Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 140/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożył pismo z dnia 25 marca 2014 r., w którym zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od tej opłaty. Do pisma skarżący załączył oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Skarżący wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz zaznaczając w nim, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący nadesłał również zaświadczenie zakładu pracy o wysokości wynagrodzenia, natomiast mimo dwukrotnego wezwania, nie nadesłał wyciągów z posiadanych rachunków i kont bankowych.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Na wstępie podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Na koszty sądowe na obecnym etapie postępowania składa się koszt wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - § 2 ust.3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, opłata sądowa od zażalenia, wpis sądowy od potencjalnej skargi kasacyjnej nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł - § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach administracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze oświadczenie skarżącego złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje wynikające z nadesłanych dokumentów, brak jest podstaw do uznania, że skarżący wykazał istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie.

Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego o pow. [...] m2. Skarżący jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku [...], a jego średnie miesięczne wynagrodzenie z okresu ostatnich trzech miesięcy przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy wyniosło [...] zł brutto i [...] zł netto, a po dokonaniu potrąceń w wysokości [...] zł, kwota do wypłaty wyniosła [...] zł (zaświadczenie zakładu pracy z dnia 16 kwietnia 2014 r.). Na stałe wydatki związane z utrzymaniem koniecznym skarżącego składa się: opłata czynszu – [...] zł; energia elektryczna – [...] zł; wydatki na leczenie – [...] zł, koszty dojazdu do pracy – [...] zł (łącznie [...] zł). Natomiast wykazane przez skarżącego wydatki w postaci ciążących na nim zobowiązań alimentacyjnych (zaległości w kwocie [...] zł) oraz pożyczki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych są spłacane poprzez dokonywanie z wynagrodzenia netto skarżącego potrąceń w wysokości [...] zł. Należy zauważyć, że kwota wykazanych przez skarżącego miesięcznych wydatków na utrzymanie jest mniejsza niż kwota wynagrodzenia do wypłaty pozostająca w jego dyspozycji, co prowadzi do wniosku, że skarżący jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść koszt wpisu sądowego od skargi, jak również inne ewentualne koszty sądowe, nieprzekraczające każdorazowo 100 zł.

Dokonując oceny zdolności płatniczych skarżącego nie można pominąć, że skarżący był dwukrotnie wzywany (wezwania z dnia 2 i 25 kwietnia 2014 r.) do złożenia wyciągów z rachunków i kont bankowych obrazujących pełną historię (przelewy, wypłaty, wpłaty, saldo) z okresu ostatnich trzech miesięcy przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Okoliczność, że skarżący nie zastosował się do wezwania w tym zakresie (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie z dnia 10 czerwca 2014 r.) należy ocenić negatywnie, bowiem ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, spoczywa na stronie ubiegającej się o uzyskanie takiego prawa. Obowiązkiem zaś strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące wykazanie swojej sytuacji majątkowej i finansowej. Strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Uznać należy, że skarżący nie nadsyłając żądanych dokumentów, wbrew obowiązkowi zachowania należytej staranności, nie przedstawił swojej sytuacji materialnej w sposób rzetelny i wyczerpujący.

Mając na uwadze przytoczone okoliczności uznać należy, że skarżący nie wykazał wystąpienia przesłanek określonych art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.