Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SO/Wa 13/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny-art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1, art. 63, art. 64 par. 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku W. S. o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi postanawia odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 15 czerwca 2015 r. W. S. (dalej "wnioskodawca" lub "strona") wystąpił o wymierzenie Ministrowi Finansów (dalej "Minister" lub "organ") grzywny za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

Zarządzeniem z 29 września 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku – w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 5 października 2015 r. (k 50 akt sądowych).

Pismem z 8 grudnia 2015 r. (data prezentaty Sądu) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Po rozpoznaniu wniosku i odmowie skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata, zarządzeniem z 18 lutego 2016 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 września 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 14 marca 2016 r. (k 93 akt sądowych).

Pismem nadanym 15 marca 2016 r. skarżący złożył zażalenie na ww. zarządzenie.

Postanowieniem z 25 lipca 2017 r. tut. Sąd odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.

Z informacji udzielonej z rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k 126 akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie nieprzekazania przez organ skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Wniosek ten wszczyna postępowanie sądowe, a do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 63 i art. 64 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od wniosku przewodniczący wzywa wnioskodawcę do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni (albo dwóch miesięcy) od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, wniosek podlega odrzuceniu przez sąd.

Przenosząc powyższe rozważania na kanwę niniejszej sprawy Sąd uznał, że wnioskodawca wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie uiścił należnego wpisu. Nie uczynił tego również na wezwanie z 18 lutego 2016 r., które zostało mu skutecznie doręczone 14 marca 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 14 maja 2016 r.

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że mimo skutecznego wezwania skarżący nie uiścił wpisu od wniosku, stąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.