Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1057/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 220 §1, art 220 §3 w zw. z art 58 §3 i art 16 §2, art 67 §5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r.; postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 października 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia (w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia) wpisu sądowego od skargi pod rygorem jej odrzucenia. W terminie otwartym do opłacenia skargi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 06 lutego 2018 r., I SA/Po 1057/17 oddalono wniosek we wskazanym ostatnio zakresie. Odpis omawianego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 lutego 2018 r. Z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do wykonania (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania) prawomocnego zarządzenia z dnia 26 października 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 marca 2018 r. W terminie otwartym do opłacenia skargi skarżąca w piśmie z dnia 03 kwietnia 2018 r. wskazała, że z uwagi na niedoręczenie postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, brak jest podstaw do ponownego wezwania do uiszczenia wpisu. Wskazano przy tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przez Prezesa skarżącej, z uwagi na co rozstrzygnięcie w tym zakresie winno zostać doręczone do siedziby spółki. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że do dnia 11 kwietnia 2018 r. nie uiszczono wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu traci moc i powinno być powtórzone po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego [tak: postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2015 r., II OSK 66/15, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 października 2017 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy – oznacza to, że z chwilą złożenia tego wniosku pierwsze z zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu sądowego utraciło moc. Jednak po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2018 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 marca 2018 r. wezwanie do wykonania (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania) prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału 26 października 2017 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że w terminie otwartym do opłacenia skargi nie uiszczono należnego od niej wpisu. Powyższe obliguje Sąd do odrzucenia skargi.

Odnosząc się do twierdzeń skarżącej wyrażonych w piśmie z dnia 03 kwietnia 2018 r. należy wskazać, że zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Mając na uwadze bezwzględnie wiążącą dyspozycję przytoczonego ostatnio przepisu nie sposób zgodzić się z poglądem skarżącej, w świetle którego rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy winno zostać doręczone do siedziby spółki z uwagi na złożenie wniosku w tym zakresie bezpośrednio przez skarżącą. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Jeżeli zatem strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom [tak: postanowienie NSA z dnia 05 marca 2014 r., II FSK 3630/13]. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącej – radcę prawnego [...], z uwagi na co kierując się dyspozycją przytoczonego ostatnio przepisu wszelkie pisma w sprawie kierowane do skarżącej doręczano reprezentującemu ją pełnomocnikowi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.