Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1364/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 200
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 5 ust. 1, § 6 ust. 1-2,
journal: Dz.U. 2004 nr 178 poz 1833
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania,  przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym oraz młodzieżowym ośrodku socjoterapii
article: art. 90 ust. 1a-3b, 3d
journal: Dz.U. 2016 poz 1943
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant - st. ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2018 r. sprawy ze skargi Powiatu M. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... maja 2017 r., nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia ... grudnia 2015 r., w zaskarżonej części – co do kwoty 910 711 zł (dziewięćset dziesięć tysięcy siedemset jedenaście złotych), 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz Powiatu M. kwotę 9 108 zł (dziewięć tysięcy sto osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011 zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] zobowiązującą Powiat [...] do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011 w wysokości 1 211 885,00 zł. Minister Rozwoju i Finansów decyzją z dnia [...] maja 2017r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...] maja 2017r. organ wskazał m.in., że Minister Edukacji Narodowej, biorąc pod uwagę zakres zadań oświatowych realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, dokonał podziału części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2011 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego według algorytmu określonego w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2011 (Dz. U. Nr 249, poz. 1659), wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Algorytm określony w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2010 r. przewidywał odrębne wagi, m.in. wagę:

- P1= 0,38 dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów dla dzieci i młodzieży zlokalizowanych na terenach wiejskich lub w miastach do 5.000 mieszkańców,

- P2 = 1,40 dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, niedostosowanych społecznie, z zaburzeniami zachowania, zagrożonych uzależnieniem, zagrożonych niedostosowaniem społecznym, z chorobami przewlekłymi - wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty) oraz dla uczniów szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjalnych i szkół ponadgimnazjalnych specjalnych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i młodzieżowych ośrodkach socjoterapii - wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, którzy nie posiadają orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty,

- P4 = 3,60 dla uczniów niesłyszących i słabosłyszących, z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty),

- P5 = 9,50 dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim realizujących obowiązek szkolny lub obowiązek nauki poprzez uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych w szkołach podstawowych i gimnazjach, dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi oraz z autyzmem (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty),

- P7 = 0,082 dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych oraz szkół artystycznych (z wyłączeniem ogólnokształcących szkół muzycznych I stopnia oraz szkół muzycznych I stopnia),

- P8 = 0,19 dla słuchaczy kolegiów pracowników służb społecznych oraz uczniów szkół ponadgimnazjalnych prowadzących kształcenie zawodowe, w tym na realizację praktycznej nauki zawodu, a także dla uczniów liceów profilowanych i uczniów szkół specjalnych przysposabiających do pracy dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi (waga nie obejmuje uczniów szkół artystycznych),

- P26 = 0,04 dla uczniów gimnazjów dla dzieci i młodzieży,

- P33 = 6,500 dla wychowanków specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków socjoterapii, którzy korzystają z zakwaterowania w tych ośrodkach (waga P33 wyklucza się z wagami P29 i P30),

- P34 = 11,000 dla wychowanków młodzieżowych ośrodków wychowawczych, którzy korzystają z zakwaterowania w tych ośrodkach (waga P34 wyklucza się z wagami P29 i P30),

- P40 = 0,030 dla placówek realizujących zadania pozaszkolne, w tym umożliwiających realizację obowiązku nauki w formach pozaszkolnych, według rzeczywistej liczby uczniów w szkołach zlokalizowanych na terenie tego powiatu i prowadzonych lub dotowanych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Do podziału części oświatowej subwencji ogólnej zostały przyjęte dane zgromadzone w bazie danych oświatowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej (Dz.U. Nr 49, poz. 463 z późn. zm.). Dane w bazach danych oświatowych są przekazywane według stanu na dzień 30 września każdego roku, tj. w roku szkolnym 2010/2011 według stanu na dzień 30 września 2010 r., stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy. Ponadto zgodnie z ust. 8 załącznika do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2011, statystyczna liczba uczniów łącznie z uzupełniającą liczbą uczniów, a także określone liczebności wychowanków albo dzieci i młodzieży uprawnionych lub korzystających, podlegają weryfikacji do aktualnego stanu wynikającego z danych systemu informacji oświatowej dla bazowego roku szkolnego według stanu na dzień 30 września 2010 r. i dzień 10 października 2010 r, z uwzględnieniem korekty kwoty części oświatowej. Zgodnie z § 6 ust. 1 lit. k rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych w bazach danych oświatowych, zakresu danych identyfikujących podmioty prowadzące bazy danych oświatowych, terminów przekazywania danych między bazami danych oświatowych oraz wzorów wydruków zestawień zbiorczych (Dz.U. Nr 277, poz. 2746, z późn. zm.) w ramach systemu informacji oświatowej zbierane były również dane o liczbie uczniów i wychowanków według specjalnych potrzeb edukacyjnych, wynikających z opinii lub orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3-3b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Z przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej jednoznacznie wynika, że przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2011 przy wagach P2, P4 i P5 mogli być uwzględnieni jedynie uczniowie (dzieci/młodzież) wykazywani w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2010 r., którzy posiadali orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, tj. orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydane z uwagi na niepełnosprawności, o których mowa w opisie ww. wag, przy czym uczniowie szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjalnych i szkół ponadgimnazjalnych specjalnych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, wymagający stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, mogli być przeliczeni wagą P2 bez konieczności posiadania orzeczenia o potrzebie kształcenia - stosownie do opisu wagi P2.

