Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 850/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Marta Pająkiewicz – Kremis, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 maja 2022 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Dyrektora Gminnego Centrum Kultury i Sztuki w T. z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję z dnia [...] września 2021 r. [...]; II. zasądza od Dyrektora Gminnego Centrum Kultury i Sztuki w T. na rzecz K. Ś. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 16 lipca 2021 r. K. Ś. zwrócił się do Dyrektora Gminnego Centrum Kultury i Sztuki w T. o udostępnienie informacji publicznej związanej z organizacją imprezy "T." w roku 2018 w postaci skanów:

1.a. wszystkich ofert, które wpłynęły w związku z obsługą handlowo – gastronomiczną imprezy,

1.b. wszystkich dokumentów związanych z wyborem najkorzystniejszej oferty, które wytworzył organizator,

1.c. umowy lub umów zawartych z GCKiS przez podmiot/podmioty, z którymi została finalnie podpisana umowa na realizację tego zadania,

2. wszelkich innych umów, zleceń oraz dokumentów finansowych, tj. faktur, rachunków i innych wydatków, ponoszonych przez GCKiS, związanych z tą imprezą.

W piśmie z dnia 29 lipca 2021 r. Dyrektor GCKiS wskazał, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej t. j.: (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176) – u.d.i.p., ze względu na ilość dokumentów, konieczność ich wyszukania, ewentualnego zanonimizowania oraz zweryfikowania, czy nie zawierają informacji ustawowo chronionych. W związku z powyższym Dyrektor GCKiS wezwał wnioskodawcę do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej, o której mowa we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania.

W dniu 15 sierpnia 2021 r. wnioskodawca poinformował Dyrektora GCKiS, że zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w trosce o wydatkowanie majątku publicznego, związane z organizacją, przebiegiem i rozliczeniem finansowym "imprez" publicznych. Wnioskodawca zwrócił się o dokumenty, które są w posiadaniu organu. Jest to informacja prosta, nie wymagająca przetworzenia. Dokumenty związane z organizacją "imprez" publicznych nie wymagają anonimizacji. Wnioskodawca podał, że występuje jako radny Rady Miejskiej w T. i nie ma obowiązku wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego.

Pismem z dnia 16 września 2021 r. Dyrektor GCKiS poinformował, że złożone oferty nie stanowią informacji publicznej (punkt 1.a wniosku).

Decyzją z dnia [...] września 2021 r. [...] Dyrektor GCKiS odmówił udostępnienia informacji publicznej, żądanej w punktach 1.b. 1.c i 2 wniosku, wyjaśniając że żądana przez wnioskodawcę w punktach 1.b, 1c i 2 wniosku informacja publiczna, jest informacją przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Udostępnienie tej informacji wymaga przeanalizowania licznych dokumentów oraz wyselekcjonowania dokumentów w liczbie około 90 sztuk, czasem wielostronicowych. Konieczne jest też zanonimizowanie dokumentów, w celu ukrycia danych osobowych osób nieprowadzących działalności gospodarczej. Poza tym dokumenty te obejmują umowy z podmiotami, wykonującymi działalność artystyczną, a więc konieczne jest zweryfikowanie, czy zamieszczone informacje nie są objęte tajemnicą ustawowo chronioną na podstawie art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 194) – wysokość wynagrodzenia i dane osobowe tych podmiotów. Przeprowadzenie tych czynności zajęłoby pracownikom GCKiS około 2 tygodnie.

Wyjaśniono wnioskodawcy, że informacja przetworzona nie musi zawsze być informacją nową, którą organ musi dopiero wytworzyć. Informacją przetworzoną może być również suma informacji prostych. Jeżeli suma informacji prostych jest tak duża, że jej wytworzenie zaburza funkcjonowanie organu, angażuje znaczne środki finansowe bądź kadrowe, to zbiór informacji, których żąda wnioskodawca, tworzy informację przetworzoną, nawet jeśli jest to zbiór składający się z informacji prostych.

Wnioskodawca winien był wykazać, że informacja ta nie dotyczy wyłącznie jego interesu, ale że działa on w interesie publicznym, a sprawa ma szczególne znaczenie dla funkcjonowania państwa. Zdaniem organu, wnioskodawca nie wykazał istnienia szczególnego interesu publicznego, bowiem sam fakt występowania w trosce o wydatkowanie majątku publicznego jest niewystarczający, a sprawowanie mandatu radnego jest bez znaczenia, skoro przepisy u.d.ip. nie uprzywilejowują radnych w uzyskiwaniu informacji przetworzonej. Żaden przepis powszechnie obowiązującego prawa nie legitymuje wprost do modyfikowania zakresu stosowania art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w przypadku realizowania prawa do informacji publicznej przez radnego.

