Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 219/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 246 ust. 1 i 2, art. 164, art. 247 ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 9, art. 256 ust. 1, art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2015 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Urząd Patentowy RP (zwany dalej Urzędem Patentowym lub organem), po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy DEVIL ENERGY DRINK FIRE & ICE o numerze [...], udzielonego na rzecz P. Spółka z o.o. z siedzibą w P. wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez D. z siedzibą w P., Belgia, unieważnił prawo ochronne na wskazany znak towarowy.

Decyzja została wydana na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 – dalej p.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. do Urzędu Patentowego wpłynął sprzeciw D. z siedzibą w Belgii (zwany dalej wnoszącym sprzeciw, stroną) wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny DEVIL ENERGY DRINK FIRE & ICE o numerze [...] na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (zwana dalej skarżącym, uprawnionym). Wnoszący sprzeciw podniósł, że sporne prawo ochronne zostało udzielone z naruszeniem art. 131 ust. 1 pkt 1, art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Wskazał, że jest uprawnionym z rejestracji wspólnotowych znaków towarowych DUVEL [...], DUVEL [...] i DUVEL [...]. Podniósł jednocześnie, że dominującym w znaku spornym elementem jest słowo DEVIL, które posiada w języku flamandzkim identyczne znaczenie co słowo DUVEL, a mianowicie "diabeł", "szatan", oraz że znaki te są podobne w warstwach wizualnej i fonetycznej co może wprowadzić konsumentów w błąd co do pochodzenia oznaczanych nimi towarów. Znaki sporny i przeciwstawione zostały skomponowane za pomocą tej samej charakterystycznej o gotyckim kroju czcionki oraz posiadają podobny element dominujący. Stwierdził także, że porównywane znaki służą do oznaczania podobnych towarów, które są napojami i służą zaspokojeniu pragnienia. Ponadto podniósł, że znaki przeciwstawione są znakami renomowanymi zaś piwo o nazwie DUVEL produkowane przez wnoszącego sprzeciw to towar cieszący się popularnością na całym świecie. Wnoszący sprzeciw stwierdził również, że sporny znak towarowy narusza także jego prawo do nazwy handlowej. Podkreślił, że uprawniony wiedział o istnieniu wcześniejszych znaków wnoszącego sprzeciw więc dokonując zgłoszenia spornego znaku do ochrony działał w złej wierze.

W odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2012 r. uprawniony uznał sprzeciw za bezzasadny.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] maja 2015 r. oraz w dniu [...] października 2015 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnoszący sprzeciw podniósł m. in., że słowa DEVIL i DUVEL znajdujące się w porównywanych znakach towarowych mają to samo znaczenie. Ponadto podkreślił, że słowo DEVIL w znaku spornym jest wiernym tłumaczeniem słowa DUVEL w znakach przeciwstawionych, oraz jest to element, który ze względu na dużą czcionkę zajmuje największą część znaku spornego i znacząco dominuje nad pozostałymi elementami słownymi w nim obecnymi. Dlatego też słowo DEVIL jest elementem najlepiej zapamiętanym przez konsumentów. Wskazał także na podobieństwo towarów do oznaczenia, których przeznaczone są porównywane znaki towarowe oraz podkreślił ogólnoświatową renomę znaków przeciwstawionych.

W piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. wnoszący sprzeciw ograniczył podstawę prawną wniesionego sprzeciwu do art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Uprawniony podniósł, że porównywane znaki towarowe są przeznaczone do oznaczania innych towarów oraz że znaki te różnią się wyraźnie kolorystyką. Ponadto podniósł, że czcionka użyta w słowach DEVIL i DUVEL nie jest elementem charakterystycznym.

Decyzją z dnia [...] października 2015 r. Urząd Patentowy działając na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 246 i art. 247 ust. 2 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p unieważnił prawo ochronne na znak towarowy DEVIL ENERGY DRINK FIRE & ICE o numerze [...].

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ stwierdził m.in., że dokonując oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w pierwszej kolejności ocenie poddawane jest podobieństwa samych towarów.

Przeciwstawiony znak towarowy [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów:

1. szklanki do piwa z klasy 21;

2. piwa w tym portery i ale z klasy 32;

3. usługi zaopatrzenia w żywność i napoje z klasy 42.

Przeciwstawiony znak towarowy [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów:

1. szklanki do piwa z klasy 21;

2. piwa w tym portery i ale z klasy 32;

3. usługi hotelowe z klasy 42.

Przeciwstawiony znak towarowy [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów:

1. szklanki do piwa z klasy 21;

2. piwa w tym portery i ale z klasy 32;

3. usługi zaopatrzenia w żywność i napoje z klasy 42.

Sporny znak towarowy [...] został przeznaczony do oznaczania takich towarów jak napoje bezalkoholowe i napoje energetyzujące z klasy 32.

