Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 99/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 31 par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 1 pkt 5, art. 63 ust. 1, art. 74 ust. 3a
journal: Dz.U. 2018 poz 2081
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jedn.
article: par. 3 ust. 1 pkt 102
journal: Dz.U. 2016 poz 71
law: Rozpozradzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

SENTENCJA

Dnia 10 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, , Protokolant Asystent sędziego Agata Zarychta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 roku sprawy ze skarg A. C.-B. i Stowarzyszenia A z siedzibą w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargi. a.bł.


UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2018 r. K.K. wystąpił do Wójta Gminy W. z wnioskiem o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na budowie obiektu inwentarskiego przeznaczonego do chowu trzody chlewnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr 180, 181 obręb [...]W., gm. W.

Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] Wójt Gminy W. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i określił zakres raportu.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli: A z siedzibą w P., A.C.-B. oraz kilkadziesiąt osób podpisanych pod jednobrzmiącym zażaleniem opatrzonym datą 18 listopada 2018 r., a wśród nich D. J. i E.J.

Postanowieniami z dnia [...] Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na wspomniane postanowienie przez D. J. i E.J.

Ponadto, P.G., M.G., M.Z., M.Z., E.Z., W.B., T.B. i D.Ś. wskazali w zażaleniu adresy, pod którymi nie zamieszkują lub są nieznani, dodatkowo sześć osób złożyło pod zażaleniem nieczytelne podpisy uniemożliwiające identyfikację skarżących, wobec tego Kolegium postanowiło pozostawić zażalenia tych osób bez rozpoznania.

A z siedzibą w P., A. C.-B., jak i pozostali skarżący wnieśli zażalenia zawierające tożsame zarzuty. Dodatkowo wskazali, że sprzeciwiają się upraszczaniu formułowanych przez nich zarzutów, ponieważ "wypacza to intencje i zakres zarzutów" oraz zażądali "powoływania się w całości na ich literalne brzmienie". W zażaleniach skarżący w szczególności zarzucili:

1) wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 10 K.p.a. i uniemożliwienie zajęcia stanowiska, złożenia wniosków przed wydaniem zaskarżonego postanowienia,

2) przyjęcie za podstawę wydania postanowienia Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (dalej: KIP), której treść nie wypełnia art. 62a ustawy środowiskowej w związku z art. 63 ust. 1 ww. ustawy (mając na uwadze cel jaki ma wypełniać KIP zgodnie z dyrektywą 92/2011/UE), poprzez błędną wykładnię i naruszenie art. 62a ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej i w konsekwencji nieprawidłowe ustalenie rodzaju, cech, skali i usytuowania przedsięwzięcia, poprzez nie wyjaśnienie znanych z urzędu organowi okoliczności faktycznych i prawnych mogących wpłynąć na rozstrzygnięcie zaskarżonego postanowienia. Przede wszystkim we wskazanym aspekcie organ nie zidentyfikował wszystkich elementów składających się na przedsięwzięcie i nie wyjaśnił "łącznego zakresu planowanego przedsięwzięcia (i skumulowanych oddziaływań), jego skali i usytuowania, pomimo posiadania przez organ wiedzy urzędowej", co do planów inwestora (planowana budowa budynków inwentarskich do chowu trzody chlewnej na działkach nr 184 i 183/2, prawdopodobnie ciągłość prowadzenia chowu na terenie działki nr 180 - w konsekwencji łączna suma DJP zamierzeń inwestycyjnych przekracza 210 DJP, kwestia powiązań technologicznych z gospodarstwem J.K.),

3) naruszenie art. 62a ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, tj. nieprawidłowe ustalenie powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowego sposobu ich wykorzystywania i pokrycia nieruchomości szatą roślinną, poprzez nie wyjaśnienie znanych z urzędu organowi l instancji okoliczności faktycznych i prawnych mogących wpłynąć na rozstrzygnięcie,

4) naruszenie art. 62a ust. 1 pkt 3 ustawy środowiskowej, tj. nieprawidłowe ustalenie rodzaju technologii, w szczególności poprzez nie wyjaśnienie znanych z urzędu organowi okoliczności faktycznych i prawnych mogących wpłynąć na rozstrzygnięcie, w zakresie powiązań między planowanymi instalacjami chowu zwierząt na działkach nr 180, 181, 183/2, 184 184. Organ nie wyjaśnił, czy planowane przez inwestora zamierzenia inwestycyjne, o których mowa w zażaleniu będą powiązane technologicznie,

5) błędną wykładnię i naruszenie art. 62a ust. 1 pkt 4 ustawy środowiskowej, tj. nieprawidłowe ustalenie ewentualnych wariantów przedsięwzięcia,

6) naruszenie art. 107 § 1 pkt 3 K.p.a. poprzez błędne ustalenie i oznaczenie stron postępowania wynikające z naruszeń art. 74 ust 3a w związku z art. 62a w nawiązaniu do art. 63 oraz art. 68 ustawy środowiskowej, a także art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez niewywiązanie się przez organ z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego doprowadzając do błędnego ustalenia i oznaczenia stron (m.in. nie usunięcie braków i błędów w KIP w zakresie emisji substancji w powietrzu i hałasu, nie wyjaśnienie kwestii kumulacji),

7) naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. oraz 8 K.p.a., art. 63 i 64 ust. 3 i art. 68 ustawy środowiskowej oraz art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 126 K.p.a. oraz art. 9 i 8 K.p.a. w związku z art. 68 ust. 2 ustawy środowiskowej poprzez nierozpatrzenie wniosków A.C.-B. i niewyjaśnienie dlaczego nie zostały uwzględnione,

8) nieprawidłowości i braki w opiniach Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. oraz w uzgodnieniu B w S.,

9) nie uwzględnienie w postanowieniu przez Wójta Gminy W. pkt. 1 i 3 uzgodnienia B w S.,

10) wydanie postanowienia bez stanowiska właściwego miejscowo Dyrektora B;

11) wydanie postanowienia bez uzyskania stanowiska organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy - Prawo ochrony środowiska w związku z chowem trzody chlewnej na działkach nr 180, 181, 184, 183/2 (łącznie 275,9 DJP),

12) inwestor nie załączył do wniosku: poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz mapy w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wraz z zapisem mapy w formie elektronicznej,

13) "niewystarczające dookreślenie metodyki analiz postępowania z gnojowicą, odorami i innymi nośnikami zagrożeń zdrowotnych i epidemiologicznych,"

14) brak odniesienia się do kwestii stosunków wodnych, w tym przebudowy melioracji (ponadto pierwszeństwo w korzystaniu z wody powinni mieć ludzie),

15) brak wskazania metod do oceny strat jakie spowoduje realizacja inwestycji (obniżenie wartości nieruchomości sąsiednich).