Kwestię wydawania orzeczeń i opinii, o których mowa w art. 71 b ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne - w okresie objętym przedmiotową sprawą - regulowały przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 lutego 2001 r. w sprawie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży oraz wydawania opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, a także szczegółowych zasad kierowania do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania (Dz.U. Nr 13 poz. 114 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. Nr 173, poz. 1072). Stosownie do art. 71b ust. 1 ustawy o systemie oświaty w brzmieniu obowiązującym w okresie objętym przedmiotową sprawą, kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież, o których mowa w art. 1 pkt 5 i 5a tej ustawy, tj. niepełnosprawną oraz niedostosowaną społecznie, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy; kształcenie to może być prowadzone w szkołach ogólnodostępnych, szkołach lub oddziałach integracyjnych, szkołach lub oddziałach specjalnych i ośrodkach, o których mowa w art. 2 pkt 5 cyt. ustawy, a więc m.in. w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach socjoterapii i w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych.

Kwestia kształcenia specjalnego została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach (Dz.U. Nr 19, poz. 166).

Z dniem 22 kwietnia 2009r. weszła w życie ustawowa definicja niepełnosprawności sprzężonych. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 18 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, przez niepełnosprawności sprzężone należy rozumieć występowanie u dziecka niesłyszącego lub słabosłyszącego, niewidomego lub słabowidzącego, z niepełnosprawnością ruchową, z upośledzeniem umysłowym albo z autyzmem co najmniej jeszcze jednej z wymienionych niepełnosprawności.

Wobec powyższego na dzień 30 września 2010 r. przepisy prawa oświatowego określały rodzaje dysfunkcji stanowiących podstawę do obejmowania uczniów kształceniem specjalnym, w tym także przepisy te określały pojęcie niepełnosprawności sprzężonej.

W ocenie organu podstawę do wykazywania uczniów objętych kształceniem specjalnym w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2010 r., a następnie uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2011, stanowiły aktualne na dzień 30 września 2010 r. orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego, przy czym uczniowie posiadający orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego powinni zostać wykazani w systemie informacji oświatowej zgodnie z niepełnosprawnością wskazaną w tym orzeczeniu.

Organ podkreśla, że nieprawidłowością w zakresie wykazania danych w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2010r. było wskazanie w systemie:

• uczniów, którzy w dniu 30 września 2010 r. nie byli jeszcze uczniami danej szkoły - zostali przyjęci do szkoły po dniu 30 września 2010 r. lub w ogóle nimi nie byli (tabela U3.1., tabela NP2., tabela NP2a.),

• uczniów, którzy na dzień 30 września 2010 r. nie posiadali aktualnych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego lub posiadali wydane po 30 września 2011 r. (tabela NP2.),

• uczniów w kategorii uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, na podstawie ważnych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego z których wynikała tylko jedna niepełnosprawność (tabela NP1. zamiast tabeli NP2.),

• wychowanków młodzieżowego ośrodka socjoterapii i młodzieżowych ośrodków wychowawczych, którzy na dzień 30 września 2010 r. nie korzystali z zakwaterowania w ośrodku - zostali przyjęci do ośrodka po tej dacie lub w ogóle nie zostali przyjęci do ośrodka (tabele S03),

• kwalifikowanie uczniów posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego do niewłaściwych tabel systemu - nieodpowiadających treści orzeczeń.

