Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 485/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2020-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2020 roku sprawy ze skargi B. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej B. S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych.


UZASADNIENIE

B.S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Olsztynie na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza.

Skarżąca zakwestionowała zgodność z prawem zaskarżonej uchwały, co

w oparciu o przesłankę z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020 r., poz. 713), zwanej dalej: "u.s.g.", stanowi przesłankę do jej zaskarżenia. Skarżąca, jako Burmistrz posiada interes prawny

w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, gdyż podjęcie uchwały o obniżeniu wynagrodzenia burmistrza wpływa na sferę prawną osoby pełniącej tę funkcję.

Zdaniem strony, zaskarżona uchwała rażąco narusza art. 18 ust. 2 pkt 2 u.s.g., art. 36 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych oraz gwarancje przewidziane

w art. 32 ust. 2 i art. 33 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Rada Miejska, obniżając wynagrodzenie, kierowała się motywami politycznymi, a nie merytorycznymi. Uchwała nosi znamiona arbitralności i dowolności, przez co uniemożliwia kontrolę

i ocenę zasadności jej podjęcia. Argumentacja jest ogólnikowa i opiera się na nieprawdziwych przesłankach. Ustalona wysokość wynagrodzenia ma charakter dyskryminujący w rozumieniu przepisów prawa pracy, gdyż kwota wynagrodzenia nie odpowiada zakresowi zadań wykonywanych przez skarżącą. Ustalanie przez Radę wynagrodzenia burmistrza może nastąpić wyłącznie w granicach ściśle określonych przepisami prawa, a ponadto, w przypadku jego obniżenia, z zachowaniem kontroli sądów na podstawie art. 101 u.s.g. Uchwała powinna zawierać prawidłowe uzasadnienie, ale również odpowiednie udokumentowanie, które dawałoby możliwość weryfikacji zaistnienia rzeczywistych podstaw oraz możliwość oceny zasadności obniżenia wynagrodzenia. W ocenie skarżącej, zaskarżona uchwała została podjęta

z naruszeniem także § 47 ust. 3 i § 3 Statutu Gminy, gdyż z projektu uchwały nie wynika, że zostały spełnione wymogi określone statutem i Rada podjęła postanowienia o wejściu uchwały w życie w sposób, do jakiego nie jest uprawniona.

Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o stwierdzenie, że zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem oraz nie podlega wykonaniu i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę, organ podniósł, że w momencie podejmowania uchwały była przeprowadzona szeroka dyskusja, po czym radni podjęli uchwałę stosunkiem 8 głosów "za" i 7 wstrzymujących się. Wojewoda nie wydał rozstrzygnięcia nadzorczego w przedmiotowej sprawie po zapoznaniu się z dokumentami związanymi

z jej podjęciem. Ustalone wynagrodzenie mieści się w zakresie siatki wynagrodzeń określonej zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2018 r.

w sprawie wynagrodzenia pracowników samorządowych. Jednocześnie uchwała nie uniemożliwia przyszłego podnoszenia wynagrodzenia Burmistrza w przypadku poprawy skuteczności w sprawowaniu powierzonej funkcji. Rada nie naruszyła ustawowych przepisów, jak również Statutu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne realizowane jest zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019, poz. 2167 z późn. zm.).

W myśl tego przepisu, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a." – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 (tj. akty prawa miejscowego), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach – art. 3 § 3 p.p.s.a.

Takim przepisem jest art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Zarówno z treści art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., jak i z art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała w sprawie zakresu administracji publicznej.

W ocenie Sądu, zaskarżona uchwała, którą ustalono wynagrodzenie Burmistrza nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Dotyczy ona bowiem sprawy prywatnoprawnej, relacji pracodawca-pracownik. Została podjęta w zakresie stosunku pracy pracownika samorządowego, nawiązanego na podstawie wyboru.

Burmistrz jako pracownik samorządowy pozostaje w stosunku pracy. Odmienność jego sytuacji polega na tym, że stosunek pracy w jego przypadku nie jest nawiązywany na podstawie umowy o pracę, ale na podstawie wyboru. Wynagrodzenie otrzymuje

w ramach tego stosunku pracy, nie zaś w ramach stosunku administracyjnego.

Przesądza o tym art. 8 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1282). Zgodnie z tym przepisem - pracodawcą wójta jest urząd gminy (ust. 1). Czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności - wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy,

z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy, w drodze uchwały (ust. 2).

W myśl zaś art. 43 ust. 2 tej ustawy – spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy. Bez wątpienia, wynagrodzenie stanowi kwestię związaną ze stosunkiem pracy. Prawidłowość ustalenia wysokości wynagrodzenia wójta podlega więc kontroli sądu powszechnego, Okoliczność ta wyłącza zaś właściwość sądu administracyjnego do rozpoznawania tej kategorii spraw (vide: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt II OSK547/14, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 946/17, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 350/18, postanowienie NSA z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt II OSK 1991/18).

Biorąc powyższe pod uwagę, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 stronie zwrócono uiszczony wpis.

-----------------------

3