Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 694/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 61, art. 64
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi H.R. i K.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących H.R. i K.R. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. (znak [...]), wydaną w wyniku rozpoznania wniosku H. i K.R. z dnia [...] pażdziernika 2006 r., Wójt Gminy odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 10 domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej na nieruchomości składającej się z działek o numerach ewidencyjnych: [...].

W wyniku wniesienia odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2010r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło wskazaną powyższą decyzję Wójta Gminy i umorzyło postępowanie w sprawie. Organ wskazał, że dla terenu na którym znajdują się działki objęte zamiarem inwestycyjnym wnioskodawców, Rada Gminy podjęła uchwałę Nr XXIX/177/09 z dnia 30 grudnia 2009 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wnioskiem z dnia [...] października 2010 r., powołując się na przepis art. 145 Kpa, H. i K.R. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r., którą uchylono i umorzono postępowanie w sprawie wniesionego przez nich odwołania z dnia [...] listopada 2009 r. od decyzji Wójta Gminy Nr [...] z dnia [...] września 2009 r. (znak: [...]) w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Uzasadniając wniosek o wznowienie postępowania wnioskodawcy powołali się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 października 2010 r. w sprawie II SA/Go 465/10, stwierdzającego nieważność uchwały Rady Gminy Nr XXIX/ 177/09 z dnia 30 grudnia 2009r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego uchwalenie było podstawą rozstrzygnięcia Kolegium zawartego w decyzji z dnia [...] maja 2010 r.

Wezwani przez organ do wskazania podstawy prawnej wniosku

o wznowienie postępowania, Wnioskodawcy powołali się na przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Istotną okolicznością przemawiającą za wznowieniem postępowania, w ocenie stron, jest fakt, że w dniu wydania decyzji z dnia [...] maja 2010 r., organ odwoławczy nie wiedział, iż uchwała Rady Gminy Nr XXIX/ 177/09 z dnia 30 grudnia 2009r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obarczona jest wadą prawną, która spowodowała stwierdzenie jej nieważności oraz eliminację z obrotu prawnego, czego potwierdzeniem jest powołany we wniosku o wznowienie wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt II SA/Go 465/10.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa wznowiło postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2010 r., znak Nr [...].

Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 147, 149 § 1 i 2 oraz art. 150 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 Kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia wymienionej decyzji ostatecznej.

W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności wskazał, że zważywszy na wskazaną przyczynę wznowienia, tj. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 października 2010 r. w sprawie II SA/Go 465/10 i datę wpływu podania o wznowienie (18 października 2010 r.) wniesione ono zostało z zachowaniem terminu 1 miesiąca, o jakim mowa w art. 148 § 1 Kpa. Dalej organ podniósł, że powołany przez wnioskodawców wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 października 2010 r. nie mieści się w dyspozycji wskazanej podstawy prawnej wznowienia. Orzeczenie sądowe nie jest bowiem ani nową okolicznością faktyczną, ani nowym dowodem. Nie stanowi więc okoliczności faktycznej czy dowodu, istniejących w dniu wydania ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 r. Tym samym w ocenie organu w sprawie nie wystąpiła podstawa wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, co stosownie do dyspozycji art. 151 § 1 pkt 1 Kpa. uzasadniało odmowę uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2010 r.

H. i K.R. wnieśli o ponowne rozpoznanie sprawy, zarzucając powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011 r. rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a w szczególności art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 24, 35, 97, 145 § 1 pkt 5 Kpa poprzez dowolne, jednostronne, niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym rozpoznanie ich wniosku o wznowienie oraz ogólne pogwałcenie zasad postępowania administracyjnego.

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...].

W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną jest postępowaniem nadzwyczajnym, stanowiącym wyjątek od zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, a wyrażonej w art. 16 Kpa. Organ podkreślił, że dokonując ponownego rozpoznania sprawy doszedł do przekonania, iż będąca przedmiotem wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy - decyzja ostateczna Kolegium z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...] - nie jest dotknięta wadą procesową wskazaną w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Jednocześnie organ podzielił ustalenia faktyczne jak i ocenę prawną wyrażoną w swej decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r.

Po rozpatrzeniu skargi H. i K.R. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II SA/Go 446/11 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Kolegium z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] o odmowie uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2010 r.

