Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 2955/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędziowie WSA Grażyna Nasierowska, Asesor WSA Jolanta Sokołowska (spr.), Protokolant Grażyna Cikowska, po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego 1/ uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. [...] z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] 2/ określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku 3/ zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 10 złotych (dziesięć złotych).


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. Nr [...] Izba Skarbowa w W., po rozpatrzeniu zażalenia A. S., utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego W. - [...] z dnia [...] lipca 2002r. Nr [...], pozostawiające zarzuty bez rozpatrzenia z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia.

Z motywów uzasadnienia wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W.- [...] wszczął postępowanie egzekucyjne wobec A. S. na podstawie tytułów wykonawczych [...], poprzez doręczenie dnia [...] czerwca 2002r. Bankowi [...] w K. [...] O/ w W. zawiadomień z dnia [...] czerwca Nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem. Zawiadomienia te wraz z kopią tytułów wykonawczych A. S. otrzymała dnia [...] lipca 2002r.. Pismem z dnia [...] lipca 2002r. złożyła skargę na dokonaną czynność egzekucyjną podnosząc, iż egzekwowany podatek za styczeń 2002r. został przez nią zapłacony, a podatek za wrzesień i październik 2001r. jest w ogóle nienależny. Organ egzekucyjny wystąpienie to potraktował jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji i pozostawił je bez rozpatrzenia, ponieważ zostały wniesione po terminie.

Izba Skarbowa uznała, że A. S. przysługiwało zarówno prawo do wniesienia zarzutów w trybie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak i prawo wniesienia skargi na podstawie art. 54 tej ustawy. Wyjaśniła przy tym, że 14-dniowy termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia dokonania zakwestionowanej czynności, a w rozpatrywanej sprawie był to [...] czerwca 2002r.. Pismo z dnia [...] lipca 2002r. zatytułowane "skarga" zobowiązana złożyła w urzędzie pocztowym w dniu [...] lipca 2002r. (data stempla pocztowego), tym samym przekroczyła zarówno 7-dniowy termin do złożenia zarzutów, jak i 14-dniowy na wniesienie skargi.

W skardze A. S. wniosła o uchylenie postanowienia Izby Skarbowej z dnia [...] września 2002r., kwestionując prawidłowość obliczania 14-dniowego terminu do wniesienia skargi od dnia zajęcia rachunku bankowego. Jej zdaniem termin ten powinien być liczony od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego podatnikowi. W przeciwnym wypadku może dojść do pozbawienia tego uprawnienia, np. w sytuacji, gdy zawiadomienie zostanie doręczone z 14-dniowym opóźnieniem.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż podnoszone przez skarżącą. Otóż zgodnie z art. 54 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161, z późn. zm.) w sprawie skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora postanowienie wydaje organ nadzoru. W rozpatrywanej sprawie organem nadzoru jest Izba Skarbowa w W. i ona była właściwa do rozpatrzenia skargi złożonej przez A.S. pismem z dnia [...] lipca 2002r.. Izba Skarbowa nie wydała postanowienia w rozpatrzeniu owej skargi, odniosła się do niej jedynie w uzasadnieniu postanowienia, utrzymującego w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego W.- [...] z dnia [...] lipca 2002r. Nr [...], pozostawiającego bez rozpatrzenia zarzuty z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. W ten sposób de facto rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi zawarła w uzasadnieniu postanowienia, wydanego w odrębnym postępowaniu. Zgodnie zaś z art.104 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie mocą art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym powinno rozstrzygać sprawę co do istoty lub w inny sposób kończyć postępowanie w danej instancji. Wyrażenie stanowiska w uzasadnieniu aktu administracyjnego nie jest tożsame z wydaniem rozstrzygnięcia, które winno znaleźć się w sentencji tego aktu.

W tej sytuacji stwierdzić należy, iż do dnia dzisiejszego brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skargi z dnia [...] lipca 2002r. na czynności egzekucyjne. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Brak rozstrzygnięcia w prawidłowo wydanym postanowieniu, które może być zaskarżone do sądu powoduje, że niemożliwe jest odniesienie się do zarzutów skargi wniesionej przez skarżącą do Sądu.

Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że organ I mając wątpliwości co do intencji zawartych w piśmie z dnia [...] lipca 2002r., a na to wskazuje nadany sprawie bieg, winien był wezwać A. S. do zdeklarowania, czy jej pismo jest w swej istocie skargą na czynności egzekucyjne, zgodnie z tytułem nawiązującym do zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, czy też zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego ze względu na elementy jego treści, czy też jednym i drugim. Powyższe było tym bardziej zasadne, że w momencie złożenia pisma termin do wniesienia zarzutów dawno upłynął. Skarżąca zapytana na rozprawie o charakter tego pisma, stwierdziła, iż złożyła je jako skargę na czynności egzekucyjne i tak należało je odczytać.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), postanowiono jak w sentencji.