Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 430/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska,, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2007r. sprawy ze skargi K. I. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 430/07

UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia (...).01.2007 r. Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (...) z dnia (...).11.2006 r. odmawiającą przyznania płatności na zalesianie K. I.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia jako podstawę odmowy wskazał niedopełnienie wymogu z § 9 pkt 2 ppkt. 1,2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11.08.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 187, poz. 1929 ze zm.). Przepis ten pozwalał na przyznanie płatności wnioskodawczyni, jeśli do dnia 31.05.2006 r. złożyłaby oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, dołączając jednocześnie zaświadczenie nadleśniczego potwierdzające ten fakt. Zdarzenie takie jednakże nie nastąpiło w terminie.

W odwołaniu pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że zalesienie zostało zakończone zgodnie z planem zalesienia i jego późniejszą korektą z dnia (...).06.2006 r. Nadmienił, że dopiero (...).05.2006 r. ujawniła się niezgodność co do powierzchni zalesionej, powstała z uwagi na bezprawne zajęcie przez sąsiada części działki nr (...) należącej do wnioskodawczyni, o pow. ok. (...) ha. Przy czym teren przeznaczony pod zalesienie miał łączną pow. (...) ha. Z uwagi na powstałą sytuację złożył (...).05.2006 r. do nadleśnictwa wniosek o korektę planu zalesiania i w dniu (...).06.2006 r. otrzymała zgodę na zalesienie brakującego areału na działce nr (...) w jesieni. Zatem (...).11.2006 r. w imieniu wnioskodawczyni poinformował o zakończeniu zalesiania działek rolnych o nr ew. (...),(...) i (...). Z tego względu uznał, iż istnieją podstawy do odzyskania przez wnioskodawczynię zainwestowanych środków finansowych w zalesianie.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy kwestionowaną decyzję stwierdził, iż owo zalesianie powinno zostać wykonane na pow. (...) ha w terminie - wiosna 2006 r., zgodnie ze złożonym wnioskiem o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych. Zatem końcowym dniem tego terminu winien być dzień (...).05.2006 r. w myśl § 9 ust. 2 cyt. rozporządzenia. O terminach zalesienia poinformowano wnioskodawczynię postanowieniem z dnia (...).10.2005 r. Jednakże do dnia (...).05.2006 r. nie złożyła ona oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia oraz zaświadczenia z nadleśnictwa potwierdzającego ten fakt. Złożone przez nią oświadczenie o

wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia nadane (...).12.2006 r. organ odwoławczy uznał więc za złożone w niewłaściwym terminie także z uwagi na brzmienie § 8 ust. 1 cyt. rozporządzenia.

W skardze pełnomocnik wnioskodawczyni podkreślił, iż w zakończeniu zalesiania w terminie przeszkodziły obiektywne okoliczności, na które skarżąca nie miała wpływu. Dotyczyły one jedynie 5% powierzchni całego areału objętego planem zalesienia. Pominięto także całkowicie zgodę nadleśnictwa na zakończenie zalesiania tej powierzchni w jesieni 2006 r., co w istocie stanowi korektę planu zalesieniowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Nadto organ odwoławczy zaznaczył, że nie została złożona w Biurze Powiatowym ARiMR zmiana wniosku podająca możliwą do zalesienia w tym terminie (wiosna 2006 r.) powierzchnię - (...) ha. Nie do zaakceptowania była z uwagi na brzmienie § 8 ust. 1 cyt. rozporządzenia zmiana polegająca jedynie na zmianie terminu zalesienia przeniesionego na jesień 2006 r. Zgoda wyrażona na ten termin przez nadleśnictwo nie znajdowała oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

W ocenie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego ARiMR przyczyny niewykonania zalesienia na powierzchni w pełni zadeklarowanej wynikły z działania osoby trzeciej i nie mogą zostać zaliczone do nadzwyczajnych okoliczności, zwłaszcza, że producent rolny mógł złożyć oświadczenie o zalesieniu 95% powierzchni zadeklarowanej wraz ze zmianą do wniosku, co do powierzchni zobowiązania w terminie wiosna 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości miedzy innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rolą sądu administracyjnego jest badanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia tj. ocena zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozpoznając sprawę rozstrzyga w jej granicach nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie wskazane unormowania Sąd uznał, że rozpoznawana skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem tak zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie wnioskodawczyni (...).07.2005 r. złożyła wniosek o przyznanie płatności na zalesianie gruntów wskazując swe

trzy działki rolne o nr ew. (...),(...) i (...) i łącznej pow. (...) ha. Zaznaczyła także termin wykonania zalesienia wynikający z planu zalesienia na wiosnę 2006 r. Wniosek ten zawierał klauzulę, której pkt 3 m. in. stanowił, iż wnioskodawca zobowiązuje się do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji:

a/ o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie, pobieranie lub wypłacanie tych płatności,

b/ o każdej zmianie powstałej w okresie trwania złożonych zobowiązań, a w szczególności jeśli zmiana ta dotyczy:

* wykorzystania gruntów rolnych,

* wielkości powierzchni,

* przeniesienia własności części albo wszystkich działek rolnych objętych

wnioskiem na rzecz innego producenta rolnego.

