Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 584/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58  § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1057/08 o odrzuceniu skargi [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1057/08, odrzucił skargę [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

[...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. w dniu 27 lutego 2007 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r., na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., odrzucił w/w skargi. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w postępowaniu administracyjnym – R. G. - w dniu 25 stycznia 2007 r. Termin na wniesienie skarg upływał zatem w dniu 26 lutego 2007 r. Tymczasem skargi nadane zostały dnia 27 lutego 2007 r., co wynika ze stempla pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach sprawy. Nie złożono przy tym wniosku o przywrócenie terminu. Sąd I instancji odrzucił zatem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jako wniesione z uchybieniem terminu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosły [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowane przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że skargi zostały wniesione z naruszeniem ustawowego terminu, naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. z uwagi na odrzucenie skarg jako wniesionych po terminie, mimo iż de facto złożono je w terminie. Zaskarżoną decyzję doręczono bowiem skarżącym dnia 29 stycznia 2007 r., nie zaś - jak błędnie wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru - 25 stycznia 2007 r., naruszenie art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów uzupełniających z dokumentów, w sytuacji, gdy było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości co do daty doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżących Sąd I instancji winien był powziąć wątpliwości co do daty doręczenia przesyłki z uwagi na wskazanie przez skarżących w treści skargi odmiennej daty jej doręczenia, jak również niespotykanie krótki termin doręczenia (przesyłka została nadana 23 stycznia 2007 r.) oraz graficzne podobieństwo cyfr 5 i 9, naruszenie art. 163 § 2 i art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez oparcie zaskarżonego postanowienia o błędnie ustalone okoliczności nieodpowiadające stanowi faktycznemu, tj. uznanie, iż zaskarżona decyzja została doręczona 25 stycznia 2007 r., a nie - jak było w rzeczywistości - 29 stycznia 2007 r. W celu ustalenia spornych okoliczności autor skargi kasacyjnej wniósł o przeprowadzenie dowodów z przedłożonych dokumentów (oświadczenie pracownika przyjmującego korespondencję, kopia książki odbiorczej korespondencji), jak również dowodu z dokumentacji Poczty Polskiej, na okoliczność doręczenia skarżącym decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. Stwierdził przy tym, że wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki data 25 stycznia 2007 r. jest wyłącznie wynikiem omyłki pisarskiej osoby przyjmującej korespondencję.

Przychylając się do wniosku skarżących, Naczelny Sąd Administracyjny wezwał Pocztę Polską do nadesłania kopii rejestrów dziennych, stwierdzających datę odebrania przez [...] Sp. z o.o. przesyłek o wskazanych numerach. W odpowiedzi Centrum Sieci Pocztowej Poczty Polskiej poinformowało, iż z posiadanej dokumentacji wynika, że przesyłki te zostały doręczone w dniu 26 stycznia 2007 r. Żądanych kopii rejestrów dziennych nie przedstawiono.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 1079/07 uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując w uzasadnieniu, iż Sąd I instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przedwcześnie przyjmując datę 25 stycznia 2007 r. za datę doręczenia decyzji oraz odrzucając skargę [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Jak bowiem wynika z dokumentów dołączonych do skargi kasacyjnej oraz z ustaleń poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny, istniały przesłanki do rozważania trzech dat doręczenia skarżącym decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007 r. (25, 26 i 29 stycznia 2007 r.). Sąd I instancji winien rozważyć moc dowodową posiadanych dokumentów, ewentualnie przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe celem ustalenia rzeczywistej daty doręczenia stronom zaskarżonej decyzji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008 r. odrzucił skargi. W uzasadnieniu wskazał, że wprawdzie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji figuruje data 25 stycznia 2007 r., jednakże nie zawiera ono stempla placówki oddawczej. W odpowiedzi na pisma reklamacyjne Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Poczta Polska w pismach z dnia 3 stycznia 2008 r. oraz z dnia 14 marca 2008 r. wskazała, że przesyłka została doręczona pełnomocnikowi w dniu 26 stycznia 2007 r. Sąd przyjął tę datę jako datę rzeczywistego doręczenia przesyłki i uznał, że skarga Spółki [...] Sp. z o.o. wniesiona w dniu 27 lutego 2007 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Odnośnie skargi Spółki [...] S.A./NV Sąd wskazał, że Spółce tej w ogóle nie doręczono rozstrzygnięcia, zatem Spółka mogła wnieść skargę do sądu w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Wniesienie skargi po upływie tego terminu powoduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie terminem, w jakim zaskarżona decyzja była doręczona stronie biorącej udział w postępowaniu odwoławczym był dzień 26 stycznia 2007 r., zatem skarga Spółki [...] S.A./NV złożona w dniu 27 lutego 2007 r. została wniesiona także z uchybieniem terminu.

