Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 559/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art.2 ust. 1 i ust. 2, art. 1a ust. 3
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art.1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 6c
journal: Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędzia WSA Marta Wojciechowska Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010r. sprawy ze skargi F. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 5 lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 5 lipca 2010 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Nysy z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie ustalenia F. L. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010r. w kwocie 377,00 zł.

W motywach rozstrzygnięcia przytoczono, że Burmistrz Nysy, wskazaną wyżej decyzją z dnia 16.02.2010r. ustalił F. L. łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2010 w w/w kwocie. Do opodatkowania podatkiem rolnym przyjął 0,11 ha fizycznych użytków rolnych, a podatkiem od nieruchomości objął budynki mieszkalne o pow. 156 m2, budynki pozostałe o pow. 16 m2 oraz grunty pozostałe o pow. 800 m2.

W odwołaniu od powyższej decyzji (a także w pismach z dnia 6.04.2010 r. i z dnia 16.04.2010 r.) strona zarzuciła, że jej zdaniem od wielu lat nie zostały wyjaśnione kwestie dotyczące powierzchni gruntów i zmiany ich klasyfikacji, że powierzchnia jest nieprawidłowa, gdyż jej część "dopisano" sąsiadowi, a protokół graniczny został sfałszowany. Wskazała na niezgodność pomiarów geodezyjnych, niemożność przywrócenia przez organ podatkowy stanu pierwotnego w ewidencji gruntów. Zarzuciła też, że od 2007 r. nie ma odpowiedzi na jej wniosek o umorzenie.

Strona wskazała nadto na swoją trudną sytuację finansową i zdrowotną, konieczność remontu budynku i wniosła o umorzenie podatku od nieruchomości za 2010 r. Te wszystkie pisma zostały podpisane przez B. L. (córkę skarżącej) ze wskazaniem, że podpis strony jest niemożliwy z powodu choroby Parkinsona (pismo z dnia 22.03.2010 r. złożone w postępowaniu dotyczącym łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r.).

Po rozpatrzeniu tego odwołania Kolegium w pierwszej kolejności wyjaśniło, iż odwołanie podpisane przez B. L. zostało przyjęte do rozpatrzenia, jako pochodzące od F. L. z uwagi na spełnienie przesłanek określonych w art. 168 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej jako: [O.p.]. Z nadesłanego wyjaśnienia (pismo z 22.03.2010r.) wynikało bowiem, iż podatniczka nie jest w stanie złożyć podpisu z racji choroby, której charakter i stopień zaawansowania wykluczał możliwość złożenia własnoręcznego podpisu (choroba Parkinsona).

Powołując się na zebrane w sprawie dokumenty (informację F. L. z dnia 15.12.2008r. o nieruchomościach i obiektach budowlanych, o gruntach i o lasach (IN-1) wskazującą, iż pozostaje ona współwłaścicielem budynku mieszkalnego o pow. łącznej 156 m kw. oraz budynków pozostałych o pow. 16 m2, zawiadomienie Starostwa Powiatowego w Nysie z dnia 7.09.2006r. o zmianie danych ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...], obręb B. nr [...], polegającej na aktualizacji użytków dla pow. 0,08 ha i zmianie ich klasyfikacji z użytków rolnych zabudowanych (B-RIVa) na tereny mieszkaniowe (B), przy zachowaniu oznaczenia gruntów ornych (RIVa) o pow. 0,11 ha, a także na wydruk danych dla działki nr [...] z systemu ewidencji gruntów, budynków i lokali (EGB 2000) według stanu na dzień 1.07.2010 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu (SKO) wyjaśniło, iż w 2010r. strona była współwłaścicielem działki gruntu oznaczonej nr [...] położonej w B. przy ul. P.. Działka ta w części o pow. 0,11 ha stanowiła grunty orne klasy IV (RIVa), a w części o pow. 0,08 ha stanowiła tereny mieszkaniowe (B). Ponieważ wypis z rejestru gruntów jest dla organów podatkowych wiążący zarówno w zakresie podanej w nim wielkości gruntów posiadanych przez daną osobę, jak i sposobu ich klasyfikacji, co wynika z art. 21 ust. 1 ustawy z 17.05.1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2027 ze zm.), to podstawą wymiaru podatku mogły być tylko dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego wynika bowiem, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z powyższego powodu podnoszone przez stronę kwestie, dotyczące nieprawidłowo ujawnionej – jej zdaniem - wielkości powierzchni gruntów, ich klasyfikacji, czy wyznaczonych granic działki mogą być rozpatrywane w odrębnych trybach przez organ prowadzący ewidencję gruntów tj. Starostę Nyskiego, natomiast nie mogą być objęte przedmiotowym postępowaniem.