Na tej podstawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. 1. umorzyło postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniami: J.B., D. C., K.C., K.C., Z.N., J.C., D.C., T.C., Z.C., R.C., B.C., K.C., K.C., W.C., M.Z., Z.Z., T.Z., E.O., S.O., E.M., J.M., J.P., M.W., H.W., G.P., M.A., J.P., D.P., G.P., M.J., L.J., Z.K., E.J., T.J., M.K., M.K., D.K., E.J., A.P., K.P., R.J., S.J., H.J., J.A., K.A., E.M., P.M., K.M., M.M., K.B., J.G., D.B., E.B., M.B., J.B., G.Ś., M.Ś., B.P., A.P., A.S., K.S., E.F., D.F., J.F., B.K., M.W., K.M., W.M., H.M., E.W. i M.M.;

2. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż K.K. planuje realizację inwestycji polegającej na budowie obiektu inwentarskiego przeznaczonego do chowu trzody chlewnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr 180, 181 obręb [...] W., gm. W. W tym celu wystąpił do Wójta Gminy W. z wnioskiem o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Do wniosku została załączona Karta Informacyjna Przedsięwzięcia (dalej zwana "KIP"). Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 102 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się chów lub hodowlę zwierząt, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia, w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). Zawiadomieniem z dnia 31 lipca 2018r. organ poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie oraz wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. (dalej RDOŚ w Ł.), Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. oraz B w S. o zaopiniowanie potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Powyższe organy wskazały na konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. RDOŚ w Ł. w uzasadnieniu opinii wskazał, że przedmiotem analizy jest przedsięwzięcie polegające na budowie budynku inwentarskiego przeznaczonego do chowu trzody chlewnej o łącznej obsadzie do 154,56 DJP (1104 szt.) wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr 180, 181 obręb W., gmina W. Planowane przedsięwzięcie polegające na budowie budynku inwentarskiego zajmować będzie ok. 822 m (planowana powierzchnia zabudowy), powierzchnie zagęszczone kruszywem wyniosą do ok. 950 m, place betonowe fundamentowe do ok. 30 m. Teren pod planowane przedsięwzięcie znajduje się na obszarze gruntów rolnych i nie jest utwardzony. Obszar stanowi pole uprawne oraz w części pokryty jest roślinnością ruderalną. Na działce nr 180 znajdują się obiekty inwentarskie, gospodarczo-magazynowe oraz budynek mieszkalny. Na terenie działki inwestycyjnej odbywa się chów trzody chlewnej w dwóch obiektach inwentarskich o łącznej obsadzie 300 szt. tuczników, czyli 42 DJP. Obecnie obiekty związane z produkcją rolną zajmują powierzchnię ok. 1245 m2 (w tym obiekty inwentarskie, magazynowe, gospodarcze), powierzchnie betonowe ok. 400 m, zabudowa mieszkaniowa ok. 250 m. Inwestor wybrał wariant technologiczny polegający na chowie bezściółkowym trzody chlewnej. Wybór uzasadnia dużą ilością obornika i koniecznością magazynowania go na otwartych płytach obornikowych, a to mogłoby spowodować emisję substancji do środowiska. W ramach realizacji planowanego przedsięwzięcia przewiduje się: budowę obiektu inwentarskiego o powierzchni zabudowy do ok. 821,81 m2, powierzchni użytkowej do ok. 788 m2, powierzchni przeznaczonej do hodowli trzody (kojce) do ok. 720 m2, powierzchni gospodarczej i magazynowej do ok. 18 m2, ciągi komunikacyjne do ok. 50 m2, wysokość obiektu do ok. 5,5 m n.p.t, posadowienie dwóch silosów paszowych o ładowności do ok. 15,0 Mg każdy, w tym place fundamentowe pod silosami do ok. 30 m, posadowienie zbiornika betonowego podziemnego na ścieki bytowe o pojemności 8,0 m3, wykonanie placów zagęszczonych kruszywem o powierzchni do ok. 950 m, posadowienie ogrodzenia wokół planowanego przedsięwzięcia, posadzenie pasa zieleni wokół planowanego przedsięwzięcia i posadowienie urządzeń infrastruktury technicznej: przyłącza wodnego z gminnej sieci wodociągowej oraz elektroenergetyczne do sieci ZE. Realizacja planowanej inwestycji nie wymaga usunięcia roślinności wysokiej, średniej, zielnej, czy przebudowy urządzeń melioracyjnych. W rejonie opisywanego przedsięwzięcia fauna stanowi jedynie gatunki łatwo podlegające synantropizacji, o dużych zdolnościach adaptacyjnych do miejskich warunków środowiskowych. Realizacja inwestycji nie będzie wywierała wpływu na faunę. Planowany sposób utrzymania - na rusztach, w kojcach, grupowo, do masy ciał 110 kg. W grupę łączone będą zwierzęta o zbliżonym wieku. Chów prowadzony będzie w cyklach po 18 tygodni każdy. W roku przewiduje się maksymalnie 2,5 cyklu. Obsada przyjęta do obliczeń w KIP stanowi maksymalną możliwą obsadę obiektu. W celu zapobiegania i ograniczania szkodliwych oddziaływań na środowisko prowadzić się będzie następujące działania: mieszanki paszowe dobierane będą tak aby uzyskać najwyższy możliwy współczynnik strawności (wszystkie pasze spełniają wymagania wynikające z aktualnych przepisów); stosowane będą pasze zawierające składniki w postaci aminokwasów syntetycznych oraz enzymów, powodujących wiązanie amoniaku oraz poprawiające strawność białka; dobry stan techniczny poideł zapobiegać będzie rozlewaniu się wody; wentylacja grawitacyjna; gnojowica magazynowana będzie w szczelnych kanałach gnojowych. Planowane przedsięwzięcie nie spowoduje wyłączenia gruntów ornych z produkcji rolnej, gdyż budynek inwentarski zaliczany jest do obiektów rolniczych związanych z rolnictwem. Realizacja przedsięwzięcia wymaga wykonania prac ziemnych i budowlanych w postaci: wykonania wykopów pod planowanym obiektem inwentarskim. Zakłada się że przy realizacji wszystkich założeń budowlanych planowanego przedsięwzięcia powstanie ok. 900,0 m gruntu. Odpady powstałe podczas realizacji przedsięwzięcia magazynowane będą na terenie działki nr 180 maksymalnie do czasu oddania do użytkowania planowanego obiektu inwentarskiego. Prowadzona działalność powinna ograniczać ilość wytwarzanych odpadów oraz ograniczać stopień ich uciążliwości dla środowiska. Podstawowym zadaniem wytwarzającego odpady jest ich selekcja oraz zapewnienie właściwego sposobu magazynowania do czasu kiedy trafią do odzysku, unieszkodliwienia lub na składowisko. W tym celu należy przygotować i zapewnić wymagane miejsca na odpady. Na etapie projektu budowlanego należy założyć stosowanie takich technologii, które pozwalają utrzymać na możliwie najniższym poziomie ilość powstających odpadów. Zakłada się, że 60% z powstałego na terenie placu budowy gruntu wykorzystane zostanie do celów budowlanych w stanie naturalnym na terenie, na którym został wydobyty. Pozostała masa gruntu zakwalifikowana zostanie jako odpad powstający na etapie budowy, który zakwalifikowany jako kod 170504. Z niwelacji terenu powstanie ok. 960 Mg odpadu o kodzie 170504. Pozostałe odpady powstałe podczas realizacji przedsięwzięcia przekazane zostaną na składowisko odpadów lub do firm zajmujących się odzyskiem lub unieszkodliwianiem danych rodzajów odpadów, które to firmy posiadają stosowne zezwolenia w tym zakresie. Realizacja przedsięwzięcia wiąże się z koniecznością zastosowania maszyn i urządzeń mechanicznych. Źródłem emisji hałasu do środowiska i substancji do powietrza będzie praca maszyn i urządzeń budowlanych oraz ruch pojazdów. Budowa obiektu trwać będzie około 3000 godzin. Okresowa działalność tych źródeł ograniczy się do pory dziennej. Zakres prac koniecznych do przeprowadzenia nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych standardów jakości powietrza poza granicą terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny do dysponowania, w tym na terenie zabudowy mieszkaniowej. Z uwagi na znaczny czas trwania etapu budowy i odległość terenu budowy od zabudowy mieszkaniowej uznaje się, że oddziaływanie etapu budowy przedsięwzięcia może powodować uciążliwości dla otoczenia w zakresie emisji hałasu. Szacuje się, że na etapie budowy wykorzystane zostaną surowce w postaci wody z wodociągu gminnego w ilości ok. 200 m3 przeznaczonej do celów technologicznych (budowlanych) oraz na potrzeby bytowe pracowników w ilości 7,2 m3. Ponadto do celów budowlanych wykorzystany zostanie piasek w ilości 100 m, kamienie w ilości 100 m. Planowana ilość zużytej energii elektrycznej wyniesie ok. 2000 kWh. W związku z wejściem w życie w dniu 27 lipca 2018 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia "Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu" (Dz.U. z 2018 r., poz. 1399), zapisy raportu powinny być dostosowane do wymagań określonych w tych przepisach oraz spełniać powyższe wymogi. Dotyczy to przede wszystkim ilości odchodów zwierzęcych, rozwiązań projektowych w zakresie urządzeń do magazynowania odchodów zwierzęcych oraz sposobu gospodarowania tymi odchodami, stosowania nawozów naturalnych, magazynowania kiszonek oraz pozostałych zagadnień. Według informacji zawartych w KIP źródłami zanieczyszczeń powietrza z przedmiotowej inwestycji będzie m.in.: mechaniczna wentylacja wyciągowa, zanieczyszczenia z zaopatrzenia w paszę oraz ruch pojazdów po terenie inwestycyjnym. Raport winien zawierać rozwiązania minimalizujące uciążliwości związane z eksploatacją projektowanych obiektów. W analizie należy uwzględnić emisje wynikające z użytkowania obiektów inwentarskich, magazynowania odchodów i z silosów oraz w celu zobrazowania maksymalnego skutku realizacji inwestycji zaleca się zastosowanie maksymalnego (lub przynajmniej średniego) wskaźnika emisji poszczególnych substancji z obiektów inwentarskich w oparciu o aktualny dokument referencyjny. Zarówno etap realizacji, eksploatacji, jak i likwidacji przedmiotowego przedsięwzięcia związany będzie z powstawaniem różnego rodzaju odpadów. W raporcie należy określić rodzaje, jak i szacowane ilości odpadów mogących powstać na poszczególnych etapach oraz wskazać ich sposób magazynowania i dalszego zagospodarowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia nie uwzględniono oddziaływania skumulowanego z istniejącą zabudową inwentarską znajdującą się na terenie działek inwestycyjnych. Na etapie raportu należy uwzględnić oddziaływanie zarówno projektowanej, jak i istniejącej zabudowy inwentarskiej, w szczególności w zakresie oddziaływania akustycznego, oddziaływania na powietrze atmosferyczne oraz na środowisko gruntowo-wodne. Ze względu na rodzaj, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia w centralnej Polsce można jednoznacznie stwierdzić, iż nie będzie ono powodować transgranicznego oddziaływania na środowisko. Ze względu na charakter przedmiotowej inwestycji nie można wykluczyć prawdopodobieństwa negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W celu dokładnego określenia obszaru oddziaływania oraz liczby ludności na który będzie oddziaływać inwestycja, konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Z informacji zawartych w KIP nie wynika, czy przedmiotowe przedsięwzięcie będzie zlokalizowane na obszarach wodno-błotnych oraz innych obszarach o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszarach objętych ochroną, w tym strefach ochronnych ujęć wód oraz obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych. Planowana inwestycja położona jest poza obszarami uzdrowisk oraz obszarami ochrony uzdrowiskowej, obszarami o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Nie przeanalizowano również dostatecznie zagadnień związanych z możliwością wystąpienia ryzyka poważnych awarii, a także katastrofy naturalnej i budowlanej. Przedmiotowe przedsięwzięcie położone jest poza obszarami jezior, obszarami górskimi lub leśnymi, obszarami wybrzeży. Ponadto, w strefie oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia nie stwierdzono występowania korytarzy ekologicznych. Z KIP nie wynika, aby przedsięwzięcie znajdowało się na obszarze gdzie standardy jakości środowiska były przekroczone. Inwestycja zlokalizowana jest poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy o ochronie przyrody (Dz.U. z 2018 r., poz. 142 ze zm.). Raport o oddziaływaniu na środowisko w swej treści winien zawierać analizę, czy przedmiotowa inwestycja może znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony, przedmioty ochrony, integralność obszarów i spójność europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000 oraz pozostałych obszarów chronionych. Przedmiotowe przedsięwzięcie z uwagi na rodzaj oraz zakres może powodować ponadnormatywne oddziaływanie, a informacje przedstawione w KIP nie pozwalają na określenie dokładnego zasięgu oraz zakresu oddziaływań. W związku z powyższym RDOŚ w Ł. stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Mając na względzie opinie oraz uzgodnienie wydane w sprawie, a w szczególności opinię RDOŚ w Ł., Wójt Gminy W. postanowieniem z dnia [...] stwierdził potrzebę przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i określił zakres raportu w sposób wskazany przez organy opiniujące. Kolegium w pierwszej kolejności wskazało, że za strony przedmiotowego postępowania środowiskowego Wójt Gminy W. uznał: K.K., J.K., R.P., E.J., D.J., D.O., M.K., A z siedzibą w P., GDDKiA oraz Gminę W. Ww. podmioty (oprócz A) posiadają tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji. Udział w postępowaniu A jest natomiast legitymowany celami statutowymi organizacji i interesem społecznym.

