Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 528/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 4 pkt 1, art. 58 ust. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1148
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.
article: art. 151, art. 119 pkt 3, art. 120
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2020 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie założenia szkoły publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r.

nr [...] ,podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z poźn. zm.), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 88 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1148, z poźn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Fundację [...] z siedzibą we [...], utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2019 r. nr [...] o negatywnej opinii w sprawie założenia przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego publicznej szkoły o nazwie Publiczne Liceum dla Dorosłych "[...]" w [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z wnioskiem Fundacji [...] z dnia [...] września 2019 r. o udzielenie zezwolenia na założenie szkoły publicznej o nazwie Publiczne Liceum dla Dorosłych "[...] " w [...] Wydział Oświaty Urzędu Miasta [...] pismem z [...] października 2019 r. zwrócił się do [...] Kuratora Oświaty o wydanie opinii na podstawie art. 88 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.

Organ przywołał art. 88 ust. 1 i ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe. Wskazał, że szczegółowe zasady i warunki udzielania zezwolenia na założenie szkoły publicznej przez osobę prawną i osobę fizyczną określają przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad

i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły lub placówki publicznej (Dz. U. poz. 1625, z poźn. zm.). Podał,

że zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, zezwolenie na założenie szkoły lub placówki publicznej jest udzielane, jeżeli: 1) statut lub inny dokument stanowiący podstawę funkcjonowania osoby prawnej będącej założycielem przewiduje prowadzenie przez nią działalności oświatowej; 2) projekt aktu założycielskiego i projekt statutu szkoły lub placówki publicznej są zgodne z przepisami ustawy i aktów prawnych wydanych na jej podstawie; 3) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - zawód lub zawody, w jakich szkoła będzie kształcić, są zgodne z klasyfikacją zawodów szkolnictwa branżowego; 4) warunki lokalowe oraz wyposażenie szkoły lub placówki publicznej w pomoce dydaktyczne i sprzęt zapewniają realizację statutowych zadań szkoły lub placówki publicznej, w tym bezpieczne i higieniczne warunki nauki, wychowania i opieki; 5) nauczyciele posiadają kwalifikacje wymagane do zatrudnienia

w szkole lub placówce publicznej danego typu lub rodzaju; 6) utworzenie szkoły w miejscowości wskazanej przez założyciela będzie sprzyjać poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniać sieć szkół publicznych w odpowiednio tej miejscowości, gminie, powiecie, województwie lub regionie.

Organ stwierdził, że powołane przepisy nie przesądzają, którego/których z ww. kryteriów winna dotyczyć opinia kuratora oświaty, pozostaje jednak bezspornym,

iż zakres badania sprawy przez kuratora oświaty winien odzwierciedlać zakres sprawowanego nadzoru pedagogicznego.

Minister przywołał art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 55 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy Prawo oświatowe oraz art. 56 ust. 1 i 7 tej ustawy wskazując zakres uprawnień i zadania kuratora oświaty. Stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ustalił zakres przedmiotowy opinii, obejmującej zgodność przedłożonego projektu aktu założycielskiego i projektu statutu szkoły publicznej z przepisami ustawy Prawo oświatowe i aktów prawnych wydanych na jej podstawie oraz posiadanie przez nauczycieli kwalifikacji wymaganych do zatrudnienia w szkole publicznej danego typu (§ 4 ust. 1 pkt 2 i 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły łub placówki publicznej).

Organ odwoławczy stwierdził, że analiza przedmiotowej sprawy, dokonana w kontekście zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz zarzutów zażalenia, prowadzi do wniosku, że organ I instancji zasadnie wskazał sprzeczność postanowień przedłożonego przez stronę projektu statutu z przepisami ustawy Prawo oświatowe, tj. brak określenia: celów i zadań szkoły oraz sposobu ich wykonywania w zakresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej (art. 98 ust. 1 pkt 4); brak określenia szczegółowych warunków współdziałania organów szkoły oraz sposobu rozwiązywania sporów między nimi (art. 98 ust. 1 pkt 5); brak określenia zakresu zadań nauczyciela wychowawcy/opiekuna oddziału i nauczyciela bibliotekarza (art. 98 ust. 1 pkt 7); rodzajów nagród i warunków ich przyznawania uczniom/słuchaczom oraz tryb wnoszenia zastrzeżeń do przyznanej nagrody (art. 98 ust. 1 pkt 18); rodzajów kar stosowanych wobec uczniów oraz trybu odwoływania się od kary (art. 98 ust. 1 pkt 19); form opieki i pomocy uczniom/słuchaczom, którym z przyczyn rozwojowych, rodzinnych lub losowych jest potrzebna pomoc i wsparcie (art. 98 ust. 1 pkt 22); organizacji biblioteki szkolnej oraz warunków i zakresu współpracy biblioteki szkolnej z uczniami, nauczycielami i rodzicami oraz innymi bibliotekami (art. 98 ust. 1 pkt 23).

