Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3695/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zarządzenie Przewodniczącego
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia U.R. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2017r., sygn. akt III SA/Wa 3695/16 w sprawie ze skargi U.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: 1) uwzględnić zażalenie i uchylić zarządzenie z dnia 21 marca 2017 r. 2) pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego


UZASADNIENIE

U.R. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Na podstawie zarządzenia z dnia 28 grudnia 2016 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł. Powyższe wezwanie zostało przesłane listem poleconym na wskazany w skardze adres pełnomocnika Skarżącego. Przesyłka była dwukrotnie awizowana – 10 stycznia 2017r. oraz 18 stycznia 2017 r., a następnie 26 stycznia 2017 r. została zwrócona przez Urząd Pocztowy do nadawcy jako nie podjęta w terminie. Zarządzeniem z 3 marca 2017 r. powyższą przesyłkę uznano za doręczoną z dniem 24 stycznia 2017 r. w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a."). W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 31 stycznia 2017 r.

W dniu 13 lutego 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącego zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 10 lutego 2017 r. Skarżący uiścił należny w sprawie wpis sądowy.

Pismem z 21 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wspomnianego wniosku poprzez wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych wniosku we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wezwanie to wobec niezastania pełnomocnika Skarżącego pod wskazanym przez nią adresem awizowano dwukrotnie (pierwsze awizo 7 marca 2017r., powtórne 15 marca 2017 r.), umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce pocztowej. Przedmiotowa przesyłka nie została jednak przez pełnomocnika Skarżącego podjęta. Przesyłkę zwrócono do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III ww. przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną 21 marca 2017 r.

Postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r. WSA w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego uznając, iż pełnomocnik Skarżącego nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu.

W zażaleniu z dnia 4 kwietnia 2017 r. Skarżący wniósł o jego uchylenie zarzucając naruszenie:

1. art. 49 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 73 § 1-4 p.p.s.a. oraz 67 § 1 i § 5 p.p.s.a. poprzez wadliwe przyjęcie w uzasadnieniu zaskarżonego Zarządzenia, że pismo z dnia 21 lutego 2017 r. stanowiące wezwanie pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r., zostało równocześnie:

a) dwukrotnie awizowane (pierwsze awizo 10 stycznia 2017 r., powtórne 18 stycznia 2017 r.) i w konsekwencji skutecznie uznane za doręczone dnia 24 stycznia 2017 r. - tj. pismo zostało uznane za doręczone z datą wcześniejszą, aniżeli data, która pismo oznaczono tj. 21 lutego 2017 r.

b) doręczone pełnomocnikowi Skarżącego dnia 24 stycznia 2017 r. (wg zwrotnego potwierdzenia odbioru), - tj. z datą wcześniejszą aniżeli data, która pismo oznaczono ti. 21 lutego 2017 r., podczas gdy pismo z dnia 21 lutego 2017 r. nie zostało w ogóle doręczone pełnomocnikowi Skarżącego, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego przyjęcia, że pełnomocnik Skarżącego nie zastosował się do wezwania z dnia 21 lutego 2017 r. co stało się przyczyną pozostawienia bez rozpoznania wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

2. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak w uzasadnieniu Zarządzenia jednoznacznego stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia i przyjęcia wykluczających się dwóch trybów doręczenia pełnomocnikowi Skarżącego pisma z dnia 21 lutego 2017 r., tj. doręczenia bezpośredniego wynikającego ze zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz doręczenia zastępczego wynikającego z przyjęcia fikcji doręczenia po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej, co jest tym bardziej rażące, jeżeli zauważy się, że za Sąd za datę doręczenia pisma z dnia 21 lutego 2017 r. przyjął datę 24 stycznia 2017 r. tj. datę wcześniejszą od daty, którą pismo to oznaczono, przy czym to rażąco błędne ustalenie faktyczne w sposób oczywisty miało wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zażalenie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Sąd uznał zażalenie wniesione przez pełnomocnika Skarżącego jako oczywiście uzasadnione. W zaskarżonym postanowieniu Sąd omyłkowo wskazał jako datę doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu dzień 24 stycznia 2017 r., gdy tymczasem wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi, w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 21 marca 2017 r. (k. 42 akt sądowych.).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 49 § 2 P.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W sprawie niniejszej zastosowano przepis powyższy wzywając pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi poprzez wskazanie, w jakiej dacie ustała przyczyna niedochowania terminu do jego uiszczenia.

Wskazanie daty ustania przyczyny uzasadniającej uchybienie terminu jest konieczne z uwagi na okoliczność, że od daty tej liczony jest termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że wezwanie Przewodniczącego Wydziału III z 21 lutego 2017r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącego 21 marca 2017 r. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc 28 marca 2017 r. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Skarżącego do dnia wydania niniejszego zarządzenia nie uzupełnił braków wniosku, o które została wezwana.

W związku z powyższym, należało postanowić jak w sentencji.