Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 834/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi A. C., M.M., M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. i 2009 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania procesowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i pkt 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania A.C., M.M. i M.S., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. z dnia [...] nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. Odpowiednio za rok 2008 na kwotę [...] i za rok 2009 na kwotę [...].

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Wójt Gminy T. dokonał wymiaru podatku od nieruchomości w latach 2008 – 2009 za grunty i budynki położone w D., według stawki jak za grunty pozostałe i budynki mieszkalne.

Odwołanie od tej decyzji wniosły A.C., M.M. i M.S. zarzucając, że w gronie podatników nie wymieniono J.J., który także został uznany sądownie za współwłaściciela.

Rozpoznające odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pierwszej kolejności podkreśliło, że decyzja Wójta Gminy T. jest decyzją podatkową wydaną w postępowaniu podatkowym i nie mają z nią niczego wspólnego kwestie spadkowe. Obowiązkiem organu podatkowego jest ustalenie wysokości podatków należnych od podatników.

Podatnikami są właściciele, posiadacze samoistni, użytkownicy wieczyści i w niektórych przypadkach posiadacze zależni. Przedmiotem opodatkowania są grunty i budynki.

W niniejszej sprawie, jak wyjaśnił organ odwoławczy grunt i budynek mieszkalny położony w D. z racji zaniedbań rodziny pierwotnych właścicieli miał nieustalonych właścicieli, a ich posiadaczka samoistna A.K., zaprzestała płacenia podatku od nieruchomości. W tej sytuacji gmina zainicjowała postępowanie sądowe w celu ustalenia kręgu spadkobierców, na podstawie czego dałoby się ustalić krąg osób współodpowiedzialność za podatek od nieruchomości. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy zawarł stwierdzenia, że z chwilą wszczęcia postępowania sądowego wszyscy spadkobiercy stali się uczestnikami postępowania

na równych prawach, co oznacza że mogli i powinni zgłaszać sądowi wnioski dowodowe i uwagi.

Organy podatkowe, jak stwierdziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nie są władne wnikać w materię spadkową i stosunki wewnątrzrodzinne. Organy są w posiadaniu postanowienia Sądu, w którym wymienione są osoby będące współwłaścicielami nieruchomości w D. Ponieważ podatnikami mogą być jedynie osoby żyjące, decyzja podatkowa skierowana jest do tych spośród współwłaścicieli, którzy żyją. W ocenie organu odwoławczego ujawnienia innych współwłaścicieli oprócz wymienionych w decyzji organu I instancji należy do obecnych współwłaścicieli.

Decyzja organu podatkowego I instancji również w pozostałym zakresie

tj. podstawy wymiaru i stawki podatkowej została oceniona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako zgodne z prawem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżące A.C., M.M. i M.S. wniosły o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu skargi skarżące wyjaśniły, że w postanowieniu Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku został wymieniony jako spadkobierca J.J. Po wszczęciu postępowania podatkowego, w którym wymieniono współwłaścicieli nieruchomości w D. A.C. zgłosiła Wójtowi Gminy T., aby wśród spadkobierców wymienił również J.J. zgodnie z postanowieniem Sądu. Pismem z dnia 6 sierpnia 2009r. A.C. ponownie zgłosiła sprostowanie do postanowienia o wszczęciu postępowanie podatkowego, twierdząc że do kręgu podatników powinien być zaliczony J.J. Jak dalej poinformowały skarżące we wrześniu 2009r. skontaktował się

z A.C. B.J., który ją poinformował, że J.J. nie żyje od 15 lat. Podjęto więc próbę wyjaśnienia sprawy w Urzędzie Gminy i ustalono, że prawdopodobnie już od 18 sierpnia 2008r. Urząd Gminy wiedział, że J.J. nie żyje, a mimo to nie dostarczył sądowi jego aktu zgonu. Skarżące zarzuciły więc, że Urząd Gminy prowadził sprawę niestarannie przez co naruszony został art. 122 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło

o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej "Organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji ...". Natomiast stosownie do art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej "decyzja zawiera :

1) oznaczenie organu podatkowego;

2) datę jej wydania;

3) oznaczenie strony;

4) powołanie podstawy prawnej:

5) rozstrzygnięcie;

6) uzasadnienie faktyczne i prawne;

7) pouczenie o trybie odwoławczym – jeżeli od decyzji służy odwołanie;

8) podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego.

Oznaczenie strony decyzji podatkowej, jako bardzo ważnego składnika decyzji należy do organu podatkowego, który orzeka w danej sprawie. Element ten pozwala na ustalenie podmiotu, który jest adresatem decyzji. Oznaczenie strony powinno zatem być pełne i należy do tych elementów decyzji, które muszą być zawarte w piśmie, aby można było uznać je za decyzję administracyjną.

Stosownie do art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r., Nr 9 poz. 84) jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach.

Odnosząc powołane wyżej przepisy Ordynacji podatkowej oraz ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że to na organie podatkowym ciąży obowiązek pełnego oznaczenia strony decyzji podatkowej czyli w tym przypadku współwłaścicieli nieruchomości w D.

Zaznaczyć należy, że wątpliwość Sądu co do tego czy prawidłowo oznaczono adresatów decyzji pochodzi nie tylko z informacji zawartych w skardze, ale również

z uzasadnienia decyzji organu podatkowego I instancji, który zastrzeżenie A.C., że do kręgu podatników powinien być zaliczony J.J. uznał za okoliczność bez znaczenia dla sprawy i stwierdził, że postępowanie podatkowe dotyczy 2008r., a J.J. zmarł 18.06.1994r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wyjaśniło, czy wiedząc o fakcie śmierci J.J. uwzględniono jego ewentualnych następców prawnych.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy winien wyjaśnić i ustalić w sposób nie budzący wątpliwości adresatów decyzji podatku od nieruchomości położonej w D.

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 i art. 200 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i o kosztach postępowania, natomiast na podstawie art. 152 powołanej ustawy stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.