Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 829/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 2, art. 86 par. 1 i 2, art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S.A. z dnia [...] maja 2016 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. S.A. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uzupełnienia wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2016 r. D. S.A. z siedzibą w W. (nazywana dalej: "Spółką", "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych, podpisaną przez Członka Zarządu P. D., który załączył do skargi pełnomocnictwo. W skardze jako adres do korespondencji podano adres siedziby Spółki.

Zarządzeniem Przewodniczące Wydziału z 6 maja 2016 r. Spółka została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzeniem Przewodniczące Wydziału z 6 maja 2016 r. pełnomocnika Skarżącej został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), poprzez wykazanie, że pełnomocnik należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. i nadesłania oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a jeśli pełnomocnik nie spełnia przesłanek zawartych w ww. przepisach, do podpisania skargi przez Skarżącą.

Zarządzenia przesłano jedną przesyłką sądową i doręczono 11 maja 2016 r.

Pismem z 27 maja 2016 r. Skarżąca, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu i braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca podała, że zgodnie z wewnętrznymi procedurami obowiązującymi w Spółce korespondencja zaadresowana bezpośrednio do członków zarządu jest odbierana przez pracowników Skarżącej, jednak nie są oni uprawnieni do jej otwierania i ewidencjonują ją jako korespondencję prywatną członków zarządu. W związku z tym, że P. D. przebywał na urlopie wypoczynkowym od 9 maja 2016 r. do 22 maja 2016 r., korespondencja Sądu została mu przekazana dopiero 23 maja 2016 r. Skarżąca podkreśliła, że korespondencja zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została zaadresowana na adres zameldowania P. D. (adres wskazany w pełnomocnictwie), co dałoby ewentualną możliwość zachowania terminu do uzupełnienie braków w wyznaczonym przez Sąd terminie.

Powyższe jednoznacznie dowodzi, że w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz zarządzenia z 10 maja 2016 r. Skarżąca nie miała możliwości uzupełnienia braków formalnych, bowiem nie mogła zapoznać się z treścią w/w pism. Jedyną osobą uprawnioną do odebrania z recepcji oraz otwarcia w/w korespondencji był jej adresat czyli P. D., który w tym terminie przybywał poza biurem Skarżącej.

Skarżąca podała również, że od skargi z [...] marca 2016 r. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...] lutego 2016 r. został uiszczony wpis w prawidłowej wysokości 298 zł. (potwierdzenie wykonania przelewu w wysokości 298 zł stanowiło załącznik do skargi), jednakże w związku z tym, że tego samego dnia Skarżąca wnosiła dwie skargi na decyzję o numerach [...] oraz [...], w tytułach przelewów wpisała błędnie numery skarżonych decyzji. Na wypadek gdyby Sąd nie uznał przedstawionej wyżej argumentacji Skarżąca wnosi o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego i jednocześnie przedkłada potwierdzenie przelewu na brakującą kwotę 20 zł.

Do wniosku Skarżąca załączyła skargę z [...] marca 2016 r. podpisaną przez Prezesa Zarządu oraz dowód dokonanego przelewu na kwotę 20 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Według art. 86 § 2 p.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W myśl zaś art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W rozpatrywanej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała 23 maja 2016 r., tj. w dniu przekazania P. D. przesyłki sądowej zawierającej wezwania z 10 maja 2016 r.

Wniosek o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia został złożony 30 maja 2016 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie. Z powyższego wynika, że wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. O braku winy można mówić tylko wówczas, gdy niedopełnienie obowiązku wiązało się z wystąpieniem przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, np. choroby, powodzi, pożaru, przerwy w komunikacji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r. str. 333).

Brak winy w uchybieniu terminu można zatem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02).

Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącego nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.

Odnosząc się do argumentów wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uzupełnienia wpisu od skargi, należy zauważyć, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik, składając skargę winien liczyć się z możliwością otrzymywania korespondencji sądowej. Znając zwyczaje panujące w Spółce, dotyczące obiegu korespondencji, kierując się dobrem reprezentowanej strony, powinien wydać niezbędne dyspozycje na czas swojego urlopu (na który powołuje się we wniosku), pozwalające na zabezpieczenie interesu mocodawcy.

Zatem uchybienia w organizacji obiegu korespondencji nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do przywrócenia uchybienia terminu

Sąd wyjaśnia również, że zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze – sygnaturę akt. Paragraf 3 cyt. przepisu stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pierwszym pismem w sprawie była skarga z [...] marca 2016 r. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...] lutego 2016 r. nr [...], w której jako adres do doręczeń podano adres Spółki, na który przesłano przesyłkę sądową z 10 maja 2016 r.

Odnosząc się do wezwania o uzupełnienie wpisu Sąd wyjaśnia, że do skargi załączono potwierdzenie przelewu z 18 marca 2016 r. na kwotę 278 zł, jako przedmiot podano opłatę od skargi na decyzję Prezesa [...]. Stąd zasadnym było wezwanie Skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od ww. skargi.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uzupełnienia wpisu i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.