Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 528/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 27c, art. 27
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
article: art. 77, art. 79a, art. 84
journal: Dz.U. 2010 nr 220 poz 1447
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 18 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2013 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu produktu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, zatrzymania produktu oraz nakazania zaprzestania prowadzenia działalności oddala skargę.


UZASADNIENIE

UZASDNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...], nr [...] orzekającą o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu w sklepie przy ul. a 59 w P. produktu o nazwie "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. do dnia 30 kwietnia 2013 r., zatrzymaniu produktu "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" oraz nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w P. przy ul. A 59 służącym wprowadzaniu w/w produktu do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 4 marca 2013 r. i nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

W dniu 3 grudnia 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. otrzymał anonimową wiadomość od mieszkanki P., że w sklepie przy ul. A 59 w P. sprzedawane są produkty, które mogą działać podobnie jak narkotyki.

Mając powyższe na uwadze, jak również fakt, iż w toku wcześniejszych kontroli, przeprowadzonych w dniach 22 grudnia 2011 r. i 25 października 2012 r. w w/w sklepie, pobrano próbki produktów, w których w wyniku przeprowadzonych badań w Narodowym Instytucie Leków w Warszawie, stwierdzono zawartość środków psychoaktywnych i uznano te produkty za środki zastępcze, organ w dniu 5 grudnia 2012 r. przeprowadził kontrolę w sklepie przy ul. A 59 w P.

W toku czynności kontrolnych ustalono, iż sklep należy do firmy "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. Stwierdzono, że w ofercie sprzedaży znajdują się produkty o nazwie "Ekstrakt Chabrowy Ogień", "Ekstrakt Bordowy Ogień", "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew", "Porzeczkowy Brud", co do których istnieje podejrzenie, że mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego. W wyniku przeprowadzonych czynności organ I instancji dokonał zabezpieczenia próbek wyrobu o nazwie "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" i zwrócił się do Narodowego Instytutu Leków w Warszawie z prośbą o zbadanie próbek ww. produktu.

Decyzją z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. orzekł o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu przez Spółkę z o.o. "A" z siedzibą w P. produktu o nazwie "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew", na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, tj. do dnia 30 kwietnia 2013 r., o zatrzymaniu produktu "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" oraz nakazał zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w P. przy ul. A 59, służącym wprowadzaniu w/w produktu do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 4 marca 2013 r. Decyzji organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy;

- stosowania art. 79, art. 79a, art. 79b, art. 84c ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i przeprowadzenie kontroli w sposób niezgodny z przepisami prawa;

- art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji;

- art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a.,

- art. 108 k.p.a., poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia podstawy faktycznej i prawnej.

Spółka wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności.

Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przez środek zastępczy rozumie się substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyb lub ich cześć, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa. Zgodnie z art. 44c ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze stwierdzeniem wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest środkiem zastępczym właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Natomiast zgodnie z art. 27 c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, właściwy inspektor w przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia zakazuje w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub wprowadzania do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań bezpieczeństwa.

Organ wskazał, że w sklepie w P. przy ul. A 59 wprowadzane były wcześniej do obrotu produkty, o nazwie: Imitacja Produktu: Ekstrakt Chabrowy Ogień, Imitacja Produktu: Ekstrakt Bordowy Ogień, Imitacja Produktu Ekstrakt: Porzeczkowy Powiew, Imitacja Produktu: Porzeczkowy Brud, co do których istniało uzasadnione podejrzenie, że są środkami zastępczymi, gdyż ich opakowania w postaci saszetek zawierających biały proszek z umieszczoną informacją o przeznaczeniu innym niż do spożycia przez ludzi, w istocie sugerowały wręcz takie przeznaczenie. Tak więc charakterystyczne opakowania produktów w postaci saszetek zawierających proszek, mogły zdaniem PPIS w P. sugerować ich przeznaczenie z działaniem organizm człowieka.

