Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 914/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 44 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 393
law: Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - t.j.
article: art. 20
journal: Dz.U. 2020 poz 276
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: art. 145 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński /spr./ Sędziowie WSA Maciej Kobak AWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi K. Ć. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. Ć. (skarżący) jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (organ odwoławczy) z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (organ I instancji) z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] o odmowie aktualizacji danych ewidencyjnych.

Stan faktyczny i prawny sprawy ze skargi na powyższą decyzję przedstawia się następująco.

Skarżący wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. zwrócił się do organu I instancji o wszczęcie postępowania w sprawie unieważnienia mapy z wykazaną drogą krajową nr 19 oznaczoną jako działka ew. nr [...] położoną w K., sąsiadującą z nieruchomością skarżącego.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego.

Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Decyzją z dnia [...] maja 2019 r. [...] organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, organ odwoławczy decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 854/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił sprzeciw skarżącego od powyższej decyzji organu odwoławczego.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] organ I instancji działając na podstawie art. 7d, art. 20, art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (p.g. i k.), § 44 pkt 2, § 45 ust. 1, § 49 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (rozporządzenie egib), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) - odmówił aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie działek oznaczonych numerami [...] i [...], położonych na obszarze obrębu ewidencyjnego K., wchodzącego w skład jednostki ewidencyjnej N. - obszar wiejski, poprzez przywrócenie stanu katastralnego zgodnie z wykazem wywłaszczeniowym i decyzją Naczelnika Miasta i Powiatu [...] nr [...] z [...] lipca 1974 r.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że stronami w sprawie są: J. Ć. i skarżący (właściciele na zasadzie wspólności małżeńskiej działki ew. nr [...]) oraz Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, która zarządza i wykonuje obowiązki związane z drogą krajową nr [...] relacji L. – R. (działka ew. nr [...] obr. Kończyce wchodzi w jej skład). J. Ć. i skarżący nabyli prawo własności działki oznaczonej nr [...] na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Stan prawny ujawniony jest w księdze wieczystej Kw nr [...]. Ustalenia te wynikają z badania stanu prawnego działek w księgach wieczystych oraz z badania stanu ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez organ. Organ I instancji wyjaśnił również, że w toku postępowania dopuścił także dowód z zeznań stron.

