Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 425/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 98 ust. 1 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami
journal: Dz.U. 2020 poz 1990
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 stycznia 2023 r. sprawy ze skarg Gminy [...] oraz I. M. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Ś. z dnia [...] września 2021 r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody Kujawsko-Pomorskiego na rzecz skarżącej I. M. [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. zasądza od Wojewody Kujawsko-Pomorskiego na rzecz skarżącej Gminy [...] [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I. M. wnioskiem z [...] kwietnia 2020 r. zwróciła się do Starosty Ś. o wypłacenie odszkodowania za utracone prawo własności części nieruchomości – działek nr [...] i 31/1 w obrębie ewidencyjnym O. , G. O..

W wyniku przeprowadzonego postępowania Starosta Ś. decyzją z [...] września 2021 r. nr [...], ustalił na rzecz I. B. M. odszkodowanie w łącznej kwocie [...]zł za utracone prawo własności części nieruchomości gruntowej, położonej w obrębie ewidencyjnym O. , jednostka ewidencyjna O. , gm. O. oznaczonej w rejestrze ewidencji gruntów i budynków jako działka numer [...] o pow. 0.0451 ha, dla której Sąd Rejonowy w Ś. - V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził księgę wieczystą KW nr [...], nabytej z mocy prawa na własność G. O. z przeznaczeniem pod drogę gminną, wskutek decyzji Wójta G. O. (znak: [...]) z [...] września 2009 r. zatwierdzającej podział nieruchomości (działki numer [...]), wydanej na wniosek właściciela nieruchomości.

W uzasadnieniu decyzji Starosta wskazał, że wniosek I. M. dotyczył działek przejętych przez G. O. w wyniku podziału nieruchomości zatwierdzonych na podstawie trzech odrębnych decyzji Wójta G. O.. Na podstawie decyzji Wójta G. O. z [...] lutego 2009 r. (znak: UG Nr [...]) powstały działki nr [...] o pow. 0.0442 ha, nr [...] o pow. 0.0742 ha, nr [...] o pow. 0.0024 ha wydzielone pod ciąg pieszo-jezdny oraz działka [...] o pow. 0.3205 ha wydzielona pod publiczną drogę gminną. Z kolei decyzją Wójta G. O. z dnia [...] września 2009 r. (znak: [...] zatwierdzony został podział nieruchomości, w wyniku którego powstała działka nr [...] o pow.0.0451 ha z przeznaczeniem na poszerzenie drogi publicznej gminnej.

Natomiast decyzją z [...] stycznia 2007 r. (znak: UG Nr [...]) Wójt G. O. zatwierdził podział nieruchomości, w wyniku którego powstała działka [...], z przeznaczeniem pod budowę drogi. Z uwagi na fakt, że dla ww. przedmiotowych części nieruchomości prowadzone były przez Sąd Rejonowy w Ś. - V Wydział Ksiąg Wieczystych trzy różne księgi wieczyste dla różnych właścicieli, Starosta Ś. rozdzielił prowadzone wcześniej postępowanie – [...] zakończone decyzją z dnia 5 czerwca2020 r. uchyloną decyzją Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...].09.2020 r. (znak: [...]) dotyczącą ustalenia odszkodowania za ww. działki na trzy odrębne postępowania administracyjne.

Rozpatrywana sprawa dotyczy ustalenia odszkodowania za utracone prawo własności na skutek decyzji z [...] września 2009 r. (znak: [...] Wójta G. O. wydanej na wniosek [...] M., którą zatwierdzono podział nieruchomości gruntowej o pow. 0,8475 ha położonej w miejscowości O., G. O., oznaczonej ewidencyjnie jako działka numer [...] (powstała działka nr [...]), zapisanej w księdze wieczystej KW Nr [...] S/00004716/3.

Na skutek wydania ww. decyzji na podstawie art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1 i art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej "u.g.n.") została wydzielona działka numer [...] o pow. 0.0451 ha z przeznaczeniem pod poszerzenie drogi publicznej, gminnej.

Na datę wydania decyzji zatwierdzającej podział przedmiotowa działka położona była w obszarze, dla którego obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego G. O., uchwalony Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w O. z dnia [...] kwietnia 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego Nr [...], poz. 1528 z 2006 r.). Zgodnie z ustaleniami ww. planu działka nr [...] położona była w obszarze oznaczonym symbolem KDD1 - droga dojazdowa z przeznaczeniem pod odcinki dróg publicznych, gminnych, dojazdowych.

Jak wynika z treści art. 98 ust. 1 u.g.n. działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych. Jednocześnie stosownie do treści art. 98 ust. 3 u.g.n. za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.

W celu ustalenia wartości części nieruchomości gruntowej jako przedmiotu prawa własności działki nr [...] o pow. 0.0451 ha biegła sporządziła operat szacunkowy na dzień [...] kwietnia 2021 r. ustalając wartość rynkową prawa własności dla potrzeb ustalenia odszkodowania w związku z przejęciem tego prawa przez G. O. na kwotę [...]zł.

Zdaniem Starosty operat został sporządzony zgodnie z przepisami prawa i uznał za udowodnioną wartość działki nr [...] stosownie do ww. operatu szacunkowego.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła G. O..

