Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 584/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 407 ust. 1 i 2, art. 403 ust. 1 i 2, art. 388 ust. 2 pkt 3, art. 399 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 2233
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
article: art. 19 ust. 1 i ust. 2 pkt 4, art. 20 pkt 3
journal: Dz.U. 2021 poz 1376
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
article: art. 11b ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 176
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - t.j.

SENTENCJA

Dnia 20 stycznia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Ewa Chybowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2023 roku sprawy ze skargi S. W. i K. W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 12 maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 12 maja 2022 r. (nr jak w rubrum wyroku) Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie (dalej: Dyrektor RZGW) po rozpatrzeniu odwołania K. i S. W. od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w P. (dalej: Dyrektor ZZWP) z 11 lutego 2022 r., nr [...] udzielającej na rzecz Wójta Gminy T. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych (rowu otwartego z przepustem, rowu otwartego R2 wraz z przepustem i wylotem kanalizacji), likwidację urządzeń wodnych (odcinków rowów drogowych RL1 i RL2), prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące i wały przeciwpowodziowe przepustu drogowego i kabla oświetleniowego w rurze osłonowej nad konstrukcją przepustu, usługę wodną odprowadzania wód opadowych lub roztopowych z powierzchni utwardzonych ul. [...] w L. do rowu otwartego R2 poprzez projektowany wylot oraz odprowadzanie wód z rowu otwartego R1 i R2 do K. w ramach zadania pn. "Budowa ul. [...] w L. ", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzję tę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wójt Gminy T. jako inwestor wnioskiem z 13 października 2021 r. zwrócił się do Dyrektora ZZWP o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w powyższym zakresie w ramach zadania "Budowy ul. [...] w L. ". Do wniosku pełnomocnik inwestora załączył odpowiednie dokumenty, w tym zwłaszcza operat wodnoprawny dotyczący przedmiotowej inwestycji.

Po uzupełnieniu, na wezwanie , wniosku decyzją z 11 lutego 2022 r. Dyrektor ZZWP udzielił Wójtowi Gminy T. pozwolenia wodnoprawnego zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli K. i S. W. zarzucając organowi I instancji błędne określenie adresata decyzji, gdyż adresatem powinna być Gmina T. reprezentowana przez Wójta a nie Wójt reprezentowany przez pełnomocnika oraz wydanie decyzji przed zakończeniem postępowania toczącego się przed organem II instancji w sprawie ponaglenia.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję (jak wskazano na wstępie) Dyrektor RZGW wyjaśnił, że materialnoprawną podstawę decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2233 ze zm., dalej: P.w.) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: K.p.a.). Sprawę zainicjował wniosek Wójta Gminy T. , reprezentowanego przez pełnomocnika z 13.10.2021 r. (skorygowany i uzupełniony 12.11.2021 r.) o wydanie pozwolenia wodnoprawnego (opisanego wyżej), w ramach inwestycji pn. "Budowa ul. [...] w m. L. " realizowanej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (dalej: specustawa drogowa).

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 407 ust. 1 P.w. pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek. Stosownie do art. 389 pkt 1, 2, 6 i 9 P.w. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na usługi wodne, szczególne korzystanie z wód, wykonanie urządzeń wodnych oraz na prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonowych lub przepustów. W myśl art. 35 ust. 3 pkt 7 P.w. usługi wodne obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Zaś szczególnym korzystaniem z wód zgodnie z art. 34 P.w. jest korzystanie z wód wykraczające poza powszechne korzystanie z wód oraz zwykłe korzystanie z wód (w niniejszym przypadku odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych zgromadzonych w nieszczelnych rowach do wód K. ). Zgodnie zaś z art. 16 pkt 65 lit. a) i f) P.w. ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach wodnych to rozumie się przez to urządzenia lub budowle służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, w tym urządzenia lub budowle piętrzące, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy, jak również wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód, do ziemi lub do urządzeń wodnych, także wyloty służące do wprowadzania wody do wód, do ziemi lub do urządzeń wodnych. Nadto art. 17 ust. 1 pkt 4 P.w. określa, że przepisy dotyczące wykonania urządzeń wodnych - stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji, a zgodnie z 17 ust. 1 pkt 3 lit. b P.w. przepisy dotyczące urządzeń wodnych - stosuje się odpowiednio do obiektów mostowych, rurociągów, linii energetycznych, linii telekomunikacyjnych oraz innych urządzeń, wraz z infrastrukturą towarzyszącą, prowadzonych przez wody powierzchniowe oraz przez wały przeciwpowodziowe.

