Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 124/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski (spr.), Protokolant Monika Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych - interpretacja oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] 2005 r. "A" Spółka z o.o. w T. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż prowadzi ona działalność na terenie Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W związku z tym, iż posiada status małego przedsiębiorcy, Spółka korzysta ze zwolnień i preferencji podatkowych na tzw. "starych zasadach", stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. nr 188, poz. 1840 ze zm.). Spółce przysługuje zatem prawo do zwolnień podatkowych określonych w art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r. i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Spółka nie skorzystała z możliwości przewidzianej w art. 6 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 2 października 2003 r. i nie wystąpiła do ministra właściwego do spraw gospodarki o zmianę zezwolenia polegającą na zastosowaniu do niej przepisów dot. zwolnień podatkowych, określonych w art. 5 tej ustawy w miejsce przepisów art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych z dnia 20 października 1994 r.

Spółka zamierza skorzystać z funduszy pomocy strukturalnej UE wdrażanej w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego – Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw (dalej SPO - WKP). Uzyskane z tego tytułu przez Spółkę środki finansowe mają być przeznaczone na dofinansowanie inwestycji – linii technologicznej, co ma związek z przedmiotem działalności, objętym zezwoleniem.

W związku z powyższym zamierzeniem strona sformułowała dwa pytania:

1) czy otrzymanie przez Spółkę środków finansowych w ramach SPO-WKP lub w ramach innego Programu, z przeznaczeniem na częściowe sfinansowanie inwestycji, spowoduje utratę bądź odpowiednie zmniejszenie (o wartość otrzymanych z Programu środków) zakresu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na tzw. "starych zasadach", tj. w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej ustawę strefową albo spowoduje cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy;

2) czy otrzymanie przez Spółkę środków finansowych w ramach SPO-WKP lub w ramach innego programu, z przeznaczeniem na częściowe sfinansowanie inwestycji, spowoduje uznanie, że Spółka w sposób dorozumiany złożyła wniosek o zmianę zezwolenia w trybie art. 6 ustawy zmieniającej ustawę strefową.

W ocenie Spółki, otrzymanie przez nią środków finansowych z funduszy pomocy strukturalnej UE nie spowoduje utraty bądź wyłączenia w jakimkolwiek zakresie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodu Spółki, uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie KSSE, ani też nie spowoduje cofnięcia Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie sse.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T., stwierdził, że stanowisko Spółki, w części dotyczącej pytania o utratę albo zmniejszenie zakresu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na tzw. "starych zasadach" i cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy (pytanie pierwsze) jest nieprawidłowe.

Swoje stanowisko organ interpretacyjny oparł na treści § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie ustanowienie katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej, zgodnie z którym zwolnienia podatkowe nie przysługują przedsiębiorcy w okresie korzystania z ulg, odliczeń i zwolnień w podatku dochodowym, określonych w odrębnych przepisach. Powołano się przy tym na przepis art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w świetle którego wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników m.in. od organizacji międzynarodowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy.

Odnośnie utraty przez Spółkę zezwolenia na prowadzenie działalności w KSSE organ interpretacyjny stwierdził, że nie jest kompetentny do odpowiedzi na tego rodzaju pytanie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o zmianę jego treści w sposób odpowiadający jej stanowisku albo jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Zdaniem Spółki organ interpretacyjny dokonał błędnej wykładni § 12 rozporządzenia RM w sprawie ustanowienia katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej, czego konsekwencją było nieprawidłowe zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem Spółki skoro w § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia RM określony został zamknięty katalog przesłanek powodujących utratę prawa do zwolnień, o których mowa w § 5 i 6 tego rozporządzenie i przepis ten nie obejmuje przypadku jednoczesnego korzystania przez przedsiębiorcę ze zwolnień strefowych i innych zwolnień w podatku dochodowym określonych w odrębnych przepisach, to korzystanie z obu zwolnień tych równocześnie nie powoduje utraty prawa do korzystania ze zwolnień określonych w § 5 i 6 rozporządzenia.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K.:

1) odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia w części stwierdzającej, że stanowisko Spółki w sprawie utraty lub zmniejszenia zakresu zwolnienia dochodu Spółki uzyskanego z działalności na terenie KSSE od podatku dochodowego od osób prawnych, na skutek otrzymania środków finansowych z fundusz strukturalnych UE – jest nieprawidłowe;

2) zmienił zaskarżone postanowienie w części stwierdzającej, że stanowisko Spółki w sprawie cofnięcia jej zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie KSSE, w związku z korzystaniem ze środków finansowych pomocy strukturalnej UE – jest nieprawidłowe, poprzez stwierdzenie, że stanowisko Spółki w tym zakresie jest prawidłowe.

