Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2234/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 89 i art. 90, art. 2 ust. 3 i 5
journal: Dz.U. 2015 poz 612
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją opisaną w sentencji niniejszego wyroku Dyrektor Izby Celnej w Warszawie (dalej: "Dyrektor IC") – po rozpatrzeniu odwołania skarżącej spółki M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: "spółka", "strona" lub "skarżąca") od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. (dalej: "Naczelnik UC") z dnia [...] stycznia 2014r. (Nr [...]) w sprawie nałożenia na spółkę kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł w związku z urządzaniem gier na automatach poza kasynem gry – utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie, powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.); dalej: "O.p.".

W uzasadnieniu orzeczenia organu I instancji wskazano, że w dniu [...] listopada 2011r. funkcjonariusze celni dokonali kontroli w lokalu przy ul. [...] należącym do "E." [...], w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 612, z późn. zm.); dalej: "u.g.h.".

Stwierdzono – w trakcie kontroli – włączone i gotowe do eksploatacji urządzenia elektryczne – 2 terminale internetowe o nazwie Gold Club-Internet Cafe nr [...]. Co do drugiego urządzenia wykazano również, że organizowane gry są grami o wygrane pieniężne, o czym świadczy fakt wypłaty przez przeznaczone do tego urządzenie elektroniczne o nazwie "Pay@Street" zgromadzonych środków kredytowanych w łącznej kwocie 10 zł.

Dokonujący kontroli funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment udokumentowany protokołem nr [...] z [...] listopada 2011r., który wykazał, że gra na przedmiotowych automatach ma charakter losowy, wyczerpując znamiona definicji gry na automatach z art. 2 ust. 3 u.g.h. Ustalono ponadto, iż poddany kontroli lokal nie jest kasynem gry, w rozumieniu definicji zawartej w art. 4 pkt 1 lit. a u.g.h.

W trakcie kontroli nie okazano funkcjonariuszom zezwolenia na urządzanie gier na automatach w niniejszym lokalu i nie posiadały one oznaczeń numerem świadectwa rejestracji.

W złożonym odwołaniu zarzucono rozstrzygnięciu:

1) naruszenie art. 2, 30 i 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej polegające na wymierzeniu Stronie kary pieniężnej na podstawie przepisów art. 89 u.g.h., które dopuszczają wymierzenie takiej kary i jednoczesne pociągnięcie do odpowiedzialności karnej jako interwenienta za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, ze zm.); dalej jako: "k.k.s." (wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 k.k.s.) w sprawie sygn. akt [...] zawisłej przed Sądem Rejonowym w R. z oskarżenia Urzędu Celnego w R., którego zakres przedmiotowy i podmiotowy jest tożsamy z przedmiotem postępowania w sprawie o wymierzenie kary pieniężnej nr [...], podczas gdy wymierzenie kary pieniężnej narusza standard konstytucyjny zakazu podwójnego karania za to samo zachowanie;

2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji, mający wpływ na wynik sprawy, polegający na przyjęciu, że na terminalach objętych postępowaniem urządzano gry na automatach, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza protokoły kontroli, oględzin miejsca i rzeczy oraz opinia biegłego nie wskazują na urządzanie gier, a tylko na możliwość ich urządzania.

Po rozpatrzeniu odwołania ukaranej spółki, zapadła z kolei decyzja Dyrektora Izby z [...] lipca 2014r. poddana kontroli Sądu w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu decyzji wydanej przez Dyrektora IC przywołane zostały w pierwszej kolejności przepisy art. 2 ust. 3 i 5, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 91 u.g.h.

Na kanwie wskazanych unormowań, organ wyższego stopnia podkreślił, że w dniu [...] listopada 2011 r. na skontrolowanych terminalach internetowych urządzane były gry, o których mowa w art. 2 ust. 3 u.g.h. Ujawniono również umowę najmu z 1 września 2011 r., zawartą pomiędzy władającym lokalem W. Z. "E." [...] a M. sp. z o.o., [...]. Z treści przedmiotowej umowy wynika, że dysponentem odpowiedzialnym za instalację i eksploatację w lokalu terminali internetowych była M. sp. z o.o., ul. [...].