Zdaniem organu, zgodnie z algorytmem określonym w załączniku do ww. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2011, wagą P33 mogli być przeliczeni wychowankowie specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków socjoterapii, którzy korzystają z zakwaterowania w tych ośrodkach, natomiast wagą P34 mogli być przeliczeni jedynie wychowankowie młodzieżowych ośrodków wychowawczych, którzy korzystają z zakwaterowania w tych ośrodkach. W sytuacji gdy na dzień 30 września 2010 r., tj. na dzień sprawozdawczy, wychowankowie nie zgłosili się do placówki i nie korzystali z zakwaterowania w ośrodku brak było podstaw do wykazania ich w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2010 r., a tym samym brak było podstaw do uwzględnienia ich przy naliczeniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2011.

Organ przypomina, że w okresie objętym przedmiotową sprawą obowiązywało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym oraz młodzieżowym ośrodku socjoterapii. W świetle przepisów tego rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 września 2010 r. podstawą wszczęcia procedury skierowania nieletniego do ośrodka jest orzeczenie sądu rodzinnego. Na tej podstawie właściwy starosta (ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu nieletniego) - w oparciu o dokumentację nieletniego - sporządza i składa wniosek skierowany do Centrum M. w W. (dalej: Centrum) o wskazanie odpowiedniego dla nieletniego ośrodka.

Organ wskazuje, że podstawę dokumentowania liczby uczniów/wychowanków w szkole/placówce stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz.U. nr 23 poz. 225 z późn. zm.). Stosownie do § 5 cyt. rozporządzenia, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, młodzieżowy ośrodek socjoterapii oraz placówka zapewniająca opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania prowadzą księgę wychowanków. Do księgi wychowanków wpisuje się m.in. datę przyjęcia wychowanka do placówki oraz datę i przyczynę skreślenia z listy wychowanków. Wpisów w księdze wychowanków dokonuje się chronologicznie według dat przyjęcia wychowanków. Zatem księga wychowanków jest dokumentem potwierdzającym faktyczną obecność wychowanka w ośrodku który korzysta w nim zakwaterowania.

W świetle powyższego warunków do wykazania w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2010 r., a następnie uwzględnienia przy naliczeniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2011, nie spełniali nieletni niezakwaterowani i nieprzebywający w ośrodku na dzień 30 września 2010 r. (a jedynie skierowani) do placówki. Osoby, która nie jest obecna w placówce, nie jest w niej zakwaterowana, nie korzysta z zajęć edukacyjnych organizowanych przez placówkę, nie można uznać za wychowanka korzystającego z zakwaterowania w ośrodku.

Organ podkreśla, że waga P33 i P34 jest dedykowana wychowankom – odpowiednio: specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii i młodzieżowych ośrodków wychowawczych - korzystającym z zakwaterowania.

Rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę, Minister Rozwoju i Finansów dokonał analizy zgromadzonej dokumentacji. Zauważył, że z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy wynika, że ze względu na przyczyny wystąpienia nieprawidłowości w zakresie wykazania danych w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2010r. w:

a) Szkole Podstawowej Specjalnej Nr [...] przy [...] w S. zawyżono o:

- 2 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 przy jednoczesnym zaniżeniu

o 2 uczniów liczby uczniów przeliczonych wagą P4,

- 4 uczniów liczbę uczniów statystycznych oraz liczbę uczniów przeliczonych

wagami P1 i P40,

- 5 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2;

b) Gimnazjum Specjalnym Nr [...] przy [...] w S. zawyżono o:

- 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 przy jednoczesnym zaniżeniu

o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P4,

- 11 uczniów liczbę uczniów statystycznych i liczbę uczniów przeliczonych

wagami P1, P26 i P40,

- 20 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2,

- 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P4;

c) Szkole Specjalnej Przysposabiającej do Pracy przy [...] w S. zawyżono o:

- 2 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P4,

- 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 przy jednoczesnym zaniżeniu

o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P4;

d) Szkole Zawodowej Specjalnej przy [...] w S. zawyżono o:

- 2 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 przy jednoczesnym zaniżeniu

o 2 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2,

- 1 ucznia liczbę uczniów statystycznych oraz liczbę uczniów przeliczonych

wagami P7, P8 i P40,

- 2 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2;

e) Młodzieżowym Ośrodku [...] w S. zawyżono o 13 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P33;

f) Specjalnym Ośrodku [...] (internat) zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczonych wagą P33;

g) Szkole Podstawowej funkcjonującej przy [...] w B.:

- zawyżono o 2 uczniów liczbę uczniów statystycznych oraz liczbę uczniów przeliczonych wagami P1 i P40,

- zawyżono o 4 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2;

h) Gimnazjum Specjalnym Nr [...] funkcjonującym przy [...] w B. zawyżono o:

- 2 uczniów liczbę uczniów statystycznych oraz liczbę uczniów przeliczonych

wagami P1, P26 i P40,

- 4 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2;

i) Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym zawyżono o 4 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P34.

