Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2928/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Koncesje
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28i, art. 23 ust. 2 pkt 1,art. 21 ust.1 pkt 1, art. 22 ust. 1 pkt 1, art. 29, art. 30 ust. 2, art. 31, art. 6, art. 15
journal: Dz.U. 2021 poz 1420
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze - t.j.
article: art. 46 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1829
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jedn.
article: art. 104
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 138 par. 1 pkt 2, art. 10, art. 156, art. 7, art. 77 par. 1, art. 77 par. 4, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 30, art. 28i, art. 31, art. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1420
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze - t.j.
article: art. 134, art. 145 par. 1, art. 153, art. 135, art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 125
journal: Dz.U. 2020 poz 1219
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek (spr.) Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Jendrzejewska Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. ref. Magdalena Koseła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi K. w L. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 2928/21

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 26 lutego 2016 r. (data wpływu: 14 marca 2016 r.) E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "Uczestnik" lub "E.") zwróciła się do Ministra Środowiska (dalej: "Minister", "organ koncesyjny" lub "Organ") o udzielenie koncesji na rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie B., położonego na terenie gminy B., w powiecie [...], w województwie [...].

Po uzupełnieniu pismami z dnia: 4 kwietnia 2016 r. oraz 11 kwietnia 2016 r. wniosek spełniał wymagania formalne określone przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. 2021 r. poz. 735, ze zm.), dalej jako: "p.g.g.".

Zgodnie z art. 28i p.g.g., Minister ogłoszeniem nr 5/2016 z dnia 11 maja 2016 r. zawiadomił o możliwości składania przez inne zainteresowane podmioty wniosków o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie B., w okresie 90 dni od daty zamieszczenia tego ogłoszenia. W wyżej określonym terminie do organu koncesyjnego nie wpłynęły żadne wnioski koncesyjne w przedmiotowym zakresie.

Pismem z dnia 22 sierpnia 2016 r. zwrócił się do Komisji Zasobów Kopalin (dalej: "KZK"), jako organu doradczego Ministra (art. 7 ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów - Dz. U. z 2012 r. poz. 392 ze zm.), z prośbą o wyrażenie oceny treści zawartej w przedłożonych przez Spółkę dokumentach oraz opinię na temat zasadności realizacji planowanej inwestycji.

W odpowiedzi, pismem z dnia 23 września 2016 r. Przewodniczący KZK, przedstawił informację, według której podtrzymał opinię koreferenta - Pana dr S. B. Opinia ta została dołączona do akt sprawy.

Kolejno pismami z dnia 10 października 2016r. oraz z dnia 20 grudnia 2016 r. organ koncesyjny wezwał Uczestnika do uzupełnienia informacji oraz zajęcia stanowiska. Uczestnik pismami z dnia 27 października 2016 r. oraz z dnia 9 stycznia 2017 r. uzupełnił wymagane informacje.

Ponadto, w toku postępowania, pismem z dnia 7 lutego 2017 r., Uczestnik przedstawił swoje stanowisko co do przedmiotu i treści wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie B., przedkładając przy tym załącznik w formie polemiki z opracowaniem koreferenta dr S. B. stanowiącym podstawę opinii KZK w przedmiotowej sprawie. Dokument ten został dołączony do akt sprawy.

Zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 1 p.g.g. organ koncesyjny zasięgnął opinii Burmistrza Gminy B., który postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. (znak: [...]) zaopiniował pozytywnie przesłany projekt rozstrzygnięcia.

W dniu 29 marca 2017 r. Minister wydał na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 ze zm.), dalej: "u.s.d.g", w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1 pkt 1, oraz art. 29 p.g.g. oraz art. 104 i nast. ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej: "k.p.a." decyzję znak: [...] odmawiającą Uczestnikowi udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie "B.". Pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. Uczestnik zwrócił się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie omawianej sprawy.

W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku Minister wydał w dniu [...] września 2017 r. decyzję znak: [...] utrzymującą w mocy ww. decyzję z [...] marca 2017 r.

Na decyzję z [...] września 2017 r. Uczestnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA"), którą WSA oddalił wyrokiem z 17 października 2018 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1111/18).

Następnie Uczestnik wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.

NSA wyrokiem z 24 października 2019 r. (sygn. akt II GSK 505/19) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy WSA wydał wyrok z dnia 6 lutego 2020 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2555/19) uchylający decyzję Ministra z dnia [...] września 2017 r.

Minister w dniu 6 sierpnia 2020 r. wniósł na powyższy wyrok skargę kasacyjną do NSA. Wyrokiem z dnia 27 października 2020 r. (sygn. akt. 11 GSK 779/20) NSA oddalił skargę kasacyjną Organu.