W art. 74 ust. 3a u.o.ś. ustawodawca wprost wskazał jakim podmiotom przysługuje status strony postępowania środowiskowego. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu stroną postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Kolegium wskazało, że z akt sprawy wynika, iż podmioty (oprócz A) uznane za strony postępowania przez Wójta Gminy W., jak również A. C.-B. (właścicielka działki nr 185, obręb [...] W.; działka położona ok. 100 m od nieruchomości objętej inwestycją o nr 181), posiadają nieruchomości położone w bezpośrednim, jak i w niedalekim sąsiedztwie planowanej inwestycji i w świetle obowiązującego orzecznictwa nie można wykluczyć istnienia oddziaływania przedsięwzięcia (w szczególności odorowego) na ww. działki. Mając na względzie, że osoby wymienione w pkt. 1 sentencji postanowienia (oprócz A.C.-B.), pomimo wezwań Kolegium, nie wykazały, że legitymują się interesem prawnym w sprawie, w opinii organu koniecznym było umorzenie postępowania zażaleniowego wszczętego zażaleniami powyższych osób. Przechodząc do meritum sprawy organ stwierdził, że analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wskazuje, iż rozstrzygnięcie Wójta Gminy W. odpowiada prawu. Fakt, iż organy nie powołują literalnego brzmienia zarzutów formułowanych przez skarżących (A i A.C.-B.) nie oznacza, że nie są one brane pod uwagę lub "wypaczane". Kolegium rozpatrując sprawę miało na względzie zarzuty skarżących sformułowane w sposób jednoznaczny i bardzo szczegółowy we wniesionych zażaleniach. Sposób redakcji zarzutów przez Wójta Gminy W., jak również Kolegium w części wstępnej niniejszego postanowienia pozostaje bez wpływu na ich ocenę. Podkreśliło, że na inwestora został nałożony obowiązek wyjaśnienia wszelkich kwestii pozwalających na identyfikację przedsięwzięcia i stwierdzenie zakresu jego oddziaływania, w tym skumulowanego, a które to okoliczności budzą zastrzeżenia skarżących. Organ podkreślił, że ustawodawca w art. 66 u.o.ś. dokonał wyczerpującego wyliczenia informacji składających się na treść raportu. Ponadto, bez względu na treść raportu wynikającą z art. 66 ust. 1 u.o.ś. inwestor został zobowiązany do uwzględnienia w raporcie informacji wskazanych w zaskarżonym postanowieniu, a będących rezultatem uwzględnienia wydanych w sprawie opinii i uzgodnienia. W szczególności w pkt. II ppkt. 1, 2, 12 i 13 sentencji zaskarżonego postanowienia inwestor został zobowiązany do:

