Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1712/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 15 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant asystent sędziego Joanna Skrzypczak, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 15 marca 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2005 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], znak [...] roku Wójt Gminy Ł., działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 1, § 3, art. 47 § 3, art. 51 § 2, art. 53 § 1 i § 4, art. 207 Ordynacji podatkowej; art. 8 pkt 1, 5 i 6, art. 9 ust. 1, 4, 6 i 7, art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedno Dz. U. z 2002 roku, Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz uchwały Rady Gminy Ł. Nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia stawek podatku od środków transportu na 2005 rok, określił A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2005 rok dla naczepy ciężarowej BERGER-COMPANY N 32 o nr rejestracyjnym [...] w kwocie 109,20 zł.

Przedstawiając stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie organ wyjaśnił, iż podatnik zarejestrował na okres od 30 września 2005 roku do 30 października 2005 roku naczepę ciężarową BERGER-COMPANY N 32 o nr rej. [...] o dopuszczalnej masie całkowitej 34 t., mającej 3 osie, wyprodukowanej w 2005 roku, oraz dopuszczalnej masie całkowitej całego zespołu pojazdów - 40 t.

W celu ustalenia rodzaju zawieszenia naczepy Wójt Gminy Ł. zwrócił się pismem z dnia 18 stycznia 2006 roku do spółki A o udzielenie stosownych informacji. Z uwagi na nie udzielenie przez podatnika konkretnej odpowiedzi organ zwrócił się z tym samym zapytaniem do producenta naczepy spółki BERGER COMPANY, od której również nie uzyskał konkretnej informacji.

Organ stwierdził, iż nie miał innej możliwości ustalenia rodzaju zawieszenia naczepy. Jednocześnie uznał, że nie jest możliwe, aby informacji na ten temat nie posiadał producent naczepy. W jego ocenie, nawet po zbyciu produktu, jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie, w firmie produkcyjnej pozostaje dokumentacja techniczna czy projekty. Wskazał ponadto, iż odpowiedzi na zadane pytanie w imieniu podatnika i producenta udzieliła ta sama osoba, występująca jako Prezes Zarządu.

Z uwagi na brak informacji o rodzaju zawieszenia naczepy Wójt jako podstawę przyjął stawkę podatku dla "innego sposobu zawieszenia osi jezdnych" zgodnie z załącznikiem nr 6 do uchwały Nr [...] Rady Gminy Ł. z dnia 6 grudnia 2004 roku.

W odwołaniu od powyższej decyzji A Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji oraz o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając odwołanie skarżąca spółka nie zgodziła się z twierdzeniem Wójta, iż dokonując rejestracji stała się właścicielem przyczepy. Stwierdziła, że wskazany w rozstrzygnięciu decyzji organu I instancji pojazd został czasowo zarejestrowany, w celu umożliwienia wywiezienia go za granicę kraju. W ocenie strony skarżącej obowiązek zapłaty podatku od środków transportu powstaje z chwilą rejestracji pojazdu na stałe. Na poparcie swojego twierdzenia przywołała art. 9 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie, z którym obowiązek podatkowy w podatku od środków transportu wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wycofany z ruchu (wyrejestrowany) lub zbyty. Zdaniem Spółki, z uwagi na okoliczność, iż środek transportu nigdy nie został wyrejestrowany na stałe, nie można zasadnie twierdzić, że został on zarejestrowany. Przyczepa, od której został naliczony podatek od środków transportu nie stanowiła, bowiem dla strony skarżącej środka transportu, a jedynie towar handlowy.

Na zakończenie odwołania A Sp. z o.o stwierdziła, iż organ podatkowy nie podjął wszystkich niezbędnych działań, koniecznych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a zatem naruszony został art.122 Ordynacji podatkowej. Wskazała, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Stosowanie do treści przepisu art.187 § 1 przywołanej ustawy, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Skarżąca spółka podniosła ponadto zarzut, iż w decyzji organu I instancji nie został oznaczony okres stanowiący podstawę naliczenia przez organ podatkowy podatku od środków transportu.

Decyzja z dnia [...] nr. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art.233 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając swe rozstrzygnięcie Kolegium powołując art. 71 i art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2005 roku, Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art. 8 i art. 9 ust. 6 ustawy o podatkowych i opłatach lokalnych, stwierdziło, że z uwagi na czasową rejestrację pojazdu w miesiącu październiku oraz jej wygaśnięcia z początkiem listopada 2005 roku, na stronie skarżącej ciążył obowiązek zapłaty podatku od środków transportu.

W ocenie Kolegium niezasadne było twierdzenie strony skarżącej, zgodnie, z którym organ nie oznaczył okresu, za który został naliczony podatek. Wskazał, iż w uzasadnieniu decyzji Wójta podano, że podatek od środków transportu dotyczył 1 miesiąca, to jest od 1 do 31 października 2005 roku.

