Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 18/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par.2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2014 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy orzekających w WSA w Olsztynie w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie W. – M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 24 lutego 2014 r. A. Z. (zwany dalej skarżącym) wystąpił do WSA w Olsztynie o wyłączenie od rozpoznania w sprawie II SA/Ol 330/12 – w zakresie złożonych w niej wniosków o przyznanie prawa pomocy z dnia 3 marca 2014 r. – sędziów oraz referendarzy sądowych orzekających w WSA w Olsztynie (szczegółowo wymienionych we wniosku o wyłączenie).

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OW 59/14 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył WSA w Białymstoku do rozpoznania ww. wniosku.

Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt II SO/Bk 18/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie.

Skarżący w dniu 6 czerwca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc jednocześnie o jego uchylenie

w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Białymstoku.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych przedmiotowego zażalenia poprzez złożenie 3 egzemplarzy odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 47).

Wezwanie do wykonania powyższego obowiązku doręczono skarżącemu

w dniu 24 czerwca 2014 r. (k. 49). Termin do uzupełnienia braków formalnych mijał zatem we wtorek 1 lipca 2014 r. Do dnia dzisiejszego nie zostały uzupełnione braki formalne zażalenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący w piśmie z dnia 30.06.2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym w dniu 1 lipca 2014 r. ) wskazał, że wezwanie jest nieuprawnione i prawnie chybione, gdyż przedmiotowa sprawa jest sprawą wpadkową. Zaznaczył, że WSA w Olsztynie nie prowadził merytorycznie postępowań w sprawie, prowadził je natomiast pod kątem proceduralnym. WSA w Olsztynie nie ustalił też do tej pory w ww. sprawie "podmiotów postępowania". O wadliwości ww. wezwania, zdaniem skarżącego, świadczy również fakt, że jest on jedynie osobą uprawnioną do zaskarżania czy wnioskowania postanowienia WSA w Białymstoku

o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić z uwagi na treść art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wedle których wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zauważyć należy, że wedle art. 176 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma

w postępowaniu sądowym, natomiast zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt osobowych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania,

z jednoczesnym prawidłowym pouczeniem o skutkach prawnych, nie usunął braków formalnych zażalenia, poprzez złożenie jego odpisów. Ponadto skarżący nie wskazał na żadne okoliczności uniemożliwiające mu wykonanie tej czynności.

Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia.

Takie stanowisko Sądu uzasadnia także treść uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej CBOSA), która ma moc wiążącą. W punkcie 1 tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Uzasadnienie tej uchwały wskazuje, że tak samo należy traktować niedołączenie przez stronę odpisów każdego pisma procesowego, w tym również - z mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. - zażalenia.

W uzasadnieniu ww. uchwały stwierdza się w szczególności, że "ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów, reprezentowanej tak w judykaturze, jak i orzecznictwie" (vide: postanowienie NSA

z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II GZ 263/14, opubl. CBOSA).

Także w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego wskazuje się, ze formalizm procesowy jest nieodzownym elementem sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia postępowania. Przez zachowanie wymagań formalnych zarówno sąd, jak

i uczestnicy postępowania realizują postulat jawnego postępowania (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. SK 17/12, OTK-A 2013/6/86).

Końcowo należy też wyjaśnić, że zgodnie z art. 75 p.p.s.a pisma

w postępowaniu sądowym i orzeczenia doręcza się w odpisach. Pisma

w postępowaniu sądowym można podzielić na pisma sądowe oraz pisma procesowe. Do pism sądowych należy zaliczyć orzeczenia (wyroki, postanowienia i zarządzenia), protokoły, notatki oraz inne pisma sądowe, a wśród nich zawiadomienia i wezwania. Pisma procesowe to pisma pochodzące od stron postępowania, które sąd, zgodnie

z zasadą oficjalności doręczeń, zobowiązany jest doręczać stronom przeciwnym. Oryginały pism i orzeczeń pozostają w aktach. Stronom i innym uczestnikom postępowania doręcza się wyłącznie ich odpisy. Niektóre pisma sądowe, np. orzeczenia oraz wszystkie pisma procesowe stron, doręcza się z odpowiednimi pismami przewodnimi, sporządzonymi z reguły na urzędowych formularzach (vide: B. Dauter, Komentarz do art. 75 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Lex.). Ustawodawca w art. 252 § 3 p.p.s.a. wprowadził wyjątek, a mianowicie postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Takiego wyłączenia doręczenia odpisów pism procesowych nie przewidział dla postępowania wpadkowego w przedmiocie wyłączenia sędziego. Dlatego skarżący został wezwany do złożenia odpisów zażalenia.

W przedmiotowej sprawie skarżący nie jest jedyną stroną postępowania, dlatego też został wezwany do złożenia odpisów zażalenia. Nie ma przy tym znaczenia -wbrew twierdzeniom skarżącego fakt, że jest to postępowanie wpadkowe.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.