Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1052/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3 pkt 4
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. oraz stwierdzenia nadpłaty w tym podatku oddala skargę.


UZASADNIENIE

PISMEM Z DNIA 21 GRUDNIA 2009 R. "A" SA W W. ZŁOŻYŁA WNIOSEK O STWIERDZENIE NADPŁATY I ZWROT PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2005 R., W WYSOKOŚCI 9.290,60 ZŁ. W UZASADNIENIU WNIOSKU SPÓŁKA WSKAZAŁA, ŻE PRZYCZYNĄ POWSTANIA NADPŁATY BYŁO NIESŁUSZNE OPODATKOWANIE POSIADANYCH PRZEZ SPÓŁKĘ DRÓG ORAZ OBIEKTÓW BUDOWLANYCH ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU (TJ. PARKINGU). PODSTAWĄ PRAWNĄ ŻĄDANIA JEST ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2005 R. Z PRZEPISU TEGO WYNIKA, ŻE WYŁĄCZENIU SPOD OPODATKOWANIA W OMAWIANYM OKRESIE PODLEGAŁY ZARÓWNO DROGI PUBLICZNE JAK I INNE DROGI WRAZ Z OBIEKTAMI BUDOWLANYMI ZWIĄZANYMI Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU. W TYM STANIE RZECZY POSIADANE PRZEZ SPÓŁKĘ DROGI, JAK RÓWNIEŻ INNE OBIEKTY KOMUNIKACYJNE PEŁNIĄCE ROLĘ POMOCNICZĄ W STOSUNKU DO DROGI (PARKINGI, CHODNIKI, ITP.), A WIĘC ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU NIE PODLEGAŁY OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI W 2005 R. BEZ ZNACZENIA DLA WYŁĄCZENIA WW. BUDOWLI SPOD OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI W 2005 R., BYŁO TEŻ TO, CZY GRUNT, NA KTÓRYM POSADOWIONE BYŁY WW. BUDOWLE, BYŁ SKLASYFIKOWANY W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW JAKO "DR", GDYŻ ISTOTNE BYŁO TO, ŻE NA GRUNCIE ZNAJDOWAŁY SIĘ WSKAZANE BUDOWLE, TJ. DROGA I OBIEKTY ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ.

DNIA 19 LUTEGO 2010 R. PREZYDENT MIASTA WYDAŁ DECYZJĘ, KTÓRĄ ORZEKŁ WOBEC "A" SA W W. O OKREŚLENIU WYMIARU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2005 R., NA KWOTĘ 303.033,30 ZŁ, ORAZ STWIERDZENIU NADPŁATY PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2005 R., W KWOCIE 1.087,10 ZŁ. W UZASADNIENIU ORGAN WSKAZAŁ, ŻE W WYNIKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA USTALIŁ, IŻ ZGODNIE Z WYPISEM Z EWIDENCJI ŚRODKÓW TRWAŁYCH PODATNIK POSIADAŁ W 2005 R., DROGĘ DOJAZDOWĄ NA ZAPLECZE O WARTOŚCI 54.252,20 ZŁ, NATOMIAST POZOSTAŁE BUDOWLE O WARTOŚCI 410.190,71 ZŁ STANOWIŁ NALEŻĄCY DO SPÓŁKI PRZYHOTELOWY PARKING, KTÓRY NIE SŁUŻY ZABEZPIECZENIU, PROWADZENIU I OBSŁUDZE RUCHU NA DRODZE, PONIEWAŻ DROGA MA CHARAKTER DROGI WEWNĘTRZNEJ. CELEM PROWADZENIA PRZY HOTEL OWEGO PARKINGU JEST ZAPEWNIENIE BEZPIECZEŃSTWA POJAZDÓW I WYGODY PRZEBYWAJĄCYCH W HOTELU GOŚCI, A ZATEM NIE PODLEGA ON WYŁĄCZENIU SPOD OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI NA PODSTAWIE ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH.

