Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 879/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 17 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2022 roku sprawy ze skargi Spółki R. S.A. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2022 roku znak: SKO.GN/4160/129/2021 w przedmiocie stwierdzenia nabycia prawa użytkowania nieruchomości skargę oddala.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2022 roku, znak: SKO.GN/4160/129/2021 utrzymująca w mocy decyzję Starosty Chrzanowskiego z dnia 31 sierpnia 2021 roku, znak: AGN.6849.004.2015.KK23 stwierdzającej, że z dniem 19 stycznia 2014 r. [...] Związek Działkowców Stowarzyszenie Ogrodowe z siedzibą w W. Okręg Małopolski w K., nabył prawo użytkowania nieruchomości położonych w T. przy ul. [...] obręb. ewid. S. oznaczonych jako działki nr [...] o pow. 0,1452 ha, [...] o pow. 1,2787 ha, [...] o pow. 0,2139 ha, [...] o pow. 0,2657 ha, [...] o pow. 0,3080 ha, [...] o pow. 0,5260 ha, [...] o pow. 0,0163 ha, [...] o pow. 0,6256 ha, [...] o pow. 0,0168 ha, [...] o pow. 0,6228 ha, na których znajduje się Rodzinny Ogród Działkowy [...]" w T., który to teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania 'przestrzennego uchwalonym uchwałą nr LV/598/VI/2004 Rady Miasta w T. z dnia 20.10.2014 r. oznaczonym symbolem 1ZD - tereny ogrodów działkowych oraz 3 Zn - zieleń nieurządzona, natomiast działka nr [...] objęta jest Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem ZD - tereny ogrodów działkowych oraz stwierdzającej, że nabycie prawa użytkowania następuje na czas nieoznaczony i nieodpłatnie

Przedmiotowa decyzja została wydana w następujących okolicznościach.

Decyzją z dnia 6 grudnia 2018 roku, znak: AGN.6849.004.2015.JM3 Starosta Chrzanowski odmówił stwierdzenia nabycia użytkowania w rozumieniu art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2176) – dalej jako "u.r.o.d." oraz ustawy - Kodeks Cywilny przez Polski Związek Działkowców Stowarzyszenie Ogrodowe w W. Okręg Małopolski w K. działek nr [...] położonych w T., obr. S..

W uzasadnieniu do wydanej decyzji wskazano, że zgodnie z księgą wieczystą nr [...] działki nr [...] stanowią własność Skarbu Państwa i są oddane w użytkowanie wieczyste Spółki [...] S.A. w B.. Natomiast działka nr [...] zgodnie z księga wieczystą o numerze [...] stanowi własność Skarbu Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Państwowe Nadleśnictwo C.. Teren działki nr [...] został w 1973 roku przekazany Kopalni [...] na potrzeby ogródków działkowych. Prawo użytkowania jest niezbywalne i wygasa w przypadku niewykonywania go przez 10 lat, a właściciel nieruchomości w czasie trwania użytkowania nie ma obowiązku jakichkolwiek nakładów na rzecz użyczoną. W konkluzji wywodów, organ I instancji stwierdził, iż nieruchomości objęte wnioskiem stanowią mienie rozdysponowane do wskazanych powyżej podmiotów i jako takie nie mogą być przedmiotem decyzji o której mowa w art. 75 ust. 7 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Tym samym należało odmówić stwierdzenia nabycia użytkowania.