Z powyższego zestawienia, zdaniem organu wynika, że porównywane znaki towarowe służą do oznaczania identycznych towarów i komplementarnych do nich usług. Napoje bezalkoholowe bowiem, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny oraz piwa, do oznaczania których przeznaczone są znaki przeciwstawione są towarami podobnymi. Rodzajem piwa jest piwo bezalkoholowe, które by mogło zostać uznane za bezalkoholowe, zawartość alkoholu nie może przekroczyć 0,5% całkowitej objętości (za wikipedia.pl). Napój z kolei to rodzaj płynu przeznaczonego do spożycia przez człowieka, służący zaspokojeniu pragnienia. Bez wątpienia piwo jest rodzajem płynu służącym do spożycia przez człowieka w celu zaspokojenia pragnienia, zatem jest napojem. Jako piwo bez zawartości alkoholu jest ono napojem bezalkoholowym. W związku z powyższym napoje bezalkoholowe znajdujące się w wykazie towarów znaku spornego mogą również dotyczyć piwa bezalkoholowego jako jednego z rodzajów napojów bezalkoholowych, do oznaczania których przeznaczone są przeciwstawione znaki towarowe. Zarówno piwa bezalkoholowe jak i napoje bezalkoholowe należą do szeroko rozumianej gamy produktów należących do grupy napojów, mają Identyczne przeznaczenie i tożsamy sposób dystrybucji. Ponadto napoje energetyzujące, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są komplementarne do usług zaopatrzenia w żywność i napoje z klasy 42 do sygnowania, których przeznaczone są przeciwstawione znaki towarowe [...] i [...]. Usługi zaopatrzenia w żywność i napoje bowiem są usługami dotyczącymi szerokiej grupy towarów. Zgodnie z definicją zawartą w internetowej encyklopedii PWN (http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/napoj;3945729.html), napojem jest każdy płyn przeznaczony do picia, w którym oprócz wody występują inne składniki. Jak wynika z powyższej definicji oraz przykładów w niej zawartych napoje energetyzujące są rodzajem napojów. Są one zatem przedmiotem usługi polegającej na zaopatrzeniu w żywność i napoje. Należy więc stwierdzić, że towary takie jak napoje energetyzujące a także napoje bezalkoholowe, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny, są towarami komplementarnymi do usług zaopatrzenia w żywność i napoje, do sygnowania których przeznaczone są dwa z przeciwstawionych znaków [...] i [...].

Organ wskazał również – powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne - iż oznaczenia powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, dlatego też mając na uwadze całościową ocenę znaku towarowego należy zwrócić uwagę na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także ich oryginalność i sposób postrzegania, miejsce w znaku i kontekst w jakim poszczególne elementy zostały użyte. Dokonanie oceny porównawczej powinno się odbywać na różnych płaszczyznach postrzegania, biorąc pod uwagę jednocześnie ogólne wrażenie jakie znaki wywierają na odbiorcy. Należy podkreślić, że ocena podobieństwa oznaczeń dokonywana jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi.

Organ zauważył, że przeciwstawione znaki towarowe są:

- [...] jest znakiem słownym składającym się z jednego słowa DUVEL.

- [...] jest znakiem słowno-graficznym składającym się z napisu DUVEL sporządzonego czerwoną czcionką, powyżej którego umieszczono tarczę herbową w kolorach brązowym, czerwonym, białym i czarnym przy czym jest on chroniony w następującej postaci:

[pic]

- [...] jest również znakiem słowno-graficznym składającym się z napisu DUVEL sporządzonego czcionką w kolorze czerwonym powyżej którego umieszczono tarczę herbową w kolorach złotym, białym i czarnym. Poniżej elementu słownego umieszczony został prostokąt w kolorze złotym. Znak jest chroniony w następującej postaci:

[pic]

Natomiast sporny znak towarowy [...] jest znakiem słowno-graficznym składającym się z napisu DEVIL sporządzonego czcionką w kolorze czarnym z białą obwódką, nad którym umieszczony został czarny napis "energy drink" oraz poniżej którego znajduje się napis "fire & ice". Nad literą "i" znajduje się graficzne przedstawienie głowy diabła w kolorach białym i czarnym. Znak ten jest chroniony w następującej postaci:

[pic]

W ocenie Urzędu Patentowego, z powyższego wynika, że ww. znaki towarowe oceniane jako całość składają się z podobnych elementów jakimi są wyraz "DEVIL" w znaku spornym i "DUVEL" w znakach przeciwstawionych, sporządzonych niemalże identyczną w kroju czcionką. Słowa te są wyeksponowane w znakach słowno-graficznych w taki sposób, że stanowią ich element dominujący i wyróżniający. Słowo DUVEL jest jedynym elementem znaku przeciwstawionego [...] zaś znajdujące się w znaku spornym dodatkowe elementy słowne "energy drink" pełnią jedynie rolę opisową, dookreślającą.

Urząd Patentowy porównując stronę wizualną wskazał, iż – w jego ocenie - znaki towarowe sporny o numerze [...] i przeciwstawione o numerach [...] oraz [...] są do siebie podobne, zawierają bowiem bardzo podobny element jakim jest słowo "DEVIL" w znaku spornym i "DUVEL" w znakach przeciwstawionych. Słowo "DEVIL" w znaku spornym zostało wyeksponowane i jako takie pełni rolę dominującą i wyróżniającą. Jest bowiem umieszczone w centralnym miejscu spornego oznaczenia i zostało sporządzone wyraźną, dużą, dwukolorową czarną z białą obwódką drukowaną czcionką tworząc wrażenie, że element ten jako pierwszy "rzuca się w oczy" odbiorcom towarów. Pozostałe słowa znajdujące się w znaku spornym tj. "energy drink" zostały sporządzone małą czcionką, kursywą i umieszczone w znaku ponad słowem DEVIL w taki sposób, że znajdują się one tylko nad literami "ev". Podobnie sporządzone kursywą słowa "fire & ice", umieszczone są pod słowem DEVIL. Słowa te zajmują proporcjonalnie o wiele mniej miejsca w znaku spornym niż słowo DEVIL i nie rzucają się w oczy odbiorcom, należy więc uznać, że nie są one elementami ani dominującymi, ani wyróżniającymi w znaku spornym w przeciwieństwie do słowa DEVIL. Co prawda warstwa słowna znaku spornego została sporządzona w innych kolorach niż znaki przeciwstawione a także porównywane znaki towarowe posiadają inne elementy graficzne i inne tło, jednakże element dominujący i wyróżniający we wszystkich tych znakach jakim jest słowo DEVIL w znaku spornym i DUVEL w znakach przeciwstawionych, który to element zajmuje centralną część znaków towarowych oraz jego znaczną powierzchnię, jest do siebie bardzo podobny. Ten element słowny został bowiem sporządzony niemalże identyczną, bardzo oryginalną czcionką o kroju gotyckim. Słowa te zaczynają się i kończą tymi samymi literami ("d" i "l") oraz posiadają tą samą środkową literę "v". Wszystkie te elementy ułożone są w słowa, które zajmują znaczną powierzchnię porównywanych znaków towarowych co sprawia, że znaki te są do siebie bardzo podobne w warstwie wizualnej. Bez znaczenia, zdaniem organu, pozostaje zatem okoliczność, że wszystkie te znaki posiadają dodatkowe elementy graficzne jak grafika w postaci herbu w znakach przeciwstawionych czy czerwone tło w znaku spornym. Ww. elementy słowne DEVIL i DUVEL jak wskazano powyżej zostały sporządzone w niemalże identyczny sposób, są elementami dominującymi, niejako przytłaczającymi pozostałe elementy porównywanych znaków towarowych i jako takie sprawiają, że porównywane znaki towarowe wywierają niemalże identyczne ogólne wrażenie na odbiorcach.

