Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 176/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję II i I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędzia WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego A. M. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Decyzją z dnia 7 października 2013 r. (.......) na podstawie art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 54 i art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm. ) Prezydent Miasta T. , na wniosek [....] S.A. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego: przebudowa linii kolejowej na stacji Tarnów w km 76,200 - 80,200 w zakresie przebudowy ul. Bartla, sieci teletechnicznych i elektroenergetycznych niskiego i średniego napięcia, sieci odwodnienia wraz z pompownia, sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz budowa ekranów akustycznych i skarpy kolejowej w ramach zadania inwestycyjnego pn. zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych na linii kolejowej Kraków-Medyka-granica państwa na odcinku Biadoliny – Tarnów w km 61,300 – 80,200 w ramach projektu "modernizacja linii kolejowej E30/C-E30 odc. Kraków-Rzeszów etap III, Przetarg 1.3" na terenie obejmującym w obrębie [....] działki nr nr [....] w obrębie [....] działki nr [....] i [....] ; w obrębie [....] działki nr nr [....] obrębie [....] działki nr nr ....] ; w obrębie [....] działkę nr [....] w T.

W decyzji rodzaj inwestycji określono jako obiekty infrastruktury technicznej i drogi publiczne.

Zakres rzeczowy inwestycji opisano w sposób następujący:

"1) Przebudowa budowli

Przebudowa torów poprzez budowę skarpy nasypu kolejowego na działce nr 60/1;

Przebudowa obiektów drogowych, poprzez:

przebudowę chodników wzdłuż ulicy K.,

przebudowę fragmentu ulicy B. przy ul. K.

przebudowę dojazdu do pompowni;

2) Przebudowa urządzeń i sieci uzbrojenia terenu, w tym:

a)Przebudowa sieci i urządzeń sterowania ruchem kolejowym poprzez:

budowę rurociągów kablowych po obu stronach torów,

budowę kanalizacji kablowych,

b)Przebudowa sieci i urządzeń telekomunikacyjnych poprzez:

budowę rurociągów kablowych po obu stronach torów,

budowę kanalizacji kablowych,

budowę kabli światłowodowych w rurociągach kablowych i kanalizacji kablowej -

kabla głównego oraz kabla protekcyjnego,

budowę kabla szlakowego miedzianego po trasie kabla światłowodowego

głównego,

przebudowę lub zabezpieczenie kolizji i skrzyżowań z istniejącą oraz projektowaną infrastrukturą uzbrojenia terenu, a w tym demontaż kabli i kanalizacji telekomunikacyjnych na kolidujących odcinkach wybudowanie ich po nowoprojektowanych trasach.

c)Przebudowa sieci i urządzeń elektroenergetycznych:

Sieci elektroenergetyczne:

średniego napięcia własności [....] SA,

średniego napięcia własności [....] SA,

oświetleniowe własności [....] SA,

oświetleniowe własności [....]

położone w obszarze objętym wnioskiem, a kolidujące z planowaną inwestycją zostaną przebudowane.

Projektowane sieci elektroenergetyczne kolejowe i poza kolejowe ułożone zostaną po trasach bezkolizyjnych. Istniejące sieci oświetlenia drogowego ulicy [....] zostaną przebudowane poza zakres robót drogowych i mostowych. Ponadto zostanie wybudowane oświetlenie projektowanej ul. [....] . Zbędne elementy infrastruktury elektroenergetycznej zostaną zdemontowane.

d) Przebudowę i budowę sieci sanitarnych,

przebudowa:

gazociągu niskiego ciśnienia wzdłuż ulicy [....] i przechodzącego przez

układ torowy,

gazociągu średniego ciśnienia przechodzącego przez ulicę [....]

wodociągu DN500 w ulicy [....] wraz z bypassem

-wodociągu DN150 w ulicy [....] wraz z bypassem,

wodociągu DN200 w ulicy [....] z przyłączami;

budowa:

kanału sanitarnego DN200 w ulicy [....] ,

przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego do budynku LCS,

pompowni z przewodem tłocznym,

odwodnienia ulicy [....] ,

odwodnienia ulicy [....] ,

odwodnienia ulicy [....] ,

kanału odprowadzającego wody opadowe z terenu stacji kolejowej [....] ;

3) Budowę ekranów akustycznych, z lokalizacją w km 76,992 - 77,013 - przed wiaduktem kolejowym - prawa strona układu torowego.

