Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 28/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1-2, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2016 r. R. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy (PUP) w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 4 lutego 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W oparciu o powyższe zarzuty wniosła o: 1) zobowiązanie organu do rozpatrzenia ww. wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że wnioskiem z dnia 4 lutego 2016 r. wystąpiła do Kierownika Centrum Aktywizacji Zawodowej PUP J. S. o udostępnienie wszystkich wniosków o zawarcie umowy w celu odbycia stażu przez osoby bezrobotne, jakie złożyli organizatorzy staży w trakcie naboru w dniach 11-22 stycznia 2016 r. Wystąpiła również o wypis wszystkich wnioskodawców z informacją ile takich wniosków o staż zostało złożonych i ile było deklaracji zatrudnienia. Powyższy wniosek został złożony ustnie podczas rozmowy z J. S. w obecności p.o. Zastępcy Dyrektora PUP P. M.. J. S. kilkakrotnie odmówiła udzielenia żądanej informacji.

Skarżąca podała, że w dniu 12 stycznia 2016 r. na stronie internetowej PUP została zamieszczona informacja o środkach na aktywizację zawodową osób bezrobotnych w Powiecie w roku 2016, określająca kryteria przyznawania staży. Podczas naboru wniosków składanych przez organizatorów staży zostały zmienione kryteria przyznawania staży. Informacja o tym została zmieniona przez J. S. w dniu 15 stycznia 2016 r. i zamieszczona pod datą 12 stycznia 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, umorzenie postępowania, wyjaśniając, że w dniu 9 marca 2016 r. wpłynęło do Starosty pismo skarżącej, w którym określiła zakres żądanych informacji. W dniu 23 marca 2016 r. PUP przekazał skarżącej komplet danych, o które wystąpiła. Wyjaśniono, że wniosek złożony ustnie w dniu 4 lutego 2016 r. nie był wystarczająco precyzyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej "Ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a.

W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny, czy organ powinien załatwić w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), dalej "udip", wniosek skarżącej, złożony ustnie w toku rozmowy z pracownikiem PUP w dniu 4 lutego 2016 r. Zgodnie z art. 10 ust. 1 udip informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. W takim przypadku złożenie wniosku jest zatem warunkiem realizacji prawa do informacji publicznej. Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (art. 10 ust. 2). Nie zawsze zatem konieczne jest złożenie wniosku w formie pisemnej. Zawsze jednak żądanie udostępnienia określonej informacji publicznej musi być organowi skutecznie przedstawione. W myśl art. 13 ust. 1 udip udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie skarżąca była uprawniona do złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej w formie ustnej. Brak jest jednak w aktach sprawy, poza twierdzeniem skarżącej, jakiejkolwiek informacji wskazującej na treść złożonego w dniu 4 lutego 2016 r. wniosku o udzielenie informacji publicznej. Sąd nie neguje faktu ustnego wystąpienia przez skarżącą w tym dniu o udzielenie informacji publicznej, ponieważ przyznał to sam organ w odpowiedzi na skargę, wyjaśniając, że wniosek wymagał doprecyzowania. Sąd nie może jednak stwierdzić bezczynności organu, w sytuacji gdy w nadesłanej przez organ dokumentacji nie ma żadnej informacji o treści wniosku złożonego ustnie w dniu 4 lutego 2016 r. (protokołu przyjęcia wniosku, notatki służbowej). Również skarżąca ze swej strony nie przedstawiła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby jakiej treści wniosek złożyła w formie ustnej. Organ wyjaśnił, że wniosek złożony ustnie wymagał doprecyzowania. Sąd nie ma jednak możliwości zweryfikowania tego oświadczenia, a nie może się oprzeć wyłącznie na twierdzeniach skarżącej nie popartych żadnym dokumentem.

Podkreślić należy, że bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej zachodzi jedynie wówczas, gdy organ nie wydał decyzji lub nie podjął czynności, w sytuacji gdy miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Ustalenie czy organ nie dochował terminu wskazanego w art. 13 udip zależy więc od uprzedniego wyjaśnienia, czy wniosek w ogóle został skutecznie złożony. Możliwość udostępnienia informacji publicznej na wniosek jest związana z koniecznością wszczęcia i prowadzenia określonego postępowania w sprawie jej udostępnienia. Jest to co prawda postępowanie o charakterze tylko częściowo sformalizowanym, które co do zasady nie powinno toczyć się w trybie unormowanym w Kpa, to jednak minimalne wymogi odnośnie wniosku o udostepnienie informacji muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej, niezbędne jest bowiem wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie, wobec twierdzenia organu, że wniosek złożony ustnie nie był precyzyjny, ciężar wykazania, że wniosek danej treści złożony został skutecznie obciąża wnioskodawcę. Trudno bowiem wymagać, by organ wykazywał, że wniosek złożony ustnie był nieprecyzyjnie sformułowany, tj. by przeprowadził dowód na okoliczność negatywną. Skoro skarżąca wybrała złożenie wniosku w formie ustnej powinna zadbać o potwierdzenie tej okoliczności. W dniu 9 marca 2016 r. skarżąca zwróciła się do Starosty o udzielenie informacji w formie pisemnej i żądana informacja została jej udzielona, również na piśmie, w dniu 23 marca 2016 r. Nic nie stało na przeszkodzie aby skarżąca tego samego dnia, w którym odbyła bezowocną rozmowę z pracownikiem PUP złożyła na biurze podawczym urzędu wniosek na piśmie. Wykazanie, że oświadczenie dotarło do adresata obciąża nadawcę oświadczenia. W postępowaniu przed sądem administracyjnym nie jest dopuszczalne przeprowadzanie dowodów innych niż dowód z dokumentów, np. dowodu z zeznań świadków. Konsekwencje wyboru uproszczonej formy wniosku, jak wniosek ustny bez potwierdzenia jego treści, w sytuacji gdy organ wskazuje, że wniosek był nieprecyzyjny, obciążają wnioskodawcę.

W świetle powyższego brak było podstaw do stwierdzenia w niniejszej sprawie bezczynności organu, ponieważ nie wiadomo jakiej treści wniosek został przez skarżącą złożony w formie ustnej w dniu 4 lutego 2016 r. W konsekwencji nie wiadomo co było przedmiotem żądania.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.