Wnioskodawca nie wskazał, do jakich czynności radnego potrzebne są mu żądane informacje. Rada gminy może kontrolować instytucję kultury, ale wyłącznie za pośrednictwem komisji rewizyjnej (art. 18a ustawy o samorządzie gminnym). Wnioskodawca nie jest członkiem komisji rewizyjnej ani też członkiem komisji do spraw kultury Rady Miejskiej. Wykonywanie mandatu radnego przez wnioskodawcę nie łączy się w żaden sposób z nadzorem nad samorządowymi instytucjami kultury. Poza tym Rada gminy nie ma wpływu na wydatki instytucji kultury związane z poszczególnymi wydarzeniami kulturalnymi czy artystycznymi, bowiem instytucja kultury prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków (art. 27 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Wnioskodawca nie posiada więc realnych i niedostępnych dla innych obywateli możliwości wykorzystania żądanej informacji publicznej przetworzonej, a tym samym uzyskanie przez niego żądanej informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wnioskodawca wyjaśnił, że kwestionowanie kompetencji i praw radnego uważa za wysoce niestosowne. Wykrycie ewentualnych nieprawidłowości lub nadużyć pozwoli wnioskodawcy na działanie w ramach kompetencji radnego Rady Miejskiej. Jako radny wnioskodawca ma realny wpływ na wydatkowanie środków publicznych w Gminie. Wnioskodawca wskazał, że jest radnym opozycyjnym w stosunku do Burmistrza i do reprezentowanego przez Burmistrza ugrupowania w Radzie. Komisja rewizyjna w Radzie Miasta zdominowana jest przez członków ugrupowania związanego z Burmistrzem, który jest jednocześnie bezpośrednim przełożonym Dyrektora GCKiS.

Decyzją z dnia [...] października 2021 r. [...] Dyrektor GCKiS utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2021 r. Organ wskazał, że wnioskodawca nie wyjaśnił, o jakie konkretne działania i o jakie kompetencje radnego chodzi. Wnioskodawca powołał się jedynie na bliżej nieokreślony "szeroki wachlarz działań", co sugeruje, że słuszne jest stanowisko organu, że wnioskodawca nie posiada żadnych szczególnych kompetencji, niedostępnych dla każdego przeciętnego obywatela, które pozwoliłyby mu skorzystać z uzyskanych informacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 61 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP przez ograniczenie konstytucyjnego prawa do informacji oraz naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez przyjęcie, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona. Skarżący wyjaśnił, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, bowiem pozwoli poznać istotną sferę życia publicznego, co jest niezbędne do publicznej dyskusji o jej funkcjonowaniu i ewentualnie zmiany praktyki. Dyrektor GCKiS dąży jedynie do przewlekania sprawy, a tym samym celowego i świadomego nieudzielania dostępu do informacji publicznej. Do "szerokiego wachlarza działań" radnego należy kierowanie odpowiednich wniosków do komisji rewizyjnej o szersze zbadanie imprez, składanie skarg na działalność Dyrektora do komisji skarg, wniosków i petycji lub inicjowanie procedowania uchwał rady gminy, składanie szczegółowych interpelacji do Burmistrza Gminy w zakresie funkcjonowania jednostki organizacyjnej, jaką jest GCKiS.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor GCKiS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazał bowiem, do jakich czynności radnego potrzebne są mu żądane informacje. Skarżący nie posiada realnych i niedostępnych dla innych obywateli możliwości wykorzystania żądanej informacji publicznej przetworzonej, a tym samym uzyskanie przez niego żądanej informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skargę w rozpatrywanej sprawie należało uwzględnić.

Nie jest sporne pomiędzy stronami postępowania, że Dyrektor Gminnego Centrum Kultury i Sportu w T., jako podmiot reprezentujący jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego, jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p), jak również że żądana informacja, dotycząca przedstawienia dokumentów związanych z wyborem najkorzystniejszej oferty w ramach obsługi handlowo – gastronomicznej, kopii umów zawartych z podmiotami, z którymi została podpisana umowa na świadczenie tej obsługi a także kopii umów, zleceń oraz dokumentów finansowych, tj. faktur, rachunków i innych wydatków, ponoszonych przez GCKiS, związanych z organizacją "T.", stanowi informację publiczną, jako informacja o sposobie wydatkowania środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego ( art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.).

Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności walor informacji publicznej będą posiadały informacje o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.) stąd też jakiekolwiek zadysponowanie. tym majątkiem będzie stanowiło informację publiczną, niezależnie nawet od przeznaczenia wydatkowanych środków publicznych i celu jaki mają one zaspokoić. To nie przeznaczenie środków publicznych decyduje bowiem o tym, czy konkretna informacja ma walor informacji publicznej. Już bowiem sam fakt ich wydatkowania sprawia, że informacje na ten temat mają publiczny charakter i winny podlegać ujawnieniu w trybie i na zasadach określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej (por. wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 17/16 oraz we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wr 323/15).

Odmawiając udostępnienia informacji publicznej żądanej przez skarżącego, organ przede wszystkim uznał, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, w związku z czym wnioskodawca winien wykazać, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej. Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia przez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i inne orzeczenia przywołane w niniejszym uzasadnieniu).

W orzecznictwie NSA przyjmuje się również, że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo, że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Jest to zatem informacja przygotowana niejako "specjalnie dla wnioskodawcy", wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (patrz np. wyroki NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11 i z 19 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 189/17).

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji przetworzonej, ze względu na konieczność przeanalizowania licznych dokumentów i wyselekcjonowania dokumentów żądanych przez wnioskodawcę (około 90 sztuk), czasami wielostronicowych, ewentualnie zanonimizowania danych osób nieprowadzących działalności gospodarczej, zweryfikowania czy informacje nie są objęte tajemnicą ustawowo chronioną (wynagrodzenia i dane osobowe artystów), sporządzenia skanów dokumentów.

Należy zgodzić się z organem, że żądana informacja posiada charakter informacji przetworzonej z uwagi na znaczną ilość dokumentów, których dotyczyło żądanie skarżącego. Pracownik odpowiedniej komórki służbowej organu zobowiązany byłby do przeglądu znacznej ilości materiałów źródłowych, obejmujących dokumenty związane z wyborem najkorzystniejszej oferty na obsługę handlowo – gastronomiczną imprezy, umowy zawierane przez GCKiS, zlecenia na rzecz innych podmiotów, faktury, rachunki i inne dowody ponoszonych przez GCKiS wydatków oraz wyselekcjonowania stosownych dokumentów w ilości 90 sztuk. Jak zaznaczył organ, część dokumentów wymagałaby anonimizacji z uwagi na ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osób fizycznych albo wyłączenia z uwagi na tajemnicę ustawowo chronioną (danych osobowych i wynagrodzeń artystów). Następnie konieczne byłoby sporządzenie kopii lub skanów, czasami wielostronicowych dokumentów. Istotne jest również, że skarżący w tym samym dniu, tj. 16 lipca 2021 r. złożył inny wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci m. in. dokumentów związanych z wyborem najkorzystniejszej oferty na obsługę handlowo – gastronomiczną imprezy, kopii lub skanów wszelkich umów, zleceń oraz dokumentów finansowych, tj. faktur, rachunków i innych wydatków, ponoszonych przez GCKiS, związanych z organizacją imprezy "D." w 2018, tj. około 140 dokumentów. W konsekwencji w zbliżonym czasie organ zobowiązany był do przeanalizowania i zeskanowania łącznie około 230 sztuk dokumentów.

W ocenie Sądu organ wykazał, że żądana przez skarżącego informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, a zatem konieczne było wykazanie przez skarżącego, że udostępnienie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Zdaniem organu, wnioskodawca nie wykazał istnienia szczególnego interesu publicznego, bowiem sam fakt występowania jako radny jest niewystarczający, a przepisy u.d.i.p. nie uprzywilejowują radnych w uzyskiwaniu informacji przetworzonej.

Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest zatem działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się podwójnie dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazywano już na tle analizy unormowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, a z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że nie wystarczy aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator, przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania (wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10). Działanie wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz także w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania.

Należy przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Nie chodzi tu jednak o udowodnienie takich możliwości, lecz co najmniej o ich przekonujące uprawdopodobnienie. Należy podzielić prezentowane w doktrynie stanowisko, że o szczególnie istotnym charakterze interesu decydują czynniki natury podmiotowej i funkcjonalnej (zob. A. Jakubowski, Prowadzenie badań naukowych jako podstawa żądania udzielenia informacji publicznej, "Kwartalnik Prawa Publicznego" 2012, nr 2, s. 153–154). Zatem poza funkcją odpowiedzi na wniosek o informację przetworzoną, należy uwzględnić właściwości podmiotu o nią występującego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny w jednostce samorządu terytorialnego lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; wyrok NSA z 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12, wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 2306/19).