Przewidziano ekrany akustyczne w postaci kaset z wysokoudarowego PCV lub konstrukcji aluminiowej, wypełnione wełną mineralną, mocowane do słupów stalowych, ocynkowanych".

Prezydent Miasta T. wyjaśnił, że zamierzona inwestycja, zgodnie z art. 6 pkt 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami jest inwestycją celu publicznego. Wniosek o ustalenie lokalizacji tej inwestycji zawierał niezbędne określenia wyszczególnione w art. 52 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Gmina Miasta T. , w obszarze wskazanym we wniosku, nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego projekt decyzji został przygotowany, zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów (MP-0481). Przy opracowaniu decyzji posiłkowano się Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta T. (Uchwała Nr XI/214/99 Rady Miejskiej w T. z dnia 15 lipca 1999 r. ze. zm.).

Ustalenie wymagań dla planowanej inwestycji poprzedzono przeprowadzeniem analizy przywołanych powyżej przepisów szczególnych, analizą warunków i zasad zagospodarowania terenu, jego zabudowy oraz stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację rzeczonej inwestycji.

Teren inwestycji nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze, gdyż przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004r. Nr 121, poz. 1266 ze zm. ) nie stosuje się do gruntów rolnych stanowiących -użytki rolne położone w granicach administracyjnych miast.

Decyzja ma na celu dostosowanie linii nr 91 Kraków - Medyka - Granica państwa na stacji Tarnów w km 76,400 - 80,200 do warunków technicznych wynikających z umów AGC i AGTC dla europejskich korytarzy transportowych, tj. do kursowania pociągów pasażerskich z taborem klasycznym z prędkością Vmax = 160 km/h oraz pociągów towarowych z prędkością Vmax = 120 km/h i maksymalnym nacisku na oś 221 kN, przy czym decyzja niniejsza dotyczy części inwestycji przewidzianej do realizacji na terenie położonym w rejonie ul. [....] oraz ul. [....] , a nie będącym terenem zamkniętym. Niepodejmowanie żadnych działań modernizacyjnych i utrzymywanie istniejącej infrastruktury w obecnym stanie jest najgorszym rozwiązaniem ze względów społecznych i ekologicznych, zatem należy stwierdzić, że planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko, nie wystąpią też zagrożenia zdrowia ludzi.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył A.M. – użytkownik wieczysty nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] wnosząc o uchylenie decyzji w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Podniósł, że decyzja z dnia 7 października 2013 r. narusza przepisy art. 6 pkt 1 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.) poprzez niezasadne przyjęcie, że inwestycja wymieniona w decyzji stanowi inwestycję celu publicznego oraz poprzez niewskazanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia przepisu art. 6 pkt 1 a ww. ustawy; art. 52 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) poprzez wyznaczenie granicy terenu objętego wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w sposób uniemożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej na działce nr [....] ; art. 7, 77 i 80 kpa poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia tanu faktycznego oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego pozwalającego na prawidłowe ustalenie granicy terenu objętego wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Skarżący za niezasadne uznał przyjęcie przez organ, iż inwestycja objęta wnioskiem inwestora jest inwestycją celu publicznego. Samo przytoczenie przez organ w uzasadnieniu podstawy prawnej art. 6 pkt 1 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz wskazanie w dalszej kolejności art. 50 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie może być uznane za prawidłowe. W rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami cel publiczny to "wydzielenie gruntów pod linie kolejowe oraz ich budowa", zaś charakteryzując rodzaj inwestycji objętej decyzją organ wskazał, iż inwestycja dotyczy obiektów infrastruktury technicznej i dróg publicznych. Nadto pojęcie linii kolejowej jest węższe od pojęcia infrastruktury kolejowej, przy czym linia kolejowa stanowi część infrastruktury kolejowej. Pozostała część infrastruktury kolejowej może ewentualnie być zaliczona do celów publicznych jako obiekty i urządzenia transportu publicznego, o których mowa w art. 6 pkt 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Podał nadto, że w decyzji z dnia 7 października 2013 r. granica terenu objętego wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, została ustalona w sposób uniemożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej na działce będącej własnością odwołującego się nr [....] . Organ nie uwzględnił faktu, że działka nr [....] to teren dworca autobusowego służący działalności transportowej. Na działce umiejscowione są stanowiska do odjazdu autobusów, odbywa się codzienny ruch pasażerów. Wyznaczenie granicy terenu objętego wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, w sposób dowolny, jak to ma miejsce w zaskarżonej decyzji, bez racjonalnego uzasadnienia potrzeby przyjęcia takiej właśnie granicy, stanowi naruszenie art. 52 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Takie działanie, świadczy również o nienależytym poszanowaniu dla prowadzonej działalności gospodarczej na działce nr [....] , która również jest działalnością publiczną.