Porównując natomiast znak sporny i przeciwstawiony znak [...] w warstwie wizualnej organ stwierdził, że znak przeciwstawiony jest znakiem słownym składającym się z jednego elementu słownego DUVEL. Słowo to składa się z tych samych liter D, V, L położonych w tej samej kolejności co w znaku spornym DEVIL. W znaku spornym elementem dominującym i wyróżniającym jest ww. element słowny DEVIL. Pozostałe elementy graficzne, zostały tak wkomponowane w znak sporny, że jedynie podkreślają siłę oddziaływania słowa DEVIL, a więc stanowią jedynie element ozdobny, który nie wpływa na zdolność odróżniającą tego znaku towarowego. Porównując zatem znak przeciwstawiony [...] i znak sporny [...] należy skupić się na podobieństwie wizualnym wyrazów DUVEL i DEVIL. Zdaniem organu znaki te co prawda różnią się dwoma literami, jednakże z uwagi na to, że zaczynają się, kończą i zawierają identyczne środkowe litery należy uznać, że znaki te są do siebie podobne w warstwie wizualnej. Różnica dwóch liter w przedmiotowej sprawie to za mało aby uznać brak tego podobieństwa, gdy początek, koniec i środek słowa stanowią identyczne litery. Zatem znaki te nie różnią się w wystarczający sposób od siebie w warstwie wizualnej.

Urząd Patentowy uznał również, że znak sporny i znaki przeciwstawione są do siebie podobne także w warstwie fonetycznej. Zawierają bowiem podobny element słowny jakim jest słowo DEVIL w znaku spornym i słowo DUVEL w znaku przeciwstawionym. Jako wyrazy dwusylabowe posiadające te same pierwsze, środkowe i ostatnie litery oraz te same pierwsze litery rozpoczynające sylaby (D i V) są one wymawiane w podobny sposób. Zatem biorąc pod uwagę wymowę całego słowa, różnica dwóch liter nie powoduje takiej różnicy, która wskazywałaby, iż porównywane znaki towarowe różnią się od siebie w wystarczający sposób w warstwie fonetycznej. Pozostałe słowa występujące w znaku spornym tj. "energy drink" oraz "fire & ice" stanowią element uzupełniający, bowiem pierwszym wymawianym słowem jest słowo DEVIL, które zwraca uwagę odbiorców jako krótkie oraz wyraźnie wymawiane i akcentowane. A zatem porównywane znaki towarowe są również podobne w warstwie fonetycznej.

Organ wskazał, że porównywane oznaczenia zawierają słowa nienależące do języka polskiego. Znak sporny zawiera słowa pochodzące z języka angielskiego. Słowo DEVIL oznacza w języku angielskim "diabła", zaś słowa "energy drink" oznaczają "napój energetyczny", natomiast słowa "fire & ice" oznaczają "ogień i lód". Tak też będą one rozumiane przez polskich odbiorców znających język angielski. Dla pozostałych polskich odbiorców będą to oznaczenia fantazyjne, lecz słowa "Energy drink", które są powszechnie używane w języku polskim niosą dla większości polskich odbiorców zrozumiały przekaz znaczeniowy, że towar opatrzony takimi słowami stanowi napój energetyczny. Słowo DUVEL znajdujące się w znakach przeciwstawionych oznacza w języku flamandzkim również "diabła" i tak też będzie rozumiane przez polskich odbiorców znających język flamandzki. Jednakże z racji tej, że język flamandzki nie jest językiem popularnym w Polsce, znanym tylko przez nieliczne osoby, dla większości polskich odbiorców będzie to słowo fantazyjne i słowa DEVIL i DUVEL jako fantazyjne i podobne do siebie mogą zostać przez nich pomylone. W związku z powyższym należy uznać, że porównywane znaki towarowe dla części odbiorców są również podobne na płaszczyźnie znaczeniowej.

Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że znaki towarowe sporny DEVIL ENERGY DRINK FIRE & ICE [...] (w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia organ błędnie wskazał, iż chodzi o znak DEVIL ENERGY DRINK [...] jest to jednak oczywista omyłka bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy) i przeciwstawione DUVEL [...], DUVEL [...] i DUVEL [...] wykazują znaczne podobieństwo w warstwie wizualnej, oraz nie różnią się w wystarczający sposób, w warstwach fonetycznej i znaczeniowej. Przy czym znaki towarowe należące do wnoszącego sprzeciw są chronione z wcześniejszym pierwszeństwem. Tak więc zgodnie z właściwymi przepisami prawa i pragmatyką rynkową kolejne znaki towarowe, należące do innych podmiotów powinny posiadać takie elementy dominujące i charakterystyczne, aby nie istniało ryzyko ich pomylenia z wcześniejszymi znakami.