Pismem z dnia 1 marca 2021 r. Uczestnik wniósł o wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu o udzielenie koncesji po uzyskaniu prawomocnego wyroku w sprawie. Organ koncesyjny pismem z dnia 30 marca 2021 r. zwrócił się do Uczestnika z pytaniem o podtrzymanie wniosku koncesyjnego w niezmienionej formie, wskazując jednocześnie na niezbędną aktualizację dokumentów w przypadku podtrzymania wniosku, ze względu na upływ czasu i związane z nim zmiany mające wpływ na wnioskowaną działalność oraz dezaktualizację niektórych załączonych do wniosku dokumentów. W odpowiedzi pismem z dnia 9 kwietnia 2021 r. Uczestnik poinformował o podtrzymaniu przedmiotowego wniosku. Pismem z dnia 14 maja 2021 r. organ koncesyjny poinformował strony o toczącym się postępowaniu administracyjnym w przedmiocie ponownego rozparzenia sprawy. W piśmie z dnia 18 czerwca 2021 r. organ koncesyjny zwrócił się do Uczestnika w celu zajęcia stanowiska wobec nadesłanych przy piśmie z dnia 21 maja 2021 r. dokumentów finansowych. W odpowiedzi pismami z dnia 8 lipca 2021 r. oraz 23 lipca 2021 r. Uczestnik przedstawił wyjaśnienia w sprawie. Pismem z dnia 30 lipca 2021 r. organ koncesyjny poinformował strony o zakończeniu przedmiotowego postępowania.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy organ koncesyjny przeanalizował zgromadzone w sprawie dokumenty, a także odniósł się do sprecyzowanych w piśmie Uczestnika zarzutów, zawartych we wniosku o ponowne rozparzenie sprawy z dnia 10 kwietnia 2017 r.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Uczestnika o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Klimatu i Środowiska (dalej: "Organ") wydał w dniu [...] września 2021 r., decyzję, znak: [...], i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 k.p.a. (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.) w związku z art. 22 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 30, art. 28i oraz art. 31 p.g.g (Dz.U. z 2021 r. poz. 1420) zawierającą następujące rozstrzygnięcie:

I.uchylam w całości decyzję z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] odmawiającą udzielenia Uczestnikowi koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie "B. i udzielającą na rzecz Uczestnika koncesji nr [...] na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie "B., położonym na terenie gminy B., pow. [...], woj. [...]. Minister orzekł o:

II. udzielam E. Sp. z o.o. koncesji [...] na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie B., położonym w granicach gminy B., pow. [...], woj. [...].

1. Granice przestrzeni objętej koncesją wyznaczają na powierzchni linie łączące punkty o następujących współrzędnych (1-7) w układzie "PL-1992": L. p. Współrzędne:

X[m] Y[m]

1. 430 863 278 697

2. 430 599 279 754

3. 429 975 280 997

4. 429 454 281 004

5. 429 125 279 343

6. 429 147 279 163

7. 430 518 278 758

Powierzchnia rzutu pionowego opisanego obszaru koncesyjnego wynosi 2,488787 km2.

2. Celem zamierzonej działalności jest rozpoznanie budowy geologicznej, w tym, w szczególności budowy wewnętrznej złoża soli kamiennej najstarszej w rejonie B. Wyniki prac geologicznych zostaną przedstawione organowi koncesyjnemu w formie dokumentacji geologicznej złoża soli kamiennej w kat. C1  3. Działalność określona koncesją będzie prowadzona w dwóch etapach:

Etap I (realizowany w okresie nie dłuższym niż 15 miesięcy) obejmie:

- prace geodezyjne,

- wykonanie trzech obligatoryjnych otworów wiertniczych o symbolach: BO-1 (zlokalizowanego na działce nr [...] - gmina B. - obszar wiejski, obręb M.) do maksymalnej głębokości 1419 m p.p.t.; BO-2 (zlokalizowanego na działce nr [...] - gmina B. - obszar wiejski, obręb B.) do maksymalnej głębokości 1456,4 m p.p.t.; BO-3 (zlokalizowanego na działce nr [...] - gmina B. - obszar wiejski, obręb P.) do maksymalnej głębokości 1313,4 m p.p.t.

- wykonanie w tych otworach zestawu pomiarów geofizycznych,- badania laboratoryjne. Etap II (realizowany w okresie nie dłuższym niż 21 miesięcy) obejmie wykonanie dodatkowych badań sejsmicznych 2D. Realizacja tego etapu uzależniona będzie od wyników prac etapu I.

Szczegółowy zakres zamierzonej działalności wraz z lokalizacją oraz harmonogram robót geologicznych etapu I, a także wstępne dane o zakresie robót II etapu przedstawione zostały w "Projekcie robót geologicznych dla poszukiwania i rozpoznawania pokładowego złoża soli kamiennej w rejonie B. do eksploatacji otworowej i podziemnego magazynowania węglowodorów" z 2016 r. uzupełnionym i zaktualizowanym w 2021 r., stanowiących załączniki do wniosku koncesyjnego.

Przed przystąpieniem do realizacji prac II etapu przedsiębiorca wystąpi do organu koncesyjnego z wnioskiem o zmianę koncesji.

4.Warunki, jakie powinny być spełnione przez przedsiębiorcę korzystającego z koncesji określa umowa o ustanowieniu użytkowania górniczego z dnia 2021 r., zawarta pomiędzy Skarbem Państwa, w imieniu którego występuje Minister Klimatu i Środowiska oraz E. Sp. z o.o.

5. Zobowiązuje się E. Sp. z o.o. do gromadzenia i przekazywania próbek geologicznych zgodnie z art. 82 ust. 5 Prawa geologicznego i górniczego oraz przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie przekazywania informacji geologicznych z bieżącego dokumentowania przebiegu prac geologicznych, z wyłączeniem próbek geologicznych przewidzianych do badań powodujących zniszczenie całości lub znacznej części próbki oraz badań geomechanicznych powodujących naruszenie integralności calizny rdzenia, w ilości:

- do badań ługowniczych: maksymalnie 2,5 m rdzenia dla każdego otworu rozpoznawczego,

- do badań mineralogiczno - petrograficznych: maksymalnie 1,5 m rdzenia dla każdego otworu wiertniczego,

- do badań geomechanicznych: maksymalnie 18,5 m rdzenia dla każdego otworu wiertniczego,

- do badań gazowych: maksymalnie 1,5 m rdzenia dla każdego otworu wiertniczego.