Na skutek skargi kasacyjnej [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. od powyższego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 837/08, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie podnosząc, iż Sąd I instancji nie poczynił rzetelnych ustaleń, przedwcześnie uznając, iż skargi zostały wniesione z uchybieniem terminu. Przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Naczelny Sąd Administracyjny zalecił Sądowi I instancji rozważenie mocy dowodowej posiadanych dokumentów i przeprowadzenie postępowania dowodowego celem ustalenia rzeczywistej daty doręczenia stronom skarżonej decyzji. Z uzasadnienia obecnie zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia wynika, że Sąd przyjął za datę doręczenia decyzji dzień 26 stycznia 2007 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że data ta nie została ustalona przez Sąd w sposób pewny. Wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 5 marca 2008 r., zwrócił się do Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie, w jakim terminie została odebrana przesyłka o nr [...] i kiedy zwrócono ją do nadawcy, jednakże odpowiedź Urzędu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie usuwa wątpliwości, jakie stanowiły podstawę uchylenia uprzedniego postanowienia o odrzuceniu skarg. Przede wszystkim Sąd zwrócił się o wyjaśnienie daty odbioru tylko jednej przesyłki, ponadto odpowiedź nie zawiera wyjaśnienia, kiedy przesyłkę zwrócono do nadawcy. Pismo Urzędu Pocztowego z dnia 14 marca 2008 r. zawiera dokładnie to samo wyjaśnienie, jakie zostało ujęte w piśmie Urzędu z dnia 3 stycznia 2008 r., które uwzględnił Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający poprzednią skargę kasacyjną i które uznał za niewystarczające do ustalenia rzeczywistej daty doręczenia. W tej sytuacji nie można uznać, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował się do zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazującego na konieczność przeprowadzenia szerszego postępowania dowodowego, opierając swoje rozstrzygnięcie o te same dowody, bez rozważenia innych dowodów zgromadzonych w sprawie. W świetle znajdującej się w aktach sprawy notatki, podpisanej przez kontrolera Urzędu - Poczty Polskiej Centrum Sieci Pocztowej - Urząd Pocztowy nr 113, znajdującej się na karcie 76 akt sprawy, wskazującej inną datę doręczenia przesyłki skarżącym, brak jest podstaw do uznania, że "pisma reklamacyjne" Urzędu Pocztowego (k. 93 i 103 akt), nie odnosząc się do ustaleń wynikających z tej notatki, ustalają właściwie i bezspornie datę doręczenia przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpoznaniu sprawy postanowieniem z dnia 23 stycznia 2009 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargi [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o.

W uzasadnieniu wskazał, że wykonując zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócił się do Poczty Polskiej o wyjaśnienie daty doręczenia zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o (przesyłka polecona nr [...]). Pismem z dnia 18 września 2008 r. (k. 157) odpowiedziano, iż została ona doręczona w dniu 26 stycznia 2007 r. Dołączono kopię dowodu odbioru przesyłki (k. 158), na której widnieje pieczęć [...] sp. z o. o. w W. wraz z podpisem odbiorcy oraz datownik urzędu pocztowego wskazujący datę 26 stycznia 2007 r. Natomiast pismem z dnia 5 listopada 2008 r. (k. 163) Poczta Polska wyjaśniła, że sprzeczność między datą doręczenia przedmiotowej przesyłki wskazaną w piśmie kontrolera Poczty Polskiej z dnia 30 kwietnia 2007 r. (k, 76 - wskazano datę odbioru: 29 stycznia 2007 r.), a późniejszymi pismami (k. 93 oraz k. 103 - wskazano datę odbioru: 26 stycznia 2007 r.) wynikła z pomyłki kontrolera wskazującego błędną datę 29 stycznia 2007 r. jako datę doręczenia przesyłki poleconej nr [...]. Tym samym wyjaśniona została sprzeczność, która legła u podstaw uchylenia poprzedniego postanowienia Sądu z dnia 2 kwietnia 2008 r. W świetle powyższych dowodów Sąd uznał, że oświadczenie M. W.(k. 77) o doręczeniu przesyłki w dniu 29 stycznia 2007 r. oraz wyciąg z książki korespondencji nie zasługują na wiarę.