Stosownie do postanowień art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe szkoła publiczna obowiązana jest przeprowadzać rekrutację uczniów/słuchaczy w oparciu o zasadę powszechnej dostępności, na zasadach określonych w rozdziale 6 ustawy Prawo oświatowe. Wszelkie odstępstwa od tych zasad należy zatem uznać za sprzeczne z przepisami tej ustawy. W szczególności dotyczy to § 7 ust. 3 i 4 oraz § 19 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 projektu statutu, w których przyznano dyrektorowi szkoły szczególne uprawnienia do podejmowania rozstrzygnięć w sprawie przyjęcia ucznia/słuchacza do szkoły oraz wprowadzono obowiązek przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej, niezgodnie z procedurą postępowania rekrutacyjnego, o którym mowa w przepisach art. 130, 141 i 157 ustawy Prawo oświatowe.

Minister wskazał, że kolejne nieprawidłowości zawierają postanowienia statutu określające zadania dyrektora szkoły, obowiązki rady pedagogicznej oraz organizację szkoły: treść § 8 ust. 1 projektu statutu jest sprzeczna z art. 71 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, który przyznaje dyrektorowi szkoły prawo wstrzymania wykonania uchwał niezgodnych z przepisami prawa, podjętych przez radę pedagogiczną w ramach jej kompetencji stanowiących; treść § 12 ust. 1 pkt 6 projektu statutu jest sprzeczna z art. 70 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy, który nakłada na radę pedagogiczną obowiązek ustalenia sposobu wykorzystania wyników nadzoru pedagogicznego sprawowanego nie tylko przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, ale także przez dyrektora szkoły; treść § 15 ust. 2 i 3 projektu statutu jest sprzeczna z art. 4 pkt 29c ustawy Prawo oświatowe oraz § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli wydanego na podstawie art. 111 tej ustawy. W świetle tych przepisów kształcenie zaoczne odbywa się co 2 tygodnie przez 2 dni,

a w uzasadnionych przypadkach - co tydzień przez 2 dni. Konsultacje zbiorowe dla słuchaczy mogą odbywać się co tydzień przez 2 dni, w szczególności gdy dni wolne od pracy w danym roku kalendarzowym uniemożliwiają realizację tych zajęć co dwa tygodnie przez 2 dni, zaś konsultacje indywidualne mogą być organizowane w wymiarze 20% ogólnej liczby godzin zajęć w semestrze. Nie dopuszcza się przy tym możliwości organizowania zajęć edukacyjnych i konsultacji z wykorzystaniem metod

i technik kształcenia na odległość.

Organ odwoławczy przywołał art. 88 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe oraz § 1 ust. 1,4 i 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli. Stwierdził, że zastosowanie w przedłożonym projekcie aktu założycielskiego określenia "Liceum" z pominięciem wymaganego określenia "Ogólnokształcące" zasadnie zostało uznane przez [...] Kuratora Oświaty jako błędne wskazanie typu szkoły, pozostające w sprzeczności z ww. przepisami rozporządzenia. Dopuszczalne jest natomiast użycie w nazwie szkoły określenia "Publiczne", jednak należy je dodać bezpośrednio po określeniu typu szkoły ("Liceum Ogólnokształcące").

Organ odwoławczy wskazał też, że organ I instancji odniósł się również do przedłożonego dokumentu "Wykaz kadry dydaktycznej przewidzianej do zatrudnienia w całym cyklu kształcenia w danym typie szkoły. Rok szkolny [...]".[...] Kurator Oświaty zwrócił uwagę, że w jednym przypadku nie podano informacji

o posiadaniu przez nauczycielkę przygotowania pedagogicznego, wskazując równocześnie rodzaje dokumentów potwierdzających posiadanie takiego przygotowania. Trafnie podkreślono, że niepełna informacja o posiadaniu przez nauczycieli przygotowania pedagogicznego uniemożliwia ocenę spełnienia wymogu,

o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad

i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły lub placówki publicznej, warunkującego wydanie zezwolenia na założenie szkoły.

