Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1051/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 33 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Kowalska Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. C. – G. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę. [pic]


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. po rozpoznaniu zażalenia M.C. – G. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.), dalej u.p.e.a., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Upomnieniem z dnia 12 lutego 2020 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wezwał M.C. – G. - matkę J.G. do zgłoszenia się z dzieckiem do punktu szczepień w celu wykonania zaległych obowiązkowych szczepień ochronnych przeciw: gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), odrze, nagminnemu zakażeniu przyusznic (śwince) i różyczce zgodnie z obowiązującym Programem Szczepień Ochronnych.

Wobec nie poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wystawił w dniu 21 kwietnia 2021 r. wobec M.C. – G. tytuł wykonawczy o nr [...].

Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2021 r., nr [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. nałożył na M.C. – G. grzywnę w wysokości 1 000 zł w celu przymuszenia zobowiązanej do wykonania obowiązku szczepień ochronnych dziecka, wynikającego z tytułu wykonawczego z dnia 21 kwietnia 2021 r.

W piśmie z dnia 17 czerwca 2021 r. strona zgłosiła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zaskarżonemu tytułowi wykonawczemu zarzuciła:

1. niespełnienie wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., tj.

- niewłaściwe podano podstawę prawną obowiązku o charakterze niepieniężnym skutkujące pominięciem art. 17 ust. 2 i 4 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi;

- brak wskazania przez wierzyciela w tytule wykonawczym podstawy prawnej egzekucji.

2. niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym wynikająca z niewykluczenia przez lekarza przeciwwskazań do szczepienia na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi mimo stawienia się przez zobowiązaną w celu wykonania szczepień ochronnych;

3. brak wymagalności roszczenia objętego tytułem wykonawczym z uwagi na brak ustalenia indywidualnego kalendarza szczepień dziecka skutkującego naruszeniem Komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych.

W oparciu o postawione zarzuty strona wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego w całości.

Postanowieniem z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. oddalił zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że postępowanie egzekucyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w dniu 11 maja 2021 r., tj. z chwilą doręczenia [...] Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu jako organowi egzekucyjnemu przez wierzyciela nie będącego organem egzekucyjnym wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej i tytułu wykonawczego zgodnie z art. 26 § 3a ustawy dodanym przez art. 1 pkt 6 lit. d ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1553), obowiązującym od 20 lutego 2021 r. W myśl art. 26 § 5 pkt 1 ustawy wszczęcie egzekucji następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Przepis art. 33 § 2 ustawy określający podstawy zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 30 lipca 2020 r., wprowadzonym ustawą z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2070) nie wymienia zarzutu niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy.

Od dnia 20 lutego 2021 r. obowiązują wzory tytułów wykonawczych w egzekucji administracyjnej określone w rozporządzeniu Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 12 stycznia 2021 r. w sprawie tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. poz. 176), zmienionym rozporządzeniem z dnia 29 kwietnia 2021 r. (Dz. U. poz. 838). Wzór tytułu wykonawczego stosowanego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia. Zgodnie z objaśnieniami dotyczącymi sporządzenia tytułu wykonawczego (TW-2) wierzyciel wypełnia pozycje niezaciemnione. Przepis art. 29 § 2 pkt 3 ustawy stanowi, że organ egzekucyjny niebędący jednocześnie wierzycielem nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia wierzyciela o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2 ustawy. Organ egzekucyjny nie znalazł uchybień w treści tytułu wykonawczego i przystąpił do egzekucji. Podstawą prawną prowadzonej egzekucji administracyjnej w przedmiotowej sprawie jest wyłącznie art. 2 § 1 pkt 10 ustawy.

Bezsporne jest, iż podstawą prawną obowiązku poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym jest art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1845 ). Ponadto art. 115 Kodeksu wykroczeń przewidujący odpowiedzialność za wykroczenie również formułuje czyn jako niepoddanie się bądź niepoddanie osoby małoletniej lub bezradnej obowiązkowemu szczepieniu ochronnemu.

Lekarskie badanie kwalifikacyjne jest integralnym elementem procedury wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Procedura poprzedzająca podanie preparatu szczepionkowego jest określona w przepisach i obowiązuje pracowników podmiotów wykonujących działalność leczniczą w zakresie szczepień ochronnych. Wierzyciel nie ma obowiązku określenia dawki szczepienia, którą należy podać, ponieważ lekarz kwalifikujący do szczepienia na podstawie zapisów w karcie uodpornienia dziecka decyduje o podaniu właściwej dawki.

