Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 406/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 i 33
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
Teza: Jeżeli wezwanie zawarte w postanowieniu wydanym w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego nie dotyczy naruszeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, to nie zastosowanie sie do tego wezwania nie może skutkować odmową wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego.

TEZY

Jeżeli wezwanie zawarte w postanowieniu wydanym w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego nie dotyczy naruszeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, to nie zastosowanie sie do tego wezwania nie może skutkować odmową wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 września 2013 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [..] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję P.M. T. z dnia [...]października 2012 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. uchyla postanowienie P. M. T. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] 4. zasądza od Wojewody[...] na rzecz skarżącego M. K. kwotę ... ( .... ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 406/13

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta T. postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 33 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 243, poz. 1623; ze zm.), dalej w skrócie powoływanej jako "pr. bud.", po rozpatrzeniu wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, wezwał M. K. - skarżącego "do uzupełnienia o :

1. Skorygowany wniosek o pozwolenie na budowę wraz z oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla całego zamierzenia budowlanego tj. na odcinku od studni S1 istn. do przyłącza kanalizacji sanitarnej zatwierdzonego decyzją Wojewody K. znak: [...] z dnia [..].

2. Projekt budowlany wraz z projektem zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 07.07.201994 roku - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 roku, Nr 243, poz. 1623 ze zmianami)."

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że zgodnie z art. 33 ust. 1 pr. bud. pozwolenie na budowę musi dotyczyć całego zamierzenia budowlanego lub jego części, która może funkcjonować samodzielnie, zaś projektowana sieć kanalizacji sanitarnej stanowi tylko część zamierzenia i jej wybudowanie nie pozwoli na przystąpienie do użytkowania, ponieważ brak będzie podłączenia do źródła wytwarzanych ścieków. Organ wskazał także, że ewentualne nie wybudowanie dalszego odcinka sieci spowodować może, że w granicy pasa drogowego zlokalizowane będzie zbędne z punktu widzenia gospodarki drogowej urządzenie techniczne. W związku z powyższym, zdaniem organu dokumentację projektową dla planowanej inwestycji należy uzupełnić o pozostały odcinek sieci kanalizacji sanitarnej. Pominięcie we wniosku i w projekcie budowlanym tego elementu jest zdaniem organu sprzeczne z art. 33 ust. 1 pr. bud.

W piśmie z dnia [...] skarżący wniósł o rozpoznanie jego wniosku o pozwolenie na budowę w takim kształcie, jak został złożony i stwierdził, że organ błędnie przyjął, iż w niniejszym przypadku pozwolenie na budowę powinno obejmować również podłączenie do źródła wytwarzania ścieków, w dalszej części pisma uzasadniając swoje stanowisko.

Wobec takiego stanowiska skarżącego Prezydent Miasta T. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 pr. bud. odmówił skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji "budowa sieci kanalizacji sanitarnej na działkach nr [...] w celu podłączenia planowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...], przy ul. [...] w T.".

Jako uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia organ podał to, że skarżący nie dostosował projektu budowlanego do wymogów z art. 33 ust. 1 pr. bud. w wyznaczonym terminie, to jest nie przedstawił projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił:

1. naruszenie art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę, mimo że projekt budowlany spełnia wszystkie wymogi wskazane w tym przepisie;

a ponadto, na podstawie art. 142 k.p.a. zaskarżył postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...], wydane w niniejszej sprawie, zarzucając temu postanowieniu:

2. naruszenie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie postanowienia, mimo że wniosek o pozwolenie na budowę nie zawierał żadnych naruszeń, o których mowa w tym przepisie, a ponadto, nie ma żadnych podstaw, aby pozwolenie na budowę miało obejmować również "podłączenie do źródła wytwarzanych ścieków".

W związku z powyższymi zarzutami, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem.

