Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1971/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od lipca do grudnia 2013 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; ustanowić na jego rzecz adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący – Z. N. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnił trudną sytuacją finansową i życiową. Oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwoma synami. Do swojego majątku zaliczył dom o pow. 120 m² i nieruchomość rolną 2,99 ha. Wskazał, że na dochody jego rodziny składają się: jego renta rolna 329,30 zł brutto oraz dochód z gospodarstwa rolnego 600 zł, renta socjalna inwalidzka żony 709,34 zł brutto oraz zasiłek pielęgnacyjny 153 zł, a także renta socjalna syna A. 709,34 zł brutto. Skarżący otrzymuje również dopłaty unijne w wysokości 2.500 zł rocznie, które zajęte są przez komornika.

Do wniosku skarżący załączył bardzo szczegółowe wyliczenie wydatków i dochodów rodziny.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że czteroosobowa rodzina skarżącego dysponuje miesięcznym dochodem w wysokości ok. 2.500 zł brutto. Na dochód ten składa się między innymi renta inwalidzka i zasiłek pielęgnacyjny żony skarżącego oraz okresowa renta socjalna ich syna. Skarżący uzyskuje jedynie niewielkie dochody z gospodarstwa rolnego oraz otrzymuje rentę w wysokości 329,30 zł. Rodzina skarżącego nie posiada żadnych oszczędności. Troje członów rodziny wymaga leczenia. Trudna sytuacja finansowa rodziny skarżącego znajduje również odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy. Rodzina korzysta z pomocy Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w postaci zasiłków celowych na leczenie oraz dodatku pielęgnacyjnego (dla żony).

Osiągane dochody oraz pomoc w całości przeznaczane są na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jej rodziny. W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem bardzo trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej rodziny skarżącego oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.