/22; k. 1, 2, 14, 15, 21 – 24).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do regulacji zawartej w art. 54 § 1 i § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Wskazać jednakże należy, że w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej wypełnienie wskazanego wyżej obowiązku, na podstawie szczególnej regulacji zawartej w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902), winno nastąpić w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi.

Z treści wniosku o wymierzenie organowi grzywny jak i ze znajdujących się w aktach dokumentów, a także z akt sprawy o sygnaturze III SAB/Gd 173/22 wynika, że skarga dotycząca zarzucanej bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej została doręczona organowi w dniu 17 lipca 2022 r. Zatem piętnastodniowy termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 1 sierpnia 2022 r. We wskazanym terminie organ nie przekazał skargi Sądowi. Obowiązek ten został przez niego wstępnie zrealizowany dopiero w dniu 11 października 2022 r., kiedy to na wezwanie Sądu organ nadesłał skargę oraz odpowiedź na wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Skarga w formie elektronicznej, a zatem w takiej, w jakiej została pierwotnie wniesiona wpłynęła do WSA w Gdańsku w dniu 14 października 2022 r.

Oceniając powyższe okoliczności należy stwierdzić, że organ nie dochował terminu i obowiązków wynikających z powołanych przepisów. W konsekwencji nie przekazał Sądowi w wyznaczonym terminie tak skargi jak i akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę. Organ nie podjął zatem prawem przewidzianych czynności, opisanych w powołanym na wstępie przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 55 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Stosownie do tej regulacji grzywnę wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tej materii sądowi administracyjnemu.

Mając na uwadze powoływaną przez organ w odpowiedzi na wniosek argumentację ukierunkowaną na wykazanie, że nieprzekazanie skargi spowodowane zostało wyłącznie omyłką a nie złą wolą organu Sąd uznał, że zasadnym będzie wymierzenie organowi grzywny w kwocie 200 zł. Sąd określając wysokość grzywny w tej sprawie miał na uwadze okres zwłoki, w jakiej pozostawał organ w zakresie wypełnienia nałożonych na niego obowiązków, jak i fakt, że zwłoka ta powstała wyłącznie z winy organu. Z drugiej zaś strony Sąd wziął pod uwagę, że uchybienie organu nie nosiło znamion rażącego naruszenia prawa, gdyż podjął on finalnie działania zmierzające do nadania skardze dalszego biegu, nie kwestionując a limine zaistniałego opóźnienia. Zatem sam fakt wymierzenia grzywny powinien stanowić dla organu wystarczającą podstawę do wyciągnięcia stosownych wniosków na przyszłość.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, prowadzące do wniosku, że żądanie wnioskodawcy okazało się uzasadnione Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji niniejszego postanowienia, mając za podstawę art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie drugim sentencji postanowienia ma swoją podstawę w art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i obejmuje obowiązek zwrotu na rzecz wnioskodawcy kwoty 100 złotych uiszczonej tytułem wpisu sądowego od wniosku.