Odnosząc się do zarzutu, iż organ I instancji nie poczynił starań polegających na zasięgnięciu opinii prawnej dotyczącej zasadności obciążenia przedsiębiorcy obowiązkiem podatkowym od środka transportu zarejestrowanego czasowo, Kolegium wyjaśniło, że tylko w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celi wydania opinii. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie okoliczności takie nie występowały.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A Sp. z o.o. zarzuciła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. naruszenie przepisów prawa procesowego polegające na niedopełnieniu obowiązków spoczywających na organie podatkowym z mocy art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku, z czym skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła argumenty wysuwane uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Dodatkowo nie zgodzono się z twierdzeniem, iż w decyzji organu I instancji oznaczono okres stanowiący podstawę naliczenia podatku. Jako dowód wskazano na okoliczność, że z uwagi na opóźnienia w realizacji zamówienia eksportowego, okres czasowej rejestracji przyczepy został przedłużony do dnia 14 listopada 2005 roku, a zatem niezasadne jest twierdzenia organów podatkowych, iż została ona wycofana z ruchy z końcem miesiąca października 2005 roku.

A Sp. z o.o. Stwierdziła, że w decyzji Starosty [...] o czasowej rejestracji przyczepy, brak jest danych pozwalających ustalić dopuszczalną masę całkowitą środka transportu łącznie z pojazdem silnikowym, liczby osi - co w konsekwencji uniemożliwia ocenę zasadności określenia przez organ podatkowy wysokości zobowiązania.

Dodatkowo strona skarżąca zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu nie poczynienie żadnych starań dotyczących zasadności obciążenia przedsiębiorcy obowiązkiem podatkowym od środków transportu na podstawie decyzji orzekającej o czasowej rejestracji.

Zdaniem A Sp. z o.o. organ II instancji dopuścił się przez to naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w sposób, który rodziłby konieczność jej uchylenia, dlatego zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U 153 poz.1270 z późniejszymi zmianami ) skarga podlega oddaleniu.

1.Zasadniczym obszarem sporu pomiędzy jego stronami jest kwestia opodatkowania podatkiem od środków transportowych za 2005 rok podwozia pod zabudowę marki Berger typ N 32 zarejestrowanego czasowo przez starostę [...] w celu umożliwienia wywozu pojazdu za granicę. Zgodnie z art.8 pkt.6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz.U nr.9 poz.84 z późniejszymi zmianami). opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają przyczepy oraz naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą równą lub wyższą niż 12 ton. Nie ma zatem wątpliwości, że naczepa ciężarowa Berger Company N 32 podlegała opodatkowaniem podatkiem od środków transportowych. Zgodnie z art. 9 ust.3 ,4 i i 4a powołanej ustawy obowiązek podatkowy w zakresie tego podatku powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pojazd został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego – od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Obowiązek podatkowy w zakresie tego podatku powstaje także od pierwszego dnia miesiąca, w którym środek transportowy został dopuszczony ponownie do ruchu po upływie okresu, na jaki została wydana decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu tego pojazdu z ruchu. Z treści powołanego artykułu wynika, że ustawodawca wiąże powstanie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych z rejestracja pojazdu. Z treści powołanych wyżej ust.3, 4 i 4a art.9 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie wynika żeby ustawodawca dla potrzeb prawno-podatkowych wyróżnił rejestrację czasową. W związku z tym powstaje pytanie, czy użyty przez ustawodawcę w art.9 ust.4 zwrot "środek transportowy został zarejestrowany" oznacza wyłącznie zarejestrowanie pojazdu na stałe (czyli takie zarejestrowanie, o którym mowa w art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym – tekst jednolity Dz.U z 2005 roku nr.108 poz.908 z późniejszymi zmianami ), czy też oznacza również rejestrację czasową, o której mowa w art.74 Prawa o ruchu drogowym. W ocenie Sądu na tak zadane pytanie należy odpowiedzieć, że zacytowany wyżej zwrot z art.9 ust.4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oznacza zarówno rejestrację stałą, jak i rejestrację czasową. Z treści przepisów zawartych w rozdziale 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym wynika, że postępowanie administracyjne, w następstwie, którego wydawany zostaje dowód rejestracyjny, zalegalizowane tablice rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną (rejestracja stała) lub pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice rejestracyjne (rejestracja czasowa) ma na celu, w każdym z tych dwóch wypadków stwierdzenie dopuszczenia pojazdu do ruchu. Cała różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym wypadku (rejestracja stała ) pojazd jest dopuszczony do ruchu bezterminowo, w drugim zaś dopuszczenie pojazdu jest ograniczone określonym w prawie terminem. Skoro zarówno rejestracja stała jak i rejestracja czasowa stwierdzają dopuszczenie pojazdu do ruchu, to rejestracja czasowa w wypadku wskazanym w art.9 ust.4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rodzi powstanie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych. Za uznaniem, że użyty w treści zwrot " środek transportowy został zarejestrowany" oznacza także środek transportowy zarejestrowany czasowo wskazuje bezpośrednio treść art.71 ust.1 i 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z ustępem pierwszym powołanego przepisu dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Z kolei ustęp drugi stanowi, że pojazdy określone w ustępie pierwszym są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom technicznym określonym w art.66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice rejestracyjne, a w przypadku pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, w nalepkę kontrolną. Nie może być, zatem żadnych wątpliwości, że wolą ustawodawcy, pojazdem zarejestrowanym jest zarówno pojazd zarejestrowany na stałe ( co, do którego wydano dowód rejestracyjny ), jak i pojazd zarejestrowany czasowo ( co, do którego wydano pozwolenie czasowe ), Jeśli zarejestrowanie pojazdu w ustawie Prawo o ruchu drogowym oznacza zarówno zarejestrowanie stałe jak i czasowe, to oczywiście oznacza to samo w świetle przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z art.74 ust.3 i 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym czasowej rejestracji dokonuje się na czas nieprzekraczający 30 dni, który może być jednorazowo przedłużony w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją pojazdu, a wypadku konieczności przeprowadzenia badań homologacyjnych – na czas określony we wniosku, nie dłuższy jednak niż 6 miesięcy. Po upływie terminu czasowej rejestracji pozwolenie czasowe oraz tablice rejestracyjne zwraca się do organu, który je wydał z wyjątkiem przypadku, gdy rejestracja jest dokonana w celu umożliwienia wywozu pojazdu za granicę (ust.74 ust.5 Prawa o ruchu drogowym). W świetle tych uregulowań nie można mieć wątpliwości, że skutkiem upływu terminu rejestracji czasowej pojazdu jest wyrejestrowanie pojazdu, co następuje z mocy samego prawa. Skoro upływ terminu czasowej rejestracji pojazdu powoduje jego wyrejestrowanie, to w świetle uregulowania zawartego w art.9 ust.5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest zdarzeniem, które powoduje skutek w postaci wygaśnięcia obowiązku podatkowego. Okolicznością niesporną pomiędzy stronami jest fakt, że przedmiotowa naczepa została zarejestrowana czasowo przez starostę [...] w dniu 30 września 2005 roku, zgodnie z art.9 ust.4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstał z dniem 1 października 2005 roku, bowiem dzień ten był pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym pojazd został zarejestrowany. Czasowa rejestracja naczepy została na wniosek skarżącej przedłużona na okres 14 dni tj. do dnia 14 listopada 2005 roku. Zgodnie z treścią art.9 ust.4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy wygasł z końcem miesiąca listopada 2005 roku, zatem niewątpliwie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych została ustalona przez organy obu instancji błędnie, także w związku z treścią art.11 ust.3 tejże ustawy. Uchylenie z tego powodu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowiłoby naruszenie zakazu reformationis in peius ( art.134 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi )

2. zarzut braku danych niezbędnych dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego jest nieporozumieniem, a nadto jest niestosowany. Podstawą do określenia wysokości zobowiązania podatkowego dla skarżącej spółki nie była decyzja o czasowej rejestracji pojazdu, tylko Informacja Podatkowa dla Gminy Ł. za okres od 1 września 2005 roku do 30 września 2005 roku, w której zawarte są następujące dane: dopuszczalna masa całkowita, masa własna oraz ilość osi. Podnoszenie opisanego wyżej zarzutu jest niestosowane ,ponieważ organ podatkowy pierwszej instancji zwracał się zarówno do producenta naczep, jak i do skarżącej o udzielenie informacji niezbędnych do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości. Odpowiedzi udzielone przez oba te podmioty sprowadzały się do tego, że Berger-Company sp. z o.o nie wie co produkuje, a skarżąca A sp. z o.o nie wie, co sprzedaje. Jest to sprzeczne nie tylko z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, ale wręcz ze zdrowym rozsądkiem. Zwłaszcza jeśli zważyć, że prezesem zarządu obu tych podmiotów jest jedna i ta sama osoba.

3. Podobny charakter do omówionego w poprzednim punkcie, ma zarzut sprowadzający się do braku zasięgnięcia przez organy podatkowe "opinii prawnej, dotyczącej zasadności obciążenie przedsiębiorcy obowiązkiem podatkowym od środków transportowych na podstawie decyzji orzekającej o czasowej rejestracji". Przede wszystkim w toku postępowania skarżąca nie złożyła takiego wniosku dowodowego. Ponadto zgodnie z treścią art.197 § 1 Ordynacji podatkowej dowód z opinii biegłego należy przeprowadzić jeśli w sprawie konieczne są wiadomości specjalne. Trudno uznać, aby znajomość przepisów podatkowych dla organu podatkowego stanowiła "wiadomości specjalne".

Na koniec należy stwierdzić, że pogląd wyrażony w niniejszym uzasadnieniu zgodny jest z poglądem reprezentowanym przez B. P. w artykule "Powstanie i wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych" opublikowanym w "Finansach Komunalnych" numer 7-8/2006.