Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 335/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Dnia 18 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania podatkowego w sprawie zwolnienia z obowiązku składania deklaracji VAT-7 p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu Z. K. prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek Z.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie zwolnienia z obowiązku składania deklaracji VAT-7. W uzasadnieniu wskazano, iż skarżący wspólnie z żoną i córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód zamyka się kwotą 2.220 zł brutto miesięcznie, posiada również oszczędności w kwocie 20.000 zł. Powyższe nie pozwala na przyjęcie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.

Postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie Z.K. na postanowienie z dnia 15 czerwca 2007 roku o odmowie przyznania prawa pomocy.

W dniu 7 grudnia 2007 roku skarżący uiścił wpis sądowy w przedmiotowej sprawie.

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie zwolnienia z obowiązku składania deklaracji VAT-7.

W dniu 13 lutego 2008 roku do sądu wpłynął pochodzący od skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Z.K. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 2.260 zł brutto z tytułu pobieranej przez niego emerytury oraz pracy dodatkowej. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 38 m 2, w którym zamieszkuje, nadto posiada oszczędności w kwocie około 10.000 zł w funduszach inwestycyjnych, nie posiada innego majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy Z.K. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 2.260 zł brutto. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 38 m 2, w którym zamieszkuje, nadto posiada oszczędności w kwocie około 10.000 zł w funduszach inwestycyjnych, nie posiada innego majątku. Uwzględniając fakt, iż skarżący dysponuje stałym dochodem miesięcznym oraz biorąc pod uwagę stan jego oszczędności i wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, stosownie do treści art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że Z.K. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Sąd nie przychylił się do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym mając na uwadze, iż obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wskazać należy, iż obecny wniosek o przyznanie prawa pomocy jest kolejnym wnioskiem skarżącego w tym postępowaniu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 roku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z.K. na postanowienie z dnia 15 czerwca 2007 roku o odmowie przyznania prawa pomocy, a aktualna sytuacja majątkowa skarżącego będąca przedmiotem oceny nie uległa zmianie w sposób uzasadniający zmianę stanowiska zajętego w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2007 roku i przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinna się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Dochody skarżącego oraz pozostającej na jego utrzymaniu żony, jego sytuacja majątkowa, a szczególnie posiadane oszczędności przemawiają za przyjęciem, iż jest on wstanie partycypować w kosztach postępowania poprzez poniesienie kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.