Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 2264/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Zabezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 j ust. 1, art. 37 l ust. 2
journal: Dz.U. 1995 nr 1 poz 1
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
article: art. 11 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 154 poz 1793
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół.
article: art. 97 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego skargę oddala


UZASADNIENIE

SA/Rz 2264/02

U Z A S A D N I E N I E

Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2001 r. /[...]/ odmówił przyznania W. C. prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyż nie spełniła ona żadnego z warunków zawartych w art. 37j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. z 2001 r., Nr 6, poz. 56 ze zm./.

W. C. wniosła odwołanie od tej decyzji uważając, że jest ona krzywdząca i przedwczesna. Podała, że w Sądzie Rejonowym w J. toczy się postępowanie o sprostowanie świadectwa pracy, gdyż pracodawca błędnie je wystawił – nie wykazał 15 lat prac w warunkach szczególnych. W przypadku wygrania tej sprawy będzie spełniać warunki do uzyskania zasiłku przedemerytalnego. W związku z tym W. C. wniosła o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2001 r. organ odwoławczy zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., które podjęte zostało – na wniosek W. C. z dnia 5 sierpnia 2002 r. – w dniu 29 sierpnia 2002 r.

Rozpoznając odwołanie, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2002 r. /[...]/ uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przyznał W. C. prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 6 sierpnia 2002r. w wysokości 572,10 zł miesięcznie /120% podstawy zasiłku/. W uzasadnieniu decyzji ostatecznej w szczególności podano, że przepis art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu utracił moc obowiązującą w dniu 1 stycznia 2002 r., jednakże znajduje zastosowanie w odniesieniu do strony na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz. U. Nr 154, poz. 1793/. Zgodnie z tym przepisem osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach, z tym, że podlegają one waloryzacji na zasadach określonych dla zasiłków dla bezrobotnych obowiązujących w okresie ich wypłacania. Stosownie zaś do art. 37 l ust. 1 w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r., prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku posiadała lub spełniła warunki do jego nabycia, przy czym do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zaliczeniu podlegał także okres aktualnie pobieranego zasiłku. W dniu rejestracji w PUP nastąpiła realizacja określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy przesłanek warunkujących nabycie statusu osoby bezrobotnej, przewidzianych w art. 23 ust. 1 i 2 warunków do uzyskania prawa do zasiłku, jak również uzyskała ona okres uprawniający do emerytury w wymiarze co najmniej 20 lat. Organ odwoławczy, ustalając wymiar okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego uwzględnił odwołującej się okresy zatrudnienia w Spółdzielni "B." w J. /od 25.06.1973 r. – 31.12.1973 r./, w Zakładach P. w J. /od 1.05.1974 r. – 31.01.1988 r./, w "F." S.A. w W. Oddział w J. /od 1.02.1988 r. – 31.12.1999 r./ oraz okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych /od 1.01.2001 r. – 10.01.2001 r./, tj. ogółem 26 lat 2 miesiące i 17 dni. Nie uwzględnił natomiast okresu wykonywania przez W. C. pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 4.05.1970 r. – 24.06.1973 r. /art. 24 ust. 2 ustawy/. Według organu odwoławczego W. C. świadczyła pracę w warunkach szczególnych przez okres 18 lat i 9 miesięcy. Wyrokiem bowiem z dnia 6 maja 2002 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w J. orzekł o sprostowaniu świadectwa pracy wystawionego w dniu 9 grudnia 1999 r. przez Likwidatora "F." S.A. w W. Oddział w J. w Likwidacji poprzez umieszczenie w nim zapisu, że W. C. wykonywała pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Zakładach P. w J. od 1.04.1981 r. – 31.01.1988 r. jako kontroler jakości produkcji oraz o sprostowaniu świadectwa pracy wystawionego w dniu 15 grudnia 1999 r. przez Likwidatora w/w Spółki poprzez umieszczenie w nim zapisu, że W. C. wykonywała pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w powyższej jednostce od 1.02.1988 r. do 31.12.1999 r. jako kontroler jakości produkcji. Wyrokiem Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 12 lipca 2002 r. sygn. akt [...] w/w wyroku został utrzymany w mocy. Zgodnie z art. 37 l ust. 2 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r., zasiłki przedemerytalne przysługiwały od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień. Dokumentacja dołączona do złożonego w dniu 23 października 2001 r. wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego, nie zawierała dokumentów potwierdzających wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze przez okres co najmniej 15 lat. Dopiero w dniu 5 sierpnia 2002 r. W. C. złożyła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania odwoławczego wraz z wyrokami Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w J. oraz Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. stwierdzające wykonywanie przez nią pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, co umożliwiło przyznanie zasiłku przedemerytalnego od dnia następnego po dniu przedłożenia tych wyroków, tj. od 6 sierpnia 2002 r. Stosownie do art. 37j ust. 2 cyt. ustawy wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosiła 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 z zastrzeżeniem ust. 3-5. Podana wyżej kwota wynosiła od dnia 1 września 2001 r. 476,70 zł, a więc 120% wskazanej kwoty wynosi 572,10 zł.