OD POWYŻSZEJ DECYZJI, PISMEM Z DNIA 16 MARCA 2010 R. "A" SA W W. ZŁOŻYŁA ODWOŁANIE WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI W CAŁOŚCI I ORZECZENIE CO DO ISTOTY SPRAWY, TJ. O STWIERDZENIE W PRZEDMIOTOWEJ SPAWIE NADPŁATY W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI W ŻĄDANEJ PRZEZ SPÓŁKĘ WYSOKOŚCI. ZASKARŻONEJ DECYZJI STRONA ODWOŁUJĄCA SIĘ ZARZUCAŁA NARUSZENIE: ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2005 R., POPRZEZ NIEPRAWIDŁOWĄ INTERPRETACJĘ TEGO PRZEPISU I UZNANIE, ŻE POSIADANY PRZEZ SPÓŁKĘ PARKING NIE JEST OBIEKTEM BUDOWLANYM ZWIĄZANYM Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU, CO W KONSEKWENCJI OZNACZA, ŻE NIE BYŁ ON OBJĘTY W 2005 R., WYŁĄCZENIEM OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ORAZ ART. 210 § 1 PKT 6 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ WYDANIE DECYZJI BEZ UZASADNIENIA FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO.

DNIA 26 SIERPNIA 2010 R. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WYDAŁO DECYZJĘ (SYGN. AKT [...]), KTÓRĄ ORZEKŁO O UTRZYMANIU W MOCY DECYZJI PREZYDENTA MIASTA Z DNIA 19 LUTEGO 2010 R., W SPRAWIE OKREŚLENIA WYMIARU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2005 R., NA KWOTĘ 303.033,30 ZŁ, ORAZ STWIERDZENIA NADPŁATY PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2005 R., W KWOCIE 1.087,10 ZŁ. W UZASADNIENIU PODZIELONO STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

OD POWYŻSZEJ DECYZJI PISMEM Z DNIA 10 WRZEŚNIA 2010 R. "A" SA W W. ZŁOŻYŁA SKARGĘ, ZARZUCAJĄC W NIEJ NARUSZENIE ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2005 R.) POPRZEZ UZNANIE, ŻE POSIADANY PRZEZ SPÓŁKĘ PARKING W 2005 R., NIE PODLEGAŁ WYŁĄCZENIU SPOD OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI I TYM SAMYM PODLEGAŁ OPODATKOWANIU TYM PODATKIEM I WNOSZĄC O UCHYLENIE DECYZJI ORGANÓW OBU INSTANCJI I ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA.

