Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 992/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 5, art. 8,9
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta Z. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną w wyniku wznowionego postępowania, uchylił własne decyzje: 1) z dnia [...] Nr [...] - o uznaniu J. K. z dniem 2 grudnia 2013 r. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 2 grudnia 2013 r., 2) z dnia 21 lutego 2014 r. Nr [...] - o utracie prawa do zasiłku z dniem 10 lutego 2014 r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania oraz orzekł o odmowie uznania J. K. za osobę bezrobotną z dniem 2 grudnia 2013 r. oraz umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku od dnia 2 grudnia 2013 r., umorzeniu postępowania w sprawie utraty prawa do zasiłku od dnia 10 lutego 2014 r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że J. K. na dzień rejestracji w Urzędzie w dniu 16 stycznia 2013 r. posiadał wraz z byłą żoną gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 0,5940 ha przeliczeniowych, a ponadto dzierżawił wraz z obecną żoną użytki rolne, których łączna powierzchnia wynosiła 4,3451 ha przeliczeniowych. W związku z tym, w dniu rejestracji nie spełniał warunków do uznania go za osobę bezrobotną.

Od powyższej decyzji J. K. złożył odwołanie, zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 8 i 9 k.p.a. poprzez nierzetelne i niewyczerpujące poinformowanie o okolicznościach faktycznych i prawnych, mogących mieć wpływ na ustalenie uprawnień osoby bezrobotnej. W odwołaniu podniósł, że w dniu rejestracji poinformował pracownika urzędu o dzierżawieniu gospodarstwa rolnego, jednakże pracownik ten stwierdził, że okoliczność ta nie koliduje z możliwością ubiegania się o status osoby bezrobotnej. Ponadto wskazał, że niezrozumiałe jest pojęcie osoby bezrobotnej, w tym pojęcie posiadacza zależnego gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej 2 ha przeliczeniowych. Podniósł, że był przekonany o zasadności przyznania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, a jego celem nie było wprowadzenie w błąd urzędu Pracy i sam poinformował ten urząd o dzierżawieniu nieruchomości rolnej.