W ocenie Sądu obie decyzje Kolegium tj. z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz z dnia

[...] marca 2011 r. były błędne, gdyż pominęły regulację zawartą w art. 147 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych, wydane na podstawie uchwały lub aktu, o których mowa w § 1, podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym. Sąd podkreślił, że wyrokiem WSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt II SA/Go 465/10 została stwierdzona nieważność uchwały Rady Gminy Nr XXIX/177/09 z dnia 30 grudnia 2009 r. w sprawie uchwalenia planu miejscowego, zaś decyzja Kolegium z dnia [...] maja 2010 r., znak [...] była rozstrzygnięciem podjętym w sprawie indywidualnej w oparciu o w/w uchwałę, o jakiej mowa w art. 147 § 1 p.p.s.a. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi daje podstawę prawną, w wypadku wyeliminowania z obrotu prawnego uchwały lub aktu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., do wzruszenia rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych (ochrona sytuacji prawnej jednostki), opartych na wadliwych aktach (uchwałach), we właściwym trybie postępowania, przed organami administracji publicznej (art. 147 § 2 p.p.s.a.), o ile wyrok stwierdzający nieważność aktu prawnego, (tj. w niniejszej sprawie w/w uchwały Rady Gminy) jest prawomocny.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło własną decyzję z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Wójta Gminy Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. (znak: [...]) o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 10 domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej na nieruchomości składającej się z działek nr: [...] i umarzającej postępowanie I instancji w całości.

Prowadząc ponownie postępowanie SKO zwróciło się m.in. do dostawcy energii elektrycznej z zapytaniem o przebieg linii energetycznych przez teren działek objętych wnioskowaną inwestycją oraz do Starosty Powiatowego o kopie wycinków mapy zasadniczej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla terenu działek inwestycyjnych.

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Starosta Powiatowy, odpowiadając na pismo organu, wyjaśnił że nie posiada mapy zasadniczej dla wsi [...] i że dysponuje dla wnioskowanego terenu tylko kopią mapy ewidencyjnej w skali 1:5000 lub kopią mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500, która jednak nie zawiera granic.

Wobec powyższego, wezwano wnioskodawców do usunięcia braków wniosku

o wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, poprzez przedłożenie do akt sprawy wymaganego przepisem art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym załącznika graficznego do wniosku, w formie dwóch kopii mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku - kopii mapy katastralnej (ewidencyjnej), sporządzonej w skali 1:500 lub 1:1000, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a obejmującej teren w/w trzech działek ewidencyjnych, tj. nr [...], jak i obszaru przyległego, stanowiącego trzykrotność łącznej szerokości frontu tychże działek oraz posiadającej oznaczenie granic poszczególnych działek inwestycyjnych, jak też zawierającej oznaczenie (na jednej z kopii tej mapy) granic terenu objętego wnioskiem.

W odpowiedzi na w/w wezwanie, wnioskodawcy H. i K.R. pismem z dnia [...] maja 2013 r. przedłożyli do akt dwie kopie mapy ewidencyjnej sporządzonej w skali 1:5000 (połączonej) i jedną kopię mapy ewidencyjnej w skali 1:5000 (arkusze do złączenia), oświadczając przy tym, że dla terenu działek ewidencyjnych nr [...], jak

i obszaru przyległego Starostwo Powiatowe nie posiada w swoich zasobach map sporządzonych w skali 1:500 lub 1:1000.

Kolegium zwróciło się do biegłego – osoby uprawnionej w rozumieniu art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - o wydanie opinii na temat dopuszczalności sporządzenia projektu decyzji o warunkach zabudowy (części graficznej) w tej sprawie, w tym możliwości wykonania tzw. analizy urbanistycznej (część tekstowa i graficzna) w oparciu o kopie map przedłożonych przez wnioskodawców przy ich piśmie z dnia [...] maja 2013 r.

Pismem z dnia [...] lipca 2013r. powołany biegły przedłożył opinię, w której wskazał, że przedłożone przez wnioskodawców mapy nie spełniają podstawowych wymogów określonych w przytoczonych powyżej przepisach, gdyż: 1) brak granic działek w tym terenu, którego wniosek dotyczy, 2) brak wrysowanego obszaru, na który dana inwestycja będzie oddziaływać, 3) obszar wokół działek, których dotyczy wniosek jest niewystarczający, 4) brak mapy w jednym arkuszu skutecznie uniemożliwia określenie obszaru wokół działek, których dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Tym samym, stwierdził biegły, na danych mapach nie jest możliwe przeprowadzenie analizy urbanistycznej, a co za tym idzie nie ma możliwości ustalenia warunków zabudowy.

