Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 176/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 24 maja 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2455/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2455/21, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. - p.p.s.a.), odrzucił skargę skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz z inną osobą oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I, II, III kwartał 2015 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełniania braków formalnych skargi i skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zawarto również pouczenie o skutkach niezastosowania się do zarządzeń, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Wezwania zostały uznane za doręczone pełnomocnikowi z dniem 16 listopada 2021 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia od niej wpisu sądowego upłynął w dniu 23 listopada 2021 r. W ustawowym terminie zarówno nie uzupełniono braków formalnych skargi, jak i nie uiszczono od niej wpisu sądowego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.

Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc naruszenie art. 73

§ 4 p.p.s.a. poprzez błędne założenie, że doręczenie zastępcze zarządzeń w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło 16 listopada 2021 r., podczas, gdy operator pocztowy nie podjął próby doręczenia przesyłek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie nie uzupełniono na wezwanie Sądu wszystkich braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego został wezwany na podstawie zarządzenia z dnia 21 października 2021 r., pismem z dnia 27 października 2021 r., do uzupełnienia braków formalnych skargi polegających na niepodpisaniu jej przez pełnomocnika, niepodaniu numeru PESEL skarżącego i niedołączeniu do niej oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponadto z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi, odrębnym zarządzeniem z dnia 26 października 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, którego odpis wysłano do pełnomocnika przy piśmie z dnia 27 października 2021 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535 ze zm.). Przesyłka pocztowa zawierająca wezwania została zwrócona przez operatora pocztowego z uwagi na niepodjęcie jej w terminie przez pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2021 r. przesyłkę tę uznano za doręczoną z dniem 16 listopada 2021 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, w dniu 7 grudnia 2021 r. stwierdzono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy stanowiącej uiszczenie wpisu sądowego od skargi.

Podnoszone zaś w zażaleniu okoliczności wskazujące na powody niedopełnienia tego obowiązku, nie mają wpływu na obiektywnie zaistniały fakt nieuzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przedmiotem niniejszego postępowania jest odrzucenie skargi a nie kwestia przywrócenia terminu. W realiach rozpoznawanej sprawy ocena prawidłowości zastosowania powołanych wyżej przepisów, a w efekcie ocena prawidłowości decyzji Sądu meriti o odrzuceniu wniesionego środka prawnego, uzależniona jest od oceny prawidłowości doręczenia przesyłki sądowej zawierającej wezwania.. Na tego rodzaju zdarzenie prawne składa się natomiast ciąg sądowych czynności procesowych prowadzących do wezwania skarżącego do uzupełnienia rzeczonych braków formalnych, jak również prawidłowość i kompletność czynności materialno-technicznych składających się na adnotacje dokonane przez doręczyciela i operatora na formularzu potwierdzenia odbioru oraz stronie adresowej przesyłki zawierającej rzeczone wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że formularz potwierdzenia odbioru zawiera wszystkie wymagane adnotacje, w związku z czym argumentacja podniesiona w zażaleniu nie może odnieść zamierzonego skutku. W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucając skargę w niniejszej sprawie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.