Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 983/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26, 30 c
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędziowie NSA Maria Lorych-Olszanowska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi P. Ł. na informację Zarządu Województwa z dnia ... r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę /-/M. Ławniczak /-/B. Sokołowska /-/M. Lorych – Olszanowska


UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2009 r. Instytucja Zarządzająca WRPO na lata 2007 – 2013 ogłosiła konkurs nr 05/I/2009 dla Działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP". W dniu 30 marca 2009 r. Firma PHU M. przystąpiła do konkursu i złożyła dokumentację aplikacyjną projektu "Wzrost innowacyjności i konkurencyjności firmy poprzez zastosowanie nowoczesnych technologii".

Po przeprowadzeniu weryfikacji merytorycznej dokumentacji konkursowej wnioskodawca został poinformowany pismem Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 24 lipca 2009 r. o negatywnej ocenie merytorycznej przedmiotowego wniosku.

W ocenie organu projekt nie spełniał poszczególnych kryteriów merytorycznych oraz otrzymał relatywnie niską liczbę punktów przyznanych za pozostałe kryteria przez Komisję Oceny Projektów. Wskazano m. in., iż za kryterium nr 5 "Wnioskodawca posiada potencjał gwarantujący efektywną i kompleksową realizację projektu") przyznano 2 punkty, gdyż firma działa stosunkowo krótko na rynku handlu drewnem i jego odpadami, posiada silną konkurencję oraz nie ma licencji i know – how do zastosowania w ramach przedmiotowego projektu. Nie posiada też żadnych nagród i wyróżnień. W ramach kryterium nr 9 ("Projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe, i/lub organizacyjne") przyznano 6 punktów, albowiem projekt zawiera rozwiązania technologiczne, produktowe i organizacyjne na poziomie przedsiębiorstwa. Za kryterium nr 10 ("Realizacja projektu wpłynie na rozwój przedsiębiorstwa oraz jego konkurencyjność") projekt uzyskał 1,5 punktu ze względu na to, iż chodzi o nowe produkty w ofercie firmy, które spowodują nieznaczny przyrost przychodów. Konkurencyjność firmy jest wyrażana silną konkurencją a nadto realizacja projektu nie zlikwiduje problemu sezonowości. Firma otrzymała ostatecznie 20,5 punktów, czyli 56,94 % maksymalnej liczy możliwej do uzyskania w przedmiotowym konkursie. Ponieważ wnioskodawca otrzymał mniej niż 60 % punktów jego projekt podlegał odrzuceniu.

W proteście od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie P. wniósł o zakwalifikowanie jego wniosku do finansowania projektu, nie zgadzając się z liczbą punktów przyznanych w ramach kryteriów nr 5, 9 i 10 oraz uzasadnieniami takiej punktacji.

Odnośnie kryterium nr 5 firma wskazała, że ma odpowiednie zasoby finansowe, rzeczowe i kadrowe umożliwiające skuteczne zrealizowanie przedmiotowego projektu. Powołano się na 20-letnie doświadczenie w branży jej właściciela i wniesiono o przyznanie 6 punktów. W ramach oceny kryterium nr 9 wnioskodawca wskazał, iż planowany jest zakup wysoce innowacyjnej brykieciarki stosowanej w Polsce od stycznia 2007 r., czyli krócej niż 5 lat oraz wniósł o przyznanie 8 punktów. Przy kryterium nr 10 strona wskazała natomiast, że przychody firmy nie mogą być jedynym miernikiem jej rozwoju czy konkurencyjności. P. podniósł ponadto, że każda firma w gospodarce rynkowej jest zagrożona konkurencją i właśnie z tego powodu podejmuje działania inwestycyjne w celu umocnienia swej pozycji. Domagał się przyznania za powyższe kryterium 3 punktów.

Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia 2 grudnia 2009 r. oddaliła powyższy protest w całości.

W uzasadnieniu organ podniósł, iż ocena kryterium nr 5 dotyczy konieczności zanalizowania całokształtu zasobów posiadanych przez dany podmiot gospodarczy. Firma nie ma doświadczenia w prowadzeniu planowanej działalności (produkcja brykietu), nie ma kadry, licencji czy odpowiednich patentów. Posiadanie wyróżnień i nagród potwierdza zaś wysoką pozycję danego przedsiębiorcy na rynku. Wskazano ponadto, że wnioskodawca miał w biznes planie podane określone czynniki, które będą brane pod uwagę przy ocenie potencjału firmy. Odnośnie kryterium nr 9 Komisja Odwoławcza wyjaśniła, że strona w biznes planie nie określiła dokładnie specyfikacji przedmiotowej brykieciarki, a tezę o jej stosowaniu w kraju od 2007 r. oparła jedynie na oświadczeniach potencjalnych dostawców sprzętu, a to za mało, aby rozwiązania w projekcie uznać za innowacyjne technologicznie na poziomie kraju. W kwestii kryterium nr 10 podniesiono, iż we wniosku nie wykazano wpływu zakupu brykieciarki na wzrost konkurencyjności firmy. Przy wzroście przychodów operacyjnych o 74 % miało nastąpić jednoczesne zwiększenie kosztów operacyjnych o 64 %, co nie wskazuje na potencjalny spadek ceny produktów firmy.

W skardze na powyższe orzeczenie P. wniósł o uchylenie przedmiotowego orzeczenia Komisji Odwoławczej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia merytorycznego wniosku ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów nr 5, 9, 10 – przez Instytucję Zarządzającą lub Pośredniczącą.

W uzasadnieniu skarżący stwierdził, iż stanowisko organów nie zostało uzasadnione w merytoryczny sposób, nie wskazano bowiem jednoznacznych przesłanek dotyczących oceny poszczególnych kryteriów. Odnośnie kryterium nr 5 podał, że firma podkreśliła odpowiedni potencjał i doświadczenie branżowe umożliwiające skuteczne zrealizowanie przedmiotowego projektu. W kwestii kryterium nr 9 wskazano w skardze, iż wysoko innowacyjna brykieciarka typu ... jest z pewnością stosowana w kraju od 2007 r. W przypadku kryterium nr 10 firma uznała, że uzyskiwana kostka typu ... to produkt poszukiwany na rynku i atrakcyjny dla potencjalnych nabywców. Po rozpoznaniu rynku obecnie różnica między przychodami a kosztami jest na poziomie ok. 20 % i powinna się zwiększyć do 40 %.

W piśmie z 20 stycznia 2010 r. pełnomocnik Zarządu Województwa wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż potencjał ekonomiczny wnioskodawcy oceniany był na podstawie przedłożonego biznes planu. Należało przy tym oceniać tylko posiadane zasoby, a nie planowane przez firmę. Doświadczenie rynkowe firmy oraz posiadany zasób kadrowy nie dotyczy projektowanej działalności produkcyjnej. W dokumentacji konkursowej, a zwłaszcza w biznes planie nie podano danych pozwalających dokonać specyfikacji spornej brykieciarki oraz oceny stopnia innowacyjności rozwiązania zawartego w projekcie. Wnioskodawca winien wskazać wszelkie możliwe źródła, które potwierdzałyby innowacyjność. Podobnie, według organu, nie przedstawiono żadnych rzeczowych informacji wskazujących na wzrost konkurencyjności firmy.

Na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 roku pełnomocnik strony skarżącej podkreślił, iż we wniosku i biznes planie nie można było podać symbolu brykieciarki, gdyż została ona wybrana już po złożeniu wniosku. Pełnomocnik organu podkreślił natomiast, iż w ramach przedmiotowego konkursu wnioskodawca winien zawrzeć wszelkie dostępne dane w celu uzyskania odpowiednio wysokiej oceny merytorycznej. Nie ocenia się deklarowanego potencjału firmy tylko istniejący faktycznie. Odnośnie kryterium nr 9 w biznes planie był opis brykieciarki, ale nie podano symbolu, numeru, roku produkcji i nie wykazano innowacyjności powyżej poziomu przedsiębiorstwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Według § 3 powołanego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez Instytucję Zarządzającą Programami Operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 1 tej ustawy – obowiązującym od dnia 20 grudnia 2008 r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sądowa kontrola dokonywana na podstawie art. 30 c i nast. ustawy, sprowadza się do zbadania, czy ocena projektu dokonywana przez Instytucję Zarządzającą została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, czy też w sposób prawo naruszający.