6. Zobowiązuje się E. Sp. z o.o. do sporządzania pisemnych:

a) kwartalnych sprawozdań z działalności objętej koncesją, w formie tabelarycznej, zawierających zestawienie wykonanych oraz pozostających do wykonania prac, wskazanych do realizacji w pkt 3, wraz z przedstawieniem lokalizacji prac terenowych oraz zestawienie prac będących w trakcie realizacji. Sprawozdanie kwartalne za każdy okres, opracowane według stanu na dzień 31 marca, 30 czerwca, 30 września oraz 31 grudnia każdego roku obowiązywania koncesji należy przekazać organowi koncesyjnemu w terminie do 14 dnia miesiąca następującego po miesiącu kończącym kwartalny okres sprawozdawczy. Opisany obowiązek sprawozdawczy dotyczy okresu obowiązywania koncesji od dnia rozpoczęcia działalności określonej w pkt 9 koncesji;

b) rocznych sprawozdań z działalności objętej koncesją, zawierających omówienie wykonanych prac wraz z przedstawieniem lokalizacji zrealizowanych prac terenowych, uzyskanych w wyniku badań parametrów oraz stanu zaawansowania prac będących w trakcie realizacji. Sprawozdanie za każdy rok, opracowane według stanu na dzień 31 grudnia, należy przekazać organowi koncesyjnemu w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku. Wyniki prac powinny być przedstawione na nośnikach elektronicznych w formatach uwzględniających standardy zapisu i prezentacji przewidzianych dla odpowiednich rodzajów prac.

7. Zobowiązuje się przedsiębiorcę do poinformowania K. S.A. o terminie, lokalizacji i zakresie robót geologicznych planowanych do wykonania w ramach niniejszej koncesji, która pokrywa się z przestrzenią objętą koncesją Ministra Środowiska nr [...], z dnia [...] czerwca 2019 r. na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego N. Realizowanie na podstawie niniejszej koncesji roboty geologiczne nie mogą kolidować z zakresem prac objętych koncesją nr [...].

8. Koncesji udzielam na okres 3 lat licząc od dnia, w którym niniejsza koncesja stała się ostateczna.

9. Rozpoczęcie działalności objętej koncesją nastąpi nie później niż w ciągu roku licząc od dnia, w którym niniejsza koncesja stała się ostateczna. Za rozpoczęcie działalności rozumie się przystąpienie do realizacji robót geologicznych określonych w pkt 3 koncesji. Zobowiązuję przedsiębiorcę do pisemnego poinformowania o organu koncesyjnego o rozpoczęciu działalności objętej koncesją w terminie 14 dni od jej rozpoczęcia.

10. Ustala się wysokość opłaty za działalność określoną w koncesji na kwotę 622 zł (słownie złotych: sześćset dwadzieścia dwa), płatnej jednorazowo w całości w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza koncesja stała się ostateczna.

Opłata za działalność określoną w koncesji stanowi w 60% dochód gminy, na terenie której będzie prowadzona działalność objęta niniejszą koncesją, a w 40% dochód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej - nr konta [...].

Zobowiązuję przedsiębiorcę do przedstawienia niezwłocznie organowi koncesyjnemu i podmiotom określonym w art. 141 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze kopii dowodów wpłat dokonywanych na podstawie art. 133 ww. ustawy.

11. Niniejsza koncesja nie narusza praw właścicieli nieruchomości gruntowych i nie zwalnia od konieczności przestrzegania dalszych wymagań określonych przepisami zwłaszcza Prawa geologicznego i górniczego oraz dotyczących zagospodarowania przestrzennego, ochrony środowiska, gruntów rolnych i leśnych, przyrody, wód i odpadów.

W uzasadnieniu decyzji Organ wskazał, że organ koncesyjny uzasadniając odmowę udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w istocie niesłusznie oparł się na przesłankach związanych z ewentualnie dalszą prowadzoną działalnością gospodarczą spółki, zależną od wyników prac poszukiwawczo-rozpoznawczych i udokumentowania złoża kopaliny (w dodatku w wymaganej przepisami p.g.g. kategorii) polegającą na wydobywaniu soli kamiennej i budowy podziemnych magazynów węglowodorów w wyeksploatowanych wyrobiskach. Zdaniem Organu na etapie przed przystąpieniem do poszukiwania i rozpoznawania złoża kopaliny jest zdecydowanie przedwcześnie aby wypowiadać się co do możliwości prowadzenia zupełnie odrębnej działalności gospodarczej polegającej na wydobyciu kopaliny czy bezzbiornikowego magazynowania substancji w górotworze, bowiem działalność taka wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego i spełnienia przez potencjalnego wnioskodawcę szeregu wymagań określonych przepisami prawa, w szczególności związanych z ochroną środowiska i racjonalną gospodarką złożami kopalin. Wobec powyższego, Organ uznał, że organ koncesyjny wydając decyzję powinien skupić się na ocenie przedmiotu wnioskowanej działalności koncesyjnej w kontekście udzielenia lub ewentualnej odmowy udzielenia wnioskowanej koncesji, uwzględniając przy tym indywidualny charakter sprawy i wszystkie związane z nią okoliczności, w szczególności takie jak koncesje geologiczne udzielone innym podmiotom, udokumentowane złoża innych kopalin występujące w obrębie wnioskowanego obszaru koncesyjnego, zgodność zamierzonej działalności z wymaganiami dotyczącymi ochrony środowiska oraz racjonalnego gospodarowania złożami kopalin. Organ stanął na stanowisku, iż analiza decyzji organu koncesyjnego z dnia [...] marca 2017 r. pozwala stwierdzić, że organ koncesyjny nie wskazał wystarczających, racjonalnych argumentów, które przemawiałaby za odmową udzielenia koncesji poszukiwawczo-rozpoznawczej, a jedynie przedstawił możliwe przeszkody związane z racjonalną gospodarką kopalin oraz interesem publicznym w prowadzeniu na dalszym etapie ewentualnej działalności polegającej na wydobywaniu soli kamiennej oraz magazynowaniu węglowodorów. Organ uznał, że biorąc pod uwagę cel zakres, rodzaj, lokalizację oraz czas trwania robót geologicznych objętych wnioskowaną koncesją poszukiwawczo- rozpoznawczą brak jest przesłanek uzasadniających wydanie decyzji odmownej. Wskazał, iż wprawdzie organ koncesyjny słusznie zauważył, że proponowana lokalizacja inwestycji i dalsze plany spółki dotyczące działalności wydobywczej oraz magazynowania węglowodorów, biorąc pod uwagę zwłaszcza obecną i przyszłą działalność poszukiwawczo-rozpoznawczą i wydobywczą w tym regionie, niesie za sobą znaczne ryzyko, jednakże z akt sprawy wynika, że spółka jest świadoma tego ryzyka. Podkreślił, iż jak powszechnie wiadomo poszukiwanie rozpoznawanie złóż kopalin zawsze jest przedsięwzięciem obarczonym ryzykiem niepowodzenia i odbywa się z inicjatywy inwestora, który decydując się na przystąpienie do takiej działalności musi wziąć takie ryzyko pod uwagę. Obowiązujące przepisy nie nadają natomiast uprawnień organowi koncesyjnemu do oceny stopnia tego ryzyka i uzależniania od niego wydawanego rozstrzygnięcia w przedmiocie udzielenia lub odmowy udzielenia koncesji.

