Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1170/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekr. sąd. Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] r. określającą Spólce z o.o. "A" w T. wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrz-wspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...] rok produkcji [...], na kwotę [...] zł. Decyzję wydano na podstawie przepisów art. 13, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2 pkt 9, art. 3 ust. 1, art. 12, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2, ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 roku, Nr 3 poz. 11 ze zm.) w związku z rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdział t. 2, str. 382, ze zm.).

W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny oraz argumentację prawną. Podkreślono, że w dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. otrzymał dokumentację ze Starostwa Powiatowego w G. dotyczącą sprzedaży przed pierwszą rejestracją w kraju i zarejestrowania nabytego wewnątrzwspólnotowo przez firmę "A" Sp. z o. o. z siedzibą w T., samochodu marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...], pojemność silnika 2967 cm3, numer rejestracyjny [...]

Przekazana dokumentacja zawierała fakturę VAT Nr [...] z dnia [...] r., z której wynikało, że firma "A"Sp. z o. o. sprzedała samochód marki [...] na rzecz "B" T. M. z siedzibą w K.. Ponadto do dokumentacji dołączono zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...] r., dokument identyfikacyjny pojazdu stanowiący załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...] r. i dokument identyfikacyjny pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą stanowiący załącznik do ww. zaświadczenia.

Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w celu określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...]. W jego trakcie Strona tj. "A"Sp. z o. o. z siedzibą w T. uzupełniła materiał dowodowy o postanowienie Urzędu Celnego w K. wydanego w trybie art. 14a § 1, § 4 Ordynacji podatkowej; wyciąg z kodu CN; dokument [...] - informator do systematyzacji pojazdów mechanicznych i ich przyczep Federalnego Urzędu ds. Transportu Samochodowego wydanie 1, stan na dzień maj [...]r. – wydruk; dowód rejestracyjny część II ww. pojazdu wraz z tłumaczeniem opisu pojazdu stacji przeglądu technicznego dla ruchu pojazdów – [...]; zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] z dnia [...] r.; dokument identyfikacyjny pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą - załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] z dnia [...] r.; tłumaczone zaświadczenie o dopuszczeniu do ruchu część I dowodu rejestracyjnego ww. samochodu; dowód rejestracyjny część I; załącznik nr 1 do Dz. U. Nr 5 - kategorie pojazdu i typu pojazdu dla potrzeb homologacji typu A. Definicje kategorii pojazdu.

Organ I instancji dokonując analizy [...] dokumentacji wskazał, że pod pozycją oznaczenie klasy pojazdu i nadwozia widnieje zapis, iż przedmiotowy pojazd w N. był samochodem ciężarowym o zamkniętej skrzyni. Jednakże z ww. dokumentu [...] (oznaczenie skrótu: [...]) wynika, że pojazd ten dodatkowo, tymczasowo wyposażono w płytę podłogową na powierzchni załadunkowej włącznie ze ścianką działową. Natomiast w tłumaczeniu zaświadczenia o dopuszczeniu do ruchu oraz dowodzie rejestracyjnym część 1 tego pojazdu wystawionego w miejscowości E. w dniu [...] r. (czyli na dzień przed dokonaniem przez Stronę nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu tj. [...] r.) istnieje zapis: S.1 miejsca siedzące wraz z miejscem kierowcy - 5.

Zatem organ I instancji zwrócił się do T. M. czy jest w posiadaniu samochodu marki [...] o nr nadwozia [...], będącego przedmiotem sporu. W odpowiedzi w dniu [...] r. funkcjonariusz celny przeprowadził rozmowę telefoniczną z T. M., który poinformował o fakcie posiadania nadal tegoż samochodu, jego przeróbce a także o fakcie posiadania przez pojazd w chwili zakupu przez firmę "B" Sp. z o. o. z siedzibą w K. dwóch miejsc siedzących i platformy bagażowej.

