Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 435/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 7a, art. 50 ust. 1 pkt 1, art. 51 ust. 1 pkt 1-2, art. 51 ust. 7
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 4 pkt 8
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Maciej Dybowski (spr.) WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] grudnia 2011 r.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powiatu ziemskiego w Gostyniu (dalej PINB albo organ I instancji), na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) i art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej pr.bud.) odstąpił od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w związku z samowolną realizacją przez J. R.-S., zam. [...] G., ul. W. [...] (dalej Strona) utwardzenia powierzchni zjazdu z drogi gminnej nr [...] na teren działki nr ewid. [...].

W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wszczął dnia [...] lipca 2010 r. na wniosek S. W., zam. w B. nr [...] (dalej Wnioskodawczyni, Odwołująca albo Skarżąca), będącej współwłaścicielką działki nr [...], w zbliżeniu której usytuowany jest zjazd łączący działkę nr [...] z drogą gminną.

W wyniku przeprowadzonych oględzin opisanych w protokole z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...],[...] (dalej protokół z [...] lipca 2010 r.) stwierdzono, że działka nr [...] stanowi część posesji B. nr [...]. Teren między granicą działki od strony południowej, a zewnętrzną krawędzią drogi, o szerokości ok. 1,0 m utwardzony jest kostką granitową. Droga ma krawężnik, obniżony na całej jej długości od strony działki.

Dnia [...] lipca 2010 r. PINB zwrócił się do Wydziału Mienia Gminy i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w Gostyniu (dalej Wydział Mienia Gminy) o zajęcie stanowiska w sprawie ewentualnej kolizji zjazdu z urządzeniami drogowymi. W odpowiedzi Wydział Mienia Gminy pismem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] poinformował, że zjazd z drogi gminnej nr [...] w miejscowości B. do posesji nr 337 nie został przebudowany a jedynie wyremontowany. Lokalizacja zjazdu nie uległa zmianie. Zjazd wykonano podczas przebudowy drogi gminnej na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...], a remont (wykonany przez właściciela działki) polegał na wymianie nawierzchni na bruk kamienny. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że wykonanie obniżenia krawężnika-zjazdu nastąpiło z chwilą prowadzenia prac związanych z przebudową drogi przez wykonawcę robót drogowych, zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Przebudowa była prowadzona na podstawie ostatecznej decyzji Starostę Gostyńskiego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...], znak [...] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2002 r.) o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Dnia [...] grudnia 2005 r. Gmina G. powiadomiła PINB o zamiarze oddania przebudowanej drogi do użytku i organ nie wniósł wobec tego zawiadomienia sprzeciwu. Analiza dokumentacji projektowej wykazała, że w ramach projektu zaprojektowano dwa rodzaje zjazdów: po stronie prawej (50 szt.) przez chodnik z kostki betonowej gr. 8 cm (krawężnik obniżony na szerokości zjazdu), po stronie lewej (49 szt.) które zostały zaprojektowane przez obniżenie krawężnika w miejscu wskazanym i oznaczonym w zakresie szerokości. Dopuszczono przy tym możliwość obniżenia krawężnika na całej szerokości działek niezabudowanych, nie precyzując miejsca ani szerokości przyszłego zjazdu.

W trakcie realizacji tej inwestycji, w rejonie działki nr [...], która w tym czasie była jeszcze działką niezabudowaną, dokonano obniżenia krawężnika na długości ok. [...] m. Obniżenie to częściowo obejmuje również obie działki sąsiadujące z działką nr [...]. Mimo wskazania w projekcie lokalizacji zjazdu o szerokości 5 m na odcinku km 2 + 513.00, wykonano w tym miejscu (dopuszczone przez projektanta) obniżenie krawężnika na całej szerokości zjazdu, nie wskazując tym samym jednoznacznie miejsca wjazdu na teren działki. Strona w trakcie budowy budynku mieszkalnego i stajni utwardziła powierzchnię wjazdu na działkę kostką granitową bez przebudowy wykonanego wcześniej, przez obniżenie krawężnika, zjazdu. Strona nie dokonała stosownego zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w Gostyniu, ani nie uzyskała na powyższe zgody zarządcy drogi.

W związku z powyższym PINB stwierdził, że właściciel wykonał prace polegające na remoncie nawierzchni, nie zaś przebudowie zjazdu, co zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 w powiązaniu z art. 29 ust. 2 pkt 1 pr.bud. wymagało zgłoszenia właściwemu organowi. Brak zgłoszenia skutkuje zastosowaniem postępowania naprawczego i procedury zgodnej z art.50 pr.bud. Biorąc pod uwagę fakt, że roboty budowlane zostały zakończone, zgodnie z art. 51 ust. 7 pr.bud. zastosowanie mogą mieć przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, i ust. 3 pr.bud. Zgodnie z doświadczeniem zawodowym i uprawnieniami budowlanymi pracowników organu nadzoru budowlanego stwierdzono, że roboty budowlane związane z remontem zjazdu wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną, a zastosowane materiały nie budzą żadnych zastrzeżeń co do jakości i w związku z tym PINB nie dostrzegł konieczności nałożenia obowiązku sporządzenia opinii technicznej bądź ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego wynikających z art. 81c ust. 2 pr.bud. Wykonanie remontu nawierzchni zjazdu nie powoduje żadnego zagrożenia życia lub zdrowia i nie oddziałuje negatywnie na środowisko oraz na teren przyległy. Sam zjazd jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Wszystkie powyższe ustalenia są zgodne ze stanowiskiem zarządcy drogi zawartym w piśmie z [...] września 2010 r. (k. 50-50a akt PINB).

Odwołanie od decyzji z [...] grudnia 2011 r. pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. złożyła Wnioskodawczyni podkreślając swe niezadowolenie z jej treści i wskazując, że Strona dokonała utwardzenia powierzchni wjazdu na działkę kostką granitową bez stosownego zgłoszenia, i bez zgody zarządcy drogi. Niewątpliwie dokonano przebudowy w rozumieniu art. 3 pkt 7a pr.bud. zjazdu wraz z jego rozbudową (art. 3 pkt 6 pr.bud.). O żadnym remoncie (odtworzeniu stanu pierwotnego - art. 3 pkt 8 pr.bud.) nie może być mowy (k. 51-51a akt PINB).

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] kwietnia 2012 r.) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB albo organ II instancji), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 kpa uchylił decyzję z 15 grudnia 2011 r. i umorzył postępowanie I instancyjne w całości.

W uzasadnieniu WWINB podkreślił, że niniejsze postępowanie administracyjne dotyczy samowolnego utwardzenia przez Stronę powierzchni zjazdu z drogi gminnej nr [...] na teren działki nr [...], położonej w B. [...].

Z zebranego przez PINB materiału dowodowego wynika, że zjazd wykonano na całej długości działki [...] przez Gminę G. na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty G. z [...] sierpnia 2002 r.

Inwestor dnia [...] grudnia 2005 r. zawiadomił PINB o zamiarze oddania przebudowanej drogi do użytku, a organ ten nie wniósł sprzeciwu.

WWINB wyjaśnił, że jak wynika z zebranego materiału dowodowego, Strona nie utwardziła powierzchni zjazdu z drogi gminnej nr [...] na teren działki nr [...], położonej w B. [...]. Jak wynika z protokołu kontrolnego z [...] marca 2012 r., pracownicy organu powiatowego stwierdzili jednoznacznie, że granica działki nr [...] z działką nr [...] stanowiącą drogę gminną, przebiega wzdłuż linii krawężnika drogi.

Wobec powyższego WWINB stwierdził, że Strona nie dokonała samowoli polegającej na utwardzeniu powierzchni przedmiotowego zjazdu, a jedynie samowolnie dokonała utwardzenia powierzchni działki nr [...]. Kwestię wykonania przez Stronę samowolnego utwardzenia powierzchni gruntu na terenie działki nr [...], położonej w B. [...], rozstrzygnięto ostateczną decyzją PINB z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] (dalej decyzja z [...] grudnia 2011 r.; k. 34-33 akt WINB). Skoro rozstrzygnięto ww sprawę inną decyzją ostateczną, brak podstaw do dalszego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie, bowiem stanowiłoby to naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 kpa.

W przedmiotowej sytuacji konieczne było uchylenie zaskarżonej odwołaniem decyzji organu I instancji, a równocześnie brak podstaw do orzeczenia co do istoty sprawy lub do przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia, bowiem sprawę utwardzenia działki nr [...] położonej w B. [...], należącej do Strony, rozstrzygnięto inną decyzją ostateczną. Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego (art. 105 § 1 kpa; k. 43-41 akt WINB).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) Wnioskodawczyni reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego wniosła o uchylenie decyzji z [...] kwietnia 2012 r. i zasądzenie od WWINB niezbędnych kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 138 1 pkt 2 kpa w części dotyczącej umorzenia postępowania i art. 7, 77, 80 kpa przez wadliwe ustalenie stanu faktycznego.

