Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 820/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 57 § 1, rt. 49 §1, art. 220 §1 i §3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 11 stycznia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 października 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 406/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 3 sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 października 2021 r., I SA/Lu 406/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę D.sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 3 sierpnia 2021 r. w przedmiocie ulgi płatniczej.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wojewódzki sąd administracyjny wskazał, że zarządzeń z 9 i 10 września 2021 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru KRS i złożenie dokumentu, określającego umocowanie do jej reprezentowania, a nadto do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej spółce w trybie zastępczym w dniu 4 października 2021 r. (k. 17 akt sądowych). W zakreślonym terminie nie zostały usunięte wskazane w wezwaniach braki formalne i fiskalne skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i uwzględnienie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Z kolei art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zamieszczonego w aktach sprawy wynika, że doręczenie zostało dokonane w trybie zastępczym, a przesyłka zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, do nadesłania odpisu KRS i pouczenie.

Subiektywne przeświadczenie strony o wadliwości doręczenia, nie może stanowić argumentu na rzecz nie uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie. Należy bowiem podnieść, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. W judykaturze wyrażono pogląd, że przeciwdowodem może być rejestr dzienny doręczanych przesyłek poleconych znajdujący się w urzędzie pocztowym właściwym do doręczenia przesyłki (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r., w sprawie I FSK 764/13, publ. LEX nr 1480717). Podstawowym przeciwdowodem będzie także informacja (reklamacja) uzyskana od operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, który dokonywał określonego doręczenia.

Z uwagi na powyższe, wspomnianego domniemania nie mogą obalić argumenty skarżącej, w których podnosi, że nie zostało jej doręczone awizo, a przeciwdowodu nie może stanowić załączona do zażalenia księga korespondencji kancelarii adwokackiej.

Jak wynika z akt sprawy, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że mimo upływu siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, do których strona została prawidłowo wezwana, skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uzupełniła braków. W związku z powyższym sąd zasadnie odrzucił skargę.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.