Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1199/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od środków transportowych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 240 par 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit.c, art. 135, art. 200, art. 205 par 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku od środków transportowych za lata 2010 i 2011, po wznowieniu postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy G. z dnia [....] r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. w Szczecinie na rzecz skarżącego K. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy G. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą K. S. (zw. dalej: podatnikiem, stroną, skarżącym) uchylenia swojej wcześniejszej decyzji z dnia [...] r. nr [...], określającej podatnikowi odpowiedzialność jako członkowi zarządu "M." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, z tytułu zaległości podatkowych "M." Sp. z o.o. w podatku od środków transportowych za lata 2010 i 2011 w kwocie [...] zł.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Gminy G. określił podatnikowi odpowiedzialność jako członkowi zarządu "M." Sp. z o. o. z tytułu zaległości podatkowych "M." Sp. z o. o. w podatku od środków transportowych za lata 2010, 2011 w kwocie [...] zł.

W dniu 29 stycznia 2016 r. podatnik, powołując się na art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: O.p.), wniósł o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego ww. decyzją z dnia [...] r. Jako nową okoliczność faktyczną i nowy dowód

w sprawie, podatnik wskazał na rezygnację z pełnienia funkcji prezesa Spółki "M." oraz uchwałę nr [...] z dnia [...] r. nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników Spółki "M." w sprawie powołania nowej osoby na funkcję prezesa jednoosobowego zarządu Spółki. We wniosku podatnik wniósł o uchylenie powyższej decyzji w całości.

Postanowieniem z dnia [...] r. Burmistrz Gminy G. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Badając okoliczności wznowienia postępowania organ I instancji uznał, że nie uzyskał dowodów na skuteczne zawiadomienie wspólników Spółki o rezygnacji podatnika z funkcji prezesa. Stwierdził także, że w dokumentach przedstawionych przez podatnika, brak jest również uchwały o odwołaniu jego z pełnionej funkcji.

W konsekwencji Burmistrz Gminy G. stwierdził, iż przedstawione przez podatnika dowody nie mają wpływu na zmianę decyzji ostatecznej z dnia [...] r. nr [...], albowiem nie wnoszą niczego nowego do sprawy. Organ podatkowy wskazał również, że przed wydaniem decyzji w sprawie odpowiedzialności podatnika jako członka zarządu Spółki "M." z tytułu zaległości podatkowych "M." Sp. z o. o. w podatku od środków transportowych za 2010 r. oraz 2011 r. zbadał, czy nie zachodziły przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność. Prowadząc natomiast wznowione postępowanie podatkowe w powyższej sprawie, organ I instancji respektował wszystkie zasady postępowania wyrażone w przepisach działu IV Ordynacji podatkowej, w tym przede wszystkim zasady wyrażone w art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 10 maja 2016 r., podatnik wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w Sz.

Uzasadniając odwołanie podatnik wskazał, że nie zgadza się z twierdzeniami organu I instancji, że przedłożony dowód w postaci poświadczonego notarialnie oświadczenia o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu spółki "M." z dnia 18 listopada 2009 r., nie ma wpływu na odmienny wynik sprawy. Nadto wskazał, że do oświadczenia załączono dowody nadania listów poleconych, adresowanych do wszystkich udziałowców. W związku z powyższym, zdaniem podatnika nie ponosi on odpowiedzialności za brak uchwały odwołującej go z pełnienia funkcji prezesa zarządu Spółki "M.".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz., utrzymując w mocy decyzję organu I instancji podkreśliło, że wznowienie postępowania jest jednym

z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, mających na celu kontrolowanie prawidłowości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Zwróciło przy tym uwagę, iż postępowanie wznowieniowe nie jest kontynuacją postępowania zwykłego i nie może być wykorzystane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji, gdyż inna jest waga zakresu naruszeń prawa uwzględnianych w tymże postępowaniu.