W dniu [...] r. Pan T. M. z własnej inicjatywy przedstawił do oględzin samochód marki [...] o nr nadwozia [...] W wyniku oględzin organ I instancji ustalił, że ww. samochód posiada: nadwozie 5 drzwiowe typu VAN; 5 miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy; w części bagażowej okna z szybami typowymi dla samochodów osobowych przyciemnionymi z obydwóch stron; podłoga w części bagażowej w formie klapy przykrywającej miejsce na koło zapasowe i narzędzia pokryta wykładziną; w części bagażowej na ściankach bocznych osłony z tworzywa sztucznego; pod częścią bagażową znajduje się koło zapasowe dla przedmiotowego samochodu; część bagażowa nie tworzy oddzielnej przestrzeni i obejmuje przestrzeń od powierzchni podłogi do drugiej krawędzi tylnej klapy z zagłówkami, do której zamocowana jest kratka sięgająca do sufitu wykonana z prętów metalowych zamocowana na śrubach, możliwa do demontażu. Natomiast przegrodę oddzielającą część bagażową od osobowej poniżej kratki metalowej tworzy tył foteli tylnej kanapy wraz z jej obudową, na której osadzone są prowadnice tylnych foteli; w części pojazdu z drugim rzędem siedzeń (tylna kanapa) nad bocznymi drzwiami znajdują się uchwyty przeznaczone dla pasażerów, pasy bezpieczeństwa i ich osłony zamontowane oryginalnie, popielniczki oraz regulacja szyb w drzwiach bocznych, a także schowek na drobiazgi w środku pomiędzy przednimi fotelami i regulacja wentylacji na tylną kanapę - wyposażenie typowe dla samochodów osobowych; w części bagażowej rolowana osłona dla przewożonego bagażu zabudowana w sposób oryginalny na wysokości podstawy tylnych szyb - typowa dla samochodów osobowych; przedmiotowy pojazd posiada alufelgi oraz ekskluzywne wykończenie drzwi tylnych i pasażerskiej części tylnej pojazdu (drugi rząd siedzeń - tylna kanapa).

Do protokołu z oględzin T. M. przedstawił do wglądu oryginał faktury VAT z dnia [...]r. o nr [...] za wykonanie zabudowy trwale oddzielającej przestrzeń bagażową od pasażerskiej i montaż rzędu siedzeń z pasami bezpieczeństwa. Przy przeprowadzeniu oględzin ww. pojazdu nie była obecna Strona postępowania, wobec powyższego w dniu [...] r., organ I instancji przesłał Stronie kserokopię ww. protokołu wraz z załącznikami i zdjęciami, celem wniesienia uwag do ww. protokołu, informując równocześnie, że Strona postępowania ma prawo zażądać uczestniczenia w oględzinach ww. pojazdu i takie żądanie przesłać do Urzędu Celnego w K.. W odpowiedzi strona przesłała do organu I instancji kserokopię dokumentu [...] z dnia [...] r. oraz poinformowała organ I instancji, iż zdjęcia przesłane wraz z protokołem oględzin ww. pojazdu nie przedstawiają pojazdu, który został przez ww. Spółkę sprzedany przed jego pierwszą rejestracją w kraju firmie "B" z siedzibą w K.. W pojeździe sprzedanym zamontowana była w bagażniku metalowa płyta podłogowa wraz ze ścianką oddzielającą przestrzeń bagażową od 2 miejscowej części pasażerskiej, co potwierdza [...] ekspertyza [...].

W dniu [...] r. organ podatkowy I instancji w związku z uwagami wniesionymi przez Stronę wezwał ponownie właściciela pojazdu Pana T. M. do stawienia się w charakterze świadka wraz z przedmiotowym samochodem celem dokonania konfrontacji ze Stroną, która została przeprowadzona w dniu [...] r.

Naczelnik Urzędu Celnego w K. prowadząc postępowanie, pismem z dnia [...]r., wezwał firmę "C" Sp. z o. o. z siedzibą w P. o udzielenie informacji w kwestii ustalenia typu ww. samochodu w momencie zakończenia procesu produkcyjnego. W odpowiedzi firma "C" Sp. z o.o z siedzibą w P. stwierdziła w dniu [...] r., że samochód marki [...]o nr nadwozia [...] został wyprodukowany jako samochód osobowy.

