Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1183/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Grzelak Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2006r. spraw ze skarg O. P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oddala skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzjami z dnia [...] i [...] kwietnia 2005r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładające na skarżącą "O. P." spółkę z o. o. z siedzibą w P. kary pieniężne za przejazdy pojazdami nienormatywnymi bez zezwolenia. Podstawę faktyczną wydania powyższych decyzji stanowiły ustalenia poczynione w trakcie kontroli przeprowadzonych na przełomie września i października 2004r. przez inspektorów transportu drogowego. Skontrolowano wówczas kilkanaście pojazdów skarżącej spółki, świadczącej usługi transportowe w związku z budową południowej obwodnicy [...] i stwierdzono przekroczenie przez eksploatowane pojazdy dopuszczalnych nacisków osi dla danej drogi oraz przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdów. Pomimo nienormatywności kontrolowanych pojazdów spółka nie posiadała przewidzianych prawem zezwoleń na wykonywanie transportu pojazdami nienormatywnymi. I tak:

1.w dniu [...] października 2004r. w miejscowości R. na drodze wojewódzkiej nr [...] zatrzymano pojazd marki M. o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki "O. P." prowadzony przez S. W.. Droga wojewódzka nr [...] po której poruszał się pojazd zakwalifikowana została do dróg po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 78,4 kN. Po dokonaniu ważenia pojazdu, stwierdzono :

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową

o 40,25 kN;

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową o 127,73 kN

- przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu pojedynczego o 10,140 t.

2. w dniu [...] października 2004r. w miejscowości G. na drodze wojewódzkiej nr [...] zatrzymano pojazd marki M. o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki "O. P." prowadzony przez T. M.. Po dokonaniu ważenia pojazdu stwierdzono:

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową

o 39,29 kN ;

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową

o 92,17 kN;

- przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 6,416 t.

3. w dniu [...] października 2004r. w miejscowości G. na drodze krajowej nr [...] zatrzymano pojazd marki M. o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki "O. P." prowadzony przez C. B.. Po dokonaniu ważenia pojazdu, stwierdzono:

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową

o 8,55 kN ;

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową

o 81,64 kN;

- przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 8,57 t.

4. w dniu [...] października 2004r. w na drodze wojewódzkiej nr [...] w miejscowości R. zatrzymano pojazd marki M. o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki "O. P." prowadzony przez C. B.. Po dokonaniu ważenia pojazdu stwierdzono:

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową

o 30,15 kN;

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową

o 153,18 kN;

- przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 11,78 t.

5. w dniu [...] października 2004r. w miejscowości R. na drodze wojewódzkiej nr [...] zatrzymano pojazd marki M. o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki "O. P." prowadzony przez J. K.. Po dokonaniu ważenia pojazdu stwierdzono:

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową

o 44,09 kN;

-przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową

o 123,89 kN;

- przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 10,14 t.

6. w dniu [...] sierpnia 2004r. w miejscowości S. na drodze krajowej nr [...] zatrzymano pojazd marki M. o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki "O. P." prowadzony przez P. W.. Po dokonaniu ważenia pojazdu stwierdzono:

- przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 7,52 t.

Każdy z otrzymanych wyników ważenia został podany z uwzględnieniem tolerancji 200 kg+2% dla każdej osi.

Z przeprowadzonych kontroli sporządzono protokoły zawierające powyższe ustalenia. Z dokumentacji kontrolnej wynika ponadto, iż kierowcy przed rozpoczęciem czynności kontrolnych poinformowani zostali o technice najeżdżania pojazdem na wagi i zjeżdżania z nich, mieli możliwość sprawdzenia zgodności numerów fabrycznych wag ze świadectwami legalizacji, udostępniono im do wglądu: legitymację służbową, upoważnienie do kontroli, protokół pomiaru równości terenu na stanowisku do ważenia pojazdu. Wagi za pomocą których dokonano ważenia posiadały ważne świadectwa legalizacyjne.

Powyższe ustalenia stanowiły podstawę do wszczęcia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego postępowań administracyjnych w sprawie obciążenia spółki "O. P." karami pieniężnymi za przejazdy pojazdami nienormatywnymi bez zezwolenia. W trakcie toczących się postępowań zwrócono się do Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich o złożenie wyjaśnień czy notatka z dnia [...] sierpnia 2004r. ze spotkania władz spółki z przedstawicielami zarządu dróg wojewódzkich w sprawie ruchu pojazdów ponadgabarytowych na drogach wojewódzkich na czas budowy Południowej obwodnicy [...] stanowiła zezwolenie na przejazd pojazdami nienormatywnymi. Odpowiadając na pismo Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. poinformował, iż przedmiotem spotkania było określenie możliwości technicznych na wykonywanie przewozów i uzgodnienie odcinków dróg po których zarząd dopuści ruch pojazdów ponadgabarytowych. Uzgodnienia te nie zwalniały jednak przewoźnika od dokonania formalności związanych z uzyskaniem zezwolenia na przejazd pojazdami nienormatywnymi zgodnie z obowiązującymi przepisami i uiszczenia związanych z tym opłat.