Biorąc pod uwagę powyższe Urząd Patentowy uznał, że istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku towarowego ze znakami przeciwstawionymi. Towary oznaczone porównywanymi znakami towarowymi można nabyć w tych samych miejscach, a mianowicie w sklepach wielkopowierzchniowych czy sklepach z alkoholami. Zdaniem organu, w przedmiotowej sprawie zachodzi ryzyko wprowadzenia potencjalnego odbiorcy w błąd co do pochodzenia tych towarów i usług z uwagi na wskazane wyżej podobieństwo znaków towarowych przeznaczonych do ich oznaczania. Przeciętny konsument może pomylić towary oznaczane porównywanymi oznaczeniami z uwagi na wskazane powyżej cechy wspólne tych znaków towarowych. Zatem, w ocenie organu, porównywane znaki, są na tyle podobne, że zachodzi ryzyko pomylenia przez odbiorców towarów nimi oznaczonych. Na ryzyko pomylenia towarów oznaczanych porównywanymi znakami wpływa ich podobieństwo oraz to, że konsumenci nabywając towary mają w pamięci ogólny zarys znaku towarowego, którym sygnowany jest dany towar i nie skupiają się na szczegółach jakimi są np. tło czy kolor liter. Wysoki stopień podobieństwa oznaczeń oraz identyczność towarów ujętych w klasie 32 objętych ochroną znaku spornego względem towarów i usług wskazanych w wykazach znaków przeciwstawionych, które odnoszą się do tego samego rodzaju produktów, powoduje, że ryzyko wprowadzenia w błąd także w tym zakresie jest realne.

Urząd Patentowy za zasadny uznał zatem sformułowany na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. zarzut i uwzględnił żądanie unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy uznając, że istnieje znaczne podobieństwo zarówno między oznaczeniami jak i identyczność pomiędzy towarami do oznaczania, których przeznaczone są porównywane znaki towarowe.

Bez znaczenia pozostają przy tym – zdaniem organu – twierdzenia uprawnionego o powszechności stosowania czcionki gotyckiej w odniesieniu do piw. Z załączonego przez niego materiału dowodowego na ww. okoliczność wynika jednoznacznie, że żadna ze wskazanych przez uprawnionego etykiet umieszczonych na piwach nie jest podobna nawet w niskim stopniu do znaków przeciwstawionych oraz do znaku spornego.

Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. P. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] października 2015 r. wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że:

a. zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców, pomimo, że znaki różnią

się we wszystkich płaszczyznach, w tym wizualnej, fonetycznej i

znaczeniowej;

b. ma miejsce identyczność towarów, pomimo, że taki wniosek stoi w oczywistej sprzeczności z wykazem towarów znaków towarowych uprawnionego i wnoszącego sprzeciw;

c. zachodzi podobieństwo znaków towarowych jedynie w oparciu o użytą czcionkę w porównywanych znakach towarowych, pomimo, iż czcionka ta jest typowa dla tego rodzaju produktów i ma jedynie charakter uzupełniający w stosunku do treści znaku towarowego, a pozostałe elementy słowne, graficzne i znaczeniowe są różne;

d. poprzez bezpodstawne uznanie, że w zakresie wymienionego przepisu nie zachodzi konieczność wykazania przez wnoszącego sprzeciw przesłanki niebezpieczeństwa skojarzenia ze znakiem wcześniejszym, w szczególności z uwagi na postępowanie kontradyktoryjne, odmienne niż postępowanie zgłoszeniowe, co uzasadnia inną wykładnie przepisu 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p.

2. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść decyzji, a mianowicie art. 7 i 77 § 1 oraz 107 § 1 k.p.a. poprzez nie rozważenie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz brak uzasadnienia w sposób poprawny zaskarżonej decyzji, tym bardziej wobec sprzeczności ustaleń faktycznych z wyciągniętymi wnioskami, a w ocenie skarżącego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., że Urząd Patentowy wydając zaskarżoną decyzję przyjął oczywistą tożsamość towarów i oczywiste podobieństwo na wszystkich płaszczyznach (wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej), całkowicie zwalniając wnoszącego sprzeciw z obowiązku wykazania istnienia takiego niebezpieczeństwa, choć z akt sprawy znaku [...] wynika, że takiej kolizji i niebezpieczeństwa ekspert nie zauważył.

Następnie skarżący wskazał, że postępowanie przed organem jest postępowaniem kontradyktoryjnym, w którym obowiązkiem stron jest przedstawienie argumentów i dowodów na ich poparcie bowiem treść art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wymaga nie tylko teoretycznego ale i praktycznego wykazania istnienia takiego ryzyka. Podniósł, iż – w jego ocenie – w tym postępowaniu zabrakło takiego zróżnicowania, choć wnoszący sprzeciw przedłożył do akt sprawy fakturę wskazującą na śladową obecność towaru pn. DUVEL (ok. 200 butelek), obecność na polskim rynku o charakterze incydentalnym i to tylko na kilka miesięcy przed datą zgłoszenia spornego znaku towarowego. Trudno więc przyjąć, iż takie niebezpieczeństwo skojarzenia zaistniało. Powyższe prowadzi – zdaniem skarżącego – do wniosku, że niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym w praktyce nie istniało.

Również całkowite pominięcie przez organ faktu rejestracji w Europie ponad 100 znaków towarowych zawierających słowo DEVIL podważa ustalenia organu w zakresie podobieństwa znaków towarowych. Nie sposób bowiem nie zauważyć, iż powszechność występowania słowa DEVIL w znakach towarowych ma niewątpliwe wpływ przy porównywaniu znaków towarowych, a tym bardziej przy skojarzeniu ze znakami wcześniejszymi. W takim stanie faktycznym utrwalona nazwa DEVIL zdecydowanie spowoduje ewentualne skojarzenia uważnego odbiorcy ze znakami DEVIL obecnymi na rynku niż z nieznanym w Polsce znakiem DUVEL.