Następnie organ I instancji wskazał, że skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. wniósł o informację, co oznacza aktualizacja mapy i rejestru gruntów bądź odmowa aktualizacji oraz jakie skutki prawne powstają po aktualizacji danych ewidencyjnych i po odmowie aktualizacji, dołączając wykaz wywłaszczeniowy gruntów zawnioskowanych do wywłaszczenia w miejscowości K. wpisany do ewidencji w składnicy geodezyjnej w dniu [...] czerwca 1973 r. za nr [...] oraz decyzję Naczelnika Miasta i Powiatu [...] o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu za wywłaszczone nieruchomości nr [...] z dnia [...] lipca 1974 r. W odpowiedzi organ I instancji przekazał skarżącemu pismem z dnia [...] listopada 2019 r. wyjaśnienia w zakresie aktualizacji danych ewidencyjnych bądź o jej odmowie z podaną podstawą prawną. W celu wyjaśnienia faktów istotnych do rozstrzygnięcia sprawy organ przeprowadził rozprawę administracyjną. W toku rozprawy administracyjnej skarżący wyjaśnił, że żąda aktualizacji danych ewidencyjnych poprzez przywrócenie stanu katastralnego zgodnie z wykazem wywłaszczeniowym i decyzją nr [...], które potwierdzają istnienie wyodrębnionych parcel, ponadto nadmienił, że dokonano zmian w ewidencji bez wymaganych dokumentów. Jako dowód w sprawie skarżący przedstawił kopię mapy katastralnej z wykazanymi parcelami i mapę uzupełniającą z 1973 r. nr [...]. Skarżący oświadczył również, że nie zgadza się z mapą uzupełniającą zaewidencjonowaną pod numerem ewidencyjnym [...] (aktualnie identyfikator ewidencyjny materiału zasobu [...]), ponieważ brak jest wykazanych parcel oraz dokumentów scaleniowych z parcel dla działek przedstawionych na tej mapie, żądając również dołączenia do akt sprawy mapy i rejestru gruntów pochodzących z założenia ewidencji gruntów obrębu K.. Z kolei pełnomocnik Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad podtrzymał, że stan ewidencyjny działki nr [...] wchodzącej w skład drogi krajowej nr [...] pochodzący z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest aktualny i obowiązujący. Organ I instancji wskazał, że na podstawie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej wchodzącej w skład państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ustalono, że operat z założenia ewidencji gruntów obrębu Kończyce, wykonany został na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów (oznaczony nr [...] i datowany na [...] kwietnia 1970 r. - część kartograficzna oraz nr [...] i datowany na [...] grudnia 1974 r. - część opisowa) i wykazuje granicę miedzy działkami nr [...] i [...] wykonaną na bazie mapy katastralnej w skali 1:2880. Sporządzona dokumentacja przy zakładaniu ewidencji gruntów na podstawie dekretu z dnia [...] lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków nie zawiera protokołów ustalenia przebiegu działek ewidencyjnych jak również dokumentacji z dokonania bezpośrednich pomiarów. W 1973 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych dokonano kompleksowego uregulowania własności gospodarstw rolnych na podstawie danych z opracowania geodezyjnego z założenia ewidencji gruntów, a powierzchnie działek zostały obliczone graficznie z dokładnością zapisu do 0,01 ha, który uwidaczniał, że działka nr [...] posiadała powierzchnię 0,66 ha, zaś działka oznaczona nr [...] posiadała powierzchnię 1,31 ha. Następnie organ I instancji wskazał, że z dokumentacji wywłaszczeniowej, tj. wykazu wywłaszczeniowego i mapy uzupełniającej do wywłaszczenia nr [...] z dnia [...] czerwca 1973 r. zatwierdzonej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 1974 r. wynika, że powierzchnia działki nr [...] uległa zmianie z dotychczasowej 0,66 ha na nową 0,6203 ha, została zaokrąglona do 0,62 ha, a pozostałą powierzchnię zaokrągloną do 0,04 ha odpowiadającą części parceli [...] o pow. 0,0353 ha i część parceli [...] o pow. 0,0044 ha, która została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa dołączono do działki nr [...] (drogi krajowej). Powierzchnie działek po wywłaszczeniu z dokładnością zapisu do 0,01 ha, uwidaczniały, że działka nr [...] posiadała powierzchnię 0,62 ha zaś działka nr [...] posiadała powierzchnię 1,87 ha (dołączone części parcel gruntowych (ich powierzchnie) wywłaszczonych na rzecz Skarbu Państwa). Skarżący nie był właścicielem w trakcie wywłaszczania gruntu zajętego pod drogę krajową nr [...], gdyż działkę nr [...] nabył w 2003 r. Dalej organ I instancji wskazał, że działka nr [...] powstała w wyniku podziału działki nr [...] zaewidencjonowanej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr ewidencyjnym [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Działka nr [...] o pow. 0,62 ha (położona w terenach rolnych) uległa podziałowi na działki nr [...] o pow. 0,5395 ha i [...] o pow. 0,0805 ha, operat pomiarowy zawiera mapę uzupełniającą projektu podziału działki nr [...] w skali 1:2880. W dniu [...] grudnia 2003 r. w protokole z czynności przyjęcia granic działki nr [...] z działką nr [...] (obręb K.) i [...] (obręb N.) widnieje zapis, że granice zostały przyjęte z ewidencji gruntów jako zgodne i podpisane przez poprzedniego właściciela E. D. (który po podziale sprzedał działkę nr [...] J. Ć. i skarżącemu). Ponadto punkty graniczne oznaczone nr [...] [...] i [...] wykazane w szkicu polowym nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. zostały utrwalone i okazane jako zgodne na gruncie co jest podpisane w protokole przez E. D.. Zdaniem organu I instancji z powyższego wynika, że skarżący nabył własność na prawach ustawowej wspólności małżeńskiej działki oznaczonej nr [...] o pow. 0,0805 ha położonej na obszarze obr. K. na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Stan prawny jest ustalony w księdze wieczystej Kw nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...] - Wydział Ksiąg Wieczystych, po odłączeniu z księgi wieczystej Kw nr [...] i został wykazany w danych ewidencji gruntów i budynków. Z powyższego aktu notarialnego wynika, że wydanie nieruchomości nastąpiło w dniu jego sporządzenia, a obecnie skarżący twierdzi, że nie zgadza się z dokumentacją mapy uzupełniającej z 2003 r. Organ I instancji wskazał, że aktualnie operat ewidencji gruntów i budynków uwidacznia, że powierzchnia działki nr [...] uległa zmianie z dotychczasowej 0,0805 ha na nową 0,0806 ha w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K. oznaczonej numerem [...] wykonanej przez Zakład Usług Geodezyjnych i Kartograficznych "Pryzmat". Wykonawca wykorzystał dokumentację geodezyjną podziału działki nr [...] wpisaną w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr ewidencyjnym [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. i dokonał przeliczenia z układu odniesienia "1965" na nowy "2000" zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych, zaś granice ewidencyjne działki oznaczonej nr [...] pozostają bez zmian. Informacja Starosty [...], że dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo - kartograficznego obr. Kończyce stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, została ogłoszona w Elektronicznym Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. pod poz. [...]. Organ I instancji wyjaśnił, że z przepisów art. 20, 22, 23 i 24 p.g. i k. wynika, że ewidencja gruntów jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Spełnia jedynie funkcje rejestrujące stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Stąd też poprzez żądanie unieważnienia danych ewidencji gruntów w tym mapy ewidencyjnej, danych opartych na dokumentach prawnych i stosownych opracowaniach geodezyjno-kartograficznych przyjętych do zasobu nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający z dokumentów.

Zgodnie z art. 20 p.g. i k. i § 12 rozporządzenia egib, organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków może wpisać do ewidencji tylko takie prawo do nieruchomości, które w sposób niewątpliwy wynika z dokumentów wskazanych w rozporządzeniu. Organ podkreślił, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (w myśl § 44 rozporządzenia egib). Organ I instancji w kontekście zebranych dowodów oraz w oparciu o art. 24 p.g. i k. uznał, że w niniejszej sprawie występuje przesłanka odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie działek ewidencyjnych nr [...] i [...] poprzez wydanie decyzji administracyjnej, o której stanowi art. 104 § 1 k.p.a. Organ wyjaśnił, że aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub ich zmodyfikowaniu, a konieczność aktualizacji powinna być udokumentowana i zawsze mieć na celu odzwierciedlenie w sposób prawidłowy stanu prawnego wynikającego z posiadanych dokumentów, więc nie może nastąpić aktualizacja danych ewidencyjnych zgodnie z § 45 rozporządzenia egib. Jako, że operat ewidencyjny posiada charakter deklaratoryjno- techniczny, a zmian dokonuje się wyłącznie w oparciu o dokumenty uzasadniające te zmiany, organ administracji w prowadzonym postępowaniu nie może ustalać i rozstrzygać poprzez unieważnienie danych o uprawnieniu do gruntu, o zasięgu prawa własności, czy też prawidłowości tytułów prawnych, będących podstawą wpisu. Organ nie stwierdził natomiast niewłaściwych zapisów w ewidencji gruntów i budynków dotyczących osoby skarżącego oraz stwierdził brak podstaw prawnych w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego.