Ponadto, Sąd I instancji wskazał, iż reprezentujący Spółkę w postępowaniu administracyjnym R. G. w swym ostatnim piśmie (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) podał adres do doręczeń będący siedzibą skarżącego ([...] Sp. zo.o.). W takiej sytuacji nieuzasadnione jest stanowisko, że decyzję należało doręczać na adres zamieszkania pełnomocnika. Ponadto Sąd stwierdził, że w przypadku jego nieobecności w siedzibie spółki dla skuteczności doręczenia wystarczający jest podpis osoby odpowiedzialnej za odbiór korespondencji kierowanej do spółki.

W związku z tym Sąd I instancji uznał, że - wobec doręczenia zaskarżonej decyzji przez [...] Sp. z o.o. w dniu 26 stycznia 2007 r. wniesienia skargi w dniu 27 lutego 2007 r. jest spóźnione.

Ponadto, Sąd ustalił, że drugiemu skarżącemu – [...] SA/NV zaskarżona decyzja w ogóle nie została doręczona. Brak jest bowiem dowodu takiego doręczenia. Ponadto z pisma Poczty Polskiej z dnia 18 września 2008 r. wynika, że nie ma możliwości ustalenia, czy nadawcą przesyłki poleconej nr [...] był Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ponieważ nie prowadzi się ewidencji nadawców. Podobnie z pisma organu z dnia 10 listopada 2008 r. wynika, że zaskarżona decyzja została przesłana jedynie do R. G. - pełnomocnika [...] sp. z o. o. w W.. Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził, że ustalenie, czy przesyłka polecona nr [...] zawierała zaskarżoną decyzję nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia o terminowości wniesienia skargi przez [...] SA/NV, ponieważ nawet gdyby tak było, to przesyłka ta - podobnie jak przesyłka polecona nr [...] zawierająca zaskarżoną decyzję dla [...] sp. z o. o. w W. - została doręczona w dniu 26 stycznia 2007 r. (por. pismo Poczty Polskiej z dnia 18 września 2008 r., k. 163), a wcześniejsza notatka kontrolera (k. 76) o doręczeniu w dniu 29 stycznia 2007 r. była błędna (por. pismo Poczty Polskiej, k. 163, stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 28 października 2008 r., k. 161).

Sąd I instancji wskazał, że w przypadku, gdy skarżącemu nie doręczono decyzji może on wnieść skargę w trzydziestodniowym terminie przewidzianym dla innej strony, której decyzje doręczono, określonym w art. 53 § 1 p. p. s. a. Ostatnim terminem, w jakim zaskarżona decyzja została doręczona innej stronie był - jak ustalono powyżej - 26 stycznia 2007 r. Trzydziestodniowy termin wniesienia skargi upłynął więc w dniu 26 lutego 2007 r., a zatem skargę [...] S.A./NV wniesioną w dniu 27 lutego 2007 r. (dzień nadania pisma w placówce pocztowej), należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. i zaskarżając je w całości podniosły zarzut naruszenia przepisów postępowania:

1) art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż skargi z dnia 27 lutego 2007 r. zostały złożone z naruszeniem zdefiniowanego w nim terminu w sytuacji, gdy faktycznie złożono je zgodnie z ustawowym wymogiem;

