Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3314/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska ( spr. ) AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2004r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu i wznowienia postępowania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżącej A. T. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 3314/00

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2000 r. znak [...] Burmistrz Miasta L. , na podstawie art. art. 58, 59, 145 § 1 pkt. 4, 147, 149 § 1 kpa , w uwzględnieniu wniosku A.T. przywrócił termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją własną z dnia [...] lutego 2000 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącej budowy j budynku handlowo-mieszkalnego na działce nr [...] w L. l W postanowieniu zawarto pouczenie o możliwości zaskarżenia go zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W dniu 7 września 2000 r. do Urzędu Miejskiego wpłynęło pismo A.T. nazwane "zażaleniem na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2000 r.". W piśmie tym A.T. podała, że postanowienie wydano po upływie 3 miesięcy od złożenia wniosku, a więc niezgodnie z art. 35 kpa. W związku z tym, stosownie do przepisu art. 37 kpa "składa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie". Poza tym w piśmie podniesione zostały zarzuty dotyczące treści decyzji o wzizt, oraz przebiegu postępowania poprzedzającego jej wydanie. W konkluzji pisma A.T. wyraziła prośbę o "wnikliwe sprawdzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w/w sprawy i spowodowanie aby postępowanie lokalizacyjne było rzetelnie przeprowadzone".

Postanowieniem z dnia [...] października 2000 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. , "w związku z zażaleniem na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2000 r. o przywróceniu terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania oraz o wznowieniu postępowania", na podstawie art. 134 w związku z art. 59 § 1 kpa w punkcie 1/ stwierdziło "niedopuszczalność zażalenia na postanowienie w części dotyczącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną", w punkcie 2/ utrzymało "w mocy postanowienie".

W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z przepisem art. 59 § 1 kpa zażalenie przysługuje od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, a nie od postanowienia o przywróceniu terminu.

Niezależnie od powyższego , w dniu [...] października 2000 r. do A.T. skierowano pismo dotyczące jej skargi na bezczynność Burmistrza. W piśmie tym stwierdzono, że, skoro postanowienie zostało wydane, to skarga na bezczynność jest bezprzedmiotowa.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A.T. podała, że tego samego dnia otrzymała postanowienie Kolegium i pismo stanowiące odpowiedź na skargę na bezczynność Burmistrza. Podniosła, że w postępowaniu o wzizt została pominięta, a jako stronę postępowania organ potraktował nieżyjącego już wówczas jej poprzednika. Z tego powodu powinna być stwierdzona nieważność decyzji wzizt i uchylić także zaskarżone postanowienie. Ponadto skarżąca podniosła, że postępowanie prowadzone przez Burmistrza jest nieprawidłowe, bowiem z postanowienia SKO wynika, że powinny zapaść dwa postanowienia : niezaskarżalne o przywróceniu terminu i zaskarżalne o wznowieniu postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko. Dodatkowo wyjaśniło, że pismo skarżącej z dnia [...] września 2000 r., z uwagi na jego treść, zostało potraktowane zarówno jako zażalenie na bezczynność Burmistrza i jako zażalenie na postanowienie Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2000 r. Jednocześnie Kolegium uznało, że w tym drugim zakresie "zażalenie może dotyczyć tylko kwestii przywrócenia terminu, bowiem cała jego pozostała treść dotyczy wyłącznie merytorycznych kwestii związanych z projektowanym uzbrojeniem działki".

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw : z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zaskarżone postanowienie rażąco narusza prawo. W jednej tylko kwestii Samorządowe Kolegium Odwoławcze ma rację : rzeczywiście, zgodnie z przepisami kpa, od postanowienia o przywrócenie terminu nie przysługuje zażalenie, a to musi skutkować wydaniem postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia , o ile takie zostanie złożone /art. 59 § 1 w zw. z art. 141 § 1 i art. 134 w zw. z art. 144 kpa/.

Zaskarżone jednak postanowienie zawiera także dalszą treść, do której zresztą Kolegium w uzasadnieniu w ogóle nie nawiązuje i jej nie wyjaśnia. Sformułowanie "utrzymuje w mocy postanowienie" zostało umieszczone w punkcie 2/ postanowienia, ale nie wskazano, aby dotyczyło ono tylko części postanowienia Burmistrza. W efekcie przyjąć należy, że w kwestii dotyczącej przywrócenia terminu Kolegium wypowiedziało się w dwojaki sposób : raz stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o przywróceniu terminu i jednocześnie zażalenie to rozpoznało , w wyniku czego utrzymało w mocy postanowienie / w całości / organu I instancji.

Sformułowanie "utrzymuje postanowienie w mocy" , świadczące o merytorycznym rozpatrzeniu zażalenia, odnosi się także z całą pewnością do postanowienia Burmistrza o wznowieniu postępowania. Z zawartej w odpowiedzi na skargę /a cytowanej powyżej/ wypowiedzi zdaje się wynikać, że Kolegium uznało, iż zażalenie dotyczy tylko przywrócenia terminu. Takiej jednak, dokonanej zresztą post factum ocenie, w oczywisty sposób przeczy zarówno treść pisma skarżącej z [...] września 2000 r. , jak i treść zaskarżonego postanowienia. Twierdzenie, że skarżąca kwestionowała tylko część postanowienia organu I instancji jest pozbawione jakichkolwiek podstaw. Fakt, że w piśmie nazwanym "zażaleniem na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2000 r." A.T. nie sformułowała praktycznie żadnego zarzutu odnoszącego się do korzystnych dla niej rozstrzygnięć mógł co najwyżej wzbudzić wątpliwości co do charakteru tego pisma. Usunięcie takich wątpliwości jednak nastąpić musi przed rozpatrzeniem pisma, w trybie art. 64 § 2 kpa, a nie może być wynikiem dowolnego uznania organu.

Przepisy kpa nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o wznowieniu postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1 i § 3 wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, a odmowa wznowienia w drodze decyzji. Ani z tego, ani z żadnego innego przepisu , tak jak wymaga tego art. 141 § 1 kpa, nie wynika uprawnienie strony do wniesienia zażalenia. Rozstrzygnięcie Kolegium zatem, mające charakter merytoryczny, pozbawione jest podstawy prawnej.

Na marginesie sprawy zauważyć trzeba, że - jak się wydaje - pretensje skarżącej wynikają z faktu rozpoznania jej wniosku z opóźnieniem, a także z niezrozumienia istoty postępowania wznowieniowego, w tym skutków postanowienia Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2000 r. Wbrew oczekiwaniom skarżącej wydanie postanowienia po upływie 3 miesięcy od złożenia wniosku nie ma wpływu na ocenę legalności tego postanowienia, a wynikiem postępowania wznowieniowego nie może być stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji, a co najwyżej jej uchylenie /art. 151 kpa/.

Skoro w sprawie poddanej osądowi zachodzi przyczyna określona przepisem art. 156 § 1 pkt 2 kpa, to na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 200 ustawy z dnia30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w wyroku