Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1841/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 145 par. 1  pkt 5 i  pkt 7,  art. 150
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 20
journal: Dz.U. 2005 nr 169 poz 1418
law: Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej   Polskiej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) Sędziowie: WSA Anna Falkiewicz – Kluj WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz Protokolant referent stażysta Agnieszka Kołtuniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2020 r. sprawy ze skarg B. K., U. K., W. S., J. S. i J. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2019 r., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po rozpatrzeniu odwołania W.S., J.S., U.K. i J.S. od decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2019 r., nr [...] odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r., nr [...] przyznającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami [...] w L., ul. [...], województwo [...] przez współwłaścicieli: J.S. w 2/4 częściach, M.S. w 1/4 części i A.K. w 1/4 części, utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2019 r.

W uzasadnieniu Minister wskazał, że Wojewoda [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 7 kpa, art. 150 kpa oraz w zw. z art. 20 ustawy z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2097) decyzją z [...] stycznia 2019 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli U.K., W.S., J.S. i J.S.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że [...] listopada 2005 r. A.K. i W.K. złożyli do Wojewody [...] wniosek o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez M.S. nieruchomości - kamienicy mieszkalnej położonej w L. Wnioskodawczyni wskazała, że otrzymała cząstkową rekompensata, tj. mieszkanie w S. przy ul. [...] W powyższym wniosku A.K. i W.K. opisali tylko kamienicę położoną w L.

Organ przedstawił następstwo prawne po byłych właścicielach oraz po zmarłym w 2014 r. W.K.

Minister wskazał, że przy piśmie [...] listopada 2006 r. nr [...] Archiwum Państwowe w G. przesłało uwierzytelnione kopie następujących dokumentów:

- protokołu z [...] sierpnia 1945 r., z którego wynika, że M.S. pozostawił w L. przy ul. [...] budynek murowany, zabudowania gospodarcze oraz 3 działki ziemi ogrodowej o ogólnej pow. [...] ha. M.S. oświadczył, że nieruchomość stanowiła współwłasność jego małżonki J. S. z S.;

- orzeczenia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego Wojewódzki Oddział w. G. z [...] sierpnia 1945 r. , nr [...], z którego wynika, że M. S. był repatriantem, który pozostawił w L. dom murowany mieszkalny, 12- izbowy, zabudowania gospodarcze, oraz działki ziemi ogrodowej o ogólnej powierzchni [...] ha.

Decyzją z [...] listopada 2009 r., nr [...] Wojewoda [...] odmówił J.S., A.K., M.S., P.S. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez M.S. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położonej w L. przy ul. [...].

Organ następnie przedstawił wnioski składane przez strony po wydaniu powyższej decyzji i podejmowane czynności.

Minister wskazał, że w aktach sprawy znajduje się uwierzytelniona kopia aktu notarialnego umowy sprzedaży z [...] października 1937 r. repertorium [...] z 1937 r., z którego wynika, że M.S. zamieszkały w L. przy ul. [...] działający w imieniu własnym i małoletniej córki A.S. nabył od S. z Z. parcele gruntowe w I Dzielnicy Miasta L. nr [...], [...] o łącznej powierzchni [...] sążni kwadratowych. Na akcie znajduje się Stempel Sądu Grodzkiego w L. z datą [...] grudnia 1937 r., sygn. akt [...]

W załączeniu do pisma z [...] lutego 2014 r., znak: [...] Urząd Miejski w S. przesłał następujące dokumenty:

- uwierzytelnioną kopię orzeczenia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego Wojewódzki Oddział w. G. Nr [...] z którego wynika, że M.S. zostawił w L. dom murowany, mieszkalny 12 izbowy, zabudowania gospodarcze oraz działki ziemi ogrodowej o ogólnej powierzchni [...] ha;

- uwierzytelnioną kopię wyceny szacunkowej wartości budynków pozostawionych w L., ul. [...] z [...] stycznia 1983 r.;

- uwierzytelnioną kopię opisu technicznego nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] , której właścicielem był M.S.;

- uwierzytelnioną kopię zrzeczenia J.S. z [...] marca 1983 r. o treści: "Zrzekam się praw do spadku po ojcu M.S. na rzecz siostry A.K." i M. S. z [...] marca 1983 r. o treści: "Niniejszym zrzekam się dziedziczenia po moim ojcu M.S. na rzecz A.K. z d. S.",

- nieczytelną uwierzytelnioną kopię postanowienia Sądu Powiatowego w S. z [...] maja 1961 r.