W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCA PODNOSI, ŻE PARKING STANOWI JEDEN Z TYPOWYCH OBIEKTÓW BUDOWLANYCH ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU. JEST TO FUNKCJA WSZYSTKICH PARKINGÓW, KTÓRE USPRAWNIAJĄ RUCH CZY TO W KOMUNIKACJI PUBLICZNEJ (A WIĘC TYCH, KTÓRE ZWIĄZANE SĄ Z RUCHEM NA DRODZE PUBLICZNEJ), CZY TEŻ W KOMUNIKACJI WEWNĘTRZNEJ (ZWIĄZANEJ Z PRYWATNĄ NIERUCHOMOŚCIĄ). W OBU PRZYPADKACH PEŁNI IDENTYCZNĄ ROLĘ - ZAPEWNIA CZASOWE ZATRZYMANIE (POSTÓJ POJAZDÓW), MOŻLIWOŚĆ MANEWRÓW ZAWRACANIA, POSTOJU AWARYJNEGO, ITP. ISTNIENIE INNYCH, DODATKOWYCH FUNKCJI PARKINGU, NIE POZBAWIA PARKINGU FUNKCJI JAKĄ JEST PROWADZENIE, ZABEZPIECZENIE I OBSŁUGA RUCHU - PARKING Z REGUŁY PEŁNI ZŁOŻONE FUNKCJE, TYM BARDZIEJ JEŚLI POŁOŻONY JEST W SĄSIEDZTWIE INNEGO OBIEKTU BUDOWLANEGO (NAWET PARKING ZLOKALIZOWANY PRZY DRODZE EKSPRESOWEJ NAJCZĘŚCIEJ BUDOWANY JEST OBOK OBIEKTÓW BUDOWLANYCH: HOTELU, ZAJAZDU, RESTAURACJI). FUNKCJA PARKINGU OCENIANA Z PUNKTU WIDZENIA BUDYNKU (WYGODA KLIENTÓW) W ŻADEN SPOSÓB NIE WYKLUCZA FUNKCJI PARKINGU OCENIANEJ Z PUNKTU WIDZENIA RUCHU POJAZDÓW. Z TEGO TEŻ WZGLĘDU NIE SPOSÓB ZGODZIĆ SIĘ ZE STANOWISKIEM ORGANU, ŻE Z UWAGI NA CEL POSIADANEGO PRZEZ SPÓŁKĘ PARKINGU NIE MOŻE ON BYĆ WYŁĄCZONY SPOD OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI, GDYŻ TO, ŻE PARKING TEN SŁUŻY TAKŻE WYGODZIE KLIENTÓW HOTELU NIE WPŁYWA NA ZMIANĘ INNEJ FUNKCJI, JAKĄ TEN PARKING PEŁNI, A WIĘC PROWADZENIA, ZABEZPIECZENIA I OBSŁUGI RUCHU. Z BRZMIENIA ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH NIE WYNIKA, BY WYŁĄCZENIU SPOD OPODATKOWANIA PODLEGAŁY OBIEKTY BUDOWLANE, KTÓRE WYŁĄCZNIE SŁUŻĄ PROWADZENIU, ZABEZPIECZENIU I OBSŁUDZE RUCHU.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

NA WSTĘPIE WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.) SĄD ADMINISTRACYJNY SPRAWUJE KONTROLĘ ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ BADANIE ZGODNOŚCI ZASKARŻONYCH DECYZJI Z PRAWEM. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A/, B/ I C/ USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI - DZ. U. NR 153, POZ. 1270; DALEJ JAKO "P.P.S.A.").

Z PRZEPISU ART. 134 § 1 USTAWY P.P.S.A. WYNIKA, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ SKARGI. JEGO WYKŁADNIA WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. Z DRUGIEJ JEDNAK STRONY GRANICĄ PRAW I OBOWIĄZKÓW SĄDU WYZNACZONĄ W ART. 134 § 1 P.P.S.A., JEST ZAKAZ WKRACZANIA W SPRAWĘ NOWĄ. GRANICE TE ZAŚ WYZNACZONE SĄ DWOMA ASPEKTAMI MIANOWICIE: LEGALNOŚCIĄ DZIAŁAŃ ORGANU PODATKOWEGO ORAZ CAŁOKSZTAŁTEM ASPEKTÓW PRAWNYCH TEGO STOSUNKU PRAWNEGO, KTÓRY BYŁ OBJĘTY TREŚCIĄ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. POWYŻSZE OZNACZA, ŻE SĄD NARUSZYŁBY TEN PRZEPIS JEDYNIE WÓWCZAS, GDYBY PRZEKROCZYŁ OKREŚLONE WYŻEJ GRANICE DANEJ SPRAWY ALBO GDYBY OGRANICZYŁ SIĘ W OCENIE LEGALNOŚCI DO TYLKO ZARZUTÓW I WNIOSKÓW SKARGI.

TAK ROZUMIEJĄC SWOJĄ ROLĘ SĄD UZNAŁ, ŻE SKARGA SPÓŁKI NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, PONIEWAŻ ZASKARŻONA DECYZJA NIE NARUSZA PRAWA, W STOPNIU UZASADNIAJĄCYM WYELIMINOWANIE JEJ Z OBROTU PRAWNEGO.

