Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 40/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6349 Inne o symbolu podstawowym 634
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 14 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej ze środków budżetowych postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem dołączonym do skargi, złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 31 stycznia 2018 r., skarżący E. S. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów załączonych do wnioski i znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. Oboje małżonkowie są osobami niepełnosprawnymi a orzeczone stopnie niepełnosprawności (w przypadku skarżącego znaczny a żony umiarkowany) mają charakter trwały. Z uwagi na stwierdzoną znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji, spowodowaną znaczna utratą wzroku, uszkodzeniem narządu ruchu, schorzeniami neurologicznymi, skarżący wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby.

Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 63 m2, którego wartość oszacował na kwotę 120.000 zł, jest także współwłaścicielem nieruchomości rolnych (gruntów ornych, łąk, nieużytków) o łącznej powierzchni 7,23 ha, które nie są wykorzystywane rolniczo (udziały skarżącego wynoszą 2/32 i 2/64). Natomiast jego małżonka nie posiada żadnego majątku.

Małżonkowie utrzymują się ze świadczeń emerytalno-rentowych w łącznej kwocie 3.093,99 zł netto miesięcznie. Dodatkowo w okresie od września 2017 r. do lutego 2018 r. skarżący otrzymał pomoc pieniężną w łącznej kwocie 3.000 zł (po 500 zł miesięcznie), którą przyznał mu Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ze względu na trudną sytuację finansową i zdrowotną.

Na stałe udokumentowane wydatki, tj. opłaty za mieszkanie, telewizję, zakup leków dla skarżącego oraz spłatę dwóch kredytów, małżonkowie przeznaczają średnio kwotę 1.631 zł. Z oświadczenia wynika także, że małżonkowie spłacają jeszcze jeden kredyt, którego rata wynosi 104 zł, ponoszą opłaty za media w wysokości 200 zł, opłacają dodatkowe ubezpieczenie, którego miesięczna składka wynosi 30 zł oraz wydatkują kwotę 450 zł na leczenie. Wydatki te referendarz sądowy uznał za uprawdopodobnione.

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części. Po uwzględnieniu stałych koniecznych kosztów do dyspozycji skarżącego i jego małżonki pozostaje kwota około 700 zł (a z udzieloną pomocą pieniężną, która nie ma charakteru stałego – 1.200 zł). W ocenie referendarza sądowego skarżący środki te bez wątpienia w całości przeznacza na pozostałe niezbędne koszty utrzymania, w tym wyżywienie, zakup środków czystości, odzieży i obuwia itp.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.