Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 191/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 11 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przejęcia pojazdu na rzecz Skarbu Państwa postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W dniu 29 sierpnia 2008 r., tj. w ustawowym terminie do Sądu wpłynął sprzeciw od w/w postanowienia, w którym skarżący wskazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Do sprzeciwu skarżący załączył dokumenty obrazujące jego bieżącą sytuację finansową, tj. decyzję o przyznaniu świadczenia rentowego, pisma informujące o zajęciach egzekucyjnych oraz umowę dzierżawy nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie wydane przez referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Dla oceny zasadności złożonego przez skarżącego wniosku znaczenia nabierają postanowienia art. 246 w/w ustawy określające przesłanki przyznania prawa pomocy.

W myśl art. 246 § 1 wskazywanej ustawy przyznanie prawa pomocy następuje:

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania,

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Sąd wskazuje, że instytucja prawa pomocy stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu, a zakres przyznanego prawa pomocy powinien być kształtowany obiektywnymi potrzebami strony podyktowanymi względami racjonalnego prowadzenia swojej sprawy. Stąd też przedmiotowe przepisy stanowią odstępstwo od wyrażonej w art. 199 w/w ustawy zasady, zgodnie z którą poza wyjątkami określonymi w przepisie szczególnym, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Na wnioskodawcy ciąży zaś obowiązek wykazania, że jego trudna sytuacja materialna uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Postanowienie w przedmiocie prawa pomocy powinno być wydane po wyjaśnieniu wszystkich okoliczności dotyczących sytuacji finansowej strony, która złożyła wniosek o jego przyznanie

Sąd po ponownym zbadaniu akt sprawy, w tym przedłożonych dokumentów doszedł do przekonania, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania a tym samym spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Sąd biorąc pod uwagę powyższe okoliczności i znaczenie postępowania dla wnioskodawcy postanowił przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, o czym orzeczono na podstawie art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.