• dokonania analizy oddziaływania skumulowanego planowanego przedsięwzięcia z istniejącymi budynkami inwentarskimi oraz z budynkami inwentarskimi planowanymi i znajdującymi się w zasięgu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny i na terenach sąsiednich, przedstawienia powierzchni obiektów inwentarskich (istniejących i planowanych) wraz z obliczeniami przedstawiającymi możliwą maksymalną obsadę w budynkach inwentarskich;

• opisu usytuowania obiektu inwentarskiego z podaniem odległości do granic działki i załączenie mapy planowanego zagospodarowania terenu z uwzględnieniem wszystkich projektowanych obiektów wraz z zaznaczeniem odległości projektowanych obiektów od granic działki;

• opisu założeń projektowych umożliwiający sprawdzenie zgodności inwestycji z warunkami określonymi dla obiektów inwentarskich i budowli rolniczych w zakresie m.in. zachowania właściwych odległości zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U. z 2014 r., poz. 81) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422) oraz powierzchni części inwentarzowej oraz warunków dobrostanu zwierząt (zapewnienia m.in. odpowiednich warunków wentylacji, nawierzchni) zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz.U. z 2010 r., Nr 56, poz. 344 ze zm.).

Zasadność zawarcia w raporcie ww. informacji wynika z pkt. 1, 12 i 13 opinii RDOŚ w Ł., jak i pkt. 1 i 3 uzgodnienia B w S. Ustalenia odnośnie charakterystyki przedsięwzięcia pozwolą na identyfikację poszczególnych elementów składających się na przedsięwzięcie, w tym powierzchni wszystkich obiektów, a także będzie możliwe stwierdzenie kumulacji oddziaływań mając na względzie obowiązek uwzględnienia przez inwestora istniejących i planowanych obiektów inwentarskich na terenach, do których ww. posiada tytuł prawny, ale także na terenach sąsiednich. Fakt, że Wójt Gminy W. nie przeniósł do podjętego rozstrzygnięcia literalnego brzmienia pkt. 1 i 3 z uzgodnienia nie świadczy, że zostały one pominięte. Wbrew twierdzeniom skarżących wiążąca moc uzgodnienia nie przejawia się w bezwzględnym obowiązku cytowania wskazań organu uzgadniającego. W kolejnych punktach sentencji zaskarżonego postanowienia (pkt. II ppkt 3, 4) organ wskazał na obowiązek dokonania szczegółowych ustaleń odnośnie oddziaływania akustycznego (wykonać analizę akustyczną wraz z interpretacją graficzną zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na tereny podlegające ochronie akustycznej, przedstawione w oparciu o symulację wykonaną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego, przy zastosowaniu programu do obliczeń rozprzestrzeniania hałasu w środowisku, w którym model obliczeniowy jest zgodny z normą PN-ISO 9613-2:2002) i emisji substancji do powietrza, w tym pyłów i gazów, m.in. analiza emisji i rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu powinna zostać wykonana w oparciu o referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu. Ponadto, zostało wskazane, że należy scharakteryzować uciążliwości odorowe, w tym określić ich zakres przy uwzględnieniu siły i kierunku wiatru oraz wskazać środki minimalizujące, jeśli będą stosowane, np.: dodatki do magazynowania nawozów, ściółek itp. Szczegółowych ustaleń inwestor powinien także dokonać w kwestii hydrogeologii, gospodarki odpadami, oddziaływania klimatycznego, powstawania i zagospodarowania nawozu naturalnego, wpływu inwestycji na środowisko gruntowo-wodne i przyrodnicze. Wobec tego został zobowiązany m.in.:

• dostosować zapisy raportu do wymagań określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 5 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia "Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu" (Dz.U. z 2018 r., poz. 1399) oraz wykazać spełnienie wymogów określonych w tych przepisach. Dotyczy to przede wszystkim ilości odchodów zwierzęcych, rozwiązań projektowych w zakresie urządzeń do magazynowania odchodów zwierzęcych oraz sposobu gospodarowania tymi odchodami, stosowania nawozów naturalnych, magazynowania kiszonek oraz pozostałych zagadnień;

• wskazać lokalizację inwestycji względem Jednolitych Części Wód Powierzchniowych (JCWP) oraz Jednolitych Części Wód Podziemnych (JCWPd) oraz odnieść się do art. 81 ust. 3 u.o.ś., w tym wyjaśnić wraz ze szczegółowym uzasadnieniem, czy przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza O.", zatwierdzonym na posiedzeniu Prezesa Rady Ministrów w dniu 18 października 2016 r. przez Prezesa Rady Ministrów, odwołując się do zapisów ww. dokumentu oraz art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 poz. 1566 ze zm.),

• opisać sposób magazynowania i zagospodarowania powstających odchodów zwierzęcych, przedstawić stosowne wyliczenia, uwzględnić wymogi wynikające z ustawy z 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1259), czy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1566zezm.);

• przedstawić charakterystykę środowiska przyrodniczego terenu inwestycji, a także terenów przyległych (w tym przyrody ożywionej bez względu na status ochrony) oraz oddziaływania projektowanej inwestycji na ten element środowiska wraz z załączeniem wyników inwentaryzacji przyrodniczej terenu inwestycji i jej oddziaływania oraz wskazaniem rozwiązań minimalizujących bądź kompensujących stwierdzone oddziaływania.

Formułowanie na obecnym etapie zastrzeżeń co do treści KIP i domaganie się jej uzupełnienia w sytuacji, kiedy inwestor ma obowiązek sporządzić raport środowiskowy w pełnym zakresie wynikającym z art. 66 u.o.ś. i wskazań organów opiniujących organ uznał za nie znajdujące uzasadnienia.

Odnosząc się do zarzutów skarżących w kwestii wydanych w sprawie opinii i uzgodnienia należy wskazać, że odpowiadają one dyspozycji art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i ust. 1c u.o.ś. RDOŚ w Ł. i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. wyraziły swoje stanowiska w sprawie co do konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania inwestycji na środowisko i sposób ich prezentacji, czy też powołane argumenty nie podlegają ocenie (opinie nie są zaskarżalne). Ponadto, opinia nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Powyższe oznacza, że Wójt Gminy W. nie miał obowiązku uwzględniania ww. opinii.