Odwołanie od powyżej decyzji wniósł [...] Związek Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W.. Po rozpatrzeniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 12 lutego 2019 roku, znak: SKO.GN/4160/6/2019 utrzymało w mocy decyzją Starosty.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy przytoczył treść wybranych przepisów ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych i stwierdził, że ustawodawca przewidział dwa tryby nabycia użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe, przy czym tryb nabycia prawa użytkowania z art. 76 ust. 2 powołanej ustawy ma pierwszeństwo przed trybem z art. 75 ust. 7. W pierwszym przypadku nabycie następuje z mocy prawa z dniem wejścia w życie ustawy (19 stycznia 2014 r.), natomiast w drugim przypadku z upływem 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Jednocześnie wskazane tryby nabycia mienia przez stowarzyszenie ogrodowe są w pewien sposób powiązane, ponieważ właściciel nieruchomości ma zakaz wydania decyzji o likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego (art. 75 ust. 1), w sytuacji gdy w dniu wejścia w życie ustawy spełniony jest przez ten ogród choćby jeden warunek z art. 76 ust. 1 pkt 1-4 powołanej ustawy. Dokonując wykładni art. 75 ust. 6 lub art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych - zdaniem organu odwoławczego - nie można poprzestać na odwołaniu się wyłącznie do reguł wykładni językowej. Konieczne jest skonfrontowanie jej rezultatów z wynikiem interpretacji uzyskanym przy zastosowaniu reguł wykładni funkcjonalnej czy systemowej, tak by w konsekwencji ich stosowania nie doprowadzić do sytuacji nałożenia obowiązków lub przyznania uprawnień pozostających obiektywnie w sprzeczności z istniejącym porządkiem prawnym, czy niewykonalnych. Odstąpienia od tej konfrontacji nie może uzasadniać nawet pozorna jednoznaczność i jasność omawianego przepisu. Zważyć bowiem należy, że mimo jasności i oczywistości przepisu, niezbędne jest odstąpienie od sensu językowego wykładni w każdym wypadku, gdy ten sposób interpretacji tekstu normatywnego prowadzi do rażąco niesprawiedliwych lub irracjonalnych konsekwencji, gdy przemawiają za tym szczególnie ważne racje prawne, społeczne, ekonomiczne lub moralne, gdy ustalone w tej wykładni znaczenie przepisu prowadzi do rażąco niesprawiedliwych rozstrzygnięć lub pozostaje w oczywistej sprzeczności z powszechnie akceptowanymi normami moralnymi, albo gdy znaczenie to prowadzi do konsekwencji absurdalnych z punktu widzenia społecznego lub ekonomicznego. Taka zaś sytuacja ma miejsce przy odwołaniu się do wykładni językowej art. 75 ust. 6 ustawy i jego zastosowania w zgodzie z tą wykładnią. Prowadziłaby bowiem ona do uzyskania ograniczonego prawa rzeczowego do nieruchomości przez podmiot posiadający go bez tytułu prawnego kosztem praw rzeczowych przynależnych innym podmiotom, a więc swoistego "wywłaszczenia" - co nie mogło być celem ustawodawcy. Przyjęte przezeń w przepisach przejściowych rozwiązanie - polegające na usankcjonowaniu stanów faktycznych istniejących na gruntach Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego (związanych z funkcjonującymi na tych terenach w określonym okresie rodzinnych ogrodów działkowych) - służyć miało wszak uporządkowaniu ich stanów prawnych, a nie pozbawieniu innych podmiotów praw przynależnych im do nieruchomości, zwłaszcza takich, których ochrona zrównana jest z tą jaka przysługuje właścicielowi. Jedną z koniecznych przesłanek do nabycia prawa użytkowania wieczystego [błędnie organ wskazał na użytkowanie wieczyste] jest aby rodzinny ogród działkowy zlokalizowany był na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Niespełnienie tego warunku dyskwalifikuje możliwość zarówno wydania decyzji o likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego, jak i decyzji stwierdzającej nabycie prawa użytkowania takiej nieruchomości na podstawie art. 75 ust. 6 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Ponadto, oprócz przesłanek wynikających z tego przepisu, przy braku zaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 76 ustawy, stwierdzenie nabycia użytkowania nie może naruszać przepisów ustaw regulujących uprawnienia innych, niż Skarb Państwa, podmiotów do nieruchomości objętej wnioskiem PZD. Chodzi tu o te prawa, których istnienia, bądź możliwości wykonywania nie da się pogodzić z prawem użytkowania uregulowanym w art. 252 i nast. kc. Do praw takich należy prawo użytkowania wieczystego gruntów objętych wnioskiem o stwierdzenie nabycia użytkowania na podstawie art. 75 ust. 6 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, nabyte wcześniej. Wynika to z faktu, że będąca przedmiotem niniejszej sprawy nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste [...] Spółka Akcyjna w K. oraz Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo C. . Oznacza to, że przedmiotowa nieruchomość została wówczas prawnie rozdysponowana, o czym przesądza treść art. 21 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa. Nabycie prawa użytkowania nieruchomości na podstawie art. 75 ust. 6 ustawy o ogrodach działkowych może dotyczyć tylko nieruchomości Skarbu Państwa, które nie zostały jeszcze rozdysponowane i w związku z tym nadal pozostają w zasobie nieruchomości Skarbu Państwa. Nabycie użytkowania wieczystego takiej nieruchomości powoduje niedopuszczalność jej ponownego nabycia. W tym stanie faktycznym i prawnym - zdaniem organu odwoławczego - organ I instancji zasadnie odmówił stwierdzenia nabycia użytkowania wieczystego [błędnie organ wskazał na użytkowanie wieczyste] przedmiotowych nieruchomości na wniosek PZD.