Odwołująca zarzuciła, że opinia biegłego (operat szacunkowy) została sporządzona z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Z tego względu konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu wyceny nieruchomości. Odwołujący wskazał, że biegły nie wyjaśnił na jakiej podstawie przyjął do analizy transakcje z terenu powiatu świeckiego oraz części obszaru powiatu grudziądzkiego, dlaczego biegły uwzględnił w analizie wyłącznie część powiatu grudziądzkiego, a nie uwzględnił innych sąsiadujących z powiatem świeckim powiatów, przykładowo tucholskiego, czy chełmińskiego. W dalszej części odwołujący zarzucił biegłemu, że przeprowadzona wycena w żadnym zakresie nie indywidualizuje wycenianych działek, przyjmując jedną ogólną metodę oraz w konsekwencji taką samą stawkę za 1 m˛ bez względu na cechy indywidualne poszczególnych działek. Operat wykazuje duże uogólnienia i uproszczenia, a poszczególne działki oraz ich stan i przeznaczenie, a także sposób wykorzystania wykazują dalece idące różnice oraz cechy indywidualne wpływające na wycenę ich wartości. Biorąc powyższe pod uwagę nieruchomości stanowiące przedmiot podanych transakcji nie mogą być uznane za nieruchomości podobne uwzględniając definicję z art. 4 pkt 16 u.g.n. Dodatkowo biegły nie podał na jakiej podstawie prawnej przyjął dodatkowe kryterium - poziomu cen gruntów w otoczeniu, albowiem do określenia wartości przyjęto wyłącznie transakcje nieruchomościami położonymi w obszarach, na których średnia cena nieruchomości nabywanych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną była porównywalna jak na obszarze miejscowości O.. Biegły nie wykazał korelacji pomiędzy wartością gruntów nabywanych pod zabudowę jednorodzinną a wartością nieruchomości drogowych.

Dodatkowo pismem z dnia [...] lutego 2022 r. Wójt G. O. przedłożył do akt sprawy, celem wykazania realnej wartości nieruchomości, protokoły uzgodnień z [...] września 2021 r. w sprawie darowizny nieruchomości na cele publiczne dokonywane pomiędzy jednostkami samorządu terytorialnego. Cena za nieruchomości wynikająca z tychże pism opiewa na kwotę [...]- [...] zł, co jest kwotą o 50% niższą od wyceny gruntów o analogicznym przeznaczeniu sporządzoną przez biegłą rzeczoznawcę.

Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...].AN utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż w przypadku ustalania odszkodowania za działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne i przejmowane na własność publiczną w ramach podziału nieruchomości, w odrębnej decyzji administracyjnej stan nieruchomości należy przyjmować według stanu odpowiednio z dnia wydania decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości, albo z dnia podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości, a wartość tego stanu należy określić na dzień wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania. W tym przypadku rzeczoznawca majątkowy zobowiązany jest ustalić na podstawie dostępnych dokumentów, pozyskanych przede wszystkim od organu orzekającego, dla którego ma sporządzić opinię o wartości nieruchomości, stan faktyczny i prawny nieruchomości na dzień pozbawienia właściciela i użytkownika wieczystego ich praw, aby następnie określić wartość tego stanu na dzień sporządzenia operatu szacunkowego, według wartości kształtujących się w okresie najbliższym dacie wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania.

Wskazano, że pojęcie stanu nieruchomości należy odnieść do definicji zawartej w art. 4 pkt 17 u.g.n., według której oznacza to stan zagospodarowania, stan prawny, stan techniczno-użytkowy, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, a także stan otoczenia nieruchomości, w tym wielkość, charakter i stopień zurbanizowania miejscowości, w której nieruchomość jest położona. W pojęciu stanu nieruchomości można więc wyróżnić trzy zasadnicze elementy: stan faktyczny na nieruchomości, stan prawny tej nieruchomości i stan faktyczny otoczenia nieruchomości. Odszkodowanie ma zatem służyć zrekompensowaniu utraty wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego, determinowanej wartością samej nieruchomości kształtowanej wymienionymi wyżej elementami jej stanu. Wykonywanie przez właściciela i użytkownika wieczystego swoich praw do nieruchomości po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu przez organ I instancji, zwłaszcza gdy wykonywanie tych praw skutkuje zmianą stanu prawnego lub faktycznego nieruchomości, nie ma już wpływu na wysokość ustalonego odszkodowania

Literalna wykładnia art. 98 ust. 1 w zw. z ust. 3 u.g.n. prowadzi zdaniem Wojewody do wniosku, że roszczenie o odszkodowanie przysługuje tym podmiotom, których w wyniku podziału nieruchomości pozbawiono prawa własności. Stronami postępowania odszkodowawczego są dotychczasowi właściciele nieruchomości przeznaczonej pod drogę publiczną. O charakterze działek gruntu wydzielonych pod drogi przesądza treść decyzji podziałowej, ponieważ to na podstawie decyzji podziałowej określone działki gruntu przechodzą z mocy prawa na własność gminy i to za te działki przysługuje ich dotychczasowym właścicielom odszkodowanie (por. wyrok NSA z dnia 10 września 2014 r. I OSK 229/13).

