Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 70/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art.246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) postanawia: 1. przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 stycznia 2017 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 23 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżąca D. W. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych, następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej oraz dołączonych do niego dokumentów referendarz sądowy ustalił, co następuje:

skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 95 m2 i wartości około 80.000 zł, budynku mieszkalnego o powierzchni 64,96 m2 i wartości około 35.000 zł oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,79 ha i wartości około 80.000 zł, w skład którego wchodzą grunty rolne o powierzchni 6,09 ha, budynek mieszkalny o powierzchni 40 m2, budynek gospodarczy o powierzchni 64 m2, sprzęt rolniczy (ciągnik [...], pług dwuskibowy, brony, sadzarka do ziemniaków, kultywator, kopaczka jednorzędowa) oraz inwentarz żywy (20 kur, 19 kaczek, 19 gęsi). Skarżąca jest także współwłaścicielką w części ¼ lokalu mieszkalnego o powierzchni 115,60 m2 i wartości około 70.000 zł. Nadto, posiada dwa samochody osobowe [...] z 1997 r. o wartości około 1.500 zł oraz [...] z 2001 r. o wartości około 3.500 zł.

Skarżąca posiada zadłużenie wobec KRUS z tytułu składek na ubezpieczenie rolników, którego miesięczna spłata wynosi 250,70 zł oraz wobec gminy z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, którego średnia miesięczna spłata wynosi 136,17 zł. Nadto, skarżąca spłaca dwa kredyty bankowe – mieszkaniowy oraz inwestycyjny, których średnia miesięczna rata wynosi 1.004,94 zł oraz kredyt udzielony jej przez Agencję Nieruchomości Rolnych na zakup ziemi, którego roczna rata wynosi 7.154 zł.

Skarżąca osiąga dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z najmu lokali mieszkalnych, których miesięczna wysokość – na dzień złożenia wniosku – kształtuje się na poziomie około 3.032,29 zł. Skarżąca wskazała przy tym, że kwota zadeklarowanych dochodów z ww. źródeł jest zmienna w zależności od ilości wynajmowanych lokali i rzetelności najemców. Skarżąca prowadzi także gospodarstwo rolne, które wymaga nakładów inwestycyjnych i obecnie przynosi niewielkie dochody. Skarżąca otrzymuje dopłaty – na rok 2016 przyznano jej środki w łącznej kwocie 4.107,49 zł.

Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonkiem oraz małoletnimi dziećmi w wieku 9, 12 i 14 lat (jedno z dzieci jest niepełnosprawne), na które pobiera świadczenia wychowawcze (500+). Małżonek skarżącej jest współwłaścicielem ww. lokalu mieszkalnego o powierzchni 115,60 m2 – jego udział wynosi ¼. Innego majątku nie posiada. Małżonek skarżącej prowadzi gospodarstwo rolne, którego właścicielką jest skarżąca; nie jest nigdzie zatrudniony i nie osiąga dochodów z innych źródeł.

Średnie miesięczne stałe koszty, jakie skarżąca ponosi na opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz śmieci, zakup opału, zakup leków dla siebie, składki do KRUS, ubezpieczenia mienia (nieruchomości i pojazdów mechanicznych), podatek rolny i od nieruchomości wynoszą 1.205,84 zł. Skarżąca wyjaśniła przy tym, że nie uwzględniła kosztów związanych z utrzymaniem dzieci, gdyż otrzymuje na ten cel świadczenia wychowawcze.

Dodatkowo skarżąca wskazała, że ponosi także wydatki na naprawę ciągnika (342,28 zł rocznie) oraz na lokale, będące przedmiotem najmu, tj. koszty zarządu, remontów, ogrzewania (3.386,91 zł rocznie).

Oceniając możliwości płatnicze skarżącej referendarz sądowy nie wziął pod uwagę kosztów, jakie ponosi ona na wynajmowane lokale z tej przyczyny, że skarżąca dochody z tego tytułu opodatkowuje na zasadach ogólnych, a zatem wydatki, jakie ponosi na ich remont może uwzględnić jako koszt uzyskania przychodów. Natomiast bez wątpienia opłaty eksploatacyjne, w opłaty do wspólnoty, uiszczają najemcy czy to bezpośrednio, czy też w określonym przez skarżącą czynszu najmu.

Ustalone w sprawie okoliczności dotyczące aktualnej sytuacji finansowej skarżącej i jej rodziny prowadzą do wniosku, że obciążenie skarżącej kosztami sądowymi powstałymi na tym etapie sprawy, tj. opłatą za skargę w kwocie 200 zł, może spowodować skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Referendarz sądowy wziął także pod uwagę, że w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 68-69/17, skarżąca również została zobowiązana do uiszczenia wpisów od wniesionych skarg w kwocie po 200 zł. Łączna kwota wpisów od skarg, do których uiszczenia skarżąca została zobowiązana wynosi 600 zł.

Jednocześnie, mając na uwadze, że skarżąca posiada majątek, z którego składników osiąga dochody, ma kilka źródeł utrzymania, zaś dochody, które z nich osiąga mają charakter stałych i – zdaniem orzekającego – mogą ulec zwiększeniu w przyszłości, referendarz sądowy uznał za przedwczesne zwolnienie skarżącej z całości kosztów sądowych, które mogą powstać w niniejszej sprawie.

Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.