Na podstawie poczynionych w trakcie kontroli ustaleń, a także zebranego materiału dowodowego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - wydał następujące decyzje w przedmiocie obciążenia spółki karami pieniężnymi:

1. decyzją z [...] listopada 2004r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na "O. P." spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 15.840 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia;

2. decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na "O. P." spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 10.800 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia;

3. decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na "O. P." spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 5.715 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia;

4. decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na "O. P." spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 17.640 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia;

5. decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na "O. P." spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 15.840 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia;

6. decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na "O. P." spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 1.440 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Podstawę prawną wydanych decyzji stanowił art. 13 ust.1 pkt 2, art. 13 g ust. 1 art.40 c ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2004 Nr 204 poz. 286 z póź. zm), art. 64 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. Nr 98 z 1997 r. poz. 602 ze zm.) , § 3 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia ( Dz. U. Nr 32 z 2003r. poz.262 ze zm.) i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 Nr 98 poz.1071 z późn. zm ). Wysokość kar za poszczególne naruszenia ustalono na podstawie załącznika do ustawy o drogach publicznych.

Od powyższych decyzji spółka "O. P." odwołała się wnosząc o ich uchylenie i umorzenie postępowań administracyjnych. We wszystkich sprawach spółka powołała identyczną argumentację, a mianowicie nie kwestionując samego faktu przekroczenia przez kontrolowane pojazdy dopuszczalnego nacisku osi na drogę i dopuszczalnej masy całkowitej, podkreślała że posiada zezwolenie na dokonywanie przejazdów pojazdami nienormatywnymi. Zgoda ta, zdaniem odwołującej się spółki, zawarta została w notatce służbowej sporządzonej w dniu [...] sierpnia 2004r. podczas spotkania przedstawicieli spółki z zarządem dróg wojewódzkich. Spółka podniosła również, iż stosownie do powyższych ustaleń dokonała naprawy powstałych uszkodzeń i " naprawa dróg" odebrana została przez przedstawicieli dróg wojewódzkich w T. w dniu [...]grudnia 2004r. Spółka wskazała na praktykę stosowaną przy wszelkich budowach drogowych polegającą na uzgodnieniu pomiędzy głównym wykonawcą, a gestorami dróg - zasad co do poruszania się pojazdami ponadgabarytowymi podczas trwania budowy. Spółka "O. P." będąc podwykonawcą firmy K. zapewniona została o dokonaniu takich uzgodnień. Mimo to kontroli poddane zostały wyłącznie pojazdy pozostające w dyspozycji prawnej skarżącej spółki.

Po rozpoznaniu odwołań "O. P." spółki z o. o. z siedzibą

w P. od powyższych decyzji, Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzjami:

- z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...]

- z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...]

- z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...]

- z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...]

- z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...]

- z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...]

działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k. p. a., art. 61 ust.1 i 11 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym, art. 13 g ust. 1 oraz art. 40 c ust. 1,

art. 41 ust. 4, 5 i 6 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych oraz załącznika lp.4 pkt 11 lit. c) i d) do tej ustawy, utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. Główny Inspektor Transportu Drogowego nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. W trakcie przeprowadzonych przez inspektorów transportu drogowego kontroli ustalono, iż pojazdy którymi dysponowała odwołująca się spółka przekraczały dopuszczalne naciski osi nad drogę oraz dopuszczalną masę całkowitą pojazdów. Ważenia pojazdów odbywały się zgodnie z obowiązującymi przepisami, wagi posiadały ważną legalizację, a z czynności sporządzone zostały protokoły do których kontrolowani kierowcy nie wnieśli żadnych zarzutów. Jednocześnie spółka nie dysponowała zezwoleniem na dokonywanie przewozów takimi pojazdami, co skutkowało obciążeniem jej karami pieniężnymi. Zdaniem organu notatka z dnia [...] sierpnia 2004r. ze spotkania władz spółki z przedstawicielami zarządu dróg wojewódzkich nie stanowiła zezwolenia na przewóz pojazdami nienormatywnymi, a przedmiotem spotkania było wyłącznie ustalenie trasy przejazdu pojazdami ponadgabarytowymi i pokrycie strat związanych z eksploatacją tych dróg.