Skargę na powyższą decyzję wniosło [...] Związek Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 4 lipca 2019 roku, sygn. II SA/Kr 466/19 oddalił skargę. Oddalając skargę [...] Związku Działkowców Stowarzyszenia Ogrodowego w W. Okręg Małopolski w K. na decyzję organu odwoławczego Sąd I instancji stwierdził, że warunkiem uzyskania ex lege przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania nieruchomości, na zasadzie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych jest spełnienie następujących przesłanek: istnienie na nieruchomości rodzinnego ogrodu działkowego w dacie wejścia w życie ustawy, przynależenie własności nieruchomości do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, brak tytułu prawnego do nieruchomości po stronie prowadzącego ogród stowarzyszenia ogrodowego, spełnienie choćby jednego z warunków, o których mowa w art. 76 ust. 1 ustawy. Nabycie prawa użytkowania nieruchomości czy to na podstawie art. 75 ust. 6, czy to na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych może dotyczyć tylko nieruchomości Skarbu Państwa, które nie zostały jeszcze rozdysponowane i w związku z tym nadal pozostają w zasobie nieruchomości Skarbu Państwa.

Jak prawidłowo ustalił organ - zgodnie z księgą wieczystą nr [...] działki nr [...] stanowią własność Skarbu Państwa i pozostają w użytkowaniu wieczystym Spółki [...] S.A. w B.. Natomiast działka nr [...] - zgodnie z księgą wieczystą o numerze [...] - stanowi własność Skarbu Państwa w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo C. co wynika z działu II tej księgi, przy czym przeniesienie tego wpisu nastąpiło z [...] już w 1968 r. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 79, poz. 464 z późn. zm.), grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego), z wyłączeniem gruntów Państwowego Funduszu Ziemi, będące w dniu 5 grudnia 1990 r. w zarządzie państwowych osób prawnych innych niż Skarb Państwa stają się z tym dniem z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego. Oznacza to zatem, że przedmiotowe nieruchomości zostały rozdysponowane w myśl art. 21 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Skoro w niniejszej sprawie prawo użytkowania wieczystego/zarząd przedmiotowych nieruchomości przysługuje Spółce [...] S.A. w B. oraz Lasom Państwowym to uznać należy, że w dniu wejścia w życie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, tj. w dniu 19 stycznia 2014 r., nieruchomość ta była trwale rozdysponowana i Skarb Państwa nie posiadał jej w swoim zasobie.

W ocenie Sądu I instancji, niewskazanie w treści art. 76 ust. 2 ustawy o ogrodach działkowych zastrzeżenia, iż nabywane prawo nie może naruszać praw osób trzecich, nie oznacza, że takie w jego treści normatywnej w rzeczywistości nie zostało ujęte. Wobec tego uznać należy, że poza przesłankami wyrażonymi wprost w redakcji przepisu art. 76 ust. 2 powołanej ustawy (przy braku zaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 76 ust. 1 tej ustawy), stwierdzenie nabycia użytkowania, nie może nastąpić w sytuacji, gdy prowadziłoby to do naruszenia przepisów ustaw regulujących uprawnienia innych niż Skarb Państwa podmiotów do nieruchomości objętej wnioskiem [...] Związku Działkowców, których istnienie, bądź możliwość prawidłowego wykonywania nie da się pogodzić z prawem użytkowania uregulowanym w art. 252 i nast. kc. Ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych funkcjonuje bowiem w określonym systemie prawnym, co powoduje, że przy stosowaniu i wykładni jej przepisów nie można abstrahować od uwarunkowań prawnych wynikających także z przepisów zawartych w innych aktach normatywnych, a mających zastosowanie w stosunku do przedmiotu, którego dotyczy aktualnie prowadzone na podstawie tej ustawy postępowanie. Do takich należą z całą pewnością unormowania zawarte w przepisach Kodeksu cywilnego oraz ustawie o gospodarce nieruchomościami dotyczące prawa użytkowania wieczystego, w sytuacji gdy tego rodzaju prawo przynależy do nieruchomości objętej wnioskiem stowarzyszenia ogrodowego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 252 kc rzecz można obciążyć prawem do jej używania i do pobierania jej pożytków (użytkowanie). Już samo zatem zestawienie wynikające z tego unormowania cech użytkowania wskazuje, że równoczesne wykonywanie tego prawa i prawa użytkowania wieczystego nie jest możliwe.

W ocenie Sądu I instancji, skoro nieruchomość zajęta pod rodzinne ogrody działkowe, w dacie wejścia w życie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych stanowiła przedmiot zarządu i użytkowania wieczystego, to wydanej w takim stanie faktycznym i prawnym decyzji o odmowie stwierdzenia nabycia przez [...] Związek Działkowców prawa użytkowania przedmiotowej nieruchomości nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 oraz art. 75 ust. 6 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosło [...] Związek Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W..

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 października 2020 roku, sygn. I OSK 730/20, uchylił zaskarżony wyrok oraz uchylił decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty.

W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że

"Nabycie przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania z mocy samego prawa z dniem 19 stycznia 2014 r. ustawodawca uwarunkował zaistnieniem przynajmniej jednej z okoliczności wymienionej w art. 76 ust. 1 powołanej ustawy. Ani jednak Sąd I instancji, ani też organy administracji nie rozważyły zaistnienia którejkolwiek z okoliczności wymienionych w powołanym art. 76 ust. 1, skupiając się jedynie na stwierdzeniu, że teren zajęty w przedmiotowej sprawie pod rodzinny ogród działkowy, jakkolwiek pozostaje własnością Skarbu Państwa, to jednak został rozdysponowany na rzecz innych jednostek organizacyjnych, tj. na rzecz [...] Spółki Akcyjnej w K. (prawo użytkowania wieczystego) i na rzecz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo C. (zarząd), co wyklucza dopuszczalność wydania decyzji na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Zarówno Sąd I instancji jak i organy administracji nie dostrzegły, że nabycie prawa użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe z mocy samego prawa z dniem 19 stycznia 2014 r. jest wynikiem woli samego ustawodawcy, przez co stan taki powstał w dniu 19 stycznia 2014 r. niezależnie od woli właściciela nieruchomości i innych podmiotów oraz jednostek organizacyjnych, którym przysługują do nieruchomości zajętej pod rodzinny ogród działkowy określone uprawnienia wynikające z tytułu prawnorzeczowego lub z tytułu zarządu mieniem publicznym. Omawiane nabycie prawa użytkowania nastąpiło także niezależnie od woli organu mającego wydać decyzję określoną w art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, skoro decyzja ta nie kreuje prawa, a jedynie potwierdza jego powstanie z dniem wskazanym przez ustawodawcę."

Ponadto wskazano, że "Nie można więc domniemywać zastosowania przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a w szczególności art. 21 tej ustawy, do sytuacji określonej w art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, skoro przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mogą naruszać powołanej ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, jako dotyczącej w części swoich regulacji gospodarki nieruchomościami Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego w związku z działalnością rodzinnych ogrodów działkowych, przy jednoczesnym wyraźnym wskazaniu przez ustawodawcę, w jakich sytuacjach określonych w ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych nie znajduje zastosowania do nieruchomości Skarbu Państwa, które nie znajdują się w zasobie nieruchomości Skarbu Państwa określonym w art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie ma również podstaw prawnych twierdzenie, że nabycie prawa użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe prowadzące rodzinny ogród działkowy z dniem 19 stycznia 2014 r. nie może naruszać praw osób trzecich. Takie zastrzeżenie nie wynika z treści art. 75 i art. 76 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, jako szczególnych podstaw prawnych służących uregulowaniu stanu prawnego gruntów Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego zajętych pod rodzinne ogrody działkowe, istniejące często od wielu już lat, czemu ustawodawca dał wyraz w art. 76 ust. 1 pkt 2 - 4 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, wskazując na istnienie takich ogrodów co najmniej 30 lat."

Ponadto wskazano, że "nabywane z dniem 19 stycznia 2014 r. prawo użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji i organów administracji, nie wywłaszcza innych podmiotów z przysługujących im innych praw, niż prawo własności, ponieważ prawa te nadal pozostają w mocy. Uposażenie przez ustawodawcę stowarzyszeń ogrodowych w prawo użytkowania na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, zgodnie z preambułą do tej ustawy, służy natomiast zapewnieniu dalszego istnienia rodzinnych ogrodów działkowych szczególnie na tych terenach, na których ogrody te cały czas istnieją od co najmniej 30 lat bez uregulowanego tytułu prawnego przy jednoczesnym braku przynajmniej do dnia 19 stycznia 2014 r. ze strony podmiotów mających tytuł prawny do tych terenów jakichkolwiek działań kwestionujących prowadzenie działalności przez te ogrody bez tytułu prawnego."

Ponownie rozpoznając sprawę Starosta Chrzanowski decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 roku, znak: AGN.6849.004.2015.KK25orzekł o stwierdzeniu nabycia z dniem 19 stycznia 2014 r. przez [...] Związek Działkowców z siedzibą w W., prawa użytkowania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodek cywilny, nieruchomości gruntowych stanowiących własność Skarbu Państwa, położonej w T. przy ul. [...] obręb. ewid. S. oznaczonych jako działki nr [...] o pow. 0,1452 ha, [...] o pow. 1,2787 ha[...] o pow. 0,2139 ha, [...] o pow. 0,2657 ha, [...] o pow. 0,3080 ha, [...] o pow. 0,5260 ha[...] o pow. 0,0163 ha, [...] o pow. 0,6256 ha, [...] o pow. 0,0168 ha, [...] o pow. 0,6228 ha, na których znajduje się Rodzinny Ogród Działkowy [...]" w T., który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr LV/598/VI/2004 Rady Miasta w T. z dnia 20.10.2014 r. oznaczonym symbolem 1ZD - tereny ogrodów działkowych oraz 3 Zn - zieleń nieurządzona, natomiast działka nr [...] objęta jest Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem ZD - tereny ogrodów działkowych

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Starosta Chrzanowski na wniosek [...] Związku Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W. Okręg Małopolski w K. prowadził postępowanie administracyjne w sprawie o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania w rozumieniu przepisów art. 76 ust.2 Ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1073) działek położonych w T., obręb S., o nr[...] i [...]. Przedmiot wniosku jest użytkowany na potrzeby Rodzinnych Ogrodów Działkowych.

Zgodnie z treścią księgi wieczystej KRI [...] działki: [...] stanowią własność Skarbu Państwa i są oddane w użytkowanie wieczyste Spółce [...] S.A. w B.. Działka [...] zgodnie z treścią księgi wieczystej KRI [...] stanowi własność Skarbu Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo C. .

Dodatkowo podniesiono, że organ jest związany stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2020 roku, sygn. I OSK 730/20, w którym wskazano, iż w przypadku rodzinnego ogrodu działkowego, stowarzyszenie ogrodowe prowadzące ten rodzinny ogród działkowy, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nabywa prawo użytkowania - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - nieruchomości zajmowanej przez ten rodzinny ogród działkowy. Stwierdzenie nabycia prawa następuje w drodze decyzji.

W w/w wyroku wskazano, iż błędem byłoby uznanie, iż przysługiwanie prawa użytkowania wieczystego oraz prawa zarządu za wyklucza zastosowanie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Dalej wskazano, że teren, na którym znajduje się Rodzinny Ogród Działkowy [...] objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, to jest uchwałą nr LV/598/VI/2004 Rady Miasta w T. z dnia 20 października 2014 r., a wskazany teren oznaczony jest symbolem 1ZD - tereny ogrodów działkowych oraz symbolem 3 Zn - zieleń nieurządzona, natomiast działka nr [...] objęta jest Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, w którym oznaczono kierunek zagospodarowania jako ZD - tereny ogrodów działkowych.

Wobec powyższego, w świetle art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 roku o rodzinnych ogrodach działkowych (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 1073 ze zm.) należało stwierdzić nabycie prawa użytkowania przedmiotowych nieruchomości przez [...] Związek Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W..

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółka [...] S. A. z siedzibą w B., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego, które zdaniem Skarżącej Spółki miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

(1) art, 75 ust. 1 i ust. 6 w zw. z art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co skutkowało przyjęciem przez Organ I instancji, że możliwe jest stwierdzenie użytkowania w sytuacji ustanowionego uprzednio prawa użytkowania wieczystego ;

(2) art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego niezastosowanie, bowiem nie jest zasadne orzeczenie stwierdzenia użytkowania w sytuacji, gdy nieruchomość znajduje się w zasobach Skarbu Państwa zgodnie z tym przepisem

Powołując się na powyższe skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym również na późniejsze, aniżeli powoływane przez Organ I instancji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2020 roku, sygn. I OSK 730/20) w uzasadnieniu decyzji, orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. np. na uzasadnienie do wyroku z dnia 23 lutego 2021 r. sygn. I OSK 2446/20.

W obszernym uzasadnieniu przedstawiono argumentację dla sformułowanych zarzutów, podkreślając w szczególności, że nie jest zasadne orzeczenie stwierdzenia użytkowania na nieruchomości obciążonej prawem użytkowania wieczystego.

Po rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 19 kwietnia 2022 roku, znak: SKO.GN/4160/129/2021 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że uzasadnieniu do wyroku z dnia 15 października 2020 r. sygn. I OSK 730/20 Naczelny Sad Administracyjny wskazał, że nabycie prawa użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe z mocy samego prawa z dniem 19 stycznia 2014 r. jest wynikiem woli samego ustawodawcy, przez co stan taki powstał w dniu 19 stycznia 2014 r. niezależnie od woli właściciela nieruchomości i innych podmiotów oraz jednostek organizacyjnych, którym przysługują do nieruchomości zajętej pod rodzinny ogród działkowy określone uprawnienia wynikające z tytułu prawnorzeczowego lub z tytułu zarządu mieniem publicznym. NSA zauważył również, że omawiane nabycie prawa użytkowania nastąpiło także niezależnie od woli organu mającego wydać decyzję określoną w art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, skoro decyzja ta nie kreuje prawa, a jedynie potwierdza jego powstanie z dniem wskazanym przez ustawodawcę.

Jednocześnie NSA jednoznacznie przyjął, że do sytuacji określonej w art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ponieważ brak w powołanym art. 76 ust. 2 takiego odesłania, jakie ustawodawca zawarł w innych przepisach ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, np. w art. 9 (dotyczącym m.in. oddawania gruntów Skarbu Państwa stowarzyszeniom ogrodowym w nieodpłatne lub odpłatne użytkowanie na czas nieoznaczony z przeznaczeniem na zakładanie i prowadzenie rodzinnych ogrodów działkowych), art. 18 ust. 1 i 2 oraz art. 19 (dotyczącymi likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego lub jego części na cel publiczny) i art. 26 (dotyczącym likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego lub jego części w związku ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości).

NSA wskazał przy tym, że z art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, a w szczególności ustaw wymienionych w tym przepisie.

W konsekwencji więc zdaniem NSA brak jest podstaw do twierdzenia, że art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych nie znajduje zastosowania do nieruchomości Skarbu Państwa, które nie znajdują się w zasobie nieruchomości Skarbu Państwa określonym w art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Mając zatem na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny sprawy oraz przebieg postępowania Kolegium wpierw zaznacza, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2325 z dnia 2019.11.28), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sadu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Stąd też podkreślić należy, ze zarówno Organ I instancji, jak i Kolegium, pozostają związane wykładnią przedstawioną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w przedmiotowej sprawie wyroku z dnia 15 października 2020 r. sygn. I OSK 730/20, w szczególności wykładnią art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Warto dodać, iż w powoływanym wyroku NSA wyraźnie zaznaczył, iż przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ administracji uwzględni wykładnię art. 76 ust. 2 przedstawioną w tym wyroku.

W konsekwencji przyjąć należy, że istotne pozostaje w szczególności zbadanie przesłanek z art. 76 ust. 1 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

W tym kontekście Kolegium stwierdza, że należy przyjąć - tak jak to uczynił Organ I instancji - że spełniony jest przynajmniej jeden z warunków określonych w art. 76 ust. 1 cyt. ustawy tj. funkcjonowanie rodzinnego ogrodu działkowego na nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Jak ustalił Organ I instancji, nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa położona w T. przy ul. [...] obręb. ewid. S. oznaczona jako działki nr [...] o pow. 0,1452 ha[...] o pow. 1,2787 ha, [...] o pow. 0,2139 ha, [...] o pow. 0,2657 ha[...] o pow. 0,3080 ha, [...] o pow. 0,5260 ha[...] o pow. 0,0163 ha[...] o pow. 0,6256 ha, 750 o pow. 0,0168 ha, 752 o pow. 0,6228 ha, na których znajduje się Rodzinny Ogród Działkowy [...]", objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr LV/598/VI/2004 Rady Miasta w T. z dnia 20.10.2014 r. oznaczonym symbolem 1ZD - tereny ogrodów działkowych oraz 3 Zn - zieleń nieurządzona. Natomiast działka nr [...] objęta jest Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem ZD - tereny ogrodów działkowych.

Nie ulega również wątpliwości, że przedmiotowy teren zagospodarowany jest jako teren ogrodów działkowych od dłuższego czasu. Jak bowiem zaznaczył NSA w wykonywanym w sprawie wyroku, z okoliczności faktycznych wynika, iż [...] Związek Działkowców przedłożył dokumenty urzędowe świadczące o istnieniu rodzinnego ogrodu działkowego już od 1962 r., z których wynika, że poprzednik prawny obecnego użytkownika wieczystego części terenu zajętego przez ten ogród, przekazał ten teren na rzecz tego ogrodu i nigdy nie kwestionował prowadzenia działalności ogrodniczej, która nie stanowiła treści wykonywania przez użytkownika wieczystego przysługującego mu prawa użytkowania wieczystego. Także Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe nie kwestionowało realizowania na terenach pozostających w jego zarządzie działalności ogrodniczej prowadzonej przez rodzinny ogród działkowy nie mający uregulowanego tytułu prawnego do tych terenów, podczas gdy działalność ta nie stanowiła statutowej działalności leśnej uzasadniającej przysługiwanie prawa zarządu.

Ponadto Kolegium stwierdza, iż z ustaleń podnoszonych przez orzekające w sprawie sądy wynika również, że zgodnie z treścią księgi wieczystej nr [...] - działki nr [...] - stanowią własność Skarbu Państwa i pozostają w użytkowaniu wieczystym Spółki [...] S.A. w B.. Natomiast działka nr [...] - zgodnie z księgą wieczystą nr [...] - stanowi własność Skarbu Państwa w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo C., co wynika z działu II tej księgi, przy czym przeniesienie tego wpisu nastąpiło z Lwh tab. [...] już w 1968 r.

Wobec powyższego Kolegium stwierdza, że w tych okolicznościach powyższe ustalenia winny skutkować przyjęciem, iż spełnione są warunki z art. 76 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Jednocześnie w oparciu o wykonywany wyrok NSA z dnia 15 października 2020 r. sygn. I OSK 730/20 należy przyjąć, że do stwierdzenia prawa użytkowania na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, nie jest przeszkodą ustanowienie wcześniejsze na tym terenie prawa użytkowania wieczystego czy też zarządu nieruchomości. NSA bezsprzecznie też uznał, że nie mają w tym przypadku zastosowania regulacje z art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2021.1899 t.j. z dnia 2021.10.21), zgodnie z którym do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa.

Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka [...] S. A. z siedzibą w B., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie

(1) art. 75 ust. 1 i ust. 6 w zw. z art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe przyjęcie, że zachodzi podstawa do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nabycia użytkowania gruntu na rzecz Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...]", podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 75 ust. 1 i 6 w zw. z art. 76 ust. 2 u.r.o.d. prowadzi do wniosku, iż ustanowienie użytkowania nie może naruszać praw osób trzecich, w szczególności użytkowanie nie może być ustanowione na nieruchomości, będącej w użytkowaniu wieczystym innego podmiotu, a nadto na nieruchomości, która nie znajduje się w zasobach Skarbu Państwa ;

(2) art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego niezastosowanie i błędne przyjęcie polegające na ustaleniu, że nabycie prawa użytkowania nieruchomości zajmowanej przez rodzinny ogród działkowy, może dotyczyć nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, która nie znajduje się w zasobie nieruchomości Skarbu Państwa w myśl przywołanego wyżej przepisu, skutkiem czego doszło do błędnego przyjęcia, iż możliwym jest stwierdzenie nabycia użytkowania na rzecz Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]

Powołując się na powyższe skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Cała argumentacja skargi sprowadza się wyłącznie do wskazania, że w uzasadnieniu skargi wskazano, że Organ swoje rozstrzygnięcie oparł w głównej mierze na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt: I OSK 730/20 z dnia 15 października 2020 r. uwzględniając wykładnię art. 76 ust. 2 w sposób wskazany w tymże wyroku, tymczasem organ nie sięgnął do analizy innych orzeczeń, które są przeciwne względem przytoczonego orzeczenia. Poglądy wyrażone w wyroku z dnia 15 października 2020 r. nie zostały podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku I wydanym w dniu 23 lutego 2021 r.. sygn. akt: I OSK 2446/20, a więc wyroku późniejszym.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej, wskazując przy tym, że organy wydają decyzje były związane stanowiskiem wyrażonym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt: I OSK 730/20 z dnia 15 października 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Ponadto należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Zgodnie z brzmieniem art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej. W zakreślonym terminie nie wszystkie strony zajęły stanowisko, dlatego też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Skarga jest bezzasadna.

W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże ich w sprawie (por. np. uzasadnienie do: wyroku NSA z dnia 21 marca 2014 r., sygn. I GSK 534/12, oraz do wyroku NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II FSK 1404/13).

Związanie sądu administracyjnego oznacza, że nie może on w przyszłości, orzekając w tej samej sprawie, formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz jest zobowiązany do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 21 marca 2014 r., I GSK 534/12; por. też T. Woś komentarz do art. 153 tezy 14-17 [w:] Woś Tadeusz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, WKP 2016).

W niniejszej sprawie organy, jak i sąd są związane stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt: I OSK 730/20 z dnia 15 października 2020 r.

W uzasadnieniu tym wskazano, że:

"Nabycie przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania z mocy samego prawa z dniem 19 stycznia 2014 r. ustawodawca uwarunkował zaistnieniem przynajmniej jednej z okoliczności wymienionej w art. 76 ust. 1 powołanej ustawy. Ani jednak Sąd I instancji, ani też organy administracji nie rozważyły zaistnienia którejkolwiek z okoliczności wymienionych w powołanym art. 76 ust. 1, skupiając się jedynie na stwierdzeniu, że teren zajęty w przedmiotowej sprawie pod rodzinny ogród działkowy, jakkolwiek pozostaje własnością Skarbu Państwa, to jednak został rozdysponowany na rzecz innych jednostek organizacyjnych, tj. na rzecz [...] Spółki Akcyjnej w K. (prawo użytkowania wieczystego) i na rzecz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo C. (zarząd), co wyklucza dopuszczalność wydania decyzji na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.(...)

Nie można więc domniemywać zastosowania przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a w szczególności art. 21 tej ustawy, do sytuacji określonej w art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, skoro przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mogą naruszać powołanej ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, jako dotyczącej w części swoich regulacji gospodarki nieruchomościami Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego w związku z działalnością rodzinnych ogrodów działkowych, przy jednoczesnym wyraźnym wskazaniu przez ustawodawcę, w jakich sytuacjach określonych w ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych nie znajduje zastosowania do nieruchomości Skarbu Państwa, które nie znajdują się w zasobie nieruchomości Skarbu Państwa określonym w art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami. (...)

Nie ma również podstaw prawnych twierdzenie, że nabycie prawa użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe prowadzące rodzinny ogród działkowy z dniem 19 stycznia 2014 r. nie może naruszać praw osób trzecich. Takie zastrzeżenie nie wynika z treści art. 75 i art. 76 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, jako szczególnych podstaw prawnych służących uregulowaniu stanu prawnego gruntów Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego zajętych pod rodzinne ogrody działkowe, istniejące często od wielu już lat, czemu ustawodawca dał wyraz w art. 76 ust. 1 pkt 2 - 4 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, wskazując na istnienie takich ogrodów co najmniej 30 lat. (...)