Analiza treści wzoru zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym stanowiącym załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) może wskazywać, iż przedmiotowe zaświadczenie jest wydawane w przypadku, gdy szczepienie odbywa się w placówce innej niż badanie pacjenta. Brak zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym nie stanowi przesłanki, od której zależy obowiązek poddania dziecka szczepieniu, a także nie jest podstawą zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.

Wierzyciel jest w posiadaniu dokumentu, w którym M.C.-G. oświadczyła, że wstrzymuje się ze szczepieniami według kalendarza szczepień do wyjaśnienia objawów uczuleniowych dziecka. Wierzyciel jest również w posiadaniu oświadczenia matki J.G. z dnia 1 października 2013 r., wyrażającego chęć zaszczepienia syna indywidualnym tokiem w A w Ł. po uzyskaniu skierowania od lekarza pediatry podczas wizyty w tym samym dniu.

Wierzyciel jest w posiadaniu pism z B w Ł. z których wynika, że M.C.-G. zgłosiła się do Punktu Szczepień w dniu 18 września 2019 r. jednakże ze względu na wątpliwości dotyczące wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych, dziecko nie zostało zaszczepione, a termin następnej wizyty został ustalony na dzień 25 września 2019 r. Wyżej wymieniona odwołała wizytę w dniu 25 września 2019 r. i nie wskazała terminu kolejnej wizyty.

Obowiązkiem rodzica małoletniego dziecka jest zgłoszenie się z dzieckiem do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w celu wykonania szczepienia ochronnego po uprzednim przeprowadzeniu badania kwalifikacyjnego. Lekarz przeprowadza badanie zgodnie z posiadaną wiedzą oraz obowiązującymi procedurami. Państwowa Inspekcja Sanitarna nie sprawuje nadzoru nad przeprowadzeniem lekarskiego badania kwalifikacyjnego. Badanie kwalifikacyjne nie jest przesłanką, od której zależy powstanie obowiązku poddania małoletniego szczepieniu ochronnemu. Obowiązek zaszczepienia dziecka staje się wymagalny po upływie terminu szczepień wynikającego z obowiązującego na dany rok Programu Szczepień Ochronnych.

Nie można uznać obowiązku za niewykonalny jeśli trudności w jego wyegzekwowaniu wynikają z takich działań zobowiązanego, które skutkują utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy. Niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym ma miejsce, gdy istnieją niezależne od zobowiązanego trwałe przyczyny braku możliwości jego wykonania.

Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie;

- art. 33 § 1 u.p.e.a. poprzez uznanie zarzutów za nieuzasadnione mimo, że tytuł egzekucyjny nie spełnia wymogów, ponieważ obowiązek został określony w sposób niedokładny i wybiórczy, pominięty został obowiązek ułożenia dla małoletniego indywidualnego kalendarza szczepień, wierzyciel nie wskazał jakie konkretne działania ma podjąć zobowiązana, podczas gdy obowiązkiem organu jest takie określenie obowiązku aby zobowiązana nie miała żadnych wątpliwości co do treści obowiązku i tego w jaki sposób powinna ten obowiązek spełnić, nadto nie została w sposób prawidłowy podana podstawa prawna obowiązku;

- art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez jego nie zastosowanie i uznanie, że zobowiązana nie wykonała obowiązku szczepień ochronnych, podczas gdy w aktach sprawy brak jest oświadczenia o odmowie szczepień, ponadto z dokumentacji medycznej małoletniego dziecka nie wynika czy, kiedy i jakie przeciwskazania zostały przez lekarza wykluczone, a zatem uznać należy, że do szczepienia nie doszło z powodu nie dopełnienia przez lekarza obowiązku wykluczenia przeciwskazań;

- art. 124 § 2 w zw. z art. 7, art. 8 § 1 i art. 12 k.p.a. poprzez ograniczenie uzasadnienia do szerokiego wskazania podstawy prawnej obowiązku oraz obowiązków personelu medycznego, z pominięciem przez organ okoliczności podnoszonych w zarzutach, w szczególności co do wadliwości tytułu wykonawczego i braku wskazania podstawy prawnej prowadzonej egzekucji;

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez stwierdzenie przez wierzyciela, że na potrzeby podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych informacje o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym dotyczące stanu zdrowia i choroby powinny być odnotowane w indywidualnej dokumentacji wewnętrznej pacjenta, podczas gdy zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania i jest to zaświadczenie dla pacjenta.

Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy wskazując, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., w szczególności:

- niespełnienie wymogów, które powinien spełniać odpowiednio sporządzony tytuł wykonawczy z art. 27,

- niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym,

- odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej

Zdaniem organu zarzut naruszenia art. 124 § 2 k.p.a. jest nieuzasadniony, ponieważ uzasadnienie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia zawiera jasne i precyzyjne wyjaśnienia faktyczne oraz prawne. Organ podkreślił, że J.G. będąc obecnie w dziewiątym roku życia nie jest zaszczepiony przeciw: gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu, (poliomyelitiś), odrze, nagminnemu zakażeniu przyusznic (śwince) i różyczce.

W wydanym stanowisku wierzyciel podał podstawę prawną wymagalności obowiązku wskazując, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane na zasadach określonych ustawie do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym. W myśl art. 17 ust. 1 ww. ustawy, osoby określone na podstawie art. 17 ust. 10 pkt 2 tej ustawy są obowiązane do poddawania się szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie art. 17 ust. 10 pkt 1 ww. ustawy. W oparciu o art. 17 ust. 10 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy, Minister Zdrowia wydał rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018, poz. 753), w którym ustalił wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych, ze wskazaniem, kto i w jakich sytuacjach podlega szczepieniu ochronnemu przeciw konkretnej chorobie, w tym - jeśli chodzi o dzieci - w jakim okresie ich życia. Wbrew twierdzeniom strony, z cyt. przepisów można wyinterpretować normę prawną, która ustanawia prawną powinność poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, tzn. określa wszystkie istotne cechy danego obowiązku, tj. podmiot na którym ten obowiązek ciąży, okoliczności w których obowiązek ten się aktualizuje oraz jego zakres, w tym wskazuje w jakim wieku dziecka dane szczepienie winno być wykonane, czyli określa wymagalność danego szczepienia.

W § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych podane zostały zakresy wieku dzieci, w których istnieje obowiązek wykonywania szczepień ochronnych przeciwko poszczególnym chorobom zakaźnym. Rolą szczepień ochronnych jest nie tylko ochrona przed zachorowaniem, ale przede wszystkim ochrona przed występowaniem powikłań choroby i zgonem. Określony w Programie Szczepień Ochronnych wiek dzieci, w którym należy wykonać obowiązek danego szczepienia ochronnego wynika z okresu utrzymywania się odporności przekazywanej dzieciom przez matki, sytuacji epidemiologicznej danej choroby w Polsce, okresu utrzymywania się odporności po kolejnych dawkach szczepionek i wiedzą odnośnie wieku, w którym dzieci najczęściej zapadają na daną chorobę. Od wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego przeciwko danej chorobie zakaźnej zwolnić mogą jedynie przeciwwskazania zdrowotne do szczepienia, które mogą być stałe lub tymczasowe. Zakresy wieku dzieci, w których wykonywane są dane obowiązkowe szczepienia ochronne podane ww. rozporządzeniu Ministra Zdrowia, określają do kiedy u dzieci istnieje obowiązek szczepień w przypadku występowania czasowych przeciwwskazań zdrowotnych.

Zatem obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z mocy przepisów ustawowych i nie ma podstawy prawnej do jego konkretyzacji w formie decyzji administracyjnej. Wykonanie tego obowiązku z mocy prawa zabezpieczone jest przymusem administracyjnym oraz odpowiedzialnością uregulowaną Kodeksie wykroczeń. Oznacza to, że wynikający z przepisów obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym, jest bezpośrednio wykonalny, a jego niedochowanie aktualizuje obowiązek wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którego rezultatem będzie poddanie dziecka szczepieniom ochronnym. W ramach przyznanych przepisami ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych kompetencji Państwowy Inspektor Sanitarny jest uprawniony do wydawania decyzji nakładającej obowiązki na osobę zakażoną lub chorą na chorobę zakaźną albo osobę podejrzaną o zakażenie lub chorobę zakaźną, lub osobę, która miała styczność ze źródłem biologicznego czynnika chorobotwórczego (art. 5 pkt 4 cyt. ustawy). Ustawa ta nie przewiduje możliwości wydania przez organ decyzji dotyczącej szczepień ochronnych, bowiem - jak to już stwierdzono - obowiązek poddania dziecka szczepieniu ochronnemu wynika wprost z ustawy i nie musi być potwierdzony decyzją administracyjną.

Komunikaty Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych na dany rok są wydawane w oparciu o art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Program Szczepień Ochronnych jest ogłaszany co roku z uwagi na wprowadzane w nim zmiany wynikające ze zmieniającej się sytuacji epidemiologicznej chorób zakaźnych, zaleceń ekspertów oraz organizacji i instytucji zajmujących się zagadnieniami szczepień ochronnych (w tym WHO, ECDC i CDC), a także wyników przeprowadzanych badań epidemiologicznych (w tym badań nad utrzymywaniem się odporności poszczepiennej) oraz pojawianiem się nowych preparatów szczepionkowych. Reasumując organ wskazał, że jakkolwiek ww. rozporządzenie wskazuje 19 rok życia jako granice poddania dziecka szczepieniom ochronnym to nie oznacza to, że wszystkie szczepienia mogą być wykonane tuż przed tą datą. Szczepienia są rozkładane w czasie, przy czym zgodnie z zasadami wakcynologii schematy szczepień dostosowane są do występowania zachorowań na poszczególne choroby, wieku i rozwoju dzieci.

Obowiązek szczepień ochronnych został określony w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. Komunikaty Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych są dokumentami wydanymi na podstawie ww. przepisów.

Z kserokopii karty uodpornienia dziecka J.G., urodzonego w dniu 16 kwietnia 2012 r. wynika, że dziecko aktualnie będąc w 9 roku życia nie zostało zaszczepione przeciw aż dziewięciu chorobom zakaźnym, którym można zapobiegać poprzez szczepienia ochronne. Każda z tych chorób zakaźnych może u dzieci mieć ciężki przebieg i prowadzić do stałych następstw zdrowotnych, a nawet zgonu.

Na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] M.C. – G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zarzuciła:

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, tj. uznanie przez organ, że skarżąca nie stawiła się z dzieckiem na wizytę kwalifikacyjną podczas gdy wizyta taka miała miejsce w dniu 18 września 2019 r.;

- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7, art. 77, art. 136 i art. 138 k.p.a. w zw. z art. 27 u.p.e.a. poprzez nie zbadanie czy tytuł wykonawczy został wystawiony w sposób prawidłowy, podczas gdy tytuł zawiera istotne uchybienia i nie spełnia wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a.;

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi w zw. z § 7 ust. 3 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych poprzez błędne zastosowanie ww. przepisów skutkujące uznaniem przez organ, że skarżąca uchyla się od obowiązkowych szczepień ochronnych, podczas gdy skarżąca stawiła się na wizytę kwalifikacyjną jednakże w dokumentacji medycznej dziecka brak jest potwierdzenia wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia przez lekarza;

- naruszenie art. 7a, art. 77 i art. 81a k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść skarżącej, jak również wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy oraz brak wszechstronnego rozważenia całości materiału dowodowego;

- naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie tej oceny w sposób dowolny, skutkujące uznaniem, że skarżąca uchyla się od wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, co nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, w szczególności brak jest oświadczenia o odmowie szczepień.

W oparciu postawione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wstrzymanie wykonania do czasu rozstrzygnięcia sprawy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny bezpodstawnie przyjął, że skoro rodzice z dzieckiem na szczepienie się nie stawili, nie była możliwa też kwalifikacja lekarska. Jest to istotny błąd w ustaleniach faktycznych, ponieważ przedstawicielka ustawowa stawiła się z dzieckiem w dniu 18 września 2019 r., a wizyta miała charakter wizyty kwalifikacyjnej, czego dowodem jest wpis w dokumentacji medycznej wewnętrznej. Z którego wynika, że dziecko zostało zbadane, a matka poprosiła o charakterystykę produktu leczniczego, otrzymała ulotki i poprosiła o wykluczenie przeciwwskazań do szczepienia. Lekarz nie wykluczył przeciwwskazań, w związku z powyższym do zaszczepienia dziecka nie doszło. Postanowienie oparte zostało na błędnym stanie faktycznym, a sam tytuł wykonawczy zawiera szereg błędów. Wierzyciel niewłaściwie podał podstawę prawną obowiązku, tj. pominięty został art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika w ogóle, czy prawidłowość tytułu wykonawczego była przedmiotem badania organu. Uzasadnienie takie nie spełnia żadnych wymogów określonych w k.p.a. Z uzasadnienia postanowienia powinno jasno wynikać dlaczego stanowisko organu jest prawidłowe, a obowiązkiem organu odwoławczego, zgodnie z art. 136 i 138 k.p.a. jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją organu pierwszej instancji. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpoznać wszystkie żądania, wnioski i zarzuty strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji.

