Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 209/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1, 3 i 4, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 kwietnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu p o s t a n a w i a: 1. przyznać R. T. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2009 roku R. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach.

W dniu 11 marca 2009 roku do sądu wpłynął wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W złożonym, na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach R. T. wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód z tytułu jego renty, jej emerytury oraz prowadzonej przez nią działalności gospodarczej zamyka się kwotą około 1.950 zł. miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 120 m2 obciążonego kredytem hipotecznym, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wskazała, iż miesięczne koszty utrzymanie domu to kwota rzędu 500 zł, około 350 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki męża po operacji bypasów, pozostałe środki pochłania spłata kredytu hipotecznego i koszty bieżącego utrzymania.

Zarządzeniem z dnia 25 marca 2009 roku pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez nadesłanie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodów skarżącej oraz jej męża za dwa ostatnie lata kalendarzowe, bądź nadesłania odpisów zeznań podatkowych, nadesłanie ostatniego rachunku zysków i strat oraz deklaracji w podatku od towarów i usług VAT-7 za ostatnie 4 okresy rozliczeniowe z prowadzonej działalności gospodarczej, wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące; udokumentowanie wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych oraz wysokości rat kredytu hipotecznego. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłał dokumenty potwierdzające, iż średnia miesięczna rata kredytu hipotecznego wynosi około 1.000 zł, z wydatków mieszkaniowych udokumentowała jedynie koszty energii elektrycznej przeciętnie miesięcznie w wysokości około 75 zł . Z przedłożonych deklaracji VAT -7 wynika, iż średnie miesięczne obroty z jej działalności gospodarczej oscylują wokół kwoty 4.000 zł, a przychody z tego tytułu w 2007 roku wynosiły 41.406 zł zaś w roku 2008 45.564 zł

Referendarz zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zaś stosownie do art. 245 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy R. T. wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód miesięczny zamyka się w kwocie około 1.950 zł. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 120 m2 obciążonego kredytem hipotecznym, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Z prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuje obroty rzędu 4.000 zł miesięcznie. Udokumentowane koszty utrzymanie domu to kwota rzędu 75 zł miesięcznie, około 1.000 zł wynosi miesięczna rata spłacanego kredytu hipotecznego, zaś 350 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki męża po operacji bypasów. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi. Należy podkreślić, że opłaty sądowe, do których zalicza się także wpis od skargi, stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. (por.: M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 594). Obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Nie sposób dać wiary twierdzeniom skarżącej o braku jakichkolwiek środków pieniężnych z których mogłyby zostać pokryte koszty sądowe, w sytuacji, w której systematycznie reguluje ona należności z innych tytułów i korzysta z pomocy fachowego pełnomocnika z wyboru, przyznanie pierwszeństwa innym zobowiązaniom prowadziłoby do ich nieuzasadnionego uprzywilejowania i przerzucenia całości kosztów toczonego przez skarżącego postępowania na Skarb Państwa czyli współobywateli.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.