Oceniając przedstawiony stan faktyczny SKO wskazało na przepisy normujące zagadnienie prawidłowego opodatkowania nieruchomości skarżącej stwierdzając, że zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006r. nr 121, poz. 844 ze zm.) – dalej: [u.p.l.] opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają: grunty; budynki lub ich części; budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. W myśl natomiast art. 1 ustawy z 15.11.1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r., nr 136, poz. 969 ze zm.) – dalej jako: [u.p.r.] opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Stosownie natomiast do art. 6c u.p.r. osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z tym zastrzeżeniem, że łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy) (...).

Przywołane przepisy dają, zdaniem organu II instancji, jednoznaczną podstawę do ustalenia F. L., jako jednemu ze współwłaścicieli nieruchomości, łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010r. Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają bowiem grunty o pow. 0,11 ha stanowiące użytki rolne -grunty orne klasy IV. Podatek rolny od tego gruntu, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku rolnym, wynosi 16,50 zł (tj. liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków 0,11 ha x stawka podatku rolnego - 150 zł - równowartość pieniężna 5 q żyta według uchwały Rady Miejskiej w Nysie nr XXXVIII/582/09 z 9.11.2009r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta będącej podstawą obliczenia podatku rolnego na obszarze Gminy Nysa (Dz. Urzęd. Woj. Opolskiego nr 104, poz. 1498). Jednocześnie występuje podatek od nieruchomości od zgłoszonych do opodatkowania, w informacji IN-1 (art. 21 § 5 O.p.), budynków mieszkalnych i pozostałych odpowiednio w kwocie 79,56 zł (pow. 156 m2 x 0,51 zł stawka podatku od nieruchomości wynikająca z uchwały Rady Miejskiej w Nysie nr XXVII/390/08 z 27.11.2008r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urzęd. Woj. Opolskiego nr 96, poz. 2236) oraz w kwocie 80,64 zł (pow. 16 m2 x 5,04 zł stawka według przywołanej wyżej uchwały). Do opodatkowania podatkiem od nieruchomości należy także przyjąć grunty pozostałe o pow. 800 m2, stanowiące według ewidencji gruntów i budynków tereny mieszkaniowe, przy zastosowaniu stawki 0, 25 zł wynikającej z ww. uchwały, co daje podatek w kwocie 200 zł. Razem łączne zobowiązanie pieniężne za 2010r. wynosi, po zaokrągleniu, 377 złote. Tym samym decyzję Burmistrza Nysy z dnia 16.02.2010 r. należało uznać za prawidłową, co skutkowało utrzymaniem jej w mocy.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że podnoszone w odwołaniu kwestie: braku odpowiedzi w sprawie umorzenia podatku za 2007r., wysokości podatku za 2008r., argumenty dotyczące trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej podatniczki nie mogą być objęte przedmiotowym postępowaniem i kontrolą organu odwoławczego, gdyż ich rozpatrzenie jest możliwe jedynie w innych, odrębnych postępowaniach, w tym mi.in. prowadzonych np. wskutek skargi na bezczynność lub w postępowaniu o udzielenie ulgi w spłacie zaległości podatkowej (np. przez jej rozłożenie na raty, czy też umorzenie w całości lub w części - art. 67a O.p.).