Odnosząc się do pierwszej z wymienionych kwestii Dyrektor Izby Skarbowej w pierwszej kolejności powołał się na postanowienia § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie ustanowienia katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.). Podkreślił, że zgodnie z tym przepisem zwolnienia, o których mowa w § 5 i 6 oraz preferencje, o których mowa w § 9 i 10 rozporządzenia nie przysługują przedsiębiorcy w okresie korzystania z ulg, odliczeń i zwolnień w podatku dochodowym, określonym w odrębnych przepisach. Zaznaczono przy tym, że w świetle przepisu art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników m.in. od organizacji międzynarodowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy.

Zestawiając oba powołane przepisy organ odwoławczy wyprowadził wniosek, iż Spółka nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia dochodu uzyskiwanego z działalności prowadzonej w strefie, w okresie kiedy będzie korzystać z bezzwrotnej pomocy UE, tj. środków finansowych wyłączonych z dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Organ uznał też, że prawa do równoczesnego korzystania ze zwolnień, określonych w § 5 i 6 rozporządzenia RM z dnia 18 czerwca 1996 r. oraz ze zwolnień określonych w odrębnych ustawach, nie można wywodzić z przepisu § 13 ust. 1 tego rozporządzenia. Zaakcentowano, że przepis ten powoduje sankcję utraty przysługującego dotąd prawa zwolnień, określonych w § 5 i 6 rozporządzenia, w sytuacji wystąpienia u przedsiębiorcy, w roku, w którym korzystał on ze zwolnień, lub przed upływem trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym zakończył korzystanie ze zwolnień, ściśle określonych okoliczności, wymienionych w punktach 1- 6 tego przepisu. Organ zaznaczył, że utrata prawa do zwolnień, wynikająca z tego przepisu, dotyczy zarówno dochodów, które wystąpiły przed zaistnieniem okoliczności wymienionych w punktach 1 – 6 rozporządzenia, jak i dochodów, które wystąpiły po zaistnieniu okoliczności wymienionych w punktach 1 – 6.

Jednocześnie organ podniósł, że zgodnie z przepisem § 12 ust. 1 rozpatrywanego rozporządzenia, prawo do zwolnień podatkowych, przewidzianych w § 5 i 6 tego aktu prawnego, nie przysługuje tylko w okresie korzystania z ulg, odliczeń i zwolnień w podatku dochodowym określonych w odrębnych przepisach. Nie ma zatem w tym ostatnim przypadku mowy o utracie zwolnienia.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. uznał nadto, że stanowisko Spółki, iż korzystanie przez nią z środków finansowych UE nie spowoduje cofnięcia jej zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie KSSE, jest prawidłowe, zaznaczając iż korzystanie ze środków finansowych z funduszy pomocy strukturalnej UE nie stanowi uchybienia warunkom określonym w zezwoleniu nr [...] z dnia [...] r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

W skardze na powyższą decyzję Spółka wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając jej błędną wykładnię § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienie katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej, według stanu na dzień 31 grudnia 2000 r., przy jednoczesnym nieuwzględnieniu § 13 tego rozporządzenia, czego konsekwencją było nieprawidłowe zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony podniósł, iż o przysługujących Spółce zwolnieniach i preferencjach, stosownie do art. 12 ustawy o sse, decydują przepisy rozporządzenia strefowego, które obowiązywały na dzień 31 grudnia 2000 r. Podkreślono przy tym, że Spółka spełniła określone w zezwoleniu warunki uprawniające ją do korzystania z ulg podatkowych przewidzianych w § 5 ust. 2 tego rozporządzenia.

Zdaniem strony skarżącej korzystanie przez Spółkę ze środków pomocowych UE, polegających na dofinansowaniu kosztów realizacji inwestycji, nie sposób uznać za korzystanie z innego rodzaju ulg, odliczeń czy zwolnień w podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji pełnomocnik uznał, że Spółka może korzystać ze środków pomocowych UE, w tym środków uzyskanych w ramach SPO-WKP (zwolnionych od podatku dochodowego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 23 updop) i to niezależnie od zwolnienia określonego w § 5 ust. 2 rozporządzenia strefowego.