W związku z tym, łącznie przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej dla Powiatu [...] na rok 2011 zawyżono o 256,9179 liczbę uczniów przeliczeniowych.

Organ przypomina, że stan faktyczny w przedmiotowej sprawie został ustalony na podstawie przekazanego przez Urząd Kontroli Skarbowej w B. wyniku kontroli z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], skierowanego do Powiatu [...] oraz opinii Ministerstwa Edukacji Narodowej przedstawionej w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. [...].

Reasumując, organ stwierdza, że różnica między otrzymaną przez Powiat [...] częścią oświatową subwencji ogólnej na rok 2011 i należną częścią oświatową subwencji ogólnej za ten rok wynosi 1 211 855,00 zł.

Decyzję wyżej opisaną zaskarżył Powiat [...] w części dotyczącej kwoty 910 711,00 zł, wynikającej z uznania przez organ jako nieprawidłowej, a stanowiącej podstawę naliczenia subwencji oświatowej dla Powiatu [...] w roku 2011, liczby wychowanków Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w B. oraz Młodzieżowego Ośrodka [...] w S., którzy na dzień 30 września 2010r. nie przebywali w placówce, a zostali wykazani w systemie informacji oświatowej na podstawie posiadanych skierowań (wariant II) tj.:

1) w Młodzieżowym Ośrodku [...] w S. - 13 wychowanków przeliczanych wagą P33,

a) Szkoła Podstawowa przy [...] w S. - 3 uczniów statystycznych oraz 3 uczniów przeliczanych wagami P1 i P40, 6 uczniów przeliczanych wagą P2,

b) Gimnazjum przy [...] w S. - 9 uczniów statystycznych oraz 9 uczniów przeliczanych wagami P1, P26 i P40,18 uczniów przeliczanych wagą P2,

c) Szkoła Zawodowa przy [...] - 1 uczeń statystyczny oraz 1 uczeń przeliczany wagami P7, P8 i P40, 2 uczniów przeliczanych wagą P2,

2) w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w B. - 4 wychowanków przeliczanych wagą P34,

a) Szkoła Podstawowa przy [...] w B. - 2 uczniów statystycznych oraz 2 uczniów przeliczanych wagami P1 i P40, 4 uczniów przeliczanych wagą P2,

b) Gimnazjum Specjalne nr [...] przy [...] w B. - 2 uczniów statystycznych oraz 2 uczniów przeliczanych wagami P1, P26, P40; 4 uczniów przeliczanych wagą P2.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. Naruszenie przepisów prawa materialnego:

1) art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 lutego 2004r. o systemie informacji oświatowej (Dz. U. Nr 49, poz. 463 z późn. zm. dalej "ustawa o SIO") poprzez błędną wykładnię pojęcia wychowanka polegającą na przyjęciu, że jest to małoletni wpisany do księgi wychowanków i uczniów podczas gdy takie rozumienie pojęcia nie wynika ze wskazanej ustawy o SIO i jest sprzeczne z przepisami art. 81 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 33, poz. 178) oraz § 1 do § 4 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym oraz młodzieżowym ośrodku socjoterapii (Dz. U. Nr 178, poz. 1833) zgodnie z którymi za wychowanka uznać należy nieletniego skierowanego do placówki przez Centrum M. w W.,

2) pkt. 1 ppkt 5 waga P33 i P34 załącznika "Algorytm podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego na rok 2011" do Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2011 (Dz. U. z 2011 r. Nr 249, poz. 1659) przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że pojęcie korzystania z zakwaterowania w młodzieżowym ośrodku wychowawczym i młodzieżowym ośrodku socjoterapii musi się wiązać z wpisem do księgi wychowanków i uczniów, podczas gdy taka wykładnia pojęcia zakwaterowania nie wynika z przepisów tego rozporządzenia, wskazuje jedynie że dotyczy przypadków związanych z zakwaterowaniem, które w przypadku MOW i MOS w ocenie skarżącego należy rozumieć jako przydzielenie miejsca w placówce zgodnie z zapisami Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym oraz młodzieżowym ośrodku socjoterapii (Dz. U. Nr 178, poz. 1833),

