Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 447/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Daniela Kozłowska Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi B. B., Z. G., J. G. i R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. wydane przez Burmistrza T., w którym postanowił on negatywnie zaopiniować przedstawiony wstępny szkic z projektem podziału nieruchomości.

W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.

R. M., J. i Z. G. oraz B. B. w dniu 24 września 2007 r. wystąpili z wnioskiem do Burmistrza T. o wydanie postanowienia o możliwości podziału nieruchomości położonej we wsi G. - zgodnie z załączonym wstępnym projektem podziału.

Po rozpoznaniu tego wniosku Burmistrz T. wydał postanowienie, w którym postanowił negatywnie zaopiniować przedstawiony wstępny szkic z projektem podziału działek o Nr [...]; na działki [...]; oraz Nr [...]; na działki [...]; oraz nr [...]; na działki [...]; oraz Nr [...]; na działki [...] - położone w miejscowości G., gmina T.

Burmistrz stwierdził, że w toku toczącego się postępowania o podział nieruchomości - w oparciu o Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T., zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] grudnia 2003 r. i uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia z dnia [...] marca 2004 r. - ustalono, że projektowane do wydzielenia działki Nr [...], są położone na terenie oznaczonym w w/w planie symbolem MN/U – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna / zabudowa usługowa. Szkic wstępnego projektu podziału wyznacza wydzielenie drogi wewnętrznej o szerokości 8,0 m, składającej się z działek o nr [...] oraz [...] w celu zapewnienia komunikacyjnej obsługi projektowanym działkom o nr [...] oraz [...].

Dla obszaru będącego przedmiotem wstępnego projektu podziału, plan ustala minimalną powierzchnię działki przeznaczonej pod zabudowę wynoszącą 800 m2 - powierzchnie te zostały zachowane.

Jednakże dla terenu, który w wyniku ustaleń planu został przeznaczony pod zabudowę tj. działek budowlanych, w/w plan wymaga zapewnienia 8,0 m dostępu do drogi publicznej - zatem wyznaczenie jedynie wewnętrznej drogi dojazdowej o takiej szerokości nie spełnia istoty zapisów planu.

Ze względu na brak bezpośredniego dostępu do drogi publicznej oznaczonej w planie symbolem 8 KDp - droga powiatowa, przy jednoczesnym braku przedstawienia propozycji sposobu zapewnienia projektowanym działkom właściwego 8,0 m dostępu do drogi publicznej - Burmistrz T. zajął negatywne stanowisko dotyczące zaproponowanego podziału.

Nie zgadzając się z tym stanowiskiem B. B. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.

Podnosił w nim, że zgodnie z § 8 ust. 4 pkt. 5 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. właściciele trzech nieruchomości wydzielili drogę dojazdową do swoich nieruchomości o szerokości 8,0 m, a ponadto mają dostęp do drogi publicznej poprzez ustanowienie przez sąd drogi koniecznej na drodze prywatnej - o szerokości 4,0 m.

Po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy powyższe postanowienie z dnia [...] grudnia 2007 r. wydane przez Burmistrza T. Kolegium stwierdziło, że ustalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. są dla niego wiążące - bada ono jedynie zgodność projektowanego podziału z ustaleniami planu, jak również możliwości zapewnienia projektowanym działkom dostępu do drogi publicznej.

Podstawę prawną postanowienia jest art. 93 ust. 1,2,4,5 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. nr 46 poz. 543 ze zm.). Stanowi on, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Przez zgodność z ustaleniami planu ustawodawca rozumie zarówno zgodność dotyczącą przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Oznacza to, że dopuszczalny jest tylko taki podział nieruchomości, który gwarantuje, że działki gruntu powstałe w jego wyniku będą mogły być zagospodarowane zgodnie z celem przewidzianym dla tych gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego.

Kolegium uznało, że w zaskarżonym postanowieniu w sposób nie budzący wątpliwości wskazano, iż projekt proponowanego - na wniosek właścicieli działek - podziału nie realizuje postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie bezpośredniego dostępu powstałych działek do drogi publicznej oznaczonej symbolem 8 KDp, stanowiącej drogę powiatową. Faktyczne wykorzystywanie części działek do obsługi ruchu w ich obrębie, nie może zostać uznane za okoliczność przemawiającą za koniecznością wyodrębnienia części działek na realizację drogi będącej wyłącznie drogą wewnętrzną.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie J. i Z. G., R. M. i B. B. wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Burmistrza T.

Zarzucali oni Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W.:

- nie odniesienie się do okoliczności faktycznych, stanowiących przesłanki podziału nieruchomości,

- nie rozpoznanie ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T.,

- nie odniesienie się do przedmiotu złożonego przez nich zażalenia.

Podnosili w skardze swoje dotychczasowe argumenty podkreślając, że podstawowym celem projektu podziału działek jest wytyczenie drogi dojazdowej do obsługi obszaru trzech nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które utrzymało w mocy postanowienie wydane przez Burmistrza T., w którym postanowił on negatywnie zaopiniować przedstawiony wstępny szkic z projektem podziału nieruchomości.

Sąd w całości podzielił stanowisko organów, że minimalne powierzchnie działek przeznaczonych pod zabudowę ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostały zachowane, jednakże plan ten wymaga zapewnienia 8,0 m dostępu do drogi publicznej, co ewidentnie wynika z § 8 ust. 6 pkt. 15 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. – dla działek budowlanych ustala się dostęp do drogi publicznej 8,0 m. Zatem wyznaczenie wewnętrznej drogi dojazdowej o takiej szerokości nie spełnia istoty zapisów planu.

Ponadto, projektowana przez skarżących droga nie zapewnia wymaganego bezpośredniego dostępu do drogi publicznej - drogi powiatowej oznaczonej jako 8 KDp - o szerokości 8,0 m, gdyż dla przedmiotowych trzech nieruchomości dostęp do drogi publicznej zapewnia ustanowiona przez sąd droga konieczna na drodze prywatnej - o szerokości tylko 4,0 m.

Fakt, że Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T., na terenach mieszkaniowo-usługowych dopuszcza możliwość lokalizacji dróg dojazdowych niezbędnych do obsługi obszaru (§ 8 ust. 4 pkt. 5), nie koliduje z zapisem planu ustalającego zasady zagospodarowania na terenach mieszkaniowo-usługowych poprzez ustalenie dla działek budowlanych dostępu do drogi publicznej 8,0 m (§ 8 ust. 6 pkt. 15).

Sąd uznał, że z uwagi na brak zapewnienia projektowanym działkom właściwego 8,0 m, bezpośredniego dostępu do drogi publicznej oznaczonej w planie symbolem 8 KDp - droga powiatowa - organy obu instancji prawidłowo orzekły o niemożliwości zaakceptowania zaproponowanego podziału nieruchomości.

Organy wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy, dokonały prawidłowej interpretacji przepisów prawa oraz przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T., a także szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).