Analizując treść § 12 ust. 1 rozporządzenia strefowego pełnomocnik strony zwrócił uwagę na pozostałe jednostki redakcyjne § 12.

Wg strony skarżącej z literalnego brzmienia § 12 ust. 2 rozporządzenia strefowego wynika, że jeżeli przedsiębiorcy przysługują inne niż strefowe zwolnienia lub ulgi w podatku dochodowym od osób prawnych, to może on z nich zrezygnować we wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy. Zdaniem Spółki oznacza to, że § 12 ust. 2 rozporządzenia strefowego dotyczy tylko takiej sytuacji, gdy przedsiębiorcy przysługiwały inne niż strefowe zwolnienia i ulgi w podatku dochodowym najpóźniej w dacie złożenia do właściwego organu wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy. Natomiast przepis ten nie dotyczy przypadku, gdy inne niż strefowe zwolnienie lub ulga w tym podatku przysługują takiemu przedsiębiorcy już w czasie prowadzenia legalnej działalności gospodarczej na terenie strefy. Przepis rozporządzenia strefowego nie przewiduje bowiem procedury rezygnacji bądź wyboru przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w strefie podstawy zwolnienia bądź ulgi w podatku dochodowym od osób prawnych po rozpoczęciu działalności na terenie strefy.

W dalszej kolejności strona skarżąca zwróciła uwagę, że stanowisko organów podatkowych rodzi perturbacje natury prawnej, których nie sposób jednoznacznie rozstrzygnąć:

- od jakiej daty, przy założeniu, że Spółka uzyskała dotację z UE, jest ona obowiązana opodatkować podatkiem dochodowym dochody uzyskane z tytułu działalności gospodarczej na terenie strefy;

- jaka kwota powinna w takiej sytuacji stanowić podstawę opodatkowania;

- czy opodatkowaniu podatkiem dochodowym powinny podlegać tylko dochody uzyskane przez Spółkę z tytułu sprzedaży towarów wyprodukowanych na linii produkcyjnej, której budowa była sfinansowana dotacją, czy też wszystkie dochody uzyskane z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, a jeżeli tak, to w jakim zakresie i od jakiej daty?

Skarżąca zarzuciła, że powyższe kontrowersje nie zostały przez organy podatkowe wyjaśnione.

Według Spółki przepis § 12 rozporządzenia strefowego nie stanowi, że w razie otrzymania przez konkretnego przedsiębiorcę dotacji w postaci środków pomocowych UE, traci on prawo do zwolnień, o których mowa w § 5 i 6 tego rozporządzenia. Po raz kolejny podkreślono, ze katalog przesłanek powodujących utratę prawa do zwolnień, o których mowa w § 5 i 6, został zawarty w § 13 ust. 1 rozporządzenia strefowego. Spółka zaakcentowała nadto, że w katalogu tym nie wymieniono przypadku jednoczesnego korzystania przez przedsiębiorcę ze zwolnień strefowych i innych zwolnień w podatku dochodowym określonych w odrębnych przepisach.

Strona zaznaczyła, że utrata prawa do zwolnienia, o którym mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia strefowego, mogłaby jej dotyczyć w przypadku, gdyby otrzymana pomoc finansowa stanowiła zwrot poniesionych przez nią wydatków inwestycyjnych, których poniesienie warunkowało zwolnienie z opodatkowania dochodów na podstawie§ 5 ust. 2 rozporządzenia. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca, ponieważ ewentualnie uzyskane środki pomocowe Spółka zamierza wydatkować na nową inwestycję, do której realizacji nie była zobowiązana na mocy zezwolenia strefowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu objętej skargą decyzji.

Pełnomocnik strony skarżącej podniósł na rozprawie przed sądem administracyjnym, iż interpretacja zaprezentowana przez organy podatkowe sankcjonuje pogorszenie sytuacji podatników, którzy w poprzednim stanie prawnym uruchomili działalność na terenie strefy ekonomicznej, a obecne okoliczność ta pozbawia ich możliwości wyboru korzystania z ulgi podatkowej z tego tytułu lub z ulg podatkowych innego rodzaju.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Postępowanie administracyjne, a następnie sądowoadministracyjne, zainicjowane przez stronę skarżącą, dotyczy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego (art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) w indywidualnej sprawie odnoszącej się do kwestii korzystania przez podatnika ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji jednoczesnego uzyskania przez niego środków finansowych z funduszy pomocy strukturalnej Unii Europejskiej.