Organ I instancji wskazał, że skarżący w trakcie toczącego się postępowania dowodowo- wyjaśniającego przesłał pisma, do których załączył kopie dokumentów, które nie stanowią podstawy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, a wnioski kierowane do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków nie mają poparcia w stosownych dokumentach podważających aktualny stan danych ewidencyjnych. Tymczasem w świetle przepisów art. 23 i 24 p.g. i k. oraz § 46 ust. 3 rozporządzenia egib, aktualizacja winna być dokonana na podstawie dokumentacji geodezyjnej zawierającej wykazy zmian danych ewidencyjnych, określające które dane uległy zmianie, z wyszczególnieniem danych dotychczasowych oraz danych aktualnych. Niemożliwe jest natomiast przywrócenie stanu sprzed wywłaszczenia wprost, z pominięciem sporządzenia dokumentacji geodezyjnej. Niemożliwe jest także sporządzenie takiej dokumentacji wybiórczo dla wybranych działek np. objętych wnioskiem zainteresowanego, gdyż zmiana w zakresie jednej działki wywołuje w okolicznościach wywłaszczenia gruntów zmianę w zakresie kolejnej itd. Sporządzenie dokumentacji winno być poprzedzone analizą aktualnego stanu prawnego nieruchomości, gdyż na obszarze objętym wywłaszczeniem, po dacie wydania ostatecznej decyzji zatwierdzającej wywłaszczenie mogły mieć miejsce zdarzenia wywołujące nieodwracalne skutki prawne. Organ I instancji zaznaczył, że nie jest możliwe dokonanie aktualizacji polegającej na przywróceniu stanu sprzed wywłaszczenia w odniesieniu do pojedynczych działek. W wyniku wywłaszczenia powstały bowiem zupełnie nowe działki ewidencyjne, o odmiennym od poprzedniego przebiegu granic i odmiennym obszarze. Wydzielono także działki pod drogę publiczną. W obszarze obrębu ewidencyjnego działka ewidencyjna wyróżniana jest przez jej numer, który ma postać liczby naturalnej. Oznaczenia działek w operacie ewidencyjnym umożliwiają wyróżnienie każdej działki ewidencyjnej, przyjmowane są według określonych zasad, są niepowtarzalne. Niemożliwe jest wykazanie w ewidencji gruntów i budynków działki o nieaktualnym (np. sprzed wywłaszczenia) oznaczeniu o nieaktualnych atrybutach. Sposób oznaczania działek w obrębie reguluje przepis § 9 egib. Ponadto przywrócenie stanu sprzed wywłaszczenia wiąże się ze zmianą w zakresie prawa własności do danej dziatki. Tymczasem nowy stan prawny wykazany został w księdze wieczystej i do chwili obecnej brak nawet wzmianki o niezgodności stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze z jej rzeczywistym stanem prawnym.

W ocenie organu I instancji skarżący nie przedstawił żadnego przepisu prawa, na podstawie którego może skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia swojej potrzeby, a także dowodów z których wynikały zmiany danych ewidencyjnych w operacie ewidencji gruntów i budynków. W przedmiotowym postępowaniu wykazano, że dane ewidencyjne są zgodne ze stanem prawnym oraz dokumentami znajdującymi się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym.