W dniu 16 października 2013 r. do Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika K.R., w którym pełnomocnik strony ustosunkował się do zebranego materiału dowodowego w sprawie, w tym w szczególności do w/w opinii biegłego. Zdaniem strony biegły dokonał sprzecznych ustaleń w zakresie możliwości opracowania graficznej części przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy, gdyż w korespondencji mailowej prowadzonej z organem, architekt wskazał, że w aktach znajdują się wycinki map, które mogą posłużyć do wydania decyzji w tej sprawie. Dalej podniesiono, że skoro stanowiska jakie zajął w sprawie powołany biegły pozostają ze sobą w sprzeczności, to właściwym byłoby wystąpienie o powołanie nowego biegłego i w tym zakresie pełnomocnik zawnioskował o dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego architekta na okoliczność możliwości ustalenia warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji w oparciu o materiał dowodowy, w tym mapy, znajdującej się w aktach sprawy.

Kolejnym pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. pełnomocnik K.R. zawnioskował o dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodów, bez wskazania okoliczności faktycznych, jakie te dowody miałyby wykazać, a mianowicie:

1) z akt postępowania, prowadzonego przez Wójta Gminy w sprawie wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy dla następujących inwestycji:

– inwestycja realizowana na nieruchomości oznaczonej jako działki [...],

– inwestor: p. H., miejscowość [...] (zdjęcie nr 1),

– inwestycja realizowana na nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] inwestor p. P., miejscowość [...] (zdjęcie nr 2),

– inwestycja realizowana na nieruchomości oznaczonej jako działki [...] (zdjęcie nr 3),

– inwestycja realizowana na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], inwestor p.P., miejscowość [...] (zdjęcie nr 4),

– inwestycja realizowana na nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] inwestor p. J., miejscowość [...] (zdjęcie nr 5),

2) z dokumentacji zdjęciowej stanowiącej zdjęcia nr 1, 2, 3, 4, 5 załączonej do pisma,

3) z rejestru wydanych decyzji o warunkach zabudowy, prowadzonego przez Wójta Gminy za okres od [...].01.2005 r. do [...].12.2013 r.

Kolegium ponownie wezwało K.R. do oświadczenia, czy podtrzymuje zgłoszony wniosek dowodowy o "dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego architekta na okoliczność możliwości ustalenia warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji w oparciu o materiał dowodowy, w tym mapy, znajdujące się w aktach sprawy", a w przypadku podtrzymania wniosku - do wpłacenia na rachunek bankowy organu zaliczki na koszty przedmiotowego postępowania administracyjnego, tj. na koszt opinii wnioskowanego biegłego w kwocie 500 zł. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło wnioskodawcy, że całkowity koszt sporządzenia przez wnioskowanego biegłego przedmiotowej w sprawie opinii wraz z ewentualnym projektem decyzji w sprawie wyniesie szacunkowo 800 - 1000 zł.

Pełnomocnik K.R., pismem z dnia [...] marca 2014 r. oświadczył, że podtrzymuje zgłoszony przy piśmie z dnia [...] października 2013 r. wniosek dowodowy w zakresie przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego architekta na okoliczność możliwości ustalenia warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji w oparciu o materiał dowodowy, w tym mapy, znajdujące się w aktach sprawy, przy czym dowód ten winien zostać przeprowadzony na koszt organu prowadzącego postępowanie. Wnioskodawca ponowił także żądanie przeprowadzenia dowodów zgłoszonych w swoim piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło zgłoszonych przez stronę wniosków dowodowych.

Decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję SKO z dnia [...] września 2010r., nr [...] oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że mimo błędnego uzasadnienia, decyzja Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. odpowiada prawu. Kolegium podkreśliło, że zgodnie z treścią art. 52 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać m.in. określenie granic obszaru objętego wnioskiem na kopii mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku mapy katastralnej sporządzonej w skali 1:500 lub 1:1000 i przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Brak wniosku inwestora w tym zakresie winien zostać każdorazowo usunięty w trybie art. 64 § 2 Kpa. Kolegium wskazało, że akta sprawy wskazują, iż obszar analizowany nie został wyznaczony na wymaganej prawem mapie (art. 52 ust. 2 pkt 1 upzp), nadto na wykorzystanej do tego celu przez organ I instancji mapie wytyczenia granic obszaru analizowanego dokonano w oparciu o szerokość wadliwie ustalonego frontu działki inwestycyjnej (działka nr [...]) wraz z błędnym przyjęciem, że wjazd na tę działkę odbywa się z drogi publicznej (ul. [...]) od innej strony, niż wjazd/wejście nadziałkę nr [...], na której znajduje się planowany budynek mieszkalny, w konsekwencji organ dokonał także błędnego ustalenia obowiązującej linii zabudowy, którą w tej sprawie powinna wytyczać (jako kontynuacja) linia istniejącej zabudowy na działkach [...], a nie na działce nr [...].Mając na uwadze etap postępowania oraz wytyczne WSA w Gorzowie Wlkp. przeprowadzone zostało przez Kolegium postępowanie dowodowe - w tym z opinii biegłego A.B.. Kolegium stwierdziło, że warunki zabudowy można wydać po przeprowadzeniu stosownej analizy, która jest niemożliwa do zrealizowania bez wytyczenia granic obszaru, który można wytyczyć tylko na kopii właściwej wymaganej przez art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, mapy oraz tylko na takim dokumencie urzędowym dopuszczalne jest zawarcie ustaleń decyzji o warunkach zabudowy, które wymagają załącznika graficznego (np. oznaczenia linii rozgraniczających teren inwestycji, których – w przypadku działek inwestycyjnych w tej sprawie nie byłoby możliwe, gdyż działki inwestora na kopii mapy złożonej do akt sprawy, tj. kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej, sporządzonej w skali 1:1000, nie posiadają oznaczenia wszystkich granic, a z kolei mapa ewidencyjna obejmująca teren ww. działek, którą złożono do akt sprawy została wykonana w niewłaściwej skali, bo - 1:5000.