W niniejszym postępowaniu skarżący P. poddał kontroli sądowoadministracyjnej negatywną ocenę dokonaną przez Zarząd Województwa wobec złożonego przez niego projektu "Wzrost innowacyjności i konkurencyjności firmy poprzez zastosowanie nowoczesnych technologii" w ramach konkursu nr 05/I/2009 dla Działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP".

Sąd w pierwszej kolejności stwierdził, że skarga została wniesiona w terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego, jest kompletna oraz została prawidłowo opłacona. Zaistniały zatem przesłanki do dokonania merytorycznej kontroli negatywnej oceny projektu o dofinansowanie z dnia 24 lipca 2009 r.

W zakresie określonej powyżej kognicji, zdaniem Sądu, ocena merytoryczna przedmiotowego projektu dokonana przez Zarząd Województwa, jako Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym, nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Istota sporu pomiędzy skarżącym i Instytucją Zarządzającą w okolicznościach rozpoznawanej sprawy w istocie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zaistniały przesłanki do negatywnej oceny merytorycznej i odrzucenia projektu skarżącego z tej przyczyny, iż wbrew warunkowi określonemu w pkt. III C pkt. 4 Regulaminu konkursu nr 05/I/2009 zdobył on mniej niż 60 % maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania za kryteria merytoryczne wartościujące.

Strona skarżąca zanegowała przyznanie zbyt niskiej – w jej ocenie – punktacji w ramach kryterium nr 5, 9 i 10. Po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy Sąd uznał, iż ilość punktów przyznanych w ramach spornych kryteriów oceny projektu była prawidłowa, a stanowisko organu w tym zakresie zostało uzasadnione w sposób wystarczający. Instytucja Zarządzająca postąpiła wobec tego zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zobowiązującym ją do uwzględniania zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach danego programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów – w tym również poprzez zamieszczenie odpowiedniego uzasadnienia wyników oceny projektu w informacji o wynikach tej oceny adresowanej do wnioskodawcy (art. 30 b ust. 1 ustawy).

Przedmiotowy konkurs nr 05/I/2009 ogłoszony został w dniu 19 lutego 2009 roku przez Zarząd Województwa na stronie internetowej, na której zamieszczone zostały wszystkie dokumenty związane z tym konkursem, w tym Kryteria wyboru projektów. Po dacie ogłoszenia konkursu wszyscy wnioskodawcy mogli przeprowadzać konsultacje w sprawach dotyczących konkursu i kryteriów wyboru projektów w specjalnym punkcie informacyjnym oraz drogą telefoniczną lub mailową. Skarżący przystępując do przedmiotowego konkursu zobowiązany był zatem złożyć pełną dokumentację konkursową, po wcześniejszym wnikliwym zapoznaniu się z regulaminem konkursu i jego załącznikami oraz po ewentualnym skonsultowaniu swoich wątpliwości w powyższym trybie.

Kryterium nr 5 dotyczy oceny tego, czy wnioskodawca posiada potencjał gwarantujący efektywną i kompleksową realizację danego projektu. Projekt strony skarżącej otrzymał 2 punkty na 6 możliwych. Organ administracji publicznej stwierdził w zakresie omawiania tego kryterium m. in., iż ocenie podlega przede wszystkim istniejący a nie projektowany potencjał danej firmy. W pkt. 1 biznes planu wskazano bowiem na konieczność podania m. in. zasobów i kadry posiadanych przez firmę. Podane przez wnioskodawcę dane wskazują na brak doświadczenia w działalności produkcyjnej (pkt. 2.1 biznes planu), w działalności inwestycyjnej (pkt. 2.8) oraz brak kadry doświadczonej w obsłudze planowanych maszyn (firma dopiero planuje utworzenie stanowiska pracy w tym zakresie – pkt. 2.7). Firma nie posiada ponadto licencji, patentów, branżowych nagród i wyróżnień, których posiadanie należy wskazać w pkt. 2.3.3 formularza biznes – planu. Wynika stąd, iż te elementy uznane zostały w wyraźny sposób przez Instytucję Zarządzającą za czynnik mogący mieć istotny wpływ na ocenę ogólnego potencjału firmy w ramach kryterium nr 5. Stwierdzenie ich braku nie może wobec tego zostać uznane za zbyt arbitralną ocenę potencjału firmy w zakresie efektywnej i kompleksowej realizacji projektu.

Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, iż ustalając kryterium oceny potencjału firmy Instytucja Zarządzająca ma swobodę w określeniu, jakie cechy są dla niej najważniejsze dla oceny wiarygodności wnioskodawcy i jego zdolności do realizacji zgłoszonego projektu. Istotne jest wobec tego to, co przez wyrażenie "potencjał" rozumie sama Instytucja Zarządzająca, a nie to jakie znaczenie temu wyrażeniu przypisuje skarżący. Z tego powodu podnoszone w proteście i skardze argumenty dotyczące tego, jak należało oceniać potencjał wnioskodawcy nie zasługują na uwzględnienie.

Odnośnie oceny innowacyjności projektu (kryterium nr 9) podkreślić należy, iż strona dopiero w skardze wskazała wyraźnie typ przedmiotowej brykieciarki, umożliwiający dokonanie precyzyjniejszej oceny potencjalnego zastosowania nowoczesnej technologii w projekcie. Brak danych (np. symbol, typ, nazwa) w biznes – planie (pkt 3. 1 oraz pkt 3.2) uniemożliwił organom dokonanie tej czynności w toku oceny wniosku o dofinansowanie. P. zgodnie z pkt 3.2 biznes planu powinien podać wszelkie możliwe źródła, które potwierdzałyby innowacyjność projektu na poziomie kraju (np. opinie jednostek naukowo – badawczych, opinie niezależnych instytucji). Wnioskodawca zaś ograniczył się do wskazania, że brykieciarka jest stosowana w Polsce od 2007 r. a o jej innowacyjności technologicznej miały świadczyć opinie potencjalnych dostawców. Modyfikowanie danych zawartych we wniosku w związku z wyborem konkretnego urządzenia w późniejszym terminie (już po złożeniu wniosku) jest niedopuszczalne, biorąc pod uwagę, iż jednym z podstawowych wymogów konkursowych było podanie we wniosku i biznes planie wszelkich niezbędnych danych – zgodnie z odpowiednimi formularzami i dokumentami dostępnymi na równych zasadach dla wszystkich uczestników konkursu. Z tego względu ocena tego kryterium także nie może budzić wątpliwości co do jej legalności.

Za zasadne należało uznać również twierdzenie organu o stosunkowo niskim stopniu zrealizowania przez wnioskodawcę kryterium nr 10 (Wpływ na rozwój przedsiębiorstwa i wzrost jego konkurencyjności). W pkt. 2.6 biznes – planu sama strona skarżąca nie podała żadnych rzeczowych informacji wskazujących na związek pomiędzy produkcją brykietu a realnym podniesieniem konkurencyjności firmy na rynku. Skupiła się w szczególności na zaletach brykietu. Trzeba w tym miejscu przypomnieć, iż planowana inwestycja oznacza wejście na nowy rynek zbytu oraz konkurowanie ekonomiczne z firmami wyspecjalizowanymi w produkcji brykietu, co może powodować potencjalne trudności w odpowiednio szybkim rozwoju firmy w tym zakresie. Słusznie zauważył też organ, że w takiej sytuacji trudno prognozować znaczny spadek cen, a to jest istotny czynnik wpływający na wzrost konkurencyjności firmy.

Również ocena innych kryteriów została przeprowadzona w prawidłowy sposób, a stanowisko organu w tym zakresie uzasadniono wyczerpująco.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż merytoryczna ocena spornego projektu została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa wobec czego należało orzec o oddaleniu skargi jako niezasługującej na uwzględnienie na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.).

/-/M. Ławniczak /-/B. Sokołowska /-/M. Lorych – Olszanowska