Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 388/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Woś Sędziowie WSA : Renata Czeluśniak Aldona Gąsecka - Duda / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A. B. –N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji


UZASADNIENIE

Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi A. B. – N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] .10.2001r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] Nr [...] z dnia 3.04.2001r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] obr. 11 [...] , zaś istotny z punktu widzenia przedmiotu postępowania oraz wydanego rozstrzygnięcia, wynikający z akt administracyjnych stan sprawy, przedstawia się następująco.

Postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr [...] obr. [...] , położonej przy ul. [...] w [...] dla realizacji inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z pokojami gościnnymi, zostało zainicjowane pismem z daty [...].11.2000r., opatrzonym prezentatą Urzędu Miasta [...] z daty [...] .11.2000r., w którym jako wnioskodawców wskazano J. K. i D. K. oraz jako uzupełniający sposób zagospodarowania terenu poza rozbudową urządzenie 6 miejsc parkingowych i instalację 4 lamp ogrodowych. Przedmiotowe pismo zostało podpisane wyłącznie przez J. K., złożone bez załączników w tym pełnomocnictwa, zawierając nadto prośbę o wykonanie oraz dołączenie do wniosku kopii mapy zasadniczej w skali 1 : 1000.

Pismem z dnia [...].12.2000r. Burmistrz Miasta [...] działając na podstawie art. 64 ust.2 k.p.a. wezwał J. K. i D. K. o uzupełnienie wniosku o dane wynikające z art. 41 ust. 1 i 2 ustawy dnia [...].07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przy czym w aktach sprawy brak dokumentów świadczących o wykonaniu związanych z tym wezwaniem obowiązków.

Pismem z dnia [...].12.2000r., Burmistrz Miasta [...] działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 k.p.a. zawiadomił wnioskodawców oraz K. B., S. B., A. B., Z. B., A. B., J. B., a także Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami oraz Referat Drogownictwa i Transportu o wszczęciu w dniu [...].11.2000r. na wniosek D. K. i J. K. postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr [...] obr. [...] , położonej w [...] przy ul. [...] , w związku z projektowaną na niej inwestycją polegającą na rozbudowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z pokojami gościnnymi, jak również poinformował wyżej wymienionych o możliwości zapoznania się ze złożonymi dokumentami oraz składania uwag i zastrzeżeń w terminie 7 dni od doręczenia niniejszego zawiadomienia.

Z dostępnych w aktach sprawy, niepoświadczonych wypisów z ewidencji gruntów wynika, iż jako właściciele działki wskazanej we wniosku oraz z nią sąsiadujących nieruchomości wpisani byli w rejestrze : J. K. - co do działki nr [...] , Gmina Miasto [...] - co do działki nr [...] , K. B. i S. B. - co do działki nr [...] , A. B. i Z. B. - co do działki nr [...] , A. B. i J. B. - co do działki nr [...] .

Zastrzeżenia w przedmiotowej sprawie zgłosili S. B. i A. N. – B. w piśmie z dnia [...] .01.2001r., w którym nie zgadzając się na planowaną rozbudowę wskazywali na naruszenie przepisów prawa budowlanego dotyczących odległości do sąsiednich działek przez obecnie istniejącą zabudowę na działce przy ul. [...] oraz niezgodność zamierzenia inwestycyjnego z normami określającymi powierzchnię zabudowy do powierzchni działki.

Pismem z dnia [...].02.2001r. przesłanym w myśl rozdzielnika do wiadomości wnioskodawców, organ pierwszej instancji na podstawie art. 40 ust.4 pkt 6 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym przekazał Okręgowemu Urzędowi Górniczemu w [...] projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w przedmiotowej sprawie, który został uzgodniony bez zastrzeżeń postanowieniem Dyrektora tego Urzędu z dnia [...].03.2001r. Nr [...] , przesłanym wnioskodawcom z pouczeniem o sposobie wniesienia zażalenia. W aktach sprawy brak dowodów doręczenia wnioskodawcom pisma z dnia [...].02.2001r. oraz powyższego postanowienia.

Decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].04.2001r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 39 ust.1 i 2, art. 40 ust. 1,3 i 4, art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 89, poz.415 z późniejszymi zmianami ) po rozpatrzeniu wniosku D. K. i J. K. z dnia [...].11.2000r. ustalono w punktach 1 – 8 warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z pokojami gościnnymi na działce nr [...] obr. [...], położonej przy ul. [...] w [...], z określeniem terminu jej ważności do dnia [...].04.2003r. oraz wskazaniem na załącznik graficzny jako integralną część decyzji. W uzasadnieniu decyzji nawiązano w szczególności do art. 39 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz Prawa Budowlanego przewidującego dla przedmiotowej inwestycji wymóg uzyskania pozwolenia na budowę, a także wniosku inwestorów o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, który oceniono jako zawierający niezbędne określenia wyszczególnione w art. 41 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Z uwzględnieniem zapisów miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr VII)42)94 Rady Gminy Tatrzańskiej z dnia 17.11.1994r. wskazano, iż projektowana inwestycji wymaga uzgodnienia konserwatorskiego z uwagi na jej położenie w strefie podstawowej ochrony wartości kulturowych wyznaczonej na rysunku planu nr 1 granicą nr, przy czym jak podano w postanowieniu z dnia [...].02.1999r. znak [...][...] Wojewódzki Konserwator Zabytków [...] w sprawach prostych ( nieskomplikowanych ) obejmujących lokalizację obiektów w strefach ochronnych, krajobrazowych, położonych peryferyjnie w oddaleniu od zespołów i obiektów wpisanych do rejestru zabytków, a także w przypadkach zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zajął stanowisko polegające na generalnej akceptacji oceny inwestycji. W uzasadnieniu decyzji wskazano także, iż przedmiotowa inwestycja zawiera się w zakresie dopuszczalnego przeznaczenia określonego przez powyższy plan dla terenów, w których jest projektowana z podaniem i wyjaśnieniem oznaczeń na rysunku planu, jak również że została uzgodniona przez Okręgowy Urząd Górniczy postanowieniem z dnia [...] .03.2001r. [...] , a Zarząd Miasta [...] wyraził na nią zgodę w dniu [...].12.2000r. jako z przeznaczenia dopuszczalną.

Powyższa decyzja jak wynika z rozdzielnika i zawartych w niej treści została przesłana z pouczeniem o sposobie wniesienia odwołania D. K., J. K., K. B., S. B., A. B., Z. B., A. B., J. B., a także Wydziałowi Geodezji i Gospodarki Gruntami oraz Referatowi Drogownictwa i Transportu, przy czym załącznik w postaci egzemplarza fragmentu mapy ewidencyjnej miasta [...] z naniesionymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji mieli otrzymać jedynie inwestorzy. W aktach sprawy brak dowodu doręczenia wnioskodawcom przedmiotowej decyzji, na oryginale której figuruje jednakże adnotacja o jej otrzymaniu w dniu [...] .04.2001r. potwierdzona nieczytelnym podpisem. Wydając decyzję z dnia [...] .04.2001r. organ pierwszej instancji równolegle pismem z tej samej daty poinformował A. B.– N. i S.

S. B. w odpowiedzi na pismo z dnia [...] .01.2001r. o zasadach wydawania decyzji dotyczących ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jej skutkach, regulacji przewidzianej w Prawie budowlanym oraz przepisach Kodeksu Postępowania Cywilnego, jak również wskazał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako podmiot właściwy do rozpoznawania spraw związanych z naruszeniem Prawa budowlanego. W aktach sprawy brak dowodów doręczenia zainteresowanym przedmiotowego pisma.

Decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] .04.2001r. Nr [...] została zaskarżona przez A. B.– N., która w odwołaniu z daty [...].05.2001r., nadanym w urzędzie pocztowym [...].05.2001r. wnosiła o jej uchylenie jako naruszającej przepisy prawa. Wskazując na wszczęcie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postępowania znak [...] o naruszenie przepisów prawa budowlanego skarżąca kwestionowała istnienie podstaw do wydania decyzji w sytuacji niezachowania odległości budynku od granicy i przekroczenie dopuszczalnego procentu zabudowy, gdzie jak podawała 65% powierzchni działki nie jest biologicznie czynne.

