Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1107/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Zabytki
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39 ust 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Smołucha, sędzia WSA Tomasz Stawecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Spółdzielni [...]w W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

I.

Wydział Architektury i Budownictwa dla [...] wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2017 r. wystąpił o uzgodnienie zamierzenia inwestycyjnego wymagającego uzyskana pozwolenia na budowę, które miało zostać przeprowadzone w budynku przy ul. [...] , który został ujęty w gminnej ewidencji zabytków nieruchomych m. [...] na podstawie zarządzenia Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w sprawie założenia ewidencji zabytków [...].

Po rozpatrzeniu wniosku, [...] Konserwator Zabytków, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], działając na podstawie art. 22 ust. 4 i art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz.1446 ze zm., aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2067 ze zm. - dalej jako u.o.z.) oraz art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 290, aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm. - dalej jako P.b.) oraz stosownego porozumienia pomiędzy m. [...] a Wojewodą [...] , nie uzgodnił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na przeszkleniu loggii budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] , wg projektu pt.: "Projekt budowlany zabudowy loggii" z dnia [...] czerwca 2017 r., autorstwa projektanta M R.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że stosownie do art. 39 ust. 3 P.b. [...] Konserwator Zabytków jest uprawniony do uzgadniania pozwolenia na budowę w odniesieniu do obiektów ujętych w gminnej ewidencji zabytków. Budynek przy ul. [...] pochodzi z lat 30-tych XX wieku. Z uwagi na swoje wartości historyczne i zabytkowe został ujęty w GEZ jako przykład architektury modernistycznej oraz istotny element zabytkowego rozplanowania historycznej zabudowy tej części dzielnicy [...] . Obiekt ten jest budynkiem wyeksponowanym we wnętrzu urbanistycznym i jest widoczny z rozległego terenu.

W ramach inwestycji planowana jest zabudowa loggii czego organ nie dopuszcza, gdyż drastycznie naruszy to zasadę kompozycji fasady budynku oraz zasadniczo zmieni jego pierwotny wygląd. Celowym zamierzeniem projektanta obiektu było pozostawienie otwartych loggii. Zabudowując loggie zatraca się tę przemyślaną ideę kompozycyjną. Takie działanie niezgodne jest z art. 3 i art. 4 u.o.z.

[...] Konserwator Zabytków zwrócił także uwagę na fakt, że inwestycja jest niezgodna z zaleceniami konserwatorskimi wydanymi na rzecz inwestora przy piśmie z dnia [...]maja 2017 r., L.dz. [...]

II.

Zażaleniem z dnia 21 września 2017 r., Spółdzielnia [...] , będąca inwestorem spornego przeszklenia loggii zakwestionowała postanowienie [...]Konserwatora Zabytków.

Rozstrzygnięciu organu I instancji zarzuciła naruszenie:

1. art. 3 pkt 1 i art. 4 pkt 1 u.o.z. poprzez niezasadne przyjęcie, że działanie polegające na przeszkleniu loggii w budynku przy ul. [...] w sposób "drastyczny" naruszy kompozycję fasady budynku oraz zasadniczo zmieni pierwotny wygląd budynku;

2. art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej jako k.p.a.) poprzez nie odniesienie się do całości zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w szczególności pominięcie faktu, że zgodnie z projektem loggie miałyby zostać przeszklone, nie zaś całkowicie zabudowane.

Strona Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu wskazała, że zamieszkiwanie przy ul. [...] ma niewiele wspólnego z sytuacją z lat 30 ubiegłego wieku, gdyż wiąże się z szeregiem uciążliwości związanych m.in. z nadmiernym ruchem drogowym i hałasem. Inwestor nie dąży do całkowitej zabudowy loggii, a jedynie do ich przeszklenia. Powyższe działanie umożliwi wyciszenie lokali znajdujących się w budynku i zwiększy komfort jego mieszkańców. Zainstalowanie szklanej, przezroczystej konstrukcji w tym miejscu nie wpłynie również "drastycznie" na kompozycję fasady budynku i nie zmieni "zasadniczo" jego wyglądu.

Konserwator nie odniósł się do szczegółów projektu i nie wyjaśnił na czym miałoby polegać to "drastyczne" naruszenie kompozycji fasady budynku przy założeniu, że ma dojść jedynie do przeszklenia loggii, co nie zmieni w znaczny sposób pierwotnego wyglądu obiektu.

III.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...] Konserwatora Zabytków.

Wyjaśnił, że w myśl art. 39 ust. 3 P.b. w stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a ujętych w gminnej ewidencji zabytków, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego wydaje właściwy organ w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

Zarządzeniem Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] utworzono gminną ewidencję zabytków m[...] . W zaktualizowanym wykazie zabytków ujętych w ww. zbiorze wymieniony został dom przy ul. [...].