Decyzją z dnia 5 grudnia 2013 r. (.....) na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa , art. 50 ust. 1, art. 52 ust. 1, art. 54 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy podał co następuje:

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w skrócie upzp) inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przez inwestycję celu publicznego rozumieć należy działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (art. 2 pkt 5 ustawy).

Jak stanowi art. 6 pkt 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami celem publicznym jest m. in. budowa i utrzymanie linii kolejowych. Według definicji zawartej w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (tekst jednolity: Dz. U. 2007 r. Nr 16 póz. 94) linia kolejowa to droga kolejowa mająca początek i koniec wraz z przyległym pasem gruntu, na którą składają się odcinki linii, a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego wraz z zajętymi pod nie gruntami. Mając na uwadze zakres inwestycji zawarty w decyzji organu l instancji, należy wskazać, iż powołanie jedynie tego przepisu jako uzasadnienie dla zastosowania trybu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie może być uznane za wystarczające. Nie oznacza to jednakże, że zakres przedmiotowy inwestycji nie pozwala na zastosowanie tego trybu. Wśród celów publicznych wymienionych w ustawie o gospodarce nieruchomościami znajdują się: budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych dróg publicznych, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji (art. 6 pkt 1), budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń (art. 6 pkt 2) i budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania (art. 6 pkt 3).