Jak wskazał organ odwoławczy, urządzenia Gold Club-Internet Cafe są urządzeniami elektronicznymi (komputerowymi). Z oględzin zewnętrznych i opinii biegłego sądowego A.C. z [...] maja 2012 r. wynika, że posiadają one m.in. monitory LCD, klawiatury, dyski twarde z zainstalowanym oprogramowaniem i są zasilane energią elektryczną, co świadczy o tym, że są to urządzenia elektroniczne (komputerowe). Ponadto bezspornym, jak podkreślił Dyrektor IC jest także, że gra organizowana była w celach komercyjnych, urządzenia udostępnione były publicznie a każdy z nich posiadał wrzutnik monet i był połączony z urządzeniem PAY@STREET (tzw. rozmieniarką banknotów). Warunkiem przystąpienia do gry było założenie konta internetowego i wpłacenie pewnej kwoty pieniędzy. Ponadto z tytułu zainstalowania automatów właściciel lokalu miał otrzymywać wynagrodzenie.

Jak wynika z przeprowadzonego eksperymentu, jak również z badań przeprowadzonych przez biegłego, nie można w pożądany sposób wpłynąć na wynik gry, dokonując swoich czynności w warunkach standardowych dla potencjalnego gracza. Gra polega na naciśnięciu przycisku "X" w celu uruchomienia kręcenia bębnów, wynik gry zależy już jednak od samoczynnego ich zatrzymania przez program gry dostępnej na serwerze. Wynik gry nie zależy więc od gracza, którego aktywność ma wpływ jedynie na rozpoczęcie gry. Stwierdzenie to jest kluczowe, ponieważ przesądza o zasadniczym charakterze (właściwości) tych gier. Jeżeli bowiem wynik gry jest niezależny od gracza, ponieważ zależy od losowego wytypowania symboli przez program gry, to należy przyjąć, że czynnikiem o przeważającym wpływie na wynik gry jest losowość (przypadek) i kształtuje się powyżej 50%. W związku z powyższym inne czynniki, takie jak np. zręczność, nie mogą mieć decydującego wpływu na wynik gry, co przesądza, że gra nie zawiera wyłącznie elementu losowości, ale gra ma charakter losowy.

Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że rozegranie pojedynczej gry na urządzeniach Gold Club-Internet Cafe następuje po założeniu konta na stronie z grami hazardowymi i połączeniu przez sieć Internet z serwerem gier. Wiąże się następnie z wyborem konkretnego rodzaju gry i ustawieniem stawki oraz posiadaniem wystarczającej liczby punktów kredytowych na liczniku BALANCE (na pokrycie stawki-BET). Kredyty należy wykupić przed przystąpieniem do gier poprzez dokonanie wpłaty pieniędzy za pośrednictwem rozmieniarki PAY@STREET, można je również następnie wygrać w grach. Istotne jest, że przeprowadzenie każdej kolejnej gry jest uzależnione od niezerowej liczby punktów kredytowych, bowiem po każdym naciśnięciu przycisku "X" wartość licznika BALANCE była pomniejszana o wartość licznika BET, oraz że punkty kredytowe mają wymierną wartość pieniężną, ponieważ wpłacone i wypłacone kwoty odpowiadały określonej liczbie posiadanych punktów.

Z opisu przebiegu gier przedstawionego w zgromadzonym materiale dowodowym wynika, że urządzenia Gold Club-Internet Cafe nie umożliwiają bezpośredniego wypłacania wygranych pieniężnych lub wydawania (fizycznie) wygranych rzeczowych. Były one jednak połączone z rozmieniarką PAY@STREET i - łącznie jako system - umożliwiają bezpośrednie wypłaty wygranych w postaci pieniężnej a zatem możliwe jest uzyskiwanie wygranych pieniężnych.

Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe urządzenia (terminale internetowe) miały czasowe ograniczenie możliwości korzystania z Internetu w granicach wykupionego czasu, to nie dotyczyło to gier udostępnianych w Internecie, ponieważ zgodnie z opinią biegłego A.C., podczas realizacji gier udostępnianych przez serwer gier skala czasu terminala zatrzymuje się samoczynnie. Urządzenia Gold Club-Internet Cafe umożliwiały więc nieograniczony dostęp do serwerów gier, na których prowadzone były gry hazardowe. Mając także na uwadze ich nazwę i centralnie wyeksponowany bezpośrednio pod monitorem LCD sugerowany adres strony internetowej: "www.goldclub24.com" oraz znajdujący się na pulpicie sterowania przycisk opisany jako "Gold Club", można zasadnie twierdzić, iż zostały one wręcz przystosowane do szybkiego łączenia się z ww. adresem serwera, na którym - zgodnie z zeznaniami przesłuchanego w trakcie kontroli świadka - dostępne były wirtualne gry hazardowe. Z opinii biegłego sądowego A.C. wynika również, iż przegląd zawartości tymczasowych plików internetowych i plików cookies zapisanych w pamięci urządzeń Gold Club-Internet Cafe wykazał zrealizowane (uwierzytelnione) połączenia z serwerami gier.