Wojewoda[...] decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "d" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że J. K. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. 16 stycznia 2013 r. uzyskując status osoby bezrobotnej. W dniu rejestracji złożył komplet dokumentów uprawniających do przyznania prawa do zasiłku, w tym przedstawił decyzję - nakaz płatniczy z dnia 1 lutego 2012 r. wydany przez Wójta Gminy K. z którego wynika, że K. J.i M. posiadają zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku na 2012 r. i gdzie określono areał posiadanych przez nich użytków rolnych ogółem 2,5400 ha, w tym 0,5940 ha przeliczeniowych. Organ zatrudnienia na podstawie ustalonego stanu faktycznego sprawy wydał w dniu 28 stycznia 2013 r. decyzję nr [...] orzekając o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 24 stycznia 2013 r. w wysokości 953,10 zł miesięcznie - w okresie pierwszych 3 miesięcy, a od 24 kwietnia 2013 r. w wysokości 748,40 zł, w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku. Z kolei 13 maja 2013 r. J. K. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy oświadczenie, że od 15 maja 2013 r. podjął pracę. W związku z tym organ zatrudnienia orzekł w dniu 14 maja 2013 r., o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 15 maja 2013 r., z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej). Ponownej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w Zawierciu J. K. dokonał w dniu 2 grudnia 2013 r., przedstawiając świadectwo pracy z dnia 30 listopada 2013 r. potwierdzające okres zatrudnienia od 15 maja 2013 r. do 30 listopada 2013 r. w pełnym wymiarze pracy, na stanowisku pracownika budowlano-drogowego i rozwiązanie umowy o pracę z upływem czasu, na który była zawarta. W związku z tym organ zatrudnienia na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 73 ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, orzekł o uznaniu strony za osobę bezrobotną od dnia 2 grudnia 2013 r. i przyznaniu jej prawa do zasiłku od dnia 2 grudnia 2013 r. w wysokości 776,10 zł miesięcznie. Prawo do zasiłku skarżący utracił od dnia 10 lutego 2014 r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Następnie w dniu 19 marca 2014 r. wpłynęła do Powiatowego Urzędu Pracy w Z. decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] o podleganiu przez skarżącego ubezpieczeniu społecznemu rolników od dnia 10 lutego 2014 r. Jednocześnie w uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia wskazano, że skarżący wspólnie z żoną posiada i dzierżawi gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 14,6266 ha fizycznych użytków rolnych, co stanowi 4,3451 ha przeliczeniowych i prowadzi działalność rolniczą. J. K. złożył oświadczenie zawarte w protokole przesłuchania strony z dnia 19 marca 2014 r. w którym podał, że na dzień 16 stycznia 2013 r. był posiadaczem gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej 2 ha przeliczeniowych, na co składa się własność wspólna z byłą żoną oraz grunty dzierżawione wraz z obecną żoną o powierzchni ponad 14 ha, co stanowi powyżej 4 ha przeliczeniowych. Organ odwoławczy wystąpił do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w C. Placówka Terenowa w M., o udzielenie informacji dotyczącej daty, od której J. K. stał się dzierżawcą nieruchomości rolnej o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe. W odpowiedzi Placówka KRUS, w piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. wyjaśniła, że D. i J. K. są właścicielami i użytkownikami gospodarstwa rolnego o powierzchni 14,6266 ha fizycznych, co stanowi 4,3451 ha przeliczeniowych. Powierzchnię gospodarstwa ustalono na podstawie dostarczonych w dniu 1 marca 2013 r. kopii umów dzierżaw, kopii nakazu płatniczego, odpisu z księgi wieczystej oraz oświadczenia strony. Ponadto oświadczeniami z dnia 30 grudnia 2013 r. i 18 lutego 2014 r., J.K. potwierdził fakt, "iż umowy dzierżawy są nadal aktualne, a powierzchnia użytkowanego gospodarstwa nie uległa zmianie". Jednocześnie w aktach znajduje się 16 umów dzierżawy, w tym 6 zawartych w dniu 19 marca 2011 r. na powierzchnię 2 0660 ha przeliczeniowych. W dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana w postępowaniu wznowieniowym, które ma charakter nadzwyczajny. Przywołał zawarte w kodeksie postępowania administracyjnego przepisy dotyczące wznowienia postępowania oraz podniósł, że w przedmiotowym postępowaniu organ zatrudnienia jako przesłankę wznowienia postępowania wskazał art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, który określa, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z akt sprawy wynika, że J. K. w dniu rejestracji 2 grudnia 2013 r. złożył oświadczenie zawarte w części "C" karty rejestracyjnej bezrobotnego m.in., że nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych ani gospodarstwa stanowiącego dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych, podczas gdy w dniu 19 marca 2014 r. potwierdził fakt posiadania oraz dzierżawienia na dzień rejestracji w dniu 16 stycznia 2013 r. do nadal, nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe. Wobec tego, ujawnione okoliczności faktyczne istotne dla sprawy, które mogły mieć wpływ na odmienne jej rozstrzygnięcie, nie były znane organowi w dniu wydania decyzji z dnia [...] orzekającej o uznaniu strony za osobę bezrobotną z dniem 2 grudnia 2013 r. i o przyznaniu jej prawa do zasiłku od dnia 2 grudnia 2013 r., oraz decyzji z dnia 21 lutego 2014 r., orzekającej o utracie prawa do zasiłku z dniem 10 lutego 2014 r. Organ zatrudnienia wykazał, że wystąpiły nowe okoliczności faktyczne istotne dla sprawy, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. na dzień rejestracji 2 grudnia 2013 r. J. K. był właścicielem oraz dzierżawcą nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe. Organ odwoławczy wskazał, że dzierżawa gospodarstwa rolnego łączy się z określonym władztwem nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny), co wypełnia normę