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 98 u.g.n. w ocenie Wojewody w sposób jednoznaczny wskazuje moment przejścia własności gruntu wydzielonego pod drogę publiczną z jej dotychczasowego właściciela na gminę i związany z nim ustawowy obowiązek wypłaty odszkodowania, wiążąc go z chwilą uzyskania przez decyzję o zatwierdzeniu podziału dokonanego na wniosek właściciela nieruchomości charakteru decyzji ostatecznej. Obowiązek ten może być realizowany w drodze cywilnoprawnej poprzez uzgodnienie wysokości odszkodowania między właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym, a organem, albo, gdy do takiego uzgodnienia nie dojdzie, w drodze administracyjnej przez wydanie decyzji o ustaleniu wysokości odszkodowania na zasadach i w trybie określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczenie nieruchomości.

Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] września 2009 r. zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna w dniu [...] września 2009 r. i z tym dniem nastąpiło z mocy prawa przejście na Gminę własności ww. działek, należących uprzednio do wymienionego powyżej właściciela.

Odnosząc się do zarzutów G. O. w zakresie prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego Wojewoda wyjaśnił, że pokrywają się z uwagami Wójta G. O. przedstawionymi w piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r. Niniejsze zastrzeżenia zostały szczegółowo wyjaśnione przez biegłą rzeczoznawcę pismem z [...] lipca 2021 r. Biegła wskazała, iż wobec braku w G. O. wystarczającej ilości transakcji nieruchomościami drogowymi, przeanalizowano rynek drogowy powiatu świeckiego oraz powiatu grudziądzkiego. Na tych rynkach odnotowano transakcje drogowe, spośród których wybrano nieruchomości podobne do wycenianej na zasadzie art. 4 pkt 16 u.g.n. W związku z tym nie było potrzeby dalszego poszerzania rynku na obszar rynku regionalnego. W toku analizy biegła dokonała badania rynków lokalnych, na których odnotowano transakcje drogowe, pod kątem ich podobieństwa do rynku G. O.. Jako kryterium podobieństwa przyjęto poziom cen gruntów w otoczeniu, co zostało szczegółowo opisane w tabeli nr [...] operatu. Rzeczoznawca majątkowy wskazała, że poziom cen działek drogowych jest jednorodny i cechy takie jak powierzchnia oraz położenie przy drodze nie mają wpływu na poziom uzyskiwanych cen. W związku z tym wartość wszystkich działek określiła na tym samym poziomie. Natomiast określenie wartości na podstawie przeznaczenia przeważającego wśród gruntów przyległych prowadziłoby do zdecydowanie większej wartości, ponieważ zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tereny przyległe do przedmiotowych działek posiadają przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a nie jak wskazuje G. O. - rolne. Jednocześnie w ww. wyjaśnieniach odniosła się także do zarzutu braku wyjaśnienia przesłanek przyjęcia takiego, a nie innego obszaru analizy porównawczej, w tym jego charakterystyki lub korelacji cen nieruchomości. Biegła wskazała, że kryteria dotyczące podobieństwa rynku ustala rzeczoznawca majątkowy. Kryterium dotyczące poziomu cen w otoczeniu jest w ocenie biegłej najbardziej właściwe. Właściciele nieruchomości mają rozeznanie na temat poziomu cen gruntów w otoczeniu i sprzedają swoje nieruchomości odnosząc się do rynku lokalnego. W dalszej części biegła wyjaśniła, że dokonała szczegółowej analizy cech rynkowych działek drogowych będących przedmiotem obrotu. Analiza rynku wykazała, że poziom cen jest jednorodny i cechy takie jak powierzchnia oraz położenie przy drodze nie mają wpływu na poziom uzyskiwanych cen. W związku z tym wartość wszystkich działek biegła określiła na tym samym poziomie - na podstawie średniej arytmetycznej z cen nieruchomości przyjętych do porównań.

Organ odwoławczy podkreślił również, iż działka nr [...] objęta wyceną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określona była symbolem KDD1 - jako droga dojazdowa z przeznaczeniem pod odcinki dróg publicznych, gminnych, dojazdowych, natomiast rzeczoznawca majątkowy, biorąc pod uwagę przeznaczenie nieruchomości, przyjęła do porównania transakcje drogowymi nieruchomościami podobnymi do nieruchomości wycenianych, co zgodne jest z dyspozycją § 36 ust. 4 rozporządzenia.

Przy tym w wyniku analizy rynku nieruchomości drogowych biegła ustaliła, że transakcje drogowe na terenie G. O. mają charakter sporadyczny (2 transakcje), dlatego analizą objęła okres dwóch lat poprzedzających datę wyceny i teren rozszerzono do obszaru powiatu świeckiego i grudziądzkiego. Sporządzając operat szacunkowy biegła włączyła do zbioru nieruchomości pomocniczych, pięć transakcji niezabudowanymi nieruchomościami drogowymi położonymi w obszarach, dla których poziom cen gruntów przeznaczonych pod zabudowę kształtował się podobnie jak na terenie obrębu ewidencyjnego O. tj. na poziomie ok. [...] zł w przeliczeniu na 1m˛ powierzchni gruntu, uwzględniając nieruchomości położone w otoczeniu gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, które na dzień zawarcia transakcji nie były zabudowane lub zabudowane w niewielkim stopniu, a do sporządzenia wyceny zastosowała metodę porównywania parami. Przy metodzie porównywania parami porównuje się nieruchomość będącą przedmiotem wyceny, której cechy są znane, kolejno z nieruchomościami podobnymi, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości.