Z akt sprawy wynika, iż przedmiotowa kamienica wzniesiona została w latach 30-tych XX wieku i stanowi przykład oryginalnej tkanki miejskiej z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Obiekt, utrzymany w stylistyce modernizmu, cechuje wysoki stopień autentyzmu formy architektonicznej. Do podstawowych czynników budujących wyraz artystyczny budynku należy dynamiczna zgeometryzowana kompozycja bryły, z zaakcentowanym, wyoblonym narożnikiem oraz nadwieszonymi partiami dwóch elewacji frontowych, które mieszczą charakterystyczne loggie w obrębie kondygnacji ponad parterem, potęgujące wrażenie dynamizmu. Na wystrój fasad kamienicy składa się ponadto uproszczony gzyms wieńczący i tynk imitujący okładzinę kamienną.

Zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym, inwestor przewiduje realizację zabudowy loggii w obrębie elewacji frontowych poprzez zamontowanie szklanych paneli składanych.

Zakres inwestycji został prawidłowo przeanalizowany przez [...] Konserwatora Zabytków, a jego postanowienie jest merytorycznie słuszne.

W wyniku montażu szklanych paneli nastąpi likwidacja zaplanowanych przez projektanta dynamicznych zagłębień, należących do podstawowych czynników kształtujących unikalną kompozycję elewacji budynku przy ul. [...]. Planowana zabudowa loggii doprowadzi zatem do niekorzystnego zniekształcenia oryginalnej architektury budynku, stanowiącej nośnik jego wartości zabytkowych.

Minister wziął także pod uwagę zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] , przyjętego uchwałą Rady Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2010 r., nr [...], poz. [...]). Omawiana kamienica zlokalizowana jest w obrębie jednostki terenowej C9 MW(U). Zgodnie z § 38 planu, w obrębie ww. obszaru dopuszcza się przebudowę istniejących budynków mieszkalnych, wielorodzinnych. Powyższe nie oznacza jednak, iż dopuszczalny jest każdy rodzaj przebudowy. Przedmiotowy dokument wprowadza bowiem jednocześnie zakaz zmiany układu otworów (drzwi i okien) i balkonów bez zakomponowania na nowo całej elewacji. Planowana inwestycja stanowi naruszenie kompozycji otworów elewacyjnych poprzez ich przesłonięcie. W związku z powyższym, wnioskowane działania stoją w sprzeczności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.

Zdaniem Ministra w interesie społecznym leży ochrona obiektów historycznych i zachowanie ich oryginalnej formy architektonicznej, co w niniejszej sprawie jest sprzeczne z interesem Skarżącej. Niemniej jednak w tym przypadku należy przedłożyć interes społeczny nad interes inwestora, ponieważ wnioskowane działania doprowadziłyby do istotnego naruszenia pierwotnej kompozycji elewacji frontowych budynku przy ul. [...] . Działania zmierzające do polepszenia warunków użytkowania przedmiotowej nieruchomości są możliwe, o ile dokonywane zmiany pozwolą na zachowanie historycznego charakteru kamienicy stanowiącej przedmiot postępowania.

IV.

Skargę na powyższe postanowienie wywiodła Spółdzielnia, kwestionując je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz o orzeczenie o kosztach postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

1. naruszenie art. 7 i art. 8 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez błędne rozpatrzenie materiału dowodowego skutkujące naruszeniem jednych z elementarnych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady prawdy obiektywnej oraz zasady pogłębionego zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, polegające na:

a) błędnym przyjęciu, że uchwała Rady Miasta [...]z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], zatwierdzająca plan zagospodarowania przestrzennego [...] , obejmuje swoim zakresem budynek wielorodzinny przy ul[...] w zakresie w jakim odnosi się do wskazania obiektów chronionych planem - § 38 pkt 7.2. tabeli i w konsekwencji błędne przyjęcie, że do budynku przy ul. [...] zastosowanie znajduje zakaz zmiany balkonów bez zakomponowania na nowo całej elewacji;

b) błędne odwołanie się do interesu społecznego i nie wzięcie pod uwagę indywidualnego interesu mieszkańców budynku przy ul. [...] a także faktu usytuowania budynku przy ruchliwej ulicy, co skutkuje codziennym narażeniem jego mieszkańców na hałas i konieczność wdychania spalin (zwłaszcza w okresie letnim) oraz smogu, co nie było powszechne w latach projektowania i wznoszenia budynku przy ul. [...] , a obecnie uniemożliwia korzystanie z loggii;

c) nie odniesienie się przez organ do faktu, że zabudowa loggia nie ma charakteru stałego i jest ruchoma, co przeczy założeniu dokonanemu przez organu obu instancji, że loggii zostaną przeszklone w sposób stały (zabudowane).