W związku z powyższym Dyrektor IC wyjaśnił, że urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie o grach hazardowych. Strona urządzając gry na przedmiotowych urządzeniach, nie posiadała jednak koncesji na prowadzenie kasyna gry i w konsekwencji urządzała gry w lokalu nie będącym kasynem gry.

W ocenie organu odwoławczego, wskazane okoliczności uzasadniały nałożenie kary na spółkę, w świetle postanowień art. 2 ust. 3, art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 3 u.g.h., ze względu na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych (zakładów wzajemnych i gier na automatach) z naruszeniem normatywnych zasad, z zachowaniem których działalność ta może być legalnie prowadzona.

Organ wyższego stopnia nie zgodził się z zarzutami odwołania rzekomego popełnienia błędów w ustaleniach faktycznych. W związku z takim zarzutem organ odwoławczy wyjaśnił, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje na możliwość urządzania gier lecz na jej urządzanie. Co oznacza zorganizowanie tego typu działalności, stworzenie warunków do prowadzenia gier, tj. czynności bezpośrednio podejmowanych przy grach hazardowych. Będą to więc wszelkie działania polegające np. na zapewnieniu warunków lokalowych i personelu, dostępu do Internetu, jak również na dostarczeniu odpowiednich urządzeń do prowadzenia gier (szeroko pojęta organizacja tych gier).

W ocenie organu odwoławczego, w świetle tak ustalonego znaczenia terminu urządzania gier, z powołanego materiału dowodowego, wbrew twierdzeniom autora skargi, wynika, że na urządzeniach Gold Club-Internet Cafe urządzano gry na automatach. Urządzenia te znajdowały się bowiem w publicznie dostępnym miejscu, były włączone do sieci i zapewniały dostęp do Internetu, w tym także do serwerów gier. Były więc przygotowane do użytkowania (a więc także do prowadzenia gier) i ogólnie dostępne.

Odnośnie do zarzutu naruszenia zapisów Konstytucji wskazano, że jeżeli spełnione zostały przesłanki zastosowania art. 89 ustawy o grach hazardowych, organ był zobligowany do zastosowania i wymierzenia kary pieniężnej, ponieważ zgodnie z zasadą legalizmu organy podatkowe działają tylko i wyłącznie na podstawie przepisów prawa. Zatem wobec ustalenia wypełnienia przesłanek zastosowania art 89 ustawy o grach hazardowych, nie ma możliwości odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o samą tylko wykładnię.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie:

1) art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP polegające na wymierzeniu Spółce kary pieniężnej na podstawie art. 89 ustawy o grach hazardowych, które dopuszczają wymierzenie takiej kary i jednoczesne orzeczenie środka karnego przepadku przedmiotów, o którym mowa w art. 30 § 5 k.k.s., ze względu na możliwość orzeczenia przepadku przedmiotów należących do Spółki (interwenienta) w ramach postępowania karnego za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. (wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 k.k.s.) przeciwko W.Z. sygn. akt: [...], zawisłego przed Sądem Rejonowym w R., dotyczącego tego samego czynu, który to czyn jest przedmiotem postępowania w sprawie o wymierzenie kary pieniężnej, podczas gdy wymierzenie kary pieniężnej narusza standard konstytucyjny zakazu podwójnego karania (tj. orzeczenia środka karnego) za to samo zachowanie;

2) art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., mające wpływ na wynik sprawy, poprzez uznanie, że czynności przypisane skarżącej Spółce polegają na urządzaniu gier na automatach, urządzaniem w rozumieniu prawnohazardowym jest bowiem stworzenie warunków do prowadzenia gier w postaci zapewnienia warunków lokalowych i personelu, dostępu do Internetu i dostarczenie odpowiednich urządzeń do prowadzenia gier, podczas gdy ustawowe znaczenie terminu urządzania gier na automatach obejmuje wyłącznie czynności, których początek - mierzony temporalnie - polega na uruchomieniu gier hazardowych, nie obejmuje zaś stworzenia warunków do prowadzenia gier.

Na kanwie tak sformułowanych zarzutów, strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji.