Uzasadniając odwołanie skarżący podkreślił, że zgodnie z art. 35 ust. 3 pr. bud. organ wydaje postanowienie w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, który zawiera zamknięty katalog przesłanek. Tymczasem organ nawet nie próbował wykazać, że wniosek o pozwolenie na budowę zawiera nieprawidłowości, o których mowa w art. 35 ust. 1 pr. bud., a takiej przesłanki jak "brak objęcia wnioskiem całości zamierzenia budowlanego" przepis ten nie przewiduje. W gestii inwestora leży to, w jakim zakresie złoży wniosek o pozwolenie na budowę. Zdaniem skarżącego wniosek o pozwolenie na budowę został złożony prawidłowo i dotyczy tylko odcinka sieci kanalizacyjnej. Natomiast połączenie sieci ze źródłem ścieków nie stanowi już odcinka sieci, tylko przyłącze kanalizacyjne, na które pozwolenie na budowę, a nawet zgłoszenie nie jest wymagane.

Wojewoda K. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podkreślił, że zgodnie z art. 33 pr. bud. pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenia na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 dla całego zamierzenia budowlanego. Odgałęzienie boczne sieci kanalizacyjnej zlokalizowane tylko na działkach [...] w obrębie [...] w celu podłączenia planowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...], zdaniem organu nie może funkcjonować samodzielnie bez uwzględnienia działki [...]. Odcinek przebiegający przez nieruchomość nr [...] nie stanowi przyłącza. Organ wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2001 r., Nr 72, poz. 747 ze zm.) przez przyłącze kanalizacyjne należy rozumieć odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej. Ewentualnym przyłączem będzie zatem odcinek od projektowanego budynku wielorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] do granicy tej działki organ podniósł także, że artykuł 2 pkt 7 definiuje sieć jako przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący zarzucił:

1. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę... w związku z art. 29 ust. 1 pkt 20 oraz art. 33 pr. bud. poprzez przyjęcie, że przedsięwzięcie budowlane, dla którego złożony został wniosek o pozwolenie na budowę, nie stanowi całości zamierzenia budowlanego, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że odcinek sieci, na jaki zostało złożone w niniejszej sprawie pozwolenie na budowę, stanowi całość zamierzenia budowlanego, albowiem dotyczy odcinka sieci przebiegającego przez działkę nr [...] i [...] w obrębie [...]. Natomiast część łącząca sieć z budynkiem położonym na działce nr [...], nie jest elementem zamierzenia budowlanego, gdyż stanowi przyłącze - zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Przyłącze to również odcinek przewodu za pierwszą studzienką od budynku, a zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, przyłącze nie wymaga pozwolenia na budowę, a nawet nie wymaga zgłoszenia; zatem, wniosek został złożony na całość zamierzenia budowlanego;

2. naruszenie prawa materialnego, a to art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę, mimo że projekt budowlany spełnia wszystkie wymogi wskazane w tym przepisie;

3. naruszenie prawa procesowego, a to art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów; na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Uzasadniając skargę skarżący przytoczył treść przepisu art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę... zawierającego definicję przyłącza kanalizacyjnego oraz art. 29 ust. 1 pkt 20 pr. bud., zgodnie z którym pozwolenia na budowę nie wymaga między innymi budowa przyłącza kanalizacyjnego i stwierdził, że z powyższych przepisów wynika, iż złożył wniosek na całość zamierzenia budowlanego, to jest na odcinek sieci, więc nie było potrzeby uzupełniania tego wniosku. Na budowę przyłącza kanalizacyjnego, to jest odcinka przewodu od pierwszej studzienki licząc od strony budynku, wniosku o pozwolenie na budowę nie składał, ponieważ z przepisów pr. bud. wymóg taki nie wynika. Skarżący podkreślił, że organ nie przedstawił żadnego argumentu, który miałby uzasadniać konieczność przedstawienia projektu "całego zamierzenia budowlanego", nie wskazał nawet co zdaniem organu ma być tym całym zamierzeniem budowlanym. Uzasadnienie rozstrzygnięcia organ II instancji zdaniem skarżącego nie spełnia wymogów określonych w art. 107 kpa i nie pozwala ustalić, na czym organ się oparł utrzymując w mocy decyzję organu I instancji. Trudno jest więc polemizować ze stanowiskiem organu. Skarżący wyjaśnił ponadto, że konieczność dobudowania spornego odcinka sieci wynika z zaleceń gestora sieci, który wskazał, że wykona na własny koszt odcinek sieci kanalizacji sanitarnej do granicy działki nr [...], jednak w tym celu oczekuje dostarczenia pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z treścią art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej w skrócie jako "ppsa", kontrola ta odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach zaś kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ppsa sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Ponadto zgodnie z 135 ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie koniecznym jest wskazanie, że wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzone było złożeniem przez skarżącego w dniu [...] wniosku o pozwolenie na budowę dla inwestycji polegającej na budowie sieci kanalizacji sanitarnej na działce nr [...] i [...] dla potrzeb budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. [...] w T., na działce nr [...], obręb [...]. Do wniosku tego dołączono cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz stosownymi zaświadczeniami projektantów, oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wniosek ten organ I instancji uznał za niekompletny i postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 33 pr. bud. wezwał skarżącego do jego uzupełnienia o uzgodnienie projektu budowlanego z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w T. Skarżący w wyznaczonym terminie przedstawił żądane uzgodnienie. Wobec tego organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na budowę – pismo z dnia [...]. Następnie, uznając ponownie, że wniosek skarżącego jest niekompletny, postanowieniem z dnia [...] wezwał go do jego uzupełnienia, w terminie 10 dni licząc od dnia otrzymania postanowienia, o :