Jedną z podstawowych zasad postępowania egzekucyjnego jest stwierdzenie, że egzekwowany obowiązek wobec konkretnej osoby istnieje i jest wymagalny. Badanie to winno obejmować dzień wystawienia upomnienia, które bezpośrednio poprzedza wszczęcie egzekucji administracyjnej, a przede wszystkim dzień wystawienia tytułu wykonawczego, czyli 21 kwietnia 2021 r. Na tę chwilę obowiązek nie jest wymagalny ani wykonalny. Wprawdzie harmonogram szczepień ochronnych jest ogłaszany corocznie w Komunikacie w sprawie Programu Szczepień Ochronnych, jednakże konkretyzacja terminu należy każdorazowo do lekarza, który przeprowadza lekarskie badanie kwalifikacyjne. Na chwilę wystawienia tytułu małoletni nie miał również ułożonego indywidualnego kalendarza szczepień.

Zgodnie natomiast z z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Badanie to ma doniosłe znaczenia zarówno z punktu widzenia kwalifikacji do szczepień, jak i prawnego, tj. samego obowiązku szczepień. Lekarz w trakcie badania kwalifikacyjnego decyduje o tym, czy dziecko może zostać poddane obowiązkowym szczepieniom ochronnym, czy też nie kwalifikuje się do tych szczepień. Poza wyżej wskazanymi zarzutami co do braku przeprowadzenia badania w sposób zgodny z przepisami dodać należy, że z dokumentacji medycznej małoletniego w żaden sposób nie można uzyskać informacji jakie przeciwwskazania i do jakiego szczepienia zostały wykluczone.

Ponadto skarżąca wskazała, że nie unika zarówno wizyt szczepiennych, jak i nigdy nie deklarowała, że nie chce szczepić dziecka. Brak możliwości realizacji obowiązku wynika z przyczyn od strony niezależnych.

Reasumując skarżąca wskazała, że z zebranego materiału dowodowego nie wynika ani wykonalność ani wymagalność szczepień, z uwagi na brak przeprowadzenia w sposób prawidłowy badania kwalifikacyjnego. W tej sytuacji przedstawiciele ustawowi nie mogli podjąć decyzji co do szczepień ochronnych dziecka.

W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2019r. poz.2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy

2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach

3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020r. poz.1427 ze zm.), dalej u.p.e.a. Zgodnie z treścią art. 33 § 1 wymienionej ustawy Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

W myśl art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:

1) nieistnienie obowiązku;

2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:

a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,

b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1,

c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;

3) błąd co do zobowiązanego;

4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;

5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;

6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:

a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,

b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,

c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji oddalające zarzuty M.C. – G. w sprawie egzekucji administracyjnej.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 21 kwietnia 2021r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wystawił tytuł wykonawczy zobowiązujący M.C. – G. do poddania jej dziecka J.G. obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciwko: gruźlicy, wirusowemu zapalaniu wątroby typu B, tężcowi, krztuścowi, ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu, odrze, nagminnemu zakażeniu przyusznic (śwince) i różyczce zgodnie z obowiązującym Programem Szczepień Ochronnych. Wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne prowadzone przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. zaś M.C. – G. wyniosła trzy następujące zarzuty:

1.) niespełnienie przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art.27 u.p.e.a.; w ocenie skarżącej w tytule wykonawczym podano niewłaściwą podstawę prawną obowiązku oraz nie wskazano podstawy prawnej egzekucji;

2.) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym wynikająca z niewykluczenia przez lekarza przeciwskazań do szczepienia mimo stawienia się wraz z synem do szczepienia;

3.) brak wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym z uwagi na brak ustalenia indywidualnego kalendarza szczepień co stanowi naruszenie komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych.

Ad 1.)

Należy zaznaczyć, że w przepisie art.33 § 2 u.p.e.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 30 lipca 2020r., jako podstawę zarzutu nie wymieniono niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art.27 u.p.e.a. W przepisie art.33 § 2 u.p.e.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020r. okoliczność ta mogła być podstawą zarzutu lecz od dnia 30 lipca 2020r. nie może już stanowić podstawą zarzutu. W związku z czym zarzut skarżącej w tym zakresie nie zasługiwał na uwzględnienie.

