Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 877/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 1, ast. 2, art. 1a ust. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mirella Łent Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 04 listopada 2014r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2010 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta T. ustalił stronie wysokość podatku od nieruchomości za październik, listopad i grudzień 2010r.

W złożonym odwołaniu skarżący stwierdził, że działka położona przy

ul. W. [...] powinna zostać opodatkowana podatkiem rolnym, a nie podatkiem od nieruchomości.

Decyzją z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w T. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż grunty należące do strony nie są klasyfikowane w sposób określony w art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2013, poz. 1381), zatem muszą być opodatkowane podatkiem od nieruchomości, a nie podatkiem rolnym. W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia to, z czyjej inicjatywy zmieniono zapisy ewidencyjne. W tym zakresie organ podkreślił, że duża część argumentacji zaprezentowanej przez stronę

w korespondencji z organem odwoławczym dotyczyła samego trybu uprzedniej zmiany zapisów ewidencyjnych, czego badanie wykracza poza ramy postępowania podatkowego.

Wskutek złożonej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 05 lutego 2014r. sygn. akt I SA/Bd 927/13 uchylił powyższą decyzję organu odwoławczego. Sąd uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do wydania rozstrzygnięcia w zakresie zastosowania prawa materialnego, albowiem w aktach sprawy brakowało wypisu z rejestru gruntów i budynków według stanu na dzień 1 października 2010r.

Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...]. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T.

z dnia [...]. w sprawie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za październik, listopad i grudzień 2010r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie, w kształcie zakreślonym powyższym wyrokiem Sądu, wynika jednoznacznie, iż opodatkowane grunty należą do kategorii tereny mieszkaniowe oraz zurbanizowane tereny niezabudowane, zatem nie można uznać ich za tereny podlegające opodatkowaniu podatkiem rolnym. Organ zauważył przy tym, że ani strona ani organy podatkowe nie mają prawnych możliwości kwestionowania treści ewidencji gruntów w ramach prowadzonego postępowania podatkowego.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona złożyła skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) dalej jako: "p.p.s.a." o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozpatrzenia odwołania w przedmiocie sklasyfikowania działek w ewidencji gruntów.

W uzasadnieniu skargi strona zaznaczyła, że co do zasady podziela argumentację organu dotyczącą podstaw ustalania należności podatkowy, jednakże zarzuciła organom, iż ewidencja gruntów oparta jest niezgodnej z prawem, formalnej zmianie klasyfikacji przedmiotowych działek.

Skarżący wskazał, że w 2006 roku zmienił przeznaczenie jedynie części jednej ze swoich działek (nr [...]) z rolnej na budowlaną. Z kolei działka nr [...] wcześniej cała klasyfikowana jako rolna obecnie jest zaklasyfikowana jako zurbanizowane tereny niezabudowane. Do listopada 2012r. skarżący nie składał żadnych nowych wniosków

w przedmiocie zmiany klasyfikacji gruntów. Skarżący uważa, że skoro nie wystąpił

o zmianę klasyfikacji gruntu, jak również nie wydano dla tego terenu nowego planu zagospodarowania przestrzennego, to brak jest podstaw do formułowania tezy

o zmianie klasy użytku rolnego na tereny mieszkaniowe oraz zurbanizowane tereny niezabudowane. Mając na uwadze powyższe okoliczności, strona zarzuciła naruszenie art. 10 oraz art. 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak poinformowania podatnika o wszczęciu i prowadzeniu postępowania administracyjnego oraz uniemożliwienie stronie wzięcia udziału w toczącym się postępowaniu. Zdaniem skarżącego, wszystkie decyzje organów podatkowych zostały wydane na podstawie zmian w ewidencji gruntów, które zostały przeprowadzone w postępowaniu administracyjnym dotkniętym wadą nieważności. Na podstawie bowiem nieważnych, wprowadzonych bez udziału strony, zmian w ewidencji gruntów, naliczono nowe stawki podatku od nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za nieuzasadnioną.

Z niebudzących wątpliwości okoliczności stanu faktycznego sprawy, które Sąd przyjął, wynika, że skarżący jest właścicielem nieruchomości położonej w T. przy ul. W.[...] o łącznej powierzchni [...] ha, na którą składają się dwie działki:

nr [...] o powierzchni [...] ha oraz nr [...] o powierzchni [...]ha sklasyfikowane

w ewidencji gruntów i budynków, odpowiednio, jako tereny mieszkaniowe (w przypadku działki [...]) i zurbanizowane tereny niezabudowane (w przypadku działki [...]).

Na tle tak ustalonego stanu faktycznego sprawy zaistniały miedzy stronami spór sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organ podatkowy dokonujący ustalenia i wymiaru podatku od nieruchomości od przedmiotowych działek za październik, listopad

i grudzień 2010r. jest związany zapisami z ewidencji gruntów i budynków dotyczącymi stanu prawnego tych nieruchomości – jak twierdził organ, czy też – jak wywodził skarżący – zapisy w ewidencji gruntów są niezgodne z rzeczywistością, co zobowiązuje organ, w ramach prowadzonego postępowania podatkowego, do uwzględnienia innych okoliczności związanych ze statusem prawnym tych nieruchomości.

Zatem w tak zakreślonym sporze należy odpowiedzieć na pytanie czy organy były uprawnione i zasadnie opodatkowały przedmiotowe nieruchomości podatkiem od nieruchomości, czy też uwzględniając stanowisko skarżącego, winny opodatkować je podatkiem rolnym.

