Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 217/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 47/20 w przedmiocie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi [...] na czynność Burmistrza Miasta Kłodzko w przedmiocie pomniejszenia kwoty należnej dotacji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 4 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 47/20 w pkt I odrzucił skargę [...] na czynność Burmistrza Miasta Kłodzko w przedmiocie pomniejszenia należnej dotacji za grudzień 2019 r. W pkt II zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że pismem nadanym 27 grudnia 2019 r. (data stempla pocztowego) – [...] – dalej: skarżący lub strona - wniósł skargę na czynność Burmistrza Miasta Kłodzko w zakresie pomniejszenia dotacji dla niepublicznego przedszkola za miesiąc: grudzień 2019 r.

Uzasadniając odrzucenie skargi strony WSA we Wrocławiu podkreślił, że została ona złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że skarżący powziął wiedzę o ustaleniu wysokości kwoty dotacji z pisma Urzędu Miasta w Kłodzku z 23 stycznia 2019 r. Uzyskanie wiedzy o treści w/w pisma zapoczątkowało bieg terminu do wniesienia skargi. Tymczasem środek zaskarżenia został wniesiony dopiero 27 grudnia 2019 r. Jeżeli zaś skarżący nie zgadzał się ze sposobem ustalenia wysokości dotacji, powinien złożyć skargę do sądu administracyjnego - stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. - w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiedzy o tym fakcie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia w całości oraz rozpatrzenia skargi.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 83 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez ich niewłaściwe zastosowanie albowiem skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu autor zażalenia podkreślił, że WSA we Wrocławiu mylnie zinterpretował przedmiot skargi. Nie była to wysokość dotacji, a czynność burmistrza polegająca na wypłaceniu dotacji za miesiąc grudzień 2019 r., w niewłaściwej wysokości (niezgodnej z wnioskiem skarżącego). Dotacja została wypłacona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2019 r. W tym dniu autor zażalenia uzyskał wiedzę o tej czynności i w tym dniu rozpoczął bieg terminu na złożenie skargi, który upływał z dniem 11 stycznia 2020 r. Skarga została wniesiona w dniu 27 grudnia 2019 r. – w terminie.

Burmistrz Miasta Kłodzka w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie oraz "zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie niesporne jest, że zaskarżona do WSA czynność Burmistrza Miasta Kłodzka w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla przedszkola podlega kognicji sądów administracyjnych. Kwestią sporną jest natomiast termin do jej zaskarżenia.

W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych, dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca. Z akt sprawy wynika, że dotacja w sprawie byłą wypłacana w oparciu o ostatnią poprawnie złożoną przez skarżącego informację o faktycznej liczbie dzieci. W sprawie chodzi o pismo organu z 23 stycznia 2019 r., nr WES.II.4431.3.1.2019. Organ poinformował w nim skarżącego m.in. o tym, że dotacja będzie, co istotne wypłacana przez cały 2019 r. w sposób, o jakim mowa wyżej. Co za tym idzie trafnie wywiódł Sąd i instancji, że uzyskanie przez skarżącego wiedzy o treści w/w pisma zapoczątkowało bieg terminu do wniesienia skargi w sprawie. Data odbioru przez skarżącego pisma Urzędu Miasta w Kłodzku z 23 stycznia 2019 r. – czyli 29 stycznia 2019 r., stanowi datę powzięcia przez skarżącego wiedzy o wysokości dotacji Od tej ostatniej daty należało liczyć trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi. Tymczasem skarga została wniesiona dopiero 27 grudnia 2019 r.

Błędnie, zatem skarżący wskazuje, jako początek biegu terminu dzień, w którym dowiedział się o tym, że sposób wyliczenia dotacji jest – jego zdaniem – niezgodny z prawem. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, art. 53 § 2 p.p.s.a. wiąże rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi z uzyskaniem wiedzy o podjęciu kwestionowanej czynności, a nie z uzyskaniem wiedzy, że czynność ta mogła zostać podjęta z naruszeniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z 7 maja 2019 r., sygn. akt I GZ 120/19 oraz postanowienie NSA z 6 listopada 2019 r., sygn. akt I GZ 343/19).

Prawidłowo, zatem Sąd I instancji przyjął, że skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 2 p.p.s.a. i podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

Odnosząc do zawartego w odpowiedzi na zażalenie wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie WSA.