Wyjaśniono ponadto, że w związku ze znanymi organowi z urzędu ustaleniami poprzedzającymi wydanie decyzji w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r., zgodnie z art. 165 § 5 pkt 1 O.p. odstąpiono od formalnego wszczęcia postępowania oraz zastosowano art. 200 § 2 pkt 1 O.p.

W skardze na tę decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skarżąca domagając się umorzenia podatku za 2009 r. i 2010 r. ponowiła argumenty z odwołania. W szczególności podniosła kwestie związane ze sfałszowaniem protokołu granicznego, co wyklucza jej zdaniem możliwość oparcia się przy wymiarze podatku na danych z ewidencji gruntów, zarzuciła brak ustalenia przebiegu granic z obydwu stron działki nr [...], bezpodstawność zmian w klasyfikacji gruntów dokonanej przez Starostwo Powiatowe w Nysie, "dopisanie" części działki [...] sąsiadowi, sztuczne rozliczanie podatku za teren zabudowany o symbolu "B", długotrwałość postępowania (od 2007 r.), ze wskazaniem, że od 3 lat organ nie przywrócił stanu pierwotnego w ewidencji gruntów. Wskazała na fikcyjność pomiarów przeprowadzonych w latach 1988-89. Powtórzyła też twierdzenia o trudnej sytuacji materialnej, złych warunkach mieszkalno-bytowych, a nade wszystko zarzuciła, iż SKO nie umorzyło podatku od nieruchomości za 2010 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, wnosząc o jej oddalenie w całości wskazał, że zarzuty odwołania ponowione w skardze zostały szczegółowo ocenione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ze szczególnym uwzględnieniem wiążącego charakteru danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wysokości podatku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga, skutecznie wniesiona przy zastosowaniu art. 46 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a], nie zasługuje na uwzględnienie, przeto zaskarżona decyzja nie mogła zostać uchylona.

Ze względu na istotę żądania skierowanego do Sądu, w którym skarżąca domaga się umorzenia podatku od nieruchomości za 2009 i 2010 r. należy wyjaśnić, że istotą postępowania przed sądami administracyjnymi nie jest załatwianie spraw administracyjnych (to bowiem czynią organy administracji), lecz kontrola rozstrzygnięć podjętych przez te organy. Polega ona na tym, że Sąd kontroluje, czy zaskarżony akt (decyzja) jest zgodny z przepisami prawa i tylko wówczas uchyla go, gdy stwierdzi naruszenie prawa w stopniu określonym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) p.p.s.a., a zatem jedynie w przypadku naruszenia prawa materialnego lub procesowego w stopniu – odpowiednio - mającym lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też w razie naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Zatem sąd administracyjny nie kontroluje zaskarżonego aktu z punktu widzenia jego słuszności lub celowości.

Powyższe oznacza, że żądanie skarżącej domagającej się umorzenia podatku nie mogło zostać przez Sąd w ramach niniejszego postępowania uwzględnione. W tej sprawie Sąd mógł jedynie skontrolować, czy prawidłowo dokonano wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. Natomiast zagadnienie ewentualnego umorzenia podatku za 2010 r., jak słusznie wskazało SKO w Opolu, może być rozpatrzone w odrębnym postępowaniu, po złożeniu przez skarżącą stosownego wniosku, co jednakże wymagało uprzedniego definitywnego rozstrzygnięcia kwestii wysokości tego podatku.