Organ uznał także, iż zarzut naruszenia art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju w zw. z art. 10 ust. 1 p.g.g. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w przypadku przedmiotowej sprawy ze względu na przedmiot i zakres wnioskowanej działalności koncesyjnej nie zaistniała jeszcze potrzeba arbitralnego rozstrzygnięcia w kwestii wyboru kopaliny, której zagospodarowanie będzie miało najistotniejsze znaczenie dla interesu publicznego.

Zdaniem Organu także zarzut naruszenia § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a Zarządzenia Nr 36 Ministra Środowiska z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie powołania Komisji Zasobów Kopalin (Dz. Urz. Ministra Środowiska i Głównego Inspektora Ochrony Środowiska Nr 2, poz. 35) w zw. z art. 84 K.p.a. należy uznać za nieuzasadniony. Odnosząc się do powyższego zarzutu nie budzi wątpliwości fakt zwrócenia się do KZK w celu merytorycznej oceny dokumentów w szczególności załączonego do wniosku koncesyjnego projektu robót geologicznych. Organ koncesyjny mając na względzie racjonalną gospodarkę złożami kopalin skorzystał również z możliwości zasięgnięcia opinii odnośnie zasadności realizacji omawianego przedsięwzięcia. Organ wyjaśnił, że opinia jak powszechnie wiadomo ma charakter doradczy i nie jest wiążąca dla organu. Rolą organu koncesyjnego jest natomiast rozstrzygnięcie czy zawarte w uzyskanej opinii biegłego argumenty są zasadne z punku widzenia praktyki i wiedzy geologiczno-górniczej oraz obowiązujących przepisów.

Organ zgodził się z uczestnikiem, iż omawiana decyzja odmawiająca udzielenia koncesji oparł na błędnych przesłankach. Natomiast w ocenie Organu w toku wydawania decyzji Minister Środowiska wnikliwie zbadał wszystkie zgromadzone w sprawie dowody, a także odniósł się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich istotnych w sprawie aspektów, dokładnie opisał przesłanki odmowy udzielenia koncesji, a postępowanie koncesyjne było prowadzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Mając powyższe na uwadze stwierdził, że zasadne jest uchylenie decyzji Ministra Środowiska dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] i udzielenie E. Sp. z o.o. wnioskowanej koncesji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła pismem z dnia 8 listopada 2021 r. K. S.A. z siedzibą w L. (dalej: "Skarżąca", "Strona") zaskarżając ją w części jej osnowy oraz uzasadnienia w zakresie, w jakim zaskarżona decyzja:

1) uwzględnia obowiązek informowania K. jedynie o terminie, lokalizacji i zakresie robót geologicznych, mając na uwadze jedynie obszar Koncesji E. pokrywający się z przestrzenią objętą tylko koncesją K. nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego N. (dalej: "Koncesja na obszarze N."),

2) nie uwzględnia obowiązku informowania i uzgadniania z K. zakresu robót geologicznych, które mogą mieć istotny wpływ na działalność K. objętą koncesją nr[...] na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża rud miedzi na obszarze "B" (dalej: "Koncesja na obszarze B.") oraz objętą koncesją nr [...] na wydobywanie rud miedzi na obszarze "G." (dalej: "Koncesja na obszarze G."),

3) nie wskazuje, iż Projekt robót geologicznych (dalej: "PRG") przedłożony przez E. nie został zatwierdzony bezwarunkowo w tym zakresie, który obejmuje także rozpoznawanie i dokumentowanie celem podziemnego magazynowania węglowodorów, lecz jedynie na ryzyko przedsiębiorcy.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 30 ust. 2 p.g.g. w zw. z art. 29 ust. 1 p.g.g. w zw. z art. 125 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2021 r. poz. 1973) dalej: "p.o.ś" poprzez brak uwzględnienia w treści Koncesji E. zastrzeżenia dotyczącego zagwarantowania bezpieczeństwa i ochrony środowiska, a w tym racjonalnej gospodarki złożami kopalin, tj. zastrzeżenia:

- warunkowego zatwierdzenia PRG E. w zakresie projektowania dokumentowania dla potrzeb prowadzenia działalności w zakresie podziemnego magazynowania węglowodorów;

- konieczności uzgadniania w zakresie wzajemnego oddziaływania działalności, która będzie prowadzona przez K. w obszarze N., B. oraz G., jak również, że będzie to stanowić warunek zatwierdzenia dokumentacji geologicznej złoża soli kamiennej wraz z dokumentowaniem warunków podziemnego magazynowania węglowodorów w rejonie B.,

2. naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 77 § 4 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w tym brak uwzględnienia przez organ przy rozpoznawaniu sprawy i w treści Koncesji E. faktów znanych organowi z urzędu, tj. udzielonej na rzecz K. Koncesji na obszarze B. oraz Koncesji na obszarze G.