Przedmiotem polemiki (kwestia sporna) między organami, a stroną skarżącą jest problem interpretacyjny wynikający z sformułowanego przez wnioskodawcę pytania: czy otrzymanie przez Spółkę środków finansowych z funduszy pomocy strukturalnej UE spowoduje utratę bądź odpowiednie zmniejszenie (o wartość tych środków) zakresu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodu Spółki uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, na podstawie wymaganego ustawą zezwolenia.

W ocenie Spółki otrzymanie przez nią środków finansowych z funduszy pomocy strukturalnej UE nie spowoduje utraty albo wyłączenia w jakimkolwiek zakresie z podatku dochodowego od osób prawnych dochodu Spółki, uzyskanego z działalności na terenie KSSE.

Zdaniem natomiast Dyrektora Izby Skarbowej w K., podzielającego w tym zakresie stanowisko organu pierwszej instancji, podatnikom w okresie korzystania ze zwolnienia dochodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.), nie przysługuje zwolnienie z podatku od dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie SSE.

Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej.

Ustalone na podstawie wniosku strony okoliczności stanu faktycznego nie budzą wątpliwości. Skarżącej spółki, jako małego przedsiębiorcy, nie dotyczyły po wejściu Polski do Unii Europejskiej modyfikacje zakresu przyznanych uprzednio zwolnień podatkowych, związanych z dochodami uzyskiwanymi z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności stanu faktycznego nie budzą wątpliwości. Spółka jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą na terenie Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej i korzysta ze zwolnień podatkowych od dochodów uzyskiwanych w związku z tą działalnością.

Sytuacja prawna przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie specjalnych stref ekonomicznych, w szczególności w zakresie wielkości i warunków utrzymania uzyskanych uprzednio zwolnień podatkowych, zmieniła się wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej, z dniem 1 maja 2004 r. Modyfikacje te wprowadziła ustawa z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. nr 188, poz. 1840 ze zm.), która weszła w życie (z pewnymi wyjątkami) z dniem uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej (art. 12 wymienionej ustawy). Głównym celem wspomnianej nowelizacji ustawy o SSE było wprowadzenie dla przedsiębiorców, posiadających zezwolenia wydane przed dniem 1 stycznia 2001 r., nowych zasad korzystania ze zwolnień podatku dochodowego od dochodu uzyskanego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, zgodnych z warunkami wynegocjowanymi z UE (por. uzasadnienie projektu ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw – druk sejmowy nr 1532 z dnia 26 lutego 2003 r.).

Jednakże, w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r., do kategorii podmiotów, które zachowały prawo do zwolnień podatkowych określonych w art. 12 ustawy o SSE, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r. zostali zaliczeniu mali przedsiębiorcy (pkt 1) oraz średni przedsiębiorcy (pkt 2) którzy posiadali zezwolenie uzyskane przed dniem 1 stycznia 2001 r. Wobec tego, iż skarżąca Spółka jest małym przedsiębiorcą, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie KSSE przed dniem 1 stycznia 2000 r., korzysta ze zwolnień podatkowych przewidzianych w art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. nr 123, poz. 600), w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r. W myśl tego ostatniego przepisu dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mogą być, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, całkowicie zwolnione odpowiednio od podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych w okresie równym połowie okresu, na jaki ustanowiona została strefa (ust. 1). Natomiast dochody, o których mowa w ust. 1, uzyskane w latach podatkowych następujących po roku podatkowym, w którym zgodnie z ust. 1 wygasło całkowite zwolnienie od podatku dochodowego, mogą być, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, zwolnione od podatku dochodowego w pozostałym okresie, na jaki ustanowiona została strefa, w części nie przekraczającej 50% takich dochodów (ust. 2).

Tym rozporządzeniem Rady Ministrów, o którym mowa w powołanym wyżej art. 12 ustawy o sse, jest rozporządzenie z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie ustanowienia katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej (tekst obowiązujący w 2000 r. publ. w Dz. U. z 1996 r. nr 88, poz. 397 ze zm.). W § 5 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia ustalono wielkość zwolnienia, jego czasookres oraz warunki. Kluczowe jednak znaczenie dla rozstrzygnięcia spornego problemu ma treść § 12 ust. 1, w którym postanowiono, iż m.in. zwolnienia, o których mowa w § 5 nie przysługują podmiotowi w okresie korzystania z ulg, odliczeń i zwolnień w podatku dochodowym, określonych w odrębnych przepisach.

