Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 86/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przewlekłość postępowania
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 36 par. 1 i 3, art. 37, art. 221, art. 227, art. 237 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt. 1, art. 149, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2011 r. sprawy ze skargi G. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie legalności budowy; I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. do zakończenia postępowania prowadzonego w sprawie o Nr (...) w terminie 1 (jednego) miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, II. w pozostałym zakresie skargę odrzuca, III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącego kwotę (...) (...) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych /-/ T.Świstak /-/ J. Szaniecka /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na dzień (...) kwietnia 2007 r. skarżący G. B. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. (dalej PINB w S.) z wnioskiem o zbadanie legalności obiektów budowlanych zlokalizowanych przy ul. (...) w O.

Przeprowadzając w dniu (...) kwietnia 2007 r. oględziny przedmiotowej nieruchomości inspektorzy PINB ustalili, że budynek mieszkalny na działce o numerze ewidencyjnym (...) przy ul. (...) w O. został wybudowany przez inwestorów – M. i J. Ł. na podstawie pozwolenia na budowę z dnia (...) grudnia 1982 r., natomiast budynek gospodarczy został wybudowany na podstawie decyzji Naczelnika Miasta i Gminy O. z dnia (...) maja 1984 r.

G. B. pismem z dnia (...) marca 2008 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (dalej WINB w P.) z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli "wozu końskiego obudowanego eternitem" pobudowanego na działce przy ul. (...) w O. Postanowieniem z dnia (...) marca 2008 r. WINB przekazał sprawę do PINB, jako organu właściwego w sprawie.

W wyniku powyższego pisma PINB przeprowadził na przedmiotowej działce dwukrotne oględziny - w dniach (...) kwietnia 2008 r. oraz (...) maja 2008 r. Podczas tych czynności ustalono, że część budynku gospodarczego to nadwozie samochodowe, a część obiektu jest wykonana w konstrukcji murowanej. W obiekcie powyższym składowano sprzęt do pielęgnacji ogrodu, części zapasowe do samochodu, sprzęt gospodarczy i rekreacyjny, zaś sam obiekt nie służył do prowadzenia działalności gospodarczej.

W dalszej kolejności organ pismem z dnia (...) marca 2009 r. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy O. oraz pismem z dnia (...) maja 2009 r. do Urzędu Wojewódzkiego w P., o przesłanie wyrysu i wypisu z Ogólnego Planu Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Prezydenta Wojewódzkiej Rady Narodowej z 1963 r. w zakresie dotyczącym przedmiotowej działki. Wnioskowane dokumenty Biuro Planowania Przestrzennego przesłał do PINB w dniu (...) czerwca 2009 r.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia (...) maja 2009 r. przekazał według właściwości do PINB pismo G. B. z dnia (...) maja 2009 r. dotyczące braku spełnienia wymagań prawa budowlanego przez obiekt budowlany (wiatę) wykorzystywaną na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez Firmę Handlowo - Usługową Recykling M. K., na działce położonej przy ul. (...) w O, nr (...).

Pismem z dnia (...) października 2009 r. G. B. zwrócił się do WINB z wnioskiem o podjęcie działań w sprawie postawienia na działce nr (...) wiaty sąsiadującej z jego nieruchomością. Wniosek powyższy został przesłany do PINB, który pismem z dnia (...) listopada 2009 r. zobowiązał się do przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie pobudowanych w 2008 r. wiat.

Jednocześnie pismem z dnia (...) listopada 2009 r. WINB wskazał, że PINB podjął czynności wyjaśniające w sprawie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce położonej przy ul. (...) w O. Podkreślono jednakże, że organ ten działał w sprawie opieszale nie wydając żadnego rozstrzygnięcia w sprawie, oraz nie podjął żadnych czynności w sprawie wybudowania i użytkowania na przedmiotowej nieruchomości wiat, jak również zaniechał poinformowania stron o fakcie niezałatwienia spraw w terminie. Tym samym WINB uznał za zasadną skargę G. B. na działanie organu PINB.

Za zasadną została również uznana skarga na działanie PINB wniesiona pismem z dnia (...) lutego 2010 r., a datowana na dzień (...) grudnia 2009 r.

W dniu (...) kwietnia 2010 r. PINB przeprowadził ponowne oględziny nieruchomości położonej przy ul. (...) w których., podczas których ustalono, że rozbudowana została wiata, którą wybudowano na tej nieruchomości na podstawie zgłoszenia z dnia (...) lipca 2008 r.

G. B. pismem datowanym na dzień (...) sierpnia 2010 r. wniósł do WINB zażalenie na bezczynność PINB w przedmiocie legalności budynku gospodarczego oraz wiat zlokalizowanych na nieruchomości położonej przy ul. (...) w O.