2. naruszenie art. 3 pkt 1 i art. 4 pkt 1 u.o.z. poprzez niezasadne przyjęcie, że działania polegające na przeszkleniu loggii w budynku przy ul. [...] w sposób "drastyczny" naruszy kompozycję fasady budynku oraz zasadniczo zmienią pierwotny wygląd budynku podczas gdy montaż szklanych paneli, które zarazem są konstrukcją ruchomą sprawi, że pierwotne loggie będą nadal widoczne.

W uzasadnieniu podkreślono położenie spornego budynku, który znajduje się przy ruchliwej ulicy, generującej znaczny hałas oraz spaliny (smog), które są niezwykle uciążliwe dla mieszkańców. Choć niektórzy z nich mieszkają w budynku przez całe swoje życie, obecnie sytuacja ta stała się niezwykle uciążliwa. Mieszkańcy budynku doszli do przekonania, że właściwe byłoby przeszklenie loggii za pomocą ruchomych szklanych paneli, które wizualnie nie zniekształcałyby dotychczasowego obrazu budynku. Jednocześnie takie rozwiązanie pozwalałoby na znaczne zwiększenie komfortu, zwłaszcza w miesiącach wiosennych i letnich.

Organy obu instancji stanęły na stanowisku, że powyższe przeszklenie budynku jest niedopuszczalne, "gdyż drastycznie naruszy zasadę kompozycji jego fasady oraz zasadniczo zmieni jego pierwotny wygląd". Żaden z organów nie odniósł się natomiast do szczegółów konstrukcji przeszklenia, która w swoim założeniu jest ruchome i nie zawiera ram, co samo w sobie przeczy stwierdzeniu o "drastycznym" naruszeniu zasady kompozycji i zmianie pierwotnego wyglądu, albowiem otwory loggii byłyby wciąż widoczne nawet przy zasuniętych przeszklonych panelach. Nie doszłoby do zabudowy w sposób prowadzący do usunięcia widoku wgłębień charakterystycznych dla loggii.

Zdaniem Strony zapisy § 38 planu nie odnoszą się do budynku położonego przy ul. [...]. Zgodnie z treścią § 38 pkt 7 "Zasady ochrony dóbr kultury", w szczególności w pkt. 7.1 "Obiekty w rejestrze zabytków" oraz w pkt 7.2. "Obiekty chronione planem" nie wymieniono budynku przy ul. [...] Wymienione są tam wyłącznie budynki przy ul. [...] , [...] i jeden budynek przy ul. [...].

W § 38 pkt. 7.5. "Szczegółowe zasady realizacyjne dla obiektów objętych ochroną" mowa jest o zachowaniu detalu architektonicznego w postaci balkonów, jednak jak wynika z § 38 pkt. 7.2. budynek przy ul. [...] nie został objęty planem, a nawet gdyby to uznać należy, że przeszklenie loggii w opisany szczegółowo w projekcie sposób nie skutkuje likwidacją balkonów (loggii). Ponadto stwierdzić należy, że nawet gdyby budynek przy ul. [...] był objęty ww. planem to projekt zakłada zabudowę wszystkich loggii co mieści się w sformułowaniu: "zakomponowania na nowo całej elewacji".

Skarżąca Spółdzielnia wskazała także, że powoływany interes społeczny nie może być realizowany kosztem interesu indywidualnego mieszkańców budynku, którzy na co dzień muszą borykać się z trudnościami związanymi z hałasem i spalinami, które uniemożliwiają im swobodne przebywanie na należących do ich lokali loggiach. Zainstalowanie szklanych paneli jest rozwiązaniem kompromisowym, które z jednej strony wyciszy powierzchnie loggii i ochroni ją przed bezpośrednim dostępem spalin, a z drugiej strony sprawi, że widoczne pozostaną pierwotne "dynamiczne zagłębienia" zaprojektowane przez projektanta budynku.

V.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

VI.

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która wykonywana jest pod względem zgodności z prawem - o ile ustawy nie stanowią inaczej. Rolą Sądu orzekającego w niniejszej sprawie jest więc skontrolowanie legalności działania organów ochrony zabytków działających w procedurze uzgodnienia decyzji budowlanej, pod względem zgodności tych działań z obowiązującym prawem, nie zaś pod względem zasad słuszności, utylitarności czy przydatności projektowanego zamierzenia budowlanego.

