Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 757/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par. 1, art. 151, art. 154 par. 1, 3 i 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 par. 1 i 3, art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi L. J. o wymierzenie Staroście P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 marca 2012r. o sygn. akt II SA/Po 508/11 oddala skargę


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 508/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2011 r., znak [...], i poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak [...], w przedmiocie odmowy uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji o pozwoleniu na budowę. Następie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 1893/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Poznaniu z dnia 29 marca 2012 r.

Pismem z dnia [...] 2014 r. L. J. wezwała Starostę P. do załatwienia sprawy, tj. do wydania orzeczenia po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, wznowionego postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., znak [...].

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że po wydaniu wspomnianego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 marca 2012 r. oraz wyroku Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r. w dalszym ciągu pozostaje postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę hali magazynowo-biurowej z częścią socjalną wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi etap I i II (pompowni wód pożarowych, zbiornika wody pożarowej, pompowni wód deszczowych, placów postojowych i manewrowych, dróg zakładowych, dwóch zbiorników bezodpływowych na ścieki, urządzeń instalacyjnych do podczyszczania wód opadowych – separatorów), zlokalizowanych przy ul. G. [...] w miejscowości B., Gmina S. Od wydania wyroku z dnia [...] stycznia 2014 r. upłynęły już cztery miesiące, a sprawa nie została jak dotąd załatwiona, mimo że jest ona nieskomplikowana i bardzo dobrze znana organowi administracji publicznej.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. L. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę z art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na niewykonanie wyroku z dnia [...] marca 2012 r. i zażądała wymierzenia grzywny Staroście P.

W uzasadnieniu skarżąca powtórzyła swoją wcześniejszą argumentację, zawartą w wezwaniu do załatwienia sprawy z dnia [...] maja 2014 r. Ponadto L. J. podniosła, że od przekazania akt sprawy Staroście P. w dniu [...] kwietnia 2014 r. minęły trzy miesiące.

W odpowiedzi na skargę Starosta P. wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że postępowanie przed sądem administracyjnym zakończyło się prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 14 stycznia 2014 r. Po wydaniu tego orzeczenia akta administracyjne zostały zwrócone organowi I instancji w dniu [...] kwietnia 2014 r. W dniu [...] maja 2014 r. wpłynęło pismo L. J. z wezwaniem do załatwienia sprawy. W dniu [...] maja 2014 r. wystosowano do stron zawiadomienie z art. 10 kpa. Zawiadomienie to zostało odebrane przez strony w dniu [...] i [...] maja 2014 r. Żadna ze stron nie skorzystała z prawa do wypowiedzenia się w sprawie i wniesienia uwag. W dniu [...] czerwca 2014 r. Starosta P. wydał decyzję stwierdzającą, że wspomniana decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. została wydana z naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), tj. z pominięciem L. J. jako strony postępowania, i orzekł o odmowie uchylenia przedmiotowej decyzji. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji, odwołanie wpłynęło do organu w dniu [...] lipca 2014 r. Organ administracji publicznej podkreślił zarazem, że rozpatrywana przez niego sprawa wymagała rozważenia złożonych zagadnień, o czym świadczy także ilość wydanych w sprawie rozstrzygnięć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Jak wynika przy tym z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani podstawą prawną.

Na wstępie trzeba zauważyć, że wyrokiem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 508/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2011 r., znak, i poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji (k. 92 akt sądowych o sygn. II SA/Po 508/11). Wyrok ten został następnie utrzymany w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1893/12 (k. 154-161 akt sądowych o sygn. II SA/Po 508/11). Pismem z dnia [...] maja 2014 r. L. J. wezwała z kolei Starostę P. do załatwienia sprawy, tj. do wydania orzeczenia po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, wznowionego postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., znak [...] (k. 182-183 akt adm.). Okoliczności te należy uznać za bezsporne, gdyż nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 154 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednocześnie art. 154 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Powyższa grzywna wymierzana jest natomiast w świetle art. 154 § 6 p.p.s.a. do wysokości dziesięciokrotnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy przede wszystkim zauważyć, że akta administracyjne zostały zwrócone Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu [...] marca 2014 r. (k. 167 akt sądowych o sygn. II SA/Po 508/11), a następnie przekazane Staroście P. w dniu [...] kwietnia 2014 r. (k. 180 akt adm.). Jak wynika z kolei z art. 35 § 1 ustawy z dnia 144 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niemniej w myśl art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przez załatwienie sprawy należy natomiast rozumieć wydanie decyzji lub innego rozstrzygnięcia kończącego postępowania w danej instancji. Tym samym Starosta P. obowiązany był co do zasady wydać decyzję w ramach wznowionego postępowania do dnia [...] maja 2014 r. Nie ulega wątpliwości, że termin ten nie został dotrzymany.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika jednak, że decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...], Starosta P. stwierdził, że ostateczna decyzja własna nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., znak [...], została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez pominięcie skarżącej jako strony postępowania, oraz odmówił uchylenia powyższej decyzji (k. 191-192 akt adm.). Decyzja z dnia [...] czerwca 2014 r. została nadana na poczcie w dniu [...] lipca 2014 r. (k. 196 akt adm.). W tym też momencie sprawa została załatwiona w danej instancji, a stan bezczynności Starosty P. ustał. Oznacza to z kolei, że w chwili składania skargi z dnia [...] lipca 2014 r. organ administracji publicznej nie pozostawał już w stanie bezczynności po wydaniu wyroku z dnia [...] marca 2012 r. Brak więc było podstaw do wymierzenia z tego tytułu grzywny Staroście P. W myśl art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi, co jednak prowadzi a contrario do wniosku, że stan bezczynności organu administracji publicznej musi istnieć w chwili wniesienia skargi o wymierzenie grzywny. Wymóg ten nie został jednak spełniony w rozpatrywanej sprawie.

W tej sytuacji Sąd nie znalazł żadnych podstaw do uwzględnienia skargi. Skarga jako niezasadna podlegała zatem oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.