W dniu [...] r. organ I instancji dokonał ponownych oględzin przedmiotowego samochodu zakończonych sporządzeniem protokołu przesłuchania świadka tj. T. M. z udziałem G. R. - wspólnika Spółki "A"Sp. z o. o. z siedzibą w T.. Z zeznań świadka wynika, że samochód został zakupiony jako ciężarowy i nadal jest zarejestrowany w tym charakterze. Transakcji zakupu dokonano z zastrzeżeniem przez kupującego, że ma zostać wykonana przeróbka wnętrza pojazdu. Zgodnie z przedłożoną przez świadka w dniu dokonania oględzin tego pojazdu tj. w dniu [...] r. fakturą VAT wystawioną przez firmę "D" S. C. od daty przerobienia pojazdu nie został on kolejny raz zmodyfikowany a platforma metalowa, która była w środku przed modernizacją - część bagażowa, jest w dyspozycji sprzedającego i można ją w każdej chwili ponownie zamontować, ponieważ samochód jest do tego przystosowany. G. R. uczestniczący w przesłuchaniu świadka dołączył do protokołu kserokopie dokumentacji zdjęciowej przed dokonaniem przeróbki przedmiotowego samochodu oraz opinii rzeczoznawcy, T. K., zatytułowanej "ustalenie stanu faktycznego pojazdu" Nr [...] z dnia [...] r. Z przedmiotowej opinii wynika, że samochód marki [...]o nr nadwozia [...] numer rejestracyjny [...] został poddany oględzinom w dniu [...] r. w siedzibie zleceniodawcy tj. "A"Sp. z o. o. z siedzibą w T.. Rzeczoznawca także stwierdził, że w samochodzie znajdują się dwa fotele pierwszego rzędu: fotel kierowcy i pasażera oraz zabudowana wanna z blachy aluminiowej i ścianka grodziowa w postaci ramy z siatką - tzw. kratką rozdzielającą przestrzeń ładunkową od przestrzeni kierowcy i pasażera. Na podstawie oględzin ustalono obecność 2 foteli (kierowcy i pasażera), zabudowaną wannę ładunkową zamocowaną m. in. w punktach dawnego mocowania siedziska, kratkę rozdzielającą przestrzeń pasażerską od ładunkowej i brak pasów bezpieczeństwa na słupkach .

W dniu [...] r. organ I instancji wezwał Stronę do przedłożenia dokumentu zakupu w N. przedmiotowego samochodu od firmy "E" z siedzibą w B. oraz oświadczenia o dacie przekroczenia granicy ww. samochodu. W odpowiedzi Strona przesłała w dniu [...] r. żądany przez organ dokument zakupu (rachunek Nr [...]z dnia [...] r.) oraz oświadczenie o dacie przekroczenia granicy przedmiotowego samochodu.

W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją Nr [...] określił wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwpólnotowego samochodu osobowego marki [...]o nr nadwozia [...] nabytego wewnątrzwspólnotowo w dniu [...] r., z silnikiem o pojemności 2967 cm3, rok produkcji [...], na kwotę [...] zł, uznając, iż w niniejszym przypadku marny do czynienia z samochodem, który ma zdecydowane cechy samochodu osobowego, co ma potwierdzenie m. in. w dokumentacji pojazdu oraz opinii Autoryzowanego Przedstawiciela Handlowego. A zatem w przekonaniu organu I instancji przedmiotowy samochód winien być klasyfikowany do kodu CN 8703 (samochody służące zasadniczo do przewozu osób. W konsekwencji nabycie takiego samochodu osobowego rodzi obowiązek zapłaty podatku akcyzowego.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Strona wniosła odwołanie żądając uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. i umorzenie postępowania. Decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a to art. 122, art. 123 § 1, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 190, art. 194 § 1 i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że samochód [...]o numerze nadwozia VIN: [...] był w momencie jego nabycia przez podatnika samochodem osobowym; zgromadzenie materiału dowodowego w sprawie z naruszeniem przepisów, gdyż nie uzasadnia przyjętej przez organy kwalifikacji pojazdu.

Strona wskazała, że obowiązek podatkowy nie dotyczy pojazdów objętych pozycją CN 8704, a więc samochodów typowo ciężarowych, także samochodów, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary, z tym, że zasadniczo przeznaczone są one do przewozu towarów. Dalej podkreśliła, że ocena czy samochód spełnia kryteria kwalifikujące go do pozycji CN 8703 czy też CN 8704 dla potrzeb podatku akcyzowego należy dokonać według stanu tego samochodu na dzień ewentualnego powstania obowiązku w tym podatku, tj. - w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu na dzień przemieszczenia go z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - zgodnie z zapisem wyrażonym w art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Oznacza to, że dla celu podatku akcyzowego nie ma istotnego znaczenia ani to czy samochód został pierwotnie wyprodukowany jako ciężarowy w rozumieniu jej przepisów, ani też to czy po przemieszczeniu go na terytorium kraju dokonano w nim jakichkolwiek przeróbek. A zatem ważny jest stan samochodu na dzień przekroczenia granicy i ten stan powinny organy podatkowe ustalić w sposób nie budzący wątpliwości zanim dokonają jego klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN.