W uzasadnieniu Skarżąca zwróciła uwagę na błędne ustalenia faktyczne dokonane przez PINB.

Zdaniem Skarżącej, zjazd nie został przebudowany na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r., ale znacznie później, bo w czasie samowolnego utwardzenia powierzchni działki nr 218/5, tj. po wybudowaniu budynku mieszkalnego.

Gmina Gostyń nie mogła wykonać zjazdu na całej długości działki [...] na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty G. z [...] sierpnia 2002 r., gdyż pozwolenie to obejmowało jedynie działkę nr 240 (drogę gminną), a nadto byłoby to sprzeczne z art. 32 ust. 4 pkt 2 pr.bud. (Gmina nie dysponowała działką nr [...] na cele budowlane).

Strona dokonała utwardzenia powierzchni zjazdu na działkę kostką granitową bez stosownego zgłoszenia i bez zgody zarządcy drogi.

PINB nie ustalił w ogóle, jaka jest szerokość pasa drogowego, jaka jest szerokość jezdni, czy istnieje przestrzeń między jezdnią a granicą pasa drogowego, jak w przedmiotowej sprawie należy rozumieć pojęcie "zjazdu" (k. 4-5 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę z [...] czerwca 2012 r. nr [...], WWINB wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu WWINB wyjaśnił, że z zebranego przez PINB materiału dowodowego wynika, że zjazd wykonała Gmina G. na całej długości działki nr [...], na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty z [...] sierpnia 2002 r. Strona nie wykonała samowolnie zjazdu łączącego działkę nr [...] z drogą gminną nr [...], a dokonała jedynie utwardzenia tej działki, co też było przedmiotem postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją PINB z [...] grudnia 2011 r. Granica działki nr [...] z działką nr [...], stanowiącą drogę gminną, przebiega wzdłuż linii krawężnika drogi, a zatem między tymi działkami nie istnieje wolna przestrzeń gruntu, która stanowiłaby zjazd. Definicja zjazdu została zawarta w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. 2007 r., nr 19, poz. 115 ze zm., dalej udp). Z uwagi na to, że Strona wykonała wyłącznie utwardzenie działki nr 218/5, położonej w B. [...], nie wchodząc z robotami utwardzeniowymi na działkę stanowiącą drogę gminną nr [...], nieuzasadnionym było badanie przez PINB szerokości pasa drogowego, czy też szerokości jezdni (k. 9 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd pod względem zgodności z prawem w niniejszej sprawie była decyzja z [...] kwietnia 2012 r. i poprzedzające jej wydanie postępowanie, wszczęte z urzędu na skutek podania Skarżącej z dnia [...] lipca 2010 r. Sąd miał na uwadze, że decyzją z [...] stycznia 2011 r. nr [...], PINB umorzył postępowanie w niniejszej sprawie. Decyzja ta została następnie uchylona przez WWINB decyzją z [...] lutego 2011 r. nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez WWINB w decyzji z [...] kwietnia 2012 r., przyjmując je za własne i czyniąc je podstawą poniższych rozważań. Sąd nie podzielił ustaleń PINB w tej części, w której organ I instancji błędnie ustalił, że "teren pomiędzy granicą działki od strony południowej, a zewnętrzną krawędzią drogi, o szerokości ok. 1,0 m utwardzony jest kostką granitową", jako opartych jedynie na oględzinach nieruchomości, bez badania dokumentów geodezyjnych i pomiarów na gruncie (k. 3, 3a, 3b, 50 akt PINB). Zgodnie z prawidłowymi ustaleniami, poczynionymi przez PINB na zlecenie WINB w trybie art. 136 kpa, działka nr [...] bezpośrednio graniczy z działką nr [...] (drogą publiczną) – brak zatem jakiegokolwiek pasa gruntu między "granicą działki [nr [...]] od strony południowej, a zewnętrzną krawędzią drogi" [działką nr [...]] (k. 37, 38 akt WINB; k. 57, 58, 58a, 58b PINB). Dokumenty i informacje zgromadzone w trybie art. 136 kpa, jako oparte na: dokumentach źródłowych złożonych w państwowym zasobie geodezyjnym; pomiarach w naturze i starannie przeprowadzonej kontroli dnia [...] marca 2012 r., Sąd ocenił jako wiarogodne.

