Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1517/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant st. asyst. sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lutego 2014 r. sprawy ze skargi U. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [....] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

U. O. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], którą to decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] odmawiającą przyznania U. O. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką H. D.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.

Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji były m.in. przepisy art. 16a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 z późn. zm., zwanej w skrócie "u.ś.r."). Organ odmówił przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niewykazanie przez nią rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej spowodowanej koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką (niewykazanie przesłanki z art. 16a ust. 1 u.ś.r.). Kolegium ustaliło, że matka skarżącej H. D. legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem, że niepełnosprawność ta istnieje od 1 marca 2000 r. Skarżąca natomiast pracowała ostatnio w P.P.U.P. [...]– Rejonowy Urząd [...] w okresie od 10 lutego do 9 września 1999 r., przy czym umowa wygasła na skutek upływu czasu, na który była zawarta. Następnie skarżąca była zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako bezrobotna.

Kolegium uznało, że w tej sytuacji nie doszło do rezygnacji z zatrudnienia skarżącej w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawną matką. Rejestracja w urzędzie pracy oznacza jedynie gotowość do podjęcia pracy. Zdaniem organu nie ma znaczenia dla sprawy powoływana przez skarżącą okoliczność, że nie podejmowała zatrudnienia ze względu na konieczność opieki nad matką oraz że poprzednio w związku z opieką nad matką otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne przyznane od 1 listopada 2010 r. na czas nieokreślony.

Wskazać w tym miejscu należy, że została zakwestionowana konstytucyjność przepisu będącego podstawą prawną zaskarżonej decyzji, albowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13 WSA w Poznaniu wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "Czy art. 16a ust. 1 u.ś.r., w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji RP."

Wszczęte ww. pytanie postępowanie w Trybunale Konstytucyjnym toczy się pod sygnaturą P 1/14.

Zdaniem Sądu istnieje zależność wyniku rozpatrywanej sprawy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wskazanego wyżej zagadnienia przedstawionego przez WSA w Poznaniu. Stwierdzenie bowiem przez Trybunał niezgodności art. 16a ust. 1 u.ś.r. z Konstytucją RP w zakresie objętym pytaniem prawnym zdezaktualizuje argument Kolegium o braku prawa skarżącej do specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na brak rezygnacji z zatrudnienia w rozumieniu art. 16a ust. 1 u.ś.r. Spowoduje tym samym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji celem ponownej oceny przez organ wniosku o przyznanie świadczenia, tym razem pod kątem spełnienia pominiętej przez ustawodawcę przesłanki niepodejmowania zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną osobą bliską.

Dostrzegając, zatem zależność wyniku niniejszego postępowania od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wydanego na skutek zadanego pytania prawnego – Sąd stwierdził konieczność zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do czasu wydania przez Trybunał orzeczenia w ww. sprawie.