Strona stanęła na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie organ podatkowy ustalił stan faktyczny w sposób nienależyty, gdyż kwalifikując przedmiotowy samochód do kodu CN 8703 wzięto pod uwagę: pismo firmy "C" Sp. z o .o. z dnia [...] r.; protokół oględzin pojazdu sporządzony przez funkcjonariusza celnego w dniu [...]r.; dokument wystawiony przez [...] firmę autoryzującą [...] z dnia [...]r.; zaświadczenie o dopuszczeniu do ruchu część 1, wystawione przez [...] urząd rejestracyjny. Powyższe dowody jednak nie uzasadniają w sposób należyty przyjętej kwalifikacji pojazdu. Organ nie wziął natomiast pod uwagę pozostałych dokumentów i dowodów przedłożonych przez Stronę, tj. (zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] z dnia [...]r. oraz dokument identyfikacyjny pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą, załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...]z dnia [...]r.). Strona również dowodziła, że z powyższych dokumentów wynika, że w momencie przewiezienia przedmiotowego samochodu na terytorium kraju posiadał liczbę miejsc do siedzenia – 2 i był to samochód ciężarowy wyposażony w podłogę.

W konkluzji swojego odwołania Strona, powołując się na noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do pozycji 8703, w sposób jednoznaczny stwierdziła, że przedmiotowy samochód w momencie sprowadzenia do kraju wszystkie wymagania spełniał, tj. nie posiadał żadnych stałych punktów ani urządzeń do instalowania siedzeń, jak również wyposażenia bezpieczeństwa (pasów lub uchwytów do ich mocowania w tylnej części), czyli nie było powodu do klasyfikowania przedmiotowego samochodu do pozycji CN 8703.

Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] nie uznał zasadności odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że strona w istocie nabyła samochód osobowy, posiadający (co stwierdzono w wyniku oględzin): nadwozie 5 drzwiowe typu VAN, 5 miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy, w części bagażowej okna z szybami typowymi dla samochodów osobowych przyciemnionymi z obydwóch stron, podłoga w części bagażowej w formie klapy przykrywającej miejsce na koło zapasowe i narzędzia pokryta wykładziną, w części bagażowej na ściankach bocznych osłony z tworzywa sztucznego, koło zapasowe pod częścią bagażową dla przedmiotowego samochodu, brak oddzielnej przestrzeni dla części bagażowej obejmującej przestrzeń od powierzchni podłogi do górnej krawędzi tylnej klapy z zagłówkami do której zamocowana jest kratka sięgająca do sufitu wykonana z prętów metalowych zamocowana na śrubach (możliwa do demontażu) oraz przegrodę oddzielającą część bagażową od osobowej poniżej kratki metalowej w postaci tyłu foteli tylnej kanapy wraz z jej obudową na której osadzone są prowadnice tylnych foteli Ponadto w części pojazdu z drugim rzędem siedzeń (tylna kanapa) nad bocznymi drzwiami znajdują się uchwyty przeznaczone dla pasażerów, pasy bezpieczeństwa i ich osłony zamontowane oryginalnie, popielniczki oraz regulacja szyb w drzwiach bocznych, a także schowek na drobiazgi w środku pomiędzy przednimi fotelami i regulacja wentylacji (klimatyzacja II strefowa) na tylną kanapę - wyposażenie typowe dla samochodów osobowych, w części bagażowej rolowana osłona dla przewożonego bagażu zabudowana w sposób oryginalny na wysokości podstawy tylnych szyb, typowa dla samochodów osobowych, przedmiotowy pojazd posiada alufelgi oraz ekskluzywne wykończenie drzwi tylnych i pasażerskiej części tylnej pojazdu (drugi rząd siedzeń - tylna kanapa).

