Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 618/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. spółki cywilnej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. spółki cywilnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do lipca i od września do grudnia 2009 r. oraz styczeń 2010 r. i okresy od marca do października 2010 r. oraz grudzień 2010 r. p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r. (doręczonym 25 lipca 2016 r.) Sąd odrzucił skargę na opisaną wyżej decyzję z powodu jej nieopłacenia.

W piśmie z dnia 3 sierpnia 2016 r. (data nadania) skarżąca Spółka zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych, który prawomocnym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 30 sierpnia 2016 r. został pozostawiony bez rozpoznania.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Spółka podała, że o niezachowaniu terminu wspólnicy dowiedzieli się z postanowienia Sądu odrzucającego skargę, które zostało doręczone w dniu 26 lipca 2016 r. Jako przyczynę uchybienia podała brak właściwej komunikacji pomiędzy wspólnikami w zakresie wykonania wezwania sądu z dnia 20 czerwca 2016 r. do uiszczenia opłaty od skargi z uwagi na wykonywanie prac poza biurem (montaże systemów klimatyzacji i wentylacji u klienta), okres urlopowy i niezatrudnianie pracownika biurowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", uchybiony termin, w tym również do wniesienia skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu.

Spółka wskazała, że o uchybieniu terminowi do uiszczenia opłaty od skargi dowiedziała się z postanowienia Sądu z dnia 21 lipca 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, ww. postanowienie Sądu zostało doręczone Spółce w dniu 25 lipca 2016 r. (k. 51); z kolei Spółka podała w uzasadnieniu wniosku, że doręczenie tego postanowienia nastąpiło w dniu 26 lipca 2016 r.

Sąd stwierdza, że przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia opłaty od skargi ustała z dniem doręczenia postanowienia Sądu, tj. z dniem 25 lipca 2016 r.,

a ustawowy siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął 1 sierpnia 2016 r.

Skoro skarżąca Spółka wniosek o przywrócenie terminu złożyła dopiero

3 sierpnia 2016 r. (data nadania k. 54), podlega on odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Wskazać dodatkowo wypada, że nawet w przypadku, gdyby przyjąć, jak twierdzi Spółka, że doręczenie postanowienia Sądu z dnia 21 lipca 2016 r. nastąpiło w dniu 26 lipca 2016 r., wskazany wyżej siedmiodniowy termin nie zostałby zachowany i nadal istniałaby konieczność odrzucenia wniosku Spółki na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono, jak w sentencji.