Od ww. decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył K.R. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu utrzymującym w mocy decyzję organu I instancji o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej decyzji.

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję tego organu z dnia [...] września 2014 r.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że istota sprawy sprowadza się do kwestii możliwości wyznaczenia obszaru analizowanego w oparciu o właściwą mapę, stosując art. 52 u.p.z.p. - w tym jego ust. 2 pkt 1 w związku z art. 62 u.p.z.p. i art. 64 ust. 1 u.p.z.p.

Powołując się na ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych Kolegium podkreśliło, że dla spełnienia wymogów określonych w tych przepisach nie jest wystarczające załączenie do wniosku o ustalenie warunków zabudowy

i zagospodarowania terenu jakiejkolwiek kopii mapy. Z przepisów bowiem wyraźnie wynika, iż ustawodawca nałożył na zainteresowanego wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obowiązek przedłożenia kopii mapy

o określonym charakterze i treści, a mianowicie kopii mapy zasadniczej albo

w przypadku jej braku - kopii mapy ewidencyjnej, która powinna zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, a ponadto funkcji i sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki jego zabudowy i zagospodarowania. Odnosząc się natomiast do braku formalnego wniosku, jakim jest niedołączenie wskazanych map organ podkreślił, że są one nieodzowne dla przeprowadzenia analizy terenu w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania. Na jednej z kopii wskazanej mapy organ właściwy wyznacza wokół działki, której dotyczy wniosek

o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa wart. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa wart. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Kolegium podkreśliło również, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedłożenia tych map. Odnosząc się natomiast do kwestii dowodów, SKO wskazało, że co do zasady dowody zalegające w aktach innych spraw załatwionych przez organ mogą stanowić dowód o ile mają znaczenie dla wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Z treści zaś wniosku nie wynikało, na jakie konkretnie okoliczności miałyby wnioskowane dowody być przeprowadzone, przy czym organ odwoławczy podkreślił, że gdyby nawet sprawy wskazane we wniosku o przeprowadzenie dowodów zostały uprzednio rozpatrzone przez organ I instancji w oparciu o inne niż określone w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. mapy - to i tak byłoby to bez znaczenia dla niniejszego postępowania, gdyż ewentualna wadliwość innych postępowań zakończonych przed organem I instancji nie może mieć wpływu na poprawność prowadzenia przedmiotowego postępowania.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. wnieśli H. i K.R. zarzucając w niej naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 64 ust. 1 w zw. z art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. polegające na kwestionowaniu przez organ prawidłowości i przydatności do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy map znajdujących się w aktach sprawy wobec zawartego w art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wymogu odpowiedniego stosowania art. 52 u.p.z.p. oraz w sytuacji niekwestionowania prawidłowości i przydatności tych map przez biegłych - architektów powołanych dotychczas w sprawie, a także

2) przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

– art. 7 i art. 8 Kpa poprzez załatwienie sprawy w sposób nieuwzględniający słusznego interesu strony, a także poprzez prowadzenie postępowania

w niniejszej sprawie w sposób naruszający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej;

– art. 7 w zw. z art. 77 i 80 Kpa poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niedopełnienie przez organ obowiązku zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie;

– art. 78 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez organ zawnioskowanych przez skarżącego mających znaczenie dla sprawy dowodów, tj. dowodu z akt innych postępowań prowadzonych przez Wójta Gminy w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu warunków : zabudowy, z dokumentacji zdjęciowej załączonej przez skarżącego do akt sprawy, rejestru wydanych decyzji o warunkach zabudowy, prowadzonego przez Wójta Gminy, za okres od [...].01.2005 r. do [...].12.2013 r.

Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Kolegium oraz decyzji tego organu z dnia [...] września 2014r. i zobowiązanie organu do wydania

w terminie 30 dni decyzji o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2010 r. oraz

o uchyleniu w całości decyzji Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...].

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu 23 maja 2013 r. skarżący złożyli do akt kopię wycinku mapy ewidencyjnej oraz wycinek kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:1000. Nadto Starosto Powiatowe na zlecenie organu wykonało mapy sytuacyjno-wysokościowe w skali 1:500 i mapy ewidencyjne w skali 1:5000. Zgodnie z pismem Starostwa Powiatowego z dnia [...] marca 2013 r. dla zleceń wydania decyzji o warunkach zabudowy terenu położonego we wsi [...] wykonywane są mapy sytuacyjno - wysokościowe w skali 1:500 i mapy ewidencyjne w skali 1:5000. Treść mapy ewidencyjno-wysokościowej w większości nie zawiera granic, dlatego jej uzupełnieniem jest mapa ewidencyjna. Tym samym, według Starostwa Powiatowego żądanie dostarczenia dla celów przedmiotowego postępowania innych map, na jednym arkuszu, należało uznać za bezzasadne (..).

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Starostwa Powiatowego, jak

i opinię powołanego w sprawie biegłego-architekta A.B. skarżący wskazali, że wykładnia art. 52 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. nie może mieć charakteru literalnego,

a jedynie charakter funkcjonalny (celowościowy), na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 2014 r., w sprawie II OSK 2640/12,

tj. umożliwiający realizację interesu jednostki, o tyle cel ten będzie zrealizowany

w ramach dostępnych instrumentów prawnych.

Zdaniem skarżących, w niniejszej sprawie dokonanie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu mogło zostać dokonane na podstawie map zgromadzonych w sprawie, a nie tylko na podstawie mapy zasadniczej,

a w przypadku jej braku - kopii mapy katastralnej (ewidencyjnej), sporządzonej

w skali 1:500 lub 1:1000. Nadto wskazali, że żadna z przesłanek określonych

w art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 u.p.z.p., nie uzależnia wydania przedmiotowej decyzji

od posiadania map, o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. Tym samym analiza cech i funkcji danego zamierzenia może zostać dokona na podstawie innych dokumentów, w tym innych map. Wobec powyższego kwestionowanie przez organ prawidłowości i przydatności map znajdujących się w aktach sprawy dostarczonych przez wnioskodawców (kopia wycinku mapy ewidencyjnej oraz wycinek kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:1000), jak wykonanych przez Starostę Powiatowego na zlecenie organu (mapy sytuacyjno-wysokościowe w skali 1:1500 oraz mapy ewidencyjne w skali 1:5000) oraz żądanie załączenia do wniosku wyłącznie map wskazanych wart. 52 ust. 2 pkt 1 up.z.p. jest nieuzasadnione, bowiem jak stwierdził powołany w sprawie biegły-architekt A.B. w e-mailu z dnia [...] lutego 2013 r. zawarte w aktach sprawy mapy o numerach 183, 192, 195, 299, 360 wykonane w skali 1:1000 mogą być wykorzystane do ustalenia warunków zabudowy. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może zostać wydana przy wykorzystaniu innych map, niż wymaganych przez art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., a mapy nadające się do tego celu już znajdują się w aktach sprawy.

Dalej skarżący, argumentując zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik postępowania, podnieśli że SKO odmówiło dopuszczenia zawnioskowanych dowodów, co w ocenie skarżących stanowi