Wnioskodawczyni uzyskała z Nadleśnictwa J. Plan Zalesienia, a następnie postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (...) z dnia (...).10.2005 r. o spełnieniu niezbędnych warunków we wniosku o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych, w którym pouczono ja m. in., że winna złożyć do 31 maja 2006 r. po wykonaniu zalesienia Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia i dołączyć zaświadczenie nadleśniczego Lasów Państwowych potwierdzające ten fakt.

Informację o zakończeniu zalesiania do Nadleśnictwa skarżąca skierowała (...).05.2006 r., a Agencja pismo to otrzymała do wiadomości. W wyniku poczynionych przez Nadleśnictwo ustaleń okazało się, iż zalesienia nie dokonano wówczas na całej deklarowanej powierzchni, bowiem część jej działki o nr ew. (...) została zaorana przez sąsiada ((...) ha) i posiano na niej mieszankę paszową, co uniemożliwiło jej zalesienie w tym terminie. Wówczas skarżąca - (...).05.2006 r. do Nadleśnictwa skierowała wniosek o korektę planu zalesieniowego dla tej działki. Pismo to zostało przesłane do wiadomości do ARiMR. Podała jednocześnie, że areał już przez nią zalesiony wynosi ok. (...) ha. Pismo to nadane zostało do Agencji w dniu (...).05.2006 r., jak wynika ze stempla pocztowego.

W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu skarżąca dopełniła ciążącego na niej obowiązku poinformowania Agencji o każdej zmianie powstałej w okresie trwania złożonego zobowiązania, w tym w szczególności zmianie wielkości powierzchni zalesionej. Niewątpliwie nie miała wpływu na zaistnienie okoliczności, która przeszkodziła w dokonaniu zalesienia w przewidzianym terminie. Dokonała początkowo zgłoszenia o zakończeniu zalesienia zgodnie z planem ((...).05.2006 r.), o czym Agencję powiadomiła. Następnie po ujawnieniu przeszkody, na którą nie miała wpływu wniosła o dokonanie korekty planu zalesienia, wskazując powierzchnię już zalesioną i informacje tę przesłała do wiadomości Agencji. Stwierdzić więc należy, że dopełniła wszelkich aktów

staranności przed dniem (...) maja 2006 r., za wyjątkiem złożenia zmiany do wniosku o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych.

Skoro jednak do Agencji skierowała informację o wielkości obszaru faktycznie zalesionego w terminie wiosna 2006 r., nadając pismo to przed dniem (...).05.2006 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (...) winien w myśl art. 8 Kpa normującego zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, a w szczególności art. 9 Kpa, z którego to przepisu wypływa obowiązek organów udzielania informacji zarówno faktycznej, jak i prawnej - pouczyć skarżącą, iż takie przesłanie informacji do wiadomości Agencji, mimo iż zgodne ze zobowiązaniem podpisanym przez nią we wniosku o przyznanie tej płatności, nie jest wystarczające i konieczne było równoległe złożenie zmiany do wniosku o przyznanie płatności na zalesianie gruntów. Jak zauważył organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę to złożenie zmiany wniosku należałoby uznać za wystarczające. Nic więc nie stało na przeszkodzie poinformowania o tym wymogu skarżącej. Niedopełnienie tego wymogu przez organ orzekający nie mogło narażać jej na niekorzystne rozstrzygnięcie.

Niedopełnienie tego obowiązku przez organ pierwszej instancji stanowiło naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wadliwa jest także zaskarżona decyzja jako pomijająca wskazaną okoliczność i utrzymująca kontrolowaną decyzję w mocy.

Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że skarżąca przeprowadziła postępowanie o wznowienie spornej granicy działki o nr ew. (...). W efekcie odzyskała zaorany przez sąsiada obszar i w terminie jesieni 2006 r. dokonała w całości zalesienia, zgodnie z planem zalesienia.

Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić ocenę prawną w nim wyrażoną.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.