Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3269/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia del. SO Ewa Izabela Fiedorowicz, sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2017 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

1. Burmistrz Miasta i Gminy P. (zwany dalej: "Burmistrzem") decyzją z [...] maja 2011r. ustalił M.D. (zwana dalej: "Skarżącą") podatek od nieruchomości na 2016r. w łącznej wysokości 346 zł, w podstawie prawnej powołując się m.in. na uchwałę Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...] listopada 2015r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Miasta i Gminy P. (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 9599) oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014r., poz. 849 ze zm., dalej: "u.p.o.l.").

Burmistrz wskazał, że zarówno grunt o powierzchni 1000 m2, jak i budynek mieszkalny – 70 m2 podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, w związku z informacją w sprawie podatku od nieruchomości i danymi z ewidencji gruntów, gdyż działka nr [...] w N. została zaklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe, co wynika z oznaczenia symbolem "B". Burmistrz podniósł też, że w sprawie ustalenia, jakim podatkiem opodatkować nieruchomość pomocny może być § 68 rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015., poz. 542, zwane dalej: "rozporządzeniem"), w którym w ust. 3 pkt 1 jest zapis, że symbolem "B" są oznaczone tereny mieszkaniowe – które nie są gruntami rolnymi oraz leśnymi. Grunty oznaczone symbolem "B" są opodatkowane podatkiem od nieruchomości na mocy przepisów u.p.o.l.

2. Skarżąca w odwołaniu wniosła o ustalenie przepisów, na podstawie których winna być sporządzona decyzja. Burmistrz powołuje się na Dz.U. z 2015r. i Dz.U. z 2014r., ale nie podaje nr dziennika. Skarżąca zapytała też czy decyzję określają przepisy § 68 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia i czy wypis z rejestru gruntów był podstawą do sporządzenia tej decyzji. § 68 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia – symbol B jest ściśle związany z symbolem R i klasą gruntu, np. B-R, B-Ł, B-Ps. W ocenie Skarżącej problem stanowi wypis z rejestru gruntów, który sporządzono na podstawie danych z ewidencji gruntów, a nie na podstawie wpisu z rejestru gruntów. Skarżąca podniosła też, że jej działka jest zadrzewiona i zakrzewiona, mniejsza od 0,1000 ha 990 m2 i położona na VI klasie gruntów, a zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z 10 października o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz.U. 200, poz. 160) grunty klasy VI i zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych zwalnia się od podatku.

3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (zwane dalej: "SKO") po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej, decyzją z [...] września 2016r. utrzymało w mocy ww. decyzję Burmistrza, przedstawiając stan faktyczny sprawy.

W uzasadnieniu SKO powołało się m.in. na art. 2 ust. 1 "u.p.o.l. i stwierdziło, że Skarżąca kwestionowała poprawność zapisów w ewidencji gruntów i budynków w zakresie określenia użytków na działce nr [...], położonej w obrębie N. W efekcie tego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa M. wydał [...] grudnia 2010r. decyzję nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty P. z 23 września 2010r. nr [...] o utrzymaniu dotychczasowych zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków obręb N. gm. P. Stwierdzono ponadto, że na ww. działce Skarżącej nie ma budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, dlatego grunt w ewidencji został też zaklasyfikowany, jako mieszkaniowy, oznaczony symbolem "B". Aktualny wypis z Rejestru Gruntów potwierdza, że od tego czasu nie wystąpiły zmiany w zapisach klasyfikacji ww. gruntu. Organ podatkowy nie miał więc podstaw do przyjęcia innej klasyfikacji gruntów niż wynikająca z ww. Ewidencji.

SKO wyjaśniło ponadto, że Burmistrz zasadnie też przyjął powierzchnię gruntów na potrzeby podatku od nieruchomości z danych zawartych w ewidencji gruntów, bo dane tam zawarte stanowią podstawę do wymiaru podatków (art. 21 ustawy z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016r., poz. 1269 ze zm., zwana dalej: "u.p.g.k.") i na mocy art. 194 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa z 2015r., poz. 613, zwana dalej: "O.p.") ewidencja jest dokumentem urzędowym. Szczegółowe zasady prowadzenia tej ewidencji określa rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatków niż dane wskazane w ewidencji gruntów, a pogląd w tym zakresie jest ugruntowany w orzecznictwie (por. wyrok z 11 lipca 2012r. sygn. akt II FSK 2632/10).