Pismem z dnia (...) września 2010 r. PINB poinformował organ wyższego stopniu, iż zobowiązuje się do podjęcia postępowania w sprawie rozbudowy wiaty. W tym samym dniu organ wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy wiaty na nieruchomości położonej przy ul. (...) w O.

WINB w piśmie z dnia (...) września 2010 r. wskazał, że PINB nie podjął żadnych czynności wyjaśniających w sprawie wybudowania budynku gospodarczego oraz wiaty, nie zawiadomił stron o fakcie niezałatwienia spraw w terminie oraz nie ustalił właścicieli działek nr (...), (...), (...) i (...), co spowodowało, że skargę G. B. z dnia (...) sierpnia 2010 r. uznać należało za zasadną.

Wniesioną w dniu 17 listopada 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą G. B. zwrócił się o stwierdzenie bezczynności działań PINB w sprawie zabudowy działki jednorodzinnej położonej przy ul. (...) w O., należącej do J. i M. Ł.

Zdaniem skarżącego na przedmiotowej działce zrealizowano niezgodnie z prawem budowlanym dwie wiaty oraz budynek gospodarczy z przedłużeniem dachu na budynku mieszkalnym. Pomimo składanych przez skarżącego wniosków, żadna z powyższych spraw nie została jeszcze rozstrzygnięcie, co pozwala przyjąć, że ktoś celowo podejmuje działania mające utrudnić ich wyjaśnienie. Skarżący podniósł, iż nadal na posesji prowadzony jest skup złomu metali kolorowych, recycling złomu i z tego powodu dochodzi do szykanowania jego rodziny. Dodatkowo wskazał, że w wyniku złożonego zażalenia na bezczynność organu I instancji, WWINB uznał jego zasadność.

W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do żądania przeprowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie legalności budowy budynku gospodarczego wskazano, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartego w wyroku z dnia 27 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1500/09, organ nadzoru budowlanego uprawniony jest do prowadzenia postępowań kontrolnych, które w razie stwierdzenia braku podstaw do wydania decyzji nakazowej nie kończą się wydaniem decyzji. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Natomiast w sprawie wiaty toczy się obecnie postępowanie administracyjne, stosownie do posiadanych skromnych możliwości kadrowych.

WINB pismem z dnia (...) lutego 2011 r. wskazał, że PINB cały czas pozostaje w bezczynności co do sprawy wybudowania budynku gospodarczego oraz rozbudowy wiaty. Dodatkowo organ wskazał, że sam fakt dokonania oględzin był równoznaczny ze wszczęciem postępowania administracyjnego.

Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 03 marca 2011 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi oraz wyjaśnił, że dotychczas nie wydano jakiejkolwiek decyzji w sprawie wskazanych przez niego obiektów budowlanych. Dodatkowo skarżący wskazał, że otrzymał pismo WINB z dnia (...) lutego 2011 r., a zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia (...) września 2010 r. zostało mu doręczone już po złożeniu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga okazała się częściowo zasadna.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia ewentualnej bezczynności PINB w sprawie legalności zabudowy działki położonej przy ul. (...) w O., należącej do J. i M. małż. Ł. Jak wywodzi skarżący, pomimo wielokrotnego składania wniosków, PINB zaniechał podjęcia jakichkolwiek działań zmierzających do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, co pozwala przyjąć tezę o celowej bezczynności tego organu. Ponieważ w treści skargi podniesiono także, że na przedmiotowej nieruchomości prowadzona jest działalność w zakresie skupu i recyclingu złomu wskazać należy, iż jak wynika z przekazanych Sądowi akt, w tym zakresie sprawa podlega rozpatrzeniu przez organy właściwe w zakresie ochrony środowiska. Właściwość PINB ograniczona jest do zbadania legalności kwestionowanej przez skarżącego zabudowy, stąd również zakres niniejszego postępowania dotyczy zbadania bezczynności organu w tym przedmiocie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w ramach prowadzonych czynności kontrolnych PINB dokonał wielokrotnych (w dniach (...) kwietnia 2007 r., (...) kwietnia 2008 r., (...) maja 2008 r. oraz (...) kwietnia 2010 r.) oględzin przedmiotowej nieruchomości, podczas których ustalono, że budynek mieszkalny wybudowano na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast inwestorzy dopuścili się następujących uchybień - przy budowie budynku gospodarczego dokonano odstępstwa od decyzji Naczelnika Miasta i Gminy O. z dnia (...) maja 1984 r. zatwierdzającej przedłożony projekt budowlany oraz dokonano w 2009 r. rozbudowy wiaty, wybudowanej na podstawie zgłoszenia z dnia (...) lipca 2008 r. W wyniku tych ustaleń, organ w dniu (...) września 2010 r., wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy wiaty na nieruchomości położonej przy ul. (...) w O., natomiast pismem z dnia (...) grudnia 2010 r. poinformował G. B., że odstępstwo od zatwierdzonego w 1984 r. projektu budowlanego budynku gospodarczego nie było istotne, stąd brak było podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Ustalenia powyższe przesądzają, w ocenie Sądu, że niezbędne jest rozpoznanie działań podejmowanych przez PINB odrębnie co do wiaty oraz co do stwierdzonego odstępstwa od zatwierdzonego w 1984 r. projektu budynku gospodarczego. W istocie działania podejmowane przez organ nadzoru budowlanego dotyczą bowiem tych dwóch obiektów - dokonanego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budynku gospodarczego oraz rozbudowy wiaty pobudowanej na podstawie zgłoszenia.

