Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 4/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 5 stycznia 2016 r. na bezczynność w sprawie udostepnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

K. K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 5 stycznia 2016 r. na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta przyznał, że uchybił terminowi przekazania skargi do sądu, jednak wskazał, że uchybienie to nie miało rażącego charakteru. Organ wyjaśnił, że w dniu 31 grudnia 2015 r. wpłynęła skarga K. K. na bezczynność dotyczącą wniosku o identycznej treści, jak wniosek skarżącego. W związku z powyższym pracownik organu omyłkowo uznał tożsamość sprawy ze skargi K. K. ze sprawą ze skargi K. K. i sprawie skarżącego nie nadał biegu.

Z uwagi na to organ wniósł o oddalenie wniosku, ewentualnie o wymierzenie grzywny w niewielkiej wysokości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

Zgodnie z treścią art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm., dalej: u.d.i.p.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., stosowanego odpowiednio w sprawach z zakresu udostepnienia informacji publicznej, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest zatem niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w pierwszym z powołanych przepisów.

Z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Lu 22/16 wynika, że Prezydent Miasta uchybił piętnastodniowemu terminowi na przekazanie sądowi skargi K. K. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Skarżący wniósł bowiem do organu przedmiotową skargę w dniu 5 stycznia 2016 r., zaś organ przekazał ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 11 marca 2016 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu (k. 3-4 akt sprawy II SAB/Lu 22/16).

Rozstrzygając w przedmiocie wysokości grzywny, sąd wziął pod uwagę – z jednej strony - okres przekroczenia ustawowego terminu, z drugiej zaś przyczynę uchybienia terminu i okoliczność, że organ wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy.

Z tych względów sąd orzekł, jak sentencji.