Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1385/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr SKO-[...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na 2013 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2013 r. M. A. nadał w placówce pocztowej wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr SKO-[...], w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na 2013 r. (k. 12 akt sądowych).

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w dniu 8 lutego 2013 r. napisał skargę do WSA w Poznaniu na decyzję SKO w K. nr SKO-[...], na decyzję podatkową za IV kwartał 2012 r. W dniu 14 kwietnia 2013 r. napisał kolejną skargę, tym razem na decyzję podatkową za 2013 r., również do WSA w Poznaniu na decyzję SKO w K. nr SKO-[...]. Skargę tą wysłał listem poleconym. Pisma procesowe przychodziły do skarżącego z sygnaturą akt III SA/Po 351/13. Był pewien, że skargi te zostały połączone, ponieważ dotyczyły tej samej działki, lecz następnego roku lub że druga skarga czeka na rozpatrzenie pierwszej, z uwagi na identyczność sprawy. W dniu 29 sierpnia 2013 r., gdy pełnomocnik wnioskodawcy przesłał mu skan wyroku, dowiedział się, że jest inaczej.

Wraz powyższym wnioskiem skarżący przedłożył Sądowi m.in. skargę datowaną na dzień 16 kwietnia 2013 r., na której widnieje pieczęć Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 13 września 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz.270, p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanym przypadku skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi i uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wskazał mylne przekonanie co do skutecznego wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nr SKO-[....] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na 2013 r., a jednocześnie co do połączenia tej skargi do wspólnego rozpoznania ze sprawą ze skargi na decyzję SKO w K. nr SKO-[...] na decyzję podatkową za IV kwartał 2012 r.

W ocenie Sądu, wskazana przez wnioskodawcę przyczyna nie może uzasadniać przywrócenia terminu. Ewentualna – lecz w tym żaden sposób nieuprawdopodobniona – okoliczność wniesienia przez skarżącego w dniu 14 kwietnia 2013 r. skargi (egzemplarz skargi przedłożony wraz z wnioskiem został zaś opatrzony datą 16 kwietnia 2013 r.) nie może być rozpatrywany w kategorii braku winy strony, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Wskazane w art. 87 § 2 p.p.s.a. kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Skarżący nie uwiarygodnił, by podniesiona przez niego okoliczność złożenia skargi w dniu 14 kwietnia 2013 r., czyli drugiego dnia biegu terminu na jej złożenie, z jednej strony – miała miejsce w rzeczywistości, zaś z drugiej strony – by podjął podejmował jakiekolwiek próby zweryfikowania skuteczności złożenia skargi. Z ustaleń Sądu wynika zaś, że skarżący nie wniósł uprzednio skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr SKO-[...], w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na 2013 r.

W świetle powyższych okoliczności należy wyjaśnić, że niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r. sygn. akt SA/Sz 1117/99; postanowienie WSA w Bydgoszczy z 1 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Bd 340/08 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uznając zatem, że niedochowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi nie była następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz była konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu przez niego własnych spraw, należało stwierdzić, że nie zaistniała podstawa do przywrócenia uchybionego terminu.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, jak w sentencji postanowienia.