Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1109/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58, art.b 59 par 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2015 r. sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...], na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) – zwanej dalej Kpa, oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149 z późn. zm.), w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydał postanowienie nr [...], którym odmówił M.G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. orzekającej o utracie przez ww. statusu osoby poszukującej pracy od dnia 11 sierpnia 2014 r.

Organ w uzasadnieniu postanowienia podał, że M.G. w dniu 30 marca 2015 r. złożyła w Urzędzie Pracy [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyżej określonej decyzji wraz z odwołaniem od niej.

Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 Kpa - w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynność, dla której określony był termin.

Przedmiotowa decyzja została doręczona M.G. w dniu 21 sierpnia 2014 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 10 września 2014 r.

Jako okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżąca podała, że nie zdążyła zapoznać się z treścią przesyłki, która odnalazła się podczas sprzątania. Prawdopodobnie przesyłka, którą odłożyła, upadła jej wnuczce i dlatego nie mogła jej później znaleźć.

Okoliczność, na którą wskazuje M.G., w ocenie organu nie stanowi uprawdopodobnienia uchybienia terminu, ponieważ nie ma podstaw do uznania braku jej winny do wniesienia środka odwoławczego w ustawowym terminie.

Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko przy stwierdzeniu, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której nie można było przezwyciężyć.

Wojewoda [...] wskazał, że nieotwarcie przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję, a następnie jej zagubienia, nie można uznać za przeszkodę w złożeniu odwołania w terminie. Odnalezienie prawidłowo doręczonej przesyłki i zapoznanie się z jej treścią nie jest przesłanką do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

M.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r.

Skarżąca w uzasadnieniu skargi podała, że kierownik oddziału rynku pracy dostosował jakieś dowolne pismo, zmieniając daty i fragmenty pisma do zaistniałej potrzeby, czyli odpowiedzi na jej pismo z dnia 30 marca 2015 r. nie zachowując należytej staranności, a zatem wydana decyzja odmowna z dnia [...] kwietnia 2015 r. nie jest ważna, bo nie dotyczy sprawy, o której pisała. Ponadto skarżąca przedstawiła swoją sytuację rodzinną, mieszkaniową i zdrowotną. Zażądała wydania decyzji pozytywnej, gdyż ta była nie na temat, a w związku z tym była nieważna oraz minął termin w jakim można było udzielić odpowiedzi i zadośćuczynić za poniesioną szkodę, czyli niemożność podjęcia pracy i związany z tym brak możliwości spłacenia długu Urzędowi Pracy.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast art. 3 § 1 stanowi, że sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ustawodawca w § 2 tego przepisu określił zakres orzekania przez sądy administracyjne w sprawach skarg związanych z działalnością administracji publicznej, w tym m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie z następujących przyczyn.

Zgodnie z art. 58 Kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przedmiotową prośbę należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia powyższej prośby jest niedopuszczalne, a na podstawie art. 59 § 2 Kpa, o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

Z treści powyższych przepisów wynika, że przywrócenie terminu następuje jedynie wówczas, gdy spełnione zostaną przesłanki przewidziane w Kpa, a mianowicie: wnioskodawca żądający przywrócenia terminu uprawdopodobni, że uchybienie w dochowaniu terminu nastąpiło bez jego winy, po drugie - wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, po trzecie – wniosek zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, ponieważ termin ten nie jest przywracany, oraz po czwarte - wraz z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu wnioskodawca dopełni czynności, dla której termin był ustanowiony. Dopiero łączne spełnienie wymienionych przesłanek może dać podstawę właściwemu organowi do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej.

W odniesieniu do wymienionych powyżej przesłanek główną uwagę skupić należy na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu. Z przywołanej wyżej treści unormowania prawnego wynika, iż strona nie jest zobowiązana udowodnić brak własnej winy, lecz jedynie uprawdopodobnić, że dana okoliczność uniemożliwiła jej skuteczne dokonanie czynności procesowej. Podkreślić należy, że ustawodawca nie określa w sposób precyzyjny co należy pod wskazanym pojęciem rozumieć i pozostawia to ocenie organu administracji publicznej, dokonywanej w kontekście konkretnej sprawy. Należy także mieć w polu widzenia, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej musi nastąpić w ściśle określonym terminie, a mianowicie w ciągu siedmiu dni od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu.

Z akt sprawy wynika, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] orzekając o utracie przez skarżącą statusu osoby poszukującej pracy od dnia 11 sierpnia 2014 r. została jej prawidłowo doręczona w dniu 27 sierpnia 2014 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem skarżąca złożyła w Urzędzie Pracy [...] w dniu 30 marca 2015 r. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżąca nie złożyła odwołania od powyższej decyzji, gdyż nie zapoznała się z treścią doręczonej decyzji, ponieważ zgubiła przesyłkę, w której ona się znajdowała.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżąca mając świadomość, że prowadzone jest postępowanie administracyjne w ważnej dla niej sprawie, tj. określenia jej statusu jako osoby poszukującej pracy, powinna co najmniej przewidywać, że prawidłowo doręczona jej przesyłka może zawierać decyzję Prezydenta [...].

W ocenie Sądu podnoszone przez skarżącą okoliczności w żaden sposób nie mogą usprawiedliwić niezachowania ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Przedstawiane przez skarżącą okoliczności nie mogły być uznane za uprawdopodobnienie braku winy w rozumieniu art. 58 § 1 Kpa. Zagubienia przesyłki nie można ocenić jako przeszkody nie do przezwyciężenia, ponieważ skarżąca, zachowując należytą staranność, mogła zapoznać się z treścią doręczonego jej rozstrzygnięcia w siedzibie organu. Taka czynność, pomimo choroby skarżącej, nie wymagała użycia przez skarżącą największego wysiłku, by przezwyciężyć przeszkodę, jaką była nieznajomość treści decyzji Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2014 r. Dla oceny braku winy w dochowaniu terminu istotne jest jednak uznanie, że przeszkoda uniemożliwiająca jego dochowanie była nie do przezwyciężenia, a taka sytuacja nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie.

Słusznie organ podkreślił, że przywrócenie terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie, a takie okoliczności w niniejszej sprawie nie wystąpiły.

Reasumując Sąd stwierdza, że organ zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił skarżącej przywrócenia terminu w niniejszej sprawie z uwagi na niespełnienie przesłanek, o których mowa w art. 58 Kpa.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd ocenił, że nie odnoszą się one do zaskarżonego postanowienia, z wyjątkiem wskazanego przez skarżącą błędu w jego uzasadnieniu. Jednakże uchybienie to zostało sprostowane

w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], którym organ sprostował oczywistą omyłkę. Zaistniałe uchybienie nie miało wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia, co do jego zgodności z prawem.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.