Na powyższe decyzje "O. P." spółka z o. o. z siedzibą

w P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi, które zostały zarejestrowane za nr VISA/Wa 1183/05, VISA/Wa 1188/05, VISA/Wa 1187/05, VISA/Wa 1186/05, VISA/Wa 1185/05, VISA/Wa 1184/05 wnosząc o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zdaniem skarżącej, wbrew stanowisku organów rozstrzygających sprawy - z notatki z dnia [...] sierpnia 2004r. w sposób jednoznaczny wynika fakt udzielenia jej zezwolenia na ruch pojazdów ponadgabarytowych drogą wojewódzką [...] na odcinku O. (wyjazd ze żwirowni S.) do drogi krajowej nr [...] ( długość ok.3,5 km) – w obydwu kierunkach oraz drogą wojewódzką nr [...] na odcinku P. – I.. Spółka podkreśliła, iż pokryła koszty związane z tymi przejazdami, których wysokość jak wynika ze wskazanej notatki ustalona została po zakończeniu realizacji budowy południowej obwodnicy T.. W tej sytuacji żądanie od skarżącej kolejnej opłaty za przejazd pojazdami nienormatywnymi byłoby jednoznaczne z pobraniem podwójnej opłaty za ten sam przejazd. Spółka zwróciła ponadto uwagę na naruszenie przez organ terminów załatwienia sprawy określonych w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego oraz na to, że przenośna waga została ustawiona przez Inspekcję Transportu Drogowego w nieodpowiednim miejscu (o znacznym nachyleniu terenu i szeregu nierówności), co spowodowało nierzetelne pomiary.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł

o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 22 maja 2006r. zarządził połączenie w/w spraw celem ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod nr VISA/Wa 1183/05 – na podstawie art. 111 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Badając skargi z punktu widzenia powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługują one na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz utrzymane nimi w mocy decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nie naruszają prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I, jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez te organy ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco, z zachowaniem reguł procedury administracyjnej, zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.).

Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego są decyzje nakładające na spółkę "O. P." z siedzibą w P. kary pieniężne za wykonywanie przejazdów pojazdami nienormatywnymi bez zezwolenia.

Podkreślić należy, iż fakt wykonywania przez skarżącą przewozów pojazdami przekraczającymi dopuszczalne normy nacisku osi na drogę oraz dopuszczalną masę całkowitą pojazdów w dniach objętych ww. kontrolami nie był przez stronę w postępowaniu przed organem I instancji kwestionowany. Dokonanych pomiarów nie podważała skarżąca w odwołaniu. Wątpliwości co do sposobu dokonania pomiarów i ich rzetelności skarżąca podniosła dopiero w skardze stwierdzając, iż waga została ustawiona w nieodpowiednim miejscu.

Zwrócić należy jednak uwagę na to, iż w dacie kontroli osoby kontrolowane bez zastrzeżeń i uwag podpisały protokół kontroli, w którym w sposób jednoznaczny i czytelny podano pomiary wskazujące na przekroczenie nacisku na osiach bądź dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu. Kontrolowani byli również poinformowani o zasadach kontroli nacisków osi i masy pojazdu przy użyciu wag, a także co wymaga podkreślenia w zw. z powyższymi wątpliwościami skarżącej, udostępniono im także do wglądu protokół pomiaru pochyłości terenu na stanowisku ważenia pojazdów. W żadnym jednak zakresie, jak wyżej wskazano, osoby te nie miały zastrzeżeń do sposobu ważenia. W tym stanie rzeczy zarzut nierzetelności pomiarów (sformułowany zresztą ogólnikowo) nie jest zarzutem uzasadnionym. Natomiast zarzut, który skarżąca konsekwentnie podnosi tak w skardze, jak i odwołaniu wiąże się z treścią notatki spisanej w dniu 5 sierpnia 2004r. podczas spotkania władz spółki z przedstawicielami zarządu dróg wojewódzkich w sprawie ruchu pojazdów ponadgabarytowych na drogach wojewódzkich na czas budowy Południowej obwodnicy T.. Z zapisów notatki wynika ,iż na czas budowy Południowej obwodnicy T. dopuszczono ruch pojazdów ponadgabarytowych drogą wojewódzką [...] na odcinku O. (wyjazd ze żwirowni S.) do drogi krajowej nr [...] ( długość ok. 3,5 km) – w obydwu kierunkach oraz drogą wojewódzką nr [...] na odcinku P. – I.. Odcinki tych dróg podlegały odpowiedniemu oznaczeniu. Po zakończeniu realizacji budowy obwodnicy Południowej [...], miało nastąpić oszacowanie kosztów likwidacji powstałych zniszczeń przy udziale i na koszt przewoźnika. Zdaniem skarżącej notatka ta zawiera wyraźne zezwolenie na wykonywanie przewozów pojazdami nienormatywnymi. Jednakże zarówno [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego jak i Główny Inspektor Transportu Drogowego nie podzielili stanowiska skarżącej spółki odnośnie charakteru tej notatki. Zdaniem organów I i II instancji przedmiotem spotkania było wyłącznie uzgodnienie tras przejazdu pojazdami ponadgabarytowymi, a podjęte ustalenia nie stanowiły zezwolenia o którym mowa w przepisach ustawy prawo o ruchu drogowym.

Stosownie do treści art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo

o ruchu drogowym - ruch pojazdu lub zespołu pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, albo którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy, jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia. Zgodnie z ust.2 -zezwolenia na przejazd wydaje się:

1) na czas nieokreślony;

2) na czas określony w zezwoleniu;

3) na jednokrotny przejazd w wyznaczonym czasie po ustalonej trasie;

4) na jednokrotny przejazd po drogach krajowych, w wyznaczonym czasie,

pojazdu przekraczającego granicę państwa przy wjeździe na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

W powołanym przepisie ustawodawca wskazał również organy administracji publicznej upoważnione do wydawania ww. zezwoleń. I tak zezwolenia,

o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, wydaje starosta ( art. 64 ust. 3) natomiast zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, po uzgodnieniu z właściwymi dla trasy przejazdu zarządami dróg, jeżeli istnieje możliwość wyznaczenia trasy przejazdu, w szczególności ze względu na stan techniczny drogi i innych obiektów budowlanych położonych w jej pobliżu ( art. 64 ust.4 ). Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, wydaje naczelnik urzędu celnego ( art.64 ust.4a).

Z powołanych przepisów wynika zatem w sposób jednoznaczny, iż organami upoważnionymi do wydawania zezwoleń na przejazd pojazdami nienormatywnymi są wyłącznie starosta, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna) bądź naczelnik urzędu celnego. Zarządca dróg wojewódzkich, z którym spotkali się przedstawiciele spółki "O. P." w dniu [...] sierpnia 2004r. nie był zatem, w świetle powołanego przepisu uprawniony do wydania zezwolenia na przejazdy pojazdem nienormatywnym. Takiego zezwolenia zresztą nie wydał skarżącej. Wbrew przekonaniu skarżącej notatka, do której się odwołuje, takim zezwoleniem nie jest. Ze sporządzonej [...].08.2004 r. notatki wynika bowiem, że spotkanie dotyczyło uzgodnienia tras przejazdu pojazdami ponadgabarytowymi oraz odpowiedniego oznakowania tras. Jednocześnie spółka zobowiązana została do pokrycia kosztów wynikłych z niewłaściwego użytkowania drogi oraz likwidacji powstałych zniszczeń. Poczynione wówczas ustalenia nie stanowiły zatem zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a tylko taki dokument upoważniał spółkę do przejazdu pojazdami nienormatywnymi po drogach publicznych.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż spółka zasadnie obciążona została karami pieniężnymi na podstawie art. 13 g ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zgodnie z którym za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia określonego przepisami o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu wymierza się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Przekroczenie w eksploatowanych pojazdach dopuszczalnych nacisków osi na drogę oraz dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu przy jednoczesnym braku zezwolenia uzyskanego na podstawie art. 64 ust.1 ustawy Prawa o ruchu drogowym na przejazd takim pojazdem, zobowiązywało uprawniony do przeprowadzenia kontroli organ do nałożenia na stronę kar pieniężnych w wysokościach określonych w załączniku do ustawy o drogach publicznych.

Jednocześnie Sąd za bezzasadny uznał zarzut spółki odnośnie podwójnego obciążenia jej kosztami za przejazd pojazdem nienormatywnym i w związku tym bezpodstawnego wzbogacenia zarządu dróg wojewódzkich. Należy bowiem dokonać rozróżnienia między opłatami za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym, których wysokość i sposób pobierania określono

w art. 13 c ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, a kosztami związanymi z określeniem tras przejazdu oraz przystosowaniem odcinków dróg do przejazdu pojazdów nienormatywnych, do pokrywania których również jest zobowiązany dokonujący tych przejazdów (art.41 ust.1 ustawy o drogach publicznych). Dlatego też niezależnie od ustaleń dokonanych

z zarządcą dróg wojewódzkich na spotkaniu w dniu [...] sierpnia 2004r. odnośnie przebiegu tras przejazdu, sposobu ich oznakowania oraz wysokości kosztów

z tym związanych - spółka "O. P." zobowiązana była stosownie do powołanych wyżej przepisów uzyskać zezwolenie na wykonywanie przewozów pojazdami nienormatywnymi po drogach publicznych.

Za uzasadniony uznać natomiast należy zarzut strony skarżącej odnośnie przekroczenia przez organ odwoławczy miesięcznego terminu na rozpatrzenie odwołań o którym mowa w art. 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ nie zawiadomił też strony o niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 i nie podał przyczyny zwłoki ani też nowego terminu załatwienia sprawy. Powyższe naruszenie nie miało jednak żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia i w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mogło skutkować uwzględnieniem skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.