Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1911/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr ]...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na zasadzie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania P. sp. z o.o. w W. od decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie:

1. wydania Z. B. zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] w celu funkcjonowania ogródka gastronomicznego o pow. 27,90 m w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do 15 października 2011 r.,

2. ustalenia warunków zajęcia pasa drogowego,

3. opłaty za zajęcie pasa drogowego w kwocie 5992,92 złotych.

Do wydania postanowienia doszło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne:

Wnioskiem z dnia 1 lutego 2011 r. Z. B. wystąpił do ZDM o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] w celu funkcjonowania ogródka gastronomicznego.

P. sp. z o.o. w W., pismem z dnia 2 marca 2011 r. wystąpiły do Zarządu Dróg Miejskich o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu administracyjnym, w charakterze strony w sprawie z wniosku Z. B. dotyczącego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Zarząd Dróg Miejskich poinformował Spółkę o braku podstaw dopuszczenia jej do udziału jako strony w postępowaniu administracyjnym, w sprawie z wniosku Z. B.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. Prezydent W. wydał decyzję nr [...] w przedmiocie:

1. wydania Z. B. zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] w celu funkcjonowania ogródka gastronomicznego o pow. 27,90 m w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do 15 października 2011 r.,

2. ustalenia warunków zajęcia pasa drogowego,

3. opłaty za zajęcie pasa drogowego w kwocie 5992,92 złotych.

Niezależnie od zażalenia na pismo z dnia 19 kwietnia 2011 r., w dniu 28 kwietnia 2011 r. P. sp. z o.o. w W. złożyły odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. wnosząc o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze strony, uchylenie decyzji w przedmiocie wydanego zezwolenia Z. B. na zajęcie pasa drogowego. Spółka podniosła, iż decyzja narusza jej interes prawny w ten sposób, że planowany ogródek zasłoni wejście do furtki i windy użytkowanych przez spółkę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Wskazało na art. 127 § 1 kpa, zgodnie z którym od decyzji wydanej w I instancji stronie służy odwołanie. Stroną postępowania może być tylko podmiot, który wykaże interes prawny w postępowaniu. Posiadanie interesu prawnego to wskazanie przepisu prawa materialnego, który ustanawia dla podmiotu określone prawem uprawnienie. Spółka nie wykazała, aby istniał taki przepis prawa. Kolegium, działając z urzędu, nie dopatrzyło się istnienia interesu prawnego po stronie Spółki. Spółka posiada interes faktyczny w postępowaniu, ale interes faktyczny nie generuje automatycznie interesu prawnego.

Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2011 r. złożyły P. sp. z o.o. w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podniosły, że umiejscowienie ogródka gastronomicznego, zgodnie treścią przedmiotowej decyzji, wywołuje niedozwolone immisje zakazane art. 144 k.c. wobec skarżącego. Prezydent W. powinien przy wykonywaniu swojego prawa w zakresie wyrażenia zgody na posadowienie ogródka gastronomicznego na i przy granicy z działką nr 78 sąsiada – skarżącego powstrzymać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości skarżącego ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Gospodarowanie drogami publicznymi nie może powodować utrudnień w komunikacji do nieruchomości sąsiednich i nie może utrudniać prowadzenia działalności gospodarczej na nieruchomości sąsiedniej. Przedmiotowa decyzja skrajnie utrudniła komunikację przy użyciu wejścia do jednego z pawilonów ze sprzedażą sukien ślubnych oraz do windy poprzez zasłonięcia meblami wejścia do nich.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a nie według przesłanek celowości czy słuszności.

Ponadto, w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga w tej sprawie podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Podnoszone przez skarżącą zarzuty nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Sąd podziela argumentację organu, co do braku interesu prawnego skarżącej do występowania w charakterze strony w postępowaniu o zezwolenie podmiotowi trzeciemu na zajęcie pasa drogowego, w tym do złożenia skutecznego odwołania od decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego, w przedmiotowej sprawie wydania Z. B. zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] w celu funkcjonowania ogródka gastronomicznego o pow. 27,90 m w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do 15 października 2011 r.

Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Ustalenie zatem interesu prawnego lub obowiązku sprowadza się do wykazania związku o charakterze materialnoprawnym a sytuacją prawną konkretnego podmiotu polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną w zakresie jego pozycji materialnoprawnej.

Wydanie decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego [...] w celu funkcjonowania ogródka gastronomicznego o pow. 27,90 m w okresie od 20 kwietnia 2011 r. do 15 października 2011 r. nie ma wpływu na sytuację prawną skarżącej. Wbrew jej stanowisku, nie zachodzi sytuacja naruszenia wydaną decyzją norm art. 140 i 144 k.c. Podnoszone przez skarżącą argumenty dotyczące umiejscowienia ogródka gastronomicznego, zgodnie z treścią przedmiotowej decyzji, jako wywołujące niedozwolone immisje wobec skarżącej, zakazane art. 144 k.c. i w konsekwencji wywołujące utrudnienia w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej na nieruchomości sąsiedniej, nie mogą stanowić źródła interesu prawnego do występowania w charakterze strony w postępowaniu o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego prowadzonym przez właściwy organ na wniosek innego podmiotu. Mieć interes prawny oznacza bowiem mieć prawną, a więc znajdującą oparcie w konkretnym przepisie prawa materialnego, możliwość domagania się od organu określonego działania, które podziałanie będzie realnie wpływało na sytuację prawną tego podmiotu. Zajęcie pasa drogowego [...] w celu funkcjonowania ogródka gastronomicznego może mieć wpływ na sytuację faktyczną skarżącej, jednakże ustawodawca, udział w postępowaniu w charakterze strony przewiduje wyłącznie w sytuacji występowania interesu prawnego, a nie faktycznego. Ekonomiczne skutki lokalizacji ogródka gastronomicznego "na i przy granicy" z działką skarżącego da się zakwalifikować jedynie, jako interes faktyczny.

Zezwolenie na zajęcie pasa drogowego osadzone jest w realiach ustawy o drogach publicznych i determinowane jest funkcją porządkującą kwestie dotyczącą dróg publicznych i administracji drogowej, jaką spełnia ta ustawa.

Decyzja nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. dotyczyła wydania Z. B. zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] w celu funkcjonowania ogródka gastronomicznego o pow. 27,90 m w okresie od 20 kwietnia 201 r. do 15 października 2011 r., ustalenia warunków zajęcia pasa drogowego i opłaty za zajęcie pasa drogowego w kwocie 5992,92 złotych. Stroną tego postępowania, zakończonego wydaniem decyzji jest podmiot wnioskujący o zezwolenie – Z. B. Tylko on, znajdując podstawę w określonym przepisie prawa, a konkretnie art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych i dysponując decyzją lokalizacyjną może domagać się od właściwego organu zadośćuczynienia jego żądaniu. Możliwość zaistnienia podmiotu trzeciego, jako strony postępowania, w złożonej, kilkuetapowej procedurze umieszczenia w pasie drogowym obiektu/urządzenia niezwiązanego z potrzebami drogi zachodzić może wyłącznie na etapie uzyskania pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 127 § 1 odwołanie służy stronie. W związku z tym należy przyjąć, że odwołanie jest niedopuszczalne, jeżeli zostało wniesione przez osobę, która nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa. Wobec tego, że odwołanie w niniejszej sprawie zostało wniesione przez podmiot niebędący stroną, zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.