Po przekazaniu akt sprawy organowi drugiej instancji i ich uzupełnieniu o fotokopie istotnych fragmentów rysunku planu i tekstu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr VII)42)94 Rady Gminy Tatrzańskiej z dnia 17.11.1994r., decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] .10.2001r. [...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania A. N.– B. od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].04.2001r. Nr [...], na podstawie art.138 §1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 40 ust. 1 i art. 43 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2000 Nr 98, poz.071 z późniejszymi zmianami ) utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji podano, iż według obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] , zatwierdzonego Uchwałą Nr VII)42)94 Rady Gminy Tatrzańskiej z dnia 17.11.1994r. objęta wnioskiem działka wchodzi w skład terenu o symbolu " 2 MN " przeznaczonego na cele mieszkalnictwa o niskiej intensywności, zaś uwzględniając zarzuty odwołanie uznano jej za bezzasadne i nie mające związku z rozstrzyganą materią. Wskazano w tym zakresie, że dotyczą one już istniejącego budynku, nie ma znaczenia w sprawie fakt wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego, wobec zgodności wniosku z obowiązującym planem miejscowym organ orzekający nie mógł w myśl art. 40 ust. 1 i art. 43 ustawy odmówić ustalenia przedmiotowych warunków i jest oczywiste, że projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego może być zrealizowana tylko przy zachowaniu pełnej zgodności z przepisami szczególnymi, w tym z warunkami technicznymi zawartymi w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. ( Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 140 ) określającymi również stosowne wymagania odnośnie odległości obiektu budowlanego od granic nieruchomości.

W decyzji organu drugiej przesłanej w myśl rozdzielnika : Burmistrzowi Miasta [...] , D. K., J. K., A. N. – B., K. B., S. B., A. B., J. B, A. B. i Z. B. zawarto pouczenie o sposobie wniesienia skargi, przy czym w aktach sprawy brak dowodów doręczenie tego orzeczenia wnioskodawcom oraz K. B. i S. B..

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Krakowie z daty [...] .02.2002r., nadanej w urzędzie pocztowym [...] .02.2002r. A. N.– B., której doręczono powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...].01.2002r. , kwestionując przedmiotowe orzeczenie podnosiła, iż projektowana rozbudowa narusza prawa właścicieli budynku przy ul. [...] ograniczając dostęp światła, wydana decyzja dotyczy faktycznie rozbudowy budynku hotelowo-pensjonatowego, którego właściciele mieszkają w innym miejscu, a nie domu jednorodzinnego z pokojami gościnnymi, istniejący już budynek co do granic i wysokości został wzniesiony z naruszeniem przepisów prawa budowlanego, postępowanie prowadzone przez Powiatowego Inspektora Budowlanego ma znaczenie dla sprawy, bowiem jego celem jest przywróceniu stanu zgodnego z prawem i istotnym jest czy ustalenie warunków zabudowy nastąpiło w relacji do wersji zatwierdzonego projektu budowlanego czy też według samowolnej przebudowy, skoro w przypadku P. K. wydano pozwolenie na użytkowanie pomimo wzniesienia budynku niezgodnie z zatwierdzonym projektem. Skarżąca wskazywała również na przeznaczenie terenu inwestycji w planie przewidującym zabudowę mieszkaniową o niskiej intensywności, uznając w tym kontekście za niedopuszczalną projektowaną rozbudowę trzykondygnacyjnego hotelu, którego powierzchnia sięga 50% całej działki przy ul. [...], na całej szerokości, w odległości 3 m od jej działki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wnosiło o oddalenie skargi. Wskazując na jej bezzasadność uznawało za nieuprawnione łączenie samowoli budowlanej popełnionej zdaniem skarżącej przy budowie domu na działce nr [...] z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu tej działki, których dotyczy wniosek, mający prowadzić do zwiększenia powierzchni zabudowy około 36 m ( 6x6 ) oraz wzrostu kubatury o 300 m sześciennych ( tj. ok. 30 % ), podnosząc nadto iż zarówno rozbudowa budynku mieszkalnego z pokojami gościnnymi , jak i hotelu-pensjonatu są formami dopuszczonymi na terenach mieszkalnictwa o niskiej intensywności zabudowy oznaczonych symbolem " MN 2 " . Projektowana inwestycja jest zgodna z planem miejscowym, a ograniczeniem wielkości ( gabarytów ), formy i funkcji obiektu są ustalenia tego planu zawarte m.in. w §18 ust. 2 tekstu planu oraz w stosownych przepisach rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. ( Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 140 ).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje .

Zgodnie z treścią art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.s.a. ) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 tej ustawy ).

Na tle przedstawionych wyżej okoliczności dotyczących przebiegu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie skargę A. B. – N. należy uznać za zasadną wobec skuteczności zarzutu nawiązującego do niewyjaśnienia kwestii zgodności projektowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w kontekście jej dopuszczalności z uwagi na ograniczenia wynikając z jej położenia na obszarze o niskiej intensywności zabudowy oraz zachowania normatywów określających minimalną część powierzchni działki jak musi pozostać biologicznie czynna, jak również z uwagi na wystąpienie dalszych nie podnoszonych uchybień mogących nie tylko mieć wpływ na wynik sprawy, ale także kwalifikowanych jako przesłanka wznowienia postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt 4 k.p.a.

Trafnie sygnalizuje się w piśmie do skarżącej z dnia [...] .04.2001r., czy odpowiedzi na skargę odrębność oraz niezależność postępowań dotyczących ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wydania pozwolenia na budowę lub mającego za przedmiot kwestię wzniesienia już istniejącego obiektu w warunkach samowoli budowlanej, względnie wskazuje w decyzjach na ich walor oraz znaczenie. Wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest pierwszym etapem procesu inwestycyjnego poprzedzającym kolejne postępowanie administracyjne o udzielenie pozwolenia na budowę i różnym od mającego na celu kontrolę obiektów budowlanych. W każdym z tych odrębnych postępowań administracyjnych ustawodawca nałożył na organy obowiązek badania różnego zakresu przedmiotowego procesu inwestycyjnego, a konsekwencją takiego stanu rzeczy są zapisy w ustawie z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2000 Nr 98, poz.071 z późniejszymi zmianami ), zgodnie z którymi nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeśli zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z planem (art. 43 ustawy), decyzja o warunkach zabudowy określa jedynie rodzaj inwestycji i warunki wynikające z ustaleń planu miejscowego (art. 42 ust. 1 ustawy) nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (art. 46 ust. 2 ustawy).O ile tym kontekście większość zarzutów skargi należy uznać za bezzasadną, o tyle słusznie wskazuje się w niej, iż poza wyjaśnieniami i rozważaniami organów obu instancji pozostała materia istotna dla rozstrzygnięcia o zasadności wniosku, którego prawidłowe rozpoznanie wymagało nie tylko przytoczenia regulacji zawartych w planie zagospodarowania przestrzennego, czy innych przepisach prawa, lecz dokonania faktycznej oceny zgodności zamierzonej inwestycji z jego ustaleniami.