Minister wskazał, że z uwierzytelnionej kopii aktu notarialnego - umowy sprzedaży z [...] listopada 1938 r., rep. [...] wynika, że J.S. i M.S. zamieszkali w L. przy ul. [...] L. 12 nabyli od S.M. zamieszkałej w L. przy ul. [...] nieruchomość - parcelę budowlaną oznaczoną liczbą katastralną [...] , na której znajdował się nowowybudowany dwupiętrowy, częściowo trzypiętrowy budynek mieszkalny, którego budowę rozpoczęto [...] sierpnia 1937 r., a ukończono [...] sierpnia 1938 r. - w następujących częściach: J.S. w 2/4 części, M.S. w 1/4 części i małoletnia córka A.S. w 1/4 części. Ponadto z aktu notarialnego wynika, że M.S. i jego małoletnia córka A.S. posiadają po połowie prawo własności nieruchomości objętej wykazem hipotecznym nr [...], składającej się z parcel gruntowych oznaczonych liczbami katastralnymi [...] i [...].

Z uwierzytelnionej kopii odpisu pozwolenia na użytkowanie wydanego przez Zarząd Miejski w L. z [...] sierpnia 1938 r. wynika, że Zarząd Miejski Miasta L. udzielił S.M. pozwolenia na użytkowanie budynku dwupiętrowego, częściowo III piętrowego w L. przy ul. [...]. Jak wynika z pozwolenia budynek położony w L. przy ul. [...] zawiera w podziemiu: 1 pokój, 1 kuchnię, 1 przedpokój, 1 praczkarnię i piwnice, na parterze: 3 pokoje, 2 kuchnie, 2 przedpokoje, 2 łazienki, i 1 ustęp, na I piętrze: jak na parterze, na II piętrze: jak I piętro, na II piętrze: 1 przedpokój, 1 pokój garsoniera, 1 łazienka, 1 ustęp oraz nad pozostałą częścią strych, powierzchnia zabudowania wynosi [...] m2, kubatura [...] m3.

Decyzją z [...] lutego 2015 r., nr [...] Minister Skarbu Państwa stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2009 r.

Następnie organ nadzoru przedstawił podjęte w sprawie czynności i wydane akty.

Postanowieniem z [...] lipca 2015 r. Wojewoda [...] uznał, że współwłaściciele nieruchomości położonej w L. przy ul. [...], województwo [...]: J.S., M.S. i A.K. (z domu S.), a także ich spadkobiercy: J.S., P. S., U.K., B.K., W.S. i J.S. spełnili wymogi określone w ustawie z 8 lipca 2005 r. Organ w postanowieniu opisał pozostawioną w L. przy ul. [...] nieruchomość.

Pismem z [...] października 2015 r. U.K. i B.K. wskazały, że powierzchnia nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] wynosi [...] ha, co zdaniem wnioskodawczyń wynika z orzeczenia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego z [...] sierpnia 1945 r.

Decyzją z [...] grudnia 2015 r., nr [...] Wojewoda [...] potwierdził J.S. w [...] części, P.S. w [...] części, U.K. w [...] części, B.K. w [...] części, W. S. w [...] części i J. S. w [...] części prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J.S. w 2/4 częściach, M.S. 1/4 części i A.K. w 1/4 części nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] , województwo [...].

Pismem z [...] grudnia 2015 r. U.K. złożyła wniosek uzupełniający dotyczący "działki budowlanej w L. przy ul. [...] o pow. [...] ha".

Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2016 r., nr [...] , działając na podstawie art. 7 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z 8 lipca 2005 r., odmówił potwierdzenia J.S., P.S., U.K., B.K., J. S. i W. S. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położonej w L., składającej się z trzech działek ziemi ogrodowej o ogólnej powierzchni [...] ha. Organ I instancji uznał, że wnioski zostały złożone po terminie określonym w art. 5 ust. 1 ustawy. Po rozpoznaniu odwołania stron Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] sierpnia 2017 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2016 r. Na decyzję Ministra strony złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten wyrokiem z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 2018/17 (prawomocny 11.09.2018 r.) uchylił decyzję Ministra z [...] sierpnia 2017 r. oraz decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2016 r. i umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu wyroku stwierdził, że decyzja z [...] grudnia 2015 r. została podjęta przy tożsamości podmiotowej sprawy i jej tożsamości przedmiotowej, przy niemalże tożsamym materiale dowodowym. Sąd podniósł, że wbrew twierdzeniom samych skarżących i dowodom zebranym w sprawie organ błędnie ustalił, iż nieruchomość o pow. [...] ha to inna nieruchomość, niż ta położona w L. przy ul. [...] Sąd podkreślił, że istotnie w toku wydawania decyzji z [...] grudnia 2015 r. organ miał wątpliwość odnośnie powierzchni nieruchomości przy ul. [...] w L., jednak ostatecznie przyjęto propozycję rzeczoznawcy majątkowego, który powierzchnię ustalił w oparciu o średnie areały gruntu pod podobnymi budynkami. Sąd zwrócił uwagę, że wszystkie dokumenty określające tę nieruchomość, w tym wskazujące na jej powierzchnię, tj. akt notarialny z 1938 r. określający numer parceli jak i kopia orzeczenia PUR wraz z oświadczeniem jej właściciela - znajdowały się już w aktach sprawy zakończonej ostatecznie decyzją z 2015 r., przy wycenie zaproponowano jednak inną, znacznie mniejszą powierzchnię, a strony nie kwestionowały zapadłej w tym zakresie decyzji.

Pismami z [...] i [...] sierpnia 2018 r. J.S., B.K., P. S. i U.K. złożyli wnioski o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia. 2015 r. i o zmianę decyzji - na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 7 kpa w zw. z art. 147 kpa i art. 148 § 1 kpa. Strony nie przedłożyły nowych dowodów w sprawie.

Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. Wojewoda [...] wznowił postępowanie administracyjne w sprawie.

Na podstawie wydruku danych Banku Gospodarstwa Krajowego z [...] marca 2016 r. ustalono, że w wykonaniu decyzji z [...] grudnia 2015 r. stronom wypłacono rekompensaty.

Rozpoznając sprawę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 7 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2).

Minister wyjaśnił, że decyzją z [...] grudnia 2015 r. Wojewoda [...] potwierdził stronom prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J.S., M.S. i A.K. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położonej w L. przy ul. [...]. Rekompensata została wypłacona. Organ I instancji przed wydaniem decyzji z [...] grudnia 2015 r. postanowieniem z [...] lipca 2015 r. uznał, że spadkobiercy byłych właścicieli spełnili wymogi określone w ustawie z 8 lipca 2005 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że organ I instancji za zgodą stron zlecił rzeczoznawcy majątkowemu oszacowanie wartości gruntów o powierzchni minimalnej do funkcjonowania zabudowań na nieruchomości. Rzeczoznawca dokonał oszacowania powierzchni i rodzaju nieruchomości na podstawie uwierzytelnionych kopii: aktu notarialnego - umowy sprzedaży z [...] listopada 1938 r., repertorium [...] , pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. [...] z 12 lipca 1938 r. wydanego przez Zarząd Miejski w L., orzeczenia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego z [...] sierpnia 1945 r., liczba dziennika [...].