W obecnym stanie prawnym okoliczność czy tytuł wykonawczy spełnia wymogi określone w art.27 u.p.e.a. kontroluje organ egzekucyjny i w razie stwierdzenia, że wymogi te nie są spełnione to nie przystępuje do egzekucji zawiadamiając o tym wierzyciela (art.29 § 2 pkt 3 u.p.e.a.). W niniejszej sprawie [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny przystąpił do egzekucji uznając tym samym, że tytuł wykonawczy z 21 kwietnia 2021r., spełnia wymogi z art.27 u.p.e.a.

Wspomnieć jedynie należy, że tytuł z 21 kwietnia 2021r. został wystawiony według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 12 stycznia 2021r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz.U. z 2021r. poz.176 ze zm.). W tytule tym wypełniono wszystkie niezbędne pola w tym także podstawę prawną egzekucji oraz podstawę prawną obowiązku objętego tytułem. Nieuzasadnione jest zatem twierdzenie skarżącej, że tytuł wykonawczy z 21 kwietnia 2021r. nie spełnia wymogów określonych w art.27 u.p.e.a.

Wobec tego, że niespełnienie przez tytuł wykonawczy wymogów, o których mowa w art.27 u.p.e.a. nie może być obecnie podstawą prawną zarzutu organy administracji trafnie oddaliły zarzut w tym zakresie.

Ad 2)

W ocenie skarżącej obowiązek objęty tytułem wykonawczym nie jest wykonalny gdyż w czasie wizyty w dniu 18 września 2021r. lekarz nie wykluczył u syna przeciwwskazań do szczepienia.

W przekonaniu sądu zarzut ten należałoby przyporządkować do punktu 6c.) artykułu 33 § 2 u.p.e.a. a mianowicie jako brak wymagalności obowiązku z innej przyczyny niż określone w punktach 6a.) i 6b.) wymienionego artykułu.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynika z mocy prawa.

Zgodnie z treścią art.5 ust.1 pkt 1b.) ustawy z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. Z 2020r. poz.`1845 ze zm.), dalej u.z.z.z., osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane na zasadach określonych w ustawie do:

1) poddawania się:

b) szczepieniom ochronnym,

W myśl art.1`7 ust.1 wymienionej ustawy osoby, określone na podstawie ust. 10 pkt 2, są obowiązane do poddawania się szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie ust. 10 pkt 1, zwanym dalej "obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi".

Zgodnie z treścią art.17 ust.2 cytowanej ustawy wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego.

W myśl art.17 ust.10 pkt 1 i 2 wymienionej ustawy minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych,

2) osoby lub grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym, wiek i inne okoliczności stanowiące przesłankę do nałożenia obowiązku szczepień ochronnych na te osoby,

Zgodnie z treścią art.17 ust.11 u.z.z.z. Główny Inspektor Sanitarny ogłasza w formie komunikatu, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, Program Szczepień Ochronnych na dany rok, ze szczegółowymi wskazaniami dotyczącymi stosowania poszczególnych szczepionek, wynikającymi z aktualnej sytuacji epidemiologicznej, przepisów wydanych na podstawie ust. 10 i art. 19 ust. 10 oraz zaleceń, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego realizację tego programu.

W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz.U. z 2018r. poz.753 ze zm.) określono wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych ze wskazaniem kto i w jakich sytuacjach podlega sczepieniu ochronnemu przeciw konkretnej chorobie w tym jeżeli chodzi o dzieci w jakim okresie ich życia.

Natomiast szczegółowy przedział wiekowy, w którym należy podać dawkę podstawową i przypominającą szczepionki przeciwko chorobom zakaźnym został określony w ogłaszanym co roku komunikacie Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych. Komunikat ten jest wydawany w oparciu o art.17 ust.1 ustawy z 5 grudnia 2008r.

Z wymienionych wyżej przepisów można wyinterpretować normę prawną, która ustanawia prawną powinność poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, tzn. określa wszystkie istotne cechy danego obowiązku, tj. podmiot na którym ten obowiązek ciąży, okoliczności, w których obowiązek ten się aktualizuje oraz jego zakres (por. wyrok NSA z 29 stycznia 2010 r., II FSK 1494/08). Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z mocy przepisów ustawowych przy czym, jak zasadnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 kwietnia 2011 r. w spr. II OSK 32/11 wykonanie tego obowiązku z mocy prawa zabezpieczone jest przymusem administracyjnym oraz odpowiedzialnością regulowaną przepisami ustawy z 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń. Oznacza to, że wynikający z przepisów prawa obowiązek poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, jest bezpośrednio wykonalny. Jego niedochowanie, aktualizuje obowiązek wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którego rezultatem będzie przymusowe dochodzenia poddania dziecku szczepieniu ochronnemu.