3) § 4 i 5 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu że wychowankiem jest osoba wpisana do księgi wychowanków podczas gdy wskazane przepisy nie stanowią o okolicznościach wskazujących na nabycie czy utratę statusu wychowanka, a określają jedynie zasady prowadzenia dokumentacji w szkołach i placówkach,

4) art. 81 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 33, poz. 178) oraz przepisów §1 - §4 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym oraz młodzieżowym ośrodku socjoterapii (Dz. U. Nr 178, poz. 1833) poprzez ich niezastosowanie podczas gdy regulują one proces przyjęcia małoletnich do młodzieżowych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków socjoterapii

- co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego zastosowania art. 37 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r. Nr 80, poz. 526 z póżn. zm.) poprzez nieuprawnione przyjęcie, ze na skutek błędnych danych wskazanych w systemie informacji oświatowej na dzień 30 września 2010 r. doszło do zawyżenia ilości wychowanków i uczniów Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w B. oraz Młodzieżowego Ośrodka [...] w S., podczas gdy Powiat [...] otrzymał w 2011 roku subwencję oświatową w należnej wysokości odpowiadającej prawidłowo wykazanej ilości uczniów i wychowanków.

2. Naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, tj. organ wybiórczo powołuje się na stanowisko Ministra Edukacji Narodowej, zbieżne ze stanowiskiem przyjętym w decyzji, pomijając wytyczne obowiązujące w czasie podlegającym analizie tj. w roku 2011,

2) art. 11 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stronie w sposób właściwy przesłanek, którymi kierował się organ przy wyjaśnieniu sprawy, tj. nie wyjaśnia dlaczego w procesie interpretacji pomija uregulowania z zakresu postępowania w sprawach nieletnich,

3) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ocenę materiału dowodowego w sposób niewyczerpujący, tj. organ pominął stanowisko Ministra Edukacji Narodowej rekomendujące "wariant II" rozstrzygnięcia.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, w części dotyczącej kwoty 910 711,00 zł wynikającej z uwzględnienia liczby wychowanków [...] w B. i [...] w S., którzy na dzień 30 września 2010r. nie przebywali w placówce, a zostali wykazani w systemie informacji oświatowej na podstawie posiadanych skierowań, a nadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o oddalenie skargi. Swoje stanowisko uzupełnił w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

Jak wynika z treści skargi, strona wnosi o uchylenie decyzji w części i kwestionuje wyłącznie obowiązek zwrotu subwencji ogólnej pobranej na wychowanków, skierowanych do młodzieżowych ośrodków, jednak w dniu 30 września jeszcze do nich nieprzyjętych. Istota sporu, jaki powstał w rozpoznawanej sprawie, sprowadzała się więc do tego, jak należy rozumieć użyte w ustawie o systemie oświaty określenia "wychowanek", kiedy nieletni staje się wychowankiem młodzieżowego ośrodka wychowawczego - czy od momentu skierowania go do tej placówki przez właściwego starostę, czy też dopiero od chwili faktycznego przybycia do tej placówki. Nie ulega wątpliwości, że pojęcie to nie zostało zdefiniowane we wspomnianej ustawie. W związku z tym należało rozważyć, które ze stanowisk odnośnie do znaczenia określenia "wychowanek" jest prawidłowe.

Zdaniem organu "wychowankiem" jest nieletni skierowany do młodzieżowego ośrodka wychowawczego i faktycznie w nim przebywający.

Z uwagi na to, że określenie "wychowanek" nie zostało zdefiniowane w ustawie należało w pierwszej kolejności odwołać się do jego językowego znaczenia. Według Popularnego słownika języka polskiego PWN "wychowanek" to: 1.absolwent jakiejś szkoły; uczeń, 2. osoba wzięta na wychowanie przez kogoś, będąca pod czyjąś opieką (Popularny słownik języka polskiego, PWN 2003, s. 1152). Słowo "wychowanek" nie ma więc w języku polskim jednego znaczenia. Mając jednak na uwadze kontekst prawny rozpoznawanej sprawy należało uznać, że "wychowanek" to osoba wzięta na wychowanie przez kogoś, będąca pod czyjąś opieką.

