Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 780/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 219 § 2, art. 220 § 3, art. 230 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: WSA/post.1 - sentencja postanowienia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2010 r. J.T. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia. Postanowieniem tym Wojewoda stwierdził nieważność postanowienia Burmistrza z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji organu l instancji z dnia [...] grudnia 2008 r. , nr [...].

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 listopada 2010 r. skarżący wezwany został do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 13 akt sprawy). Pomimo wezwania doręczonego w dniu 20 listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 23 akt sprawy), skarżący wymagany wpis sądowy uiścił w dniu 29 listopada 2010 r, a więc po upływie przewidzianego w ustawie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze.zm.) zwanej dalej p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, (art. 230 § 2 p.p.s.a.) W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona skarżącemu w dniu 20 listopada 2010 r. W skierowanym do skarżącego zarządzeniu zawarto prawidłowe pouczenie, że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu decyduje data jego uiszczenia, za którą przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu, jak również na rachunek bankowy Sądu. Skarżący dokonał w dniu 24 listopada 2010 r. wpłaty wpisu sądowego za pośrednictwem Centrum Finansowego (k. 29 akt sprawy). Uiszczenie wpisu za pośrednictwem w/wym. podmiotu spowodowało, że faktycznie wpłynął on na rachunek Sądu dopiero w dniu 29 listopada 2010 r. (k. 24 akt sprawy), a zatem z uchybieniem terminu. Posłużenie się pośrednikiem, którym jest Centrum Finansowe, następuje wyłącznie na ryzyko i odpowiedzialność strony zobowiązanej do dokonania wpłaty na rachunek Sądu i stronę obciążają ewentualne uchybienia pośrednika w bezzwłocznym przekazaniu powierzonych mu środków finansowych. Dniem dokonania opłaty sądowej, uiszczanej za pośrednictwem podmiotu niebędącego bankiem i w wykonaniu umowy z tym podmiotem, nie jest dzień powierzenia temu podmiotowi funduszy niezbędnych do uiszczenia opłaty sądowej. W takiej sytuacji decydujące znaczenie ma data uznania rachunku bankowego prowadzonego przez bank dla właściwego Sądu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2005 r., sygn akt II CZ 49/2005, Prawo Bankowe 2005/10/9). W orzecznictwie sądów administracyjnych podobnie przyjęto, że dokonane przez pośrednika czynności oraz powstałe uchybienia obciążają stronę, która korzystała z tego pośrednictwa (por. niepubl. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2005 r., sygn. akt II OSK 204/05, z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt II OSK 869/05, z dnia 25 sierpnia 2006 r., sygn. akt II OSK 784/06, z dnia 27 września 2008 r., sygn. akt l OZ 438/2008).

Stosownie do treści art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Wynikające ze wskazanego przepisu unormowanie, pozwala zatem na uiszczenie opłaty sądowej bezpośrednio na rachunek bankowy właściwego sądu, poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty przelewem bankowym, albo poprzez przekaz pocztowy. Fakt uiszczenia przez stronę skarżącą wpisu sądowego za pośrednictwem Centrum Finansowego spowodowało, iż podmiot ten stał się tylko pośrednikiem między stroną a bankiem prowadzącym rachunek bankowy Sądu. Przyjęcie wpłaty przez taki podmiot nie powoduje skutków, jakie ustawa wiąże z obowiązkiem uiszczenia wpisu. Skutek taki nastąpi dopiero wtedy, gdy pośrednik przekaże środki na rachunek bankowy Sądu. Dniem dokonania opłaty sądowej w niniejszej sprawie jest więc dzień 29 listopada 2010 r., kiedy kwota należnego wpisu została przekazana na rachunek Sądu przez Centrum Finansowe.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.