Do zakresu objętego treścią art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami mogą być zaliczone wskazane w kwestionowanej decyzji: przebudowa obiektów drogowych, poprzez: przebudowę chodników wzdłuż ulicy [....] , przebudowę fragmentu ulicy [....] przy ul. [....], przebudowę dojazdu do pompowni, przebudowa sieci i urządzeń telekomunikacyjnych poprzez: budowę kanalizacji kablowych, budowę kabli światłowodowych w rurociągach kablowych i kanalizacji kablowej - kabla głównego oraz kabla protekcyjnego, budowę kabla szlakowego miedzianego po trasie kabla światłowodowego głównego, przebudowę lub zabezpieczenie kolizji i skrzyżowań z istniejącą oraz projektowaną infrastrukturą uzbrojenia terenu, a w tym demontaż kabli i kanalizacji telekomunikacyjnych na kolidujących odcinkach wybudowanie ich po nowoprojektowanych trasach, budowa ekranów akustycznych, z lokalizacją w km 76,992 -77,013 - przed wiaduktem kolejowym - prawa strona układu torowego; do zakresu objętego treścią art. 6 pkt 1a: przebudowa torów poprzez budowę skarpy nasypu kolejowego na działce nr 60/1, przebudowa sieci i urządzeń sterowania ruchem kolejowym poprzez: budowę rurociągów kablowych po obu stronach torów; do zakresu objętego treścią art. 6 pkt 2: przebudowa sieci i urządzeń elektroenergetycznych: średniego napięcia własności [....] S.A., średniego napięcia własności [....] SA, oświetleniowe własności [....] SA, oświetleniowe własności UM [....] , oraz przebudowa: gazociągu niskiego ciśnienia wzdłuż ulicy [.....] i przechodzącego przez układ torowy, gazociągu średniego ciśnienia przechodzącego przez ulicę [.....] ; do zakresu objętego treścią art. 6 pkt 3: przebudowa wodociągu DN500 w ulicy [.....] wraz z bypassem, wodociągu DN150 w ulicy [.....] wraz z bypassem, wodociągu DN200 w ulicy [.....] z przyłączami; budowa: kanału sanitarnego DN200 w ulicy [.....] , przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego do budynku LCS, pompowni z przewodem tłocznym, odwodnienia ulicy [.....], odwodnienia ulicy [.....] , odwodnienia ulicy [.....] , kanału odprowadzającego wody opadowe z terenu stacji kolejowej [.....] .

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ma charakter rozstrzygnięcia związanego co oznacza, że w wypadku zgodności inwestycji z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami odrębnymi nie można odmówić ustalenia jej lokalizacji (por. IV SA/Wa 441/06). Zgodnie bowiem z art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie można odmówić lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi przez które należy rozumieć przepisy umiejscowione w innych aktach prawnych niż sama ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W niniejszej sprawie prawidłowo ustalono lokalizację inwestycji celu publicznego, bowiem nie ma przepisów, które sprzeciwiałyby się wydaniu pozytywnej decyzji. Kwestionowana decyzja spełnia również wymogi zawarte w przepisie art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Przedmiotowa inwestycja nie spowoduje braku możliwości prowadzenia działalności na działce nr [.....] pełniącej funkcję dworca autobusowego. W wyniku uzupełniającego postępowania dowodowego ustalono bowiem, że cały zakres inwestycji, w części dotyczącej działki nr [.....] będzie miał miejsce poza aktualnie istniejącym ogrodzeniem tej nieruchomości. Realizacja inwestycji nie spowoduje zatem braku możliwości funkcjonowania dworca i zajezdni, z uwagi na okoliczność, że aktualnie poza ogrodzeniem nieruchomości działka nr [.....] , nie jest wykorzystywana jako miejsce postoju pojazdów korzystających z dworca, czy też miejsce obsługi podróżnych. Jedynie na niewielkim odcinku inwestycja realizowana będzie w części ogrodzonej nieruchomości, tj. na odcinku pomiędzy działką nr [.....] , na której znajdują się urządzenia elektroenergetyczne a siecią, która biegnie wzdłuż ulicy [.....]. Poza ogrodzeniem nieruchomości, na działce nr [.....] realizowane będą: fragment wodociągu, zjazd z drogi, słup oświetleniowy oraz chodnik, przy czym te dwie ostatnie inwestycje znajdować się mają na granicy z działką nr [.....]. Obawy odwołującego się co do pozbawienia możliwości prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej na działce nr [.....] obr [.....] nie są uzasadnione. Nadto przed zrealizowaniem inwestycji inwestor winien uzyskać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; dopiero na tym etapie postępowania będzie potrzebna zgoda odwołującego się na wejście na teren jego nieruchomości w celu wykonania zaplanowanych robót budowlanych.

