Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 2029/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.23 §1art. 262
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
article: art. 194 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska Sędziowie WSA Kazimierz Włoch AWSA Małgorzata Niedobylska (spr.) Protokolant ref. staż. T. Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 7paździrnika2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi R. J. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] lipca 2001r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe I. oddala skargę, II. zwraca skarżącemu R. J. kwotę 342,20 złotych (słownie trzysta czterdzieści dwa i 20/100) tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

SA/Rz 2029/01

U z a s a d n i e n i e

Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] października 2000 roku. Nr [...] uznał zgłoszenie celne JDA SAD poz. ew. [...] z dnia [...] września 1998 roku za nieprawidłowe w zakresie określenia kwoty wynikającej z długu celnego i określił R.J. wartość celną towaru w wysokości 45.384 zł oraz kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 12.584,80 zł.

W podstawie prawnej decyzji organ celny powołał przepis art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 262, art. 65 4 pkt 2 lit. a), art. 23 §1, § 7 , § 9, art. 83 § 1, § 3, art. 85 § 1, art. 222§ 1 i § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), określanej dalej jako Kodeks celny oraz § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczenia (Dz. U. Nr 143, poz. 958 ze zm.) .

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że R.J. w dniu [...] września 1998 roku złożył zgłoszenie celne JDA SAD poz. ew. [...] o objęcie sprowadzonego z Niemiec samochodu osobowego marki Mercedes C 220 D, rok produkcji 1995 (zwanego dalej samochodem) procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym. Do zgłoszenia dołączył m. in. fakturę z dnia 17 sierpnia 1998 roku nr [...] wskazującą wartość transakcyjną na kwotę 7 400 DEM.. Tak określona wartość, powiększona o koszty transportu w wysokości 430 DEM, stanowiła dla skarżącego podstawę określenia cła i podatku od towarów i usług. Przyjęcie zgłoszenia celnego jako spełniającego wymogi formalne określone w art. 64 § 1 i 2 Kodeksu celnego, spowodowało z mocy prawa objęcie towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Jednakże przeprowadzona przez administrację celną kraju wywozu (Belgia), w ramach umowy międzynarodowej o stowarzyszeniu Rzeczypospolitej Polskiej z Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z drugiej strony (Dz.U. z 1994 r., Nr 11, poz. 38) weryfikacja wykazała, że faktura z dnia 17 sierpnia 1998 roku nr 7144/98 określająca wartość samochodu na 7 400 DEM, jest fałszywa.

W związku z uzyskaniem powyższych informacji Dyrektor Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2000 roku, nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Następnie decyzją z dnia [...] października 2000 roku (o tym samym numerze) uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej określenia wartości celnej towaru, kwoty wynikającej z długu celnego i dokonał ich ponownego określenia w oparciu o potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię rachunku nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 roku oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię belgijskiego dokumentu wywozowego z dnia [...] sierpnia 1998 roku. Z treści przesłanych dokumentów, w tym rachunku nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 roku wynikało, że samochód osobowy marki Mercedes C 220 D nr nadwozia WDB [...] został sprzedany R.J. za kwotę 435.000 BEF.

W odwołaniu od decyzji R.J. zakwestionował ustalenia belgijskich organów celnych. Nadto w toku prowadzonego postępowania odwoławczego przedłożył postanowienie Prokuratury Rejonowej w Ł. z dnia [...] marca 2001 roku umarzające w stosunku do niego śledztwo wszczęte w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa polegającego na uszczupleniu należności celnych (art. 87 § 3 kks w zw z art. 54 § 2 kks i art. 7 § 1 kks).

Decyzją z dnia [...] lipca 2001 roku, [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśnił przesłanki zakwestionowania wiarygodności przedkładanej przez stronę faktury i powody, dla których uznał za wiarygodne dokumenty uzyskane w ramach pomocy prawnej z Belgii. Ustosunkowując się do powołanego przez stronę dowodu - postanowienia Prokuratury Rejonowej w Ł. o umorzeniu śledztwa w sprawie uszczuplenia należności celnych w łącznej kwocie 32.110, 30 zł. Prezes Głównego Urzędu Ceł podkreślił, że fakt umorzenia postępowania karnego skarbowego nie może przesądzać o braku odpowiedzialności za zobowiązania celne, które z natury swej - jako zobowiązania publicznoprawne związane z faktem objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, powstają niezależnie od winy osoby dokonującej obrotu towarowego z zagranicą. Postępowanie karne skarbowe jest bowiem postępowaniem niezależnym (autonomicznym) od postępowania celnego, mającego na celu ustalenie wartości celnej zgłaszanego towaru. W tym względzie powołano bogate orzecznictwo NSA.