Następnie skarżący wskazał, iż analiza porównywanych towarów nie może prowadzić do wniosków wskazanych w decyzji, ponieważ:

1. wnoszący sprzeciw sam wielokrotnie podkreślał, że jest producentem piwa, a z żadnego dokumentu nie wynika, że produkuje piwo bezalkoholowe;

2. z wykazu towarów, dla których przeznaczone są znaki wnoszącego sprzeciw, tj. [...],[...] i [...] jednoznacznie wynika, że są one przeznaczone do oznaczania "piwa, w tym porteru i mocnego, gorzkiego piwa" bez wskazania, iż dotyczy to piwa (albo innego napoju) bezalkoholowego. Takie wskazanie jest zawsze czynione, jeśli zgłaszający chce chronić znakiem takie towary;

3. wskazane przez uprawnionego do spornego znaku "napoje alkoholowe" nie dotyczą piwa bezalkoholowego. Skoro znak jest i może być przeznaczony wyłącznie do oznaczania "napojów energetycznych" to wniosek, że służy do oznaczania piwa bezalkoholowego jest całkowicie bezpodstawny. Niewątpliwie umieszczenie takiego znaku na innym napoju niż "energetyczny" prowadziłoby do błędnego oznaczenia i byłby to znak mylący.

Również dokonana przez Urząd Patentowy analiza porównawcza samych znaków towarowych budzi sprzeciw skarżącego, bowiem wbrew ocenie organu znaki różnią się, w szczególności:

1. na płaszczyźnie fonetycznej - inna wymowa nie tylko słowa DEVIL i DUVEL, lecz również uwzględniając inne wyrazy w znaku spornym, którego treść brzmi: DEVIL ENERGY DRINK FIRE & ICE; skoro organ zauważył, iż wyrażenie ENERGY DRINK FIRE & ICE jest określeniem opisowym i wskazuje rodzaj napoju, to nie można zgodzić się z tym, że jest to element nieistotny w znaku;

2. w pisowni są to inne wyrazy DEVIL i DUVEL;

3. znak uprawnionego ma inną kolorystykę i elementy graficzne niż znaki wnoszącego sprzeciw, stąd niewątpliwie różnią się na płaszczyźnie wizualnej. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu, że czcionka gotycka jest bardzo oryginalna. Występuje bowiem w każdym edytorze tekstów w ramach zestawu podstawowych krojów pisma;

4. organ całkowicie pominął element graficzny w postaci rysunku głowy diabła, choć jest to charakterystyczny element znaku towarowego. Brak w przeprowadzonej analizie porównawczej odniesienia się do tego elementu graficznego uniemożliwia, zdaniem skarżącego, wyprowadzenie prawidłowych wniosków, a te ujęte w decyzji nie opierające się na całym materiale dowodowym, nie mogą być przecież prawidłowe.

Ponadto skarżący wskazał, że przy analizie porównawczej wskazanych znaków towarowych na płaszczyźnie znaczeniowej występuje sprzeczność ustaleń i wyciągniętych z nich wniosków.

Konkludując, w zaskarżonej decyzji zabrakło – w ocenie skarżącego – nie tylko dogłębnej analizy wszystkich aspektów sprawy, lecz również zostały dokonane sprzeczne ustalenia, a tym samym wnioski z nich wysnute są błędne.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna

W niniejszej sprawie postępowanie o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy zostało wszczęte na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego z prawa ochronnego na sporny znak za bezzasadny. Zgodnie z art. 246 ust. 1 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania. Art. 246 ust. 2 p.w.p. stanowi, iż podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego, zaś zgodnie z art. 164 p.w.p. okolicznościami tymi są niespełnienie ustawowych przesłanek wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy.

Natomiast w świetle art. 247 ust. 2 p.w.p., w sytuacji w której uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, rozpatruje się w trybie postępowania spornego.

Sprzeciw skarżącej został wniesiony [...] kwietnia 2012r. W sprzeciwie podniesiono, że sporne prawo zostało udzielone z naruszeniem art. 131 ust 1pkt 1, 131 ust.2 pkt 1 i 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 i 3 p.w.p. przy czym pismem z dnia [...] lipca 2015r. wnoszący sprzeciw ograniczył podstawę prawną wniesionego sprzeciwu do art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i w takim też zakresie organ prowadził analizę wydając po jej dokonaniu skarżone orzeczenie o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy "DEVIL ENERGY DRINK FIRE & ICE" o numerze [...].

Zgodnie ze wskazanym powyżej przepisem art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Niewątpliwie należy przyjąć, że we wszystkich sprawach, w których powstaje problem podobieństwa znaków towarowych, jest on wypadkową dwóch - ściśle ze sobą powiązanych - elementów: po pierwsze - podobieństwa oznaczeń, a po drugie podobieństwa (jednorodzajowości) towarów, dla których znaki są zgłaszane, zarejestrowane lub używane. Oba te czynniki wyznaczają zakres ochrony znaku towarowego.

Art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. posługuje się pojęciem "towarów identycznych lub podobnych". Podobieństwo towarów nie jest więc tożsame z ich identycznością. Podobieństwo występuje w przypadku towarów tego samego rodzaju, o podobnym przeznaczeniu oraz warunkach zbytu. Wskazana norma gwarantuje uprawnionemu z rejestracji, że nie tylko żaden identyczny, ale również podobny w sposób mylący, czyli prowadzący do ryzyka skojarzenia znak, nie uzyska ochrony.