W uzasadnieniu niniejszej skargi Skarżąca przedstawiła wyjaśnienia co do opisanych powyżej zarzutów, wnosząc o:

- uchylenie zaskarżanej decyzji przez organ w części obejmującej jej pkt II, pkt 7 w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. i wydanie nowej decyzji;

w przypadku nieuwzględnienia przez organ niniejszej Skargi w całości w trybie autokontroli, wniesiono o:

-uchylenie przez Sąd zaskarżanej decyzji w części, tj. w jej punkcie II, pkt 7, oraz

-zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu, kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Organ w odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi dołączenie dowodu w postaci akt sądowych WSA o sygn. VI SA/Wa 2555/19 oraz o sygn. akt VI SA/Wa 1867/21 oraz akt sądowych NSA o sygn. akt II GSK 779/20 - na okoliczności w nich wskazane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) - dalej: "p.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

W niniejszej sprawie zastopowanie znajduje również art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Oddziaływanie orzeczenia sądu administracyjnego w ponownym postępowaniu w sprawie przed organami administracji publicznej ma pierwszorzędne znaczenie w odniesieniu do orzeczeń kasatoryjnych tego sądu, w rezultacie których ma nastąpić merytoryczne rozpatrzenie sprawy w nowym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w zakresie wynikającym z dokonanego obalenia zaskarżonego aktu lub czynności i ewentualnie innych aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy (w związku z postanowieniami art. 135 p.p.s.a.).

Poddawszy ocenie legalności zaskarżoną decyzję w granicach wyznaczonych wyżej powołanymi przepisami, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd stwierdził, że w zaskarżonej decyzji Minister Środowiska wywiązał się z wytycznych wynikających z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2020 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2555/19 w którym Sąd przesądził, że złożony przez Spółkę wniosek dotyczył tylko i wyłącznie koncesji poszukiwawczo-rozpoznawczej. W związku z tym kwestie związane z ewentualnym przyszłym wydobyciem przez Spółkę kopaliny nie mogły być przedmiotem rozważań w ponownie prowadzonym przez Organ postępowaniu w przedmiocie wniosku Spółki z dnia 26 lutego 2016 r. oraz planowanej przez E., w tej lokalizacji działalności polegającej na podziemnym magazynowaniu węglowodorów - już po zakończeniu działalności poszukiwawczo-rozpoznawczej na tym obszarze.

Aby dokonać prawidłowej kontroli subsumpcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego, w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany był zbadać, czy stan faktyczny przyjęty w zaskarżonej decyzji jest prawidłowy albo nie został skutecznie podważony.

Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 k.p.a. i skonkretyzowaną w art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjąć wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zobowiązane są także w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Działania te mają na celu dokonanie ustaleń, pozwalających na prawidłowe zastosowanie norm prawa materialnego. Oznacza to, że to normy prawa materialnego wskazują, jakie fakty mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wyznaczają tym samym zakres postępowania dowodowego i zakres ustaleń faktycznych koniecznych dla załatwienia sprawy. (v. wyrok NSA z 7 lipca 2015 r. II GSK 1449/14 opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/3DBD78A583). Stanowiąca według koncepcji J. Wróblewskiego jeden z etapów stosowania prawa faza gromadzenia dowodów i ustalania stanu faktycznego obejmuje szereg czynności, których prawidłowość warunkuje poprawność dalszych części tego procesu (J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1972, s. 52). Niewadliwość subsumpcji, a więc podciągnięcia zaistniałych faktów pod stosowaną normę prawa materialnego oraz określenia wiążących konsekwencji prawnych uzależnione są bowiem ściśle od prawidłowości ustaleń stanu faktycznego. Luki materiału dowodowego uniemożliwiają prawidłową ocenę co do tego, które przepisy prawa znajdują zastosowanie w sprawie, a w konsekwencji stoją na przeszkodzie poprawnemu skonstruowaniu normy jednostkowo-konkretnej.

W sprawie niniejszej zakres koniecznych do ustalenia faktów wytyczały przepisy art. 29, art.30 oraz art.31 p.g.g. W ocenie Sądu za nieuzasadnione należało uznać podniesione w skardze, zarzuty naruszenia przepisów postępowania art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art.77 § 4 oraz art.107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, wyjaśniając w sposób wnikliwy i wszechstronny wszystkie istotne okoliczności faktyczne w sprawie. Wyniki przeprowadzonego postępowania administracyjnego Organ wyjaśnił i przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z wymogami art.107 § 3 k.p.a.

Za bezzasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez Organ przepisów prawa materialnego w szczególności art.30 ust.2 p.g.g. w związku z art.29 ust.1 p.g.g. i z art.125 p.o.ś. Organ prawidłowo zastosował przepisy p.g.g. stanowiące podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji.

