Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 27/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. H. o wymierzenie Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów Sądów Powszechnych grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia wymierzyć Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów Sądów Powszechnych grzywnę w wysokości 9.170 zł (słownie: dziewięć tysięcy sto siedemdziesiąt złotych).


UZASADNIENIE

K. H., pismem z [...] czerwca 2019 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów Sądów Powszechnych (dalej jako organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.)

w związku z niewykonaniem przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. nieprzesłaniem do Sądu przekazanej organowi przy piśmie Sądu z [...] października 2018 r. skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W piśmie tym wyjaśniono, że skarga ta została pierwotnie przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę przez Krajową Radę Sądownictwa, przy czym odpowiedź ta została zwrócona albowiem, jak wskazano, skarga nie dotyczy Krajowej Rady Sądownictwa a Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych.

Jak wynika z akt sprawy, skarga K. H. z [...] sierpnia 2018 r. wpłynęła do organu w dniu [...] października 2018 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr 8 akt).

W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał w szczególności, że skoro Krajowa Rada Sądownictwa udzieliła odpowiedzi

na skargę i przekazała skargę wraz z odpowiedzią do Sądu, to sprawa została uznana za zakończoną. Wyjaśnił, że w dniu [...] czerwca 2019 r. wpłynął do organu wniosek K. H. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy. W tej sytuacji skarga z [...] sierpnia 2018 r. została przekazana do Sądu. W ocenie organu, z uwagi na całokształt sprawy,

a w szczególności oczywistą bezzasadność skargi na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oraz przeświadczenie – wobec dużej ilości pism, skarg i wniosków kierowanych do organu przez K. H. – że sprawa została już zakończona, wniosek o wymierzenie grzywny organowi winien być oddalony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia wraz

z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.

Z całą mocą należy podkreślić, że obowiązek ten dotyczy każdego organu (nie tylko organu administracji publicznej), którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, niezależnie od tego, jak on ocenia dopuszczalność i zasadność wniesionej skargi. Swoje zdanie w tej kwestii, skarżony organ ma prawo wypowiedzieć tylko i wyłącznie w odpowiedzi na wniesioną skargę, którą też ma obowiązek przekazać sądowi administracyjnemu – por. w szczególności postanowienia NSA z 15 czerwca 2011 r., I OZ 410/11 i I OZ 416/11.

Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się

do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, organ od dnia [...] października 2018 r. był

w posiadaniu korespondencji zawierającej skargę – pismo z [...] sierpnia 2018 r.,

z tego powodu od tej daty rozpoczął biec organowi termin przewidziany

na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, określony treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin na przekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu upłynął z dniem 25 listopada 2018 r., a w związku z tym, że była to niedziela, to w dniu

26 listopada 2018 r. organ mógł dokonać przekazania ww. dokumentów, zachowując ustawowy termin przewidziany na dokonanie tej czynności. Tak się jednak nie stało, a skarga wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, zostały przekazane do Sądu dopiero w dniu 4 lipca 2019 r., w reakcji na przesłany organowi przy piśmie Sądu z [...] czerwca 2019 r. wniosek o wymierzenie grzywny.

W ocenie Sądu, okoliczności wskazywane przez organ w odpowiedzi

na wniosek o wymierzenie grzywny, nie zwalniały organu z obowiązku przekazania skargi do Sądu.

Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54

§ 3 p.p.s.a., ma charakter bezwzględny. Organ, za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, co do zasady zawsze zobowiązany jest przekazać ją do sądu administracyjnego, niezależnie od tego, czy w jego ocenie brak ku temu racjonalnych powodów. O dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego rozstrzyga bowiem wyłącznie ten sąd, a nie organ, za pośrednictwem którego omawiany środek zaskarżenia jest wnoszony.

W ocenie Sądu, sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany,

tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru takiej grzywny nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a.

w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec"

o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2005, s. 259; tak również: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca

2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA z 2006 r., nr 6 poz. 156).

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że organ bezwzględnie zobligowany był przekazać skargę na bezczynność – pismo z [...] sierpnia

2018 r. do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy uznał jej zarzuty za bezzasadne.

Z istoty sądowej kontroli administracji publicznej wynika bowiem, że to do właściwego Sądu ostatecznie należy ocena dopuszczalności skargi, a następnie ocena zasadności zarzutów w niej zawartych, gdy organ nie korzysta z uprawnienia przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. z możliwości uwzględnienia skargi w całości lub w części do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego treścią art. 54 § 3 p.p.s.a., a zatem zobligowany był, stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a., w terminie trzydziestu dni od daty przekazania skargi (przy piśmie z 23 października 2018 r.) przekazać ją Sądowi, czego nie uczynił. Czynności tej dopełnił przeszło siedem miesięcy po terminie, składając skargę w dniu 4 lipca 2019 r.

Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, iż grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

z dnia 11 lutego 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r. (M.P. z 2019 r. poz. 154), przeciętne wynagrodzenie

w gospodarce narodowej w 2018 r. wyniosło 4.585,03 złotych. Sąd, mając

na uwadze odnotowaną zwłokę w przekazaniu skargi, wymierzył Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów Sądów Powszechnych grzywnę w wysokości dwukrotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r.,

tj. w wysokości 9.170 złotych.

Sąd, postanawiając o wysokości wymierzonej grzywny miał na uwadze czas, jaki upłynął od dnia 26 listopada 2018 r. (ostatni dzień terminu na przekazanie skargi na bezczynność do Sądu) do dnia złożenia skargi w siedzibie Sądu oraz wskazane przez organ okoliczności odnotowanego braku przekazania tej skargi. Sąd zauważa także, że orzeczona grzywna stanowić powinna należytą sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisu art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a..