PODSTAWĘ WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI STANOWIŁ ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, KTÓRY W BRZMIENIU MAJĄCYM ZASTOSOWANIE W SPRAWIE STANOWIŁ, ŻE WYŁĄCZONE Z OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI SĄ PASY DROGOWE WRAZ Z DROGAMI I OBIEKTAMI BUDOWLANYMI ZWIĄZANYMI Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU.

W SPRAWIE JEST POZA SPOREM, ŻE W ZWIĄZKU Z WEJŚCIEM W ŻYCIE ART. 2 UST. 3 PKT 4 W POWOŁANYM BRZMIENIU - TJ. POCZĄWSZY OD DNIA 9 GRUDNIA 2003 R., DO CZASU KOLEJNEJ NOWELIZACJI USTAWY OBOWIĄZUJĄCEJ OD DNIA 1 STYCZNIA 2007 R. - SPÓŁKA NIE BYŁA ZOBOWIĄZANA DO OPŁACANIA PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI OD POSIADANEJ W G., W OBRĘBIE HOTELU WEWNĘTRZNEJ DROGI DOJAZDOWEJ. W OCENIE SĄDU, PRAWIDŁOWOŚĆ STANOWISKA STRON W TEJ KWESTII NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI I ZNAJDUJE POTWIERDZENIE W UGRUNTOWANYM ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, ZGODNIE WSKAZUJĄCEGO NA ROZSZERZENIE WYNIKAJĄCEGO Z ART. 2 UST. 3 PKT 4 ZWOLNIENIA NA WSZYSTKIE RODZAJE DRÓG, A WIĘC TAKŻE NA DROGI WEWNĘTRZNE (PRZED 9 GRUDNIA 2003 R., PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU). STANOWISKO TO JEST ZGODNE Z POGLĄDEM, ŻE PRZEPISY DOTYCZĄCE WSZELKIEGO RODZAJU ULG I ZWOLNIEŃ PODATKOWYCH - JAKO ODSTĘPSTWO OD ZASADY POWSZECHNOŚCI OPODATKOWANIA - POWINNY BYĆ INTERPRETOWANE ŚCIŚLE, Z ZASTOSOWANIEM WYKŁADNI JĘZYKOWEJ. ANALIZUJĄC TREŚĆ ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH Z PUNKTU WIDZENIA REGUŁ WYKŁADNI JĘZYKOWEJ, NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE Z MOCY TEGO PRZEPISU W SPORNYM OKRESIE PODATKOWI OD NIERUCHOMOŚCI NIE PODLEGAŁY NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCE PASY DROGOWE WRAZ Z DROGAMI. PONIEWAŻ PRZEPIS NIE USTALIŁ W STOSUNKU DO DRÓG DODATKOWYCH KRYTERIÓW, JAKIE MUSIAŁYBY ONE SPEŁNIĆ DLA ZWOLNIENIA Z PODATKU, W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE PRAWIDŁOWO PRZYJĘTO, ŻE ZAKRES WYŁĄCZENIA Z OPODATKOWANIA ZOSTAŁ ROZCIĄGNIĘTY RÓWNIEŻ NA DROGI INNE NIŻ PUBLICZNE. JEST TO TYM WYRAŹNIEJSZE, ŻE W STANIE PRAWNYM OBOWIĄZUJĄCYM PRZED DNIEM 9 GRUDNIA 2003 R., ZGODNIE Z ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI NIE PODLEGAŁY BUDOWLE DRÓG PUBLICZNYCH WRAZ Z PASAMI DROGOWYMI ORAZ ZAJĘTE POD NIE GRUNTY. PONIEWAŻ W ZMIENIONEJ WERSJI PRZEPISU USTAWODAWCA NIE POSŁUŻYŁ SIĘ JUŻ PRZYMIOTNIKIEM "PUBLICZNE", DALSZE PRZYJMOWANIE, ŻE TAKŻE PO NOWELIZACJI ZWOLNIENIE NALEŻY STOSOWAĆ WYŁĄCZNIE DO DRÓG PUBLICZNYCH, STAŁOBY NIE TYLKO W SPRZECZNOŚCI Z ZASADĄ ŚCISŁEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH ULG I ZWOLNIEŃ, ALE TAKŻE W SPRZECZNOŚCI Z ZASADĄ RACJONALNOŚCI USTAWODAWCY.

ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZASADNIE ZWRÓCIŁ JEDNAK UWAGĘ, ŻE SKŁADAJĄC WNIOSEK O STWIERDZENIE NADPŁATY W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI JAKO ZWOLNIONE OD OPODATKOWANIA DROGI WEWNĘTRZNE, SPÓŁKA WYKAZAŁA NIE TYLKO DROGĘ DOJAZDOWĄ, ALE TEŻ CAŁĄ POWIERZCHNIĘ PRZYHOTELOWEGO PARKINGU. ZAISTNIAŁY W SPRAWIE SPÓR NIE DOTYCZY ZATEM KWESTII ZASTOSOWANIA OKREŚLONEGO W ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH ZWOLNIENIA W STOSUNKU DO DRÓG WEWNĘTRZNYCH, ALE W STOSUNKU DO POŁĄCZONEGO Z TĄ DROGĄ PRZYHOTELOWEGO PARKINGU.

RÓŻNICA STANOWISK STRON SPRAWDZA SIĘ DO TEGO, ŻE W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ WCHODZĄCY W SKŁAD ZESPOŁU HOTELU PARKING JEST OBIEKTEM BUDOWLANYM ZWIĄZANYM Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU, NATOMIAST W OCENIE ORGANÓW NIE SPEŁNIA ON TEGO KRYTERIUM. KOLEJNĄ ZAAKCENTOWANĄ PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ RÓŻNICĄ JEST WSKAZANIE, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIE KWESTII ZASTOSOWANIA ZWOLNIENIA MUSI MIEĆ CHARAKTER OBIEKTYWNY TJ. PRZESĄDZAĆ O TYM, CZY ZWOLNIENIU PODLEGAJĄ WSZYSTKIE PARKINGI JAKO TEGO SAMEGO RODZAJU OBIEKTY BUDOWANE. W OCENIE ORGANÓW KWESTIA WYPEŁNIENIA PRZEZ DANY PARKING KRYTERIUM ZWOLNIENIA MA NATOMIAST CHARAKTER INDYWIDUALNY I POWINNA BYĆ OCENIANIA PRZY UWZGLĘDNIENIU OKOLICZNOŚCI KONKRETNEJ SPRAWY.