" 1. Skorygowany wniosek o pozwolenie na budowę wraz z oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla całego zamierzenia budowlanego tj. na odcinku od studni S1 istn. do przyłącza kanalizacji sanitarnej zatwierdzonego decyzją Wojewody K. znak: [...] z dnia [...].

2. Projekt budowlany wraz z projektem zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623; ze zmianami)."

Jako podstawę prawną wydania tego postanowienia podano, tak jak w poprzednim postanowieniu art. 35 ust. 3 pr. bud. w zw. z art. 33 pr. bud. Wskazać w związku z tym należy, że art. 35 ust. 3 pr. bud. stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 1 pr. bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Z treści powyższych unormowań wynika, że wydanie postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 pr. bud. służy wyłącznie do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w art. 35 ust. 1 pr. bud., czyli nieprawidłowości dotyczących dokumentacji budowlanej.

W rozpatrywanej sprawie, uzasadniając wezwanie do uzupełnienia wniosku organ nie wskazał jakie z naruszeń określonych w ust. 1 art. 35 pr. bud. stwierdził rozpoznając wniosek skarżącego. Podał jedynie, że projektowana sieć kanalizacji sanitarnej stanowi tylko część zamierzenia budowlanego, nie mogącego prawidłowo funkcjonować samodzielnie, którego wybudowanie nie pozwoli na przystąpienie do użytkowania, gdyż brak jest podłączenia do źródła wytwarzania ścieków, a ponadto ewentualne niewybudowanie dalszego odcinka sieci może spowodować, że w granicy pasa drogowego zlokalizowane będzie zbędne z punktu widzenia gospodarki drogowej urządzenie techniczne. Przywołał także art. 33 ust. 1 pr. bud., twierdząc że wynika z niego, iż pozwolenie na budowę musi dotyczyć całego zamierzenia budowlanego lub jego części, która może funkcjonować samodzielnie. Powyższe stwierdzenia nie korespondują z treścią art. 35 ust. 1 pr. bud. Analiza treści postanowienia z dnia [...] zawierającego wezwanie do uzupełnienia wniosku prowadzi raczej do konkluzji, że organ uznał, iż niemożliwym jest wydanie pozwolenia na budowę wskazanego przez inwestora odcinka sieci kanalizacji sanitarnej, ponieważ nie jest to całe zamierzenie budowlane i dlatego uruchomił procedurę z art. 35 ust. 3 pr. bud. Takie stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia zwłaszcza w przywołanych w postanowieniu przepisach prawa. Nie można też uznać, jak prawdopodobnie chciałby tego organ, choć na to wprost nie wskazał, że wniosek skarżącego zawiera braki w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2 ust. 1 art. 35 pr. bud.). Załączony do wniosku projekt zagospodarowania terenu jest bowiem zgodny z przepisami. Nie narusza on zwłaszcza art. 33 ust. 1 pr. bud., ponieważ niewątpliwie wniosek skarżącego dotyczy całego zamierzenia budowlanego, którym jest wskazany przez niego odcinek sieci kanalizacji sanitarnej, a projekt zagospodarowania terenu obejmuje cały ten odcinek sieci. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 33 ust. 1 pr. bud. pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Niezgodność projektu zagospodarowania terenu z tym przepisem miałaby zatem miejsce tylko wtedy, gdyby wniosek o pozwolenie na budowę dotyczył wybranych obiektów lub zespołu obiektów, a projekt zagospodarowania terenu zamiast całego zamierzenia budowlanego obejmowałby tylko wybrany obiekt lub zespół obiektów. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący w piśmie z dnia [...] wyjaśnił, że złożony przez niego wniosek dotyczy tylko wskazanego odcinka sieci kanalizacyjnej i że konieczność dobudowania tego odcinka sieci wynika z zaleceń gestora sieci, który aby podłączyć źródło ścieków do sieci kanalizacyjnej musi najpierw dobudować fragment sieci do granicy działki nr [...] i zrobi to na własny koszt po dostarczeniu pozwolenia na budowę. Wskazać należy, że z postanowienia organu też nie wynika jakoby organ uznał, że skarżący powinien złożyć wniosek o pozwolenie na budowę na więcej niż jeden obiekt. Organ dąży do tego, aby skarżący objął swym wnioskiem jeden obiekt, ale większy. Dla osiągnięcia tego celu nie mógł jednak zastosować trybu z art. 35 ust. 3 pr. bud., ponieważ w art. 35 ust. 1pr. bud. nie przewidziano tego typu sytuacji. Uznanie, że na podstawie art. 35 ust. 3 pr. bud. organ nie może żądać skorygowania wniosku o pozwolenie na budowę poprzez powiększenie rozmiarów planowanej inwestycji powoduje, poważne konsekwencje w odniesieniu do będącej przedmiotem zaskarżenia decyzji organu II, a także I instancji. Skoro bowiem wezwanie zawarte w postanowieniu z dnia [...] nie dotyczyło naruszeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 pr. bud., to nie zastosowanie się skarżącego do tego wezwania, nie mogło skutkować odmową wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 35 ust. 3 pr. bud. Tak jednak się stało. Prezydent Miasta T. decyzją z dnia [...] odmówił skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji "budowa sieci kanalizacji sanitarnej na działkach nr [...] w obrębie [...] w celu podłączenia planowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...] w obrębie [...] przy ulicy [...] w T.", stwierdzając w jej uzasadnieniu, że powodem takiego rozstrzygnięcia jest niedostosowanie projektu budowlanego do wymogów w wyznaczonym terminie. Jako podstawę prawną tej decyzji podano art. 35 ust. 3 pr. bud. Wojewoda K., działając jako organ II instancji, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta. Organy obu instancji uznały, że zasadnym było wezwanie skarżącego do skorygowania wniosku z dnia [...],w trybie art. 35 ust. 3 pr. bud., w zakresie wielkości zamierzenia budowlanego. Dla poparcia swojego stanowiska organy przywoływały treść art. 33 ust. 1 pr. bud., błędnie twierdząc, że wynikający z niego obowiązek przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego, w sytuacji gdy pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów odnosi się do skarżącego w związku ze złożonym przez niego wnioskiem z dnia [...]. Ponownie należy podkreślić, że skarżący wnosił o wydanie pozwolenia na budowę tylko odcinka sieci kanalizacji sanitarnej mającego się mieścić na działkach nr [...] będących ulicą [...], a więc jednego obiektu. Zakres tego wniosku jest zgodny z zaleceniami gestora sieci – [...] Wodociągów sp. z o.o. Potwierdzają to dokumenty będące załącznikami do przedłożonego przez skarżącego wraz z wnioskiem projektu budowlanego, a zwłaszcza klauzula uzgadniająca z dnia [...] i uzupełnienie warunków technicznych z dnia [...]. Wynika z nich po pierwsze, że odgałęzienie boczne od kanału ogólnospadowego [...] w ul. [...] do granicy działki nr [...] jest odcinkiem sieci kanalizacji sanitarnej [...], na budowę którego wymagane jest pozwolenie na budowę, a po drugie, że na własny koszt wykonają go [...] Wodociągi, po przepisaniu pozwolenia na budowę, uzyskanego przez spółkę [...]. Dalszy odcinek, przewodu kanalizacyjnego rozpoczynający się "tuż za granicą działki drogowej, na terenie działki nr [...]" uznany został za przyłącze, które nie wymaga pozwolenia na budowę. Dopiero po wybudowaniu odcinka sieci, jak stwierdza się w piśmie z dnia [...], będzie można przystąpić do budowy przyłącza wodociągowego w kierunku od sieci wodociągowej [...], które pozostanie w majątku i eksploatacji inwestora, na którego koszt zostanie wybudowane. Wskazać należy, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 pr. bud. budowa przyłączy kanalizacyjnych nie wymaga pozwolenia na budowę. Zgodnie zaś z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7.06.2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę... (Dz.U. z 2006r., Nr 123, poz. 858), przyłącze kanalizacyjne to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej. Natomiast sieć to przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego (art. 2 pkt 7 ww. ustawy). W świetle powyższego nie budzi wątpliwości to, że przyłączem kanalizacyjnym dla budynku zaprojektowanego na działce o nr [...] jest odcinek przewodu za pierwszą studzienką, licząc od strony tego budynku, zaznaczoną na mapie sytuacyjno-wysokościowej załączonej do akt sądowych symbolem "[...]", który według projektu przebiegał będzie przez działkę [...] (vide:k-45). Ponieważ budowa przyłącza kanalizacyjnego nie wymaga pozwolenia na budowę, a do budowy sieci kanalizacyjnej jest ono konieczne, więc skarżący prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa określił w swoim wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] zakres całego zamierzenia budowlanego jako odcinek sieci kanalizacyjnej na działce nr [...] i [...]. Nie było uzasadnionych powodów do żądania przez organ, zwłaszcza w trybie art. 35 ust. 3 pr. bud., aby skarżący objął wnioskiem o pozwolenie na budowę także przyłącze kanalizacyjne zaprojektowane na działce nr [..]. Postanowienie organu wydane w trybie art. 35 ust. 3 pr. bud., w którym zawarte zostało wezwanie do skorygowania wniosku o pozwolenie na budowę w zakresie nie określonym w art. 35 ust. 1 pr. bud. nie może stanowić podstawy dokonywania ustaleń co do wykonania bądź niewykonania obowiązków nałożonych tym postanowieniem, a tym samym nie daje też podstaw do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę w trybie art. 35 ust. 3 pr. bud.