art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "d" ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który określa przesłanki uznania za osobę bezrobotną. Podniósł, że istotą posiadania zależnego w rozumieniu art. 336 Kodeksu cywilnego jest władztwo nad cudzą rzeczą w zakresie odpowiadającym prawu podmiotowemu (innemu niż własność), które posiadacz wykonuje. Posiadaczem zależnym jest ten komu władztwo nad rzeczą zostało przekazane w umowie lub kto faktycznie włada rzeczą jakby taką umowę zawarł. Podkreślił, że niewątpliwie J. K. jest posiadaczem zależnym nieruchomości rolnej dzierżawiąc użytki rolne. Wobec tego, skoro oświadczył w dniu 19 marca 2014 r., że na dzień rejestracji 2 grudnia 2013 r. posiadał i dzierżawił grunty rolne o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe, a jak wynika z pisma Placówki KRUS w M. z dnia 3 lipca 2014 r., wynoszą one 14,6266 ha fizycznych, co stanowi 4,3451 ha przeliczeniowych, to nie wypełnił ww. normy art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "d" cytowanej ustawy, do uzyskania statusu osoby bezrobotnej w dacie rejestracji w Urzędzie Pracy. Organ odwoławczy podkreślił, że J. K. nie kwestionował faktu posiadania i dzierżawy gruntów rolnych, których powierzchnia przekracza 2 ha przeliczeniowe, jednakże wskazał, że uzyskał od pracownika urzędu w dniu rejestracji błędną informację, iż dzierżawa gruntów pozostaje bez wpływu na jego uprawnienia jako osoby bezrobotnej. Odnosząc się do powyższego zarzutu organ stwierdził, że w dniu rejestracji 2 grudnia 2013 r. został on poinformowany o prawach i obowiązkach osób bezrobotnych, otrzymując egzemplarz Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy, zobowiązując się do zapoznania z jej treścią i przestrzegania. W pkt II.10. wskazanej informacji istnieje zapis, zgodnie z którym status bezrobotnego ma osoba, która nie jest posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej w rozumieniu Kodeksu cywilnego o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych (...). J. K. złożył ponadto oświadczenie, że nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych (pkt 5 oświadczenia bezrobotnego - część "C" karty rejestracyjnej). Natomiast, zdaniem organu II instancji, rejestrujący się w urzędzie pracy w razie wątpliwości (na co wskazuje w odwołaniu) dotyczących składanego pod rygorem odpowiedzialności oświadczenia, związanego z dzierżawieniem gruntów, w tym pojęcia posiadacza zależnego, powinien domagać się wyjaśnienia tych niejasności i uzyskać dokument potwierdzający treść otrzymanego pouczenia. Organ odwoławczy uznał, że twierdzenia strony, o naruszeniu przez organ I instancji zasady postępowania wyrażonej w art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego są niezasadne. Niniejszy przepis nakłada na organ administracji publicznej obowiązek udzielania stronom informacji w toku postępowania, co jak wskazano powyżej, w rozpoznawanej sprawie nastąpiło. Obowiązek ten, nie jest jednak równoznaczny z obowiązkiem zawiadamiania strony o powszechnie obowiązujących, publikowanych aktach prawnych i wynikających z nich obowiązkach czy konsekwencjach niedostosowania się do przepisów. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie organu odwoławczego nie została naruszona przez organ zatrudnienia zasada zaufania, o której mowa w art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W skardze wniesionej od powyższej decyzji J. K. podniósł zarzut naruszenia przez organ art. 8 i 9 k.p.a. poprzez nierzetelne i niewyczerpujące poinformowanie o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego uprawnień oraz art. 145 § 1 K.p.a. Wskazał, że w dniu rejestracji poinformował pracownika urzędu o dzierżawieniu gospodarstwa rolnego, jednakże pracownik ten stwierdził, że okoliczność ta nie koliduje z możliwością ubiegania się o status osoby bezrobotnej. Ponadto podniósł, że niezrozumiałe jest dla osoby bez wykształcenia prawniczego, pojęcie osoby bezrobotnej, w tym posiadacza zależnego gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej 2 ha przeliczeniowych. Podniósł, że był przekonany o zasadności przyznania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, a jego celem nie było wprowadzenie w błąd urzędu pracy, gdyż sam poinformował ten urząd o dzierżawieniu nieruchomości rolnej. Wskazał, że w dniu rejestracji 2.12.2013 r. złożył oświadczenie zawarte w części "C" karty rejestracyjnej m.in. że nie jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym lub zależnym nieruchomości rolnej o powierzchni użytkowej gruntów rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych ani gospodarstwa stanowiącego dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych, a następnie w dniu 19.03.2014 r. potwierdził fakt posiadania oraz dzierżawienia na dzień rejestracji w dniu 16.01.2013 r. do nadal, nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe. Podkreślił, że w dniu 19.03.2014 r. potwierdził fakt dzierżawy gruntów rolnych działając w dobrej wierze, będąc przekonany, że fakt dzierżawy użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe, nie koliduje z nabyciem statusu osoby bezrobotnej i pobieraniem zasiłku dla bezrobotnych, został bowiem o tym poinformowany przez pracownika ww. urzędu. Zarzucił, że w związku z tym, nie były to nowe, ujawnione okoliczności faktyczne, które nie były znane organowi w dniu wydania decyzji z dnia [...] orzekającej o uznaniu go za osobę bezrobotną z dniem 2.12.2013 r. i przyznaniu mu prawa do zasiłku od dnia 2.12.2013 r. oraz decyzji z dnia [...] orzekającej o utracie prawa do zasiłku z dniem 10.02.2014 r. Podniósł, że art. 145 § 1 pkt. 5 K.p.a. nie może mieć w powyższej sprawie zastosowania, ponieważ: - ujawnione okoliczności faktyczne i dowody istotne dla sprawy nie są nowe; - okoliczności faktyczne i dowody były znane organowi, który wydał decyzję, już w dniu rejestracji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 10 listopada 2014 r. skarżący podtrzymał zarzuty i twierdzenia zawarte w skardze.

