Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 154/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 13 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 154/11 ze skargi R.N. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w [...], III Wydział Penitencjarny postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w [...], III Wydział Penitencjarny, po rozpoznaniu skargi skazanego R.N. na zarządzenie Sędziego Penitencjarnego z dnia [...] maja 2011 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na czasowe opuszczenie Aresztu Śledczego w [...], na podstawie art. 7 § 1 - 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.), zw. dalej k.k.w., zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.

Następnie R.N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Okręgowy w [...] III Wydział Penitencjarny. Skarżący wskazał, że na początku maja br. złożył do Sądu wniosek o udzielenie przepustki w związku z wyznaczoną na dzień [...] maja 2011 r. uroczystością "komunii świętej" jego chrześniaka. W ocenie skarżącego odmowne rozpoznanie jego wniosku w dniu [...] maja 2011 r. spowodowało pozbawienie go realnej szansy na odwołanie od tej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ zaskarżona przewlekłość będąca jej przedmiotem nie mieści się w granicach przewlekłości, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw, w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie zaskarżona "przewlekłość postępowania" Sądu Okręgowego w [...], III Wydział Penitencjarny, dotyczy sprawy z zakresu prawa penitencjarnego prowadzonego w trybie k.k.w. Jak wynika z powyższych rozważań przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość nie może być każda przewlekłość organów państwa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. jej przedmiotem może być przewlekłość postępowania tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. gdy organ był obowiązany załatwić sprawę administracyjną poprzez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia (na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także innych niż określonych w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. W związku z powyższym w niniejszej sprawie ustalenia wymagało, czy Sąd Okręgowy w [...], III Wydział Penitencjarny, w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na czasowe opuszczenie aresztu obowiązany był wydać jakikolwiek akt administracyjny, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., i czy w związku z tym doszło do naruszenia art. 35 k.p.a. W ocenie Sądu w ww. sprawie Sąd Okręgowy nie miał żadnych podstaw prawnych do wydania jakiegokolwiek aktu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Brak jest bowiem w przepisach obowiązującego prawa normy kompetencyjnej uprawniającej sąd powszechny do wydania aktu administracyjnego w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na czasowe opuszczenie aresztu. Z powyższych względów nie można skutecznie zarzucić Sądowi Okręgowemu w [...], III Wydział Penitencjarny, naruszenia art. 35 k.p.a., ponieważ w niniejszej sprawie brak było podstaw prawnych do wydania aktu administracyjnego w przedmiocie wniosku w konkretnej sprawie penitencjarnej. Oznacza to, że nie można też zarzucić Sądowi Okręgowemu w [...], III Wydział Penitencjarny, przewlekłości postępowania, o jakiej mowa w art. 3 § 1 pkt 8 p.p.s.a., co czyni przedmiotową skargę skierowaną do sądu administracyjnego jako niedopuszczalną. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro zaskarżona przewlekłość nie mieści się w granicach przewlekłości, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., to skargę której jest przedmiotem należało odrzucić.

Na marginesie wskazania wymaga, że w niniejszej sprawie w dniu 26 maja 2011 r. zarządzenie o odmowie zezwolenia na czasowe opuszczenie Aresztu Śledczego w [...] przez skarżącego, z którym skarżący wiąże skutek przewlekłości postępowania, wydał nie Sąd Okręgowy, lecz inny organ postępowania, tj. sędzia penitencjarny. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwcu 2004 r. o skardze na naruszanie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm.) w zw. z art. 141a § 1 i 2 k.k.w., nie jest dopuszczalne wniesienie skargi dotyczącej zwłoki w rozpoznaniu ww. wniosku skarżącego przez sędziego penitencjarnego. Taka skarga jest niedopuszczalna z mocy samego prawa. Z tego też względu Sąd Administracyjny nie uznał się w niniejszej sprawie niewłaściwym, lecz odrzucił skargę z innych względów jako niedopuszczalną.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.