Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 38/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.52par. 1 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. w przedmiocie świadczenia rodzinnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. skargę na bezczynność tego organu polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji Burmistrza Gminy Ż. z dnia 19 lutego 2013 r. o odmowie zmiany decyzji w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia.

Sąd wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi wzywała Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością organu w rozumieniu art. 37 § 1 kpa.

W oświadczeniu z dnia 26 czerwca 2013 r. skarżąca wskazała, że nie wystąpiła do SKO w G. z pismem poprzedzającym złożenie skargi na bezczynność organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego.

Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.

W przypadku skargi na bezczynność dotyczącej nierozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej, skarga powinna być poprzedzona środkiem zaskarżenia o którym mowa w art. 37 kpa, tj. zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.

Strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, a więc także wykazać fakty warunkujące możliwość jej wniesienia.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony. Skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła bowiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z zażaleniem na nierozpatrzenie jej odwołania w terminie przewidzianym w art. 35 Kpa.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną .