Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1178/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 471
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. decyzją z [...] sierpnia 2018r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika K. – P. Urzędu Celno – Skarbowego w T. nr [...] z [...] grudnia 2017 r. wymierzająca Q. L. Sp. z o.o. w B. – B. karę pieniężną [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach z naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych.

Jako podstawę decyzji organ wskazał 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j., Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) oraz art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 lit. a oraz art. 91 ustawy z dnia [...] listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j., Dz. U. z 2016 r. poz. 471 ze zm., w skrócie "u.g.h.").

W uzasadnieniu organ wskazał, że funkcjonariusze K. – P. Urzędu Celnego w T. [...] czerwca 2017 r. w ramach dokonywanej kontroli w lokalu Q. mieszczącym się przy ul. [...] w T., przeprowadzili eksperyment procesowy celem ustalenia, czy gry zainstalowane na automatach znajdujących się w ww. lokalu odpowiadają definicji gier na automatach, określonej w art. 2 ustawy o grach hazardowych. Kontrolą objęto 6 automatów do gier o nazwach: T. typ video, nr [...]/VGT, E. typ video, nr [...]/VGE, H. F. typ video, nr [...]/VGH, H. F. typ video, nr109003/VGH, E. typ video, nr [...]/VGE oraz T. typ video, nr [...]/VGT.

W trakcie przeprowadzonych czynności funkcjonariusze ustalili, że gry prowadzone na przedmiotowych urządzeniach spełniają kryteria gier na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

W wyniku przeprowadzonego postępowania Naczelnik K. – P. Urzędu Celno – Skarbowego w T. decyzją nr [...] z [...] grudnia 2017 r. wymierzył skarżącej Spółce karę pieniężną [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach z naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych.

Odwołując się od powyższej decyzji, skarżąca zarzuciła jej:

1) naruszenie przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy poprzez:

- naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z art. 180 § 1, 187 § 1 i 188 Ordynacji podatkowej wyrażające się w zaniechaniu przeprowadzenia i rozważenia dowodów, na żądanie zgłoszone przez stronę postępowania, a mianowicie z opinii technicznej sporządzonej przez Instytut Elektrotechniki z siedzibą w W., Laboratorium Badawcze i Wzorujące o nr [...] z dnia [...] października 2016 r. wraz z korektą dokumentu z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz uzupełnieniami opinii technicznej z dnia [...] kwietnia 2017 r. i z dnia [...] czerwca 2017 r., opinii technicznej sporządzonej przez Instytut Elektrotechniki z siedzibą w W., Laboratorium Badawcze i Wzorujące o nr [...] z dnia [...] października 2016 r. wraz z korektą dokumentu z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz uzupełnieniami opinii technicznej z dnia [...] kwietnia 2017 r. i z dnia [...] czerwca 2017 r., opinii technicznej sporządzonej przez Instytut Elektrotechniki z siedzibą w W., Laboratorium Badawcze i Wzorujące o nr [...] z dnia [...] października 2016 r. wraz z korektą dokumentu z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz uzupełnieniami opinii technicznej z dnia [...] kwietnia 2017 r. i z dnia [...] czerwca 2017 r., regulaminu zasad gry logicznej V. G., prezentacji działania gier logicznych V. G. utrwalonej na elektronicznym nośniku informacji, które to dowody miały istotne znaczenie dla ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, a w szczególności w zakresie ustalenia charakteru gier dostępnych na ww. urządzeniach, co w konsekwencji doprowadziło do nierozpatrzenia całości materiału dowodowego i dokonania oceny zaistniałych w sprawie okoliczności na podstawie dowolnie wybranych dowodów przy pominięciu tych, które miały istotne znaczenie w sprawie,

- naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180 Ordynacji podatkowej, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 188 Ordynacji podatkowej i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na zaniechaniu dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu elektroniki i informatyki na okoliczność ustalenia charakteru gier dostępnych na przedmiotowych urządzeniach – i poprzestaniu wyłącznie na przeprowadzonym eksperymencie procesowym,

- naruszenie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na zaniechaniu przez organ pierwszej instancji wyznaczenia stronie postępowania siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, przed wydaniem decyzji;

2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 89 ust. 1 pkt 1) i ust. 4 pkt 1) lit. a), art. 90 oraz art. 91 u.g.h., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w realiach niniejszej sprawy, polegające na uznaniu, iż strona postępowania w dniu [...] czerwca 2017 r. w lokalu przy ul. [...] w T. urządzała gry hazardowe bez koncesji na przedmiotowych automatach do gier, podczas gdy urządzenia te służą do przeprowadzania gier logicznych, które to gry logiczne pozbawione są charakteru losowego i elementu losowego, ich wynik nie zależy od przypadku, a więc gry dostępne na ww. urządzeniach nie oferują gier na automatach, w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h., w konsekwencji czego nie podlegają one reglamentacji wynikającej z przepisów ustawy o grach hazardowych, a zatem ich posiadanie i eksploatacja nie wymaga uzyskania koncesji.

Jednocześnie odwołująca Spółka wniosła o przeprowadzenie dowodów z opinii technicznych wskazanych w zarzutach odwołania, a w przypadku ich kwestionowania przez organ – wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z opinii jednostki badającej, o której mowa w art. 23f u.g.h. ewentualnie z opinii biegłego z zakresu elektroniki i informatyki – na okoliczność braku charakteru losowego i elementu losowego gier logicznych przeprowadzonych na przedmiotowych automatach.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowił włączyć do akt sprawy dokumentację pochodzącą z akt sprawy karnej skarbowej prowadzonej przez Naczelnika K. – P. Urzędu Celno – Skarbowego w T. (sygn. RKS 554/2017) w postaci siedmiu ekspertyz biegłego sądowego z [...] lutego 2018 r. z oględzin 6 automatów, które były przedmiotem kontroli w dniu [...] czerwca 2017 r.

Organ odwoławczy odmówił natomiast przeprowadzenia dowodów z wnioskowanych w odwołaniu opinii jednostki badającej.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, czy gry prowadzone na przedmiotowych urządzeniach posiadają cechy wymienione w art. 2 ust. 3 – 5 u.g.h., a więc czy są grami na automatach w rozumieniu tej ustawy, a w konsekwencji czy w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. oraz ust. 4 pkt 1 lit. 1 u.g.h., a zatem czy Spółka powinna zostać ukarana karą pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach z naruszeniem przywołanych przepisów u.g.h.

Wskazując na treść art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 5 u.g.h. definiujących gry na automatach organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie spełniony jest warunek, aby gry odbywały się na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych. Zgodnie bowiem z protokołem kontroli przedmiotowe urządzenia posiadają w swej budowie elementy elektroniczne: wyposażone są m.in. w monitory wizyjne, pulpity sterowania grami z przyciskami funkcyjnymi umożliwiającymi sterowanie urządzeniem i grami, wrzutniki monet i banknotów.

Organ wskazał, że w świetle art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 u.g.h. istotne jest też, czy gry urządzane na przedmiotowych automatach zawierają element losowości (czy też posiadają charakter losowy).

Zdaniem organu z przeprowadzonych w ramach kontroli eksperymentów na przedmiotowych automatach wynika, że wynik gier na nich prowadzonych jest losowy. Aktywność uczestnika w grach na przedmiotowych urządzeniach sprowadza się jedynie do ich uruchomienia (wciśnięcia przycisku START M. G. C.) uwarunkowanego wcześniejszym uiszczeniem opłaty za grę poprzez zakredytowanie urządzenia za pomocą wbudowanych w nim akceptorów banknotów oraz wybrania stawki rozegrania. Po wciśnięciu ww. przycisku na monitorze zostaje uruchomiony ciąg symboli, które zatrzymują się samoczynnie, bez wpływu grającego. Nie ma technicznej możliwości przewidzenia i psychofizycznej możliwości trafienia jakiegokolwiek spodziewanego/ zamierzonego przez gracza układu symboli na bębnach (kartach). Fakt, że gracz uczestniczący w grze na automacie nie ma realnego wpływu na wynik gry oraz to, że gracz nie jest w stanie świadomie zadecydować o określonym wyniku gry świadczą o tym, że gra ma charakter losowy.

Ponadto jak wynika z czynności kontrolnych przeprowadzonych na urządzeniach T. nr [...]/VGT, E. nr [...]/VGE oraz T. nr [...]/VGT – spełniają one również kolejny warunek określony w art. 2 ust. 3 u.g.h. tj. pozwalają na uzyskanie wygranych rzeczowych. Wygrana ma postać punktów, które dopisywane są do puli punktów posiadanych przez gracza – wykupionych na początku gry. Można je w dowolnym momencie wypłacić jako wygraną pieniężną (wypłaty dokonuje obsługa lokalu) lub wykorzystać jako stawkę w kolejnych grach.

Z kolei gry na urządzeniach E. nr [...]/VGE, H. F. nr [...]/VGH, H. F. nr [...]/VGH spełniają przesłanki zawarte w art. 2 ust. 5 u.g.h., zgodnie z którym grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych w tym komputerowych (...) organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Materiał dowodowy potwierdza bowiem, że gry na wszystkich ww. urządzeniach organizowane były w celach komercyjnych. O spełnieniu przesłanki celu komercyjnego świadczy choćby fakt konieczności uiszczania określonej kwoty w zamian za możliwość przeprowadzenia gry.

W rezultacie powyższych ustaleń organ uznał, że gry na skontrolowanych automatach należy kwalifikować jako gry, o których mowa w przepisach u.g.h.

Organ ustalił ponadto, że dysponentem przedmiotowych urządzeń jest skarżąca Spółka, która w dniu kontroli prowadziła działalność gospodarczą z użyciem zatrzymanych urządzeń w lokalu w T. przy ul. [...]. Fakt ten nie jest przez Spółkę kwestionowany.

Organ uznał, że Spółka w lokalizacji, gdzie odbyła się kontrola, urządzała gry na automatach z naruszeniem przepisów u.g.h., bowiem nie legitymowała się koncesją wymaganą przepisami u.g.h.

W tym stanie rzeczy zdaniem organu okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy podlegają subsumpcji pod normę zawartą w art. 89 ust. 1 pkt 1 oraz art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h., w związku z czym zasadne jest wymierzenie kary w wysokości [...] zł z tytułu nielegalnego urządzania gier na 6 automatach.

Odnośnie wskazanych przez Spółkę opinii technicznych Instytutu Elektrotechniki w W. organ zwrócił uwagę, że nie dotyczyły one automatów, które stanowiły przedmiot kontroli w niniejszej sprawie. Co więcej na automatach wskazanych w ww. opiniach technicznych zainstalowano gry typu V. : V. G. T., V. G. E. i V. G. Classic, natomiast w przedmiotowej sprawie biegły stwierdził na spornych automatach inne oprogramowanie: V. T. H. F., V. E. H. F. i V. H. F.. Organ podniósł, że negatywny wynik przedłożonych przez Spółkę opinii przemawia za tym, że dany automat nie spełnia warunków technicznych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312), co nie pokrywa się ustaleniami dokonanymi przez organ podczas kontroli i przeprowadzonego eksperymentu w tym dniu, zatem opinie te nie mogą wpływać na ustalenia stwierdzone w toku kontroli.

Odnośnie wniosku Spółki o przeprowadzenie dowodu z opinii jednostki badającej, o której mowa w art. 23f u.g.h. organ stwierdził, że ustalenie charakteru gry w drodze opinii jednostki badającej jest trybem, który nie znajduje zastosowania w toku postępowania o nałożenie kary pieniężnej za prowadzenie gier bez stosownych uprawnień. Jak wynika z 23b ust. 1 u.g.h. tryb ten znajduje zastosowanie w przypadku uzasadnionego podejrzenia, iż zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Przepis dotyczy zatem automatów zarejestrowanych, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.

Odnośnie wniosku o powołanie biegłego organ wskazał, że korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 180 § 1 i art. 181 Ordynacji podatkowej do sprawy dołączył opinie biegłego z zakresu informatyki, pozyskane z postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe.

W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że czynności o które wnosi Spółka nie są konieczne do wyjaśnienia okoliczności przedmiotowej sprawy, przeprowadzenie wnioskowanych czynności dowodowych nie jest niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Okoliczności, które miałby być stwierdzone po przeprowadzeniu wnioskowanych dowodów, są zawarte w dotychczas zgromadzonym materiale dowodowym w postaci protokołu z kontroli oraz opiniach biegłego sądowego z zakresu informatyki.

Odnośnie kompetencji funkcjonariuszy do badania automatów do gier organ odwoławczy wyjaśnił, że w sprawie wykorzystano uprawnienie zawarte w ustawie z dnia [...] listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1947 ze zm., w skrócie "ustawa o KAS"), która w art. 64 ust. 1 pkt 14 dopuszcza możliwość przeprowadzenia w uzasadnionych wypadkach eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie lub gry na innym urządzeniu. Czynność ta, będąca odtworzeniem możliwości gry na automacie lub na innym urządzeniu do gier, nie stanowi ich badania. Jest sprawdzeniem realnej gry, którą może prowadzić każdy uczestnik. W związku z tym do przeprowadzenia tej czynności nie jest wymagana wiedza specjalistyczna. Nie ma powodu do kwestionowanie dowodu z eksperymentu, gdyż w postępowaniu prowadzonym przez organy celno – skarbowe obowiązuje zasada otwartego katalogu środków dowodowych. Dowód z eksperymentu, tak jak wszystkie inne dowody, podlega swobodnej ocenie dowodów. Wynik przeprowadzonego eksperymentu najlepiej odzwierciedla stan automatu, charakter przeprowadzanych na nich gier i jego możliwości, które w tym przypadku uzależnione są od konkretnego oprogramowania – tu i teraz. Opis przebiegu konkretnych gier obrazuje, jak faktycznie urządzenie może być wykorzystane.

W protokole z [...] czerwca 2016 r. kontrolujący jednoznacznie ustalili, że gry przeprowadzone na spornych automatach miały charakter losowy.

Organ podkreślił, że losowy charakter gier należy oceniać przez pryzmat umiejętności przeciętnego gracza

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, że nie mają znaczenia dla sprawy załączone do akt sprawy opinie techniczne, czy też zasady (instrukcje) gry wraz z filmem instruktażowym zatytułowanym "Prezentacja działania gier logicznych V. G.". Nie dotyczą one konkretnych, spornych automatów w ich stanie technicznym zastanym w momencie wszczęcia kontroli.

Organ zwrócił uwagę, że w prezentowanym nagraniu urządzenie posiadało opcję "AUTO", która standardowo w automatach do gier służy do przeprowadzenia przez program samodzielnej gry bez udziału gracza. Udział gracza rozpoczyna się i kończy z momentem użycia tego przycisku. Wówczas wykluczony jest jakikolwiek element zręcznościowy, a tym bardziej logiczny, co przemawia za losowym charakterem gry. Nagrana prezentacja została wykonana bez użycia przycisku AUTO, o czym świadczy ikona "AUTO-OFF" podczas trwania filmu.

Organ wskazał także, że zasady gry, zarówno te zawarte w regulaminie jak i te przedstawione w materiale filmowym nie wyjaśniały tej istotnej dla gracza informacji, jaka jest, poza tabelą wygranych, również to jak ma prezentować się układ wygrywający, czym się charakteryzuje, czego należy szukać przyjmując prezentowaną "przewidywalność gry", aby uzyskać wygraną.

Odnosząc się z kolei do materiału filmowego prezentującego przebieg samej gry organ zauważył, że pierwszym ekranem po rozpoczęciu gry jest już pierwszy układ symboli, który prezenter wprawia w ruch naciskając przycisk START, a dokonuje tego przed skorzystaniem z opcji "Pomoc", której założeniem miało być zapoznanie się z możliwymi, następującymi po sobie układami symboli. Prezenter po rozpoczęciu gry naciskał przycisk START i za każdym razem symbole zatrzymywały się losowo, tworząc również losowy układ symboli. Oprócz tego prezenter rozpoczynając grę czynność tę powtórzył 3-krotnie zanim skorzystał z opcji "Pomoc" i zapoznał się z kolejnymi układami symboli. Teoretycznie podczas trzech rozgrywek mogła paść wygrana. Prezentacja zatem przedstawia, że aby skorzystać z opcji "Pomoc" wpierw należy uruchomić system losujący przyciskiem START prowadząc w konsekwencji do nieprzewidywalnego rezultatu już rozpoczętej gry. W tej sytuacji możliwość późniejszego zapoznania się kolejnymi planszami układów symboli, nie mówiąc już o znalezieniu układu wygrywającego, nie niweczy losowego charakteru gier podczas przedstawionej prezentacji.

Organ podniósł, że zaprezentowany system działania opcji "Pomoc", który jest uwarunkowany wcześniejszym uruchomieniem systemu losującego przyciskiem START potwierdzają zeznania świadka – J. U. (pełnomocnika skarżącej Spółki), która wskazała, że "faktycznie przy pierwszym rozegraniu konieczne jest wciśnięcie przycisku START i dopiero wtedy można skorzystać z POMOCY. (...) Grę rozpoczęłam naciskając przycisk START, po czym bębny zrobiły obrót i zatrzymały się, po tej czynności weszłam w POMOC by odszukać układ wygrywający, ale było ich tak wiele, że nie udało się go odnaleźć, potrzeba by było sporo czasu". Zdaniem organu zeznania te wskazują, że stworzenie systemu pomocy mającej za zadanie ułatwienie odnalezienia układu wygrywającego, jest elementem pozornym, mającym na celu stworzenie pozoru braku losowości gry.

W opinii organu nie ma większego znaczenia, czy sporne automaty do gier posiadają funkcję "Pomoc", czy też nie – skoro, jak wynika z przeprowadzonego eksperymentu, na spornych urządzeniach gry można przeprowadzać bez użycia "Pomocy" – co wprost wynika z protokołu jak i z ekspertyz sądowych włączonych do akt przedmiotowego postępowania z akt równolegle prowadzonej przed Naczelnikiem K. – P. Urzędu Celno – Skarbowego w T. sprawy karnej skarbowej, dotyczącej tych konkretnych urządzeń.

Organ odwoławczy wskazał, że biegły sądowy w ekspertyzach dokonał analizy zasad działania gier, według założeń których możliwe jest przejrzenie i zapamiętanie wszystkich kolejnych układów występujących w grze, a następnie na tej podstawie określenie wyniku kolejnej gry i podjęcie decyzji, czy kontynuować grę. Podczas badania przedmiotowych urządzeń biegły doszedł do wniosku, że wyniki kolejnych gier nie zależą od pamięci gracza, lecz od tego czy kolejny układ symboli jest układem wygrywającym czy przegrywającym – nawet jeżeli teoretycznie gracz dobrze zapamięta kolejne układy symboli po układzie aktualnym, to nie wystarczy do osiągnięcia wygranej, ponieważ mogą to być układy przegrywające i postawiona stawka zostanie utracona. Wygrana nie zależy więc wyłącznie od pamięci gracza, lecz od przypadkowego układu symboli.

Dodatkowo biegły wskazał, że ilość wszystkich dostępnych kombinacji symboli (wyników gier) wynosi 1.000.000 (jeden milion). Można je przeanalizować po naciśnięciu guzika "Pomoc". Wyświetlane są wtedy plansze z kolejnymi układami symboli, po 9 na jednej planszy. Plansze można przeglądać wyłącznie od początku do końca, tzn. od układu symboli oznaczonego numerem 1 w górę lub od układu symboli oznaczonego numerem 1.000.000 w dół. Ilość zmiennych powoduje to, że na zbiór wszystkich możliwych wyników dla gry z trzema bębnami składa się 9.000.000 (dziewięć milionów) symboli, dla gry z czterema bębnami 12.000.000 (dwanaście milionów) symboli, a dla gry z pięcioma bębnami 15.000.000 (piętnaście milionów symboli). Taka sytuacja w oczywisty sposób przekracza możliwości ludzkiej percepcji, więc wyklucza możliwość prowadzenia gier na badanym automacie w sposób nielosowy, na podstawie znajomości wszystkich kolejnych wyników.

Dodatkowym utrudnieniem jest to, że plansza z kolejnymi wynikami nie ustawia się automatycznie na stronie zawierającej aktualny układ symboli, lecz na stronie pierwszej lub ostatniej. Aktualny układ symboli oznaczony jest czerwoną czcionką, lecz aby go znaleźć należy przeglądać kolejne strony z układami symboli (wynikami gry). Przy dziewięciu symbolach na jednej planszy daje to 111.112 plansz (stron). Zakładając, że przełączenie strony oraz sprawdzenie czy znajduje się na niej aktualny układ symboli (oznaczony czerwoną czcionką) zajmuje, przy pełnej koncentracji gracza, około 2 sekund, to otrzymujemy czas 222.224 sekund na przeanalizowanie wszystkich plansz, a więc ponad dwie i pół doby. Jest to wynik zaniżony, ponieważ niemożliwe jest patrzenie w monitor automatu prawie 62 godziny bez przerwy w pełnej koncentracji.

Biegły w dalszych czynnościach, poprzez obliczenie prawdopodobieństwa znalezienia aktualnego układu symboli w ciągu pierwszej minuty przeglądania wyników, dowodzi absurdalności prowadzenia gier przez wyszukiwanie aktualnego układu gry w zbiorze wszystkich wyników, co w konkluzji sprowadza się do wniosku, że stworzenie systemu pomocy ułatwiającej odnalezienie układu wygrywającego jest elementem pozornym, maskującym faktyczny hazardowy charakter urządzenia.

Zdaniem organu powyższe ustalenia potwierdzają, że wprowadzenie elementu "pomocy" w badanych urządzeniach ma charakter iluzoryczny i jest zupełnie pomijalny, pozostający bez wpływu na wynik gry, mający na celu stworzenie pozoru braku losowości gry.

Organ odwoławczy, szczegółowo analizując czynności w sprawie uznał, że brak wyznaczenia przez organ pierwszej instancji terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie maiło wpływu na wynik sprawy.

Organ stwierdził także, że nie są dla niego wiążące wskazane przez skarżącą Spółkę postanowienia sądów powszechnych (wydziałów karnych), żaden z nich bowiem nie dotyczy przedmiotowej sprawy oraz przedmiotowych automatów.

W skardze do sądu administracyjnego Q. L. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jak też poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

W skardze Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji:

- oczywisty i elementarny błąd w zakresie ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie, a to poprzez niczym nieuzasadnione przyjęcie, że urządzenia do gier logicznych klasy V., zatrzymane dnia [...] czerwca 2017 r. w lokalu przy ul. [...] w T. oferują gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h., chociaż tego rodzaju kwalifikacja prawna jest ewidentnie błędna, gdyż gry dostępne na owych urządzeniach nie mają ani charakteru losowego, ani też żadnego losowego elementu, co wyklucza taką ich ocenę,

- rażące naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o grach hazardowych a poprzez bezzasadne ich zastosowanie, to jest nałożenie kary za urządzanie gier na automatach, mimo iż w okolicznościach istotnych w postępowaniu nikt takich gier nie urządzał, gdyż gry dostępne na urządzeniach zakwestionowanych przez organ mają charakter logiczny, a nie losowy, nie są zatem grami na automatach, których urządzanie wymaga jakiejkolwiek koncesji,

- rażące naruszenie przepisu art. 188 w zw. z art. 197 Ordynacji podatkowej, a to poprzez odmowę uwzględnienia kluczowego dla wydania orzeczenia wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii jednostki badającej, o której mowa w art. 23f u.g.h., szczególnie, gdy dowód ten postanowiono zastąpić dowodem w postaci eksperymentu przeprowadzonego przez kontrolerów celnych w lokalu przy ul. [...] w T., w sytuacji w której opinia sporządzona przez biegłego sądowego w ramach postępowania karno-skarbowego, która to opinia nie przyczyniła się w żaden sposób do wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że jedynie osoba dysponująca odpowiednim przygotowaniem teoretycznym, w szczególności z zakresu informatyki, jest zdolna przeprowadzić eksperyment na odpowiednim poziomie. W przedmiotowej sprawie natomiast eksperyment został przeprowadzony przez kontrolerów celnych o których fachowych kompetencjach i merytorycznym przygotowaniu do tej czynności nic nie wiadomo. Ponadto w toku eksperymentu kontrolerzy nie skorzystali z opcji "Pomoc" w grze, przy pomocy której użytkownik może w każdej chwili sprawdzić wszystkie wyniki gier przyszłych - na co zwróciła uwagę obecna przy eksperymencie pełnomocnik Spółki.

Skarżąca podkreśliła, że możliwość ustalenia wyników przyszłych gier w opcji "Pomoc" wyklucza konkluzję o losowym charakterze gier. Jeżeli wynik gry na urządzeniu jest z góry znany i może być ustalony, to program tego rodzaju nie ma charakteru losowego lub choćby tylko cechy losowości. W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowe urządzenia nie są automatami do gier w rozumieniu u.g.h.

Zdaniem skarżącej błędne jest twierdzenie, jakoby funkcja "Pomoc" była nieprzydatna, a znalezienie aktualnego układu gry jest niewykonalne. Skarżąca zarzuciła, że organ nie podjął rzetelnej próby empirycznego zbadania funkcjonalności tej opcji, jej działania oraz wpływu na wynik gry. Spółka podniosła, że przeprowadzone przez producenta testy oprogramowania wykazały, że odnalezienie aktualnego układu gry oraz wyników gier przyszłych trwa średnio nie dłużej niż 2 godziny, chociaż w praktyce udaje się tego dokonać w ciągu kilkudziesięciu minut.

Skarżąca podniosła, że potwierdzenie, iż gry na przedmiotowych urządzeniach mają charakter logiczny a nie losowy znajduje się w opinii technicznej jednostki badającej umocowanej w art. 23f u.g.h., złożonej do akt sprawy administracyjnej. Potwierdza to także przedłożona wraz ze skargą ekspertyza rzeczoznawcy A. W., analizująca urządzenie z identycznym oprogramowaniem jak w przedmiotowych urządzeniach, jak też wypowiedzi tego rzeczoznawcy oraz R. F., którzy występowali jako biegli w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w O. (protokół z rozprawy dołączono do skargi). Wobec powyższego przeprowadzenie dowodu z opinii jednostki badającej, o której mowa w art. 23f u.g.h. lub co najmniej dowodu z rzetelnej opinii biegłego sądowego stosownej specjalności, o co skarżąca wnosiła, jest w sprawie niniejszej obligatoryjne. Odmowa przeprowadzenia żądanych przez skarżącą dowodów została zatem dokonana z rażącym naruszeniem art. 188 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca poniosła również, że myli się organ twierdząc, że nie mają znaczenia dla sprawy opinie jednostki badającej, którymi posługuje się skarżąca, z uwagi na fakt, iż dotyczą one innych urządzeń, niż urządzenia zatrzymane. Opinie te dotyczyły określonej klasy urządzeń i zainstalowanego w nich oprogramowania, a mianowicie urządzeń V., do której zaliczają się także przedmiotowe urządzenia. Wszystkie urządzenia V. działają w oparciu o jeden z trzech programów komputerowych: V. G. Classic, V. G. T., V. G. E.. Zatrzymane urządzenia działały w oparciu o te właśnie programy.

Skarżąca zakwestionowała ponadto dołączone do sprawy przez organ ekspertyzy biegłego sądowego W. K. z [...] lutego 2018 r. Skarżąca podniosła, że skoro jak przyznaje biegły wyniki gier można sprawdzić, to wykluczony jest sformułowany przez biegłego wniosek, że badane gry mają charakter losowy. Nietrafione są także twierdzenia biegłego w odniesieniu do początkowego układu gier, który ma rzekomo być losowy. Biegły nie wziął pod uwagę, że początkowy układ gier nie ma żadnego wpływu na końcowy wynik gry, gdyż występuje przed jej rozpoczęciem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, że ustalenia w zakresie losowego charakteru gier były wystarczające, gdyż dotyczyły one stanu automatów w momencie zastanym i to z perspektywy potencjalnego, przeciętnego gracza. Wobec tego w sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne w postaci opinii biegłego, co uzasadniało odmowne załatwienie wniosków dowodowych skarżącej Spółki.

Odnośnie dowodów o które Spółka wnosiła w skardze organ zwrócił uwagę, że przedstawiona opinia biegłego pomija działanie opcji "autostart" w przedmiotowych urządzeniach oraz możliwość gry bez użycia opcji "pomoc". Ponadto w zeznaniu utrwalonym w przedstawionym ze skargą protokole biegły A. W. stwierdził, że występują co najmniej 4 modele urządzeń typu V., różne są też wersje oprogramowania, a biegły nie badał wszystkich możliwych urządzeń typu V.. Także biegły R. F. zeznał, że różne wersje oprogramowania mogą wiązać się z aktualizacją producenta, od nich może zależeć charakter gier.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej w skrócie "p.p.s.a.")., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, iż zarówno zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

W sprawie kluczową jest kwestia ustalenia i oceny stanu faktycznego przyjętego przez organ, bowiem skarżąca kwestionuje losowość gier urządzanych na zatrzymanych i skontrolowanych przez organ automatach, a w szczególności zarzuca niewłaściwość i niewyczerpanie środków dowodowych , które doprowadziły organ do konkluzji, że skarżąca urządza bez zezwolenia gry losowe.

W ocenie Sądu organy orzekające w sposób prawidłowy wykazały, że kontrolowane urządzenia umożliwiały grę na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach - jak definiuje art. 2 ust. 4 u.g.h., jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Zakres definicji legalnej gry na automatach został poszerzony w art. 2 ust. 5 u.g.h., zgodnie z którym grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Sąd w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i nie dostrzega w niej żadnej nieprawidłowości.

Przepisy postępowania, określając m.in. zasady gromadzenia i przeprowadzania dowodów oraz ich oceny, zapewniać mają zgodność ustaleń faktycznych z prawdą materialną (art. 122 Ordynacji podatkowej). Organy podatkowe mają więc obowiązek zebrać pełny, wszechstronny materiał dowodowy, w sposób odpowiadający wymogom przepisów postępowania, a w szczególności art. 180 § 1, 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem Sądu, podejmowanie przez organy podatkowe kroków zmierzających do ustalenia okoliczności związanych z prowadzeniem gry wbrew warunkom ustawy o grach hazardowych należy uznać za postępowanie wypełniające przesłanki zawarte w art. 122 Ordynacji podatkowej. Trzeba mieć bowiem na względzie, że przepis mówi o działaniach niezbędnych, a wynikający z art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej obowiązek organów gromadzenia materiału dowodowego nie jest nieograniczony i bezwzględny. Obowiązek ten obciąża organy jedynie do momentu uzyskania pewności w zakresie stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na poczynienie miarodajnych ustaleń faktycznych, stąd też zarzut co do niekompletnego materiału dowodowego (brak przeprowadzenia dowodu z opinii jednostki badającej w rozumieniu u.g.h. lub opinii biegłego) nie może zostać uwzględniony.

Jednocześnie należy podkreślić, że przeprowadzony przez organy wywód w przedmiocie oceny zebranych dowodów jest w pełni logiczny i nie nosi cech dowolności. Sąd podziela w tym zakresie argumentację organów, która w świetle wszechstronnej oceny materiału dowodowego jest w pełni uzasadniona i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów.

W kwestii naruszenia przepisów procesowych wskazać, że wniosek skarżącej dotyczące konieczności przeprowadzenia dowodu z opinii jednostki badającej jest bezpodstawny. Słusznie wskazuje organ, że ustalenie charakteru gry w drodze opinii jednostki badającej jest trybem, który nie znajduje zastosowania w toku postępowania o nałożenie kary pieniężnej za prowadzenie gier bez stosownych uprawnień (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2015 r., II GSK 1595/15, z 18 września 2015 r., II GSK 1715/15 i z 5 listopada 2015, II GSK 2032/15). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 listopada 2015 r., II GSK 2032/15, w sytuacji, gdy bez zwracania się o rozstrzygnięcie do Ministra Finansów i bez zwracania się o opinię do uprawnionej jednostki badającej, strona podejmuje działalność w postaci gier na automatach, należy uznać, że świadomie pomija wskazany wyżej etap wstępnych ustaleń charakteru gry.

Wymaga podkreślenia, że również żaden przepis nie nakłada na organ, o którym mowa w art. 90 ust. 1 u.g.h., obowiązku wystąpienia do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o rozstrzygnięcie przewidziane w art. 2 ust. 6 u.g.h.

Konieczność poddania automatu badaniu sprawdzającemu przez jednostkę badającą, upoważnioną zgodnie z art. 23f u.g.h. do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, przewiduje przepis art. 23b u.g.h. Z treści ust. 1 ostatnio wymienionego artykułu wynika jednak, że znajduje on zastosowanie w przypadku uzasadnionego podejrzenia, iż zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Przepis dotyczy zatem automatów zarejestrowanych, co nie miało miejsca w okolicznościach niniejszej sprawy.

Przedłożone przez stronę opinie techniczne Instytutu Elektrotechniki sporządzone zostały dla e-Fun Sp. z o.o. w J. G. i dotyczą urządzeń, które nie są automatami zatrzymanymi w lokalu przy ul. [...] w T., co oznacza brak powiązania z urządzeniami będącymi przedmiotem niniejszego postępowania.

Przekazany materiał filmowy (prezentacja działania gier) także nie jest powiązany z tymi konkretnymi urządzeniami, których ocena działania była przedmiotem sprawy - nie ukazuje zatem metodologii gier na konkretnych automatach zatrzymanych w dniu kontroli. Tym samym materiał ten nie może być wykorzystany do wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie. Powyższego w żaden sposób nie zmieniają przedłożone przez skarżącą "zasady gry". W istocie nie ma przy tym większego znaczenia, czy sporne automaty do gier posiadają funkcję "Pomoc", czy też nie. Przyjmując nawet, że taką funkcją dysponują, to i tak, jak wynika z przeprowadzonego eksperymentu, na spornych urządzeniach, gry można przeprowadzać bez użycia "Pomocy", która jak podnosi strona przemawia za logicznym charakterem gry. Tym samym, jak wynika z eksperymentu procesowego możliwe jest rozgrywanie gier bez użycia funkcji "Pomoc" i gry takie mają charakter losowy (zawierają element losowości), co wprost wynika z protokołu. Ustaleń co do charakteru gier dokonano w niniejszej sprawie na podstawie eksperymentu procesowego odzwierciedlonego w protokole kontroli. Kontrolujący jednoznacznie ustalili, że gry przeprowadzone na spornych automatach miały charakter losowy (zawierały co najmniej element losowości). Dowód ten był czytelny i jasny w swojej formie. Wyciągnięte wnioski były przekonujące i wystarczające do stwierdzenia, że gra na spornych urządzeniach miała ww. charakter losowy.

W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę ustalenia poczynione w toku kontroli i zawarte w protokole należy uznać, że losowy charakter gier przeprowadzanych na tych urządzeniach nie powinien budzić wątpliwości. Z protokołu kontroli i zawartego tam opisu przebiegu eksperymentu jednoznacznie wynika, że urządzenia są eksploatowane w celach komercyjnych skoro przeprowadzenie gry wymaga zasilenia tego automatu określoną kwotą pieniędzy. Grający nie miał wpływu na wynik gry, gdyż po wciśnięciu przycisku uruchomiona została gra, po czym grający nie mógł oddziaływać na układ symboli graficznych i moment zatrzymania gry. Można zatem uznać, że gra jest losową. Na części urządzeń gra umożliwiała także uzyskanie wygranych w postaci punktów kredytowych, które umożliwiały przeprowadzenie gry bez konieczności kredytowania. Eksperyment przeprowadzony przez funkcjonariuszy celno - skarbowych, opisany szczegółowo w protokole kontroli, potwierdził więc losowy charakter gier przeprowadzanych na spornych automatach, co znalazło odzwierciedlenie w decyzjach organów.

Sąd stwierdza, że ustalenia w zakresie losowego charakteru gier (elementu losowości) były wystarczające, gdyż dotyczyły one stanu automatów w momencie zastanym i to z perspektywy potencjalnego (przeciętnego) grającego. Dlatego też w sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne (opinia biegłego), co uzasadniało odmowne załatwienie wniosków dowodowych strony.