W oparciu o powołane przepisy Dyrektor RZGW stwierdził, że przedstawiony we wniosku zakres objęty jest koniecznością uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Uzasadnione i trafne było więc wydanie decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym przez organ I instancji.

Odnosząc się do zarzutów odwołania co do błędnego oznaczenia adresata decyzji Dyrektor RZGW wskazał, że wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego w niniejszej sprawie został złożony w ramach inwestycji pn. "Budowa ul. [...] w m. L. " realizowane na podstawie specustawy drogowej. Na podstawie przepisów tej ustawy w związku z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1376 ze zm., dalej: u.d.p.) wójt może zostać wyposażony w podmiotowość prawną z racji wykonywania konkretniej określonej funkcji – tutaj zarządcy drogi, którym zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 4 u.d.p. w odniesieniu do dróg gminnych jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. Zasadne więc zdaniem organu II instancji jest przyznanie podmiotowości wójtowi i wskazanie go jako adresata przedmiotowej decyzji.

Co do zaś zarzutu dotyczącego wydania zaskarżonej decyzji przed zakończeniem postępowania toczącego się przed organem II instancji w sprawie ponaglenia, Dyrektor RZGW stwierdził, że decyzja Dyrektora ZZWP udzielająca pozwolenia wodnoprawnego została wydana 11 lutego 2022 r., a postanowienie Dyrektora RZGW stwierdzające, że Dyrektor ZZWP nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości na moment wydania przedmiotowego postanowienia wydano 8 lutego 2022 r. Organ odwoławczy dodał, że rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 37 K.p.a. jest postanowieniem zaliczanym do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczących kwestii wynikających w jego toku, a nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to postanowienie kończące postanowienie i nie przysługuje na nie zażalenie. Przekazanie więc ponaglenia organowi II instancji nie wstrzymuje postępowania toczącego się przed organem I instancji i umożliwia jego zakończenie przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie ponaglenia.

Reasumując Dyrektor RZGW uznał zarzuty odwołania za chybione a zaskarżoną decyzję za wydaną prawidłowo.

K. i S. W. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Dyrektora RZGW zarzucili jak w odwołaniu błędne określenie adresata decyzji wskazując, że winna nim być Gmina T. , a nie Wójt. Nadto ogólnie zarzucili naruszenie przepisów prawa poprzez wydanie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji, gdy zadanie to zostało zakończone oddaniem inwestycji prowadzonej w ramach realizacji inwestycji drogowej L. w ciągu drogi powiatowej nr [...] – ścieżka pieszo-rowerowa gm. T. . Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem Dyrektora RZGW skarżący podnieśli, że Gmina T. ma przyznaną podmiotowość prawną na podstawie przepisu art. 33 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilnego. Osoby prawne działają natomiast przez swoich przedstawicieli. Tym samym wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie mogła złożyć tylko Gmina T. reprezentowana przez Wójta, a nie Wójt reprezentowany przez pełnomocnika. Skarżący wskazali, że organ odwoławczy słusznie stwierdził, że przy ocenie decyzji w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego należy brać pod uwagę przepisy P.w. i K.p.a. Przyznanie więc przez organ wydający owo pozwolenie wodnoprawny podmiotowości wójtowi jest rażącym naruszeniem prawa i powinno skutkować usunięciem błędnej decyzji z obrotu prawnego. Skarżący zwrócili również uwagę, że inwestycja pn. Budowla ul. [...] w m. L. została zakończona i prowadzona była w ciągu drogi powiatowej nr [...] – ścieżka pieszko-rowerowa.

W odpowiedzi Dyrektor RZGW wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, nie naruszyły prawa, które daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub czy nie naruszyły innych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Ocenia również, czy nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji określone w art. 156 K.p.a. oraz przyczyny dające podstawę do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i 3 P.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

Działając w tak zakreślonych granicach Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżoną decyzję wydano zgodnie z prawem.

Przedmiotem skargi K. i S. W. w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora RZGW z 12 maja 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora ZZWP z 11 lutego 2022 r., którą udzielono Wójtowi Gminy T. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych (rowu otwartego z przepustem, rowu otwartego R2 wraz z przepustem i wylotem kanalizacji), likwidację urządzeń wodnych (odcinków rowów drogowych RL1 i RL2), prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące i wały przeciwpowodziowe przepustu drogowego i kabla oświetleniowego w rurze osłonowej nad konstrukcją przepustu, usługę wodną odprowadzania wód opadowych lub roztopowych z powierzchni utwardzonych ul. [...] w L. do rowu otwartego R2 poprzez projektowany wylot oraz odprowadzanie wód z rowu otwartego R1 i R2 do K. w ramach zadania pn. "Budowa ul. [...] w L. ", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Spór w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół zagadnienia, czy dopuszczalnym było zaadresowanie pozwolenia wodnoprawnego do Wójta Gminy T. , a nie – jak zdaniem skarżących być powinno – do Gminy T. .

W ocenie Sądu stanowisko organów orzekających, które uznały za wnioskodawcę, inwestora i adresata decyzji Wójta Gminy T. , nie zaś Gminę T. , jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 407 ust. 1 P.w. pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek. Przepis ten, ani inne P.w. nie określają wprost, jaki podmiot może uzyskać pozwolenie wodnoprawne. Pośrednio wynika to z przepisu art. 407 ust. 2 P.w., który wskazuje co wnioskodawca zobowiązany jest dołączyć do wniosku o pozwolenie wodnoprawne (operat wodnoprawny, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach - jeżeli była wymaga, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, ocenę wodnoprawną – jeżeli jest wymagana oraz wypisy z rejestru). Z pewnością zatem uprawnionym do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego jest podmiot, który posiada tytuł prawny do nieruchomości, na której realizowane będą projektowane do wykonania urządzenia wodne, inne roboty, względnie świadczone usługi wodne.

Zauważyć należy, że w myśl art. 403 ust. 1 P.w. w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel projektowanych do wykonania urządzeń wodnych i innych robót budowlanych, cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych.

Na gruncie powołanych przepisów wskazania wymaga, że we wniosku z 13 października 2021 r. inicjującym postępowanie w niniejszej sprawie podmiotem występującym o wydanie pozwolenia wodnoprawnego był Wójt Gminy T. . Okoliczność ta miała ścisły związek z faktem, że Wójt T. wystąpił o przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne jako gminny zarządca dróg w ramach inwestycji drogowej – "Budowy ul. [...] w m. L. " realizowanej na podstawie specustawy drogowej (na wstępie podano jej pełną nazwę i publikator).

Przepis art. 11b ust. 1 tej ustawy stanowi, że właściwy zarządca drogi składa wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej po uzyskaniu niezbędnych opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta). W przypadku dróg gminnych, a z taką mamy do czynienia w przypadku ul. [...] w m. L. , której dotyczy przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne, zarządcą drogi – zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 4 u.d.p. – jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Przepis art. 19 ust. 1 u.d.p. precyzuje, że to organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania dróg jest zarządcą drogi. Do zarządcy drogi należy zaś m.in. pełnienie funkcji inwestora (art. 20 pkt 3 u.d.p.).

Skoro zatem przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne było niezbędne zarządcy drogi gminnej (ul. [...] w L. ) tj. Wójtowi Gminy T. jako inwestorowi w ramach inwestycji drogowej pn. "Budowa ul. [...] w L. " i to podmiot ten wystąpił o przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne, uznać należy, że Dyrektor ZZWP prawidłowo zaadresował wydaną 11 lutego 2022 r. decyzję do tegoż Wójta, a nie Gminy. Na tle omawianych przepisów P.w., specustawy drogowej i u.d.p., to bowiem do zarządcy drogi (wójt, burmistrz, prezydent miasta w przypadku dróg gminnych) jako pełniącego funkcję inwestora inwestycji drogowej należą sprawy z zakresu budowy dróg. Stanowisko to znajduje akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Gliwicach z 21 marca 2016 r., sygn. II SA/Gl 942/21, wyrok NSA z 5 czerwca 2021 r., sygn. II OSK 497/19, wyrok NSA z 26 września 2017r., sygn. II OSK 1211/17, dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na względzie Sąd nie podziela stanowiska skarżących, którzy odwołali się do przepisu art. 33 K.c., mocą którego to gmina a nie wójt, burmistrz, prezydent miasta nabywa podmiotowość prawną. Zważyć należy, że sprawa o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego dotycząca inwestycji drogowej jest sprawą administracyjną i w jej ramach odmiennie – co wyjaśniono powyżej – kształtuje się kwestia uprawnień podmiotowych adresata decyzji.

Sąd podziela również ocenę organu odwoławczego wyrażoną w odpowiedzi na skargę, iż podniesienie przez K. i S. W. dopiero na etapie skargi okoliczności zakończenia inwestycji drogowej dla budowy ul. [...] w L. nie mogło wywołać zamierzonego przez skarżących skutku.

Przepis art. 388 ust. 2 pkt 3 P.w. określa, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6-10 oraz art. 390 ust. 1 pkt 1, następuje przed uzyskaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - wydawanej na podstawie przepisów specustawy drogowej. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 9 specustawy drogowej wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera m.in. wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. Na tle tych przepisów należy stwierdzić, że to Wójt Gminy T. będąc inwestorem i dysponentem wniosków w obu sprawach (dot. pozwolenia wodnoprawnego oraz udzielenia zezwolenie na realizację inwestycji drogowej) winien był zadbać, by w sytuacji realizacji inwestycji drogowej wymagającej zgody wodnoprawnej w pierwszej kolejności zobowiązany jest uzyskać ową zgodę (pozwolenie wodnoprawne). Dyrektor ZZWP zobowiązany zaś był na mocy art. 11d ust. 4 specustawy drogowej udzielić tej zgody w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. Skarżący w toku zakończonego postępowania administracyjnego nie wykazali stosownymi dowodami (np. odpis ostatecznej decyzji – zezwolenia na realizację inwestycji drogowej), by faktycznie decyzje w niniejszej sprawie udzielono następczo, po uprzednim wydaniu decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej – budowy ul. [...] w L. . Również akta sprawy nie wskazują, by do wydania pozwolenia wodnoprawnego w niniejszej sprawie doszło przed wydaniem zezwolenia na realizację inwestycji drogowej ul. [...] w L. .

Nie sposób również zgodzić się ze skarżącymi, iż jakikolwiek merytoryczny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy miała sprawa wywołana ponagleniem na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Kwestia stwierdzenia istnienia nieuzasadnionej zwłoki organu w załatwieniu sprawy nie stanowi żadnej z podstaw odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego, o których mowa w art. 399 ust. 1 P.w. Przepis ten stanowi, że wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli:

1) projektowany sposób korzystania z wód narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 1-7 (uwaga Sądu: planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, planów ochrony i planów zadań ochronnych dla obszarów chronionych, planu zarządzania ryzykiem powodziowym, planu przeciwdziałania skutkom suszy, programu ochrony wód morskich, krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych czy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego) lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8 (uwaga Sądu: wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury);

2) projektowany sposób korzystania z wód dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony.

Reasumując Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne.

Równocześnie stwierdzić należy, iż na gruncie przepisów art. 407 ust. 1, art. 389 pkt 1, 2, 6 i 9, art. 35 ust. 3 pkt 7, art. 34, art. 16 pkt 65 lit. a) i f), art. 17 ust. 1 pkt 4 i pkt 3 lit. b) P.w. organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyczerpująco wyjaśnił powody, dla których uznał, że na wykonanie urządzeń wodnych (rowu otwartego z przepustem, rowu otwartego R2 wraz z przepustem i wylotem kanalizacji), likwidację urządzeń wodnych (odcinków rowów drogowych RL1 i RL2), prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące i wały przeciwpowodziowe przepustu drogowego i kabla oświetleniowego w rurze osłonowej nad konstrukcją przepustu, odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z powierzchni utwardzonych ul. [...] w L. do rowu otwartego R2 poprzez projektowany wylot oraz odprowadzanie wód z rowu otwartego R1 i R2 do [...] Lusowskiego w ramach zadania pn. "Budowa ul. [...] w L. " wymagane było uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego i dlaczego należało wydać decyzję pozytywną. Dodać należy, że decyzja organu I instancji z 11 lutego 2022 r. zawiera niezbędne elementy decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym, o których mowa w art. 403 ust. 1 i 2 P.w. oraz określenie czasu obowiązywania pozwolenia w zakresie usługi wodnej odprowadzania wód opadowych lub roztopowych z powierzchni utwardzonych ulicy do otwartego rowu otwartego (zgodnie z art. 400 ust. 1 P.w.), z zasadnym na gruncie art. 400 ust. 6 P.w. zastrzeżeniem, że obowiązek ustalenia okresu, na jaki wydaje się pozwolenie wodnoprawne, nie dotyczy pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych (pkt I.1. pozwolenia wodnoprawnego). Nadto organ I instancji zweryfikował przedłożoną przez inwestora wraz z wnioskiem dokumentację, w szczególności operat wodnoprawne, wzywając pismem z 29 października 2021 r. do usunięcia braków i uzupełnienia wniosku. Wójt T. do wniosku tego zastosował się przedkładając niezbędny wypis z rejestru gruntów, poprawiając wniosek w części opisowej operatu wodnoprawnego w zakresie lokalizacji odcinka rowu R1, uzupełniając część opisową operatu o informacje dotyczące kabla oświetleniowego, poprawiając operat wodnoprawne w zakresie celu i zakresu zamierzonego korzystania z wód oraz uzupełniając część opisową operatu o informacje wynikające z art. 409 ust. 6 P.w. (k. 2 akt adm. teczka nr 1).

W tym stanie sprawy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają obowiązującym przepisom prawa.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.