Organ stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo poprzedzone uzgodnieniem B w S., a uzgodnienie to pozostaje skuteczne. Ponowne występowanie o wydanie opinii lub dokonanie uzgodnienia, tym razem do właściwego miejscowo dyrektora B uznać należy za nieznajdujące podstawy prawnej i podważające zasadność formułowania przez ustawodawcę przepisów przejściowych. Mając na względzie dyspozycję art. 31 § 5 K.p.a. organ wskazał, że pomimo, iż organy w uzasadnieniu opinii i postanowienia uzgadniającego nie wskazały powodów braku zgody na wyrażenie przez organizację stanowiska w sprawie nie można uznać, że opinia oraz uzgodnienie są wadliwe. Skoro materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na potrzebę stwierdzenia obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, najpewniej organy uznały, że stanowisko takie nie jest konieczne. Na marginesie Kolegium zauważyło, że ustawodawca nie przewidział prawnej formy jaką powinien przybrać brak zgody, o której mowa w art. 31 § 5 K.p.a. Nie odniesienie się do ww. kwestii w wydanych rozstrzygnięciach stanowić może jedynie o naruszeniu art. 107 § 3 K.p.a., które nie miało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy. Co więcej, w uzgodnieniu organ wskazał, że nie zostało bezspornie stwierdzone, iż planowana inwestycja wpływa negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61 ustawy - Prawo wodne. Organ stwierdził jedynie możliwość wystąpienia takiego stanu. Ocena, czy taki stan będzie miał miejsce będzie możliwa jednak dopiero po przedstawieniu raportu środowiskowego (s. 4 uzgodnienia). Nie jest zatem wykluczone, że jeśli z raportu będzie wynikało, iż inwestycja będzie wpływać negatywnie na możliwość osiągnięcia wskazanych celów środowiskowych inwestor zostanie zobowiązany, w formie postanowienia, do przedłożenia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 ustawy - Prawo wodne. Organ prowadzący postępowanie środowiskowe przedkłada sporządzony raport środowiskowy organom opiniującym w celu wniesienia ewentualnych uwag i zastrzeżeń. Przepisy ustawy Prawo wodne, czy u.o.ś nie formułują natomiast ustawowego obowiązku umieszczania w ww. uzgodnieniu wskazanego zastrzeżenia. Kolegium dodało, że w sprawie brak jest podstaw do uznania, że przedmiotowe postanowienie powinno zostać poprzedzone opinią organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, bowiem zapisy KIP wskazują, że inwestor planuje przedsięwzięcie polegające na budowie budynku inwentarskiego przeznaczonego do chowu trzody chlewnej o łącznej obsadzie do 154,56 DJP (1104 szt.). Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżących, wniosek inwestora posiada załączniki wymagane art. 73 ust. 1 pkt 3 i 3a u.o.ś., tj. poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz mapę w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wraz z zapisem mapy w formie elektronicznej. Wśród dokumentów składających się na KIP znajdują się bowiem mapy (czytelne, w tym w formie elektronicznej) obrazujące teren inwestycji (działki 180 i 181) i zasięg jej oddziaływania (izolinie stężeń substancji odorowych, pyłu). Do wniosku została także załączona mapa ewidencyjna w skali 1:5000. Kwestia ewentualnego obniżenia wartości nieruchomości sąsiednich w związku z realizacją inwestycji nie jest z kolei przedmiotem postępowania środowiskowego. Zarzut skarżących odnośnie naruszenia art. 10 K.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie. A. C.-B. co prawda nie została uznana przez Wójta Gminy W. za stronę postępowania, wobec tego organ nie przeprowadzał czynności z jej udziałem (w konsekwencji nie odnosił się do kierowanych pism i wniosków), jednak w dniu 5 listopada 2018 r. udostępnił jej materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, m.in. treść KIP oraz opinii i uzgodnienia (por. protokół udostępnienia informacji na podstawie art. 33 ust. 2 u.o.ś. z dnia 5 listopada 2018 r.). Ostatecznie skarżąca została uznana przez Kolegium za stronę postępowania i organ odniósł się do formułowanych przez nią zarzutów i wniosków. Z akt sprawy wynika, że A zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony w dniu [...] (postanowienie znak: [...]). Wobec tego wszelkie czynności z udziałem organizacji powinny być dokonywane od tej daty. We wskazanym terminie Wójt Gminy W. zawiadomił strony postępowania, w tym A, o możliwości zapoznania się z aktami sprawy jednak organizacja społeczna nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sformułowanie w zażaleniu tak szczegółowych zarzutów nie byłoby możliwe bez uprzedniego zapoznania się z treścią KIP, opinii i uzgodnienia. W ocenie Kolegium, Wójt Gminy W. dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym zasadnie uwzględnił wydane opinie i dokonane uzgodnienie, co skutkowało rozstrzygnięciem stwierdzającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła A. C.-B.. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego skutkujących ziszczeniem się przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 K.p.a.:

1) art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (jako strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) z uwagi na naruszenie przez SKO w S. art. 10 § 1 i 15 K.p.a. oraz art. 138 § 2 w zw. z art. 144 i art. 126 K.p.a. poprzez pozbawienie jej jako strony udziału w postępowaniu przed organem l-instancji (Wójtem Gminy W.) pomimo, że SKO w S. stwierdziło w zaskarżonym orzeczeniu, że nie uczestniczyła w postępowaniu;

2) art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. - ziszczenie się przesłanki wznowienia postępowania polegającej na ustaleniu istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych na podstawie dowodów (Karty informacyjnej Przedsięwzięcia), które okazały się fałszywe w szczególności ze względu na naruszenie art. 62a ust. 1 i art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2081), w szczególności art. 62 ust. 1 pkt 1 i pkt 10 oraz art. 63 ust. 1 (w szczególności art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy ooś) w związku z art. 3 ust. 1 pkt 13 i art. 72 ust. 5 ustawy ooś, albowiem

a) treść KIP jest w sposób oczywisty nie zgodna z rzeczywistością: brak w niej w szczególności informacji o łącznym zakresie planowanego chowu zwierząt trzody chlewnej przez inwestora/inwestorów,

b) w KIP nie wyartykułowano planowanego chowu trzody chlewnej przez inwestora/inwestorów w ramach struktury tego samego gospodarstwa bądź powiązanych gospodarstw,

c) treść KIP jest ze względów logicznych obarczona wadą fałszywości poprzez wyciąganie wniosków co do możliwych skutków związanych z hipotetycznym stanem rzeczy (prospektywnym, przyszłościowym) bez ustalenia relacji między zamierzeniami inwestycyjnymi, ponadto brak wskazania terminu rozpoczęcia eksploatacji chowu trzody chlewnej. Tymczasem informacja taka jest wymagana do zawarcia w KIP, normą prawną: art. 62a ust. 1 w związku z art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy ooś,

d) mając na uwadze art. 3 ust. 1 pkt 13 w związku z art. 72 ust. 5 ustawy ooś - KIP dołączony do wniosku z dnia 12 lipca 2018 r. uniemożliwia całościową identyfikację wszystkich powiązanych technologicznie elementów składających się na przedsięwzięcie;

f) identyfikacja planowanego przedsięwzięcia/celu inwestycyjnego w określonym horyzoncie czasowym powinna nawiązywać do układu odniesienia gospodarstwa rolnego inwestora lub powiązanych gospodarstw rolnych inwestorów.

g) brak pełnego opisu celu inwestycyjnego (przedsięwzięcia) w KIP spowodował naruszenie przepisu art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy ooś, przy czym wymóg ustalenia okoliczności zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 13 w związku z art. 72 ust. 5 ustawy ooś nie może być omijany poprzez realizację projektów (przedsięwzięć) metodą "salami-slicing (z ang. "krojenie salami na plastry");

h) naruszenie art. 63 ust. 1 ustawy ooś poprzez ustalenie rozstrzygnięcia punktu 1 postanowienia z dnia [...] w oparciu na fałszywym dowodzie w postaci fałszywych treści KIP w szczególności w zakresie: rodzaju, cech, skali i usytuowania przedsięwzięcia, z uwagi na nie uwzględnienie znanych organom obu instancji (na dzień wydania orzeczeń) okoliczności faktycznych i prawnych na temat rzeczywistych planów inwestycyjnych;

i) naruszenie art. 63 ust. 4 i art. 68 ust. 2 ustawy ooś poprzez oparcie punktu 1 postanowienia z dnia [...] na fałszowanym dowodzie (KIP) w szczególności w zakresie: fałszywie ustalonej skali przedsięwzięcia; zakresu i szczegółowości danych pozwalających scharakteryzować przedsięwzięcie; fałszywym ustaleniu usytuowania, fałszywym charakterze przedsięwzięcia, bo nie uwzględniającym łącznego zakresu przedsięwzięcia;

3) poczynienie ustaleń faktycznych z powołaniem się na sfałszowany dowód w zakresie prawdziwości przeprowadzonych analiz w KIP;

4) przerzucenie ustalenia szeregu okoliczności związanych ze skalą, usytuowaniem, rodzajem przedsięwzięcia na dalszy etap sprawy określenia środowiskowych uwarunkowań (na etap opracowania raportu ooś), co narusza art. 63 ust. 1 w związku z art. 63 ust. 4 w związku z art. 68 ust. 1 i 2 ustawy ooś.

