Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 254/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust.2, art. 1a ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1785
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi I.P. i K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2020 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 4.034 (cztery tysiące trzydzieści cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

|Sygn.akt I SA/Gd 254/21 |

|UZASADNIENIE |

| Decyzją z dnia [...] 2020 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] |

|2020 r. nr [...] ustalającą I.P. i K.P. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. w kwocie 11.650,00 zł uznając, iż jej treść nie |

|narusza prawa. |

|Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: |

|Decyzją z dnia [...] 2020 r. Prezydent Miasta wydał decyzję ustalającą wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. |

|W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż z ewidencji gruntów i budynków (dane na dzień 10 grudnia 2019 r.) wynika, że nieruchomości oznaczone jako|

|działki o numerach: [...] (Bi), [...] (Bi), [...] (Ti), [...] (Bi), [...] (dr), [...] (Rllla, B-Rllla) oraz budynek handlowo-usługowy na działce nr [...] o|

|pow. zabudowy 855 m2, stanowią własność I.P. i K.P. W związku z brakiem informacji o jakichkolwiek zmianach w sposobie użytkowania obiektów |

|stanowiących własność podatników przyjęto dane z ewidencji gruntów i budynków Miasta oraz informacje zgromadzone w postępowaniu podatkowym |

|ustalającym łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. Do materiału dowodowego włączono protokół oględzin przeprowadzonych przez organ |

|administracji publicznej w dniu 21 marca 2018 r. (w sprawie podatku od nieruchomości i podatku rolnego za 2018 r.) na nieruchomości położonej|

|w S. przy ul. [...] w którym organ ten ustalił, że zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działka nr [...] zabudowana jest budynkiem o numerze |

|ewidencyjnym [...] sklasyfikowanym jako budynek handlowo-usługowy. Podczas oględzin pracownicy organu dokonali pomiarów powierzchni użytkowej |

|ww. budynku ustalając, iż powierzchnia użytkowa o wysokości powyżej 2,20 m wynosi 609,71 m2, natomiast o wysokości poniżej 2,20 m wynosi 1,55|

|m2 (do opodatkowania 0,78 m2). Z protokołu wynika, że pracownicy dokonali pomiarów 12 boxów, przy czym jeden z nich o pow. 42,55 m2 |

|wynajmowany jest na prowadzenie solarium, pozostałe określono jako nieużytkowane. Ustalono powierzchnię komunikacji o wys. powyżej 2,20 m na |

|205,89 m2. Stwierdzono również, że w pięciu boxach prowadzona jest działalność gospodarcza, jednakże do obmiarów udostępniono wyłącznie jeden|

|box zajęty na prowadzenie solarium. Podatnicy zobowiązali się do określenia powierzchni pozostałych lokali, do których w trakcie oględzin nie|

|było dostępu. Z oświadczenia podatnika z dnia 11 kwietnia 2018 r. wynikało, że powierzchnia pozostałych 4 boxów, w których prowadzona jest |

|działalność gospodarcza wynosi łącznie 140 m2 (każdy boks ma po 35 m2). Z protokołu z oględzin wynika, że 12 boksów ma łącznie powierzchnię |

|437,27 m2 w tym lokal zajęty na solarium 42,55 m2. Biorąc pod uwagę oświadczenie strony łączna powierzchnia 5 boxów zajętych na prowadzenie |

|działalności gospodarczej wynosi 182,55 m2. Łączna powierzchnia budynku to 577,27 m2 bez części komunikacyjnej. Strony brały udział w |

|czynnościach organu i podpisały protokół. |

|Pismem z dnia 20 lipca 2020 r. podatnicy nie zgadzając się z ww. decyzją złożyli od niej odwołanie. |

|Podatnicy zarzucili m. in. to że organ I instancji nie zawiadomił ich o toczącym się postępowaniu. Ponadto skarżący wskazali, iż do |

|powierzchni zajętych na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej został włączony korytarz, który w rzeczywistości nie jest dzierżawiony|

|i nie został zajęty na te potrzeby. |

|Po rozpatrzeniu odwołania, SKO decyzją z dnia [...] 2020 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta. Decyzja stała się ostateczna. |

|W uzasadnieniu decyzji przypomniano, że zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach |

|lokalnych, przywołana dalej jako u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:|