Powyższego nie zmieniłaby nawet sytuacja, w której "wytrawni" gracze, posiadający nieprzeciętne umiejętności, byliby w stanie wpłynąć na wynik gry, gdyż losowy charakter gier należy oceniać przez pryzmat umiejętności przeciętnego gracza. Wnioski wyprowadzone z ustaleń poczynionych przez organy celne znajdują wsparcie w judykaturze. Dokonując wykładni użytego w art. 2 u.g.h. sformułowania "gra ma charakter losowy", Sąd Najwyższy nawiązał do wcześniejszego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (także wojewódzkich sądów administracyjnych) i stwierdził, że taką cechę ma gra, której wynik jest nieprzewidywalny dla grającego, przy czym nieprzewidywalność taką należy oceniać według warunków standardowych, w jakich znajduje się grający, nie zaś przez pryzmat warunków szczególnych (atypowych). Wykładnia użytego w art. 2 u.g.h. określenia "charakter losowy" pozwala twierdzić, że odnosi się ono nie tylko do sytuacji, w której wynik gry zależy od przypadku, ale także do sytuacji, w której wynik gry jest nieprzewidywalny dla gracza, choć nie jest obiektywnie przypadkowy, gdyż powstał jako pochodna zaprogramowania urządzenia w określony sposób. Tak więc "nieprzewidywalność wyniku gry, brak pewności co do tego, jaki wynik padnie, wobec niemożności przewidzenia procesów zachodzących in concreto w danym urządzeniu, pozostaje immanentną cechą tego rodzaju gry na automacie" (wyrok Sądu Najwyższego z 7 maja 2012 r., V KK 420/11, OSNKW 2012, nr 8, poz. 85). W przedmiotowej sprawie przeciętny gracz, chcąc usunąć brak pewności co do przebiegu gry może skorzystać z informacji zawartych w opcji "Pomoc", jednak po pierwsze - jak stwierdził organ, urządzenie pozwala na rozpoczęcie i kontynuowanie gry bez konieczności użycia opcji "Pomoc" (brak jakiejkolwiek blokady programowej uniemożliwiającej kontynuację gry do momentu, aż gracz odnajdzie w tabeli wyników "Pomocy" układ symboli, który został zaprezentowany grającemu po rozpoczęciu gry), a pod drugie – ilość możliwych wyników (ponad 9 milionów) i możliwy sposób ich przeszukiwania powoduje, ze względu na czasochłonność tego procesu, że w istocie możliwość uzyskania informacji, jak będzie przebiegała gra, jest pozorna.

Nie ma żadnych podstaw, aby kwestionować wartość przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celno – skarbowych eksperymentu. Należy bowiem zauważyć, że w postępowaniu prowadzonym przez organy celne obowiązuje zasada otwartego katalogu środków dowodowych, dopuszczająca jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). Obowiązująca w dacie przeprowadzenia kontroli ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej w art. 64 ust. 1 pkt 14 dopuszczała możliwość przeprowadzenia w uzasadnionych przypadkach w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie. Nie ma więc przeszkód do korzystania w postępowaniu prowadzonym przez organy krajowej administracji skarbowej również z dowodu w postaci eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy tej administracji. Dowód z eksperymentu, tak jak wszystkie inne dowody, podlega swobodnej ocenie dowodów.

Właściwy organ KAS prowadząc postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych był też uprawniony do czynienia ustaleń, co do charakteru danej gry. Wynikało to z regulacji zawartej w ustawie o KAS, w której Krajowej Administracji Skarbowej powierzono kompleks zadań wynikających z ustawy o grach hazardowych, w tym związanych z udzielaniem koncesji i zezwoleń, zatwierdzaniem regulaminów i rejestracją urządzeń. W zadaniach KAS mieści się też wykonywanie całościowej kontroli w wymienionych powyżej dziedzinach, a także - co istotne w realiach tej sprawy - w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych (art. 54 ust. 1 pkt 3 i 3a ustawy o KAS).

Wynik przeprowadzonego eksperymentu najlepiej odzwierciedla stan automatu i charakter przeprowadzanych na nim gier i jego możliwości, które w tym przypadku są uzależnione od konkretnego oprogramowania - tu i teraz. Opis przebiegu konkretnych gier obrazuje jak faktycznie urządzenie może być wykorzystane.

Reasumując, zdaniem Sądu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania Postępowanie organu w zakresie gromadzenia materiału dowodowego nie musi więc pozostawać w zgodzie z oczekiwaniami strony odnośnie do rodzaju środków dowodowych.

W zakresie materiału dowodowego Sąd, kierując się treścią art. 106 § 3 p.p.s.a. uznał ponadto, że nie ma podstaw do dopuszczenia uzupełniających dowodów z dokumentów przedstawionych przez skarżącą Spółkę wraz ze skargą. W dokumentach tych nie wskazano, że dotyczą tych konkretnych urządzeń, które były przedmiotem postępowania i obrazują ich sposób działania w momencie przeprowadzenia kontroli przez organy w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia, bez dokonania zgłoszenia, lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry.

Analiza akt sprawy pozwala na stwierdzenie, że organy dysponując dowodami w postaci eksperymentów przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych oraz opiniami biegłego W. K. dotyczącymi przedmiotowych urządzeń w sposób wystarczający ustaliły losowy charakter gier prowadzonych na spornych urządzeniach a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, był wystarczający do stwierdzenia, że skarżąca Spółka była urządzającym gry na automatach.

W tej sytuacji Sąd stwierdził, że na podstawie niewadliwie poczynionych ustaleń organ prawidłowo uznał, że gry na przedmiotowych urządzeniach spełniają przesłanki z art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h., a skarżąca Spółka jest podmiotem urządzającym owe gry hazardowe bez stosownej koncesji. Uzasadnione było zatem zastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 1 lit. a) u.g.h

Z względu na powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.