W rozpatrywanej sprawie, organ nie przeanalizował jednak wyjaśnień skarżącego odnośnie szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej, zawartych w piśmie z dnia 15 sierpnia 2021 r. oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Organ ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że radny nie jest osobą uprzywilejowaną w uzyskiwaniu informacji przetworzonej. Natomiast skarżący wyjaśnił, że występuje jako radny Rady Miejskiej, który zaniepokojony jest wydatkowaniem środków publicznych. Dokumentacja ta jest niezbędna do dokonania analizy wydatków publicznych i zasadności ich ponoszenia. Dostęp do powyższych informacji przysługuje mu również w ramach wykonywanego mandatu radnego, a uzyskane informacje będą podstawą do podjęcia dalszych czynności, związanych z uzyskanym mandatem.

W ocenie Sądu skarżący w powyższych wyjaśnieniach wykazał szczególną istotność dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej przetworzonej. Jako radny Rady Miejskiej zamierzał dokonać analizy wydatków publicznych, ponoszonych przez GCKiS, oraz sprawdzić zasadność ich ponoszenia, w celu ewentualnego podjęcia dalszych czynności w ramach mandatu radnego. Skarżący zamierzał działać w interesie wspólnoty (wyborców), których reprezentuje, a jego działania związane są z kontrolą gospodarowania mieniem komunalnym. Skarżący jako radny z całą pewnością dysponuje możliwością wykorzystania żądanej informacji publicznej dla dobra ogółu. Jako radny ma możliwość kierowania odpowiednich wniosków do komisji rewizyjnej o szersze zbadanie wydatków związanych z organizacją imprez, składania skarg na działalność Dyrektora do komisji skarg, wniosków i petycji lub inicjowania procedowania uchwał rady gminy, składania szczegółowych interpelacji do Burmistrza Gminy w zakresie funkcjonowania jednostki organizacyjnej, jaką jest GCKiS. Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 559) w wykonywaniu mandatu radnego radny ma prawo, jeżeli nie narusza to dóbr osobistych innych osób, do uzyskiwania informacji i materiałów, wstępu do pomieszczeń, w których znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność urzędu gminy, a także spółek z udziałem gminy, spółek handlowych z udziałem gminnych osób prawnych, gminnych osób prawnych, oraz zakładów, przedsiębiorstw i innych gminnych jednostek organizacyjnych, z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej. W sprawach dotyczących gminy radni mogą kierować interpelacje i zapytania do wójta (art. 24 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym). Powyższe uprawnienia mogą zostać wykorzystane przez radnego również w związku z uzyskaną informacją publiczną.

Nie jest przy tym uzasadnione stanowisko organu, że rada gminy może kontrolować gminną instytucję kultury tylko i wyłącznie za pośrednictwem komisji rewizyjnej. Zgodnie z art. 18a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym rada gminy kontroluje działalność wójta, gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy; w tym celu powołuje komisję rewizyjną. Nie oznacza to jednak, że ustawa nie dopuszcza innych form i środków kontroli przez radnych gminnych instytucji kultury. Z ustawy o samorządzie gminnym nie wynika również, że tylko członkowie komisji rewizyjnej lub komisji kultury mogą kontrolować wydatki gminnych instytucji kultury.

Organ wskazał również, że wnioskodawca zażądał udostępnienia umów z podmiotami wykonującymi działalność artystyczną, które to informacje objęte są tajemnicą ustawowo chronioną. Należy jednak zauważyć, że dokumenty żądane w pkt 1.b i 1.c wniosku dotyczą obsługi handlowo – gastronomicznej imprezy. Natomiast odnośnie dokumentów wyszczególnionych w punkcie 2 wniosku, organ nie wskazał, które konkretnie dokumenty miałyby zostać objęte tajemnicą ustawowo chronioną.

Sąd uznał, że skarżący co najmniej uprawdopodobnił, że żądana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Należy też mieć na uwadze, że skarżący zadeklarował we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, iż jest skłonny pokryć koszty kopii i skanów według obowiązującego cennika, aby zminimalizować koszty związane z udostępnieniem żądanej informacji publicznej.

Wobec powyższego Dyrektor GCKiS odmawiając udostępnienia skarżącemu informacji publicznej naruszył art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., błędnie interpretując szczególną istotność dla interesu publicznego w udostępnieniu informacji przetworzonej radnemu.

Wskazania co do dalszych czynności wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku i sprowadzają się do uwzględnienia dokonanej przez Sąd wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Następnie organ zobowiązany będzie do ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku, na podstawie właściwie zastosowanych przepisów tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 200 zł, orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.