|- grunty; |

|- budynki lub ich części; |

|- budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. |

|W art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l. przyjęto, że podstawę opodatkowania stanowi: |

|dla gruntów – powierzchnia, |

|dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa. |

|Przypomniano, także że wiążące są dla organów podatkowych informacje dotyczące klasyfikacji nieruchomości wynikające z ewidencji gruntów i |

|budynków. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji |

|faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Należy mieć zatem na względzie, iż organy|

|ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane zawarte w ewidencji gruntów|

|i budynków. |

|W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO z dnia [...] 2020 r. oraz poprzedzającej |

|jej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2020 r., a także zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych.|

| |

|Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: |

|Art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie w sprawie żadnych dowodów i czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia |

|stanu faktycznego sprawy niezbędnych dla prawidłowego ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego od skarżących za 2019 r., a w szczególności|

|nie przeprowadzenie stosownych czynności oględzin nieruchomości, dla których ustalono zobowiązanie pieniężne za 2019 r., nie przeprowadzenie |

|czynności przesłuchania stron celem ustalenia przeznaczenia nieruchomości podlegających opodatkowaniem a także czy między 2018 a 2019 rokiem |

|nie zaszły zmiany w zakresie powierzchni przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, |

|Wydanie decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, a w szczególności w oparciu o dane ujęte w protokole oględzin nieruchomości z 21 |

|marca 2018 r. stanowiące podstawę wymiaru podatku za 2018 r. i nie zweryfikowanie aktualności tych danych, |

|Art. 80 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie wszystkich dowodów w sprawie co skutkowało błędnym ustaleniem wymiaru podatku w niniejszej |

|sprawie. |

|Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: |

|Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy |

|administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli |

|ustawy nie stanowią inaczej. Będąc powołanym do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W wyniku |

|takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu |

|mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik |

|sprawy, ewentualne w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawa wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy|

|z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej |

|"p.p.s.a.". |

|Skarga jest uzasadniona albowiem argumenty podniesione przez pełnomocnika skarżących uzasadniają zarzut naruszenia wskazanych przez niego |

|przepisów. |

|Przede wszystkim - jak wynika z treści skargi, nie budzi wątpliwości prawidłowość wyliczeń powierzchni boksów przeznaczonych na prowadzenie |

|działalności gospodarczej, w których ta działalność nie jest prowadzona. Z protokołu oględzin z dnia 21 marca 2018 r. wynika, że łączna |

|powierzchnia boksów nieużytkowanych o wysokości powyżej 2,20 metrów wynosi 394,72 m2. Pięć boksów jest przeznaczonych na prowadzenie |

|działalności gospodarczej, a ich powierzchnia łączna wynosi 182,55 m2, z czego 42,55 m2 (jeden lokal, w którym prowadzone jest solarium) i 4 |

|boksy, w których prowadzona jest działalność gospodarcza i powierzchnia wyliczona przez skarżących - 140 m2. |

|Sąd podzielił pogląd pełnomocnika, że organ nieprawidłowo ustalił powierzchnie ciągów komunikacyjnych, jakie przeznaczone są do prowadzenia |

|działalności gospodarczej i pozostałych. Nie można przyjąć, że powierzchnia korytarza przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej |

|to 205,89 m2 (cała powierzchnia korytarza) x 31,62% (powierzchnia procentowa boksów wykorzystywana w budynku na działalność gospodarczą) = |

|65,10 m2 i analogiczne ustalenie powierzchni korytarza nie przeznaczonej do prowadzenia działalności gospodarczej. |

|Powyższe wyliczenie w niniejszej sprawie jest nieprawidłowe, albowiem z zebranego w sprawie materiału dowodowego w ogóle nie wynika, czy |

|faktycznie taka powierzchnia może być przyjęta do ustalenia powierzchni korytarza przeznaczonej do prowadzenia działalności gospodarczej i do|

|innych celów i czy w takim zakresie faktycznie jest wykorzystywana. Wskazać bowiem należy, że organ nie poczynił żadnych ustaleń w zakresie, |

|czy faktycznie dostęp do każdego z boksów jaki wykorzystywany jest do prowadzenia działalności gospodarczej wymaga korzystania z korytarza, a|

|także czy do któregokolwiek z boksów przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej można wejść z pominięciem korytarza i czy |

