Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1089/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] "J." R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 378 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt osiem złote) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 roku pełnomocnik strony skarżącej – radca prawny E. T., została wezwana pismem z dnia 12 maja 2010 roku. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Pełnomocnik strony skarżącej wyżej wymienione wezwanie otrzymała w dniu 24 maja 2010 roku (k. 18 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 31 maja 2010 roku.

W dniu 1 czerwca 2010 r. za pośrednictwem poczty, pełnomocnik strony skarżącej przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym.

Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych, wynika, że w sprawie został uiszczony wpis sądowy w wysokości 378 złote.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Nieprzedstawienie przy składaniu skargi oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi stanowi brak formalny skargi. Brak ten może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania Sądu.

Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując pełnomocnikowi właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając go o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi.

Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 24 maja 2010 roku. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego rozpoczął bieg w dniu 25 maja kwietnia 2010 r. i upłynął z dniem 31 maja 2010 roku, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Mimo wezwania brak formalny skargi został uzupełniony dopiero w dniu 1 czerwca, czyli z jednodniowym opóźnieniem.

Pełnomocnik, dokonując uzupełnienia braków formalnych skargi po upływie terminu wyznaczonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału nie wystąpiła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Sąd był zobowiązany odrzucić skargę z mocy art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.