Niniejsza sprawa była już przedmiotem rozstrzygania przez tut. Sąd, który

wyrokiem z dnia 05 lutego 2014r., sygn. akt I SA/Bd 927/13 uchylił decyzję organu podatkowego II instancji z uwagi na naruszenie przepisów postępowania w zakresie,

w jakim organy nie przeprowadziły postępowania dowodowego z ewidencji gruntów

i budynków za okres, którego dotyczy niniejsze postępowanie. Jednocześnie Sąd wyraził pogląd, że dane z ewidencji gruntów i budynków mają zasadnicze i wiążące znaczenie dla oceny statusu prawnego nieruchomości, a w konsekwencji ustalenia wymiaru podatku przez organ podatkowy.

Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. powyższy pogląd jest wiążący tak dla organów podatkowych ponownie rozpoznających sprawę, jak i dla sądu administracyjnego. Mając zatem na uwadze, zarówno wiążące wytyczne zawarte w uzasadnieniu powyższego wyroku, jak i stanowisko doktryny oraz ugruntowaną linię orzeczniczą na potrzeby rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy stwierdzić, że dane zawarte

w ewidencji gruntów mają wiążące znaczenie dla organów podatkowych dla ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości.

Wykonując zalecenia Sądu zawarte w powyższym wyroku organ odwoławczy, ponownie rozpoznając sprawę, uzupełnił materiał dowodowy o wypis z rejestru gruntów na dzień 01 października 2010r. i przeprowadził dowód z tego dokumentu.

W ocenie Sądu obecnie rozpoznającego sprawę, z załączonego do akt postępowania wypisu z ewidencji gruntów i budynków, w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że działka oznaczona numerem [...] o powierzchni [...] ha została sklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe natomiast działka o numerze [...]o powierzchni [...] ha – jako zurbanizowane tereny niezabudowane.

W tym miejscu wskazać należy, że grunty podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r.

o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010r. Nr 95, poz. 613) dalej jako: "u.p.o.l.". zasadniczo jednak, podatkiem tym nie są objęte użytki rolne, grunty zadrzewione

i zakrzewione na użytkach rolnych (art. 2 ust. 2 u.p.o.l.), które, na mocy art. 1 ustawy

z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym, podlegają obciążeniu podatkiem rolnym. Określenie gruntu jako użytek rolny, grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytkach rolnych oznacza, że grunt został w ten sposób sklasyfikowany w ewidencji gruntów

i budynków (art. 1a ust. 3 u.p.o.l.).

Podstawę do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287) stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Na konieczność ustalania charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów wskazuje także bezpośrednio art. 1a ust. 3 u.p.o.l., w którym wymienia się tę ewidencję jako dokument rozstrzygający o klasyfikowaniu gruntów.

W świetle powyższych regulacji ustalenie, że grunt nie został w ewidencji gruntów i budynków sklasyfikowany jako użytek rolny czy też grunt zadrzewiony

i zakrzewiony na użytkach rolnych, a także jako las, zasadniczo przesądza o tym, że podlega on podatkowi od nieruchomości.

W ocenie Sądu brak jest również podstaw do przyjęcia, aby w toku prowadzonego postępowania dotyczącego podatku od nieruchomości organ podatkowy mógł prowadzić postępowanie w celu ustalenia innej treści zapisów w ewidencji gruntów i budynków. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów uregulowane są

w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749) i zgodnie

z tym przepisem, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Dane zawarte

w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek określonych podmiotów (m.in. właścicieli, użytkowników wieczystych gruntów, trwałych zarządców). Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych; opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych; dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej; ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Zatem, skoro ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z tej ewidencji. Wobec tego, dopóki dane z ewidencji nie zostaną zmienione w stosownym trybie i w sposób ostateczny, dopóty organ podatkowy jest zobowiązany uwzględniać je przy wymiarze podatku (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 listopada 2010r., sygn. akt I SA/Gl 416/10 dostępny na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wprawdzie z informacji zawartych w skardze wynika, że toczy się postępowanie w przedmiocie sklasyfikowania działek skarżącego w ewidencji gruntów jednakże, zdaniem Sądu, brak jest podstaw, aby można było uznać to za zagadnienie wstępne, mogące w konsekwencji prowadzić do zawieszenia postępowania.

W konsekwencji, z uwagi na wyżej zaprezentowaną argumentację, należy stwierdzić, że organy zasadnie obciążyły skarżącego podatkiem od nieruchomości za październik, listopad i grudzień 2010r. w stosunku do całej nieruchomości położonej

w T. przy ul. W. [...] składającej się z działek oznaczonych numerami [...] i [...]

Pogląd odmawiający organom ustalającym wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości prawa do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów, jest szeroko prezentowany

w orzecznictwie sądowym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 stycznia 2010r., sygn. akt II FSK 1243/08, z dnia 5 listopada 2009r., sygn. akt II FSK 836/08, z dnia 29 października 2009r., sygn. akt II FSK 854/08, z dnia 1 października 2009r., sygn. akt II FSK 652/08, z dnia 18 lutego 2010r., sygn. akt II FSK 1586/08, wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych: w Kielcach z dnia 14 października 2010r., sygn. akt I SA/Ke 461/10, w Krakowie z dnia 27 stycznia 2010r., sygn. akt

I SA/Kr 955/09, w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2010r., sygn. akt III SA/Po 363/09 wszystkie dostępne j.w.).

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.

M. Łent Z. Pietrasik U. Wiśniewska