Zjazdem jest połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 4 pkt 8 udp). W orzecznictwie Sądów administracyjnych utrwalonym jest pogląd, że zjazd nie jest częścią drogi, a jedynie miejscem dostępu do niej (wyrok WSA w Warszawie z 1.12.2009 r., VII SA/Wa 1283/09, Lex nr 583596, akceptowany przez R. A. Strachowską, Ustawa o drogach publicznych. Komentarz, Wolters Kluwer 2012 s. 35). W realiach niniejszej sprawy, ponieważ nieruchomość Strony, stanowiąca działkę nr 218/5, bezpośrednio graniczy z drogą, to bezpośrednim miejscem dostępu do drogi publicznej jest granica działki nr 218/5 i działki nr 240, przebiegająca obniżonym krawężnikiem (k. 3a, 3b, 6, 7, 26, 27, 58, 58a, 58b akt PINB; k. 39 akt WINB).

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy były przepisy art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 51 ust. 7 pr.bud. W sprawie nie ulegało wątpliwości, że Strona utwardzając kostką granitową teren działki nr 218/5 także w części wiodącej do zjazdu na drogę gminną, nie zgłosiła właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej zamiaru wykonania powyższych prac budowlanych, działając z naruszeniem art. 29 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 pr.bud. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że PINB decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], odstąpił od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w związku z samowolną realizacją przez Stronę utwardzenia powierzchni gruntu na terenie działki nr ewid. [...]. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji PINB, opierając się na doświadczeniu zawodowym i uprawnieniach zawodowych pracowników organu nadzoru budowlanego trafnie ustalił, że roboty związane z realizacją utwardzenia wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną, a zastosowane materiały nie budzą żadnych zastrzeżeń co do ich jakości. Wykonane utwardzenie nie powoduje żadnego zagrożenia dla życia lub zdrowia i nie oddziałuje negatywnie na środowisko, będąc użytkowanym zgodnie z przeznaczeniem jako wjazd na działkę. W związku z tym PINB trafnie uznał brak konieczności nałożenia na Stronę obowiązku sporządzenia opinii technicznej bądź ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego utwardzonej powierzchni gruntu.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, że szereg żądań zawartych w podaniu Skarżącej z [...] lipca 2010 r. zostało rozdzielone do rozpatrzenia w kilku oddzielnych sprawach (k. 1 akt PINB). Przedmiot sprawy dotyczącej "utwardzenia zjazdu łączącego działkę nr [...] z drogą gminną" i "utwardzenia powierzchni gruntu w B. na działkach nr [...] i [...]" pozostawał zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym tożsamy (k. 1, 2 akt PINB). Właściwymi miejscowo, rzeczowo i funkcjonalnie były w tych sprawach te same organy nadzoru budowlanego. Identyczny był katalog stron postępowania w obu sprawach.

Utwardzenie działki nr [...], w tym części w kształcie delty, prowadzącej do zjazdu do drogi gminnej, będącej częścią tej działki, i utwardzenie działki nr [...] (stanowiących jedną nieruchomość pod adresem B. 337; k. 3a, 7, 58, 58a, 27 akt PINB; 34 akt WINB), nastąpiło w tym samym czasie. Między działką nr [...] i działką nr [...], stanowiącą drogę gminną, nie istnieje jakakolwiek wolna przestrzeń, będąca odrębnym "zjazdem", jak zdaje się to postrzegać Skarżąca. Z załączonej do akt sprawy dokumentacji fotograficznej i z protokołu z [...] marca 2011 r. wynika, że utwardzony teren stanowi jedną, nierozdzielną całość. Utwardzenie działki nr [...], także w części wiodącej do zjazdu, wykonano tego samego rodzaju kostką brukową i taką samą techniką. Jak zauważył PINB w uzasadnieniu decyzji z [...] grudnia 2011 r. utwardzenie kostką betonową zarówno działki nr [...], jak i działki nr [...], stanowiących jedną posesję oznaczoną jako B. 337, służy temu samemu celowi w postaci umożliwienia wjazdu na teren nieruchomości Strony. Skoro w ostatecznej decyzji z [...] grudnia 2011 r. PINB rozstrzygnął, że wykonane utwardzenie nie budzi zastrzeżeń odnośnie jakości i zagrożenia życia lub zdrowia (k. 34-33 akt WINB), to niemożliwym było orzekanie w tym samym przedmiocie w decyzji z [...] grudnia 2011 r., w której PINB niemalże powtórzył twierdzenia i wnioski zawarte w uzasadnieniu decyzji z [...] grudnia 2011 r.