Organ podkreślił, że przedstawiciel na Polskę producenta przedmiotowego samochodu osobowego tj. firma "C" Sp. z o. o. z siedzibą w P. stwierdziła, że sporny samochód marki [...]o nr nadwozia [...] został wyprodukowany jako samochód osobowy. W zgromadzonych dokumentach nie znajduje się żaden dowód potwierdzający zmianę homologacji pojazdu z samochodu osobowego na samochód ciężarowy. Z powyższego wynika, że przeznaczenie według zamysłu producenta to - samochód osobowy. Możliwość dokonywania zmiany budowy pojazdu w stosunku do wersji fabrycznej, prowadząca do zmiany walorów użytkowych, a nawet zmiana przeznaczenia pojazdu mająca wówczas charakter wtórny, nie ma wpływu na klasyfikację pojazdu, gdyż podstawowe znaczenie w tej kwestii ma przeznaczenie nadane przez producenta.

Organ odwoławczy stwierdził, że dokumentacja dowodowa przedmiotowego samochodu nie została odrzucona czy też pominięta, tak jak zasugerowała strona w odwołaniu i przypomniał, że w zaskarżonej decyzji uargumentowano, dlaczego powyższe dokumenty nie zostały uznane jako przesądzające w sprawie - wskazano bowiem na obowiązek stosowania przez organy podatkowe przepisów klasyfikujących wyroby akcyzowe w układzie odpowiadającym Scalonej Nomen-klaturze (CN). Zwrócił uwagę na dysonans między regulacjami poszczególnych aktów prawnych, który implikuje stosowanie przez organy podatkowe przepisów klasyfikujących wyroby akcyzowe w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenkla-turze (CN), a nie na podstawie przepisów o ruchu drogowym - co wynika wprost z ustawy o podatku akcyzowym. Takie związanie sposobem klasyfikacji dla celów poboru akcyzy uniemożliwia uwzględnianie przez organy podatkowe klasyfikacji tego samego wyrobu przeprowadzonej dla innych celów np. rejestracyjnych, ewidencyjnych itp. Wskazał, iż o wyborze właściwej pozycji Taryfy celnej decyduje główna funkcja pojazdu, pełnienie której wynika m.in. z jego budowy i wyposażenia; nie chodzi tu jednak o przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania towaru przez nabywcę lecz o przeznaczenie wg zamysłu jego producenta. W tym zakresie powołał się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w wyroku z 1 czerwca 2005r. (sygn. akt I SA/Bd 222/05) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w wyrokach z 16 lutego 2005r. (sygn. akt I SA/Sz 2195/03) i z 24 lutego 2005r. (sygn. akt I SA/Sz 27/04). W ocenie organu odwoławczego klasyfikacja pojazdu dokonana przez uprawnionego diagnostę oraz organ rejestrujący nie jest wiążąca dla klasyfikacji wyrobu akcyzowego w myśl przepisów ustawy o podatku akcyzowym. W obowiązującym stanie prawnym dany pojazd może zostać zarejestrowany i uznawany jako ciężarowy zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym i jednocześnie może być - dla celów poboru akcyzy - zaklasyfikowany jako samochód osobowy, zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym - art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym .

Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż przeróbki dokonane w samochodzie na terenie N. nie mogą stanowić niezbicie o fakcie wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu ciężarowego. W przekonaniu organu w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego samochód ten nie był samochodem ciężarowym, a dokonane przeróbki były nietrwałe. Pojazd posiada bowiem rodzaj karoserii pochodzący z samochodu osobowego, fabryczne miejsca do kotwiczenia siedzeń. Nieskomplikowany był również sposób montażu i demontażu platformy (wanny) metalowej, która była w środku pojazdu przed modernizacją - część bagażowa i można ją w każdej chwili ponownie zamontować, ponieważ przedmiotowy samochód jest do tego przystosowany. Ponadto fakt wykonania usługi w postaci wykonania zabudowy i montażu tylnej 3 osobowej kanapy i pasów bezpieczeństwa potwierdza, że konstrukcja przedmiotowego samochodu posiadała kotwiczenia siedzeń do płyty podłogowej pojazdu i jest tak opracowana, aby w krótkim czasie dokonać ich demontażu lub montażu. Organ odwoławczy zauważył również, iż określenie użyte w fakturze VAT nr [...] z dnia [...]r. (za wykonanie zabudowy) jako zabudowa trwała oddzielającą przestrzeń bagażową od pasażerskiej, w rzeczywistości jest kratką powyżej wysokości oparcia tylnych foteli zamocowaną na śrubach, łatwą w demontażu, co potwierdza dokument rzeczoznawcy z dnia [...] r. Za znamienny uznano fakt wykonania siedzeń przednich i tylnych z takiego samego materiału obiciowego co wskazuje na oryginalne pochodzenie z tegoż samochodu.

Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż z akt zgromadzonych w przedmiotowej sprawie jednoznacznie wynika, iż Strona nie dopełniła formalności oraz obowiązków wymaganych przepisami prawa, zawartych w ustawie o podatku akcyzowym związanych z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego. W związku z powyższym wskazał, iż Naczelnik Urzędu Celnego w K. miał umocowanie do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]o nr nadwozia [...]. W świetle powyższego uzasadnienia Dyrektor Izby Celnej w K. uznał zarzuty Strony odnośnie naruszenia prawa materialnego poprzez określenie wysokości zobowiązania podatkowego dla samochodu, który zdaniem Strony nie jest samochodem osobowym i nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym za całkowicie bezpodstawne i pozbawione oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

Co do przedłożonych przez Stronę interpretacji podatkowych dotyczących klasyfikacji, organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego przez niego we wniosku stanu faktycznego obejmującego również klasyfikację statystyczną wyrobu. Kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych, nie mieszczą się w ramach dyspozycji art. 14b §1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretacja indywidualna). Zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Tym samym organ wydający interpretację indywidualną nie jest uprawniony do oceny stanowisk wnioskodawców w zakresie klasyfikacji statystycznej w tych przypadkach pojazdów, przyjmując klasyfikacje wskazane we wnioskach.

Na ww. decyzję ostateczną Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażądają jej. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – tj. art. 122, 180 § 1, art. 187 § 1, art. 194 § 1 i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji pierwszo- instancyjnej.

Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał zasadność oraz prawidłowość stanowiska podjętego w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyj-ny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.

Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej w K. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

Przechodząc do meritum, na wstępie należy przypomnieć, że według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1, 2, 3 pkt a, 6 pkt a i b rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1 ze zm.) w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Inne środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej są, o ile zaistnieje taka potrzeba, stosowane zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów. Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje towarową Nomenklaturę Scaloną. Klasyfikacja taryfowa towarów określa zgodnie z obowiązującymi przepisami: podpozycję Nomenklatury Scalonej lub podpozycję jakiejkolwiek nomenklatury określonej w ust. 3 lit. b), albo podpozycję każdej innej nomenklatury, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze Scalonej lub która dodaje do niej działy i która została przyjęta szczególnymi przepisami wspólnotowymi w celu zastosowania w wymianie towarowej środków innych niż środki taryfowe, do której musi zostać przyporządkowany towar.

Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.87.256.1) ustanowiono nomenklaturę towarową, zwaną "Nomenklaturą Scaloną" lub w skrócie "CN" w celu spełnienia w tym samym czasie zarówno wymogów Wspólnej Taryfy Celnej jak i statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty. Nomenklatura Scalona obejmuje: nomenklaturę Systemu Zharmonizo-wanego; wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Zgodnie z art. 2 i 3 tego rozporządzenia - Komisja ustanawia zintegrowaną taryfę celną Wspólnot Europejskich, zwaną dalej "Taric" opartą na Nomenklaturze Scalonej. Obejmuje ona: dodatkowe podpodziały wspólnotowe nazywane "podpozycjami Taric" konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; stawki opłat celnych i inne obowiązujące opłaty; numery kodowe; wszystkie inne informacje konieczne do stosowania lub zarządzania zaangażowanymi środkami wspólnotowymi. Każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". Dziewiąta cyfra jest zastrzeżona dla użytku Państw Członkowskich, dla statystycznych podpodziałów narodowych, które zostaną wprowadzone zgodnie z art. 5 ust. 3. Podpozycje Taric są określone cyfrą dziesiątą i jedenastą, które wraz z numerami kodowymi, określonymi w ust. 1, tworzą numery kodowe Taric. Wobec braku podpodziałów wspólnotowych, cyfra dziesiąta i jedenasta to "00". W przypadkach wyjątkowych można używać dodatkowego kodu Taric składającego się z czterech cyfr w celu zastosowania specjalnych środków wspólnotowych, które nie są kodowane lub kodowane niekompletnie na poziomie cyfry dziesiątej i jedenastej.