Strona zarzuciła także naruszenie art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy ooś, art. 3 ust. 1 pkt 13, 72 ust. 3 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 3 ooś - poprzez niezebranie całego oraz nierozpatrzenie już zebranego materiału dowodowego i niedokonanie jego wszechstronnej całościowej oceny. Strona zakwestionowała przyjęcie za podstawę wydania postanowienia karty informacyjnej przedsięwzięcia, której treść nie wypełnia art. 62a ustawy ooś w związku z art. 63 ust. 1 ustawy ooś (mając na uwadze cel jakie ma wypełniać KIP zgodnie z dyrektywą 92/2011/UE); nieprawidłowe ustalenie powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, nie wyjaśnienie dotychczasowego sposobu wykorzystania nieruchomości w zakresie ciążących na inwestorze zobowiązań do utrzymania określonego sposobu wykorzystywania nieruchomości, nie ustalenie planowanego terminu realizacji zamiarów inwestycyjnych, planowanego rozpoczęcia oddziaływania inwestycji oraz powiązań między gospodarstwem rolnym K. K., a gospodarstwem rolnym J. K., brak dokonania oceny wiarygodności zakładanego horyzontu czasowego związanego z planowanym chowem trzody chlewnej w szczególności na działkach (180, 181, 183/2, 184 obręb W. gmina W.), nieprawidłowe ustalenie ewentualnych wariantów przedsięwzięcia poprzez przyjęcie w KIP, że wariantem przedsięwzięcia jest wariant polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, nieuwzględnienie zawężającego opisu technologii jedynie do tej preferowanej przez inwestora (a tym samym naruszenie przepisów: art. 6 ust. 4 Konwencji z Aarhus oraz, art. 6 ust. 4 dyrektywy 92/2011/UE). Strona zarzuciła także dokonanie modelowania poziomów substancji w powietrzu w sposób niezgodny z metodyką referencyjną określoną w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87). W KIP nie ustalono właściwego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, bowiem błędnie przyjęto parametry emisji z emitorów - kominów dachowych wentylacji grawitacyjnej planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem strony przyjęte nieprawidłowo w KIP parametry z emitorów zmniejszają zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko powodując jednocześnie zaniżenie zakresu stron postępowania na etapie rozstrzygania o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko i ustalania zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Strona stwierdziła także nieusunięcie braków i błędów w KIP w zakresie zastosowanych błędnych wskaźników emisji amoniaku (przywołany na str. 32 KIP wskaźnik emisji amoniaku, tj. 3,6 kg/stanowisko na rok jest dobrany w sposób niewłaściwy w kontekście planowanej technologii chowu w ramach planowanego przedsięwzięcia, nie planuje się bowiem zastosowania wentylacji wymuszonej, mechanicznej i nie przewiduje się systemu odprowadzania odchodów). Przyjęcie w KIP niższego, nieadekwatnego do proponowanej technologii wskaźnika emisji amoniaku zaniża wyniki szacowanego oddziaływania emitowanych zanieczyszczeń do powietrza, powoduje zaniżenie oddziaływań, które determinują ustalenie stron postępowania w sprawie na etapie rozstrzygania o potrzebie przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko oraz ewentualnego określenia zakresu raportu ooś. Zastosowane w KIP modelowanie poziomów substancji w powietrzu nie spełnia warunku zgodnego z pkt 1.4 załącznika nr 3 Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. Treści zawarte w KIP nie zawierają obliczeń wypełniających pkt 1.4 załącznika nr 3 Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. Brak spełnia warunku zgodnego z pkt 1.4 załącznika nr 3 Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu, co również powoduje błędne, bo zaniżone oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko. Zawarte w KIP modelowanie poziomów substancji nie uwzględnia istotnego źródła emisji, jakim będą kurtyny boczne planowanego przedsięwzięcia (wielkopowierzchniowy obiekt inwentarski w którym przewiduje się chów tuczników). W KIP nie wykazano, że emisja następować będzie jedynie poprzez kominy dachowe, w szczególności w przypadku całkowitego otwarcia kurtyn bocznych, co również powoduje zaniżenie oddziaływań, które determinują ustalenie stron postępowania i jest niezgodne z metodyką referencyjną modelowania poziomów substancji w powietrzu, która przewiduje konieczność uwzględnienia emisji z emitorów liniowych. Strona wskazała także na brak w KIP informacji co do danych wprowadzonych do programu obliczeniowego propagacji hałasu, w tym brak wyjaśnienia w jaki sposób osiągnięta będzie tak wysoka izolacyjność akustyczna ścian z kurtynami. Zawarte w KIP dane wejściowe do wyliczeń dyspersji oddziaływań do powietrza pozostają rozbieżne z danymi przyjętymi do wyliczeń propagacji hałas. Strona wskazała na naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. oraz 8 K.p.a. oraz art. 63 i 64 ust. 3 ustawy ooś a także art. 68 ustawy ooś poprzez nierozpatrzenie w ramach wydawania postanowienia z dnia [...] wszystkich wniosków skarżącej składanych w toku postępowania. Zarzucono również wydanie zaskarżonego postanowienia bez uzyskania prawem wymaganego stanowiska (na mocy art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy ooś) przez właściwego miejscowo organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, albowiem planowany łącznie chów i hodowla trzody chlewnej na działkach m.in 180, 181, 184, 183/2 obręb [...] W. gmina W., będzie wymagał pozwolenia zintegrowanego. Strona podniosła, że łączny, kumulatywny chów trzody chlewnej planowany przez Państwa K. na działkach 180,181,184,183/2 obręb [...] W. gmina W. wynosi: 194 DJP + 81,9 DJP = 275,9 DJP, a zatem chów na działkach na działkach 180, 181, 184, 183/2 obręb [...] W. gmina W. będzie wymagał uzyskania pozwolenia zintegrowanego. Skarżąca podniosła także zarzuty dotyczące wydanych w sprawie opinii. Względem opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (PPIS) z dnia 16 sierpnia 2018 r. zarzuciła naruszenie art. 31 § 5 oraz 8 K.p.a. oraz art. 64 ust. 3 oraz art. 63 ust. 1 ustawy ooś, a także art. 68 ustawy ooś poprzez nierozpatrzenie przed wydaniem opinii w trybie art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy ooś wniosku A z dnia 12 sierpnia 2018 r. zwracającego się do PPIS w P. na podstawie art. 31 § 5 K.p.a. o wyrażenie zgody przez PPIS na przedstawienie swojego poglądu w sprawie wydania opinii dla przedsięwzięcia tj. stanowiska w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. planowanego przedsięwzięcia. Strona wskazała na naruszenie art. 64 ust. 3 ustawy ooś w części odnoszącej się do zaopiniowania zakresu raportu ooś poprzez pozorne tj. nie skonkretyzowane i nie wnoszące żadnych merytorycznych treści np. co do stopnia szczegółowości, metod, technik prognostycznych czy wskazania koniecznych do przeanalizowanych zagadnień wpływu przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi w raporcie ooś. Strona zwróciła uwagę na naruszenie art. 64 ust. 3 w związku z art. 63 ust. 1 i art. 68 ustawy ooś, a także naruszenie art. 62a ustawy ooś w związku z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy ooś poprzez nie wskazanie w opinii, że w KIP nie określono oddziaływania mikrobiologicznego planowanego chowu, co jest szczególnie istotne wobec wysokości kurtyn i ma bardzo istotne znaczenie dla właściwego określania zakresu raportu ooś. Mając na uwadze porównywalne stężenia mikroorganizmów na stanowiskach pracy pracowników sortowni komunalnych odpadów i mieszkańców okolic budynków inwentarskich PPIS w P. nie wskazał wykorzystując art. 64 ust. 3 ustawy ooś w zw. z art. 68 na konieczność uwzględnienia ww. kwestii na ocenę narażenia stron i lokalnej społeczności przy ocenie wpływu na warunki życia i zdrowia ludzi lokalnej społeczności. Względem postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. zarzucono wydanie opinii pomimo zawartych w KIP błędów i braków, niekonkretne wyrażenie opinii w zakresie stosowania metod badawczych oraz technik prognostycznych jakie RDOS w Ł. sugeruje do zastosowania. Względem postanowienia dyrektora B zarzucono naruszenie art. 31 § 5 oraz 8 K.p.a. oraz art. 64 ust. 3 oraz art. 63 ust. 1 ustawy ooś, a także art. 68 ustawy ooś poprzez nierozpatrzenie przed wydaniem opinii w trybie art. 64 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś, wniosku A z dnia 12 sierpnia 2018 r. zwracającego się do dyrektora B w S. na podstawie art. 31 § 5 K.p.a. o wyrażenie zgody przez dyrektora B w S. na przedstawienie swojego poglądu w sprawie wydania opinii dla przedsięwzięcia. Stanowisko dyrektora B w S. nie odnosi się w żaden sposób do wniosku A, co ma wpływ na zakres rozstrzygnięcia. Stanowisku dyrektora B w S. zarzucono brak wskazania, że przedsięwzięcie wpływa negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono z kolei naruszenie wiążącego Wójta Gminy W. stanowiska dyrektora B w S. z dnia 11 września 2018 r. poprzez nie zawarcie w postanowieniu z dnia 29 października 2018 r. zapisów:

- punktu 1 stanowiska dyrektora B w S. z dnia 11 września 2018 r., tj. "wskazać wszystkie obiekty, instalacje i urządzenia istniejące i planowane do budowy lub/i montażu w ramach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia";

- punktu 3 stanowiska dyrektora B w S. z dnia 11 września 2018 r., tj. "Przeanalizować skumulowane oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia oraz przedsięwzięć istniejących i planowanych na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny i na terenach sąsiednich na środowisko". Zdaniem strony dyrektor B w S. nie wydał opinii ale jego stanowisko jest uzgodnieniem potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na ww. przedsięwzięcia na środowisko z wiążącym określeniem zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (o czym świadczy podstawa prawna tj. art. 64 ust. 1c ustawy ooś).

Strona zarzuciła ponadto wydanie zaskarżonego postanowienia bez uzyskania prawem wymaganego stanowiska (na mocy art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy ooś) przez właściwego miejscowo dyrektora B. Strona zauważyła, że na mocy art. 1 pkt 30 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1722) wykreślono art. 397 ust. 5 Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, przez co dyrektor B utracił kompetencje do wydania opinii. Ponadto przepisy przejściowe ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1722) nie zwalniają organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z obowiązku występowania do dyrektora B w sytuacji, gdy w obrocie znajduje się wcześniej wydana opinia dyrektora B. Co więcej, strona uznała żądanie SKO w S. udokumentowania poprzez wypis z rejestru gruntów za rażące naruszenie przepisów prawa w szczególności naruszenie art. 74 ust. 1 ustawy ooś. Zdaniem strony ciężar praw prawidłowego ustalenia stron postępowania na etapie rozstrzygania o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko i ustalania zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko spoczywał na Wójcie Gminy W. Żądanie przez SKO złożenia wypisów z rejestru gruntów w tak krótkim terminie (3 dni) uznano za rażące naruszenie przepisów prawa.

Wobec powyższych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skargę tej samej treści wniosło także A z siedzibą w S.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi jako niezasadne podlegają oddaleniu.

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skargi są niezasadne, bowiem zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji odpowiadają prawu, a skarżący kwestionują co do zasady korzystne dla siebie rozstrzygnięcie.

Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji stwierdzające potrzebę przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu inwentarskiego przeznaczonego do chowu trzody chlewnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr 180, 181 obręb [...] W., gm. W.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zawartego w tym postanowieniu stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2081).

Zgodnie z art. 59 ust. 1 tej ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

W myśl zaś art. 63 ust. 1, w oparciu, o który organ stwierdziły potrzebę oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria:

1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:

a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie,

b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,

c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,

d) emisji i występowania innych uciążliwości,

e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu,

f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie,

g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;

2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:

a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek,

b) obszary wybrzeży i środowisko morskie,

c) obszary górskie lub leśne,

d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,

e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody,

f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia,

g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,

h) gęstość zaludnienia,

i) obszary przylegające do jezior,

j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej,

k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;

3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z:

a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,

b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,

c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania,

d) prawdopodobieństwa oddziaływania,

e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,

f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,

g) możliwości ograniczenia oddziaływania.

Dodać przy tym należy, że rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne lub fakultatywne, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 71). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 102 powołanego rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: chów lub hodowla zwierząt, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51, w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP).

Dla wspomnianego przedsięwzięcia przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane, a o tym czy taka ocena ma być sporządzona decyduje organ na podstawie okoliczności i dowodów przeprowadzonych w postępowaniu. Wydając rozstrzygnięcie w sprawie organ I instancji oparł je m.in. na Karcie informacyjnej przedsięwzięcia i wnioskach organów opiniujących RDOŚ, B w S. i PPIS. Organy te wyraziły opinie o konieczności przeprowadzenia takiej oceny.

Zdaniem Sądu argumentacja organu II instancji, dokonującego ponownej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, jest zasadna i na tym etapie postępowania wystarczająco szczegółowa. Organ odwoławczy ponownie poddał ocenie dotychczas zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, szczególnie w kontekście zarzutów zawartych w środkach odwoławczych, a w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśnił jego podstawy faktyczne i prawne.

W szczególności rację ma Kolegium, że w sytuacji gdy przedsięwzięcie z uwagi na rodzaj oraz zakres może powodować ponadnormatywne oddziaływanie, a informacje przedstawione w KIP nie pozwalają na określenie dokładnego zasięgu oraz zakresu oddziaływań, to zasadnym jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, w ramach której dojdzie do uściślenia tych kwestii. Rację ma zatem organ, że dopiero sporządzenie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w sposób zgodny z art. 66 u.o.ś. oraz w zakresie wskazanym w zaskarżonym postanowieniu pozwoli na dokonanie prawidłowej charakterystyki przedsięwzięcia i oceny jego oddziaływania, jak również na ustosunkowanie się do obaw skarżących. Pozwoli ponadto zweryfikować rzeczywisty obszar oddziaływania przedsięwzięcia oraz czy w sprawie prawidłowo został ustalony krąg stron postępowania. Wyznaczenie na obecnym etapie postępowania kręgu stron nie narusza wymogów z art. 74 ust. 3a ustawy. Za strony uznano właścicieli nieruchomości położonych w bezpośrednim, jak i w niedalekim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Ewentualna zmiana obszaru oddziaływania przedsięwzięcia oraz krąg stron postępowania może ulec zmianie po przedłożeniu raportu środowiskowego.