W świetle zacytowanego wyżej przepisu niedopuszczalna jest zatem rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. O tym, czy w konkretnym przypadku mogłoby dojść do kolizji praw z rejestracji, czy obydwa znaki towarowe są podobne, rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.

Należy podkreślić, iż przy ustalaniu podobieństwa towarów bierze się pod uwagę rodzaj towaru, przeznaczenie towaru oraz warunki zbytu, nie zaś rzeczywiste pomylenie znaków przez odbiorców. Wystarczy, że istnieje taka możliwość. Przy ocenie podobieństwa oznaczeń natomiast należy mieć na uwadze nie tylko możliwość uznania znaków za identyczne lub ich rozróżnienia przy stwierdzeniu, że dotyczą towarów tego samego przedsiębiorstwa, ale również uznania, że informują o związkach łączących odrębne przedsiębiorstwa.

Nabywający towar lub usługę na ogół nie ma możliwości porównania obydwu znaków w tym samym czasie. Chodzi przecież o ocenę pewnego wrażenia jakie znak wywiera na kupującym. Dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń. Jest to usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się on przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia z pominięciem drobnych rozbieżności.

Dokonanie właściwej oceny ryzyka konfuzji zakłada konieczność przeprowadzenia szczegółowej analizy podobieństwa znaków towarowych i usług oraz podobieństwa oznaczeń, przy czym w pierwszej kolejności należy zbadać podobieństwo towarów oraz usług przy uwzględnieniu ich konkurencyjnego i komplementarnego charakteru. W następnej kolejności należy porównać same oznaczenia, pod względem ich zbieżności na płaszczyźnie graficznej, fonetycznej i wizualnej.

A zatem organ prawidłowo, w pierwszej kolejności, dokonał badania podobieństwa towarów, do oznaczenia których zostały przeznaczone przeciwstawione znaki towarowe.

W zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy RP wskazał, że sporny znak służy do oznaczania takich towarów jak napoje bezalkoholowe i napoje energetyzujące z klasy 32 oraz wskazał, że przeciwstawione znaki wnoszącego sprzeciw o nr [...],[...],[...] zostały przeznaczone do oznaczenia towarów i usług z klasy 21, 32 i 42 klasyfikacji nicejskiej.

Oceniając podobieństwo towarów Urząd Patentowy RP uznał, że porównywane znaki towarowe służą do oznaczenia identycznych towarów z tej samej klasy 32. Napoje bezalkoholowe do oznaczenia których przeznaczony jest znak sporny oraz piwa, do oznaczenia których przeznaczone są znaki przeciwstawne, są towarami podobnymi. Rodzajem piwa jest bowiem również piwo bezalkoholowe, które aby mogło być uznane za bezalkoholowe to zawartość alkoholu nie może przekraczać 0,5% całkowitej objętości. Z kolei Napój to rodzaj płynu przeznaczony do spożycia przez człowieka, służący zaspokojeniu pragnienia przy czym piwo bez wątpienia jest rodzajem płynu służącym do spożycia przez człowieka w celu zaspokojenia pragnienia, a zatem jest napojem. Nadto jako piwo bez zawartości alkoholu jest napojem bezalkoholowym. Z powyższych względów organ uznał, że napoje bezalkoholowe znajdujące się w wykazie towarów znaku spornego mogą również dotyczyć piwa bezalkoholowego jako jednego z rodzaju napojów bezalkoholowych, do oznaczenia których przeznaczone są przeciwstawione znaki towarowe. Organ podkreślił przy tym, że zarówno piwo bezalkoholowe jak i napoje energetyzujące należą do szeroko rozumianej gamy produktów należących do grupy napojów, mają identyczne przeznaczenie i tożsamy sposób dystrybucji. Ponadto napoje energetyzujące, do oznaczenia których przeznaczony jest znak sporny, są komplementarne do usług zaopatrzenia w żywność i napoje z klasy 42, do sygnowania których przeznaczone są przeciwstawne znaki towarowe [...] i [...] – usługi zaopatrzenia w żywność i napoje, bowiem są usługami dotyczącymi szerokiej grupy towarów. Organ stwierdził zatem, że towary takie jak napoje energetyzujące a także napoje bezalkoholowe, do oznaczenia których przeznaczony jest znak sporny, są towarami komplementarnymi do usług zaopatrzenia w żywność i napoje, do sygnowania których przeznaczone są dwa z przeciwstawnych znaków [...] i [...].

Zdaniem Sądu zawarta w skarżonym orzeczeniu ocena podobieństwa towarów i usług dokonana przez organ nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów zakreślone normami k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. Aczkolwiek Sąd zauważ, że organ nieprawidłowo wskazał, jako komplementarny do usług zaopatrzenia w żywność i napoje z klasy 42, przeciwstawny znak [...]. Prawidłowo winien być wskazany w tym względzie znak [...] oraz wskazywany przez organ [...]. Błąd ten jednak nie miał wpływu na prawidłowość wydanego w sprawie orzeczenia bowiem jak wynika z treści skarżonego aktu organ prawidłowo dokonywał porównania spornego znaku z odpowiednimi znakami jednak w uzasadnieniu wskazując nieprawidłowe oznaczenie znaków komplementarnych.

W ocenie Sądu organ w przedmiotowej sprawie prawidłowo dokonał badania podobieństwa towarów i usług. Organ nie poprzestał na stwierdzeniu, że porównywane znaki towarowe służą do oznaczenia identycznych towarów i komplementarnych do nich usług. Organ dokonał w tym zakresie szczegółowej analizy uwzględniając kryteria dotyczące samych towarów i usług, jak ich charakter, przeznaczenie, sposób wykorzystania, ich komplementarność oraz kryteria rynkowe tj. adresaci, formy i miejsca dystrybucji porównywanych towarów i usług.