Opisaną decyzję w części dotyczącej daty początkowej przyznanego zasiłku przedemerytalnego oraz jego wysokości zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie zasiłku przedemerytalnego od dnia rejestracji w Urzędzie Pracy, względnie od dnia złożenia pozwu o sprostowanie świadectwa pracy /uważa, że w ten sposób spełniła wymóg złożenia dokumentów niezbędnych do ustalenia prawa do zasiłku/, albo od dnia ponownego wystąpienia w tej sprawie do Urzędu Pracy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga W. C. została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i dlatego z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny – którym jest WSA w Rzeszowie – na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Po myśli art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej /§ 1/, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, a więc zarówno z przepisami prawa materialnego, jak też przepisami o postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, skarga podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm./, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Przepis powyższy, mimo utraty mocy obowiązującej z dniem 1 stycznia 2002 r., znajduje jednakże – jak prawidłowo uznano w zaskarżonej decyzji – zastosowanie w przypadku skarżącej z mocy art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ... /Dz. U. Nr 154, poz. 1793/. Zgodnie bowiem z tym przepisem osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach, z tym, że podlegają one waloryzacji na zasadach określonych dla zasiłków dla bezrobotnych obowiązujących w okresie ich wypłacania.

Z dołączonej do akt dokumentacji sprawy wynika, że skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 3 stycznia 2000 r. jako osoba bezrobotna i uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 stycznia 2000 r., które utraciła z powodu upływu okresu jego pobierania /z dniem 11 stycznia 2001 r./.

W dniu 23 października 2001 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego, jednakże w ocenie organu I instancji przedłożona przez nią dokumentacja nie pozwalała na przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego; nie została wykazana żadna z przesłanek nabycia prawa do tegoż zasiłku.

Bezsporne jest, że dopiero w odwołaniu od decyzji z dnia [...] października 2001 r. skarżąca podniosła, iż "... przed Sądem Rejonowym w J. do sygn. akt [...] toczy się sprawa o sprostowanie świadectwa pracy, ponieważ zakład pracy wydał mi błędne świadectwo pracy nie wykazując 15 lat pracy w warunkach szczególnych". Stanowiło to, zgodnie z wnioskiem zawartym w odwołaniu, przesłankę zawieszenia postępowania odwoławczego /postanowieniem z dnia 20 grudnia 2001 r. /w myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a./. Z kolei wniosek skarżącej o podjęcie zawieszonego postępowania odwoławczego, z dołączonymi do niego wyrokami Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w J. sygn. akt [...] z dnia 6 maja 2002 r. oraz Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. sygn. akt [...] z dnia 12 lipca 2002r., wpłynął do Wojewody w dniu 5 sierpnia 2002 r. /o czym świadczy pieczątka Kancelarii Ogólnej Urzędu Wojewódzkiego/ i skutkował podjęciem tegoż postępowania w dniu 29 sierpnia 2002 r.

Powyższymi wyrokami, uwzględniającymi powództwo skarżącej o sprostowanie świadectwa pracy z dnia 9 grudnia 1999 r. i z dnia 15 grudnia 1999 r. – wydanych przez Likwidatora – "F." S.A. z siedzibą w W. Oddział w J. w Likwidacji – udowodniła ona okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Zakładach P. w J. od 1.04.1981 r. – 31.01.1988 r., jako kontroler jakości produkcji i w "F." S.A. z/s w W. Oddział w J. od 1.02.1988 r. – 31.12.1999 r. jako kontroler jakości produkcji, czyli ogółem okres wynoszący 18 lat i 9 miesięcy. Oznacza to tym samym, że skarżąca spełniła przesłankę nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego polegającą na spełnieniu warunku określonego w cyt. wyżej art. 37j ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /posiadając jednocześnie wymagany okres uprawniający do zasiłku/.

Z mocy art. 37 l ust. 2 powyższej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r., zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne przysługiwały od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2 pkt 2-4.

W ustalonej zatem sytuacji, gdy skarżąca w dniu 5 sierpnia 2002 r. udokumentowała wymagany /co najmniej 15 lat/ okres wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przyznanie skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego możliwe było od dnia następnego po w/w dniu, tj. od dnia 6 sierpnia 2002 r. Stanowisko zatem organu, zawarte w zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę jest prawidłowe i prawa nie narusza.

Skoro cytowany wyżej art. 37 l ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w sposób wyraźny i jednoznaczny określa od jakiej daty zasiłek przedemerytalny przysługuje – od dnia następnego, po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do wykazania tego uprawnienia – to stanowisko skarżącej kwestionującej "datę początkową" przyznanego zasiłku nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego i w rezultacie nie mogło uzyskać akceptacji Sądu. Tym samym niezasadny jest wniosek skargi dotyczący uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zarzut dotyczący wysokości przyznanego zasiłku przedemerytalnego nie został przez skarżącą sprecyzowany i w jakikolwiek sposób uzasadniony. Sąd, dokonawszy kontroli również w tym zakresie /art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.

Z tych względów na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona.