Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 925/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: §12
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ SO (del.) Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T. i A. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK) utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] orzekającą o zmianie w ewidencji gruntów i budynków użytku gruntowego na działce nr 75 w B. z użytku gruntowego Ba na użytek gruntowy B-Ps IV zgodnie z dokumentacją geodezyjną oraz odmawiającą wprowadzenia zmian polegających na zmianie powierzchni działki na 75. W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. nr 98, z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) dalej: k.p.a. oraz art. 20 ust. 1 i 2, art. 76 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 240, z 2005 r., poz. 2027 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji WINGiK stwierdził, że odwołanie T. i A. T. nie mogło być uwzględnione, gdyż argumenty w nim wskazane nie mają oparcia w przepisach prawa. Powierzchnia działki przyjmowana do wpisu w ewidencji jest konsekwencją jej granic. Działka nr 75 nie zmieniła granic, jednak w trakcie postępowania modernizacyjnego, prowadzonego w 2007 r. dokonano dokładnego przeliczenia powierzchni działki. W wyniku tego działania została ustalona powierzchnia, która nie odpowiada powierzchni wskazywanej przez skarżących w dokumentach sprzed modernizacji. Po modernizacji nie następowały żadne zmiany, które uzasadniałyby dokonanie wpisów zgodnie z wnioskami skarżących. Z tego powodu decyzja Starosty Powiatu z dnia [...] września 2008 r. nie mogła być uchylona.

Rozstrzygnięcie WINGiK zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez T. i A. T. W skardze skarżący wskazali, że zmiana powierzchni działki nr 75 wiąże się z nieprawidłowościami w zakresie gospodarowania gruntami. Skarżący podkreślili, że działkę, której dotyczy postępowanie nabyli w drodze przetargu. Działka ta miała określoną powierzchnię, zatem jej pomniejszenie wiążę się z zagarnięciem części działki i przekazaniem jej na rzecz innych podmiotów. Z tego powodu skarżący uznali skargę za zasadną, domagając się pozytywnego jej rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 128/09 stwierdził nieważność decyzji WINGiK z dnia [...] grudnia 2008 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] września 2008 r. Podstawę takiego orzeczenia stanowiło przyjęcie wydania skarżonych decyzji bez podstawy prawnej, przy założeniu, że przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów (Dz.U. nr 38, poz. 454) nie obowiązują od lutego 2007 r., a są wskazane jako podstawa działań decyzyjnych w rozstrzygnięciach obu instancji.

Wyrok WSA w Rzeszowie został zaskarżony skargą kasacyjną przez WINGiK. W podstawie prawnej kasator wskazał na naruszenie przepisów prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1439/09 uchylił wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 lipca 2009 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Jako podstawę takiego orzekania NSA przyjął naruszenie prawa materialnego. W ocenie NSA stanowisko prezentowane przez WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 23 lipca 2009 r. było błędne, gdyż przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów wraz z ustawą prawo geodezyjne i kartograficzne, zwłaszcza art. 20, art. 22 ust. 2 tej ustawy stanowią wystarczającą podstawę do decyzyjnego orzekania o wpisach do ewidencji gruntów i budynków, ewentualnie o odmowie dokonania zmian w zakresie danych ewidencyjnych.

Rozpoznając ponownie skargę T. i A. T. WSA w Rzeszowie stwierdza, że WINGiK w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, a skarżący skargi nie cofnęli.

W takim stanie sprawy WSA w Rzeszowie stwierdza, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy, przy czym w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, Sąd pierwszej instancji musi uwzględnić stosownie do treści art. 190 p.p.s.a. wykładnię prawa dokonaną przez NSA.

Skarga T. i A. T. nie zasługuje na uwzględnienie. Stan sprawy, w którym zapadła skarżona decyzja przedstawiał się w następujący sposób. Wnioskiem z dnia 19 marca 2008 r. T. i A. T. wystąpili do Starosty Powiatu [...] o wyjaśnienie podstaw przeklasyfikowania działki nr 75 położonej w B. W piśmie tym sprzeciwili się zaniżeniu powierzchni ich działki. Na tej podstawie Starosta Powiatu [...] wszczął postępowanie w sprawie zmiany rodzaju i powierzchni użytków gruntowych działki nr 75. Po przeprowadzeniu postępowania, w trakcie którego dokonano oględzin działki, zasięgnięto opinii geodezyjnej i zgromadzono dokumenty geodezyjne odnoszące się do wskazanej działki, Starosta Powiatu [...] wydał w dniu [...] września 2008 r. decyzję, w której dokonał zmiany rodzaju użytku gruntowego zgodnie z wykazem zmian gruntowych i mapą uzupełniającą z dnia 26 czerwca 2008 r. oraz odmówił zmiany powierzchni działki nr 75. Od tej decyzji odwołanie złożyli T. i A. T. WINGiK rozpoznając odwołanie, utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ ten podzielił argumentację stanowiącą podstawę rozstrzygnięcia przez Starostę Powiatu [...]. Ta decyzja została zaskarżona do WSA w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 128/09 stwierdził nieważność decyzji obu instancji. Wyrok ten został uchylony przez NSA, a sprawę przekazano WSA w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.

Stan faktyczny ustalony przez organy w postępowaniu administracyjnym spełnia warunki określone w art. 7 i art. 77 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że zmiana powierzchni działki nr 75 została dokonana na skutek analitycznego przeliczenia tej powierzchni w ramach prowadzonego postępowania modernizacyjnego w 2007 r. Zakończenie tego postępowania zgodnie z istniejącymi przepisami stanowi podstawę do ujawnienia danych ewidencyjnych ustalonych w jego trakcie.

W rozpoznawanej sprawie powierzchnia działki nr 75 została zmniejszona w trakcie prac modernizacyjnych, przy czym zmiana ta nie była skutkiem zmiany przebiegu granic działki, ale nowego jej wyliczenia. W wyniku tej operacji do ewidencji gruntów została wpisana powierzchnia mniejsza o 120 m2. Zmniejszenie to nie było związane z przekkazaniem tej części działki na rzecz osób trzecich ale dokładniejszym wyliczeniem dotychczasowej powierzchni działki.

Żądanie zmiany danych ewidencyjnych może być skuteczne tylko wtedy, gdy wnioskodawca przedkłada w organie geodezyjnym dokumenty, które uzasadniają jego wniosek i są dopuszczone przez prawo jako podstawy dokonywania wpisów. Zauważyć należy, że dokumenty takie muszą wskazywać aktualne zmiany w zakresie danych ewidencyjnych, a więc takie, które nastąpiły po modernizacji ewidencji.

W rozpoznawanej sprawie organy poprawnie przyjęły, że żądania skarżących mogą być rozpatrzone w postępowaniu aktualizacyjnym, skoro w trakcie modernizacji nie wnosili ani zastrzeżeń do danych ewidencyjnych związanych z działką nr 75. Zaktualizowanie danych stosownie do § 12 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, z 2001 r., poz. 454) może być dokonane na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów mających formę aktu notarialnego, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych. Skarżący domagając się dokonania stosownej zmiany w powierzchni działki nie przedstawili żadnego ze wskazanych dokumentów, dlatego organ mając na uwadze treść rozporządzenia nie mógł dokonać aktualizacji operatu ewidencyjnego. Odmowa aktualizacji danych ewidencyjnych nastąpiła w decyzji odmawiającej żądaniom skarżących. Rozstrzygnięcie takie spełnia wymogi prawa, na co wskazał NSA w wyroku uchylającym wcześniejsze orzeczenie WSA w Rzeszowie. Sąd rozpoznając sprawę ponownie, jest związany tym poglądem, zatem przyjmuje, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatu spełniają prawem przewidziane wymogi.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.