Wojewoda wskazał, że o ile zasadą będzie, że pod pojęciem "rynku lokalnego" rozumie się obszar gminy lub powiatu, a "rynek regionalny" odnoszony jest do obszaru województwa, to nietrafne byłoby automatyczne i kategoryczne przyjmowanie, że podział administracyjny jest tożsamy z podziałem ekonomicznym terenu, mającym wpływ na określenie wartości szacowanych nieruchomości. W istocie, w przypadku nieruchomości położonych na granicy administracyjnego podziału kraju, nieruchomości położone bliżej, choć znajdujące się formalnie w innej jednostce administracyjnej, mogą stanowić bardziej reprezentatywną grupę do porównania wartości nieruchomości (por. wyrok WSA W Łodzi z dnia 9 sierpnia 2019 r. sygn. akt: II SA/Łd 422/49).

Przy ustalaniu wartości rynkowej nieruchomości przejętej pod drogę publiczną, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, w ocenie Wojewody pierwszeństwo ma porównanie transakcji nieruchomości drogowych. Z treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Z 2004 r. Nr 207, poz. 2109) jednoznacznie wynika kolejność stosowania podejść. Dopiero bowiem brak cen transakcyjnych nieruchomości drogowych umożliwia rezygnację z tego podejścia i wówczas powstaje możliwość wykorzystania podejścia opartego na transakcjach nieruchomości o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych do szacowanej nieruchomości. Uwzględnienie od razu transakcji gruntami o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych do działki jest działaniem naruszającym tę regulację. Wadliwość ta wiąże się z bezpodstawnym pominięciem podejścia, któremu prawodawca przyznał pierwszeństwo zastosowania. Okoliczność, iż liczba transakcji drogowych jest mniejsza, nie stanowiła przesłanki do odstąpienia od zasady, że punktem wyjścia przy ustalaniu wartości rynkowej nieruchomości przejętej pod drogę publiczną, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, jest porównanie transakcji nieruchomości drogowych. Tylko brak wystarczających danych odnoszących się do tego typu transakcji umożliwia odstąpienie przez rzeczoznawcę od tego sposobu wyceny i dokonanie jej przy wykorzystaniu danych dotyczących transakcji nieruchomościami o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych do szacowanej nieruchomości - wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 395/13.

Organ odwoławczy zgodził się z organem pierwszej instancji, iż będący podstawą określenia odszkodowania operat szacunkowy z [...] kwietnia 2021 r. został sporządzony prawidłowo pod względem formalnym i rachunkowym. Nie zawiera żadnych niejasności, uzasadnia metodę zastosowaną do wyceny, czynniki wpływające na kształtowanie się cen transakcyjnych, uwzględnia ceny nieruchomości występujące na określonym rynku. Operat został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i standardami zawodowymi

Dodatkowo organ odwoławczy zaznaczył, że przedstawione przez Gminę protokoły uzgodnień darowizny nieruchomości pomiędzy jednostkami samorządu terytorialnego, nie mogą stanowić dowodu w sprawie błędnego, zdaniem skarżącego, ustalenia przez rzeczoznawcę majątkowego wartości nieruchomości.

Wojewoda zwrócił tez uwagę, że rozpatrywana sprawa dotyczy innego, ustalonego szczegółowymi przepisami art. 130 u.g.n. postępowania, w trakcie którego odszkodowanie ma prowadzić do całkowitej kompensaty doznanego uszczerbku, pozostającego w związku przyczynowym ze zdarzeniem je wywołującym. To rzeczoznawca majątkowy, posiadający informacje specjalne w operacie szacunkowym, a więc sformalizowanym dokumencie, dokonuje określenia wartości pieniężnej tak powstałej szkody. Dokument ten stanowi przy tym podstawę ustalenia wartości nieruchomości oraz jest jedynym merytorycznym dowodem na potwierdzenie tej okoliczności.

W skardze do Sądu G. O. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj.:

a) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a.") przez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy- które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy;

b) art. 78 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie wniosku dowodowego strony mimo, iż ma on istotne znaczenie dla sprawy, jak również poprzez brak uzasadnienia dla nie uwzględnienia niniejszego wniosku dowodowego;

c) art. 138 § 2 w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów, mających istotne rozstrzygnięcie w sprawie

Strona skarżąca zarzuciła również naruszenie prawa materialnego tj.:

a) § 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego poprzez nieuwzględnienie błędów i nieprawidłowości w tym niezastosowania w sposób prawidłowy metody porównawczej w sporządzonym studium wykonalności;

b) art. 153 i art. 154 u.g.n. poprzez niewłaściwe zastosowanie, albowiem dowód jakim jest operat szacunkowy oprócz spełnienia wymogów formalnych, musi także opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości.

Zdaniem strony skarżącej w niniejszej sprawie występują zasadne wątpliwości co do doboru nieruchomości przyjętych do wyceny, gdyż nieruchomość wyceniana położona jest w powiecie świeckim i z tych przyczyn należałoby oczekiwać, że do wyceny zostaną przyjęte nieruchomości mające zbliżone położenie i zbliżoną powierzchnię. Z operatu szacunkowego wynika natomiast, że do wyceny przyjęto nieruchomości położone w powiecie grudziądzkim, który jest terenem nieadekwatnym do porównania z powiatem świeckim ze względu na inny stopień rozwoju gospodarczego i przemysłowego.

Ponadto wskazano, że pismem z dnia [...] lutego 2022 r. skarżąca Gmina przedłożyła protokoły uzgodnień w sprawie darowizny z nieruchomości z [...] września 2021 r. dla wykazania faktu realnej wartości dla analogicznych nieruchomości o tożsamym przeznaczeniu położonych na terenie tej samej gminy. Protokół uzgodnień sporządzony został pomiędzy Powiatem Ś., a G. O.. Na podstawie powyższego protokołu wartość nieruchomości o powierzchni 0,0788 ha, położonej w G. O. została określona na kwotę [...]zł, natomiast nieruchomości o powierzchni 0,0112 ha na kwotę [...]zł, zaś nieruchomość o powierzchni 0,2656 ha na kwotę [...]zł. Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe wartości, zdaniem strony skarżącej cena 1m˛ nieruchomości opiewa na kwotę [...]- [...] zł, co jest kwotą o 50% niższą od wyceny gruntów o analogicznym przeznaczeniu, sporządzoną przez biegłego.

Ze względu na powyższe w ocenie skarżącego wycena dokonana przez biegłego dalece odbiega od realiów rynkowych, a okoliczności te nie zostały wzięte pod uwagę w toku postępowania ani przez organ I instancji, ani przez organ II instancji rozstrzygający w sprawie.

Kontrolując prawidłowość decyzji Starosty Ś. z [...] września 2021 r., zdaniem skarżącej Gminy organ odwoławczy powinien stwierdzić uchybienia i wadliwości prowadzonego przez Starostę postępowania, które uzasadniały przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Powyższe, pozwala na uznanie, że w sprawie organy administracji naruszyły art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez brak prawidłowej oceny dowodu w postaci operatu szacunkowego.

Skarżąca Gmina podkreśliła, że zgodnie z wyrokiem WSA we Wrocławiu z 28.05.2019 r., sygn. akt II SA/Wr 89/19, zasada swobodnej oceny dowodów wyrażona w art. 80 k.p.a., w myśl którego to organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, nie daje podstaw do całkowitego pomijania wniosków dowodowych. Odmowa uwzględnienia takiego wniosku powinna być poparta twierdzeniami wskazującymi na to, iż jego przedmiotem w istocie są okoliczności stwierdzone innymi dowodami i nie mają znaczenia dla sprawy.

Skarżąca podniosła, że zgodnie z wymogami § 36 ust. 2 rozporządzenia z w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego do analizy porównawczej powinny być wzięte w pierwszej kolejności transakcje jakie miały miejsce na rynku lokalnym. Z operatu szacunkowego wynika, że na rynku lokalnym brak jest transakcji nieruchomościami drogowymi, które byłyby porównywalne z nieruchomością wywłaszczoną. Z tego względu rzeczoznawca do analizy przyjął transakcje na terenie powiatu świeckiego oraz części powiatu grudziądzkiego. Dodatkowo, aż 4 z 5 transakcji przyjętych do analizy porównawczej dotyczy nieruchomości zlokalizowanych na terenie powiatu grudziądzkiego, a tylko jedna powiatu świeckiego. Biegły uwzględnił w analizie wyłącznie część powiatu grudziądzkiego, a nie uwzględnił innych sąsiadujących z powiatem świeckim powiatów, przykładowo powiatu tucholskiego czy chełmińskiego. Zgodnie z przywołanym powyżej przepisem § 36 ust. 2 rozporządzenia rzeczoznawca powinien w pierwszej kolejności zidentyfikować i poddać analizie transakcje, które miały miejsce na terenie rynku lokalnego, przez który rozumie się obszar gminy i powiatu na którym zlokalizowana jest wyceniana nieruchomość, a dopiero gdy dane te będą niewystarczające łub nieruchomości objęte tymi transakcjami nie będą mogły być uznane za nieruchomości podobne w rozumieniu art. 4 pkt. 16) ustawy o gospodarce nieruchomościami powinien rozszerzyć i objąć analizą rynek regionalny rozumiany jako obszar województwa (por, wyrok NSA z 5 grudnia 2018 r., I OSK 4132/18). Nie może to być jednak obszar części województwa, obejmującego tylko wybrane arbitralnie powiaty, wytypowany jednostronnie przez rzeczoznawcę jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Wszystkie przygotowane przez biegłego wyceny (operaty) zawierają analogiczną metodologię oraz wykaz 5 transakcji referencyjnych przyjętych do porównania i wyceny wszystkich przedmiotowych nieruchomości - łącznie 7 działek (analogiczne, a wręcz takie same opracowania są podstawą rozstrzygnięć Starosty Ś. także w równolegle, a w zasadzie łącznie prowadzonych sprawach o numerach: WGK.III.683.[...].1.2021 i WGK.III.683.[...].2.2021).

Przeprowadzona wycena zdaniem strony skarżącej w żadnym zakresie nie indywidualizuje wycenianych działek, przyjmując jedną ogólną metodę oraz w konsekwencji taką samą stawkę za 1 m˛ bez względu na cechy indywidualne poszczególnych działek stanowiących przedmiot wyceny. Tymczasem poza zbliżoną lokalizacją, poszczególne działki oraz ich stan i przeznaczenie a także sposób wykorzystania wykazują dalece idące różnice oraz cechy indywidualne wpływające na wycenę ich wartości. Działki te cechują się przede wszystkim bardzo zróżnicowaną powierzchnią (od zaledwie 24 m˛, poprzez kilkaset metrów kwadratowych do blisko 3,5 tys.m˛) co nie może pozostać bez wpływu na ich wycenę. Inaczej z pewnością będzie wyceniania działka stanowiąca niewielki skrawek gruntu, tzw. resztówka zlokalizowana w ciągu drogi głównej (przykładowo działka nr [...]), inaczej działka stanowiąca ślepą drogę dojazdową (przykładowo działka nr [...]) a inaczej duża działka w głównym ciągu drogi gminnej o dużej powierzchni (przykładowo działka nr [...] czy 25/4).