PPIS w P. posiadał wiedzę, iż we wskazanym sklepie aktualnie należącym do spółki "A", a wcześniej "B", firmach powiązanych osobowo z R. G. - wprowadzającym produkty stanowiące zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego, była już dokonywana sprzedaż produktów zawierających substancje psychoaktywne zaklasyfikowanych jako środki zastępcze, których skład jakościowy został potwierdzony wynikami badań NIL w Warszawie. Wprowadzane wcześniej, przez p. G. w sklepie w P. przy ul. A 59, produkty zawierały substancje psychoaktywne będące analogami strukturalnymi substancji wymienionych w załącznikach do powołanej ustawy o przeciwdziałał narkomanii, tj. UR-144 - syntetyczny kannabinoid, MPA - pochodna amfetaminy, Etkatynon - pochodna aktynonu, Brefedron - analog strukturalny 4-FCM.

Tym samym zasadnym, w ocenie organu, było zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. i odstąpienie od zasady wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a.

Odnośnie pozostałych zarzutów odwołania organ uznał je za bezzasadne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka "A" zarzuciła naruszenie:

- art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy;

- art. 79, art. 79a, art. 79b, art. 84c ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i przeprowadzenie kontroli w sposób niezgodny z przepisami prawa;

- art. 10 § 1, § 2, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji;

- art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa;

- art. 108 k.p.a. poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia podstawy faktycznej I prawnej.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 212 z 2011 r. poz.1263 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 27c ust. 1 wymienionej ustawy, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

W myśl natomiast art. 27c ust. 3 cytowanej ustawy w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny:

1) zatrzymuje produkt;

2) nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące.

Z treści art. 27c ust. 1 ustawy o PIS wynika zatem, że organ administracji wydaje decyzję o wstrzymaniu wytwarzania produktu lub wprowadzenia go do obrotu lub nakazuje wycofanie go z obrotu w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Natomiast zatrzymanie produktu i wydanie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu następuje tylko w razie wydania decyzji o której mowa w art. 27c ust. 1 powoływanej ustawy.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest wstrzymanie wprowadzenia do obrotu produktu o nazwie "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew", jego zatrzymanie oraz nakazanie zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w P. przy ul. A 59. Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, decyzja o zatrzymaniu produktu "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" oraz nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w P. przy ul. A 59 służącym wprowadzaniu w/w produktu do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 4 marca 2013 r., jest konsekwencją wydania decyzji o wstrzymaniu wytwarzania tego produktu. Uznanie zatem przez Sąd, iż wydanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu w sklepie przy ul. A 59 w P. produktu o nazwie "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" oraz nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest zgodne z prawem, przesądza o prawidłowości wydania przez organ decyzji, o których mowa w art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W ocenie Sądu, organy administracji należycie wykazały, że istniało uzasadnione podejrzenie, iż wymieniony wyżej produkt stwarza zagrożenie życia i zdrowia ludzi, co uzasadniało wydanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania go do obrotu.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że 3 grudnia 2012 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. otrzymał anonimową informację, że w sklepie przy ul. A 59 w P. sprzedawane są produkty mogące działać podobnie jak narkotyki. Po otwarciu sklepu wychodzą bowiem z niego osoby, których zachowanie może świadczyć, że znajdują się one pod wpływem środków odurzających. Mają problemy z równowagą, zataczają się.

Nadto w dniach 22 grudnia 2011 r. i 25 października 2012 r., w tym samym sklepie przy ul. A 59 w P., należącym wówczas do spółki "B", zatrzymano produkty, w których w wyniku przeprowadzonych badań w Narodowym Instytucie Leków w Warszawie, stwierdzono zawartość środków psychoaktywnych i uznano te produkty za środki zastępcze, w rozumieniu art. 3 pkt 27 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.). Nie ma żadnego znaczenia okoliczność, że w trakcie poprzednich kontroli sklep prowadziła spółka "B" zaś obecnie spółka "A". Wspólnikiem i prezesem zarządu obu spółek jest bowiem ta sama osoba, a mianowicie R. G.