Sąd podzielił pogląd organów podatkowych, iż owym zwolnieniem w podatku dochodowym, określonym w odrębnych przepisach, będzie m.in. zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W świetle tego przepisu wolne od podatku dochodowego są m.in. dochody uzyskane przez podatników od organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy [...]. Stąd zgodzić wypada się konstatacją Dyrektora Izby Skarbowej, iż Spółka w okresie, kiedy będzie korzystać z bezzwrotnej pomocy z Unii Europejskiej (zwolnionej z podatku dochodowego), nie będzie mogła korzystać jednocześnie ze zwolnień podatkowych od dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie strefy. Powyższe nie oznacza definitywnej utraty prawa do zwolnień podatkowych przyznanych Spółce przepisami normującymi działalność na terenie specjalnych stref ekonomicznych, a jedynie czasowe ograniczenie prawa do korzystania z tego zwolnienia. Wbrew stanowisku strony skarżącej podatnik nie powinien mieć większych problemów z ustaleniem okresu, w którym nie będzie mu przysługiwało zwolnienie od podatku na podstawie art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., w związku z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1996 r. Będzie to okres, w którym uzyskuje dochody korzystające ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej przyjęcie poglądu zaprezentowanego przez organy podatkowe nie oznacza pozbawienia podatnika, prowadzącego działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, możliwości wyboru działań związanych z preferencjami podatkowymi, wynikającymi z różnych tytułów prawnych. Ewidentnym zamiarem prawodawcy było natomiast ograniczenie możliwości wystąpienia podwójnego uprzywilejowania podatkowego. Skoro zatem podatnik korzysta ze zwolnień przewidzianych dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie specjalnych stref ekonomicznych i to na tzw. "starych zasadach", uznano że nie jest w tym przypadku możliwe skorzystanie z dodatkowego zwolnienia, określonego w odrębnych przepisach, tj. – w rozpatrywanym przypadku - również zwolnienia z podatku otrzymanych środków bezzwrotnej pomocy UE. Podatnik ma oczywiście możliwość dokonania wyboru podstawy zwolnienia. Jeżeli jednak skorzysta ze zwolnienia podatkowego w odniesieniu do środków pomocy unijnej, nie będzie mógł w tym samym czasie korzystać ze zwolnienia przewidzianego w rozporządzeniu o ustanowieniu specjalnej strefy ekonomicznej. Treść § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia wskazuje natomiast, iż rezygnacja przez podatnika ze zwolnień określonych w odrębnych przepisach, de facto w celu korzystania w sposób nieograniczony czasowo z tzw. zwolnień "strefowych" (z zastrzeżeniem oczywiście warunków tychże zwolnień), jest możliwa wyłącznie w momencie składania wniosku o wydanie zezwolenia, w którym zrezygnuje on z ulg czy też zwolnień wynikających z odrębnych przepisów. Po tym czasie, w wypadku podjęcia przez podatnika działań, których dotyczą ulgi, odliczenia i zwolnienia w podatku dochodowym, określone w odrębnych przepisach, stosuje się postanowienia § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Regulacja § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1996 r. nie pokrywa się unormowaniem § 13 ust. 1 tegoż aktu prawnego. W tym ostatnim przepisie, w punktach 1 – 6, wymienione zostały przesłanki definitywnej utraty prawa do zwolnienia, o którym mowa m.in. w § 5 rozporządzenia (nie ma wśród nich działania polegającego na skorzystaniu z bezzwrotnej pomocy z funduszów strukturalnych UE, nie stanowiącego zwrotu wydatków inwestycyjnych), natomiast w § 12 ust. 1 – jak już zaznaczono – przewidziany został przypadek braku możliwości skorzystania ze zwolnienia "strefowego" jedynie w określonym czasie.

Kontrola sądowa - zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sprawowana jest na podstawie kryterium legalności, co oznacza, że Sąd bada, czy zaskarżona decyzja narusza konkretny przepis prawa. Stosownie do treści art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga na działanie organu podlega uwzględnieniu, jeżeli w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub też naruszenie dające podstawę do wznowienia postępowania bądź też istotne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. Nie każde więc naruszenie prawa stanowi podstawę uchylenia decyzji organu, ale tylko takie w przypadku prawa materialnego - na które powołuje się Skarżący - które jest naruszeniem na tyle istotnym, że mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego nie naruszono również zasad postępowania w określonym wyżej zakresie.

W tej sytuacji skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).