Organ wskazał, że w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na założenie szkoły publicznej podmiotem właściwym do rozpatrzenia wniosku i wydania decyzji administracyjnej jest właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego, której zadaniem jest prowadzenie szkół publicznych danego typu. Kurator oświaty występuje w tym postępowaniu w roli organu współdziałającego, który wydaje opinię na wniosek organu prowadzącego postępowanie. Za chybiony organ uznał zarzut, że [...] Kurator Oświaty skupił się jedynie na treści statutu, nie odniósł się do pozostałych przedłożonych dokumentów pod kątem formalno-prawnym, czy też nie dokonał merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku. Minister stwierdził, że [...] Kurator Oświaty prawidłowo przyjął, że opinia wydawana w toku postępowania o udzielenie zezwolenia na założenie szkoły publicznej powinna dotyczyć kwestii objętych zakresem nadzoru pedagogicznego, tj. przesłanek zawartych w § 4 ust. 1 pkt 2 i 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły lub placówki publicznej. W sposób wyczerpujący dokonał oceny spełnienia tych przesłanek na podstawie przedłożonego projektu aktu założycielskiego i projektu statutu szkoły, z poszanowaniem zasad postępowania sformułowanych w art. 7 i 77 k.p.a.

Postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi Fundacji [...] z siedzibą we [...], reprezentowanej przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pełnomocnik wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę zaskarżonego postanowienia i wydanie opinii pozytywnej, zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 10,11, 77 § k.p.a. poprzez:

- nieprawidłowe przyjęcie, że opinia [...] Kuratora Oświaty mogła ograniczyć się wyłącznie do weryfikacji statutu, bez konieczności badania pozostałej dokumentacji oraz okoliczności w sprawie,

- błędne uznanie, że opinia wydana przez [...] Kuratora Oświaty jest obiektywna, zupełna i kompletna.

2. naruszenie norm prawa materialnego tj. art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielenia i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną poprzez uznanie przez organ II instancji, że prawidłowe było wydanie negatywnej opinii dla wnioskodawcy w sytuacji oparcia jej wyłącznie na zastrzeżeniach do treści statutu, bez odniesienia do pozostałych dokumentów i kwestii merytorycznych.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał m.in., że z treści wskazanych przepisów w żaden sposób nie wynika, że przy wydawaniu opinii można ograniczyć się wyłącznie do poszczególnych aspektów, pomijając przy tym pozostałe i na tej podstawie wydać opinię. W takiej sytuacji wydana opinia jest niekompletna, gdyż nie wiadomo, czy opiniujący zbadał także pozostałe obszary, do czego jest zobligowany na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r.

Pełnomocnik podniósł, że z zatwierdzonej przez organ II instancji opinii nie wynika, aby organ dokonał także oceny innych aspektów założenia szkoły publicznej przez wnioskodawcę, do czego jest zobowiązany. [...] Kurator Oświaty skupił się jedynie na treści statutu, nie odniósł się do pozostałych przedłożonych dokumentów pod kątem formalno-prawnym czy też nie dokonał merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku.

W ocenie pełnomocnika, skoro organ nie kwestionuje pozostałych aspektów założenia szkoły publicznej przez wnioskodawcę, wskazać należy, że są one pozytywne. W wydanej opinii brakuje takiego stwierdzenia, co w pełni aprobuje organ II instancji, przez co wydana opinia jest nieobiektywna i w takim kształcie nie powinna być brana pod uwagę przy wydawaniu decyzji.

Minister Edukacji Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do treści skargi wskazał, że powołane w niej przepisy, których naruszenie skarżący zarzuca, nie obowiązywały w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia. Nie mogło zatem dojść do ich naruszenia przez organ. Przepisy nie określają, które warunki ocenia kurator, a które organ wydający zezwolenie. Współdziałanie kuratora oświaty z organem wydającym zezwolenie na założenie szkoły publicznej wynika z kompetencji kuratora oświaty jako organu sprawującego nadzór pedagogiczny nad szkołami. Oczywistym jest zatem, ze kurator oświaty wydaje opinię w zakresie będącym w jego kompetencji sprawującego nadzór pedagogiczny. Z tego względu nie odniósł się do wszystkich warunków, od których spełnienia zależy wydanie zezwolenia na założenie szkoły publicznej. W pozostałym zakresie oceny spełniania określonych przepisami warunków dokonuje organ właściwy do wydania zezwolenia. W związku z tym kurator oświaty badał akt założycielski, statut i kwalifikacje nauczycieli, pod kątem zgodności z przepisami oświatowymi. Skoro stwierdził, że nie zostały w tym zakresie spełnione warunki określone w przepisach, miał podstawy do wydania negatywnej opinii. Organ zauważył przy tym, że skarżący nie podnosi żadnych zarzutów dotyczących dokonania niewłaściwej oceny przez organy, czy to statutu, czy to kwalifikacji nauczycieli zaplanowanych do zatrudnienia, ograniczając się do wskazania, że nie wszystkie warunki zostały przez kuratora oświaty zakwestionowane. Organ zaznaczył, że kurator oświaty i Minister Edukacji Narodowej dokonywali oceny w zakresie pozostającym w ich kompetencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego, jak również przepisów prawa procesowego.