Zgodnie z art. 39 ust. 3 P.b. w stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a ujętych w gminnej ewidencji zabytków, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego wydaje organ administracji architektoniczno-budowlanej w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Nie ma w sprawie sporu co do tego, że budynek przy ul. [...] znajduje się w gminnej ewidencji zabytków m. [...] , zaś podmiotem uprawnionym do uzgodnienia, na mocy stosownego porozumienia, jest [...] Konserwator Zabytków. Nie jest też kwestionowane to, iż postanowienie odmawiające uzgodnienia zostało wydane w terminie, o którym mowa w art. 39 ust. 4 P.b. (nie doszło do zgody milczącej).

W kontekście powyższego należy także zauważyć, iż postępowanie uzgodnieniowe, o którym mowa w art. 39 ust. 3 i 4 P.b. dotyczy obiektu, który został ujęty w gminnej ewidencji zabytków na podstawie art. 22 ust. 5 u.o.z., przy czym jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 1446/16 tylko szczególnie uzasadnione powody powinny stać za tym, by w drodze uzgodnienia zostały zatwierdzone projektowane przez inwestora roboty budowlane, których następstwem będzie nie tylko utrata przez zabytek nieruchomy jego dotychczasowej wartości, której ujęcie w ewidencji miało za zadanie chronić, ale również doprowadzenie do likwidacji zabytku nieruchomego.

VII.

W ocenie Sądu organom ochrony zabytków nie można w niniejszej sprawie zarzucić naruszenia prawa (tak materialnego jak i procesowego).

W niniejszej sprawie szczegółowo wyjaśniono na czym polega unikalność zabytku, z jego modernistyczną architekturą oraz charakterystycznymi, głębokimi loggiami, nadającymi dynamizmu całemu obiektowi. W ocenie Sądu dostatecznie i przekonująca wykazano, dlaczego zabudowa loggii panelami szklanymi, nawet otwieranymi, doprowadzi do utraty cech chronionych obiektu, przez co nie może zyskać aprobaty. Postanowienia w tym względzie spełniają wymogi z art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a.

W szczególności nie można podzielić zarzutu nr 1b skargi wskazującego na naruszenie przepisów postępowania poprzez wadliwe nadanie priorytetu interesowi społecznemu i nie wzięcie pod uwagę indywidualnego interesu mieszkańców budynku usytuowanego przy wyjątkowo ruchliwej ulicy, a przez to brak wzięcia pod uwagę narażenia na hałas i konieczność wdychania spalin oraz smogu.

Oceniając sprawę w trybie uzgodnienia organy ochrony zabytków dokonują oceny cech chronionego zabytku i odnoszą je do proponowanej ingerencji budowlanej. Efekt takiego zabiegu oceniającego ma doprowadzić do ustalenia, czy projektowana aktywność budowlana podlegająca uzgodnieniu, naruszy substancję zabytkową, a jeżeli tak to jak znacznie i czy w związku z tym jest dopuszczalna. Na tle niniejszej sprawy trudno zatem przyjąć, iż organy w sposób lakoniczny, gołosłowny bądź nacechowany złą wolą dokonały oceny cech zabytkowych budynku przy ul. [...] , nie uwzględniając interesu mieszkańców, w tym narażenia na wskazywane w skardze niedogodności.

Ich wywodom w tym zakresie trudno jest przypisać dowolność. Okoliczność, że na skutek zabudowy loggii panelami szklanymi, nawet okresowo otwieranymi, które niewątpliwie mogą polepszyć warunki korzystania z lokali mieszkalnych, dojdzie do zatracenia wartości chronionych zabytku, nie budzi wątpliwości. Zabudowa wszystkich loggii, nawet przezroczystymi i otwieranymi panelami, spłaszczy obie ściany budynku, pozbawiając ich cech uprzednio zaprojektowanych (wskazywany dynamizm formy generowany przez otwarte loggie). Strona nie uwzględnia tego faktu, przyjmując założenie, iż przezroczysty panel zapewnia nadal wgląd w głąb loggii. Organ słusznie jednak podnosi, oceniając całokształt zgromadzonych materiałów dowodowych, że planowana zabudowa doprowadzi do znacznej utraty wartości chronionych, a przez to interes indywidualny nie może przeważać nad interesem społecznym. Takiemu rozumowaniu nie można zarzucić gołosłowności.

VIII.