Wskazać należy ( co zostało już wyjaśnione w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2555/19), że stosownie do art. 29. ust. 1 p.g.g. jeżeli zamierzona działalność sprzeciwia się interesowi publicznemu, w szczególności związanemu z bezpieczeństwem państwa lub ochroną środowiska w tym z racjonalną gospodarką złożami kopalin, bądź uniemożliwiłaby wykorzystanie nieruchomości zgodnie z ich przeznaczeniem określonym odpowiednio przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub przepisy odrębne, a w przypadku braku tego planu - uniemożliwiłaby wykorzystanie nieruchomości w sposób określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub w przepisach odrębnych, organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji.

Podstawowe wymagania dotyczące treści każdej decyzji koncesyjnej określa art. 30 p.g.g. Wymagania dotyczące treści decyzji koncesyjnej na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla określa art. 31 p.g.g. Z ust. 1 tego artykułu wynika, że koncesja określa również: cel, zakres i rodzaj zamierzonych prac geologicznych; zakres i harmonogram przekazywania informacji geologicznych i próbek uzyskanych w wyniku wykonywania robót geologicznych oraz wysokość opłaty za działalność określoną w koncesji.

Każda z tych koncesji ( poszukiwawcza i wydobywcza) kształtuje inne przedmiotowo prawa i obowiązki koncesjobiorcy ( por. wyrok WSA w Warszawie z 25 stycznia 2913 r., sygn. akt VI SA/Wa 1938/12).

Poszukiwaniem – zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 7 p.g.g. – jest wykonywanie prac geologicznych w celu ustalenia i wstępnego udokumentowania złoża kopaliny, wód podziemnych albo kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla. Natomiast rozpoznawaniem jest wykonywanie prac geologicznych na obszarze wstępnie udokumentowanego złoża kopaliny, wód podziemnych albo kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla (art. 6 ust. 1 pkt 13 p.g.g.). Z kolei złożem kopaliny, co wynika z art. 6 ust. 1 pkt 19 p.g.g., jest naturalne nagromadzenie minerałów, skał oraz innych substancji, których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą.

Koncesja poszukiwawcza, tj. koncesja na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo złoża kopaliny (z wyłączeniem węglowodorów), powinna przede wszystkim określać cel, zakres oraz rodzaj prac geologicznych, w tym robót geologicznych (art. 31 ust. 1 pkt 1). Pracą geologiczną, o czym stanowi art. 6 ust. 1 pkt 8 p.g.g., jest projektowanie i wykonywanie badań oraz innych czynności, w celu ustalenia budowy geologicznej kraju, a w szczególności poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, wód podziemnych oraz kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, określania warunków hydrogeologicznych, geologiczno-inżynierskich, a także sporządzanie map i dokumentacji geologicznych oraz projektowanie i wykonywanie badań na potrzeby wykorzystania ciepła Ziemi lub korzystania z wód podziemnych. Celem prac geologicznych określonych decyzją koncesyjną będzie zatem rozpoznawanie lub poszukiwanie złoża kopaliny. Zakres i rodzaj zamierzonych prac geologicznych ma służyć realizacji określonego celu. W praktyce rozpoznawanie lub poszukiwanie kopaliny czy też poszukiwanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla będzie wymagać podejmowania wyspecjalizowanych czynności (projektowania, badań), w tym określonych w prawie geologicznym i górniczym robót geologicznych. Robotą geologiczną jest, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 11 p.g.g., wykonywanie w ramach prac geologicznych wszelkich czynności poniżej powierzchni terenu, w tym przy użyciu środków strzałowych, a także likwidacja wyrobisk po tych czynnościach. Wykonywanie prac geologicznych z zastosowaniem robót geologicznych będzie możliwe tylko na podstawie projektu robót geologicznych. Szczegółowe wymagania dotyczące projektów robót geologicznych, w tym robót, których wykonywanie wymaga uzyskania koncesji określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2011 r. (Dz. U. Nr 288, poz. 1696). Efektem prac geologicznych będzie informacja geologiczna. Dodatkowo koncesja na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny musi określać minimalną kategorię rozpoznania złoża.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II GSK 779/20 oddalając skargę kasacyjną od powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2555/19, którymi związany był Organ orzekający w niniejszej sprawie, również podkreślił, że w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny oraz na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla (art. 25 ust. 1 p.g.g.), organ koncesyjny rozstrzygając wniosek, w tym badając z urzędu przesłanki odmowy udzielenia takiej koncesji (art. 29 ust. 1 p.g.g.), nie może wykraczać poza granice sprawy, a więc wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie.

Nie budzi wątpliwości, że działalność reglamentowana, określona jako poszukiwanie - wykonywanie prac geologicznych w celu ustalenia i wstępnego udokumentowania złoża kopaliny, wód podziemnych albo kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla (art. 6 ust. 1 pkt 1 p.g.g.) lub jako rozpoznawanie - wykonywanie prac geologicznych na obszarze wstępnie udokumentowanego złoża kopaliny, wód podziemnych albo kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla (art. 6 ust. 1 pkt 13 p.g.g.) nie stanowi wydobywania kopalin ze złóż. Na podstawie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny (o określonym celu - art. 25 p.g.g.), przedsiębiorca nie jest bowiem uprawniony do wydobywania kopaliny oraz prowadzenia robót górniczych niezbędnych do wykonywania koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż (konkretnego złoża; m.in. o określonej wielkości i sposobie zamierzonego wydobycia - art. 26 p.g.g.), w zakładzie górniczym, położonym w konkretnym obszarze górniczym, mającym ustalone geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydobycia. Ponadto pojęcie "zamierzona działalność", o którym mowa w art. 29 ust. 1 p.g.g., należy rozumieć jako działalność, którą przedsiębiorca mógłby wykonywać na podstawie koncesji na prowadzenie działalności regulowanej w ustawie - Prawo geologiczne i górnicze – w zakresie określonym we wniosku przedsiębiorcy o udzielenie koncesji.

