Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1246/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez B. B. odwołania od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany świadczenia w formie zasiłku stałego.

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy.

Decyzją z [...] września 2010 r. nr [...] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w L., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta L., zmienił swoją decyzję z [...] maja 2010 r. nr [...] przyznającą B. B. świadczenie w formie zasiłku stałego, w części określającej wysokość świadczenia w ten sposób, że od [...] września 2010 r. przyznał ww. świadczenie w formie zasiłku stałego w wysokości [...] zł oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne na stałe w wysokości [...] zł. Jednocześnie organ nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta doręczona została B. B. w dniu 23 września 2010 r.

W dniu 28 września 2010 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w L. wypłynęło pismo B. B. opatrzone datą 27 września 2010 r., którego adresatem była zarówno Dyrektor OPS jak też Prokuratura Rejonowa w L. Pismo to (składające się z jednej karty) nie było podpisane przez stronę. W kolejnym piśmie do Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z 29 stycznia 2011 r. B. B. podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi na pismo z 27 września 2010 r., wskazując jednocześnie, że pomniejszony zasiłek stały z [...] zł na [...] zł jest przez niego boleśnie odczuwalny, a przy stale wzrastających kosztach utrzymania, nie ma możliwości pokrywania należności z tytułu energii elektrycznej oraz kosztów leczenia.

Zastępca Dyrektora OPS w L. pismem z 4 lutego 2011 r. wyjaśniła B. B. przyczyny obniżenia kwoty świadczenia oraz poinformowała ww., że w piśmie z 27 września 2010 r. nie zawarto odwołania od decyzji zmniejszającej zasiłek stały.

W tym stanie rzeczy B. B. pismem z 12 lutego 2011 r., zaadresowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a złożonym w Ośrodku Pomocy Społecznej w L., zwrócił się z żądaniem rozpoznanie odwołania z 27 września 2010 r.

Pismem z 17 lutego 2011 r. Dyrektor OPS w L. wystąpił do skarżącego o sprecyzowanie treści odwołania poprzez podanie jakiej decyzji ono dotyczy, jednocześnie w związku z koniecznością zachowania terminów z art. 133 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej: "k.p.a.") przekazała sprawę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

W kolejnych pismach z 26 lutego 2011 r. oraz 19 marca 2011 r. B. B. informował organy, że odwołanie od decyzji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] zawarł w piśmie z 27 września 2010 r..

Pismo strony z 26 lutego 2011 r. zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznane za odwołanie od decyzji z [...] września 2011 r. i w następstwie jego rozpoznania postanowieniem z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał wskazało, że decyzja Dyrektora OPS w L. z [...] września 2010 r. została doręczona B. B. w dniu 23 września 2010 r. Odwołanie natomiast zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 lutego 2011 r., a więc po upływie 14 dniowego terminu (art. 129 § 2 k.p.a.), który minął stronie w dniu 7 października 2010 r. Kolegium podniosło przy tym, że termin ten mógłby zostać przywrócony tylko wtedy, gdy odwołujący złożyłby w tym przedmiocie wniosek, co niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zdaniem organu również z treści pisma z 27 września 2010 r. nie wynikało, że odwołanie zostało złożone od decyzji z [...] września 2010 r.

Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył B. B.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, iż jego odwołanie zostało potraktowane "wybiórczo – złośliwie". Skarżący podkreślił przy tym, że odwołanie stanowiło jego pismo datowane na 27 września 2010 r. skierowane do Dyrektora OPS w L. oraz do Prokuratury Rejonowej w L., które zostało złożone w terminie. W obszernym uzasadnieniu przedstawił swoją trudną sytuację życiową wskazując na liczne wydarzenia zarówno polityczne, jak i historyczne, które miały wpływ na pogorszenie jego bytu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie oraz wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Skarżący poinformowany o wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dotyczącego trybu rozpoznania skargi, nie wniósł w tym przedmiocie sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

w myśl art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów uznać należy, że zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie a skarga jest uzasadniona.

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z [...] września 2010 r. nr [...] zmieniającej wysokość pierwotnie przyznanego stronie świadczenia pomocy społecznej świadczenia w formie zasiłku stałego.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że decyzja Dyrektora OPS w L. z [...] września 2010 r. doręczona została skarżącemu w dniu 23 września 2010 r. Zatem stosownie do art.129 § 2 k.p.a., czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upływał stronie w dniu 7 października 2010 r.

Zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] ma ustalenie, które z wnoszonych po doręczeniu ww. decyzji pism strony stanowi odwołanie od decyzji i czy wniesione zostało ono z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a, czy też nie.

W ocenie Sądu w świetle zgromadzonych w aktach dokumentów, w tym nadesłanej przez skarżącego kopii pisma z 27 września 2011 r.(k. 14 akt sądowych), to właśnie to pismo, a nie pismo z 26 lutego 2011 r. – jak błędnie przyjęło Kolegium - stanowiło rzeczywiste odwołanie strony od decyzji organu pierwszej instancji. Wprawdzie oryginał tego pisma, znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy był niekompletny (nie zawierał drugiej strony), jednakże wobec treści kolejnych wnoszonych za pośrednictwem organu pierwszej instancji pism z 29 stycznia 2011 r., 12 lutego 2011 r., 26 lutego 2011 r. oraz 19 marca 2011 r. nie budzi wątpliwości Sądu, że to właśnie to pismo stanowiło odwołanie. Zważyć bowiem należy, że w ostatnim z ww. pism skarżący wprost zacytował fragment pisma z 27 września 2010 r., pisząc: "[...] na drugiej stronie, cytuję: " Odwołuję się od Decyzji Prezydenta Miasta L. podpisanej przez Dyrektor OPS Nr [...] z [...] bm, otrzymanej 23 września br [...]". Okoliczności wynikające z tych pism umknęły uwadze zarówno organu pierwszej instancji przekazującego odwołania jak też Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem informacja, że treść pisma z 27 września 2010 r. zawarta jest na dwóch stronach, podczas gdy egzemplarz tego pisma znajdujący się w aktach sprawy jest jednostronicowy, a także fakt, że pismo którym dysponuje organ jest niepodpisane, a więc jest ono obarczone brakiem formalnym, powinna była skłonić organ odwoławczy do zbadania tych okoliczności, a przede wszystkim do wezwania strony, stosownie do art. 64 § 2 k.p.a., do uzupełnienia braku formalnego pisma w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Dopiero po uprzednim wezwaniu strony do usunięcia braków formalnych przedmiotowego pisma (wskazywanego przez stronę jako odwołanie), można było podjąć w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie w oparciu o ocenę całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Zaniechanie tych czynności, doprowadziło zaś do wydania zaskarżonego postanowienia w sytuacji braku wyjaśnienia istotnych elementów stanu faktycznego, mających bezpośredni wpływ na wynik sprawy, co skutkować musi jego uchyleniem jako wydanego z naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 134 k.p.a.

Rozpoznając ponownie sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przede wszystkim wezwie, w trybie art. 64 § 2 k.p.a. stronę do usunięcia braków formalnych pisma z 27 września 2010 r. przez jego podpisanie oraz dołączenie brakującej strony tego dokumentu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a następnie - w zależności do uzyskanej odpowiedzi strony na to wezwanie - podejmie rozstrzygnięcie, którego Sąd nie przesądza.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 120 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.