Na powyższą decyzję A.M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów: art. 7, 77§1 i 80 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym nieustalenie "prawidłowej" granicy terenu objętego wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego; art. 8 i 107 §3 kpa poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie zbyt ogólnych twierdzeń oraz pominięcie art. 6 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jako podstawy prawnej; art. 6 pkt 1 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne przyjęcie, że przepis ten może być zastosowany wobec inwestycji objętej decyzją z dnia 7 października 2013 r., podczas gdy w charakterystyce rodzaju inwestycji wskazano, że dotyczy ona obiektów infrastruktury technicznej i dróg publicznych, co nie jest tożsame z wydzieleniem gruntów pod linie kolejowe oraz ich budową (art. 6 pkt 1a ugn); art. 52 ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym poprzez wyznaczenie granicy terenu objętego wnioskiem w sposób uniemożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej na działce nr [.....] .

Podniósł skarżący, że organ administracji nie uzasadnił okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem przedmiotowej inwestycji za inwestycje celu publicznego. Mając na uwadze treść art. 6 ust. 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami, wskazać należy, że pojęcie linii kolejowej jest węższe od pojęcia infrastruktury kolejowej, sama zaś linia kolejowa stanowi część infrastruktury kolejowej. Pozostała część infrastruktury kolejowej może ewentualnie zostać zaliczona do celów publicznych jako obiekty i urządzenia transportu publicznego o których stanowi art. 6 ust. 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wedle skarżącego naruszono również przepis art. 52 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez wyznaczenie granicy terenu objętego wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w sposób uniemożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej na działce nr [.....] stanowiącej teren dworca autobusowego. Okoliczność, że działka nr [.....] nie jest wykorzystywana jako miejsce postoju pojazdów korzystających z dworca autobusowego nie oznacza, że taki stan rzeczy będzie utrzymywał się cały czas., a wówczas realizacja inwestycji na uniemożliwi skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jej zarzuty można uznać za uzasadnione.

Sąd w całości podziela stanowisko organu co do charakteru zamierzonej inwestycji. W tym zakresie organ przeprowadził logiczny wywód prawny, z przywołaniem stosownych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, definiujących inwestycje celu publicznego. Powtarzanie tego wywodu jest zbędne. Prawidłowe jest też przyjęte przez organ odwoławczy założenie, że uchybienie organu I instancji, polegające na przywołaniu w uzasadnieniu decyzji niepełnej podstawy prawnej pozwalającej na określenie charakteru całej inwestycji, nie miało wpływu na wynik sprawy. To prawda, że zgodnie z definicjami zawartymi w art. 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U.2013.1594 j.t) linia kolejowa tj. droga kolejowa mająca początek i koniec wraz z przyległym pasem gruntu, składająca się z odcinków linii, a także budynków, budowli i urządzeń przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego wraz z zajętymi pod nie gruntami jest tylko częścią infrastruktury kolejowej i nie obejmuje swym zakresem wszystkich elementów zamierzonej inwestycji np. przebudowy fragmentów ulic, chodników, sieci. Jest jednakże niewątpliwe, że te elementy zamierzenia stanowią również inwestycje celu publicznego, a to stosownie do przepisów art. 6 pkt 1, 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jest zaś rzeczą naturalną, że z inwestycja polegająca na przebudowie linii kolejowej wiązać się może konieczność wykonania robót powiązanych i uzupełniających – tak ja ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie.

W kontekście jednak tak (prawidłowo) określonego charakteru zamierzonej inwestycji, pozostałe zarzuty skarżącego podnoszone w trakcie postępowania nie zostały należycie rozpatrzone. Podkreślić bowiem trzeba, że w sprawie o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, z uwagi zwłaszcza na dalsze konsekwencje wydania decyzji pozytywnej, szczególnie wnikliwego badania wymaga zakres zamierzonej inwestycji i jej umiejscowienie. Sama decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie zmienia co prawda stanu własnościowego, ale przyszłe uzyskanie praw do terenu odbywać się może w drodze przymusu państwowego. Zgodnie bowiem z art. 112 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami przepisy o wywłaszczeniu nieruchomości stosuje się do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jakkolwiek na etapie ustalania lokalizacji nie da się przesądzić efektu ewentualnego przyszłego postępowania wywłaszczeniowego, to jednak w badaniu wniosku i rozstrzyganiu sprawy takie konsekwencje należy uwzględnić. Jest to zaś możliwe tylko wtedy, kiedy zakres i umiejscowienie w określonym terenie poszczególnych elementów inwestycji są jasno określone.