W rozpoznawanej sprawie Organ był więc związany zakresem wniosku E., który dotyczył udzielenia koncesji poszukiwawczo-rozpoznawczej złoża soli kamiennej w rejonie "B.". Dlatego też zarzuty K. co do braku zastrzeżeń w treści koncesji nr [...] B. , nie mogły zostać uznane za zasadne. W rozpoznawanej sprawie Minister Środowiska udzielił przedsiębiorcy koncesji "poszukiwawczo-rozpoznawczej" w ściśle określonym w decyzji zakresie. Z tych przyczyn Sąd nie podziela stanowiska Skarżącej, iż koncesja powinna zawierać zastrzeżenie, iż aktualnie udzielona koncesja poszukiwawczo-rozpoznawcza nie oznacza jednocześnie bezwarunkowej akceptacji celu rozpoznania i dokumentowania obejmującego budowę kawern bowiem możliwość takiej działalności związana jest z uzyskaniem niezbędnych decyzji i zgód oraz jest uzależniona od uzgodnień z K. oraz przesłanki niesprzeciwiania się racjonalnej gospodarce złożem (wraz z jego efektywnym sczerpaniem).

Wbrew wywodom skargi, jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji, działalność taka wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego i spełnienia przez potencjonalnego wnioskodawcę szeregu wymagań związanych z ochroną środowiska i racjonalną gospodarką złożami kopalin a w przypadku wpłynięcia wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie soli kamiennej lub bezzbiornikowe magazynowanie substancji, organ koncesyjny będzie miał możliwość wydania rozstrzygnięcia na podstawie dowodów zebranych w toku takiego postępowania. Aktualnie rozważania te są bezprzedmiotowe, bowiem zaskarżona w sprawie decyzja dotyczy koncesji poszukiwawczo-rozpoznawczej złoża soli kamiennej w rejonie "B.", a nie koncesji na wydobywanie kopalin, uzasadniającej rozstrzyganie kwestii zagwarantowania bezpieczeństwa i ochrony środowiska, w tym racjonalnej gospodarki złożami kopalin.

Na tym etapie postępowania E. nie złożyła wniosku na wydobywanie kopalin ze złóż soli kamiennej lub na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji, a więc zastrzeżenia Strony skarżącej nie znajdują uzasadnienia prawnego.

Brak jest podstaw prawnych do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji w części jej pkt II ppkt 7, w którym Organ zobowiązał przedsiębiorcę – E. do poinformowania K. S.A. o terminie, lokalizacji i zakresie robót geologicznych planowanych do wykonania w ramach niniejszej koncesji, która pokrywa się z przestrzenią objętą koncesją Ministra Środowiska nr [...], z dnia [...] czerwca 2019 r. na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego N. Ponadto Organ zastrzegł , iż realizowanie na podstawie koncesji [...] (na rzecz E.) roboty geologiczne nie mogą kolidować z zakresem prac objętych koncesją nr [...]. Decyzja Organu w tym zakresie jest jak najbardziej zasadna, z uwagi na to, ze obszar koncesji nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 na poszukiwanie i rozpoznawania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarze N. na rzecz K. pokrywa się obszarem koncesji udzielonej zaskarżona w sprawie decyzja [...] w obszarze B. na rzecz E. Jednakże szersze zastrzeżenia zgłaszane przez K., z uwagi na posiadane koncesje nr [...] z [...] lutego 2017 r., w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz przepisów p.g.g. są bezzasadne.

Zauważenia bowiem wymaga i są to okoliczności niesporne w sprawie, że koncesja nr [...] na rzecz E. znajduje się około 1,3 km od granicy koncesji poszukiwawczo-rozpoznawczej nr [...] udzielonej na rzecz K. w obszarze B. oraz ponad 4 km od granicy obszaru górniczego utworzonego na podstawie koncesji nr [...] udzielonej na rzecz K. na wydobywanie rud miedzi w obszarze G. Przestrzeń objęta koncesją E. znajduje się zatem w znacznej odległości od granic koncesji B. i G. Biorąc pod uwagę zakres i rodzaj prac objętych koncesją nr [...] na rzecz E. brak jest podstaw do przyjęcia, że będą one w jakikolwiek sposób oddziaływać na koncesje geologiczne udzielone w sąsiedztwie, na rzecz K. Dlatego też nie było podstaw do wprowadzenia zapisu w koncesji nr [...] uwzględnienia wymagań i ograniczeń dotyczących uzgadniania z K. w zakresie wzajemnego oddziaływania działalności, która będzie prowadzona przez Skarżącą w obszarze B. oraz G. Natomiast koncesja nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. znajduje się poza obszarem geologicznym rejonu projektowanych prac i robót geologicznych wskazanym na mapach załączonych do PRG.

Ponadto wydana przez Organ decyzja administracyjna, nie może opierać swojego rozstrzygnięcia o zdarzenia przyszłe i niepewne, bowiem wcale nie jest przesądzone, że E., złoży w przyszłości, wnioski o dalsze koncesje, aby prowadzić działalność przewidywaną przez Skarżącą. Takiej możliwości nie przewidują przepisy p.g.g. Sytuacja prawna i faktyczna może też zmienić się w stosunku do Skarżącej, bowiem jak wskazano w zaskarżonej decyzji, ostateczna koncesja nr [...] udzielona na rzecz K., powoływana w skardze, została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2021 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1867/21) .

Nie jest okolicznością sporną w sprawie, iż celem projektowanych prac i robót geologicznych wskazanych w PGR stanowiącym załącznik do koncesji nr [...] jest rozpoznanie budowy geologicznej złoża soli kamiennej w obszarze B., również po jego ostatniej aktualizacji dokonanej przez E. dodatkiem nr 1 w 2021 roku na skutek wezwania organu koncesyjnego z dnia [...] marca 2021 r., znak; [...]. W wyniku realizacji projektowanych prac i robót geologicznych ma powstać dokumentacja geologiczna złoża soli kamiennej w kategorii rozpoznania C1, której dane mogą posłużyć w przyszłości do wykonania innej dokumentacji hydrogeologicznej oraz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej - w związku z planowanym podziemnym zbiornikowym magazynowaniem węglowodorów w górotworze. Działalność ta będzie wymagała, jak już wskazano wyżej, uzyskania odrębnej koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji w obszarze B. zgodnie z przepisami prawa geologicznego i górniczego. Udzielenie koncesji poszukiwawczo-rozpoznawczej nr [...] na rzecz E. i w konsekwencji powyższego zatwierdzenie PGR dla określonego celu prac i robót geologicznych nie oznacza automatycznie zgody Ministra Środowiska, na udzielenie na rzecz E. koncesji na magazynowanie węglowodorów na dalszym etapie zamierzonej inwestycji. Organ trafnie wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, iż działalność ta zależna będzie od wyników prac poszukiwawczo-rozpoznawczych i udokumentowania złoża kopaliny w kat. C1 jako niezbędnych do złożenia wniosku o udzielenie koncesji na wydobycie kopaliny ze złoża i sporządzenia projektu zagospodarowania złoża, czy też sporządzenia dokumentacji hydrogeologicznej oraz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, koniecznych do złożenia wniosku o udzielenie koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie węglowodorów. Zgodnie bowiem z art.27 ust.2 p.g.g. do wniosku, o udzielenie koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji albo podziemne składowanie odpadów, dołącza się dowód istnienia prawa do korzystania z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym do prowadzenia zamierzonej działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopie decyzji zatwierdzających dokumentacje geologiczne.

Powyższe należy odnieść do PRG, który stanowi załącznik do koncesji w myśl art. 30 ust. 2 p.g.g., zgodnie z którym koncesja może określać inne wymagania dotyczące wykonywania działalności objętej koncesją, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska (ust.2).

Zatem podzielić należy stanowisko Organu, iż zatwierdzenie w niniejszym postępowaniu PRG dla prowadzenia prac poszukiwawczo-rozpoznawczych i robót geologicznych dotyczących koncesji nr [...], które winny zakończyć się udokumentowaniem złoża soli kamiennej w kat. C1 wraz z dokumentowaniem warunków podziemnego magazynowania węglowodorów w rejonie B., nie może stanowić podstawy do "warunkowego" zatwierdzenia PRG, którego zatwierdzenie zostałoby uzależnione od zaistnienia lub niezaistnienia przyszłych zdarzeń związanych z przyszłym zatwierdzeniem, powyższej dokumentacji geologicznej złoża kopaliny przez organ oraz prowadzeniem działalności przez E. dotyczącej podziemnego magazynowania węglowodorów na podstawie odrębnej koncesji.

Ponadto jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie jest w sprawie kwestionowane, iż w PRG nie została uwzględniona informacja o udzieleniu na rzecz K. koncesji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża rud miedzi na obszarze "B." gdyż na dzień wezwania inwestora do zaktualizowania treści PGR zgodnie z pismem z dnia 30 marca 2021 r. (w trakcie ponownie prowadzonego postępowania) i sporządzenia przez niego dodatku nr 1 do PRG taka decyzja nie została jeszcze wydana na rzecz K.

Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu za odpowiadająca prawu należy uznać treść pkt Il ppkt7 decyzji udzielającej koncesji E. dotyczący informowania K. o terminie, lokalizacji i zakresie robót geologicznych planowanych do wykonania w ramach koncesji nr [...] wyłącznie w odniesieniu do koncesji nr [...] na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w obszarze N. w celu bezkolizyjnego prowadzenia tych działalności. W konsekwencji, Minister Środowiska ponownie rozpatrując wniosek koncesyjny E. z dnia [...] lutego 2016 r., wydał w sprawie prawidłowe decyzje na podstawie zebranego w tym postępowaniu materiału dowodowego, biorąc pod uwagę cel, zakres, rodzaj, lokalizację oraz czas trwania robót geologicznych objętych wnioskowaną koncesją poszukiwawczo-rozpoznawczą.

W ocenie Sądu żadna z tych przesłanek, które podnosi Strona w skardze określona w art.29 ust.1 p.g.g. nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie, pozwalająca na uznanie, że zamierzona działalność E. sprzeciwia się interesowi publicznemu, w szczególności związanemu z bezpieczeństwem państwa w tym z interesem surowcowym państwa lub ochroną środowiska i racjonalną gospodarką złożami kopalin. W konsekwencji bezzasadny okazał się zarzut naruszenia art.125 ustawy-Prawo ochrony środowiska, zgodnie z którym, złoża kopalin podlegają ochronie polegającej na racjonalnym gospodarowaniu ich zasobami oraz kompleksowym wykorzystaniu kopalin, w tym kopalin towarzyszących. Strona skarżąca nie wykazała, że na skutek działań organu doszło do naruszenia powyższego przepisu. Ponadto zauważenia wymaga, iż jest to przepis o charakterze ogólnym i określa jedynie kierunkowe dyrektywy racjonalnego gospodarowania zasobami złóż kopalin podczas ich eksploatacji. Konkretyzację powyższych dyrektyw zawierają przepisy p.g.g. w szczególności art.29 i 30 p.g.g. Przepisy te zostały właściwie zastosowane w sprawie przez Organ.

Z tych wszystkich względów uznając za bezzasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.