Jak wyjaśnił autor skargi orzeczenie środka karnego i jednoczesne wymierzenie spółce kary pieniężnej z ustawy o grach hazardowych stanowi jego zdaniem o niedopuszczalnym zdublowaniu odpowiedzialności karnej w rozumieniu art. 42 Konstytucji. Skarżąca spółka nie zgadza się także na przyjętą przez organ interpretację pojęcia urządzania gier i ich prowadzenia, w ocenie strony wszystkie czynności przygotowawcze tj. podłączenie urządzeń do Internetu, wstawienie do lokalu, podpisanie umów nie są urządzaniem gier. A tym samym podmiotowi wykonującemu takie czynności nie można przypisać roli podmiotu urządzającego gry w rozumieniu ustawy hazardowej. Wynika z tego zdaniem spółki, iż w trakcie prowadzonego postępowania biegły, czy funkcjonariusze celni nie stwierdzili w jakim momencie czasowym urządzano gry.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sąd administracyjny w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647, z późn. zm.) oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.); dalej jako "p.p.s.a.". Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych naruszeń prawa przez organy, dających podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważności w całości lub w części zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem niniejszego postępowania podatkowego jest nałożenie na skarżącą kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem. Podstawę prawną działania organów stanowi dyspozycja art. 89 i art. 90 u.g.h. Z mocy art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry (por. definicję legalną użytego pojęcia "kasyno gry" zawartą w art. 4 ust. 1a u.g.h.). Dodatkowo art. 90 ust. 1 u.g.h. stanowi, że kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, naczelnik urzędu celnego, na którego obszarze działania jest urządzana gra hazardowa.

Z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wynika, że funkcjonariusze Służby Celnej w dniu [...] listopada 2011 r. ujawnili dwa włączone do sieci i gotowe do eksploatacji terminale internetowe będące we władaniu skarżącej Spółki. Na jednym z urządzeń funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment gry. Oględziny zewnętrzne, zeznania przesłuchanego świadka, jak również wynik przeprowadzonego eksperymentu wskazywały na uzasadnione podejrzenie, że na przedmiotowych urządzeniach były urządzane gry na automatach do gier w rozumieniu u.g.h. Spółka nie prowadziła jednak działalności na podstawie u.g.h., tj. nie posiadała zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, ani innego zezwolenia albo koncesji, o której mowa w tej ustawie. Sporne urządzenia nie były zarejestrowane. Dyrektor IC ustalił także, że gra organizowana była w celach komercyjnych, urządzenia udostępnione były publicznie a każdy z nich posiadał wrzutnik monet i był połączony z tzw. rozmieniarką banknotów. Warunkiem przystąpienia do gry było założenie konta internetowego i wpłacenie pewnej kwoty pieniędzy. Ponadto, z tytułu zainstalowania automatów właściciel lokalu miał otrzymywać wynagrodzenie.

Organ odwoławczy, powołując się na wynik przeprowadzonego eksperymentu, jak również badania przeprowadzone przez biegłego, wskazał, iż nie można w pożądany sposób wpłynąć na wynik gry, dokonując swoich czynności w warunkach standardowych dla potencjalnego gracza. Gra polega na naciśnięciu przycisku "X" w celu uruchomienia kręcenia bębnów, wynik gry zależy już jednak od samoczynnego ich zatrzymania przez program gry dostępnej na serwerze. Wynik gry nie zależy więc od gracza, którego aktywność ma wpływ jedynie na rozpoczęcie gry. Stwierdzenie to przesądza o zasadniczym charakterze (właściwości) tych gier. Jeżeli bowiem wynik gry jest niezależny od gracza, ponieważ zależy od losowego wytypowania symboli przez program gry, to należy przyjąć, że czynnikiem o przeważającym wpływie na wynik gry jest losowość (przypadek) i kształtuje się powyżej 50%. W związku z powyższym inne czynniki, takie jak np. zręczność, nie mogą mieć decydującego wpływu na wynik gry, co przesądza, że gra nie zawiera wyłącznie elementu losowości, ale gra ma charakter losowy. Z opisu przebiegu gier przedstawionego w zgromadzonym materiale dowodowym wynika, że sporne urządzenia nie umożliwiają bezpośredniego wypłacania wygranych pieniężnych lub wydawania (fizycznie) wygranych rzeczowych. Były one jednak połączone z urządzeniem PAY@STREET i - łącznie jako system - umożliwiają bezpośrednie wypłaty wygranych w postaci pieniężnej a zatem możliwe jest uzyskiwanie wygranych pieniężnych.

Organ odwoławczy wskazał, że, zgodnie z opinią biegłego A.C., sporne urządzenia umożliwiały nieograniczony dostęp do serwerów gier, na których prowadzone były gry hazardowe. Organ stwierdził, iż zostały one przystosowane do szybkiego łączenia się z adresem serwera, na którym - zgodnie z zeznaniami przesłuchanego w trakcie kontroli świadka - dostępne były wirtualne gry hazardowe. Z opinii biegłego sądowego wynika również, iż przegląd zawartości tymczasowych plików internetowych i plików cookies zapisanych w pamięci urządzeń wykazał zrealizowane (uwierzytelnione) połączenia z serwerami gier.

