Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 108/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nysie z dnia 8 grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Spółka z o.o. A z siedzibą w [...] (dalej określana jako skarżąca lub Spółka) pismem z dnia 7 marca 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nysie z dnia 8 grudnia 2015 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej w deklaracji VAT-7 za październik 2015 r., do czasu zakończenia weryfikacji zasadności zwrotu podatku VAT.

W uzasadnieniu skargi zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego i prawa materialnego, w tym m.in. art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) – dalej określana jako: "u.p.t.u."

Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia wydanego na podstawie art. 216 § 1 w związku z art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) i art. 87 ust. 2 u.p.t.u., Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nysie przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez stronę w deklaracji VAT-7 za październik 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji zasadności zwrotu tego podatku, wszczętej kontrolą podatkową zgodnie z upoważnieniem do kontroli z dnia 25 listopada 2015 r. Przewidywany termin zakończenia weryfikacji zasadności zwrotu określono na dzień 30 kwietnia 2016 r. Spółka zadeklarowała podatek do zwrotu w kwocie 3.571.252,00 zł na rachunek bankowy w terminie 25 dni.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nysie wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718, j.t.) – dalej jako: [p.p.s.a.] sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.

Skarżąca kwestionuje w skardze zasadność przedłużenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego terminu zwrotu nadwyżki podatku nad należnym twierdząc, że brak było ku temu podstaw faktycznych i prawnych. Nie ma jednak między stronami wątpliwości, że podstawą do działania organu podatkowego był przepis art. 87 ust. 2 u.p.t.u., który w zdaniu drugim przewiduje, iż jeżeli zasadność zwrotu podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, takie czynności kontrolne organ podatkowy podjął w dniu 26 listopada 2015 r. a ich przedmiotem było "sprawdzenie rzetelności deklarowania podstaw opodatkowania i prawidłowości obliczania podatku od towarów i usług za październik 2015 r. ze szczególnym uwzględnieniem zwrotu podatku VAT. Kontrola przed dokonaniem zwrotu".

Na tle tak określonego przedmiotu zaskarżenia wskazać należy, że po dniu 15 sierpnia 2015 r. zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym stało się przedmiotem kontrowersji w orzecznictwie sądów administracyjnych, co jest związane ze zmianą treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., dokonaną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Rozbieżności te (patrz postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt I FSK 724/16, dostępnego na stronie internetowej NSA www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stały się przyczyną przedstawienia składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości: "Czy w stanie prawnym obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r., po zmianie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dokonanej ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), przysługuje skarga do sądu administracyjnego od rozstrzygnięcia w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o którym mowa w art. 87 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), wydanego w toku kontroli podatkowej, postępowania podatkowego bądź postępowania kontrolnego?".

Nie budzi w niniejszej sprawie wątpliwości, że kwestionowanym skargą postanowieniem organ podatkowy postanowił przedłużyć termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w związku z wszczętą kontrolą podatkową oraz, że postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. Zatem jest to bez wątpienia sytuacja, której dotyczy ww. przytoczone pytanie prawne.

Od treści podjętej uchwały niewątpliwie zależy zatem sama możliwość poddania sądowej kontroli kwestionowanego skargą postanowienia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. W ocenie tut. Sądu, podjęcie przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały może mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania, biorąc pod uwagę wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a. moc wiążącą uchwał tego Sądu. W przypadku bowiem zajęcia stanowiska opowiadającego się za brakiem podstaw do sądowej kontroli wskazanych postanowień, brak byłoby podstaw do merytorycznego rozstrzygania w sprawie.

Należy nadto wskazać, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądów co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por.: postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie, a przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma dodatkowe znaczenie w sferze prawa publicznego.

W ocenie tut. Sądu, ze względu na charakter spornych zagadnień objętych kwestionowanym postanowieniem oraz tych, które stały się przedmiotem ww. wniosku o podjęcie uchwały wyjaśniającej, występuje w niniejszej sprawie zależność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., która daje podstawę do zawieszenia postępowania sądowego przed tut. Sądem.

Z przedstawionych powyżej przyczyn postanowiono jak na wstępie.