SKO na tej podstawie uznało, że Burmistrz w ww. decyzji ustalając podatek od nieruchomości na 2016r. przyjął do opodatkowania właściwe składniki nieruchomości i jej powierzchnię oraz właściwe stawki podatkowe. Skoro Skarżąca kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, powinna wystąpić o ich korektę w trybie określonym w ustawie z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016r., poz. 1269 ze zm., zwana dalej: "u.p.g.k."), a następnie w przypadku uwzględnienia jej zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych w ewidencji, wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych.

4. Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję SKO wskazała, że zapłaciła podatek za dom, ale nie zapłaciła 300 zł za grunt, bo sporna jest klasyfikacja gruntów oraz podniosła, że jej działka "jest zadrzewiona i zakrzewiona położona na VI klasie gleboznawczej gruntów". Skarżąca wskazała, że SKO nie sporządziło decyzji na podstawie ustawy podatkowej i wypisu z rejestru gruntów. Skarżąca podkreśliła, że do wypisu z rejestru gruntów wprowadzono przepisy dotyczące wyrysu z ewidencji gruntów i budynków, które określa § 68 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Podstawą zarówno rozporządzenia, jak i u.p.g.k. jest klasa gleboznawcza gruntów.

Do skargi Skarżąca załączyła decyzje Burmistrza i SKO, ww. odwołanie i wypis z rejestru gruntów.

5. SKO w odpowiedzi na skargę podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga jest niezasadna.

2. Kontroli Sądu poddano decyzję SKO z [...] września 2016r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z [...] maja 2016r., w której ustalono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położonej w N. za 2016r., w wysokości 346 zł.

3. Sąd uznał że prawidłowe jest stanowisko SKO zawarte w zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Burmistrza odnośnie związania organów podatkowych danymi wynikającymi z ewidencji gruntów w zakresie ustaleń, co do powierzchni nieruchomości oraz klasyfikacji gruntu, na mocy ww. przepisu art. 21 ust. 1 u.p.g.k. Ewidencja gruntów jest też dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania autentyczności i prawdziwości, a dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone.

Sąd zgadza się też ze stanowiskiem SKO, że w ww. kwestii ugruntowany jest pogląd w orzecznictwie sądów administracyjnych, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy podatkowe, ustalające wysokość zobowiązań podatkowych, w tym także w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Trafne było więc powołanie się przez SKO w tym zakresie na jeden z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2012r. sygn. akt II FSK 2632/10 (dostępny na www.nsa.gov.pl).

Warto też podkreślić, że SKO prawidłowo uwagę zwróciło w zaskarżonej decyzji, a ma to odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy, że organ właściwy do prowadzenia i aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów, jak i organ nadrzędny nad ww. organem, w związku z tym, że Skarżąca kwestionowała poprawność zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków - wypowiedziały się na temat działki stanowiącej własność Skarżącej o nr [...], położonej w N., którą w niniejszym postępowaniu objęto podatkiem od nieruchomości. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa M. wydał bowiem [...] grudnia 2010r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z [...] września 2010r. nr [...] o utrzymaniu dotychczasowych zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków obręb N. gm. P. Ww. organy stwierdziły ponadto, że na ww. działce Skarżącej nie ma budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, dlatego grunt w ewidencji został zaklasyfikowany, jako mieszkaniowy, oznaczony symbolem "B". Aktualny wypis z rejestru gruntów, znajdujący się w aktach administracyjnych, jak i załączony przez Skarżącą do akt sądowych sprawy (k. 8 akt sądowych) potwierdza, że od tego czasu nie wystąpiły zmiany w zapisach ewidencji gruntów. Zważywszy na powyższe okoliczności organy podatkowe obu instancji, które rozpatrywały kwestię podatku od nieruchomości Skarżącej na 2016r., nie miały więc podstaw do przyjęcia innej niż wynikająca z ww. ewidencji klasyfikacji gruntów, czy też powierzchni gruntów. Wynika to w sposób wyraźny z treści art. 21 ust. 1 u.p.g.k., który został wskazany m.in. jako podstawa prawna zaskarżonej decyzji.

Sąd - odnosząc się do stanowiska Skarżącej, która w postępowaniu odwoławczym ponownie kwestionowała prawidłowość zapisów w ewidencji gruntów oraz zgodność zmian w tej ewidencji ze stanem faktycznym (nie zgadzała się z klasyfikacją gruntów oznaczonych symbolem "B" jako tereny mieszkaniowe, a ponadto wskazuje, że jej działka powinna korzystać ze zwolnienia z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, gdyż ma VI klasę gruntów i jest zakrzewiona i zadrzewiona) – wskazuje, że SKO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowo wyjaśniło Skarżącej, jakie działania powinna podjąć w tym zakresie. Warto też wskazać, że przy opodatkowaniu gruntów do momentu zmiany danych w ww. ewidencji, w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów, rozstrzygające znaczenie mają zapisy wynikające z ewidencji gruntów.

Sąd w związku z tym uznaje, że prawidłowe były ww. decyzje SKO i Burmistrza w zakresie ustaleń co do klasyfikacji gruntów – tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem "B" oraz, co do powierzchni nieruchomości Skarżącej oznaczonej nr 11 – stanowiącej podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Dane te wynikają w sposób wyraźny ze znanego Skarżącej, bo załączonego do skargi, wypisu z rejestru gruntów wydanego na dzień 14 stycznia 2016r. (k. 8 akt sądowych).

4. Sąd - odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, że decyzji w sprawie nie sporządzono na podstawie ustawy podatkowej i wypisu z rejestru gruntów – stwierdza, że jest to stwierdzenie nieuzasadnione.

W świetle bowiem akt sprawy i znajdujących się w nich, wydanych w sprawie ww. decyzji Burmistrza i SKO, należy bowiem uznać, że organy podatkowe, stosownie do treści art. 120 O.p. działały na podstawie obowiązujących przepisów prawa: art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 7 u.p.o.l., art. 21 § 1 u.p.g.k., art. 21 § 1 pkt 1 O.p. oraz wskazały oprócz stanu faktycznego sprawy również podstawę prawną wydanych decyzji, powołując zgodnie z obowiązującą obecnie nomenklaturą jedynie rok wydania Dziennika Ustaw i pozycję publikowanego aktu normatywnego.

Sąd stwierdza ponadto, że stosownie do art. 21 § 1 pkt 2 O.p. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości osób fizycznych powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania Stosownie do art. 21 § 5 O.p., jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Zgodnie zaś z art. 6 ust. 6 u.p.o.l., osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości (lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3).

Skarżąca, jak wynika z nieponumerowanych akt administracyjnych, na podstawie których orzeka Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369, ze zm., zwana dalej. "P.p.s.a.") złożyła informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, wskazując, że powierzchnia jej nieruchomości wynosi 0,1000 ha. Ta sama powierzchnia wynika również ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wypisu z rejestru gruntów, znanego Skarżącej.

Tym samym kwestionowanie przez Skarżącą w toku postępowania powierzchni podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie może być uznane za zasadne.

Burmistrz dodatkowo - odnosząc się do klasyfikacji gruntów w decyzji z [...] maja 2016r. - powołał się też na przepisy § 68 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wskazując, że są one pomocne przy ustalaniu, jakim podatkiem można opodatkować daną nieruchomość.

Sąd wyjaśnia, że z § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, jak dzielą się grunty rolne, na: (pkt 1) użytki rolne, do których zalicza się: a) grunty orne, oznaczone symbolem – R; b) sady, oznaczone symbolem - S, c) łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, d) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br, f) grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, g) grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W, h) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr; (pkt 2) nieużytki, oznaczone symbolem – N.

Z § 68 ust. 3 ww. rozporządzenia wynika, że grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na: 1) tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B; 2) tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba; 3) inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi; 4) zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem - Bp; 5) tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem - Bz; 6) użytki kopalne, oznaczone symbolem - K; 7) tereny komunikacyjne, w tym: a) drogi, oznaczone symbolem - dr, b) tereny kolejowe, oznaczone symbolem - Tk, c) inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem - Ti, d) grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem - Tp.

Z § 68 ust. 5 rozporządzenia wynika, że sadów o powierzchni mniejszej od 0,1000 ha oraz innych użytków gruntowych o powierzchni mniejszej od 0,0100 ha nie wykazuje się w ewidencji.