Zdaniem Sądu ocenie tej nie można zarzucić dowolności. Organ prawidłowo i gruntownie uzasadnił swoje stanowisko.

W ocenie Sądu, argumenty strony skarżącej podniesione w skardze a odnoszące się do zanegowania podobieństwa towarów stanowią jedynie polemikę z prawidłowym stanowiskiem organu i nie zmieniają poprawności oceny podobieństwa towarów i usług dokonanej przez organ. Zdaniem sądu nie ulega żadnej wątpliwości, iż zarówno sporny znak jak i znaki przeciwstawne zostały przeznaczone dla oznaczenia towarów w tej samej klasie tj. 32, w której znajdują się napoje bezalkoholowe oraz piwo. Nie ulega również wątpliwości, że w świetle definicji napoju, która jest b. szeroka, bowiem jest to każdy płyn przeznaczony do konsumpcji przez człowieka, w którym oprócz wody występują inne składniki i który oprócz swej podstawowej funkcji zaspokojenia pragnienia oraz dostarczenia pijącemu wartości odżywczych mogą pełnić i inne funkcje np. lecznicze, obyczajowe, obrzędowe (v. http://encyklopedia.pwn.pl/hasło/napój;3945729.html), zarówno piwo oznaczone znakami przeciwstawnymi jak i napoje energetyzujące oznaczone znakiem spornym są towarami podobnymi. A piwo bezalkoholowe jako napój bezalkoholowy niewątpliwie jest towarem identycznym do napoju energetyzującego, który też jest napojem bezalkoholowym. Należą one do szerokiej gamy produktów należących do grupy napojów, mającej identyczne przeznaczenie i tożsamy sposób dystrybucji.

O jednorodzajowości tych towarów świadczy także to, iż są one przeznaczone dla podobnego kręgu odbiorców, jak również mogą być dystrybuowane tymi samymi kanałami dystrybucji.

Ustalenie podobieństwa towarów pozwoliło organowi przejść do badania podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń.

Zdaniem Sądu również w tym zakresie ocena dokonana przez organ nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów zakreślone normami k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p.

Zgodnie z utrwalonymi poglądami doktryny i orzecznictwem zarówno krajowym, jak i wspólnotowym w zakresie podobieństwa oznaczeń porównanie znaków obejmuje warstwę fonetyczną, warstwę znaczeniową oraz warstwę wizualną. Ocena taka opiera się na całościowym wrażeniu wywoływanym przez porównywane znaki, w szczególności uwzględniając elementy dominujące i odróżniające.

Stanowisko Urzędu Patentowego RP, iż oznaczenia powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, jest prawidłowe i znajduje swoje uzasadnienie zarówno w doktrynie jak i powołanym przez organ orzecznictwie.

Sąd podziela również pogląd, że przy jednoczesnym uwzględnieniu całościowej oceny znaku towarowego, należy zwrócić uwagę na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także ich oryginalność i sposób ich postrzegania, ogólne wrażenie jakie znaki wywierają na odbiorcy.

Zaskarżona decyzja zawiera analizę podobieństwa przeciwstawionych znaków zarówno pod kątem ich elementów wspólnych jak i odmiennych. Analiza ta w ocenie Sądu uwzględnia wszystkie przedstawione wyżej kryteria. Sąd podzielił przy tym ocenę organu, iż przeciwstawione znaki oceniane jako całość są w takim stopniu podobne, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych.

W szczególności sąd podziela ocenę organu, że w zakresie wizualnym porównywane znaki (znak sporny nr [...] i znaki przeciwstawne o numerach [...] orz [...]), są do siebie podobne, gdyż zawierają bardzo podobne elementy jakimi w znaku spornym jest wyeksponowane słowo DEVIL a w znakach przeciwstawnych słowo DUVAL. Przy czym organ zasadnie uznał, że słowo DEVIL w spornym znaku zostało wyeksponowane, gdyż zostało ono umieszczone w centralnym miejscu spornego oznaczenia i zostało sporządzone dużą dwu kolorową czcionką (czcionka czarna z białą obwódką). Natomiast pozostałe słowa znajdujące się w znaku spornym tj. "energy drink" oraz "fire & ice" są zapisane dużo mniejszą czcionką i zostały umieszczone w znaku ponad i pod słowem DEVIL i nie są wyeksponowane co jak słusznie przyjął organ, wskazuje że nie są one elementem dominującym, ani wyróżniającym w znaku spornym w przeciwieństwie do wyeksponowanego słowa DEVIL. Za prawidłowe należy również przyjąć wskazanie organu, że choć warstwa słowna znaku spornego została sporządzona w innych kolorach niż znaki przeciwstawne a także porównywane znaki towarowe posiadają inne elementy graficzne i inne tło, jednakże element słowny DEVIL i DUVAL dominujący i wyróżniający w spornym znaku oraz w znakach przeciwstawnych jest bardzo podobny, na co niewątpliwie wpływ ma również czcionka gotycka którą w/w słowa zostały zapisane w znakach. Organ zasadnie również zauważył że słowa DEVIL i DUVAL zaczynają się i kończą tymi samymi literami ("D" i "L") , posiadają również tę samą środkową literę "V", przy czym w/w elementy słowne DEVIL i DUVAL zostały sporządzone w niemalże identyczny sposób, są elementami dominującymi, które przytłaczają pozostałe elementy porównywanych znaków towarowych i jako takie sprawiają, że znaki te wywierają niemalże identyczne ogólne wrażenie na odbiorcach. Organ zasadnie również przyjął, że bez znaczenia pozostaje okoliczność, że zarówno znak sporny jak i znaki przeciwstawne ([...] i [...]) posiadają dodatkowe elementy graficzne (w znaku spornym –czerwone tło oraz grafika w postaci głowy diabła umieszczonej w kropce nad literą "i" a w znakach przeciwstawnych – grafika w postaci herbu). Zostały one bowiem tak wkomponowane, w szczególności w znak sporny, że jedynie podkreślają siłę oddziaływania słowa DEVIL stanowiąc element ozdobny nie wpływający na zdolność odróżniającą tego znaku towarowego. Należy zatem przyjąć, że znaki te w warstwie wizualnej są do siebie podobne.