W ocenie Sądu, trafne jest stanowisko, iż okoliczności sprawy uzasadniały nałożenie kary na Spółkę, w świetle postanowień art. 2 ust. 3 i 5, art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 3 u.g.h., ze względu na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych (zakładów wzajemnych i gier na automatach) z naruszeniem normatywnych zasad, z zachowaniem których działalność ta może być legalnie prowadzona.

Za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia standardów konstytucyjnych demokratycznego państwa prawa, poprzez zastosowanie art. 89 ustawy o grach hazardowych i wymierzenie Spółce kary pieniężnej, w sytuacji możliwości jednoczesnego wymierzenia Spółce działającej jako interwenient w sprawie o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe środka karnego przepadku przedmiotów, tj. podwójne ukaranie za ten sam czyn.

Należy zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie kara pieniężna została wymierzona wobec osoby prawnej, jako urządzającej gry na automatach, a zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy osoba prawna nie może być bezpośrednio pociągnięta do odpowiedzialności karnej skarbowej - może być jedynie pociągnięta do odpowiedzialności posiłkowej (także jeżeli jest interwenientem), natomiast pociągnięcie do odpowiedzialności posiłkowej nie jest tożsame z nałożeniem odpowiedzialności karnej.

Co więcej w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt P 32/12 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1742) stwierdzono, że art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. w zakresie, w jakim zezwalają na wymierzenie kary pieniężnej osobie fizycznej, skazanej uprzednio prawomocnym wyrokiem na karę grzywny za wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 k.k.s., są zgodne z wywodzoną z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą proporcjonalnej reakcji państwa na naruszenie obowiązku wynikającego z przepisu prawa. W świetle powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego podnoszone przez skarżącą argumenty o możliwości uznania przepisu art. 89 u.g.h. za niezgodny z konstytucją są nietrafione.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. poprzez uznanie, że czynności przypisane skarżącej Spółce polegają na urządzaniu gier na automatach. Spółka wyjaśniła, że w świetle opinii biegłego, urządzenia, które poddał on badaniu, posiadają jedynie możliwość urządzania gier. W sprawie nie zebrano zatem dowodów, że gry w jakimkolwiek momencie czasowym urządzano.

Należy wskazać, iż pojęcie "urządzanie" stanowi synonim takich pojęć jak "utworzyć, uporządkować zagospodarować", "zorganizować, przedsięwziąć, zrobić" (vide: Słownik poprawnej polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994). W tym kontekście zwrot "urządzanie gier" obejmuje niewątpliwie podejmowanie aktywnych działań, czynności dotyczących zorganizowania przedsięwzięcia w zakresie gier na automatach, w znaczeniu art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. Uznać należy, że w praktyce w odniesieniu do takiej działalności jak urządzanie gier na automatach obejmuje w szczególności zachowania aktywne polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca nieograniczonej ilości graczy, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności, umożliwiające ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych (w stosunku do automatów o jakich mowa w art. 2 ust. 3 u.g.h.), związane z obsługą urządzeń czy zatrudnieniem odpowiedniego przeszkolonego personelu (ewentualnie jego szkolenie). Podmiot realizujący (wykonujący) te działania, może być uznany za urządzającego gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sporne urządzenia realizowały połączenia z serwerami gier. Funkcjonariusz dokonujący eksperymentu połączył się z serwerem gier i przeprowadził grę hazardową, dokonał również wypłaty posiadanych punktów kredytowych. Również biegły sądowy odnosząc się do przedmiotowych urządzeń potwierdził, iż przegląd zawartości tymczasowych plików internetowych plików cookies zapisanych w ich pamięci wykazał zrealizowane (uwierzytelnione) połączenia z serwerami gier. Skoro zatem przedmiotowe urządzenia znajdowały się w publicznie dostępnym lokalu, były podłączone do sieci elektrycznej i umożliwiały łączenie się z serwerami gier (świadczy o tym przeprowadzony eksperyment gry, jak również i to, że w ich pamięci zachowały się pliki świadczące o połączeniach z ww. serwerami), oznacza to, że były zapewnione warunki do urządzania gier na automatach, ponieważ zapewniono lokal, utrzymywano dostęp do mediów w postaci energii elektrycznej i internetu, zapewniono również odpowiednio przeszkolony personel.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętych kontrola decyzji.

Biorąc to wszystko pod uwagę, na podstawie art. 151 p.p.s.a., był zobowiązany orzec jak w sentencji.