Postanowienie NSA, sygn. akt OSK 218/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 180 w związku z art. 175 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Eugeniusz Mzyk po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. L. i E. L. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 8 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 90/02 w sprawie ze skargi J. L. i E. L. na bezczynność organu Wójta Gminy M. w przedmiocie rozgraniczenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 24 lutego 2003 r., odrzucono skargę J. L. i E. L. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie rozgraniczenia z uwagi na nie wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 kpa, jako warunku formalnego wniesienia skargi na bezczynność.

Kolejnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2003 roku odrzucono "odwołanie" skarżących, wniesione od w/w postanowienia z dnia 24 lutego 2003 r.

Pismem procesowym z dnia 16 stycznia 2004 r. skarżący wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 8 grudnia 2003 r.

W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, działający od dnia 1 stycznia 2000 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 9 lutego 2004 r. w sprawie II SAB/Ka 90/02 odrzucił skargę kasacyjną skarżących. W uzasadnieniu postanowienia przytoczono, że jest ona niedopuszczalną m.in. z tej przy czyny, że nie została sporządzona z zachowaniem warunku z art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia z dnia 9 lutego 2004 r. wnieśli J. L. i E. L. Skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez skarżących, którzy m.in. podnieśli, iż z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) wynika, że skarga kasacyjna "powinna być" sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lecz, w ich ocenie, "nie musi być" sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważyły co następuje :

Przepis art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stanowi, że w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może w terminie do dnia 31 marca 2004r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów, ustawy z dnia 30 sierpnia. 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wydaje się oczywistym, że skoro skarga kasacyjna wnoszona jest na podstawie przepisów powołanego Prawa to musi również spełniać wymogi określone w art. 175 § 1 tej ustawy (a więc obowiązek sporządzenia kasacji przez adwokata lub radcę prawnego, tzw. przymus adwokacki). Wywody skarżących, iż użyte w tym przepisie sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego nie oznacza, iż musi być sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego" należy uznać za dowolną wykładnię omawianego przepisu. Wyraz "powinien, powinna, powinno" oznaczają: "mieć obowiązek zrobienia czegoś, być zobowiązanym do wykonania czegoś, podlegać konieczności odpowiadania pewnym warunkom" (por. Słownik współczesnego języka polskiego, Wydawnictwo Wilga 1996r., str.831, podobnie Słownik języka polskiego - tom II, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1992r.,wydanie VII zmienione i poprawione, str. 870).

Ponadto należy podnieść, że nałożony w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przymus adwokacko-radcowski jest wymogiem, który występuje także przy sporządzaniu kasacji w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym oraz przy sporządzaniu skargi konstytucyjnej w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, Zgodnie bowiem z art. 3932 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U z 1964 Nr 43, poz. 296 ze zm.) składana do Sądu Najwyższego kasacja powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Podobnie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U Nr 102, poz. 643 ze zm.) stanowią że skargę i zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu sporządzają adwokat lub radca prawny, chyba że skarżącym jest sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych.

Skoro więc skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została sporządzona przez samych skarżących, a nie przez adwokata lub radcę prawnego, jak wymaga tego przepis art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270), podlega ona odrzuceniu, jako nie spełniająca wymagań formalnych.

Z tych względów na podstawie art. 180 w związku z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.