Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 515/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 §1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006r. w wyniku rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia : odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Skarżąca "A" Sp. z o.o. w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 września 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006r. Skarga została podpisana przez doradcę podatkowego J. S. Do skargi załączono kserokopię pełnomocnictwa udzielonego doradcy podatkowemu J. S., podpisanego, zgodnie z widniejącymi na pełnomocnictwie pieczęciami, przez P. S. (V-ce Prezesa zarządu Spółki "A" Sp. z o.o) oraz A. W. (Prezesa zarządu Spółki "A" Sp. z o.o).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 listopada 2009 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt sądowych dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postaci aktualnego wypisu Krajowego Rejestru Sądowego. Nadto zarządzeniem z dnia 19 listopada 2009 r. wezwano tegoż pełnomocnika również do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Obydwa wezwania zawierały pouczenia o terminie uzupełnienia braków i zastrzegały rygor odrzucenia skargi na wypadek nieusunięcia braków w wyznaczonym siedmiodniowym terminie.

Odpisy obydwu zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi spółki – w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.] – tzw. fikcja doręczenia; drugiego awizowania przesyłki dokonano w dniu 2 grudnia 2009r. Ponieważ w zakreślonym terminie wskazanych braków skargi nie uzupełniono, Sąd postanowieniem z dnia 29 grudnia 2009r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., skargę odrzucił. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi dnia 6 stycznia 2010r.

Wnioskiem złożonym dnia 8 stycznia 2010r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, równocześnie przedkładając do akt sprawy m.in. stosowny odpis z rejestru przedsiębiorców z KRS z dnia 9 września 2009r. dotyczący "A" Spółka z o.o. w O. oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu.

Uzasadniając swoje żądanie pełnomocnik wskazał, iż w okresie od 17 listopada 2009r. do dnia 10 grudnia 2009r. przebywał na urlopie wypoczynkowym połączonym z udziałem w szkoleniach. Na tą okoliczność przedłożył faktury VAT dokumentujące opłatę za udział w szkoleniach. Pełnomocnik podniósł, że do pracy powrócił w dniu 12 grudnia 2009r. i żadnej informacji o awizie przesyłki – wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu postanowienia Sądu – nie otrzymał. Dopiero w dniu 6 stycznia 2010r. otrzymał cyt. postanowienie o odrzuceniu skargi. Wskazana nieprawidłowość – jak podał – nie wynikła więc z jego winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje

Zgodnie z art. 86 p.p.s.a sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

W przedmiotowej sprawie poszczególnymi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału, pełnomocnika wezwano zarówno do uiszczenia wpisu od skargi jak i do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie wypisu z KRS wskazującego na sposób jej reprezentacji i składania oświadczeń woli w imieniu "A" Spółka z o.o. w O.

Pełnomocnik skarżącej spółki podał, że do pracy po urlopie wrócił 12 grudnia 2009r. i żadnej informacji o awizowaniu przesyłki nie zastał. Z akt sprawy (k.45) wynika, że przesyłka ze wspomnianymi zrządzeniami Przewodniczącego Wydziału była po raz drugi awizowana w dniu 2 grudnia 2009r. Uwzględniając zarzut pełnomocnika skarżącego, że o przeszkodzie w dotrzymaniu terminu dowiedział się z chwilą doręczenia mu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi tj. w dniu 6 stycznia 2010r. można uznać, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 §1 p.p.s.a został dochowany, wraz z wnioskiem dokonano też spóźnionej czynności.

Jednak w ocenie Sądu w sprawie nie została spełniona przesłanka braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminowi do uzupełniania braków skargi. Zgodnie z stanowiskiem doktryny i orzecznictwa o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. W przypadku strony reprezentowanej przez pełnomocnika ta staranność wymagana jest po stronie pełnomocnika.

Przyjmuje się, że przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie termin (vide postanowienie WSA w Warszawie z 14.01.2004r. III SA/Wa 2384/03; postanowienie NSA z 28.10.2005r. II FZ 672/05). Sąd stanowisko to podziela, ponieważ rolą pełnomocnika jest takie zorganizowanie pracy swej kancelarii, aby w okresie jego nieobecności nie było przeszkód w doręczeniu przesyłek sądowych oraz w terminowym dokonywaniu czynności procesowych. Skarga została wniesiona przez tegoż pełnomocnika i dlatego powinien się on liczyć z koniecznością odbioru korespondencji z Sądu. Tylko takie działanie będzie miało cechy należytej staranności i dbałości o interesy osób reprezentowanych. Do tego pełnomocnik w sprawie toczącej przed tut. Sądem pod sygn. akt I SA/Op 505/09 podał, że w czasie tego urlopu był w kontakcie z pracownikiem swojej kancelarii. To sprawia, że odpowiedzialność za niedotrzymanie terminu, mimo nawet posłużenia się inną osobą spoczywa na pełnomocniku (vide postanowienie SN z dnia 15.032000r II CKN 554/00 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz, Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, wyd. LexisNexis W-wa 2005 str. 324).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w tej sprawie nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 86 §1 w zw. z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.