Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 690/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. i J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w punkcie czwartym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SAB/Wa 252/14 wydane w sprawie ze skargi J.K. i J.K. na bezczynność O. w przedmiocie kosztów sądowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. zobowiązał w punkcie pierwszym O. do rozpoznania wniosku J, i J, K, z dnia 9 września 2013 r. o udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej kserokopii dokumentacji remontów i eksploatacji infrastruktury przesyłowej gazu posadowionej na działce o nr ew. [...], w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania. W punkcie drugim umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. W punkcie trzecim stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wreszcie, w punkcie czwartym zasądził od O. na rzecz skarżących J. i J. K. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie czwartym ww. wyroku złożyli J. K. i J. K. Podnieśli w nim, że zasądzona kwota powinna wynosić 697 złotych, gdyż wynagrodzenie pełnomocnika powinno być policzone oddzielnie dla każdej reprezentowanej strony, nawet jeśli reprezentował je ten sam pełnomocnik.

W odpowiedzi na zażalenie, O. wniósł o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Zgodnie z art. 205 § 1 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.

Stosownie do art. 214 § 2 p.p.s.a., pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący występowali w niej przed sądem administracyjnym wspólnie. Ich pełnomocnik umocowany był jednym pełnomocnictwem skarżących, złożyli też jedną skargę. Także wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 9 września 2013 r. był złożony jeden. Nadpłacenie wpisu od skargi nie może zmienić tej oceny. Skoro zatem skarżący występowali w sprawie wspólnie, to również i koszty pełnomocnika ponosili wspólnie, a zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił i zasądził od operatora G. zwrot kosztów zastępstwa skarżących przez radcę prawnego. Pełnomocnik reprezentował ich bowiem wspólnie, a nie każdego z obojga skarżących oddzielnie, a zatem koszty ponosili oni również wspólnie.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.