Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1647/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 12 sierpnia 2009 r. A. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lipca 2009 r. oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie reformy rolnej.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonym na urzędowym formularzu PPF A. K. podał, że osiąga miesięczny dochód z tytułu emerytury w wysokości 2132 zł. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, która osiąga miesięczny dochód z tytułu emerytury w wysokości 1133 zł. Na utrzymaniu skarżącego znajduje się jego niepełnosprawny bezrobotny syn, który mieszka w osobnym mieszkaniu, otrzymując zasiłek w wysokości 444 zł. Składający wniosek posiada zadłużenie w [...] w W. i z tego tytułu spłaca miesięczne raty w wysokości 350 zł. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący ponosi wysokie koszty związane z leczeniem. Mieszka wraz z żoną w 1-pokojowym mieszkaniu kwaterunkowym o powierzchni 30 m².

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W rozpoznawanej sprawie złożony przez skarżącego wniosek oceniony został pod kątem przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a więc określonych w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z tego względu, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 marca 2009 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W sytuacji, kiedy strona składa dwa kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (najpierw poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie - w związku z wcześniejszym pozytywnym dla strony rozstrzygnięciem w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych - o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie pełnomocnika z urzędu), przyjąć trzeba, że zasadność żądania ustanowienia pełnomocnika podlega rozważeniu w świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem tylko w ten sposób zachowane być może ratio legis przyjętego przez ustawodawcę unormowania stopniującego warunki, od których zależy uzyskanie konkretnego uprawnienia procesowego określonego przepisami dotyczącymi prawa pomocy.

Mając na uwadze tak wyznaczone kryterium oceny zasadności przyznania prawa pomocy, zgłoszony przez skarżącego wniosek uznać należało za uzasadniony, albowiem przyjęte w niniejszej sprawie ustalenia odnoszące się do sytuacji majątkowej skarżącego oraz jego możliwości finansowych wskazują, że nie jest on w stanie ponieść samodzielnie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w sprawie zakończonej nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lipca 2009 r. Dochód uzyskiwany przez składającego wniosek oraz jego żonę jest na tyle niski, że pozwala w zasadzie wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb związanych z prowadzeniem wspólnie gospodarstwa domowego, składającego się z dwóch osób w podeszłym wielki oraz jednej osoby niepełnosprawnej. Co prawda, skarżący nie przedstawił szczegółowego spisu wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie oraz dokumentów te wydatki potwierdzających, niemniej nie ma podstaw, by przyjąć, że kształtują się one na poziomie innym niż przeciętnym. Przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę istniejące zadłużenie skarżącego, a także to, że pozostający w gospodarstwie domowym syn skarżącego, ze względu na obiektywne okoliczności nie osiąga samodzielnie stałych dochodów, przez co wykazywane dochody skarżącego i jego żony muszą być traktowane jako źródło utrzymania także ich syna. Wraz ze złożonym wnioskiem nie zostały przedłożone dokumenty potwierdzające jakie wydatki na leczenie obciążają rodzinę, niemniej sama konieczność ich ponoszenia, a tym samym wymóg dodatkowego odliczenia od uzyskiwanych dochodów określonych środków finansowych, przy uwzględnieniu wieku skarżącego oraz jego żony (83 lata), nie mogą budzić wątpliwości

Wskazane powyżej okoliczności świadczą o tym, że strona składająca wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w sytuacji, która może być w sposób uzasadniony oceniona jako wykazanie niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.