Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 946/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i  § 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C.K., M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów wynikających z przechowywania, oszacowania oraz likwidacji pojazdu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2016 r. C.K., M.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów wynikających z przechowywania, oszacowania oraz likwidacji pojazdu marki [...] o nr rej. [...]. Wraz ze skargą skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. wskazali, że kwota jaką zostali obciążeni w wysokości 16.556,14 zł poważnie nadszarpnęłaby budżet domowy. C.K. podała, że jest osobą schorowaną, na emeryturze, z dochodami 1.500 zł miesięcznie, które wydaje w dużej mierze na leki, opłaty i artykuły pierwszej potrzeby. M.R. oświadczył, że prowadzi z żoną działalność gospodarczą, z której osiągają dochody ok. 2500 zł miesięcznie. Ponadto wychowują dwoje dzieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Obowiązkiem wnioskodawcy jest więc wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa wydanej decyzji, bądź też, że do odwrócenia skutku jej wykonania nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Sąd uznał, że okoliczności takie zostały w niniejszej sprawie przez wnioskodawców wskazane. Skarżący przedstawili swoją sytuację rodzinną oraz materialną, która jednoznacznie wskazuje, że spłata tak znacznej kwoty pieniężnej w wysokości 16.556,14 zł, niewątpliwie stwarzałaby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżących i miałaby realny i znaczący wpływ na ich sytuację ekonomiczną. Natomiast nieuiszczenie w terminie przedmiotowej kwoty mogłoby spowodować wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co niewątpliwie wiązałoby się z koniecznością poniesienia przez skarżących dalszych kosztów.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.