Kolegium wskazało, że jedną z przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., na którą podatnik powołał się we wniosku

o wznowienie, jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych

i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Przepis ten może być zastosowany zatem tylko w przypadku spełnienia łącznie następujących przesłanek:

1) okoliczności faktyczne lub dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji;

2) okoliczności faktyczne lub dowody muszą mieć wpływ na wynik sprawy;

3) okoliczności te ani dowody nie mogły być znane organowi podatkowemu

w momencie wydania decyzji.

Organ odwoławczy wskazał, że pod wyżej wymienionym pojęciem należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach istotnych dla rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że przedstawione przez podatnika nowe okoliczności faktyczne i dowody, nie mogły mieć wpływu na odmienną ocenę sprawy, ponieważ organ podatkowy nie uzyskał dowodów, które wskazywałyby, że doszło do skutecznego zawiadomienia wspólników Spółki

o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu. Natomiast zwolnienie członka zarządu

z odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki jest następstwem jego odwołania bez względu na to, czy odwołanie to zostało ujawnione we właściwym rejestrze.

Organ odwoławczy wskazał, że w orzecznictwie podnosi się, iż prawidłowo podjęta uchwala o odwołaniu członka zarządu i powołanie w jego miejsce innej osoby, staje się skuteczna niezależnie od tego, czy zmiana taka zostanie ujawniona w rejestrze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W odniesieniu do powołania

i odwołania członków zarządu Spółki, decydujące znaczenie ma natomiast ważnie podjęta uchwała o ich powołaniu lub odwołaniu (por. wyrok NSA z dnia 9..09.2002 r,, sygn. akt I SA/Ka 1259/01, publ. POP 2004, z 1, poz, 5).

Tymczasem w dokumentach przedstawionych przez podatnika, brak jest również uchwały o odwołaniu podatnika z pełnionej funkcji.

Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że organ podatkowy I instancji, przed powzięciem rozstrzygnięcia w sprawie odpowiedzialności podatnika jako członka zarządu spółki "M.", z tytułu zaległości podatkowych "M." Sp. z o. o. w podatku od środków transportowych za 2010 oraz 2011 r. zbadał, czy nie zachodziły przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność.

Ponadto, prowadząc wznowione postępowanie podatkowe w powyższej sprawie, wskazany organ respektował wszystkie zasady postępowania wyrażone w przepisach działu IV Ordynacji podatkowej, w tym przede wszystkim zasady wyrażone w art. 122, art 187 § 1 i art. 191 O.p.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, K. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie przez organ art. 122, art. 124 i art. 191 O.p., poprzez ich niezastosowanie i prowadzenie postępowania w sposób niewyczerpujący

i niebudzący zaufania do organów władzy publicznej poprzez brak pełnego

i rzetelnego rozpoznania istoty sprawy, w tym nieuznania przedłożonych dokumentów za nowe dowody, a przez to odmowę uchylenia decyzji organu

I instancji,

2) naruszenie przez organ art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p., poprzez zaniechanie uchylenia w całości decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] r. wydanej w sprawie [...] w sytuacji, gdy decyzja ta jest wadliwa, w tym sprzeczna z art. 202 § 4 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.

W uzasadnieniu skargi skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organów, że przedstawione przez niego dowody w postaci poświadczonego notarialnie oświadczenia o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu "M." Sp. z o.o. oraz uchwały nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w sprawie powołania nowego jednoosobowego zarządu spółki, nie mają wpływu na zmianę decyzji ostatecznej Burmistrza Gminy G. z dnia [...] roku.

Powołując treść art. 202 § 4 k.s.h. skarżący wskazał, że wbrew twierdzeniom organu, złożenie rezygnacji nie wymaga dla swej skuteczności, uchwały zgromadzenia wspólników o odwołaniu członka zarządu stanowiącej de facto potwierdzenie dokonanej już czynności. Jedynym warunkiem stawianym przez ustawodawcę jest złożenie oświadczenia woli uprawnionemu podmiotowi, co

w niniejszej sprawie nastąpiło albowiem skarżący rezygnację złożył zarówno spółce (wspólnikom) oraz prokurentowi.