Oceniając zatem zaskarżoną decyzję, w ramach której organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję burmistrza Nysy z dnia 16.02.2010 r. ustalającą podatniczce łączne zobowiązanie pieniężne za 2010 r. w kwocie 377,00 zł Sąd stwierdza, że nie narusza ona prawa. Prawidłowo przyjęto w niej, że zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci: informacji złożonej przez podatniczkę z dnia 15.12.2008 r. o nieruchomościach i obiektach budowlanych, o gruntach i o lasach, zawiadomienia Starostwa Powiatowego w Nysie z dnia 7.09.2006 r. o zmianie danych w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej działki nr [...] polegającej na aktualizacji użytków dla pow. 0,08 ha i zmianie ich klasyfikacji z użytków rolnych na zabudowanych (B-IVa) na tereny mieszkaniowe (B), przy zachowaniu oznaczenia gruntów ornych (RIVa) o pow. 0,11 ha, wydruku danych dla działki nr [...] z systemu ewidencji gruntów , budynków i lokali (EGB 2000) według stanu na 1.07.2010 r. bezspornie dowodzi, iż przedmiotem opodatkowania była działka nr [...] położona w B. przy ul. P., która w części stanowiła tereny mieszkaniowe (B - 0,08 ha) i w części użytki rolne klasy IV (RIVa - 0,11 ha). Jej współwłaścicielem była skarżąca. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027) podstawę m.in. wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zatem z mocy powyższego przepisu organ podatkowy ustalając wymiar podatku jest zobowiązany uwzględniać dane wynikające z tej ewidencji. Dopóki dane te nie zostaną zmienione w stosownym trybie, dopóty organ podatkowy będzie zobowiązany uwzględniać je przy ustalaniu wymiaru podatku. To właśnie przeciwne zachowanie organu, a więc przyjęcie danych innych, niż wynikające z ewidencji gruntów i budynków, byłoby działaniem sprzecznym z prawem, gdyż naruszałoby wskazany wyżej przepis art. 21 ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Pogląd o wiążącej mocy powyższego przepisu dla ustalenia wysokości podatku ukształtowany jest zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w literaturze przedmiotu (por. wyrok WSA z dnia 27.01.2010 r. I SA/Lu 684/09, z dnia 21.01.2010 r. III SA/Po363/09, z dnia 13.01.2010 r. II FSK 1243/08) i Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni go podziela. Słusznie zatem stwierdziło Kolegium, że dokument w postaci wypisu z rejestru gruntów jest dla organów podatkowych wiążący zarówno co do wielkości gruntów danego podatnika jak i sposobu ich klasyfikacji. Dodać należy, że ma on moc dokumentu urzędowego i zgodnie z art. 194 § 1 O.p. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Dane w nim ujawnione nie zostały podważone w toku postępowania, w szczególności poprzez same tylko twierdzenia skarżącej o nieprawidłowościach przy sporządzaniu protokołu granicznego, braku rozgraniczenia działki nr [...], "dopisaniu" części powierzchni sąsiadowi, fikcyjności pomiarów w latach 1988-89. Odnosząc się do tych twierdzeń podnoszonych także w odwołaniu zasadnie Kolegium stwierdziło, że kwestie dotyczące nieprawidłowo – zdaniem skarżącej – ujawnionej wielkości powierzchni gruntów, ich klasyfikacji czy wyznaczenia granic mogą być rozpatrzone w odrębnych postępowaniach, natomiast nie mogą być przedmiotem postępowania, w którym ustalany jest wymiar podatku. Stanowisko to należy podzielić.

Według prawidłowo poczynionych ustaleń skarżąca była współwłaścicielem nieruchomości w postaci budynku mieszkalnego o pow. łącznej 156 m2 oraz budynków pozostałych o pow. 16 m2. Nadto część działki nr [...] stanowiła tereny mieszkaniowe (B) o pow. 0,08ha. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2 u.p.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają: grunty; budynki lub ich części; budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. W art. 1a ust. 3 u.p.l. wskazano, że przez użyte w tej ustawie określenia, m.in. w zakresie pojęcia "użytek rolny" rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. Zatem nieruchomości budynkowe (budynek mieszkalny o łącznej pow. 156 m2 i inne budynki o pow. 16 m2) wykazane przez skarżącą w złożonej informacji jak też grunty niebędące m.in. użytkami rolnymi (czyli tereny mieszkaniowe - część działki [...] o pow. 0,08 ha oznaczonej symbolem "B") podlegają podatkowi od nieruchomości.