Odnosząc się do postępowania w przedmiocie wiaty, wskazać należy, że jak słusznie wywodzi skarżący, PINB pozostaje w tym przypadku w bezczynności.

Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, określonymi w art. 36 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Równocześnie, na mocy art. 36 § 1 powyższej ustawy, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin jej załatwienia. Jak podaje się w orzecznictwie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000, Nr 6, poz. 87). Środkami mającymi przeciwdziałać bezczynności organów administracji są wskazane w art. 37 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a po wyczerpaniu trybu zażaleniowego, skarga na bezczynność do sądu administracyjnego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jak wynika z analizy akt sprawy, pomimo stwierdzonego przez PINB faktu dokonania rozbudowy przedmiotowej nieruchomości wiaty z naruszeniem złożonego w dniu (...) lipca 2008 r. zgłoszenia prowadzenia robót budowlanych, oraz wszczęcia, w dniu (...) września 2010 r. postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, organ do dnia wydania orzeczenia przez Sąd nie rozstrzygnął zawisłej przed nim sprawy. Tym samym organ dopuścił się nie tylko naruszenia terminów, o jakich mowa w art. 35 § 3, ale i zaniechał poinformowania stron postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie określonym przepisami kpa. Działania powyższe wyczerpują kodeksowe znamiona bezczynności, uprawniające do zobowiązania organu do podjęcia działań określonych w ustawie. Równocześnie podkreślenia wymaga, ze wobec wyczerpania przez skarżącego, pismem z dnia (...) sierpnia 2010 r. trybu zażaleniowego, określonego w art. 37 kpa, skarżący był uprawniony do wniesienia do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu skargi na bezczynności PINB w zakresie rozbudowy wiaty na nieruchomości położonej przy ul. (...) w O. Stąd, mając na względzie zaniedbania, jakich dopuścił się PINB, Sąd na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jego bezczynności i zobowiązał do rozstrzygnięcia sprawy w terminie miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku Sądu wraz z aktami sprawy.

Odnosząc się natomiast do postępowania w przedmiocie dokonanego odstępstwa od decyzji Naczelnika Miasta i Gminy O. z dnia (...) maja 1984 r. zatwierdzającej przedłożony projekt budowlany dla budynku gospodarczego Sąd wskazuje, że w powyższym zakresie skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Rozstrzygając przedmiotową sprawę Sąd w pełni podzielił stanowisko Naczelnego Sadu Administracyjnego zaprezentowane w wyroku z dnia 27 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II OSK 1500/09, dostępne na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym wskazano, że samo wniesienie skargi przez podmiot zainteresowany nie może prowadzić do rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji, w szczególności, gdy podjęte czynności sprawdzające nie wykazują nieprawidłowości i naruszeń prawa budowlanego.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjnym w powołanym wyżej orzeczeniu, z wnioskiem o podjęcie czynności kontrolnych przez organ nadzoru budowlanego może wystąpić każdy, kto dostrzega potrzebę zbadania stanu faktycznego pod kątem obowiązujących norm budowlanych. Równocześnie z faktu podjęcia przez organy nadzoru budowlanego czynności kontrolnych nie można wywodzić, że ich podjęcie winno być oceniane jako prowadzenie jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, które każdorazowo zmierza do wydania kwalifikowanego aktu administracyjnego. Gdyby tak miało być, to w istocie jakakolwiek interwencja osoby, bądź osób upatrujących niezgodności z prawem prowadzonych lub wykonanych już robót budowlanych, po podjęciu przez organ nadzoru budowlanego odpowiednich czynności kontrolnych, musiałaby się kończyć podjęciem stosownej decyzji administracyjnej. W szczególności mieć bowiem należy na względzie, że jak wynika z poglądów doktryny i orzecznictwa, postępowanie kontrolne prowadzone przez organ nadzoru budowlanego nie jest równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego. Konsekwentnie w przypadku stwierdzenia naruszeń prawa organ nadzoru budowlanego, który prowadził czynności kontrolne, zobowiązany jest wszcząć postępowanie administracyjne, prowadzące do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego. Stąd, w opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można z przepisów normujących problematykę działań kontrolnych organu nadzoru budowlanego wyprowadzać wniosku o istnieniu podstawy prawnej do podjęcia decyzji tylko dlatego, że do organu zwrócono się z pismem interwencyjnym (skargą), po wpłynięciu którego organ podjął czynności kontrolne. Nabiera to jeszcze większego znaczenia w sytuacji, gdy podjęte przez organ nadzoru budowlanego czynności sprawdzające nie wykazują nieprawidłowości i naruszeń prawa budowlanego.