Rozpatrując odwołanie skarżącego od powyższej decyzji organ odwoławczy pismem z dnia [...] lutego 2020 r. zwrócił akta sprawy do organu I instancji celem uzupełnienia materiału dowodowego o dokumenty obrazujące powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zdarzenia geodezyjne związane z wykazaniem w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. K. działek nr [...] i [...] od założenia ewidencji, poprzez uwłaszczenie gospodarstw rolnych oraz przeprowadzone na tym terenie prace modernizacyjne. Organ I instancji przy piśmie z dnia [...] marca 2020 r. przesłał do organu odwoławczego żądany materiał dowodowy.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie wyjaśniające wykazało, że skarżący w oparciu o przedłożoną mapę katastralną i mapę uzupełniającą z 1973 r. nr [...] domaga się aktualizacji danych ewidencyjnych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. Kończyce w zakresie działek nr [...] i [...] poprzez przywrócenie stanu katastralnego "zgodnie z wykazem wywłaszczeniowym i decyzją nr [...], które potwierdzają wyodrębnienie parcel" (protokół spisany w dniu [...] listopada 2019 r.). Organ odwoławczy wskazał, że ewidencja gruntów i budynków dla obr. K. została założona w latach 70 - tych XX wieku na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków. Wówczas na bazie mapy katastralnej w skali 1:2880 powstała mapa ewidencyjna w skali 1:2880. Sporządzenie tej mapy nie zostało poprzedzone ustaleniem granic działek na gruncie i nie zostały spisane protokoły graniczne, wykonano jedynie ustalenie stanu władania na gruncie (protokoły Nr [...] i Nr [...] stwierdzenia stanu władania gruntami działek nr [...] i [...] oraz szkic połowy stanu władania, szczegółów i użytków rolnych) - operat techniczny wpisany do ewidencji składnicy geodezyjnej w dniu [...] lutego 1970 r. za nr [...] (identyfikator ewid. [...]). Z tego okresu brak jest dokumentów geodezyjnych, pozwalających na wykazanie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w sposób zgodny z obecnie obowiązującymi standardami technicznymi. Organ odwoławczy wskazał, że podczas kompleksowych uwłaszczeń gospodarstw rolnych zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw, Z. D. c. J. i M. nabyła z mocy prawa m. in. działkę nr [...], o czym świadczy akt własności ziemi z dnia [...] października 1973 r. Nr [...]. W części opisowej operatu ewidencyjnego obr. K. założonego w 1974 r. - rejestr gruntów wpisany do ewidencji składnicy geodezyjnej w dniu [...] grudnia 1974 r. za nr [...] (identyfikator ewid. [...]) - działka nr [...] została wykazana jako własność Z. D.. Natomiast działka nr [...] została wykazana na własność Dyrekcji Okręgowej Dróg Publicznych w [...] - jako drogi krajowe. W aktach sprawy znajduje się archiwalna mapa ewidencyjna przedstawiająca usytuowanie działek nr [...] i [...] wpisana do ewidencji składnicy geodezyjnej za nr [...] (identyfikator ewid. [...]). Organ odwoławczy wskazał następnie, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w 1972 r. został sporządzony operat geodezyjny dla celów wywłaszczenia drogi państwowej (identyfikator ewid. [...]). Według załączonego do akt sprawy wykazu wywłaszczeniowego gruntów zawnioskowanych do wywłaszczenia w miejscowości K. na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Zarządu Dróg Publicznych wynika, że część działki nr [...] (odpowiadającej cz. pgr [...] i [...]) stanowiącej własność Z. D. została wywłaszczona. Naczelnik Miasta i Powiatu w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 1974 r. orzekł o wywłaszczeniu i odszkodowaniu m. in. cz. pgr [...] i [...] stanowiących własność Z. D.. Według części opisowej - rejestru gruntów sporządzonego dla obr. K. założonego w 1990 r. i przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] listopada 1991 r. za nr ewid. [...] - powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,62 ha i została wykazana na rzecz Z.D.j. W 2003 r. ww. działka nr [...] została objęta pomiarem geodezyjnym na gruncie w związku z jej podziałem na działki nr [...] i [...]. Geodeta sporządził mapę uzupełniającą w skali 1:2880 wraz z wykazem zmian gruntowych. Powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,5395 ha, natomiast powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,0805 ha. Organ odwoławczy wskazał, że z protokołu z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości podpisanego przez właściciela działki nr [...] - E. D. wynika, że granicę działki nr [...] z działką nr [...] stanowi zewnętrzny brzeg pasa drogowego i granice te zostały przyjęte z ewidencji gruntów jako zgodne. Stabilizacji dokonano granicznikami betonowymi z krzyżykami. Sporządzone opracowanie włączono do zasobu ewidencji gruntów w dniu [...] grudnia 2003 r. za nr ewid. [...]. Następnie zgodnie ze sporządzoną umową sprzedaży Rep. A Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w księdze wieczystej Kw nr [...] i części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obr. K. działkę nr [...] o pow. 0,0805 ha wykazano na rzecz J. Ć. i skarżącego jako wspólność ustawową majątkową małżeńską. Organ odwoławczy wskazał również, że w latach 2015-2016 dla obr. K., gm. N. wykonana została kompleksowa modernizacja ewidencji gruntów i budynków. Dane ewidencyjne działek wykazane w operacie ewidencyjnym przed modernizacją nie odpowiadały standardom danych ewidencyjnych określonych w rozporządzeniu egib. Podczas prac geodezyjnych związanych z przeprowadzeniem modernizacji obr. K. wykorzystano materiały geodezyjne znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W ramach tego zadania utworzono numeryczną mapę ewidencyjną oraz dostosowano jej formę do stanu pozwalającego na prowadzenie w programie TurboEWID. Zadanie to wykonano w celu eliminacji z bazy ewidencji gruntów i budynków obr. K. rastrowej mapy ewidencyjnej wykonanej na bazie mapy katastralnej w skali 1:2880 w systemie obrębowym, niespełniającej standardów rozporządzenia egib. Zgodnie z informacją Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. ogłoszoną dnia [...] stycznia 2016 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] pod poz. [...] - projekt operatu opisowo-kartograficznego po modernizacji ewidencji gruntów i budynków m. in. obr. K. gm. N. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. W części opisowej obowiązującego operatu ewidencji gruntów i budynków obr. K., gm. [...] powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,0806 ha i wykazana jest na rzecz skarżącego i J. Ć.. Organ odwoławczy stwierdził, że obecnie skarżący kwestionuje wykazanie w obowiązującym operacie ewidencyjnym danych ewidencyjnych działek nr [...] i [...], domagając się przywrócenia ich stanu katastralnego zgodnie z wykazem wywłaszczeniowym i decyzją Naczelnika Miasta i Powiatu w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 1974 r. o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu za wywłaszczone nieruchomości. Ponadto wskazując na brak dokumentów scaleniowych dotyczących scalenia pgr. [...] i pgr [...] domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r. i przywrócenia poprzedniego stanu zgodnego z dokumentami prawnymi.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że materialnoprawną podstawę wydania decyzji w niniejszej sprawie orzekającej o aktualizacji lub odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków stanowią przepisy p.g. i k. oraz rozporządzenia egib, które regulują zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian. Zgodnie z art. 2 ust. 8 p.g. i k., ewidencja gruntów i budynków to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Z przepisów art. 20, art. 22 i art. 24 p.g. i k. wynika, że ewidencja gruntów jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który spełniając funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Deklaratoryjny charakter wpisu oznacza, że nie kształtuje on nowego stanu prawnego a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający z dokumentów. Ewidencja odzwierciedla stan aktualny, co oznacza, że nie można dokonywać zmian na podstawie dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat, po których następowały kolejne czynności odzwierciedlone w ewidencji. Aktualizacja ewidencji gruntów nie może powodować skutków prawnych z mocą wsteczną, a tego domaga się skarżący. Organ odwoławczy wskazał, że w obowiązującym operacie ewidencyjnym obr. K. jednostka ewidencyjna N. - obszar wiejski działka nr [...] o pow. 0,806 ha wykazana na rzecz skarżącego i J. Ć. posiada uregulowany stan prawny i objęta jest księgą wieczystą Kw nr [...]. Skoro skarżący nie przedstawił nowych dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 rozporządzenia egib, wskazujących na zmiany w zakresie danych podlegających ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków, brak było podstaw do uwzględnienia żądań. Organ odwoławczy wyjaśnił, że według § 46 rozporządzenia egib, dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu mogą być prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, odpisy z ksiąg wieczystych, akty normatywne ilustrujące aktualny stan prawny nieruchomości. Zatem w pierwszej kolejności należy przedstawić aktualny dokument własności stanowiący podstawę do wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym w zakresie kwestionowanego gruntu. Z treści art. 24 ust. 2a p.g. i k. wynika natomiast, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, czyli właścicieli nieruchomości (lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania). Zgodnie z art. 24 ust. 2b p.g. i k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu; g) wpisów w innych rejestrach publicznych; h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Zgodnie zaś z § 44 pkt 2 rozporządzenia egib, obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, należy do zadań własnych starosty - jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. W myśl § 45 ust. 1 rozporządzenia egib, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; 3) wyeliminowania danych błędnych. Zgodnie z § 45 ust. 2 rozporządzenia egib, przy aktualizacji operatu ewidencyjnego stosuje się odpowiednio przepisy § 35 i § 36. Stosownie do § 35 rozporządzenia egib, źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: 1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym; 2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych; 3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych; 4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne; 5) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne; 6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej; 7) wyniki oględzin. W świetle § 36 rozporządzenia egib, przebieg granic działek wykazuje się w operacie opisowo-kartograficznym na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych, albo wznowionych punktów granicznych.

Organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie zasięg prawa własności dotyczący działek nr [...] i [...] został określony w postępowaniu wywłaszczeniowym. Ponadto na podstawie analizy zgromadzonych w sprawie materiałów jednoznacznie można stwierdzić, że działka nr [...] została wydzielona w wyniku podziału działki [...] (zgodnie z operatem pomiarowym przyjętym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] w dniu [...] grudnia 2003 r.). W obowiązującym operacie ewidencyjnym działka nr [...] wykazana została jako droga nr [...] we władaniu samoistnym Skarbu Państwa Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Deklaratoryjny charakter wpisu oznacza, że nie kształtuje on nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający z dokumentów. Oczekiwanie skarżącego, iż w tym postępowaniu organy administracyjne powinny ustalać, czy granice jego działki są właściwie ustalone, jest nieuzasadnioną interpretacją przepisów prawa. Błędnym też jest oczekiwanie skarżącego, że w ramach postępowania ewidencyjnego może dojść do załatwienia sporu o prawo własności, o granice czy powierzchnię działki, ponieważ organy administracyjne nie są uprawnione do rozstrzygania tego rodzaju kwestii, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadnym jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Temu bowiem służą takie postępowania, jak rozgraniczenie, ustalenie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, czy powództwo o ustalenie albo ochronę własności. Ponadto organ odwoławczy dodał, że prowadząc postępowanie odwoławcze zwrócił się do organu I instancji o uzupełnienie materiału dowodowego o materiały geodezyjne przedstawiające m. in. prace scaleniowe. Otrzymany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że na terenie obr. K. zostały przeprowadzone prace geodezyjne związane z założeniem ewidencji gruntów (operat [...], obecny identyfikator [...]) oraz prace związane z wywłaszczeniem "drogi państwowej L. – R." (operat o identyfikatorze [...]). W operacie [...] istnieje mapa wykonana w lutym 1973 r., z której wynika jednoznacznie, że wywłaszczenie objęło część działki nr [...], która to działka odpowiadała dawnym parcelom gruntowym nr [...] i [...]. Działka nr [...] i odpowiadające jej parcele były w tym czasie przedmiotem władania tej samej osoby – Z. D.. Potwierdzeniem tego faktu jest akt własności ziemi nr [...] z dnia [...] października 1973 r., stwierdzający nabycie własności m. in. działki nr [...] przez Z. D.. Organ zaznaczył, że zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, działkę ewidencyjną stanowił obszar gruntu ograniczony gruntami stanowiącymi przedmiot odrębnego władania - § 7 ust. 1 załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów. Całkowicie nieuzasadnione są zatem zarzuty skarżącego odnośnie bezpodstawnego "scalenia" parcel nr [...] i [...], ponieważ odpowiadająca tym parcelom działka nr [...] została utworzona zgodnie z ww. przepisem, jako przedmiot władania tej samej osoby.

W ustawowym terminie skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucił, że grunt scalono samowolnie bez przeprowadzonego postępowania scaleniowego, a organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków omijały wówczas obowiązujące przepisy, czego efektem jest brak ustalonych granic na gruncie oraz brak wymaganych dokumentów m. in. dokumentów scaleniowych potwierdzających obecny stan prawny i faktyczny wykazany w ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów dotyczących braku dokumentów, m. in. dokumentów scaleniowych, na podstawie których scalono parcele nr [...] i nr [...] oraz do tego, że organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków ominęły wówczas obowiązujące przepisy, tj. art. 15 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia, art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1956 r. o Państwowej Służbie Geodezyjnej i Kartograficznej, art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 3 i ust. 4, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1, ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scaleniu i wymianie gruntów, § 99 pkt 2 Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie prowadzenia ewidencji gruntów. Zdaniem skarżącego, skoro organ odwoławczy przyznał, że nie ma na gruncie ustalonych granic, to wynika z tego, że obecny stan wykazany w dokumentach (mapach, rejestrach gruntów, księgach wieczystych) sporządzono samowolnie i nie może być zaakceptowany w państwie prawa i należy go doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Skarżący powinien zostać więc dopisany do księgi wieczystej Kw nr [...] jako właściciel o powierzchni 805 m2, a nie odłączony jak to uczyniono. Jeżeli działka nr [...] nie ma ustalonych granic to i samowolnie scalona działka nr [...] nie ma ustalonych granic, co oznacza, że nie można było wywłaszczyć tego gruntu zgodnie z art. 15 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia, gdzie wywłaszczono z dwóch parcel a nie z działki nr [...]. W aktach sprawy brak jest rejestru grantów dla działki nr [...], czyli działka nie była zarejestrowana w ewidencji grantów. Zdaniem skarżącego, brak rejestru gruntów dla działki stanowi o jej prawnym nieistnieniu. W aktach sprawy brak jest również zmian gruntowych oraz mapy sytuacyjnej. W ocenie skarżącego organ odwoławczy wystąpił do organu I instancji o dokumenty scaleniowe, aby postępowanie było prowadzone w oparciu o art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., a gdy okazało się, że nie ma dokumentów scaleniowych to pominął ustawę scaleniową z dnia [...] stycznia 1968 r. i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skarżący stwierdził, że organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków dokonywały zmian niezgodnie z § 99 pkt 2 Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie prowadzenia ewidencji, gdyż § 99 pkt 2 w/w zarządzenia nakazywał ustalić granice przed odłączeniem do innej księgi wieczystej, a działka nr [...] nie ma ustalonych granic. Z tego wynika, że niezgodnie z w/w ustawą sporządzono dokumenty i wydano decyzje sprzeczne z prawem, omijając również ustawę scaleniową z dnia 24 stycznia 1968 r., co oznacza według art. 58 Kodeksu cywilnego, że czynność prawna jest nieważna. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący odniósł powyższą argumentację do poszczególnych fragmentów uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2020 r. skarżący podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze, dotyczące pominięcia ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scaleniu i wymianie gruntów. Odnosząc się do stanowiska organu odwoławczego, że dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu mogą być prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne ilustrujące aktualny stan prawny nieruchomości, skarżący wskazał, że organ nie przedstawił żadnego dokumentu, na podstawie którego scalono parcele o nr [...] i [...], co oznacza, że "zrobiono to nielegalnie". Skarżący wskazał, że mapa z lutego 1973 r. o której wspomina organ, jest to mapa uzupełniająca w skali 1:2880, czyli skala mapy katastralnej. W aktach sprawy znajduje się natomiast mapa ewidencyjna numer [...], ale bez skali. Skarżący podniósł również, że § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r., nie zezwalał na scalanie kilku sąsiadujących działek ze sobą. Z decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 1974 r. jasno wynika, że wywłaszczano grunty z odrębnych dwóch parcel. Natomiast z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, kiedy te grunty zostały scalone, ponieważ nie ma decyzji zatwierdzającej scalenie parcel o numerach [...] i [...]. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji.

Zarządzeniem z dnia [...] października 2020 r. wezwano strony postępowania do przedłożenia pism procesowych zwierających nowe argumenty, twierdzenia lub dowody na ich poparcie, pod rygorem skierowania sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] października 2020 r. zakwestionował znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, tj. kopię mapy uzupełniającej w skali 1:2880 wpisaną do ewidencji gruntów i budynków w dniu [...] czerwca 1973 r., kopię mapy ewidencyjnej w skali 1:1000 [...], wykaz wywłaszczeniowy [...] wykonany w 1973 r., rejestr gruntów Tom I dotyczący drogi Dk Nr [...] z XII 1990 r., zgłoszenie prac geodezyjnych z dnia [...] maja 2017 r., mapę z przebiegiem granic pasa drogowego, mapę uzupełniającą w skali 1:2500 - załącznik do wykazu zmian danych ewidencyjnych, mapę ewidencyjną archiwalną obr. K. [...] bez skali, albowiem dokumenty te sporządzały osoby nieuprawnione i anonimowe.

Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu, działając na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w drodze zarządzenia, skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako pozbawiona w stopniu oczywistym usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu.

W toku przeprowadzonej z urzędu (art. 134 § 1 p.p.s.a.) legalnościowej kontroli zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji Sąd nie stwierdził naruszeń prawa procesowego i materilanego, których rodzaj i stopień uzasadniałyby wzruszenie mocy obowiązującej powyższych orzeczeń na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a.

