Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1906/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 103, 157, 157 § 1, 200, 209, 210 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. I. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1906/07 co do zwrotu kosztów w sprawie ze skargi T. I. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia upomnienia uprawnionemu geodecie postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę T. I. i uchylił decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...].

Dnia 16 kwietnia 2008 r. skarżący T. I. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie kosztów postępowania podnosząc, iż wniosek o zwrot kosztów sądowych zgłosił ustnie na rozprawie w dniu 26 lutego 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Według natomiast art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Stosownie zaś do art. 209 i art. 210 § 1 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę, jednakże strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.

Jak wynika z akt sprawy skarżący nie zawarł w skardze ani żadnym piśmie skierowanym do Sądu żądania zwrotu poniesionych kosztów postępowania. Również z protokołu rozprawy nie wynika, aby skarżący wystąpił z takim wnioskiem na rozprawie w dniu 26 marca 2007 r. pomimo, iż pismem z dnia 17 stycznia 2008 r. stanowiącym zawiadomienie o terminie rozprawy skarżący został pouczony o treści art. 210 § 1 P.p.s.a. Należy stwierdzić, że protokół w sposób obiektywny odzwierciedla przebieg posiedzenia. Od chwili podpisania przez protokolanta i przewodniczącego uzyskuje moc dokumentu urzędowego, wyłączającą możliwość powoływania się na odmienny przebieg posiedzenia. Protokół stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Po podpisaniu może być uzupełniony wyłącznie w trybie określonym w art. 103 P.p.s.a, zgodnie z którym strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. W związku z tym, że procedura z art. 103 P.p.s.a. nie została w niniejszej sprawie zastosowana, należy przyjąć, że sporządzony protokół odzwierciedla rzeczywisty przebieg posiedzenia, a w związku z tym nie ma podstaw do przyjęcia, że skarżący wystąpił z przedmiotowym wnioskiem na rozprawie w dniu 26 marca 2008 r.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 157 w zw. z art. 210 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.