Umieszczenie nieletniego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym następuje na podstawie orzeczenia sądu rodzinnego, który w przypadkach określonych w art. 12 zdanie pierwsze ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r., Nr 33, poz. 178; dalej ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich), jeżeli zachodzi potrzeba zapewnienia nieletniemu jedynie opieki wychowawczej, może orzec umieszczenie go w młodzieżowym ośrodku wychowawczym (art. 12 zdanie drugie). Z powołanego przepisu wynika zatem, że nieletni, wobec którego orzeczono umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, jest osobą wziętą na wychowanie, będącą pod opieką takiego ośrodka.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym (Dz. U. Nr 178, poz. 1833 ze zm.; dalej rozporządzenie MENiS z 26 lipca 2004 r.) w ośrodku dla każdego nieletniego opracowuje się i realizuje indywidualny program resocjalizacyjny lub terapeutyczny. Nieletniemu umieszczonemu w ośrodku zapewnia się warunki niezbędne do nauki, wychowania, resocjalizacji i terapii, w tym warunki bezpiecznego pobytu (§ 6 ust. 1 rozporządzenia). Z kolei całodobowa placówka opiekuńczo-wychowawcza zapewnia nieletniemu wychowankowi tej placówki podczas pobytu w ośrodku pokrycie kosztów wyżywienia oraz zaopatrzenia nieletniego wychowanka w odzież, obuwie, środki czystości i środki higieny osobistej oraz leki, okulary, podręczniki i pomoce szkolne, a także kieszonkowe (§ 6 ust. 2 rozporządzenia). Wymieniony zakres obowiązków ośrodka wobec wychowanka prowadzi do wniosku, że ośrodek przejmuje wykonywanie zadań, które składają się na wychowanie rozumiane jako całokształt zabiegów mających na celu ukształtowanie człowieka.

Ustalenie, że "wychowankiem" jest osoba wzięta na wychowanie, znajdująca się pod czyjąś opieką nie jest jednak wystarczające dla oceny zasadności stanowiska przyjętego przez organ. Istotne w tej kwestii jest rozważenie, kiedy nieletni wobec którego sąd rodzinny orzekł umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, staje się "wychowankiem".

W tym kontekście należało rozważyć regulacje zawarte w rozporządzeniach MENiS z 26 lipca 2004 r. i z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. Nr 23, poz. 225 ze zm.; dalej rozporządzenie MENiS z 19 lutego 2002 r.).

Rozporządzenie MENiS z 19 lutego 2002 r. zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1170 ze zm.). Z § 6 ust. 3 powołanego rozporządzenia wynika, że wpisów w księdze uczniów dokonuje się chronologicznie według daty rozpoczęcia nauki w danej szkole. Prawodawca w tym przypadku dostrzegł potrzebę rozróżnienia przyjęcia do szkoły i rozpoczęcia nauki i wpisywania do księgi uczniów tylko tych osób, które rozpoczęły naukę w danej szkole. Tego rodzaju zmiany nie zostały wprowadzone w regulacji dotyczącej prowadzenia księgi wychowanków, z czego można wnosić, że prawodawca nie łączy przyjęcia wychowanka do ośrodka z jego przybyciem. Omawiane rozporządzenie już obowiązywało w dacie wydawania zaskarżonej decyzji i zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wprowadzone nim zmiany powinny stanowić pewną wskazówkę interpretacyjną. Zachowanie prawodawcy, który zachował dotychczasowe unormowanie dotyczące prowadzenia księgi wychowanków dodatkowo przemawia za uznaniem, że przyjęcie wychowanka nie powinno być utożsamiane z jego faktycznym przybyciem do młodzieżowego ośrodka wychowawczego.

