Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 491/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Prawo miejscowe
Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art..33 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi Grupy Mieszkańców [...] reprezentowanej przez adw. A. S. na uchwałę Rady Gminy Chocz z dnia 13 marca 2008 r. nr XII/82/2008 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia wniosek oddalić. /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

Grupa Mieszkańców [...] wniosła skargę na uchwalę Rady Gminy Chocz z dnia 13 marca 2008 r. nr XII/82/2008 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Chocz dla części terenu położonej w [...]. Następnie G. G. złożył wniosek dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wskazał, iż nie wzywał Rady Gminy Chocz do usunięcia naruszenia prawa, jednak wynik postępowania sądowego dotyczy również jego interesu prawnego, który został naruszony zaskarżoną uchwałą; jest mieszkańcem wsi [...] oddalonej od [...] o około [...] km, tereny obydwu wsi są terenami rolniczymi z zapoczątkowanym rozwojem działalności agroturystycznej. Zdaniem wnioskodawcy zaskarżona uchwała ograniczy w przyszłości możliwość prowadzenia działalności agroturystycznej, gdyż przemysłowe zagospodarowanie terenu przewidziane tą uchwałą będzie ograniczało możliwość zrealizowania jego planów zawodowych. Pobliskie tereny stracą swój charakter ekologiczny, a inwestycje powstałe w wyniku takiego zagospodarowania będą źródłem znacznej ilości ścieków przemysłowych i innych zanieczyszczeń i uciążliwości, rozprzestrzeniających się na odległość obydwu wsi. Wystosowane do wnioskodawcy wezwanie do wykazania interesu prawnego w sprawie poprzez podanie w jaki sposób wynik niniejszego postępowania sądowego dotyczy praw i obowiązków wnioskodawcy pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek G. G. nie mógł zostać uwzględniony.

Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), dalej u.s.g., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wskazać należy, że musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Osoba, która nie ma interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowo-administracyjnego, a stwierdzenie w toku postępowania, że skarżący nie legitymuje się interesem prawnym powoduje oddalenie skargi.

Sąd w składzie orzekającym zgadza się z poglądem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż postępowanie mające na celu uchwalenie przez radę gminy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może być traktowane jako postępowanie administracyjne, o którym mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a. (tak NSA w postanowieniach z dnia: 19 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 17/08, LEX nr 459415; 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OZ 304/08, LEX nr 505982).

Skoro procedura uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w niniejszej sprawie nie była określona przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz przepisami normującymi materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego, to nie mamy tu do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz odrębnym postępowaniem, którego zakres reguluje ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Odrębność tego postępowania dotyczy procedury prowadzącej do podjęcia uchwał w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i planu miejscowego, jak też wniesienia do sądu administracyjnego skargi na takie uchwały na podstawie art. 101 u.s.g. W konsekwencji nie można tego postępowania uznać za postępowanie administracyjne, o którym mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego i w art. 33 § 2 p.p.s.a. Uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 u.s.g. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i który przed wniesieniem skargi wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. A zatem co do zasady na etapie postępowania sądowego, jakie toczy się w trybie skargi wniesionej na podstawie art. 101 u.s.g., udział w charakterze uczestnika tego postępowania może zgłosić podmiot, który wykaże, iż przed wystąpieniem z wnioskiem o dopuszczenie go do udziału w sprawie, jaka toczy się przed sądem, spełnił wymagania określone w art. 101 u.s.g., a jej rozstrzygnięcie dotyczy wprost jego interesu prawnego.

W tym kontekście należy zauważyć, iż z akt niniejszej sprawy wynika, że wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w art. 101 u.s.g., bowiem nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, co w świetle poczynionych powyżej wywodów stanowi o braku podstaw do dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w niniejszym postępowaniu. Ponadto okoliczności wskazane w skardze nie wskazują na naruszenie konkretnego interesu prawnego wnioskującego o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uchwalenie planu miejscowego dla obszaru objętego zakresem przedmiotowej uchwały nie dotyczy terenów, które są własnością wnioskodawcy. Dlatego też ciążył na nim obowiązek wykazania, że określony w zaskarżonej uchwale sposób zagospodarowania terenu będzie wywierał wpływ na jego uprawnienia i obowiązki. Skoro nieruchomość wnioskodawcy nie jest objęta zaskarżonym planem, to nie dotyczą jej zapisy planu. Warto jednak zauważyć, iż przedmiotowy plan w § [...] Rozdziale [...] Działu II między innymi przewiduje, że "uciążliwość dla środowiska projektowanych obiektów produkcyjnych nie może powodować obniżenia standardów wymaganych przepisami odrębnymi dla sąsiadujących terenów" (ust. 2), jak również budynków wprowadza obowiązek ograniczenia wydzielania substancji zapachowych (ust. 3), zapewnienia zgodnych z przepisami odrębnymi poziomów emisji substancji szkodliwych dla ludzi środowiska (ust. 4), jak i klas standardów akustycznych (ust. 5). Gdyby w przyszłości potencjalny inwestor zamierzał na terenie objętym planem zrealizować inwestycję, będzie obowiązany respektować zapisy planu miejscowego, jak i przepisy odrębne, w tym z zakresu prawa ochrony środowiska i prawa budowlanego. Zaskarżona uchwała dotycząca zagospodarowania przestrzennego sąsiedniej względem miejsca zamieszkania wnioskodawcy wsi [...] nie mogła wprost naruszyć uprawnień ani spowodować zagrożeń, o których mowa we wniosku. W konsekwencji trudno przyjąć, że wynik niniejszego postępowanie sądowego dotyczy interesu prawnego wnioskodawcy.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

/-/ Wiesława Batorowicz