o naruszeniu procedury administracyjnej, gdyż powołane dowody miały na celu wykazanie okoliczności na obecnym etapie postępowania kluczowej dla wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w przedmiotowej sprawie, tj. tego, że mapy znajdujące się w zasobach Starostwa Powiatowego (załączone także do akt niniejszej sprawy i kwestionowane przez organ) posłużyły w postępowaniach prowadzonych w innych sprawach do przeprowadzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, w odniesieniu do inwestycji sąsiadujących bezpośrednio z nieruchomością skarżących, a tym samym nieuzasadnione jest kwestionowanie przez organ prawidłowości i przydatności map znajdujących się w aktach sprawy. Wobec stanowiska organu w przedmiocie zawnioskowanych dowodów skarżący wskazali, że w świetle art. 75 § 1 oraz art. 78 Kpa strona we wniosku o przeprowadzenie dowodu nie ma obowiązku szczegółowego oznaczenia okoliczności, na które dowód powołuje, bowiem to na organie w świetle art. 7 w zw. 77 i 80 Kpa spoczywa obowiązek takiego ukształtowania (i w razie potrzeby - skorygowania) postępowania dowodowego i rozpatrzenia materiału zgromadzonego w sprawie, by zapewnić dokładne i wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienie z uwzględnieniem słusznego interesu strony. Wobec powyższego, niezrozumiałe jest konstatowanie przez organ orzekający zarówno w I, jak i II instancji, że dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy, w szczególności mapy, nie mogą być wykorzystane do opracowania decyzji w niniejszej sprawie. Wobec takiego stanowiska zasadnym jest weryfikacja wcześniej wydanych decyzji w innych postępowaniach celem stwierdzenia w oparciu o jakie dokumenty, a w szczególności mapy, doszło do wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Skarżący podkreślili, że dotychczasowy przebieg postępowania organów

w niniejszej sprawie wskazuje na co najmniej nieprzychylność w stosunku do skarżących i nierównego kształtowania praw obywateli wobec braku uzasadnienia,

na jakiej podstawie jednej stronie wydaje się wnioskowaną decyzję, a inna toczy się

w tym zakresie 9 lat, pomimo, że przy wydawaniu przedmiotowych decyzji organy musiały bazować na tych samych mapach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Kolegium podkreśliło,

że odpowiednie stosowanie, na podstawie art. 64 ust. 1 u.p.z.p. przepisu art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. regulującego wymogi wniosku o lokalizację inwestycji celu publicznego, który to przepis stanowi, że wnioskodawca jest zobowiązany we wniosku określić granice obszaru objętego wnioskiem na kopii mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku - mapy katastralnej (czyli ewidencyjnej), sporządzonej w skali 1:500 lub 1:1000 i przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oznacza stosowanie wprost takiego wymogu także w przypadku wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Taki wymóg ustawowy jest o tyle istotny, że kopia w/w stosowanej mapy (tak co do jej rodzaju, skali sporządzenia jak i pochodzenia) stanowi zarazem nieodzowny i obligatoryjny element (integralną część) każdej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy (art. 54 pkt 3

w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.), czyli zarówno decyzji o warunkach zabudowy, jak

i o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jak też - w przypadku ustalania właśnie warunków zabudowy - stanowi ponadto podstawę dla przeprowadzenia tzw. analizy urbanistycznej, w rozumieniu § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy (...).

Brak zatem wymaganej przepisem art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. kopii mapy uniemożliwia organowi wydanie - w zgodzie z prawem materialnym - decyzji

o warunkach zabudowy, wbrew zarzutom i twierdzeniom skarżącego.

Także zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez Kolegium przepisów procesowych wymienionych w petitum skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W szczególności chybiony jest zarzut jakoby doszło w tej sprawie do naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik, sprawy, tj. art. 7,

art. 8, art. 77, art. 78 i art. 80 Kpa. Po pierwsze dlatego, że tut. Kolegium - dla uwzględnienia w tej sprawie interesu stron (wnioskodawców) - było zobligowane przepisem art. 7 Kpa - do podejmowania wyłącznie działań będących w zgodzie

z prawem (w szczególności z prawem materialnym), co też uczyniło zarzut dotyczący

rzekomych zaniechań organu w dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy,

w tym – w zebraniu i rozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego - chybionym. Kolegium podejmowało, przewidziane procedurą administracyjną, wszystkie czynności procesowe w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym - we własnym zakresie (tj. z urzędu) zwracało się do właściwego starosty o wyjaśnienie braku kopii wymaganej ustawą mapy, przeprowadziło dowód z opinii biegłego architekta, tj. osoby uprawnionej

w rozumieniu art. 60 ust. 4 u.p.z.p. do sporządzenia projektu decyzji o warunkach zabudowy na okoliczność dopuszczalności sporządzenia projektu decyzji o warunkach zabudowy (części graficznej) w tej sprawie, w tym możliwości wykonania tzw. analizy urbanistycznej (część tekstowa i graficzna) w oparciu o kopie map przedłożonych przez wnioskodawców. Stan faktyczny istotny dla rozstrzygnięcia tej sprawy, czego domagali się skarżący, został ustalony przez Kolegium prawidłowo, a mianowicie ustalono że brak jest (pomimo wezwań wnioskodawców do usunięcia braków wniosku) wymaganej (spełniającej wszystkie wymogi określone ustawą) mapy, a okoliczność ta jest niesporna.