Należy zauważyć, że w § 4 rozporządzenia MENiS z dnia 26 lipca 2004 r. pojęcia "przybycie" i "przyjęcie" używane są zamiennie. Podkreślenia wymaga, że powołany przepis określa czynności, które podejmuje dyrektor ośrodka po przybyciu nieletniego, przy czym z istoty czynności wymienionych w § 4 ust. 1 wynika, że wymagają one obecności nieletniego. Stwierdzić należy, że powiadomienie, o którym mowa w § 4 ust. 3 rozporządzenia MENiS z dnia 19 lutego 2002 r. następuje więc w istocie po przybyciu, a nie przyjęciu do ośrodka. Przyjęcie jest bowiem czynnością wcześniejszą i następuje na podstawie skierowania właściwego starosty. Dyrektor ośrodka, zgodnie z § 3 ust. 6 rozporządzenia MENiS z dnia 26 lipca 2004 r., wraz ze skierowaniem otrzymuje pełną dokumentację dotyczącą nieletniego i ma obowiązek zapewnienia nieletniemu miejsca w ośrodku (§ 4 ust. 4 rozporządzenia MENiS z dnia 26 lipca 2004 r.). Z przytoczonych regulacji wynika, że dyrektor ośrodka nie może odmówić przyjęcia nieletniego, zaś od chwili skierowania nieletniego do ośrodka, na  dyrektorze spoczywają określone obowiązki. Z uwagi na to, że data przybycia nieletniego do ośrodka nie jest znana, obowiązki wymienione w § 5 i § 6 rozporządzenia MENiS z dnia 26 lipca 2004 r. aktualizują się od chwili doręczenia dyrektorowi ośrodka skierowania wraz z dokumentacją, o której mowa w § 3 ust. 6 tego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 90 ust. 3d u.s.o. dotacje, o których mowa w art. 90 ust. la-3b u.s.o. są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej i mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki. Uwzględniając podmiotowo-celowy charakter dotacji, należy zauważyć, że finansowanie wydatków związanych z rezerwacją miejsca dla skierowanego do ośrodka nieletniego mieści się w pojęciu realizacji zadań placówki, o których mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. W związku z tym podkreślić trzeba, że brak jest uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że w przypadku gdy ośrodek realizuje ustawowe zadania w okresie oczekiwania na przybycie wychowanka, nie powinien otrzymywać dotacji w wysokości uwzględniającej także tego wychowanka. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 10 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 692/15 oraz z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt II GSK 2125/17.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył nadto, że Minister Edukacji Narodowej różnie interpretował pojęcie "wychowanka". W sprawie o sygn. akt II GSK 2125/17 powołał się na pismo Ministra Edukacji Narodowej z 25 maja 2012 r. skierowane do Marszałka Sejmu RP, stanowiące odpowiedź na interpelację poselską. W powołanym piśmie stwierdzono, że nieletniego skierowanego do młodzieżowego ośrodka wychowawczego w okresie rezerwacji dla niego miejsca należy traktować jak wychowanka tej placówki, na którego przysługuje dotacja.

Z kolei w piśmie z 28 czerwca 2016 r. nr 3791/2016 (dostępne na www.sejm.gov.pl), będącym odpowiedzią MEN na interpelację w sprawie rozliczania subwencji oświatowej przeznaczonej dla młodzieżowych ośrodków wychowawczych MEN wyjaśnił, że: "Do 2012 r. MEN zajmował stanowisko, że ośrodek jest zobowiązany do rezerwowania przez określony czas miejsca dla nieletniego, mogącego w każdej chwili pojawić się w ośrodku, co pozwalało uznać zasadność subwencjonowania tego okresu. Problem ujmowania w SIO wychowanków niedoprowadzonych do MOW i MOS, a w konsekwencji naliczania dla nich wag przeliczeniowych w algorytmie podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla JST, został wskazany w raporcie specjalnym Centralnego Biura Antykorupcyjnego (CBA) z 2 lutego 2012 r. pt. Wątpliwości dotyczące zasad przyznawania dotacji niepublicznym placówkom resocjalizacyjnym. W raporcie potraktowano jako nieprawidłowość wykazywanie w SIO oraz przekazywanie subwencji/dotacji na nieletnich, którym wskazano miejsce w ośrodku, a nie zostali do niego doprowadzeni, co skutkowało odmiennym stanowiskiem MEN w kwestii wykazywania w SIO wychowanków, którym wskazano ośrodek, a którzy fizycznie nie zostali w nim umieszczeni. Stanowisko prezentowane po 2012 r. zostało poddane szczegółowej analizie, w związku z dużą liczbą interwencji ze strony środowiska placówek resocjalizacyjnych, organów prowadzących oraz parlamentarzystów".