Skarżący wskazał, iż zgodnie z treścią art. 205 § 2 k.s.h., oświadczenia składane spółce oraz doręczenia pism spółce mogą być dokonywane wobec jednego członka zarządu lub prokurenta. W ocenie skarżącego, cytowany przepis znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie co zostało potwierdzone w najnowszym orzecznictwie, zgodnie z którym oświadczenie członka zarządu spółki kapitałowej

o rezygnacji z tej funkcji jest składane, z wyjątkiem przewidzianym w art. 210 § 2

i art. 379 § 2 k.s.h., spółce reprezentowanej w tym zakresie zgodnie z art. 205 § 2 lub 373 § 2 k.s.h. (vide uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2016 roku, III CZP 89/15).

Skarżący nie podzielił stanowiska organu, iż organ podatkowy nie uzyskał dowodów, które wskazywałyby, że doszło do skutecznego zawiadomienia wspólników spółki o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu. Podniósł, że organ nie wziął pod uwagę i nie zbadał okoliczności złożenia przez skarżącego oświadczenia także prokurentowi, na co wskazują przedstawione przez skarżącego dowody.

Skarżący ponadto stanął na stanowisku, że organ prowadząc postępowanie naruszył zasady wynikające z art. 122, 124 i art. 191 O.p. oraz w sposób niezrozumiały i zawiły wyjaśnił zasadność przesłanek wydanego rozstrzygnięcia.

Końcowo skarżący wskazał, iż nie zgadza się z twierdzeniem organu podatkowego I instancji, że przed powzięciem rozstrzygnięcia w sprawie odpowiedzialności skarżącego, zbadał czy nie zachodziły przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność. W ocenie skarżącego, organ nie dokonał tego w sposób prawidłowy przypisując mu odpowiedzialność, pomimo istnienia i przedstawienia dowodów świadczących o braku pełnienia funkcji już od listopada 2009 roku.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz., wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści.

Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę uznał, iż organy podatkowe naruszyły przepisy postępowania podatkowego, co miało wpływ na wynik sprawy, dlatego skarga okazała się zasadna.

W pierwszym rzędzie Sąd chce jednak zauważyć, że w pełni zgadza się ze stanowiskiem organu, iż postępowanie wznowieniowe nie jest kontynuacją zwykłego postępowania podatkowego i nie może być wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji - jest to istotnie tryb nadzwyczajny, który pozwala na wzruszenie decyzji ostatecznych wyłącznie w wyjątkowych i ściśle opisanych przepisami sytuacjach. W badanym przypadku zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 O.p., na który podatnik powołał się we wniosku o wznowienie, sytuacją taką było ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów, istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję.

Jak wynika z akt sprawy, a przede wszystkim z konsekwentnie podtrzymywanego stanowiska strony, takim kluczowym dowodem, mającym stanowić podstawę wznowienia postępowania, a następnie uchylenia decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] r. miał być przede wszystkim przedłożony przez nią, notarialnie poświadczony dokument złożenia w dniu 18.11.2009 r. rezygnacji z funkcji Prezesa "M." sp. z o.o. wraz z załączonymi do niego dowodami nadania tego dokumentu do wszystkich udziałowców spółki (w skardze nadto strona wskazała na istnienie dowodów na złożenie rezygnacji także prokurentowi).

Tymczasem takiego dokumentu rezygnacji, ani jakichkolwiek dowodów dotyczących jego wysyłki komukolwiek - w ogóle nie ma w aktach sprawy przekazanych Sądowi.

Strona na ten dokument powołała się we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 26.01.2016 r. Pismem zaś z dnia 05.04.2016 r. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. (gdzie pierwotnie został złożony wniosek o wznowienie postępowania, następnie przekazany wg właściwości Burmistrzowi Gminy G.) o przekazanie oryginału tego dokumentu do akt sprawy prowadzonej przez Burmistrza Gminy G. w przedmiocie wznowienia postępowania. Jak nadto wynika z akt administracyjnych I instancji, na karcie nr 25 tych akt znajduje się notatka podpisana przez D. S. – żonę skarżącego, dotycząca rozmów telefonicznych z pracownikami organów, związanych z brakiem przekazania wskazanego dokumentu rezygnacji z Samorządowego Kolegium Odwoławczego do organu I instancji wraz z aktami sprawy.

Natomiast jak wskazano w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, strona do wniosku o wznowienie postępowania dołączyła dokumenty (dowody) na okoliczność braku pełnienia przez nią funkcji prezesa spółki "M.". Jednak w żadnym miejscu decyzji nie wskazano kategorycznie jakie były to dowody, a w szczególności czy strona do wskazanego wniosku dołączyła czy też nie wspomniany, notarialnie poświadczony dokument złożenia w dniu 18.11.2009 r. rezygnacji z funkcji Prezesa "M." sp. z o.o. bądź dokumenty związane z jego przesłaniem wspólnikom czy innym osobom. Ogólnie tylko wyjaśniono, że jako nową okoliczność faktyczną i nowy dowód w sprawie strona wskazała rezygnację z pełnienia funkcji prezesa spółki "M." oraz uchwałę nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powołania nowej osoby na funkcję prezesa jednoosobowego zarządu Spółki. Czym innym zdaniem Sądu jest wskazanie przez stronę na rezygnację z pełnienia funkcji prezesa, a czym innym przedłożenie dokumentu potwierdzającego złożenie rezygnacji. Jednak czy miało miejsce tylko wskazanie na rezygnację, czy też także przedłożenie dokumentu rezygnacji – jednoznacznie z decyzji nie wynika.

Nie wyjaśniając tej kwestii organ I instancji zauważył natomiast, że skarżący nie przedłożył uchwały o odwołaniu go ze stanowiska prezesa zarządu. Następnie organ ogólnie tylko ocenił, że przedłożone dowody nie mają wpływu na wynik sprawy, albowiem organ podatkowy nie uzyskał dowodów na skuteczne zawiadomienie wspólników spółki o rezygnacji prezesa z funkcji.

Strona w odwołaniu z kolei zarzuciła, iż nie zgadza się ze stwierdzeniem, że przedłożony dowód w postaci poświadczonego notarialnie oświadczenia o rezygnacji z funkcji prezesa spółki "M." nie ma wpływu na odmienny wynik sprawy. Zauważyła także, iż o skuteczności złożenia przez niego rezygnacji z funkcji prezesa świadczą dowody nadania rezygnacji za pośrednictwem Poczty Polskiej do wszystkich udziałowców, które to dowody zostały załączone do oświadczenia o rezygnacji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wydanej na skutek powyższego odwołania decyzji, tak jak i organ I instancji jednoznacznie nie wyjaśniło jakie konkretnie dowody złożyła strona wnioskując o wznowienie postepowania. Organ odwoławczy w żadnym miejscu decyzji nie dokonał jednoznacznego ustalenia czy strona złożyła do akt sprawy przedmiotowe oświadczenie o rezygnacji i dokumenty świadczące o ich wysyłce udziałowcom bądź komukolwiek innemu. Nigdzie też jednoznacznie nie stwierdził, ze strona takich dokumentów nie przedłożyła. Tak jak organ I instancji, organ odwoławczy zauważył tylko, że strona wnosząc o wznowienie postępowania podała jako nową okoliczność faktyczną i nowy dowód w sprawie rezygnację z funkcji prezesa oraz uchwałę nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powołania nowej osoby na funkcję prezesa jednoosobowego zarządu Spółki.