Rzeczoznawca uznając za niewystarczające dane dotyczące rynku lokalnego rozszerzył obszar analizy jednakże wyłącznie na część rynku regionalnego obejmujący wyłącznie część powiatu grudziądzkiego i de facto oparł wycenę na transakcjach, jakie miały miejsce właśnie w tej części powiatu grudziądzkiego. Zdaniem strony skarżącej zaniechał tym samym analizy rynku regionalnego do czego był zobowiązany, tym samym opracowując operat szacunkowy naruszył regulację normy § 36 ust. 2 ww. rozporządzenia.

Ponadto skarżący zauważył, że biegły nie wyjaśnił podstaw ograniczenia obszaru do inwestycji położonych w dużej aglomeracji jaką jest w porównaniu do powiatu świeckiego, powiat grudziądzki, w sytuacji gdzie wybór inwestycji z obszaru powiatu tucholskiego lub chełmińskiego byłoby bardziej adekwatnym dobraniem nieruchomości. W tej sytuacji nie sposób zarzucić organom naruszenie art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten zakłada bowiem sporządzenie wyceny w oparciu o ceny uzyskane na rynku nieruchomości za nieruchomości podobne.

I. M. w złożonej skardze I. M. zarzuciła, że błędnie został określony krąg osób, na rzecz których ma być wypłacone odszkodowanie. Zdaniem skarżącej odszkodowanie powinno być przyznane tylko jej, a nie również A. K. i H. B., który nie byli współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości, jako że współwłasność ta została zniesiona na podstawie aktu notarialnego oraz postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z [...] kwietnia 2009 r. sygn. I Ns 249/08

W odpowiedziach na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć organów stanowiły przepisy u.g.n. Zgodnie z art. 129 ust. 5 pkt 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu w przypadkach, o których mowa, m.in. w art. 98 ust. 3 u.g.n. Jak stanowi art. 98 ust. 1 zd. 1 u.g.n., działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Natomiast zgodnie z art. 98 ust. 3 u.g.n. za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Przepis art. 131 u.g.n. stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.

Rozpatrywana sprawa dotyczy ustalenia odszkodowania za utracone prawo własności na skutek decyzji z dnia [...] września 2009 r. (znak: [...] Wójta G. O. wydanej na wniosek [...] M. , którą zatwierdzono podział nieruchomości gruntowej o pow. 0,8475 ha położonej w miejscowości O., G. O., oznaczonej ewidencyjnie jako działka numer [...] (powstała działka nr [...]), zapisanej w księdze wieczystej KW Nr [...] [...] Na skutek wydania ww. decyzji na podstawie art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1 i art. 97 u.g.n. została wydzielona działka numer [...] o pow. 0.0451 ha z przeznaczeniem pod poszerzenie drogi publicznej, gminnej. Na datę wydania decyzji zatwierdzającej podział, przedmiotowa działka położona była w obszarze, dla którego obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego G. O., uchwalony uchwałą Nr [...] Rady Gminy w O. z dnia [...] kwietnia 2006 r. Zgodnie z ustaleniami ww. planu działka nr [...] położona była w obszarze oznaczonym symbolem KDD1 - droga dojazdowa z przeznaczeniem pod odcinki dróg publicznych, gminnych, dojazdowych.

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostawała okoliczność, że zaszły przesłanki do wydania decyzji w przedmiocie odszkodowania z zastosowaniem powyższych uregulowań. Jednakże Sąd uznał za częściowo zasadne zarzuty dotyczące sposobu ustalenia wysokości odszkodowania.

Zasadnym jest zakwestionowanie przez skarżącą Gminę sposobu doboru nieruchomości podobnych oraz nieudzielenie przez rzeczoznawcę odpowiedzi na pytanie zawarte w piśmie strony z [...] czerwca 2021 r. o podanie właściwości transakcji, na podstawie których przyjęła ceny uzyskane za 5 nieruchomości dobranych do porównania. Pozostałe zarzuty skarżącej Gminy wysunięte wobec operatu nie były zasadne, co dotyczy zwłaszcza zarzutów: - braku wyjaśnienia przez rzeczoznawcę na jakiej podstawie przyjął obszar do analizy, - dokonanie zbyt małego obszaru, tj. jedynie części rynku lokalnego w postaci części powiatu grudziądzkiego, czym zaniechał analizy rynku lokalnego.