Niezależnie od powyższego w sprawie niniejszej już przy wszczęciu postępowania doszło do szeregu wadliwości, do których należy zaliczyć wystąpienie rozbieżności pomiędzy treścią wniosku, a przyjmowanym przez oba organy przedmiotem postępowania, postrzeganym jedynie jako ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr 157 obr. 11, położonej przy ul. [...] w [...] dla realizacji inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z pokojami gościnnymi, przy nieuzasadnionym pominięciu wnioskowanego ponadto, projektowanego zagospodarowania uzupełniającego w postaci dodatkowych lamp i urządzenia 6 miejsc postojowym, które mają znaczenie dla wydanego rozstrzygnięcia choćby z uwagi na ujętą w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego kwestię intensywności zabudowy. Sam wniosek wbrew temu co przyjmują organy obu instancji nie spełnia podstawowych wymogów z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym w w datach wydania orzeczeń , bowiem nie zawiera określenia granic terenu objętego wnioskiem przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii mapy ewidencyjnej, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i najbliższe otoczenie tego terenu, oraz danych technicznych odnoszących się do zagospodarowania uzupełniającego. Wskazane braki mają charakter uniemożliwiających prawidłowe rozpoznanie sprawy, podobnie jak okoliczność niepodpisania wniosku przez figurującą nim jako inwestor D. K.. Co prawda inwestorzy przy wszczęciu postępowania byli wzywani o złożenie dodatkowych wyjaśnień dotyczących przedmiotowego wniosku pod rygorem jego pozostawienia bez rozpoznania, jednakże zarówno ogólnikowość tego wezwania, z którego nie wynika o jakie braki chodzi oraz wadliwość doręczenia dokonanego jedną przesyłką dla obu adresatów z naruszeniem art. 40 § 1- 3 k.p.a., nie pozwala na uznanie tej czynności organu pierwszej instancji za skuteczną. W aktach sprawy brak pełnomocnictwa wskazującego na działanie podpisującego wniosek J. K. w imieniu i na rzecz obojga inwestorów, lub jakiegokolwiek innego dokumentu świadczącego o udzieleniu takiego umocowania albo nawet łączących inwestorów więziach, zatem nie tylko z uwagi na wagę sprawy nie można uznać, że zachodziły podstawy do zastosowania art.33 § 4 k.p.a.. Powyższe potwierdza nadto okoliczność odrębnego ujmowania D. K. w rozdzielnikach przesyłanej przez organy obu instancji korespondencji, zaś prowadzenie postępowania w takich warunkach narusza art. 28 k.p.a. oraz art. 61- 64 kp.a.