Także zarzut nieprzeprowadzenia przez Kolegium zawnioskowanych przez stronę skarżącą dowodów jest niezasadny. Zgłoszone przez pełnomocnika skarżącego wnioski dowodowe z akt administracyjnych dotyczących innych osób i innych działek, z dokumentacji zdjęciowej zrealizowanych obiektów na terenie wsi [...] oraz z rejestru decyzji o warunkach zabudowy wydanych przez Wójta Gminy nie przyczyniłyby się do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, a zatem nie miały żadnego znaczenia dla treści rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Odnosząc się do wniosku dowodowego strony dotyczącego powołania innego biegłego, organ odmówił przeprowadzenia tego dowodu z uwagi na to, że wnioskodawca nie uiścił zaliczki, do wpłacenia której został przez organ zobowiązany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Przedmiotem badania Sądu w analizowanej sprawie była decyzja administracyjna wydana w wyniku przeprowadzenia postępowania wznowieniowego.

Wnioskiem z dnia [...] pażdziernika 2010 r. skarżący zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tegoż organu z dnia [...] maja 2010 r. o uchyleniu decyzji Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2009 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 10 domów mieszkalnych jednorodzinnych na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i umorzeniu postępowania o odwoławczego. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania skarżący wskazali art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. ujawnienie nowych, istotnych okoliczności faktycznych, istniejących w dniu wydania decyzji, a nie znanych organowi, który wydał decyzję. Skarżący powołali się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 1 pażdziernika 2010 r. sygn. akt II SA/Go 465/10, mocą którego stwierdzona została nieważność uchwały Rady Gminy Nr XXIX/177/09 z dnia 30 grudnia 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przypomnieć w tym miejscu należy, że umorzenie postepowania, które orzeczono mocą powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 r., nastąpiło na skutek podjęcia przez Radę Gminy uchwały Nr XXIX/177/09 z dnia 30 grudnia 2009r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co w ocenie organu czyniło bezprzedmiotowym postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Trzeba również podnieść, że co do podstawy prawnej oraz zasadności wznowienia postępowania w tej sprawie, na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 – dalej -ppsa), organ związany był wskazaniami płynącymi z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Go 446/11.

W wyniku przeprowadzenia postępowania wznowieniowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2014 r. uchyliło decyzję własną z dnia [...] maja 2010 r. oraz utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2009 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 10 domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej na nieruchomości składającej się z działek nr [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że obszar analizowany został przez organ pierwszej instancji ustalony błędnie, gdyż dla jego określenia przyjęto nieprawidłowo front działki nr [...]. Jednakże, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO), uchybienie to nie miało przesądzającego znaczenia dla rozstrzygnięcia wydanego w tej sprawie, bowiem zasadniczy problem polegał na tym, że analiza urbanistyczna, o której mowa w art. 54 pkt 3 w zw. z art. 64 ust. 1 sporządzona została na mapach, które nie odpowiadają wymogom określonym w art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 upzp. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że wzywał strony do przedłożenia wymaganych ustawą map, jednak w odpowiedzi przedłożono mapy nie spełniające wymaganych warunków.

Stosownie do treści art. 54 pkt 3 w zw. z art. 64 upzp decyzja o ustaleniu warunków zabudowy określa linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1.

Art. 52 ust. 2 pkt 1 stanowi, że wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000.

Z brzemienia przytoczonych powyżej przepisów ustawy wynika zatem, że analiza urbanistyczna powinna być sporządzona na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000.

Szczegółowe uregulowania w powyższym zakresie zawiera rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z § 9 rozporządzenia warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. Część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się z uwzględnieniem nazewnictwa i oznaczeń graficznych stosowanych w decyzji o warunkach zabudowy.

Bezspornie decyzja o warunkach zabudowy składa się z części tekstowej i części graficznej, natomiast na część graficzną składa się mapa na której przeprowadzona jest analiza planowanej inwestycji pod względem kontynuacji funkcji i parametrów zabudowy (art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp), a którą przeprowadza się po wyznaczeniu obszaru analizowanego, oraz mapa z zaznaczeniem granic obszaru objętego wnioskiem.