Powyższą decyzję R.J. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego , wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi powtórzył dotychczasowe zarzuty podnoszone na etapie postępowania odwoławczego. Zaskarżoną decyzję uznał za sprzeczną z prawem i krzywdzącą dla niego. Nadto podniósł, że rozstrzygnięcia organów celnych obu instancji były przedwczesne i nie uwzględniły materiałów w postaci dowodów znajdujących się w aktach sprawy w Prokuraturze Rejonowej w Ł.. Zarzucił, że organy celne bez żadnego merytorycznego uzasadnienia przyjmują, że dokumenty znajdujące się w posiadaniu sprzedawcy są oryginalne i prawdziwe, mimo że nie ma na nich podpisu kupującego, a poza tym powszechnie wiadomo, że sprzedający na terenie Unii Europejskiej z przeznaczeniem na eksport poza teren jej działania zawyżają wartość sprzedanego towaru, bo wiąże się to z możliwością odzyskania wyższego podatku VAT. W jego ocenie zaskarżona decyzja narusza prawo bo nie zawiera oceny, który z przedstawionych dokumentów zakupu samochodu jest bardziej wiarygodny. Na rozprawie skarżący dodatkowo zarzucił, że organy celne przedstawiły kopię faktury, a nie dysponowały jej oryginałem.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko podkreślił, że dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez inne jednostki (art. 194 Ord pod.). Odnosząc się do argumentów podatnika mówiących o tym, iż faktura nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż nie została przez niego podpisana, organ wskazał, iż również faktura dołączona do zgłoszenia celnego nie zawiera podpisu strony. Zarzuty skarżącego, że to eksporter towaru jest zainteresowany w zawyżaniu wartości sprzedawanego towaru Prezes Głównego Urzędu Ceł uznał za gołosłowne.

Na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) i art.134 §1 p.p.s.a. Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzuty skargi, powtórzone za odwołaniem, koncentrują się na tym, że organy celne obu instancji nie wykazały przyczyn uznania dokumentu zakupu samochodu, przedstawionego przez skarżącego, za niewiarygodny.

Zarzuty te należy uznać za nieuzasadnione.

W niniejszej sprawie organy celne dokonały weryfikacji zgłoszenia celnego i zakwestionowały wiarygodność podanej na fakturze ceny transakcyjnej sprowadzonego samochodu. Podstawą do wszczęcia postępowania w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe były informacje uzyskane od belgijskich służb celnych, ujawniające nowe okoliczności, nie znane organowi celnemu w chwili określenia wartości celnej. W niniejszej sprawie organ celny otrzymał raport belgijskich władz celnych nr [...], potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię rachunku nr [...] z dnia 17 sierpnia 1998 roku wystawioną przez firmę A. oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię belgijskiego dokumentu wywozowego z dnia [...] sierpnia 1998 roku.

W świetle powyższych dokumentów, mających charakter dokumentów urzędowych, które odnoszą się do ceny towaru, przedstawiona przez skarżącego wraz ze zgłoszeniem celnym faktura z dnia 17 sierpnia 1998 roku nr [...] zasadnie została uznana za nieprawdziwą. Stosownie do treści art. 194 § 1 i § 2 Ordynacji Podatkowej, który na podstawie art. 262 Kodeksu celnego ma zastosowanie w postępowaniu celnym, dokumentami urzędowymi są dokumenty sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej lub inne jednostki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania. Co prawda dokument urzędowy może być podważony, jednakże w niniejszej sprawie skarżący nie przedłożył żadnych dowodów istotnych w świetle art. 194 § 3 Ordynacji Podatkowej, które mogłyby pozbawić wiarygodności dokumenty przedstawione przez belgijskie władze celne. Natomiast zarzuty skarżącego, że faktura przedstawiona przez stronę belgijską nie została przez skarżącego podpisana, ani zaś to, że jest to jej kserokopia - nie mają w sprawie znaczenia. Podpis kupującego na fakturze nie jest elementem koniecznym i nie przesądza o ważności dokumentu. Natomiast uwierzytelnienie kserokopii dokumentu przez belgijskie organy celne jest wystarczające dla przyjęcia zgodności tej kopii z oryginałem dokumentu. Decydujące znaczenie dla przyjęcia za prawdziwą faktury nr [...] było to, że numer tej właśnie faktury, a nie faktury przedstawionej przez skarżącego, figuruje na dokumencie, na podstawie którego nastąpił wywóz samochodu z kraju wywozu. Organy celne prawidłowo zatem wywiodły i należycie uzasadniły, że wartością celną towaru ustaloną na podstawie art.23 §1 Kodeksu celnego jest wartość transakcyjna określona na podstawie faktury nr 81419 z dnia 17 sierpnia 1998r.

W kwestii zarzutu skarżącego, że to sprzedawca sporządził drugi dokument sprzedaży, w którym zawyżył wartość sprzedanego towaru w celu odzyskania podatku VAT, Sąd podzielił stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie. Zarzut ten jest gołosłowny, skarżący nie uzasadnił go, ani nie poparł żadnymi dowodami. Natomiast tezie prezentowanej przez skarżącego przeczy treść faktury wystawionej przez sprzedawcę, w której wykazano podatek VAT w wysokości 0%.

Organ celny II instancji prawidłowo ocenił brak związku między postępowaniem karnym skarbowym a postępowaniem mającym na celu ustalenie wartości celnej zgłaszanego towaru. Zakres tych postępowań nie jest tożsamy. Postępowanie karne skarbowe, prowadzone na podstawie przepisów kks, ma na celu stwierdzenie czy nie zostało popełnione przestępstwo w związku z dokonywaniem obrotu towarowego z zagranicą. Postępowanie celne ma zaś na celu prawidłowe ustalenie wartości celnej towaru, według przepisów prawa celnego. Skoro wynik postępowania karnego skarbowego nie ma wpływu na istnienie zobowiązania celnego jako zobowiązania publicznoprawnego, to tym samym organ celny nie ma obowiązku odniesienia się do materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu karnym skarbowym.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę, jako nieuzasadnioną, należało oddalić.

Dodać należy, że omyłkowe pobranie wpisu w wysokości wyższej niż wynika to z przepisów prawa, na skutek błędnego określenia przez skarżącego przedmiotu sporu, obligowało Sąd - na podstawie art.225 ustawy p.p.s.a. - do zwrotu R.J. kwoty 342, 20 zł tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.