Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 976/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 3,  art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za okresy V-XII/2004 r. oraz I-XII 2005 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że prowadzone przez organ kontroli skarbowej postępowanie wobec firmy, w której jest prezesem zarządu, spowodowało utratę jej partnerów. Sam wnioskodawca z tytułu umowy o pracę nie pobierał i do tej pory nie pobiera żadnego wynagrodzenia. Obecnie jest bezrobotnym dziennikarzem, bez prawa do zasiłku. Firma A. K. – A jest od lat zawieszona. Nie posiada żadnego majątku, w tym mieszkania, przedmiotów wartościowych ani zasobów pieniężnych.

Na urzędowym formularzu wniosku skarżący dodał, że ze względu na wiek (57 lat) trudno jest mu znaleźć pracę.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym i posiada udział w 1/3 we współwłasności działki budowlanej, zajęty przez bank.

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nadesłane zostało zeznanie podatkowe za 2009 r., pismo z Urzędu Pracy z [...]postanowienie o umorzeniu dochodzenia z [...], postanowienie o zaliczeniu nadpłaty wynikającej z zeznania za 2009 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług, upomnienia do uregulowania należności z tytułu podatku VAT oraz dodatkowe wyjaśnienia. Z wymienionych dokumentów wynika, że w 2009 r. przychód wnioskodawcy z działalności wykonywanej osobiście wyniósł 10.000 zł, obecnie zobligowany jest on do wpłacenia należności z tytułu podatku VAT w kwocie około 56.000 zł. Urząd Pracy w J. G. nie dysponuje ofertami pracy w zawodzie dziennikarza. Dochodzenie, które umorzono wymienionym postanowieniem, dotyczyło włamania i kradzieży w 2006 r. w mieszkaniu skarżącego.

W dodatkowych wyjaśnieniach wnioskodawca wskazał, że od 21 września 2009 r. nie uzyskał żadnych dochodów, w wyniku kradzieży w 2006 r. utracił wszystkie dokumenty dotyczące firmy, w której był prezesem zarządu oraz świadectwa pracy, natomiast bez tych dokumentów nie może zarejestrować się jako bezrobotny. Wyżywienie i nocleg skarżącemu zapewniają znajomi i członkowie rodziny – nie ma bowiem mieszkania, stałego zameldowana ani ubezpieczenia. Nie ponosi żadnych wydatków na utrzymanie mieszkania, lekarstwa, czy spłatę kredytów. Formalnie ma prawo do bezpłatnego korzystania z lokalu na podstawie zawartej umowy. Podkreślił, że przedłożył tylko dwa upomnienia do uiszczenia należności podatkowych, gdyż nie stać go na kserokopie, jednak faktycznie dostał ich dwadzieścia na łączną kwotę ponad 500.000 zł.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wnioskodawca powyższą okoliczność wykazał. Nie posiada bowiem żadnych środków utrzymania i jakiegokolwiek majątku, który mógłby spieniężyć. Rodzina natomiast pomaga mu przede wszystkim w zapewnieniu podstawowych potrzeb socjalnych.

Tym samym stwierdzić należało, że skarżący nie dysponuje jakimikolwiek środkami na pokrycie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, co w pełni uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Dlatego na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.