Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 587/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 246 par. 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 sierpnia 2008r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka


UZASADNIENIE

Skarżąca G.S. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w całości. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF motywowała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dorosłym synem – B.S., który jest niepełnosprawny umysłowo i bezrobotny. Podała, że syn jest na jej utrzymaniu i wymaga jej osobistej opieki. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku podała, że ma jedynie chlew przerobiony na 2 pokoje o powierzchni 40 m², w którym mieszka. Oświadczyła, że ma 80 lat, jest osobą schorowaną i utrzymuje się z emerytury. Podała, że leki są drogie i brak jej często środków na żywność, opał i prąd. Wnioskodawczyni nie wskazała wysokości otrzymywanej emerytury, ani świadczeń jakie otrzymuje jej syn.

Wobec powyższego w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnioskodawczyni została zobowiązana do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i posiadanych dokumentów źródłowych w celu uzupełnienia wniosku o prawo pomocy. Wezwano ją do podania wysokości świadczeń jakie ona i jej syn pobierają z ZUS oraz do podania czy uzyskują dochody z innych jeszcze źródeł wraz z podaniem ich wysokości. Dodatkowo wezwano skarżącą do przedłożenia zeznania podatkowego PIT za poprzednie lata oraz wyciągów z rachunku bankowego, jeżeli je posiada. Z drugiej strony wnioskodawczyni została zobowiązana do podania wysokości miesięcznych kosztów utrzymania rodziny, włączając w to dodatkowe niezbędne wydatki, np. na leki.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca poza informacjami niezwiązanymi z jej sytuacją rodzinną i majątkową istotną dla merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku o prawo pomocy, powtórzyła, że ma 80 lat i jest bardzo schorowana, nie może chodzić, że leki są drogie i nie stać jej na adwokata.

Zgodnie z treścią art. 246 §1 pkt 1 powyższej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w całkowitym zakresie następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że na wnioskodawczyni spoczywa ciężar wykazania, że sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia wszystkich wydatków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.

Wnioskodawczyni mimo dodatkowego wezwania ograniczyła się do powtórzenia treści wniosku, nie podała żadnych konkretnych danych dotyczących jej sytuacji finansowej, nie złożyła nawet osobistego oświadczenia o wysokości jej emerytury. Podanie źródeł utrzymania, bez podania wysokości dochodu, nie odzwierciedla sytuacji finansowej skarżącej, uniemożliwiając dokonanie oceny, czy skarżąca jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowoadministracyjnego (por. post. NSA II FZ 714/05). Wnioskodawczyni nie wyszczególniła też kosztów bieżącego utrzymania rodziny, które również wskazują na zdolność finansową strony ubiegającej się o prawo pomocy do uiszczenia kosztów niniejszego postępowania chociażby w części.

Wobec braku jakiejkolwiek konkretnej informacji o sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawczyni niemożliwe okazało się jednoznaczne określenie wysokości uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych koniecznych wydatków bieżącego utrzymania. Ostatecznie brak jest podstaw do dokonania oceny realnych możliwości płatniczych skarżącej. W postępowaniu o prawo pomocy to na wnioskodawczyni spoczywa obowiązek wykazania, że brak jej środków na pokrycie kosztów postępowania. Nie jest bowiem rolą sądu prowadzenie dochodzenia i poszukiwanie argumentów na okoliczność, że wnioskodawczyni nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na powyższy cel.

Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika przy tym, że postanowieniem Sądu Rejonowego w Nowym Tomyślu z dnia 31 października 2005r. przyznano wyłącznie B.S. prawo własności nieruchomości zabudowanej położonej w [...] o powierzchni 0,0198 ha, zasądzono na rzecz G.S. kwotę w wysokości 20.000 zł uzyskaną ze sprzedaży wchodzącego w skład spadku udziału spadkodawcy w nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] - należność ta płatna była w terminie 1 miesiąca od daty uprawomocnienie się postanowienia wraz z odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności (k. 6 i 7 akt administracyjnych). Wskazać również należy, że w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przedmiotowej sprawy skarżąca korzystała z pomocy prawnej fachowego pełnomocnika ustanowionego z wyboru w okolicznościach braku przymusu adwokackiego (k. 58 akt administracyjnych).

W tym stanie rzeczy w świetle przepisu art. 246 §1 pkt 1 i 2 cytowanej ustawy nie można ustalić, czy wnioskodawczyni zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa pomocy chociażby w części.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.

/-/ K. Witkowicz-Dwornicka