Także w fazie wstępnej związanej z doręczeniem zainteresowanym zawiadomienia o wszczęciu postępowania widoczne są dalsze uchybienia, co dotyczy właściwego ustalenia kręgu stron, za które należy uznać nie tylko wnioskodawców, ale także właścicieli lub użytkowników wieczystych terenu inwestycji i nieruchomości z nim sąsiadujących . Krąg takich osób, którym organ pierwszej instancji doręczył zawiadomienie o wszczęciu postępowania, a następnie decyzję został przyjęty na podstawie dostępnych w aktach sprawy niedoświadczonych wypisów z rejestru gruntów, z pominięciem Gminy Miasta [...] , zaś w przedmiotowych wypisach nie figuruje jako właściciel nieruchomości lub użytkownik wieczysty A. B. – N. zgłaszająca udział w sprawie poprzez wniesienie zastrzeżeń w piśmie dnia [...] .01.2001r. Zaznajomiony z jego treścią organ pierwszej instancji wbrew obowiązkom wynikającym z art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. nie podjął żadnych czynności mających na celu wyjaśnienie kwestii interesu prawnego wyżej wymienionej co do udział w niniejszym postępowaniu, w tym służących zgromadzeniu będących w jego dyspozycji dokumentów urzędowych oraz sprawdzenia wpisów w ewidencji gruntów z ujawnionymi w księgach wieczystych, oraz pomijając A. B.– N. jako stronę nie doręczył jej decyzji z dnia [...] .04.2001r. Nr [...]. Rozpoznając merytorycznie odwołanie A. B. – N. od powyższej decyzji organ drugiej instancji przyznał jej z kolei status strony postępowania, nie wyjaśniając jednakże w dalszym ciągu kwestii legitymacji wyżej wymienionej do udziału w sprawie, skuteczności wniesionego środka zaskarżenia oraz przechodząc do porządku dziennego nad skutkami pozbawienia jej możności czynnego udziału w postępowaniu przez organem pierwszej instancji. W tym miejscu należy zauważyć, iż w relacji do dostępnych w aktach sprawy dowodów doręczenia stronom decyzji organu pierwszej instancji odwołanie A. B.– N. należałoby uznać za wniesione po terminie. Skoro jednakże wyżej wymieniona nie otrzymała przedmiotowej decyzji, zaś w aktach sprawy brak dowodu doręczenia wnioskodawcom przedmiotowego orzeczenia, uwzględniając nadto błędną praktykę kierowania jednej przesyłki do osób mieszkających pod tym samym adresem, nie jest możliwym i uprawnionym negatywne przesądzanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym sygnalizowanej kwestii. W postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji występują dalsze uchybienia w zakresie zapewnienia podmiotom uznanym za strony stosownie do zasady z art. 10 k.p.a. możliwości czynnego udziału w sprawie, co dotyczy niedoręczenie osobom uznawanym za właścicieli nieruchomości sąsiednich pisma z dnia [...].02.2001r., postanowienia Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z dnia [...].03.2001r. Nr [...], postanowienia [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków [...] i uchwały Zarządu Miasta [...] z dnia [...].12.2000r. - których brak w ogóle w aktach sprawy, jak również kompletnej zawierającej załącznik decyzji, przy wskazywanym już braku dowodu jej doręczenia co najmniej dla jednego z wnioskodawców. Postanowienie zapadłe w trybie art. 106 k.p.a. jest postanowieniem wydanym w toku tzw. współdziałania organów, którego treść mieć będzie niewątpliwie znaczenie przy wydawaniu rozstrzygnięcia głównego i z tego też względu wydanie postanowienia w takiej sprawie winno być poprzedzone postępowaniem wyjaśniającym, gdyż dotyczy tej samej kwestii materialnej, o jakiej będzie mowa w przyszłej decyzji administracyjnej (art. 106 § 4 kpa). Postępowanie takie winno być prowadzone z uwzględnieniem procesowych gwarancji przyznanych stronie przepisami k.p.a, także co do możliwość wzięcia udziału w takim postępowaniu, w każdym jego stadium – w tym złożenia zażalenia, a organ orzekający winien podejmować wszelkie kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, stosownie do art. 7 i 10 kpa. Ponadto skoro integralną częścią decyzji organu pierwszej instancji była załącznik w postaci egzemplarza fragmentu mapy ewidencyjnej miasta Zakopane z naniesionymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, to niedoręczenie załącznika stronie musi być zakwalifikowane jako wadliwość mająca wpływ na rozstrzygnięcie. Co do samej decyzji, której wymogi określają art.107 1 i 3 k.p.a. oraz art. 42 ust. 1 ustawy za istotne uchybienie niezależnie od sygnalizowanego uprzednio wadliwego określenia przedmiotu postępowania należy uznać brak rozważań dotyczących zgodności zamierzonej inwestycji z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego, w szczególności co do rodzaju obiektu oraz zachowania normatywów określających minimalną część powierzchni działki jak musi pozostać biologicznie czynna, które przy kompletności danych mają wpływ na rozstrzygnięcie żądania zawartego we wniosku. Ponadto na załączniku graficznym do decyzji nie oznaczono linii rozgraniczających teren inwestycji.

Te wszystkie uchybienia nie zostały przez organ drugiej instancji dostrzeżone skutkując wydaniem naruszającej przepisy decyzji, w której nadto błędnie oznaczono nazwiska odwołującej się A. B. – N. ( zmieniając szyk ), a także K. B. i S. B. ( figurujących w rozdzielniku jako B.) - dla których brak dowodu doręczenia orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] .

Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności oraz treść art. 145 §1 pkt 1 a - c p.s.a. oraz co do kosztów postępowania art. 200 p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, przy czym rzeczą organu administracji publicznej przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie podjęcie czynności służących uzupełnieniu braków wniosku, ustaleniu właściwego kręgu stron postępowania, którym należy zapewnić czynny udział w sprawie oraz wydanie rozstrzygnięcia uwzględniającego ocenę zgodności projektowanej inwestycji z planem, spełniającego wszelkie wymogi formalne i merytoryczne decyzji.