W rozpatrywanej sprawie teren inwestycji to w istocie kilkanaście rozproszonych, niepołączonych ze sobą obszarów, rozmieszczonych najprawdopodobniej wokół inwestycji zasadniczej, położonej w terenie zamkniętym. W części tekstowej decyzji nie opisano które, zbiorczo wymienione elementy inwestycji, mają znajdować się w poszczególnych obszarach, elementów tych nie przypisano też do zbiorczo wymienionych w decyzji działek wchodzących w skład tereny inwestycji. Przepis art. 54 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że linie rozgraniczające teren inwestycji wyznacza się na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1. Wskazanie numerów działek w terenie i ich granic jest zaś treścią wszystkich typów wyżej wymienionych map. W przypadku, gdy inwestycja ma charakter niejednorodzajowy, zaś funkcja obiektów budowlanych i zagospodarowania terenu ma być różna, rozstrzygnięcie o lokalizacji inwestycji celu publicznego zarówno w części graficznej , a także spójnej z nią części tekstowej winno określać na jakich konkretnie działkach dopuszcza się jaki rodzaj zabudowy, ze wskazaniem działek przeznaczonych pod obiekty budowlane o określonym sposobie użytkowania oraz zagospodarowania terenu na inne cele . Nie chodzi przy tym o konkretną lokalizację obiektów budowlanych, czy innego typu zmian w sposobie zagospodarowania terenu, lecz ich przyporządkowanie do określonych działek w całości lub w części. Takiej treści zaskarżona decyzja nie zawiera. Co więcej, treść decyzji pozostaje w niespójności z załącznikiem graficznym. W decyzji bowiem wymienione zostały całe działki o określonych numerach, w tym cała działka nr [.....] , gdy tymczasem z załącznika graficznego wynika, że w skład terenu inwestycji wchodzić ma tylko część działek (w tym działki.....).

Omawiany aspekt sprawy wzbudził wątpliwości organu odwoławczego, który podjął próbę uzupełnienia postępowania przez wyjaśnienie jaki zakres inwestycji będzie miał miejsce na działce nr [.....] . Dostarczony przez wnioskodawcę dokument graficzny obrazuje rzeczywiście zamierzony zakres inwestycji na działce nr [.....] i na jego podstawie organ odwoławczy poczynił stosowne ustalenia. Rzecz jednak w tym, że dokument ten nie stanowi załącznika do decyzji, dotyczy tylko działki nr [.....] , a – co równie istotne - oznaczone w nim granice terenu mającego znaczenie dla inwestycji znacząco odbiegają od linii rozgraniczających teren inwestycji oznaczonych w załączniku graficznym do decyzji.

Usunięcie omówionych niespójności dotyczących nie tylko działki nr [.....] , ale i wszystkich pozostałych "rozproszonych" obszarów jest koniecznością i musi nastąpić w toku ponownego postępowania. Dopiero efekt takiego działania będzie mógł stanowić podstawę do oceny czy i w jakim zakresie ustalenie lokalizacji poszczególnych elementów inwestycje w poszczególnych obszarach będzie miało wpływ na interesy stron.

Ostatecznie uznać należy, że zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ja decyzja organu I instancji wydane zostały bez należytego wyjaśnienia całości sprawy, a sama decyzja nie odpowiada wymaganiom art. 107§ 1 kpa w zw. z art. 54 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennymi z dnia 27 marca 2003 r.

Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzje organów obu instancji należało uchylić.

Orzeczenia w punktach II i III wyroku wydano na podstawie odpowiednio art. 152 i art. 200 w/w ustawy