Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 147/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Gminy
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. i K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi D. A. i K. P. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały w sprawie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu postanawia 1. zwolnić D. A. i K. P. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla D. A. i K. P. radcę prawnego, 3. odmówić ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

D. A. i K. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W sprawie niniejszej na skarżących ciąży obowiązek ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania. Na podstawie informacji przedstawionych przez strony w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje.

Małżonkowie prowadzą 2-osobowe gospodarstwo domowe. Są osobami niepełnosprawnymi. Wnioskodawca oświadczył, że zarówno on jak i jego żona potrzebują, ze względu na stan zdrowia, pomocy i opieki innych osób. Wnioskodawcy utrzymują się z emerytury skarżącego w wysokości 1.221 zł brutto (1.020 zł netto) miesięcznie. Wnioskodawczyni dochodów nie uzyskuje. Strony nie mają żadnego majątku, w tym oszczędności.

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego

lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżących stwierdzić należy,

że strony wykazały, iż spełniają przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy

w żądanym zakresie. Dochód w 2-osobowym gospodarstwie domowym wynosi 1.020 zł netto miesięcznie. Na jedną osobę w rodzinie przypada zatem 510 zł netto miesięcznie.

Biorąc pod uwagę konieczność ponoszenia wydatków na codzienne utrzymanie stwierdzić należy, że skarżący nie dysponują środkami finansowymi pozwalającymi

na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Wnioskodawcy nie mają oszczędności.

W związku z tym, że w sprawie niniejszej na skarżących spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy sporządzaniu środka odwoławczego od orzeczenia Sądu I instancji kończącego postępowanie, obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, skarżącym należało przyznać prawo pomocy.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia. W związku z ustanowieniem radcy prawnego, brak jest podstaw, aby stronom ustanowić adwokata. Z tego względu, na podstawie

art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w punkcie 3 postanowienia.