Na rozprawie skarżący wnosił jak w skardze, a ponadto oświadczył, że w trakcie rejestracji jako osoba bezrobotna, dołączył do składanych dokumentów nakaz płatniczy dotyczący podatku od nieruchomości rolnej wystawiony na niego i jego byłą żonę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd stwierdził, że przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania ani też prawa materialnego, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wydaną w wyniku wznowienia postępowania, którą organ ten uchylił własne decyzje: - z dnia [...] Nr [...] orzekającą o uznaniu J. K. z dniem 2 grudnia 2013 r. za osobę bezrobotną i przyznaniu mu prawa do zasiłku od dnia 2 grudnia 2013 r., - z dnia [...] Nr [...] orzekającą o utracie prawa do zasiłku z dniem 10 lutego 2014 r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania i orzekł o odmowie uznania J. K. za osobę bezrobotną z dniem 2 grudnia 2013 r. oraz umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa do zasiłku od dnia 2 grudnia 2013 r., a także umorzył postępowanie w sprawie utraty prawa do zasiłku od dnia 10 lutego 2014 r.

W przedmiotowym postępowaniu organ zatrudnienia jako przesłankę wznowienia postępowania wskazał art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Organ ustalił bowiem, że skarżący w dniu rejestracji jako osoba bezrobotna, nie spełniał warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.), gdyż był właścicielem oraz dzierżawcą nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe.

Podkreślenia wymagało, że ustalenia organu w powyższym zakresie, są zgodne z treścią zawartego w aktach administracyjnych pisma KRUS z dnia 3 lipca 2014 r., według którego D. i J. K. są właścicielami i użytkownikami gospodarstwa rolnego o powierzchni 14,6266 ha fizycznych, co stanowi 4,3451 ha przeliczeniowych. Powierzchnię gospodarstwa KRUS ustalił na podstawie dostarczonych w dniu 1 marca 2013 r. kopii umów dzierżawy, kopii nakazu płatniczego, odpisu z księgi wieczystej oraz oświadczenia strony. Ponadto oświadczeniami z dnia 30 grudnia 2013 r. i 18 lutego 2014 r., J. K. potwierdził fakt, że "umowy dzierżawy są nadal aktualne, a powierzchnia użytkowanego gospodarstwa nie uległa zmianie" i – jak podkreślono w treści pisma KRUS - w aktach znajduje się 16 umów dzierżawy, w tym 6 zawartych w dniu 19 marca 2011 r. na powierzchnię 2 0660 ha przeliczeniowych.

Okoliczności powyższe nie były zresztą kwestionowane w skardze, podobnie jak i stwierdzenie organów obydwu instancji, że skarżący na dzień rejestracji nie spełniał warunków uznania za osobę bezrobotną.

Skarżący podniósł natomiast zarzuty dotyczące podstawy wznowienia postępowania, określonej w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazując, że w dniu rejestracji informował organ o dzierżawieniu gospodarstwa rolnego.

Zarzucił, że w związku z tym, nie były to nowe, ujawnione okoliczności faktyczne, które nie były znane organowi w dniu wydania decyzji z dnia [...] orzekającej o uznaniu go za osobę bezrobotną.

Odnosząc się do powyższego zarzutu skargi, stwierdzić należało, że nie została przez skarżącego w żaden sposób wykazana okoliczność, że podczas rejestracji w urzędzie pracy, poinformował organ o dzierżawieniu użytków rolnych.