Postanowienie w przedmiocie opinii w sprawie założenia publicznej szkoły przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego wydane zostało przez [...] Kuratora Oświaty w ramach współdziałania z organem wydającym zezwolenie na założenie szkoły publicznej.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe, założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną wymaga zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego, której zadaniem jest prowadzenie szkół lub placówek publicznych odpowiednio danego typu lub rodzaju, wydanego po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty.

Stosownie do art. 106 § 1 k.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (art. 106 § 5 k.p.a.).

Zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 58 ust. 3 ustawy o systemie oświaty w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielenia i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną są nietrafne. Przepisy te nie miały w sprawie zastosowania, albowiem nie obowiązywały w dacie wydania zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji. Organ nie mógł ich zatem naruszyć. Przepis art. 58 ustawy o systemie oświaty został uchylony z dniem 1 września 2017 r. na mocy art. 15 pkt 114 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2016 r., poz. 60 ze zm.). Także przepisy rozporządzenia z dnia [...] marca 2004 r. zostały uchylone z dniem 1 września 2017 r.

W sprawie niniejszej organy zastosowały właściwe przepisy prawa, tj. art. 88 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe oraz § 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania

i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły

lub placówki publicznej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1625), które weszło w życie 1 września 2017 r.

W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że kurator oświaty jako organ sprawujący nadzór pedagogiczny nad szkołami mógł wydać opinię tylko w zakresie swoich kompetencji. Stosownie do art. 19 k.p.a., organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania (art. 20 k.p.a.).

Uzasadnienie zarówno zaskarżonego postanowienia jak i postanowienia organu I instancji jednoznacznie wskazuje, że opinia wydana została w ramach przyznanych ustawą kompetencji do sprawowania nadzoru pedagogicznego. Kurator nie wykroczył poza ramy przyznanych mu uprawnień. Do tego zaś prowadziłoby opiniowanie przez kuratora wszystkich dokumentów złożonych przez wnioskodawcę w postępowaniu dotyczącym założenia szkoły publicznej, jak niezasadnie żąda tego skarżący.

Postępowanie, w ramach którego wydane zostało zaskarżone postanowienie stanowi jedynie element postępowania w sprawie dotyczącej założenia szkoły publicznej. Podkreślenia wymaga, że nie jest rolą kuratora oświaty, w postępowaniu dotyczącym wydania postanowienia na podstawie art. 106 § 1 i § 5 k.p.a., dokonywanie oceny innych aspektów sprawy, wykraczających poza nadzór pedagogiczny. Tego rodzaju działanie zmierzałyby bowiem do oceny całościowej dopuszczalności wydania zezwolenia na założenie szkoły, do czego kurator oświaty nie jest uprawniony. Nietrafne są tym samym wszystkie zarzuty skargi dotyczące tej kwestii.

Niezasadne jest przy tym twierdzenie skargi, że postanowienie organu I instancji jest nieobiektywne, czy niepełne. Kurator oświaty należycie wypełnił swoje zadanie przewidziane przepisami prawa. Treść uzasadnienia postanowienia organu I instancji wskazuje, że organ dokonał pełnej i wszechstronnej oceny tych wszystkich kwestii, które wchodzą w zakres nadzoru pedagogicznego. Zarzut naruszenia art. 7, art. 10, art. 11 i art. 77 § 1 k.p.a. jest nieuzasadniony. Szczegółowość argumentacji uzasadnienia postanowienia organu I instancji potwierdza należyte wypełnienie zadania nałożonego przez ustawodawcę na ten organ. Uzasadnienie to spełnia wszystkie wymagania przewidziane w art. 107 § 3 k.p.a. Także postanowienie organu II instancji wskazuje na pełne, wszechstronne i trafne rozważenie wszystkich istotnych i mających znaczenie dla wydanej opinii okoliczności sprawy, obejmujących zgodność projektu aktu założycielskiego i projektu statutu szkoły publicznej z przepisami ustawy Prawo oświatowe i aktów wykonawczych, jak też posiadanie przez nauczycieli kwalifikacji wymaganych do zatrudnienia w szkole publicznej.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w wyroku.