W ocenie Ministra, biorąc pod uwagę treść postanowienia nr [...] oraz czynności podjęte przez organ I instancji w celu ustalenia powierzchni nieruchomości położonej przy ul. [...] w L., w tym ustalenia powierzchni działki, na której znajdowały się zabudowania, decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r. była zgodna ze stanem faktycznym i prawnym istniejącym w chwili jej wydania.

Organ nadzoru zauważył, że strony wnosząc o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 7 kpa nie przedłożyły żadnych nowych dokumentów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi wydającemu decyzję. Strony postępowania składając wnioski o wznowienie postępowania uznały, że Wojewoda [...] w momencie wydawania decyzji "nie posiadał wiedzy na temat rzeczywistego składu nieruchomości zabudowanej, położonej w L. przy ul. [...]" oraz: "organ ten nie posiadał wiedzy, co do rzeczywistej powierzchni przedmiotowej nieruchomości", które to okoliczności wynikają, w rozumieniu stron, z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2018 r.

Minister stwierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2018 r. nie jest nową okolicznością faktyczną ani nowym dowodem w sprawie istniejącym w dniu wydania decyzji przez Wojewodę [...]. Rozstrzygnięcie Sądu wskazuje, że Wojewoda [...] nie powinien wszczynać postępowania administracyjnego z wniosku stron dotyczącego pozostawienia w L. nieruchomości o pow. [...] ha, gdyż w tym przedmiocie wydał decyzję z [...] grudnia 2015 r., która uwzględniała powierzchnię nieruchomości położonej w L. przy ul. [...]. Zatem zgodnie z wyrokiem nastąpiła powaga rzeczy osądzonej i w związku z tym należało umorzyć postępowanie administracyjne prowadzone przez Wojewodę [...] dotyczące działki położonej w L. o powierzchni [...] ha. Zatem fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie administracyjne dotyczące pozostawienia nieruchomości położonej w L. o pow. [...] ha nie stanowi nowej okoliczności faktycznej, a także wyrok nie stanowi nowego dowodu w sprawie. Minister zwrócił uwagę, że Sąd stwierdził wprost, że: "Trzeba podkreślić, że istotnie w toku wydawania decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] organ miał wątpliwość odnośnie do powierzchni nieruchomości przy ul. [...] w L., a ostatecznie przyjęto propozycję rzeczoznawcy majątkowego, który ww. powierzchnię (określoną w operacie szacunkowym, co wynika zarówno z uzasadnienia ww. decyzji jak i tegoż operatu) ustalił w oparciu o średnie areały gruntu pod podobnymi budynkami. Istotne jest jednak, że wszystkie dokumenty określające ww. nieruchomość, w tym te wskazujące na jej powierzchnię, tj. akt notarialny z 1938 r. określający numer parceli jak i kopia orzeczenia PUR wraz z oświadczeniem jej właściciela - znajdowały się już w aktach sprawy zakończonej ostatecznie decyzją z 2015 r., przy wycenie zaproponowano jednak inną, znacznie mniejszą powierzchnię, a Strony nie kwestionowały zapadłej w tym zakresie decyzji". Zatem Sąd wskazał, że Wojewoda [...] w decyzji z [...] grudnia 2015 r. wziął pod uwagę nie tylko wszystkie znajdujące się w aktach sprawy dowody, w tym m. in. orzeczenie PUR, ale wskazał również, że organ mając wątpliwości co do powierzchni nieruchomości położonej przy ul. [...], informował o tym fakcie strony i w zakresie powierzchni tej nieruchomości przyjął propozycję rzeczoznawcy majątkowego. Strony nie złożyły odwołania od decyzji, zaakceptowały przyjętą w operacie szacunkowym powierzchnię nieruchomości przy ul. [...]. Zatem wyrok WSA w Warszawie nie stanowi nowych okoliczności sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Ponadto, jak wynika, z wyroku postępowanie zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r. i postępowania administracyjne umorzone przez Sąd były tożsame, co prowadzi do wniosku, że wyrok nie miał wpływu na ocenę materiału dowodowego dokonaną w decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r.

Minister podkreślił, że błędna ocena dowodu lub okoliczności faktycznej nie jest tym samym, co brak wiedzy o tym dowodzie lub okoliczności. Dlatego odmienna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi, nie może stanowić uzasadnienia dla wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania na podstawie okoliczności faktycznych lub dowodów znanych organowi administracji publicznej w dniu wydania decyzji administracyjnej stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Minister wyjaśnił, że wyrok z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 2018/17 nie jest, jak sugerują strony, zagadnieniem wstępnym, które zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji, bowiem wyrok ten nie dotyczył postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r.

Dokument, na który powołują się wnioskodawcy, tj. orzeczenie Państwowego Urzędu Repatriacyjnego, Wojewódzki Oddział G. z [...] sierpnia 1945 r. nr [...] znajdował się w aktach sprawy przed wydaniem decyzji Wojewody z [...] grudnia 2015 r. i jak wynika z materiału dowodowego i treści postanowienia Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. oraz decyzji Wojewody i prawomocnego wyroku Sądu z 28 czerwca 2018 r. został wzięty pod uwagę przy wydawaniu decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r. Nie jest on więc nową okolicznością stanowiącą podstawę do uchylenie decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r.

Na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] maja 2019 r. skargi złożyli: B.K. i U.K. oraz W.S. i J.S., a także J.S.

Skarżące B.K. i U.K. wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazały, że nową okolicznością, która zaistniała w sprawie jest stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że działka o pow. [...] ha, to nieruchomość zabudowana 12 – izbową kamienicą w L. przy ul. [...]. Zdaniem skarżących do dnia wydania wyroku organ nie wiedział, gdzie zlokalizowana jest ta działka, twierdząc, że jest to inna nieruchomość. Organ rozdzielił rozpoznanie sprawy kamienicy od działki na której jest ona posadowiona.

Skarżący W.S. i J.S. oraz skarżąca J.S. zaskarżonej decyzji zarzucili:

Naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 7 kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w sprawie nie występują nowe okoliczności uzasadniające zmianę decyzji z [...] grudnia 2015 r. w trybie wznowienia postępowania,

b) art. 6 art. 80 w zw. z art. 170 i 171 ppsa w zw. z art. 138 kpa, poprzez nie uznanie, że organ I instancji błędnie przyjął, że nieruchomość przy ul. [...] w L. i działki w L. o pow. [...] ha, to osobne nieruchomości, pomimo związania w tym zakresie oceną prawną dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 28 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 2018/17,

c) art. 7 i 8 kpa w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa, poprzez nierozpatrzenie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i jego niewłaściwą ocenę, a w tym pominięcie dowodów, które zostały przeprowadzone w innym, późniejszym postępowaniu administracyjnym (z przesłuchania J.S. w charakterze strony, szkicu wskazującego na położenie działek o pow. [...] ha względem kamienicy i ul. [...], zdjęć z systemu googlemaps) na okoliczność, że działki o pow. [...] ha i grunt zabudowany kamienicą i budynkiem gospodarczym, to ta sama nieruchomość,

d) art. 138 § 2 kpa, poprzez jego niezastosowanie i nie uchylenie decyzji organu I instancji w całości i nie przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpoznania, pomimo wystąpienia przesłanek do wznowienia postępowania,

e) art. 9 kpa w zw. z art. 15 kpa, poprzez nie rozważenie wszystkich zarzutów podniesionych przez strony w odwołaniu i nie odniesienie się do nich.

2. Naruszenie przepisów ustawy z 8 lipca 2005 r., a w tym:

-art. 7 ust. 1 pkt w zw. z art. 138 § 2 kpa poprzez nieuznanie, że organ I instancji błędnie nie wydał w ramach wznowienia postępowania postanowienia wzywającego strony do złożenia operatu szacunkowego ustalającego wartość nieruchomości z uwzględnieniem jej rzeczywistego składu (wraz z działkami o pow. [...] ha).

Wskazując na podniesione zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji Wojewody [...] w całości i zastosowanie art. 145a § 1 ppsa w przypadku stwierdzenia naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego (w szczególności art. 5 ust. 1 i 2 i art. 7 ust.1 pkt 3 ustawy) i zobowiązanie: organu I instancji do wydania postanowienia w trybie art. 7 ust 1 ustawy z 8 lipca 2005 r. w określonym terminie, ewentualnie organu II instancji do uchylenia decyzji organu I instancji w określonym terminie (w przypadku uchylenia przez sąd jedynie decyzji organu II instancji) oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuty skarżący rozwinęli w uzasadnieniach skarg.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd na podstawie art. 111 § 1 ppsa zarządził połączenie spraw ze skarg B. K. i U.K., W.S. i J.S. oraz J. S. do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalszego prowadzenia pod sygn. akt I SA/Wa 1841/19.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargi nie są zasadne. Wnioski o wznowienie postępowania złożone zostały na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 7 kpa. Na powyższe okoliczności powołano wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 2018/17.

Zważyć należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Należy zgodzić się z organem, że powyższy wyrok nie jest nową okolicznością faktyczną ani nowym dowodem w sprawie istniejącym w dniu wydania decyzji przez Wojewodę [...]. Z uzasadnienia wyroku wynika w sposób jednoznaczny, że Wojewoda [...] nie powinien wszczynać, na wniosek stron, postępowania dotyczącego pozostawienia w L. nieruchomości o pow. [...] ha, gdyż sprawa tej nieruchomości została już rozstrzygnięta decyzją z [...] grudnia 2015 r.

Sąd wskazał, że: "Powyższe wynika z dokumentów będących podstawą wydania zarówno ww decyzji z [...] grudnia 2015 r. jak i z dokumentów będących podstawą zaskarżonej decyzji, w tym w szczególności z protokołu przesłuchania J. S. z dnia [...].09.2016 r., a także orzeczenia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego Wojewódzki Oddział w. G. Nr [...]., wg którego M. S. zostawił w L. dom murowany mieszkalny 12 izbowy, zabudowania gospodarcze oraz działki ziemi ogrodowej o ogólnej powierzchni [...] ha. Podczas rozprawy sądowoadministracyjnej sami skarżący podnieśli, iż sporny areał ziemi to grunt pod budynkiem i wokół budynku usytuowanego przy ul. [...] w L., a w zarzutach skargi podnosili, iż organy winny doprowadzić do doprecyzowania ww wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty i ustalenia powierzchni ww nieruchomości". Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał, że wprawdzie organ miał wątpliwość odnośnie powierzchni tej nieruchomości i ostatecznie przyjęto propozycję rzeczoznawcy majątkowego, który powierzchnię ustalił na podstawie średnich areałów gruntów pod podobnymi budynkami, jednakże istotne jest, że wszystkie dokumenty określające tę nieruchomość, w tym wskazujące na jej powierzchnię, tj. akt notarialny z 1938 r. określający numer parceli, jak i kopia orzeczenia PUR wraz z oświadczeniem jej właściciela znajdowały się już w aktach sprawy zakończonej ostatecznie decyzją z 2015 r. Sąd podniósł, że Wojewoda [...] w decyzji [...] grudnia 2015 r. wziął pod uwagę nie tylko wszystkie znajdujące się w aktach sprawy dowody, ale wskazał również, że organ mając wątpliwości co do powierzchni nieruchomości informował o tym fakcie strony i w zakresie powierzchni organ przyjął propozycję rzeczoznawcy majątkowego, który sporządzał operat szacunkowy przedmiotowej nieruchomości. Strony nie złożyły odwołania od decyzji i zaakceptowały przyjętą w operacie szacunkowym powierzchnię nieruchomości położonej przy ul. [...].

Sąd podkreślił w uzasadnieniu powyższego wyroku: "W tej sytuacji nie sposób przyjąć, aby przedmiotem osobnej decyzji wydawanej na podstawie przepisów ustawy (jako nieruchomość pozostawiona poza obecnymi granicami RP) była ta sama nieruchomość, co nieruchomość, odnośnie do której potwierdzono już prawo do rekompensaty w innej ostatecznej decyzji administracyjnej, jednak przy ustaleniu innej niż dotychczas powierzchni. Nie budzi przy tym wątpliwości, iż w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. powierzchnia nieruchomości gruntowej wraz z budynkiem została określona". Sąd podkreślił, że: "Wszystko to prowadzi do wniosku, iż nieruchomość oznaczona w orzeczeniu PUR jako nieruchomość stanowiąca "dom murowany, mieszkalny 12 izbowy, zabudowania gospodarcze oraz działki ziemi ogrodowej o ogólnej powierzchni [...] ha" to jedna nieruchomość, co do której na podstawie przepisów ustawy zapadło już stosowne orzeczenie organu administracji. Wobec tego w sprawie mamy do czynienia z res iudicata (..)".

Co istotne dokumenty na które wskazywał Sąd, a które powołali skarżący we wniosku o wznowienie postępowania w związku z wydaniem tego wyroku były w aktach sprawy i były znane Wojewodzie przed wydaniem decyzji z [...] grudnia 2015 r., na co Sąd wprost wskazywał. Należy podkreślić, że odmienna, a nawet błędna ocena dowodu lub okoliczności faktycznej nie jest tym samym, co brak wiedzy organu o danym dowodzie lub okoliczności. Wobec tego odmienna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi, nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Z przyczyn powyżej podanych prawidłowo Minister uznał, że wyrok z 28 czerwca 2018 r. nie stanowi nowego dowodu ani nowych okoliczności sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Powołane przez skarżących orzeczenie Państwowego Urzędu Repatriacyjnego Wojewódzkiego Oddziału w. G. z [...] sierpnia 1945 r., nr [...]., jak i inne dokumenty przywołane w uzasadnieniu wyroku Sądu były w aktach sprawy w dacie wydania decyzji z [...] grudnia 2015 r. Niezasadne są więc zarzuty skarg dotyczące naruszenia art. art. 145 § 1 pkt 5 kpa w zw. z art. 170 i 171 ppsa. Jak wyżej zaznaczono Sąd w wyroku 28 czerwca 2018 r. stwierdził, że nieruchomość położona w L. o pow. [...] ha to częściowo zabudowana nieruchomość przy ul. [...] objętej ostateczną decyzją z [...] grudnia 2015 r. Jednakże Sąd nie wskazywał, że decyzja z [...] grudnia 2015 r. zawiera wady będące podstawą do wznowienia postępowania, gdyż decyzja ta nie była i nie mogła być przedmiotem oceny w sprawie zakończonej wyrokiem z 28 czerwca 2018 r.

Również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2018 r. nie jest zagadnieniem wstępnym , o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 7 kpa. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2).

Zważyć należy, że zagadnienie wstępne należy oceniać zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Istotnym elementem zagadnienia wstępnego, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, jest istnienie ścisłej zależności (związku przyczynowego) pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zagadnieniem prejudycjalnym w znaczeniu omawianego przepisu może być jedynie taka kwestia, która bezwzględnie uzależnia rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji od uprzedniego jej rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle - brak rozstrzygnięcia określonego zagadnienia musi uniemożliwiać zakończenie sprawy administracyjnej co do istoty, nie zaś jedynie determinować kierunek wydawanej przez organ administracji publicznej decyzji. Taka sytuacja przed wydaniem decyzji Wojewody z [...] grudnia 2005 r. nie istniała, a tym bardziej nie miała związku z wyrokiem zapadłym 28 czerwca 2018 r. Wyrok ten nie dotyczył bowiem postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r.

Również niezasadne są zarzuty skarg dotyczące naruszenia przez Ministra wskazanych w skargach przepisów postępowania. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie konieczny do wydania rozstrzygnięcia, zgromadził i właściwie ocenił dowody, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 kpa.

Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, z mocy art. 151 ppsa.