Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 68/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzią WSA Janusz Bociąga Sędziowie: WSA Barbara Pasternak WSA Maria Zawadzka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r, na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 kwietnia 2018 r. nr [...]

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Z. S. (dalej: skarżący) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22 lutego 2018 r. nr [...] w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego w formie zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu posiłku lub żywności w wysokości 540 zł, jednorazowo. Przedmiotową decyzję skarżący odebrał w dniu 21 kwietnia 2018 r.

Pismem z dnia 24 kwietnia 2018 r. Z. Ś. wniósł skargę na bezczynność SKO.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U,2018.2096, zwanej dalej k,p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego

Sygn. akt III SAB/Kr68/18

postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Z treści powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wniesienie

ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej.

Z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził skargi na bezczynność SKO wniesieniem ponaglenia. Brak jest bowiem w aktach sprawy jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za ponaglenie.

W konsekwencji uznać należy, że warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu nie został zatem spełniony, na skutek czego skarga jest niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest zaś jej odrzucenie z racji niemożliwości przyjęcia skargi przez sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącemu drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.