Strona skarżąca podjęła próbę zakwestionowania legalności proceduralnej i materialnoprawnej kontrolowanych orzeczeń, formułując określone zarzuty, które Sąd poddał szerszej ocenie, uwzględniającej zasadę niezwiązania granicami skargi.

Jak trafnie zauważył organ odwoławczy, skarżący w oparciu o przedłożoną mapę katastralną i mapę uzupełniającą z 1973 r. nr [...] domagał się aktualizacji danych ewidencyjnych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. K. w zakresie działek nr [...] i [...] przez "przywrócenie stanu katastralnego" "zgodnie z wykazem wywłaszczeniowym" i decyzją nr [...] Naczelnika Miasta i Powiatu w S. z [...] lipca 1974 r. (protokół z dnia [...] listopada 2019 r.), "które potwierdzają wyodrębnienie parcel". Tak sformułowane żądanie skarżącego jako nieznajdujące podstaw prawnych i faktycznych prawidłowo zostało oddalone przez kontrolowane organy. Pomijając już niedopuszczalność przywrócenia oznaczenia parcelowego spornych działek, należy przede wszystkim stwierdzić, że uwzględnienie żądania skarżącego byłoby sprzeczne z zasadą rejestrowego charakteru ewidencji gruntów i budynków (art. 20 i n. u.p.g.k.) oraz z zasadą aktualności operatu ewidencyjnego, to jest zgodności danych ewidencyjnych z ostatnimi, dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Skarżący nie przedłożył bowiem nowych (w tym sensie, że powstałych już po dokonaniu ostatnich wpisów w ewidencji) dokumentów, jak również nie podważył prawidłowości wpisów już dokonanych na podstawie przyjętych do operatu i nadal wiążących dokumentów urzędowych, w tym: aktu własności ziemi z dnia [...] października 1973 r. (obejmującego m.in. działkę nr [...], która odpowiadała dawnym parcelom gruntowym 671 i 674/1); decyzji wywłaszczeniowej nr [...] Naczelnika Miasta i Powiatu w [....] z dnia [...] lipca 1974 r. (w pkt. 9 decyzja ta określiła jako przedmiot wywłaszczenia część dawnej parceli gruntowej [...], która weszła w skład działki nr [...]); protokołu z 1973 r. w sprawie obliczenia powierzchni działek w związku z planem wywłaszczenia nieruchomości pod budowę drogi państwowej; mapy z pomiaru uzupełniającego z 1973 r., sporządzonej w związku z zamiarem wywłaszczenia; wykazu wywłaszczeniowego z 1973 r. Materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania (tak z urzędu, jak przedłożony przez stronę skarżącą) nie pozwala również na uznanie, że w procesie wpisywania lub aktualizowania danych ewidencyjnych doszło do popełnienia oczywistych błędów. Brak stwierdzenia wadliwości dotyczy także czynności organów ewidencyjnych dokonywanych w toku modernizacji ewidencji w latach 2015-2016.

Odnosząc się do zasadniczych wątpliwości i zarzutów skarżącego, należy przede wszystkim stwierdzić, że z będącej podstawą wpisu danych ewidencyjnych mapy z pomiaru uzupełniającego z 1973 r. oraz wykazu wywłaszczeniowego z 1973 r. jednoznacznie wynika, że parcele gruntowe (pgr) [...] i [...] zmieniły oznaczanie (według nowego systemu ewidencyjnego) i stały się działką ewidencyjną nr [...], natomiast ich część o łącznej powierzchni 3,97 ar. została objęta wywłaszczeniem w związku z planem budowy drogi państwowej. Jak prawidłowo wskazał skarżony organ, w 1972 r. został sporządzony operat geodezyjny dla celów wywłaszczenia pod budowę ww. drogi państwowej (identyfikator ewid. [...]). Wywłaszczenie polegało w spornym zakresie na przyłączeniu powyższego obszaru 3,97 ar. (3,53 ar. kosztem dawnej pgr [...] i 0,44 ar. kosztem dawnej pgr [...]) do dawnej pgr [...] (działki drogowej, należącej do Skarbu Państwa), która zmieniła oznaczenie na działkę ewidencyjną nr [...]. Zastosowanie w decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] lipca 1974 r. dotychczasowego systemu oznaczenia działek (system parcelowy) nie ma znaczenia, albowiem mapy wywłaszczeniowe przyjęte do państwowego operatu w związku z wywłaszczeniem nie pozostawiają wątpliwości co do przedmiotu wywłaszczenia (dawne pgr [...] i [...]). Na nowy system oznaczenia (działka nr [...] zamiast dawnych pgr [...] i [...]) wskazuje również akt własności ziemi z dnia [...] października 1973 r. Trzeba również – na tle zarzutów skarżącego – wyraźnie podkreślić, że powierzchnia nieruchomości objętej wywłaszczeniem (pgr [...] i [...] zniesionych do działki nr [...]) wyniosła 66 ar., natomiast po wywłaszczeniu 3,97 ar. ukształtowała się w wymiarze 62,03 ar.

Nie są również wadliwe ustalenia organów, że ewidencja gruntów i budynków dla obrębu Kończyce została założona w latach 70- tych XX wieku na podstawie dekretu z dnia [...] lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków. Na bazie mapy katastralnej w skali 1:2880 powstała wówczas mapa ewidencyjna w tożsamej skali, jednak sporządzenie tej mapy nie zostało poprzedzone ustaleniem granic działek na gruncie i nie zostały spisane protokoły graniczne. Jak wynika z akt sprawy, wykonano w tym czasie jedynie ustalenie stanu władania na gruncie (protokoły Nr [...] i Nr [...] stwierdzenia stanu władania gruntami działek nr [...] i [...] oraz szkic połowy stanu władania, szczegółów i użytków rolnych), a operat techniczny został wpisany do ewidencji składnicy geodezyjnej w dniu [...] lutego 1970 r. (identyfikator ewid. [...]).