Należy zaznaczyć, że przez wymagalność należy rozumieć taką cechę obowiązku administracyjnego, która zezwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie odmowy wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu egzekucyjnego. Stwierdzenie, że obowiązek nie jest wymagalny, oznacza, że obowiązek istnieje i jego egzekucja będzie dopuszczalna w przyszłości, ale nie może on być egzekwowany w danym momencie ze względu np. na wstrzymanie wykonania, odroczenie terminu wykonania lub rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej. Pogląd taki wyrażono w P.Przybysz Postępowanie egzekucyjne w administracji Komentarz wydanie IX 2021r. – komentarz do art.33 u.p.e.a.).

W niniejszej sprawie obowiązek poddania się syna skarżącej szczepieniu ochronnemu przeciw chorobom zakaźnym wynika z mocy przepisów ustawowych zaś szczegółowy przedział wiekowy, w którym należy podać dawkę podstawową i przypominającą został określony w komunikacie GIS w sprawie Programu Szczepień Ochronnych. J.G. mając obecnie 9 lat nie został zaszczepiony przeciwko żadnej z dziewięciu chorób zakaźnych mimo, że upłynęły już terminy podania poszczególnych dawek szczepionki określone w komunikacie GIS. W sytuacji gdy wymagane terminy zaszczepienia już upłynęły zaś J.G. nie został zaszczepiony przeciwko żadnej chorobie zakaźnej to obowiązek poddania się szczepieniu stał się wymagalny.

O braku wymagalności wymienionego obowiązku nie może świadczyć okoliczność podnoszona przez skarżącą, że w dniu 18 września 2019r. stawiła się ona wraz z synem do szczepienia lecz do niego nie doszło gdyż lekarz nie wykluczył przeciwwskazań do szczepienia tak jak stanowi to przepis art.17 ust.2 u.z.z.z.

Należy zaznaczyć, że podczas wizyty w dniu 18 września 2019r. faktycznie nie doszło do zaszczepienia syna skarżącej gdyż istniały pewne wątpliwości dotyczące wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych. Termin następnej wizyty został wówczas ustalony na dzień 25 września 2019r. lecz M.C. – G. odwołała tę wizytę i nie wskazała nowego terminu kolejnej wizyty. Nie wskazała terminu badania kwalifikacyjnego w następnych tygodniach i miesiącach. Nie uczyniła tego do dnia doręczenia jej upomnienia (17 lutego 2020r.) ani w terminie 7 dni wskazanym w upomnieniu ani do dnia doręczenia jej tytułu wykonawczego (11 czerwca 2021r.) ani do dnia wydania zaskarżonego postanowienia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że poddanie się lekarskiemu badaniu kwalifikacyjnemu, o którym mowa w art. 17 ust. 2 ustawy, jest elementem obowiązku szczepienia ochronnego. Tylko w trybie lekarskiego badania kwalifikacyjnego następuje określenie czy nie występują przeszkody w stanie zdrowia osoby objętej obowiązkiem szczepienia, które wykluczają jego wykonanie. Wykonanie tego obowiązku obciąża zobowiązanego lub osobę odpowiedzialną za wykonanie obowiązku przez zobowiązanego. Niepoddanie się badaniu kwalifikacyjnemu jest równoznaczne z niewykonaniem obowiązku poddania się obowiązkowemu szczepieniu ochronnemu. Zatem poddanie się lekarskiemu badaniu kwalifikacyjnemu jest elementem poddania się obowiązkowi szczepienia ochronnego. Tylko w trybie lekarskiego badania kwalifikacyjnego następuje określenie czy nie występują przeszkody w stanie zdrowia osoby objętej obowiązkiem szczepienia, które wykluczają jego wykonanie. Wykonanie tego obowiązku obciąża zobowiązanego lub osobę odpowiedzialną za wykonanie obowiązku przez zobowiązanego. Niepoddanie się badaniu kwalifikacyjnemu jest równoznaczne z niewykonaniem obowiązku szczepienia ochronnego.(por wyroki NSA z 21 listopada 2019 r. II OSK 3322/17; II OSK 43/18 i z 18 stycznia 2022r. w spr. II OSK 459/19). Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionych orzeczeniach.