Sąd nie podziela także zarzutów nr 1c i 2 skargi. Wbrew stanowisku Skarżącej, organy uwzględniły w swoich rozstrzygnięciach niestały i ruchomy charakter loggii i były świadome takiego ich charakteru, wynikającego wprost z projektu budowlanego. Strona nie dostrzega jednak tego, iż sam projekt budowlany dotyczy właśnie "zabudowy loggii". Nadto, okresowość korzystania z takiej zabudowy, możliwość jej otwierania, nie może w realiach niniejszej sprawy przemawiać za udzieleniem zgody na taką właśnie zabudowę. Pojęcie "zabudowania" jakiejś przestrzeni należy rozumieć funkcjonalnie i nie można go wiązać li tylko z takim rozumieniem, które w zasadzie sprowadza ową zabudowę do względnie stałego zamurowania określonej przestrzeni - tu loggii. W ocenie Sądu zabudową jest także wykonanie pewnej konstrukcji budowlanej o lekkim (wizualnie) charakterze, niemniej jednak zamykającej pewną przestrzeń. W "zabudowaniu" chodzi bowiem właśnie o wydzielenie, przegrodzenie danej przestrzeni. Użyte materiały nie odgrywają tu kluczowego znaczenia. Istotny jest osiągnięty efekt przesłaniający daną przestrzeń, a tak właśnie jest w niniejszej sprawie, nawet pomimo projektowanych bezbarwnych paneli szklanych.

Organy nie naruszyły także art. 3 pkt 1 i art. 4 pkt 1 u.o.z. (zarzut nr 2) poprzez niezasadne przyjęcie, że działania polegające na przeszkleniu loggii w budynku przy ul. Rakowieckiej 39a w sposób "drastyczny" naruszą kompozycję fasady budynku oraz zasadniczo zmienią jego pierwotny wygląd. W ocenie Strony montaż szklanych paneli, które zarazem są konstrukcją ruchomą sprawi, że pierwotne loggie będą nadal widoczne.

Oczywiście wnętrze tych loggii będzie bez wątpienia widoczne z zewnątrz, ale nie o jego widoczność tutaj chodzi. Istotą zamierzenia architektonicznego, co wyraźnie podkreślił w swoim postanowieniu Minister, był brak jakiejkolwiek zabudowy loggii, która odgrywa w konstrukcji fasady budynku kluczową rolę, nadającą dynamizmu architektonicznego.

IX.

Sąd nie podziela także zarzutu nr 1a skargi. Jego istotą jest przekonanie Skarżącej, iż ochrona zabytków na mocy planu miejscowego [...] , nie obejmuje budynku wielorodzinnego Spółdzielni przy ul. [...] , bowiem w § 38 pkt 7.2. tabeli planu nie wymieniono tego obiektu, a zatem nie znajduje zastosowania zakaz zmiany balkonów bez zakomponowania na nowo całej elewacji.

Należy wyjaśnić, iż § 38 planu zawiera szereg regulacji odnoszących się do terenu oznaczonego symbolem C9 MW(U), w tym także wymienia obiekty objęte ochroną indywidualną (pkt 7.2 tabeli). Wskazywany przez Skarżącą zapis o zakazie zmiany balkonów bez zakomponowania na nowo całej elewacji, wbrew przekonaniu Strony, nie odnosi się tylko do zabytków chronionych zapisami planu, a do wszystkich obiektów znajdujących się na terenie C9 MW(U). W § 38 pkt 2 przewidziano bowiem poszczególne "Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady kształtowania ładu przestrzennego". Nie ma wątpliwości, że odnoszą się one do całego omawianego obszaru a nie tylko do zabytków chroniony w planie, które rzeczywiście wymienione są w § 38 pkt 7.2. Tym samym wymóg określony we wskazanym § 38 pkt 2.10. lit. b) planu ma zastosowanie do budynku przy ul. [...].

Inną sprawą jest natomiast to, że Minister przyznaje temu zapisowi zbyt wielką wagę w niniejszej sprawie. Przebudowa o której mowa w tym punkcie planu i wiążący się z nią zakaz zmiany układu otworów (okien i drzwi), balkonów bez zakomponowania na nowo całej elewacji dotyczy bowiem takich sytuacji, w których następuje przesunięcie poszczególnych otworów (drzwi, okien) co jest dopuszczalne wyłącznie wraz z zakomponowaniem na nowo całej elewacji tj. dostosowaniem pozostałych otworów, tak aby tworzyły jedną, zborną całość. Kwestia ta nie ma jednak znaczenia w sprawie niniejszej, albowiem planowana zabudowa istotnie, negatywnie wpływa na elewację budynku.

W powyższej sytuacji Sąd uznał za bezpodstawne zarzuty Skarżącej i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) oddalił skargę.

Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozstrzygnięta na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.