Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 752/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 76 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 752/05 P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie: WSA Renata Detka (spr.), WSA Beata Ziomek, Protokolant - referent stażysta Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2005r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania M. M., utrzymał w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty zobowiązującą go do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego w kwocie 4.109,20 zł.

Organ II instancji podniósł, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 76 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a co za tym idzie zasiłek dla bezrobotnych został pobrany przez M. M. nienależnie, dlatego zachodzi konieczność orzeczenia o jego zwrocie.

Skargę od tego rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła H. M., nie będąca stroną w postępowaniu administracyjnym. Powołując się na trudną sytuację materialną rodziny, skarżąca wniosła o "odstąpienie od decyzji o zwrocie zasiłku dla bezrobotnych".

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty zawarte w skardze H. M. nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez osobę uprawnioną w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a co za tym idzie jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu ( art. 58 § 1 pkt 6 ustawy ).

Stosownie do powołanego wyżej przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Ponieważ H. M. nie występowała w sprawie w charakterze strony w postępowaniu toczącym się przed organami administracji publicznej, musiałaby wykazać się interesem prawnym do wniesienia skargi, aby można było przyjąć, że pochodzi ona od uprawnionego podmiotu. Interes prawny oznacza zaś istnienie po stronie danej osoby uprawnienia lub obowiązku mającego swoje źródło w przepisach prawa materialnego.

Okoliczności sprawy nie wskazują tymczasem na to, aby były podstawy do uznania skarżącej za osobę uprawnioną do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.

Stosownie bowiem do treści art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. nr 99, poz. 1001 ze zm.), obowiązek zwrotu nienależnego świadczenia pieniężnego ( w tym wypadku zasiłku dla bezrobotnych ) spoczywa na osobie, która je pobrała. Do niej zatem skierowana jest decyzja administracyjna w tym przedmiocie i ona jest stroną takiego postępowania.

W skardze nie podniesiono zaś jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć o tym, że H. M. jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi. Z uzasadnienia wynika jedynie, że skarżąca pozostaje w związku małżeńskim z M. M. - a to wobec treści art. 76 ust. 1 powołanej wyżej ustawy - nie daje podstaw do przyjęcia, aby jej zainteresowanie sprawą przekraczało granice interesu faktycznego, który jednak nie uprawnia do wniesienia skargi przez osobę, która nie była stroną postępowania administracyjnego.

Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a.