Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1096/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2016 r. sprawy ze skargi K. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 28 lutego 2012 r. K. i B. N. zam. w K. przy ul. [...] wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z wnioskiem o podjęcie postępowania w związku z uciążliwościami hałasowymi (wibracyjnymi) w ich budynku.

Dodatkowym pismem z dnia 29 sierpnia 2012 r. wystosowali szereg pytań do organu administracji. Pytania powyższe dotyczyły:

- daty zainstalowania przez współwłaściciela nieruchomości D. P. zam. przy ul. [...] w K. instalacji solarnej na budynku,

- dlaczego instalacja powyższa nie została włączona do instalacji gazowej lub elektrycznej,

- czy dokonano zgłoszenia operatorowi sieci energetycznych, że w piwnicy budynku znajduje się przenośny generator prądu, którego D. P. ma używać do zasilania instalacji solarnej.

W ocenie wnoszących to właśnie generator wykorzystywany przez współwłaściciela nieruchomości powoduje uciążliwości.

W trakcie oględzin, które odbyły się dnia 21 sierpnia 2012 r. stwierdzono, iż jedynym urządzeniem, które może generować hałas w budynku jest niskonapięciowa pompa cyrkulacyjna, która jednakże generuje dźwięk o maksymalnej mocy akustycznej najwyżej 45 dB. Nie stwierdzono obecności w piwnicy generatora prądu. W związku z tym decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.

Na skutek odwołania K. i B. N. sprawę rozpatrywał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia było niewyjaśnienie, czy instalacja solarna na budynku przy ul. [...] K. została wybudowana zgodnie z prawem.

Postanowieniem z [...] nr [...] organ I instancji zobowiązał D. i T. P. do przedłożenia opinii technicznej dotyczącej prawidłowości zainstalowanej instalacji solarnej. Opinia taka została przedłożona dnia 5 grudnia 2012 r. Wynika z niej, iż instalacja solarna została wykonana zgodnie z prawem i zasadami techniki.

Kolejną decyzją z dnia [...] nr [...] PINB ponownie umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. W ocenie organu brak jest podstaw do uznania, iż w sprawie zostały naruszone przepisy ustawy Prawo budowlane.

Ponownie, na skutek odwołania K. i B. N. sprawę rozpatrywał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał skarżoną decyzję w mocy. Uznał, iż instalacja solarna została wykonana legalnie i brak jest podstaw do podjęcia jakichkolwiek działań przez organy nadzoru budowlanego.

Na skutek skargi K. i B. N. sprawę rozpatrywał również tutejszy Sąd, który wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. II SA/Gl 417/13 uznał, że rozstrzygnięcia organów administracji odpowiadają prawu. Jednocześnie przesądził, iż wykonanie spornej instalacji solarnej nie wymagało ani uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia.

Pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika K. N. wniosła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o podjęcie interwencji w sprawie zamontowanej na budynku przy ul. [...] w K. instalacji solarnej. W jej ocenie instalacja została wykonana bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stwierdziła wreszcie, że wspomniana instalacja powoduje negatywne oddziaływanie na jej nieruchomość.

PINB w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 61a ustawy kodeks postępowania administracyjnego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Uznał, iż problem legalności instalacji solarnej wykonanej przez D. P. został rozstrzygnięty decyzja z dnia [...] nr [...] a następnie wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. II SA/Gl 417/13.

Zażalenie na to postanowienie złożyła K. N. osobiście. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdziła jedynie, że doszło w sprawie do zmiany okoliczności faktycznych.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał skarżone postanowienie w mocy. W jego ocenie rozstrzygnięcie organu I instancji odpowiada wymaganiom prawa. Wniosek o wszczęcie postępowania dotyczy bowiem sprawy ostatecznie rozstrzygniętej w postępowaniach toczących się w 2012 r.

Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożyła K. N. osobiście. Zarzuciła organom administracji odmowę wszczęcia postępowania bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W jej ocenie montaż instalacji solarnej wymaga pozwolenia na budowę. W związku z czym domaga się uchylenia skarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 poz. 23 – dalej jako k.p.a.) "gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania". Do okoliczności uzasadniających zastosowanie powyższego przepisu można zaliczyć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2014 r. sygn. VII SA/Wa 65/14 za www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sprawie legalności montażu instalacji solarnej na budynku przy ul. [...] w K. była rozpatrywana przez organy nadzoru budowlanego. Zarówno PINB w K., jaki i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznały, iż wykonane roboty nie stanowiły przebudowy budynku. Dodatkowo tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. II SA/Gl 417/13 przesądził jednoznacznie, iż montaż instalacji solarnej w tym przypadku nie wymagał ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia wykonania robót budowlanych. Stąd organy nadzoru budowlanego trafnie uznały, iż wniosek K. N. dotyczy wszczęcia postępowania w sprawie rozstrzygniętej już ostatecznie i w sposób prawidłowy orzekły na podstawie art. 61a § k.p.a.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.