Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1040/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1, art.58 par.1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na niewykonanie przez Wojewodę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 655/17 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.


UZASADNIENIE

S. K., pismem z dnia [...] grudnia 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na niewykonanie przez Wojewodę prawomocnego wyroku Sądu z dnia 20 września 2017 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 655/17.

Powyższym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną przez T.-M. P. S.A. w W. decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu skargi S. K. - uczestnik postępowania, wskazał, między innymi, że Wojewoda bezpodstawnie i bezprawnie blokuje wydanie prawomocnej decyzji na budowę przekaźnika telefonii komórkowej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wyjaśnił, że po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., znak[...], uchylił w całości decyzję organu I instancji oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla ww. zamierzenia inwestycyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a.", który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyłączając tym samym skargę na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. Powyższe oznacza niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na niewykonanie wyroku tego sądu uchylającego zaskarżony akt.

Przedmiotem skargi w badanej sprawie jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 655/17, uchylającego wyżej opisaną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenie to nie dotyczyło ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji.

W obecnym stanie prawnym skarga na brak działania organów po wyroku sądu, który zapadł w sprawie innej niż bezczynność lub przewlekłość jest niedopuszczalna i z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało ją odrzucić.