Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 473/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Żadne z wyżej wymienionych
*Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 4, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Z. M., M. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosku strony skarżącej o zmianę postanowienia z dnia [...] r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia [...] r., sygn. akt III SA/Wr 473/15.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. nakładającą karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego strony skarżącej, znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Podkreślono przy tym, że zaskarżona decyzja jest w całości nieprawidłowa gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie którego nałożono na Spółkę karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry stanowi, wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), a w konsekwencji braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek oraz podmiotów będących adresatami decyzji. Wskazano, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów Spółki, co umożliwia jej tym samym nieprzerwane funkcjonowanie. W związku z tym, w braku udzielenia Skarżącej tymczasowej ochrony z art. 61 p.p.s.a., mogą wystąpić "niemożliwe wręcz do odwrócenia skutki w postaci znacznego utrudnienia prowadzenia przez Spółkę przedmiotowej działalności gospodarczej czy też wręcz jej zaprzestania". Dodatkowo zaznaczono, że sytuacja finansowa strony skarżącej nie jest stabilna i nawet stosunkowo "nieznaczna" kara finansowa, może prowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Dalej strona skarżąca wskazała, że mając na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (mianowicie tymczasowe wstrzymanie działań, między innymi egzekucyjnych, organu administracji do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w sprawie), stwierdzić trzeba, że wykonanie decyzji zobowiązującej do zwrotu kwoty [...] zł na obecnym etapie postępowania może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Trudno zaś przyjąć aby tymczasowa ochrona w takich przypadkach nie była efektywnie możliwa, zwłaszcza dostrzegając, że w istocie nakładanie kar na przyjętej przez organy podstawie, w realiach postępowań polega również na uskutecznianiu przepisu z art. 14 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, czyli na działaniu z naruszeniem prawa europejskiego, co obliguje Sąd krajowy do udzielenia ochrony tymczasowej w drodze zastosowania najbardziej zdatnej do tego normy prawa krajowego, którą w niniejszej sprawie postępowaniu sądowoadministracyjnym) jest regulacja z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Reasumując strona skarżąca wniosła o dopuszczenie na w/w okoliczności dowodu z załączonych dokumentów obrazujących jej stan finansowy oraz perspektywy jego pogorszenia w sytuacji wymierzenia grożących jej kar pieniężnych.

Jak wynika z akt spawy strona skarżąca nie załączyła – jednak - do skargi żadnych dokumentów, które miałyby uzasadniać wniosek.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił stronie skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powodem odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji był brak udokumentowania przez stronę skarżącą jej sytuacji finansowej.

Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wywiodła na to postanowienie zażalenie, wnosząc jednocześnie o jego zmianę. Do wniosku załączono następujące dokumenty:

- zeznanie Z. M. o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT – 36 L za 2014 r.);

- informacja Z. M. o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym (PIT/B za 2014 r);

- zeznanie M.O. o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT – 36 L za 2014 r.);

- informacja M. O. o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym (PIT/B za 2014 r);

- zestawienie roczne za rok 2014.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Na podstawie cytowanego przepisu sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Podstawę zmiany będą zatem stanowić okoliczności wskazujące na wzrost lub osłabienie zagrożenia tymi zjawiskami albo tylko na potrzebę zmiany zakresu wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 2495/13). Ponadto wskazuje się, że warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zaistnienia nowych okoliczności albo ujawnienia dotąd nieznanych, a nie zmiany strategii argumentacyjnej autora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 819/11, LEX nr 1104138). W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie i wyczerpująco określić okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia tych okoliczności, które jednocześnie będą wypełniać dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a., zależeć będzie możliwość zmiany wydanego rozstrzygnięcia.

Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wynikające z art. 61 § 4 p.p.s.a. i dokonując pod tym kątem oceny wniosku Spółki o zmianę postanowienia z dnia 22 lipca 2015 r. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Strona skarżąca nie wskazała bowiem jakiejkolwiek nowej okoliczności, która uzasadniałaby zmianę przedmiotowego postanowienia. Podniesione w rozpoznawanym wniosku argumenty, są w zasadzie zbliżone do argumentacji wskazanej w pierwotnym wniosku. Wprawdzie strona skarżąca przedłożyła dokumenty źródłowe mające uzasadniać wniosek, aczkolwiek z dokumentów tych nie wynika, aby strona skarżąca pozbawiona była dochodów, a tym samym nie mogła uiścić nałożonej kary finansowej. Tym bardziej, że – co wymaga wyraźnego zaakcentowania – strona skarżąca wprawdzie załączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji deklaracje podatkowe PIT-36 Li PIT/B za 2014 rok, jednak nie podała żadnych informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności, jaki jest stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Strona skarżąca nie przedłożyła żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych. Tym samym stwierdzić należy, że na podstawie wniosku strony i złączonych do niego dokumentów nie sposób ustalić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero bowiem porównanie wydatków strony skarżącej z jej rzeczywistym majątkiem czynnym mogłoby pozwolić ustalić jakie skutki w odniesieniu do sytuacji finansowej strony skarżącej i osób pozostających na jej utrzymaniu wywoła wykonanie decyzji.

Skoro zatem strona skarżąca nie wykazała, że de facto doszło do zmiany okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to tym samym na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a., odmówiono zmiany postanowienia z dnia [...] r.