Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 486/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 244 par. 1, atrt. 246 par. 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a przyznać H. P. prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka


UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE

Postanowieniem z dnia 14 października 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej H. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Od postanowienia tego skarżąca wniosła sprzeciw wskazując, że referendarz sądowy wadliwie ustalił stan faktyczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego, a zatem w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające rozpoznanie kwestii przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie.

Stosownie do przepisu art. 244 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie Sądu skarżąca spełnia wskazane przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym.

Jak wynika ze złożonych dokumentów i oświadczeń skarżąca jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, zamieszkującą w mieszkaniu o powierzchni 36,16 m2, część którego wynajmuje córce i utrzymującą się z emerytury w kwocie 821,35 złotych brutto. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca korzysta z różnych form pomocy społecznej.

Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów uznano, że skarżąca nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie i rodziny utrzymaniu. Oceniono bowiem, że poniesienie tego wydatku wykracza poza jej możliwości finansowe. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, którego koszty wynagrodzenia nie obciążą skarżącej. Adwokat ten zostanie wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.