Przedłożony wniosek inwestora spełnia wymogi z art. 74 ustawy i wbrew opinii skarżących zawiera poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz mapę w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wraz z zapisem mapy w formie elektronicznej.

Przedłożona przez inwestora w toku postępowania Karta informacyjna spełnia wymogi z art. 62a ustawy. Warto zaznaczyć też, że karta informacyjna przedsięwzięcia co do zasady swym zakresem i treścią różni się od raportu, bowiem zawiera jedynie podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69 ustawy.

Warto też zaznaczyć, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 w/w ustawy mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza to, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie.

Zdaniem Sądu, wbrew opinii skarżących, organy ustaliły rodzaj, cechy, skalę i usytuowanie planowanego przedsięwzięcia (w tym też planowany do zastosowania rodzaj technologii) – w oparciu o informacje przedstawione przez inwestora. Jak wynika z akt sprawy planowane przedsięwzięcie polega na budowie budynku inwentarskiego przeznaczonego do chowu trzody chlewnej o łącznej obsadzie do 154,56 DJP (1104 szt.) wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr 180, 181 obręb W., gmina W. Będzie ono zajmować ok. 822 m2 (planowana powierzchnia zabudowy), powierzchnie zagęszczone kruszywem wyniosą do ok. 950 m, place betonowe fundamentowe do ok. 30 m. W ramach inwestycji przewiduje się budowę obiektu inwentarskiego o powierzchni zabudowy do ok. 821,81 m2, powierzchni użytkowej do ok. 788 m2, powierzchni przeznaczonej do hodowli trzody (kojce) do ok. 720 m2, powierzchni gospodarczej i magazynowej do ok. 18 m2, ciągi komunikacyjne do ok. 50 m2, wysokość obiektu do ok. 5,5 m n.p.t, posadowienie dwóch silosów paszowych o ładowności do ok. 15,0 Mg każdy, w tym place fundamentowe pod silosami do ok. 30 m, posadowienie zbiornika betonowego podziemnego na ścieki bytowe o pojemności 8,0 m3, wykonanie placów zagęszczonych kruszywem o powierzchni do ok. 950 m, posadowienie ogrodzenia wokół planowanego przedsięwzięcia, posadzenie pasa zieleni wokół planowanego przedsięwzięcia i posadowienie urządzeń infrastruktury technicznej: przyłącza wodnego z gminnej sieci wodociągowej oraz elektroenergetyczne do sieci ZE. Co istotne, w świetle zarzutów skarżących, organy odniosły się do kwestii stosunków wodnych i ustaliły, że realizacja inwestycji nie będzie wymagała przebudowy urządzeń melioracyjnych. Organ I instancji nakazał ponadto (wobec stwierdzenia braków w Karcie Informacyjnej w tym zakresie) dokonanie analizy oddziaływania skumulowanego planowanego przedsięwzięcia nie tylko z istniejącymi budynkami inwentarskimi, ale także budynkami inwentarskimi planowanymi i znajdującymi się w zasięgu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia, a także na terenach sąsiednich – w szczególności w zakresie oddziaływania akustycznego, oddziaływania na powietrze atmosferyczne oraz środowisko wodno-gruntowe.

Ustosunkowując się do zarzutów skarżących wskazać przede wszystkim należy, że Dyrektor B nie prowadzi własnego postępowania i nie jest organem, o którym mowa w art. 31 § 5 K.p.a., lecz dokonuje uzgodnienia w sprawie prowadzonej przez ten organ, a tym samym nie posiada kompetencji do rozpatrzenia wniosku o przedstawienie poglądu A w sprawie wydania opinii dla przedsięwzięcia.

Ponadto, zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw opinie lub uzgodnienia, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c, art. 70 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1 pkt 4 oraz art. 90 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4, wydane lub dokonane po dniu 31 grudnia 2017 r. pozostają skuteczne. Tym samym nie ma racji strona skarżąca, że postanowienie organu I instancji zostało wydane bez uzyskania prawem wymaganego stanowiska, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zarzut skarżących w tym zakresie jest tym samym nieskuteczny.

Nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materialne dowodowym zarzut dotyczący wydania postanowienia organu I instancji bez uzyskania stanowiska organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego. Obowiązek uzyskania takiego stanowiska dotyczy bowiem przedsięwzięć kwalifikowanych jako instalacje, o których mowa w art. 201 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Do takich należą instalacje do chowu lub hodowli drobiu lub świń o więcej niż: a) 40 000 stanowisk dla drobiu, b) 2000 stanowisk dla świń o wadze ponad 30 kg, c) 750 stanowisk dla macior (pkt 6 ppkt 8 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości Dz.U. z 2014 r., poz. 1169). Jak prawidłowo ustaliły organy w niniejszej sprawie planowane na dz. 180 i 181 przedsięwzięcie na obecnym etapie postępowania nie należy do takich przedsięwzięć. Kwestia przekroczenia liczby 210 DJP na skutek ewentualnego skumulowanego oddziaływania inwestycji będzie natomiast dopiero przedmiotem raportu środowiskowego.

Wbrew stanowisku strony skarżącej, organ I instancji uwzględnił pkt 1 i 3 stanowiska Dyrektora B w S., czemu dał wyraz w pkt II ppkt 1, 2, 12 i 13 postanowienia organu I instancji.

W omawianym stanie faktycznym warto też podkreślić, za organami administracji, że ewentualne obniżenie wartości nieruchomości nie należy do dziedziny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stąd wszelkie zarzuty formułowane przez skarżących w tym zakresie uznać należy za niemające wpływu na prawidłowość kwestionowanych rozstrzygnięć.

Rację ma co prawda strona skarżąca, że wariant polegający na niepodejmowaniu danego przedsięwzięcia nie jest uznawany za wariant alternatywny w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Jednak zarzut ten nie może mieć wpływu na wynik sprawy. Umieszczenie w karcie informacyjnej danych o ewentualnych wariantach przedsięwzięcia jest prawem, a nie obowiązkiem inwestora. O przedstawieniu w karcie informacyjnej danych na temat ewentualnych wariantów realizacji przedsięwzięcia decyduje zatem inwestor, a nie organ administracji oceniający treść karty informacyjnej przedsięwzięcia (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2017 r. sygn. akt II OSK 249/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kwestia prawidłowego sformułowania wariatów przedsięwzięcia będzie miała zatem znaczenie w kolejnym etapie postępowania tj. przy ocenie przedłożonego raportu.

Podkreślenia wymaga, że Sąd rozstrzygając niniejszą sprawę, miał na uwadze zawarty w przepisie art. 141 § 4 p.p.s.a. wymóg dotyczący zwięzłego przedstawienia zarzutów podniesionych w skardze, a tym samym, dokonując pełnej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, odniósł się przede wszystkim do tych zarzutów skargi, które miały znaczenie dla niniejszej sprawy, dotyczącej de facto wczesnego etapu postępowania środowiskowego.

Uwzględniając powyższe Sąd nie podzielił zasadności zarzutów skarg, a ponadto nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszenia przepisów postępowania, mogących mieć wpływ na wynik sprawy i wobec tego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.

k.ż.