Dodać należy, że celem badania kwalifikacyjnego jest ustalenie czy stan zdrowia danej osoby pozwala na jej zaszczepienie. Badania takie bezpośrednio poprzedza szczepienie ochronne i odmowa udziału w takim badaniu uniemożliwia wykonanie szczepienia. W istocie jest ono odmową poddania się obowiązkowemu szczepieniu ochronnemu.

W niniejszej sprawie skarżąca stara się uwolnić od odpowiedzialności za niepoddanie syna szczepieniu ochronnemu wskazując na wizytę lekarską w dniu 18 września 2019r. Jeszcze raz należy podkreślić, że z uwagi na pewne wątpliwości dotyczące wystąpienia odczynów poszczepiennych u J.G. wyznaczony został kolejny termin wizyty na dzień 25 września 2019r. na który skarżąca się nie stawiła (odwołała termin i nie wskazała nowego terminu). M.C. – G. do chwili obecnej nie stawiła się wraz z synem, na badanie kwalifikacyjne. Nie uczyniła tego zatem przez okres przeszło dwóch lat licząc od dnia wizyty lekarskiej w dniu 18 września 2019r. Skoro do chwili obecnej nie wskazała żadnego nowego terminu badania kwalifikacyjnego to nieuzasadniony jest jej zarzut, że lekarz nie wykluczył u syna przeciwwskazań do szczepienia. Gdyby M. C. – G. stawiła się na termin badania w dniu 25 września 2019r. lub w jakimkolwiek późniejszym terminie to z całą pewnością lekarz wypowiedziałby się w tej kwestii.

Należy zaznaczyć, że obowiązujące przepisy prawa nakładają na rodziców dzieci obowiązek poddania dzieci badaniu kwalifikacyjnemu oraz szczepieniu ochronnemu. Skarżąca jako matka J.G., nie wywiązała się z tego obowiązku a jednocześnie nie przedstawiła żadnych lekarskich przeciwwskazań stwierdzających konieczność odroczenia szczepień syna. Wskutek tego syn skarżącej, który ma obecnie 9 lat, nie został zaszczepiony przeciwko żadnej z dziewięciu chorób wymienionych w rozporządzeniu z 18 sierpnia 2011r. ani dawkami podstawowymi ani dawkami przypominającymi.

W ocenie sądu organy administracji trafnie oddaliły zarzuty w tym zakresie.

Ad 3)

Jeżeli chodzi o kwestię wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym to została ona omówiona we wcześniejszych rozważaniach i nie ma potrzeby powtarzania wcześniej przedstawionej argumentacji. Zarzut ten nie jest uzasadniony.

Odnośnie kwestii ustalenia indywidualnego kalendarza szczepień dla syna skarżącej to należy podnieść, że wiek w jakim dziecko musi być zaszczepione na poszczególne choroby dawkami podstawowymi i przypominającymi został określony w komunikacie GIS w sprawie Programu Szczepień Ochronnych. W przypadku dziecka skarżącej to ustalenie konkretnych dat szczepień może zostać dokonane jedynie w czasie wizyty lekarskiej zaś M.C. – G. poza wizytą w dniu 18 września 2019r. nie była zainteresowana wyznaczeniem kolejnego terminu wizyty w celu badania kwalifikacyjnego. Odwołała ona termin wizyty w dniu 25 września 2019r. bez podania przyczyny i do chwili obecnej nie wskazała żadnego nowego terminu badania. Skoro zatem M. C. – G. nie jest zainteresowana badaniem kwalifikacyjnym jej syna to nieuzasadniony jest jej zarzut braku ułożenia indywidualnego kalendarza szczepień dla jej dziecka.

Dodać jedynie należy, że określenie indywidualnego programu szczepień uregulowano w § 8 rozporządzenia z 18 sierpnia 2011r. lecz sytuacja przewidziana w tym przepisie nie dotyczy syna skarżącej.

Organy administracji trafnie odmówiły uwzględnienia wymienionego zarzutu.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.7a,77,80 i 81a K.p.a. Organy administracji w stopniu wystarczającym wyjaśniły stan faktyczny i oceniły zebrane dowody w ramach swobodnej a nie dowolnej oceny. W niniejszej sprawie jednocześnie nie wystąpiły nie dające się usunąć wątpliwości co do treści norm prawnych lub co do stanu faktycznego. Zarzuty skargi w tym zakresie nie są uzasadnione.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Organy administracji słusznie uznały, że zarzuty podniesione przez M.C. – G. nie zasługują na uwzględnienie. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę.

k.ż.