2) art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż skarżone decyzje zostały skutecznie doręczone w dniu 26 lutego 2007 r. pełnomocnikowi strony - Panu R. G. a przez to rozpoczął się bieg terminu do złożenia skarg na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007 r., w sytuacji, gdy doręczenie to było wadliwe z uwagi na treść art. 40 § 2 w związku z art. 42 § 1 oraz art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego i nastąpiło wobec strony a nie do ustanowionego w sprawie pełnomocnika;

3) art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. z uwagi na odrzucenie skarg jako wniesionych po terminie, które de facto wniesiono w terminie bowiem skarżone decyzje MRiRW (nr Nr R-l [...]) doręczono skarżącym w dniu 29 stycznia 2007 r. nie zaś jak błędnie wynika z informacji podanych przez Pocztę Polską w dniu 25 stycznia 2007 r.;

4) art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów uzupełniających z dokumentów (dziennych rejestrów doręczeń), w sytuacji gdy niezbędne było to do wyjaśnienia istotnych wątpliwości co do daty doręczenia skarżonego rozstrzygnięcia MRiRW (nr Nr R-l [...]) skarżącym oraz wynikało z zaleceń poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 lutego 2008 r., II OSK 1079/07;

5) art. 163 § 2 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez oparcie skarżonego postanowienia o błędnie ustalone okoliczności nie odpowiadające stanowi faktycznemu tj. przez uznanie, iż rozstrzygnięcie MRiRW (nr Nr R-l [...]) zostało doręczone w dniu 26 stycznia 2007 r. a nie jak było faktycznie - w dniu 29 stycznia 2007 r.

Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej skarżące Spółki wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasadzenie kosztów postępowania procesowego według norm przepisanych.

Ponadto, strona skarżąca wniosła o:

1) przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a dowodów znajdujących się w aktach sprawy, a w szczególności z kopii książki odbiorczej [...] Sp. z o.o. oraz oświadczenia Pani M. W. celem wyjaśnienia istotnych wątpliwości dotyczących sprawy – na okoliczność daty doręczenia skarżącym zaskarżonej decyzji

2) przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a na podstawie art. 106 § 5 P.p.s.a dowodu z dokumentacji Poczty Polskiej znajdującej się w Urzędzie Pocztowym właściwym do doręczenia przesyłek o numerach R [...] oraz R [...], poprzez zarządzenie przedstawienia przez Pocztę Polską rejestrów dziennych doręczanych przesyłek poleconych zawierających daty doręczenia w/w przesyłek na okoliczność daty doręczenia skarżącym decyzji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż za datę doręczenia zaskarżonej decyzji należy uznać dzień 29 stycznia 2007 r., natomiast wskazana przez pocztę data doręczenia tj. dzień 25 stycznia 2007 r. jest skutkiem omyłki pisarskiej bądź niewyraźnego zapisania cyfry 9, która graficznie jest zbliżona do liczby 5.

Ponadto, w ocenie autora skargi kasacyjnej biorąc pod uwagę, że pełnomocnikiem strony była osoba fizyczna, w przypadku niemożności doręczenia mu decyzji, stosownie do art. 44 kpa przesyłka zawierająca w/w decyzję powinna zostać złożona w placówce pocztowej. Tymczasem w niniejszej sprawie pismo doręczono osobie nie będącej pełnomocnikiem strony, co nie może wywoływać skutków prawnych, jakie przepisy procedury administracyjnej wiążą z doręczeniami. W tej sytuacji należy przyjąć, iż faktyczne doręczenie decyzji pełnomocnikowi miało miejsce w dniu 29 stycznia 2007 r., którą to datę potwierdził on jako datę odbioru decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. - zwanej dalszej części tego uzasadnienie ustawą procesową ) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 ustawy procesowej tym samym sprawa ta mogła być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie

Istota skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie sprowadza się do zakwestionowania ustalonej przez Sąd I instancji daty doręczenia zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o. i [...] S.A./NV.

Wskazać zatem należy, iż z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, iż zaskarżona decyzja została doręczona [...] Sp. z o.o. w dniu 26 stycznia 2007 r.

Sąd bowiem, wobec rozbieżności pomiędzy datą odebrania w/w decyzji widniejącą na zwrotnym poświadczeniu odbioru, tj. 25 stycznia 2007 r., a oświadczeniem strony, która twierdzi, że decyzja ta została odebrana w dniu 29 stycznia 2007 r., przeprowadził w tej sprawie dowody z wyjaśnień placówki pocztowej, za pośrednictwem, której nastąpiło doręczenie. Wobec wyjaśnień Poczty Polskiej, która w pismach z dnia 30 kwietnia 2007 r., 30 stycznia 2008 r., 14 marca 2008 r., 16 września 2008 r. i 5 listopada 2008 r., konsekwentnie twierdzi, iż w/w decyzja została doręczona w dniu 26 stycznia 2007 r., taką właśnie datę należało uznać za datę doręczenia decyzji. Tym bardziej, że do pisma z dnia 16 września 2008 r. Poczta Polska dołączyła kopię strony z rejestru doręczeń, z której bezspornie wynika, iż przesyłka o numerze [...], zawierająca w/w decyzję, została odebrana przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji dla [...] Sp. z o.o. w dniu 26 stycznia 2006 r., widnieje tam bowiem pieczątka firmy oraz podpis tej osoby. (k-158 akt WSA w Warszawie)

W tej sytuacji nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegający na nieprzeprowadzeniu dowodów uzupełniających z dziennych rejestrów doręczeń.

Dodatkowo wskazać należy, iż wprawdzie strona skarżąca przedstawiła oświadczenie kontrolera urzędu pocztowego z dnia 30 kwietnia 2007 r., z którego wynika, iż w/w przesyłka została odebrana w dniu 29 stycznia 2007 r., jednakże wobec faktu, iż Poczta Polska w piśmie z dnia 5 listopada 2008 r. wyjaśniła, że data ta została wskazana na skutek pomyłki kontrolera, oświadczenie to, jako sprzeczne ze zgromadzonymi dowodami nie może być uwzględnione.

Nie stanowi także dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji przedstawiona przez stronę skarżącą książka odbiorcza Spółki, bowiem za datę doręczenia decyzji uznaje się datę jej doręczenia przez pocztę, nie zaś datę wpisania odbioru korespondencji do wewnętrznej książki odbiorczej Spółki.

Ponadto, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można zgodzić się również z podnoszonym w skardze kasacyjnej zarzutem, iż doręczenie tej decyzji było wadliwe, gdyż nie nastąpiło bezpośrednio do rąk ustanowionego w sprawie pełnomocnika. Z analizy akt sprawy wynika bowiem, iż R. G. reprezentujący obie Spółki wskazał jako adres do korespondencji siedzibę [...] Sp. z o.o. Skoro zatem zaskarżona decyzja została odebrana w dniu 26 stycznia 2007 r. w siedzibie Spółki przez osobę przebywającą pod adresem wskazanym przez pełnomocnika i była to osoba uprawniona do odbioru korespondencji przesyłanej pod wskazany adres, to należy uznać, iż decyzja ta została doręczone prawidłowo, zaś za moment doręczenia przyjąć trzeba bezspornie dzień 26 stycznia 2007 r. Kwestia prawidłowego odbioru przesyłki w siedzibie Spółki i dalszego przekazania jej właściwej osobie jest wyłącznie sprawą wewnętrznej organizacji pracy Spółki w zakresie prawidłowego obiegu korespondencji, nie mającą wpływu na skuteczność doręczenia decyzji pełnomocnikowi.

W świetle powołanych wyżej okoliczności, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo ustalono, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 26 stycznia 2007 r., a tym samym określony w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 30-dniowy termin do wniesienia skargi, uwzględniając treść art. 83 § 2 powołanej ustawy, upłynął w dniu 26 lutego 2007 r.

Dlatego też, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy procesowej skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu.

W związku z powyższym, za nieuzasadniony uznać należy zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia przez ten Sąd art. 163 § 2 oraz art. 141 § 4 w zw. z art. 166 powołanej ustawy, bowiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zwięźle przestawiono stan sprawy, wskazano podstawę prawną rozstrzygnięcia i ją wyjaśniono.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzekł jak w sentencji.