Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1065/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
639
Skarżony organ: Rada Miasta

SENTENCJA

Sygn.akt II SA/Wr 1065/2001 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Zygmunt Wiśniewski Mieczysław Górkiewicz Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Anna Biłous po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. S. i S. J. na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia protestów wniesionych do projektu planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w Z. pomiędzy ul. L. i W. po stanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Sygn.akt II SA/Wr 1065/2001

2

UZASADNIENIE

G. S. i S. J., na podstawie art. 23 i art 24 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym wnieśli "sprzeciw" do projektu planu zagospodarowania przestrzennego sporządzonego na podstawie uchwały nr [...] Rady Miejska w Z. z dnia [...]r. w zakresie dopuszczającym lokalizację stacji paliw na działce nr [...] przy ul. E. P. [...] w Z.. Powyższy sprzeciw skarżący złożyli wskazując, iż są mieszkańcami Z., zamieszkującymi w strefie możliwego oddziaływania planowanej stacji paliw, a także jako osoby, które z racji zamieszkiwania w Z. bardzo często są uczestnikami ruchu na ul. E. P..

W uzasadnieniu wywodzili, że ul. E. P. stanowi fragment bardzo ruchliwej trasy biegnącej od przejścia granicznego w kierunku W. i J. G.. Istniejące natężenie ruchu powoduje na niej blokowanie jezdni pojazdami oczekującymi na sygnalizację świetlną umożliwiającą przekroczenie skrzyżowania. Ten fragment miasta jako centrum z funkcją mieszkalną i usługową straci swój charakter. W perspektywie obniży to jakość zamieszkiwania w tej okolicy, a następnie spadnie wartość mieszkań obu skarżących.

Zapis planu umożliwiający lokalizację tej inwestycji na działce nr [...] godzi zatem w dobro ich osobiste i społeczne, w tym szczególnie w bezpieczeństwo, naruszając tym samym ich interes prawny.

Rada Miejska w Z. w dniu [...]r. podjęła uchwałę Nr [...]w sprawie przyjęcia protestów wniesionych przez m.in. G. S. i S .J..

W dniu [...]r. ta sama Rada Miejska w Z. podjęła uchwałę Nr [...]o uchyleniu powyższej uchwały Nr [...]z dnia [...]w sprawie przyjęcia protestów. Następnie w dniu [...]r. podjęła kolejną uchwałę Nr [...]w sprawie odrzucenia protestów wniesionych do projektu planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w Z. pomiędzy ul. L. i W..

Na powyższą uchwałę Nr [...]G. S. i S. J. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, nadaną listem poleconym w dniu [...]r., w której wnoszą o unieważnienie uchwały z dnia [...] r. Nr [...]w sprawie odrzucenia protestów.

Sygn. akt II SA/Wr 1065/2001 3

Skarżący wskazują, że w ich pismach z dnia [...]r. złożonych do Zarządu Miasta Z. sprzeciwili się i wyraźnie wyartykułowali, że protestują zarówno przeciwko budowie stacji paliw jak i złożyli konkretne zarzuty dotyczące rozwiązań przewidzianych w projekcie planu. Pisma gdyż projekt planu narusza ich interes prawny jako właścicieli sąsiednich nieruchomości. Błędne zinterpretowanie treści pisma spowodowało, że oddalone zostały protesty a nie zarzuty - co narusza wymogi art. 24 cyt. ustawy.

Na wezwanie Sądu skarżący dołączyli do akt sprawy ich wezwanie z dnia [...]r. skierowane do Rady Miejskiej w Z. , złożone w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. ), żądające usunięcia naruszenia prawa i uchylenie uchwały Nr [...]w sprawie odrzucenia protestów.

W odpowiedzi na skargę Gmina Miejska Z. wniosła o odrzucenie skargi a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie skargi.

Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi strona przeciwna wskazuje, że skarżący złożyli w dniu [...]r. do Urzędu Miejskiego w Z. - w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - wezwanie do uchylenia uchwał niezgodnych z prawem, w tym uchwały Nr [...]. Przepis ten określa podstawowe przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, którą jest m.in. bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ta przesłanka nie została spełniona przez skarżących. Skarga do Sądu została wysłana listem poleconym [...]r., natomiast wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone zostało do Urzędu w dniu [...]r. Skarga złożona została zatem przed wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa we własnym zakresie.