W świetle wszystkich wskazanych powyżej okoliczności stwierdzić należy, że zarówna zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, a także postanowienie organu I instancji z dnia [...] naruszają powołane powyżej przepisy prawa materialnego w stopniu skutkującym ich uchylenie. Ponadto za uzasadniony należy uznać także zarzut skargi o naruszeniu przez organy przepisów procesowych, a to zwłaszcza art. 107 § 3 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, poprzez nie wskazanie w uzasadnieniach poszczególnych rozstrzygnięć faktów uznanych za udowodnione, dowodów na których się oparto, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej, które to naruszenia wiążą się głównie z nie odniesieniem się przez organy obu instancji do argumentów przedstawionych przez skarżącego w piśmie z dnia [...], będącym odpowiedzią na wezwanie do skorygowania wniosku i ich nie wyjaśnieniem. Dodatkowo wskazać należy, że termin 10-dniowy wyznaczony przez organ I instancji w postanowieniu z dnia [...] wydaje się nierealny do zachowania przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę zakres żądań organu.

Mając na uwadze powyższe orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 135 ppsa., jak w pkt 1 i 3 sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ppsa, jak w pkt 2 sentencji, a o kosztach postępowania zgodnie z zasadą wynikającą z art. 200 ppsa, jak w pkt 4 sentencji wyroku. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z uzasadnienia niniejszego wyroku.