Co się tyczy problemu uznanych przez Sąd nieprawidłowości operatu, to przede wszystkim dotyczyły one doboru do porównania nieruchomości, niezgodnie z przepisami prawa. Jak stanowi art. 4 pkt 16 u.g.n. za nieruchomość podobną uznaje się nieruchomość, która jest porównywalna z nieruchomością stanowiącą przedmiot wyceny, ze względu na położenie, stan prawny, przeznaczenie, sposób korzystania oraz inne cechy wpływające na jej wartość. Działka nr [...] stanowi drogę o powierzchni gruntowej, brak na niej składników budowlanych i roślinnych, jej otoczenie stanowią tereny uzbrojone w sieci energii elektrycznej, wykorzystywane rolniczo oraz tereny leśne. Tymczasem biegła wskazała w operacie, że, jako kryterium podobieństwa uwzględniono położenie nieruchomości w otoczeniu gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, które na dzień zawarcia transakcji nie były zabudowane lub zabudowane w niewielkim stopniu, a ponadto za istotne uznała poziom cen gruntów w otoczeniu, a do określenia wartości przyjęto wyłącznie transakcje nieruchomości położonych w obszarach, na których średnia cena nieruchomości nabywanych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną była porównywalna, jak na obszarze miejscowości O., tj. na poziomie ok. [...] zł. w przeliczeniu za 1 m˛ powierzchni gruntu. Dobrano do porównania nieruchomości o pow. gruntu: - 254 m˛, - 616 m˛, 1012 m˛, 109 m˛, oraz 100 m˛. Biegła stwierdziła, że wszystkie nieruchomości położone były na terenach wiejskich o niewielkiej intensywności zabudowy. Posiadały dostęp do dróg publicznych o nawierzchni bitumicznej. Nieruchomości różniły się między sobą powierzchnią oraz dostępem do sieci uzbrojenia terenu, a analiza rynku wykazała, że cechy różniące nie miały wpływu na zróżnicowanie cen wewnątrz zbioru, ponieważ nieruchomości te uzyskały takie same ceny jednostkowe, pomimo dużej różnicy powierzchni i różnic w dostępie do sieci uzbrojenia terenu. Dlatego nie wyróżniono żadnych cech rynkowych. W piśmie z [...] lipca 2020 r., biegła dodała, że tereny przyległe do przedmiotowych działek (zapewne chodzi o działki powstałe po podziale działki [...] – uwaga Sądu), posiadają w m.p.z.p. przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

Dokonując analizy tak przedstawionych okoliczności przez rzeczoznawcę należy zauważyć, że podstawowe kryterium doboru nieruchomości porównawczych, którym biegła się kierowała to: "poziom cen gruntów w otoczeniu, a do określenia wartości przyjęto wyłącznie transakcje nieruchomości położonych w obszarach, na których średnia cena nieruchomości nabywanych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną była porównywalna, jak na obszarze miejscowości O.". Kryterium to jest wskaźnikiem niewystępującym w definicji nieruchomości podobnej, określonej w art. 4 pkt 16 u.g.n. Ceny nieruchomości nie mogą być traktowane jako kryterium podobieństwa, lecz mają wynikać z cen za uzyskane transakcje nieruchomości podobnych. Przy takim doborze nieruchomości może nie dziwić wskazany przez biegłą fakt braku potrzeby stosowania współczynników korygujących, choćby z uwagi na różnice powierzchni dobranych do porównania nieruchomości, czy innych ich cech, skoro nieruchomości te zostały dobrane właśnie z uwagi na podobne ceny transakcji, na poziomie ok. [...] zł. w przeliczeniu za 1 m˛ powierzchni gruntu.

Ponadto biegła nie ustosunkowała się do uwagi zgłoszonej do operatu w piśmie skarżącej Gminy z [...] czerwca 2021 r., w zakresie wyjaśnienia właściwości transakcji, na podstawie których przyjęła ceny uzyskane za 5 nieruchomości dobranych do porównania. Zagadnienie cech ww. transakcji ma istotne znaczenie. Sama biegła w swym operacie wskazała, że odrzuciła dwie transakcje zawarte w miejscowości O. i [...] w G. O., z uwagi właśnie na cechy transakcji – niewystępowanie równości stron transakcji (k. 9 operatu). Cechy transakcji należało więc ujawnić, skoro domagała się tego strona postępowania, jak i z uwagi na istotność tej kwestii. W orzecznictwie przyjmuje się, że niektóre z transakcji nie nadają się do porównania celem ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, co dotyczy np. uzyskania odszkodowania (wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I OSK 159/12 oraz wyrok NSA z dnia 11.01.2022 r., sygn. akt I OSK 62/19). Za Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: wyrok NSA z dnia 11.01.2022 r., sygn. akt I OSK 62/19), należy powtórzyć, że: "zatem biegły sporządzający operat powinien przedstawić rynek transakcji drogowych i ewentualnie szczegółowo opisać przyczyny, dla których określone transakcje powinny być odrzucone. Konieczna jest m.in. analiza tych okoliczności, które warunkują ceny transakcyjne uwzględniane przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości, zgodnie z założeniami określonymi w art. 151 u.g.n. W myśl wymienionego przepisu, wartość rynkową szacowanej nieruchomości ustala się na podstawie cen transakcyjnych, ale tylko takich, które spełniają warunki wymienione w art. 151 ust. 1 pkt 1 i 2 u.g.n. Rzeczoznawca powinien uzasadnić dokonany wybór podejścia, przez wskazanie konkretnych danych istotnych w tym zakresie".

Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu opracowany operat nie może stanowić pełnowartościowego dowodu, na podstawie którego można w sposób niewadliwy ustalić kwotę odszkodowania. Ocena operatu pod względem jego zgodności z przepisami prawa – chodzi tu o § 4 pkt 16 rozporządzenia, co wpływa na właściwy dobór nieruchomości porównawczych, czy ustalenie braku przedstawienia istotnych cech transakcji przyjętych do wyliczenia wartości odszkodowania, nie wymaga wiadomości specjalnych organu. W tym miejscu należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że: "Konieczność zweryfikowania owych właściwości nakazuje, aby w sporządzanym operacie szacunkowym znalazło się precyzyjne wyjaśnienie wskazujące na właściwy dobór nieruchomości przeznaczonych do celów porównawczych, odnoszące się m.in. do położenia, wielkości, kształtu, stanu prawnego i stanu zagospodarowania, w tym uzbrojenia działek, dojazdu, oraz zabudowy. Inaczej nie jest możliwa kontrola poprawności zastosowanego w opinii rzeczoznawcy podejścia porównawczego. Powyższe uwagi wyraźnie wskazują, iż właściwy dobór nieruchomości podobnych odbywa się w oparciu o kryteria prawne wyraźnie opisane w/w przepisach (art. 4 pkt 16 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Tym samym, weryfikacja cech podobieństwa nieruchomości przyjętych do wyceny i nieruchomości wycenianej, nie wymaga od organu administracji wiadomości specjalnych" (wyrok NSA z dnia 20.05.2021 r., sygn. akt I OSK 186/21). Dlatego też należy zgodzić się z zarzutem skarżącej Gminy o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa, w kontekście oceny operatu.

Nie były natomiast zasadne zarzuty skargi dotyczące niewłaściwego doboru obszaru rynku. Wybór obszaru, na którym będą położone nieruchomości podobne nie jest obwarowany ścisłymi regułami. Zasadnie więc organ odwoławczy przytoczył wyrok WSA W Łodzi z dnia 9 sierpnia 2019 r. sygn. akt: II SA/Łd 422/19, w którym przytoczono stanowisko NSA w omawianym zakresie. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 stycznia 2017 r., I OSK 616/15, użyte w § 36 ust. 2 rozporządzenia, określenia "rynku lokalnego" i "rynku regionalnego" nie zostały zdefiniowane, jednak przyjąć należałoby, że o ile zasadą będzie, że pod pojęciem "rynku lokalnego" rozumie się obszar gminy lub powiatu, a "rynek regionalny" odnoszony jest do obszaru województwa, to nietrafne byłoby automatyczne i kategoryczne przyjmowanie, że podział administracyjny jest tożsamy z podziałem ekonomicznym terenu, mającym wpływ na określenie wartości szacowanych nieruchomości. W istocie, w przypadku nieruchomości położonych na granicy administracyjnego podziału kraju, nieruchomości położone bliżej, choć znajdujące się formalnie w innej jednostce administracyjnej, mogą stanowić bardziej reprezentatywną grupę do porównania wartości nieruchomości. Mając zatem na uwadze położenie geograficzne M. Gminy Ł. należy uznać za uzasadnione określenie przez rzeczoznawcę rynku regionalnego również z uwzględnieniem części województwa mazowieckiego.

Nie były również zasadne pozostałe zarzuty skargi skarżącej Gminy.

Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 78 § 2 kpa. Brak było bowiem podstaw do przeprowadzania dowodu z przedstawionych przez skarżącą Gminę protokołów uzgodnień darowizny nieruchomości pomiędzy jednostkami samorządu terytorialnego. Ceny wywłaszczonych nieruchomości mogą być ustalane w oparciu wskazane w sprawie przepisy art. 130 ust. 1, art. 134, art. 135, art. 152, art. 153 ust. 1 u.g.n. oraz § 36 ust. 1, 2, 4, 6 rozporządzenia, a nie przy uwzględnieniu protokołów uzgodnień darowizny, w których strony mogą uzgodnić wartość nieruchomości bez ścisłego uwzględnienia standardów wynikających z przytoczonych uregulowań.

Co się tyczy skierowanego pod adresem organów zarzutu naruszenia § 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia, poprzez nieprawidłowość metody porównawczej oraz art. 153 jak i art. 154 u.g.n., poprzez brak prawidłowych danych w operacie dotyczących szacowanej nieruchomości, to należy uznać, że zarzuty ten nie są trafne. Zaznaczyć należy, że ocena sporządzonego operatu szacunkowego w tym zakresie, wymaga wiadomości specjalnych. Organom należało natomiast przypisać naruszenie wskazanych wyżej przepisów procesowych, w tym art. 80 kpa, co zostało już wyżej omówione.

Niezasadny jest zarzut zawarty w skardze I. M.. W przedmiotowej sprawie bowiem, zgodnie ze stanowiskiem skarżącej, odszkodowanie zostało przyznane wyłącznie na jej rzecz. Sądowi z urzędu jest natomiast wiadome, że problem przyznania odszkodowania na rzecz kilku osób (a nie tylko na rzecz skarżącej I. M.) wystąpił w sprawie dotyczącej odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] powstałą wskutek podziału nieruchomości - działki nr [...], dokonanej decyzją Wójta G. O. z [...] stycznia 2007 r., z przeznaczeniem pod drogi. Problem ten był rozważany w toczącej się przed tutejszym Sądem sprawie o sygn. II SA/Bd 427/22, zakończonej wyrokiem z [...] grudnia 2022 r.

W świetle powyższych rozważań, zaszły przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329).

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy zastosują się do oceny i wskazań wynikających z powyższych rozważań Sądu.