Istotne znaczenie dla oceny, że zarzuty strony skarżącej są bezzasadne, mają również dalsze ustalenia organów związane z przemianami własnościowymi i ewidencyjnymi w zakresie działki nr [...]. Jak wynika z akt sprawy, według części opisowej rejestru gruntów sporządzonego dla obr. K. w 1990 r. i przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19 listopada 1991 r. (nr ewid. 2/91-2990) powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,62 ha (62 ar.). W 2003 r. działka nr [...] została objęta pomiarem geodezyjnym na gruncie w związku z jej podziałem na działki nr [...] i [...]. Geodeta sporządził mapę uzupełniającą z dnia [...] grudnia 2003 r. w skali 1:2880 wraz z wykazem zmian gruntowych. Powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,5395 ha, natomiast powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,0805 ha. Z protokołu czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości (z dnia [...] grudnia 2003 r.) podpisanego przez właściciela działki nr [...] - E. D. (poprzednika prawnego strony skarżącej) wynika, że granicę działki nr [...] z działką nr [...] stanowi zewnętrzny brzeg pasa drogowego i granice te zostały przyjęte w ewidencji gruntów "jako zgodne". Stabilizacji tak wyznaczonej granicy dokonano granicznikami betonowymi, a sporządzone opracowanie włączono do zasobu ewidencji gruntów w dniu [...] grudnia 2003 r. za nr ewid. [...]. W tak ustalonym stanie na gruncie strona skarżąca (wraz z małżonką) nabyła na mocy notarialnej umowy z dnia [...] grudnia 2003 r. działkę nr [...] o pow. 0,0805 ha. Następnie w toku postępowania modernizacyjnego w latach 2015-2016 (obręb K., gm. [...]) dokonano dostosowania danych ewidencyjnych wykazanych w operacie ewidencyjnym do standardów danych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W ramach tycz czynności utworzono numeryczną mapę ewidencyjną w celu eliminacji z bazy ewidencji gruntów i budynków obr. K. rastrowej mapy ewidencyjnej wykonanej na bazie mapy katastralnej w skali 1:2880 w systemie obrębowym, niespełniającej standardów cyt. rozporządzenia. Jak wynika z akt sprawy, w wyniku tych czynności powierzchnia działki nr [...] uległa nawet powiększeniu z 0,0805 ha na 0,0806 ha, co było następstwem przejścia ze starego systemu przestrzennego układu odniesienia ("1965") na nowy system ("2000").

W tym stanie rzeczy żądania strony skarżącej i podnoszone dalsze zarzuty są oczywiście bezzasadne.

W szczególności nie mają podstaw zarzuty związane z brakiem w aktach określonych dokumentów, w tym "dokumentów scaleniowych, na podstawie których scalono parcele nr [...] i nr [...] oraz do tego, że organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków ominęły wówczas obowiązujące przepisy, tj. art. 15 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia [...] marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia, art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1956 r. o Państwowej Służbie Geodezyjnej i Kartograficznej, art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 3 i ust. 4, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1, ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scaleniu i wymianie gruntów, § 99 pkt 2 Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie prowadzenia ewidencji gruntów". Z przedłożonych akt administracyjnych nie wynika, aby sporne pgr [...] i nr [...] były objęte postępowaniem scaleniowym. W sprawie nie mogło zatem dojść do "pominięcia ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scaleniu i wymianie gruntów". Jak już wskazano, tzw. zniesienie pgr [...] i nr [...] do działki nr [...] nastąpiło w związku z planowanym wywłaszczeniem i czynności te miały charakter geodezyjno-kartograficzny. Kwestionowana przez skarżącego mapa z pomiaru uzupełniającego z 1973 r., sporządzona w skali 1:2880, w związku z zamiarem wywłaszczenia, stanowiła nie tylko podstawę wpisu do ewidencji, lecz przede wszystkim była ona integralnie związana z decyzją wywłaszczeniową nr [...] Naczelnika Miasta i Powiatu w [...] z dnia [...] lipca 1974 r. w zakresie spornych pgr [...] i [...] (zniesionych do działki nr [...], co uwzględnił akt własności ziemi z dnia [...] października 1973 r.) i całą dokumentacją (w tym geodezyjno-kartograficzną) jej towarzyszącą. Nie może więc odnieść zamierzonego skutku próba podważania w postępowaniu ewidencyjnym legalności lub ważności powyższego orzeczenia administracyjnego (i związanych z nim dokumentów), gdyż stanowiło ono podstawę do wprowadzenia zmian ewidencyjnych w spornym zakresie.

Nie jest również uzasadnione twierdzenie skarżącego, że na gruncie "nie ma ustalonych granic". Granice działki nr [...] zostały przyjęte bez zastrzeżeń przez poprzednika prawnego strony skarżącej, który uznał je w związku z dokonanym podziałem działki nr [...] na działki nr [...] i [...]. Tak zaakceptowane granice zostały następnie utrwalone na gruncie przez trwałe znaki graniczne. Kwestionowanie natomiast powierzchni i przebiegu granic nieruchomości nie może mieć miejsca w postępowaniu ewidencyjnym.

Mając na względzie całość podniesionej wyżej argumentacji, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.