W przekonaniu Sądu, po stronie organów istniało uzasadnione podejrzenie, że produkt "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" stanowi zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Należy dodać, że produkt ten miał podobną strukturę (proszek) i podobne opakowanie, jak zatrzymane wcześniej w tym samym sklepie środki zastępcze o nazwie: Imitacja Produktu: Ekstrakt Chabrowy Ogień, Imitacja Produktu: Ekstrakt Bordowy Ogień, Imitacja Produktu Ekstrakt: Porzeczkowy Powiew, Imitacja Produktu: Porzeczkowy Brud. Różne były tylko nazwy. Na opakowaniach także nie było informacji o zagrożeniach związanych z używaniem produktu. Podejrzenie organów, że produkt "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi potwierdziła opinia Narodowego Instytutu Leków, z której wynika, że produkt zwierał substancje będące środkami zastępczymi (k. 16 akt admin.).

W ocenie Sądu spełnione zostały przesłanki określone w art. 27 c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. uzasadniające wstrzymanie wprowadzania do obrotu spornego produktu.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przez organy inspekcji sanitarnej art. 10 § 1 kpa.

Zgodnie z treścią art. 10 § 2 kpa, organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną.

W przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 10 § 2 kpa. Istniała bowiem konieczność szybkiego załatwienia sprawy, jaką było wstrzymanie wprowadzania do obrotu produktu "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" z uwagi na niebezpieczeństwo, które stwarzał on dla życia i zdrowia ludzkiego. Niebezpieczeństwo takie wynika wprost z treści włączonej do akt sprawy opinii Narodowego Instytutu Leków. Jest rzeczą zrozumiałą, że organy odstąpiły od zasady określonej w art. 10 § 1 kpa. W sytuacji gdyby tego nie uczyniły, postępowanie by się przedłużyło i do czasu wydania decyzji strona skarżąca mogłaby nadal wprowadzać do obrotu produkty niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzkiego. Dodać należy, że fakt odstąpienia od zasady z art. 10 § 1 kpa został uzasadniony przez organ administracji w adnotacji z dnia 5 grudnia 2012 r. (k. 6 akt admin.), co stanowi spełnienie wymogu określonego w art. 10 § 3 kpa.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, w przedmiocie niezgodnego z prawem nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Zgodnie z treścią art.108 § kpa, decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.

Z wymienionego przepisu wynika, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest dopuszczalne między innymi wtedy gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku gdyby decyzji nie nadano rygoru, strona skarżąca, do chwili kiedy decyzja stałaby się ostateczna, mogłaby nadal sprzedawać produkty stwarzające zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego. W przekonaniu Sądu uzasadnione było zatem nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Nadanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu spornego produktu rygoru natychmiastowej wykonalności, dało organowi możliwość jednoczesnego wydania decyzji, o których mowa w art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Nie zasługują na uwzględnienie wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 220 z 2010 r. poz.1447 ze zm.).

W szczególności, niezasadny jest zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 79a ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej, upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że przepisy szczególne przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej w terminie określonym w tych przepisach, lecz nie później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli.

W myśl art. 79 a ust. 9 wymienionej ustawy, w razie nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, czynności kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w dniu kontroli w sklepie nie było Prezesa Zarządu i jednocześnie jedynego wspólnika R. G. ani osoby przez niego upoważnionej. Obecny był jedynie pracownik spółki B. W., który, jak wynika z protokołu kontroli, oświadczył, że został pouczony przez pełnomocnika firmy, aby nie odbierał żadnych dokumentów. W związku z czym kontrola została przeprowadzona w obecności dwóch przedstawicieli Komendy Powiatowej Policji w P. Dodać należy, że osoby kontrolujące okazały sprzedawcy legitymacje służbowe i upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, a ponadto próbowali doręczyć mu to upoważnienie, lecz B. W. odmówił podpisania i przyjęcia tego dokumentu. W ocenie Sądu, spełnione zostały wymogi przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 79a ust. 1 i 9 ustawy z 2 lipca 2004 r.

