Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1485/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2011 r. wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla T. G. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W..


UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T. G. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującą się z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych w wysokości kilku złotych dziennie. Wnioskodawca oświadczył, że został eksmitowany do lokalu socjalnego, za który opłaca część czynszu w wysokości 30 złotych, a pozostałą część opłaca pomoc społeczna. Jak wynika z rubryki 7 formularza T. G. nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych.

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie zwolnił wnioskodawcę od kosztów sądowych.

Wnioskodawca wniósł sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia i jednocześnie wniósł o ustanowienie dla niego adwokata z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Obecnie przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p. p. s. a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analizując sytuację finansową wnioskodawcy uwidocznioną we wniosku należy stwierdzić, że wniosek zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 p. p. s. a.

Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Jedynymi dochodami wnioskodawcy są dochody uzyskiwane nieregularnie z odzysku surowców wtórnych, w wysokości kilku złotych dziennie. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuację finansową skarżącego jest również fakt, iż skarżący nie posiada wolnych środków finansowych ani żadnego majątku.

Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy, który nie osiąga stałych dochodów, a podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wparciu innych osób i instytucji, a przy tym nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, nie może poczynić żadnych oszczędności.

Tak ukształtowana sytuacja materialna wnioskodawcy pozwala na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 p. p. s. a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p. p. s. a.