Organ prawidłowo również przyjął, że w warstwie fonetycznej przeciwstawiane znaki są podobne. Zawierają one bowiem podobny element słowny przy czym słowo DUVEL w znakach przeciwstawnych, jest jedynym elementem słownym, zaś słowo DEVIL jest jednym z trzech elementów słownych, które będzie odczytywane zgodnie z zapisem jako "dewil". Natomiast pozostałe słowa "enegy drink" oraz "fire & ice" zostaną odczytane z zgodnie z zapisem lub zgodnie z wymową w języku angielskim – przy czy zapisy te należy uznać jedynie jako elementy uzupełniające względem dominującego słowa DEVIL i przez przeciętnego odbiorcę będą postrzegane jako określenie ogólnoinformacyjne. W znakach przeciwstawnych, słowo DUVAL będzie odczytane zgodnie z zapisem jako "duwal" . Słusznie organ zauważył, że słowa DEVIL i DUVEL różnią się dwoma literami jednakże za zasadne należy przyjąć uznanie że to za mało by uznać że znaki te różnią się od siebie w warstwie fonetycznej w sposób znaczący, szczególnie, że jako wyrazy dwu sylabowe posiadające te same pierwsze, środkowe i ostatnie litery oraz te same pierwsze litery rozpoczynające sylaby ("D" i "V") są one wymawiane w podobny sposób. Nadto podnieść również należy, że różnica dwóch liter występująca w znakach nie czyni spornych znaków na tyle odmiennymi, aby zostało wykluczone ryzyko ich pomyłki w zwykłych warunkach obrotu. Tym samym stanowisko co do podobieństwa znaków w warstwie fonetycznej należy uznać za uzasadnione.

Natomiast w warstwie znaczeniowej organ zasadnie przyjął, że porównywane znaki zawierają słowa nie należące do języka polskiego. Znak sporny zawiera bowiem zarówno słowo odróżniające DEVIL jak i pozostałe słowa zamieszczone w znaku pochodzące z języka angielskiego przy czym słowo DEVIL oznacza diabła, natomiast słowa "energy drink" oraz "fire & ice" odpowiednio "napój energetyzujący" oraz "ogień i lód" i tak też słowa te będą rozumiane przez osoby znające język angielski. Natomiast dla pozostałych polskich odbiorców, nie znających tego języka, będą to oznaczenia fantazyjne. Podobnie rzecz się ma ze słowem DUVEL użytym w znakach przeciwstawnych. Słowo to bowiem pochodzi z języka flamandzkiego i oznacza w tym języku również "diabła" i tak też będzie słowo to rozumiane przez polskich odbiorców znających ten języka. W większości jednak słowo to przez polskich odbiorców będzie odbierane jako określenie fantazyjne, gdyż język flamandzki w Polsce jest znany przez nieliczne osoby. W świetle powyższego organ zasadnie uznał, że porównywane znaki towarowe dla części odbiorców są również podobne na płaszczyźnie znaczeniowej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organ prawidłowo uznał że zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców polegające na możliwości błędnego, przypisania przez przeciętnego odbiorcę danego towaru uprawnionemu z rejestracji z uwagi na znak, który został na ten towar nałożony. Niebezpieczeństwo to jest bowiem rezultatem podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń. Skoro wykazane zostało, że towary są podobne a nadto znaki wykazują znaczne podobieństwo w warstwie wizualnej oraz nie różnią się w wystarczający sposób w warstwie fonetycznej i znaczeniowej, to istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Z powyższych względów Sąd nie zgadza się z zarzutami naruszenia przez Urząd Patentowy prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Analiza podobieństwa towarów oraz znaków towarowych, a także ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, została dokonana przez UP prawidłowo, zgodnie z wymogami tego przepisu. Nie zostały również naruszone przepisy postępowania w stopniu istotnym, co mogłoby być podstawą do uwzględnienia skargi. W ocenie Sądu, organ wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkie przesłanki, którymi się kierował przy rozstrzygnięciu sprawy, przedstawił prawidłowo ustalony stan faktyczny na podstawie nie budzącego wątpliwości materiału dowodowego oraz przywołał i wyjaśnił podstawy prawne rozstrzygnięcia. Postępowanie zatem spełniło wymogi wskazane w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a uzasadnienie zaskarżonej decyzji – wymogi określone przez art. 107 § 3 k.p.a. Sąd stwierdza również, że błędne jest stanowisko skarżącej uprawnionej do spornego znaku, że ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd powinna zostać inaczej wykazana w postępowaniu zgłoszeniowym a inaczej w postępowaniu spornym. Należy bowiem zauważyć, że przepis art. 132 ust.2 pkt 2 p.w.p. ma jednoznaczne i jedno brzmienie niezależnie od tego czy będzie to postepowanie zgłoszeniowe czy sporne. Tym samym zarówno w jednym jak i w drugim postępowaniu ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd winno być oceniane i wykazywane w ten sam sposób. Sąd wskazuje także, że ciężar oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd spoczywa na organie tj. Urzędzie Patentowym, który winien dokonać oceny takiego ryzyka przy uwzględnieniu podobieństwa towarów i usług, podobieństwa oznaczeń oraz ocenę odbiorców towarów i usług oznaczonych porównywanymi znakami.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), skargę oddalił