W przeciwnym razie w sprawie doszłoby do naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 kpa, jak trefnie uznał WWINB w uzasadnieniu decyzji z [...] kwietnia 2012 r. Przepis ten formułuje znaną także innym postępowaniom przesłankę rei iudicatae, która uniemożliwia ponowne orzekanie w sprawie prawomocnie zakończonej. Organ administracji stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy rozstrzygniętej poprzednio inną decyzją ostateczną. Kwestię stosowania tego przepisu należy rozpatrywać z punktu widzenia tożsamości stosunku administracyjnoprawnego, na który składa się element przedmiotowy oraz podmiotowy (Z. Janowicz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, W. Pr. PWN 1999 r., s. 429 uw. 5; J. Borkowski, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck 2011 r., s. 632-633 nb 38). W rozpoznawanej sprawie, jak spostrzegł WWINB w uzasadnieniu decyzji z [...] kwietnia 2012 r., wykonanie przez Stronę samowolnego utwardzenia powierzchni gruntu na terenie działki nr [...] rozstrzygnięte zostało ostateczną decyzją z [...] grudnia 2011 r. Brak było zatem podstaw do dalszego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie, bowiem stanowiłoby to naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 kpa.

Odnosząc się do argumentów zawartych w skardze, w ocenie Sądu okazały się one niezasadne, na co trafnie zwrócił uwagę WWINB w odpowiedzi na skargę z [...] czerwca 2012 r. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zjazd łączący działkę nr [...] i drogę gminną, wykonany został na całej długości powyższej działki, co wprost wynika z ostatecznej decyzji z [...] sierpnia 2002 r. i zatwierdzonego tą decyzją projektu budowlanego, jak i pisma zarządcy drogi z dnia [...] września 2010 r. (k. 6 akt PINB). W mniejszej sprawie doszło do budowy zjazdu, wykonanego w 2002 r. na podstawie ostatecznej decyzji z [...] sierpnia 2002 r. przez Gminę w postaci obniżenia krawężnika na długości działki nr [...] (art. 4 pkt 8 udp). Wbrew ocenie Skarżącej, Gmina nie musiała posiadać prawa do dysponowania nieruchomością (działką nr [...]) na cele budowlane w rozumieniu art. 32 ust. 4 pkt 2 pr.bud., skoro zjazd (w postaci obniżenia krawężnika), mieści się w pasie drogowym drogi publicznej (działka nr [...]). Utwardzenie przez J. R.-S. powierzchni działki nr [...] – do granicy z działką nr [...], nie wymagało – wbrew ocenie Skarżącej – zgody zarządcy drogi, bowiem nie odbywało się w pasie drogi gminnej. Mając na uwadze brzmienie art. 3 pkt 7a pr.bud., w sprawie nie doszło do jakiejkolwiek zmiany parametrów technicznych istniejącego obiektu budowlanego w postaci zjazdu z drogi publicznej. Poza tym, jak trafnie ustalił WINB, granica działki nr [...] z działką nr [...], stanowiącą drogę gminną, przebiega wzdłuż linii krawężnika drogi. Między tymi działkami nie istnieje odrębna od nich przestrzeń gruntu, która stanowiłaby zjazd. Strona wykonując utwardzenie działki nr [...] nie zajęła w ogóle działki stanowiącej drogę gminną. Tym samym niecelowym było czynienie w niniejszej sprawie ustaleń odnośnie szerokości pasa drogowego i szerokości jezdni, bowiem nie dotyczyło to faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak natomiast zauważył WWINB w odpowiedzi na skargę, pojęcie zjazdu ma swą definicję legalną w art. 4 pkt 8 udp. Zgodnie z tą definicją, zjazdem jest połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ten sposób pojęcie zjazdu pojmowane było przez organy obu instancji.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, zm. poz. 1101) orzekł jak w sentencji.

MZ