Natomiast według art. 4 i 5 Nomenklatura Scalona wraz ze stawkami celnymi i innymi stosownymi opłatami oraz środki taryfowe zawarte w Taric lub w innych uzgodnieniach wspólnotowych stanowi Wspólną Taryfę Celną, określoną w art. 9 Traktatu, która jest stosowana przy przywozie towarów do Wspólnoty. Nomenklatura Scalona, łącznie z jej numerami kodowymi i, tam gdzie to stosowne, wraz z dodatkowymi jednostkami statystycznymi, jest stosowana przez Wspólnotę i przez Państwa Członkowskie do statystyk odnoszących się do handlu zewnętrznego Wspólnoty. Taric jest używana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu zastosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu oraz, w miarę potrzeby, do wywozu i handlu między Państwami Członkowskimi. Numery kodowe Taric są stosowane do całego przywozu towarów objętych odpowiednimi podpozycjami. W miarę konieczności są one stosowane do wywozu i handlu między Państwami Członkowskimi.

W art. 9 ust. 1 lit a i art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej wskazano podstawę prawną do przyjmowania i publikowania not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej. Rozporządzenie to ustanowiło nomenklaturę, znaną jako "Nomenklatura scalona" lub w skrócie "CN", opartą na Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów znanego jako "System Zharmonizowany" lub w skrócie "HS". HS został uzupełniony przez swoje własne noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego.

Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zatem zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosownie więc do postanowień Ogólnych Reguł Interpretacji i not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej przyjmuje się następujące pozycje:

* 8703 - pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Niniejsza pozycja obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary.

1.Typu pickup - pojazd posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.

2. Typu wan - z więcej niż jednym rzędem siedzeń, musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703. Jednakże pojazd typu wan z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu ma być klasyfikowany do pozycji 8704, nawet jeżeli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób a powierzchnią ładunkową lub okna w panelach bocznych.

* 8704 - pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Tego typu pojazdy obejmują w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.); ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki- chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki wyposażone w urządzenia do załadunku, prasowania itp.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wyjaśnienia do Taryfy celnej, obejmujące w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Na tej podstawie prawnej obwieszczeniem z dnia 1 czerwca 2006 r. obowiązującym od dnia 4 grudnia 2006 r. Minister Finansów (M.P. Nr 86, poz. 880) ogłosił wyjaśnienia do Taryfy celnej, w celu zapewnienia jej właściwej interpretacji i jednolitego stosowania, stanowiące załącznik do obwieszczenia. W uwagach do pozycji 8703 zapisano, że obejmuje ona na pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Określenie samochody osobowo-towarowe oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Z kolei, w uwagach do pozycji 8704 wskazano, że obejmuje zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.); ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju: ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki – chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów itp.; ciężarówki specjalne skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki wyposażone w urządzenia do załadunku, prasowania itp.

W tej sprawie opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe, którym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 ust. 1 pkt 9). Zgodnie więc z art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowane-go wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkow--skiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. W niniejszej sprawie skarżąca kupiła samochód w dniu [...]r., a następnego dnia miało miejsce przemieszczenie (dostawa) tego pojazdu na terytorium kraju. Z zebranego materiału wynika, że przedmiotowy pojazd był przed przemieszczeniem do kraju zarejestrowany w N. jako ciężarowy i jako taki został również zarejestrowany w Polsce.

Z kolei, według art. 102 ust. 1, 2 i 4 tej ustawy, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.

Natomiast art. 106 ust. 2 i 3 u.p.a. stanowi, że podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspól-notowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemiesz-czenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zauważyć zatem należy, że pozycja CN 8703 Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi obejmuje te pojazdy samochodowe będące samochodami osobowo-towarowymi, które są przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), i których wnętrze jednocześnie może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Takim samochodem był zgodnie z prawidłowymi ustaleniami organu podatkowego sporny samochód marki [...], wyprodukowany w [...] r. jako samochód osobowy, o pojemności silnika 2967 cm3, przystosowany do przewozu 5 osób.