SĄD PODZIELA STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH, ŻE KWESTIA ZWOLNIENIA OBIEKTU BUDOWLANEGO Z PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI MUSI BYĆ OCENIANIA INDYWIDUALNIE. Z LITERALNEGO BRZEMIENIA ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH WYNIKA, ŻE W ODNIESIENIU DO OBIEKTÓW BUDOWLANYCH (INACZEJ NIŻ W PRZYPADKU DRÓG) USTAWODAWCA OKREŚLIŁ DODATKOWE, DECYDUJĄCE O ZWOLNIENIU KRYTERIUM TJ. "ZWIĄZANIE Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU", KTÓRE POWINNO BYĆ OCENIANE AD CASUM. STĄD TEŻ PODNIESIONY PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ ARGUMENT, IŻ W INNYCH SPRAWACH PARKINGI BYWAŁY UZNAWANE PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI ZA URZĄDZENIA ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU NA DRODZE, NIE OZNACZA AUTOMATYCZNIE, ABY TO KRYTERIUM BYŁO SPEŁNIONE TAKŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. DOKONANE PRZEZ ORGAN ROZRÓŻNIENIE POMIĘDZY RODZAJAMI PARKINGÓW BYŁO UZASADNIONE I POMOCNE DLA UWIDOCZNIENIA FUNKCJI SPEŁNIANEJ PRZEZ NALEŻĄCE DO TEJ KATEGORII POSZCZEGÓLNE OBIEKTY. FAKT, IŻ PARKINGI NALEŻĄ DO TOŻSAMEJ KATEGORII OBIEKTÓW BUDOWLANYCH, NIE PRZESĄDZA O TYM, ABY WSZYSTKIE PARKINGI SPEŁNIAŁY TE SAME FUNKCJE. JEDNOCZEŚNIE Z TREŚCI ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH WYNIKA, ŻE DLA ZASTOSOWANIA OKREŚLONEGO W TYM PRZEPISIE ZWOLNIENIA, WYRAŹNĄ WOLĄ USTAWODAWCY BYŁO, ABY WOBEC KAŻDEGO INNEGO NIŻ DROGA OBIEKTU BUDOWLANEGO DAŁO SIĘ JEDNOZNACZNIE STWIERDZIĆ, ŻE SPEŁNIA ON FUNKCJĘ PROWADZENIA, ZABEZPIECZENIA I OBSŁUGI RUCHU. PODKREŚLANIA WYMAGA, ŻE NIE CHODZI TU O FUNKCJĘ SŁUŻĄCĄ PROWADZENIU, ZABEZPIECZENIU I OBSŁUDZE JAKIEGOKOLWIEK RUCHU, ALE WŁAŚNIE RUCHU DROGOWEGO, CO LOGICZNIE WYNIKA Z KONTEKSTU W JAKIM POJECIE "PROWADZENIA, ZABEZPIECZENIA I OBSŁUGI RUCHU" ZOSTAŁO UŻYTE W ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH. PRZEPIS TEN W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI ODNOSI SIĘ BOWIEM DO DRÓG, STANOWIĄC JEDNOCZEŚNIE, ŻE W PRZYPADKU SPEŁNIENIA DODATKOWEGO KRYTERIUM, JAKIM JEST "PROWADZENIE, ZABEZPIECZENIE I OBSŁUGA RUCHU" WRAZ Z DROGAMI ZWOLNIENIU MOGĄ PODLEGAĆ TAKŻE INNE NIŻ DROGI OBIEKTY BUDOWLANE. W TYM KONTEKŚCIE W OCENIE SĄDU NIE SPOSÓB UZNAĆ, ABY ZA OBIEKTY BUDOWLANE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH MOŻNA BYŁO UZNAĆ OBIEKTY SŁUŻĄCE OBSŁUDZE INNEGO RODZAJU RUCHU NIŻ RUCH NA DRODZE, A WIĘC NP. OBIEKTY SŁUŻĄCE PROWADZENIU, ZABEZPIECZENIU I OBSŁUDZE RUCHU WODNEGO, CZY RUCHU POWIETRZNEGO.

REASUMUJĄC, WARUNKIEM KONIECZNYM I WYSTARCZAJĄCYM DLA ZASTOSOWANIA ZWOLNIENIA PODATKOWEGO WOBEC INNYCH NIŻ DROGI OBIEKTÓW BUDOWLANYCH JEST USTALENIE, ŻE DANY OBIEKT SŁUŻY PROWADZENIU, ZABEZPIECZENIU I OBSŁUDZE RUCHU DROGOWEGO.

W OCENIE SĄDU ORGANY DOKONAŁY PRAWIDŁOWEJ WYKŁADNI ART. 2 UST. 3 PKT 4 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, JAK TEŻ PRAWIDŁOWO USTALIŁY STAN FAKTYCZNY SPRAWY TJ., ŻE NALEŻĄCY DO STRONY SKARŻĄCEJ PARKING NIE SPEŁNIAŁ KRYTERIÓW, ABY MÓGŁ ZOSTAĆ ZAKWALIFIKOWANY JAKO OBIEKT BUDOWLANY SŁUŻĄCY PROWADZENIU, ZABEZPIECZENIU I OBSŁUDZE RUCHU DROGOWEGO. PRZEZ POJECIE PROWADZENIA, ZABEZPIECZENIA I OBSŁUGI RUCHU DROGOWEGO NALEŻY ROZUMIEĆ WSZELKĄ DZIAŁALNOŚĆ MAJĄCĄ NA CELU ZAPEWNIENIE BEZPIECZEŃSTWA UŻYTKOWANIA DROGI. OBIEKTAMI SŁUŻĄCYMI PROWADZENIU, ZABEZPIECZENIU I DOSŁUDZE RUCHU DROGOWEGO MOGĄ BYĆ WIĘC TAKŻE PRZYDROŻNE PARKINGI, O ILE SPEŁNIAJĄ ONE TEGO RODZAJU FUNKCJĘ. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGAN UZNAŁ, ŻE NALEŻĄCY DO SPÓŁKI PRZYHOTELOWY PARKING NIE SŁUŻY ZABEZPIECZENIU, PROWADZENIU I OBSŁUDZE RUCHU NA PROWADZĄCEJ DO NIEGO DRODZE, PONIEWAŻ DROGA TA MA CHARAKTER DROGI WEWNĘTRZNEJ, STANOWIĄCEJ W ISTOCIE DOJAZD DO HOTELOWEGO PARKINGU. STANOWISKO TO PODZIELA RÓWNIEŻ SĄD, MAJĄC NA UWADZE, ŻE W USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM TO NIE PARKING SPEŁNIA SŁUŻEBNĄ ROLĘ WOBEC DROGI, LECZ ODWROTNIE ROLĘ TAKĄ PEŁNI DROGA WOBEC PARKINGU. CELEM PROWADZENIA PRZYHOTELOWEGO PARKINGU JEST ZAPEWNIENIE BEZPIECZEŃSTWA POJAZDÓW I WYGODY PRZEBYWAJĄCYCH W HOTELU GOŚCI.

ROZSTRZYGAJĄC W POWYŻSZY SPOSÓB SĄD PODZIELIŁ POGLĄD WYRAŻONY W WYROKACH WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SYGN. AKT I SA/GD 708/09 ORAZ I SA/GD 196/10.

REASUMUJĄC ZA PRAWIDŁOWE NALEŻY UZNAĆ STANOWISKO ORGANU CO DO KWESTII MOŻLIWOŚCI OBJĘCIA ZWOLNIENIEM OBIEKTU JAKIM JEST PARKING. WSKAZAĆ BOWIEM NALEŻY, ŻE NIEWĄTPLIWIE STANOWI ON OBIEKT BUDOWLANY I PODLEGA ZWOLNIENIU O ILE ZNAJDUJE SIĘ W PASIE DROGOWYM ZWIĄZANY JEST Z PROWADZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU. NATOMIAST PARKING SŁUŻĄCY ZAPEWNIENIU MIEJSC DLA POJAZDÓW GOŚCI HOTELOWYCH NIE MOŻE BYĆ UZNANY ZA ZWIĄZANY Z PROWADZENIEM, ZABEZPIECZENIEM I OBSŁUGĄ RUCHU, ALBOWIEM FUNKCJE TAKIEGO PARKINGU ZWIĄZANE SĄ WYŁĄCZNIE Z PROWADZONĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ W ZAKRESIE ŚWIADCZENIA USŁUG HOTELARSKICH. TYM SAMYM NIE KORZYSTA ON Z WYŁĄCZENIA OD OPODATKOWANIA PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI NA PODSTAWIE ART. 2 UST. 3 PKT 4 U.P.O.L.

MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE ORZECZONO O ODDALENIU SKARGI JAKO NIEZASADNEJ (ART. 151 P.P.S.A.).

DSZ