Organ odwoławczy wskazał co prawda, że do wniosku strona dołączyła dokumenty (dowody) na okoliczność braku pełnienia przez nią funkcji prezesa "M." sp. z o.o. – jednak, jak już wskazano, tak jak organ I instancji nie wyjaśnił jednoznacznie jakie to były dowody.

Następnie ocenił, że uprawnione jest uznanie, że organ nie uzyskał dowodów które wskazywałyby, że doszło od do skutecznego zawiadomienia wspólników spółki o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu, a nadto, że strona nie przedłożyła uchwały o jej odwołaniu z pełnionej funkcji.

Analizując rozpoznawaną sprawę, Sąd zauważa, że nie jest w istocie przedmiotem sporu pogląd, że zwolnienie członka zarządu z odpowiedzialności za zobowiązania spółki jest następstwem jego odwołania (w drodze uchwały) lub jego rezygnacji z funkcji prezesa, która wywołuje skutek w niej wyrażony z chwilą zakomunikowania woli rezygnacji właściwemu organowi spółki lub jej reprezentantowi w sposób umożliwiający zapoznanie się z treścią złożonej rezygnacji.

Mając jednak na uwadze, że w aktach sprawy brak podstawowego dokumentu, dotyczącego złożenia w dniu 18.11.2009 r. rezygnacji z funkcji Prezesa "M." sp. z o.o. oraz dokumentów związanych z jej przesłaniem wspólnikom czy innym osobom, a dowód ten według strony miał stanowić podstawę wznowienia postępowania i uchylenia decyzji, a nadto z treści zaskarżonych decyzji nie sposób jednoznacznie ustalić czy strona dowodów takich nie złożyła, czy może jednak złożyła ale z innych, przyczyn złożone dokumenty nie mogły stanowić podstawy uchylenia decyzji, należało uznać, że organy w sposób niewystarczający i niepełny zgromadziły dowody w postępowania i nie wyjaśniły w stopniu wystarczającym całokształtu okoliczności sprawy. Organy powyższym działaniem naruszyły zarówno art. 122, art. 124 jak i art. 187 § 1 oraz 191 O.p. W efekcie sporządzone uzasadnienie decyzji narusza również zasady wynikające z art. 210 § 4 O.p.

Wobec powyższych braków również Sąd, nie dysponując w aktach sprawy powoływanymi przez stronę dokumentami w postaci rezygnacji z funkcji prezesa i dokumentami związanymi z jego wysyłką, nie był w stanie skontrolować czy istotnie pojawił się w sprawie nowy dowód potwierdzający zarówno fakt złożenia rezygnacji przez stronę jak i skutecznego powiadomienia o niej wskazywanych przez stronę osób, a także czy te osoby były osobami uprawnionymi do przyjęcia rezygnacji – a zatem czy zaistniała przesłanka o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., skutkująca koniecznością uchylenia decyzji ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy G.

Wobec stwierdzonych nieprawidłowości Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a., uchylił decyzje organu pierwszej i drugiej instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ winien jednoznacznie wyjaśnić czy strona przedłożyła do akt sprawy powoływany przez nią dokument, potwierdzający złożenie w dniu 18.11.2009 r. rezygnacji z funkcji Prezesa "M." sp. z o.o. oraz dokumenty związane z jego przesłaniem wspólnikom czy innym osobom. Jeśli tak – dokumenty te winny znaleźć się w aktach sprawy i zostać przez organ ocenione, czy stanowią one dowód skutecznego złożenia rezygnacji z funkcji prezesa zarządu spółki, a co za tym idzie, czy ich ujawnienie stanowi okoliczność o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., skutkującą koniecznością uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] r. W przypadku ustaleń zaś przeciwnych, organ winien wywieść z całokształtu dowodów właściwe skutki związane z powyższym przepisem.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U z 2015 r. poz. 1804 ze zm.)