Efektem tej analizy było wprowadzenie w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych, warunków pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz wysokości i zasad odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych placówkach (Dz. U. z 2015 r., poz. 1872) definicji wychowanka. Z § 15 powołanego rozporządzenia wynika, że nieletni, wobec którego sąd rodzinny orzekł o umieszczeniu w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, staje się wychowankiem młodzieżowego ośrodka wychowawczego z dniem otrzymania przez dyrektora ośrodka, za pośrednictwem poczty, skierowania nieletniego do ośrodka, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 81 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Należy stwierdzić, że umieszczenie nieletniego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym jest poprzedzone procedurą, w której uczestniczy sąd rodzinny, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu nieletniego, Ośrodek Rozwoju Edukacji i młodzieżowy ośrodek wychowawczy (kwestie te szczegółowo reguluje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym - Dz. U. Nr 296, poz. 1755). Od momentu wskazania przez Ośrodek Rozwoju Edukacji dla nieletniego miejsca w określonym młodzieżowym ośrodku wychowawczym (MOW) do chwili zgłoszenia się nieletniego (lub doprowadzenia go przez Policję) ośrodek rezerwuje dla niego miejsce. Od momentu wskazania miejsca oraz wydania przez starostę skierowania, dyrektor MOW musi zapewnić nieletniemu warunki odpowiednie do jego indywidualnych potrzeb, które są niezbędne do nauki, wychowania, resocjalizacji i terapii, w tym warunki bezpiecznego pobytu w ośrodku (m.in. konieczne jest zapewnienie kadry wychowawców i specjalistów prowadzących odpowiednie do potrzeb wychowanka zajęcia, w szczególności zajęcia resocjalizacyjne, socjoterapeutyczne i specjalistyczne, opracowanie indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego w terminie do 30 dni od przekazania orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego do placówki. Wskazanie przez Ośrodek Rozwoju Edukacji dla nieletniego miejsca w określonym młodzieżowym ośrodku wychowawczym oraz wydanie przez starostę skierowania determinuje miejsce wykonywania środka wychowawczego oraz realizacji obowiązku szkolnego, a zatem nakłada na określony ośrodek realizację ww. zadań. Określenie czasu, kiedy nieletni, wobec którego sąd rodzinny orzekł o umieszczeniu w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, staje się wychowankiem tego ośrodka na "dzień otrzymania przez dyrektora młodzieżowego ośrodka wychowawczego, za pośrednictwem poczty, skierowania nieletniego do tego ośrodka" wynika również z faktu, iż dyrektor MOW wraz z ww. skierowaniem otrzymuje wszystkie dokumenty dotyczące wychowanka, tj. orzeczenie sądu rodzinnego, kopię wywiadu środowiskowego, kopię opinii rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego, innej specjalistycznej placówki lub biegłych, odpis aktu urodzenia wychowanka, informacje o stanie zdrowia wychowanka oraz orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego (§ 3 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 grudnia 2011 r.), i na podstawie tych dokumentów wpisuje wychowanka do księgi.

Odpowiednie zmiany zostały wprowadzone również w ustawie o systemie informacji oświatowej. Przepisem art. 5 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 1010) dodano do art. 16 ustawy o systemie informacji oświatowej punkt 5, stanowiący, że dane dziedzinowe obejmują w przypadku wychowanka młodzieżowego ośrodka wychowawczego datę: a) otrzymania przez dyrektora ośrodka, za pośrednictwem poczty, skierowania wychowanka do ośrodka, b) przekazania informacji o niedoprowadzeniu wychowanka do ośrodka - zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 81 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zmiany, które nastąpiły w stanie prawnym po 2014r., dodatkowo potwierdziły prawidłowość stanowiska, że wychowankiem młodzieżowego ośrodka wychowawczego, który powinien być wykazywany w informacji stanowiącej podstawę otrzymania dotacji, o której mowa w art. 90 ust. 3a u.s.o., jest także nieletni, który został skierowany do ośrodka przez właściwego starostę, w okresie od daty otrzymania przez kierownika ośrodka, za pośrednictwem poczty, skierowania nieletniego do ośrodka do przekazania przez dyrektora ośrodka informacji o niedoprowadzeniu wychowanka do ośrodka (por. wyrok Naczelny Sąd Administracyjny z 10 listopada 2016 r" sygn. akt II GSK 692/15 oraz wyrok z dnia 21 listopada 2017 r. II GSK 2125/17 publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Minister ponownie rozpoznając sprawę, powinien wziąć pod uwagę wykładnię prawa zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku, a także rozważyć prawidłowość obliczenia wysokości kosztów placówek młodzieżowych ośrodków wychowawczych ponoszonych za "pozostawanie w gotowości" do przyjęcia wychowanka posiadającego wskazanie i skierowanie do tej placówki. Rzeczą tego organu powinna być analiza materiału dowodowego zebranego dotychczas w sprawie pod kątem ustalenia tego, czy wysokość tych kosztów powinna być taka sama jak za faktyczny pobyt wychowanków, którzy fizycznie przebywają w ośrodku, czy też niższa ( por. cytowane wyżej orzeczenia NSA ).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję w kwestionowanej przez skarżącego w części.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.