Akta administracyjne również nie zawierają oświadczenia skarżącego z daty rejestracji, zawierającego informację o wskazanej treści, czy choćby jakiejkolwiek wzmianki w tym zakresie.

Co więcej – jak sam skarżący potwierdził w skardze, w dniu rejestracji 2.12.2013 r. złożył oświadczenie zawarte w części "C" karty rejestracyjnej m.in. że nie jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym lub zależnym nieruchomości rolnej o powierzchni użytkowej gruntów rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych ani gospodarstwa stanowiącego dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych, a następnie w dniu 19.03.2014 r. potwierdził fakt posiadania oraz dzierżawienia na dzień rejestracji w dniu 16.01.2013 r. do nadal, nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe (strona 3 skargi).

Na marginesie dodać należało, że na rozprawie skarżący również potwierdził, że w trakcie rejestracji jako osoba bezrobotna, dołączył do składanych dokumentów nakaz płatniczy dotyczący podatku od nieruchomości rolnej, wystawiony na niego i jego byłą żonę. Przedłożył zatem dokument potwierdzający, że na dzień rejestracji, posiadał wraz z byłą żoną gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 0,5940 ha przeliczeniowego. Nie zostały więc wówczas przedłożone przez niego dokumenty dotyczące dzierżawienia wraz z obecną żoną, użytków rolnych, których łączna powierzchnia wynosi 4,3451 ha przeliczeniowych.

Prawidłowo zatem organ zatrudnienia stwierdził, że wystąpiły nowe okoliczności faktyczne istotne dla sprawy, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. na dzień rejestracji 2 grudnia 2013 r. J. K. był właścicielem oraz dzierżawcą nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe.

Nie zasługiwał więc na uwzględnienie zarzut skargi, że art. 145 § 1 pkt. 5 K.p.a. nie może mieć w powyższej sprawie zastosowania.

Podkreślenia bowiem wymagało, że zostały spełnione wszystkie warunki zastosowania art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. ujawnione okoliczności faktyczne i dowody istotne dla sprawy istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej oraz - nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut naruszenia przez organ, przepisów art. 8 i 9 k.p.a. poprzez nierzetelne i niewyczerpujące poinformowanie podczas rejestracji skarżącego jako bezrobotnego, o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego uprawnień.

W zakresie tych twierdzeń skargi podnieść należało, że skarżący swoim podpisem, złożonym w dniu rejestracji pod "Informacją dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy" oraz "Oświadczeniem bezrobotnego" w karcie rejestracyjnej, potwierdził zapoznanie się z ich treścią i jednocześnie zobowiązał się do przestrzegania uregulowań, o których mowa w "Informacji".

Wobec tego - wbrew zarzutom skargi - rejestrując się w PUP, został szczegółowo poinformowany o przesłankach uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Ponadto - jak wynika z akt administracyjnych - skarżący potwierdził otrzymanie jednego egzemplarza "Informacji dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy", zawierającej wszelkie niezbędne dla osoby bezrobotnej informacje i pouczenia, w tym pouczenie w pkt II. 10, że status bezrobotnego ma osoba, która nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych. Skoro zaś skarżący potwierdził wówczas swoim podpisem, że zapoznał się z treścią pouczeń, to nie może skutecznie podnosić – i to w kolejnym postępowaniu, toczącym się w wyniku wznowienia postępowania, że te pouczenia były dla niego niezrozumiałe. Co więcej - składając podpis pod "Oświadczeniem", skarżący potwierdził nawet, że "świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oświadcza, iż wszystkie podane przez niego w trakcie rejestracji dane, są zgodne ze stanem faktycznym oraz że został pouczony o warunkach zachowania statusu bezrobotnego".

W wyniku przeprowadzenia kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, uznać zatem należało, że brak jest podstaw do stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym zarówno przez organ odwoławczy, jak i przez organ pierwszej instancji. W niniejszej sprawie nie zostały naruszone - wymienione w skardze - przepisy postępowania administracyjnego.

Ustalenia będące podstawą rozstrzygnięcia, zostały dokonane na podstawie trafnej analizy dowodów. Ponadto prawidłowa była ocena prawna odniesiona do stwierdzonego w sprawie stanu faktycznego.

Wobec wyżej wskazanych okoliczności, podjęte w sprawie rozstrzygnięcia uznać należało za prawidłowe.

Z uwagi na to, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, zgodnie zatem z art. 151 P.p.s.a., podlegała ona oddaleniu.

sw