Niezasadny jest zarzut skargi, że kontrola została przeprowadzona mimo wniesienia sprzeciwu, co stanowi naruszenie art. 84 c ustawy z 2 lipca 2004 r.

Zgodnie z treścią art. 84c ust. 1, 2 i 3 wymienionej ustawy, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu.

W myśl art. 84c ust. 5 wymienionej ustawy, wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego sprzeciw dotyczy, z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu do czasu rozpatrzenia sprzeciwu, a w przypadku wniesienia zażalenia do czasu jego rozpatrzenia.

Z wymienionych przepisów wynika, że przedsiębiorcy przysługuje sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów ustawy do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. Następnie przedsiębiorca zawiadamia kontrolujących o wniesieniu sprzeciwu i z tą chwilą kontrolujący wstrzymują czynności kontrolne.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kontrola w sklepie rozpoczęła się w dniu 5 grudnia 2012 r. o godz. 12:45 a zakończyła o godz.13:45. W momencie rozpoczęcia kontroli pracownik sklepu próbował doręczyć kontrolującym dokument zatytułowany "zawiadomienie o złożeniu sprzeciwu" bez udokumentowanego potwierdzenia złożenia sprzeciwu do organu. Zawiadomienie to nie zostało przez kontrolujących przyjęte.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że strona skarżąca w dniu 5 grudnia 2012 r. nie złożyła sprzeciwu w sposób określony w art. 84 ust. 1 ustawy, gdyż sprzeciw taki należy złożyć do organu podejmującego i wykonującego kontrolę czyli do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R., a nie do osób wykonujących czynności kontrolne. Faktycznie sprzeciw został złożony w dniu 7 grudnia 2012 r., co wynika z adnotacji wpływu sprzeciwu do organu (k- 8 akt administracyjnych). Dopiero z chwilą złożenia sprzeciwu do organu, przedsiębiorca zawiadamia o tym osoby kontrolujące, które są zobowiązane wstrzymać czynności kontrolne. W dniu złożenia sprzeciwu do organu (7 grudnia 2012 r.) kontrola w sklepie była już zakończona. W przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 84c ustawy z 2 lipca 2004 r.

Nieuzasadniony jest także zarzut skargi naruszenia art. 79 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. W myśl zaś art. 79 ust. 2 pkt 5 wymienionej ustawy, zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.

Strona skarżąca faktycznie nie została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli lecz organ administracji był uprawniony do odstąpienia od takiego zawiadomienia z uwagi na sytuację określoną w art. 79 ust. 2 pkt 5 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nieuzasadniony jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 79b ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku wszczęcia czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, osoba podejmująca kontrolę ma obowiązek poinformować kontrolowanego przedsiębiorcę lub osobę, wobec której podjęto czynności kontrolne, o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli.

Jak wynika z protokołu kontroli osoby kontrolujące poinformowały ustnie pracownika spółki o prawach i obowiązkach w trakcie kontroli. Nadto pisemne pouczenie w tym zakresie znajduje się na upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli, którego B. W. odmówił przyjęcia. Zarzut skargi w tej kwestii nie zasługuje na uwzględnienie.

Nieuzasadniony jest również zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.

Strona skarżąca nie wykazała aby organ administracji przeprowadził dowód w toku kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli. Wszystkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy z 2 lipca 2004 r. okazały się niezasadne. W związku z czym nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 wymienionej ustawy.

Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji miały uzasadnione podejrzenie, że produkt o nazwie: "Ekstrakt Porzeczkowy Powiew" stwarzał zagrożenie życia i zdrowia ludzi. W ocenie Sądu, spełnione zostały przesłanki wstrzymania wprowadzania do obrotu tego produktu, określone w art. 27c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. i co się z tym wiąże - do wydania decyzji, określonych w art. 27c ust. 3 tej ustawy. Rozpoznając sprawę, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.

b.a.