Składając wniosek z dnia [...] pażdziernika 2006 r. o ustalenie warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji skarżący nie przedłożyli map spełniających warunki, o których mowa w przytoczonym powyżej przepisie art. 52 ust. 2 pkt 1 upzp. Na wezwanie organu, przy piśmie z dnia [...] maja 2013 r. skarżący przełożyli mapy – dwie kopie mapy ewidencyjnej w skali 1: 5000 (połączona) i jedną kopię mapy ewidencyjnej w skali 1:5000 (arkusze do złączenia), które również nie odpowiadały wymogom ustawowym, oświadczyli przy tym że dla danego terenu Starostwo Powiatowe w swoich zasobach nie posiada map w odpowiedniej skali. Z ustaleń SKO wynika, że dla danego terenu nie są sporządzone mapy zasadnicze, istnieją natomiast kopie mapy ewidencyjnej w skali 1:5000, mapy sytuacyjno – wysokościowe w skali 1:500, które nie zawierają granic (vide: pismo Starosty Powiatowego z dnia [...] marca 2013 r.).

W ocenie Sądu ustalenie, że analiza urbanistyczna została sporządzona w oparciu o mapy, które nie spełniają wymogów z art. 52 ust. 2 pkt 1 upzp nie może być samoistną przyczyną odmowy ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Trzeba bowiem zauważyć, że jak wskazuje na to zebrany w sprawie materiał dowodowy, przedłożenie odpowiednich map nie było możliwe, ponieważ dla danego terenu organ w swoich zasobach takich map nie posiada, co zostało bezspornie ustalone.

Należy zwrócić uwagę na charakter decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta ma charakter związany, co oznacza, że w wypadku spełnienia warunków określonych w ustawie, organ nie może odmówić uwzględnienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla danej inwestycji. Stosownie do treści art. 56 w zw. z art. 64 upzp, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Przepis art. 1 ust. 2 nie może stanowić wyłącznej podstawy odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W art. 61 ust. 1 ustawodawca stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Rozpoznając wniosek strony organ winien mieć na uwadze wszystkie istotne okoliczności sprawy. Powyższa uwaga dotyczy tym bardziej sytuacji, gdy dana sprawa rozpatrywana jest przez organ drugiej instancji po raz kolejny, a uchybienie w postaci braku map spełniających wymogi z art. 52 ust. 1 pkt 1 upzp zostało stwierdzone przez organ odwoławczy dopiero przy kolejnej analizie sprawy. Taka praktyka, ze względu na obowiązującą w procedurze administracyjnej zasadę zaufania do organu administracji publicznej oraz zasadę ekonomiki procesowej nie może znaleźć aprobaty.

Analizując sprawę organ nie wziął pod uwagę i nie rozpatrzył możliwości sporządzenia analizy urbanistycznej, która stanowiłaby odpowiedż na zagadnienia o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, w oparciu o mapy, które znajdują się w aktach sprawy. Wprawdzie w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. biegły stwierdził, że kopie map przedłożonych przez skarżących przy ich piśmie z dnia [...] maja 2013 r. nie mogą stanowić podstawy do sporządzenia analizy urbanistycznej, jednakże w innym piśmie - z dnia [...] lutego 2013 r. ten sam biegły stwierdził, że w jego ocenie w aktach sprawy znajdują się mapy, które mogą być podstawą takiej analizy, ponieważ zawierają niezbędne elementy.

Zdaniem Sądu nie przedłożenie mapy, o której mowa w art. 52 upzp z jednoczesnym przedłożeniem innej mapy zawierającej niezbędne elementy do ustalenia warunków zabudowy nie może zawsze prowadzić do odmowy ustalenia warunków zabudowy (bądź pozostawienia wniosku bez rozpoznania). Zbyt rygorystyczna interpretacja przepisów prawa może prowadzić do sytuacji, że inwestycja nie będzie mogła być realizowana nie ze względu na jej niedopuszczalność, lecz z uwagi na przesłankę formalną jaką jest brak mapy w odpowiedniej skali i określonego rodzaju (por. wyrok NSA z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 1771/13). Organ nie rozpatrzył możliwości sporządzenia analizy w oparciu o wszystkie dostarczone przez strony mapy, poprzestając na stwierdzeniu, że nie odpowiadają one wymogom z art. 52 ust. 2 pkt 1 upzp. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że przedłożenie map spełniających wymogi z art. 52 ust. 2 pkt 1 nie było możliwe, ponieważ dla danego terenu takie mapy nie zostały sporządzone, tym samym warunek wynikający z tegoż przepisu nie był w sprawie wykonalny.

Z powyższych względów należało uznać, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały bez wystarczającej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zatem z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa.

Ponownie rozpoznając sprawę organ winien zbadać i rozważyć możliwość przeprowadzenia analizy urbanistycznej dla planowanej inwestycji, w oparciu o dostępne mapy, w tym przedłożone do akt sprawy.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca podlegały uchyleniu.