Nabywane z dniem 19 stycznia 2014 r. prawo użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji i organów administracji, nie wywłaszcza innych podmiotów z przysługujących im innych praw, niż prawo własności, ponieważ prawa te nadal pozostają w mocy. Uposażenie przez ustawodawcę stowarzyszeń ogrodowych w prawo użytkowania na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, zgodnie z preambułą do tej ustawy, służy natomiast zapewnieniu dalszego istnienia rodzinnych ogrodów działkowych szczególnie na tych terenach, na których ogrody te cały czas istnieją od co najmniej 30 lat bez uregulowanego tytułu prawnego przy jednoczesnym braku przynajmniej do dnia 19 stycznia 2014 r. ze strony podmiotów mających tytuł prawny do tych terenów jakichkolwiek działań kwestionujących prowadzenie działalności przez te ogrody bez tytułu prawnego."

Na gruncie niniejszej sprawy nie ulega natomiast wątpliwości, że przedmiotowy teren zagospodarowany jest jak teren ogrodów działkowych od dłuższego czasu. Jak bowiem zaznaczył NSA we wskazanym wyroku, z okoliczności faktycznych wynika, iż [...] Związek Działkowców przedłożył dokumenty urzędowe świadczące o istnieniu rodzinnego ogrodu działkowego już od 1962 r., z których wynika, że poprzednik prawny obecnego użytkownika wieczystego części terenu zajętego przez ten ogród, przekazał ten teren na rzecz tego ogrodu i nigdy nie kwestionował prowadzenia działalności ogrodniczej, która nie stanowiła treści wykonywania przez użytkownika wieczystego przysługującego mu prawa użytkowania wieczystego. Także Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe nie kwestionowało realizowania na terenach pozostających w jego zarządzie działalności ogrodniczej prowadzonej przez rodzinny ogród działkowy nie mający uregulowanego tytułu prawnego do tych terenów, podczas gdy działalność ta nie stanowiła statutowej działalności leśnej uzasadniającej przysługiwanie prawa zarządu.

Ponadto nieruchomość będą własnością Skarbu Państwa położona w T. przy ul. [...] obręb. ewid. S. oznaczona jako działki nr [...] o pow. 0,1452 ha, [...] o pow. 1,2787 ha[...] o pow. 0,2139 ha, [...] o pow. 0,2657 ha[...] o pow. 0,3080 ha[...] o pow. 0,5260 ha[...] o pow. 0,0163 ha[...] o pow. 0,6256 ha[...] o pow. 0,0168 ha[...] o pow. 0,6228 ha, na których znajduje się Rodzinny Ogród Działkowy [...]", objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr LV/598/VI/2004 Rady Miasta w T. z dnia 20 października 2014 r. i wskazane działki znajdują się w terenie oznaczonym symbolem 1ZD przeznaczonym pod tereny ogrodów działkowych oraz w terenie oznaczonym symbolem 3 Zn przeznaczonym pod tereny zieleni nieurządzona. Natomiast działka nr [...] objęta jest Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem ZD - tereny ogrodów działkowych.

Stosując wskazania zawarte w uzasadnieniu do wyroku NSA z dnia 15 października 2020 r. organy trafnie oceniły, że zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 76 ust. 2 w zw. z art. 76 ust. ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. To znaczy funkcjonowanie rodzinnego ogrodu działkowego na nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 76 ust. 1 pkt. 1) u.r.o.d.) oraz rodzinny ogród działkowy funkcjonuje na nieruchomości co najmniej 30 lat, a nabycie własności nieruchomości przez Skarb Państwa nastąpiło w związku z zakładaniem rodzinnego ogrodu działkowego lub funkcjonował on na nieruchomości w momencie nabycia własności nieruchomości przez Skarb Państwa (art. 76 ust. 1 pkt. 2) u.r.o.d.).

To z kolei uzasadniało wydanie decyzji o nabyciu przez [...] Związek Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W. z mocy prawa użytkowania wskazanych nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi oraz jej uzasadnienia, należy wskazać, że stanowią one w istocie wyłącznie polemikę z bezwzględnie wiążącym w tej sprawie stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uzasadnieniu do wyroku z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt: I OSK 730/20. To natomiast na podstawie art. 153 p.p.s.a. stanowi o bezzasadności skargi.

W ocenie Sądu organy adekwatnie do potrzeb i stanu sprawy zgromadziły materiał dowodowy, który prawidłowo również oceniły stosownie do wiążących na zasadzie art. 153 p.p.s.a., wskazań zawartych w uzasadnieniu do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2020 r.

Ze względu na powyższe skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.