Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 446/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 271 pkt 1, art. 280
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2012 r. sprawy ze skargi J. L. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2011r. sygn. akt II SA/Kr 259/11 postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia z dnia 13 czerwca 2011r. sygn. akt II SA/Kr 259/11 oddalił skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] z dnia 17 lipca 2001r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej podział działki.

Pierwsza rozprawa została wyznaczona na dzień 20 czerwca 2005r., jednakże nie odbyła się ze względu na śmierć uczestnika R. L., a postępowanie zostało zawieszone. Postępowanie sądowe zostało podjęte postanowieniem z dnia 11 lutego 2011r. z udziałem następców prawnych R. L.. Rozprawa została wyznaczona na 15 kwietnia 2011r., jednakże na wniosek Skarżącego z dnia 6 kwietnia 2011r., udokumentowany zaświadczeniem lekarza sądowego, Sąd postanowił uznać nieobecność Skarżącego za usprawiedliwioną i rozprawę odroczyć. Kolejny termin rozprawy wyznaczony został na dzień 13 czerwca 2011r. Zawiadomienie o rozprawie wysłane do Skarżącego zostało zwrócone sądowi w dniu 25 maja 2011r z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Pismo zawierające zawiadomienie było dwukrotnie awizowane przy czym adnotacja o pierwszym awizowaniu pochodzi z dnia 9 maja 2011r. Zgodnie zatem z art. 73 p.p.s.a. pismo z zawiadomieniem o rozprawie zostało skutecznie doręczone.

Skarżący ponownie, pismem datowanym na dzień 8 maja 2011r. (data wpływu na dziennik podawczy Sądu 11 maja 2011r. ) wniósł o dalsze przesunięcie rozprawy na jesień – zimę 2011. Pismo nadane zostało w Urzędzie Pocztowym w [...]. Skarżący nie przedstawił zaświadczenia lekarza sądowego. Sąd oddalił wniosek o odroczenie rozprawy i tym samym odbyła się ona w dniu 13 czerwca 2011r. a następnie w tym samym dniu został ogłoszony wyrok.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2011r. stwierdzona została prawomocność wyroku WSA w Krakowie z dnia z dnia 13 czerwca 2011r. sygn. akt II SA/Kr 259/11 - z dniem 11 lipca 2011r.

Pismem z dnia 21 marca 2012r., złożonym osobiście na dzienniku podawczym WSA w Krakowie, J. L. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 13 czerwca 2011r. sygn. IISA/Kr 259/11. W piśmie tym Skarżący zakwestionował treść decyzji SKO.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2011r. Skarżący został wezwany do podania na jakiej podstawie wnosi o wznowienie postępowania sądowego oraz o podanie kiedy dowiedział się o wydaniu tego wyroku - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący oświadczył, że o wydaniu wyroku dowiedział się z akt w archiwum sądu w dniu 12 marca 2012r. tj. po 9 miesiącach, a wnosi o wznowienie postępowania bo nie mając wiedzy o wyznaczonej na 13 czerwca 2011r. rozprawie nie miał możliwości się bronić, wystąpić o wydanie uzasadnienia wyroku i został pozbawiony prawa odwołania się. W załączeniu przedłożył kserokopię pisma z dnia 16 kwietnia 2012r. skierowanego do Wydziału Informacji Sądowej WSA w Krakowie wraz z kserokopią nadania tego pisma listem poleconym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno:

w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe,

w art. 272, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273, z powodu przyczyn restytucyjnych, gdy:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.

Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Z art. 280 p.p.s.a wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego powinna zawierać ustawową podstawę wznowienia oraz powinna być wniesiona w terminie. Te dwa warunki stanowią przesłanki formalne skargi o wznowienie, warunkujące jej rozpoznanie.

Skarga została wniesiona w terminie. Skarżący o wyroku WSA w Krakowie dnia 13 czerwca 2011r. dowiedział się w dniu 12 marca 2012r., skargę zaś złożył w dniu 21 marca 2012r. Okoliczność ta została uprawdopodobniona.

Co do kolejnej przesłanki warunkującej możliwość wznowienia postępowania, trzeba stwierdzić, że wnoszący skargę nie powołuje się wprost na żadną z przytoczonych wyżej podstaw wznowienia.

Analiza treści skargi o wznowienie oraz pisma z dnia 16 maja 2012r. prowadzi do wniosku, że Skarżący ewentualnie powołuje się na podstawę wznowienia określoną w art.271 pkt. 2 p.p.s.a. tj. jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa strona była pozbawiona możności działania.

Pozbawienie strony możności działania oznacza pozbawienie strony możliwości obrony jej praw na skutek naruszenia przepisów prawa. Wystąpienie tej przesłanki wznowienia postępowania wymaga wykazania związku pomiędzy naruszeniem prawa a pozbawieniem stron możliwości działania w podanym wyżej znaczeniu (Andrzej Kabat Komentarz do art.271 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., LEX 2011). Jednakże powołując się na brak możliwości działania, wnoszący skargę o wznowienie postępowania nie tylko winien uprawdopodobnić ten zarzut, ale przede wszystkim wskazać konkretne przepisy prawa wskutek naruszenia których strona została pozbawiona możności działania. (tak NSA w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. II OSK 2637/11).

Skarżący swojego braku możliwości działania upatruje w tym, że nie wiedział o rozprawie w dniu 13 czerwca 2011r. Wskazuje, że w aktach sprawy znajduje się nie otwarta koperta adresowana do Skarżącego, którą również zobaczył po raz pierwszy w dniu 12 marca 2011r. a w tym czasie leczył się poza domem. Zgodnie z art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Nic nie stało na przeszkodzie aby Skarżący w swoim piśmie z dnia 8 maja 2011r zawierającym wniosek o dalsze odroczenie rozprawy, wskazał adres, na który w określonym przedziale czasowym (leczenia poza domem u rodziny) korespondencja sądowa byłaby doręczana.

Zawiadomienie o rozprawie zostało doręczone skutecznie w trybie art. 73 p.p.s.a. tj. poprzez doręczenie zastępcze.

Niezależnie o powyższego trzeba wskazać, że Sąd nie miał obowiązku dalszego uwzględniania wniosków o odroczenie rozprawy, gdyż zgodnie z art. 107 p.p.s.a nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Innymi słowy, o ile strona jest prawidłowo zawiadomiona o rozprawie (co w niniejszej sprawie miało miejsce na skutek tzw. Doręczenia zastępczego) a się na nią nie stawia, nie ma przeszkód do rozpoznania sprawy i wydania wyroku.

Skarga o wznowienie nie została zatem oparta na żadnej z podstaw, o jakich mowa w art. 271- 273 p.p.s.a., w szczególności zaś z jej treści nie wynika, aby Skarżący był pozbawiony możliwości działania wskutek naruszenia przepisów prawa.

Skoro Skarżący nie wykazał -nawet pośrednio- jednej z dwóch formalnych przesłanek dopuszczalności złożenia skargi o wznowienie postępowania tj . podstawy wznowienia, to skarga nie może zostać uwzględniona. Ponieważ wznowienie postępowania sądowego stanowi nadzwyczajny, wyjątkowy tryb weryfikacji orzeczeń prawomocnych, przesłanki wznowienia muszą być interpretowane rygorystycznie i ściśle. W niniejszej sprawie przesłanka wznowienia zdaniem Sądu nie występuje, zatem na zasadzie art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił skargę odrzucić.