Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 957/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 h, 37 j, 37 k, 37 l, 37 m, 37 n
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2571
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 3 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2014r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011 roku oddala skargę


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2013 r. określił, na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej oraz art. 37 h ust. 1 i ust. 2, art. 37 j ust. 1 pkt. 4, art. 37 k ust. 1, art. 37 l ust. 1, art. 37 m ust. 1, art. 37 n ust. 1, art. 37 o ust. 1 pkt. 1 i art. 37 q ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym ( j. t. – Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2571 ze zm. ), Spółka z o. o. zobowiązanie w opłacie paliwowej za miesiące od kwietnia do września 2011 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego Dyrektor UKS wydał w dniu [...] 2013 r. decyzję określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011 r.

Organ I instancji podkreślił, że zgodnie z art. 37 h ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym ( j. t. – Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2571 ze zm. ) wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu pojazdów podlega opłacie krajowej. Wprowadzenie na rynek krajowy oznacza czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na podmiocie podlegającym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego ( art. 37 j ) i powstaje on z dniem, w którym podmiot ten jest zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego ( art. 37 k ). Podstawą obliczenia wysokości opłaty jest ilość paliw, od której podmiot ma zapłacić podatek akcyzowy ( art. 37 l ust. 1 ). Organ I instancji dokonał wobec tego obliczenia wysokości należnej opłaty paliwowej w oparciu o dane i ustalenia faktyczne wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]2013 r., określającej wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona wniosła o jej uchylenie w całości, albowiem narusza ona obowiązujące przepisy prawne. W ocenie strony decyzja został wydana z naruszeniem przepisów procesowych poprzez niewyczerpujące przeprowadzenie postępowania dowodowego w ramach I instancji.

Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...]2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając jego ustalenia faktyczne i rozważania prawne.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że konsekwencją powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] 2013 r. decyzję określającą wobec strony zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011 r. Po rozpatrzeniu odwołania strony od tej decyzji Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] 2014 r. określił wobec strony w innej wysokości zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011 r. W decyzji tej co do zasady podtrzymano tezy o konieczności uiszczenia przez stronę zobowiązania akcyzowego.

W skardze na decyzję organu II instancji strona wniosła o uchylenie decyzji obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzji organu zarzucono naruszenie :

- art. 37 h ust. 1 i 2oraz art. 37 o ust. 1 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Rejestrze Drogowym poprzez niezasadne naliczenie opłaty paliwowej w sytuacji gdy nie było podstaw do nałożenia na stronę podatku akcyzowego

- art. 180, art. 187, art. 191, art. 123, art. 210, art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie w sposób stronniczy postępowania dowodowego i dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono argumenty dotyczące generalnie niezasadnego nałożenia na stronę skarżącą podatku akcyzowego i opłaty paliwowej. Zarzucono naruszenie przepisów procesowych poprzez nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego w kwestii nabycia spornego paliwa.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podniósł, że strona była odpowiedzialna za uiszczenie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011 r. Zasadne jest wobec tego obciążenie strony skarżącej opłatą paliwową za ten okres.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest niezasadna

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj Dz. U. z 2012r. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem.

Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ), dalej p.p.s.a., w postępowaniu przed sądem obowiązuje zasada oficjalności, w myśl której nie jest on związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także niepodnoszonych w skardze. Granice rozpoznania skargi są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych, a z drugiej poprzez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego – zakaz reformationis in peius.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013 r. określającą stronie skarżącej zobowiązanie w opłacie paliwowej za poszczególne miesiące (IV-IX ) 2011 roku.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 931 ze zm.). Stosownie do art. 37h ust. 1 tejże ustawy opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych wykorzystywanych do napędu silników spalinowych. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych, o których mowa w ust. 1 rozumie się – zgodnie z art. 37 h ust. 2 ww. ustawy – czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe. W myśl art. 37j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych, o których mowa w art. 37 h, ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym, obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmioty, o których mowa w art. 37 j) ust. 1 są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych (art. 37 k ust. 1 ustawy), a podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej, jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37 j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 l ust. 1 ustawy).

Z powyższej regulacji ustawowej wynika, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Ustalenia faktyczne dotyczące konieczności uiszczenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym są zasadniczo podstawą stwierdzenia – na podstawie art. 37 h, art. 37 j i art. 37 k ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym – obowiązku zapłaty opłaty paliwowej.

Podkreślić należy w tym miejscu, że w postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej organ I i II instancji nie dokonuje ponownie tego rodzaju ustaleń, lecz odwołuje się do tych ustaleń, które były podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego strony skarżącej w zakresie podatku akcyzowego, a które organ uznaje ostatecznie za wiążące na gruncie sprawy w przedmiocie opłaty paliwowej.

Konsekwencją powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] 2013 r. decyzję określającą wobec strony zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011 r. Po rozpatrzeniu odwołania strony od tej decyzji Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] uchylił decyzję w/w w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od kwietnia do września 2011r. i w tym zakresie sam określił to zobowiązanie (określił wobec strony w innej wysokości zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011 r.).

W decyzji tej co do zasady podtrzymano tezy o konieczności uiszczenia przez stronę zobowiązania akcyzowego. Organ podatkowy ustalił, że skarżąca uczestniczyła w zorganizowanej grupie, której celem było ukrycie podstaw do ustalenia wielkości zobowiązań podatkowych, w tym w podatku akcyzowym i tym samym wprowadzanie do obrotu paliwa silnikowego niewiadomego pochodzenia bez odprowadzenia należności podatkowych. W decyzji tej organ podatkowy ustalił, że skarżąca wprowadzała do obrotu olej napędowy o kodzie CN 27101941.

Decyzja ta jest decyzją ostateczną i prawomocną. Skarżąca bowiem złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i Sąd ten prawomocnym wyrokiem z dnia 26 marca 2015r. oddalił skargę.

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie oznacza to, że na obecnym etapie procesowym jest ostateczna decyzja organu podatkowego w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Istnieje zatem prawna i faktyczna podstawa do precyzyjnego i jednoznacznego określenia stronie skarżącej opłaty paliwowej.

W odrębnie przeprowadzonym postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej konieczne jest ustalenie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem był olej napędowy oraz ilości tego oleju, od których podatnik był zobowiązany zapłacić podatek akcyzowy. W niniejszej sprawie powyższe okoliczności zostały ustalone definitywnie w ramach postępowania dotyczącego określenia wysokości zobowiązania akcyzowego. Sąd badając sprawę zapoznał się z ostateczną i prawomocną decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] ( w aktach adm.) . Z treści uzasadnienia tej decyzji wynika, że w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego bazującego na włączonym do sprawy materiale zebranym w wyniku postępowań kontrolnych dotyczących skarżącej oraz spółek: [...] materiałach śledztwa Delegatury ABW o sygn. akt AP VI Ds. 6/11 oraz Prokuratury Apelacyjnej, w tym zeznaniach świadków uznano, że skarżąca jest podatnikiem podatku akcyzowego bowiem wykazano, ze nabywała ona olej napędowy a w poprzednich fazach obrotu podatek akcyzowy nie został zapłacony. W decyzji tej organ podatkowy ustalił, że skarżąca wprowadzała do obrotu olej napędowy o kodzie CN 27101941.

Tak więc w ocenie Sądu organ miał podstawy do ustalenia wymaganej kwoty opłaty paliwowej.

W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że organ II instancji zgodnie z art. 37 h, art. 37 j i art. 37 k ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym orzekł o powstaniu obowiązku zapłaty opłaty paliwowej i określił stronie skarżącej wysokość tej opłaty za wskazane miesiące 2011 r., albowiem stwierdzono decyzją ostateczną obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym za powyższy okres.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty dotyczące braku dokonania przez organ ustaleń faktycznych w tym postępowaniu okazały się niezasadne Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.