|którykolwiek z boksów przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej ma odrębne wejście i nie ma potrzeby korzystania z korytarza. |

|Jak zaś twierdzi skarżący korytarz w ogóle nie jest wykorzystywany do prowadzonej w dzierżawionych boksach działalności gospodarczej. Nie |

|została również zawarta jakakolwiek umowa dzierżawy korytarza. |

|Okoliczność powyższa ma znaczenie o tyle, że jeżeli dostęp do chociaż jednego z boksów przeznaczonych do prowadzenia działalności |

|gospodarczej nie wymaga korzystania z korytarza, to wyliczenie poczynione przez organ na podstawie ustaleń przyjętych przy wydawaniu decyzji |

|za 2018 r. i uznane za prawidłowe przez SKO jest nieprawidłowe i wymaga ponownego przeliczenia tych powierzchni. Okoliczność ta ma zaś |

|istotne znaczenie w sprawie dla prawidłowego ustalenia wysokości podatku. |

|W tym miejscu należy odnieść się do stanowiska organu, zgodnie z którym art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i |

|kartograficzne (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 276) podstawę wymiaru podatku stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Powyższa norma|

|prawna oznacza, że co do zasady o sposobie kwalifikacji budynku, dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, nie tyle decyduje sposób |

|rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, ile jej funkcje (przeznaczenie) wskazane w ewidencji gruntów i budynków. Jednakże, na co również |

|zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13, |

|wskazana reguła bezwzględnego związania danymi ewidencyjnymi, w pewnych przypadkach może zostać w ramach postępowania podatkowego podważona, |

|nawet bez potrzeby uprzedniej zmiany samej ewidencji. Może to mieć miejsce w sytuacji, gdy oparcie się na danych ewidencyjnych pozostawałoby |

|w sprzeczności z innymi bezwzględnie obowiązującymi regulacjami prawnymi lub też musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w |

|ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku. |

|Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b podwyższona stawka podatku od nieruchomości przysługuje m.in. od budynków związanych z prowadzeniem |

|działalności gospodarczej. Mając na uwadze, że podatnik nie jest przedsiębiorcą, lecz prowadzi działalność rolniczą jednocześnie dzierżawiąc |

|boksy w budynku handlowo-usługowym na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, organ winien ustalić, w jakim zakresie |

|poszczególne rodzaje działalności były prowadzone na spornej nieruchomości. Ma to o tyle znaczenie w sprawie, że organy na dotychczasowym |

|etapie postępowania podatkowego nie weryfikowały czy dzierżawione boxy, w których jest prowadzona działalność gospodarcza, mają w ogóle |

|dostęp do spornego korytarza i czy jest on wykorzystywany na te cele. Na tej podstawie organy powinny określić w konsekwencji, czy sporne |

|pomieszczenie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W przypadku wykazania związku spornego pomieszczenia z prowadzeniem |

|działalności gospodarczej, możliwe jest jego opodatkowanie jako związanego z działalnością gospodarczą na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. |

|b u.p.o.l. Natomiast w zakresie, w którym korytarz służył wyłącznie np. działalności rolniczej lub w ogóle nie były wykorzystywany, możliwe |

|jest jego opodatkowanie podatkiem od nieruchomości, lecz według stawki dla "pozostałych" (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e u.p.o.l.). |

|Powyższe uchybienie ma istotne znaczenie w sprawie, albowiem wpływa na prawidłowość wyliczenia podatku. |

|Sąd stwierdza, że chybione są zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. W postępowaniu podatkowym nie znajdują zastosowania |

|przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz przepisy obowiązującej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz.|

|U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.). Odpowiednikiem art. 7 k.p.a. w Ordynacji podatkowej są przepisy art. 120 i art. 122 O.p. Z kolei |

|odpowiednikiem art. 77 § 1 k.p.a. jest art. 187 O.p., natomiast odpowiednikiem art. 80 k.p.a. jest art. 191 O.p. |

|Zdaniem Sądu, powyższe stanowi uchybienie art. 120 i 122 O.p., art. 187 O.p. oraz 191 O.p. zgodnie z którymi, w toku postępowania organy |

|podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu |

|podatkowym, ponadto są obowiązane zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ podatkowy zobligowany jest do oceny|

|na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. |

|Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt |

|1 c p.p.s.a. |

|O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. |