Zasadnie zatem zakwestionowano prawidłowość zaklasyfikowania spornego samochodu do pozycji CN 8704. Określenie rodzaju pojazdu na gruncie rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja towarowa, dokumenty rejestracyjne nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem, że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym, jak wywodził skarżący.

Należy zauważyć, że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest przy tym na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (por. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu odpowiadającą jego przeznaczeniu jako samochodu osobowego albo ciężarowego. Co prawda użytkownicy samochodów, mogą dokonywać pewnych przeróbek pojazdu, dostosowując je do własnych potrzeb, ale zasadniczo nie zmienia to konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do klasyfikacji przedmiotowego samochodu do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej, obejmującego samochody osobowe (8703) lub służące do przewozu towarów (8704), a w szczególności do ustalenia zasadniczego przeznaczenia samochodu, gdyż to ono determinuje klasyfikację taryfową. Z pisma producenta samochodu, firmy "C" wynikało, iż samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy. W tym też charakterze został nabyty wewnątrzwspólnotowo. Oględziny pojazdu wykazały cechy charakterystyczne dla samochodu osobowego, co zostało szczegółowo opisane powyżej. Określenie przeznaczenia pojazdu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. Dopiero łącznie na podstawie tych wszystkich danych możliwe jest potwierdzenie charakteru samochodu jako pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób, a tym samym jego przynależność do kodu taryfy celnej 8703 i w konsekwencji opodatkowanie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia podatkiem akcyzowym.

W ocenie Sądu organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego. Fakt, że z przeprowadzonych dowodów wyprowadził odmienne niż skarżący wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu, nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę. Czyni to nieuzasadnionym zarzut naruszenia przepisów Ordynacji podat-kowej, w szczególności art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. co miało nastąpić poprzez utrzymanie w mocy decyzji mimo jej wydania w wyniku wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, którego wad Sąd się jednak nie dopatrzył.

Ocena legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się bowiem do kontroli prawidłowości postępowania dowodowego i oceny dowodów dokonanej przez orzekające w sprawie organy celne. Zasadniczego znaczenia nabiera tu zatem art. 191 O.p., jako formułujący jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego - zasadę swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ administracji państwowej w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. Rozumowanie, w wyniku, którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też było w tej sprawie.

Organ odwoławczy rozważył w przedmiotowej sprawie całość zebranego materiału dowodowego, nie pomijając żadnego z jego elementów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo uzasadnił, dlaczego dowody i okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą nie dają podstaw do przyjęcia, że sporny samochód powinien być zaklasyfikowany do pozycji CN 8704. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez skarżącą twierdzeń. Tak więc, Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że materiał dowodowy jest jednoznaczny w swej wymowie, a wynika z niego, że strona sprowadziła do kraju samochód osobowy posiadający pięć miejsc siedzących. Zatem zarzuty postawione organom administracji w skardze nie stanowią w ocenie Sądu o naruszeniu przez te organy wskazanych tam przepisów prawa. To, że organy dokonały na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje strona nie świadczy jeszcze o dowolnej ocenie dowodów.

W sprawie klasyfikacji spornego samochodu nie mogły mieć zastosowania przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym, jak również przepisy w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, a także przepisy innego kraju członkowskiego dotyczące rejestracji pojazdu samochodowego. Z tych przyczyn nie miały znaczenia dla tej klasyfikacji przedłożone przez stronę dokumenty skoro przedstawiciel producenta poinformował, iż sporny samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy. W założeniu producenta, pojazd ten został przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Samochód ten posiada bogate, wręcz luksusowe wyposażenie typowe dla samochodu osobowego. Może być jednak bez zmiany konstrukcji wykorzystywany również do przewozu towarów.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie naruszono wskazanych tam przepisów prawa. W szczególności nie naruszono zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów. Organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące spornego samochodu odmienne od tych, które wywodzi skarżący.

Poza tym zaznaczyć także należy, że zagadnienie wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu marki [...]przez Stronę skarżącą jako ciężarowego, co w konsekwencji skutkowało decyzją wymiarową w podatku akcyzowym, było już przedmiotem rozważań tut. Sądu w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1254/11. Sąd w składzie obecnym podziela w pełni stanowisko w nim wyrażone.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.