W powyższym świetle wniosek o podjęcie działań kontrolnych należy traktować jako emanację określonego w art. art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawa do składania petycji, wniosków i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Tryb rozpatrywania petycji, wniosków i skarg w przypadku postępowania administracyjne określają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego określone w Dziale VIII Kodeksu zatytułowanym skargi i wnioski. I tak, tryb skargowo - wnioskowy, określony w art. 221 i następnych kpa stanowi jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że podejmowane w trybie art. 237 § 3 kpa zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. Równocześnie skarga, o której stanowi art. 227 kpa, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani sądowoadministracyjnego. Strona niezadowolona ze sposobu załatwienia jej sprawy przez organ może złożyć skargę do organu właściwego – organu wyższego stopnia, a postępowanie prowadzone w tym trybie nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia (aktu), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Odnosząc powyższe rozważania wskazać należy, że wnoszone przez skarżącego pisma dotyczące budynku gospodarczego położonego przy ul. (...) w O., stanowiły skargę, w rozumieniu art. 227 kpa, której celem było zwrócenie uwagi właściwych organu nadzoru budowlanego na nieprawidłowości, jakich mieli dopuścić się inwestorzy przy realizacji powyższej inwestycji. Tym samym dla PINB pisma skarżącego stanowiły z jednej strony skargę obywatela na niezgodną z prawem - jego zdaniem - realizację przedsięwzięcia budowlanego, z drugiej zaś - informację o konieczności podjęcia czynności kontrolnych (sprawdzających), zmierzających do zbadania zasadności skargi, które to czynności nie świadczą jeszcze o prowadzeniu jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Równocześnie podejmowane w następstwie skarg G. B. czynności kontrolne nie dały, w opinii organu podstaw do wszczęcia postępowania legalizacyjnego, określonego w art. 48 - 51 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), co zostało wskazane skarżącemu w piśmie z dnia (...) grudnia 2010 r., gdzie podniesiono, że budynek gospodarczy został zrealizowany z nieistotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego, nie dającym podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Tym samym w sprawie budynku gospodarczego nie doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego. Brak jest tym samym jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, którego rezultaty mogłyby stanowić przedmiot zaskarżenia przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W opinii Sądu twierdzenie WINB zawarte w piśmie z dnia (...) lutego 2011 r., w którym wskazano, że sam fakt oględzin nieruchomości uznać należało za wszczęcie postępowania, jest zbyt daleko idący. Prowadziłoby ono do powstania sytuacji, w której każde pismo zawierające wniosek o przeprowadzenie czynności kontrolnych, byłoby równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego, które musiałoby zakończyć się aktem administracyjnym, nawet w przypadku, gdy dokonane oględziny nie ujawniły istnienia nieprawidłowości.

Jak wyżej wskazano zakwalifikowanie wniosków skarżącego co do budynku gospodarczego, jako skarga w rozumieniu art. 227 kpa, przesądza o braku właściwości sądu administracyjnego w stosunku do podejmowanych w ramach postępowania skargowego działań organów administracji. Konsekwentnie, skoro w tych sprawach nie jest właściwy sąd administracyjny, to skarga na bezczynność organu, wniesiona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, była niedopuszczalna, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślenia bowiem wymaga, że sąd administracyjny kontroluje jedynie legalność prawnych form działania organów administracji publicznej, zaskarżalnych do sądu administracyjnego, i tylko w takim zakresie może badać także skargę na bezczynność.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę G. B. w zakresie bezczynności działań PINB w przedmiocie niezgodnej z prawem realizacji budynku gospodarczego położonego przy ul. (...) w O.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ T.Świstak /-/ J.Szaniecka /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak