Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 202/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S G Sp. z o.o. we W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 marca 2020 r. sygn. akt III SA/Po 36/20 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi S G Sp. z o.o. we W na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie bez koncesji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 marca 2020 r. odrzucił skargę S Sp. z o.o. we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P z dnia [..] grudnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie bez koncesji.

Sad I instancji podał w uzasadnieniu, że do skargi sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, nie załączono pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej ani dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania – odpisu KRS. Skarga nie była także opłacona. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z 24 stycznia 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 5.000 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 27 stycznia 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych przez: a) złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis prawidłowo uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami, b) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis KRS w oryginale lub jego kserokopii uwierzytelnionej zgodnie z obowiązującymi przepisami lub pobranego samodzielnie wydruku komputerowego na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Oba wezwania doręczono 31 stycznia 2020 r. Skarżąca uiściła w terminie należny wpis, nie uzupełniając jednak wskazanych braków formalnych skargi.

WSA w Poznaniu uznał, że ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3.p.s.a.

Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, że otrzymała jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu, które zostało w terminie wykonane. W drugiej kopercie doręczonej 31 stycznia 2020 r. znajdowała się jedynie odpowiedź organu na skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie kwestią zasadniczą jest to czy pełnomocnik skarżącego w jednej kopercie wraz z odpisem odpowiedzi na skargę otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez przez: a) złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis prawidłowo uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami, b) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis KRS w oryginale lub jego kserokopii uwierzytelnionej zgodnie z obowiązującymi przepisami lub pobranego samodzielnie wydruku komputerowego na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym.

W związku z powyższym należy wskazać, że podczas pokwitowania odbioru przesyłek u listonosza nie ma wystarczającej ilości czasu na konfrontowanie treści poświadczenia z treścią pism znajdujących wewnątrz koperty. Tym samym, jedynie z treści potwierdzenia zwrotnego wynika, że w przesyłce sądowej (w kopercie) były wszystkie wskazane dokumenty (por. postanowienia NSA: z 25 września 2018 r., II GZ 323/18; z 8 maja 2019 r., II GZ 68/19; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego, nie ma żadnej pewności, czy skarżąca (jej pełnomocnik) otrzymał dwa wezwania, szczególnie wobec okoliczności, że wpis od skargi uiszczono w wyznaczonym terminie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dowodowo niemożliwe jest wykazanie, że przesyłka rzeczywiście zawierała wskazane na zwrotce pisma, lub ich nie zawierała - jak dowodzi strona. W obu przypadkach jest to domniemanie, które można jedynie uprawdopodobnić. Z doświadczenia życiowego wynika, że racjonalnym działaniem strony zainteresowanej w rozpoznaniu jej sprawy jest wykonywanie wszelkich obowiązków, które są warunkiem nadania sprawie biegu. Logiczne jest także założenie, że strona wykonując obowiązki wymagające od niej większego zaangażowania (uiszczenie wpisu sądowego – dokonanie przelewu na wskazany numer konta bankowego lub wpłata w banku lub na poczcie) nie zaniecha także obowiązków przynajmniej teoretycznie mniej wymagających (wykazanie umocowania).

W niniejszej sprawie przyjąć należy, że skoro pełnomocnik uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 5000 zł, to prawdopodobnym jest, że z niewiadomych powodów nie otrzymał wezwania do uzupełnienia innych braków formalnych skargi.

Prawdopodobne jest, że przesyłka sądowa z niewyjaśnionych przyczyn nie zawierała wezwania do wykazania umocowania. Zaistniałe wątpliwości nie mogą obciążać strony, która dopełniła pozostałych obowiązków wynikających z nadesłanej korespondencji.

Należy wskazać, że zasadnym jest wzywanie o uzupełnienie wszystkich braków na jednym formularzu. Sporządzenie dwóch osobnych wezwań, na dwóch oddzielnych kartkach – gdy wysyłane są w jednej kopercie tego samego dnia - zwiększa prawdopodobieństwo, że jedno z takich pism przypadkowo nie zostanie włożone do koperty. Wysłanie jednego pisma ze wskazaniem - w punktach - jakie braki strona ma uzupełnić usunie wątpliwości, czy wezwanie o uzupełnienie tego konkretnego braku znajdowało się w kopercie czy nie, tym bardziej, że rygor w każdym przypadku jest taki sam. Decydując się natomiast na sporządzanie odrębnych pism/zarządzeń należy konsekwentnie doręczać je w oddzielnych przesyłkach, co zniweluje ewentualne pomyłki i umożliwi stronom postępowania i sądowi jednoznaczne ustalenie zawartości tych przesyłek.

Z tych wszystkich względów NSA orzekł jak w sentencji na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.