Z powyższego wynika, że wobec udzielenia przez Przewodniczącego Rady Miejskiej w Z. odpowiedzi na wezwanie przedskargowe z dnia [...]r., które wpłynęło do Urzędu w dniu [...]r., najwcześniejszym terminem do wniesienia skargi do NSA był dzień [...]r. ( potwierdzenie odbioru odpowiedzi na wezwanie ).

Skarga zatem jako przedwczesna podlega odrzuceniu.

Gmina Miejska Z. kwestionuje również legitymację skarżących do wniesienia skargi. Kwalifikacja ich sprzeciwów jako protestów a nie zarzutów jest zadaniem strony przeciwnej właściwa. Przede wszystkim skarżący mogą korzystać ze swojej własności w sposób dotychczasowy a ich nieruchomości nie zostały objęte planem.

Nieruchomość S. J. znajduje się w odległości ok. 45 m od planowanego pierwszego dystrybutora stacji paliw, natomiast nieruchomość G. S.znajduje się w odległości 75 m. Odległości te wykluczają nawet potencjalne oddziaływanie stacji paliw na korzystanie z prawa własności.

Sygn. akt II SA/Wr 1065/2001 4

Nieruchomości te są również oddzielone od stacji paliw ulicą E. P., która jest fragmentem bardzo ruchliwej trasy tranzytowej w kierunku granicy. Wzmożony ruch obniżył już jakość zamieszkiwania przy tej ulicy i nie wpłynie na tę jakość fakt wybudowania stacji paliw.

Argumenty podnoszone przez skarżących jednoznacznie wskazują, że posiadają oni jedynie interes faktyczny a nie prawny, dlatego ich pisma zakwalifikowane zostały jako protesty a nie zarzuty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej w Z. Nr [...]z dnia [...] r. w sprawie odrzucenia protestów wniesionych do projektu planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w Z. pomiędzy ul. L. a W.

Bez znaczenia pozostaje w niniejszej sprawie okoliczność, że w ocenie skarżących wniesione przez nich pismo w istocie było zarzutem a nie protestem do projektu zmiany w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. O tym czy dane pismo jest protestem, czy też zarzutem do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego decyduje jego treść, a nie nazwa, a zakwalifikowaniu danego pisma jako zarzut, czy protest decyduje organ uchwałodawczy. Treść podjętej w tym względzie uchwały przesądza dalej o trybie zaskarżenia owej uchwały do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego wyłożonym do publicznego wglądu. O uwzględnieniu, bądź odrzuceniu protestu rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały ( ust. 3 art. 23 wymienionej wyżej ustawy ). Protest zatem dotyczy każdej sprawy objętej ustaleniami projektu planu i w tym znaczeniu nie jest niczym ograniczony.

Przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym dotyczące protestu , inaczej niż przy zarzucie, nie stwierdzają, że na uchwałę rady gminy o uwzględnieniu lub odrzuceniu protestu można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Niewątpliwie uchwała rady gminy o uwzględnieniu lub odrzuceniu protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy do uchwał podjętych w sprawie z zakresu administracji publicznej i może być zaskarżona na zasadach wynikających z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Z powyższego wynika, że podstawą prawną skargi wniesionej do Sądu na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...]r. Nr [...]o odrzuceniu protestów wniesionych do projektu planu zagospodarowania

Sygn. akt II SA/Wr 1065/2001 5

przestrzennego terenu położonego w Z. pomiędzy ul. L. i W. jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zawarte w tym przepisie prawa unormowanie uzależnia dopuszczalność wniesienia skargi na uchwałę rady gminy od wezwania organu, który podjął uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Powołany przepis art. 101 ust. 1 stanowi bowiem, że : "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Wprawdzie wezwanie to nie jest ograniczone żadnymi terminami, jednakże winno być dokonane przed wniesieniem skargi do Sądu (art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).

Skarżący składając skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] r. Nr [...], nie wykazali by przed wniesieniem skargi do Sądu wezwali organ, który podjął zaskarżoną uchwałę do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących. Z akt sprawy wynika, że skarga do Sądu wysłana została [...] r., gdy tymczasem wezwanie do Rady Miejskiej w Z. o usunięcie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia złożone zostało w Urzędzie Miejskim w dniu [...]r. Uchybienie to czyni wniesioną skargę niedopuszczalną co z kolei skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.