Sąd zauważa, że powyższe przepisy, w tym także § 68 ust. 5 ww. rozporządzenia, nie potwierdzają stanowiska Skarżącej, że powierzchnia czy też klasyfikacja gruntów wynikająca z ewidencji gruntów przemawiają za opodatkowaniem nieruchomości Skarżącej o powierzchni 1000 m2 innym podatkiem niż podatek od nieruchomości.

Również, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z 9 września 2009r., w który wyjaśniono, że do zmiany klasyfikacji gruntów - m.in. działki nr 11 miały miejsce już w 2002r. – pismo Głównego Geodety Kraju, którym zlecono dostosowanie istniejących zapisów w ewidencji gruntów i budynków do wymogów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zmiana ta dotyczyła usunięcia drugiego członu zapisu pozostawiając zapis np. "B" tereny mieszkaniowe, "Ba" – tereny przemysłowe, "Bi" – inne tereny zabudowane.

Skarżąca mogła zapoznać się z aktami sprawy i wypowiedzieć się co znajdujących się w nich dowodów, o czym świadczą pisma Skarżącej z 18 lutego i 1 września 2016r. oraz wystosowane w trybie art. 200 § 1 O.p. pisma: Burmistrza – z 27 stycznia 2016r. i SKO - z 23 sierpnia 2016r. zawiadamiające.

5. Zdaniem Sądu nieuzasadnione są zatem zarzuty Skarżącej podnoszone w odwołaniu, że nieprawidłowe było nieuwzględnienie wobec działki Skarżącej położona na VI klasie gleboznawczej gruntów i jest zadrzewiona i zakrzewiona zwolnienia podatkowego z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2013r., poz.1381 ze zm., zwana dalej: "u.p.r."), choć mankamentem zaskarżonej decyzji jest nie odniesienie się tej kwestii przez SKO w uzasadnieniu.

Sąd ocenia jednak, że ww. wadliwość proceduralna nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż w sprawie doszło do ustalenia stanu faktycznego sprawy w sposób należyty, a organy podatkowe zastosowały obowiązujące przepisy prawne, wyżej wskazane i trafnie uznały, że nieruchomość Skarżącej może podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Dodatkowo organy podatkowe kierował się informacją przekazaną przez Skarżącą w sprawie podatku od nieruchomości oraz wzięły pod uwagę dane wynikające z ewidencji gruntów, w który wskazano, że działka Skarżącej w N., nr [...] położona jest na terenach mieszkaniowych, oznaczonych symbolem "B". Również pozostały materiał dowodowy sprawy wskazuje na prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów.

Sąd stwierdza również nieruchomość Skarżącej, z uwagi na powierzchnię – 1000 m2 - nie mogła podlegać podatkowi rolnemu. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 u.p.r., za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Stosownie natomiast do art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Z wypisu z rejestru gruntów, wynika ponadto, że grunt Skarżącej został zaklasyfikowany jako tereny mieszkaniowe i ma powierzchnię mniejszą od 1 ha, a z ustaleń organów administracyjnych wynika, że na działce Skarżącej nie ma jakichkolwiek budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, czego Skarżąca nie kwestionowała, odwołując się jedynie do VI klasy gruntów oraz zakrzewienia i zadrzewienia.

Powyższe rozważania wskazują, że wobec nieruchomości Skarżącej, która powinna być opodatkowana podatkiem od nieruchomości, a nie podatkiem rolnym, niemożliwe było zastosowania zwolnienia przewidzianego z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r. Przepis ten stanowi, że zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych.

Tym samym skoro Sąd za prawidłowe uznaje stanowisko organów podatkowych o opodatkowaniu nieruchomości Skarżącej podatkiem od nieruchomości z uwagi na powierzchnię i klasyfikację zawartą w rejestrze gruntów, wiążąca na mocy art. 21 § 1 u.p.g.k., niemożliwe było zastosowanie w sprawie przepisów dotyczących opodatkowania nieruchomości rolnych, w tym przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r., który przewidywał zwolnienie z opodatkowania podatkiem rolnym m.in. użytków rolnych klasy VI oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych. Brak wskazania przez organy podatkowe ww. przepisów u.p.r. nie jest więc wadliwością, mogącą mieć istotny wpływa na wynik sprawy.

6. Sąd, mając powyższe rozważania na względzie, oddalił skargę, na podstawie art. 151 P.p.s.a.