Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 140/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi T. G. i Z. G. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. w przedmiocie niewykonania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1402/10 wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla W. grzywnę w wysokości 1000 zł (jeden tysiąc złotych) z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1402/10.


UZASADNIENIE

T. i Z. G. pismem z dnia 14 listopada 2011 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1402/11.

Skarżący wskazali, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wykonał ww. wyroku, pomimo wezwania do jego wykonania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że wyrokiem z dnia 10 marca 2011 r. Sąd uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. umarzającą postępowanie w ramach nadzoru budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Organ podniósł, że w oparciu o zebrane dowody i wskazania zawarte w tym wyroku, decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011r. odmówił wydania nakazu rozbiórki dwóch budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Skarga T. i Z. G. zawiera usprawiedliwione podstawy.

Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie była skarga na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1402/11, wniesiona w oparciu o art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W związku z treścią żądania skarżących wyjaśnić na wstępie trzeba, że istotą wniosku o wymierzenie grzywny, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. jest zastosowanie przez sąd określonych środków prawnych w stosunku do podmiotu będącego w zwłoce w realizacji nałożonych na ten podmiot obowiązków. Skarga ta jest odmiennym środkiem prawnym od skargi na bezczynność, gdyż zmierza do nałożenia na organ sankcji za niewykonanie wyroku sądu w sytuacji określonej tą normą prawną.

Należy jednocześnie mieć na uwadze, iż w § 3 art. 154 p.p.s.a. wskazano, że samo wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

Oznacza to, iż podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest upływ terminu do wykonania wyroku, wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Działania organu podjęte po wniesieniu skargi nie stanowią podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi tylko z tego względu, że organ podjął czynności, do realizacji których był zobowiązany.

Fakt wykonania wyroku przed rozpoznaniem skargi jest jednak okolicznością, którą Sąd winien wziąć pod uwagę przy określaniu wysokości wymierzanej grzywny. Okoliczności, które mają wpływ na wysokość wymierzonej grzywny muszą być zawsze przedmiotem szczegółowej analizy konkretnej sprawy, przy uwzględnieniu wszystkich warunków i to z punktu widzenia każdego z uczestników tegoż postępowania.

Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r. sygn. VII SA/Wa 1402/10 wraz z aktami administracyjnymi w dniu 13 września 2011 r.. T. i Z. G. pismem z dnia 14 października 2011 r. wezwali organ do wykonania wyroku, a następnie wnieśli skargę na niewykonanie wyroku w dniu 14 listopada 2011 r. Dopiero w dniu [...] grudnia 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. wydał decyzję nr [...], którą odmówił wydania nakazu rozbiórki dwóch budynków gospodarczych położonych na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W..

Wskazać w tym miejscu należy, że przez bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 154 ustawy, należy rozumieć brak rozstrzygnięcia, które właściwy organ winien podjąć w terminach przewidzianych prawem, terminy te zostały natomiast określone w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Zauważyć wobec powyższego trzeba, iż w niniejszej sprawie przez ponad miesiąc od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wydanego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1402/10 wraz z aktami administracyjnymi organ nie podejmował żadnych działań w sprawie. Dopiero po otrzymaniu w dniu 19 października 2011 r. wezwania do wykonania wyroku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. pismem z dnia 24 października 2011 r. zwrócił się do Urzędu W. o udzielenie informacji, czy został wniesiony sprzeciw w formie decyzji administracyjnej do zgłoszeń dotyczących zamiaru budowy spornych budynków gospodarczych. Następnie w dniu [...] grudnia 2011 r. (a więc po prawie trzech miesiącach od otrzymania odpisu wyroku wraz z aktami sprawy) organ wydał decyzję, którą odmówił wydania nakazu rozbiórki budynków.

Niewątpliwie zatem w rozpatrywanej sprawie w chwili wniesienia skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. pozostawał w bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1402/10 uchylającym decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB dla W. z dnia [...] marca 2010 r.

Jednocześnie podkreślenia ponownie wymaga, że późniejsze wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy przez organ, a więc już po wniesieniu skargi, choć przed jej rozpoznaniem, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ustawy). Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy wprawdzie wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Niemniej jednak fakt wykonania wyroku powinien mieć wpływ na ustalenie wysokości grzywny, w ramach określonych przez art. 154 § 6 p.p.s.a.

Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podstawę obliczania wysokości grzywny w niniejszej sprawie stanowiło obwieszczenie Prezesa GUS z 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M. P. z 2012 r. poz. 94), z którego wynika, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 2.974,69 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę, na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy p.p.s.a. wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla W. grzywnę w wysokości 1.000 zł (jednego tysiąca złotych), uznając, że taka wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów prawa przez organ w niniejszej sprawie. Sąd uwzględnił okoliczność, że organ po wniesieniu skargi, a przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, załatwił sprawę poprzez wydanie decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r.. Załatwienie sprawy po upływie prawie trzech miesięcy od otrzymania odpisu wyroku należało uznać za zwłokę w wykonaniu wyroku, zwłaszcza, że sprawa nie należała do szczególnie skomplikowanych, lecz zwłoka ta, w ocenie Sądu, nie nosiła znamion rażącego zaniedbania ze strony organu. Z tych przyczyn Sąd uznał za wystarczające wymierzenie grzywny w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) zł.