Natomiast pozostała część działki nr [...] stanowiła grunty orne – o pow. 0,11 ha (RIVa). W myśl art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Pojęcie "użytek rolny" zostało bliżej sprecyzowane w § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454 ze zm.) i obejmuje ono m.in. grunty orne, oznaczone symbolem "R". Strona nie wykazała, w szczególności innymi dokumentami obrazującymi rzeczywisty stan rodzaju gruntu, by przyjęte oznaczenie dla powierzchni oznaczonej symbolem "R" było niezgodne ze stanem rzeczywistym. Zatem prawidłowo część działki nr [...] o pow. 0,11 ha opodatkowano podatkiem rolnym jako właściwym dla tego rodzaju gruntu ujawnionego w ewidencji. Spełniony został też warunek podmiotowy opodatkowania. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.r. podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne (...), będące m.in. właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem, że w przypadku, gdy grunty znajdują się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy z tytułu podatku rolnego ciąży na posiadaczu samoistnym.

Jak wynika z przytoczonych powyżej i prawidłowo zastosowanych oraz zinterpretowanych przez organ odwoławczy regulacji prawnych, część nieruchomości (budynki i część działki stanowiąca tereny mieszkaniowe) została objęta podatkiem od nieruchomości, zaś część działki stanowiąca użytki rolne – podatkiem rolnym. Zaszły zatem podstawy do zastosowania art. 6c u.p.r., zgodnie z którym osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2. Tenże ust. 2 stanowi zaś, że łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy) (...).

Jak z powyższego wynika, organy podatkowe prawidłowo dokonały wymiaru podatku od nieruchomości i podatku rolnego, które ujęły w jednej decyzji (nakazie płatniczym) skierowanym do jednego ze współwłaścicieli. Również prawidłowo, z powołaniem się na szczegółowe unormowania mające zastosowanie przy wymiarze podatku, dokonały wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, ze wskazaniem na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie nr XXXVIII/582/09 z dnia 9.11.2009 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta będącej podstawą obliczenia podatku rolnego na obszarze gminy Nysa (Dz. Urz. Woj. Opolskiego Nr 104 poz. 1498). W zakresie wymiaru podatku od nieruchomości odwołano się natomiast do postanowień uchwały Rady Miejskiej w Nysie z dnia 27.11.2008 r. Nr XXVII/390/08 w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Opolskiego Nr 96 poz. 2236), stosując stawki wynikające z tej uchwały (budynki mieszkalne, pozostałe i tereny mieszkaniowe).

Dodatkowo wyjaśnić należy, że szereg kwestii podnoszonych zarówno w odwołaniu jak i następnie w skardze, dotyczących w szczególności nieprawidłowości w pomiarach geodezyjnych, braku ustalenia przebiegu granic, "dopisania" części działki sąsiadowi – nie mogło być – co słusznie stwierdziło SKO w Opolu – rozpatrywanych w sprawie dotyczącej wymiaru podatku. Te zagadnienia mogłyby się stać przedmiotem zupełnie innych postępowań. Natomiast kwestia braku pisemnego potwierdzenia umorzenia podatku za 2007 r. może być istotnie rozpatrywana po uprzednim wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, jeśli wniosek o udzielenie tej ulgi został złożony, a w razie jego braku – po jego złożeniu.

Inne podnoszone w skardze okoliczności, wskazujące na złą sytuację zdrowotną i materialną, nie mogą być rozważane w niniejszym postępowaniu, gdyż nie mają wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego. Mogłyby one natomiast mieć znaczenie w sprawie o udzielenie ulgi podatkowej.

Do powyższych kwestii organ odwoławczy odniósł się szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodać też należy, że prawidłowo zastosował w sprawie przepis art. 168 § 3 O.p.

Nie dopatrując się zatem w zaskarżonej decyzji naruszeń prawa materialnego lub procesowego w stopniu, jaki w myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligowałby Sąd do jej uchylenia, Sąd skargę oddalił przy zastosowaniu art. 151 tej ustawy.